diff --git "a/11/11512.json" "b/11/11512.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/11/11512.json" @@ -0,0 +1,31154 @@ +{ + "letter_id": "11512", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/11512", + "dominant_topic": 3, + "topic_dist": [ + 0.050717, + 0.060996, + 0.048465, + 0.06123, + 0.050607, + 0.04261, + 0.045072, + 0.054532, + 0.047638, + 0.042807, + 0.043675, + 0.045312, + 0.04542, + 0.047286, + 0.046824, + 0.051253, + 0.047306, + 0.056442, + 0.060844, + 0.050963 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Thessalonicenses-II", + "max_score": 0.727299, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_5", + "bdc_text": "Vos autem de me vobis sic persuadete , qualiter ipse de me apud vos semper sum professus , ut fratre in Christo et vos vere amante et communis ministerii salutisque publicae vobiscum divina electione custode , cuique nihil in vita possit evenire gratius , quam si vera et solida mentium nostrarum conspiratione cohaereamus .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Thessalonicenses-II_window_4", + "psc_text": "Ideo mittet illis Deus operationem erroris, ut credant mendacio, ut judicentur omnes, qui non crediderunt veritati, sed consenserunt iniquitati. Nos autem debemus gratias agere Deo semper pro vobis, fratres dilecti a Deo, quod elegerit vos Deus primitias in salutem, in sanctificatione spiritus, et in fide veritatis: in qua et vocavit vos per Evangelium nostrum, in acquisitionem gloriae Domini nostri Jesu Christi. Itaque, fratres, state, et tenete traditiones, quas didicistis, sive per sermonem, sive per epistolam nostram. Ipse autem Dominus noster Jesus Christus, et Deus et Pater noster, qui dilexit nos, et dedit consolationem aeternam, et spem bonam in gratia, exhortetur corda vestra, et confirmet in omni opere et sermone bono. [ Cap. III.] De caetero, fratres, orate pro nobis, ut sermo Dei currat, et clarificetur, sicut et apud vos: et ut liberemur ab importunis, et malis hominibus: non enim omnium est fides. Fidelis autem Deus est, qui confirmabit vos, et", + "candidate_score": 0.727299, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_5_7", + "bdc_text": "Vos autem de me vobis sic persuadete , qualiter ipse de me apud vos semper sum professus , ut fratre in Christo et vos vere amante et communis ministerii salutisque publicae vobiscum divina electione custode , cuique nihil in vita possit evenire gratius , quam si vera et solida mentium nostrarum conspiratione cohaereamus . Christum huius meae confessionis et studii erga vos testem advoco . Non solum autem haec , quam dixi , occupatio mihi obstitit , ut ad vos hactenus nihil , sed et haec , quia vel qui mihi , quae vellem , desciberet , nemo , vel quod ipse scribere cupiebam , aut nihil aut quam minimum fuit .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Thessalonicenses-II_window_4", + "psc_text": "Ideo mittet illis Deus operationem erroris, ut credant mendacio, ut judicentur omnes, qui non crediderunt veritati, sed consenserunt iniquitati. Nos autem debemus gratias agere Deo semper pro vobis, fratres dilecti a Deo, quod elegerit vos Deus primitias in salutem, in sanctificatione spiritus, et in fide veritatis: in qua et vocavit vos per Evangelium nostrum, in acquisitionem gloriae Domini nostri Jesu Christi. Itaque, fratres, state, et tenete traditiones, quas didicistis, sive per sermonem, sive per epistolam nostram. Ipse autem Dominus noster Jesus Christus, et Deus et Pater noster, qui dilexit nos, et dedit consolationem aeternam, et spem bonam in gratia, exhortetur corda vestra, et confirmet in omni opere et sermone bono. [ Cap. III.] De caetero, fratres, orate pro nobis, ut sermo Dei currat, et clarificetur, sicut et apud vos: et ut liberemur ab importunis, et malis hominibus: non enim omnium est fides. Fidelis autem Deus est, qui confirmabit vos, et", + "candidate_score": 0.710806, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_4_6", + "bdc_text": "Ergo domum reversus iam et otium ea , quae annotaram , describendi nactus una ad omnes epistola semel omnia , quae isthic gesta sunt , nunc scribendo omnibus cupio , si possim , satisfacere . Vos autem de me vobis sic persuadete , qualiter ipse de me apud vos semper sum professus , ut fratre in Christo et vos vere amante et communis ministerii salutisque publicae vobiscum divina electione custode , cuique nihil in vita possit evenire gratius , quam si vera et solida mentium nostrarum conspiratione cohaereamus . Christum huius meae confessionis et studii erga vos testem advoco .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Thessalonicenses-II_window_4", + "psc_text": "Ideo mittet illis Deus operationem erroris, ut credant mendacio, ut judicentur omnes, qui non crediderunt veritati, sed consenserunt iniquitati. Nos autem debemus gratias agere Deo semper pro vobis, fratres dilecti a Deo, quod elegerit vos Deus primitias in salutem, in sanctificatione spiritus, et in fide veritatis: in qua et vocavit vos per Evangelium nostrum, in acquisitionem gloriae Domini nostri Jesu Christi. Itaque, fratres, state, et tenete traditiones, quas didicistis, sive per sermonem, sive per epistolam nostram. Ipse autem Dominus noster Jesus Christus, et Deus et Pater noster, qui dilexit nos, et dedit consolationem aeternam, et spem bonam in gratia, exhortetur corda vestra, et confirmet in omni opere et sermone bono. [ Cap. III.] De caetero, fratres, orate pro nobis, ut sermo Dei currat, et clarificetur, sicut et apud vos: et ut liberemur ab importunis, et malis hominibus: non enim omnium est fides. Fidelis autem Deus est, qui confirmabit vos, et", + "candidate_score": 0.701179, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_5", + "bdc_text": "Vos autem de me vobis sic persuadete , qualiter ipse de me apud vos semper sum professus , ut fratre in Christo et vos vere amante et communis ministerii salutisque publicae vobiscum divina electione custode , cuique nihil in vita possit evenire gratius , quam si vera et solida mentium nostrarum conspiratione cohaereamus .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Thessalonicenses-II_window_5", + "psc_text": "corda vestra, et confirmet in omni opere et sermone bono. [ Cap. III.] De caetero, fratres, orate pro nobis, ut sermo Dei currat, et clarificetur, sicut et apud vos: et ut liberemur ab importunis, et malis hominibus: non enim omnium est fides. Fidelis autem Deus est, qui confirmabit vos, et custodiet a malo. Confidimus autem de vobis in Domino, quoniam quae praecipimus, et facitis, et facietis. Dominus autem dirigat corda vestra in charitate Dei, et patientia Christi. Denuntiamus autem vobis, fratres, in nomine Domini nostri Jesu Christi, ut subtrahatis vos ab omni fratre ambulante inordinate, et non secundum traditionem, quam acceperunt a nobis. Ipsi enim scitis quemadmodum oporteat imitari nos: quoniam non inquieti fuimus inter vos: neque gratis panem manducavimus ab aliquo, sed in labore, et in fatigatione, nocte et die operantes, ne quem vestrum gravaremus. Non quasi non habuerimus potestatem, sed ut nosmetipsos formam daremus vobis ad imitandum nos.", + "candidate_score": 0.694395, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_351_353", + "bdc_text": "Idem divinus Apostolus Paulus ubique et assidue fecit . Nempe haec una vere vivendi lex est , et vitae summa , caetera vana sunt omnia , et nihil . Huius praecepti si fuissemus , inquit , nos memores , nunquam ortae inter nos inimicitiae tantae fuissent .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Thessalonicenses-II_window_7", + "psc_text": "fratres, nolite deficere benefacientes. Quod si quis non obedit verbo nostro per epistolam, hunc notate, et ne commisceamini cum illo, ut confundatur. Et nolite quasi inimicum existimare, sed corripite ut fratrem. Ipse autem Dominus pacis det vobis pacem sempiternam in omni loco. Dominus sit cum omnibus vobis. Salutatio mea manu Pauli; quod est signum in omni epistola. Ita scribo. Gratia Domini nostri Jesu Christi cum omnibus vobis. Amen. Explicit Epistola B. Pauli apostoli ad Thessalonicenses II.", + "candidate_score": 0.665852, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "018_Ambrosius-Mediolanensis_Sermones", + "max_score": 0.723541, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_550_552", + "bdc_text": "Non nescire se , qualia essent hominum de se iuditia , sed Deum se testari , se et concordiam vere quaerere , et pio studio doctrinam hanc profiteri , et ad summam Ecclesiae necessitatem spectare credere : eius rei aerumnas infinitas , quas propterea tulissent , testem optimum esse . Itaque quam doctrinam complexi conscientia bona fuissent , ad eius defensionem rectissimo studio venisse .", + "psc_chunk_id": "018_Ambrosius-Mediolanensis_Sermones_window_3", + "psc_text": "Et adiecit: « Scit autem Pater uester caelestis, quia horum omnium indigetis. » III. Condicionis nostrae necessitatis caelesti Patri notitiam latere non posse diuinus sermo commonuit, et eius prouidentia procurationeque nobis omnia adponi demandat; si nos iustitiae operibus inhaerentes, et regni caelestis inquisitione detentos nulla aerumnarum praesentium sollicitudo conpungat , dicens: « Quaerite primum regnum Dei, et justitiam eius; et omnia adponentur uobis (Ibid. 33). » Deditos justitiae ac pietatis officiis, et caelestibus exercitationibus occupatos tutos facit de omnibus, et securos: ut non auoceris a notitia genitoris, non a cognitione unigeniti distraharis, nec a dono sancti Spiritus professioneque desistas; non aberres a meditatione praecepti, non ab spe promissi, non a fide crediti, non a dilectione proximi, on a perfectione mandati, de quo Moyses (Deut. VI, 6, 8) monet, ut cordi nostro semper insidat, semper conspectui adsistat, meditatione membris omnibus uinculatum sensibus nostris semper inhaereat. De hoc Dauid: « Cantabiles mihi", + "candidate_score": 0.723541, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_549_551", + "bdc_text": "In eandem sententiam et apud eosdem docti nostri : Non nescire se , qualia essent hominum de se iuditia , sed Deum se testari , se et concordiam vere quaerere , et pio studio doctrinam hanc profiteri , et ad summam Ecclesiae necessitatem spectare credere : eius rei aerumnas infinitas , quas propterea tulissent , testem optimum esse .", + "psc_chunk_id": "018_Ambrosius-Mediolanensis_Sermones_window_3", + "psc_text": "Et adiecit: « Scit autem Pater uester caelestis, quia horum omnium indigetis. » III. Condicionis nostrae necessitatis caelesti Patri notitiam latere non posse diuinus sermo commonuit, et eius prouidentia procurationeque nobis omnia adponi demandat; si nos iustitiae operibus inhaerentes, et regni caelestis inquisitione detentos nulla aerumnarum praesentium sollicitudo conpungat , dicens: « Quaerite primum regnum Dei, et justitiam eius; et omnia adponentur uobis (Ibid. 33). » Deditos justitiae ac pietatis officiis, et caelestibus exercitationibus occupatos tutos facit de omnibus, et securos: ut non auoceris a notitia genitoris, non a cognitione unigeniti distraharis, nec a dono sancti Spiritus professioneque desistas; non aberres a meditatione praecepti, non ab spe promissi, non a fide crediti, non a dilectione proximi, on a perfectione mandati, de quo Moyses (Deut. VI, 6, 8) monet, ut cordi nostro semper insidat, semper conspectui adsistat, meditatione membris omnibus uinculatum sensibus nostris semper inhaereat. De hoc Dauid: « Cantabiles mihi", + "candidate_score": 0.71486, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_548_550", + "bdc_text": "Sic legati principum nostrorum . In eandem sententiam et apud eosdem docti nostri : Non nescire se , qualia essent hominum de se iuditia , sed Deum se testari , se et concordiam vere quaerere , et pio studio doctrinam hanc profiteri , et ad summam Ecclesiae necessitatem spectare credere :", + "psc_chunk_id": "018_Ambrosius-Mediolanensis_Sermones_window_3", + "psc_text": "Et adiecit: « Scit autem Pater uester caelestis, quia horum omnium indigetis. » III. Condicionis nostrae necessitatis caelesti Patri notitiam latere non posse diuinus sermo commonuit, et eius prouidentia procurationeque nobis omnia adponi demandat; si nos iustitiae operibus inhaerentes, et regni caelestis inquisitione detentos nulla aerumnarum praesentium sollicitudo conpungat , dicens: « Quaerite primum regnum Dei, et justitiam eius; et omnia adponentur uobis (Ibid. 33). » Deditos justitiae ac pietatis officiis, et caelestibus exercitationibus occupatos tutos facit de omnibus, et securos: ut non auoceris a notitia genitoris, non a cognitione unigeniti distraharis, nec a dono sancti Spiritus professioneque desistas; non aberres a meditatione praecepti, non ab spe promissi, non a fide crediti, non a dilectione proximi, on a perfectione mandati, de quo Moyses (Deut. VI, 6, 8) monet, ut cordi nostro semper insidat, semper conspectui adsistat, meditatione membris omnibus uinculatum sensibus nostris semper inhaereat. De hoc Dauid: « Cantabiles mihi", + "candidate_score": 0.697832, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_550", + "bdc_text": "Non nescire se , qualia essent hominum de se iuditia , sed Deum se testari , se et concordiam vere quaerere , et pio studio doctrinam hanc profiteri , et ad summam Ecclesiae necessitatem spectare credere :", + "psc_chunk_id": "018_Ambrosius-Mediolanensis_Sermones_window_3", + "psc_text": "Et adiecit: « Scit autem Pater uester caelestis, quia horum omnium indigetis. » III. Condicionis nostrae necessitatis caelesti Patri notitiam latere non posse diuinus sermo commonuit, et eius prouidentia procurationeque nobis omnia adponi demandat; si nos iustitiae operibus inhaerentes, et regni caelestis inquisitione detentos nulla aerumnarum praesentium sollicitudo conpungat , dicens: « Quaerite primum regnum Dei, et justitiam eius; et omnia adponentur uobis (Ibid. 33). » Deditos justitiae ac pietatis officiis, et caelestibus exercitationibus occupatos tutos facit de omnibus, et securos: ut non auoceris a notitia genitoris, non a cognitione unigeniti distraharis, nec a dono sancti Spiritus professioneque desistas; non aberres a meditatione praecepti, non ab spe promissi, non a fide crediti, non a dilectione proximi, on a perfectione mandati, de quo Moyses (Deut. VI, 6, 8) monet, ut cordi nostro semper insidat, semper conspectui adsistat, meditatione membris omnibus uinculatum sensibus nostris semper inhaereat. De hoc Dauid: « Cantabiles mihi", + "candidate_score": 0.689368, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_482", + "bdc_text": "Horum princeps quantum per aetatem iuvenilem ac inter initia gubernationis licet doctrinam Christi praeclare tuetur , ac spem bonis omnibus certissimam de se praebet .", + "psc_chunk_id": "018_Ambrosius-Mediolanensis_Sermones_window_10", + "psc_text": "exterminat: et ubi fures non effodiunt et furantur. Ubi enim fuerit thesaurus tuus, ibi erit et cor tuum (Matth. VI, 19, 20, 21). » Huius praecepti exemplo apostolus Paulus Timotheum beatissimum monet, locupletibus huius saeculi praecipiendum: ut non extollantur pompa mundana, sed christianae humilitatis celsitudine potiantur: neque saecularium dinitiarum spe caduca fallantur, sed diuinarum promissionum perpetuitatibus inuitentur. « Diuitibus, inquit, huius saeculi praecipe non superbe sapere, neque sperate in incerto diuitiarum suarum, sed in Deo uiuo, qui praestat nobis omnia abundare ad fruendum, benefaciant, diuites sint in operibus bonis, facile tribuant, communicent, thesaurizent sibi fundamentum bonum in futurum, ut adprehendant ueram uitam (I Tim. VI, 17-19). » SERMO II. Adversus eos, qui dicunt possessionem non distrahendam, sed fructibus misericordiam faciendam. I. Iesu Christi salu tare praeceptum est: « Vendite omnia quae possidetis, et date elemosynam (Luc. XII, 33). » Dominici ma gistri fides in promptu est, quae non solum distrahi", + "candidate_score": 0.671516, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_401_403", + "bdc_text": "ii praesertim , qui illud agmen ducebant , Pelargus et Eccius . Contemnere Eccius veteranus iam miles , Pelargum , et Monachum , et in iis certaminibus hominem novum : contra Pelargus , ut literis tinctus male , barbarum et agrestem hominem Eccium , et stultis victoriis inflatum , non ferre .", + "psc_chunk_id": "018_Ambrosius-Mediolanensis_Sermones_window_39", + "psc_text": "et puer paruulus ducet eos (hoc est sacerdos, uel aetatis paruitate innocus, uel innocentiae puritate subnixus gubernabit eos). Et bos, et ursus simul pascentur (et natio eorum una erit), et leo, et bos manducabunt paleas (id est aridas escas) (Ibid., 6, 7). » Ac ne mea interpretatio praesumpta uel temeraria a sollicitis auditoribus iudicetur, apostoli Pauli disputationem meis interpretationibus interseram, dicentis: « Expoliate nos ueterem hominem cum actibus eius, et induite nouum qui renouatur in agnitione Dei secundum imaginem eius, qui creauit eum. Ubi non est masculus et femina, Graecus et Iudaeus, circumcisio et praeputium, barbarus et Scyta, seruus et liber: sed omnia et in omnibus Christus (Coloss. III, 9, 10, 11). » Veteris actibus spoliatos conuersatione noui hominis, qui Christus est, uestit; nec passus est relinquere exutos, sed tegmine honestae conuersationis, et bonorum operae claritate contexit. « Induite nos, inquit, sicut electi Dei et sancti uiscera misericordiae, benignitatem, humilitatem,", + "candidate_score": 0.625863, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1", + "max_score": 0.723032, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_578_580", + "bdc_text": "Quam sinceritatem si ad conciliationem doctrinae sacrae adferre adversarii voluissent potius quam vel superstitiones pravas confirmare , vel fucosam concordiam quaerere , non secius quam iuxta nostram postulationem acturos fuisse , persuasos esse se , invictissimi Imperatoris Caroli virtutem eam esse , veritatem ut patefieri , veris commodis ut consuli velit potius , quam aut errores defendi , aut summum Ecclesiae incommodum diutius dissimulari . Itaque orare , ut haec postulatio profecta non impudenti , sed a pio animo iudicetur . Quod si pergant adversarii suffragia praeripere , facile bonos omnes et ubique intellecturos esse , qua mente ad concordiam venissent .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_206", + "psc_text": "redundare, familiaritate regia gloriari et esse falso episcopi nomine, singulis uniuersisque et publice et priuatim in ecclesiae dominatu giauem effici par ut ceteris potestas dabatur, si modo ueritatem euangelicam falsitate corrumperem, conscientiae reatum blandimento ignorantiae consolarer, iudicii corruptelam excusatione alieni arbitrii defenderem, hereseos piaculo non fide mea, quae utique esset obnoxiasedsimplicitateignorantiumnon tenerer, probitatem sub difficultate publicae intellegentiae mentirer. § 3 haec enim (in) simplicitate cordis per fidem et spem Christi caritas manens non tulit. et cum ab apostolo accepissem: non enim accepimus spiritum formidinis, et cum de domino dicente didicissemus: omnis, qui confitebitur me coram [c u m] hominibus, e t ego confitebor eumcum coram patre meo, qui est in caelis, et per eundem dictum esset: beati, qui persecutionem patiuntur propter iustitiamiustitia, quoniam ipsorum est regnum caelorum; beati estis, cum uos maledicent et persequentur et dicent omne malum aduersum uos propter iustitiamiustitia; gaudete et exultate, quoniam merces uestra 2 cf.", + "candidate_score": 0.723032, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_576_578", + "bdc_text": "Sensuros esse praefectos colloquio nostrorum hic hominum moderationem et lenitatem . Vere se hoc affirmare de suo erga concordiam studio posse , mori cupere , ut sit pie conciliata . Quam sinceritatem si ad conciliationem doctrinae sacrae adferre adversarii voluissent potius quam vel superstitiones pravas confirmare , vel fucosam concordiam quaerere , non secius quam iuxta nostram postulationem acturos fuisse , persuasos esse se , invictissimi Imperatoris Caroli virtutem eam esse , veritatem ut patefieri , veris commodis ut consuli velit potius , quam aut errores defendi , aut summum Ecclesiae incommodum diutius dissimulari .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_206", + "psc_text": "redundare, familiaritate regia gloriari et esse falso episcopi nomine, singulis uniuersisque et publice et priuatim in ecclesiae dominatu giauem effici par ut ceteris potestas dabatur, si modo ueritatem euangelicam falsitate corrumperem, conscientiae reatum blandimento ignorantiae consolarer, iudicii corruptelam excusatione alieni arbitrii defenderem, hereseos piaculo non fide mea, quae utique esset obnoxiasedsimplicitateignorantiumnon tenerer, probitatem sub difficultate publicae intellegentiae mentirer. § 3 haec enim (in) simplicitate cordis per fidem et spem Christi caritas manens non tulit. et cum ab apostolo accepissem: non enim accepimus spiritum formidinis, et cum de domino dicente didicissemus: omnis, qui confitebitur me coram [c u m] hominibus, e t ego confitebor eumcum coram patre meo, qui est in caelis, et per eundem dictum esset: beati, qui persecutionem patiuntur propter iustitiamiustitia, quoniam ipsorum est regnum caelorum; beati estis, cum uos maledicent et persequentur et dicent omne malum aduersum uos propter iustitiamiustitia; gaudete et exultate, quoniam merces uestra 2 cf.", + "candidate_score": 0.713701, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_577_579", + "bdc_text": "Vere se hoc affirmare de suo erga concordiam studio posse , mori cupere , ut sit pie conciliata . Quam sinceritatem si ad conciliationem doctrinae sacrae adferre adversarii voluissent potius quam vel superstitiones pravas confirmare , vel fucosam concordiam quaerere , non secius quam iuxta nostram postulationem acturos fuisse , persuasos esse se , invictissimi Imperatoris Caroli virtutem eam esse , veritatem ut patefieri , veris commodis ut consuli velit potius , quam aut errores defendi , aut summum Ecclesiae incommodum diutius dissimulari . Itaque orare , ut haec postulatio profecta non impudenti , sed a pio animo iudicetur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_206", + "psc_text": "redundare, familiaritate regia gloriari et esse falso episcopi nomine, singulis uniuersisque et publice et priuatim in ecclesiae dominatu giauem effici par ut ceteris potestas dabatur, si modo ueritatem euangelicam falsitate corrumperem, conscientiae reatum blandimento ignorantiae consolarer, iudicii corruptelam excusatione alieni arbitrii defenderem, hereseos piaculo non fide mea, quae utique esset obnoxiasedsimplicitateignorantiumnon tenerer, probitatem sub difficultate publicae intellegentiae mentirer. § 3 haec enim (in) simplicitate cordis per fidem et spem Christi caritas manens non tulit. et cum ab apostolo accepissem: non enim accepimus spiritum formidinis, et cum de domino dicente didicissemus: omnis, qui confitebitur me coram [c u m] hominibus, e t ego confitebor eumcum coram patre meo, qui est in caelis, et per eundem dictum esset: beati, qui persecutionem patiuntur propter iustitiamiustitia, quoniam ipsorum est regnum caelorum; beati estis, cum uos maledicent et persequentur et dicent omne malum aduersum uos propter iustitiamiustitia; gaudete et exultate, quoniam merces uestra 2 cf.", + "candidate_score": 0.708851, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_535_537", + "bdc_text": "de quibus solis , ut ne sententiam dicere , sed tantum ut velut advocati sententiam dicentibus in causa adesse possent , cautum fuisset . Iam quia compertum esset , pauciorum sententias saepissime meliores , his praesertim in rebus esse in eo colloquio , ubi sine praeiuditio veritas sola vestigetur , elidi cuiusquam sententiam sine religione non posse . Itaque certum esse , neque ab ipsis secus Caesaris mandatum intellectum fuisse , quam ut delectorum voces et sententiae essent in hoc colloquio liberae , ac ut omnes ad Caesarem referrentur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_209", + "psc_text": "impia fallacissimorum hominum calliditate renouatum hocque, quo etiam in Romani imperii negotiis quies carpitur, rex angitur, palatium feruet, episcopi circumcursant, officiales magistri uolitant, aduersus apostolicos uiros officiorum omnium festinatione turbatur. ita ubique agitur, trepidatur, instatur, ut plane iniquitatem huius adsertionis optinendi labor et cura prodiderit. § 2 enimuero uersari in sermone hominum iam diu memini quosdam sacerdotum dei idcirco exulare, quod in Athanasium sententiam non ferunt, et hic error prope omnium mentes occupauit, ut sub nomine eius non satis unicuique eorum dignam causam suscepti exilii arbitrentur. cap. 5 § 1 Praetermitto autem, licet potissima regi sit deferenda reuerentia — quia enim a deo regnum est —, non tamen aequanimiter iudicium eius episcopalibus arbitriis admitti, quia Caesaris ('aesariCaesari, deo autem reddenda, quae dei sunt. taceo imperatoris sublata causae cognitione iudicium, non queror extorqueri de absente sententiam, quamuis apostolo dicente: ubi fides est, ibi et 1ibertas est pati istud simplicitas sacerdotalis non", + "candidate_score": 0.705812, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_232_234", + "bdc_text": "Quonam enim pacto hi episcopi , quorum unus episcopatum unum maximum , alter maximos duos , tertius tres maximos , et inter eos archiepiscopatus duos , omnia haec contra omne divinum et humanum ius tenent , quique nullum in vita munus episcopi unquam obeunt , de iis hominibus aut arbitrari aeque , aut arbitros in eorum causa audienda aequos constituere possent , qui totum hoc tyrannidis in Ecclesia genus ceu blasphemum et impium ex professo execrantur . Nam quod Caesaris legatum attinebat , de eius , eiusque principis , cuius legatus erat , de nobis nostraque doctrina et factis sententia , magis evidens argumentum nullum expectari poterat , quam id mandatum , quod erat eodem tempore contra nos velut iudicatum certum editum , quae quanquam talia essent , nostris tamen hominibus , doctrinae suae , quam esse solidam et firmam scirent , rationem reddere , loco semel quantumvis iniquo facto , est visum . Ad hanc igitur futuri colloquii formam per praesides propositam , quid adversarii responderint , quanquam non scimus , tamen conficere difficile non est , ut quorum consilio et suffragio prius composita et constituta fuisset ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_490", + "psc_text": "renitentes manifesta fieri nobisuobis ca, quae circa ecclesiam aguntur, iustum putauimus, ne ignoratio uos socios tantae impietatis efficeret [et], quamquam non nescire uos arbitremur non sine causa totius synodi legatos, episcoporum scilicet numero fere multo amplius centum, nunc usque ingressu huius ecclesiae nosmet ipsos abstinere. ob quod instructos etiam uos esse uolumusnolumus, ne penitus dominans iam intra ecclesiam heresis inualescat, quae dominum nostrum Iesum Christum uere filium dci unigenitum, deum de deo, patri similem ausa est denegarcdenegare, ita (ut), quae pracdicationcspraedicationes blasphemiae de unigenito deo et sentiantur ab his et praedicentur, cognitum haberetis, nam et piissimo imperatori Constantio hoc ipsum prohauimus et anatematizari haec omnia commotus religiosissime uoluitnoluit. dolus autem hic nunc praeparatur, ut Aetius auctor huius haeresis ipse potius, quam haec impietatis dicta damnentur, magis in hominem, quam in doctrinam sententia lata esse uideatur. 2 Edidit Baronius epislulam secundum Fab ad a. 359 n. XXX 3 EPISC A 4", + "candidate_score": 0.701578, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_227_229", + "bdc_text": "Ea disputatio , qualiter supra diximus , quanquam non diffinitionem sententiae , sed causae et controversiae aestimationem erat habitura , tamen praeiudicii instar futura erat , ut qualis ibi causa apparuisset nostra , talis deinde in concilio hominum de nobis caeterorum sententia pronuntiaretur . Istud autem quod fieri in omnibus ut litigationibus ita arbitrationibus solet , ut is qui arbiter aliqua in re sit , idem in eadem re cum eo , cuius est arbiter , aut nihil , aut non magis in una quam in altera parte communicet , istud hic minime custodiebatur . Eorum enim consilio , qui in adversaria parte erant , illi qui erant arbitri , cuncta gerebantur , eosdemque homines , cum agendum contra nos esset , inter adversarios :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_496", + "psc_text": "C disceptationum tenorem y arbitros Fed arbitror AC arbitrio y 25 conscientiam ACml ucstrarum communionom initis. ncc id saltem consilii sumitis, sin pudor aliquos fefellisset, Ariminensem synodum aestimari. dolum enim uestrum in non anathematizandis uestris statim prodidistis. § 2 (3). Nam in conuentu multorum uos arguentium, cur etiam non creaturam dci filium diceretis, respondistis sanctis Ariminensibus non Christum creaturam negatum fuisse, sed dissimilemcetens creaturis, quia in eo, quod dictum sit 'non esse creatum uelut ceteras facturas', non (dictum sit), quia creatio non sit, sed excipiatur a ceteris, ut, licet omnino dissimilis ceteris sit, tamen ut ipse aliud non sit, quasi uero ulla creatura aliis sit similis, ut angelus homini, homo aui, auis pecudi. haec si mentior, testes sunt, qui audierunt. quodsi et ipsi tacebunt, loquitur mecum defensus a uobis impiissime liber uester, in quo ut uitrum hvacinto, ita filius patri et deo Christus alienus est. deinde, in quo audientes fefellistis,", + "candidate_score": 0.700537, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_232_234", + "bdc_text": "Quonam enim pacto hi episcopi , quorum unus episcopatum unum maximum , alter maximos duos , tertius tres maximos , et inter eos archiepiscopatus duos , omnia haec contra omne divinum et humanum ius tenent , quique nullum in vita munus episcopi unquam obeunt , de iis hominibus aut arbitrari aeque , aut arbitros in eorum causa audienda aequos constituere possent , qui totum hoc tyrannidis in Ecclesia genus ceu blasphemum et impium ex professo execrantur . Nam quod Caesaris legatum attinebat , de eius , eiusque principis , cuius legatus erat , de nobis nostraque doctrina et factis sententia , magis evidens argumentum nullum expectari poterat , quam id mandatum , quod erat eodem tempore contra nos velut iudicatum certum editum , quae quanquam talia essent , nostris tamen hominibus , doctrinae suae , quam esse solidam et firmam scirent , rationem reddere , loco semel quantumvis iniquo facto , est visum . Ad hanc igitur futuri colloquii formam per praesides propositam , quid adversarii responderint , quanquam non scimus , tamen conficere difficile non est , ut quorum consilio et suffragio prius composita et constituta fuisset ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", + "candidate_score": 0.699042, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_535_537", + "bdc_text": "de quibus solis , ut ne sententiam dicere , sed tantum ut velut advocati sententiam dicentibus in causa adesse possent , cautum fuisset . Iam quia compertum esset , pauciorum sententias saepissime meliores , his praesertim in rebus esse in eo colloquio , ubi sine praeiuditio veritas sola vestigetur , elidi cuiusquam sententiam sine religione non posse . Itaque certum esse , neque ab ipsis secus Caesaris mandatum intellectum fuisse , quam ut delectorum voces et sententiae essent in hoc colloquio liberae , ac ut omnes ad Caesarem referrentur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_210", + "psc_text": "enim a deo regnum est —, non tamen aequanimiter iudicium eius episcopalibus arbitriis admitti, quia Caesaris ('aesariCaesari, deo autem reddenda, quae dei sunt. taceo imperatoris sublata causae cognitione iudicium, non queror extorqueri de absente sententiam, quamuis apostolo dicente: ubi fides est, ibi et 1ibertas est pati istud simplicitas sacerdotalis non debeat; sed haec, non quia contemnenda sunt, uerum quia his grauiora sint subiecta, praetereo. § 2 quamquam enim ex his, quibusque in terris gesta sint, cognosci potuerit longe 3 sq. cf. Phoebad. c. Arrianos 1 21 cf. Luc. 20, 25 24 cf. II Cor. 3, 17 1 perferre Fab ambitiosam Cou ambiciosa ATC ambitioso Fab reatu CFab '5 metum ACml 6 disparatione Cm3 desperatione ACmly 8 callidatate A 9 hocque, quo y hoc quod qui ACml hoc quo uel hoc quia Cm2 (renouatum.) hoc quoque Eng 11 omnium y numinu A 13 labore ACml 10 A in mg.: Idõ sacerdotes", + "candidate_score": 0.699003, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_232_234", + "bdc_text": "Quonam enim pacto hi episcopi , quorum unus episcopatum unum maximum , alter maximos duos , tertius tres maximos , et inter eos archiepiscopatus duos , omnia haec contra omne divinum et humanum ius tenent , quique nullum in vita munus episcopi unquam obeunt , de iis hominibus aut arbitrari aeque , aut arbitros in eorum causa audienda aequos constituere possent , qui totum hoc tyrannidis in Ecclesia genus ceu blasphemum et impium ex professo execrantur . Nam quod Caesaris legatum attinebat , de eius , eiusque principis , cuius legatus erat , de nobis nostraque doctrina et factis sententia , magis evidens argumentum nullum expectari poterat , quam id mandatum , quod erat eodem tempore contra nos velut iudicatum certum editum , quae quanquam talia essent , nostris tamen hominibus , doctrinae suae , quam esse solidam et firmam scirent , rationem reddere , loco semel quantumvis iniquo facto , est visum . Ad hanc igitur futuri colloquii formam per praesides propositam , quid adversarii responderint , quanquam non scimus , tamen conficere difficile non est , ut quorum consilio et suffragio prius composita et constituta fuisset ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_10", + "psc_text": "Ca.c. subcitis Cp.c. 20 sacerdoti A. C a.c. 21 exultantium A quorum iam A.Ca.c. 23 adque A quisque = quisquis 25 alias γ praedicamdi non dampnando] pracdicandi anomocusion sup. Cou 26permitterisAC § 4 obnitens, dignus erit sanctitate sacerdotii nomine iudicandus. a quo iam Saturninum, qui statutis salubribus impiissime contradixit, secundum fratrum nostrorum geminas iam litteras excommunicatum ab omnibus Gallicanis episcopis caritas uestra cognoscat. quem et uetera — dissimulata, iam diu licet — crimina et certa edita epistolis suis nouae temeritatis inreligiositas indignum episcopi nomine esse fecerunt. EXPLICIT FIDES CATHOLICA EXPOSITA APUD PARISEAM CIUI- TATEM AD EPISCOPIS GALLICANIS AD ORIENTALES EPISCOPOS. II. Domino sanctissimo fratri Gregorio episcopo EuscbiusEusebius in domino salutem. Epistula Eusebii ep. Ueroellensis (c. 360). Cou XI 5 cap. 1 § 1 (5). Litteras sinceritatis tuae accepi, quibus, ut decet episcopum et dei sacerdotem, transgressori te Ossio didici restitisse et cadentibus plurimis Arimino in communicatione l alentis, Ursacii et", + "candidate_score": 0.69783, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_232_234", + "bdc_text": "Quonam enim pacto hi episcopi , quorum unus episcopatum unum maximum , alter maximos duos , tertius tres maximos , et inter eos archiepiscopatus duos , omnia haec contra omne divinum et humanum ius tenent , quique nullum in vita munus episcopi unquam obeunt , de iis hominibus aut arbitrari aeque , aut arbitros in eorum causa audienda aequos constituere possent , qui totum hoc tyrannidis in Ecclesia genus ceu blasphemum et impium ex professo execrantur . Nam quod Caesaris legatum attinebat , de eius , eiusque principis , cuius legatus erat , de nobis nostraque doctrina et factis sententia , magis evidens argumentum nullum expectari poterat , quam id mandatum , quod erat eodem tempore contra nos velut iudicatum certum editum , quae quanquam talia essent , nostris tamen hominibus , doctrinae suae , quam esse solidam et firmam scirent , rationem reddere , loco semel quantumvis iniquo facto , est visum . Ad hanc igitur futuri colloquii formam per praesides propositam , quid adversarii responderint , quanquam non scimus , tamen conficere difficile non est , ut quorum consilio et suffragio prius composita et constituta fuisset ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_68", + "psc_text": "consuetudinem non habemus nec ecclcsiaecclesia dei.sed ncc haec docere aliquos patimur nec nouas traditiones inducere, ne proditores fidei traditoresque scripturarum diuinarum, quod nefas est, dicamur, ne a domino et ab hominibus condamnemur. § 22 Uerum illi supradicti etiam haec aduersus nos machinahanturmachinabantur. et quoniam sciebant nos non posse sibi scelestorum beneficio communicare. ex scriptis nos imperatorum terreretenere putabant, ut inuitos ad suam communionem traherent. et spectabant diuidi totius mundi profundam ecclesiae aeternamque pacem propter Athanasium et Marcellum, per quos nomen domini blasphematur in gentibus. quos oportebat, si in se aliquid timoris dei habuissent, ne turbor iste. qui per ipsos natus est. permaneret, a sua prauissima praesumtione uel sero discedere. ne ipsorum causa contra sese seindereturscinderetur ecclesia. aut si in his, qui pro ipsis certantur, metus dei esset. etiamsi nihil damnabile apud ipsos inueniretur. tamen uel quod propter ipsos unitas ecclesiae scinditur et propter insanam rabiem cupiditatemque honoris pax profunda subuertitur.", + "candidate_score": 0.697629, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_232_234", + "bdc_text": "Quonam enim pacto hi episcopi , quorum unus episcopatum unum maximum , alter maximos duos , tertius tres maximos , et inter eos archiepiscopatus duos , omnia haec contra omne divinum et humanum ius tenent , quique nullum in vita munus episcopi unquam obeunt , de iis hominibus aut arbitrari aeque , aut arbitros in eorum causa audienda aequos constituere possent , qui totum hoc tyrannidis in Ecclesia genus ceu blasphemum et impium ex professo execrantur . Nam quod Caesaris legatum attinebat , de eius , eiusque principis , cuius legatus erat , de nobis nostraque doctrina et factis sententia , magis evidens argumentum nullum expectari poterat , quam id mandatum , quod erat eodem tempore contra nos velut iudicatum certum editum , quae quanquam talia essent , nostris tamen hominibus , doctrinae suae , quam esse solidam et firmam scirent , rationem reddere , loco semel quantumvis iniquo facto , est visum . Ad hanc igitur futuri colloquii formam per praesides propositam , quid adversarii responderint , quanquam non scimus , tamen conficere difficile non est , ut quorum consilio et suffragio prius composita et constituta fuisset ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_368", + "psc_text": "respondete: 'Athanasium quo iudicio damnastis?' dicetis nempe: 'episcoporum' et haec confessionis uestrae erit uenia. 'secuti', inquit, 'sumus sanctam iudiciorum sub episcopali communione reuerentiam'. sed ignorasse uos negabitis Athanasio, cuius damnationem a uobis Ualens, Ursacius, Saturninus exegerunt, ab Ossio, Maximino, Iulio redditam communionem? non facio conparationpmconparationem; rogo, quae uestra de crimine Athanasii sententia fuit. presbyter eius Macharius inruisse in ecclesiam Mareotiden dicitur, Scyram presbyterum perturbasse et salutis nostrae sacramenta proiecisse. ad huius rei testes cathecuminum et gentilem interrogatos. uerum postea a sanctis nescitis iudicatum Mareothae ecclesiam nullam esse, Scyram uero presbyterum non fuisse? quid est, quod secuti estis? falsis episcopis auctoritatem datis, ueris negatis; quae sunt, non esse decernitis, iudicatis 8 cf. II Mach. 7, 28 9 cf. Gal. 5, 13 et Rom. 8, 13 11 Matth. 7, 2 1 alud A 2 concidere A aequum Cm2 haeccū A 3 opinior .1 4 loquetur Cy loquitur .1 5 ad A 10", + "candidate_score": 0.697488, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_232_234", + "bdc_text": "Quonam enim pacto hi episcopi , quorum unus episcopatum unum maximum , alter maximos duos , tertius tres maximos , et inter eos archiepiscopatus duos , omnia haec contra omne divinum et humanum ius tenent , quique nullum in vita munus episcopi unquam obeunt , de iis hominibus aut arbitrari aeque , aut arbitros in eorum causa audienda aequos constituere possent , qui totum hoc tyrannidis in Ecclesia genus ceu blasphemum et impium ex professo execrantur . Nam quod Caesaris legatum attinebat , de eius , eiusque principis , cuius legatus erat , de nobis nostraque doctrina et factis sententia , magis evidens argumentum nullum expectari poterat , quam id mandatum , quod erat eodem tempore contra nos velut iudicatum certum editum , quae quanquam talia essent , nostris tamen hominibus , doctrinae suae , quam esse solidam et firmam scirent , rationem reddere , loco semel quantumvis iniquo facto , est visum . Ad hanc igitur futuri colloquii formam per praesides propositam , quid adversarii responderint , quanquam non scimus , tamen conficere difficile non est , ut quorum consilio et suffragio prius composita et constituta fuisset ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_170", + "psc_text": "haec etiam Orientalibus respondisse. quis fidem et sententiam non eommodauimuscommodauimus nostram, quod eodem tempore octoginta episcoporum Aegyptiorum de Athanasio sententia § 3 repugnabat, quam similiter recitauimus atque insinuauimus episcopis ltalis. unde contra unam legem usumuisum est etiam, cum episcoporum numerus pro Athanasio maior existeret, in parte aliqua conimodarecommodare consensum. haec scripta, si deo fidem debet Eusebius, qui missus fuerat, festinans ad Africam nobis reliquit. quae tamen postea omnia scripta, ne ad inpetrandum forte concilium deessent, Uincentius, qui cum ceteris missus fuerat, Arelatum pertulirpertulit. cap. 3 § 1 Uidet igitur pnidentiaprudentia tua nihil in animum meum introisse, quod deo seruientibus non dignum fuerat cogitare. testis autem \\\\ 3 fuisse A negotia Har (cf. p. 89, 19 Athanasi negotium) ne ACml nec UGCm2 Til Bar technae uel tunc uel dehinc sc. eorum causae susp. Cou 4 obseruantia A 5 cultori A 6 regetur A 9 confinxerunt UGC confixerunt A 11 quasi (=", + "candidate_score": 0.697005, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_476", + "bdc_text": "Primus Palatini apud Heidelbergam contionator erat , cuius viri sententiam cum is princeps ante Comitia non ignoraret , cum nostra per omnia convenire , caeterorum , quos in eadem Academia Theologos habebat , non convenire , illis praeteritis , qui a nobis dissentirent , eum misit , quem consentire certum esset .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", + "candidate_score": 0.696458, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_171_173", + "bdc_text": "Sed tumultu Belgico impeditum , antea praecipuos homines , nuper etiam fratrem pro se misisse , ideo dicto hoc nono die , ut res aliquando tota cognosceretur , curavisse , ideo venire ad catholicum colloquium se ipsum studuisse , sed eadem de causa et iisdem motibus impeditum , legatum hunc , ex quo omnis ipsius sententia intelligi posset , huic colloquio cum pleno mandato praefecisse . Itaque orare , ut huic perinde ac si ipse praesto Caesar esset , fidem haberent , et rem bene agerent . Talis sententia mandati et instructionis Imperatoris fuit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_478", + "psc_text": "fieri posset, de exilio reuoparenturreuocarentur. § 2 Et hoc, autem scire uos uolo, quod fratrem Fortunatianum petii, ut [cumjcum litteras meas ad clementissimum imperatorem perferat, quas ad Orientales episcopos feci, ut scirent et ipsi una secum Athanasii communione me esse separatum. quas credo quod pictaspietas ipsius pro bono pacis gratulanter'accipiet, quarum exemplar etiam lIilarioHilario imperatoris fideli eunuco direxi. peruidcat caritas uestra haeehaec me benigno et innocenttinnocenti animo gessisse. quapropter his litteris meis conuenio uos et adiuro per deum omnipotentem et Christum Iesum filium eius, deum et dominum nostrum, ut dignemini ad elementissimum imperatorem〉 Constantium 1 de comitatu H' imperatorisJ add, peruenissem llar secundum eras. P 2 episcoporum] pracm. dustinarcm S1Fm2 scriberem, quia Ducheme (Mélanges a' Archéologie e' a'Histoire XXVIII [1908] 48), unde Fed add.: seriberem, quod litteras—dirigerem susp. Tillemont (Mémoires VI [1704] 771) et]praem. a nea Tillemont 2—3 communione. — Romanae om. F 3 esse separatum Rar testis(testes H3) H", + "candidate_score": 0.695025, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_226_228", + "bdc_text": "Excuti enim nostra confessio ut aliqua emissa vox digna iudicii severitate , et facta per nos religionis mutatio , ut aliquod infame crimen gravi poena multandum , utrumque ad communem Christi doctrinae regulam , praesidibus audientibus et iudicantibus , adversariis accusantibus et refellentibus , nobis autem defendentibus , debebat . Ea disputatio , qualiter supra diximus , quanquam non diffinitionem sententiae , sed causae et controversiae aestimationem erat habitura , tamen praeiudicii instar futura erat , ut qualis ibi causa apparuisset nostra , talis deinde in concilio hominum de nobis caeterorum sententia pronuntiaretur . Istud autem quod fieri in omnibus ut litigationibus ita arbitrationibus solet , ut is qui arbiter aliqua in re sit , idem in eadem re cum eo , cuius est arbiter , aut nihil , aut non magis in una quam in altera parte communicet , istud hic minime custodiebatur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_496", + "psc_text": "C disceptationum tenorem y arbitros Fed arbitror AC arbitrio y 25 conscientiam ACml ucstrarum communionom initis. ncc id saltem consilii sumitis, sin pudor aliquos fefellisset, Ariminensem synodum aestimari. dolum enim uestrum in non anathematizandis uestris statim prodidistis. § 2 (3). Nam in conuentu multorum uos arguentium, cur etiam non creaturam dci filium diceretis, respondistis sanctis Ariminensibus non Christum creaturam negatum fuisse, sed dissimilemcetens creaturis, quia in eo, quod dictum sit 'non esse creatum uelut ceteras facturas', non (dictum sit), quia creatio non sit, sed excipiatur a ceteris, ut, licet omnino dissimilis ceteris sit, tamen ut ipse aliud non sit, quasi uero ulla creatura aliis sit similis, ut angelus homini, homo aui, auis pecudi. haec si mentior, testes sunt, qui audierunt. quodsi et ipsi tacebunt, loquitur mecum defensus a uobis impiissime liber uester, in quo ut uitrum hvacinto, ita filius patri et deo Christus alienus est. deinde, in quo audientes fefellistis,", + "candidate_score": 0.694632, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_239_241", + "bdc_text": "Illud autem nullo pacto dissimulandum esse iudicabant , quod ex undenis suffragiis facere suffragia singula niterentur . Nam quamquam illud consentiebant nostri , ut ne suffragiorum multitudine , in colloquio libero sacroque , quicquam diffiniretur , tamen minime faciendum esse iudicabant , ut ne ullius suffragium non annotaretur . Quae enim expositio disceptatae fieret controversiae , aut quomodo existimatio iniri vera posset , in ea re , in qua momenta praecipua legerentur , et sententiae hominum de religione disceptantium dissimularentur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", + "candidate_score": 0.693731, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_225_227", + "bdc_text": "Tribus ex partibus colloquium totum , qualiter institutum fuerat , constare oportebat , arbitrorum , reorum , qui nos eramus , et accusatorum , qui erant nostri adversarii . Excuti enim nostra confessio ut aliqua emissa vox digna iudicii severitate , et facta per nos religionis mutatio , ut aliquod infame crimen gravi poena multandum , utrumque ad communem Christi doctrinae regulam , praesidibus audientibus et iudicantibus , adversariis accusantibus et refellentibus , nobis autem defendentibus , debebat . Ea disputatio , qualiter supra diximus , quanquam non diffinitionem sententiae , sed causae et controversiae aestimationem erat habitura , tamen praeiudicii instar futura erat , ut qualis ibi causa apparuisset nostra , talis deinde in concilio hominum de nobis caeterorum sententia pronuntiaretur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_496", + "psc_text": "C disceptationum tenorem y arbitros Fed arbitror AC arbitrio y 25 conscientiam ACml ucstrarum communionom initis. ncc id saltem consilii sumitis, sin pudor aliquos fefellisset, Ariminensem synodum aestimari. dolum enim uestrum in non anathematizandis uestris statim prodidistis. § 2 (3). Nam in conuentu multorum uos arguentium, cur etiam non creaturam dci filium diceretis, respondistis sanctis Ariminensibus non Christum creaturam negatum fuisse, sed dissimilemcetens creaturis, quia in eo, quod dictum sit 'non esse creatum uelut ceteras facturas', non (dictum sit), quia creatio non sit, sed excipiatur a ceteris, ut, licet omnino dissimilis ceteris sit, tamen ut ipse aliud non sit, quasi uero ulla creatura aliis sit similis, ut angelus homini, homo aui, auis pecudi. haec si mentior, testes sunt, qui audierunt. quodsi et ipsi tacebunt, loquitur mecum defensus a uobis impiissime liber uester, in quo ut uitrum hvacinto, ita filius patri et deo Christus alienus est. deinde, in quo audientes fefellistis,", + "candidate_score": 0.693135, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_361_363", + "bdc_text": "Nunc autem Carolus primogenitus Ecclesiae filius ad id concilium Pontificis exequendum ( ut fidus Sanctae Romanae Ecclesiae advocatus est ) cum hoc colloquium , tum illa mox deinde futura Ratisponae Comitia , velut viam aditumque ad generale Concilium instituisset , me ut hic vobiscum adessem iussit voluitque . Et quia is nunc dies adest , quo de salute publica , et de Ecclesiae dignitate summa , deque rebus maximis deliberatur , oro , ut cogitare velitis , quid vos conveniat facere per omniaque divina et humana iura obtestor , ut conciliationis rationem habeatis . Polliceor omne studium , quod me quidem attinet :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", + "candidate_score": 0.691357, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_295_297", + "bdc_text": "Hoc nostrorum hominum super propositos articulos responso vigesima octava Novembris dato , in quo nihil nisi non tolerabile reiiciebatur , nihil nisi necessarium postulabatur , et notariis deinde in conspectum adductis , et doctrinae nostrae confessione oblata , et nostrarum denique copiarum catalogo et ordine exhibito , et protestatione de superiorum Comitiorum pactionumque iure facta , cum nihil iam amplius quam congressus expectaretur , longe spem et expectationem nostram praesidum responsum fefellit . Id propositum altera Decembris die est , fuit autem huiusmodi : Hagnoica ratione omnes a colloquio , praeter bis terdenos excludi .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_170", + "psc_text": "haec etiam Orientalibus respondisse. quis fidem et sententiam non eommodauimuscommodauimus nostram, quod eodem tempore octoginta episcoporum Aegyptiorum de Athanasio sententia § 3 repugnabat, quam similiter recitauimus atque insinuauimus episcopis ltalis. unde contra unam legem usumuisum est etiam, cum episcoporum numerus pro Athanasio maior existeret, in parte aliqua conimodarecommodare consensum. haec scripta, si deo fidem debet Eusebius, qui missus fuerat, festinans ad Africam nobis reliquit. quae tamen postea omnia scripta, ne ad inpetrandum forte concilium deessent, Uincentius, qui cum ceteris missus fuerat, Arelatum pertulirpertulit. cap. 3 § 1 Uidet igitur pnidentiaprudentia tua nihil in animum meum introisse, quod deo seruientibus non dignum fuerat cogitare. testis autem \\\\ 3 fuisse A negotia Har (cf. p. 89, 19 Athanasi negotium) ne ACml nec UGCm2 Til Bar technae uel tunc uel dehinc sc. eorum causae susp. Cou 4 obseruantia A 5 cultori A 6 regetur A 9 confinxerunt UGC confixerunt A 11 quasi (=", + "candidate_score": 0.688974, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_226_228", + "bdc_text": "Excuti enim nostra confessio ut aliqua emissa vox digna iudicii severitate , et facta per nos religionis mutatio , ut aliquod infame crimen gravi poena multandum , utrumque ad communem Christi doctrinae regulam , praesidibus audientibus et iudicantibus , adversariis accusantibus et refellentibus , nobis autem defendentibus , debebat . Ea disputatio , qualiter supra diximus , quanquam non diffinitionem sententiae , sed causae et controversiae aestimationem erat habitura , tamen praeiudicii instar futura erat , ut qualis ibi causa apparuisset nostra , talis deinde in concilio hominum de nobis caeterorum sententia pronuntiaretur . Istud autem quod fieri in omnibus ut litigationibus ita arbitrationibus solet , ut is qui arbiter aliqua in re sit , idem in eadem re cum eo , cuius est arbiter , aut nihil , aut non magis in una quam in altera parte communicet , istud hic minime custodiebatur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_368", + "psc_text": "respondete: 'Athanasium quo iudicio damnastis?' dicetis nempe: 'episcoporum' et haec confessionis uestrae erit uenia. 'secuti', inquit, 'sumus sanctam iudiciorum sub episcopali communione reuerentiam'. sed ignorasse uos negabitis Athanasio, cuius damnationem a uobis Ualens, Ursacius, Saturninus exegerunt, ab Ossio, Maximino, Iulio redditam communionem? non facio conparationpmconparationem; rogo, quae uestra de crimine Athanasii sententia fuit. presbyter eius Macharius inruisse in ecclesiam Mareotiden dicitur, Scyram presbyterum perturbasse et salutis nostrae sacramenta proiecisse. ad huius rei testes cathecuminum et gentilem interrogatos. uerum postea a sanctis nescitis iudicatum Mareothae ecclesiam nullam esse, Scyram uero presbyterum non fuisse? quid est, quod secuti estis? falsis episcopis auctoritatem datis, ueris negatis; quae sunt, non esse decernitis, iudicatis 8 cf. II Mach. 7, 28 9 cf. Gal. 5, 13 et Rom. 8, 13 11 Matth. 7, 2 1 alud A 2 concidere A aequum Cm2 haeccū A 3 opinior .1 4 loquetur Cy loquitur .1 5 ad A 10", + "candidate_score": 0.688724, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_588_590", + "bdc_text": "Volebant enim , ut ne acta per singula , sed summis tantum capitibus , in quibus partes aut convenissent , aut dissensissent , annotarentur . Haec summa tum sententiae Praesidum fuit . In quo ut erat illud primum naturale , et in omni propemodum disceptatione necessarium , unus ut pro multis loqueretur , ac in certamen duo inter se componerentur , quodque nostri homines non solum libenter admittebant , sed etiam iamdudum ultro instituebant , sic in eo colloquio , quod esset de rebus sacris et liberum , et ubi sine religione silere et dissimulare nihil potest , uni sic potestatem loquendi facere , ut caeteris ( alteri si visum esset ) silentium imponeretur , et ab omni ratione prorsus abhorrebat , et ad eruendam veritatem plurimum incommodabat .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", + "candidate_score": 0.688461, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_578", + "bdc_text": "Quam sinceritatem si ad conciliationem doctrinae sacrae adferre adversarii voluissent potius quam vel superstitiones pravas confirmare , vel fucosam concordiam quaerere , non secius quam iuxta nostram postulationem acturos fuisse , persuasos esse se , invictissimi Imperatoris Caroli virtutem eam esse , veritatem ut patefieri , veris commodis ut consuli velit potius , quam aut errores defendi , aut summum Ecclesiae incommodum diutius dissimulari .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_206", + "psc_text": "redundare, familiaritate regia gloriari et esse falso episcopi nomine, singulis uniuersisque et publice et priuatim in ecclesiae dominatu giauem effici par ut ceteris potestas dabatur, si modo ueritatem euangelicam falsitate corrumperem, conscientiae reatum blandimento ignorantiae consolarer, iudicii corruptelam excusatione alieni arbitrii defenderem, hereseos piaculo non fide mea, quae utique esset obnoxiasedsimplicitateignorantiumnon tenerer, probitatem sub difficultate publicae intellegentiae mentirer. § 3 haec enim (in) simplicitate cordis per fidem et spem Christi caritas manens non tulit. et cum ab apostolo accepissem: non enim accepimus spiritum formidinis, et cum de domino dicente didicissemus: omnis, qui confitebitur me coram [c u m] hominibus, e t ego confitebor eumcum coram patre meo, qui est in caelis, et per eundem dictum esset: beati, qui persecutionem patiuntur propter iustitiamiustitia, quoniam ipsorum est regnum caelorum; beati estis, cum uos maledicent et persequentur et dicent omne malum aduersum uos propter iustitiamiustitia; gaudete et exultate, quoniam merces uestra 2 cf.", + "candidate_score": 0.687884, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_360_362", + "bdc_text": "Et hactenus quidem occasio se nulla dedit , cum essent quaesitae multae . Nunc autem Carolus primogenitus Ecclesiae filius ad id concilium Pontificis exequendum ( ut fidus Sanctae Romanae Ecclesiae advocatus est ) cum hoc colloquium , tum illa mox deinde futura Ratisponae Comitia , velut viam aditumque ad generale Concilium instituisset , me ut hic vobiscum adessem iussit voluitque . Et quia is nunc dies adest , quo de salute publica , et de Ecclesiae dignitate summa , deque rebus maximis deliberatur , oro , ut cogitare velitis , quid vos conveniat facere per omniaque divina et humana iura obtestor , ut conciliationis rationem habeatis .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", + "candidate_score": 0.687145, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_248_250", + "bdc_text": "Itaque postulatum hic fuit , ut notariis singulis substitutos singulos habere liceret . Reliqua conveniebant . Confessio namque et apologia nostrorum oblata tum praesidibus eorum articulorum loco , quos antea a nobis postularant , ita fuit , ut omnis in iis futuri colloquii disputatio existeret .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_157", + "psc_text": "debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex infra scripto recognosces. EXPLICIT. 1 Restitutus y 2 Athenius Ty Athemius C 4 ltestitutus y charthaginis A 5 quod y quae A Arimino Eng (cf. p. 84, 3) ariminū A Arimini Cm2 apud Ariminum y .6 inmittente diabolo y 7 fuerit y 8 Restitutus y , 9 autores A 15 unquam Cy numquam A 16 communi y communia A 19 neque CCou discidio Fed discidium A dissidium Fab dissidio Cou 20 aut Cm2y ut A praesentis A 21 rectum coni. Cou dictum A 24 textus narratiuus in A falso cum documento praeceienle scriptura continua coniuncius est 26 pertullit A scripto", + "candidate_score": 0.686346, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_521_523", + "bdc_text": "Eorum autem sententiam qui inter colligendum suffragia non quod plurimi , sed quod pauciores sensissent , nec in colloquium inferendam , nec parti adversariae per praesides ostendendam , sed scriptam usque factam Caesari relationem custodiendam esse . Hoc si reciperent nostri , fieri colloquium posse , valde se sperare . Ad haec nostri :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_73", + "psc_text": "per se siue per scripta communicant. quare uos nec ad illos scribere umquam debetis nec ab ipsis scripta suscipere. iam quod superest. oramus uis, 6 Hebr. 6, 6 10 cf. Rom. 6, 10 19 Prou. 22, 28 2 unusquique Cou 5 depositos Cm2; cl. p. 60. 12 6 honorem Cy 7 itrrum] uerum C Fab s irtihus confixerunt Cm2 actibus conflixerunt ACml 9 regno .4 10 et add. Cou mysteriaque C p. c. 11 prophano A flagatia A 12 adque A 15 at A 16 suscipimus y suscepimus A 19 noli y nolite A 23 A in mg. : Iniuste calūnas catholicis epis infertis id t ossio protogines atanasio marcello ascleple (alt. e er o) paulo iulio et caeteris 25 protoiene A asclepe .1 26 nec Cou ne A 27 fort. reiecto 28 nec uos y dilectissimi fratres, ut unitati eeclesiaeecclesiae consulatis (et) paci perpetuae, sanctos episcopos eligatis, in quibus", + "candidate_score": 0.685655, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_225_227", + "bdc_text": "Tribus ex partibus colloquium totum , qualiter institutum fuerat , constare oportebat , arbitrorum , reorum , qui nos eramus , et accusatorum , qui erant nostri adversarii . Excuti enim nostra confessio ut aliqua emissa vox digna iudicii severitate , et facta per nos religionis mutatio , ut aliquod infame crimen gravi poena multandum , utrumque ad communem Christi doctrinae regulam , praesidibus audientibus et iudicantibus , adversariis accusantibus et refellentibus , nobis autem defendentibus , debebat . Ea disputatio , qualiter supra diximus , quanquam non diffinitionem sententiae , sed causae et controversiae aestimationem erat habitura , tamen praeiudicii instar futura erat , ut qualis ibi causa apparuisset nostra , talis deinde in concilio hominum de nobis caeterorum sententia pronuntiaretur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", + "candidate_score": 0.685408, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_536_538", + "bdc_text": "Iam quia compertum esset , pauciorum sententias saepissime meliores , his praesertim in rebus esse in eo colloquio , ubi sine praeiuditio veritas sola vestigetur , elidi cuiusquam sententiam sine religione non posse . Itaque certum esse , neque ab ipsis secus Caesaris mandatum intellectum fuisse , quam ut delectorum voces et sententiae essent in hoc colloquio liberae , ac ut omnes ad Caesarem referrentur . Quod nisi fieret , re ipsa principes quosdam antea per ipsos ad colloquium destinatos , inde nunc ab iisdem excludi .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_209", + "psc_text": "impia fallacissimorum hominum calliditate renouatum hocque, quo etiam in Romani imperii negotiis quies carpitur, rex angitur, palatium feruet, episcopi circumcursant, officiales magistri uolitant, aduersus apostolicos uiros officiorum omnium festinatione turbatur. ita ubique agitur, trepidatur, instatur, ut plane iniquitatem huius adsertionis optinendi labor et cura prodiderit. § 2 enimuero uersari in sermone hominum iam diu memini quosdam sacerdotum dei idcirco exulare, quod in Athanasium sententiam non ferunt, et hic error prope omnium mentes occupauit, ut sub nomine eius non satis unicuique eorum dignam causam suscepti exilii arbitrentur. cap. 5 § 1 Praetermitto autem, licet potissima regi sit deferenda reuerentia — quia enim a deo regnum est —, non tamen aequanimiter iudicium eius episcopalibus arbitriis admitti, quia Caesaris ('aesariCaesari, deo autem reddenda, quae dei sunt. taceo imperatoris sublata causae cognitione iudicium, non queror extorqueri de absente sententiam, quamuis apostolo dicente: ubi fides est, ibi et 1ibertas est pati istud simplicitas sacerdotalis non", + "candidate_score": 0.684037, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_226_228", + "bdc_text": "Excuti enim nostra confessio ut aliqua emissa vox digna iudicii severitate , et facta per nos religionis mutatio , ut aliquod infame crimen gravi poena multandum , utrumque ad communem Christi doctrinae regulam , praesidibus audientibus et iudicantibus , adversariis accusantibus et refellentibus , nobis autem defendentibus , debebat . Ea disputatio , qualiter supra diximus , quanquam non diffinitionem sententiae , sed causae et controversiae aestimationem erat habitura , tamen praeiudicii instar futura erat , ut qualis ibi causa apparuisset nostra , talis deinde in concilio hominum de nobis caeterorum sententia pronuntiaretur . Istud autem quod fieri in omnibus ut litigationibus ita arbitrationibus solet , ut is qui arbiter aliqua in re sit , idem in eadem re cum eo , cuius est arbiter , aut nihil , aut non magis in una quam in altera parte communicet , istud hic minime custodiebatur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_51", + "psc_text": "ipse damnauit. et quamdiu quisque eorum episcopus fuit, sua iudicia confirmauit. sed cum diuersis ex causis diuersisque temporibus singuli eorum digne de ecclesia suis pro meritis pellerentur, maiorem concordiam una conspiratione fecerunt donantes sibi quisque delicta, quae. cum episcopi essent, pro auctoritate diuina damnarunt. § 14 Namque quoniam Athanasius in Italiam et Galliam pergens sibi iudicium conparauit post mortem aliquorum accusatorum, testium iudicumque et credidit posse se denuo tempore audiri, quo ' eius flagitia uetustate temporisobscurarentur — cuiconsensum 2 referenti A, Ca. c. 7 perrexere Cy 8 episcopis (se. causam dicere; cj. mpra 6)] suppl. id imponere Cou ut ueniant Cou 9 re∗i A 11 faciaem ad A facie ad Cm2 18 cum adhuc γ 20 depositioni Cm2 Cou; cj. p. 49,17 exponendis 25 maiorum A, Ca. c. 28 qm̅ A quando C p. c., Fab 29 morte A 30 iudicumque Cy iuditiumqueA co A quod y 31 qetustas y", + "candidate_score": 0.683169, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_459_461", + "bdc_text": "Hanc iniuriam quo magis accenderent , eo die , quo contionem veniens populus expectaturus frustra erat , ritum confirmationis , quem per annos duodecim istic omiserant , instauraturi erant , ut praeberet res ea speciem apud populum , velut instauratum Pontificis regnum , Christi regnum eo die in illa urbe collapsum esset . Hoc fomentum ad haec Comitia vel prorsus dissolvendum , vel in nova usque Comitia usque producendum , satis ipsis idoneum videbatur . Nostri , adito Senatu , ostendebant , eum virum , qui tredecim annis antea , et nunc toto Comitiorum tempore , interpellante nemine , contionatus fuisset , sine eorum ignominia , qui huc evangelii defendendi causa venissent , refici hoc tempore et se praesente non posse .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_68", + "psc_text": "consuetudinem non habemus nec ecclcsiaecclesia dei.sed ncc haec docere aliquos patimur nec nouas traditiones inducere, ne proditores fidei traditoresque scripturarum diuinarum, quod nefas est, dicamur, ne a domino et ab hominibus condamnemur. § 22 Uerum illi supradicti etiam haec aduersus nos machinahanturmachinabantur. et quoniam sciebant nos non posse sibi scelestorum beneficio communicare. ex scriptis nos imperatorum terreretenere putabant, ut inuitos ad suam communionem traherent. et spectabant diuidi totius mundi profundam ecclesiae aeternamque pacem propter Athanasium et Marcellum, per quos nomen domini blasphematur in gentibus. quos oportebat, si in se aliquid timoris dei habuissent, ne turbor iste. qui per ipsos natus est. permaneret, a sua prauissima praesumtione uel sero discedere. ne ipsorum causa contra sese seindereturscinderetur ecclesia. aut si in his, qui pro ipsis certantur, metus dei esset. etiamsi nihil damnabile apud ipsos inueniretur. tamen uel quod propter ipsos unitas ecclesiae scinditur et propter insanam rabiem cupiditatemque honoris pax profunda subuertitur.", + "candidate_score": 0.682511, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_224_226", + "bdc_text": "Caeterum , antequam de istorum articulorum disceptatione , et velut iuris quadam inter nos et Praesides actione dicam , pauca prius de totius colloquii ratione sunt explicanda . Tribus ex partibus colloquium totum , qualiter institutum fuerat , constare oportebat , arbitrorum , reorum , qui nos eramus , et accusatorum , qui erant nostri adversarii . Excuti enim nostra confessio ut aliqua emissa vox digna iudicii severitate , et facta per nos religionis mutatio , ut aliquod infame crimen gravi poena multandum , utrumque ad communem Christi doctrinae regulam , praesidibus audientibus et iudicantibus , adversariis accusantibus et refellentibus , nobis autem defendentibus , debebat .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", + "candidate_score": 0.682219, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_536_538", + "bdc_text": "Iam quia compertum esset , pauciorum sententias saepissime meliores , his praesertim in rebus esse in eo colloquio , ubi sine praeiuditio veritas sola vestigetur , elidi cuiusquam sententiam sine religione non posse . Itaque certum esse , neque ab ipsis secus Caesaris mandatum intellectum fuisse , quam ut delectorum voces et sententiae essent in hoc colloquio liberae , ac ut omnes ad Caesarem referrentur . Quod nisi fieret , re ipsa principes quosdam antea per ipsos ad colloquium destinatos , inde nunc ab iisdem excludi .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_210", + "psc_text": "enim a deo regnum est —, non tamen aequanimiter iudicium eius episcopalibus arbitriis admitti, quia Caesaris ('aesariCaesari, deo autem reddenda, quae dei sunt. taceo imperatoris sublata causae cognitione iudicium, non queror extorqueri de absente sententiam, quamuis apostolo dicente: ubi fides est, ibi et 1ibertas est pati istud simplicitas sacerdotalis non debeat; sed haec, non quia contemnenda sunt, uerum quia his grauiora sint subiecta, praetereo. § 2 quamquam enim ex his, quibusque in terris gesta sint, cognosci potuerit longe 3 sq. cf. Phoebad. c. Arrianos 1 21 cf. Luc. 20, 25 24 cf. II Cor. 3, 17 1 perferre Fab ambitiosam Cou ambiciosa ATC ambitioso Fab reatu CFab '5 metum ACml 6 disparatione Cm3 desperatione ACmly 8 callidatate A 9 hocque, quo y hoc quod qui ACml hoc quo uel hoc quia Cm2 (renouatum.) hoc quoque Eng 11 omnium y numinu A 13 labore ACml 10 A in mg.: Idõ sacerdotes", + "candidate_score": 0.681702, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_6_8", + "bdc_text": "Christum huius meae confessionis et studii erga vos testem advoco . Non solum autem haec , quam dixi , occupatio mihi obstitit , ut ad vos hactenus nihil , sed et haec , quia vel qui mihi , quae vellem , desciberet , nemo , vel quod ipse scribere cupiebam , aut nihil aut quam minimum fuit . Nam et vos pro Comitiorum istorum fama pro hominum undique concursu aliquid magnum et admirabile et quendam inter partis utriusque proceres congressum talem animo effinxisse scio , quam posteritas miraretur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", + "candidate_score": 0.681648, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_224_226", + "bdc_text": "Caeterum , antequam de istorum articulorum disceptatione , et velut iuris quadam inter nos et Praesides actione dicam , pauca prius de totius colloquii ratione sunt explicanda . Tribus ex partibus colloquium totum , qualiter institutum fuerat , constare oportebat , arbitrorum , reorum , qui nos eramus , et accusatorum , qui erant nostri adversarii . Excuti enim nostra confessio ut aliqua emissa vox digna iudicii severitate , et facta per nos religionis mutatio , ut aliquod infame crimen gravi poena multandum , utrumque ad communem Christi doctrinae regulam , praesidibus audientibus et iudicantibus , adversariis accusantibus et refellentibus , nobis autem defendentibus , debebat .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_496", + "psc_text": "C disceptationum tenorem y arbitros Fed arbitror AC arbitrio y 25 conscientiam ACml ucstrarum communionom initis. ncc id saltem consilii sumitis, sin pudor aliquos fefellisset, Ariminensem synodum aestimari. dolum enim uestrum in non anathematizandis uestris statim prodidistis. § 2 (3). Nam in conuentu multorum uos arguentium, cur etiam non creaturam dci filium diceretis, respondistis sanctis Ariminensibus non Christum creaturam negatum fuisse, sed dissimilemcetens creaturis, quia in eo, quod dictum sit 'non esse creatum uelut ceteras facturas', non (dictum sit), quia creatio non sit, sed excipiatur a ceteris, ut, licet omnino dissimilis ceteris sit, tamen ut ipse aliud non sit, quasi uero ulla creatura aliis sit similis, ut angelus homini, homo aui, auis pecudi. haec si mentior, testes sunt, qui audierunt. quodsi et ipsi tacebunt, loquitur mecum defensus a uobis impiissime liber uester, in quo ut uitrum hvacinto, ita filius patri et deo Christus alienus est. deinde, in quo audientes fefellistis,", + "candidate_score": 0.681485, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_521", + "bdc_text": "Eorum autem sententiam qui inter colligendum suffragia non quod plurimi , sed quod pauciores sensissent , nec in colloquium inferendam , nec parti adversariae per praesides ostendendam , sed scriptam usque factam Caesari relationem custodiendam esse .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_73", + "psc_text": "per se siue per scripta communicant. quare uos nec ad illos scribere umquam debetis nec ab ipsis scripta suscipere. iam quod superest. oramus uis, 6 Hebr. 6, 6 10 cf. Rom. 6, 10 19 Prou. 22, 28 2 unusquique Cou 5 depositos Cm2; cl. p. 60. 12 6 honorem Cy 7 itrrum] uerum C Fab s irtihus confixerunt Cm2 actibus conflixerunt ACml 9 regno .4 10 et add. Cou mysteriaque C p. c. 11 prophano A flagatia A 12 adque A 15 at A 16 suscipimus y suscepimus A 19 noli y nolite A 23 A in mg. : Iniuste calūnas catholicis epis infertis id t ossio protogines atanasio marcello ascleple (alt. e er o) paulo iulio et caeteris 25 protoiene A asclepe .1 26 nec Cou ne A 27 fort. reiecto 28 nec uos y dilectissimi fratres, ut unitati eeclesiaeecclesiae consulatis (et) paci perpetuae, sanctos episcopos eligatis, in quibus", + "candidate_score": 0.681321, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_360_362", + "bdc_text": "Et hactenus quidem occasio se nulla dedit , cum essent quaesitae multae . Nunc autem Carolus primogenitus Ecclesiae filius ad id concilium Pontificis exequendum ( ut fidus Sanctae Romanae Ecclesiae advocatus est ) cum hoc colloquium , tum illa mox deinde futura Ratisponae Comitia , velut viam aditumque ad generale Concilium instituisset , me ut hic vobiscum adessem iussit voluitque . Et quia is nunc dies adest , quo de salute publica , et de Ecclesiae dignitate summa , deque rebus maximis deliberatur , oro , ut cogitare velitis , quid vos conveniat facere per omniaque divina et humana iura obtestor , ut conciliationis rationem habeatis .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_178", + "psc_text": "religionis iure seruato an, hominis causa debeat diligenter excusseque tractari. ti. Unde iterum atque iterum mansuetudinem tuam et animum tuum deo deuotum rogamus per eius uirtutem, qui se, in defensione tua quantus sit, uniuersis mortalibus adprobauit, ut habens ante oculos eius beneficia, qui imperium tuum in omnibus regit, haec in coetu episcoporum diligenter facias omni cum consideratione tractari, ut pacatis per te deo fauente temporibus, tranquillitate 24 cf. epist. Liberii Me frater (VIII 1350 M)<- 1 diaconis G Arrii Har arii UGy 2 ecclesia] ecclesiā A, praem. se UG edd. de Cm2 4 alexandriam A 5 pax potest Cy exhibitis episcopi Cm2y Har exhibitis (exibitis A) episcopis ATCml exhibiti epi UG 9 quae G destinataeG 10 turbaętionem U turbatione A 12 conditione A iidem y 13 arii UGy haeresim A heresem U; ct. supra l.1 se (essent Har) inclinati (inclinando Cm2) eorums. oboedire UGCm2 15 consilium UG Arrii ' Har", + "candidate_score": 0.680167, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_474_476", + "bdc_text": "Sed iam de ea disceptatione , quae habita cum illis viris fuit , paucis dicamus . Trium principum legati fuerunt , qui doctrinam nostram in iis Comitiis contra spem adversariorum sunt professi . Primus Palatini apud Heidelbergam contionator erat , cuius viri sententiam cum is princeps ante Comitia non ignoraret , cum nostra per omnia convenire , caeterorum , quos in eadem Academia Theologos habebat , non convenire , illis praeteritis , qui a nobis dissentirent , eum misit , quem consentire certum esset .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_53", + "psc_text": "pulsos et merito singulos pro suis facinoribus praedam- natos cum Ossio et Protogene sedere simul et disputare et - quod est deterius - diuina misteria celebrare. nec confundebatur Protogenes Serdicae episcopus communicare Marcello haeretico, cuius et sectam et reprobunireprobum sensum in concilio quater sententiis episcoporum suscribens propria uoce ipse damnauerat. unde manifestum est, quia sese ipse sua sententia condemnauit, cum se illi communicando participem fecit. § 15 Uerum nos tenentes ecclesiasticae regulae disciplinam et uolentes miseros in aliquantulum iuuare mandauimus illis, qui cum Protogene et Ossio fuerunt, ut de suo coetu damnatusdamnatos excluderent neque peccatoribus communicarent; deinde una nobiscum audirent ea. quae a nostris patribus contra ipsos in praeteritum fuerant iudicata. nainnam liber Marcelli non expectabat accusationem — per se enim aperte haereticus noscebatur - et, ne falsis suggestionibus crederent, non eorum quisquam prauissimam mentem propter locum episcopatus obscurabat. at illi contra haec resistebant — qua ratione, nescimus — nec", + "candidate_score": 0.679153, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_361_363", + "bdc_text": "Nunc autem Carolus primogenitus Ecclesiae filius ad id concilium Pontificis exequendum ( ut fidus Sanctae Romanae Ecclesiae advocatus est ) cum hoc colloquium , tum illa mox deinde futura Ratisponae Comitia , velut viam aditumque ad generale Concilium instituisset , me ut hic vobiscum adessem iussit voluitque . Et quia is nunc dies adest , quo de salute publica , et de Ecclesiae dignitate summa , deque rebus maximis deliberatur , oro , ut cogitare velitis , quid vos conveniat facere per omniaque divina et humana iura obtestor , ut conciliationis rationem habeatis . Polliceor omne studium , quod me quidem attinet :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_178", + "psc_text": "religionis iure seruato an, hominis causa debeat diligenter excusseque tractari. ti. Unde iterum atque iterum mansuetudinem tuam et animum tuum deo deuotum rogamus per eius uirtutem, qui se, in defensione tua quantus sit, uniuersis mortalibus adprobauit, ut habens ante oculos eius beneficia, qui imperium tuum in omnibus regit, haec in coetu episcoporum diligenter facias omni cum consideratione tractari, ut pacatis per te deo fauente temporibus, tranquillitate 24 cf. epist. Liberii Me frater (VIII 1350 M)<- 1 diaconis G Arrii Har arii UGy 2 ecclesia] ecclesiā A, praem. se UG edd. de Cm2 4 alexandriam A 5 pax potest Cy exhibitis episcopi Cm2y Har exhibitis (exibitis A) episcopis ATCml exhibiti epi UG 9 quae G destinataeG 10 turbaętionem U turbatione A 12 conditione A iidem y 13 arii UGy haeresim A heresem U; ct. supra l.1 se (essent Har) inclinati (inclinando Cm2) eorums. oboedire UGCm2 15 consilium UG Arrii ' Har", + "candidate_score": 0.679125, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_224_226", + "bdc_text": "Caeterum , antequam de istorum articulorum disceptatione , et velut iuris quadam inter nos et Praesides actione dicam , pauca prius de totius colloquii ratione sunt explicanda . Tribus ex partibus colloquium totum , qualiter institutum fuerat , constare oportebat , arbitrorum , reorum , qui nos eramus , et accusatorum , qui erant nostri adversarii . Excuti enim nostra confessio ut aliqua emissa vox digna iudicii severitate , et facta per nos religionis mutatio , ut aliquod infame crimen gravi poena multandum , utrumque ad communem Christi doctrinae regulam , praesidibus audientibus et iudicantibus , adversariis accusantibus et refellentibus , nobis autem defendentibus , debebat .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_368", + "psc_text": "respondete: 'Athanasium quo iudicio damnastis?' dicetis nempe: 'episcoporum' et haec confessionis uestrae erit uenia. 'secuti', inquit, 'sumus sanctam iudiciorum sub episcopali communione reuerentiam'. sed ignorasse uos negabitis Athanasio, cuius damnationem a uobis Ualens, Ursacius, Saturninus exegerunt, ab Ossio, Maximino, Iulio redditam communionem? non facio conparationpmconparationem; rogo, quae uestra de crimine Athanasii sententia fuit. presbyter eius Macharius inruisse in ecclesiam Mareotiden dicitur, Scyram presbyterum perturbasse et salutis nostrae sacramenta proiecisse. ad huius rei testes cathecuminum et gentilem interrogatos. uerum postea a sanctis nescitis iudicatum Mareothae ecclesiam nullam esse, Scyram uero presbyterum non fuisse? quid est, quod secuti estis? falsis episcopis auctoritatem datis, ueris negatis; quae sunt, non esse decernitis, iudicatis 8 cf. II Mach. 7, 28 9 cf. Gal. 5, 13 et Rom. 8, 13 11 Matth. 7, 2 1 alud A 2 concidere A aequum Cm2 haeccū A 3 opinior .1 4 loquetur Cy loquitur .1 5 ad A 10", + "candidate_score": 0.678486, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_295_297", + "bdc_text": "Hoc nostrorum hominum super propositos articulos responso vigesima octava Novembris dato , in quo nihil nisi non tolerabile reiiciebatur , nihil nisi necessarium postulabatur , et notariis deinde in conspectum adductis , et doctrinae nostrae confessione oblata , et nostrarum denique copiarum catalogo et ordine exhibito , et protestatione de superiorum Comitiorum pactionumque iure facta , cum nihil iam amplius quam congressus expectaretur , longe spem et expectationem nostram praesidum responsum fefellit . Id propositum altera Decembris die est , fuit autem huiusmodi : Hagnoica ratione omnes a colloquio , praeter bis terdenos excludi .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_435", + "psc_text": "iterum his commonefacimus sanctitatem tuam, ut omni occasione ambagum exclusa digneris rursus rescribere nobis. [si] a fide catholica, quae Arimini a sancto concilio oxpositaexposita confinnataquo est, cui etiam uniuersi Orientis episcopi consenserunt, — sicutisicut iam professus es — te non recessurum apertius quaeritur significes. § 3 est autem hoc, sicut in ea cautum est: similem dicimus filium patri secundum scripturas', non 'secundum substantiam' aut 'per omnia',sed absolute. si enim haec expositio inmutata fuerit, manifeste quondam Basilii perfida adsertio, propter 1 ct AS2Cm1 est Cm2 esse y condemnatos esse Cou condemnasse A 3 Ediderunt epistulam secundum Fab uel Cou Baronius ad a. 366 n. XXVI, Binius I 488 sq., Ed. regia III235 sq., Labbe-Cossart II 840 sq., Hardouin 1 747 sq., Coleti II 988 sq., Mansi III 399 sq. 7 Paulus] add. S. Cy 11 conuentione (cf. injra p. 160,12) Cm2γ contentione A aU omnes nostros fratres et coepiscopos nostros TCFab", + "candidate_score": 0.675852, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_654_656", + "bdc_text": "Deinde arbitros ipsi quidem ex sententia et factionis suae omnes , uno Palatini legato excepto , nos contra omnes aversos nobis habeamus . Clara sunt haec , itaque per quos steterit , videre sine dubitatione licet . Illud autem omnium est manifestissimum , colloquium ab illis prorsus vitatum fuisse , quia sub ipsa statim Comitiorum initia , constituta dies novis Comitiis , et velut terminus iis Comitiis adeo angusto intervallo praefixus , ut etiam si colloqui placitum fuisset , tamen post tam serum legati adventum vix ut institui , ne dum fieri colloquium potuerit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_496", + "psc_text": "C disceptationum tenorem y arbitros Fed arbitror AC arbitrio y 25 conscientiam ACml ucstrarum communionom initis. ncc id saltem consilii sumitis, sin pudor aliquos fefellisset, Ariminensem synodum aestimari. dolum enim uestrum in non anathematizandis uestris statim prodidistis. § 2 (3). Nam in conuentu multorum uos arguentium, cur etiam non creaturam dci filium diceretis, respondistis sanctis Ariminensibus non Christum creaturam negatum fuisse, sed dissimilemcetens creaturis, quia in eo, quod dictum sit 'non esse creatum uelut ceteras facturas', non (dictum sit), quia creatio non sit, sed excipiatur a ceteris, ut, licet omnino dissimilis ceteris sit, tamen ut ipse aliud non sit, quasi uero ulla creatura aliis sit similis, ut angelus homini, homo aui, auis pecudi. haec si mentior, testes sunt, qui audierunt. quodsi et ipsi tacebunt, loquitur mecum defensus a uobis impiissime liber uester, in quo ut uitrum hvacinto, ita filius patri et deo Christus alienus est. deinde, in quo audientes fefellistis,", + "candidate_score": 0.675118, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_225_227", + "bdc_text": "Tribus ex partibus colloquium totum , qualiter institutum fuerat , constare oportebat , arbitrorum , reorum , qui nos eramus , et accusatorum , qui erant nostri adversarii . Excuti enim nostra confessio ut aliqua emissa vox digna iudicii severitate , et facta per nos religionis mutatio , ut aliquod infame crimen gravi poena multandum , utrumque ad communem Christi doctrinae regulam , praesidibus audientibus et iudicantibus , adversariis accusantibus et refellentibus , nobis autem defendentibus , debebat . Ea disputatio , qualiter supra diximus , quanquam non diffinitionem sententiae , sed causae et controversiae aestimationem erat habitura , tamen praeiudicii instar futura erat , ut qualis ibi causa apparuisset nostra , talis deinde in concilio hominum de nobis caeterorum sententia pronuntiaretur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_157", + "psc_text": "debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex infra scripto recognosces. EXPLICIT. 1 Restitutus y 2 Athenius Ty Athemius C 4 ltestitutus y charthaginis A 5 quod y quae A Arimino Eng (cf. p. 84, 3) ariminū A Arimini Cm2 apud Ariminum y .6 inmittente diabolo y 7 fuerit y 8 Restitutus y , 9 autores A 15 unquam Cy numquam A 16 communi y communia A 19 neque CCou discidio Fed discidium A dissidium Fab dissidio Cou 20 aut Cm2y ut A praesentis A 21 rectum coni. Cou dictum A 24 textus narratiuus in A falso cum documento praeceienle scriptura continua coniuncius est 26 pertullit A scripto", + "candidate_score": 0.67494, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_295_297", + "bdc_text": "Hoc nostrorum hominum super propositos articulos responso vigesima octava Novembris dato , in quo nihil nisi non tolerabile reiiciebatur , nihil nisi necessarium postulabatur , et notariis deinde in conspectum adductis , et doctrinae nostrae confessione oblata , et nostrarum denique copiarum catalogo et ordine exhibito , et protestatione de superiorum Comitiorum pactionumque iure facta , cum nihil iam amplius quam congressus expectaretur , longe spem et expectationem nostram praesidum responsum fefellit . Id propositum altera Decembris die est , fuit autem huiusmodi : Hagnoica ratione omnes a colloquio , praeter bis terdenos excludi .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", + "candidate_score": 0.674833, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_243_245", + "bdc_text": "Caetera quanquam agitata sunt , disceptationem tamen levem habuerunt : quale fuit , ut ne quid eorum , quae hic acta fuissent , prius quam relatum esset ad Caesarem quoque evulgaretur , tum etiam notarii duo hinc , duo isthinc constituerentur . Nam in priore gravabat hoc , quod nostri homines ad eos principes , unde erant missi , iis de rebus , quibus de tum ageretur , assidue referre multis ex causis opus haberent , et promittere de editione rerum earum non possent , quae edendae an supprimendae essent , tum sciri posset , cum esset intellectum in causa religionis iam iudicanda qualiter se hominum iuditia prodidissent , non quando de quando de eorum ipsorum iudiciis aut informatus Caesar esset , aut sententiam suam ipse pronuntiavisset .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_52", + "psc_text": "Cou 9 re∗i A 11 faciaem ad A facie ad Cm2 18 cum adhuc γ 20 depositioni Cm2 Cou; cj. p. 49,17 exponendis 25 maiorum A, Ca. c. 28 qm̅ A quando C p. c., Fab 29 morte A 30 iudicumque Cy iuditiumqueA co A quod y 31 qetustas y obscurarentur Fed obscurarunt A, (-rant m2) C obscuraret y commodantcs non rcete lulius urbis Romae episcopus, MaxiininusMaximinus et Ossius ceterique conplures ipsorum concilium apud Serdicam fieri ex imperaturis benignitate sumserunt —, occurrinius ad Serdicam litteris imperatoris conurnticonuenti. quo cum uenissemus, didicimus in media ecclesia Athanasium, Marcellum, omnes sceleratos concilii sententia pulsos et merito singulos pro suis facinoribus praedam- natos cum Ossio et Protogene sedere simul et disputare et - quod est deterius - diuina misteria celebrare. nec confundebatur Protogenes Serdicae episcopus communicare Marcello haeretico, cuius et sectam et reprobunireprobum sensum in concilio quater sententiis episcoporum suscribens propria uoce ipse damnauerat.", + "candidate_score": 0.674655, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_308_310", + "bdc_text": "Uno praesides , uno Legatum Caesaris , uno adversarios opus habere . Quod autem ad Nornbergense Augustenseque pactum attineret , si intra hanc formam consisterent , periculi nihil esse . Hoc responsum quoniam nostrarum praecipuarum postulationum alteram de legatis reliquis adhibendis manifeste , alteram de suffragiis non notandis obscure per ambages reiiciebat , postulationem autem alteram de exemplaribus ridiculam , alteram de statuum multitudine aeque levem inferebat , nostri paucis hunc in modum exceperunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_144", + "psc_text": "quibus hoc ipsum solum mandauimus, ut non aliter legationem perferrent, quam (ut) statuta uetera permanerent firmissima, ut et sapientia tua cognosceret nOli hoc, quod promiserant supradicti Valens, Ursacius, GerminiusHerminius et Gaius, si (aliquid rectorum) sublatum fuisset, pacem posse compleri. magis enim turbatio cunctis regionibus et ecclesiae Romanae inmissa est. § 3 Ob quam rem tuam rogamus clementiam, ut placidis auribus et sereno uultu uniuersos legatos nostros et respicias et audias neue aliquid permittat clementia tua iniuria ueterum conuelli, sed manere ea, quae a maioribus nostris accepimus, quos fuisse et prudentes et sine spiritu sancto dei non egisse confidimus, quia ista 1-2 legatos-nuntiarcnt add. Fed ex textu graeco; Ualesius suppleueral: legatos nostros direximus concilii sententiam per litteras nostras nuntiaturos 3 mandauimus Ualesius mandamus ACy ut add. Fed 4 ut et y utut A 5 hoc = eo post hoc suppl. quod a ueteribus statutum est Cou Ualens] add. et Cy 6", + "candidate_score": 0.674424, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_293_295", + "bdc_text": "Joannes Vlatenus , Conradus Heresbachius , Albertus Küng . Et hunc quidem in modum ordinata utraque acies et ad pugnam instituta fuit . Hoc nostrorum hominum super propositos articulos responso vigesima octava Novembris dato , in quo nihil nisi non tolerabile reiiciebatur , nihil nisi necessarium postulabatur , et notariis deinde in conspectum adductis , et doctrinae nostrae confessione oblata , et nostrarum denique copiarum catalogo et ordine exhibito , et protestatione de superiorum Comitiorum pactionumque iure facta , cum nihil iam amplius quam congressus expectaretur , longe spem et expectationem nostram praesidum responsum fefellit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_194", + "psc_text": "apud Athanas. de syn. 11 (p = cod. Parisinus graecus 474 s. XI; s = cod. Basileensis graee. A. III. 4 s. XIV ; Jlau = ed. 1777 24 ὰγενω̄ς s exhibuit iuxta Ursacium et Ualentem, Germinium, Gaium, qui totiens mutando, quod crediderant, omnes ecclesias turbauerunt et nunc conantur hereticum animum suum inserere animis ChristiunisChristianis, subuertere enim uolunt tractatum habitum apud Nicheam, qui positus est contra Arrianam heresim et ceteras. adtulerunt uobis praeterea conscriptam fidem a se, quam recipere nos non licebat. § 2 iam quidem heretici antehac nobis pronuntiati sunt et multis diebus est conprobatum. quos et ad nostram cominunionemcommunionem non admisimus uoce nostra damnantes eos praesentes. nunc iterum quid uobis placet, iterum dicite, ut singulorum suscriptione firmetur'. uniuersi episcopi dixerunt: 'Placet, ut heretici suprascripti damnentur, quo possit ecclesia fide inconcussa, quae ucreuere catholica est, in pace perpetua permanere'. EXPLICIT. 1 iuxta] erga Cou 6 a se fidem Cy", + "candidate_score": 0.674329, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_249_251", + "bdc_text": "Reliqua conveniebant . Confessio namque et apologia nostrorum oblata tum praesidibus eorum articulorum loco , quos antea a nobis postularant , ita fuit , ut omnis in iis futuri colloquii disputatio existeret . Doctorum autem nomina et loca , quos in hanc disputationem nostri quidem destinassent , exhibita statim principio fuit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", + "candidate_score": 0.674254, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_238_240", + "bdc_text": "Itaque absurdum videbatur colloquio excludere , et principum ad hoc colloquium legatos et eorum qui in colloquio essent consiliorum omnium socios . Illud autem nullo pacto dissimulandum esse iudicabant , quod ex undenis suffragiis facere suffragia singula niterentur . Nam quamquam illud consentiebant nostri , ut ne suffragiorum multitudine , in colloquio libero sacroque , quicquam diffiniretur , tamen minime faciendum esse iudicabant , ut ne ullius suffragium non annotaretur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", + "candidate_score": 0.673988, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_521_523", + "bdc_text": "Eorum autem sententiam qui inter colligendum suffragia non quod plurimi , sed quod pauciores sensissent , nec in colloquium inferendam , nec parti adversariae per praesides ostendendam , sed scriptam usque factam Caesari relationem custodiendam esse . Hoc si reciperent nostri , fieri colloquium posse , valde se sperare . Ad haec nostri :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", + "candidate_score": 0.673963, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_453_455", + "bdc_text": "Novum hoc et inexpectatum nostris hominibus , a contionando suos ultro prohibentibus erat . Ut ne enim dicendi vehementia libertateque , quas secum res ubique verbi Dei veritas trahit , adversarii incitarentur , contenti contione publica suos a contionando privatim continuerunt , praesertim cum ea respublica , in qua conventus erat , non dum composita prorsus , factionibus , ut fere multis hodie in locis fit , suis adhuc fluctuans , parem utrique parti copiam populum docendi relinqueret , et hactenus contionatum , nemine interpellante , plus sesquimense fuisset . Sed quoniam ( ut fit ) is contionator , qui doctrinam Christi more nostro vere proponebat , longe adeo superabat , ut illo altero relicto ad hunc solum populus omnis conflueret , ac templum totum compleret , hoc praesertim tempore , cum praestantissimi homines , qui de religionis controversia aderant , ad eius conciones accessissent , adversariis hic concursus plaususque populi intolerandus fuit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_68", + "psc_text": "consuetudinem non habemus nec ecclcsiaecclesia dei.sed ncc haec docere aliquos patimur nec nouas traditiones inducere, ne proditores fidei traditoresque scripturarum diuinarum, quod nefas est, dicamur, ne a domino et ab hominibus condamnemur. § 22 Uerum illi supradicti etiam haec aduersus nos machinahanturmachinabantur. et quoniam sciebant nos non posse sibi scelestorum beneficio communicare. ex scriptis nos imperatorum terreretenere putabant, ut inuitos ad suam communionem traherent. et spectabant diuidi totius mundi profundam ecclesiae aeternamque pacem propter Athanasium et Marcellum, per quos nomen domini blasphematur in gentibus. quos oportebat, si in se aliquid timoris dei habuissent, ne turbor iste. qui per ipsos natus est. permaneret, a sua prauissima praesumtione uel sero discedere. ne ipsorum causa contra sese seindereturscinderetur ecclesia. aut si in his, qui pro ipsis certantur, metus dei esset. etiamsi nihil damnabile apud ipsos inueniretur. tamen uel quod propter ipsos unitas ecclesiae scinditur et propter insanam rabiem cupiditatemque honoris pax profunda subuertitur.", + "candidate_score": 0.67392, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_113_115", + "bdc_text": "Haec igitur , dum a nostris hominibus fiunt , venisse praesides iam dicebantur . Itaque quia instare deinde verum cum ipso hoste certamen videbatur , finem isti congressus utilissimi habuerunt . Haec dum in Comitiis geruntur , dumque pacis et concordiae expectatio est aliqua , hostile ac horribile maxime Caesaris edictum ad nos adfertur , in Brabantia paucis ante diebus propositum , in quo doctrina nostra publice istis in locis proscribebatur , et qui eam profiteri fuisset ausus , ferro et igni excindebatur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_63", + "psc_text": "aduenerunt de hinc Fed De hane (duae hae uoces tenuissima linea deletac sunt) A, om. Cy 19 spoliorum y 20 sacrilegorum Eng et add. C Cou 22 prophanatores A 23 que A hacreti quorum A doctrina A 25 atroci caede mactauerunt Fed atrocicae demactauerunt A atrociter dcmactauerunt Cy 26 hossius A quosque] eosque γ 28 quique] iique y hominibusque susp. Cou 29 gentibus CFab falsa fingentes nec discordiam inter non ex causa dei ortam. sed ex humana praesumtione narrabant. diuinis humana miscentes et ecclesiasticis rebus priuatas adiungentes ciuitatis nobis concentum scditionemqueseditionemque conflarunt dicentes nus grauem schismate ciuitati importasse iniuriam, nisi illis — quod nefas erat — communicaremus, et haec frequenter acclamabant. nos enim omnino illis communicare noluimus, nisi eos, quos damnauimus, proiecissent et dignum honorem concilio Orientis tribuerent. § 20 QuacQuae uero ipsi egerint uel quale concilium habuerint. hinc addiscere poteritis. nam Protogenes, sicut supra diximus, apud acta anathematizans Marcellum", + "candidate_score": 0.673845, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_225_227", + "bdc_text": "Tribus ex partibus colloquium totum , qualiter institutum fuerat , constare oportebat , arbitrorum , reorum , qui nos eramus , et accusatorum , qui erant nostri adversarii . Excuti enim nostra confessio ut aliqua emissa vox digna iudicii severitate , et facta per nos religionis mutatio , ut aliquod infame crimen gravi poena multandum , utrumque ad communem Christi doctrinae regulam , praesidibus audientibus et iudicantibus , adversariis accusantibus et refellentibus , nobis autem defendentibus , debebat . Ea disputatio , qualiter supra diximus , quanquam non diffinitionem sententiae , sed causae et controversiae aestimationem erat habitura , tamen praeiudicii instar futura erat , ut qualis ibi causa apparuisset nostra , talis deinde in concilio hominum de nobis caeterorum sententia pronuntiaretur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_367", + "psc_text": "in quam te sententiam concedere aequum uidebitur. certe, opinor, quisquam ab utroque consultus et positus in medio utriusque sententiae ita loquetur: 'si crimen est, docendum est; si locus est, demonstrandus est; si homo, contuendus est'.- at uero cum et factiacti fides et loci religio et iniuriae homo nullus est, uesanum existimabitur rebus iudicem non extantibus iudicare. § 3 Respicite in caelum et astra, uos sacerdotes, et in eunteum, qui ex nihilo fecit illa, cum libertate fidei et spei, quam accepistis, intendite recordantes talem uobis futuri in uos iudicii formam esse propositam: quo iudicio iudicaueritis, iudicabitur de uobis. haec quaerenti mihi respondete: 'Athanasium quo iudicio damnastis?' dicetis nempe: 'episcoporum' et haec confessionis uestrae erit uenia. 'secuti', inquit, 'sumus sanctam iudiciorum sub episcopali communione reuerentiam'. sed ignorasse uos negabitis Athanasio, cuius damnationem a uobis Ualens, Ursacius, Saturninus exegerunt, ab Ossio, Maximino, Iulio redditam communionem? non facio conparationpmconparationem; rogo, quae uestra de crimine", + "candidate_score": 0.673706, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_157_159", + "bdc_text": "sed omnibus superioris temporis protestationibus salvis . De colloquendi modo ubi propositum fuisset , perhumaniter omnia facturos polliceri . Ferdinandi regis legatos , si adhibeantur , caeteri quidem omnes nihil se repugnare dicere , salva modo lege colloquii Hagnoae proposita , eademque nostris libertate permissa , quos ipsos quoque spectatum huc ad futuros verisimile esset .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_177", + "psc_text": "nunc per Italiam factum est, cogantur talium sententiis obedire ? cap. 5 § 1 Accipe aliud, quia tranquillitas tua patienter admittit. manent legatorum litterae, qui ad clementiam tuam fuerant destinati, quae nuper uenerunt. quibus significant propter turbationem quidem omnium ecclesiarum se quidem ante succumbere sententiis Orientalium uoluisse, proposuisse tamen conditionem, ut, si idem § 2 Arrii haeresem condemnassent, hoc genere inclinati eorum sententiis obedirent. placitum, ut ipsi significant, scriptura teste firmatur, itur in concilium, accipiunt cum deliberatione responsa Arri doctrinam se damnare non posse, Athanasium, (quod solum exigebant, communione esse priuandum). hinc iam clementia tua hoc quoque consideret, recte catholicae religionis iure seruato an, hominis causa debeat diligenter excusseque tractari. ti. Unde iterum atque iterum mansuetudinem tuam et animum tuum deo deuotum rogamus per eius uirtutem, qui se, in defensione tua quantus sit, uniuersis mortalibus adprobauit, ut habens ante oculos eius beneficia, qui imperium tuum in omnibus regit, haec in", + "candidate_score": 0.672631, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_293_295", + "bdc_text": "Joannes Vlatenus , Conradus Heresbachius , Albertus Küng . Et hunc quidem in modum ordinata utraque acies et ad pugnam instituta fuit . Hoc nostrorum hominum super propositos articulos responso vigesima octava Novembris dato , in quo nihil nisi non tolerabile reiiciebatur , nihil nisi necessarium postulabatur , et notariis deinde in conspectum adductis , et doctrinae nostrae confessione oblata , et nostrarum denique copiarum catalogo et ordine exhibito , et protestatione de superiorum Comitiorum pactionumque iure facta , cum nihil iam amplius quam congressus expectaretur , longe spem et expectationem nostram praesidum responsum fefellit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", + "candidate_score": 0.672091, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_166_168", + "bdc_text": "Quarta deinde et vigesima cum legatus veniret , ab iis episcopis , qui tum ibi erant , obviam omnibus euntibus honorifice acceptus est . Postridie ab utriusque partis proceribus seorsim salutatus , et de re proposita appellatus , benigne respondit , et pollicitus amplissime fuit . Tertia deinde post adventum die , quae sexta iam et vigesima a coeptis Comitiis fuit , convocatis partibus , primum quidem literas et mandata Caesaris exhibuit et legi iussit :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_153", + "psc_text": "decem legatos, qui, ubi uenerunt ad imperatorem, suscepti sunt, ita ut legati catholicorum non susciperentur; atque longa dilatione fatigati et minis imperatoris perterriti damnauerunt integram fidem, quam antea defendebant, et susceperunt perfidiam, quam ante damnauerunt. haec ita esse cx subiectis inuenies. Gesta Nicaena GESTA, UBI PRAEUARICATI SUNT EPISCOPI LEGATI A FIDE VERA, INCIPIUNT. Eusebio et Ypatio conss VI. Idus Octobris. § 1 (5). Cum consedissent episcopi mansionis Nicheae, quae 2 meritis] praem. pro y 4 iidem alesius scriptura = libellus ; cf. Studien I 75 instruent Ualesius 5 in A falso sequens textus nurratiuus cum epistula coniunclus est, cj. notam ad l. 18 ϰαι σωτηϱίας xai είϱήνης, η̑ν ij θειότης σοι είς τὸ διηνεϰἑς χαϱιείται.oi δè t ήμέτεϱοι πϱέσβεις τάς re ύπογϱαϕὰς xai τὰς τω̃ν ἐπισϰόπων πϱοσηγοϱίας ϰομίζουσιν, οι̎τινες xai ἐξ αὐτω̃ν τω̃ν ϑείων γϱαϕω̃ν ιὴν σὴν ἀναδιδάξουσιν δσιότητα. 6 εἰ̕̕̕̕̕ς τὸ διηνεϰές σοι Theod 7 rt om. Socr Soz", + "candidate_score": 0.671881, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_321_323", + "bdc_text": "alteraque haec super articulis disceptatio fuit . Ad haec iterum Praesides , nobis omnia , ut prius , recusare , et in sententia sua persistere , constitutam colloquio rationem Hagnoae fuisse , eam mutare se non posse . Itaque nec alium auditorem , quam qui in ipso colloquio versaretur , admittere .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_157", + "psc_text": "debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex infra scripto recognosces. EXPLICIT. 1 Restitutus y 2 Athenius Ty Athemius C 4 ltestitutus y charthaginis A 5 quod y quae A Arimino Eng (cf. p. 84, 3) ariminū A Arimini Cm2 apud Ariminum y .6 inmittente diabolo y 7 fuerit y 8 Restitutus y , 9 autores A 15 unquam Cy numquam A 16 communi y communia A 19 neque CCou discidio Fed discidium A dissidium Fab dissidio Cou 20 aut Cm2y ut A praesentis A 21 rectum coni. Cou dictum A 24 textus narratiuus in A falso cum documento praeceienle scriptura continua coniuncius est 26 pertullit A scripto", + "candidate_score": 0.671688, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_559_561", + "bdc_text": "Pontificiam Synodum ideo se recusasse , quia iudicem et adversarium eundem ferre minime voluissent . At istic minus futurum sibi periculi , quam hic : siquidem adversariorum articulis praepositis , sine ulla eorum pertractatione simpliciter sit aut contradicendum , aut assentiendum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_46", + "psc_text": "perfacile in communione receptus est. exinde coepere illi non tam pro ipso quam pro suis actibus laborare, quod illi pertemere credendo communicaueuntcommunicauerunt. etenim si fuerunt illae litterae aliquorum, non tamen eorum, qui aut iudicesindices fuerant aut in concilio adsederant. quae quidem etiam si essent aliquorum, temere illi fidem pro se dicenti habere numquam deberent. § 11 Sed et iudices, qui illum digne sententiauerunt, credere noluerunt (11) ideo. quia et alii quique in praeteritum pro suis facinoribus detecti sunt, nunc cum Marcello et Athanasio coniuncti sunt — dicimus autem Asclepan, qui ante decem et septem annos episcopatus honore discinctus est, deinde Paulum et Lucium et quotquot talibus coniuncti sunt — circumeuntes simul exteras regiones persuadebant iudicibus non esse credendum illis, qui in eos digne sententiam protulerunt, ut hoc genere commercii sibi quondam ad episcopatus reditum procurarent. ncc in ipsis locis, in quibus peccauerant, nec in proximis uel ubi accusatores habebant, se", + "candidate_score": 0.671443, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_453_455", + "bdc_text": "Novum hoc et inexpectatum nostris hominibus , a contionando suos ultro prohibentibus erat . Ut ne enim dicendi vehementia libertateque , quas secum res ubique verbi Dei veritas trahit , adversarii incitarentur , contenti contione publica suos a contionando privatim continuerunt , praesertim cum ea respublica , in qua conventus erat , non dum composita prorsus , factionibus , ut fere multis hodie in locis fit , suis adhuc fluctuans , parem utrique parti copiam populum docendi relinqueret , et hactenus contionatum , nemine interpellante , plus sesquimense fuisset . Sed quoniam ( ut fit ) is contionator , qui doctrinam Christi more nostro vere proponebat , longe adeo superabat , ut illo altero relicto ad hunc solum populus omnis conflueret , ac templum totum compleret , hoc praesertim tempore , cum praestantissimi homines , qui de religionis controversia aderant , ad eius conciones accessissent , adversariis hic concursus plaususque populi intolerandus fuit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_56", + "psc_text": "uel occultabat Cou illi∗∗∗A restite- bant A 27 longinquisque Cm2γ 30 negabat A ante damnarunt. his itaque communicare nefas duximus neque cum profanis uoluimusnoluimus sancta domini sacramenta miscere seruantcsseruantes et tenentes ccclcsiasticacecclesiasticae (regulae) disciplinam. nam ut non supradictos Ossium a se Protogencmque dimitterent. conscientia forte mala. qua sibi eorum unusquisque metuebant, nudari ab aliquo. quae adpalam fieri magnopere pprtimpscpbantpertimescebant. nec sic in coseos audebat eorum aliquis sententiam dicere, ne et se ipse damnaret, quod illis contra interdictum communicassent, quibus communicare nullo genere oporteret. § 17 Uerum nos iterum illos atque iterum rogabamus, ne firma solidaque concuterent, nc subuerterent legem nec iura diuina turbarent, ne cuncta confunderent atque traditionem ecclesiae ne quidem in modica parte frustrarent, sed necnouam sectam inducerent aut Orientalibus episcopis conciliisque sanctissimis de Occidente uenientes aliqua in parte praeponerent. at illi contra despicientes haec nobis minabantur et sese Athanasium et ceteros sceleratos uindicaturos pollicebantur, quasi uero aliud facere", + "candidate_score": 0.671428, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_205_207", + "bdc_text": "tum ei querelae , quae gravis et acerba in illius oratione fuit , sic est responsum . Videri frustra fieri , ut quisquam de magnis Imperii incommodis hoc tempore et loco quereretur , ubi de causis et remedio malorum inveniendo instituta esset deliberatio . Huc legatum Caesaris , huc Principes , huc ex omnibus nationibus sapientes homines venisse , non ut mutuis se querelis et iurgationibus vexarent , sed ut quae res orbem Christianum turbaret , lucide iam aliquando intelligerent .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_209", + "psc_text": "impia fallacissimorum hominum calliditate renouatum hocque, quo etiam in Romani imperii negotiis quies carpitur, rex angitur, palatium feruet, episcopi circumcursant, officiales magistri uolitant, aduersus apostolicos uiros officiorum omnium festinatione turbatur. ita ubique agitur, trepidatur, instatur, ut plane iniquitatem huius adsertionis optinendi labor et cura prodiderit. § 2 enimuero uersari in sermone hominum iam diu memini quosdam sacerdotum dei idcirco exulare, quod in Athanasium sententiam non ferunt, et hic error prope omnium mentes occupauit, ut sub nomine eius non satis unicuique eorum dignam causam suscepti exilii arbitrentur. cap. 5 § 1 Praetermitto autem, licet potissima regi sit deferenda reuerentia — quia enim a deo regnum est —, non tamen aequanimiter iudicium eius episcopalibus arbitriis admitti, quia Caesaris ('aesariCaesari, deo autem reddenda, quae dei sunt. taceo imperatoris sublata causae cognitione iudicium, non queror extorqueri de absente sententiam, quamuis apostolo dicente: ubi fides est, ibi et 1ibertas est pati istud simplicitas sacerdotalis non", + "candidate_score": 0.671339, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_249_251", + "bdc_text": "Reliqua conveniebant . Confessio namque et apologia nostrorum oblata tum praesidibus eorum articulorum loco , quos antea a nobis postularant , ita fuit , ut omnis in iis futuri colloquii disputatio existeret . Doctorum autem nomina et loca , quos in hanc disputationem nostri quidem destinassent , exhibita statim principio fuit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_157", + "psc_text": "debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex infra scripto recognosces. EXPLICIT. 1 Restitutus y 2 Athenius Ty Athemius C 4 ltestitutus y charthaginis A 5 quod y quae A Arimino Eng (cf. p. 84, 3) ariminū A Arimini Cm2 apud Ariminum y .6 inmittente diabolo y 7 fuerit y 8 Restitutus y , 9 autores A 15 unquam Cy numquam A 16 communi y communia A 19 neque CCou discidio Fed discidium A dissidium Fab dissidio Cou 20 aut Cm2y ut A praesentis A 21 rectum coni. Cou dictum A 24 textus narratiuus in A falso cum documento praeceienle scriptura continua coniuncius est 26 pertullit A scripto", + "candidate_score": 0.671301, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_321_323", + "bdc_text": "alteraque haec super articulis disceptatio fuit . Ad haec iterum Praesides , nobis omnia , ut prius , recusare , et in sententia sua persistere , constitutam colloquio rationem Hagnoae fuisse , eam mutare se non posse . Itaque nec alium auditorem , quam qui in ipso colloquio versaretur , admittere .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_496", + "psc_text": "C disceptationum tenorem y arbitros Fed arbitror AC arbitrio y 25 conscientiam ACml ucstrarum communionom initis. ncc id saltem consilii sumitis, sin pudor aliquos fefellisset, Ariminensem synodum aestimari. dolum enim uestrum in non anathematizandis uestris statim prodidistis. § 2 (3). Nam in conuentu multorum uos arguentium, cur etiam non creaturam dci filium diceretis, respondistis sanctis Ariminensibus non Christum creaturam negatum fuisse, sed dissimilemcetens creaturis, quia in eo, quod dictum sit 'non esse creatum uelut ceteras facturas', non (dictum sit), quia creatio non sit, sed excipiatur a ceteris, ut, licet omnino dissimilis ceteris sit, tamen ut ipse aliud non sit, quasi uero ulla creatura aliis sit similis, ut angelus homini, homo aui, auis pecudi. haec si mentior, testes sunt, qui audierunt. quodsi et ipsi tacebunt, loquitur mecum defensus a uobis impiissime liber uester, in quo ut uitrum hvacinto, ita filius patri et deo Christus alienus est. deinde, in quo audientes fefellistis,", + "candidate_score": 0.671253, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_128_130", + "bdc_text": "Ita enim sapientes homines iudicabant , quoniam Caesar suam de religione sententiam veram , nostram falsam esse persuasum haberet adeo , ut exquisitissimis tormentis hanc firmare , illam extirpare institueret , non simul et pacem simulandam , et hostiles minas intendendas fuisse . Accedebat eodem tempore , quod urbs imperii maxima et antiquissima Goslaria , publice in ea causa , et ab iis hominibus proscripta esse ferebatur , a quibus prius in eadem causa ipsa absoluta , is autem condemnatus fuisset , in cuius illa nunc gratiam proscriberetur . Videbatur enim nostris quidem hominibus , convenisse hoc tempore etiam in causis summis et certissimis tantisper libertatem iuditiorum moderari , et tam graves sententias suspendere , et minime odiosissimas et gravissimas in Imperio res excitari oportuisse , dum paci publicae omnium consuleretur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_273", + "psc_text": "Eusebio ex Caesarea et ex sententiis iudicantutniudicantum episcoporum ostendit se esse inreprehensibilem. § 7 Mento ergo acciti frequenter non ausi sunt uenire, merito fugierunt conscientiae suae inpulsu praecipitati. fuga enim falsitates suas confirmauerunt et credi ea fecerunt, quae praesentes accusatores corumeorum dixerunt et ostenderunt. quid igitur? 1 confingebant C configebant A dabat Cou Hardouin dabatur ACFab 2 sedadd. Fed sedregnum eius suppl. Cou Hardouin 3 asclepas Cm2 quoepiscopus .4 5 iudicantium (iudicantum Eng) episcoporum Cou Harduuin iudicatum episcopum A 6 ostendit se Cou ostendisse A 8 fugerunt Cm2y; cf. supra p. 109, 7 9 falsitatis A Maria, sicut ipsi firmarunt, initium dedit uerbo doi nec finem ei in regno, 2 sed imperium sine initio et fine saluatoris esse conscripsit. Asclepas etiam conminister protulit gesta aput Antiochiam confecta praesentibus accusatoribus et Eusebio de Caesarea Et ex sententiis iudicantum episcoporum ostendit se esse innoccntcm. 7. Merito igitur, fratrcs dilectissimi, frequenter uocati non", + "candidate_score": 0.671007, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_321_323", + "bdc_text": "alteraque haec super articulis disceptatio fuit . Ad haec iterum Praesides , nobis omnia , ut prius , recusare , et in sententia sua persistere , constitutam colloquio rationem Hagnoae fuisse , eam mutare se non posse . Itaque nec alium auditorem , quam qui in ipso colloquio versaretur , admittere .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", + "candidate_score": 0.670971, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_294_296", + "bdc_text": "Et hunc quidem in modum ordinata utraque acies et ad pugnam instituta fuit . Hoc nostrorum hominum super propositos articulos responso vigesima octava Novembris dato , in quo nihil nisi non tolerabile reiiciebatur , nihil nisi necessarium postulabatur , et notariis deinde in conspectum adductis , et doctrinae nostrae confessione oblata , et nostrarum denique copiarum catalogo et ordine exhibito , et protestatione de superiorum Comitiorum pactionumque iure facta , cum nihil iam amplius quam congressus expectaretur , longe spem et expectationem nostram praesidum responsum fefellit . Id propositum altera Decembris die est , fuit autem huiusmodi :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_170", + "psc_text": "haec etiam Orientalibus respondisse. quis fidem et sententiam non eommodauimuscommodauimus nostram, quod eodem tempore octoginta episcoporum Aegyptiorum de Athanasio sententia § 3 repugnabat, quam similiter recitauimus atque insinuauimus episcopis ltalis. unde contra unam legem usumuisum est etiam, cum episcoporum numerus pro Athanasio maior existeret, in parte aliqua conimodarecommodare consensum. haec scripta, si deo fidem debet Eusebius, qui missus fuerat, festinans ad Africam nobis reliquit. quae tamen postea omnia scripta, ne ad inpetrandum forte concilium deessent, Uincentius, qui cum ceteris missus fuerat, Arelatum pertulirpertulit. cap. 3 § 1 Uidet igitur pnidentiaprudentia tua nihil in animum meum introisse, quod deo seruientibus non dignum fuerat cogitare. testis autem \\\\ 3 fuisse A negotia Har (cf. p. 89, 19 Athanasi negotium) ne ACml nec UGCm2 Til Bar technae uel tunc uel dehinc sc. eorum causae susp. Cou 4 obseruantia A 5 cultori A 6 regetur A 9 confinxerunt UGC confixerunt A 11 quasi (=", + "candidate_score": 0.670875, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_240", + "bdc_text": "Nam quamquam illud consentiebant nostri , ut ne suffragiorum multitudine , in colloquio libero sacroque , quicquam diffiniretur , tamen minime faciendum esse iudicabant , ut ne ullius suffragium non annotaretur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", + "candidate_score": 0.670757, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_224_226", + "bdc_text": "Caeterum , antequam de istorum articulorum disceptatione , et velut iuris quadam inter nos et Praesides actione dicam , pauca prius de totius colloquii ratione sunt explicanda . Tribus ex partibus colloquium totum , qualiter institutum fuerat , constare oportebat , arbitrorum , reorum , qui nos eramus , et accusatorum , qui erant nostri adversarii . Excuti enim nostra confessio ut aliqua emissa vox digna iudicii severitate , et facta per nos religionis mutatio , ut aliquod infame crimen gravi poena multandum , utrumque ad communem Christi doctrinae regulam , praesidibus audientibus et iudicantibus , adversariis accusantibus et refellentibus , nobis autem defendentibus , debebat .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_51", + "psc_text": "ipse damnauit. et quamdiu quisque eorum episcopus fuit, sua iudicia confirmauit. sed cum diuersis ex causis diuersisque temporibus singuli eorum digne de ecclesia suis pro meritis pellerentur, maiorem concordiam una conspiratione fecerunt donantes sibi quisque delicta, quae. cum episcopi essent, pro auctoritate diuina damnarunt. § 14 Namque quoniam Athanasius in Italiam et Galliam pergens sibi iudicium conparauit post mortem aliquorum accusatorum, testium iudicumque et credidit posse se denuo tempore audiri, quo ' eius flagitia uetustate temporisobscurarentur — cuiconsensum 2 referenti A, Ca. c. 7 perrexere Cy 8 episcopis (se. causam dicere; cj. mpra 6)] suppl. id imponere Cou ut ueniant Cou 9 re∗i A 11 faciaem ad A facie ad Cm2 18 cum adhuc γ 20 depositioni Cm2 Cou; cj. p. 49,17 exponendis 25 maiorum A, Ca. c. 28 qm̅ A quando C p. c., Fab 29 morte A 30 iudicumque Cy iuditiumqueA co A quod y 31 qetustas y", + "candidate_score": 0.670752, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_322_324", + "bdc_text": "Ad haec iterum Praesides , nobis omnia , ut prius , recusare , et in sententia sua persistere , constitutam colloquio rationem Hagnoae fuisse , eam mutare se non posse . Itaque nec alium auditorem , quam qui in ipso colloquio versaretur , admittere . De vocibus suffragantium idem , quod prius , statuere :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_157", + "psc_text": "debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex infra scripto recognosces. EXPLICIT. 1 Restitutus y 2 Athenius Ty Athemius C 4 ltestitutus y charthaginis A 5 quod y quae A Arimino Eng (cf. p. 84, 3) ariminū A Arimini Cm2 apud Ariminum y .6 inmittente diabolo y 7 fuerit y 8 Restitutus y , 9 autores A 15 unquam Cy numquam A 16 communi y communia A 19 neque CCou discidio Fed discidium A dissidium Fab dissidio Cou 20 aut Cm2y ut A praesentis A 21 rectum coni. Cou dictum A 24 textus narratiuus in A falso cum documento praeceienle scriptura continua coniuncius est 26 pertullit A scripto", + "candidate_score": 0.67061, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_654_656", + "bdc_text": "Deinde arbitros ipsi quidem ex sententia et factionis suae omnes , uno Palatini legato excepto , nos contra omnes aversos nobis habeamus . Clara sunt haec , itaque per quos steterit , videre sine dubitatione licet . Illud autem omnium est manifestissimum , colloquium ab illis prorsus vitatum fuisse , quia sub ipsa statim Comitiorum initia , constituta dies novis Comitiis , et velut terminus iis Comitiis adeo angusto intervallo praefixus , ut etiam si colloqui placitum fuisset , tamen post tam serum legati adventum vix ut institui , ne dum fieri colloquium potuerit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", + "candidate_score": 0.670064, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_476", + "bdc_text": "Primus Palatini apud Heidelbergam contionator erat , cuius viri sententiam cum is princeps ante Comitia non ignoraret , cum nostra per omnia convenire , caeterorum , quos in eadem Academia Theologos habebat , non convenire , illis praeteritis , qui a nobis dissentirent , eum misit , quem consentire certum esset .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_53", + "psc_text": "pulsos et merito singulos pro suis facinoribus praedam- natos cum Ossio et Protogene sedere simul et disputare et - quod est deterius - diuina misteria celebrare. nec confundebatur Protogenes Serdicae episcopus communicare Marcello haeretico, cuius et sectam et reprobunireprobum sensum in concilio quater sententiis episcoporum suscribens propria uoce ipse damnauerat. unde manifestum est, quia sese ipse sua sententia condemnauit, cum se illi communicando participem fecit. § 15 Uerum nos tenentes ecclesiasticae regulae disciplinam et uolentes miseros in aliquantulum iuuare mandauimus illis, qui cum Protogene et Ossio fuerunt, ut de suo coetu damnatusdamnatos excluderent neque peccatoribus communicarent; deinde una nobiscum audirent ea. quae a nostris patribus contra ipsos in praeteritum fuerant iudicata. nainnam liber Marcelli non expectabat accusationem — per se enim aperte haereticus noscebatur - et, ne falsis suggestionibus crederent, non eorum quisquam prauissimam mentem propter locum episcopatus obscurabat. at illi contra haec resistebant — qua ratione, nescimus — nec", + "candidate_score": 0.670006, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_248_250", + "bdc_text": "Itaque postulatum hic fuit , ut notariis singulis substitutos singulos habere liceret . Reliqua conveniebant . Confessio namque et apologia nostrorum oblata tum praesidibus eorum articulorum loco , quos antea a nobis postularant , ita fuit , ut omnis in iis futuri colloquii disputatio existeret .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", + "candidate_score": 0.669754, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_293_295", + "bdc_text": "Joannes Vlatenus , Conradus Heresbachius , Albertus Küng . Et hunc quidem in modum ordinata utraque acies et ad pugnam instituta fuit . Hoc nostrorum hominum super propositos articulos responso vigesima octava Novembris dato , in quo nihil nisi non tolerabile reiiciebatur , nihil nisi necessarium postulabatur , et notariis deinde in conspectum adductis , et doctrinae nostrae confessione oblata , et nostrarum denique copiarum catalogo et ordine exhibito , et protestatione de superiorum Comitiorum pactionumque iure facta , cum nihil iam amplius quam congressus expectaretur , longe spem et expectationem nostram praesidum responsum fefellit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_192", + "psc_text": "* * * * * * * * * * 6 scribturis J 7 fimiitatcm add. Fed Textus narratiuus. Huic definitioni omnes in unum catholici conspirantes suscripserunt. (4) eodem in concilio postquam statutum est nihil debere paternam minui traditionem, etiam, qui contra hanc ueniebant, omnium in unum conspirantium spiritali uoce sunt damnati. cuius tractatus hoc est exemplum. cap. 3 EUSEBIO ET YPATIO CONSS. XII. KAL. AUGUST. Damnatio haereticorum. Cum apud locum Ariminensem episcoporum synodus fuisset collecta et tractatum fuisset de fide et sedisset animo, quid agi deberet, Grecianus episcopus a Calle dixit: 'Quantum decuit, fratres carissimi, catholica synodus patientiam habuit e piam ecclesia totiens (se) -9 In A texlus narratiuus jalso scriplura continua cum Definitione contunclus est 15 Ediderunt damnalionem secundum Fab uel Cou liaronius ad a. 359 n. XVII Hardouin I 711-714, Culeti II 898 sqMansi III 299 16 EUSEUIO .1 18 collecta Cy collectus A 20 decuit (nooafjxov)", + "candidate_score": 0.669399, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_459_461", + "bdc_text": "Hanc iniuriam quo magis accenderent , eo die , quo contionem veniens populus expectaturus frustra erat , ritum confirmationis , quem per annos duodecim istic omiserant , instauraturi erant , ut praeberet res ea speciem apud populum , velut instauratum Pontificis regnum , Christi regnum eo die in illa urbe collapsum esset . Hoc fomentum ad haec Comitia vel prorsus dissolvendum , vel in nova usque Comitia usque producendum , satis ipsis idoneum videbatur . Nostri , adito Senatu , ostendebant , eum virum , qui tredecim annis antea , et nunc toto Comitiorum tempore , interpellante nemine , contionatus fuisset , sine eorum ignominia , qui huc evangelii defendendi causa venissent , refici hoc tempore et se praesente non posse .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_311", + "psc_text": "14 differentiam ΠΜΝFH1 15 reprehendire B2 reprehendisse Bar Cou cummunionem A munitionem M 16 LXXX IIMNFH1 17 athanasii FH' athanassi B* credidimus y Bar conuerti B' IfMN conuesti B* per] om. FH1 pro В3ml 18 ad synodum] et synodo A et synodum TCml a synodo (sinodo B2) B1B2B4Cm2Fab synodum sc. Romae habitam a. 341 quae-Roma] qua eorum .... K in urbe Roma, uonirc noluerunt et satis erat iniquum illis contemnentibus, tot sacerdotibus testimonium perhibentibus Marcello et Athanasio denegare societatem. § 3 Tria fuerunt, quae tractanda erant. nam et ipsi religiosissimi imperatores permiserunt, ut de integro uniuersa discussa disputarentur et ante omnia de sancta fide et de integritate ueritatis, quam uiolauerunt. secunda de personis, quos dicebant esse deiectos de iniquo iudicio, ut, si potuissent probare, iusta fieret confirmatio. tertia uero quaestio, quae uere quaestio appellanda est, quod graues et acerbas iniurias, intolerabiles etiam et nefarias contumelias ecclesiis fecissent, cum raperent episcopos,", + "candidate_score": 0.669145, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_293_295", + "bdc_text": "Joannes Vlatenus , Conradus Heresbachius , Albertus Küng . Et hunc quidem in modum ordinata utraque acies et ad pugnam instituta fuit . Hoc nostrorum hominum super propositos articulos responso vigesima octava Novembris dato , in quo nihil nisi non tolerabile reiiciebatur , nihil nisi necessarium postulabatur , et notariis deinde in conspectum adductis , et doctrinae nostrae confessione oblata , et nostrarum denique copiarum catalogo et ordine exhibito , et protestatione de superiorum Comitiorum pactionumque iure facta , cum nihil iam amplius quam congressus expectaretur , longe spem et expectationem nostram praesidum responsum fefellit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_170", + "psc_text": "haec etiam Orientalibus respondisse. quis fidem et sententiam non eommodauimuscommodauimus nostram, quod eodem tempore octoginta episcoporum Aegyptiorum de Athanasio sententia § 3 repugnabat, quam similiter recitauimus atque insinuauimus episcopis ltalis. unde contra unam legem usumuisum est etiam, cum episcoporum numerus pro Athanasio maior existeret, in parte aliqua conimodarecommodare consensum. haec scripta, si deo fidem debet Eusebius, qui missus fuerat, festinans ad Africam nobis reliquit. quae tamen postea omnia scripta, ne ad inpetrandum forte concilium deessent, Uincentius, qui cum ceteris missus fuerat, Arelatum pertulirpertulit. cap. 3 § 1 Uidet igitur pnidentiaprudentia tua nihil in animum meum introisse, quod deo seruientibus non dignum fuerat cogitare. testis autem \\\\ 3 fuisse A negotia Har (cf. p. 89, 19 Athanasi negotium) ne ACml nec UGCm2 Til Bar technae uel tunc uel dehinc sc. eorum causae susp. Cou 4 obseruantia A 5 cultori A 6 regetur A 9 confinxerunt UGC confixerunt A 11 quasi (=", + "candidate_score": 0.669038, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_128_130", + "bdc_text": "Ita enim sapientes homines iudicabant , quoniam Caesar suam de religione sententiam veram , nostram falsam esse persuasum haberet adeo , ut exquisitissimis tormentis hanc firmare , illam extirpare institueret , non simul et pacem simulandam , et hostiles minas intendendas fuisse . Accedebat eodem tempore , quod urbs imperii maxima et antiquissima Goslaria , publice in ea causa , et ab iis hominibus proscripta esse ferebatur , a quibus prius in eadem causa ipsa absoluta , is autem condemnatus fuisset , in cuius illa nunc gratiam proscriberetur . Videbatur enim nostris quidem hominibus , convenisse hoc tempore etiam in causis summis et certissimis tantisper libertatem iuditiorum moderari , et tam graves sententias suspendere , et minime odiosissimas et gravissimas in Imperio res excitari oportuisse , dum paci publicae omnium consuleretur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_52", + "psc_text": "Cou 9 re∗i A 11 faciaem ad A facie ad Cm2 18 cum adhuc γ 20 depositioni Cm2 Cou; cj. p. 49,17 exponendis 25 maiorum A, Ca. c. 28 qm̅ A quando C p. c., Fab 29 morte A 30 iudicumque Cy iuditiumqueA co A quod y 31 qetustas y obscurarentur Fed obscurarunt A, (-rant m2) C obscuraret y commodantcs non rcete lulius urbis Romae episcopus, MaxiininusMaximinus et Ossius ceterique conplures ipsorum concilium apud Serdicam fieri ex imperaturis benignitate sumserunt —, occurrinius ad Serdicam litteris imperatoris conurnticonuenti. quo cum uenissemus, didicimus in media ecclesia Athanasium, Marcellum, omnes sceleratos concilii sententia pulsos et merito singulos pro suis facinoribus praedam- natos cum Ossio et Protogene sedere simul et disputare et - quod est deterius - diuina misteria celebrare. nec confundebatur Protogenes Serdicae episcopus communicare Marcello haeretico, cuius et sectam et reprobunireprobum sensum in concilio quater sententiis episcoporum suscribens propria uoce ipse damnauerat.", + "candidate_score": 0.668991, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_186_188", + "bdc_text": "et legatus ipse per quendam , qui se consultationi nostrae admiscuerat , certior de indignatione nostrorum redditus , homine familiari et erudito ad nostros misso , deprecatus est , ne aliorsum oratio quam ipse intellexisset acciperetur : Et presides , ad quos haec oratio communiter esset instituta , ab iis more imperii communiter , et non seorsim respondendum esse iudicabant . Novus autem agitandi in Imperio consilii mos hic est .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_166", + "psc_text": "animum tuum in gratiam meam reuocare non possum. § 2 sermo enim pietatis tuae iam dudum ad populum missus me quidem, quem patienter omnia ferre necesse est, plurimum lacerat, sed animum tuum, qui lenitati semper uacat, qui numquam, ut scriptum est, in occasum diei iracundiam seruat, retinere circa me indignationem miraculo mihi est. ego enim, religiosissime imperator, tecum ueram pacem requiro, quae non sit uerbis conposita' interna dispositione fallaciae, sed praeceptis euangeliorum rationabiliter confirmata. § 3 non Athanasi tantum negotium, sed malta alia in medium uenerunt, propter quae concilium fieri 15 cf. Eph. 4, 26 U = cod. Uaticanus Regin. 133 s. IX. G = cod. Parisinus S. (ienonefae 1351 s. XV. Til = ed. I. Tilii, Parisiis 1568. ■. Bar = ed. Baronii ad a. 354 n. II sqq. (secundum Til). Lat = coniecturae Latini Latinii in eius 'Bibliotheca' (Romae 1727) 157 sqq. Har = ed. Hartel 1886 (CSEL", + "candidate_score": 0.668295, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_237_239", + "bdc_text": "Gravabat enim principio , non quod legati Ferdinandi in colloquium adhiberentur , sed quod hi quidem adhiberentur , nostri vero excluderentur , qui supra hos ter denos et pauci et praestantes viri , et tales denique erant , quibus cum isti ter undeni nostri consilia omnia communicare necesse haberent . Itaque absurdum videbatur colloquio excludere , et principum ad hoc colloquium legatos et eorum qui in colloquio essent consiliorum omnium socios . Illud autem nullo pacto dissimulandum esse iudicabant , quod ex undenis suffragiis facere suffragia singula niterentur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", + "candidate_score": 0.668026, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_226", + "bdc_text": "Excuti enim nostra confessio ut aliqua emissa vox digna iudicii severitate , et facta per nos religionis mutatio , ut aliquod infame crimen gravi poena multandum , utrumque ad communem Christi doctrinae regulam , praesidibus audientibus et iudicantibus , adversariis accusantibus et refellentibus , nobis autem defendentibus , debebat .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_368", + "psc_text": "respondete: 'Athanasium quo iudicio damnastis?' dicetis nempe: 'episcoporum' et haec confessionis uestrae erit uenia. 'secuti', inquit, 'sumus sanctam iudiciorum sub episcopali communione reuerentiam'. sed ignorasse uos negabitis Athanasio, cuius damnationem a uobis Ualens, Ursacius, Saturninus exegerunt, ab Ossio, Maximino, Iulio redditam communionem? non facio conparationpmconparationem; rogo, quae uestra de crimine Athanasii sententia fuit. presbyter eius Macharius inruisse in ecclesiam Mareotiden dicitur, Scyram presbyterum perturbasse et salutis nostrae sacramenta proiecisse. ad huius rei testes cathecuminum et gentilem interrogatos. uerum postea a sanctis nescitis iudicatum Mareothae ecclesiam nullam esse, Scyram uero presbyterum non fuisse? quid est, quod secuti estis? falsis episcopis auctoritatem datis, ueris negatis; quae sunt, non esse decernitis, iudicatis 8 cf. II Mach. 7, 28 9 cf. Gal. 5, 13 et Rom. 8, 13 11 Matth. 7, 2 1 alud A 2 concidere A aequum Cm2 haeccū A 3 opinior .1 4 loquetur Cy loquitur .1 5 ad A 10", + "candidate_score": 0.667959, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_206_208", + "bdc_text": "Videri frustra fieri , ut quisquam de magnis Imperii incommodis hoc tempore et loco quereretur , ubi de causis et remedio malorum inveniendo instituta esset deliberatio . Huc legatum Caesaris , huc Principes , huc ex omnibus nationibus sapientes homines venisse , non ut mutuis se querelis et iurgationibus vexarent , sed ut quae res orbem Christianum turbaret , lucide iam aliquando intelligerent . Itaque tum appariturum esse , quis causam querelae iustae praeberet ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_209", + "psc_text": "impia fallacissimorum hominum calliditate renouatum hocque, quo etiam in Romani imperii negotiis quies carpitur, rex angitur, palatium feruet, episcopi circumcursant, officiales magistri uolitant, aduersus apostolicos uiros officiorum omnium festinatione turbatur. ita ubique agitur, trepidatur, instatur, ut plane iniquitatem huius adsertionis optinendi labor et cura prodiderit. § 2 enimuero uersari in sermone hominum iam diu memini quosdam sacerdotum dei idcirco exulare, quod in Athanasium sententiam non ferunt, et hic error prope omnium mentes occupauit, ut sub nomine eius non satis unicuique eorum dignam causam suscepti exilii arbitrentur. cap. 5 § 1 Praetermitto autem, licet potissima regi sit deferenda reuerentia — quia enim a deo regnum est —, non tamen aequanimiter iudicium eius episcopalibus arbitriis admitti, quia Caesaris ('aesariCaesari, deo autem reddenda, quae dei sunt. taceo imperatoris sublata causae cognitione iudicium, non queror extorqueri de absente sententiam, quamuis apostolo dicente: ubi fides est, ibi et 1ibertas est pati istud simplicitas sacerdotalis non", + "candidate_score": 0.667772, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_455_457", + "bdc_text": "Sed quoniam ( ut fit ) is contionator , qui doctrinam Christi more nostro vere proponebat , longe adeo superabat , ut illo altero relicto ad hunc solum populus omnis conflueret , ac templum totum compleret , hoc praesertim tempore , cum praestantissimi homines , qui de religionis controversia aderant , ad eius conciones accessissent , adversariis hic concursus plaususque populi intolerandus fuit . Ergo , ut contio haec prohiberetur , per legatum egerunt . Atque quo facilius id efficerent , ipsi suam quoque sterilem illam , et ad quam extra unam et alteram anum nemo adibat , abrogare parati fuerunt :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_136", + "psc_text": "tenens baptizatus ad quietem dei commigrauit, nefas putamus inde aliquid mutilare et tot sanctos et confessores et successores martirum ipsius tractatus conscriptores in aliquo remouere, cum et ipsi praeteritorum eatholicorumcatholicorum secundum scripturas cuncta seniarunt. (quorum fides) mansit usque in haec tempora, quibus pietas tua (a) deo patre per deum et dominum nostrum Iesum Christum regendi orbis accepit (facultatem). ∗∗∗∗∗ 1 hoc sc. concilio Nicaeno; cf. p. 79, 8 3 militare Fab 5 conscribtores (alt. o ex e) A conscriptas res Cml praeteritorum catholicae ecclesiae scriptorum susp. Cou 6 scribturas A cunctas CFab seruauerunt CFab seruauerint Cou quorum fides add. Cou mansit usque coni. Cou mansisseque A 7 a add. Cm2 9 facultatem add. Fed potestatem add. Cou 9—82,1 lacunam indicaui, cf. textum graecum; Ualesius ita suppleuit: uerum miseri homines et infelici sensu praediti iterum ausu temerario se praecones impiae doctrinae renuntiarunt et σβυέϱων τη̄ς τω̃ν 'Ρωμαίων ϰϰλησίας - ἐγνωϰότες δὲ", + "candidate_score": 0.667765, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_237_239", + "bdc_text": "Gravabat enim principio , non quod legati Ferdinandi in colloquium adhiberentur , sed quod hi quidem adhiberentur , nostri vero excluderentur , qui supra hos ter denos et pauci et praestantes viri , et tales denique erant , quibus cum isti ter undeni nostri consilia omnia communicare necesse haberent . Itaque absurdum videbatur colloquio excludere , et principum ad hoc colloquium legatos et eorum qui in colloquio essent consiliorum omnium socios . Illud autem nullo pacto dissimulandum esse iudicabant , quod ex undenis suffragiis facere suffragia singula niterentur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_235", + "psc_text": "uocati non uenerunt, sicut praediximus, ostendentes etiam ex his falsitatem suam et non solum commentatitiam fraudem aut exquisitam ucrsutiamuersutiam, quam fecerunt prodentes per 2 nostrum susp. Cou A in mg.: ossius eps prefuit synhodo serdicensi 4 qui] A Fab Hardoum, del. Eng qua coni. Cou, sed uidelur potius constructio mutari uel lege: qua-sustinuit, (nieretur), ut 5 utilitati A ut deleri uull Cou 7 nostris] suppl. absentibus Cou; cf. injra W et textum graecum 10 et .om.y 11 prodentes Cp.c. prudentes A uocationibus, uidelicet episcopis conuentis et praecipue bonae senectutis Osio, qui propter tempus et confessionem et tantum laborem [ex] omni reucrentia dignus uidctur, et expectantibus et adhortantibus eos ingredi, quo ea, quae de absentibus conministris rumigerarunt et scripserunt, haec praesentes conuincant. sed uocati non uenerunt, sicut diximus, sed monstrantes ex hoc calumniam suam et non solum insidias et factiones fecerunt clamantes per 12 conucntis Fed conuentibus W Bal conuenientibus Eng", + "candidate_score": 0.667344, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_237_239", + "bdc_text": "Gravabat enim principio , non quod legati Ferdinandi in colloquium adhiberentur , sed quod hi quidem adhiberentur , nostri vero excluderentur , qui supra hos ter denos et pauci et praestantes viri , et tales denique erant , quibus cum isti ter undeni nostri consilia omnia communicare necesse haberent . Itaque absurdum videbatur colloquio excludere , et principum ad hoc colloquium legatos et eorum qui in colloquio essent consiliorum omnium socios . Illud autem nullo pacto dissimulandum esse iudicabant , quod ex undenis suffragiis facere suffragia singula niterentur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_64", + "psc_text": "illis — quod nefas erat — communicaremus, et haec frequenter acclamabant. nos enim omnino illis communicare noluimus, nisi eos, quos damnauimus, proiecissent et dignum honorem concilio Orientis tribuerent. § 20 QuacQuae uero ipsi egerint uel quale concilium habuerint. hinc addiscere poteritis. nam Protogenes, sicut supra diximus, apud acta anathematizans Marcellum ut Paulum postcapostea eos in communionem suscepit. Dionisium uero ab Klida prouinciae Acaiae, quem ipsi exposuerunt, in concilio habuerunt. simul secum et exponentes ut cxpositiexpositi. iudices et rei [et] communicantes mysteria diuina pertractant. Bassum autem de Diocleciana ciuitate in flagitiis sceleribusque detectum et merito de Siria deportatum ordinauerunt episcopum. quique apud ipsos sceleratius uiuens detectus et ab ipsis damnatus cum ipsis hodie uidetur esse coniunctus. Aetio Tessalonicensi Protogenes frequenter probra inultamulta criminaque obiecit, quod diceret illum concubus et habuisse et habere, cui communicare numquam uoluit. nunc uero in amicitiarnamicitiam receptus, quasi peiorum consortio expurgatus, apud ipsos habetur ut iustus. Asclepas", + "candidate_score": 0.667198, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_125_127", + "bdc_text": "Haec ubi allata sunt , nostris hominibus mira videbantur , cum is , qui de pace nobiscum concilianda instituisset agere , tempusque et locum ad eam rem designavisset , tantum non in conspectu , et inter ipsa pacis ineundae principia , tam infeste in nostram doctrinam grassaretur , et legatum omnium eorum consiliorum factorumque conscium ad nos de pace cruentis adhuc nostro sanguine manibus mitteret . Itaque omnium animi antea ad aliquam concordiae spem arrecti , hac fama consternati fuerunt , nec quisquam inventus est , qui pollicitationibus Caesaris fidem ullam habendam esse iudicaret : qui de pace pollicens hostilia interim exerceret .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_68", + "psc_text": "consuetudinem non habemus nec ecclcsiaecclesia dei.sed ncc haec docere aliquos patimur nec nouas traditiones inducere, ne proditores fidei traditoresque scripturarum diuinarum, quod nefas est, dicamur, ne a domino et ab hominibus condamnemur. § 22 Uerum illi supradicti etiam haec aduersus nos machinahanturmachinabantur. et quoniam sciebant nos non posse sibi scelestorum beneficio communicare. ex scriptis nos imperatorum terreretenere putabant, ut inuitos ad suam communionem traherent. et spectabant diuidi totius mundi profundam ecclesiae aeternamque pacem propter Athanasium et Marcellum, per quos nomen domini blasphematur in gentibus. quos oportebat, si in se aliquid timoris dei habuissent, ne turbor iste. qui per ipsos natus est. permaneret, a sua prauissima praesumtione uel sero discedere. ne ipsorum causa contra sese seindereturscinderetur ecclesia. aut si in his, qui pro ipsis certantur, metus dei esset. etiamsi nihil damnabile apud ipsos inueniretur. tamen uel quod propter ipsos unitas ecclesiae scinditur et propter insanam rabiem cupiditatemque honoris pax profunda subuertitur.", + "candidate_score": 0.666263, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_460_462", + "bdc_text": "Hoc fomentum ad haec Comitia vel prorsus dissolvendum , vel in nova usque Comitia usque producendum , satis ipsis idoneum videbatur . Nostri , adito Senatu , ostendebant , eum virum , qui tredecim annis antea , et nunc toto Comitiorum tempore , interpellante nemine , contionatus fuisset , sine eorum ignominia , qui huc evangelii defendendi causa venissent , refici hoc tempore et se praesente non posse . Turpe futurum sibi , si culpa sua non solum non promotus evangelii cursus , non solum alibi , sed etiam eo loco , ubi in eam rem nunc maxime incumberent , impeditus fuisset .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_56", + "psc_text": "uel occultabat Cou illi∗∗∗A restite- bant A 27 longinquisque Cm2γ 30 negabat A ante damnarunt. his itaque communicare nefas duximus neque cum profanis uoluimusnoluimus sancta domini sacramenta miscere seruantcsseruantes et tenentes ccclcsiasticacecclesiasticae (regulae) disciplinam. nam ut non supradictos Ossium a se Protogencmque dimitterent. conscientia forte mala. qua sibi eorum unusquisque metuebant, nudari ab aliquo. quae adpalam fieri magnopere pprtimpscpbantpertimescebant. nec sic in coseos audebat eorum aliquis sententiam dicere, ne et se ipse damnaret, quod illis contra interdictum communicassent, quibus communicare nullo genere oporteret. § 17 Uerum nos iterum illos atque iterum rogabamus, ne firma solidaque concuterent, nc subuerterent legem nec iura diuina turbarent, ne cuncta confunderent atque traditionem ecclesiae ne quidem in modica parte frustrarent, sed necnouam sectam inducerent aut Orientalibus episcopis conciliisque sanctissimis de Occidente uenientes aliqua in parte praeponerent. at illi contra despicientes haec nobis minabantur et sese Athanasium et ceteros sceleratos uindicaturos pollicebantur, quasi uero aliud facere", + "candidate_score": 0.665837, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_455_457", + "bdc_text": "Sed quoniam ( ut fit ) is contionator , qui doctrinam Christi more nostro vere proponebat , longe adeo superabat , ut illo altero relicto ad hunc solum populus omnis conflueret , ac templum totum compleret , hoc praesertim tempore , cum praestantissimi homines , qui de religionis controversia aderant , ad eius conciones accessissent , adversariis hic concursus plaususque populi intolerandus fuit . Ergo , ut contio haec prohiberetur , per legatum egerunt . Atque quo facilius id efficerent , ipsi suam quoque sterilem illam , et ad quam extra unam et alteram anum nemo adibat , abrogare parati fuerunt :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_285", + "psc_text": "causa in uno loco omnes manere sategerunt et nec parum temporis [neque] habere eos liberam facultatem permiserunt. § 8 Quia ergo non oportuit contic scere nec inultas retinere 1 scilicet Cy se A de forma Ario u. Studien II 39 palesna A ac add. Fed 2 Stephano Cy, sed Cou mauult Asterio; cf. Studien II 10 3 hi y hii A 3 adserentes] adicientes susp. Cou 6 ad nos propositis y 7 hac Cγ a A 8 neque] neq. A nec Ca.c., Fab, del. Cp.c., fort. quidem 10 conticescere γ inulta Cγ retinere AFab sinere uel permittere susp. Cou, fort. relinquere (cf. W) ministris nostris Macario Palestinae et Asterio de Arahia, qui cum ipsis nenernnt et ab eadem incredulitate recessernnt. iai enim ad sanctam synodum uenientes uiulentiam, (quam) passi sunt, cum lacrimis exposuerunt. nihil autem rectum aput eos fieri dicebant. etiam hoc addebant esse quosdam rectae fidei et interminationibus adque", + "candidate_score": 0.665769, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_474_476", + "bdc_text": "Sed iam de ea disceptatione , quae habita cum illis viris fuit , paucis dicamus . Trium principum legati fuerunt , qui doctrinam nostram in iis Comitiis contra spem adversariorum sunt professi . Primus Palatini apud Heidelbergam contionator erat , cuius viri sententiam cum is princeps ante Comitia non ignoraret , cum nostra per omnia convenire , caeterorum , quos in eadem Academia Theologos habebat , non convenire , illis praeteritis , qui a nobis dissentirent , eum misit , quem consentire certum esset .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_64", + "psc_text": "illis — quod nefas erat — communicaremus, et haec frequenter acclamabant. nos enim omnino illis communicare noluimus, nisi eos, quos damnauimus, proiecissent et dignum honorem concilio Orientis tribuerent. § 20 QuacQuae uero ipsi egerint uel quale concilium habuerint. hinc addiscere poteritis. nam Protogenes, sicut supra diximus, apud acta anathematizans Marcellum ut Paulum postcapostea eos in communionem suscepit. Dionisium uero ab Klida prouinciae Acaiae, quem ipsi exposuerunt, in concilio habuerunt. simul secum et exponentes ut cxpositiexpositi. iudices et rei [et] communicantes mysteria diuina pertractant. Bassum autem de Diocleciana ciuitate in flagitiis sceleribusque detectum et merito de Siria deportatum ordinauerunt episcopum. quique apud ipsos sceleratius uiuens detectus et ab ipsis damnatus cum ipsis hodie uidetur esse coniunctus. Aetio Tessalonicensi Protogenes frequenter probra inultamulta criminaque obiecit, quod diceret illum concubus et habuisse et habere, cui communicare numquam uoluit. nunc uero in amicitiarnamicitiam receptus, quasi peiorum consortio expurgatus, apud ipsos habetur ut iustus. Asclepas", + "candidate_score": 0.665567, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_165_167", + "bdc_text": "Haec vigesimo secundo die acta fuere , taleque initium Comitia habuere . Quarta deinde et vigesima cum legatus veniret , ab iis episcopis , qui tum ibi erant , obviam omnibus euntibus honorifice acceptus est . Postridie ab utriusque partis proceribus seorsim salutatus , et de re proposita appellatus , benigne respondit , et pollicitus amplissime fuit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_153", + "psc_text": "decem legatos, qui, ubi uenerunt ad imperatorem, suscepti sunt, ita ut legati catholicorum non susciperentur; atque longa dilatione fatigati et minis imperatoris perterriti damnauerunt integram fidem, quam antea defendebant, et susceperunt perfidiam, quam ante damnauerunt. haec ita esse cx subiectis inuenies. Gesta Nicaena GESTA, UBI PRAEUARICATI SUNT EPISCOPI LEGATI A FIDE VERA, INCIPIUNT. Eusebio et Ypatio conss VI. Idus Octobris. § 1 (5). Cum consedissent episcopi mansionis Nicheae, quae 2 meritis] praem. pro y 4 iidem alesius scriptura = libellus ; cf. Studien I 75 instruent Ualesius 5 in A falso sequens textus nurratiuus cum epistula coniunclus est, cj. notam ad l. 18 ϰαι σωτηϱίας xai είϱήνης, η̑ν ij θειότης σοι είς τὸ διηνεϰἑς χαϱιείται.oi δè t ήμέτεϱοι πϱέσβεις τάς re ύπογϱαϕὰς xai τὰς τω̃ν ἐπισϰόπων πϱοσηγοϱίας ϰομίζουσιν, οι̎τινες xai ἐξ αὐτω̃ν τω̃ν ϑείων γϱαϕω̃ν ιὴν σὴν ἀναδιδάξουσιν δσιότητα. 6 εἰ̕̕̕̕̕ς τὸ διηνεϰές σοι Theod 7 rt om. Socr Soz", + "candidate_score": 0.665546, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_356_358", + "bdc_text": "Paulus adeo nuper Ro . Pontifex magno cunctos ad liberum concilium studio , et expectatum a vobis , et sepe etiam postulatum , vocavit . Verum ubi id indixit , et legati nostri repulsi , et mandata contempta , et denique res omnis infecta fuit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_25", + "psc_text": "omnium ducis, aperte permiscens unamque confusionem de supradictis faciens ut imprudens Galata in aliud euangelium declinauit, quod non est aliud secundum quod beatus apostolus Paulus tales condemnans ait: etsi angelus de caelo aliter annuntiauerit uobis. quam quod accepistis, anathema sit. § 3 Magna autem fuit parentibus nostris atque maioribus sollieitudosollicitudo de supradicta praedicatione sacrilega. condicitur namque in Constantinopolim ciuitatem sub praesentia beatissimae memoriae Constantini imperatoris concilium episcoporum. ex inultismultis Orientalium prouinciis aduenerunt. ut hominem nialismalis rebus inbutum salubri consilio reformarent et ille ammonitione, sanctissima correptionrcorreptione, correptus a sacrilega praedicatione discederet. quique increpantes illum et exprobantes necnon etiam caritatis affectu 2 Col. 1,15 cf, loh. 6, 35 sqq, 3 cf. loh. 10, 7. 9 cf. loh. 1,4 et saepius 16 Gal. 1, S. !i 1 cocpti y coepit AC 3 et quidem hoc Fed equidē hoc A eadem haec γ' nee] ac Cou Hardouin nec = 'uel' post negationem n concupiscentia", + "candidate_score": 0.664891, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_165_167", + "bdc_text": "Haec vigesimo secundo die acta fuere , taleque initium Comitia habuere . Quarta deinde et vigesima cum legatus veniret , ab iis episcopis , qui tum ibi erant , obviam omnibus euntibus honorifice acceptus est . Postridie ab utriusque partis proceribus seorsim salutatus , et de re proposita appellatus , benigne respondit , et pollicitus amplissime fuit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", + "candidate_score": 0.664868, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_297_299", + "bdc_text": "Hagnoica ratione omnes a colloquio , praeter bis terdenos excludi . Itaque eam se mutare non posse , proinde de caeteris aut iam praesentibus , aut deinde futuris , in colloquium admittendis , frustra disceptari . De bis undenis suffragiis quid faciendum esset , utriusque partis legatis videndum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_64", + "psc_text": "illis — quod nefas erat — communicaremus, et haec frequenter acclamabant. nos enim omnino illis communicare noluimus, nisi eos, quos damnauimus, proiecissent et dignum honorem concilio Orientis tribuerent. § 20 QuacQuae uero ipsi egerint uel quale concilium habuerint. hinc addiscere poteritis. nam Protogenes, sicut supra diximus, apud acta anathematizans Marcellum ut Paulum postcapostea eos in communionem suscepit. Dionisium uero ab Klida prouinciae Acaiae, quem ipsi exposuerunt, in concilio habuerunt. simul secum et exponentes ut cxpositiexpositi. iudices et rei [et] communicantes mysteria diuina pertractant. Bassum autem de Diocleciana ciuitate in flagitiis sceleribusque detectum et merito de Siria deportatum ordinauerunt episcopum. quique apud ipsos sceleratius uiuens detectus et ab ipsis damnatus cum ipsis hodie uidetur esse coniunctus. Aetio Tessalonicensi Protogenes frequenter probra inultamulta criminaque obiecit, quod diceret illum concubus et habuisse et habere, cui communicare numquam uoluit. nunc uero in amicitiarnamicitiam receptus, quasi peiorum consortio expurgatus, apud ipsos habetur ut iustus. Asclepas", + "candidate_score": 0.664783, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_238_240", + "bdc_text": "Itaque absurdum videbatur colloquio excludere , et principum ad hoc colloquium legatos et eorum qui in colloquio essent consiliorum omnium socios . Illud autem nullo pacto dissimulandum esse iudicabant , quod ex undenis suffragiis facere suffragia singula niterentur . Nam quamquam illud consentiebant nostri , ut ne suffragiorum multitudine , in colloquio libero sacroque , quicquam diffiniretur , tamen minime faciendum esse iudicabant , ut ne ullius suffragium non annotaretur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_53", + "psc_text": "pulsos et merito singulos pro suis facinoribus praedam- natos cum Ossio et Protogene sedere simul et disputare et - quod est deterius - diuina misteria celebrare. nec confundebatur Protogenes Serdicae episcopus communicare Marcello haeretico, cuius et sectam et reprobunireprobum sensum in concilio quater sententiis episcoporum suscribens propria uoce ipse damnauerat. unde manifestum est, quia sese ipse sua sententia condemnauit, cum se illi communicando participem fecit. § 15 Uerum nos tenentes ecclesiasticae regulae disciplinam et uolentes miseros in aliquantulum iuuare mandauimus illis, qui cum Protogene et Ossio fuerunt, ut de suo coetu damnatusdamnatos excluderent neque peccatoribus communicarent; deinde una nobiscum audirent ea. quae a nostris patribus contra ipsos in praeteritum fuerant iudicata. nainnam liber Marcelli non expectabat accusationem — per se enim aperte haereticus noscebatur - et, ne falsis suggestionibus crederent, non eorum quisquam prauissimam mentem propter locum episcopatus obscurabat. at illi contra haec resistebant — qua ratione, nescimus — nec", + "candidate_score": 0.663872, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_297_299", + "bdc_text": "Hagnoica ratione omnes a colloquio , praeter bis terdenos excludi . Itaque eam se mutare non posse , proinde de caeteris aut iam praesentibus , aut deinde futuris , in colloquium admittendis , frustra disceptari . De bis undenis suffragiis quid faciendum esset , utriusque partis legatis videndum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_53", + "psc_text": "pulsos et merito singulos pro suis facinoribus praedam- natos cum Ossio et Protogene sedere simul et disputare et - quod est deterius - diuina misteria celebrare. nec confundebatur Protogenes Serdicae episcopus communicare Marcello haeretico, cuius et sectam et reprobunireprobum sensum in concilio quater sententiis episcoporum suscribens propria uoce ipse damnauerat. unde manifestum est, quia sese ipse sua sententia condemnauit, cum se illi communicando participem fecit. § 15 Uerum nos tenentes ecclesiasticae regulae disciplinam et uolentes miseros in aliquantulum iuuare mandauimus illis, qui cum Protogene et Ossio fuerunt, ut de suo coetu damnatusdamnatos excluderent neque peccatoribus communicarent; deinde una nobiscum audirent ea. quae a nostris patribus contra ipsos in praeteritum fuerant iudicata. nainnam liber Marcelli non expectabat accusationem — per se enim aperte haereticus noscebatur - et, ne falsis suggestionibus crederent, non eorum quisquam prauissimam mentem propter locum episcopatus obscurabat. at illi contra haec resistebant — qua ratione, nescimus — nec", + "candidate_score": 0.663825, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_361", + "bdc_text": "Nunc autem Carolus primogenitus Ecclesiae filius ad id concilium Pontificis exequendum ( ut fidus Sanctae Romanae Ecclesiae advocatus est ) cum hoc colloquium , tum illa mox deinde futura Ratisponae Comitia , velut viam aditumque ad generale Concilium instituisset , me ut hic vobiscum adessem iussit voluitque .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", + "candidate_score": 0.663051, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_250_252", + "bdc_text": "Confessio namque et apologia nostrorum oblata tum praesidibus eorum articulorum loco , quos antea a nobis postularant , ita fuit , ut omnis in iis futuri colloquii disputatio existeret . Doctorum autem nomina et loca , quos in hanc disputationem nostri quidem destinassent , exhibita statim principio fuit . Eius autem rei talis erat utraque ex parte ratio , ut ter undeni hinc inde homines pro Principum urbiumque suorum numero et loco ad hoc certamen adhiberentur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", + "candidate_score": 0.663042, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_295", + "bdc_text": "Hoc nostrorum hominum super propositos articulos responso vigesima octava Novembris dato , in quo nihil nisi non tolerabile reiiciebatur , nihil nisi necessarium postulabatur , et notariis deinde in conspectum adductis , et doctrinae nostrae confessione oblata , et nostrarum denique copiarum catalogo et ordine exhibito , et protestatione de superiorum Comitiorum pactionumque iure facta , cum nihil iam amplius quam congressus expectaretur , longe spem et expectationem nostram praesidum responsum fefellit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_170", + "psc_text": "haec etiam Orientalibus respondisse. quis fidem et sententiam non eommodauimuscommodauimus nostram, quod eodem tempore octoginta episcoporum Aegyptiorum de Athanasio sententia § 3 repugnabat, quam similiter recitauimus atque insinuauimus episcopis ltalis. unde contra unam legem usumuisum est etiam, cum episcoporum numerus pro Athanasio maior existeret, in parte aliqua conimodarecommodare consensum. haec scripta, si deo fidem debet Eusebius, qui missus fuerat, festinans ad Africam nobis reliquit. quae tamen postea omnia scripta, ne ad inpetrandum forte concilium deessent, Uincentius, qui cum ceteris missus fuerat, Arelatum pertulirpertulit. cap. 3 § 1 Uidet igitur pnidentiaprudentia tua nihil in animum meum introisse, quod deo seruientibus non dignum fuerat cogitare. testis autem \\\\ 3 fuisse A negotia Har (cf. p. 89, 19 Athanasi negotium) ne ACml nec UGCm2 Til Bar technae uel tunc uel dehinc sc. eorum causae susp. Cou 4 obseruantia A 5 cultori A 6 regetur A 9 confinxerunt UGC confixerunt A 11 quasi (=", + "candidate_score": 0.66296, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_215_217", + "bdc_text": "ut ab Hagnoica forma in colloquio ne discederetur , in qua cautum esset , ne extra bis ter undenos in colloquium quisquam reciperetur , neque aequum videri , quod idem sibi suisque licere quisquam postulet , quod Regi Ferdinando permitteretur : non enim decere Principem eum ab hac disputatione excludi , qui eius instituendae autor fuisset : ut ne singuli singula , sed ut undeni singula suffragia constituerent , utque numerus personarum non ad multitudinem , sed ad certitudinem suffragiorum spectaret :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_490", + "psc_text": "renitentes manifesta fieri nobisuobis ca, quae circa ecclesiam aguntur, iustum putauimus, ne ignoratio uos socios tantae impietatis efficeret [et], quamquam non nescire uos arbitremur non sine causa totius synodi legatos, episcoporum scilicet numero fere multo amplius centum, nunc usque ingressu huius ecclesiae nosmet ipsos abstinere. ob quod instructos etiam uos esse uolumusnolumus, ne penitus dominans iam intra ecclesiam heresis inualescat, quae dominum nostrum Iesum Christum uere filium dci unigenitum, deum de deo, patri similem ausa est denegarcdenegare, ita (ut), quae pracdicationcspraedicationes blasphemiae de unigenito deo et sentiantur ab his et praedicentur, cognitum haberetis, nam et piissimo imperatori Constantio hoc ipsum prohauimus et anatematizari haec omnia commotus religiosissime uoluitnoluit. dolus autem hic nunc praeparatur, ut Aetius auctor huius haeresis ipse potius, quam haec impietatis dicta damnentur, magis in hominem, quam in doctrinam sententia lata esse uideatur. 2 Edidit Baronius epislulam secundum Fab ad a. 359 n. XXX 3 EPISC A 4", + "candidate_score": 0.662954, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_221", + "bdc_text": "ut articuli , quibus de disputari nos vellemus , in ordinem redacti ac descripti praesidibus traderentur non paradoxi , sed Christiani , et ad concordiam apti :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", + "candidate_score": 0.662915, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_238_240", + "bdc_text": "Itaque absurdum videbatur colloquio excludere , et principum ad hoc colloquium legatos et eorum qui in colloquio essent consiliorum omnium socios . Illud autem nullo pacto dissimulandum esse iudicabant , quod ex undenis suffragiis facere suffragia singula niterentur . Nam quamquam illud consentiebant nostri , ut ne suffragiorum multitudine , in colloquio libero sacroque , quicquam diffiniretur , tamen minime faciendum esse iudicabant , ut ne ullius suffragium non annotaretur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_64", + "psc_text": "illis — quod nefas erat — communicaremus, et haec frequenter acclamabant. nos enim omnino illis communicare noluimus, nisi eos, quos damnauimus, proiecissent et dignum honorem concilio Orientis tribuerent. § 20 QuacQuae uero ipsi egerint uel quale concilium habuerint. hinc addiscere poteritis. nam Protogenes, sicut supra diximus, apud acta anathematizans Marcellum ut Paulum postcapostea eos in communionem suscepit. Dionisium uero ab Klida prouinciae Acaiae, quem ipsi exposuerunt, in concilio habuerunt. simul secum et exponentes ut cxpositiexpositi. iudices et rei [et] communicantes mysteria diuina pertractant. Bassum autem de Diocleciana ciuitate in flagitiis sceleribusque detectum et merito de Siria deportatum ordinauerunt episcopum. quique apud ipsos sceleratius uiuens detectus et ab ipsis damnatus cum ipsis hodie uidetur esse coniunctus. Aetio Tessalonicensi Protogenes frequenter probra inultamulta criminaque obiecit, quod diceret illum concubus et habuisse et habere, cui communicare numquam uoluit. nunc uero in amicitiarnamicitiam receptus, quasi peiorum consortio expurgatus, apud ipsos habetur ut iustus. Asclepas", + "candidate_score": 0.662381, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_237_239", + "bdc_text": "Gravabat enim principio , non quod legati Ferdinandi in colloquium adhiberentur , sed quod hi quidem adhiberentur , nostri vero excluderentur , qui supra hos ter denos et pauci et praestantes viri , et tales denique erant , quibus cum isti ter undeni nostri consilia omnia communicare necesse haberent . Itaque absurdum videbatur colloquio excludere , et principum ad hoc colloquium legatos et eorum qui in colloquio essent consiliorum omnium socios . Illud autem nullo pacto dissimulandum esse iudicabant , quod ex undenis suffragiis facere suffragia singula niterentur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_53", + "psc_text": "pulsos et merito singulos pro suis facinoribus praedam- natos cum Ossio et Protogene sedere simul et disputare et - quod est deterius - diuina misteria celebrare. nec confundebatur Protogenes Serdicae episcopus communicare Marcello haeretico, cuius et sectam et reprobunireprobum sensum in concilio quater sententiis episcoporum suscribens propria uoce ipse damnauerat. unde manifestum est, quia sese ipse sua sententia condemnauit, cum se illi communicando participem fecit. § 15 Uerum nos tenentes ecclesiasticae regulae disciplinam et uolentes miseros in aliquantulum iuuare mandauimus illis, qui cum Protogene et Ossio fuerunt, ut de suo coetu damnatusdamnatos excluderent neque peccatoribus communicarent; deinde una nobiscum audirent ea. quae a nostris patribus contra ipsos in praeteritum fuerant iudicata. nainnam liber Marcelli non expectabat accusationem — per se enim aperte haereticus noscebatur - et, ne falsis suggestionibus crederent, non eorum quisquam prauissimam mentem propter locum episcopatus obscurabat. at illi contra haec resistebant — qua ratione, nescimus — nec", + "candidate_score": 0.661872, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_228_230", + "bdc_text": "Istud autem quod fieri in omnibus ut litigationibus ita arbitrationibus solet , ut is qui arbiter aliqua in re sit , idem in eadem re cum eo , cuius est arbiter , aut nihil , aut non magis in una quam in altera parte communicet , istud hic minime custodiebatur . Eorum enim consilio , qui in adversaria parte erant , illi qui erant arbitri , cuncta gerebantur , eosdemque homines , cum agendum contra nos esset , inter adversarios : cum de nobis arbitrandum , inter arbitros stare vidisses , et eos quidem plerosque maxime et veritati et nobis infestos , quod illorum libelli seditiosissimi non ita pridem emissi palam declarant .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_496", + "psc_text": "C disceptationum tenorem y arbitros Fed arbitror AC arbitrio y 25 conscientiam ACml ucstrarum communionom initis. ncc id saltem consilii sumitis, sin pudor aliquos fefellisset, Ariminensem synodum aestimari. dolum enim uestrum in non anathematizandis uestris statim prodidistis. § 2 (3). Nam in conuentu multorum uos arguentium, cur etiam non creaturam dci filium diceretis, respondistis sanctis Ariminensibus non Christum creaturam negatum fuisse, sed dissimilemcetens creaturis, quia in eo, quod dictum sit 'non esse creatum uelut ceteras facturas', non (dictum sit), quia creatio non sit, sed excipiatur a ceteris, ut, licet omnino dissimilis ceteris sit, tamen ut ipse aliud non sit, quasi uero ulla creatura aliis sit similis, ut angelus homini, homo aui, auis pecudi. haec si mentior, testes sunt, qui audierunt. quodsi et ipsi tacebunt, loquitur mecum defensus a uobis impiissime liber uester, in quo ut uitrum hvacinto, ita filius patri et deo Christus alienus est. deinde, in quo audientes fefellistis,", + "candidate_score": 0.661444, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_603_605", + "bdc_text": "ab nostra parte si quis quid post illos vellet subiicere , cum parte sua non pugnans , sed consentiens , ei ut id liceret : ( prorsus quasi solliciti de nobis essent , ne nos inter nos pugnam cui diceremus ) Acta per singula integreque ut conscriberentur : protestationes temporum superiorum utrique parti salvae ut essent .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", + "candidate_score": 0.661407, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_229_231", + "bdc_text": "Eorum enim consilio , qui in adversaria parte erant , illi qui erant arbitri , cuncta gerebantur , eosdemque homines , cum agendum contra nos esset , inter adversarios : cum de nobis arbitrandum , inter arbitros stare vidisses , et eos quidem plerosque maxime et veritati et nobis infestos , quod illorum libelli seditiosissimi non ita pridem emissi palam declarant . Ad haec arbitri tres non hi erant , qui se possent inferre medios , cum ex professo partis alterius causam tuerentur , et Palatini legatus unus fungi offitio vere posse videretur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_496", + "psc_text": "C disceptationum tenorem y arbitros Fed arbitror AC arbitrio y 25 conscientiam ACml ucstrarum communionom initis. ncc id saltem consilii sumitis, sin pudor aliquos fefellisset, Ariminensem synodum aestimari. dolum enim uestrum in non anathematizandis uestris statim prodidistis. § 2 (3). Nam in conuentu multorum uos arguentium, cur etiam non creaturam dci filium diceretis, respondistis sanctis Ariminensibus non Christum creaturam negatum fuisse, sed dissimilemcetens creaturis, quia in eo, quod dictum sit 'non esse creatum uelut ceteras facturas', non (dictum sit), quia creatio non sit, sed excipiatur a ceteris, ut, licet omnino dissimilis ceteris sit, tamen ut ipse aliud non sit, quasi uero ulla creatura aliis sit similis, ut angelus homini, homo aui, auis pecudi. haec si mentior, testes sunt, qui audierunt. quodsi et ipsi tacebunt, loquitur mecum defensus a uobis impiissime liber uester, in quo ut uitrum hvacinto, ita filius patri et deo Christus alienus est. deinde, in quo audientes fefellistis,", + "candidate_score": 0.661403, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_137_139", + "bdc_text": "Iis epistolis excusare moram conabantur . In Caesaris epistola ostendebatur , Granvellam ad haec comitia destinatum , negotiis subitis impeditum esse , Caesarem orare , ut si ille in tempore non adesset , res tanta ne differreretur , nec sumptus frustra fierent , sed colloquio praefecti praesides pergerent , et illum ne expectarent . Data haec duodecimo Octobris cum esset , et reddenda sub primam colloquii diem fuisset , reddita vix tandem vigesima secunda est , viginti et duobus diebus per Praesides retenta , et serius , quam oportebat , partibus proposita .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_153", + "psc_text": "decem legatos, qui, ubi uenerunt ad imperatorem, suscepti sunt, ita ut legati catholicorum non susciperentur; atque longa dilatione fatigati et minis imperatoris perterriti damnauerunt integram fidem, quam antea defendebant, et susceperunt perfidiam, quam ante damnauerunt. haec ita esse cx subiectis inuenies. Gesta Nicaena GESTA, UBI PRAEUARICATI SUNT EPISCOPI LEGATI A FIDE VERA, INCIPIUNT. Eusebio et Ypatio conss VI. Idus Octobris. § 1 (5). Cum consedissent episcopi mansionis Nicheae, quae 2 meritis] praem. pro y 4 iidem alesius scriptura = libellus ; cf. Studien I 75 instruent Ualesius 5 in A falso sequens textus nurratiuus cum epistula coniunclus est, cj. notam ad l. 18 ϰαι σωτηϱίας xai είϱήνης, η̑ν ij θειότης σοι είς τὸ διηνεϰἑς χαϱιείται.oi δè t ήμέτεϱοι πϱέσβεις τάς re ύπογϱαϕὰς xai τὰς τω̃ν ἐπισϰόπων πϱοσηγοϱίας ϰομίζουσιν, οι̎τινες xai ἐξ αὐτω̃ν τω̃ν ϑείων γϱαϕω̃ν ιὴν σὴν ἀναδιδάξουσιν δσιότητα. 6 εἰ̕̕̕̕̕ς τὸ διηνεϰές σοι Theod 7 rt om. Socr Soz", + "candidate_score": 0.661333, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_344_346", + "bdc_text": "Equidem sic opinionem nostram lusit haec fabula hactenus , ut rem aliam , quam quae promittebatur agi , ne suspicari quidem cuiquam in mentem veniret . Serio conditiones colloquii habendi propositae , serio difficultate earum adversarii moti , serio rem divinam factam credebamus . Sed ubi fieri nihil vidimus , postquam omnia , quae solent fieri , esse facta vidissemus , et postquam omnia nos de nobis concessissemus , dubitare iam deinde , et quicquid fieret nihil vere fieri credere coepimus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", + "candidate_score": 0.660995, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_130_132", + "bdc_text": "Videbatur enim nostris quidem hominibus , convenisse hoc tempore etiam in causis summis et certissimis tantisper libertatem iuditiorum moderari , et tam graves sententias suspendere , et minime odiosissimas et gravissimas in Imperio res excitari oportuisse , dum paci publicae omnium consuleretur . At vero postquam causa etiam bona praecipitato iuditio condemnaretur , omnem hanc de concordia spem frustra esse nostri arbitrabantur . Sed haec Goslaria causa ut habeat , alibi erit et alios per homines narratione integra perfectaque docendum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_51", + "psc_text": "ipse damnauit. et quamdiu quisque eorum episcopus fuit, sua iudicia confirmauit. sed cum diuersis ex causis diuersisque temporibus singuli eorum digne de ecclesia suis pro meritis pellerentur, maiorem concordiam una conspiratione fecerunt donantes sibi quisque delicta, quae. cum episcopi essent, pro auctoritate diuina damnarunt. § 14 Namque quoniam Athanasius in Italiam et Galliam pergens sibi iudicium conparauit post mortem aliquorum accusatorum, testium iudicumque et credidit posse se denuo tempore audiri, quo ' eius flagitia uetustate temporisobscurarentur — cuiconsensum 2 referenti A, Ca. c. 7 perrexere Cy 8 episcopis (se. causam dicere; cj. mpra 6)] suppl. id imponere Cou ut ueniant Cou 9 re∗i A 11 faciaem ad A facie ad Cm2 18 cum adhuc γ 20 depositioni Cm2 Cou; cj. p. 49,17 exponendis 25 maiorum A, Ca. c. 28 qm̅ A quando C p. c., Fab 29 morte A 30 iudicumque Cy iuditiumqueA co A quod y 31 qetustas y", + "candidate_score": 0.660852, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_237_239", + "bdc_text": "Gravabat enim principio , non quod legati Ferdinandi in colloquium adhiberentur , sed quod hi quidem adhiberentur , nostri vero excluderentur , qui supra hos ter denos et pauci et praestantes viri , et tales denique erant , quibus cum isti ter undeni nostri consilia omnia communicare necesse haberent . Itaque absurdum videbatur colloquio excludere , et principum ad hoc colloquium legatos et eorum qui in colloquio essent consiliorum omnium socios . Illud autem nullo pacto dissimulandum esse iudicabant , quod ex undenis suffragiis facere suffragia singula niterentur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_68", + "psc_text": "consuetudinem non habemus nec ecclcsiaecclesia dei.sed ncc haec docere aliquos patimur nec nouas traditiones inducere, ne proditores fidei traditoresque scripturarum diuinarum, quod nefas est, dicamur, ne a domino et ab hominibus condamnemur. § 22 Uerum illi supradicti etiam haec aduersus nos machinahanturmachinabantur. et quoniam sciebant nos non posse sibi scelestorum beneficio communicare. ex scriptis nos imperatorum terreretenere putabant, ut inuitos ad suam communionem traherent. et spectabant diuidi totius mundi profundam ecclesiae aeternamque pacem propter Athanasium et Marcellum, per quos nomen domini blasphematur in gentibus. quos oportebat, si in se aliquid timoris dei habuissent, ne turbor iste. qui per ipsos natus est. permaneret, a sua prauissima praesumtione uel sero discedere. ne ipsorum causa contra sese seindereturscinderetur ecclesia. aut si in his, qui pro ipsis certantur, metus dei esset. etiamsi nihil damnabile apud ipsos inueniretur. tamen uel quod propter ipsos unitas ecclesiae scinditur et propter insanam rabiem cupiditatemque honoris pax profunda subuertitur.", + "candidate_score": 0.660653, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_245", + "bdc_text": "Nam in priore gravabat hoc , quod nostri homines ad eos principes , unde erant missi , iis de rebus , quibus de tum ageretur , assidue referre multis ex causis opus haberent , et promittere de editione rerum earum non possent , quae edendae an supprimendae essent , tum sciri posset , cum esset intellectum in causa religionis iam iudicanda qualiter se hominum iuditia prodidissent , non quando de quando de eorum ipsorum iudiciis aut informatus Caesar esset , aut sententiam suam ipse pronuntiavisset .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_210", + "psc_text": "enim a deo regnum est —, non tamen aequanimiter iudicium eius episcopalibus arbitriis admitti, quia Caesaris ('aesariCaesari, deo autem reddenda, quae dei sunt. taceo imperatoris sublata causae cognitione iudicium, non queror extorqueri de absente sententiam, quamuis apostolo dicente: ubi fides est, ibi et 1ibertas est pati istud simplicitas sacerdotalis non debeat; sed haec, non quia contemnenda sunt, uerum quia his grauiora sint subiecta, praetereo. § 2 quamquam enim ex his, quibusque in terris gesta sint, cognosci potuerit longe 3 sq. cf. Phoebad. c. Arrianos 1 21 cf. Luc. 20, 25 24 cf. II Cor. 3, 17 1 perferre Fab ambitiosam Cou ambiciosa ATC ambitioso Fab reatu CFab '5 metum ACml 6 disparatione Cm3 desperatione ACmly 8 callidatate A 9 hocque, quo y hoc quod qui ACml hoc quo uel hoc quia Cm2 (renouatum.) hoc quoque Eng 11 omnium y numinu A 13 labore ACml 10 A in mg.: Idõ sacerdotes", + "candidate_score": 0.660578, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_113_115", + "bdc_text": "Haec igitur , dum a nostris hominibus fiunt , venisse praesides iam dicebantur . Itaque quia instare deinde verum cum ipso hoste certamen videbatur , finem isti congressus utilissimi habuerunt . Haec dum in Comitiis geruntur , dumque pacis et concordiae expectatio est aliqua , hostile ac horribile maxime Caesaris edictum ad nos adfertur , in Brabantia paucis ante diebus propositum , in quo doctrina nostra publice istis in locis proscribebatur , et qui eam profiteri fuisset ausus , ferro et igni excindebatur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_68", + "psc_text": "consuetudinem non habemus nec ecclcsiaecclesia dei.sed ncc haec docere aliquos patimur nec nouas traditiones inducere, ne proditores fidei traditoresque scripturarum diuinarum, quod nefas est, dicamur, ne a domino et ab hominibus condamnemur. § 22 Uerum illi supradicti etiam haec aduersus nos machinahanturmachinabantur. et quoniam sciebant nos non posse sibi scelestorum beneficio communicare. ex scriptis nos imperatorum terreretenere putabant, ut inuitos ad suam communionem traherent. et spectabant diuidi totius mundi profundam ecclesiae aeternamque pacem propter Athanasium et Marcellum, per quos nomen domini blasphematur in gentibus. quos oportebat, si in se aliquid timoris dei habuissent, ne turbor iste. qui per ipsos natus est. permaneret, a sua prauissima praesumtione uel sero discedere. ne ipsorum causa contra sese seindereturscinderetur ecclesia. aut si in his, qui pro ipsis certantur, metus dei esset. etiamsi nihil damnabile apud ipsos inueniretur. tamen uel quod propter ipsos unitas ecclesiae scinditur et propter insanam rabiem cupiditatemque honoris pax profunda subuertitur.", + "candidate_score": 0.660408, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_541_543", + "bdc_text": "Quod porro adornato iam scripto adversarii pugnare nobiscum instituerent , quanquam stilo se suosque melius instructos scirent , tamen quia infinita mora scribendo ducenda esset , nequaquam hanc pugnae rationem ingredi velle . Non enim conventum colloquio destinare , et tot homines doctos convenire necesse fuisse , si stilo disceptare pararent , ac melius etiam potuisse domi fieri tot septimanas consumpsisse adversarios hic in uno fortasse articulo procudendo : quid sperandum sit , si stilo persequi caetera omnia conentur ?", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_68", + "psc_text": "consuetudinem non habemus nec ecclcsiaecclesia dei.sed ncc haec docere aliquos patimur nec nouas traditiones inducere, ne proditores fidei traditoresque scripturarum diuinarum, quod nefas est, dicamur, ne a domino et ab hominibus condamnemur. § 22 Uerum illi supradicti etiam haec aduersus nos machinahanturmachinabantur. et quoniam sciebant nos non posse sibi scelestorum beneficio communicare. ex scriptis nos imperatorum terreretenere putabant, ut inuitos ad suam communionem traherent. et spectabant diuidi totius mundi profundam ecclesiae aeternamque pacem propter Athanasium et Marcellum, per quos nomen domini blasphematur in gentibus. quos oportebat, si in se aliquid timoris dei habuissent, ne turbor iste. qui per ipsos natus est. permaneret, a sua prauissima praesumtione uel sero discedere. ne ipsorum causa contra sese seindereturscinderetur ecclesia. aut si in his, qui pro ipsis certantur, metus dei esset. etiamsi nihil damnabile apud ipsos inueniretur. tamen uel quod propter ipsos unitas ecclesiae scinditur et propter insanam rabiem cupiditatemque honoris pax profunda subuertitur.", + "candidate_score": 0.660259, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_220_222", + "bdc_text": "ut legati principum actorum copiam principibus suis ita communicarent , ut ne quid omnium ante factam Caesari relationem evulgaretur : ut articuli , quibus de disputari nos vellemus , in ordinem redacti ac descripti praesidibus traderentur non paradoxi , sed Christiani , et ad concordiam apti : caetera deinde sese curaturos esse .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", + "candidate_score": 0.660181, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_322_324", + "bdc_text": "Ad haec iterum Praesides , nobis omnia , ut prius , recusare , et in sententia sua persistere , constitutam colloquio rationem Hagnoae fuisse , eam mutare se non posse . Itaque nec alium auditorem , quam qui in ipso colloquio versaretur , admittere . De vocibus suffragantium idem , quod prius , statuere :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_195", + "psc_text": "cominunionemcommunionem non admisimus uoce nostra damnantes eos praesentes. nunc iterum quid uobis placet, iterum dicite, ut singulorum suscriptione firmetur'. uniuersi episcopi dixerunt: 'Placet, ut heretici suprascripti damnentur, quo possit ecclesia fide inconcussa, quae ucreuere catholica est, in pace perpetua permanere'. EXPLICIT. 1 iuxta] erga Cou 6 a se fidem Cy 7 ante ac A pronuntiati Cy pronuntiate A 11 suprascripti] s̄s̄ AC Οὐϱσάϰιον ϰαὶ Οὐάλην xai rdiov xai Γεϱμɭνιον xai Αὐξέντιον ̇ οι̉τινες ἄλλοτε α̌λλα ϕϱονοῡντες πάσας τὰς ἐϰϰλησίας συνετάϱαξν, ol ϰαὶ vrv ἐπιχειϱη̄σαι τετολμήϰασιν τὸν αίϱετιϰὸν λογισμὸν τη̣̄ TWV ὀϱϑοδόξων πίστει συνάϕαι ϰαὶ διαλῡσαι τὴν iv Νιϰαία̣ σύνοδον, η̑τις ύπάϱχει τη̄ τω̃ν 'Αϱϱιανω̄ν αίϱέσαι, ε̌ξωϑεν ɭδίαν τινά ϰαὶ ὰλλοτϱιωτάτην τη̄ς ἁγιωτάτης ἐϰϰλησίας συγγϱαϕει̃σαν nlortv πϱοσϕέϱοντες, η̑ντινα ήμα̃ς δέξασϑαι ἀϑέμιτον ἡγησά- μεϑα. ἔϰπαλαι γὰϱ οὐτοι αἱϱετιϰοὶ ovre; xai τὰναντία ϕϱονοῡντες ϰαὶ I νῡν ἀπεδείχϑησαν. ου̑ς πϱὀς τὴν ἡμετέϱαν ϰοινωνίαν συνελϑεῑν οὐϰ ἐπιτϱέπομεν rrj ἰδία̩ ϕωνη̄ παϱόντας αὐτοὺς ϰαταϰϱίνοντες ϰαὶ ϰαϑαιϱοῡντες.", + "candidate_score": 0.660119, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_169_171", + "bdc_text": "Earum haec summa fuit . Caesarem omnibus semper modis Germaniam componere fuisse conatum , ideo Hispanios reliquisse , et in Germaniam non sine periculo venisse , ideo ad Comitia nostra semper festinasse . Sed tumultu Belgico impeditum , antea praecipuos homines , nuper etiam fratrem pro se misisse , ideo dicto hoc nono die , ut res aliquando tota cognosceretur , curavisse , ideo venire ad catholicum colloquium se ipsum studuisse , sed eadem de causa et iisdem motibus impeditum , legatum hunc , ex quo omnis ipsius sententia intelligi posset , huic colloquio cum pleno mandato praefecisse .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_153", + "psc_text": "decem legatos, qui, ubi uenerunt ad imperatorem, suscepti sunt, ita ut legati catholicorum non susciperentur; atque longa dilatione fatigati et minis imperatoris perterriti damnauerunt integram fidem, quam antea defendebant, et susceperunt perfidiam, quam ante damnauerunt. haec ita esse cx subiectis inuenies. Gesta Nicaena GESTA, UBI PRAEUARICATI SUNT EPISCOPI LEGATI A FIDE VERA, INCIPIUNT. Eusebio et Ypatio conss VI. Idus Octobris. § 1 (5). Cum consedissent episcopi mansionis Nicheae, quae 2 meritis] praem. pro y 4 iidem alesius scriptura = libellus ; cf. Studien I 75 instruent Ualesius 5 in A falso sequens textus nurratiuus cum epistula coniunclus est, cj. notam ad l. 18 ϰαι σωτηϱίας xai είϱήνης, η̑ν ij θειότης σοι είς τὸ διηνεϰἑς χαϱιείται.oi δè t ήμέτεϱοι πϱέσβεις τάς re ύπογϱαϕὰς xai τὰς τω̃ν ἐπισϰόπων πϱοσηγοϱίας ϰομίζουσιν, οι̎τινες xai ἐξ αὐτω̃ν τω̃ν ϑείων γϱαϕω̃ν ιὴν σὴν ἀναδιδάξουσιν δσιότητα. 6 εἰ̕̕̕̕̕ς τὸ διηνεϰές σοι Theod 7 rt om. Socr Soz", + "candidate_score": 0.6599, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_460_462", + "bdc_text": "Hoc fomentum ad haec Comitia vel prorsus dissolvendum , vel in nova usque Comitia usque producendum , satis ipsis idoneum videbatur . Nostri , adito Senatu , ostendebant , eum virum , qui tredecim annis antea , et nunc toto Comitiorum tempore , interpellante nemine , contionatus fuisset , sine eorum ignominia , qui huc evangelii defendendi causa venissent , refici hoc tempore et se praesente non posse . Turpe futurum sibi , si culpa sua non solum non promotus evangelii cursus , non solum alibi , sed etiam eo loco , ubi in eam rem nunc maxime incumberent , impeditus fuisset .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_68", + "psc_text": "consuetudinem non habemus nec ecclcsiaecclesia dei.sed ncc haec docere aliquos patimur nec nouas traditiones inducere, ne proditores fidei traditoresque scripturarum diuinarum, quod nefas est, dicamur, ne a domino et ab hominibus condamnemur. § 22 Uerum illi supradicti etiam haec aduersus nos machinahanturmachinabantur. et quoniam sciebant nos non posse sibi scelestorum beneficio communicare. ex scriptis nos imperatorum terreretenere putabant, ut inuitos ad suam communionem traherent. et spectabant diuidi totius mundi profundam ecclesiae aeternamque pacem propter Athanasium et Marcellum, per quos nomen domini blasphematur in gentibus. quos oportebat, si in se aliquid timoris dei habuissent, ne turbor iste. qui per ipsos natus est. permaneret, a sua prauissima praesumtione uel sero discedere. ne ipsorum causa contra sese seindereturscinderetur ecclesia. aut si in his, qui pro ipsis certantur, metus dei esset. etiamsi nihil damnabile apud ipsos inueniretur. tamen uel quod propter ipsos unitas ecclesiae scinditur et propter insanam rabiem cupiditatemque honoris pax profunda subuertitur.", + "candidate_score": 0.659735, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_158_160", + "bdc_text": "De colloquendi modo ubi propositum fuisset , perhumaniter omnia facturos polliceri . Ferdinandi regis legatos , si adhibeantur , caeteri quidem omnes nihil se repugnare dicere , salva modo lege colloquii Hagnoae proposita , eademque nostris libertate permissa , quos ipsos quoque spectatum huc ad futuros verisimile esset . Saxones vero , regem se Ferdinandum legitime electum non agnoscere , testabantur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_177", + "psc_text": "nunc per Italiam factum est, cogantur talium sententiis obedire ? cap. 5 § 1 Accipe aliud, quia tranquillitas tua patienter admittit. manent legatorum litterae, qui ad clementiam tuam fuerant destinati, quae nuper uenerunt. quibus significant propter turbationem quidem omnium ecclesiarum se quidem ante succumbere sententiis Orientalium uoluisse, proposuisse tamen conditionem, ut, si idem § 2 Arrii haeresem condemnassent, hoc genere inclinati eorum sententiis obedirent. placitum, ut ipsi significant, scriptura teste firmatur, itur in concilium, accipiunt cum deliberatione responsa Arri doctrinam se damnare non posse, Athanasium, (quod solum exigebant, communione esse priuandum). hinc iam clementia tua hoc quoque consideret, recte catholicae religionis iure seruato an, hominis causa debeat diligenter excusseque tractari. ti. Unde iterum atque iterum mansuetudinem tuam et animum tuum deo deuotum rogamus per eius uirtutem, qui se, in defensione tua quantus sit, uniuersis mortalibus adprobauit, ut habens ante oculos eius beneficia, qui imperium tuum in omnibus regit, haec in", + "candidate_score": 0.659632, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_250_252", + "bdc_text": "Confessio namque et apologia nostrorum oblata tum praesidibus eorum articulorum loco , quos antea a nobis postularant , ita fuit , ut omnis in iis futuri colloquii disputatio existeret . Doctorum autem nomina et loca , quos in hanc disputationem nostri quidem destinassent , exhibita statim principio fuit . Eius autem rei talis erat utraque ex parte ratio , ut ter undeni hinc inde homines pro Principum urbiumque suorum numero et loco ad hoc certamen adhiberentur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_157", + "psc_text": "debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex infra scripto recognosces. EXPLICIT. 1 Restitutus y 2 Athenius Ty Athemius C 4 ltestitutus y charthaginis A 5 quod y quae A Arimino Eng (cf. p. 84, 3) ariminū A Arimini Cm2 apud Ariminum y .6 inmittente diabolo y 7 fuerit y 8 Restitutus y , 9 autores A 15 unquam Cy numquam A 16 communi y communia A 19 neque CCou discidio Fed discidium A dissidium Fab dissidio Cou 20 aut Cm2y ut A praesentis A 21 rectum coni. Cou dictum A 24 textus narratiuus in A falso cum documento praeceienle scriptura continua coniuncius est 26 pertullit A scripto", + "candidate_score": 0.659608, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_461_463", + "bdc_text": "Nostri , adito Senatu , ostendebant , eum virum , qui tredecim annis antea , et nunc toto Comitiorum tempore , interpellante nemine , contionatus fuisset , sine eorum ignominia , qui huc evangelii defendendi causa venissent , refici hoc tempore et se praesente non posse . Turpe futurum sibi , si culpa sua non solum non promotus evangelii cursus , non solum alibi , sed etiam eo loco , ubi in eam rem nunc maxime incumberent , impeditus fuisset . Neque illius rei exemplum ullum extare , cum tot in locis ab annis iam viginti iisdem de rebus pars utraque saepe convenisset :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_68", + "psc_text": "consuetudinem non habemus nec ecclcsiaecclesia dei.sed ncc haec docere aliquos patimur nec nouas traditiones inducere, ne proditores fidei traditoresque scripturarum diuinarum, quod nefas est, dicamur, ne a domino et ab hominibus condamnemur. § 22 Uerum illi supradicti etiam haec aduersus nos machinahanturmachinabantur. et quoniam sciebant nos non posse sibi scelestorum beneficio communicare. ex scriptis nos imperatorum terreretenere putabant, ut inuitos ad suam communionem traherent. et spectabant diuidi totius mundi profundam ecclesiae aeternamque pacem propter Athanasium et Marcellum, per quos nomen domini blasphematur in gentibus. quos oportebat, si in se aliquid timoris dei habuissent, ne turbor iste. qui per ipsos natus est. permaneret, a sua prauissima praesumtione uel sero discedere. ne ipsorum causa contra sese seindereturscinderetur ecclesia. aut si in his, qui pro ipsis certantur, metus dei esset. etiamsi nihil damnabile apud ipsos inueniretur. tamen uel quod propter ipsos unitas ecclesiae scinditur et propter insanam rabiem cupiditatemque honoris pax profunda subuertitur.", + "candidate_score": 0.65938, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_387_389", + "bdc_text": "Itaque nostri homines trahi de industria rem , et colloquium simulari , non quaeri , videntes , causam diligentius circumspicere coeperunt . De ea re antequam ad iuramenti formam venio , paucis est dicendum . Quanquam enim haec sententia pontificis Romani multis iam annis fuit , ut ne colloquium nobiscum iustum ullum haberetur , tamen quia id nostri semper urserunt , simulare saltem aliquem congressum adversariis necesse fuit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_209", + "psc_text": "impia fallacissimorum hominum calliditate renouatum hocque, quo etiam in Romani imperii negotiis quies carpitur, rex angitur, palatium feruet, episcopi circumcursant, officiales magistri uolitant, aduersus apostolicos uiros officiorum omnium festinatione turbatur. ita ubique agitur, trepidatur, instatur, ut plane iniquitatem huius adsertionis optinendi labor et cura prodiderit. § 2 enimuero uersari in sermone hominum iam diu memini quosdam sacerdotum dei idcirco exulare, quod in Athanasium sententiam non ferunt, et hic error prope omnium mentes occupauit, ut sub nomine eius non satis unicuique eorum dignam causam suscepti exilii arbitrentur. cap. 5 § 1 Praetermitto autem, licet potissima regi sit deferenda reuerentia — quia enim a deo regnum est —, non tamen aequanimiter iudicium eius episcopalibus arbitriis admitti, quia Caesaris ('aesariCaesari, deo autem reddenda, quae dei sunt. taceo imperatoris sublata causae cognitione iudicium, non queror extorqueri de absente sententiam, quamuis apostolo dicente: ubi fides est, ibi et 1ibertas est pati istud simplicitas sacerdotalis non", + "candidate_score": 0.659351, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_445", + "bdc_text": "Nostri postridie tametsi praeiudicium horum Comitiorum sibi periculo esse , et quicquid hic fieret , proximis in Comitiis , ceu pro transacto habitum iri , viderent , tum quanquam Caesaris mandatum astipulari sibi intelligerent , quod notarios colloquio praeficere se ideo testatur , ut partes habeant , in quo acta probe perpendant :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_64", + "psc_text": "illis — quod nefas erat — communicaremus, et haec frequenter acclamabant. nos enim omnino illis communicare noluimus, nisi eos, quos damnauimus, proiecissent et dignum honorem concilio Orientis tribuerent. § 20 QuacQuae uero ipsi egerint uel quale concilium habuerint. hinc addiscere poteritis. nam Protogenes, sicut supra diximus, apud acta anathematizans Marcellum ut Paulum postcapostea eos in communionem suscepit. Dionisium uero ab Klida prouinciae Acaiae, quem ipsi exposuerunt, in concilio habuerunt. simul secum et exponentes ut cxpositiexpositi. iudices et rei [et] communicantes mysteria diuina pertractant. Bassum autem de Diocleciana ciuitate in flagitiis sceleribusque detectum et merito de Siria deportatum ordinauerunt episcopum. quique apud ipsos sceleratius uiuens detectus et ab ipsis damnatus cum ipsis hodie uidetur esse coniunctus. Aetio Tessalonicensi Protogenes frequenter probra inultamulta criminaque obiecit, quod diceret illum concubus et habuisse et habere, cui communicare numquam uoluit. nunc uero in amicitiarnamicitiam receptus, quasi peiorum consortio expurgatus, apud ipsos habetur ut iustus. Asclepas", + "candidate_score": 0.659238, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_413_415", + "bdc_text": "nec ullo pacto cuiquam , quicquam ea de re communicarent , sed simul ac descripta per amanuenses essent , ad se reciperent : postea colloquio finito , collatis conformatisque utriusque inter se exemplaribus , alter alterius exemplar subscriptione sua ratificarent . Et haec quidem notariis proposita iuramenti forma fuit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", + "candidate_score": 0.659055, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_461_463", + "bdc_text": "Nostri , adito Senatu , ostendebant , eum virum , qui tredecim annis antea , et nunc toto Comitiorum tempore , interpellante nemine , contionatus fuisset , sine eorum ignominia , qui huc evangelii defendendi causa venissent , refici hoc tempore et se praesente non posse . Turpe futurum sibi , si culpa sua non solum non promotus evangelii cursus , non solum alibi , sed etiam eo loco , ubi in eam rem nunc maxime incumberent , impeditus fuisset . Neque illius rei exemplum ullum extare , cum tot in locis ab annis iam viginti iisdem de rebus pars utraque saepe convenisset :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_56", + "psc_text": "uel occultabat Cou illi∗∗∗A restite- bant A 27 longinquisque Cm2γ 30 negabat A ante damnarunt. his itaque communicare nefas duximus neque cum profanis uoluimusnoluimus sancta domini sacramenta miscere seruantcsseruantes et tenentes ccclcsiasticacecclesiasticae (regulae) disciplinam. nam ut non supradictos Ossium a se Protogencmque dimitterent. conscientia forte mala. qua sibi eorum unusquisque metuebant, nudari ab aliquo. quae adpalam fieri magnopere pprtimpscpbantpertimescebant. nec sic in coseos audebat eorum aliquis sententiam dicere, ne et se ipse damnaret, quod illis contra interdictum communicassent, quibus communicare nullo genere oporteret. § 17 Uerum nos iterum illos atque iterum rogabamus, ne firma solidaque concuterent, nc subuerterent legem nec iura diuina turbarent, ne cuncta confunderent atque traditionem ecclesiae ne quidem in modica parte frustrarent, sed necnouam sectam inducerent aut Orientalibus episcopis conciliisque sanctissimis de Occidente uenientes aliqua in parte praeponerent. at illi contra despicientes haec nobis minabantur et sese Athanasium et ceteros sceleratos uindicaturos pollicebantur, quasi uero aliud facere", + "candidate_score": 0.658924, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_654_656", + "bdc_text": "Deinde arbitros ipsi quidem ex sententia et factionis suae omnes , uno Palatini legato excepto , nos contra omnes aversos nobis habeamus . Clara sunt haec , itaque per quos steterit , videre sine dubitatione licet . Illud autem omnium est manifestissimum , colloquium ab illis prorsus vitatum fuisse , quia sub ipsa statim Comitiorum initia , constituta dies novis Comitiis , et velut terminus iis Comitiis adeo angusto intervallo praefixus , ut etiam si colloqui placitum fuisset , tamen post tam serum legati adventum vix ut institui , ne dum fieri colloquium potuerit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_79", + "psc_text": "ab Orientalibus confirmatum est. et iterum in Oriente, sub Paulo a Samosatis quod statutum est ab omnibus cstest signatum. ob quam rem hortamur uos, dilectissimi fratres, considerantes ordinem ecclesiasticae disciplinae et paci totius orbis consulentes. corripiatis eos, qui sceleratis communicant, et malos de ecclesiis radicitus amputetis, ut tempestate ruente ipsorum causa innatans Christus dominus omnibus imperet uentis procellisque maritimis discedere et tribuat ecclesiae sanctae pacem perpetuam et quietam. § 27 Nos uero nulli iniuriam fecimus, sed legis praecepta seruamus. nam iniuriati grauiter et male tractati sumus ab his, qui uolebant ecclesiae catholicae regulam sua prauitate turbare, sed ante oculos habentes timorem dei, iudicium Christi uerum et iustum considerantes nullius personam accepimus.neque alicui pepercimus, quominus ecclesiasticam disciplinanidisciplinam seruaremus. unde Iulium urbis 1 lon. 1, 12 23 cf. Matth. 8, 26 etc. 29 cf. Apoc. 16, 7. 19, 2 1 tranquillauit A 2 quō A quomodo C quando V 5 aliquod C", + "candidate_score": 0.658554, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_445", + "bdc_text": "Nostri postridie tametsi praeiudicium horum Comitiorum sibi periculo esse , et quicquid hic fieret , proximis in Comitiis , ceu pro transacto habitum iri , viderent , tum quanquam Caesaris mandatum astipulari sibi intelligerent , quod notarios colloquio praeficere se ideo testatur , ut partes habeant , in quo acta probe perpendant :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_253", + "psc_text": "(ANGL οὐϰ ἠδύναντο HSFT) nequiuerunt Cass uidenon potuerunt, maxime consacerdotuni nostrorum Athanasi, Marcelli et Asclepi conscientia perturbati, qui et inplorabant iudicium et prouocabant accusatoresaccusatore, ut eos non solum conuincerent de his, quae aduersum sese falsa confinxerant, uerum etiam, quae aduersus ecclesias impia ac nefaria conmiserant, edocerent. uerum illi tanto timore conprehensi sunt, ut fugam facerent et per candemeandem fugam falsitatem suam detegerent ac nudarent. § 5 TamctsiTametsi non solum ex prioribus, sed etiam ex istis malitia eorum et falsitas ostenditur, ut nec ex ista fuga occasionem aliquam 2 Asclepae Cp.c. 3 et add. Cou 4 iis CCou confixerant A 5 ecclesias] add. ipsorum Cou commiserant y conmiserunt AC eodocerent ACml n timore] tempore Cm1 terrore Cm2γ, add. conscientiae Cou 7 eandem] illam Cγ › tametsi γ tamen si AC A in mg.: de falsis criminibus sci athanasi 9 ostenderetur Cγ ut] praem. tamen Cou ex ista Cou Hardouin existimata ACFab.", + "candidate_score": 0.65838, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_540_542", + "bdc_text": "Proinde neque an placeat interrogare oportere , placere enim non posse . Quod porro adornato iam scripto adversarii pugnare nobiscum instituerent , quanquam stilo se suosque melius instructos scirent , tamen quia infinita mora scribendo ducenda esset , nequaquam hanc pugnae rationem ingredi velle . Non enim conventum colloquio destinare , et tot homines doctos convenire necesse fuisse , si stilo disceptare pararent , ac melius etiam potuisse domi fieri tot septimanas consumpsisse adversarios hic in uno fortasse articulo procudendo :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_68", + "psc_text": "consuetudinem non habemus nec ecclcsiaecclesia dei.sed ncc haec docere aliquos patimur nec nouas traditiones inducere, ne proditores fidei traditoresque scripturarum diuinarum, quod nefas est, dicamur, ne a domino et ab hominibus condamnemur. § 22 Uerum illi supradicti etiam haec aduersus nos machinahanturmachinabantur. et quoniam sciebant nos non posse sibi scelestorum beneficio communicare. ex scriptis nos imperatorum terreretenere putabant, ut inuitos ad suam communionem traherent. et spectabant diuidi totius mundi profundam ecclesiae aeternamque pacem propter Athanasium et Marcellum, per quos nomen domini blasphematur in gentibus. quos oportebat, si in se aliquid timoris dei habuissent, ne turbor iste. qui per ipsos natus est. permaneret, a sua prauissima praesumtione uel sero discedere. ne ipsorum causa contra sese seindereturscinderetur ecclesia. aut si in his, qui pro ipsis certantur, metus dei esset. etiamsi nihil damnabile apud ipsos inueniretur. tamen uel quod propter ipsos unitas ecclesiae scinditur et propter insanam rabiem cupiditatemque honoris pax profunda subuertitur.", + "candidate_score": 0.65824, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_322_324", + "bdc_text": "Ad haec iterum Praesides , nobis omnia , ut prius , recusare , et in sententia sua persistere , constitutam colloquio rationem Hagnoae fuisse , eam mutare se non posse . Itaque nec alium auditorem , quam qui in ipso colloquio versaretur , admittere . De vocibus suffragantium idem , quod prius , statuere :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", + "candidate_score": 0.658012, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_338_340", + "bdc_text": "Nostri cum post longam ultro citra dierum aliquot altercationem omnia praesidibus permisissent , et illud de suffragiis responsum lubricum et dubium etiam in praesentiarum dissimulassent , ob colloquium maturandum nihil de illorum sententia iam amplius commutabant , tantum id orando instabant , res ut aliquando inchoaretur , ac ad colloquium veniretur prorsusque persuasum nobis amplius iam nihil excipientibus fuit , colloquium necessario consequuturum esse . Sed aliam novamque veluti telam exorsi praesides sunt . Certis iam nostra a parte sibi redditis , etiam apud alteram persecutandum :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_56", + "psc_text": "uel occultabat Cou illi∗∗∗A restite- bant A 27 longinquisque Cm2γ 30 negabat A ante damnarunt. his itaque communicare nefas duximus neque cum profanis uoluimusnoluimus sancta domini sacramenta miscere seruantcsseruantes et tenentes ccclcsiasticacecclesiasticae (regulae) disciplinam. nam ut non supradictos Ossium a se Protogencmque dimitterent. conscientia forte mala. qua sibi eorum unusquisque metuebant, nudari ab aliquo. quae adpalam fieri magnopere pprtimpscpbantpertimescebant. nec sic in coseos audebat eorum aliquis sententiam dicere, ne et se ipse damnaret, quod illis contra interdictum communicassent, quibus communicare nullo genere oporteret. § 17 Uerum nos iterum illos atque iterum rogabamus, ne firma solidaque concuterent, nc subuerterent legem nec iura diuina turbarent, ne cuncta confunderent atque traditionem ecclesiae ne quidem in modica parte frustrarent, sed necnouam sectam inducerent aut Orientalibus episcopis conciliisque sanctissimis de Occidente uenientes aliqua in parte praeponerent. at illi contra despicientes haec nobis minabantur et sese Athanasium et ceteros sceleratos uindicaturos pollicebantur, quasi uero aliud facere", + "candidate_score": 0.657981, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_445", + "bdc_text": "Nostri postridie tametsi praeiudicium horum Comitiorum sibi periculo esse , et quicquid hic fieret , proximis in Comitiis , ceu pro transacto habitum iri , viderent , tum quanquam Caesaris mandatum astipulari sibi intelligerent , quod notarios colloquio praeficere se ideo testatur , ut partes habeant , in quo acta probe perpendant :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_46", + "psc_text": "perfacile in communione receptus est. exinde coepere illi non tam pro ipso quam pro suis actibus laborare, quod illi pertemere credendo communicaueuntcommunicauerunt. etenim si fuerunt illae litterae aliquorum, non tamen eorum, qui aut iudicesindices fuerant aut in concilio adsederant. quae quidem etiam si essent aliquorum, temere illi fidem pro se dicenti habere numquam deberent. § 11 Sed et iudices, qui illum digne sententiauerunt, credere noluerunt (11) ideo. quia et alii quique in praeteritum pro suis facinoribus detecti sunt, nunc cum Marcello et Athanasio coniuncti sunt — dicimus autem Asclepan, qui ante decem et septem annos episcopatus honore discinctus est, deinde Paulum et Lucium et quotquot talibus coniuncti sunt — circumeuntes simul exteras regiones persuadebant iudicibus non esse credendum illis, qui in eos digne sententiam protulerunt, ut hoc genere commercii sibi quondam ad episcopatus reditum procurarent. ncc in ipsis locis, in quibus peccauerant, nec in proximis uel ubi accusatores habebant, se", + "candidate_score": 0.657832, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_232", + "bdc_text": "Quonam enim pacto hi episcopi , quorum unus episcopatum unum maximum , alter maximos duos , tertius tres maximos , et inter eos archiepiscopatus duos , omnia haec contra omne divinum et humanum ius tenent , quique nullum in vita munus episcopi unquam obeunt , de iis hominibus aut arbitrari aeque , aut arbitros in eorum causa audienda aequos constituere possent , qui totum hoc tyrannidis in Ecclesia genus ceu blasphemum et impium ex professo execrantur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_10", + "psc_text": "Ca.c. subcitis Cp.c. 20 sacerdoti A. C a.c. 21 exultantium A quorum iam A.Ca.c. 23 adque A quisque = quisquis 25 alias γ praedicamdi non dampnando] pracdicandi anomocusion sup. Cou 26permitterisAC § 4 obnitens, dignus erit sanctitate sacerdotii nomine iudicandus. a quo iam Saturninum, qui statutis salubribus impiissime contradixit, secundum fratrum nostrorum geminas iam litteras excommunicatum ab omnibus Gallicanis episcopis caritas uestra cognoscat. quem et uetera — dissimulata, iam diu licet — crimina et certa edita epistolis suis nouae temeritatis inreligiositas indignum episcopi nomine esse fecerunt. EXPLICIT FIDES CATHOLICA EXPOSITA APUD PARISEAM CIUI- TATEM AD EPISCOPIS GALLICANIS AD ORIENTALES EPISCOPOS. II. Domino sanctissimo fratri Gregorio episcopo EuscbiusEusebius in domino salutem. Epistula Eusebii ep. Ueroellensis (c. 360). Cou XI 5 cap. 1 § 1 (5). Litteras sinceritatis tuae accepi, quibus, ut decet episcopum et dei sacerdotem, transgressori te Ossio didici restitisse et cadentibus plurimis Arimino in communicatione l alentis, Ursacii et", + "candidate_score": 0.65764, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_221", + "bdc_text": "ut articuli , quibus de disputari nos vellemus , in ordinem redacti ac descripti praesidibus traderentur non paradoxi , sed Christiani , et ad concordiam apti :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_140", + "psc_text": "litterae iusserunt tractari de fide, offerebatur nobis a supradictis turbatoribus ecclesiarum adsociato Gerininio et Gaio nouum nescio quid.considerandum, (quod) multa peruersae doctrinae continebat. at uero cum uideretur displicere, quod offerebant publice in concilio, putaucruntputauerunt aliter esse conscribendum. equidem haec breui tempore saepe mutasse manifestum est. et ne frequentius ecclesiae perturbentur, placuit statuta uetera rata et inmutabilia seruari. ad 1 nunc Ualesius 2 etj etenim Cou 3 offerebantur A 4 considerandum y consideratum A (quod) consideratum Eng 5 quod add. Cy, om. Eng at uero COli adeo AFab 7 tempore] noli addere eos, cf. p. 86, 15 8 ecclesiae frequentius Cy 9 statuta Fed istatuta A instituta Cy rata et inmutabilia Fed rata atque inuiolabilia Ualesius rationabilia AC instruendam Cm1 struendam A γὰϱ xard ro cov πϱόσταγμα ro συνέδϱιον τη̄ς ovvodov συνεϰϱοτεῑτο, ϰἀϰεῑνοι τη̄ς idlag ἀπάτης ἐγύμνουν τὴν σϰέψιν. ἐπειϱω̄ντο γὰϱ πανουϱγία τινὶ ϰαὶ ταϱαχη̄ πϱοσϕέϱοντές τι ϰαινοτομεῑν, τη̄ς τοιαύτης ἑταιϱίας", + "candidate_score": 0.657202, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_413_415", + "bdc_text": "nec ullo pacto cuiquam , quicquam ea de re communicarent , sed simul ac descripta per amanuenses essent , ad se reciperent : postea colloquio finito , collatis conformatisque utriusque inter se exemplaribus , alter alterius exemplar subscriptione sua ratificarent . Et haec quidem notariis proposita iuramenti forma fuit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_192", + "psc_text": "* * * * * * * * * * 6 scribturis J 7 fimiitatcm add. Fed Textus narratiuus. Huic definitioni omnes in unum catholici conspirantes suscripserunt. (4) eodem in concilio postquam statutum est nihil debere paternam minui traditionem, etiam, qui contra hanc ueniebant, omnium in unum conspirantium spiritali uoce sunt damnati. cuius tractatus hoc est exemplum. cap. 3 EUSEBIO ET YPATIO CONSS. XII. KAL. AUGUST. Damnatio haereticorum. Cum apud locum Ariminensem episcoporum synodus fuisset collecta et tractatum fuisset de fide et sedisset animo, quid agi deberet, Grecianus episcopus a Calle dixit: 'Quantum decuit, fratres carissimi, catholica synodus patientiam habuit e piam ecclesia totiens (se) -9 In A texlus narratiuus jalso scriplura continua cum Definitione contunclus est 15 Ediderunt damnalionem secundum Fab uel Cou liaronius ad a. 359 n. XVII Hardouin I 711-714, Culeti II 898 sqMansi III 299 16 EUSEUIO .1 18 collecta Cy collectus A 20 decuit (nooafjxov)", + "candidate_score": 0.656769, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_416_418", + "bdc_text": "Substitutis autem , ut acta tradita creditaque sibi , et a se descripta , fide summa intacta ac mortali nulli revelata , mox ut descripissent , notariis restituerent . In hac utriusque iuramenti forma primum quidem pars nostra omni actorum copia excludebatur , deinde notarii et substituti nostri , qui iidem et legati , ad hoc colloquium missi erant , ne , domum reversi referre ad suos quicquam possent , iuramenti religione obstringebantur . Ergo caeteris hic dissimulatis , res duas nostri in hac forma correxerunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_136", + "psc_text": "tenens baptizatus ad quietem dei commigrauit, nefas putamus inde aliquid mutilare et tot sanctos et confessores et successores martirum ipsius tractatus conscriptores in aliquo remouere, cum et ipsi praeteritorum eatholicorumcatholicorum secundum scripturas cuncta seniarunt. (quorum fides) mansit usque in haec tempora, quibus pietas tua (a) deo patre per deum et dominum nostrum Iesum Christum regendi orbis accepit (facultatem). ∗∗∗∗∗ 1 hoc sc. concilio Nicaeno; cf. p. 79, 8 3 militare Fab 5 conscribtores (alt. o ex e) A conscriptas res Cml praeteritorum catholicae ecclesiae scriptorum susp. Cou 6 scribturas A cunctas CFab seruauerunt CFab seruauerint Cou quorum fides add. Cou mansit usque coni. Cou mansisseque A 7 a add. Cm2 9 facultatem add. Fed potestatem add. Cou 9—82,1 lacunam indicaui, cf. textum graecum; Ualesius ita suppleuit: uerum miseri homines et infelici sensu praediti iterum ausu temerario se praecones impiae doctrinae renuntiarunt et σβυέϱων τη̄ς τω̃ν 'Ρωμαίων ϰϰλησίας - ἐγνωϰότες δὲ", + "candidate_score": 0.656597, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_25_27", + "bdc_text": "Secoviensis episcopus , Fridericus Nausea , Joannes Cocleus , Martinus nescio quis . A Moguntino : Joannes Erenbergius , Julius Pflugus , Conradus Bruno , Jodocus Butzfeldius , Joannes Minsingerus , Ambrosius Pelargus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_118", + "psc_text": "uos in domino bene ualere. (43) Eusebius episcopus a Pergamo, opto uos in domino bene ualere. (44) Leucadas episcopus ab Ilio, opto uos in domino bene ualere. (45) Niconius episcopus a Troadosopto uos in domino bene ualere. (46) Adamantius episcopus a Cio, opto uos in domino bene ualere. (47) Edesius episcopus a Coo, opto uos in domino bene ualere. (48) Theodulus episcopus a Neoeaesarea, opto uos in domino bene ualere. (49) Sion episcopus, opto uos in domino bene ualere. 1 l'ison y pyson A Troenada (Galatiae) Fed (cf. Basilius Notit. 277 ó Τϱοϰνάδων et Studien II 79) troada ACy (sell cf. infra n. 45 Niconius ep. a Trnados) Tcnedo Hardouin Coleli Mansi 3 ab lleliopoli Hardauin Coleti Mansi 4 Squirius Fed (cl. in Sludien II 79-81 uarias formas 'Ισχυᾱς, 'Ισχυϱίων, Seyrus, Scyras, Squiras) quirius A, sed Quirius decinatur n Κύϱιος et est nomen diuersum; cf. infra n. 38 Quirius ep.", + "candidate_score": 0.656441, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_603_605", + "bdc_text": "ab nostra parte si quis quid post illos vellet subiicere , cum parte sua non pugnans , sed consentiens , ei ut id liceret : ( prorsus quasi solliciti de nobis essent , ne nos inter nos pugnam cui diceremus ) Acta per singula integreque ut conscriberentur : protestationes temporum superiorum utrique parti salvae ut essent .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_177", + "psc_text": "nunc per Italiam factum est, cogantur talium sententiis obedire ? cap. 5 § 1 Accipe aliud, quia tranquillitas tua patienter admittit. manent legatorum litterae, qui ad clementiam tuam fuerant destinati, quae nuper uenerunt. quibus significant propter turbationem quidem omnium ecclesiarum se quidem ante succumbere sententiis Orientalium uoluisse, proposuisse tamen conditionem, ut, si idem § 2 Arrii haeresem condemnassent, hoc genere inclinati eorum sententiis obedirent. placitum, ut ipsi significant, scriptura teste firmatur, itur in concilium, accipiunt cum deliberatione responsa Arri doctrinam se damnare non posse, Athanasium, (quod solum exigebant, communione esse priuandum). hinc iam clementia tua hoc quoque consideret, recte catholicae religionis iure seruato an, hominis causa debeat diligenter excusseque tractari. ti. Unde iterum atque iterum mansuetudinem tuam et animum tuum deo deuotum rogamus per eius uirtutem, qui se, in defensione tua quantus sit, uniuersis mortalibus adprobauit, ut habens ante oculos eius beneficia, qui imperium tuum in omnibus regit, haec in", + "candidate_score": 0.655974, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_297_299", + "bdc_text": "Hagnoica ratione omnes a colloquio , praeter bis terdenos excludi . Itaque eam se mutare non posse , proinde de caeteris aut iam praesentibus , aut deinde futuris , in colloquium admittendis , frustra disceptari . De bis undenis suffragiis quid faciendum esset , utriusque partis legatis videndum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_494", + "psc_text": "in dominum horrorem esse? sed quisque haec delata non dampnat, necesse est eorum se studii socium profiteatur, quia nemo est, qui non et, quae oderit, coarguat, et, quae non coarguit, probet. post synodum enim Seleucicnsem Constantinopolim uenientes, quid est, quod statim dampnatisdampnat hereticis uos iungitis, non differtis in aliquo tempus adeundi neque de prudentis ratione consilii aliquam uobis moram ad percunctandum impenditis? adeunt deinde uos non communicantes episcopis legati synodi Orientales, gesta omnia edocent, dominantem quoque haeresim dcmonstrantdemonstrant. nonne oportuisset uos saltem uel nunc adsistere et cunctarum disceptionum arbitros reseruari? sed nescio cuius uoluntatis uestrae conscientia recti iudicium non recepistis. uestris enim statim adgregamini et blasphemiarum 2 fides catholica y 7 subnexerant ACml 8 tantis ACml 9 in eum (uel in eo Cou) y in eos AC 11 ualens A 12 anne non Cou adne non A at nonne CFab 13 ascensu A 15 quisque = quisquis sese y studii", + "candidate_score": 0.655836, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_159_161", + "bdc_text": "Ferdinandi regis legatos , si adhibeantur , caeteri quidem omnes nihil se repugnare dicere , salva modo lege colloquii Hagnoae proposita , eademque nostris libertate permissa , quos ipsos quoque spectatum huc ad futuros verisimile esset . Saxones vero , regem se Ferdinandum legitime electum non agnoscere , testabantur . Ad haec partium responsa paucis Praesides moderatum utriusque partis ingressum laudabant , magnam sibi spem affulsisse ostendebant , si caetera eodem deinde modo fierent .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", + "candidate_score": 0.655787, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_395_397", + "bdc_text": "et contra ipsorum expectationem , maxima eorum pars , qui in colloquio fuerunt , a nobis , non ab illis stetit : in quibus revocando ad se , et a nobis avertendis tam laborarunt , quam in iniquis conditionibus inveniendis et obiiciendis . Alia praeterea , et quidem maior , adversarios difficultas circumstabat .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_235", + "psc_text": "uocati non uenerunt, sicut praediximus, ostendentes etiam ex his falsitatem suam et non solum commentatitiam fraudem aut exquisitam ucrsutiamuersutiam, quam fecerunt prodentes per 2 nostrum susp. Cou A in mg.: ossius eps prefuit synhodo serdicensi 4 qui] A Fab Hardoum, del. Eng qua coni. Cou, sed uidelur potius constructio mutari uel lege: qua-sustinuit, (nieretur), ut 5 utilitati A ut deleri uull Cou 7 nostris] suppl. absentibus Cou; cf. injra W et textum graecum 10 et .om.y 11 prodentes Cp.c. prudentes A uocationibus, uidelicet episcopis conuentis et praecipue bonae senectutis Osio, qui propter tempus et confessionem et tantum laborem [ex] omni reucrentia dignus uidctur, et expectantibus et adhortantibus eos ingredi, quo ea, quae de absentibus conministris rumigerarunt et scripserunt, haec praesentes conuincant. sed uocati non uenerunt, sicut diximus, sed monstrantes ex hoc calumniam suam et non solum insidias et factiones fecerunt clamantes per 12 conucntis Fed conuentibus W Bal conuenientibus Eng", + "candidate_score": 0.65565, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_529_531", + "bdc_text": "Denique si secus fieret , huic negotio minime conducere , si enim iuxta propositam ab ipsis rationem esset peragendum colloquium , adversarii prius dictata quaedam sua suis proponere , ut eis assentiantur , urgere velint , tum futurum esse , ut prius sententia apud illos diceretur , quam pars altera audiretur : Ea re in religionis quidem negotio intolerabilius excogitari nihil posset . Quod autem paucorum dissentientium sententiam , quominus parti alteri innotesceret , premere instituerent , hoc absque eorum principum , quorum isti pauci legati essent , iniuria fieri non posse , et futurum interim forte , ut quorum esset sententia melior ac moderatior , hi dicenda sententia excluderentur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_57", + "psc_text": "iura diuina turbarent, ne cuncta confunderent atque traditionem ecclesiae ne quidem in modica parte frustrarent, sed necnouam sectam inducerent aut Orientalibus episcopis conciliisque sanctissimis de Occidente uenientes aliqua in parte praeponerent. at illi contra despicientes haec nobis minabantur et sese Athanasium et ceteros sceleratos uindicaturos pollicebantur, quasi uero aliud facere aut dicere possent, qui sceleratos omnes ac perditos in suum consortium receperunt. praeterea ingenti hoc tumore proponunt audacia potius ac temeritate quam legitima ratione possessi. uidentes enim, quod hi, qui damnatos recipiunt, in offensam crimenque incurrunt ut uiolatores caelestium legum, tali auctoritate iudicium constituere conabantur, ut sese iudices iudicumindicum dicere uellent atque eorum, qui iam cum deo sunt, si fas est, sententiam refricare. nos uero rogabamus illos per plurimos dies. ut a sese damnatos abicerent et (se) ecclesiae sanctae coniungerent atque patribus uera dicentibus consensum accommodarent. sed illi se hoc facturos omnino negabant. 2 prophanis A 3 tenentes] add. regulam", + "candidate_score": 0.655283, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_138_140", + "bdc_text": "In Caesaris epistola ostendebatur , Granvellam ad haec comitia destinatum , negotiis subitis impeditum esse , Caesarem orare , ut si ille in tempore non adesset , res tanta ne differreretur , nec sumptus frustra fierent , sed colloquio praefecti praesides pergerent , et illum ne expectarent . Data haec duodecimo Octobris cum esset , et reddenda sub primam colloquii diem fuisset , reddita vix tandem vigesima secunda est , viginti et duobus diebus per Praesides retenta , et serius , quam oportebat , partibus proposita . Itaque qua re se excusare volebant Praesides , eadem palam se in suspitionem iniectae morae vocabant .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_81", + "psc_text": "quietemFad 26 facimus y 21 iis y 30 accipimus A. C a. c. 31 A in mg.: uos magis danati estis qui iulius uel ceteri catholici LXV. Hilarius pars 4. Feder. ó Romae, Ossium et Protogencm et Gaudentium et Maximinum a Triueris damnauit omne concilium secundum antiquissimam legumlegem ut auctores communionis Marcelli et Athanasi ceteroumqueceterorumque sec- leratomm, quique etiam homicidiis Pauli Constantinopolitani (et) cruentis actibus eius communicauerunt. Protogenem namque esse anathematizandum una cum Marcello subscribendo frequenter sententiae in ipsum uel in eius librum inhltap, quique etiam in Paulum Constantinupolitanum sententiam dederunt et illi postea communicauerunt. Gaudentium autem ut inmemorem decessoris sui Cyriaci suscribentis sententiis in sceleratos digne inlatis commixtumque criminibus Pauli, quem etiam impudenter defendebat. Iulium uero urbis Romae ut principem et ducem malorum. qui primus ianuam communionis sceleratis atque damnatis aperuit ceterisque aditum fecit ad soluenda iura diuina defendebatque Athanasium praesumenter atque audaciter, hominem, cuius nec testes nouerat nec", + "candidate_score": 0.654897, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_250_252", + "bdc_text": "Confessio namque et apologia nostrorum oblata tum praesidibus eorum articulorum loco , quos antea a nobis postularant , ita fuit , ut omnis in iis futuri colloquii disputatio existeret . Doctorum autem nomina et loca , quos in hanc disputationem nostri quidem destinassent , exhibita statim principio fuit . Eius autem rei talis erat utraque ex parte ratio , ut ter undeni hinc inde homines pro Principum urbiumque suorum numero et loco ad hoc certamen adhiberentur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_308", + "psc_text": "quibusque prouinciis domini referant sacerdotes. § 2 Quoniam ergo uniuersa, quae gesta sunt, quae acta, quae constituta, et chartae continent et uiuae uoces carissimorum fratrum et conpresbyterorum nostrorum Arcydami et Filoxeni et carissimi filii nostri Leonis diaconi uerissime et fideliter exponere poterunt, paene superuacuum uidetur eadem his inferre litteris. patuit apud omnes, qui conuenerunt ex partibus Orientis, qui se t appellant episcopos — quamquam sint ex his certi auctores, quorum sacrilegas mentes Arriana heresisheres pestifero tinxit ueneno — diu tergiuersatos propter diffidentiam ad iudicium uenire noluisse tuamque et nostram reprehendere communionem, quae nullam habebat culpam, quia non solum octoginta episcopis testantibus de innocentia Athanasi pariter credimus, sed et conuenti per presbyteros tuos et per epistulam ad synodum, quae futura erat 1 cf. ep. synod. Sardicensis Benignifica 5 (infra p. 184, 9) et ep. eiusdem syn. ad ecclesiam Alexandrin. apud Athanas. apol. c. Arian, 38 1 aut] om. B2 В4 ut", + "candidate_score": 0.654813, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_417_419", + "bdc_text": "In hac utriusque iuramenti forma primum quidem pars nostra omni actorum copia excludebatur , deinde notarii et substituti nostri , qui iidem et legati , ad hoc colloquium missi erant , ne , domum reversi referre ad suos quicquam possent , iuramenti religione obstringebantur . Ergo caeteris hic dissimulatis , res duas nostri in hac forma correxerunt . Alterum , ut post colloquium habitum , cum essent quatuor notariorum quatuor autographa , ut singulis partibus singula traderentur , Caesari reliqua duo reservarentur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_132", + "psc_text": "Constantiho patre pietatis tuae; qui tractatus manifestatus est et insinuatus mentibus populorum et contra haeresim Arrianam tunc positus inuenitur, (at non solum ipsa, sed etiam reliquae) haereses inde sunt expugnatacexpugnatae. a quo si aliquid demtum fuerit, uenenis haereticorum aditus panditur. § 2 Ideo Ursatius et Ualens in suspicionenisuspicionem eiusdem haereseos Arrianae ucneruntuenerunt aliquando et suspensi erant a communione et rogauerunt ueniam, sicut eorum continent scripta, quam meruerant tunc temporis a concilio Mediolanensi assistentibus etiam legatis 2 arrnnam Aml 3 tunc] ita susp. Cou inuonitur—haereses] sed uniuersae haereses susp. Eng ut (at Fed) non solum ipsa, sed etiam reliquae suppl. l'alesius in editione Socralts ex lextu graeco 4 sint y l'alesius expargatae T Fab o pandetur Eng G ideo y adeo A 7 arrano Arrant y erunt ACml fuerunt Cm2 R quameruerant A quia meruerant Cml διδαϭxαλίαxai τὸ q ϱότημα διη̃λθέτε xai ἐxηϱύχθη εἰς πάϭυς ἀτθϱώπων ὰxοάς τε xai διατοίας, η̃τις", + "candidate_score": 0.654457, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_250", + "bdc_text": "Confessio namque et apologia nostrorum oblata tum praesidibus eorum articulorum loco , quos antea a nobis postularant , ita fuit , ut omnis in iis futuri colloquii disputatio existeret .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_157", + "psc_text": "debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex infra scripto recognosces. EXPLICIT. 1 Restitutus y 2 Athenius Ty Athemius C 4 ltestitutus y charthaginis A 5 quod y quae A Arimino Eng (cf. p. 84, 3) ariminū A Arimini Cm2 apud Ariminum y .6 inmittente diabolo y 7 fuerit y 8 Restitutus y , 9 autores A 15 unquam Cy numquam A 16 communi y communia A 19 neque CCou discidio Fed discidium A dissidium Fab dissidio Cou 20 aut Cm2y ut A praesentis A 21 rectum coni. Cou dictum A 24 textus narratiuus in A falso cum documento praeceienle scriptura continua coniuncius est 26 pertullit A scripto", + "candidate_score": 0.654263, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_297_299", + "bdc_text": "Hagnoica ratione omnes a colloquio , praeter bis terdenos excludi . Itaque eam se mutare non posse , proinde de caeteris aut iam praesentibus , aut deinde futuris , in colloquium admittendis , frustra disceptari . De bis undenis suffragiis quid faciendum esset , utriusque partis legatis videndum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", + "candidate_score": 0.654244, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_219_221", + "bdc_text": "ut notarii tantum quatuor , duo hinc , duo istinc constituerentur iure iurando astricti : ut legati principum actorum copiam principibus suis ita communicarent , ut ne quid omnium ante factam Caesari relationem evulgaretur : ut articuli , quibus de disputari nos vellemus , in ordinem redacti ac descripti praesidibus traderentur non paradoxi , sed Christiani , et ad concordiam apti :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_53", + "psc_text": "pulsos et merito singulos pro suis facinoribus praedam- natos cum Ossio et Protogene sedere simul et disputare et - quod est deterius - diuina misteria celebrare. nec confundebatur Protogenes Serdicae episcopus communicare Marcello haeretico, cuius et sectam et reprobunireprobum sensum in concilio quater sententiis episcoporum suscribens propria uoce ipse damnauerat. unde manifestum est, quia sese ipse sua sententia condemnauit, cum se illi communicando participem fecit. § 15 Uerum nos tenentes ecclesiasticae regulae disciplinam et uolentes miseros in aliquantulum iuuare mandauimus illis, qui cum Protogene et Ossio fuerunt, ut de suo coetu damnatusdamnatos excluderent neque peccatoribus communicarent; deinde una nobiscum audirent ea. quae a nostris patribus contra ipsos in praeteritum fuerant iudicata. nainnam liber Marcelli non expectabat accusationem — per se enim aperte haereticus noscebatur - et, ne falsis suggestionibus crederent, non eorum quisquam prauissimam mentem propter locum episcopatus obscurabat. at illi contra haec resistebant — qua ratione, nescimus — nec", + "candidate_score": 0.654036, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_537_539", + "bdc_text": "Itaque certum esse , neque ab ipsis secus Caesaris mandatum intellectum fuisse , quam ut delectorum voces et sententiae essent in hoc colloquio liberae , ac ut omnes ad Caesarem referrentur . Quod nisi fieret , re ipsa principes quosdam antea per ipsos ad colloquium destinatos , inde nunc ab iisdem excludi . Itaque quoniam haec nova forma , et scripto Caesaris , et legatorum mandatis , et naturae colloquii repugnaret , eam se recipere non posse .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_209", + "psc_text": "impia fallacissimorum hominum calliditate renouatum hocque, quo etiam in Romani imperii negotiis quies carpitur, rex angitur, palatium feruet, episcopi circumcursant, officiales magistri uolitant, aduersus apostolicos uiros officiorum omnium festinatione turbatur. ita ubique agitur, trepidatur, instatur, ut plane iniquitatem huius adsertionis optinendi labor et cura prodiderit. § 2 enimuero uersari in sermone hominum iam diu memini quosdam sacerdotum dei idcirco exulare, quod in Athanasium sententiam non ferunt, et hic error prope omnium mentes occupauit, ut sub nomine eius non satis unicuique eorum dignam causam suscepti exilii arbitrentur. cap. 5 § 1 Praetermitto autem, licet potissima regi sit deferenda reuerentia — quia enim a deo regnum est —, non tamen aequanimiter iudicium eius episcopalibus arbitriis admitti, quia Caesaris ('aesariCaesari, deo autem reddenda, quae dei sunt. taceo imperatoris sublata causae cognitione iudicium, non queror extorqueri de absente sententiam, quamuis apostolo dicente: ubi fides est, ibi et 1ibertas est pati istud simplicitas sacerdotalis non", + "candidate_score": 0.653972, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_420_422", + "bdc_text": "Alterum , ut quoniam hi notarii substitutique iidem aut principum aut Urbium suarum legati essent , de actis referre iis , a quibus fuissent missi , possent , et notariatus et legationis offitio pari fide fungi . Additum illud denique fuit , quod natura rerum postulabat , ut aliqua necessitate orta , pro notario notarium alium substituere liceret . Haec in illa praestituta iuramenti forma desiderata a nostris principio fuerunt , perpensa diligentius ea clausula , qua cavetur , ne cui quicquam quisque notariorum communicet , ne quis hoc de iis intelligeret , qui in ipso colloquio versarentur , quos actorum copia excludere contra actionis naturam erat , addendum necessario videbatur , ut de iis tantum intelligeretur , qui ad colloquium destinati non essent .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_144", + "psc_text": "quibus hoc ipsum solum mandauimus, ut non aliter legationem perferrent, quam (ut) statuta uetera permanerent firmissima, ut et sapientia tua cognosceret nOli hoc, quod promiserant supradicti Valens, Ursacius, GerminiusHerminius et Gaius, si (aliquid rectorum) sublatum fuisset, pacem posse compleri. magis enim turbatio cunctis regionibus et ecclesiae Romanae inmissa est. § 3 Ob quam rem tuam rogamus clementiam, ut placidis auribus et sereno uultu uniuersos legatos nostros et respicias et audias neue aliquid permittat clementia tua iniuria ueterum conuelli, sed manere ea, quae a maioribus nostris accepimus, quos fuisse et prudentes et sine spiritu sancto dei non egisse confidimus, quia ista 1-2 legatos-nuntiarcnt add. Fed ex textu graeco; Ualesius suppleueral: legatos nostros direximus concilii sententiam per litteras nostras nuntiaturos 3 mandauimus Ualesius mandamus ACy ut add. Fed 4 ut et y utut A 5 hoc = eo post hoc suppl. quod a ueteribus statutum est Cou Ualens] add. et Cy 6", + "candidate_score": 0.653515, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_445_447", + "bdc_text": "Nostri postridie tametsi praeiudicium horum Comitiorum sibi periculo esse , et quicquid hic fieret , proximis in Comitiis , ceu pro transacto habitum iri , viderent , tum quanquam Caesaris mandatum astipulari sibi intelligerent , quod notarios colloquio praeficere se ideo testatur , ut partes habeant , in quo acta probe perpendant : tamen antequam vellent colloquium institutum remorari , conditiones has se accipere , et actorum nuda copia sine autographis contentos fore respondebant , modo ab utriusque partis notariis eam repetere liceret . Novos deinde substitutos crearunt , ac postremum ut sine mora ad colloquium veniretur , postularunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_56", + "psc_text": "uel occultabat Cou illi∗∗∗A restite- bant A 27 longinquisque Cm2γ 30 negabat A ante damnarunt. his itaque communicare nefas duximus neque cum profanis uoluimusnoluimus sancta domini sacramenta miscere seruantcsseruantes et tenentes ccclcsiasticacecclesiasticae (regulae) disciplinam. nam ut non supradictos Ossium a se Protogencmque dimitterent. conscientia forte mala. qua sibi eorum unusquisque metuebant, nudari ab aliquo. quae adpalam fieri magnopere pprtimpscpbantpertimescebant. nec sic in coseos audebat eorum aliquis sententiam dicere, ne et se ipse damnaret, quod illis contra interdictum communicassent, quibus communicare nullo genere oporteret. § 17 Uerum nos iterum illos atque iterum rogabamus, ne firma solidaque concuterent, nc subuerterent legem nec iura diuina turbarent, ne cuncta confunderent atque traditionem ecclesiae ne quidem in modica parte frustrarent, sed necnouam sectam inducerent aut Orientalibus episcopis conciliisque sanctissimis de Occidente uenientes aliqua in parte praeponerent. at illi contra despicientes haec nobis minabantur et sese Athanasium et ceteros sceleratos uindicaturos pollicebantur, quasi uero aliud facere", + "candidate_score": 0.653447, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_336", + "bdc_text": "Itaque sperare , postquam omnia propter colloquium maturandum de se concessissent , caetera praesides , ut duae et viginti voces seorsim singulae audirentur , tum ut in unoquoque articulo sententia cuiusque diligenter annotaretur , curaturos , et moram omnem deinde remoturos esse , sane nemo nostrum post hanc liberalitatem nostrorum , tergiversaturum quemquam aut praesidum aut adversariorum esse .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", + "candidate_score": 0.653354, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_412_414", + "bdc_text": "actorum copiam nulli extra colloquium facerent : nec ullo pacto cuiquam , quicquam ea de re communicarent , sed simul ac descripta per amanuenses essent , ad se reciperent : postea colloquio finito , collatis conformatisque utriusque inter se exemplaribus , alter alterius exemplar subscriptione sua ratificarent .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", + "candidate_score": 0.653109, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_597_599", + "bdc_text": "Cum igitur duarum postulationum utraque iniqua esset sive ad colloquium delectus suam in colloquio sententiam dicere prohiberetur , sive in actione rerum maximarum quid actum esset supprimeretur , quod ad suam partem attineret , neutrum se nostri concedere posse ostendebant . Quantum vero adversarii de sua concessuri essent , ipsis curandum et committendum esse iudicabant . Huic nostrorum orationi , quae habita quinto Januarii fuit , vix undecima post Januarii die Praesides responderunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_56", + "psc_text": "uel occultabat Cou illi∗∗∗A restite- bant A 27 longinquisque Cm2γ 30 negabat A ante damnarunt. his itaque communicare nefas duximus neque cum profanis uoluimusnoluimus sancta domini sacramenta miscere seruantcsseruantes et tenentes ccclcsiasticacecclesiasticae (regulae) disciplinam. nam ut non supradictos Ossium a se Protogencmque dimitterent. conscientia forte mala. qua sibi eorum unusquisque metuebant, nudari ab aliquo. quae adpalam fieri magnopere pprtimpscpbantpertimescebant. nec sic in coseos audebat eorum aliquis sententiam dicere, ne et se ipse damnaret, quod illis contra interdictum communicassent, quibus communicare nullo genere oporteret. § 17 Uerum nos iterum illos atque iterum rogabamus, ne firma solidaque concuterent, nc subuerterent legem nec iura diuina turbarent, ne cuncta confunderent atque traditionem ecclesiae ne quidem in modica parte frustrarent, sed necnouam sectam inducerent aut Orientalibus episcopis conciliisque sanctissimis de Occidente uenientes aliqua in parte praeponerent. at illi contra despicientes haec nobis minabantur et sese Athanasium et ceteros sceleratos uindicaturos pollicebantur, quasi uero aliud facere", + "candidate_score": 0.652936, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_415_417", + "bdc_text": "Et haec quidem notariis proposita iuramenti forma fuit . Substitutis autem , ut acta tradita creditaque sibi , et a se descripta , fide summa intacta ac mortali nulli revelata , mox ut descripissent , notariis restituerent . In hac utriusque iuramenti forma primum quidem pars nostra omni actorum copia excludebatur , deinde notarii et substituti nostri , qui iidem et legati , ad hoc colloquium missi erant , ne , domum reversi referre ad suos quicquam possent , iuramenti religione obstringebantur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_136", + "psc_text": "tenens baptizatus ad quietem dei commigrauit, nefas putamus inde aliquid mutilare et tot sanctos et confessores et successores martirum ipsius tractatus conscriptores in aliquo remouere, cum et ipsi praeteritorum eatholicorumcatholicorum secundum scripturas cuncta seniarunt. (quorum fides) mansit usque in haec tempora, quibus pietas tua (a) deo patre per deum et dominum nostrum Iesum Christum regendi orbis accepit (facultatem). ∗∗∗∗∗ 1 hoc sc. concilio Nicaeno; cf. p. 79, 8 3 militare Fab 5 conscribtores (alt. o ex e) A conscriptas res Cml praeteritorum catholicae ecclesiae scriptorum susp. Cou 6 scribturas A cunctas CFab seruauerunt CFab seruauerint Cou quorum fides add. Cou mansit usque coni. Cou mansisseque A 7 a add. Cm2 9 facultatem add. Fed potestatem add. Cou 9—82,1 lacunam indicaui, cf. textum graecum; Ualesius ita suppleuit: uerum miseri homines et infelici sensu praediti iterum ausu temerario se praecones impiae doctrinae renuntiarunt et σβυέϱων τη̄ς τω̃ν 'Ρωμαίων ϰϰλησίας - ἐγνωϰότες δὲ", + "candidate_score": 0.652897, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_457_459", + "bdc_text": "Atque quo facilius id efficerent , ipsi suam quoque sterilem illam , et ad quam extra unam et alteram anum nemo adibat , abrogare parati fuerunt : ut hoc toto tempore , quo conventus istic esset , contio nulla haberetur . Hanc iniuriam quo magis accenderent , eo die , quo contionem veniens populus expectaturus frustra erat , ritum confirmationis , quem per annos duodecim istic omiserant , instauraturi erant , ut praeberet res ea speciem apud populum , velut instauratum Pontificis regnum , Christi regnum eo die in illa urbe collapsum esset .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_311", + "psc_text": "14 differentiam ΠΜΝFH1 15 reprehendire B2 reprehendisse Bar Cou cummunionem A munitionem M 16 LXXX IIMNFH1 17 athanasii FH' athanassi B* credidimus y Bar conuerti B' IfMN conuesti B* per] om. FH1 pro В3ml 18 ad synodum] et synodo A et synodum TCml a synodo (sinodo B2) B1B2B4Cm2Fab synodum sc. Romae habitam a. 341 quae-Roma] qua eorum .... K in urbe Roma, uonirc noluerunt et satis erat iniquum illis contemnentibus, tot sacerdotibus testimonium perhibentibus Marcello et Athanasio denegare societatem. § 3 Tria fuerunt, quae tractanda erant. nam et ipsi religiosissimi imperatores permiserunt, ut de integro uniuersa discussa disputarentur et ante omnia de sancta fide et de integritate ueritatis, quam uiolauerunt. secunda de personis, quos dicebant esse deiectos de iniquo iudicio, ut, si potuissent probare, iusta fieret confirmatio. tertia uero quaestio, quae uere quaestio appellanda est, quod graues et acerbas iniurias, intolerabiles etiam et nefarias contumelias ecclesiis fecissent, cum raperent episcopos,", + "candidate_score": 0.652702, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_213_215", + "bdc_text": "Futuri colloquii formam praesides talem proposuerunt , ut eorum hominum , qui ad dimicationem utraque ex parte ordinati fuissent , et loca et nomina ordine conscripta praesidibus exhiberentur : ut legati Ferdinandi in colloquium reciperentur , et ut inter undenos numerarentur , suffragandique locum haberent : ut ab Hagnoica forma in colloquio ne discederetur , in qua cautum esset , ne extra bis ter undenos in colloquium quisquam reciperetur , neque aequum videri , quod idem sibi suisque licere quisquam postulet , quod Regi Ferdinando permitteretur :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_64", + "psc_text": "illis — quod nefas erat — communicaremus, et haec frequenter acclamabant. nos enim omnino illis communicare noluimus, nisi eos, quos damnauimus, proiecissent et dignum honorem concilio Orientis tribuerent. § 20 QuacQuae uero ipsi egerint uel quale concilium habuerint. hinc addiscere poteritis. nam Protogenes, sicut supra diximus, apud acta anathematizans Marcellum ut Paulum postcapostea eos in communionem suscepit. Dionisium uero ab Klida prouinciae Acaiae, quem ipsi exposuerunt, in concilio habuerunt. simul secum et exponentes ut cxpositiexpositi. iudices et rei [et] communicantes mysteria diuina pertractant. Bassum autem de Diocleciana ciuitate in flagitiis sceleribusque detectum et merito de Siria deportatum ordinauerunt episcopum. quique apud ipsos sceleratius uiuens detectus et ab ipsis damnatus cum ipsis hodie uidetur esse coniunctus. Aetio Tessalonicensi Protogenes frequenter probra inultamulta criminaque obiecit, quod diceret illum concubus et habuisse et habere, cui communicare numquam uoluit. nunc uero in amicitiarnamicitiam receptus, quasi peiorum consortio expurgatus, apud ipsos habetur ut iustus. Asclepas", + "candidate_score": 0.652508, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_603_605", + "bdc_text": "ab nostra parte si quis quid post illos vellet subiicere , cum parte sua non pugnans , sed consentiens , ei ut id liceret : ( prorsus quasi solliciti de nobis essent , ne nos inter nos pugnam cui diceremus ) Acta per singula integreque ut conscriberentur : protestationes temporum superiorum utrique parti salvae ut essent .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_73", + "psc_text": "per se siue per scripta communicant. quare uos nec ad illos scribere umquam debetis nec ab ipsis scripta suscipere. iam quod superest. oramus uis, 6 Hebr. 6, 6 10 cf. Rom. 6, 10 19 Prou. 22, 28 2 unusquique Cou 5 depositos Cm2; cl. p. 60. 12 6 honorem Cy 7 itrrum] uerum C Fab s irtihus confixerunt Cm2 actibus conflixerunt ACml 9 regno .4 10 et add. Cou mysteriaque C p. c. 11 prophano A flagatia A 12 adque A 15 at A 16 suscipimus y suscepimus A 19 noli y nolite A 23 A in mg. : Iniuste calūnas catholicis epis infertis id t ossio protogines atanasio marcello ascleple (alt. e er o) paulo iulio et caeteris 25 protoiene A asclepe .1 26 nec Cou ne A 27 fort. reiecto 28 nec uos y dilectissimi fratres, ut unitati eeclesiaeecclesiae consulatis (et) paci perpetuae, sanctos episcopos eligatis, in quibus", + "candidate_score": 0.65206, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_397_399", + "bdc_text": "Alia praeterea , et quidem maior , adversarios difficultas circumstabat . Non enim isti solum in ipsorum parte ab ipsis dissentiebant , quorum sententia de religione diversa ex professo fuit , et qui palam a nobis sentiebant : sed hi etiam , qui conspirare contra nos cum illis maxime cuperent , convenire ipsi inter se non potuerunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_27", + "psc_text": "contra erant)] qua quae contra illas uel quae contraria illis susp. Cou 11 samu- ensis A Cml 12 duci A aperte Cm2 a parte A Cml 14 aliuni A 15 apostolus om.y 18 parentibus atquc maioribus nostris y 19 conditur ACI 21 episcoporum] add. qui Cm2y 24 correptione om. y praedicatione sacrilega Cy 25 etiam om. Cy postutantes multo tempore nec quicquam proficiebant. namque post unam et secundam multasque correptiones cum nihil proficere potuissent — perdurabat enim et contradicebat rectae fidei et contentione maligna ecclesiae catholicae resistebat —, exinde illum omnes horrere ac uitare coeperunt. et uidentes, quoniam subuersus est et peccato et est a semet ipso damnatus, actis eum ecclesiasticis damnauerunt, ne ulterius oues Christi pestiferis contactibus malis macularet. tunc namque etiam eius aliquos prauissimos sensus contra fidem rectam ecclesiamque sanctissimam propter memoriam posterorum cautelamque suis sanctissimis scripturis itr archiuo ecclesiae condiderunt. sed haec quidem secundum impietatem Marcelli haeretici", + "candidate_score": 0.652042, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_220_222", + "bdc_text": "ut legati principum actorum copiam principibus suis ita communicarent , ut ne quid omnium ante factam Caesari relationem evulgaretur : ut articuli , quibus de disputari nos vellemus , in ordinem redacti ac descripti praesidibus traderentur non paradoxi , sed Christiani , et ad concordiam apti : caetera deinde sese curaturos esse .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_64", + "psc_text": "illis — quod nefas erat — communicaremus, et haec frequenter acclamabant. nos enim omnino illis communicare noluimus, nisi eos, quos damnauimus, proiecissent et dignum honorem concilio Orientis tribuerent. § 20 QuacQuae uero ipsi egerint uel quale concilium habuerint. hinc addiscere poteritis. nam Protogenes, sicut supra diximus, apud acta anathematizans Marcellum ut Paulum postcapostea eos in communionem suscepit. Dionisium uero ab Klida prouinciae Acaiae, quem ipsi exposuerunt, in concilio habuerunt. simul secum et exponentes ut cxpositiexpositi. iudices et rei [et] communicantes mysteria diuina pertractant. Bassum autem de Diocleciana ciuitate in flagitiis sceleribusque detectum et merito de Siria deportatum ordinauerunt episcopum. quique apud ipsos sceleratius uiuens detectus et ab ipsis damnatus cum ipsis hodie uidetur esse coniunctus. Aetio Tessalonicensi Protogenes frequenter probra inultamulta criminaque obiecit, quod diceret illum concubus et habuisse et habere, cui communicare numquam uoluit. nunc uero in amicitiarnamicitiam receptus, quasi peiorum consortio expurgatus, apud ipsos habetur ut iustus. Asclepas", + "candidate_score": 0.652005, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_91_93", + "bdc_text": "Haec congressio talis fuit . Conveniebant enim docti nostrae partis homines inter se , atque articulus aliquis in commune proponebatur , omniumque de ea re sententia audiebatur ordine . Nec solum , quid adversariis respondendum , sed etiam nostra qualiter confirmanda essent , exquirebatur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", + "candidate_score": 0.651824, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_226", + "bdc_text": "Excuti enim nostra confessio ut aliqua emissa vox digna iudicii severitate , et facta per nos religionis mutatio , ut aliquod infame crimen gravi poena multandum , utrumque ad communem Christi doctrinae regulam , praesidibus audientibus et iudicantibus , adversariis accusantibus et refellentibus , nobis autem defendentibus , debebat .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_51", + "psc_text": "ipse damnauit. et quamdiu quisque eorum episcopus fuit, sua iudicia confirmauit. sed cum diuersis ex causis diuersisque temporibus singuli eorum digne de ecclesia suis pro meritis pellerentur, maiorem concordiam una conspiratione fecerunt donantes sibi quisque delicta, quae. cum episcopi essent, pro auctoritate diuina damnarunt. § 14 Namque quoniam Athanasius in Italiam et Galliam pergens sibi iudicium conparauit post mortem aliquorum accusatorum, testium iudicumque et credidit posse se denuo tempore audiri, quo ' eius flagitia uetustate temporisobscurarentur — cuiconsensum 2 referenti A, Ca. c. 7 perrexere Cy 8 episcopis (se. causam dicere; cj. mpra 6)] suppl. id imponere Cou ut ueniant Cou 9 re∗i A 11 faciaem ad A facie ad Cm2 18 cum adhuc γ 20 depositioni Cm2 Cou; cj. p. 49,17 exponendis 25 maiorum A, Ca. c. 28 qm̅ A quando C p. c., Fab 29 morte A 30 iudicumque Cy iuditiumqueA co A quod y 31 qetustas y", + "candidate_score": 0.651707, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_296_298", + "bdc_text": "Id propositum altera Decembris die est , fuit autem huiusmodi : Hagnoica ratione omnes a colloquio , praeter bis terdenos excludi . Itaque eam se mutare non posse , proinde de caeteris aut iam praesentibus , aut deinde futuris , in colloquium admittendis , frustra disceptari .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_53", + "psc_text": "pulsos et merito singulos pro suis facinoribus praedam- natos cum Ossio et Protogene sedere simul et disputare et - quod est deterius - diuina misteria celebrare. nec confundebatur Protogenes Serdicae episcopus communicare Marcello haeretico, cuius et sectam et reprobunireprobum sensum in concilio quater sententiis episcoporum suscribens propria uoce ipse damnauerat. unde manifestum est, quia sese ipse sua sententia condemnauit, cum se illi communicando participem fecit. § 15 Uerum nos tenentes ecclesiasticae regulae disciplinam et uolentes miseros in aliquantulum iuuare mandauimus illis, qui cum Protogene et Ossio fuerunt, ut de suo coetu damnatusdamnatos excluderent neque peccatoribus communicarent; deinde una nobiscum audirent ea. quae a nostris patribus contra ipsos in praeteritum fuerant iudicata. nainnam liber Marcelli non expectabat accusationem — per se enim aperte haereticus noscebatur - et, ne falsis suggestionibus crederent, non eorum quisquam prauissimam mentem propter locum episcopatus obscurabat. at illi contra haec resistebant — qua ratione, nescimus — nec", + "candidate_score": 0.651651, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_449_451", + "bdc_text": "Nam et contionem publicam avertere sunt conati , et suffragia trium istorum , qui inter ipsos a nobis stabant , praeripere , et privatum colloquium ex publico facere . De unaquaque re paucis dicemus . Questi de contionibus , ut maxime concordiam remorantibus apud legatum gravissime fuere .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_56", + "psc_text": "uel occultabat Cou illi∗∗∗A restite- bant A 27 longinquisque Cm2γ 30 negabat A ante damnarunt. his itaque communicare nefas duximus neque cum profanis uoluimusnoluimus sancta domini sacramenta miscere seruantcsseruantes et tenentes ccclcsiasticacecclesiasticae (regulae) disciplinam. nam ut non supradictos Ossium a se Protogencmque dimitterent. conscientia forte mala. qua sibi eorum unusquisque metuebant, nudari ab aliquo. quae adpalam fieri magnopere pprtimpscpbantpertimescebant. nec sic in coseos audebat eorum aliquis sententiam dicere, ne et se ipse damnaret, quod illis contra interdictum communicassent, quibus communicare nullo genere oporteret. § 17 Uerum nos iterum illos atque iterum rogabamus, ne firma solidaque concuterent, nc subuerterent legem nec iura diuina turbarent, ne cuncta confunderent atque traditionem ecclesiae ne quidem in modica parte frustrarent, sed necnouam sectam inducerent aut Orientalibus episcopis conciliisque sanctissimis de Occidente uenientes aliqua in parte praeponerent. at illi contra despicientes haec nobis minabantur et sese Athanasium et ceteros sceleratos uindicaturos pollicebantur, quasi uero aliud facere", + "candidate_score": 0.651642, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_217_219", + "bdc_text": "ut ne singuli singula , sed ut undeni singula suffragia constituerent , utque numerus personarum non ad multitudinem , sed ad certitudinem suffragiorum spectaret : ut undeni hinc inde soli in disputatione loquerentur , caeteri non actores essent , sed advocati loquentibus assisterent : ut notarii tantum quatuor , duo hinc , duo istinc constituerentur iure iurando astricti :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_231", + "psc_text": "iudicium. et non semel neque itennn, sed 1 et mendaciiy et mendaciisC emendatiis A plena] plena A, add. affirmantes Cm2 etsi y si A ex del. Eng quod Cm2 quo ACmly 2 noluerunt, claruit Eng noluerunt 〈uenire〉, claruit Fed claruit noluerunt A claruit Cy 3 ue-. nisse Cy littereris A õ licet] tamen Cou his] ipsis y 8 Asrlepam Cγ eius soeiorum nihil aliud nisi mendaciis et calumniis plcna. et licet ex eo, quod t uocati sunt a dilecto nostro et a consacerdote luJio, noluerunt occurrere et ex his, quae scripta sunt ab eodem lulio, manifestata sit ipsorum calumnia — uenissent enim, si confidissent operibus suis et factis aduersus fratres nostros et conministros-, tamen ex his, quae fecerunt in hac sancta et magna synodo, manifestiorem suam factionem demonstrauerunt. occurrentes etenim aput Sardiram 3 ae uidentes fratres nostros Athanasium, Marcellum et Asclepium timuerunt ad iudicium uenire et non solum semel et", + "candidate_score": 0.651623, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_417_419", + "bdc_text": "In hac utriusque iuramenti forma primum quidem pars nostra omni actorum copia excludebatur , deinde notarii et substituti nostri , qui iidem et legati , ad hoc colloquium missi erant , ne , domum reversi referre ad suos quicquam possent , iuramenti religione obstringebantur . Ergo caeteris hic dissimulatis , res duas nostri in hac forma correxerunt . Alterum , ut post colloquium habitum , cum essent quatuor notariorum quatuor autographa , ut singulis partibus singula traderentur , Caesari reliqua duo reservarentur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_136", + "psc_text": "tenens baptizatus ad quietem dei commigrauit, nefas putamus inde aliquid mutilare et tot sanctos et confessores et successores martirum ipsius tractatus conscriptores in aliquo remouere, cum et ipsi praeteritorum eatholicorumcatholicorum secundum scripturas cuncta seniarunt. (quorum fides) mansit usque in haec tempora, quibus pietas tua (a) deo patre per deum et dominum nostrum Iesum Christum regendi orbis accepit (facultatem). ∗∗∗∗∗ 1 hoc sc. concilio Nicaeno; cf. p. 79, 8 3 militare Fab 5 conscribtores (alt. o ex e) A conscriptas res Cml praeteritorum catholicae ecclesiae scriptorum susp. Cou 6 scribturas A cunctas CFab seruauerunt CFab seruauerint Cou quorum fides add. Cou mansit usque coni. Cou mansisseque A 7 a add. Cm2 9 facultatem add. Fed potestatem add. Cou 9—82,1 lacunam indicaui, cf. textum graecum; Ualesius ita suppleuit: uerum miseri homines et infelici sensu praediti iterum ausu temerario se praecones impiae doctrinae renuntiarunt et σβυέϱων τη̄ς τω̃ν 'Ρωμαίων ϰϰλησίας - ἐγνωϰότες δὲ", + "candidate_score": 0.651609, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_165_167", + "bdc_text": "Haec vigesimo secundo die acta fuere , taleque initium Comitia habuere . Quarta deinde et vigesima cum legatus veniret , ab iis episcopis , qui tum ibi erant , obviam omnibus euntibus honorifice acceptus est . Postridie ab utriusque partis proceribus seorsim salutatus , et de re proposita appellatus , benigne respondit , et pollicitus amplissime fuit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_328", + "psc_text": "I 651 et 655 sq., Coleti II 687 sq. et691 sq., Mansi III 38 sq. et 42, praeterea Le Quien, Oriens christianus (Parisiis 1740), Ballerini, S. Leonis Magni Opera III (1757) XLII-XLIX. de singulis nominibus episcoporum el sedium episcopalium u. Sludien II 26 sqq.; de numero episcoporum el de prouinciis, ex quibus conuenerant, «.ib. 60 sq., 64 sqq. 11 Et subscripserunt, qui conuenerant αΔΗ (Incipit subscriptio [suprascriptio D3] episcoporum add. ΔΗ) subscripserunt autem omnes episcopi sic: ego ille episcopus illius ciuitatis et prouinciae illius ita credo, sicut scriptum est supra R et subscripserunt episcopi romane ecclesie legati l' 12 iidem C Cou in add. CCou 1 A tradit nomina textu continuo, Cou sumit a uoce Ossius initium noui capituli 15 ossius A (sic semper), S* osius (hosius M) α, βΡ a H ad D' hispania D*, (hi S. 1.) B5 ispania P cordubensis (cordobensis B2 B5 cortubensisMJ) a, (cordobensis D*", + "candidate_score": 0.651127, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_355_357", + "bdc_text": "Huius igitur Germaniae Romani pontifices saepe miserti , cum succurrere calamitatibus eius conati fuissent , tamen efficere nunquam potuerunt , saltem ut audirentur . Paulus adeo nuper Ro . Pontifex magno cunctos ad liberum concilium studio , et expectatum a vobis , et sepe etiam postulatum , vocavit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_423", + "psc_text": "audere haec potuerunt susp. Cou; cl. Hilar. c. Constantium 2: audire haec noluerunt haec noluerunt. § 2 quin etiam Fortunatianus episcopus epistulam candem rursum diuersis episcopis mittens nihil profecit. ut autcmautem in negata Athanasio communione sibi potius esset onerosus remque omnem sibi periculi faceret, dummodo nihil Sardicensi synodo, quod Athanasius absolutus et Arriani damnati fuerant, decerperet, litterae ex Aegypto omni atque Alexandria missae admonebant, quoniam, quales ad Iulium pridem (de) reddenda exulanti Athanasio communione erant scriptae, tales nunc, ut de subiectis intellegetur, ad Liberium datae sunt de tuenda. EXPLICIT. IV. ITEM EXEMPLUM EPISTULAE LIBERI EPISCOPI URBIS ROMAE Epistulae duae de episcopis lapsis. Cou XII. Epist. Liberii ad episcopos Italiae (362-3). FACTAE AD CATOLICOS EPISCOPOS ITALIAE. Liberius episcopis catholicis per Italiam consistentibus in domino aeternam salutem. § 1 Imperitiae culpam oblitterat resipiscens. hoc autem et de scripturis sanctis aduertere est: pietatem ad omnia utilem esse legimus, cui cedit corporalis exercitatio, quamuis", + "candidate_score": 0.651085, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_194_196", + "bdc_text": "ita fit , ut abbas unus in dicenda in Imperii consultationibus sententia plus possit quam urbes omnes . Olim autem secus res habebat , parique omnium ordinum libertate et iure sententiae dicebantur . Ortus autem novus hic mos ex eo est , quia cum ad publica consilia principes necessario semper venirent , urbes autem , quia causa aut non magna , aut non valde ad se attinens videretur , saepe non venirent , factum est , illorum suffragia ut necessaria , horum ut non necessaria viderentur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_209", + "psc_text": "impia fallacissimorum hominum calliditate renouatum hocque, quo etiam in Romani imperii negotiis quies carpitur, rex angitur, palatium feruet, episcopi circumcursant, officiales magistri uolitant, aduersus apostolicos uiros officiorum omnium festinatione turbatur. ita ubique agitur, trepidatur, instatur, ut plane iniquitatem huius adsertionis optinendi labor et cura prodiderit. § 2 enimuero uersari in sermone hominum iam diu memini quosdam sacerdotum dei idcirco exulare, quod in Athanasium sententiam non ferunt, et hic error prope omnium mentes occupauit, ut sub nomine eius non satis unicuique eorum dignam causam suscepti exilii arbitrentur. cap. 5 § 1 Praetermitto autem, licet potissima regi sit deferenda reuerentia — quia enim a deo regnum est —, non tamen aequanimiter iudicium eius episcopalibus arbitriis admitti, quia Caesaris ('aesariCaesari, deo autem reddenda, quae dei sunt. taceo imperatoris sublata causae cognitione iudicium, non queror extorqueri de absente sententiam, quamuis apostolo dicente: ubi fides est, ibi et 1ibertas est pati istud simplicitas sacerdotalis non", + "candidate_score": 0.650942, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_413_415", + "bdc_text": "nec ullo pacto cuiquam , quicquam ea de re communicarent , sed simul ac descripta per amanuenses essent , ad se reciperent : postea colloquio finito , collatis conformatisque utriusque inter se exemplaribus , alter alterius exemplar subscriptione sua ratificarent . Et haec quidem notariis proposita iuramenti forma fuit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_157", + "psc_text": "debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex infra scripto recognosces. EXPLICIT. 1 Restitutus y 2 Athenius Ty Athemius C 4 ltestitutus y charthaginis A 5 quod y quae A Arimino Eng (cf. p. 84, 3) ariminū A Arimini Cm2 apud Ariminum y .6 inmittente diabolo y 7 fuerit y 8 Restitutus y , 9 autores A 15 unquam Cy numquam A 16 communi y communia A 19 neque CCou discidio Fed discidium A dissidium Fab dissidio Cou 20 aut Cm2y ut A praesentis A 21 rectum coni. Cou dictum A 24 textus narratiuus in A falso cum documento praeceienle scriptura continua coniuncius est 26 pertullit A scripto", + "candidate_score": 0.65087, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_449_451", + "bdc_text": "Nam et contionem publicam avertere sunt conati , et suffragia trium istorum , qui inter ipsos a nobis stabant , praeripere , et privatum colloquium ex publico facere . De unaquaque re paucis dicemus . Questi de contionibus , ut maxime concordiam remorantibus apud legatum gravissime fuere .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_235", + "psc_text": "uocati non uenerunt, sicut praediximus, ostendentes etiam ex his falsitatem suam et non solum commentatitiam fraudem aut exquisitam ucrsutiamuersutiam, quam fecerunt prodentes per 2 nostrum susp. Cou A in mg.: ossius eps prefuit synhodo serdicensi 4 qui] A Fab Hardoum, del. Eng qua coni. Cou, sed uidelur potius constructio mutari uel lege: qua-sustinuit, (nieretur), ut 5 utilitati A ut deleri uull Cou 7 nostris] suppl. absentibus Cou; cf. injra W et textum graecum 10 et .om.y 11 prodentes Cp.c. prudentes A uocationibus, uidelicet episcopis conuentis et praecipue bonae senectutis Osio, qui propter tempus et confessionem et tantum laborem [ex] omni reucrentia dignus uidctur, et expectantibus et adhortantibus eos ingredi, quo ea, quae de absentibus conministris rumigerarunt et scripserunt, haec praesentes conuincant. sed uocati non uenerunt, sicut diximus, sed monstrantes ex hoc calumniam suam et non solum insidias et factiones fecerunt clamantes per 12 conucntis Fed conuentibus W Bal conuenientibus Eng", + "candidate_score": 0.650826, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_416_418", + "bdc_text": "Substitutis autem , ut acta tradita creditaque sibi , et a se descripta , fide summa intacta ac mortali nulli revelata , mox ut descripissent , notariis restituerent . In hac utriusque iuramenti forma primum quidem pars nostra omni actorum copia excludebatur , deinde notarii et substituti nostri , qui iidem et legati , ad hoc colloquium missi erant , ne , domum reversi referre ad suos quicquam possent , iuramenti religione obstringebantur . Ergo caeteris hic dissimulatis , res duas nostri in hac forma correxerunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_157", + "psc_text": "debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex infra scripto recognosces. EXPLICIT. 1 Restitutus y 2 Athenius Ty Athemius C 4 ltestitutus y charthaginis A 5 quod y quae A Arimino Eng (cf. p. 84, 3) ariminū A Arimini Cm2 apud Ariminum y .6 inmittente diabolo y 7 fuerit y 8 Restitutus y , 9 autores A 15 unquam Cy numquam A 16 communi y communia A 19 neque CCou discidio Fed discidium A dissidium Fab dissidio Cou 20 aut Cm2y ut A praesentis A 21 rectum coni. Cou dictum A 24 textus narratiuus in A falso cum documento praeceienle scriptura continua coniuncius est 26 pertullit A scripto", + "candidate_score": 0.650495, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_466_468", + "bdc_text": "caeterum hoc illi certas tum ob rationes ita permissum fuisse , ut certa cum protestatione , ne id unquam postea a nobis peteret , exciperetur . Quod si omnino silentium huic imponatur , sperare se eum locum , quem huic negavissent , suis contionatoribus negaturos non esse . Curaturum se , ut pro uno contionatore decem substituantur , proque eorum moderatione sponsurum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_56", + "psc_text": "uel occultabat Cou illi∗∗∗A restite- bant A 27 longinquisque Cm2γ 30 negabat A ante damnarunt. his itaque communicare nefas duximus neque cum profanis uoluimusnoluimus sancta domini sacramenta miscere seruantcsseruantes et tenentes ccclcsiasticacecclesiasticae (regulae) disciplinam. nam ut non supradictos Ossium a se Protogencmque dimitterent. conscientia forte mala. qua sibi eorum unusquisque metuebant, nudari ab aliquo. quae adpalam fieri magnopere pprtimpscpbantpertimescebant. nec sic in coseos audebat eorum aliquis sententiam dicere, ne et se ipse damnaret, quod illis contra interdictum communicassent, quibus communicare nullo genere oporteret. § 17 Uerum nos iterum illos atque iterum rogabamus, ne firma solidaque concuterent, nc subuerterent legem nec iura diuina turbarent, ne cuncta confunderent atque traditionem ecclesiae ne quidem in modica parte frustrarent, sed necnouam sectam inducerent aut Orientalibus episcopis conciliisque sanctissimis de Occidente uenientes aliqua in parte praeponerent. at illi contra despicientes haec nobis minabantur et sese Athanasium et ceteros sceleratos uindicaturos pollicebantur, quasi uero aliud facere", + "candidate_score": 0.650419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_469_471", + "bdc_text": "Sin autem hanc quoque tam honestam postulationem reficerent , se principibus suis significaturos esse , neque legatis neque doctrinae ipsorum amplius hic locum esse . Senatus et ratione sua ductus , et hac hominum nostrorum oratione motus , contionem hoc tempore minime abrogandam esse iudicabat . Itaque illum , qui contionatus fuisset hactenus , iubebat pergere .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_53", + "psc_text": "pulsos et merito singulos pro suis facinoribus praedam- natos cum Ossio et Protogene sedere simul et disputare et - quod est deterius - diuina misteria celebrare. nec confundebatur Protogenes Serdicae episcopus communicare Marcello haeretico, cuius et sectam et reprobunireprobum sensum in concilio quater sententiis episcoporum suscribens propria uoce ipse damnauerat. unde manifestum est, quia sese ipse sua sententia condemnauit, cum se illi communicando participem fecit. § 15 Uerum nos tenentes ecclesiasticae regulae disciplinam et uolentes miseros in aliquantulum iuuare mandauimus illis, qui cum Protogene et Ossio fuerunt, ut de suo coetu damnatusdamnatos excluderent neque peccatoribus communicarent; deinde una nobiscum audirent ea. quae a nostris patribus contra ipsos in praeteritum fuerant iudicata. nainnam liber Marcelli non expectabat accusationem — per se enim aperte haereticus noscebatur - et, ne falsis suggestionibus crederent, non eorum quisquam prauissimam mentem propter locum episcopatus obscurabat. at illi contra haec resistebant — qua ratione, nescimus — nec", + "candidate_score": 0.65032, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_212_214", + "bdc_text": "Et quidem talis legati oratio , taliter responsum legato fuit . Futuri colloquii formam praesides talem proposuerunt , ut eorum hominum , qui ad dimicationem utraque ex parte ordinati fuissent , et loca et nomina ordine conscripta praesidibus exhiberentur : ut legati Ferdinandi in colloquium reciperentur , et ut inter undenos numerarentur , suffragandique locum haberent :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_64", + "psc_text": "illis — quod nefas erat — communicaremus, et haec frequenter acclamabant. nos enim omnino illis communicare noluimus, nisi eos, quos damnauimus, proiecissent et dignum honorem concilio Orientis tribuerent. § 20 QuacQuae uero ipsi egerint uel quale concilium habuerint. hinc addiscere poteritis. nam Protogenes, sicut supra diximus, apud acta anathematizans Marcellum ut Paulum postcapostea eos in communionem suscepit. Dionisium uero ab Klida prouinciae Acaiae, quem ipsi exposuerunt, in concilio habuerunt. simul secum et exponentes ut cxpositiexpositi. iudices et rei [et] communicantes mysteria diuina pertractant. Bassum autem de Diocleciana ciuitate in flagitiis sceleribusque detectum et merito de Siria deportatum ordinauerunt episcopum. quique apud ipsos sceleratius uiuens detectus et ab ipsis damnatus cum ipsis hodie uidetur esse coniunctus. Aetio Tessalonicensi Protogenes frequenter probra inultamulta criminaque obiecit, quod diceret illum concubus et habuisse et habere, cui communicare numquam uoluit. nunc uero in amicitiarnamicitiam receptus, quasi peiorum consortio expurgatus, apud ipsos habetur ut iustus. Asclepas", + "candidate_score": 0.65029, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_250", + "bdc_text": "Confessio namque et apologia nostrorum oblata tum praesidibus eorum articulorum loco , quos antea a nobis postularant , ita fuit , ut omnis in iis futuri colloquii disputatio existeret .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", + "candidate_score": 0.650099, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_397_399", + "bdc_text": "Alia praeterea , et quidem maior , adversarios difficultas circumstabat . Non enim isti solum in ipsorum parte ab ipsis dissentiebant , quorum sententia de religione diversa ex professo fuit , et qui palam a nobis sentiebant : sed hi etiam , qui conspirare contra nos cum illis maxime cuperent , convenire ipsi inter se non potuerunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_57", + "psc_text": "iura diuina turbarent, ne cuncta confunderent atque traditionem ecclesiae ne quidem in modica parte frustrarent, sed necnouam sectam inducerent aut Orientalibus episcopis conciliisque sanctissimis de Occidente uenientes aliqua in parte praeponerent. at illi contra despicientes haec nobis minabantur et sese Athanasium et ceteros sceleratos uindicaturos pollicebantur, quasi uero aliud facere aut dicere possent, qui sceleratos omnes ac perditos in suum consortium receperunt. praeterea ingenti hoc tumore proponunt audacia potius ac temeritate quam legitima ratione possessi. uidentes enim, quod hi, qui damnatos recipiunt, in offensam crimenque incurrunt ut uiolatores caelestium legum, tali auctoritate iudicium constituere conabantur, ut sese iudices iudicumindicum dicere uellent atque eorum, qui iam cum deo sunt, si fas est, sententiam refricare. nos uero rogabamus illos per plurimos dies. ut a sese damnatos abicerent et (se) ecclesiae sanctae coniungerent atque patribus uera dicentibus consensum accommodarent. sed illi se hoc facturos omnino negabant. 2 prophanis A 3 tenentes] add. regulam", + "candidate_score": 0.649882, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_296_298", + "bdc_text": "Id propositum altera Decembris die est , fuit autem huiusmodi : Hagnoica ratione omnes a colloquio , praeter bis terdenos excludi . Itaque eam se mutare non posse , proinde de caeteris aut iam praesentibus , aut deinde futuris , in colloquium admittendis , frustra disceptari .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_435", + "psc_text": "iterum his commonefacimus sanctitatem tuam, ut omni occasione ambagum exclusa digneris rursus rescribere nobis. [si] a fide catholica, quae Arimini a sancto concilio oxpositaexposita confinnataquo est, cui etiam uniuersi Orientis episcopi consenserunt, — sicutisicut iam professus es — te non recessurum apertius quaeritur significes. § 3 est autem hoc, sicut in ea cautum est: similem dicimus filium patri secundum scripturas', non 'secundum substantiam' aut 'per omnia',sed absolute. si enim haec expositio inmutata fuerit, manifeste quondam Basilii perfida adsertio, propter 1 ct AS2Cm1 est Cm2 esse y condemnatos esse Cou condemnasse A 3 Ediderunt epistulam secundum Fab uel Cou Baronius ad a. 366 n. XXVI, Binius I 488 sq., Ed. regia III235 sq., Labbe-Cossart II 840 sq., Hardouin 1 747 sq., Coleti II 988 sq., Mansi III 399 sq. 7 Paulus] add. S. Cy 11 conuentione (cf. injra p. 160,12) Cm2γ contentione A aU omnes nostros fratres et coepiscopos nostros TCFab", + "candidate_score": 0.649737, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_452_454", + "bdc_text": "Itaque in eam rem sic incubuit is , ut non mediocriter Senatum turbaret prorsus enim , ut in praesentiarum contio tolleretur , agebat . Novum hoc et inexpectatum nostris hominibus , a contionando suos ultro prohibentibus erat . Ut ne enim dicendi vehementia libertateque , quas secum res ubique verbi Dei veritas trahit , adversarii incitarentur , contenti contione publica suos a contionando privatim continuerunt , praesertim cum ea respublica , in qua conventus erat , non dum composita prorsus , factionibus , ut fere multis hodie in locis fit , suis adhuc fluctuans , parem utrique parti copiam populum docendi relinqueret , et hactenus contionatum , nemine interpellante , plus sesquimense fuisset .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_56", + "psc_text": "uel occultabat Cou illi∗∗∗A restite- bant A 27 longinquisque Cm2γ 30 negabat A ante damnarunt. his itaque communicare nefas duximus neque cum profanis uoluimusnoluimus sancta domini sacramenta miscere seruantcsseruantes et tenentes ccclcsiasticacecclesiasticae (regulae) disciplinam. nam ut non supradictos Ossium a se Protogencmque dimitterent. conscientia forte mala. qua sibi eorum unusquisque metuebant, nudari ab aliquo. quae adpalam fieri magnopere pprtimpscpbantpertimescebant. nec sic in coseos audebat eorum aliquis sententiam dicere, ne et se ipse damnaret, quod illis contra interdictum communicassent, quibus communicare nullo genere oporteret. § 17 Uerum nos iterum illos atque iterum rogabamus, ne firma solidaque concuterent, nc subuerterent legem nec iura diuina turbarent, ne cuncta confunderent atque traditionem ecclesiae ne quidem in modica parte frustrarent, sed necnouam sectam inducerent aut Orientalibus episcopis conciliisque sanctissimis de Occidente uenientes aliqua in parte praeponerent. at illi contra despicientes haec nobis minabantur et sese Athanasium et ceteros sceleratos uindicaturos pollicebantur, quasi uero aliud facere", + "candidate_score": 0.649576, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_131", + "bdc_text": "At vero postquam causa etiam bona praecipitato iuditio condemnaretur , omnem hanc de concordia spem frustra esse nostri arbitrabantur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_51", + "psc_text": "ipse damnauit. et quamdiu quisque eorum episcopus fuit, sua iudicia confirmauit. sed cum diuersis ex causis diuersisque temporibus singuli eorum digne de ecclesia suis pro meritis pellerentur, maiorem concordiam una conspiratione fecerunt donantes sibi quisque delicta, quae. cum episcopi essent, pro auctoritate diuina damnarunt. § 14 Namque quoniam Athanasius in Italiam et Galliam pergens sibi iudicium conparauit post mortem aliquorum accusatorum, testium iudicumque et credidit posse se denuo tempore audiri, quo ' eius flagitia uetustate temporisobscurarentur — cuiconsensum 2 referenti A, Ca. c. 7 perrexere Cy 8 episcopis (se. causam dicere; cj. mpra 6)] suppl. id imponere Cou ut ueniant Cou 9 re∗i A 11 faciaem ad A facie ad Cm2 18 cum adhuc γ 20 depositioni Cm2 Cou; cj. p. 49,17 exponendis 25 maiorum A, Ca. c. 28 qm̅ A quando C p. c., Fab 29 morte A 30 iudicumque Cy iuditiumqueA co A quod y 31 qetustas y", + "candidate_score": 0.649356, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_198_200", + "bdc_text": "Cum igitur nostri quidem pro se dicere , et legati libertatem retundere , praesides vero et adversarii hunc quidem minime offendere cuperent , nostris autem palam repugnare non possent , et in commune tamen respondendum esse contenderent , facile suffragiorum numero vincebant , tum etiam movebant . Si penitus nostri propositum pro se et seorsim respondendi urgerent , se quoque legato seorsim , sed extra publicum congressum et privatim in ipsius aedibus responsuros esse . Itaque depulsi nostri ab hoc proposito fuere .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_53", + "psc_text": "pulsos et merito singulos pro suis facinoribus praedam- natos cum Ossio et Protogene sedere simul et disputare et - quod est deterius - diuina misteria celebrare. nec confundebatur Protogenes Serdicae episcopus communicare Marcello haeretico, cuius et sectam et reprobunireprobum sensum in concilio quater sententiis episcoporum suscribens propria uoce ipse damnauerat. unde manifestum est, quia sese ipse sua sententia condemnauit, cum se illi communicando participem fecit. § 15 Uerum nos tenentes ecclesiasticae regulae disciplinam et uolentes miseros in aliquantulum iuuare mandauimus illis, qui cum Protogene et Ossio fuerunt, ut de suo coetu damnatusdamnatos excluderent neque peccatoribus communicarent; deinde una nobiscum audirent ea. quae a nostris patribus contra ipsos in praeteritum fuerant iudicata. nainnam liber Marcelli non expectabat accusationem — per se enim aperte haereticus noscebatur - et, ne falsis suggestionibus crederent, non eorum quisquam prauissimam mentem propter locum episcopatus obscurabat. at illi contra haec resistebant — qua ratione, nescimus — nec", + "candidate_score": 0.648636, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_305_307", + "bdc_text": "De principum vero in vulgando moderatione , se quidem non dubitare : verem hoc perpendere oportere , si antequam ad Caesarem acta haec relata essent , vulgarentur , quanta et quam iusta id Caesaris indignatione sit futurum . Postremo , oblatam confessionem quod attineret , facile nos intelligere , confessionis exemplar unum sufficere non posse , itaque plura offerenda esse .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_212", + "psc_text": "c. aliud agi, quam existimabatur, tamen propensiore cura rem omnem hoc uoluniineuolumine placuit exponere. raptim enim tunc haec per nos § 3 ingerebantur, corruptio cuangeliorum, deprauatio fidei et simulata Christi nominis blasphema confessio. et necesse fuit in eo sermone omnia esse praepropera, inconposita, confusa, quia, quanto nos inpensiore cura audientiam quaereremus, tanto illi pertinaciore studio audicntiaeaudientiae contrairent. cap. 6 § 1 Incipiam igitur ab his, quae proxime gesta sunt, id est ex eo tempore, quo primum in Arelatensi oppido frater et comminister meus Paulinus, ecclesiae Triuerorum episcopus, eorum se perditioni simulationique non miscuit. et qualis fuit illa sententia, exponam, § 2 a qua referens uoluntatem indignus ecclesiae ab episcopis, dignus exilio a rege est iudicatus. atque hoc ita fieri non rerum ordo, sed ratio ex praesentibus petita demonstrat, ut ex his primum confessio potius fidei quam fauor in hominem intellegatur, cx quibus in eum, qui adsensus his non est, coepit", + "candidate_score": 0.64832, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_402_404", + "bdc_text": "Contemnere Eccius veteranus iam miles , Pelargum , et Monachum , et in iis certaminibus hominem novum : contra Pelargus , ut literis tinctus male , barbarum et agrestem hominem Eccium , et stultis victoriis inflatum , non ferre . Haec contentio tanta fuit , ut legatus Caesaris coactus sit , missis doctoribus suis Hispanis mitigare animos , et incendium restinguere , quod minime tamen impetravisset , nisi hostium metus in propinquo existentium istos homines paulisper continuisset .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_42", + "psc_text": "[et] ut barbarus hostis, ut pestis sacrilega adductis gentiliunigentilium populis dei templum incendit, altare comminuit et clam exulexui de ciuitate occulteque profugiit. § 9 Sed de Paulo Constantinopolitanae ciuitatis quondaniquondam episcopo post reditum exilii sui, si quis audierit, perhorrescet. , , .... fuere namque et in Anquira prouinciae Galatiae post reditum Marcelli haercticihaeretici domorum incendia et genera diuersa bellorum. nudi ab ipso ad forum trahebantur presbyteri et, quod cum lacrimis luctuque dicendum est, consecratum domini corpus ad sacerdotum colla suspensum palam publiceque profanabat nirginesqueuirginesque sanctissimas deo Christoque dicatas publice in foro mediaque in ciuitate concurrentibus populis abstractis uestibus horrenda foeditate nudabat. sed (et) in ciuitate uaza proumciae Palestinae post reditum suum Asclepas altare comminuit multasque seditiones effecit. praeterea Adrianopoli Lucius post reditum suum sacrificium a sanctis et integris sacerdotibus confectum, si fas est dicere, canibus proiciendum iubebat. igitur cum haec ita sint, numquidnam lupis tantis ac talibus oues Christi adhuc", + "candidate_score": 0.648233, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_20", + "bdc_text": "Sed a papa episcopi quidem Faltiensis , Aquilanus , Mutinensis , item Petrus Paulus Vergerius , et quem supra diximus Attrebatensis , et quem mox dicemus , Secoviensis , et post hos Pogius , perpetuus in aula Caesaris a pontifice legatus :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_375", + "psc_text": "Domino beatissimo papae Iulio Valens et Ursacius. § 1 Quoniam constat nos antehac multa grauia de nomine Athanasii episcopi litteris nostris insinuasse atque litteris sanctitatis tuae conuenti eius rei, de qua significauimus non praestitissc rationem, profitemur apud sanctitatem tuam praesentibus, cunctis presbyteris fratribus nostris omnia, quae antehac ad aures nostras peruenerunt de nomine praedicti, falsa nobis esse 3 Ediderunt epislulam secundum Fab uel Cou Labbe-Cossast II 723, Hardouin I 691, Coustant, Epp. Pontif. 403-406, Coleti II 768 sq., Mansi III 167 sq. 4 RENITNTIATIONE A 6 PERSCRIB.SIT A 7 Ursacius] add. s. dy 10 praestitisse y praestitit se A 11 cunctis praesentibus Cy 13 uestras (ύμϖv) Cou falsa] add. a TC Cou, qui reicit ad initium epistulae EPMHSEIA AIIO TOY PQMAIKOY TH∑ HPO∑ IOYAION EIII∑TOAH∑ IIEPI TH∑ METANOIA∑ OYP∑AKIOY KAI ΟΥΑΛΕΝΤΟ∑. Κυρίῳ μαϰαριωτάτῳ πάπą 'Ιουλίῳ Οὐρσάϰιος xai Οὐάλης 'Επειδὴ συέστηϰεν ἡμᾱς πρὸ τούτου πολλά re xai δειvἁ περἰ 'Αθαr ασίοv", + "candidate_score": 0.648054, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_185_187", + "bdc_text": "Et nostri enim , quae de utraque parte ac in commune dicta fuissent , ea ad se solos transferenda non esse putabant : et legatus ipse per quendam , qui se consultationi nostrae admiscuerat , certior de indignatione nostrorum redditus , homine familiari et erudito ad nostros misso , deprecatus est , ne aliorsum oratio quam ipse intellexisset acciperetur : Et presides , ad quos haec oratio communiter esset instituta , ab iis more imperii communiter , et non seorsim respondendum esse iudicabant .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_166", + "psc_text": "animum tuum in gratiam meam reuocare non possum. § 2 sermo enim pietatis tuae iam dudum ad populum missus me quidem, quem patienter omnia ferre necesse est, plurimum lacerat, sed animum tuum, qui lenitati semper uacat, qui numquam, ut scriptum est, in occasum diei iracundiam seruat, retinere circa me indignationem miraculo mihi est. ego enim, religiosissime imperator, tecum ueram pacem requiro, quae non sit uerbis conposita' interna dispositione fallaciae, sed praeceptis euangeliorum rationabiliter confirmata. § 3 non Athanasi tantum negotium, sed malta alia in medium uenerunt, propter quae concilium fieri 15 cf. Eph. 4, 26 U = cod. Uaticanus Regin. 133 s. IX. G = cod. Parisinus S. (ienonefae 1351 s. XV. Til = ed. I. Tilii, Parisiis 1568. ■. Bar = ed. Baronii ad a. 354 n. II sqq. (secundum Til). Lat = coniecturae Latini Latinii in eius 'Bibliotheca' (Romae 1727) 157 sqq. Har = ed. Hartel 1886 (CSEL", + "candidate_score": 0.647696, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_236_238", + "bdc_text": "Nostri vero permulta in iis necessario desiderabant . Gravabat enim principio , non quod legati Ferdinandi in colloquium adhiberentur , sed quod hi quidem adhiberentur , nostri vero excluderentur , qui supra hos ter denos et pauci et praestantes viri , et tales denique erant , quibus cum isti ter undeni nostri consilia omnia communicare necesse haberent . Itaque absurdum videbatur colloquio excludere , et principum ad hoc colloquium legatos et eorum qui in colloquio essent consiliorum omnium socios .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_68", + "psc_text": "consuetudinem non habemus nec ecclcsiaecclesia dei.sed ncc haec docere aliquos patimur nec nouas traditiones inducere, ne proditores fidei traditoresque scripturarum diuinarum, quod nefas est, dicamur, ne a domino et ab hominibus condamnemur. § 22 Uerum illi supradicti etiam haec aduersus nos machinahanturmachinabantur. et quoniam sciebant nos non posse sibi scelestorum beneficio communicare. ex scriptis nos imperatorum terreretenere putabant, ut inuitos ad suam communionem traherent. et spectabant diuidi totius mundi profundam ecclesiae aeternamque pacem propter Athanasium et Marcellum, per quos nomen domini blasphematur in gentibus. quos oportebat, si in se aliquid timoris dei habuissent, ne turbor iste. qui per ipsos natus est. permaneret, a sua prauissima praesumtione uel sero discedere. ne ipsorum causa contra sese seindereturscinderetur ecclesia. aut si in his, qui pro ipsis certantur, metus dei esset. etiamsi nihil damnabile apud ipsos inueniretur. tamen uel quod propter ipsos unitas ecclesiae scinditur et propter insanam rabiem cupiditatemque honoris pax profunda subuertitur.", + "candidate_score": 0.647692, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_236_238", + "bdc_text": "Nostri vero permulta in iis necessario desiderabant . Gravabat enim principio , non quod legati Ferdinandi in colloquium adhiberentur , sed quod hi quidem adhiberentur , nostri vero excluderentur , qui supra hos ter denos et pauci et praestantes viri , et tales denique erant , quibus cum isti ter undeni nostri consilia omnia communicare necesse haberent . Itaque absurdum videbatur colloquio excludere , et principum ad hoc colloquium legatos et eorum qui in colloquio essent consiliorum omnium socios .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_235", + "psc_text": "uocati non uenerunt, sicut praediximus, ostendentes etiam ex his falsitatem suam et non solum commentatitiam fraudem aut exquisitam ucrsutiamuersutiam, quam fecerunt prodentes per 2 nostrum susp. Cou A in mg.: ossius eps prefuit synhodo serdicensi 4 qui] A Fab Hardoum, del. Eng qua coni. Cou, sed uidelur potius constructio mutari uel lege: qua-sustinuit, (nieretur), ut 5 utilitati A ut deleri uull Cou 7 nostris] suppl. absentibus Cou; cf. injra W et textum graecum 10 et .om.y 11 prodentes Cp.c. prudentes A uocationibus, uidelicet episcopis conuentis et praecipue bonae senectutis Osio, qui propter tempus et confessionem et tantum laborem [ex] omni reucrentia dignus uidctur, et expectantibus et adhortantibus eos ingredi, quo ea, quae de absentibus conministris rumigerarunt et scripserunt, haec praesentes conuincant. sed uocati non uenerunt, sicut diximus, sed monstrantes ex hoc calumniam suam et non solum insidias et factiones fecerunt clamantes per 12 conucntis Fed conuentibus W Bal conuenientibus Eng", + "candidate_score": 0.647661, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_198_200", + "bdc_text": "Cum igitur nostri quidem pro se dicere , et legati libertatem retundere , praesides vero et adversarii hunc quidem minime offendere cuperent , nostris autem palam repugnare non possent , et in commune tamen respondendum esse contenderent , facile suffragiorum numero vincebant , tum etiam movebant . Si penitus nostri propositum pro se et seorsim respondendi urgerent , se quoque legato seorsim , sed extra publicum congressum et privatim in ipsius aedibus responsuros esse . Itaque depulsi nostri ab hoc proposito fuere .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_64", + "psc_text": "illis — quod nefas erat — communicaremus, et haec frequenter acclamabant. nos enim omnino illis communicare noluimus, nisi eos, quos damnauimus, proiecissent et dignum honorem concilio Orientis tribuerent. § 20 QuacQuae uero ipsi egerint uel quale concilium habuerint. hinc addiscere poteritis. nam Protogenes, sicut supra diximus, apud acta anathematizans Marcellum ut Paulum postcapostea eos in communionem suscepit. Dionisium uero ab Klida prouinciae Acaiae, quem ipsi exposuerunt, in concilio habuerunt. simul secum et exponentes ut cxpositiexpositi. iudices et rei [et] communicantes mysteria diuina pertractant. Bassum autem de Diocleciana ciuitate in flagitiis sceleribusque detectum et merito de Siria deportatum ordinauerunt episcopum. quique apud ipsos sceleratius uiuens detectus et ab ipsis damnatus cum ipsis hodie uidetur esse coniunctus. Aetio Tessalonicensi Protogenes frequenter probra inultamulta criminaque obiecit, quod diceret illum concubus et habuisse et habere, cui communicare numquam uoluit. nunc uero in amicitiarnamicitiam receptus, quasi peiorum consortio expurgatus, apud ipsos habetur ut iustus. Asclepas", + "candidate_score": 0.647566, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_248_250", + "bdc_text": "Itaque postulatum hic fuit , ut notariis singulis substitutos singulos habere liceret . Reliqua conveniebant . Confessio namque et apologia nostrorum oblata tum praesidibus eorum articulorum loco , quos antea a nobis postularant , ita fuit , ut omnis in iis futuri colloquii disputatio existeret .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_67", + "psc_text": "corr.C 28 cessat y cessant AC 29 et add. y Asclepam y § 21 Ex hac igitur coagulatione atque ex perditorum congregatione qualequa potuerit celebrari concilium, in quo flagitia sua non tam puniebant, quam agnoscebant! (21) non eniinenim secundum nos, qui ecclesiis sanctissimis praespdenums populisque rectores sumus, donantes et dimittentes, quae ab ipsis nec dimitti umquam possunt nec donari. quique -etiani Marcello et Athanasio ceterisque sceleratis flagitia. blasphemia, quae nefas fuerat dimittere, condonarunt. cum scriptum sit: si peccauerit homo in hominem, orabunt pro eo ad dominum; si autem in deum peccauerit. homo. quis orabit pro eo ? nos autem talem consuetudinem non habemus nec ecclcsiaecclesia dei.sed ncc haec docere aliquos patimur nec nouas traditiones inducere, ne proditores fidei traditoresque scripturarum diuinarum, quod nefas est, dicamur, ne a domino et ab hominibus condamnemur. § 22 Uerum illi supradicti etiam haec aduersus nos machinahanturmachinabantur. et quoniam sciebant nos non posse sibi scelestorum", + "candidate_score": 0.647555, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_431_433", + "bdc_text": "Iniquum etiam hoc et contra legationis fidem esse putabant , quod substituti , quos ex legatorum nostrorum numero subsidio notariis adiunxeramus , domum reversi , quid actum esset , narrare ne iis quidem auderent , unde essent missi . Easdem postulationes causasque , cum apud legatum Caesaris eodem die exposuissent nostri , legatus actorum copiam ideo partibus non necessariam esse iudicabat , quoniam liberum colloquium hoc et extra diffinitionis periculum esset , deinde videri intutum putabat , ut partibus committeretur . Edi enim sine ingenti multorum offendiculo non posse , omnem hanc turbam natam ex incerta librorum editione fuisse .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_153", + "psc_text": "decem legatos, qui, ubi uenerunt ad imperatorem, suscepti sunt, ita ut legati catholicorum non susciperentur; atque longa dilatione fatigati et minis imperatoris perterriti damnauerunt integram fidem, quam antea defendebant, et susceperunt perfidiam, quam ante damnauerunt. haec ita esse cx subiectis inuenies. Gesta Nicaena GESTA, UBI PRAEUARICATI SUNT EPISCOPI LEGATI A FIDE VERA, INCIPIUNT. Eusebio et Ypatio conss VI. Idus Octobris. § 1 (5). Cum consedissent episcopi mansionis Nicheae, quae 2 meritis] praem. pro y 4 iidem alesius scriptura = libellus ; cf. Studien I 75 instruent Ualesius 5 in A falso sequens textus nurratiuus cum epistula coniunclus est, cj. notam ad l. 18 ϰαι σωτηϱίας xai είϱήνης, η̑ν ij θειότης σοι είς τὸ διηνεϰἑς χαϱιείται.oi δè t ήμέτεϱοι πϱέσβεις τάς re ύπογϱαϕὰς xai τὰς τω̃ν ἐπισϰόπων πϱοσηγοϱίας ϰομίζουσιν, οι̎τινες xai ἐξ αὐτω̃ν τω̃ν ϑείων γϱαϕω̃ν ιὴν σὴν ἀναδιδάξουσιν δσιότητα. 6 εἰ̕̕̕̕̕ς τὸ διηνεϰές σοι Theod 7 rt om. Socr Soz", + "candidate_score": 0.647155, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_248_250", + "bdc_text": "Itaque postulatum hic fuit , ut notariis singulis substitutos singulos habere liceret . Reliqua conveniebant . Confessio namque et apologia nostrorum oblata tum praesidibus eorum articulorum loco , quos antea a nobis postularant , ita fuit , ut omnis in iis futuri colloquii disputatio existeret .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_53", + "psc_text": "pulsos et merito singulos pro suis facinoribus praedam- natos cum Ossio et Protogene sedere simul et disputare et - quod est deterius - diuina misteria celebrare. nec confundebatur Protogenes Serdicae episcopus communicare Marcello haeretico, cuius et sectam et reprobunireprobum sensum in concilio quater sententiis episcoporum suscribens propria uoce ipse damnauerat. unde manifestum est, quia sese ipse sua sententia condemnauit, cum se illi communicando participem fecit. § 15 Uerum nos tenentes ecclesiasticae regulae disciplinam et uolentes miseros in aliquantulum iuuare mandauimus illis, qui cum Protogene et Ossio fuerunt, ut de suo coetu damnatusdamnatos excluderent neque peccatoribus communicarent; deinde una nobiscum audirent ea. quae a nostris patribus contra ipsos in praeteritum fuerant iudicata. nainnam liber Marcelli non expectabat accusationem — per se enim aperte haereticus noscebatur - et, ne falsis suggestionibus crederent, non eorum quisquam prauissimam mentem propter locum episcopatus obscurabat. at illi contra haec resistebant — qua ratione, nescimus — nec", + "candidate_score": 0.647063, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_452_454", + "bdc_text": "Itaque in eam rem sic incubuit is , ut non mediocriter Senatum turbaret prorsus enim , ut in praesentiarum contio tolleretur , agebat . Novum hoc et inexpectatum nostris hominibus , a contionando suos ultro prohibentibus erat . Ut ne enim dicendi vehementia libertateque , quas secum res ubique verbi Dei veritas trahit , adversarii incitarentur , contenti contione publica suos a contionando privatim continuerunt , praesertim cum ea respublica , in qua conventus erat , non dum composita prorsus , factionibus , ut fere multis hodie in locis fit , suis adhuc fluctuans , parem utrique parti copiam populum docendi relinqueret , et hactenus contionatum , nemine interpellante , plus sesquimense fuisset .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_235", + "psc_text": "uocati non uenerunt, sicut praediximus, ostendentes etiam ex his falsitatem suam et non solum commentatitiam fraudem aut exquisitam ucrsutiamuersutiam, quam fecerunt prodentes per 2 nostrum susp. Cou A in mg.: ossius eps prefuit synhodo serdicensi 4 qui] A Fab Hardoum, del. Eng qua coni. Cou, sed uidelur potius constructio mutari uel lege: qua-sustinuit, (nieretur), ut 5 utilitati A ut deleri uull Cou 7 nostris] suppl. absentibus Cou; cf. injra W et textum graecum 10 et .om.y 11 prodentes Cp.c. prudentes A uocationibus, uidelicet episcopis conuentis et praecipue bonae senectutis Osio, qui propter tempus et confessionem et tantum laborem [ex] omni reucrentia dignus uidctur, et expectantibus et adhortantibus eos ingredi, quo ea, quae de absentibus conministris rumigerarunt et scripserunt, haec praesentes conuincant. sed uocati non uenerunt, sicut diximus, sed monstrantes ex hoc calumniam suam et non solum insidias et factiones fecerunt clamantes per 12 conucntis Fed conuentibus W Bal conuenientibus Eng", + "candidate_score": 0.646849, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_654", + "bdc_text": "Deinde arbitros ipsi quidem ex sententia et factionis suae omnes , uno Palatini legato excepto , nos contra omnes aversos nobis habeamus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_496", + "psc_text": "C disceptationum tenorem y arbitros Fed arbitror AC arbitrio y 25 conscientiam ACml ucstrarum communionom initis. ncc id saltem consilii sumitis, sin pudor aliquos fefellisset, Ariminensem synodum aestimari. dolum enim uestrum in non anathematizandis uestris statim prodidistis. § 2 (3). Nam in conuentu multorum uos arguentium, cur etiam non creaturam dci filium diceretis, respondistis sanctis Ariminensibus non Christum creaturam negatum fuisse, sed dissimilemcetens creaturis, quia in eo, quod dictum sit 'non esse creatum uelut ceteras facturas', non (dictum sit), quia creatio non sit, sed excipiatur a ceteris, ut, licet omnino dissimilis ceteris sit, tamen ut ipse aliud non sit, quasi uero ulla creatura aliis sit similis, ut angelus homini, homo aui, auis pecudi. haec si mentior, testes sunt, qui audierunt. quodsi et ipsi tacebunt, loquitur mecum defensus a uobis impiissime liber uester, in quo ut uitrum hvacinto, ita filius patri et deo Christus alienus est. deinde, in quo audientes fefellistis,", + "candidate_score": 0.646764, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_409_411", + "bdc_text": "Sed iam ad propositam ab ipsis iuramenti formam redeamus , quae materia deinceps protracti usque in adventum Caesaris colloquii fuit . Ea talis erat . Omnia scripta dictaque colloquii huius , a se annotata et in ordinem digesta notarii conservarent , ac nihil nec adderent , nec detraherent :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_136", + "psc_text": "tenens baptizatus ad quietem dei commigrauit, nefas putamus inde aliquid mutilare et tot sanctos et confessores et successores martirum ipsius tractatus conscriptores in aliquo remouere, cum et ipsi praeteritorum eatholicorumcatholicorum secundum scripturas cuncta seniarunt. (quorum fides) mansit usque in haec tempora, quibus pietas tua (a) deo patre per deum et dominum nostrum Iesum Christum regendi orbis accepit (facultatem). ∗∗∗∗∗ 1 hoc sc. concilio Nicaeno; cf. p. 79, 8 3 militare Fab 5 conscribtores (alt. o ex e) A conscriptas res Cml praeteritorum catholicae ecclesiae scriptorum susp. Cou 6 scribturas A cunctas CFab seruauerunt CFab seruauerint Cou quorum fides add. Cou mansit usque coni. Cou mansisseque A 7 a add. Cm2 9 facultatem add. Fed potestatem add. Cou 9—82,1 lacunam indicaui, cf. textum graecum; Ualesius ita suppleuit: uerum miseri homines et infelici sensu praediti iterum ausu temerario se praecones impiae doctrinae renuntiarunt et σβυέϱων τη̄ς τω̃ν 'Ρωμαίων ϰϰλησίας - ἐγνωϰότες δὲ", + "candidate_score": 0.646725, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_458_460", + "bdc_text": "ut hoc toto tempore , quo conventus istic esset , contio nulla haberetur . Hanc iniuriam quo magis accenderent , eo die , quo contionem veniens populus expectaturus frustra erat , ritum confirmationis , quem per annos duodecim istic omiserant , instauraturi erant , ut praeberet res ea speciem apud populum , velut instauratum Pontificis regnum , Christi regnum eo die in illa urbe collapsum esset . Hoc fomentum ad haec Comitia vel prorsus dissolvendum , vel in nova usque Comitia usque producendum , satis ipsis idoneum videbatur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_153", + "psc_text": "decem legatos, qui, ubi uenerunt ad imperatorem, suscepti sunt, ita ut legati catholicorum non susciperentur; atque longa dilatione fatigati et minis imperatoris perterriti damnauerunt integram fidem, quam antea defendebant, et susceperunt perfidiam, quam ante damnauerunt. haec ita esse cx subiectis inuenies. Gesta Nicaena GESTA, UBI PRAEUARICATI SUNT EPISCOPI LEGATI A FIDE VERA, INCIPIUNT. Eusebio et Ypatio conss VI. Idus Octobris. § 1 (5). Cum consedissent episcopi mansionis Nicheae, quae 2 meritis] praem. pro y 4 iidem alesius scriptura = libellus ; cf. Studien I 75 instruent Ualesius 5 in A falso sequens textus nurratiuus cum epistula coniunclus est, cj. notam ad l. 18 ϰαι σωτηϱίας xai είϱήνης, η̑ν ij θειότης σοι είς τὸ διηνεϰἑς χαϱιείται.oi δè t ήμέτεϱοι πϱέσβεις τάς re ύπογϱαϕὰς xai τὰς τω̃ν ἐπισϰόπων πϱοσηγοϱίας ϰομίζουσιν, οι̎τινες xai ἐξ αὐτω̃ν τω̃ν ϑείων γϱαϕω̃ν ιὴν σὴν ἀναδιδάξουσιν δσιότητα. 6 εἰ̕̕̕̕̕ς τὸ διηνεϰές σοι Theod 7 rt om. Socr Soz", + "candidate_score": 0.646643, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_361", + "bdc_text": "Nunc autem Carolus primogenitus Ecclesiae filius ad id concilium Pontificis exequendum ( ut fidus Sanctae Romanae Ecclesiae advocatus est ) cum hoc colloquium , tum illa mox deinde futura Ratisponae Comitia , velut viam aditumque ad generale Concilium instituisset , me ut hic vobiscum adessem iussit voluitque .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_435", + "psc_text": "iterum his commonefacimus sanctitatem tuam, ut omni occasione ambagum exclusa digneris rursus rescribere nobis. [si] a fide catholica, quae Arimini a sancto concilio oxpositaexposita confinnataquo est, cui etiam uniuersi Orientis episcopi consenserunt, — sicutisicut iam professus es — te non recessurum apertius quaeritur significes. § 3 est autem hoc, sicut in ea cautum est: similem dicimus filium patri secundum scripturas', non 'secundum substantiam' aut 'per omnia',sed absolute. si enim haec expositio inmutata fuerit, manifeste quondam Basilii perfida adsertio, propter 1 ct AS2Cm1 est Cm2 esse y condemnatos esse Cou condemnasse A 3 Ediderunt epistulam secundum Fab uel Cou Baronius ad a. 366 n. XXVI, Binius I 488 sq., Ed. regia III235 sq., Labbe-Cossart II 840 sq., Hardouin 1 747 sq., Coleti II 988 sq., Mansi III 399 sq. 7 Paulus] add. S. Cy 11 conuentione (cf. injra p. 160,12) Cm2γ contentione A aU omnes nostros fratres et coepiscopos nostros TCFab", + "candidate_score": 0.646629, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_398_400", + "bdc_text": "Non enim isti solum in ipsorum parte ab ipsis dissentiebant , quorum sententia de religione diversa ex professo fuit , et qui palam a nobis sentiebant : sed hi etiam , qui conspirare contra nos cum illis maxime cuperent , convenire ipsi inter se non potuerunt . Obstrepere sibi Theologi et Monachi , et cottidie inter se rixari , sine ordine sententiam dicere :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_53", + "psc_text": "pulsos et merito singulos pro suis facinoribus praedam- natos cum Ossio et Protogene sedere simul et disputare et - quod est deterius - diuina misteria celebrare. nec confundebatur Protogenes Serdicae episcopus communicare Marcello haeretico, cuius et sectam et reprobunireprobum sensum in concilio quater sententiis episcoporum suscribens propria uoce ipse damnauerat. unde manifestum est, quia sese ipse sua sententia condemnauit, cum se illi communicando participem fecit. § 15 Uerum nos tenentes ecclesiasticae regulae disciplinam et uolentes miseros in aliquantulum iuuare mandauimus illis, qui cum Protogene et Ossio fuerunt, ut de suo coetu damnatusdamnatos excluderent neque peccatoribus communicarent; deinde una nobiscum audirent ea. quae a nostris patribus contra ipsos in praeteritum fuerant iudicata. nainnam liber Marcelli non expectabat accusationem — per se enim aperte haereticus noscebatur - et, ne falsis suggestionibus crederent, non eorum quisquam prauissimam mentem propter locum episcopatus obscurabat. at illi contra haec resistebant — qua ratione, nescimus — nec", + "candidate_score": 0.646125, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_375", + "bdc_text": "Nunquam hoc ne Caesarem ipsum obtinere potuisse , ut Pontificem iis in caussis agnoscerent .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_210", + "psc_text": "enim a deo regnum est —, non tamen aequanimiter iudicium eius episcopalibus arbitriis admitti, quia Caesaris ('aesariCaesari, deo autem reddenda, quae dei sunt. taceo imperatoris sublata causae cognitione iudicium, non queror extorqueri de absente sententiam, quamuis apostolo dicente: ubi fides est, ibi et 1ibertas est pati istud simplicitas sacerdotalis non debeat; sed haec, non quia contemnenda sunt, uerum quia his grauiora sint subiecta, praetereo. § 2 quamquam enim ex his, quibusque in terris gesta sint, cognosci potuerit longe 3 sq. cf. Phoebad. c. Arrianos 1 21 cf. Luc. 20, 25 24 cf. II Cor. 3, 17 1 perferre Fab ambitiosam Cou ambiciosa ATC ambitioso Fab reatu CFab '5 metum ACml 6 disparatione Cm3 desperatione ACmly 8 callidatate A 9 hocque, quo y hoc quod qui ACml hoc quo uel hoc quia Cm2 (renouatum.) hoc quoque Eng 11 omnium y numinu A 13 labore ACml 10 A in mg.: Idõ sacerdotes", + "candidate_score": 0.646024, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_20", + "bdc_text": "Sed a papa episcopi quidem Faltiensis , Aquilanus , Mutinensis , item Petrus Paulus Vergerius , et quem supra diximus Attrebatensis , et quem mox dicemus , Secoviensis , et post hos Pogius , perpetuus in aula Caesaris a pontifice legatus :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_193", + "psc_text": "e piam ecclesia totiens (se) -9 In A texlus narratiuus jalso scriplura continua cum Definitione contunclus est 15 Ediderunt damnalionem secundum Fab uel Cou liaronius ad a. 359 n. XVII Hardouin I 711-714, Culeti II 898 sqMansi III 299 16 EUSEUIO .1 18 collecta Cy collectus A 20 decuit (nooafjxov) Cou dicunt ATC Fab 21 piaml add. se COli pia-totiens exhibuit (sc. patientiam) Eng ecclesia Cou ecclesiam ACFab se add. Fed ΑΠΟΦΑΣΙΣ THZ ΣΥΝΟΔΟΥ. Εως πϱοση̄ϰον η̌ν xai δυνατόν, ἀδελϕοι τιμιώτατοι, ἡ ϰαϑολιϰὴ σύνοδος xai ἡ ayia ἐϰϰλησία τη̃ ίδίᾳ ύπομονη̄ xai ἀνεξιϰαϰίᾳ η̌νεγϰεν οὺϰ ἀγεννω̄ς 22 Texius graecus Iradilur apud Athanas. de syn. 11 (p = cod. Parisinus graecus 474 s. XI; s = cod. Basileensis graee. A. III. 4 s. XIV ; Jlau = ed. 1777 24 ὰγενω̄ς s exhibuit iuxta Ursacium et Ualentem, Germinium, Gaium, qui totiens mutando, quod crediderant, omnes ecclesias turbauerunt et nunc conantur hereticum", + "candidate_score": 0.645888, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_236_238", + "bdc_text": "Nostri vero permulta in iis necessario desiderabant . Gravabat enim principio , non quod legati Ferdinandi in colloquium adhiberentur , sed quod hi quidem adhiberentur , nostri vero excluderentur , qui supra hos ter denos et pauci et praestantes viri , et tales denique erant , quibus cum isti ter undeni nostri consilia omnia communicare necesse haberent . Itaque absurdum videbatur colloquio excludere , et principum ad hoc colloquium legatos et eorum qui in colloquio essent consiliorum omnium socios .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_64", + "psc_text": "illis — quod nefas erat — communicaremus, et haec frequenter acclamabant. nos enim omnino illis communicare noluimus, nisi eos, quos damnauimus, proiecissent et dignum honorem concilio Orientis tribuerent. § 20 QuacQuae uero ipsi egerint uel quale concilium habuerint. hinc addiscere poteritis. nam Protogenes, sicut supra diximus, apud acta anathematizans Marcellum ut Paulum postcapostea eos in communionem suscepit. Dionisium uero ab Klida prouinciae Acaiae, quem ipsi exposuerunt, in concilio habuerunt. simul secum et exponentes ut cxpositiexpositi. iudices et rei [et] communicantes mysteria diuina pertractant. Bassum autem de Diocleciana ciuitate in flagitiis sceleribusque detectum et merito de Siria deportatum ordinauerunt episcopum. quique apud ipsos sceleratius uiuens detectus et ab ipsis damnatus cum ipsis hodie uidetur esse coniunctus. Aetio Tessalonicensi Protogenes frequenter probra inultamulta criminaque obiecit, quod diceret illum concubus et habuisse et habere, cui communicare numquam uoluit. nunc uero in amicitiarnamicitiam receptus, quasi peiorum consortio expurgatus, apud ipsos habetur ut iustus. Asclepas", + "candidate_score": 0.645857, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_653_655", + "bdc_text": "Cumque id nos iam inde a principio urgentissime semper postularemus , id ab ipsis extorquere nunquam potuimus . Deinde arbitros ipsi quidem ex sententia et factionis suae omnes , uno Palatini legato excepto , nos contra omnes aversos nobis habeamus . Clara sunt haec , itaque per quos steterit , videre sine dubitatione licet .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_79", + "psc_text": "ab Orientalibus confirmatum est. et iterum in Oriente, sub Paulo a Samosatis quod statutum est ab omnibus cstest signatum. ob quam rem hortamur uos, dilectissimi fratres, considerantes ordinem ecclesiasticae disciplinae et paci totius orbis consulentes. corripiatis eos, qui sceleratis communicant, et malos de ecclesiis radicitus amputetis, ut tempestate ruente ipsorum causa innatans Christus dominus omnibus imperet uentis procellisque maritimis discedere et tribuat ecclesiae sanctae pacem perpetuam et quietam. § 27 Nos uero nulli iniuriam fecimus, sed legis praecepta seruamus. nam iniuriati grauiter et male tractati sumus ab his, qui uolebant ecclesiae catholicae regulam sua prauitate turbare, sed ante oculos habentes timorem dei, iudicium Christi uerum et iustum considerantes nullius personam accepimus.neque alicui pepercimus, quominus ecclesiasticam disciplinanidisciplinam seruaremus. unde Iulium urbis 1 lon. 1, 12 23 cf. Matth. 8, 26 etc. 29 cf. Apoc. 16, 7. 19, 2 1 tranquillauit A 2 quō A quomodo C quando V 5 aliquod C", + "candidate_score": 0.645832, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_25_27", + "bdc_text": "Secoviensis episcopus , Fridericus Nausea , Joannes Cocleus , Martinus nescio quis . A Moguntino : Joannes Erenbergius , Julius Pflugus , Conradus Bruno , Jodocus Butzfeldius , Joannes Minsingerus , Ambrosius Pelargus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_117", + "psc_text": "Filetus episcopus a Iuliopoli, opto uos in domino bene ualere. (34) Squirius episcopus a Mareota, opto uos in domino bene ualere. (35) Filetus episcopus a Cratia, opto uos in domino bene ualere. (36) Timasarcus episcopus, opto uos in domino bene ualere. (37) Eusebius episcopus a Magnesia, opto uos in domino bene ualere. (38) Quirius episcopus a Filadelfia, opto uos in domino bene ualere. (39) Pison episcopus ab Adanis, opto uos in domino bene ualere. (40) Thimotheus episcopus, opto uos in domino bene ualere. (41) Eudemon episcopus a Thaneos, opto uos in domino bene ualere. (42) Callinicus episcopus a Pelusio, opto uos in domino bene ualere. (43) Eusebius episcopus a Pergamo, opto uos in domino bene ualere. (44) Leucadas episcopus ab Ilio, opto uos in domino bene ualere. (45) Niconius episcopus a Troadosopto uos in domino bene ualere. (46) Adamantius episcopus a Cio, opto uos in domino bene ualere. (47) Edesius", + "candidate_score": 0.64571, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_217_219", + "bdc_text": "ut ne singuli singula , sed ut undeni singula suffragia constituerent , utque numerus personarum non ad multitudinem , sed ad certitudinem suffragiorum spectaret : ut undeni hinc inde soli in disputatione loquerentur , caeteri non actores essent , sed advocati loquentibus assisterent : ut notarii tantum quatuor , duo hinc , duo istinc constituerentur iure iurando astricti :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_235", + "psc_text": "uocati non uenerunt, sicut praediximus, ostendentes etiam ex his falsitatem suam et non solum commentatitiam fraudem aut exquisitam ucrsutiamuersutiam, quam fecerunt prodentes per 2 nostrum susp. Cou A in mg.: ossius eps prefuit synhodo serdicensi 4 qui] A Fab Hardoum, del. Eng qua coni. Cou, sed uidelur potius constructio mutari uel lege: qua-sustinuit, (nieretur), ut 5 utilitati A ut deleri uull Cou 7 nostris] suppl. absentibus Cou; cf. injra W et textum graecum 10 et .om.y 11 prodentes Cp.c. prudentes A uocationibus, uidelicet episcopis conuentis et praecipue bonae senectutis Osio, qui propter tempus et confessionem et tantum laborem [ex] omni reucrentia dignus uidctur, et expectantibus et adhortantibus eos ingredi, quo ea, quae de absentibus conministris rumigerarunt et scripserunt, haec praesentes conuincant. sed uocati non uenerunt, sicut diximus, sed monstrantes ex hoc calumniam suam et non solum insidias et factiones fecerunt clamantes per 12 conucntis Fed conuentibus W Bal conuenientibus Eng", + "candidate_score": 0.645334, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_506", + "bdc_text": "Intutum enim esse iudicabant , teste remoto , cum illis quicquam agere , quorum de fide erga se dubitare multis ex causis cogeret .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_396", + "psc_text": "Cou 23 gternitat A aetemitatis y uirtuh1 l'ab 24 fidei A exorta est. nam dum occupati uitiis et ab innocentiae operibus auersi inutilium se quaestionum difficultatibus inplicant, inprobabiles effecti uita, uoluntate, iudicio, placere expetunt nouitate doctrinae, postquam ueritatis scientiam perdiderunt. § 6 Cum igitur patribus nostris cognitum fuisset et Arrios duos profanissimae fidei praedicatores extitisse seque longius non iam opinio, sed iudicium labis istius tetendisset, ex omnibus orbis partibus min unum aduolant Nicheamque concurrunt, ut exposita fide populis et in luce intellegentiae cognitionis diuinae itinere directo intra ipsos auctores suos emergentis mali seminaria necarentur. tradebant autem ArniArrii talia: 'patrem deum instituendi orbis causa genuisse filium et pro potestate sui ex nihilo in substantiam nouam atque alteram deum nouum alterumque fecisse', profani in patrem ex nihilo opinantes aliquid ei simile potuisse generari, blasphemi in Christum infinitatis eumcum paternae generositate expoliantes, ut, cum didicissent ex persona patris: non est deus alius praeter", + "candidate_score": 0.64521, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_412_414", + "bdc_text": "actorum copiam nulli extra colloquium facerent : nec ullo pacto cuiquam , quicquam ea de re communicarent , sed simul ac descripta per amanuenses essent , ad se reciperent : postea colloquio finito , collatis conformatisque utriusque inter se exemplaribus , alter alterius exemplar subscriptione sua ratificarent .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_157", + "psc_text": "debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex infra scripto recognosces. EXPLICIT. 1 Restitutus y 2 Athenius Ty Athemius C 4 ltestitutus y charthaginis A 5 quod y quae A Arimino Eng (cf. p. 84, 3) ariminū A Arimini Cm2 apud Ariminum y .6 inmittente diabolo y 7 fuerit y 8 Restitutus y , 9 autores A 15 unquam Cy numquam A 16 communi y communia A 19 neque CCou discidio Fed discidium A dissidium Fab dissidio Cou 20 aut Cm2y ut A praesentis A 21 rectum coni. Cou dictum A 24 textus narratiuus in A falso cum documento praeceienle scriptura continua coniuncius est 26 pertullit A scripto", + "candidate_score": 0.644998, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_20", + "bdc_text": "Sed a papa episcopi quidem Faltiensis , Aquilanus , Mutinensis , item Petrus Paulus Vergerius , et quem supra diximus Attrebatensis , et quem mox dicemus , Secoviensis , et post hos Pogius , perpetuus in aula Caesaris a pontifice legatus :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_228", + "psc_text": "Theogene. Ursacio, Ualente, Minophanto et Stephano Iulio consacerdoti, Romanae ecclesiae episcopo, aduersus praedictos conministros nostros, hoc est Athanasium episcopum Alexandriae et Marcellum episcopum Ancyrae Galatiae nec non etiam Asclepam episcopum Gazae, scripserunt et. de aliis partibus episcopi adhibentes quidem testimonium sinceritati conministri nostri Athanasii, facta autem Eusebii ct 8 propter eas Bal propterea W ; cf. Theod 9 olim Bal ol W Mari—Thcugene (cf. p. 111, 15)] maritheo dorotheo W 10 minophanto ex Μηνοϕάτψ comsacerdoti W romana W 11 ho Wm1 13 adibentes W τούτων xai πάντων ήμω̃ν ϑάνατον ύπομείνας xai δι'έαυου̃ τὴν εις ovoavov α̃νοδον πᾱσιν ήμιν δεδωϰώς. 2. Πάλαι μὲν ούν γϱαψάντων τω̄ν πεϱι Ευ̉σέιον 'Ιουλίω̩ τω̨̄ συλλειτουϱγω̨̄ ήμω̄ν, τω̜̃ τη̃ς 'Ρωμαίων ὲϰϰλησίας ὲπισϰόπω̨, xaza τω̄ν πϱοειϱημένων συλλει- τουϱγω̄ν ήμω̃ν — λέγομεν δὴ 'Αϑανασίου xai Μαϱϰέλλου xai 'Ασϰληπᾱ — ε̆γϱαψαν xai oi ὰπὸ τω̄ν α̃λλων μεϱω̃ν ὲπίσϰοποι, μαϱτυϱοῡντες μὲν τη̄ xaDa- ϱότητι του̃ συλλειτουϱγοῡ ήμω̄ν 'Αϑανασίου, τὰ de", + "candidate_score": 0.644847, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_45_47", + "bdc_text": "Haec nostrorum . A Saxone electore : Joannes Deltzius , Franciscus Burckardus , Chilianus Goldstein , Philippus Melanchthon , Caspar Crucigerus , Justus Menius .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_228", + "psc_text": "Theogene. Ursacio, Ualente, Minophanto et Stephano Iulio consacerdoti, Romanae ecclesiae episcopo, aduersus praedictos conministros nostros, hoc est Athanasium episcopum Alexandriae et Marcellum episcopum Ancyrae Galatiae nec non etiam Asclepam episcopum Gazae, scripserunt et. de aliis partibus episcopi adhibentes quidem testimonium sinceritati conministri nostri Athanasii, facta autem Eusebii ct 8 propter eas Bal propterea W ; cf. Theod 9 olim Bal ol W Mari—Thcugene (cf. p. 111, 15)] maritheo dorotheo W 10 minophanto ex Μηνοϕάτψ comsacerdoti W romana W 11 ho Wm1 13 adibentes W τούτων xai πάντων ήμω̃ν ϑάνατον ύπομείνας xai δι'έαυου̃ τὴν εις ovoavov α̃νοδον πᾱσιν ήμιν δεδωϰώς. 2. Πάλαι μὲν ούν γϱαψάντων τω̄ν πεϱι Ευ̉σέιον 'Ιουλίω̩ τω̨̄ συλλειτουϱγω̨̄ ήμω̄ν, τω̜̃ τη̃ς 'Ρωμαίων ὲϰϰλησίας ὲπισϰόπω̨, xaza τω̄ν πϱοειϱημένων συλλει- τουϱγω̄ν ήμω̃ν — λέγομεν δὴ 'Αϑανασίου xai Μαϱϰέλλου xai 'Ασϰληπᾱ — ε̆γϱαψαν xai oi ὰπὸ τω̄ν α̃λλων μεϱω̃ν ὲπίσϰοποι, μαϱτυϱοῡντες μὲν τη̄ xaDa- ϱότητι του̃ συλλειτουϱγοῡ ήμω̄ν 'Αϑανασίου, τὰ de", + "candidate_score": 0.644655, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_25", + "bdc_text": "Secoviensis episcopus , Fridericus Nausea , Joannes Cocleus , Martinus nescio quis .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_118", + "psc_text": "uos in domino bene ualere. (43) Eusebius episcopus a Pergamo, opto uos in domino bene ualere. (44) Leucadas episcopus ab Ilio, opto uos in domino bene ualere. (45) Niconius episcopus a Troadosopto uos in domino bene ualere. (46) Adamantius episcopus a Cio, opto uos in domino bene ualere. (47) Edesius episcopus a Coo, opto uos in domino bene ualere. (48) Theodulus episcopus a Neoeaesarea, opto uos in domino bene ualere. (49) Sion episcopus, opto uos in domino bene ualere. 1 l'ison y pyson A Troenada (Galatiae) Fed (cf. Basilius Notit. 277 ó Τϱοϰνάδων et Studien II 79) troada ACy (sell cf. infra n. 45 Niconius ep. a Trnados) Tcnedo Hardouin Coleli Mansi 3 ab lleliopoli Hardauin Coleti Mansi 4 Squirius Fed (cl. in Sludien II 79-81 uarias formas 'Ισχυᾱς, 'Ισχυϱίων, Seyrus, Scyras, Squiras) quirius A, sed Quirius decinatur n Κύϱιος et est nomen diuersum; cf. infra n. 38 Quirius ep.", + "candidate_score": 0.644606, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_437_439", + "bdc_text": "Illud deinde addidit , nullam causam videri , cur actorum copiam tantopere urgerent nostri , quam quia ad evulgationem festinarent . Eo denique progressa haec disputatio fuit , ut penes Caesarem esse positum diceret , actorum copiam cui vellet permittere , se vero cum praesidibus ea de re acturum esse , ostendebatque vix se magno negotio rem huc perduxisse , conatos illos fuisse longe secus nobiscum agere , multa se dissimulare , illos interea se perdi clamare . Haec a nostris apud legatum sunt acta , quem aequiorem causae , quam praesides esse sperabant .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_462", + "psc_text": "Et ad Ossium de Uincenti ruina sic dicit: Ex epist. ad Ossium (368/4). Inter haec, quia in nullo conscientiam tuam debeo praeterire, multi ex Italia coepiscopi conuenerunt, qui mecum religiosissimum imperatorpmimperatorem Constantium fuirantfuerant depreeatideprecati, ut iuhcretiuberet, sicut ipsi placuerat dudum. concilium ad Aquileiam congregari. UincentiumVincentium Capuensem cum Marcello adaeque ex Campania episcopo legationem nostram suscepisse sanctitati tuae insinuo. de quo quia 2. multum sperabam, quod et causam optime retineret et iudex in cademeadem causa cum sanctitate tua frequenter resedisset, credideram integrum ius euangeliorum siue legationis posse seruari. non tantum nihil impetrauit, sed etiam ipse in illam ductus est simulationem. post cuius factuinfactum duplici merore affectus me moriendum magis pro deo decreui, ne uiderer nouissimus delator aut sententiis contra euangelium commodare consensum. Textus narratiuus. (4) Post haec omnia, quae uel gesserat uel promiserat Liberius 2 osium FH2 4 sic dicit.Interhacc quia AFm1H1H2m1 Fab sie dicit inter haec. quia Fm2H2m2H3H4 sic dicit", + "candidate_score": 0.6446, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_452_454", + "bdc_text": "Itaque in eam rem sic incubuit is , ut non mediocriter Senatum turbaret prorsus enim , ut in praesentiarum contio tolleretur , agebat . Novum hoc et inexpectatum nostris hominibus , a contionando suos ultro prohibentibus erat . Ut ne enim dicendi vehementia libertateque , quas secum res ubique verbi Dei veritas trahit , adversarii incitarentur , contenti contione publica suos a contionando privatim continuerunt , praesertim cum ea respublica , in qua conventus erat , non dum composita prorsus , factionibus , ut fere multis hodie in locis fit , suis adhuc fluctuans , parem utrique parti copiam populum docendi relinqueret , et hactenus contionatum , nemine interpellante , plus sesquimense fuisset .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_68", + "psc_text": "consuetudinem non habemus nec ecclcsiaecclesia dei.sed ncc haec docere aliquos patimur nec nouas traditiones inducere, ne proditores fidei traditoresque scripturarum diuinarum, quod nefas est, dicamur, ne a domino et ab hominibus condamnemur. § 22 Uerum illi supradicti etiam haec aduersus nos machinahanturmachinabantur. et quoniam sciebant nos non posse sibi scelestorum beneficio communicare. ex scriptis nos imperatorum terreretenere putabant, ut inuitos ad suam communionem traherent. et spectabant diuidi totius mundi profundam ecclesiae aeternamque pacem propter Athanasium et Marcellum, per quos nomen domini blasphematur in gentibus. quos oportebat, si in se aliquid timoris dei habuissent, ne turbor iste. qui per ipsos natus est. permaneret, a sua prauissima praesumtione uel sero discedere. ne ipsorum causa contra sese seindereturscinderetur ecclesia. aut si in his, qui pro ipsis certantur, metus dei esset. etiamsi nihil damnabile apud ipsos inueniretur. tamen uel quod propter ipsos unitas ecclesiae scinditur et propter insanam rabiem cupiditatemque honoris pax profunda subuertitur.", + "candidate_score": 0.644237, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_111", + "bdc_text": "an singulare privilegium prophetiae supra apostolatum et episcopatum existat .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_289", + "psc_text": "qui cum ipsis erant ministrantes deo, innocentes et puros pronuntiauimus scribentes ad unamquamque eorum prouinciam, ut cognoscerent singularum ecclesiarum plebes sacerdotis sui integritatem et habere se episcopum suum, illos autem, qui se eorum ecclesiis 1 falsitatis A 2 incendia om. CFah 3 minori atld. Fed; cf. W el textum graecum 4 doctrinas] y arrianam doctrinā A pr. ex del. Fed ex hac Cy 6 acyrogalatiac A Uazae Cm2 gaiac A 7 pronuntiauimus Eug pronunciamus Ay 9 singulas Cm1 sacerdotes A nias, uincula, homicidia, plagas, falsas epistolas, mulrtationes, uirginum nudationes, exilia, ecclesiarum destrudiones, incendia, translationes de minimis ad maiores ciuitates ct ante omnia insurgentem per ipsos aduersus rectam fidem maledicam Arrianorum heresim, hac de causa dilcctissimos fratres nostros ct consaccrdotcs Athanasium, Alexandriae episcopum, et Marccllum Ancyrae Galatiae et Asclepam Gazae et eos, qui cum ipsis ministrant domino, innocentes et sinceros esse pronuntiamus scribentes ad singulorum prouincias, ut cuiusque cognoscant ecclesiae populi", + "candidate_score": 0.644133, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_391_393", + "bdc_text": "altera , dilati interceptique colloquii causam in nos convertere : posteriorem rem multis conditionibus iniquis obiectis , priorem fama sparsa , et multorum hominum consensione efficere voluerunt . Sed ipsis contra res utraque cessit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_56", + "psc_text": "uel occultabat Cou illi∗∗∗A restite- bant A 27 longinquisque Cm2γ 30 negabat A ante damnarunt. his itaque communicare nefas duximus neque cum profanis uoluimusnoluimus sancta domini sacramenta miscere seruantcsseruantes et tenentes ccclcsiasticacecclesiasticae (regulae) disciplinam. nam ut non supradictos Ossium a se Protogencmque dimitterent. conscientia forte mala. qua sibi eorum unusquisque metuebant, nudari ab aliquo. quae adpalam fieri magnopere pprtimpscpbantpertimescebant. nec sic in coseos audebat eorum aliquis sententiam dicere, ne et se ipse damnaret, quod illis contra interdictum communicassent, quibus communicare nullo genere oporteret. § 17 Uerum nos iterum illos atque iterum rogabamus, ne firma solidaque concuterent, nc subuerterent legem nec iura diuina turbarent, ne cuncta confunderent atque traditionem ecclesiae ne quidem in modica parte frustrarent, sed necnouam sectam inducerent aut Orientalibus episcopis conciliisque sanctissimis de Occidente uenientes aliqua in parte praeponerent. at illi contra despicientes haec nobis minabantur et sese Athanasium et ceteros sceleratos uindicaturos pollicebantur, quasi uero aliud facere", + "candidate_score": 0.644052, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_450_452", + "bdc_text": "De unaquaque re paucis dicemus . Questi de contionibus , ut maxime concordiam remorantibus apud legatum gravissime fuere . Itaque in eam rem sic incubuit is , ut non mediocriter Senatum turbaret prorsus enim , ut in praesentiarum contio tolleretur , agebat .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_462", + "psc_text": "Et ad Ossium de Uincenti ruina sic dicit: Ex epist. ad Ossium (368/4). Inter haec, quia in nullo conscientiam tuam debeo praeterire, multi ex Italia coepiscopi conuenerunt, qui mecum religiosissimum imperatorpmimperatorem Constantium fuirantfuerant depreeatideprecati, ut iuhcretiuberet, sicut ipsi placuerat dudum. concilium ad Aquileiam congregari. UincentiumVincentium Capuensem cum Marcello adaeque ex Campania episcopo legationem nostram suscepisse sanctitati tuae insinuo. de quo quia 2. multum sperabam, quod et causam optime retineret et iudex in cademeadem causa cum sanctitate tua frequenter resedisset, credideram integrum ius euangeliorum siue legationis posse seruari. non tantum nihil impetrauit, sed etiam ipse in illam ductus est simulationem. post cuius factuinfactum duplici merore affectus me moriendum magis pro deo decreui, ne uiderer nouissimus delator aut sententiis contra euangelium commodare consensum. Textus narratiuus. (4) Post haec omnia, quae uel gesserat uel promiserat Liberius 2 osium FH2 4 sic dicit.Interhacc quia AFm1H1H2m1 Fab sie dicit inter haec. quia Fm2H2m2H3H4 sic dicit", + "candidate_score": 0.643743, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_451_453", + "bdc_text": "Questi de contionibus , ut maxime concordiam remorantibus apud legatum gravissime fuere . Itaque in eam rem sic incubuit is , ut non mediocriter Senatum turbaret prorsus enim , ut in praesentiarum contio tolleretur , agebat . Novum hoc et inexpectatum nostris hominibus , a contionando suos ultro prohibentibus erat .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_56", + "psc_text": "uel occultabat Cou illi∗∗∗A restite- bant A 27 longinquisque Cm2γ 30 negabat A ante damnarunt. his itaque communicare nefas duximus neque cum profanis uoluimusnoluimus sancta domini sacramenta miscere seruantcsseruantes et tenentes ccclcsiasticacecclesiasticae (regulae) disciplinam. nam ut non supradictos Ossium a se Protogencmque dimitterent. conscientia forte mala. qua sibi eorum unusquisque metuebant, nudari ab aliquo. quae adpalam fieri magnopere pprtimpscpbantpertimescebant. nec sic in coseos audebat eorum aliquis sententiam dicere, ne et se ipse damnaret, quod illis contra interdictum communicassent, quibus communicare nullo genere oporteret. § 17 Uerum nos iterum illos atque iterum rogabamus, ne firma solidaque concuterent, nc subuerterent legem nec iura diuina turbarent, ne cuncta confunderent atque traditionem ecclesiae ne quidem in modica parte frustrarent, sed necnouam sectam inducerent aut Orientalibus episcopis conciliisque sanctissimis de Occidente uenientes aliqua in parte praeponerent. at illi contra despicientes haec nobis minabantur et sese Athanasium et ceteros sceleratos uindicaturos pollicebantur, quasi uero aliud facere", + "candidate_score": 0.643738, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_216_218", + "bdc_text": "non enim decere Principem eum ab hac disputatione excludi , qui eius instituendae autor fuisset : ut ne singuli singula , sed ut undeni singula suffragia constituerent , utque numerus personarum non ad multitudinem , sed ad certitudinem suffragiorum spectaret : ut undeni hinc inde soli in disputatione loquerentur , caeteri non actores essent , sed advocati loquentibus assisterent :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_231", + "psc_text": "iudicium. et non semel neque itennn, sed 1 et mendaciiy et mendaciisC emendatiis A plena] plena A, add. affirmantes Cm2 etsi y si A ex del. Eng quod Cm2 quo ACmly 2 noluerunt, claruit Eng noluerunt 〈uenire〉, claruit Fed claruit noluerunt A claruit Cy 3 ue-. nisse Cy littereris A õ licet] tamen Cou his] ipsis y 8 Asrlepam Cγ eius soeiorum nihil aliud nisi mendaciis et calumniis plcna. et licet ex eo, quod t uocati sunt a dilecto nostro et a consacerdote luJio, noluerunt occurrere et ex his, quae scripta sunt ab eodem lulio, manifestata sit ipsorum calumnia — uenissent enim, si confidissent operibus suis et factis aduersus fratres nostros et conministros-, tamen ex his, quae fecerunt in hac sancta et magna synodo, manifestiorem suam factionem demonstrauerunt. occurrentes etenim aput Sardiram 3 ae uidentes fratres nostros Athanasium, Marcellum et Asclepium timuerunt ad iudicium uenire et non solum semel et", + "candidate_score": 0.643438, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_438_440", + "bdc_text": "Eo denique progressa haec disputatio fuit , ut penes Caesarem esse positum diceret , actorum copiam cui vellet permittere , se vero cum praesidibus ea de re acturum esse , ostendebatque vix se magno negotio rem huc perduxisse , conatos illos fuisse longe secus nobiscum agere , multa se dissimulare , illos interea se perdi clamare . Haec a nostris apud legatum sunt acta , quem aequiorem causae , quam praesides esse sperabant . Ab hoc deinde ad praesides ipsos est ventum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_153", + "psc_text": "decem legatos, qui, ubi uenerunt ad imperatorem, suscepti sunt, ita ut legati catholicorum non susciperentur; atque longa dilatione fatigati et minis imperatoris perterriti damnauerunt integram fidem, quam antea defendebant, et susceperunt perfidiam, quam ante damnauerunt. haec ita esse cx subiectis inuenies. Gesta Nicaena GESTA, UBI PRAEUARICATI SUNT EPISCOPI LEGATI A FIDE VERA, INCIPIUNT. Eusebio et Ypatio conss VI. Idus Octobris. § 1 (5). Cum consedissent episcopi mansionis Nicheae, quae 2 meritis] praem. pro y 4 iidem alesius scriptura = libellus ; cf. Studien I 75 instruent Ualesius 5 in A falso sequens textus nurratiuus cum epistula coniunclus est, cj. notam ad l. 18 ϰαι σωτηϱίας xai είϱήνης, η̑ν ij θειότης σοι είς τὸ διηνεϰἑς χαϱιείται.oi δè t ήμέτεϱοι πϱέσβεις τάς re ύπογϱαϕὰς xai τὰς τω̃ν ἐπισϰόπων πϱοσηγοϱίας ϰομίζουσιν, οι̎τινες xai ἐξ αὐτω̃ν τω̃ν ϑείων γϱαϕω̃ν ιὴν σὴν ἀναδιδάξουσιν δσιότητα. 6 εἰ̕̕̕̕̕ς τὸ διηνεϰές σοι Theod 7 rt om. Socr Soz", + "candidate_score": 0.643403, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_411_413", + "bdc_text": "Omnia scripta dictaque colloquii huius , a se annotata et in ordinem digesta notarii conservarent , ac nihil nec adderent , nec detraherent : actorum copiam nulli extra colloquium facerent : nec ullo pacto cuiquam , quicquam ea de re communicarent , sed simul ac descripta per amanuenses essent , ad se reciperent :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_157", + "psc_text": "debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex infra scripto recognosces. EXPLICIT. 1 Restitutus y 2 Athenius Ty Athemius C 4 ltestitutus y charthaginis A 5 quod y quae A Arimino Eng (cf. p. 84, 3) ariminū A Arimini Cm2 apud Ariminum y .6 inmittente diabolo y 7 fuerit y 8 Restitutus y , 9 autores A 15 unquam Cy numquam A 16 communi y communia A 19 neque CCou discidio Fed discidium A dissidium Fab dissidio Cou 20 aut Cm2y ut A praesentis A 21 rectum coni. Cou dictum A 24 textus narratiuus in A falso cum documento praeceienle scriptura continua coniuncius est 26 pertullit A scripto", + "candidate_score": 0.643395, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_412_414", + "bdc_text": "actorum copiam nulli extra colloquium facerent : nec ullo pacto cuiquam , quicquam ea de re communicarent , sed simul ac descripta per amanuenses essent , ad se reciperent : postea colloquio finito , collatis conformatisque utriusque inter se exemplaribus , alter alterius exemplar subscriptione sua ratificarent .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_64", + "psc_text": "illis — quod nefas erat — communicaremus, et haec frequenter acclamabant. nos enim omnino illis communicare noluimus, nisi eos, quos damnauimus, proiecissent et dignum honorem concilio Orientis tribuerent. § 20 QuacQuae uero ipsi egerint uel quale concilium habuerint. hinc addiscere poteritis. nam Protogenes, sicut supra diximus, apud acta anathematizans Marcellum ut Paulum postcapostea eos in communionem suscepit. Dionisium uero ab Klida prouinciae Acaiae, quem ipsi exposuerunt, in concilio habuerunt. simul secum et exponentes ut cxpositiexpositi. iudices et rei [et] communicantes mysteria diuina pertractant. Bassum autem de Diocleciana ciuitate in flagitiis sceleribusque detectum et merito de Siria deportatum ordinauerunt episcopum. quique apud ipsos sceleratius uiuens detectus et ab ipsis damnatus cum ipsis hodie uidetur esse coniunctus. Aetio Tessalonicensi Protogenes frequenter probra inultamulta criminaque obiecit, quod diceret illum concubus et habuisse et habere, cui communicare numquam uoluit. nunc uero in amicitiarnamicitiam receptus, quasi peiorum consortio expurgatus, apud ipsos habetur ut iustus. Asclepas", + "candidate_score": 0.643235, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_415_417", + "bdc_text": "Et haec quidem notariis proposita iuramenti forma fuit . Substitutis autem , ut acta tradita creditaque sibi , et a se descripta , fide summa intacta ac mortali nulli revelata , mox ut descripissent , notariis restituerent . In hac utriusque iuramenti forma primum quidem pars nostra omni actorum copia excludebatur , deinde notarii et substituti nostri , qui iidem et legati , ad hoc colloquium missi erant , ne , domum reversi referre ad suos quicquam possent , iuramenti religione obstringebantur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_157", + "psc_text": "debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex infra scripto recognosces. EXPLICIT. 1 Restitutus y 2 Athenius Ty Athemius C 4 ltestitutus y charthaginis A 5 quod y quae A Arimino Eng (cf. p. 84, 3) ariminū A Arimini Cm2 apud Ariminum y .6 inmittente diabolo y 7 fuerit y 8 Restitutus y , 9 autores A 15 unquam Cy numquam A 16 communi y communia A 19 neque CCou discidio Fed discidium A dissidium Fab dissidio Cou 20 aut Cm2y ut A praesentis A 21 rectum coni. Cou dictum A 24 textus narratiuus in A falso cum documento praeceienle scriptura continua coniuncius est 26 pertullit A scripto", + "candidate_score": 0.643178, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_25_27", + "bdc_text": "Secoviensis episcopus , Fridericus Nausea , Joannes Cocleus , Martinus nescio quis . A Moguntino : Joannes Erenbergius , Julius Pflugus , Conradus Bruno , Jodocus Butzfeldius , Joannes Minsingerus , Ambrosius Pelargus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_122", + "psc_text": "domino bene ualere. (59) Xonnius episcopus a Laudocia, opto uos in domino bene ualere. (60) Pantagatus episcopus ab Attalias, opto uos in domino bene ualere. (61) Flaccus episcopus ab Ieropoli, opto uos in domino bene ualere. (62) Sisinnius episcopus a Perge, opto uos in domino bene ualere. (03) Diogenes episcopus, opto uos in domino bene ualere. (64) Cresconius episcopus, opto uos in domino bene ualere. (65) Nestorius episcopus, opto uos in domino bene ualere. (66) Ammonius episcopus, opto uos in domino bene ualere. (67) Eugenius episcopus, opto uos in domino bene ualere. 1 Licia (Pisidiae) Fed lizia ACy Bizya Hardouin Coleli Hyzia Mansi 2 Aneyra Hardouin Le Quien I 799 ancara AS'Cy Ancyra = Ancyra_ Ferrea (Lydiue); cj. Studien II 85 4 Lato Cou lueto A; cf. 'Ισαὰϰ ev Myτου̃ς in Breurario Melitiano (PG XXV 376 M). Letus fuit oppidum Aegypti na diae; cf. Studien II 85 sq. 5 suscripso", + "candidate_score": 0.643137, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_235_237", + "bdc_text": "non enim praesides sine illorum consilio quicquam aut agebant , aut agere etiam poterant . Nostri vero permulta in iis necessario desiderabant . Gravabat enim principio , non quod legati Ferdinandi in colloquium adhiberentur , sed quod hi quidem adhiberentur , nostri vero excluderentur , qui supra hos ter denos et pauci et praestantes viri , et tales denique erant , quibus cum isti ter undeni nostri consilia omnia communicare necesse haberent .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", + "candidate_score": 0.642821, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_214", + "bdc_text": "ut legati Ferdinandi in colloquium reciperentur , et ut inter undenos numerarentur , suffragandique locum haberent :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_64", + "psc_text": "illis — quod nefas erat — communicaremus, et haec frequenter acclamabant. nos enim omnino illis communicare noluimus, nisi eos, quos damnauimus, proiecissent et dignum honorem concilio Orientis tribuerent. § 20 QuacQuae uero ipsi egerint uel quale concilium habuerint. hinc addiscere poteritis. nam Protogenes, sicut supra diximus, apud acta anathematizans Marcellum ut Paulum postcapostea eos in communionem suscepit. Dionisium uero ab Klida prouinciae Acaiae, quem ipsi exposuerunt, in concilio habuerunt. simul secum et exponentes ut cxpositiexpositi. iudices et rei [et] communicantes mysteria diuina pertractant. Bassum autem de Diocleciana ciuitate in flagitiis sceleribusque detectum et merito de Siria deportatum ordinauerunt episcopum. quique apud ipsos sceleratius uiuens detectus et ab ipsis damnatus cum ipsis hodie uidetur esse coniunctus. Aetio Tessalonicensi Protogenes frequenter probra inultamulta criminaque obiecit, quod diceret illum concubus et habuisse et habere, cui communicare numquam uoluit. nunc uero in amicitiarnamicitiam receptus, quasi peiorum consortio expurgatus, apud ipsos habetur ut iustus. Asclepas", + "candidate_score": 0.642692, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_235_237", + "bdc_text": "non enim praesides sine illorum consilio quicquam aut agebant , aut agere etiam poterant . Nostri vero permulta in iis necessario desiderabant . Gravabat enim principio , non quod legati Ferdinandi in colloquium adhiberentur , sed quod hi quidem adhiberentur , nostri vero excluderentur , qui supra hos ter denos et pauci et praestantes viri , et tales denique erant , quibus cum isti ter undeni nostri consilia omnia communicare necesse haberent .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_144", + "psc_text": "quibus hoc ipsum solum mandauimus, ut non aliter legationem perferrent, quam (ut) statuta uetera permanerent firmissima, ut et sapientia tua cognosceret nOli hoc, quod promiserant supradicti Valens, Ursacius, GerminiusHerminius et Gaius, si (aliquid rectorum) sublatum fuisset, pacem posse compleri. magis enim turbatio cunctis regionibus et ecclesiae Romanae inmissa est. § 3 Ob quam rem tuam rogamus clementiam, ut placidis auribus et sereno uultu uniuersos legatos nostros et respicias et audias neue aliquid permittat clementia tua iniuria ueterum conuelli, sed manere ea, quae a maioribus nostris accepimus, quos fuisse et prudentes et sine spiritu sancto dei non egisse confidimus, quia ista 1-2 legatos-nuntiarcnt add. Fed ex textu graeco; Ualesius suppleueral: legatos nostros direximus concilii sententiam per litteras nostras nuntiaturos 3 mandauimus Ualesius mandamus ACy ut add. Fed 4 ut et y utut A 5 hoc = eo post hoc suppl. quod a ueteribus statutum est Cou Ualens] add. et Cy 6", + "candidate_score": 0.642305, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_538_540", + "bdc_text": "Quod nisi fieret , re ipsa principes quosdam antea per ipsos ad colloquium destinatos , inde nunc ab iisdem excludi . Itaque quoniam haec nova forma , et scripto Caesaris , et legatorum mandatis , et naturae colloquii repugnaret , eam se recipere non posse . Proinde neque an placeat interrogare oportere , placere enim non posse .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_73", + "psc_text": "per se siue per scripta communicant. quare uos nec ad illos scribere umquam debetis nec ab ipsis scripta suscipere. iam quod superest. oramus uis, 6 Hebr. 6, 6 10 cf. Rom. 6, 10 19 Prou. 22, 28 2 unusquique Cou 5 depositos Cm2; cl. p. 60. 12 6 honorem Cy 7 itrrum] uerum C Fab s irtihus confixerunt Cm2 actibus conflixerunt ACml 9 regno .4 10 et add. Cou mysteriaque C p. c. 11 prophano A flagatia A 12 adque A 15 at A 16 suscipimus y suscepimus A 19 noli y nolite A 23 A in mg. : Iniuste calūnas catholicis epis infertis id t ossio protogines atanasio marcello ascleple (alt. e er o) paulo iulio et caeteris 25 protoiene A asclepe .1 26 nec Cou ne A 27 fort. reiecto 28 nec uos y dilectissimi fratres, ut unitati eeclesiaeecclesiae consulatis (et) paci perpetuae, sanctos episcopos eligatis, in quibus", + "candidate_score": 0.642266, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_14_16", + "bdc_text": "Soli Pomerani , ut remotissimi , tardius caeteris urbium vero legati , Argentinenses , Augustani , Ulmenses , Nombergenses , Francfurtenses , Constantienses , Hamburgenses , Bremenses ad ipsum propemodum diem omnes adfuere . Nec de parte adversa quicquam in mora fuit . Sero praesides , Colonienses decima , quarta decima Treverenses , octava et decima Moguntinenses , Palatini vigesima post terminum constitutum die , et quidem ex vicino maxime loco ( credo , quia ante caeteros frustra venissent ) , post haec etiam pontificis et Ferdinandi legati venerunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_153", + "psc_text": "decem legatos, qui, ubi uenerunt ad imperatorem, suscepti sunt, ita ut legati catholicorum non susciperentur; atque longa dilatione fatigati et minis imperatoris perterriti damnauerunt integram fidem, quam antea defendebant, et susceperunt perfidiam, quam ante damnauerunt. haec ita esse cx subiectis inuenies. Gesta Nicaena GESTA, UBI PRAEUARICATI SUNT EPISCOPI LEGATI A FIDE VERA, INCIPIUNT. Eusebio et Ypatio conss VI. Idus Octobris. § 1 (5). Cum consedissent episcopi mansionis Nicheae, quae 2 meritis] praem. pro y 4 iidem alesius scriptura = libellus ; cf. Studien I 75 instruent Ualesius 5 in A falso sequens textus nurratiuus cum epistula coniunclus est, cj. notam ad l. 18 ϰαι σωτηϱίας xai είϱήνης, η̑ν ij θειότης σοι είς τὸ διηνεϰἑς χαϱιείται.oi δè t ήμέτεϱοι πϱέσβεις τάς re ύπογϱαϕὰς xai τὰς τω̃ν ἐπισϰόπων πϱοσηγοϱίας ϰομίζουσιν, οι̎τινες xai ἐξ αὐτω̃ν τω̃ν ϑείων γϱαϕω̃ν ιὴν σὴν ἀναδιδάξουσιν δσιότητα. 6 εἰ̕̕̕̕̕ς τὸ διηνεϰές σοι Theod 7 rt om. Socr Soz", + "candidate_score": 0.642236, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_91_93", + "bdc_text": "Haec congressio talis fuit . Conveniebant enim docti nostrae partis homines inter se , atque articulus aliquis in commune proponebatur , omniumque de ea re sententia audiebatur ordine . Nec solum , quid adversariis respondendum , sed etiam nostra qualiter confirmanda essent , exquirebatur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_192", + "psc_text": "* * * * * * * * * * 6 scribturis J 7 fimiitatcm add. Fed Textus narratiuus. Huic definitioni omnes in unum catholici conspirantes suscripserunt. (4) eodem in concilio postquam statutum est nihil debere paternam minui traditionem, etiam, qui contra hanc ueniebant, omnium in unum conspirantium spiritali uoce sunt damnati. cuius tractatus hoc est exemplum. cap. 3 EUSEBIO ET YPATIO CONSS. XII. KAL. AUGUST. Damnatio haereticorum. Cum apud locum Ariminensem episcoporum synodus fuisset collecta et tractatum fuisset de fide et sedisset animo, quid agi deberet, Grecianus episcopus a Calle dixit: 'Quantum decuit, fratres carissimi, catholica synodus patientiam habuit e piam ecclesia totiens (se) -9 In A texlus narratiuus jalso scriplura continua cum Definitione contunclus est 15 Ediderunt damnalionem secundum Fab uel Cou liaronius ad a. 359 n. XVII Hardouin I 711-714, Culeti II 898 sqMansi III 299 16 EUSEUIO .1 18 collecta Cy collectus A 20 decuit (nooafjxov)", + "candidate_score": 0.641587, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_46_48", + "bdc_text": "A Saxone electore : Joannes Deltzius , Franciscus Burckardus , Chilianus Goldstein , Philippus Melanchthon , Caspar Crucigerus , Justus Menius . A Saxone Henricho :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_474", + "psc_text": "Demofilus, Cecropius, Siluanus, Ursacius, Ualens, Euagrius, Hireneus, Exuperantius, Terentianus, Bassus, Gaudentius, Macedonius, Marcus. Acacius, Iulius, Surinus, Simplicius et Iunior [requirendum omnes haeretici]. ITEM LIBERIUS DE EXILIO URSATIO, UALENTI ET GERMINIO Epist, ad Ursacium, Ualentem, Germinium (337). § 1 (8). Quia scio uos filios pacis esse, diligere etiam concordiam et unanimitatcmecclesiae catholicae, idcirco non in aliqua necessitate impulsus - deo teste dico — sed pro bono pacis et concordiae. quae martyrio praeponitur, his litteris conuenio uos, domini fratres carissimi. cognoscat itaque prudentia uestra Athanasium, qui Alexandrinae ecclesiae episcopus fuit, (a me esse damnatum), 1 dimitar A didimittar H2H3 dimittat Fm1 diuinitus um. FH1II2m1 2 n. 8 et 9 m A scriptura continua cuniuncti sunt 3 pcrfidiam] praem. t H2 syrmi∗ū A scrmium H 4 catholiram] add. fidem H2m2H3H4 demotiho.1 hii AH1 de singulis episcopis, qui Sirmii (n. 351) subscripserunt, u. Studieu II 101 sqq. 5 narchissus A narcissus franciscusH4 eudosius.4 demophilus", + "candidate_score": 0.641516, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_459", + "bdc_text": "Hanc iniuriam quo magis accenderent , eo die , quo contionem veniens populus expectaturus frustra erat , ritum confirmationis , quem per annos duodecim istic omiserant , instauraturi erant , ut praeberet res ea speciem apud populum , velut instauratum Pontificis regnum , Christi regnum eo die in illa urbe collapsum esset .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_153", + "psc_text": "decem legatos, qui, ubi uenerunt ad imperatorem, suscepti sunt, ita ut legati catholicorum non susciperentur; atque longa dilatione fatigati et minis imperatoris perterriti damnauerunt integram fidem, quam antea defendebant, et susceperunt perfidiam, quam ante damnauerunt. haec ita esse cx subiectis inuenies. Gesta Nicaena GESTA, UBI PRAEUARICATI SUNT EPISCOPI LEGATI A FIDE VERA, INCIPIUNT. Eusebio et Ypatio conss VI. Idus Octobris. § 1 (5). Cum consedissent episcopi mansionis Nicheae, quae 2 meritis] praem. pro y 4 iidem alesius scriptura = libellus ; cf. Studien I 75 instruent Ualesius 5 in A falso sequens textus nurratiuus cum epistula coniunclus est, cj. notam ad l. 18 ϰαι σωτηϱίας xai είϱήνης, η̑ν ij θειότης σοι είς τὸ διηνεϰἑς χαϱιείται.oi δè t ήμέτεϱοι πϱέσβεις τάς re ύπογϱαϕὰς xai τὰς τω̃ν ἐπισϰόπων πϱοσηγοϱίας ϰομίζουσιν, οι̎τινες xai ἐξ αὐτω̃ν τω̃ν ϑείων γϱαϕω̃ν ιὴν σὴν ἀναδιδάξουσιν δσιότητα. 6 εἰ̕̕̕̕̕ς τὸ διηνεϰές σοι Theod 7 rt om. Socr Soz", + "candidate_score": 0.641288, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_411_413", + "bdc_text": "Omnia scripta dictaque colloquii huius , a se annotata et in ordinem digesta notarii conservarent , ac nihil nec adderent , nec detraherent : actorum copiam nulli extra colloquium facerent : nec ullo pacto cuiquam , quicquam ea de re communicarent , sed simul ac descripta per amanuenses essent , ad se reciperent :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_73", + "psc_text": "per se siue per scripta communicant. quare uos nec ad illos scribere umquam debetis nec ab ipsis scripta suscipere. iam quod superest. oramus uis, 6 Hebr. 6, 6 10 cf. Rom. 6, 10 19 Prou. 22, 28 2 unusquique Cou 5 depositos Cm2; cl. p. 60. 12 6 honorem Cy 7 itrrum] uerum C Fab s irtihus confixerunt Cm2 actibus conflixerunt ACml 9 regno .4 10 et add. Cou mysteriaque C p. c. 11 prophano A flagatia A 12 adque A 15 at A 16 suscipimus y suscepimus A 19 noli y nolite A 23 A in mg. : Iniuste calūnas catholicis epis infertis id t ossio protogines atanasio marcello ascleple (alt. e er o) paulo iulio et caeteris 25 protoiene A asclepe .1 26 nec Cou ne A 27 fort. reiecto 28 nec uos y dilectissimi fratres, ut unitati eeclesiaeecclesiae consulatis (et) paci perpetuae, sanctos episcopos eligatis, in quibus", + "candidate_score": 0.641215, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_228", + "bdc_text": "Istud autem quod fieri in omnibus ut litigationibus ita arbitrationibus solet , ut is qui arbiter aliqua in re sit , idem in eadem re cum eo , cuius est arbiter , aut nihil , aut non magis in una quam in altera parte communicet , istud hic minime custodiebatur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_496", + "psc_text": "C disceptationum tenorem y arbitros Fed arbitror AC arbitrio y 25 conscientiam ACml ucstrarum communionom initis. ncc id saltem consilii sumitis, sin pudor aliquos fefellisset, Ariminensem synodum aestimari. dolum enim uestrum in non anathematizandis uestris statim prodidistis. § 2 (3). Nam in conuentu multorum uos arguentium, cur etiam non creaturam dci filium diceretis, respondistis sanctis Ariminensibus non Christum creaturam negatum fuisse, sed dissimilemcetens creaturis, quia in eo, quod dictum sit 'non esse creatum uelut ceteras facturas', non (dictum sit), quia creatio non sit, sed excipiatur a ceteris, ut, licet omnino dissimilis ceteris sit, tamen ut ipse aliud non sit, quasi uero ulla creatura aliis sit similis, ut angelus homini, homo aui, auis pecudi. haec si mentior, testes sunt, qui audierunt. quodsi et ipsi tacebunt, loquitur mecum defensus a uobis impiissime liber uester, in quo ut uitrum hvacinto, ita filius patri et deo Christus alienus est. deinde, in quo audientes fefellistis,", + "candidate_score": 0.641112, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_451_453", + "bdc_text": "Questi de contionibus , ut maxime concordiam remorantibus apud legatum gravissime fuere . Itaque in eam rem sic incubuit is , ut non mediocriter Senatum turbaret prorsus enim , ut in praesentiarum contio tolleretur , agebat . Novum hoc et inexpectatum nostris hominibus , a contionando suos ultro prohibentibus erat .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_235", + "psc_text": "uocati non uenerunt, sicut praediximus, ostendentes etiam ex his falsitatem suam et non solum commentatitiam fraudem aut exquisitam ucrsutiamuersutiam, quam fecerunt prodentes per 2 nostrum susp. Cou A in mg.: ossius eps prefuit synhodo serdicensi 4 qui] A Fab Hardoum, del. Eng qua coni. Cou, sed uidelur potius constructio mutari uel lege: qua-sustinuit, (nieretur), ut 5 utilitati A ut deleri uull Cou 7 nostris] suppl. absentibus Cou; cf. injra W et textum graecum 10 et .om.y 11 prodentes Cp.c. prudentes A uocationibus, uidelicet episcopis conuentis et praecipue bonae senectutis Osio, qui propter tempus et confessionem et tantum laborem [ex] omni reucrentia dignus uidctur, et expectantibus et adhortantibus eos ingredi, quo ea, quae de absentibus conministris rumigerarunt et scripserunt, haec praesentes conuincant. sed uocati non uenerunt, sicut diximus, sed monstrantes ex hoc calumniam suam et non solum insidias et factiones fecerunt clamantes per 12 conucntis Fed conuentibus W Bal conuenientibus Eng", + "candidate_score": 0.641036, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_596_598", + "bdc_text": "Erat etiam haec difficultas , quod actorum relationem suo Principi facere legatus nemo posset , iustam saltem , si quid actum esset , nemo prorsus annotavisset . Cum igitur duarum postulationum utraque iniqua esset sive ad colloquium delectus suam in colloquio sententiam dicere prohiberetur , sive in actione rerum maximarum quid actum esset supprimeretur , quod ad suam partem attineret , neutrum se nostri concedere posse ostendebant . Quantum vero adversarii de sua concessuri essent , ipsis curandum et committendum esse iudicabant .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_56", + "psc_text": "uel occultabat Cou illi∗∗∗A restite- bant A 27 longinquisque Cm2γ 30 negabat A ante damnarunt. his itaque communicare nefas duximus neque cum profanis uoluimusnoluimus sancta domini sacramenta miscere seruantcsseruantes et tenentes ccclcsiasticacecclesiasticae (regulae) disciplinam. nam ut non supradictos Ossium a se Protogencmque dimitterent. conscientia forte mala. qua sibi eorum unusquisque metuebant, nudari ab aliquo. quae adpalam fieri magnopere pprtimpscpbantpertimescebant. nec sic in coseos audebat eorum aliquis sententiam dicere, ne et se ipse damnaret, quod illis contra interdictum communicassent, quibus communicare nullo genere oporteret. § 17 Uerum nos iterum illos atque iterum rogabamus, ne firma solidaque concuterent, nc subuerterent legem nec iura diuina turbarent, ne cuncta confunderent atque traditionem ecclesiae ne quidem in modica parte frustrarent, sed necnouam sectam inducerent aut Orientalibus episcopis conciliisque sanctissimis de Occidente uenientes aliqua in parte praeponerent. at illi contra despicientes haec nobis minabantur et sese Athanasium et ceteros sceleratos uindicaturos pollicebantur, quasi uero aliud facere", + "candidate_score": 0.641006, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_196_198", + "bdc_text": "Ortus autem novus hic mos ex eo est , quia cum ad publica consilia principes necessario semper venirent , urbes autem , quia causa aut non magna , aut non valde ad se attinens videretur , saepe non venirent , factum est , illorum suffragia ut necessaria , horum ut non necessaria viderentur . Itaque veluti de iure suo cessissent urbes , consiliorum moderationem totam ad se Principes spectare crediderunt . Cum igitur nostri quidem pro se dicere , et legati libertatem retundere , praesides vero et adversarii hunc quidem minime offendere cuperent , nostris autem palam repugnare non possent , et in commune tamen respondendum esse contenderent , facile suffragiorum numero vincebant , tum etiam movebant .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_281", + "psc_text": "Cou synodus A 5 cō scō A 6 uenerunt (in)coetum, (ut) uel uen. eo, ut Fed uen. coçtum A uen., coetu ut Eng 7 ( Fed) pr. suam atque Eng pr. suam qui 4 stat imfugerunt A sed iil solum, ut cum uenissent. et dicis causa praesentiam suam ostendissent, statim fugerent susp. Cou sacius Singiduni Moesiae, Ualens Mursae Pannoniae. qui illos, cum quibus de Oriente uenerunt, neque aput Asiam in concilio uenire nec ad ecclesiam dei 4 penitus accedere permittebant. etiam Sardiiam uenientes per singula quaeque loca conuentus inter se faciebant et cum interminationibus posuerunt pactiones sibi, ut, cum Sardicam uenissent, omnino non ingrederentur in iudicio nec cum sancta synodo conuenirent, sed tantum uenientes imaginarie aduentum suum demonstrarent ac uelociter fugerent. haec autem scire potuimus a S Singiduni M. Fed Singiduno M. Bal singidu nomoesiae IV morsa II que W !( aput Asiam in concilio] in sanctum concilium coni.", + "candidate_score": 0.640824, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_45_47", + "bdc_text": "Haec nostrorum . A Saxone electore : Joannes Deltzius , Franciscus Burckardus , Chilianus Goldstein , Philippus Melanchthon , Caspar Crucigerus , Justus Menius .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_293", + "psc_text": "aliquo Cy aliquem A 5 achaicum A,Ca. c. 7 adfuit] add. de Oriente Cou a beatae Cy ab aetate A episcopum (et) expectare, adgrcssos uero ecclesiarum ipsorum iudicium luporum lieurgium Alexandriae et Basilium 〈Ancyrae et〉 Quincianum Gazae nec episcopos nominari necChristianos penitus appcllari nec aliquam cum his habere communionem uel eorum litteras suscipere uel ad ipsos scribere. Theodorum Herarle- ! atum Europae cum suis, [de] Maroniae Ciliciae et Caesareae Palaestinae Narcissum et Acacium, Stephanum Antiocensem, Ursacium Singidunensem Moesiae et Ualentem Mursensem Pannoniae, Minophantum Ephesium, Georgium Laudiciae — licet timens nun adfuerit de Oriente, tamen eo, quod a beato Ale- 8 et add. Bal ecclesiarum ipsorum iudicium]ecclesias ipsorum more cmi. Hal; inlerpres confudit acc. δίϰην el adu. δίϰην c. gen. = more !I Ancyrae et add. Eng et add. Bal 12 de del. Fed maronia W (cf. p.119, 16) Neroniade Bal caessaree IV nareissimum W acatium W 14 panonie W Minophantum", + "candidate_score": 0.640817, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_130", + "bdc_text": "Videbatur enim nostris quidem hominibus , convenisse hoc tempore etiam in causis summis et certissimis tantisper libertatem iuditiorum moderari , et tam graves sententias suspendere , et minime odiosissimas et gravissimas in Imperio res excitari oportuisse , dum paci publicae omnium consuleretur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_76", + "psc_text": "curam de nobis imperium atque religiosi imperatores, tribuni et duces dirissima re publica de episcoporum uita statuque exercerentur. sed nec populi silent. omnis etenim fraternitas omnibus in prouinciis suspensa ac sollicita expectat, in quem finem haec malorum procella succedit. cursusque ipse publicus attritus ad nihilum deducitur. et quid pluribus ? ortus occasusque mundi propter unum uel duos paucosque sceleratos impie sentientes et turpiter uiuentes funditus uertitur et dura saeuaque tempestate turbatur, in quibus nulla religionis semina resederunt. quae si habuissent, imitarentur prophetam 7 Eccli. 21,1 1 haecclesiae A et add. y pati Aml 5 magis om. Cy eos C execremini Cp. c. 7 iuuenescunt S1 S2 iubenescunt A iubere nesciunt TC inhibere nesciunt Fab quiescere uel inhibere se uel se continere nesciunt Cou 9 totum om. Cy 11 dei] domini y 13 quando] quod Oberthiir procelle Anil qua Fed quae A ut Cy, fort. quae—turbaret 16 se] scilicet Cm2, del.", + "candidate_score": 0.640773, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_656_658", + "bdc_text": "Illud autem omnium est manifestissimum , colloquium ab illis prorsus vitatum fuisse , quia sub ipsa statim Comitiorum initia , constituta dies novis Comitiis , et velut terminus iis Comitiis adeo angusto intervallo praefixus , ut etiam si colloqui placitum fuisset , tamen post tam serum legati adventum vix ut institui , ne dum fieri colloquium potuerit . Sed ego narratione nuda contentus esse , et vobis haec iudicanda relinquere volui . Itaque instituti huius memor epistolam nunc ita claudam .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_68", + "psc_text": "consuetudinem non habemus nec ecclcsiaecclesia dei.sed ncc haec docere aliquos patimur nec nouas traditiones inducere, ne proditores fidei traditoresque scripturarum diuinarum, quod nefas est, dicamur, ne a domino et ab hominibus condamnemur. § 22 Uerum illi supradicti etiam haec aduersus nos machinahanturmachinabantur. et quoniam sciebant nos non posse sibi scelestorum beneficio communicare. ex scriptis nos imperatorum terreretenere putabant, ut inuitos ad suam communionem traherent. et spectabant diuidi totius mundi profundam ecclesiae aeternamque pacem propter Athanasium et Marcellum, per quos nomen domini blasphematur in gentibus. quos oportebat, si in se aliquid timoris dei habuissent, ne turbor iste. qui per ipsos natus est. permaneret, a sua prauissima praesumtione uel sero discedere. ne ipsorum causa contra sese seindereturscinderetur ecclesia. aut si in his, qui pro ipsis certantur, metus dei esset. etiamsi nihil damnabile apud ipsos inueniretur. tamen uel quod propter ipsos unitas ecclesiae scinditur et propter insanam rabiem cupiditatemque honoris pax profunda subuertitur.", + "candidate_score": 0.639961, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_126", + "bdc_text": "Itaque omnium animi antea ad aliquam concordiae spem arrecti , hac fama consternati fuerunt , nec quisquam inventus est , qui pollicitationibus Caesaris fidem ullam habendam esse iudicaret :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_206", + "psc_text": "redundare, familiaritate regia gloriari et esse falso episcopi nomine, singulis uniuersisque et publice et priuatim in ecclesiae dominatu giauem effici par ut ceteris potestas dabatur, si modo ueritatem euangelicam falsitate corrumperem, conscientiae reatum blandimento ignorantiae consolarer, iudicii corruptelam excusatione alieni arbitrii defenderem, hereseos piaculo non fide mea, quae utique esset obnoxiasedsimplicitateignorantiumnon tenerer, probitatem sub difficultate publicae intellegentiae mentirer. § 3 haec enim (in) simplicitate cordis per fidem et spem Christi caritas manens non tulit. et cum ab apostolo accepissem: non enim accepimus spiritum formidinis, et cum de domino dicente didicissemus: omnis, qui confitebitur me coram [c u m] hominibus, e t ego confitebor eumcum coram patre meo, qui est in caelis, et per eundem dictum esset: beati, qui persecutionem patiuntur propter iustitiamiustitia, quoniam ipsorum est regnum caelorum; beati estis, cum uos maledicent et persequentur et dicent omne malum aduersum uos propter iustitiamiustitia; gaudete et exultate, quoniam merces uestra 2 cf.", + "candidate_score": 0.639736, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_34_36", + "bdc_text": "A Marchione electore : Christophems Scherding , Leonardus Cellarius , Alexander Alesius , Joannes Embeccus , Joannes Pannonius . A Salzburgensi :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_336", + "psc_text": "Himeneus a Tessalia de Ypata. (19) Lucius a Tracia de Cainopoli., (20) Lucius ab Italia de Uerona. (21) Euagrius a Machedonia de Eraclia Linci. AC = 14-21 a = 3. 4. 17-22 β (om. R prae!er 14 = 2) = 3. 4. 39. 10. 40. 11. 41. 12 om. P praeter 14 = 7. 15 = 8. 20 = 11 14 (15)Βιϰέντιος 15 (26)'Ιανουάϱιος (ìαννουάϱιος ps) 16 (3) Πϱωτο- γένης ∑εϱδιϰη̄ς 17 (24) Δώσϰοϱος 13 (57) 'Y μέναιος 19 (59) Λούϰιο; 20 (9) Λούϰιλλος 21 (10) Εὐγένvιος 14(WI 23) uincentius 15(WII 24) ianuarius de bencuonto 16(WII 1) protogenes 17 (WI 18) dioscuru (s add. m2) 18 (WII 26) hypeneus de hypato thcssaliae 19 (WII 17) lucius 20 (WII 30) lucius de uerona 21 (WII 31) eugenius de hedealychynis 1 uicentius If R uincentium B5 a campania om. αβ CapuaJadd. legatus sanctae ecclesiae (MARIĘ D') romanae (romę M) αβ 2 om.", + "candidate_score": 0.639734, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_34_36", + "bdc_text": "A Marchione electore : Christophems Scherding , Leonardus Cellarius , Alexander Alesius , Joannes Embeccus , Joannes Pannonius . A Salzburgensi :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_293", + "psc_text": "aliquo Cy aliquem A 5 achaicum A,Ca. c. 7 adfuit] add. de Oriente Cou a beatae Cy ab aetate A episcopum (et) expectare, adgrcssos uero ecclesiarum ipsorum iudicium luporum lieurgium Alexandriae et Basilium 〈Ancyrae et〉 Quincianum Gazae nec episcopos nominari necChristianos penitus appcllari nec aliquam cum his habere communionem uel eorum litteras suscipere uel ad ipsos scribere. Theodorum Herarle- ! atum Europae cum suis, [de] Maroniae Ciliciae et Caesareae Palaestinae Narcissum et Acacium, Stephanum Antiocensem, Ursacium Singidunensem Moesiae et Ualentem Mursensem Pannoniae, Minophantum Ephesium, Georgium Laudiciae — licet timens nun adfuerit de Oriente, tamen eo, quod a beato Ale- 8 et add. Bal ecclesiarum ipsorum iudicium]ecclesias ipsorum more cmi. Hal; inlerpres confudit acc. δίϰην el adu. δίϰην c. gen. = more !I Ancyrae et add. Eng et add. Bal 12 de del. Fed maronia W (cf. p.119, 16) Neroniade Bal caessaree IV nareissimum W acatium W 14 panonie W Minophantum", + "candidate_score": 0.639714, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_34_36", + "bdc_text": "A Marchione electore : Christophems Scherding , Leonardus Cellarius , Alexander Alesius , Joannes Embeccus , Joannes Pannonius . A Salzburgensi :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_335", + "psc_text": "β plerique c Id. 7 Asclepas Cm? ascepius H4 8 Musaeus Ballerini mostus A moysius S1 Cou moystus (moytus B2 moestus Φ) a, (moistus D2 H4 zoistus D5) β Moyscus Crabbe Binius Moscus Fab Hardouin Coleti Moschus Labbe Le Quien II 121 Mansi a Tess.) attessalia V' atthessalia V1 thessalia S1, (tessalia B2) II, JH thesalia M D2 D3 tessalonica A theuis A, (tcuis Vx thesuis В3 thedis M) a tebis (thebis D2 H tebiis D5) β (14) Uincentius a Campania de Capua. (15) Ianuarius a Campania de Beneuento. (16) Protogenes a Dacia de Serdica. (17) Dioscorus de Terasia. (18) Himeneus a Tessalia de Ypata. (19) Lucius a Tracia de Cainopoli., (20) Lucius ab Italia de Uerona. (21) Euagrius a Machedonia de Eraclia Linci. AC = 14-21 a = 3. 4. 17-22 β (om. R prae!er 14 = 2) = 3. 4. 39. 10. 40. 11. 41. 12 om. P", + "candidate_score": 0.639578, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_34_36", + "bdc_text": "A Marchione electore : Christophems Scherding , Leonardus Cellarius , Alexander Alesius , Joannes Embeccus , Joannes Pannonius . A Salzburgensi :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_119", + "psc_text": "cf. infra n. 45 Niconius ep. a Trnados) Tcnedo Hardouin Coleli Mansi 3 ab lleliopoli Hardauin Coleti Mansi 4 Squirius Fed (cl. in Sludien II 79-81 uarias formas 'Ισχυᾱς, 'Ισχυϱίων, Seyrus, Scyras, Squiras) quirius A, sed Quirius decinatur n Κύϱιος et est nomen diuersum; cf. infra n. 38 Quirius ep. a Filadelfia Marcota y marcota A 7 euscuius AS' Magnesia Ilardouin Mami magnenia AS2 Magnienia Cou 8 Cyriacus Le Quien I 868 9 ab Adanis uel a Varnis Cou a uanis A a Batnis Hardouin Coleli Mansi 11 a Thaneos ex genet. Τάνεως (Aegypti, cf. Εὐδαίμων iv Τάνει in Breuiario Meliliano PG XXV 376 M et Studien II 82) 12 Callinicus Hardouin callenicus ACγ Pelusio Fab Hardouin pelosio AC 13 euseuius A; cum occurral iam n. 27 Eusebius cp. a Per- • gamo, idem episcopus hoc loco repetilur uel Pergamum iu n. 43 intellegendum est oppidum Thraciae; cf. Studien II", + "candidate_score": 0.639381, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_498_500", + "bdc_text": "Melanchthon publice sese cum quovis paratum esse colloqui , ac rationem fidei suae reddere paratum esse ostendebat . Verum enim vero nulli se autorem ab ea forma discedendi futurum , quae a Caesare proposita , et ab utrisque partibus recepta fuisset . Scire se et expertum saepe privatis in congressibus , quae res gratia et autoritate paucorum tententur ac perficiantur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_64", + "psc_text": "illis — quod nefas erat — communicaremus, et haec frequenter acclamabant. nos enim omnino illis communicare noluimus, nisi eos, quos damnauimus, proiecissent et dignum honorem concilio Orientis tribuerent. § 20 QuacQuae uero ipsi egerint uel quale concilium habuerint. hinc addiscere poteritis. nam Protogenes, sicut supra diximus, apud acta anathematizans Marcellum ut Paulum postcapostea eos in communionem suscepit. Dionisium uero ab Klida prouinciae Acaiae, quem ipsi exposuerunt, in concilio habuerunt. simul secum et exponentes ut cxpositiexpositi. iudices et rei [et] communicantes mysteria diuina pertractant. Bassum autem de Diocleciana ciuitate in flagitiis sceleribusque detectum et merito de Siria deportatum ordinauerunt episcopum. quique apud ipsos sceleratius uiuens detectus et ab ipsis damnatus cum ipsis hodie uidetur esse coniunctus. Aetio Tessalonicensi Protogenes frequenter probra inultamulta criminaque obiecit, quod diceret illum concubus et habuisse et habere, cui communicare numquam uoluit. nunc uero in amicitiarnamicitiam receptus, quasi peiorum consortio expurgatus, apud ipsos habetur ut iustus. Asclepas", + "candidate_score": 0.639354, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_535", + "bdc_text": "de quibus solis , ut ne sententiam dicere , sed tantum ut velut advocati sententiam dicentibus in causa adesse possent , cautum fuisset .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_231", + "psc_text": "iudicium. et non semel neque itennn, sed 1 et mendaciiy et mendaciisC emendatiis A plena] plena A, add. affirmantes Cm2 etsi y si A ex del. Eng quod Cm2 quo ACmly 2 noluerunt, claruit Eng noluerunt 〈uenire〉, claruit Fed claruit noluerunt A claruit Cy 3 ue-. nisse Cy littereris A õ licet] tamen Cou his] ipsis y 8 Asrlepam Cγ eius soeiorum nihil aliud nisi mendaciis et calumniis plcna. et licet ex eo, quod t uocati sunt a dilecto nostro et a consacerdote luJio, noluerunt occurrere et ex his, quae scripta sunt ab eodem lulio, manifestata sit ipsorum calumnia — uenissent enim, si confidissent operibus suis et factis aduersus fratres nostros et conministros-, tamen ex his, quae fecerunt in hac sancta et magna synodo, manifestiorem suam factionem demonstrauerunt. occurrentes etenim aput Sardiram 3 ae uidentes fratres nostros Athanasium, Marcellum et Asclepium timuerunt ad iudicium uenire et non solum semel et", + "candidate_score": 0.639338, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_34_36", + "bdc_text": "A Marchione electore : Christophems Scherding , Leonardus Cellarius , Alexander Alesius , Joannes Embeccus , Joannes Pannonius . A Salzburgensi :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_118", + "psc_text": "uos in domino bene ualere. (43) Eusebius episcopus a Pergamo, opto uos in domino bene ualere. (44) Leucadas episcopus ab Ilio, opto uos in domino bene ualere. (45) Niconius episcopus a Troadosopto uos in domino bene ualere. (46) Adamantius episcopus a Cio, opto uos in domino bene ualere. (47) Edesius episcopus a Coo, opto uos in domino bene ualere. (48) Theodulus episcopus a Neoeaesarea, opto uos in domino bene ualere. (49) Sion episcopus, opto uos in domino bene ualere. 1 l'ison y pyson A Troenada (Galatiae) Fed (cf. Basilius Notit. 277 ó Τϱοϰνάδων et Studien II 79) troada ACy (sell cf. infra n. 45 Niconius ep. a Trnados) Tcnedo Hardouin Coleli Mansi 3 ab lleliopoli Hardauin Coleti Mansi 4 Squirius Fed (cl. in Sludien II 79-81 uarias formas 'Ισχυᾱς, 'Ισχυϱίων, Seyrus, Scyras, Squiras) quirius A, sed Quirius decinatur n Κύϱιος et est nomen diuersum; cf. infra n. 38 Quirius ep.", + "candidate_score": 0.639309, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_320_322", + "bdc_text": "Sic nostri responderunt : alteraque haec super articulis disceptatio fuit . Ad haec iterum Praesides , nobis omnia , ut prius , recusare , et in sententia sua persistere , constitutam colloquio rationem Hagnoae fuisse , eam mutare se non posse .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_71", + "psc_text": "declarare. nos cnim Athanasium et Marcellum, qui in dominum impic blasphemantes scclcrati uixerunt, expositos olim atque damnatos non possumus iterum in episcopatus honore suscipere. quique crucifigentes iterum filium dei atque illum denuo publicantes acerbis ictibus confixerunt. alter enim ipsorum blasphemando in filium dei atque in eius regnum aeterna morte mortuus est semel; alter in corpus domini et misteria eius profano more atrociter peccans ceteraque flagitia inmaniter gerens episcoporum sententia eiectus cstest atque damnatus. quam nb rem. quoniam a parentum traditione discedere non possumus. quia nec talem auctoritatem sumsit ecclesia nec talem potestatem a deo accepit. supradictos ad honorem dignitatemque eccelesiae nec ipsi suscipimus et suscipientes digne damnamus. sed nec alios, qui aut olim aut postea merito damnati sunt. in ecclesia recipimus adhaerentes legibus dci traditionibusque paternis atque ecclesiasticis disciplinis. credentes prophetae dicenti: noli transgredi term i nos aeternos. quos posuerunt patres tui. quare nos numquam fixa solidaque concutimus. sed magis", + "candidate_score": 0.639102, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_358_360", + "bdc_text": "Verum ubi id indixit , et legati nostri repulsi , et mandata contempta , et denique res omnis infecta fuit . Quanquam autem coactus tum quidem concilium differre reiicereque , et id propositum iisdem de causis mutare est , tamen id eo consilio distulit , ut tempus idoneum nactus , id quod coepisset , aliquando persequeretur . Et hactenus quidem occasio se nulla dedit , cum essent quaesitae multae .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_38", + "psc_text": "Palaestinam primo uidetur esse condictmncondictum et, cum minime ab ipso uel ab eius satellitibus ad supradictum concilium occurreretur, post alterum annum in Tyro propter eius facinora necessario iterum celebratur. aduenerunt episcopi do Machedonia et de Pannonia, Bitynia et ex omnibus partibus OriontisOrientis imperatoris iussione constricti. quique actis Athanasi flagitia criminaque cognoscentes non passim nec temere accusatoribus credunt, sed suo de concilio inlustres et laudabiles episcopos eligunt atque in rem praesentem, ubi res gestae erant, de quibus arguebatur Athanasius, mittunt. quique oculata fide cuncta aspicicntesaspicientes atque uera cognoscontescognoscentes ad concilium redeunt eiusque crimina, quae ab accusatoribus obiciobantur, suo testimonio uera confirmant. unde 〈in〉 praesentem Athanasium dignam pro criminibus sontentiamsententiam dicunt. propter quod de Tyro fugiens imperatorem appellat. audit etiam imperator. quique interrogatione habita omnia eius flagitia recognoscens suaillum sententia in exilium deportauit. his ergo itacedontibus rebus cum Athanasius damnatos dignodigne in oxilioexilio haberetur ob meritum facinorum suorum sacrilegus in deum, in", + "candidate_score": 0.639027, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_417", + "bdc_text": "In hac utriusque iuramenti forma primum quidem pars nostra omni actorum copia excludebatur , deinde notarii et substituti nostri , qui iidem et legati , ad hoc colloquium missi erant , ne , domum reversi referre ad suos quicquam possent , iuramenti religione obstringebantur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_136", + "psc_text": "tenens baptizatus ad quietem dei commigrauit, nefas putamus inde aliquid mutilare et tot sanctos et confessores et successores martirum ipsius tractatus conscriptores in aliquo remouere, cum et ipsi praeteritorum eatholicorumcatholicorum secundum scripturas cuncta seniarunt. (quorum fides) mansit usque in haec tempora, quibus pietas tua (a) deo patre per deum et dominum nostrum Iesum Christum regendi orbis accepit (facultatem). ∗∗∗∗∗ 1 hoc sc. concilio Nicaeno; cf. p. 79, 8 3 militare Fab 5 conscribtores (alt. o ex e) A conscriptas res Cml praeteritorum catholicae ecclesiae scriptorum susp. Cou 6 scribturas A cunctas CFab seruauerunt CFab seruauerint Cou quorum fides add. Cou mansit usque coni. Cou mansisseque A 7 a add. Cm2 9 facultatem add. Fed potestatem add. Cou 9—82,1 lacunam indicaui, cf. textum graecum; Ualesius ita suppleuit: uerum miseri homines et infelici sensu praediti iterum ausu temerario se praecones impiae doctrinae renuntiarunt et σβυέϱων τη̄ς τω̃ν 'Ρωμαίων ϰϰλησίας - ἐγνωϰότες δὲ", + "candidate_score": 0.638834, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_214", + "bdc_text": "ut legati Ferdinandi in colloquium reciperentur , et ut inter undenos numerarentur , suffragandique locum haberent :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_235", + "psc_text": "uocati non uenerunt, sicut praediximus, ostendentes etiam ex his falsitatem suam et non solum commentatitiam fraudem aut exquisitam ucrsutiamuersutiam, quam fecerunt prodentes per 2 nostrum susp. Cou A in mg.: ossius eps prefuit synhodo serdicensi 4 qui] A Fab Hardoum, del. Eng qua coni. Cou, sed uidelur potius constructio mutari uel lege: qua-sustinuit, (nieretur), ut 5 utilitati A ut deleri uull Cou 7 nostris] suppl. absentibus Cou; cf. injra W et textum graecum 10 et .om.y 11 prodentes Cp.c. prudentes A uocationibus, uidelicet episcopis conuentis et praecipue bonae senectutis Osio, qui propter tempus et confessionem et tantum laborem [ex] omni reucrentia dignus uidctur, et expectantibus et adhortantibus eos ingredi, quo ea, quae de absentibus conministris rumigerarunt et scripserunt, haec praesentes conuincant. sed uocati non uenerunt, sicut diximus, sed monstrantes ex hoc calumniam suam et non solum insidias et factiones fecerunt clamantes per 12 conucntis Fed conuentibus W Bal conuenientibus Eng", + "candidate_score": 0.638227, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_412_414", + "bdc_text": "actorum copiam nulli extra colloquium facerent : nec ullo pacto cuiquam , quicquam ea de re communicarent , sed simul ac descripta per amanuenses essent , ad se reciperent : postea colloquio finito , collatis conformatisque utriusque inter se exemplaribus , alter alterius exemplar subscriptione sua ratificarent .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_192", + "psc_text": "* * * * * * * * * * 6 scribturis J 7 fimiitatcm add. Fed Textus narratiuus. Huic definitioni omnes in unum catholici conspirantes suscripserunt. (4) eodem in concilio postquam statutum est nihil debere paternam minui traditionem, etiam, qui contra hanc ueniebant, omnium in unum conspirantium spiritali uoce sunt damnati. cuius tractatus hoc est exemplum. cap. 3 EUSEBIO ET YPATIO CONSS. XII. KAL. AUGUST. Damnatio haereticorum. Cum apud locum Ariminensem episcoporum synodus fuisset collecta et tractatum fuisset de fide et sedisset animo, quid agi deberet, Grecianus episcopus a Calle dixit: 'Quantum decuit, fratres carissimi, catholica synodus patientiam habuit e piam ecclesia totiens (se) -9 In A texlus narratiuus jalso scriplura continua cum Definitione contunclus est 15 Ediderunt damnalionem secundum Fab uel Cou liaronius ad a. 359 n. XVII Hardouin I 711-714, Culeti II 898 sqMansi III 299 16 EUSEUIO .1 18 collecta Cy collectus A 20 decuit (nooafjxov)", + "candidate_score": 0.638094, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_398_400", + "bdc_text": "Non enim isti solum in ipsorum parte ab ipsis dissentiebant , quorum sententia de religione diversa ex professo fuit , et qui palam a nobis sentiebant : sed hi etiam , qui conspirare contra nos cum illis maxime cuperent , convenire ipsi inter se non potuerunt . Obstrepere sibi Theologi et Monachi , et cottidie inter se rixari , sine ordine sententiam dicere :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_68", + "psc_text": "consuetudinem non habemus nec ecclcsiaecclesia dei.sed ncc haec docere aliquos patimur nec nouas traditiones inducere, ne proditores fidei traditoresque scripturarum diuinarum, quod nefas est, dicamur, ne a domino et ab hominibus condamnemur. § 22 Uerum illi supradicti etiam haec aduersus nos machinahanturmachinabantur. et quoniam sciebant nos non posse sibi scelestorum beneficio communicare. ex scriptis nos imperatorum terreretenere putabant, ut inuitos ad suam communionem traherent. et spectabant diuidi totius mundi profundam ecclesiae aeternamque pacem propter Athanasium et Marcellum, per quos nomen domini blasphematur in gentibus. quos oportebat, si in se aliquid timoris dei habuissent, ne turbor iste. qui per ipsos natus est. permaneret, a sua prauissima praesumtione uel sero discedere. ne ipsorum causa contra sese seindereturscinderetur ecclesia. aut si in his, qui pro ipsis certantur, metus dei esset. etiamsi nihil damnabile apud ipsos inueniretur. tamen uel quod propter ipsos unitas ecclesiae scinditur et propter insanam rabiem cupiditatemque honoris pax profunda subuertitur.", + "candidate_score": 0.637537, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_411", + "bdc_text": "Omnia scripta dictaque colloquii huius , a se annotata et in ordinem digesta notarii conservarent , ac nihil nec adderent , nec detraherent :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_136", + "psc_text": "tenens baptizatus ad quietem dei commigrauit, nefas putamus inde aliquid mutilare et tot sanctos et confessores et successores martirum ipsius tractatus conscriptores in aliquo remouere, cum et ipsi praeteritorum eatholicorumcatholicorum secundum scripturas cuncta seniarunt. (quorum fides) mansit usque in haec tempora, quibus pietas tua (a) deo patre per deum et dominum nostrum Iesum Christum regendi orbis accepit (facultatem). ∗∗∗∗∗ 1 hoc sc. concilio Nicaeno; cf. p. 79, 8 3 militare Fab 5 conscribtores (alt. o ex e) A conscriptas res Cml praeteritorum catholicae ecclesiae scriptorum susp. Cou 6 scribturas A cunctas CFab seruauerunt CFab seruauerint Cou quorum fides add. Cou mansit usque coni. Cou mansisseque A 7 a add. Cm2 9 facultatem add. Fed potestatem add. Cou 9—82,1 lacunam indicaui, cf. textum graecum; Ualesius ita suppleuit: uerum miseri homines et infelici sensu praediti iterum ausu temerario se praecones impiae doctrinae renuntiarunt et σβυέϱων τη̄ς τω̃ν 'Ρωμαίων ϰϰλησίας - ἐγνωϰότες δὲ", + "candidate_score": 0.63749, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_451_453", + "bdc_text": "Questi de contionibus , ut maxime concordiam remorantibus apud legatum gravissime fuere . Itaque in eam rem sic incubuit is , ut non mediocriter Senatum turbaret prorsus enim , ut in praesentiarum contio tolleretur , agebat . Novum hoc et inexpectatum nostris hominibus , a contionando suos ultro prohibentibus erat .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_68", + "psc_text": "consuetudinem non habemus nec ecclcsiaecclesia dei.sed ncc haec docere aliquos patimur nec nouas traditiones inducere, ne proditores fidei traditoresque scripturarum diuinarum, quod nefas est, dicamur, ne a domino et ab hominibus condamnemur. § 22 Uerum illi supradicti etiam haec aduersus nos machinahanturmachinabantur. et quoniam sciebant nos non posse sibi scelestorum beneficio communicare. ex scriptis nos imperatorum terreretenere putabant, ut inuitos ad suam communionem traherent. et spectabant diuidi totius mundi profundam ecclesiae aeternamque pacem propter Athanasium et Marcellum, per quos nomen domini blasphematur in gentibus. quos oportebat, si in se aliquid timoris dei habuissent, ne turbor iste. qui per ipsos natus est. permaneret, a sua prauissima praesumtione uel sero discedere. ne ipsorum causa contra sese seindereturscinderetur ecclesia. aut si in his, qui pro ipsis certantur, metus dei esset. etiamsi nihil damnabile apud ipsos inueniretur. tamen uel quod propter ipsos unitas ecclesiae scinditur et propter insanam rabiem cupiditatemque honoris pax profunda subuertitur.", + "candidate_score": 0.637482, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_358_360", + "bdc_text": "Verum ubi id indixit , et legati nostri repulsi , et mandata contempta , et denique res omnis infecta fuit . Quanquam autem coactus tum quidem concilium differre reiicereque , et id propositum iisdem de causis mutare est , tamen id eo consilio distulit , ut tempus idoneum nactus , id quod coepisset , aliquando persequeretur . Et hactenus quidem occasio se nulla dedit , cum essent quaesitae multae .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_25", + "psc_text": "omnium ducis, aperte permiscens unamque confusionem de supradictis faciens ut imprudens Galata in aliud euangelium declinauit, quod non est aliud secundum quod beatus apostolus Paulus tales condemnans ait: etsi angelus de caelo aliter annuntiauerit uobis. quam quod accepistis, anathema sit. § 3 Magna autem fuit parentibus nostris atque maioribus sollieitudosollicitudo de supradicta praedicatione sacrilega. condicitur namque in Constantinopolim ciuitatem sub praesentia beatissimae memoriae Constantini imperatoris concilium episcoporum. ex inultismultis Orientalium prouinciis aduenerunt. ut hominem nialismalis rebus inbutum salubri consilio reformarent et ille ammonitione, sanctissima correptionrcorreptione, correptus a sacrilega praedicatione discederet. quique increpantes illum et exprobantes necnon etiam caritatis affectu 2 Col. 1,15 cf, loh. 6, 35 sqq, 3 cf. loh. 10, 7. 9 cf. loh. 1,4 et saepius 16 Gal. 1, S. !i 1 cocpti y coepit AC 3 et quidem hoc Fed equidē hoc A eadem haec γ' nee] ac Cou Hardouin nec = 'uel' post negationem n concupiscentia", + "candidate_score": 0.637132, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_24_26", + "bdc_text": "A Ferdinando rege : Secoviensis episcopus , Fridericus Nausea , Joannes Cocleus , Martinus nescio quis . A Moguntino :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_118", + "psc_text": "uos in domino bene ualere. (43) Eusebius episcopus a Pergamo, opto uos in domino bene ualere. (44) Leucadas episcopus ab Ilio, opto uos in domino bene ualere. (45) Niconius episcopus a Troadosopto uos in domino bene ualere. (46) Adamantius episcopus a Cio, opto uos in domino bene ualere. (47) Edesius episcopus a Coo, opto uos in domino bene ualere. (48) Theodulus episcopus a Neoeaesarea, opto uos in domino bene ualere. (49) Sion episcopus, opto uos in domino bene ualere. 1 l'ison y pyson A Troenada (Galatiae) Fed (cf. Basilius Notit. 277 ó Τϱοϰνάδων et Studien II 79) troada ACy (sell cf. infra n. 45 Niconius ep. a Trnados) Tcnedo Hardouin Coleli Mansi 3 ab lleliopoli Hardauin Coleti Mansi 4 Squirius Fed (cl. in Sludien II 79-81 uarias formas 'Ισχυᾱς, 'Ισχυϱίων, Seyrus, Scyras, Squiras) quirius A, sed Quirius decinatur n Κύϱιος et est nomen diuersum; cf. infra n. 38 Quirius ep.", + "candidate_score": 0.637048, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_237", + "bdc_text": "Gravabat enim principio , non quod legati Ferdinandi in colloquium adhiberentur , sed quod hi quidem adhiberentur , nostri vero excluderentur , qui supra hos ter denos et pauci et praestantes viri , et tales denique erant , quibus cum isti ter undeni nostri consilia omnia communicare necesse haberent .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_235", + "psc_text": "uocati non uenerunt, sicut praediximus, ostendentes etiam ex his falsitatem suam et non solum commentatitiam fraudem aut exquisitam ucrsutiamuersutiam, quam fecerunt prodentes per 2 nostrum susp. Cou A in mg.: ossius eps prefuit synhodo serdicensi 4 qui] A Fab Hardoum, del. Eng qua coni. Cou, sed uidelur potius constructio mutari uel lege: qua-sustinuit, (nieretur), ut 5 utilitati A ut deleri uull Cou 7 nostris] suppl. absentibus Cou; cf. injra W et textum graecum 10 et .om.y 11 prodentes Cp.c. prudentes A uocationibus, uidelicet episcopis conuentis et praecipue bonae senectutis Osio, qui propter tempus et confessionem et tantum laborem [ex] omni reucrentia dignus uidctur, et expectantibus et adhortantibus eos ingredi, quo ea, quae de absentibus conministris rumigerarunt et scripserunt, haec praesentes conuincant. sed uocati non uenerunt, sicut diximus, sed monstrantes ex hoc calumniam suam et non solum insidias et factiones fecerunt clamantes per 12 conucntis Fed conuentibus W Bal conuenientibus Eng", + "candidate_score": 0.636993, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_607", + "bdc_text": "Eam rem ex uniuscuiusque consilio et commoditate constituendam esse .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_409", + "psc_text": "caelis et in terra, uisibilia et inuisibilia siue troni siue dominationes siue principatus siue potestates; omnia per ipsum et in ipso condita sunt et ipse es't ante omnes. 'imago' ergo 'dei inuisibilis' ex nihilo, credo, est et coepit a tempore! aut quia 'primogenitus omnis creaturae' est ordo quidam in eo conexae (et) congenitae creationis exprimitur! sed non sequitur 'primogenitum omnis creaturae': 'quia in ipso constituta sunt omnia in caelis et in terra', id est in ipso uniuersorum elementorum uisibilium et inuisibilium condita et constituta materia est et idcirco 'omnia per ipsum et in ipso' ? idcirco 'primogenitus omnis crcaturaecreaturae', quia in eodem iam a principio omnium, quae effecturus erat, omnia generationum initia constiterunt. atque ita non in ordine creaturarum, quae in ordine constitutae sunt, primus in numero est, sed ipse 'imago dei inuisibilis', manens per uirtutem efficiendi semper in ipso, se primogenitum habuerit eorum, quae per ipsum in caelo et", + "candidate_score": 0.636976, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_604", + "bdc_text": "( prorsus quasi solliciti de nobis essent , ne nos inter nos pugnam cui diceremus ) Acta per singula integreque ut conscriberentur :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_73", + "psc_text": "per se siue per scripta communicant. quare uos nec ad illos scribere umquam debetis nec ab ipsis scripta suscipere. iam quod superest. oramus uis, 6 Hebr. 6, 6 10 cf. Rom. 6, 10 19 Prou. 22, 28 2 unusquique Cou 5 depositos Cm2; cl. p. 60. 12 6 honorem Cy 7 itrrum] uerum C Fab s irtihus confixerunt Cm2 actibus conflixerunt ACml 9 regno .4 10 et add. Cou mysteriaque C p. c. 11 prophano A flagatia A 12 adque A 15 at A 16 suscipimus y suscepimus A 19 noli y nolite A 23 A in mg. : Iniuste calūnas catholicis epis infertis id t ossio protogines atanasio marcello ascleple (alt. e er o) paulo iulio et caeteris 25 protoiene A asclepe .1 26 nec Cou ne A 27 fort. reiecto 28 nec uos y dilectissimi fratres, ut unitati eeclesiaeecclesiae consulatis (et) paci perpetuae, sanctos episcopos eligatis, in quibus", + "candidate_score": 0.636552, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_25", + "bdc_text": "Secoviensis episcopus , Fridericus Nausea , Joannes Cocleus , Martinus nescio quis .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_117", + "psc_text": "Filetus episcopus a Iuliopoli, opto uos in domino bene ualere. (34) Squirius episcopus a Mareota, opto uos in domino bene ualere. (35) Filetus episcopus a Cratia, opto uos in domino bene ualere. (36) Timasarcus episcopus, opto uos in domino bene ualere. (37) Eusebius episcopus a Magnesia, opto uos in domino bene ualere. (38) Quirius episcopus a Filadelfia, opto uos in domino bene ualere. (39) Pison episcopus ab Adanis, opto uos in domino bene ualere. (40) Thimotheus episcopus, opto uos in domino bene ualere. (41) Eudemon episcopus a Thaneos, opto uos in domino bene ualere. (42) Callinicus episcopus a Pelusio, opto uos in domino bene ualere. (43) Eusebius episcopus a Pergamo, opto uos in domino bene ualere. (44) Leucadas episcopus ab Ilio, opto uos in domino bene ualere. (45) Niconius episcopus a Troadosopto uos in domino bene ualere. (46) Adamantius episcopus a Cio, opto uos in domino bene ualere. (47) Edesius", + "candidate_score": 0.636521, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_24_26", + "bdc_text": "A Ferdinando rege : Secoviensis episcopus , Fridericus Nausea , Joannes Cocleus , Martinus nescio quis . A Moguntino :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_117", + "psc_text": "Filetus episcopus a Iuliopoli, opto uos in domino bene ualere. (34) Squirius episcopus a Mareota, opto uos in domino bene ualere. (35) Filetus episcopus a Cratia, opto uos in domino bene ualere. (36) Timasarcus episcopus, opto uos in domino bene ualere. (37) Eusebius episcopus a Magnesia, opto uos in domino bene ualere. (38) Quirius episcopus a Filadelfia, opto uos in domino bene ualere. (39) Pison episcopus ab Adanis, opto uos in domino bene ualere. (40) Thimotheus episcopus, opto uos in domino bene ualere. (41) Eudemon episcopus a Thaneos, opto uos in domino bene ualere. (42) Callinicus episcopus a Pelusio, opto uos in domino bene ualere. (43) Eusebius episcopus a Pergamo, opto uos in domino bene ualere. (44) Leucadas episcopus ab Ilio, opto uos in domino bene ualere. (45) Niconius episcopus a Troadosopto uos in domino bene ualere. (46) Adamantius episcopus a Cio, opto uos in domino bene ualere. (47) Edesius", + "candidate_score": 0.636409, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_138", + "bdc_text": "In Caesaris epistola ostendebatur , Granvellam ad haec comitia destinatum , negotiis subitis impeditum esse , Caesarem orare , ut si ille in tempore non adesset , res tanta ne differreretur , nec sumptus frustra fierent , sed colloquio praefecti praesides pergerent , et illum ne expectarent .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_235", + "psc_text": "uocati non uenerunt, sicut praediximus, ostendentes etiam ex his falsitatem suam et non solum commentatitiam fraudem aut exquisitam ucrsutiamuersutiam, quam fecerunt prodentes per 2 nostrum susp. Cou A in mg.: ossius eps prefuit synhodo serdicensi 4 qui] A Fab Hardoum, del. Eng qua coni. Cou, sed uidelur potius constructio mutari uel lege: qua-sustinuit, (nieretur), ut 5 utilitati A ut deleri uull Cou 7 nostris] suppl. absentibus Cou; cf. injra W et textum graecum 10 et .om.y 11 prodentes Cp.c. prudentes A uocationibus, uidelicet episcopis conuentis et praecipue bonae senectutis Osio, qui propter tempus et confessionem et tantum laborem [ex] omni reucrentia dignus uidctur, et expectantibus et adhortantibus eos ingredi, quo ea, quae de absentibus conministris rumigerarunt et scripserunt, haec praesentes conuincant. sed uocati non uenerunt, sicut diximus, sed monstrantes ex hoc calumniam suam et non solum insidias et factiones fecerunt clamantes per 12 conucntis Fed conuentibus W Bal conuenientibus Eng", + "candidate_score": 0.635958, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_130", + "bdc_text": "Videbatur enim nostris quidem hominibus , convenisse hoc tempore etiam in causis summis et certissimis tantisper libertatem iuditiorum moderari , et tam graves sententias suspendere , et minime odiosissimas et gravissimas in Imperio res excitari oportuisse , dum paci publicae omnium consuleretur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_209", + "psc_text": "impia fallacissimorum hominum calliditate renouatum hocque, quo etiam in Romani imperii negotiis quies carpitur, rex angitur, palatium feruet, episcopi circumcursant, officiales magistri uolitant, aduersus apostolicos uiros officiorum omnium festinatione turbatur. ita ubique agitur, trepidatur, instatur, ut plane iniquitatem huius adsertionis optinendi labor et cura prodiderit. § 2 enimuero uersari in sermone hominum iam diu memini quosdam sacerdotum dei idcirco exulare, quod in Athanasium sententiam non ferunt, et hic error prope omnium mentes occupauit, ut sub nomine eius non satis unicuique eorum dignam causam suscepti exilii arbitrentur. cap. 5 § 1 Praetermitto autem, licet potissima regi sit deferenda reuerentia — quia enim a deo regnum est —, non tamen aequanimiter iudicium eius episcopalibus arbitriis admitti, quia Caesaris ('aesariCaesari, deo autem reddenda, quae dei sunt. taceo imperatoris sublata causae cognitione iudicium, non queror extorqueri de absente sententiam, quamuis apostolo dicente: ubi fides est, ibi et 1ibertas est pati istud simplicitas sacerdotalis non", + "candidate_score": 0.635842, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_535", + "bdc_text": "de quibus solis , ut ne sententiam dicere , sed tantum ut velut advocati sententiam dicentibus in causa adesse possent , cautum fuisset .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_49", + "psc_text": "Cou asclepas ACFab qui om. CFab 21 quodquot A 22 credendunt A 23 commercium A,Ca.c. 24 quondam C cundam A quendam y 26 regionibus suis Cy. positos, ignorantes gestorum fidem, iustam sententiam conabantur perfringere ad illos referentes actus suos, qui illos per omnia nesciebant. astute hoc faciunt. scientes enim de iudicibus, de accusatonbusaccusatoribus, de testibus multos decessisse post tot tantasque sententias putauerunt aliud restaurare iudicium uolentesnolentes apud nos causam dicere, qui neque illos excusauimus neque iudicauimus. qui enim iudicauerunt, iam ad dominum perrexenJlltperrexerunt. § 12 FolueruntVoluerunt autem etiam Orientalibus episcopis et ueniunt pro iudicibus defensores, pro defensoribus ni. eo tempore cum eorum defensio non ualebat, maxime cum tunc defendi minime potuerunt, quando illos accusatores sui faciem ad faciem arguebant. nouam legem introducere putauerunt, ut Orientales episcopi ab Occidentalibus iudicarentur. et uolebant ecclesiae iudicium per eos posse constare, qui non tam illorum miserebantur, quam actibus suis. hoe itaque nefas quoniam numquam", + "candidate_score": 0.635759, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_414", + "bdc_text": "postea colloquio finito , collatis conformatisque utriusque inter se exemplaribus , alter alterius exemplar subscriptione sua ratificarent .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", + "candidate_score": 0.635502, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_218_220", + "bdc_text": "ut undeni hinc inde soli in disputatione loquerentur , caeteri non actores essent , sed advocati loquentibus assisterent : ut notarii tantum quatuor , duo hinc , duo istinc constituerentur iure iurando astricti : ut legati principum actorum copiam principibus suis ita communicarent , ut ne quid omnium ante factam Caesari relationem evulgaretur :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_52", + "psc_text": "Cou 9 re∗i A 11 faciaem ad A facie ad Cm2 18 cum adhuc γ 20 depositioni Cm2 Cou; cj. p. 49,17 exponendis 25 maiorum A, Ca. c. 28 qm̅ A quando C p. c., Fab 29 morte A 30 iudicumque Cy iuditiumqueA co A quod y 31 qetustas y obscurarentur Fed obscurarunt A, (-rant m2) C obscuraret y commodantcs non rcete lulius urbis Romae episcopus, MaxiininusMaximinus et Ossius ceterique conplures ipsorum concilium apud Serdicam fieri ex imperaturis benignitate sumserunt —, occurrinius ad Serdicam litteris imperatoris conurnticonuenti. quo cum uenissemus, didicimus in media ecclesia Athanasium, Marcellum, omnes sceleratos concilii sententia pulsos et merito singulos pro suis facinoribus praedam- natos cum Ossio et Protogene sedere simul et disputare et - quod est deterius - diuina misteria celebrare. nec confundebatur Protogenes Serdicae episcopus communicare Marcello haeretico, cuius et sectam et reprobunireprobum sensum in concilio quater sententiis episcoporum suscribens propria uoce ipse damnauerat.", + "candidate_score": 0.635229, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_230", + "bdc_text": "cum de nobis arbitrandum , inter arbitros stare vidisses , et eos quidem plerosque maxime et veritati et nobis infestos , quod illorum libelli seditiosissimi non ita pridem emissi palam declarant .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_496", + "psc_text": "C disceptationum tenorem y arbitros Fed arbitror AC arbitrio y 25 conscientiam ACml ucstrarum communionom initis. ncc id saltem consilii sumitis, sin pudor aliquos fefellisset, Ariminensem synodum aestimari. dolum enim uestrum in non anathematizandis uestris statim prodidistis. § 2 (3). Nam in conuentu multorum uos arguentium, cur etiam non creaturam dci filium diceretis, respondistis sanctis Ariminensibus non Christum creaturam negatum fuisse, sed dissimilemcetens creaturis, quia in eo, quod dictum sit 'non esse creatum uelut ceteras facturas', non (dictum sit), quia creatio non sit, sed excipiatur a ceteris, ut, licet omnino dissimilis ceteris sit, tamen ut ipse aliud non sit, quasi uero ulla creatura aliis sit similis, ut angelus homini, homo aui, auis pecudi. haec si mentior, testes sunt, qui audierunt. quodsi et ipsi tacebunt, loquitur mecum defensus a uobis impiissime liber uester, in quo ut uitrum hvacinto, ita filius patri et deo Christus alienus est. deinde, in quo audientes fefellistis,", + "candidate_score": 0.63502, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_225", + "bdc_text": "Tribus ex partibus colloquium totum , qualiter institutum fuerat , constare oportebat , arbitrorum , reorum , qui nos eramus , et accusatorum , qui erant nostri adversarii .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_365", + "psc_text": "intendat et, quid in huiuscemodi negotiis tenere se arbitrii uelit, expendat. taceo interim de iudiciorum auctoribus. existant haec duo iudicata: unum, quod crimen adfirmet, criminis locum nuncupet, perpessae iniuriae 2 arbitor A interpraetationē A 5 iudicum Cy iudicium A 6 fugat A graues A 7 A in mg.: que fuit accussatio sci athanasi at de origine C Fab 9 Scvras Fel (cf. infra I.10 et 15, p. 141, 21 el 24 et. Studien 11 80)'Schyras Cm2 Scyrus y syrus A presb! A 10 Schyras Cm2 Scyrus y 12 graues A 13 ecclesiā A 15 Schyras Cm2 SCJTUS y 17 pr. si om. Fab 18 indices y 19 patuit coni. Cou potuit A eos sc. adseruisse 20 indicarunt γ constitutos non fuisse Cy, sed Cou coni.: ut cos, qui postea indicarunt, conspicuum est mentitos non fuisse , esse] est S1 fuitC fui A 22 communis Cou communionis A 23cruditus Cy cruditus", + "candidate_score": 0.634624, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_25", + "bdc_text": "Secoviensis episcopus , Fridericus Nausea , Joannes Cocleus , Martinus nescio quis .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_110", + "psc_text": "Acacius episcopus a Caesarea, opto uos in domino bene ualere. (10) TheodonisTheodorus episcopus ab Heraclia, opto uos in domino bene ualere. (11) Quintianus episcopus a Gaza, opto uos in domino bene ualere. (12) Marcus episcopus ab Aretusa, opto uos in domino bene ualere. 2 Formula opto uos elc. hoc loco in A per errorem posita est; uidetur librarius notam margimlem, quae in archetypo ad 1. 6, ubi post Gerontii episcopi nomen salutandi formula omissa erat, pertinebat, /also loco inseruisse; in sequcnlibus subscriplionibus uoces episcopus et domino semper ita abbreuiatae sunt: episc, dno; de singulis nominibus et episcoporum et sedium episcopalium u. Sludien II 70—92 ; ibidem p. 92 sq. u. de numero episcoporum et p. 91-97 de prouinciis, ex quibus episcopi conuenerant. ex editoribus praeler Fabrum et Couslantium collati sunt imprimis edilores colleclionum canonum, sc. Binius I 452, Ed. regia III 99 sq., Labbe-Cossart II 710—712, Hardouin I 681—684, Coleti", + "candidate_score": 0.634458, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_513", + "bdc_text": "non dum satis Ratispona Comitia propinqua erant , ut certantes avocare possent .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_46", + "psc_text": "perfacile in communione receptus est. exinde coepere illi non tam pro ipso quam pro suis actibus laborare, quod illi pertemere credendo communicaueuntcommunicauerunt. etenim si fuerunt illae litterae aliquorum, non tamen eorum, qui aut iudicesindices fuerant aut in concilio adsederant. quae quidem etiam si essent aliquorum, temere illi fidem pro se dicenti habere numquam deberent. § 11 Sed et iudices, qui illum digne sententiauerunt, credere noluerunt (11) ideo. quia et alii quique in praeteritum pro suis facinoribus detecti sunt, nunc cum Marcello et Athanasio coniuncti sunt — dicimus autem Asclepan, qui ante decem et septem annos episcopatus honore discinctus est, deinde Paulum et Lucium et quotquot talibus coniuncti sunt — circumeuntes simul exteras regiones persuadebant iudicibus non esse credendum illis, qui in eos digne sententiam protulerunt, ut hoc genere commercii sibi quondam ad episcopatus reditum procurarent. ncc in ipsis locis, in quibus peccauerant, nec in proximis uel ubi accusatores habebant, se", + "candidate_score": 0.63443, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_461", + "bdc_text": "Nostri , adito Senatu , ostendebant , eum virum , qui tredecim annis antea , et nunc toto Comitiorum tempore , interpellante nemine , contionatus fuisset , sine eorum ignominia , qui huc evangelii defendendi causa venissent , refici hoc tempore et se praesente non posse .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_56", + "psc_text": "uel occultabat Cou illi∗∗∗A restite- bant A 27 longinquisque Cm2γ 30 negabat A ante damnarunt. his itaque communicare nefas duximus neque cum profanis uoluimusnoluimus sancta domini sacramenta miscere seruantcsseruantes et tenentes ccclcsiasticacecclesiasticae (regulae) disciplinam. nam ut non supradictos Ossium a se Protogencmque dimitterent. conscientia forte mala. qua sibi eorum unusquisque metuebant, nudari ab aliquo. quae adpalam fieri magnopere pprtimpscpbantpertimescebant. nec sic in coseos audebat eorum aliquis sententiam dicere, ne et se ipse damnaret, quod illis contra interdictum communicassent, quibus communicare nullo genere oporteret. § 17 Uerum nos iterum illos atque iterum rogabamus, ne firma solidaque concuterent, nc subuerterent legem nec iura diuina turbarent, ne cuncta confunderent atque traditionem ecclesiae ne quidem in modica parte frustrarent, sed necnouam sectam inducerent aut Orientalibus episcopis conciliisque sanctissimis de Occidente uenientes aliqua in parte praeponerent. at illi contra despicientes haec nobis minabantur et sese Athanasium et ceteros sceleratos uindicaturos pollicebantur, quasi uero aliud facere", + "candidate_score": 0.634386, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_182", + "bdc_text": "Graviter etiam et acerbe ferebant nostri homines , quod omnis et domestici mali , et quantum in vicinis gentibus esset causa , nobis ut pestilentibus haereticis attribueretur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_28", + "psc_text": "et peccato et est a semet ipso damnatus, actis eum ecclesiasticis damnauerunt, ne ulterius oues Christi pestiferis contactibus malis macularet. tunc namque etiam eius aliquos prauissimos sensus contra fidem rectam ecclesiamque sanctissimam propter memoriam posterorum cautelamque suis sanctissimis scripturis itr archiuo ecclesiae condiderunt. sed haec quidem secundum impietatem Marcelli haeretici prima fuerunt; peiora sunt deinde subsecuta. nam quis fidelium credat aut patiatur ea, quae ab ipso male gesta atque conscripta sunt quaeque digne anathematizata sunt iam cum ipso Marcello a parentibus nostris in Constantinopoli ciuitate? namque liber sententiarum extat in ipsum ab episcopis conscriptus, in quo libmlibro etiam isti, qui nunc cum ipso sunt Marcello atque illi fauent, id est Protogenes Sardicae ciuitatis episcopus et Cyriacus a Naiso, in ipsum sententiam manu propria conscripserunt. quorum manus ualens testatur fidem sanctissimam nullo genere mutandam nec ecclesiam sanctam praedicatione falsa subuertendam, ne hoc modo pestis ac lues animarum hominibus grauissima importetur Paulo", + "candidate_score": 0.633547, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_238", + "bdc_text": "Itaque absurdum videbatur colloquio excludere , et principum ad hoc colloquium legatos et eorum qui in colloquio essent consiliorum omnium socios .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_53", + "psc_text": "pulsos et merito singulos pro suis facinoribus praedam- natos cum Ossio et Protogene sedere simul et disputare et - quod est deterius - diuina misteria celebrare. nec confundebatur Protogenes Serdicae episcopus communicare Marcello haeretico, cuius et sectam et reprobunireprobum sensum in concilio quater sententiis episcoporum suscribens propria uoce ipse damnauerat. unde manifestum est, quia sese ipse sua sententia condemnauit, cum se illi communicando participem fecit. § 15 Uerum nos tenentes ecclesiasticae regulae disciplinam et uolentes miseros in aliquantulum iuuare mandauimus illis, qui cum Protogene et Ossio fuerunt, ut de suo coetu damnatusdamnatos excluderent neque peccatoribus communicarent; deinde una nobiscum audirent ea. quae a nostris patribus contra ipsos in praeteritum fuerant iudicata. nainnam liber Marcelli non expectabat accusationem — per se enim aperte haereticus noscebatur - et, ne falsis suggestionibus crederent, non eorum quisquam prauissimam mentem propter locum episcopatus obscurabat. at illi contra haec resistebant — qua ratione, nescimus — nec", + "candidate_score": 0.633051, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_431", + "bdc_text": "Iniquum etiam hoc et contra legationis fidem esse putabant , quod substituti , quos ex legatorum nostrorum numero subsidio notariis adiunxeramus , domum reversi , quid actum esset , narrare ne iis quidem auderent , unde essent missi .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_153", + "psc_text": "decem legatos, qui, ubi uenerunt ad imperatorem, suscepti sunt, ita ut legati catholicorum non susciperentur; atque longa dilatione fatigati et minis imperatoris perterriti damnauerunt integram fidem, quam antea defendebant, et susceperunt perfidiam, quam ante damnauerunt. haec ita esse cx subiectis inuenies. Gesta Nicaena GESTA, UBI PRAEUARICATI SUNT EPISCOPI LEGATI A FIDE VERA, INCIPIUNT. Eusebio et Ypatio conss VI. Idus Octobris. § 1 (5). Cum consedissent episcopi mansionis Nicheae, quae 2 meritis] praem. pro y 4 iidem alesius scriptura = libellus ; cf. Studien I 75 instruent Ualesius 5 in A falso sequens textus nurratiuus cum epistula coniunclus est, cj. notam ad l. 18 ϰαι σωτηϱίας xai είϱήνης, η̑ν ij θειότης σοι είς τὸ διηνεϰἑς χαϱιείται.oi δè t ήμέτεϱοι πϱέσβεις τάς re ύπογϱαϕὰς xai τὰς τω̃ν ἐπισϰόπων πϱοσηγοϱίας ϰομίζουσιν, οι̎τινες xai ἐξ αὐτω̃ν τω̃ν ϑείων γϱαϕω̃ν ιὴν σὴν ἀναδιδάξουσιν δσιότητα. 6 εἰ̕̕̕̕̕ς τὸ διηνεϰές σοι Theod 7 rt om. Socr Soz", + "candidate_score": 0.632877, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_256_258", + "bdc_text": "pro Saxone Henrico : Andreas Camitianus , Joannes Brentius , Nicolaus Schoublinus ; pro Marggravis Georgio et Albrechto :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_228", + "psc_text": "Theogene. Ursacio, Ualente, Minophanto et Stephano Iulio consacerdoti, Romanae ecclesiae episcopo, aduersus praedictos conministros nostros, hoc est Athanasium episcopum Alexandriae et Marcellum episcopum Ancyrae Galatiae nec non etiam Asclepam episcopum Gazae, scripserunt et. de aliis partibus episcopi adhibentes quidem testimonium sinceritati conministri nostri Athanasii, facta autem Eusebii ct 8 propter eas Bal propterea W ; cf. Theod 9 olim Bal ol W Mari—Thcugene (cf. p. 111, 15)] maritheo dorotheo W 10 minophanto ex Μηνοϕάτψ comsacerdoti W romana W 11 ho Wm1 13 adibentes W τούτων xai πάντων ήμω̃ν ϑάνατον ύπομείνας xai δι'έαυου̃ τὴν εις ovoavov α̃νοδον πᾱσιν ήμιν δεδωϰώς. 2. Πάλαι μὲν ούν γϱαψάντων τω̄ν πεϱι Ευ̉σέιον 'Ιουλίω̩ τω̨̄ συλλειτουϱγω̨̄ ήμω̄ν, τω̜̃ τη̃ς 'Ρωμαίων ὲϰϰλησίας ὲπισϰόπω̨, xaza τω̄ν πϱοειϱημένων συλλει- τουϱγω̄ν ήμω̃ν — λέγομεν δὴ 'Αϑανασίου xai Μαϱϰέλλου xai 'Ασϰληπᾱ — ε̆γϱαψαν xai oi ὰπὸ τω̄ν α̃λλων μεϱω̃ν ὲπίσϰοποι, μαϱτυϱοῡντες μὲν τη̄ xaDa- ϱότητι του̃ συλλειτουϱγοῡ ήμω̄ν 'Αϑανασίου, τὰ de", + "candidate_score": 0.632768, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_46_48", + "bdc_text": "A Saxone electore : Joannes Deltzius , Franciscus Burckardus , Chilianus Goldstein , Philippus Melanchthon , Caspar Crucigerus , Justus Menius . A Saxone Henricho :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_293", + "psc_text": "aliquo Cy aliquem A 5 achaicum A,Ca. c. 7 adfuit] add. de Oriente Cou a beatae Cy ab aetate A episcopum (et) expectare, adgrcssos uero ecclesiarum ipsorum iudicium luporum lieurgium Alexandriae et Basilium 〈Ancyrae et〉 Quincianum Gazae nec episcopos nominari necChristianos penitus appcllari nec aliquam cum his habere communionem uel eorum litteras suscipere uel ad ipsos scribere. Theodorum Herarle- ! atum Europae cum suis, [de] Maroniae Ciliciae et Caesareae Palaestinae Narcissum et Acacium, Stephanum Antiocensem, Ursacium Singidunensem Moesiae et Ualentem Mursensem Pannoniae, Minophantum Ephesium, Georgium Laudiciae — licet timens nun adfuerit de Oriente, tamen eo, quod a beato Ale- 8 et add. Bal ecclesiarum ipsorum iudicium]ecclesias ipsorum more cmi. Hal; inlerpres confudit acc. δίϰην el adu. δίϰην c. gen. = more !I Ancyrae et add. Eng et add. Bal 12 de del. Fed maronia W (cf. p.119, 16) Neroniade Bal caessaree IV nareissimum W acatium W 14 panonie W Minophantum", + "candidate_score": 0.632204, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_535", + "bdc_text": "de quibus solis , ut ne sententiam dicere , sed tantum ut velut advocati sententiam dicentibus in causa adesse possent , cautum fuisset .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_45", + "psc_text": "silicet A et om.y adulationeque A 28 pestiferum A 29 eius actus y' scripta a singulis emendicando ecclesias pacificas perturbabat aut ipse sibi nouas pro sua uoluntate fingebat. nihil tamen hoc ualere potuit ad iudicium iam dudum a sanctissimis et inlustribus episcopis consccratumconsecratum. non enim commendatio eorum, qui nec in concilio iudicesindices fuemntfuerunt nec concilii iudicium habuenmthabuerunt aliquando nec praesentes, cura supradictus Athanasius audiretur, fuisse noscuntur, aut ualere illi potuit aut prode esse. denique cum sibi haec in cassum prouenisse cognosceret, ad Iulium Romam perrexit, sed et ad ltaliaeItaliae quosdam ipsius partis episcopos. quos seducens per epistularum falsitatem ab hisdem perfacile in communione receptus est. exinde coepere illi non tam pro ipso quam pro suis actibus laborare, quod illi pertemere credendo communicaueuntcommunicauerunt. etenim si fuerunt illae litterae aliquorum, non tamen eorum, qui aut iudicesindices fuerant aut in concilio adsederant. quae quidem etiam si essent aliquorum, temere illi fidem pro se", + "candidate_score": 0.632006, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_203", + "bdc_text": "Ita denique cum nostri et legatum et praesides , et eos , qui inter adversarios concordiae studere videbantur , acriore responso in ipso praesertim colloquii principio frustra se alienaturos , et apologia hac nunc quidem nihil effecturos esse viderent , in commune responsum concesserunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_64", + "psc_text": "illis — quod nefas erat — communicaremus, et haec frequenter acclamabant. nos enim omnino illis communicare noluimus, nisi eos, quos damnauimus, proiecissent et dignum honorem concilio Orientis tribuerent. § 20 QuacQuae uero ipsi egerint uel quale concilium habuerint. hinc addiscere poteritis. nam Protogenes, sicut supra diximus, apud acta anathematizans Marcellum ut Paulum postcapostea eos in communionem suscepit. Dionisium uero ab Klida prouinciae Acaiae, quem ipsi exposuerunt, in concilio habuerunt. simul secum et exponentes ut cxpositiexpositi. iudices et rei [et] communicantes mysteria diuina pertractant. Bassum autem de Diocleciana ciuitate in flagitiis sceleribusque detectum et merito de Siria deportatum ordinauerunt episcopum. quique apud ipsos sceleratius uiuens detectus et ab ipsis damnatus cum ipsis hodie uidetur esse coniunctus. Aetio Tessalonicensi Protogenes frequenter probra inultamulta criminaque obiecit, quod diceret illum concubus et habuisse et habere, cui communicare numquam uoluit. nunc uero in amicitiarnamicitiam receptus, quasi peiorum consortio expurgatus, apud ipsos habetur ut iustus. Asclepas", + "candidate_score": 0.631853, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_15_17", + "bdc_text": "Nec de parte adversa quicquam in mora fuit . Sero praesides , Colonienses decima , quarta decima Treverenses , octava et decima Moguntinenses , Palatini vigesima post terminum constitutum die , et quidem ex vicino maxime loco ( credo , quia ante caeteros frustra venissent ) , post haec etiam pontificis et Ferdinandi legati venerunt . Nomina vero eorum , qui ad ista Comitia missi fuerunt sunt haec .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_53", + "psc_text": "pulsos et merito singulos pro suis facinoribus praedam- natos cum Ossio et Protogene sedere simul et disputare et - quod est deterius - diuina misteria celebrare. nec confundebatur Protogenes Serdicae episcopus communicare Marcello haeretico, cuius et sectam et reprobunireprobum sensum in concilio quater sententiis episcoporum suscribens propria uoce ipse damnauerat. unde manifestum est, quia sese ipse sua sententia condemnauit, cum se illi communicando participem fecit. § 15 Uerum nos tenentes ecclesiasticae regulae disciplinam et uolentes miseros in aliquantulum iuuare mandauimus illis, qui cum Protogene et Ossio fuerunt, ut de suo coetu damnatusdamnatos excluderent neque peccatoribus communicarent; deinde una nobiscum audirent ea. quae a nostris patribus contra ipsos in praeteritum fuerant iudicata. nainnam liber Marcelli non expectabat accusationem — per se enim aperte haereticus noscebatur - et, ne falsis suggestionibus crederent, non eorum quisquam prauissimam mentem propter locum episcopatus obscurabat. at illi contra haec resistebant — qua ratione, nescimus — nec", + "candidate_score": 0.631716, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_238", + "bdc_text": "Itaque absurdum videbatur colloquio excludere , et principum ad hoc colloquium legatos et eorum qui in colloquio essent consiliorum omnium socios .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_64", + "psc_text": "illis — quod nefas erat — communicaremus, et haec frequenter acclamabant. nos enim omnino illis communicare noluimus, nisi eos, quos damnauimus, proiecissent et dignum honorem concilio Orientis tribuerent. § 20 QuacQuae uero ipsi egerint uel quale concilium habuerint. hinc addiscere poteritis. nam Protogenes, sicut supra diximus, apud acta anathematizans Marcellum ut Paulum postcapostea eos in communionem suscepit. Dionisium uero ab Klida prouinciae Acaiae, quem ipsi exposuerunt, in concilio habuerunt. simul secum et exponentes ut cxpositiexpositi. iudices et rei [et] communicantes mysteria diuina pertractant. Bassum autem de Diocleciana ciuitate in flagitiis sceleribusque detectum et merito de Siria deportatum ordinauerunt episcopum. quique apud ipsos sceleratius uiuens detectus et ab ipsis damnatus cum ipsis hodie uidetur esse coniunctus. Aetio Tessalonicensi Protogenes frequenter probra inultamulta criminaque obiecit, quod diceret illum concubus et habuisse et habere, cui communicare numquam uoluit. nunc uero in amicitiarnamicitiam receptus, quasi peiorum consortio expurgatus, apud ipsos habetur ut iustus. Asclepas", + "candidate_score": 0.631679, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_15_17", + "bdc_text": "Nec de parte adversa quicquam in mora fuit . Sero praesides , Colonienses decima , quarta decima Treverenses , octava et decima Moguntinenses , Palatini vigesima post terminum constitutum die , et quidem ex vicino maxime loco ( credo , quia ante caeteros frustra venissent ) , post haec etiam pontificis et Ferdinandi legati venerunt . Nomina vero eorum , qui ad ista Comitia missi fuerunt sunt haec .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_52", + "psc_text": "Cou 9 re∗i A 11 faciaem ad A facie ad Cm2 18 cum adhuc γ 20 depositioni Cm2 Cou; cj. p. 49,17 exponendis 25 maiorum A, Ca. c. 28 qm̅ A quando C p. c., Fab 29 morte A 30 iudicumque Cy iuditiumqueA co A quod y 31 qetustas y obscurarentur Fed obscurarunt A, (-rant m2) C obscuraret y commodantcs non rcete lulius urbis Romae episcopus, MaxiininusMaximinus et Ossius ceterique conplures ipsorum concilium apud Serdicam fieri ex imperaturis benignitate sumserunt —, occurrinius ad Serdicam litteris imperatoris conurnticonuenti. quo cum uenissemus, didicimus in media ecclesia Athanasium, Marcellum, omnes sceleratos concilii sententia pulsos et merito singulos pro suis facinoribus praedam- natos cum Ossio et Protogene sedere simul et disputare et - quod est deterius - diuina misteria celebrare. nec confundebatur Protogenes Serdicae episcopus communicare Marcello haeretico, cuius et sectam et reprobunireprobum sensum in concilio quater sententiis episcoporum suscribens propria uoce ipse damnauerat.", + "candidate_score": 0.631629, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_203", + "bdc_text": "Ita denique cum nostri et legatum et praesides , et eos , qui inter adversarios concordiae studere videbantur , acriore responso in ipso praesertim colloquii principio frustra se alienaturos , et apologia hac nunc quidem nihil effecturos esse viderent , in commune responsum concesserunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_427", + "psc_text": "maxime cum et AegyptuAegyptii omnes et Achiui hac usi sententia receperint multos parcendum quidem his, de quibus supra tractauimus, auctores uero esse damnandos, qui obliqua et maligna subtilitate caliginis offenderunt innocentium sensus, per quas uelamen obducerent ueritati. tenebras lucem et lucem tenebras uindicantes. § 2 Igitur si quis ignorationis captum resipiscens sermonis nostri aduocatione lenissima illud uirus in se pestiferum Arriani dogmatis subdolum ac latebrosum fuerat expertus, reparatus exhauriat, condempnet uehementiuaqueuehementiusque in auctores eius illsaeuiat, quos in se uiolentos expertus est totumque se fidei apostolicae et catholicae usque ad Nichenae synodi conuentum de integro mancipet; per quam professionem, etiamsi quibusdam leue et remissum uidetur, recuperet id, quod per astutiam rectitatis amiserat. uerum si aliquis tam stolidae mentis, quod haud credo, fuerit inuentus, qui non solum nolit conuerti antidotum recipiens samtatissanitatis, (uerum) uenenum uirusque noxius sese uindicare crediderit, et ratione uiuceturuincetur et auctori perfidiae perdite deputatus ecclesiae catholieaecatholicae spiritali uigore plectetur.", + "candidate_score": 0.631135, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_390_392", + "bdc_text": "Itaque cum duae res ipsis propositae essent , altera , extra iactum dimicare , et hostem procul lacessere : altera , dilati interceptique colloquii causam in nos convertere : posteriorem rem multis conditionibus iniquis obiectis , priorem fama sparsa , et multorum hominum consensione efficere voluerunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_56", + "psc_text": "uel occultabat Cou illi∗∗∗A restite- bant A 27 longinquisque Cm2γ 30 negabat A ante damnarunt. his itaque communicare nefas duximus neque cum profanis uoluimusnoluimus sancta domini sacramenta miscere seruantcsseruantes et tenentes ccclcsiasticacecclesiasticae (regulae) disciplinam. nam ut non supradictos Ossium a se Protogencmque dimitterent. conscientia forte mala. qua sibi eorum unusquisque metuebant, nudari ab aliquo. quae adpalam fieri magnopere pprtimpscpbantpertimescebant. nec sic in coseos audebat eorum aliquis sententiam dicere, ne et se ipse damnaret, quod illis contra interdictum communicassent, quibus communicare nullo genere oporteret. § 17 Uerum nos iterum illos atque iterum rogabamus, ne firma solidaque concuterent, nc subuerterent legem nec iura diuina turbarent, ne cuncta confunderent atque traditionem ecclesiae ne quidem in modica parte frustrarent, sed necnouam sectam inducerent aut Orientalibus episcopis conciliisque sanctissimis de Occidente uenientes aliqua in parte praeponerent. at illi contra despicientes haec nobis minabantur et sese Athanasium et ceteros sceleratos uindicaturos pollicebantur, quasi uero aliud facere", + "candidate_score": 0.631024, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_225", + "bdc_text": "Tribus ex partibus colloquium totum , qualiter institutum fuerat , constare oportebat , arbitrorum , reorum , qui nos eramus , et accusatorum , qui erant nostri adversarii .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_496", + "psc_text": "C disceptationum tenorem y arbitros Fed arbitror AC arbitrio y 25 conscientiam ACml ucstrarum communionom initis. ncc id saltem consilii sumitis, sin pudor aliquos fefellisset, Ariminensem synodum aestimari. dolum enim uestrum in non anathematizandis uestris statim prodidistis. § 2 (3). Nam in conuentu multorum uos arguentium, cur etiam non creaturam dci filium diceretis, respondistis sanctis Ariminensibus non Christum creaturam negatum fuisse, sed dissimilemcetens creaturis, quia in eo, quod dictum sit 'non esse creatum uelut ceteras facturas', non (dictum sit), quia creatio non sit, sed excipiatur a ceteris, ut, licet omnino dissimilis ceteris sit, tamen ut ipse aliud non sit, quasi uero ulla creatura aliis sit similis, ut angelus homini, homo aui, auis pecudi. haec si mentior, testes sunt, qui audierunt. quodsi et ipsi tacebunt, loquitur mecum defensus a uobis impiissime liber uester, in quo ut uitrum hvacinto, ita filius patri et deo Christus alienus est. deinde, in quo audientes fefellistis,", + "candidate_score": 0.630413, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_270_272", + "bdc_text": "pro Nornberga : Erasmus Ebneres , Vincelaus Lingkius , Andreas Osiander ; pro Brema , Magdenburga et Hamburga :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_118", + "psc_text": "uos in domino bene ualere. (43) Eusebius episcopus a Pergamo, opto uos in domino bene ualere. (44) Leucadas episcopus ab Ilio, opto uos in domino bene ualere. (45) Niconius episcopus a Troadosopto uos in domino bene ualere. (46) Adamantius episcopus a Cio, opto uos in domino bene ualere. (47) Edesius episcopus a Coo, opto uos in domino bene ualere. (48) Theodulus episcopus a Neoeaesarea, opto uos in domino bene ualere. (49) Sion episcopus, opto uos in domino bene ualere. 1 l'ison y pyson A Troenada (Galatiae) Fed (cf. Basilius Notit. 277 ó Τϱοϰνάδων et Studien II 79) troada ACy (sell cf. infra n. 45 Niconius ep. a Trnados) Tcnedo Hardouin Coleli Mansi 3 ab lleliopoli Hardauin Coleti Mansi 4 Squirius Fed (cl. in Sludien II 79-81 uarias formas 'Ισχυᾱς, 'Ισχυϱίων, Seyrus, Scyras, Squiras) quirius A, sed Quirius decinatur n Κύϱιος et est nomen diuersum; cf. infra n. 38 Quirius ep.", + "candidate_score": 0.630182, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_417", + "bdc_text": "In hac utriusque iuramenti forma primum quidem pars nostra omni actorum copia excludebatur , deinde notarii et substituti nostri , qui iidem et legati , ad hoc colloquium missi erant , ne , domum reversi referre ad suos quicquam possent , iuramenti religione obstringebantur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_192", + "psc_text": "* * * * * * * * * * 6 scribturis J 7 fimiitatcm add. Fed Textus narratiuus. Huic definitioni omnes in unum catholici conspirantes suscripserunt. (4) eodem in concilio postquam statutum est nihil debere paternam minui traditionem, etiam, qui contra hanc ueniebant, omnium in unum conspirantium spiritali uoce sunt damnati. cuius tractatus hoc est exemplum. cap. 3 EUSEBIO ET YPATIO CONSS. XII. KAL. AUGUST. Damnatio haereticorum. Cum apud locum Ariminensem episcoporum synodus fuisset collecta et tractatum fuisset de fide et sedisset animo, quid agi deberet, Grecianus episcopus a Calle dixit: 'Quantum decuit, fratres carissimi, catholica synodus patientiam habuit e piam ecclesia totiens (se) -9 In A texlus narratiuus jalso scriplura continua cum Definitione contunclus est 15 Ediderunt damnalionem secundum Fab uel Cou liaronius ad a. 359 n. XVII Hardouin I 711-714, Culeti II 898 sqMansi III 299 16 EUSEUIO .1 18 collecta Cy collectus A 20 decuit (nooafjxov)", + "candidate_score": 0.630176, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_271_273", + "bdc_text": "Erasmus Ebneres , Vincelaus Lingkius , Andreas Osiander ; pro Brema , Magdenburga et Hamburga : Nicolaus Ambsdorfius , Joannes Amsderdamus , Daniel Burenus stetit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_118", + "psc_text": "uos in domino bene ualere. (43) Eusebius episcopus a Pergamo, opto uos in domino bene ualere. (44) Leucadas episcopus ab Ilio, opto uos in domino bene ualere. (45) Niconius episcopus a Troadosopto uos in domino bene ualere. (46) Adamantius episcopus a Cio, opto uos in domino bene ualere. (47) Edesius episcopus a Coo, opto uos in domino bene ualere. (48) Theodulus episcopus a Neoeaesarea, opto uos in domino bene ualere. (49) Sion episcopus, opto uos in domino bene ualere. 1 l'ison y pyson A Troenada (Galatiae) Fed (cf. Basilius Notit. 277 ó Τϱοϰνάδων et Studien II 79) troada ACy (sell cf. infra n. 45 Niconius ep. a Trnados) Tcnedo Hardouin Coleli Mansi 3 ab lleliopoli Hardauin Coleti Mansi 4 Squirius Fed (cl. in Sludien II 79-81 uarias formas 'Ισχυᾱς, 'Ισχυϱίων, Seyrus, Scyras, Squiras) quirius A, sed Quirius decinatur n Κύϱιος et est nomen diuersum; cf. infra n. 38 Quirius ep.", + "candidate_score": 0.629793, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_282_284", + "bdc_text": "pro Marchione electore : Leonhardus Keller , Alexander Alestius , Joannes Ludovicus ; pro Meidenburgo et Halberstatto :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_336", + "psc_text": "Himeneus a Tessalia de Ypata. (19) Lucius a Tracia de Cainopoli., (20) Lucius ab Italia de Uerona. (21) Euagrius a Machedonia de Eraclia Linci. AC = 14-21 a = 3. 4. 17-22 β (om. R prae!er 14 = 2) = 3. 4. 39. 10. 40. 11. 41. 12 om. P praeter 14 = 7. 15 = 8. 20 = 11 14 (15)Βιϰέντιος 15 (26)'Ιανουάϱιος (ìαννουάϱιος ps) 16 (3) Πϱωτο- γένης ∑εϱδιϰη̄ς 17 (24) Δώσϰοϱος 13 (57) 'Y μέναιος 19 (59) Λούϰιο; 20 (9) Λούϰιλλος 21 (10) Εὐγένvιος 14(WI 23) uincentius 15(WII 24) ianuarius de bencuonto 16(WII 1) protogenes 17 (WI 18) dioscuru (s add. m2) 18 (WII 26) hypeneus de hypato thcssaliae 19 (WII 17) lucius 20 (WII 30) lucius de uerona 21 (WII 31) eugenius de hedealychynis 1 uicentius If R uincentium B5 a campania om. αβ CapuaJadd. legatus sanctae ecclesiae (MARIĘ D') romanae (romę M) αβ 2 om.", + "candidate_score": 0.629422, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_473_475", + "bdc_text": "Et quidem de avertenda contione tantum . Sed iam de ea disceptatione , quae habita cum illis viris fuit , paucis dicamus . Trium principum legati fuerunt , qui doctrinam nostram in iis Comitiis contra spem adversariorum sunt professi .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_53", + "psc_text": "pulsos et merito singulos pro suis facinoribus praedam- natos cum Ossio et Protogene sedere simul et disputare et - quod est deterius - diuina misteria celebrare. nec confundebatur Protogenes Serdicae episcopus communicare Marcello haeretico, cuius et sectam et reprobunireprobum sensum in concilio quater sententiis episcoporum suscribens propria uoce ipse damnauerat. unde manifestum est, quia sese ipse sua sententia condemnauit, cum se illi communicando participem fecit. § 15 Uerum nos tenentes ecclesiasticae regulae disciplinam et uolentes miseros in aliquantulum iuuare mandauimus illis, qui cum Protogene et Ossio fuerunt, ut de suo coetu damnatusdamnatos excluderent neque peccatoribus communicarent; deinde una nobiscum audirent ea. quae a nostris patribus contra ipsos in praeteritum fuerant iudicata. nainnam liber Marcelli non expectabat accusationem — per se enim aperte haereticus noscebatur - et, ne falsis suggestionibus crederent, non eorum quisquam prauissimam mentem propter locum episcopatus obscurabat. at illi contra haec resistebant — qua ratione, nescimus — nec", + "candidate_score": 0.629133, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_46_48", + "bdc_text": "A Saxone electore : Joannes Deltzius , Franciscus Burckardus , Chilianus Goldstein , Philippus Melanchthon , Caspar Crucigerus , Justus Menius . A Saxone Henricho :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_228", + "psc_text": "Theogene. Ursacio, Ualente, Minophanto et Stephano Iulio consacerdoti, Romanae ecclesiae episcopo, aduersus praedictos conministros nostros, hoc est Athanasium episcopum Alexandriae et Marcellum episcopum Ancyrae Galatiae nec non etiam Asclepam episcopum Gazae, scripserunt et. de aliis partibus episcopi adhibentes quidem testimonium sinceritati conministri nostri Athanasii, facta autem Eusebii ct 8 propter eas Bal propterea W ; cf. Theod 9 olim Bal ol W Mari—Thcugene (cf. p. 111, 15)] maritheo dorotheo W 10 minophanto ex Μηνοϕάτψ comsacerdoti W romana W 11 ho Wm1 13 adibentes W τούτων xai πάντων ήμω̃ν ϑάνατον ύπομείνας xai δι'έαυου̃ τὴν εις ovoavov α̃νοδον πᾱσιν ήμιν δεδωϰώς. 2. Πάλαι μὲν ούν γϱαψάντων τω̄ν πεϱι Ευ̉σέιον 'Ιουλίω̩ τω̨̄ συλλειτουϱγω̨̄ ήμω̄ν, τω̜̃ τη̃ς 'Ρωμαίων ὲϰϰλησίας ὲπισϰόπω̨, xaza τω̄ν πϱοειϱημένων συλλει- τουϱγω̄ν ήμω̃ν — λέγομεν δὴ 'Αϑανασίου xai Μαϱϰέλλου xai 'Ασϰληπᾱ — ε̆γϱαψαν xai oi ὰπὸ τω̄ν α̃λλων μεϱω̃ν ὲπίσϰοποι, μαϱτυϱοῡντες μὲν τη̄ xaDa- ϱότητι του̃ συλλειτουϱγοῡ ήμω̄ν 'Αϑανασίου, τὰ de", + "candidate_score": 0.628989, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_198", + "bdc_text": "Cum igitur nostri quidem pro se dicere , et legati libertatem retundere , praesides vero et adversarii hunc quidem minime offendere cuperent , nostris autem palam repugnare non possent , et in commune tamen respondendum esse contenderent , facile suffragiorum numero vincebant , tum etiam movebant .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_46", + "psc_text": "perfacile in communione receptus est. exinde coepere illi non tam pro ipso quam pro suis actibus laborare, quod illi pertemere credendo communicaueuntcommunicauerunt. etenim si fuerunt illae litterae aliquorum, non tamen eorum, qui aut iudicesindices fuerant aut in concilio adsederant. quae quidem etiam si essent aliquorum, temere illi fidem pro se dicenti habere numquam deberent. § 11 Sed et iudices, qui illum digne sententiauerunt, credere noluerunt (11) ideo. quia et alii quique in praeteritum pro suis facinoribus detecti sunt, nunc cum Marcello et Athanasio coniuncti sunt — dicimus autem Asclepan, qui ante decem et septem annos episcopatus honore discinctus est, deinde Paulum et Lucium et quotquot talibus coniuncti sunt — circumeuntes simul exteras regiones persuadebant iudicibus non esse credendum illis, qui in eos digne sententiam protulerunt, ut hoc genere commercii sibi quondam ad episcopatus reditum procurarent. ncc in ipsis locis, in quibus peccauerant, nec in proximis uel ubi accusatores habebant, se", + "candidate_score": 0.628933, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_613", + "bdc_text": "Proposita confessione nostra , adversarii articulos , qui in ea essent , ordine excutere instituerunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_157", + "psc_text": "debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex infra scripto recognosces. EXPLICIT. 1 Restitutus y 2 Athenius Ty Athemius C 4 ltestitutus y charthaginis A 5 quod y quae A Arimino Eng (cf. p. 84, 3) ariminū A Arimini Cm2 apud Ariminum y .6 inmittente diabolo y 7 fuerit y 8 Restitutus y , 9 autores A 15 unquam Cy numquam A 16 communi y communia A 19 neque CCou discidio Fed discidium A dissidium Fab dissidio Cou 20 aut Cm2y ut A praesentis A 21 rectum coni. Cou dictum A 24 textus narratiuus in A falso cum documento praeceienle scriptura continua coniuncius est 26 pertullit A scripto", + "candidate_score": 0.628682, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_297", + "bdc_text": "Hagnoica ratione omnes a colloquio , praeter bis terdenos excludi .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_53", + "psc_text": "pulsos et merito singulos pro suis facinoribus praedam- natos cum Ossio et Protogene sedere simul et disputare et - quod est deterius - diuina misteria celebrare. nec confundebatur Protogenes Serdicae episcopus communicare Marcello haeretico, cuius et sectam et reprobunireprobum sensum in concilio quater sententiis episcoporum suscribens propria uoce ipse damnauerat. unde manifestum est, quia sese ipse sua sententia condemnauit, cum se illi communicando participem fecit. § 15 Uerum nos tenentes ecclesiasticae regulae disciplinam et uolentes miseros in aliquantulum iuuare mandauimus illis, qui cum Protogene et Ossio fuerunt, ut de suo coetu damnatusdamnatos excluderent neque peccatoribus communicarent; deinde una nobiscum audirent ea. quae a nostris patribus contra ipsos in praeteritum fuerant iudicata. nainnam liber Marcelli non expectabat accusationem — per se enim aperte haereticus noscebatur - et, ne falsis suggestionibus crederent, non eorum quisquam prauissimam mentem propter locum episcopatus obscurabat. at illi contra haec resistebant — qua ratione, nescimus — nec", + "candidate_score": 0.628639, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_410_412", + "bdc_text": "Ea talis erat . Omnia scripta dictaque colloquii huius , a se annotata et in ordinem digesta notarii conservarent , ac nihil nec adderent , nec detraherent : actorum copiam nulli extra colloquium facerent :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_136", + "psc_text": "tenens baptizatus ad quietem dei commigrauit, nefas putamus inde aliquid mutilare et tot sanctos et confessores et successores martirum ipsius tractatus conscriptores in aliquo remouere, cum et ipsi praeteritorum eatholicorumcatholicorum secundum scripturas cuncta seniarunt. (quorum fides) mansit usque in haec tempora, quibus pietas tua (a) deo patre per deum et dominum nostrum Iesum Christum regendi orbis accepit (facultatem). ∗∗∗∗∗ 1 hoc sc. concilio Nicaeno; cf. p. 79, 8 3 militare Fab 5 conscribtores (alt. o ex e) A conscriptas res Cml praeteritorum catholicae ecclesiae scriptorum susp. Cou 6 scribturas A cunctas CFab seruauerunt CFab seruauerint Cou quorum fides add. Cou mansit usque coni. Cou mansisseque A 7 a add. Cm2 9 facultatem add. Fed potestatem add. Cou 9—82,1 lacunam indicaui, cf. textum graecum; Ualesius ita suppleuit: uerum miseri homines et infelici sensu praediti iterum ausu temerario se praecones impiae doctrinae renuntiarunt et σβυέϱων τη̄ς τω̃ν 'Ρωμαίων ϰϰλησίας - ἐγνωϰότες δὲ", + "candidate_score": 0.628101, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_429", + "bdc_text": "Nuper certe qua in re actorum exemplum nostri nullum habebant , ea in re adversarii suorum exemplorum fide ostendere conati sunt , nobis cum illis de plerisque rebus iam diu Augustae convenisse .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_158", + "psc_text": "unquam Cy numquam A 16 communi y communia A 19 neque CCou discidio Fed discidium A dissidium Fab dissidio Cou 20 aut Cm2y ut A praesentis A 21 rectum coni. Cou dictum A 24 textus narratiuus in A falso cum documento praeceienle scriptura continua coniuncius est 26 pertullit A scripto recognosces (-is C Fab) C y scribtore cognoscis A VI. INCIPIT EXEMPLUM FIDEI EPISTULAE MISSAE AD CONSTANTIUM 1MPERATOREM A PERFIDIS EPISCOPIS. Epistula syn. Ariminensis (Arianorum) ad Constantium (869). Cou IX Domino merito gloriosissimo ac uictoriosissimo Augusto Constantio synodus Ariminensis Orientalibus consentiens [id est Migdonius, Mcgasius, Ualens, Epictetus et ceteri, qui haeresi consenserunt). cap. 1 § 1 Inlustrati pietatis tuae scriptis maximas deo rettulimus et referimus gratias, quod nos beaueris intimans nobis illa, quae cum discursione pietatis tuae facere deberemus, ne quis 'usiae' uel 'omousii' nomina ecclesiae dei ignota aliquando, nominet, quod scandalum inter fratres facere solet. plurimum gratutatigratulati sumus, quia", + "candidate_score": 0.627842, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_198", + "bdc_text": "Cum igitur nostri quidem pro se dicere , et legati libertatem retundere , praesides vero et adversarii hunc quidem minime offendere cuperent , nostris autem palam repugnare non possent , et in commune tamen respondendum esse contenderent , facile suffragiorum numero vincebant , tum etiam movebant .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_64", + "psc_text": "illis — quod nefas erat — communicaremus, et haec frequenter acclamabant. nos enim omnino illis communicare noluimus, nisi eos, quos damnauimus, proiecissent et dignum honorem concilio Orientis tribuerent. § 20 QuacQuae uero ipsi egerint uel quale concilium habuerint. hinc addiscere poteritis. nam Protogenes, sicut supra diximus, apud acta anathematizans Marcellum ut Paulum postcapostea eos in communionem suscepit. Dionisium uero ab Klida prouinciae Acaiae, quem ipsi exposuerunt, in concilio habuerunt. simul secum et exponentes ut cxpositiexpositi. iudices et rei [et] communicantes mysteria diuina pertractant. Bassum autem de Diocleciana ciuitate in flagitiis sceleribusque detectum et merito de Siria deportatum ordinauerunt episcopum. quique apud ipsos sceleratius uiuens detectus et ab ipsis damnatus cum ipsis hodie uidetur esse coniunctus. Aetio Tessalonicensi Protogenes frequenter probra inultamulta criminaque obiecit, quod diceret illum concubus et habuisse et habere, cui communicare numquam uoluit. nunc uero in amicitiarnamicitiam receptus, quasi peiorum consortio expurgatus, apud ipsos habetur ut iustus. Asclepas", + "candidate_score": 0.627834, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_183_185", + "bdc_text": "Presertim vero legati principum valde commoti , pro se quisque hanc a suo principe iniuriam repellandam esse iudicabant . Et responsum acriter fuisset , ni motus hos insecuta deinde consultatio partim , partim industria praesidum et legati mitigavisset . Et nostri enim , quae de utraque parte ac in commune dicta fuissent , ea ad se solos transferenda non esse putabant :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_64", + "psc_text": "illis — quod nefas erat — communicaremus, et haec frequenter acclamabant. nos enim omnino illis communicare noluimus, nisi eos, quos damnauimus, proiecissent et dignum honorem concilio Orientis tribuerent. § 20 QuacQuae uero ipsi egerint uel quale concilium habuerint. hinc addiscere poteritis. nam Protogenes, sicut supra diximus, apud acta anathematizans Marcellum ut Paulum postcapostea eos in communionem suscepit. Dionisium uero ab Klida prouinciae Acaiae, quem ipsi exposuerunt, in concilio habuerunt. simul secum et exponentes ut cxpositiexpositi. iudices et rei [et] communicantes mysteria diuina pertractant. Bassum autem de Diocleciana ciuitate in flagitiis sceleribusque detectum et merito de Siria deportatum ordinauerunt episcopum. quique apud ipsos sceleratius uiuens detectus et ab ipsis damnatus cum ipsis hodie uidetur esse coniunctus. Aetio Tessalonicensi Protogenes frequenter probra inultamulta criminaque obiecit, quod diceret illum concubus et habuisse et habere, cui communicare numquam uoluit. nunc uero in amicitiarnamicitiam receptus, quasi peiorum consortio expurgatus, apud ipsos habetur ut iustus. Asclepas", + "candidate_score": 0.627331, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_160_162", + "bdc_text": "Saxones vero , regem se Ferdinandum legitime electum non agnoscere , testabantur . Ad haec partium responsa paucis Praesides moderatum utriusque partis ingressum laudabant , magnam sibi spem affulsisse ostendebant , si caetera eodem deinde modo fierent . De formula se consideraturos esse ostendebant .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_57", + "psc_text": "iura diuina turbarent, ne cuncta confunderent atque traditionem ecclesiae ne quidem in modica parte frustrarent, sed necnouam sectam inducerent aut Orientalibus episcopis conciliisque sanctissimis de Occidente uenientes aliqua in parte praeponerent. at illi contra despicientes haec nobis minabantur et sese Athanasium et ceteros sceleratos uindicaturos pollicebantur, quasi uero aliud facere aut dicere possent, qui sceleratos omnes ac perditos in suum consortium receperunt. praeterea ingenti hoc tumore proponunt audacia potius ac temeritate quam legitima ratione possessi. uidentes enim, quod hi, qui damnatos recipiunt, in offensam crimenque incurrunt ut uiolatores caelestium legum, tali auctoritate iudicium constituere conabantur, ut sese iudices iudicumindicum dicere uellent atque eorum, qui iam cum deo sunt, si fas est, sententiam refricare. nos uero rogabamus illos per plurimos dies. ut a sese damnatos abicerent et (se) ecclesiae sanctae coniungerent atque patribus uera dicentibus consensum accommodarent. sed illi se hoc facturos omnino negabant. 2 prophanis A 3 tenentes] add. regulam", + "candidate_score": 0.627038, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_410_412", + "bdc_text": "Ea talis erat . Omnia scripta dictaque colloquii huius , a se annotata et in ordinem digesta notarii conservarent , ac nihil nec adderent , nec detraherent : actorum copiam nulli extra colloquium facerent :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_302", + "psc_text": "in synodo 4 nostra consentire et pronuntiare per scriptiones uestras. quo aput omnes ubique conministros nostros seruetur adsensus. 9 anuntiauerit W quod Bal acceptis W 12 Beliar Eng beliab (forte e.r BELIAR) W, fort. Belial dilectissimi Bal his Fed hiis W iis Bal 13 studete Balstudere W 14 per scriptiones Bal praescriptiones 11' per suscriptiones Eng ὰποστολιϰιόνὲστιτόπαϱάγγελμα' εἴτις ὐμᾱς εὐαγγε λίζerat παϱ'δ παϱελάβετε, ὰνάϑεμαἒστω.τύτοις μηδένα ϰοινωνεīνπαϱαγ- γείλατε' οὐδεμία γὰϱ ϰοινωνία ϕωτὶ πϱός σϰóτος.τούτους πάνταςμαϰϱὰν ποιεīτε' οὐδεμία γὰϱ συμϕωνία N ϱιστψ̄ πϱός Βελίαϱ. ϰαὶ ϕυλάξασϑε, ὰγαπητοί, μἡτε γϱάq ειν πϱός αὐτοὐς μη̄τε γϱάμματα παϱ'αὐτω̄ν δέχεσϑαι.σπουδάσατε δὲ 4 μᾱλλον ϰαὶ ύμεīς, ὰδελϕοί ϰαὶ σνλλειτουϱγοί, ώς τψ̄ πνεὐματι παϱόντες τη̄ συνόδψ ἡμω̄νσυνεπιψηϕίσασϑαι δι'ύπογϱαϕη̄ς ύμετέϱας ύπὲϱ τοῡ παϱὰ πάντωντω̄ν πανταχου̃ συλλειτουϱγω̃ν τὴν óμοϕωνίαν διασώζεσϑαι. η̒ϑεία πϱóνοια ϰαϑωσιωμένους ύμᾱς xai εὐϑυμοῡντας διαϕυλάττοι,ἀγαπητοι ἀδελϕοι Οσιος ἐπισϰοπος ὐπέγϱαϕϰαἰ οὓτω πάντες. 16 ἀποστολιϰόν]add. γἀϱ Theod to om. p Theod 17 τούτων p Theod(s) πάντων Theod (BT), Cass 10", + "candidate_score": 0.627032, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_218_220", + "bdc_text": "ut undeni hinc inde soli in disputatione loquerentur , caeteri non actores essent , sed advocati loquentibus assisterent : ut notarii tantum quatuor , duo hinc , duo istinc constituerentur iure iurando astricti : ut legati principum actorum copiam principibus suis ita communicarent , ut ne quid omnium ante factam Caesari relationem evulgaretur :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_231", + "psc_text": "iudicium. et non semel neque itennn, sed 1 et mendaciiy et mendaciisC emendatiis A plena] plena A, add. affirmantes Cm2 etsi y si A ex del. Eng quod Cm2 quo ACmly 2 noluerunt, claruit Eng noluerunt 〈uenire〉, claruit Fed claruit noluerunt A claruit Cy 3 ue-. nisse Cy littereris A õ licet] tamen Cou his] ipsis y 8 Asrlepam Cγ eius soeiorum nihil aliud nisi mendaciis et calumniis plcna. et licet ex eo, quod t uocati sunt a dilecto nostro et a consacerdote luJio, noluerunt occurrere et ex his, quae scripta sunt ab eodem lulio, manifestata sit ipsorum calumnia — uenissent enim, si confidissent operibus suis et factis aduersus fratres nostros et conministros-, tamen ex his, quae fecerunt in hac sancta et magna synodo, manifestiorem suam factionem demonstrauerunt. occurrentes etenim aput Sardiram 3 ae uidentes fratres nostros Athanasium, Marcellum et Asclepium timuerunt ad iudicium uenire et non solum semel et", + "candidate_score": 0.626972, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_33_35", + "bdc_text": "Ludovicus Fleckensteinius , Henrichus Hasus , Henrichus Stoll , Matthis Keiler. A Marchione electore : Christophems Scherding , Leonardus Cellarius , Alexander Alesius , Joannes Embeccus , Joannes Pannonius .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_118", + "psc_text": "uos in domino bene ualere. (43) Eusebius episcopus a Pergamo, opto uos in domino bene ualere. (44) Leucadas episcopus ab Ilio, opto uos in domino bene ualere. (45) Niconius episcopus a Troadosopto uos in domino bene ualere. (46) Adamantius episcopus a Cio, opto uos in domino bene ualere. (47) Edesius episcopus a Coo, opto uos in domino bene ualere. (48) Theodulus episcopus a Neoeaesarea, opto uos in domino bene ualere. (49) Sion episcopus, opto uos in domino bene ualere. 1 l'ison y pyson A Troenada (Galatiae) Fed (cf. Basilius Notit. 277 ó Τϱοϰνάδων et Studien II 79) troada ACy (sell cf. infra n. 45 Niconius ep. a Trnados) Tcnedo Hardouin Coleli Mansi 3 ab lleliopoli Hardauin Coleti Mansi 4 Squirius Fed (cl. in Sludien II 79-81 uarias formas 'Ισχυᾱς, 'Ισχυϱίων, Seyrus, Scyras, Squiras) quirius A, sed Quirius decinatur n Κύϱιος et est nomen diuersum; cf. infra n. 38 Quirius ep.", + "candidate_score": 0.626847, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_218_220", + "bdc_text": "ut undeni hinc inde soli in disputatione loquerentur , caeteri non actores essent , sed advocati loquentibus assisterent : ut notarii tantum quatuor , duo hinc , duo istinc constituerentur iure iurando astricti : ut legati principum actorum copiam principibus suis ita communicarent , ut ne quid omnium ante factam Caesari relationem evulgaretur :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_64", + "psc_text": "illis — quod nefas erat — communicaremus, et haec frequenter acclamabant. nos enim omnino illis communicare noluimus, nisi eos, quos damnauimus, proiecissent et dignum honorem concilio Orientis tribuerent. § 20 QuacQuae uero ipsi egerint uel quale concilium habuerint. hinc addiscere poteritis. nam Protogenes, sicut supra diximus, apud acta anathematizans Marcellum ut Paulum postcapostea eos in communionem suscepit. Dionisium uero ab Klida prouinciae Acaiae, quem ipsi exposuerunt, in concilio habuerunt. simul secum et exponentes ut cxpositiexpositi. iudices et rei [et] communicantes mysteria diuina pertractant. Bassum autem de Diocleciana ciuitate in flagitiis sceleribusque detectum et merito de Siria deportatum ordinauerunt episcopum. quique apud ipsos sceleratius uiuens detectus et ab ipsis damnatus cum ipsis hodie uidetur esse coniunctus. Aetio Tessalonicensi Protogenes frequenter probra inultamulta criminaque obiecit, quod diceret illum concubus et habuisse et habere, cui communicare numquam uoluit. nunc uero in amicitiarnamicitiam receptus, quasi peiorum consortio expurgatus, apud ipsos habetur ut iustus. Asclepas", + "candidate_score": 0.626326, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_414", + "bdc_text": "postea colloquio finito , collatis conformatisque utriusque inter se exemplaribus , alter alterius exemplar subscriptione sua ratificarent .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_157", + "psc_text": "debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex infra scripto recognosces. EXPLICIT. 1 Restitutus y 2 Athenius Ty Athemius C 4 ltestitutus y charthaginis A 5 quod y quae A Arimino Eng (cf. p. 84, 3) ariminū A Arimini Cm2 apud Ariminum y .6 inmittente diabolo y 7 fuerit y 8 Restitutus y , 9 autores A 15 unquam Cy numquam A 16 communi y communia A 19 neque CCou discidio Fed discidium A dissidium Fab dissidio Cou 20 aut Cm2y ut A praesentis A 21 rectum coni. Cou dictum A 24 textus narratiuus in A falso cum documento praeceienle scriptura continua coniuncius est 26 pertullit A scripto", + "candidate_score": 0.626142, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_41_43", + "bdc_text": "W. Sebelsdorfferus , Joannes Eccius , Joannes Kretzems , Joannes Apella . A Juliacense : Joannes Vlatenus , Conradus Heresbachius , Albertus Regius venit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_336", + "psc_text": "Himeneus a Tessalia de Ypata. (19) Lucius a Tracia de Cainopoli., (20) Lucius ab Italia de Uerona. (21) Euagrius a Machedonia de Eraclia Linci. AC = 14-21 a = 3. 4. 17-22 β (om. R prae!er 14 = 2) = 3. 4. 39. 10. 40. 11. 41. 12 om. P praeter 14 = 7. 15 = 8. 20 = 11 14 (15)Βιϰέντιος 15 (26)'Ιανουάϱιος (ìαννουάϱιος ps) 16 (3) Πϱωτο- γένης ∑εϱδιϰη̄ς 17 (24) Δώσϰοϱος 13 (57) 'Y μέναιος 19 (59) Λούϰιο; 20 (9) Λούϰιλλος 21 (10) Εὐγένvιος 14(WI 23) uincentius 15(WII 24) ianuarius de bencuonto 16(WII 1) protogenes 17 (WI 18) dioscuru (s add. m2) 18 (WII 26) hypeneus de hypato thcssaliae 19 (WII 17) lucius 20 (WII 30) lucius de uerona 21 (WII 31) eugenius de hedealychynis 1 uicentius If R uincentium B5 a campania om. αβ CapuaJadd. legatus sanctae ecclesiae (MARIĘ D') romanae (romę M) αβ 2 om.", + "candidate_score": 0.625825, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_282_284", + "bdc_text": "pro Marchione electore : Leonhardus Keller , Alexander Alestius , Joannes Ludovicus ; pro Meidenburgo et Halberstatto :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_335", + "psc_text": "β plerique c Id. 7 Asclepas Cm? ascepius H4 8 Musaeus Ballerini mostus A moysius S1 Cou moystus (moytus B2 moestus Φ) a, (moistus D2 H4 zoistus D5) β Moyscus Crabbe Binius Moscus Fab Hardouin Coleti Moschus Labbe Le Quien II 121 Mansi a Tess.) attessalia V' atthessalia V1 thessalia S1, (tessalia B2) II, JH thesalia M D2 D3 tessalonica A theuis A, (tcuis Vx thesuis В3 thedis M) a tebis (thebis D2 H tebiis D5) β (14) Uincentius a Campania de Capua. (15) Ianuarius a Campania de Beneuento. (16) Protogenes a Dacia de Serdica. (17) Dioscorus de Terasia. (18) Himeneus a Tessalia de Ypata. (19) Lucius a Tracia de Cainopoli., (20) Lucius ab Italia de Uerona. (21) Euagrius a Machedonia de Eraclia Linci. AC = 14-21 a = 3. 4. 17-22 β (om. R prae!er 14 = 2) = 3. 4. 39. 10. 40. 11. 41. 12 om. P", + "candidate_score": 0.62568, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_87_89", + "bdc_text": "Sed nulla a partibus mora allata colloquio est . Nam in his unius et alterius non necessarius adventus , cum obstare caeteris non posset , etiam non expectabatur : praesidum autem cunctatio , quia et expectabatur necessario et in secundum et vigesimum usque diem negotium produxit , remorata tantisper sola colloquium est .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_166", + "psc_text": "animum tuum in gratiam meam reuocare non possum. § 2 sermo enim pietatis tuae iam dudum ad populum missus me quidem, quem patienter omnia ferre necesse est, plurimum lacerat, sed animum tuum, qui lenitati semper uacat, qui numquam, ut scriptum est, in occasum diei iracundiam seruat, retinere circa me indignationem miraculo mihi est. ego enim, religiosissime imperator, tecum ueram pacem requiro, quae non sit uerbis conposita' interna dispositione fallaciae, sed praeceptis euangeliorum rationabiliter confirmata. § 3 non Athanasi tantum negotium, sed malta alia in medium uenerunt, propter quae concilium fieri 15 cf. Eph. 4, 26 U = cod. Uaticanus Regin. 133 s. IX. G = cod. Parisinus S. (ienonefae 1351 s. XV. Til = ed. I. Tilii, Parisiis 1568. ■. Bar = ed. Baronii ad a. 354 n. II sqq. (secundum Til). Lat = coniecturae Latini Latinii in eius 'Bibliotheca' (Romae 1727) 157 sqq. Har = ed. Hartel 1886 (CSEL", + "candidate_score": 0.625004, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_183_185", + "bdc_text": "Presertim vero legati principum valde commoti , pro se quisque hanc a suo principe iniuriam repellandam esse iudicabant . Et responsum acriter fuisset , ni motus hos insecuta deinde consultatio partim , partim industria praesidum et legati mitigavisset . Et nostri enim , quae de utraque parte ac in commune dicta fuissent , ea ad se solos transferenda non esse putabant :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_56", + "psc_text": "uel occultabat Cou illi∗∗∗A restite- bant A 27 longinquisque Cm2γ 30 negabat A ante damnarunt. his itaque communicare nefas duximus neque cum profanis uoluimusnoluimus sancta domini sacramenta miscere seruantcsseruantes et tenentes ccclcsiasticacecclesiasticae (regulae) disciplinam. nam ut non supradictos Ossium a se Protogencmque dimitterent. conscientia forte mala. qua sibi eorum unusquisque metuebant, nudari ab aliquo. quae adpalam fieri magnopere pprtimpscpbantpertimescebant. nec sic in coseos audebat eorum aliquis sententiam dicere, ne et se ipse damnaret, quod illis contra interdictum communicassent, quibus communicare nullo genere oporteret. § 17 Uerum nos iterum illos atque iterum rogabamus, ne firma solidaque concuterent, nc subuerterent legem nec iura diuina turbarent, ne cuncta confunderent atque traditionem ecclesiae ne quidem in modica parte frustrarent, sed necnouam sectam inducerent aut Orientalibus episcopis conciliisque sanctissimis de Occidente uenientes aliqua in parte praeponerent. at illi contra despicientes haec nobis minabantur et sese Athanasium et ceteros sceleratos uindicaturos pollicebantur, quasi uero aliud facere", + "candidate_score": 0.624245, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_503_505", + "bdc_text": "Legati vero nostri ideo privatim agere se non posse respondebant , quoniam mandatum nullum principum suorum de ea re haberent , et aliter ab illis instructi ad Comitia venissent . Et hanc quidem causam nostri prae se tulerunt : sed alia et maior erat , cur sibi genus hoc colloquii fugiendum esse censerent .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_56", + "psc_text": "uel occultabat Cou illi∗∗∗A restite- bant A 27 longinquisque Cm2γ 30 negabat A ante damnarunt. his itaque communicare nefas duximus neque cum profanis uoluimusnoluimus sancta domini sacramenta miscere seruantcsseruantes et tenentes ccclcsiasticacecclesiasticae (regulae) disciplinam. nam ut non supradictos Ossium a se Protogencmque dimitterent. conscientia forte mala. qua sibi eorum unusquisque metuebant, nudari ab aliquo. quae adpalam fieri magnopere pprtimpscpbantpertimescebant. nec sic in coseos audebat eorum aliquis sententiam dicere, ne et se ipse damnaret, quod illis contra interdictum communicassent, quibus communicare nullo genere oporteret. § 17 Uerum nos iterum illos atque iterum rogabamus, ne firma solidaque concuterent, nc subuerterent legem nec iura diuina turbarent, ne cuncta confunderent atque traditionem ecclesiae ne quidem in modica parte frustrarent, sed necnouam sectam inducerent aut Orientalibus episcopis conciliisque sanctissimis de Occidente uenientes aliqua in parte praeponerent. at illi contra despicientes haec nobis minabantur et sese Athanasium et ceteros sceleratos uindicaturos pollicebantur, quasi uero aliud facere", + "candidate_score": 0.624101, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_503_505", + "bdc_text": "Legati vero nostri ideo privatim agere se non posse respondebant , quoniam mandatum nullum principum suorum de ea re haberent , et aliter ab illis instructi ad Comitia venissent . Et hanc quidem causam nostri prae se tulerunt : sed alia et maior erat , cur sibi genus hoc colloquii fugiendum esse censerent .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_68", + "psc_text": "consuetudinem non habemus nec ecclcsiaecclesia dei.sed ncc haec docere aliquos patimur nec nouas traditiones inducere, ne proditores fidei traditoresque scripturarum diuinarum, quod nefas est, dicamur, ne a domino et ab hominibus condamnemur. § 22 Uerum illi supradicti etiam haec aduersus nos machinahanturmachinabantur. et quoniam sciebant nos non posse sibi scelestorum beneficio communicare. ex scriptis nos imperatorum terreretenere putabant, ut inuitos ad suam communionem traherent. et spectabant diuidi totius mundi profundam ecclesiae aeternamque pacem propter Athanasium et Marcellum, per quos nomen domini blasphematur in gentibus. quos oportebat, si in se aliquid timoris dei habuissent, ne turbor iste. qui per ipsos natus est. permaneret, a sua prauissima praesumtione uel sero discedere. ne ipsorum causa contra sese seindereturscinderetur ecclesia. aut si in his, qui pro ipsis certantur, metus dei esset. etiamsi nihil damnabile apud ipsos inueniretur. tamen uel quod propter ipsos unitas ecclesiae scinditur et propter insanam rabiem cupiditatemque honoris pax profunda subuertitur.", + "candidate_score": 0.623496, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_282_284", + "bdc_text": "pro Marchione electore : Leonhardus Keller , Alexander Alestius , Joannes Ludovicus ; pro Meidenburgo et Halberstatto :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_267", + "psc_text": "calumniator demonstraretur. unde ob hane calumniam ipsi Ischyrae mercedem dederunt episcopi nomen, qui nec presbyter cst. occurrentes enim duo presbvteri, qui condam cum Melitio fuerunt, postmodum autem a beato Alexandro tunc episcopo Alexandriae suscepti et nunc cum Athanasio constituti, testimonium praebuerunt hunc 12 hischyrs W 13 anathasium II' ussisse Bal iussisse 11' qusdam W mendatio W 16 hischyre W 18 alexandre W 19 anathasio W aὐ̕τός o παμπόνηρος 'Ισχύρας ψευσάμενος έπὶ τω̜̄ ε̕ιρηχέναιϰεϰαυϰέναι τόν 'Αθανἁσιόν τινα τω̄ν θεἱων βιβλἱων xai διελεϒχθεἰς ώμολόγησε xatixeivo xσιροῡ vooeiv, ore Μαxάριος παρη̄ν, xai ϰαταϰεῑσθαι, έϰ τούτου 4 συϰοϕάντην avrov ειναιάμέλει της συϰοϕαντιας ταύτης μισθόν αύτω̦̃ τω̜̃ 'Ισχύρα δεδώϰααιν έπισϰοπη̄ς ο̆νομα, τω̜̃ μηδέ πρεσβυτέρῳ τυγχάνοτι. άπανατήσντες γάρ δύο πρεσβύτεροι ovv Μελιτιω̜ ποτέ γενόμενοι, υ̑στερον de ύπότοῡ μαϰαριτου 'Αλεξάνδρου τοῡ γενομένου έπισϰόπου 'Αλεξανδρειας δεχθένες xai vvv σύν 'Αθανσιω̨ ο̆ντες, έμαρτύρησαν μηδεπώποτε τοῡτον 21 διελεγχθεὶς Valois διηλέχθαιps Mau διαψεύσαθαι Theod (ψεύσαθαι B διελεγχθεἰς ψευσάμενος coni. Parmentier et", + "candidate_score": 0.623213, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_26_28", + "bdc_text": "A Moguntino : Joannes Erenbergius , Julius Pflugus , Conradus Bruno , Jodocus Butzfeldius , Joannes Minsingerus , Ambrosius Pelargus . A Coloniense :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_326", + "psc_text": "tres columnas, quarum prima continet numeros concordantes cod. A (+ C) et familiarum codicum canonisticorum, id est a — IIMJΦ, p — ΔΗR, P; in altera columna scripsimus nomina ab Athanasio tradita (u. Sludien II58 sq.) cum numeric correlatiuis uneinis rotundis inclusis,. lertia columna praebet eadem nomina (u. Studien II50 sq.) eodem 9* (15) (1) Ossius ab Spania Cordobcnsi. (2) Annianus ab Spaniis de Castolona. (3) Florentius ab Spaniis de Emerita.' (4) Domitianus ab Spaniis de Asturica. (5) Castus ab Spaniis de Caesarea Augusta. AC = 1-5 a = 1. 2. 6—8 β (om. R praeler 1 = 1) = 1. 32. 3. 34. 6 P = 1. 2. 3. 5. 4. 1 (1) \"Οσιος dnd Snavla; 2 (51) 'Avvιανός 3 (13) Φλωρέντιο 4 (18 uel 48) Δομιτιανός 5 (47) Κάστος 1 (WI 1) osius 2 (WII 23) ammianus de castello pannoniac, 3 (WII 22) florentius de merie pannoniae 4", + "candidate_score": 0.623107, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_253_255", + "bdc_text": "Et a nobis quidem pro electore Saxone : Franciscus Burckardus , Philippus Melanchthon , Justus Menius ; Pro Hesso Joannes Fry , Martinus Bucerus , Adamus Fuldanus ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_279", + "psc_text": "Xinophantus ex Μηνόϕαντος τούς πάλαι ϰαϑαιϱεϑέντας xai έϰβληϑέντας διά τήν 'Αϱειου αιϱεσιν ov μόνον έδέξαντο, άλλά xal εις μειζονα βαϑμόν πϱοήγαγον, διαϰόνους μέν εις πϱε- σβυτέϱιον, άπό δέ πϱεσβυτέϱων εις έπισϰόπους, δι' ούδέν έτεϱον ή ινα τήνάσέ- βειαν διασπειϱαι xal πλατϋναι δυνηϑώσι ϰαι τήν εύσεβή διαϕϑειϱωσι πιστιν. εισι δέ τούτων μετά TOVQ πεϱι Εύσέβιον νύν έξαϱχοι θεόδωϱος ó άπό 'Ηϱα- 3 ϰλειας, Νάϱϰισσος ó άπό Νεϱωνιάδος τής Κιλιϰιας, Στέϕανος ó άπό 'Avτι- οχειας, Γεώϱγιος ó άπό Λαοδιϰειας, 'Αϰάϰιος Ó άπό Καισαϱειας τής Πa- λαιστινης, Μηνόϕαντος άπό 'Εϕέσου τής 'Ασιας, Ούϱσάϰιος Ó άπό 18 ϰαϑαιϱεϑέντας] ita etiam Soz 111 12, 4 ϰατηγοϱηϑέντας Theod Cass 19 πϱεσβυτέϱ*ιον p 20 έπισϰοπήv Theod 21 πλατύναι p εύσεβει p 22 μετά τούτων TOVO p ml post nomina propria om. ó Theod praedicti etiam, qui ab Oriente secum uenerunt, non penniscruntpermiserunt sanctum concilium intrare neque omnino in ecclesiam dei sanctam accedere. uenientes etenim Serdicam per singula", + "candidate_score": 0.622865, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_453", + "bdc_text": "Novum hoc et inexpectatum nostris hominibus , a contionando suos ultro prohibentibus erat .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_56", + "psc_text": "uel occultabat Cou illi∗∗∗A restite- bant A 27 longinquisque Cm2γ 30 negabat A ante damnarunt. his itaque communicare nefas duximus neque cum profanis uoluimusnoluimus sancta domini sacramenta miscere seruantcsseruantes et tenentes ccclcsiasticacecclesiasticae (regulae) disciplinam. nam ut non supradictos Ossium a se Protogencmque dimitterent. conscientia forte mala. qua sibi eorum unusquisque metuebant, nudari ab aliquo. quae adpalam fieri magnopere pprtimpscpbantpertimescebant. nec sic in coseos audebat eorum aliquis sententiam dicere, ne et se ipse damnaret, quod illis contra interdictum communicassent, quibus communicare nullo genere oporteret. § 17 Uerum nos iterum illos atque iterum rogabamus, ne firma solidaque concuterent, nc subuerterent legem nec iura diuina turbarent, ne cuncta confunderent atque traditionem ecclesiae ne quidem in modica parte frustrarent, sed necnouam sectam inducerent aut Orientalibus episcopis conciliisque sanctissimis de Occidente uenientes aliqua in parte praeponerent. at illi contra despicientes haec nobis minabantur et sese Athanasium et ceteros sceleratos uindicaturos pollicebantur, quasi uero aliud facere", + "candidate_score": 0.622834, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_453", + "bdc_text": "Novum hoc et inexpectatum nostris hominibus , a contionando suos ultro prohibentibus erat .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_68", + "psc_text": "consuetudinem non habemus nec ecclcsiaecclesia dei.sed ncc haec docere aliquos patimur nec nouas traditiones inducere, ne proditores fidei traditoresque scripturarum diuinarum, quod nefas est, dicamur, ne a domino et ab hominibus condamnemur. § 22 Uerum illi supradicti etiam haec aduersus nos machinahanturmachinabantur. et quoniam sciebant nos non posse sibi scelestorum beneficio communicare. ex scriptis nos imperatorum terreretenere putabant, ut inuitos ad suam communionem traherent. et spectabant diuidi totius mundi profundam ecclesiae aeternamque pacem propter Athanasium et Marcellum, per quos nomen domini blasphematur in gentibus. quos oportebat, si in se aliquid timoris dei habuissent, ne turbor iste. qui per ipsos natus est. permaneret, a sua prauissima praesumtione uel sero discedere. ne ipsorum causa contra sese seindereturscinderetur ecclesia. aut si in his, qui pro ipsis certantur, metus dei esset. etiamsi nihil damnabile apud ipsos inueniretur. tamen uel quod propter ipsos unitas ecclesiae scinditur et propter insanam rabiem cupiditatemque honoris pax profunda subuertitur.", + "candidate_score": 0.622336, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_503_505", + "bdc_text": "Legati vero nostri ideo privatim agere se non posse respondebant , quoniam mandatum nullum principum suorum de ea re haberent , et aliter ab illis instructi ad Comitia venissent . Et hanc quidem causam nostri prae se tulerunt : sed alia et maior erat , cur sibi genus hoc colloquii fugiendum esse censerent .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_55", + "psc_text": "leue enim non erat, quod a se eos dimittere omnino negabant, quos patres nostri merito suis pro criminibus 1 maximus ACy, curro Fed; cf. infra p. 66, 1. 30: Maximinum a Triueris A in mg.: Scs iulius urbis rome eps in serdieam synodum iussit fieri 4 co .1 7 protogenes x1 8 cclibrare A !) sardices C Serdices y 10 reprobrum A 15 iuuare sc. asseclah Protogenis et Ossii iuuare Enguiuere A remotos uiuere uel remouere Cou 18 patribus nostris Cy 19 fuerant Cm2y fecerant ACm1 21 non) cum uelnam COli quisque susp. Cou 22 obscurabat Eng obscurant A occultaret uel occultabat Cou illi∗∗∗A restite- bant A 27 longinquisque Cm2γ 30 negabat A ante damnarunt. his itaque communicare nefas duximus neque cum profanis uoluimusnoluimus sancta domini sacramenta miscere seruantcsseruantes et tenentes ccclcsiasticacecclesiasticae (regulae) disciplinam. nam ut non supradictos Ossium a se Protogencmque dimitterent. conscientia forte mala. qua sibi eorum unusquisque", + "candidate_score": 0.622028, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_183_185", + "bdc_text": "Presertim vero legati principum valde commoti , pro se quisque hanc a suo principe iniuriam repellandam esse iudicabant . Et responsum acriter fuisset , ni motus hos insecuta deinde consultatio partim , partim industria praesidum et legati mitigavisset . Et nostri enim , quae de utraque parte ac in commune dicta fuissent , ea ad se solos transferenda non esse putabant :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_53", + "psc_text": "pulsos et merito singulos pro suis facinoribus praedam- natos cum Ossio et Protogene sedere simul et disputare et - quod est deterius - diuina misteria celebrare. nec confundebatur Protogenes Serdicae episcopus communicare Marcello haeretico, cuius et sectam et reprobunireprobum sensum in concilio quater sententiis episcoporum suscribens propria uoce ipse damnauerat. unde manifestum est, quia sese ipse sua sententia condemnauit, cum se illi communicando participem fecit. § 15 Uerum nos tenentes ecclesiasticae regulae disciplinam et uolentes miseros in aliquantulum iuuare mandauimus illis, qui cum Protogene et Ossio fuerunt, ut de suo coetu damnatusdamnatos excluderent neque peccatoribus communicarent; deinde una nobiscum audirent ea. quae a nostris patribus contra ipsos in praeteritum fuerant iudicata. nainnam liber Marcelli non expectabat accusationem — per se enim aperte haereticus noscebatur - et, ne falsis suggestionibus crederent, non eorum quisquam prauissimam mentem propter locum episcopatus obscurabat. at illi contra haec resistebant — qua ratione, nescimus — nec", + "candidate_score": 0.620095, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_420", + "bdc_text": "Alterum , ut quoniam hi notarii substitutique iidem aut principum aut Urbium suarum legati essent , de actis referre iis , a quibus fuissent missi , possent , et notariatus et legationis offitio pari fide fungi .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_145", + "psc_text": "1-2 legatos-nuntiarcnt add. Fed ex textu graeco; Ualesius suppleueral: legatos nostros direximus concilii sententiam per litteras nostras nuntiaturos 3 mandauimus Ualesius mandamus ACy ut add. Fed 4 ut et y utut A 5 hoc = eo post hoc suppl. quod a ueteribus statutum est Cou Ualens] add. et Cy 6 aliquid rectorum add. Fed 8 est] erit Eng 9 rogamus Cou rogantcs ACFab 10 sereni A ne uel Fab 11 aliquid om. TC Fab iniuriam A iura Fab uetera Fab ϰειαν άπεστάλϰαμεν, τὴν γνώμην τοῡ συνεδϱίου διὰ τη̄ς έπιτολη̄ς μηνύ- covra;' τοίς δὲ πϱέσβεσι πϱό ye πάντων τοῡτο παϱεϰελυαάμεθα τὸ τὴν ὰλήϑειαν πιστώσασϑαι ἐϰ τω̄ν πάλαι ἀϱϰαίων xai dtxalwv ὁϱμωμένους. oi xui τὴν σὴν ὰναδιδάξυσιν ὁσιότητα, õτι οὐχ, ὦοπεϱ ε̌ϕησαν ὐϱσαάϰιός te xai Οὐάλης, ε̌σταιι εἰϱήνη, ει̌πεϱ rt τω̄ν διϰίων ἀνατϱπείη. πω̄ς γὰϱ εἰϱήνην οίόν τε α̌γειν τοὺς τὴν εἰϱήνην ϰαταλύοτας μα̃λλον γὰϱ ε̌ϱις xai ταϱαχὴ ix τούτων ovv ταῑς", + "candidate_score": 0.619364, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_48_50", + "bdc_text": "A Saxone Henricho : Andreas Camitianus , Andreas Francus , Nicolaus Scheublin. A Lunenburgensi : Nicolaus Hostein , Urbanus Regius :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_336", + "psc_text": "Himeneus a Tessalia de Ypata. (19) Lucius a Tracia de Cainopoli., (20) Lucius ab Italia de Uerona. (21) Euagrius a Machedonia de Eraclia Linci. AC = 14-21 a = 3. 4. 17-22 β (om. R prae!er 14 = 2) = 3. 4. 39. 10. 40. 11. 41. 12 om. P praeter 14 = 7. 15 = 8. 20 = 11 14 (15)Βιϰέντιος 15 (26)'Ιανουάϱιος (ìαννουάϱιος ps) 16 (3) Πϱωτο- γένης ∑εϱδιϰη̄ς 17 (24) Δώσϰοϱος 13 (57) 'Y μένα��ος 19 (59) Λούϰιο; 20 (9) Λούϰιλλος 21 (10) Εὐγένvιος 14(WI 23) uincentius 15(WII 24) ianuarius de bencuonto 16(WII 1) protogenes 17 (WI 18) dioscuru (s add. m2) 18 (WII 26) hypeneus de hypato thcssaliae 19 (WII 17) lucius 20 (WII 30) lucius de uerona 21 (WII 31) eugenius de hedealychynis 1 uicentius If R uincentium B5 a campania om. αβ CapuaJadd. legatus sanctae ecclesiae (MARIĘ D') romanae (romę M) αβ 2 om.", + "candidate_score": 0.619333, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_624", + "bdc_text": "Alii ei sententiae palam reclamabant , et se vero minime id nobis concessuros esse testabantur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_232", + "psc_text": "uenissent enim, si confidissent operibus suis et factis aduersus fratres nostros et conministros-, tamen ex his, quae fecerunt in hac sancta et magna synodo, manifestiorem suam factionem demonstrauerunt. occurrentes etenim aput Sardiram 3 ae uidentes fratres nostros Athanasium, Marcellum et Asclepium timuerunt ad iudicium uenire et non solum semel et bis, sed saepius uocati non responderunt 10 mendaciis Bal mendacium W plenam W 11 delicto U' ad del. Bal noluerint Bal 12 his Bal is W manifestata Bal manifestat W, fort. manifesta 14 manifestiore W 17 solum om. Bal γενοόμενa μηδὲν έ̄τεϱον η̄ ψεύδη xai συϰοϕαντίαςelvai μεστά. xai ei xai τά μά- i λιοτα ex τοῡ ϰληϑέντς αὐτοὺς παϱά τοῡ ἀγαπητοῡ ἡμω̄ν xai συλλειτουϱοῡ 'Ιουλίου μὴ ὰπαντη̄σαι xai ex τω̄ν γϱαϕέντων παϱὰ τοῡ avrov 'Ιουλίου ϕανεϱὰ τούτων fj συϰοαντία πέϕηνεν — ήλϑον γὰϱ ᾱν, είπεϱ έϑάϱϱουν ol= ε̌πϱαξαν ϰαί πεποιήϰασι ϰαά τω̄ν συλλειτουϱγω̄ν ήμω̄ν —, ο̄́μως ϰαὶ et ὦν πεποιήϰασοιν", + "candidate_score": 0.619166, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_29", + "bdc_text": "Dietorichus comes a Manderschid , Bemardus ab Hagen , Joannes Groperus , Ebrardus Bellingus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_360", + "psc_text": "Cou Hardouin diu Ααβ 3 gerontius (geroncius B5 erontius V' hyerontius V) a, β a] de B1 M macedonia В2 В3 B5 MJΦ D3 D4 H liereu Fed (ct. Iordanis Getic. 288 [MGh, Auet. anl. V 1, 132, 9] Bereu et Studien II 47) Beroac Crabbe Beroea Le Quien II 71 breui A, (om. B1M, sed. u. n. 57) a brebi (brebis D3 breuia D3 bebri H) β 4 alexandrus D' Alexander de breui (u. n..56) B'M achaia (achia D2 acha H) β acia B1 ΜΦ Ciparissia Fed Cyparissa Ballerini ceparisma A ceparisina S1 ceporisma (ceporissima В5M) a, (om. D', sed u. n. 59 cepolisma D5) f) Morenis Cy; cf. n. 60 5 euthicius (eutycius V1) a, D2 D3 m2 D6 eutychius D5 D7 eutycius D eutichius (euchyus H') H ab Acaia Ticius om. B1M achaia β Acaia] add. de moremis H (u. n. 60) Ticius ab Asia del. Eng", + "candidate_score": 0.619074, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_449", + "bdc_text": "Nam et contionem publicam avertere sunt conati , et suffragia trium istorum , qui inter ipsos a nobis stabant , praeripere , et privatum colloquium ex publico facere .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_56", + "psc_text": "uel occultabat Cou illi∗∗∗A restite- bant A 27 longinquisque Cm2γ 30 negabat A ante damnarunt. his itaque communicare nefas duximus neque cum profanis uoluimusnoluimus sancta domini sacramenta miscere seruantcsseruantes et tenentes ccclcsiasticacecclesiasticae (regulae) disciplinam. nam ut non supradictos Ossium a se Protogencmque dimitterent. conscientia forte mala. qua sibi eorum unusquisque metuebant, nudari ab aliquo. quae adpalam fieri magnopere pprtimpscpbantpertimescebant. nec sic in coseos audebat eorum aliquis sententiam dicere, ne et se ipse damnaret, quod illis contra interdictum communicassent, quibus communicare nullo genere oporteret. § 17 Uerum nos iterum illos atque iterum rogabamus, ne firma solidaque concuterent, nc subuerterent legem nec iura diuina turbarent, ne cuncta confunderent atque traditionem ecclesiae ne quidem in modica parte frustrarent, sed necnouam sectam inducerent aut Orientalibus episcopis conciliisque sanctissimis de Occidente uenientes aliqua in parte praeponerent. at illi contra despicientes haec nobis minabantur et sese Athanasium et ceteros sceleratos uindicaturos pollicebantur, quasi uero aliud facere", + "candidate_score": 0.618887, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_253_255", + "bdc_text": "Et a nobis quidem pro electore Saxone : Franciscus Burckardus , Philippus Melanchthon , Justus Menius ; Pro Hesso Joannes Fry , Martinus Bucerus , Adamus Fuldanus ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_118", + "psc_text": "uos in domino bene ualere. (43) Eusebius episcopus a Pergamo, opto uos in domino bene ualere. (44) Leucadas episcopus ab Ilio, opto uos in domino bene ualere. (45) Niconius episcopus a Troadosopto uos in domino bene ualere. (46) Adamantius episcopus a Cio, opto uos in domino bene ualere. (47) Edesius episcopus a Coo, opto uos in domino bene ualere. (48) Theodulus episcopus a Neoeaesarea, opto uos in domino bene ualere. (49) Sion episcopus, opto uos in domino bene ualere. 1 l'ison y pyson A Troenada (Galatiae) Fed (cf. Basilius Notit. 277 ó Τϱοϰνάδων et Studien II 79) troada ACy (sell cf. infra n. 45 Niconius ep. a Trnados) Tcnedo Hardouin Coleli Mansi 3 ab lleliopoli Hardauin Coleti Mansi 4 Squirius Fed (cl. in Sludien II 79-81 uarias formas 'Ισχυᾱς, 'Ισχυϱίων, Seyrus, Scyras, Squiras) quirius A, sed Quirius decinatur n Κύϱιος et est nomen diuersum; cf. infra n. 38 Quirius ep.", + "candidate_score": 0.618866, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_253_255", + "bdc_text": "Et a nobis quidem pro electore Saxone : Franciscus Burckardus , Philippus Melanchthon , Justus Menius ; Pro Hesso Joannes Fry , Martinus Bucerus , Adamus Fuldanus ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_293", + "psc_text": "aliquo Cy aliquem A 5 achaicum A,Ca. c. 7 adfuit] add. de Oriente Cou a beatae Cy ab aetate A episcopum (et) expectare, adgrcssos uero ecclesiarum ipsorum iudicium luporum lieurgium Alexandriae et Basilium 〈Ancyrae et〉 Quincianum Gazae nec episcopos nominari necChristianos penitus appcllari nec aliquam cum his habere communionem uel eorum litteras suscipere uel ad ipsos scribere. Theodorum Herarle- ! atum Europae cum suis, [de] Maroniae Ciliciae et Caesareae Palaestinae Narcissum et Acacium, Stephanum Antiocensem, Ursacium Singidunensem Moesiae et Ualentem Mursensem Pannoniae, Minophantum Ephesium, Georgium Laudiciae — licet timens nun adfuerit de Oriente, tamen eo, quod a beato Ale- 8 et add. Bal ecclesiarum ipsorum iudicium]ecclesias ipsorum more cmi. Hal; inlerpres confudit acc. δίϰην el adu. δίϰην c. gen. = more !I Ancyrae et add. Eng et add. Bal 12 de del. Fed maronia W (cf. p.119, 16) Neroniade Bal caessaree IV nareissimum W acatium W 14 panonie W Minophantum", + "candidate_score": 0.618773, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_253_255", + "bdc_text": "Et a nobis quidem pro electore Saxone : Franciscus Burckardus , Philippus Melanchthon , Justus Menius ; Pro Hesso Joannes Fry , Martinus Bucerus , Adamus Fuldanus ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_295", + "psc_text": "xai 'Αϰάϰιον xai Στέϕανον xai Οὐϱσάϰιον xai Οὐάλεντα xai Μηνόϕαντον xai Γεώϱγιον — el xai ϕοβηϑεὶς μὴ παϱεγένετο ἀπὸ τη̃ς 'Εὠ̣ας, 16 ὲπανελϑόντας Theod (BA) Γϱηγόϱιον in mg. p 17 Κυντιανὸν Theod Quintianum Cass μὴ de p ὀνομάζειν] add. μηδὲ Χϱιστιανοὺς Theod lR alt. μηδὲ] μὴ de p 19 avrwv Theod μὴ δὲ p μήτε Theod ye om. Theod Θεόδωϱον] add. τὀν ἀπὸ 'Ηϱαϰλείας τη̃ς Εὐϱώπης Theod 20 Νάϱϰισσον] add. τὸν ἀπὸ Νεϱωνιάδος τη̃ς Κιλιϰίας Theod 'Αϰάϰιον] add. τὸν ὰπὸ Καισα- ϱείας τη̃ς Παλαιστίνης Theod Στέϕανον] add. ὰπὸ 'Αντιοχείας Theod Οὐϱσάxtov] ovodxtov s, add. άπὸ Σιγγιδούνου τη̃ς Mvolag Theod Οὐάλεντα] add. τὸν άπὸ Μυϱσω̃ν τη̃ν αννονίας Theod 21 Μηνόϕαντον] add. τὸν ὰπὸ 'Εϕέσου Theod Γεώϱγιον] add. τὸν ἀπὸ Λαοδιϰείας T ieod ϕοβηϑέντεσ μὴ παϱε- γένοντο Theod (RrzT) metuentes non uenerint Cass ἐώασ ps episcopo quondam Alexandriae deiectus est et quod sit tam ille quam etiam ceteri, qui conprehensi sunt, furoris", + "candidate_score": 0.617632, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_451", + "bdc_text": "Questi de contionibus , ut maxime concordiam remorantibus apud legatum gravissime fuere .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_153", + "psc_text": "decem legatos, qui, ubi uenerunt ad imperatorem, suscepti sunt, ita ut legati catholicorum non susciperentur; atque longa dilatione fatigati et minis imperatoris perterriti damnauerunt integram fidem, quam antea defendebant, et susceperunt perfidiam, quam ante damnauerunt. haec ita esse cx subiectis inuenies. Gesta Nicaena GESTA, UBI PRAEUARICATI SUNT EPISCOPI LEGATI A FIDE VERA, INCIPIUNT. Eusebio et Ypatio conss VI. Idus Octobris. § 1 (5). Cum consedissent episcopi mansionis Nicheae, quae 2 meritis] praem. pro y 4 iidem alesius scriptura = libellus ; cf. Studien I 75 instruent Ualesius 5 in A falso sequens textus nurratiuus cum epistula coniunclus est, cj. notam ad l. 18 ϰαι σωτηϱίας xai είϱήνης, η̑ν ij θειότης σοι είς τὸ διηνεϰἑς χαϱιείται.oi δè t ήμέτεϱοι πϱέσβεις τάς re ύπογϱαϕὰς xai τὰς τω̃ν ἐπισϰόπων πϱοσηγοϱίας ϰομίζουσιν, οι̎τινες xai ἐξ αὐτω̃ν τω̃ν ϑείων γϱαϕω̃ν ιὴν σὴν ἀναδιδάξουσιν δσιότητα. 6 εἰ̕̕̕̕̕ς τὸ διηνεϰές σοι Theod 7 rt om. Socr Soz", + "candidate_score": 0.617468, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_253_255", + "bdc_text": "Et a nobis quidem pro electore Saxone : Franciscus Burckardus , Philippus Melanchthon , Justus Menius ; Pro Hesso Joannes Fry , Martinus Bucerus , Adamus Fuldanus ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_121", + "psc_text": "edd. neocaesarioso ATC (50) Theogenes episcopus a Licia, opto uos in domino bene ualere. (51) Florentius episcopus ab Ancyra, opto uos in domino bene ualere. (52) Isaac episcopus a Leto, opto uos in domino bene ualere. (53) Eudemon episcopus, suscripsi pro ipso, opto uos in domino bene ualenualere'. (54) Agapius episcopus a Theno, opto uos in domino bene ualere. (55) Bassus episcopus a Carpatho, opto uos in domino bene ualere. (56) Xarcissus cpiscopus ab lrenopoli, opto uos in domino bene ualere. (57) Ambracius episcopus a Mileto, opto uos in domino bene ualere. (58) Lucius episeopusepiscopus ab Antinoo, opto uos in domino bene ualere. (59) Xonnius episcopus a Laudocia, opto uos in domino bene ualere. (60) Pantagatus episcopus ab Attalias, opto uos in domino bene ualere. (61) Flaccus episcopus ab Ieropoli, opto uos in domino bene ualere. (62) Sisinnius episcopus a Perge, opto uos in domino bene ualere. (03) Diogenes episcopus,", + "candidate_score": 0.617302, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_325_327", + "bdc_text": "etiam substitutos , ut omne superfluum rescinderetur , colloquio removere : de iuramenti forma penes se esse constituere , tamen hoc non sine legati consensu facturos esse . Quod ternos singulos statui uni praefecissent , hoc sibi placere .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_136", + "psc_text": "tenens baptizatus ad quietem dei commigrauit, nefas putamus inde aliquid mutilare et tot sanctos et confessores et successores martirum ipsius tractatus conscriptores in aliquo remouere, cum et ipsi praeteritorum eatholicorumcatholicorum secundum scripturas cuncta seniarunt. (quorum fides) mansit usque in haec tempora, quibus pietas tua (a) deo patre per deum et dominum nostrum Iesum Christum regendi orbis accepit (facultatem). ∗∗∗∗∗ 1 hoc sc. concilio Nicaeno; cf. p. 79, 8 3 militare Fab 5 conscribtores (alt. o ex e) A conscriptas res Cml praeteritorum catholicae ecclesiae scriptorum susp. Cou 6 scribturas A cunctas CFab seruauerunt CFab seruauerint Cou quorum fides add. Cou mansit usque coni. Cou mansisseque A 7 a add. Cm2 9 facultatem add. Fed potestatem add. Cou 9—82,1 lacunam indicaui, cf. textum graecum; Ualesius ita suppleuit: uerum miseri homines et infelici sensu praediti iterum ausu temerario se praecones impiae doctrinae renuntiarunt et σβυέϱων τη̄ς τω̃ν 'Ρωμαίων ϰϰλησίας - ἐγνωϰότες δὲ", + "candidate_score": 0.616388, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_271_273", + "bdc_text": "Erasmus Ebneres , Vincelaus Lingkius , Andreas Osiander ; pro Brema , Magdenburga et Hamburga : Nicolaus Ambsdorfius , Joannes Amsderdamus , Daniel Burenus stetit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_117", + "psc_text": "Filetus episcopus a Iuliopoli, opto uos in domino bene ualere. (34) Squirius episcopus a Mareota, opto uos in domino bene ualere. (35) Filetus episcopus a Cratia, opto uos in domino bene ualere. (36) Timasarcus episcopus, opto uos in domino bene ualere. (37) Eusebius episcopus a Magnesia, opto uos in domino bene ualere. (38) Quirius episcopus a Filadelfia, opto uos in domino bene ualere. (39) Pison episcopus ab Adanis, opto uos in domino bene ualere. (40) Thimotheus episcopus, opto uos in domino bene ualere. (41) Eudemon episcopus a Thaneos, opto uos in domino bene ualere. (42) Callinicus episcopus a Pelusio, opto uos in domino bene ualere. (43) Eusebius episcopus a Pergamo, opto uos in domino bene ualere. (44) Leucadas episcopus ab Ilio, opto uos in domino bene ualere. (45) Niconius episcopus a Troadosopto uos in domino bene ualere. (46) Adamantius episcopus a Cio, opto uos in domino bene ualere. (47) Edesius", + "candidate_score": 0.616226, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_253_255", + "bdc_text": "Et a nobis quidem pro electore Saxone : Franciscus Burckardus , Philippus Melanchthon , Justus Menius ; Pro Hesso Joannes Fry , Martinus Bucerus , Adamus Fuldanus ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_228", + "psc_text": "Theogene. Ursacio, Ualente, Minophanto et Stephano Iulio consacerdoti, Romanae ecclesiae episcopo, aduersus praedictos conministros nostros, hoc est Athanasium episcopum Alexandriae et Marcellum episcopum Ancyrae Galatiae nec non etiam Asclepam episcopum Gazae, scripserunt et. de aliis partibus episcopi adhibentes quidem testimonium sinceritati conministri nostri Athanasii, facta autem Eusebii ct 8 propter eas Bal propterea W ; cf. Theod 9 olim Bal ol W Mari—Thcugene (cf. p. 111, 15)] maritheo dorotheo W 10 minophanto ex Μηνοϕάτψ comsacerdoti W romana W 11 ho Wm1 13 adibentes W τούτων xai πάντων ήμω̃ν ϑάνατον ύπομείνας xai δι'έαυου̃ τὴν εις ovoavov α̃νοδον πᾱσιν ήμιν δεδωϰώς. 2. Πάλαι μὲν ούν γϱαψάντων τω̄ν πεϱι Ευ̉σέιον 'Ιουλίω̩ τω̨̄ συλλειτουϱγω̨̄ ήμω̄ν, τω̜̃ τη̃ς 'Ρωμαίων ὲϰϰλησίας ὲπισϰόπω̨, xaza τω̄ν πϱοειϱημένων συλλει- τουϱγω̄ν ήμω̃ν — λέγομεν δὴ 'Αϑανασίου xai Μαϱϰέλλου xai 'Ασϰληπᾱ — ε̆γϱαψαν xai oi ὰπὸ τω̄ν α̃λλων μεϱω̃ν ὲπίσϰοποι, μαϱτυϱοῡντες μὲν τη̄ xaDa- ϱότητι του̃ συλλειτουϱγοῡ ήμω̄ν 'Αϑανασίου, τὰ de", + "candidate_score": 0.616004, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_27_29", + "bdc_text": "Joannes Erenbergius , Julius Pflugus , Conradus Bruno , Jodocus Butzfeldius , Joannes Minsingerus , Ambrosius Pelargus . A Coloniense : Dietorichus comes a Manderschid , Bemardus ab Hagen , Joannes Groperus , Ebrardus Bellingus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_336", + "psc_text": "Himeneus a Tessalia de Ypata. (19) Lucius a Tracia de Cainopoli., (20) Lucius ab Italia de Uerona. (21) Euagrius a Machedonia de Eraclia Linci. AC = 14-21 a = 3. 4. 17-22 β (om. R prae!er 14 = 2) = 3. 4. 39. 10. 40. 11. 41. 12 om. P praeter 14 = 7. 15 = 8. 20 = 11 14 (15)Βιϰέντιος 15 (26)'Ιανουάϱιος (ìαννουάϱιος ps) 16 (3) Πϱωτο- γένης ∑εϱδιϰη̄ς 17 (24) Δώσϰοϱος 13 (57) 'Y μέναιος 19 (59) Λούϰιο; 20 (9) Λούϰιλλος 21 (10) Εὐγένvιος 14(WI 23) uincentius 15(WII 24) ianuarius de bencuonto 16(WII 1) protogenes 17 (WI 18) dioscuru (s add. m2) 18 (WII 26) hypeneus de hypato thcssaliae 19 (WII 17) lucius 20 (WII 30) lucius de uerona 21 (WII 31) eugenius de hedealychynis 1 uicentius If R uincentium B5 a campania om. αβ CapuaJadd. legatus sanctae ecclesiae (MARIĘ D') romanae (romę M) αβ 2 om.", + "candidate_score": 0.615847, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_27_29", + "bdc_text": "Joannes Erenbergius , Julius Pflugus , Conradus Bruno , Jodocus Butzfeldius , Joannes Minsingerus , Ambrosius Pelargus . A Coloniense : Dietorichus comes a Manderschid , Bemardus ab Hagen , Joannes Groperus , Ebrardus Bellingus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_360", + "psc_text": "Cou Hardouin diu Ααβ 3 gerontius (geroncius B5 erontius V' hyerontius V) a, β a] de B1 M macedonia В2 В3 B5 MJΦ D3 D4 H liereu Fed (ct. Iordanis Getic. 288 [MGh, Auet. anl. V 1, 132, 9] Bereu et Studien II 47) Beroac Crabbe Beroea Le Quien II 71 breui A, (om. B1M, sed. u. n. 57) a brebi (brebis D3 breuia D3 bebri H) β 4 alexandrus D' Alexander de breui (u. n..56) B'M achaia (achia D2 acha H) β acia B1 ΜΦ Ciparissia Fed Cyparissa Ballerini ceparisma A ceparisina S1 ceporisma (ceporissima В5M) a, (om. D', sed u. n. 59 cepolisma D5) f) Morenis Cy; cf. n. 60 5 euthicius (eutycius V1) a, D2 D3 m2 D6 eutychius D5 D7 eutycius D eutichius (euchyus H') H ab Acaia Ticius om. B1M achaia β Acaia] add. de moremis H (u. n. 60) Ticius ab Asia del. Eng", + "candidate_score": 0.615836, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_451", + "bdc_text": "Questi de contionibus , ut maxime concordiam remorantibus apud legatum gravissime fuere .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_170", + "psc_text": "haec etiam Orientalibus respondisse. quis fidem et sententiam non eommodauimuscommodauimus nostram, quod eodem tempore octoginta episcoporum Aegyptiorum de Athanasio sententia § 3 repugnabat, quam similiter recitauimus atque insinuauimus episcopis ltalis. unde contra unam legem usumuisum est etiam, cum episcoporum numerus pro Athanasio maior existeret, in parte aliqua conimodarecommodare consensum. haec scripta, si deo fidem debet Eusebius, qui missus fuerat, festinans ad Africam nobis reliquit. quae tamen postea omnia scripta, ne ad inpetrandum forte concilium deessent, Uincentius, qui cum ceteris missus fuerat, Arelatum pertulirpertulit. cap. 3 § 1 Uidet igitur pnidentiaprudentia tua nihil in animum meum introisse, quod deo seruientibus non dignum fuerat cogitare. testis autem \\\\ 3 fuisse A negotia Har (cf. p. 89, 19 Athanasi negotium) ne ACml nec UGCm2 Til Bar technae uel tunc uel dehinc sc. eorum causae susp. Cou 4 obseruantia A 5 cultori A 6 regetur A 9 confinxerunt UGC confixerunt A 11 quasi (=", + "candidate_score": 0.61561, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_456_458", + "bdc_text": "Ergo , ut contio haec prohiberetur , per legatum egerunt . Atque quo facilius id efficerent , ipsi suam quoque sterilem illam , et ad quam extra unam et alteram anum nemo adibat , abrogare parati fuerunt : ut hoc toto tempore , quo conventus istic esset , contio nulla haberetur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_43", + "psc_text": "nudabat. sed (et) in ciuitate uaza proumciae Palestinae post reditum suum Asclepas altare comminuit multasque seditiones effecit. praeterea Adrianopoli Lucius post reditum suum sacrificium a sanctis et integris sacerdotibus confectum, si fas est dicere, canibus proiciendum iubebat. igitur cum haec ita sint, numquidnam lupis tantis ac talibus oues Christi adhuc usque eredemuscredemus et membraChristi membra fornicatoriae faciemus? absit. § 10 Nam postea Athanasius peragrans per diuersas partes orbis terrarum, scilicet seducens aliquos et per suam fallaciam adulationetnque pestiferam decipiens innocentes episcopos, qui eius facinora ignorabant, uel Egyptios aliquos actus eius ignorantes 25 cf. 1 Cor. 6, 15 2 integris permanentibus CCou 4 legis A Cml desperatione .4, Ca. c. .4 in mg.: catholicos episcop diuersarum ciuitatiu infamant, 5 basilicas Cy uasilica A (i locum y concilii sc. Antiocheni a. 341 sacerdote sc. Gregorio et del. Cy 7 hostis] add. et CCou 8 exul] exiit C COli exit Fab 9 profugit", + "candidate_score": 0.615428, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_297", + "bdc_text": "Hagnoica ratione omnes a colloquio , praeter bis terdenos excludi .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_64", + "psc_text": "illis — quod nefas erat — communicaremus, et haec frequenter acclamabant. nos enim omnino illis communicare noluimus, nisi eos, quos damnauimus, proiecissent et dignum honorem concilio Orientis tribuerent. § 20 QuacQuae uero ipsi egerint uel quale concilium habuerint. hinc addiscere poteritis. nam Protogenes, sicut supra diximus, apud acta anathematizans Marcellum ut Paulum postcapostea eos in communionem suscepit. Dionisium uero ab Klida prouinciae Acaiae, quem ipsi exposuerunt, in concilio habuerunt. simul secum et exponentes ut cxpositiexpositi. iudices et rei [et] communicantes mysteria diuina pertractant. Bassum autem de Diocleciana ciuitate in flagitiis sceleribusque detectum et merito de Siria deportatum ordinauerunt episcopum. quique apud ipsos sceleratius uiuens detectus et ab ipsis damnatus cum ipsis hodie uidetur esse coniunctus. Aetio Tessalonicensi Protogenes frequenter probra inultamulta criminaque obiecit, quod diceret illum concubus et habuisse et habere, cui communicare numquam uoluit. nunc uero in amicitiarnamicitiam receptus, quasi peiorum consortio expurgatus, apud ipsos habetur ut iustus. Asclepas", + "candidate_score": 0.615301, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_40_42", + "bdc_text": "A Ludovico et Vuilhelmo Bavaris : W. Sebelsdorfferus , Joannes Eccius , Joannes Kretzems , Joannes Apella . A Juliacense :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_118", + "psc_text": "uos in domino bene ualere. (43) Eusebius episcopus a Pergamo, opto uos in domino bene ualere. (44) Leucadas episcopus ab Ilio, opto uos in domino bene ualere. (45) Niconius episcopus a Troadosopto uos in domino bene ualere. (46) Adamantius episcopus a Cio, opto uos in domino bene ualere. (47) Edesius episcopus a Coo, opto uos in domino bene ualere. (48) Theodulus episcopus a Neoeaesarea, opto uos in domino bene ualere. (49) Sion episcopus, opto uos in domino bene ualere. 1 l'ison y pyson A Troenada (Galatiae) Fed (cf. Basilius Notit. 277 ó Τϱοϰνάδων et Studien II 79) troada ACy (sell cf. infra n. 45 Niconius ep. a Trnados) Tcnedo Hardouin Coleli Mansi 3 ab lleliopoli Hardauin Coleti Mansi 4 Squirius Fed (cl. in Sludien II 79-81 uarias formas 'Ισχυᾱς, 'Ισχυϱίων, Seyrus, Scyras, Squiras) quirius A, sed Quirius decinatur n Κύϱιος et est nomen diuersum; cf. infra n. 38 Quirius ep.", + "candidate_score": 0.61526, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_297", + "bdc_text": "Hagnoica ratione omnes a colloquio , praeter bis terdenos excludi .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_193", + "psc_text": "e piam ecclesia totiens (se) -9 In A texlus narratiuus jalso scriplura continua cum Definitione contunclus est 15 Ediderunt damnalionem secundum Fab uel Cou liaronius ad a. 359 n. XVII Hardouin I 711-714, Culeti II 898 sqMansi III 299 16 EUSEUIO .1 18 collecta Cy collectus A 20 decuit (nooafjxov) Cou dicunt ATC Fab 21 piaml add. se COli pia-totiens exhibuit (sc. patientiam) Eng ecclesia Cou ecclesiam ACFab se add. Fed ΑΠΟΦΑΣΙΣ THZ ΣΥΝΟΔΟΥ. Εως πϱοση̄ϰον η̌ν xai δυνατόν, ἀδελϕοι τιμιώτατοι, ἡ ϰαϑολιϰὴ σύνοδος xai ἡ ayia ἐϰϰλησία τη̃ ίδίᾳ ύπομονη̄ xai ἀνεξιϰαϰίᾳ η̌νεγϰεν οὺϰ ἀγεννω̄ς 22 Texius graecus Iradilur apud Athanas. de syn. 11 (p = cod. Parisinus graecus 474 s. XI; s = cod. Basileensis graee. A. III. 4 s. XIV ; Jlau = ed. 1777 24 ὰγενω̄ς s exhibuit iuxta Ursacium et Ualentem, Germinium, Gaium, qui totiens mutando, quod crediderant, omnes ecclesias turbauerunt et nunc conantur hereticum", + "candidate_score": 0.615246, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_451", + "bdc_text": "Questi de contionibus , ut maxime concordiam remorantibus apud legatum gravissime fuere .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_46", + "psc_text": "perfacile in communione receptus est. exinde coepere illi non tam pro ipso quam pro suis actibus laborare, quod illi pertemere credendo communicaueuntcommunicauerunt. etenim si fuerunt illae litterae aliquorum, non tamen eorum, qui aut iudicesindices fuerant aut in concilio adsederant. quae quidem etiam si essent aliquorum, temere illi fidem pro se dicenti habere numquam deberent. § 11 Sed et iudices, qui illum digne sententiauerunt, credere noluerunt (11) ideo. quia et alii quique in praeteritum pro suis facinoribus detecti sunt, nunc cum Marcello et Athanasio coniuncti sunt — dicimus autem Asclepan, qui ante decem et septem annos episcopatus honore discinctus est, deinde Paulum et Lucium et quotquot talibus coniuncti sunt — circumeuntes simul exteras regiones persuadebant iudicibus non esse credendum illis, qui in eos digne sententiam protulerunt, ut hoc genere commercii sibi quondam ad episcopatus reditum procurarent. ncc in ipsis locis, in quibus peccauerant, nec in proximis uel ubi accusatores habebant, se", + "candidate_score": 0.615016, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_451", + "bdc_text": "Questi de contionibus , ut maxime concordiam remorantibus apud legatum gravissime fuere .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_169", + "psc_text": "qui nostram circa deum obseruantiam mirari debent, possent finiri. et dignum fuerat dei cultore, dignum imperio tuo, quod Christi pietate regitur et augetur, specialiter hoc ipsum pro reuerentia sanctae religionis, cui pmdenter intentus es, dementiamclementiam tuam nobis ad haec inpetranda praestare. cap. 2 § 1 Sed multi ecclesiae membra lacerare festinant, qui confinxerunt me litteras subpressisse, ne crimina eius, quem dicebantur condemnasse, apud omnes paterent, quasi illas litteras epi- § 2 scoporum Orientalium et Aegyptiorum, quibus in omnibus eadem (in) Athanasium crimina continebantuncontinebantur at satis omnibus clarum est nec quisquam negat nos Orientalium litteras intimasse, legisse ecclesiae, legisse eoncilioconcilio atque haec etiam Orientalibus respondisse. quis fidem et sententiam non eommodauimuscommodauimus nostram, quod eodem tempore octoginta episcoporum Aegyptiorum de Athanasio sententia § 3 repugnabat, quam similiter recitauimus atque insinuauimus episcopis ltalis. unde contra unam legem usumuisum est etiam, cum episcoporum numerus pro Athanasio maior existeret, in parte aliqua conimodarecommodare consensum. haec", + "candidate_score": 0.614902, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_269_271", + "bdc_text": "Conradus Helus , Georgius Bessems , Martinus Frechtus ; pro Nornberga : Erasmus Ebneres , Vincelaus Lingkius , Andreas Osiander ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_118", + "psc_text": "uos in domino bene ualere. (43) Eusebius episcopus a Pergamo, opto uos in domino bene ualere. (44) Leucadas episcopus ab Ilio, opto uos in domino bene ualere. (45) Niconius episcopus a Troadosopto uos in domino bene ualere. (46) Adamantius episcopus a Cio, opto uos in domino bene ualere. (47) Edesius episcopus a Coo, opto uos in domino bene ualere. (48) Theodulus episcopus a Neoeaesarea, opto uos in domino bene ualere. (49) Sion episcopus, opto uos in domino bene ualere. 1 l'ison y pyson A Troenada (Galatiae) Fed (cf. Basilius Notit. 277 ó Τϱοϰνάδων et Studien II 79) troada ACy (sell cf. infra n. 45 Niconius ep. a Trnados) Tcnedo Hardouin Coleli Mansi 3 ab lleliopoli Hardauin Coleti Mansi 4 Squirius Fed (cl. in Sludien II 79-81 uarias formas 'Ισχυᾱς, 'Ισχυϱίων, Seyrus, Scyras, Squiras) quirius A, sed Quirius decinatur n Κύϱιος et est nomen diuersum; cf. infra n. 38 Quirius ep.", + "candidate_score": 0.614498, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_253_255", + "bdc_text": "Et a nobis quidem pro electore Saxone : Franciscus Burckardus , Philippus Melanchthon , Justus Menius ; Pro Hesso Joannes Fry , Martinus Bucerus , Adamus Fuldanus ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_294", + "psc_text": "et add. Bal ecclesiarum ipsorum iudicium]ecclesias ipsorum more cmi. Hal; inlerpres confudit acc. δίϰην el adu. δίϰην c. gen. = more !I Ancyrae et add. Eng et add. Bal 12 de del. Fed maronia W (cf. p.119, 16) Neroniade Bal caessaree IV nareissimum W acatium W 14 panonie W Minophantum ex Μηνόϕαντον laudecie W αὐτω̃ν ἐπελϑόντας δίϰην λύϰων Γϱηγόϱιον τὸν ev 'Αλεξανδϱείᾳ, Βασίλειον τὸν ἐν 'Αγϰύϱᾳ xai Κυïντιανὸν τὸν ἐν Γάζη, τούτους μηδὲ ἑπισϰόπους ὀνομάζειν μηδὲ ὄλως ϰοινωνίαν τινὰ πϱὸς αὐτοὺς ἔχειν μηδὲ δέχεσϑαί nva παϱὰ τούτων γϱάμματα μηδὲ γϱάϕειν πϱὸς αὐτοὐς. τοὺς de ye πεϱὶ Θεόδωϱον ! ϰαὶ Nagxtooov xai 'Αϰάϰιον xai Στέϕανον xai Οὐϱσάϰιον xai Οὐάλεντα xai Μηνόϕαντον xai Γεώϱγιον — el xai ϕοβηϑεὶς μὴ παϱεγένετο ἀπὸ τη̃ς 'Εὠ̣ας, 16 ὲπανελϑόντας Theod (BA) Γϱηγόϱιον in mg. p 17 Κυντιανὸν Theod Quintianum Cass μὴ de p ὀνομάζειν] add. μηδὲ Χϱιστιανοὺς Theod lR alt. μηδὲ] μὴ de p 19 avrwv", + "candidate_score": 0.614296, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_58_60", + "bdc_text": "A Pomerano : Vuolfgangus Vueddelius , Jacobus Esselems , Nicolaus Glossenus . A Straßburgo :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_330", + "psc_text": "castalona aP cassalona (casalona H moconis D, β 3 florentibos A Florcntinus Cy florcnnus S2 ab] de V1 spanis (spaniis H2) H hispaniis B5 spadoniis B1, (spadonis DS) A spadonis B3 de] ab P merita β emeritam s 4 domicianus D1 D2 D3 H1 H2 H3 dominianū A a. c. dominianu- Ap.c.,S* domacianus B5 hispanius B5 sp J spadoniis B2 Δ spadonis B3 astorica B3 austurica D4 D6 DS auxtorica [f absturica B1 abstorica (- u V1) Φ 5 custus (custos H2 H3 H4 iustus D\") β spanis B3 D6 H1 H3 H4 span̄ J hispaniis B5 de om. P cesaraugusta P caesara .4 cesarea B2 M D2 D4 H1 H3 cessarea B' cacsariaj cesaria D1 D5 V1 cessaria B5 agusta B3 B3 agus s, om.D1 (6) Praetextatus ab Spaniis de Barcilona. (7) Maximus a Tuscia de Luca. (8) Bassus a Machedonia de Dioclecianopoli. (9) Porfirius a Machedonia de Filippis.", + "candidate_score": 0.614156, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_451", + "bdc_text": "Questi de contionibus , ut maxime concordiam remorantibus apud legatum gravissime fuere .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_235", + "psc_text": "uocati non uenerunt, sicut praediximus, ostendentes etiam ex his falsitatem suam et non solum commentatitiam fraudem aut exquisitam ucrsutiamuersutiam, quam fecerunt prodentes per 2 nostrum susp. Cou A in mg.: ossius eps prefuit synhodo serdicensi 4 qui] A Fab Hardoum, del. Eng qua coni. Cou, sed uidelur potius constructio mutari uel lege: qua-sustinuit, (nieretur), ut 5 utilitati A ut deleri uull Cou 7 nostris] suppl. absentibus Cou; cf. injra W et textum graecum 10 et .om.y 11 prodentes Cp.c. prudentes A uocationibus, uidelicet episcopis conuentis et praecipue bonae senectutis Osio, qui propter tempus et confessionem et tantum laborem [ex] omni reucrentia dignus uidctur, et expectantibus et adhortantibus eos ingredi, quo ea, quae de absentibus conministris rumigerarunt et scripserunt, haec praesentes conuincant. sed uocati non uenerunt, sicut diximus, sed monstrantes ex hoc calumniam suam et non solum insidias et factiones fecerunt clamantes per 12 conucntis Fed conuentibus W Bal conuenientibus Eng", + "candidate_score": 0.614107, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_256_258", + "bdc_text": "pro Saxone Henrico : Andreas Camitianus , Joannes Brentius , Nicolaus Schoublinus ; pro Marggravis Georgio et Albrechto :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_267", + "psc_text": "calumniator demonstraretur. unde ob hane calumniam ipsi Ischyrae mercedem dederunt episcopi nomen, qui nec presbyter cst. occurrentes enim duo presbvteri, qui condam cum Melitio fuerunt, postmodum autem a beato Alexandro tunc episcopo Alexandriae suscepti et nunc cum Athanasio constituti, testimonium praebuerunt hunc 12 hischyrs W 13 anathasium II' ussisse Bal iussisse 11' qusdam W mendatio W 16 hischyre W 18 alexandre W 19 anathasio W aὐ̕τός o παμπόνηρος 'Ισχύρας ψευσάμενος έπὶ τω̜̄ ε̕ιρηχέναιϰεϰαυϰέναι τόν 'Αθανἁσιόν τινα τω̄ν θεἱων βιβλἱων xai διελεϒχθεἰς ώμολόγησε xatixeivo xσιροῡ vooeiv, ore Μαxάριος παρη̄ν, xai ϰαταϰεῑσθαι, έϰ τούτου 4 συϰοϕάντην avrov ειναιάμέλει της συϰοϕαντιας ταύτης μισθόν αύτω̦̃ τω̜̃ 'Ισχύρα δεδώϰααιν έπισϰοπη̄ς ο̆νομα, τω̜̃ μηδέ πρεσβυτέρῳ τυγχάνοτι. άπανατήσντες γάρ δύο πρεσβύτεροι ovv Μελιτιω̜ ποτέ γενόμενοι, υ̑στερον de ύπότοῡ μαϰαριτου 'Αλεξάνδρου τοῡ γενομένου έπισϰόπου 'Αλεξανδρειας δεχθένες xai vvv σύν 'Αθανσιω̨ ο̆ντες, έμαρτύρησαν μηδεπώποτε τοῡτον 21 διελεγχθεὶς Valois διηλέχθαιps Mau διαψεύσαθαι Theod (ψεύσαθαι B διελεγχθεἰς ψευσάμενος coni. Parmentier et", + "candidate_score": 0.61404, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_258_260", + "bdc_text": "pro Marggravis Georgio et Albrechto : Fridrichus Knoblochsdor , Sigismundus Schneewyß , Chilianus Goldstein ; pro Lunenburgensi :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_228", + "psc_text": "Theogene. Ursacio, Ualente, Minophanto et Stephano Iulio consacerdoti, Romanae ecclesiae episcopo, aduersus praedictos conministros nostros, hoc est Athanasium episcopum Alexandriae et Marcellum episcopum Ancyrae Galatiae nec non etiam Asclepam episcopum Gazae, scripserunt et. de aliis partibus episcopi adhibentes quidem testimonium sinceritati conministri nostri Athanasii, facta autem Eusebii ct 8 propter eas Bal propterea W ; cf. Theod 9 olim Bal ol W Mari—Thcugene (cf. p. 111, 15)] maritheo dorotheo W 10 minophanto ex Μηνοϕάτψ comsacerdoti W romana W 11 ho Wm1 13 adibentes W τούτων xai πάντων ήμω̃ν ϑάνατον ύπομείνας xai δι'έαυου̃ τὴν εις ovoavov α̃νοδον πᾱσιν ήμιν δεδωϰώς. 2. Πάλαι μὲν ούν γϱαψάντων τω̄ν πεϱι Ευ̉σέιον 'Ιουλίω̩ τω̨̄ συλλειτουϱγω̨̄ ήμω̄ν, τω̜̃ τη̃ς 'Ρωμαίων ὲϰϰλησίας ὲπισϰόπω̨, xaza τω̄ν πϱοειϱημένων συλλει- τουϱγω̄ν ήμω̃ν — λέγομεν δὴ 'Αϑανασίου xai Μαϱϰέλλου xai 'Ασϰληπᾱ — ε̆γϱαψαν xai oi ὰπὸ τω̄ν α̃λλων μεϱω̃ν ὲπίσϰοποι, μαϱτυϱοῡντες μὲν τη̄ xaDa- ϱότητι του̃ συλλειτουϱγοῡ ήμω̄ν 'Αϑανασίου, τὰ de", + "candidate_score": 0.614008, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_332", + "bdc_text": "Itaque de excludendis legatis reliquis se autoritati ipsorum deferre , ac etiam de substitutis colloquio removendis cedere :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_189", + "psc_text": "897 sq., Mansi III 298 sq. 3 DEFINITIO) add. catholica y 4 TERRAENAM A 7 nos recedere Cy 10 tert. et] ut ACm1y 11 traditione A n positā ACml positum y INCIPIT PRAEFATIO. Placitum est in concilio habito, in quo credimus posse placere omnibus catholicis, [ut] a symbolo accepto recedi omnino non debere, quod in conlatione aput omncs integrum recognouimus, nec a fide nos recessuros, quam per prophetas a domino deo patre per Christum dominum nostrum docente spiritu sancto in euangelio et apostolis omnibus suscepimus per traditionem patrum secundum successionem apostolorum, quae aput Niciam tractata [sunt] contra hereses, quae eo tempore surrexerunt, proposita est (et) nunc usque permanct. quibus a nobis omnibus nec addendum aliquid credimus nec minuerc posse manifestum est. placuit ergo nihil nouum fieti, substantiae' quoque, quod 2 J = Cod. Bodleianus e Mus. 101 s. VII (f. 62v). lus = G. Voellus et H. lustellus, Biblioth. iuris", + "candidate_score": 0.613201, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_513", + "bdc_text": "non dum satis Ratispona Comitia propinqua erant , ut certantes avocare possent .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_236", + "psc_text": "reucrentia dignus uidctur, et expectantibus et adhortantibus eos ingredi, quo ea, quae de absentibus conministris rumigerarunt et scripserunt, haec praesentes conuincant. sed uocati non uenerunt, sicut diximus, sed monstrantes ex hoc calumniam suam et non solum insidias et factiones fecerunt clamantes per 12 conucntis Fed conuentibus W Bal conuenientibus Eng congregatis Cass 13 tantum Bal tanum W ex del. Bal omni Bal omnem W 14 adortantibus rep. W quo] q Wml ęaque W 15 rumigerarunt Fed rumigerunt W ϰαὶ πολλάϰς ϰληϑέντες οὐϰ ἐπήϰουσαν ταις ϰλήσεσι ϰαίτοι πάντων ήμω̄ν συνελϑόντων ἐπισϰόπων xai μάλιστα τοῡ εὐγηϱοτάτου 'Ooiov τοῡ xai διά τόν χϱόνον xai τὴν ὁμολογίαν xai διά τὸ TOOOVTOV ϰάματον ὑπομεμενηϰέναι πάσης σἰδοῡς άξίου τυγχάνοντος, ἀναμενόντων xai πϱοτϱεπομένων αὐτοὺς εἰσελϑεῑν εἰς τὴν ϰϱίσιν, ἳν'ἃπεϱ ἁπόντων τω̄ν συλλειτουϱγω̄ν ήμω̄ν ἐϑϱὺλησαν xai ἔγϱαψαν ϰατ' αὐτω̄ν, ταῡτα παϱόντες ἐλέγξαι δυνηϑω̄σιν. ἀλλ' ovx ἡλϑον ϰληϑέντες, ϰαϑἁπεϱ πϱοείπομεν, δειϰνύντες xai ex τούτων τὴν συϰοϕαντἱαν έαυτω̄ν xai μονονουχί", + "candidate_score": 0.612894, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_449", + "bdc_text": "Nam et contionem publicam avertere sunt conati , et suffragia trium istorum , qui inter ipsos a nobis stabant , praeripere , et privatum colloquium ex publico facere .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_235", + "psc_text": "uocati non uenerunt, sicut praediximus, ostendentes etiam ex his falsitatem suam et non solum commentatitiam fraudem aut exquisitam ucrsutiamuersutiam, quam fecerunt prodentes per 2 nostrum susp. Cou A in mg.: ossius eps prefuit synhodo serdicensi 4 qui] A Fab Hardoum, del. Eng qua coni. Cou, sed uidelur potius constructio mutari uel lege: qua-sustinuit, (nieretur), ut 5 utilitati A ut deleri uull Cou 7 nostris] suppl. absentibus Cou; cf. injra W et textum graecum 10 et .om.y 11 prodentes Cp.c. prudentes A uocationibus, uidelicet episcopis conuentis et praecipue bonae senectutis Osio, qui propter tempus et confessionem et tantum laborem [ex] omni reucrentia dignus uidctur, et expectantibus et adhortantibus eos ingredi, quo ea, quae de absentibus conministris rumigerarunt et scripserunt, haec praesentes conuincant. sed uocati non uenerunt, sicut diximus, sed monstrantes ex hoc calumniam suam et non solum insidias et factiones fecerunt clamantes per 12 conucntis Fed conuentibus W Bal conuenientibus Eng", + "candidate_score": 0.612768, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_74_76", + "bdc_text": "Daniel Burrenus , Joannes Amsterdamus . A Franckfurto : Oierus Melenius .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_349", + "psc_text": "Patras. (39) Eliodorus a Nicopoli. (40) Euterius a Pannoniis. (41) Arius a Palestina. (42) Asterius ab Arabia. (43) Socras ab Acaia de t Asopofoebiis. (44) Stercorius ab Apulia de Canusio. A = 37—44 C = 37. 40. 38. 41. 39. 42-44 a = 38—43. 44 + 45.46. β (om. R) = 20. 50. 21. 51. 22. 52. 23 + 53. 24 om. P praeler 37 = 12 37 (49) ΦΟϱτουνάτιος (ϕουϱτουνάτιος B) 38 (56) Πλούταϱχος 39 (52) 'Ηλιόδωϱος 40 (33) Εύθήϱιος 41 (61) \"Αϱειος 42 (54) 'Αστέϱιος 43 (30) ∑ωϰϱάτης 44 (16) ∑εϱϰόϱιος 37 om. 38 (WI 22) plutarchus 39 (WII 14) liodorus 40 om. 41 (WI 110) arrius 42 (WI 16) asterius 43 om. 44 (WII 33)(stercorius a) snnosio apuliae 1 fortunaoianus If fortunatius V'D' fortunianus D* fortunatus D3D5D6D7 H2H3H4P furtunatus D* ab ltalia de om. afl de] ab P aquileiensis (aquilegensis B' aquiligensis M) a aquilegensis (aquiligensi V)", + "candidate_score": 0.612476, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_264_266", + "bdc_text": "pro Pomerano : Nicolaus Glossenus , Jacobus Philippus , Vuolfgangus Weddelius ; pro Strasburgo :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_330", + "psc_text": "castalona aP cassalona (casalona H moconis D, β 3 florentibos A Florcntinus Cy florcnnus S2 ab] de V1 spanis (spaniis H2) H hispaniis B5 spadoniis B1, (spadonis DS) A spadonis B3 de] ab P merita β emeritam s 4 domicianus D1 D2 D3 H1 H2 H3 dominianū A a. c. dominianu- Ap.c.,S* domacianus B5 hispanius B5 sp J spadoniis B2 Δ spadonis B3 astorica B3 austurica D4 D6 DS auxtorica [f absturica B1 abstorica (- u V1) Φ 5 custus (custos H2 H3 H4 iustus D\") β spanis B3 D6 H1 H3 H4 span̄ J hispaniis B5 de om. P cesaraugusta P caesara .4 cesarea B2 M D2 D4 H1 H3 cessarea B' cacsariaj cesaria D1 D5 V1 cessaria B5 agusta B3 B3 agus s, om.D1 (6) Praetextatus ab Spaniis de Barcilona. (7) Maximus a Tuscia de Luca. (8) Bassus a Machedonia de Dioclecianopoli. (9) Porfirius a Machedonia de Filippis.", + "candidate_score": 0.612367, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_270_272", + "bdc_text": "pro Nornberga : Erasmus Ebneres , Vincelaus Lingkius , Andreas Osiander ; pro Brema , Magdenburga et Hamburga :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_121", + "psc_text": "edd. neocaesarioso ATC (50) Theogenes episcopus a Licia, opto uos in domino bene ualere. (51) Florentius episcopus ab Ancyra, opto uos in domino bene ualere. (52) Isaac episcopus a Leto, opto uos in domino bene ualere. (53) Eudemon episcopus, suscripsi pro ipso, opto uos in domino bene ualenualere'. (54) Agapius episcopus a Theno, opto uos in domino bene ualere. (55) Bassus episcopus a Carpatho, opto uos in domino bene ualere. (56) Xarcissus cpiscopus ab lrenopoli, opto uos in domino bene ualere. (57) Ambracius episcopus a Mileto, opto uos in domino bene ualere. (58) Lucius episeopusepiscopus ab Antinoo, opto uos in domino bene ualere. (59) Xonnius episcopus a Laudocia, opto uos in domino bene ualere. (60) Pantagatus episcopus ab Attalias, opto uos in domino bene ualere. (61) Flaccus episcopus ab Ieropoli, opto uos in domino bene ualere. (62) Sisinnius episcopus a Perge, opto uos in domino bene ualere. (03) Diogenes episcopus,", + "candidate_score": 0.61158, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_285_287", + "bdc_text": "Joannes Minsinger , Conradus Mucosus , Jodocus Hutzfeldus ; pro Saltzburgo : Leonhardus Marstaller , Nicolaus Appell , Joannes Vuetzler ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_336", + "psc_text": "Himeneus a Tessalia de Ypata. (19) Lucius a Tracia de Cainopoli., (20) Lucius ab Italia de Uerona. (21) Euagrius a Machedonia de Eraclia Linci. AC = 14-21 a = 3. 4. 17-22 β (om. R prae!er 14 = 2) = 3. 4. 39. 10. 40. 11. 41. 12 om. P praeter 14 = 7. 15 = 8. 20 = 11 14 (15)Βιϰέντιος 15 (26)'Ιανουάϱιος (ìαννουάϱιος ps) 16 (3) Πϱωτο- γένης ∑εϱδιϰη̄ς 17 (24) Δώσϰοϱος 13 (57) 'Y μέναιος 19 (59) Λούϰιο; 20 (9) Λούϰιλλος 21 (10) Εὐγένvιος 14(WI 23) uincentius 15(WII 24) ianuarius de bencuonto 16(WII 1) protogenes 17 (WI 18) dioscuru (s add. m2) 18 (WII 26) hypeneus de hypato thcssaliae 19 (WII 17) lucius 20 (WII 30) lucius de uerona 21 (WII 31) eugenius de hedealychynis 1 uicentius If R uincentium B5 a campania om. αβ CapuaJadd. legatus sanctae ecclesiae (MARIĘ D') romanae (romę M) αβ 2 om.", + "candidate_score": 0.611481, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_264_266", + "bdc_text": "pro Pomerano : Nicolaus Glossenus , Jacobus Philippus , Vuolfgangus Weddelius ; pro Strasburgo :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_336", + "psc_text": "Himeneus a Tessalia de Ypata. (19) Lucius a Tracia de Cainopoli., (20) Lucius ab Italia de Uerona. (21) Euagrius a Machedonia de Eraclia Linci. AC = 14-21 a = 3. 4. 17-22 β (om. R prae!er 14 = 2) = 3. 4. 39. 10. 40. 11. 41. 12 om. P praeter 14 = 7. 15 = 8. 20 = 11 14 (15)Βιϰέντιος 15 (26)'Ιανουάϱιος (ìαννουάϱιος ps) 16 (3) Πϱωτο- γένης ∑εϱδιϰη̄ς 17 (24) Δώσϰοϱος 13 (57) 'Y μέναιος 19 (59) Λούϰιο; 20 (9) Λούϰιλλος 21 (10) Εὐγένvιος 14(WI 23) uincentius 15(WII 24) ianuarius de bencuonto 16(WII 1) protogenes 17 (WI 18) dioscuru (s add. m2) 18 (WII 26) hypeneus de hypato thcssaliae 19 (WII 17) lucius 20 (WII 30) lucius de uerona 21 (WII 31) eugenius de hedealychynis 1 uicentius If R uincentium B5 a campania om. αβ CapuaJadd. legatus sanctae ecclesiae (MARIĘ D') romanae (romę M) αβ 2 om.", + "candidate_score": 0.611363, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_48_50", + "bdc_text": "A Saxone Henricho : Andreas Camitianus , Andreas Francus , Nicolaus Scheublin. A Lunenburgensi : Nicolaus Hostein , Urbanus Regius :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_339", + "psc_text": "D' thracia H'H' tracia Ds) β tracia (o s. ac) B' traochia M Cainopoli (= Hadrianopoli, cf. Studien II 32 sq.)] CaynopoIiC cainopolim (cainopōl J caimopolim B3) a, (cainopoli H2H2H4 cainnopolim D' camolim Dl diainopot D6)β Hadrianopoli Ed. regia LabbeLeQuien 11172 Ballerini Nicopoli Ilardouin Mansi 7 item lucius (lucidus D3)β hitalia V3 de]a P berona (uerona D'H' berina DS) β uerano M 8 om. Dx euagius B4m1 macedonia (machedonia B3M) a, D1D3D6H de om. II Eraclia Linci Fed (cf. Studien II 33) Heraclea Laoci Ballerini eraclialineo A heraclianopolim (heracIianp J herachianopolim B5 agrianopolim M) a eraclianopolim (om. D1, sed u. n. 23 heraclianopolim D1D4 heraclianopolitanus H) β (22) Iulius ab Acaia de Tebe eptapilos. (23) Zosimus a Macedonia de Lignido. (24) Athenodorus ab Achaia de Elatea. (25) Diodorus ab Asia de Tenedos. (26) Alexander a Thessalia de Larissa. (27) Aethius a Machedonia de Tessalonica. (28) Uitalis a Dacia Ripensi de", + "candidate_score": 0.611099, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_513", + "bdc_text": "non dum satis Ratispona Comitia propinqua erant , ut certantes avocare possent .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_64", + "psc_text": "illis — quod nefas erat — communicaremus, et haec frequenter acclamabant. nos enim omnino illis communicare noluimus, nisi eos, quos damnauimus, proiecissent et dignum honorem concilio Orientis tribuerent. § 20 QuacQuae uero ipsi egerint uel quale concilium habuerint. hinc addiscere poteritis. nam Protogenes, sicut supra diximus, apud acta anathematizans Marcellum ut Paulum postcapostea eos in communionem suscepit. Dionisium uero ab Klida prouinciae Acaiae, quem ipsi exposuerunt, in concilio habuerunt. simul secum et exponentes ut cxpositiexpositi. iudices et rei [et] communicantes mysteria diuina pertractant. Bassum autem de Diocleciana ciuitate in flagitiis sceleribusque detectum et merito de Siria deportatum ordinauerunt episcopum. quique apud ipsos sceleratius uiuens detectus et ab ipsis damnatus cum ipsis hodie uidetur esse coniunctus. Aetio Tessalonicensi Protogenes frequenter probra inultamulta criminaque obiecit, quod diceret illum concubus et habuisse et habere, cui communicare numquam uoluit. nunc uero in amicitiarnamicitiam receptus, quasi peiorum consortio expurgatus, apud ipsos habetur ut iustus. Asclepas", + "candidate_score": 0.610663, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_74_76", + "bdc_text": "Daniel Burrenus , Joannes Amsterdamus . A Franckfurto : Oierus Melenius .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_327", + "psc_text": "1. 32. 3. 34. 6 P = 1. 2. 3. 5. 4. 1 (1) \"Οσιος dnd Snavla; 2 (51) 'Avvιανός 3 (13) Φλωρέντιο 4 (18 uel 48) Δομιτιανός 5 (47) Κάστος 1 (WI 1) osius 2 (WII 23) ammianus de castello pannoniac, 3 (WII 22) florentius de merie pannoniae 4 (WII 49) ilomctius de aoaria eonstantias 5 (WII 27) castus de augusto caesareae modo ex cod. W. apparalui ipsi criiico inseruimus con.ecluras alicuius momenti eliam editorum collectionum canonum ei quidem Cochlaei K III—K IIII. Crabbe P (1551) 333-335, Binii I 439, Ed. rejiae III 40 sq., Labbe-Cossart 11 662-664, Hardouin I 651 et 655 sq., Coleti II 687 sq. et691 sq., Mansi III 38 sq. et 42, praeterea Le Quien, Oriens christianus (Parisiis 1740), Ballerini, S. Leonis Magni Opera III (1757) XLII-XLIX. de singulis nominibus episcoporum el sedium episcopalium u. Sludien II 26 sqq.; de numero episcoporum el de prouinciis,", + "candidate_score": 0.610055, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_254_256", + "bdc_text": "Franciscus Burckardus , Philippus Melanchthon , Justus Menius ; Pro Hesso Joannes Fry , Martinus Bucerus , Adamus Fuldanus ; pro Saxone Henrico :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_295", + "psc_text": "xai 'Αϰάϰιον xai Στέϕανον xai Οὐϱσάϰιον xai Οὐάλεντα xai Μηνόϕαντον xai Γεώϱγιον — el xai ϕοβηϑεὶς μὴ παϱεγένετο ἀπὸ τη̃ς 'Εὠ̣ας, 16 ὲπανελϑόντας Theod (BA) Γϱηγόϱιον in mg. p 17 Κυντιανὸν Theod Quintianum Cass μὴ de p ὀνομάζειν] add. μηδὲ Χϱιστιανοὺς Theod lR alt. μηδὲ] μὴ de p 19 avrwv Theod μὴ δὲ p μήτε Theod ye om. Theod Θεόδωϱον] add. τὀν ἀπὸ 'Ηϱαϰλείας τη̃ς Εὐϱώπης Theod 20 Νάϱϰισσον] add. τὸν ἀπὸ Νεϱωνιάδος τη̃ς Κιλιϰίας Theod 'Αϰάϰιον] add. τὸν ὰπὸ Καισα- ϱείας τη̃ς Παλαιστίνης Theod Στέϕανον] add. ὰπὸ 'Αντιοχείας Theod Οὐϱσάxtov] ovodxtov s, add. άπὸ Σιγγιδούνου τη̃ς Mvolag Theod Οὐάλεντα] add. τὸν άπὸ Μυϱσω̃ν τη̃ν αννονίας Theod 21 Μηνόϕαντον] add. τὸν ὰπὸ 'Εϕέσου Theod Γεώϱγιον] add. τὸν ἀπὸ Λαοδιϰείας T ieod ϕοβηϑέντεσ μὴ παϱε- γένοντο Theod (RrzT) metuentes non uenerint Cass ἐώασ ps episcopo quondam Alexandriae deiectus est et quod sit tam ille quam etiam ceteri, qui conprehensi sunt, furoris", + "candidate_score": 0.609848, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_57_59", + "bdc_text": "Alexander a Tanna , Hartmannus Schleyer , Joannes Feyus , Adamus Krafftus , Gerardus Noviomagus , Joannes Pistorius . A Pomerano : Vuolfgangus Vueddelius , Jacobus Esselems , Nicolaus Glossenus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_336", + "psc_text": "Himeneus a Tessalia de Ypata. (19) Lucius a Tracia de Cainopoli., (20) Lucius ab Italia de Uerona. (21) Euagrius a Machedonia de Eraclia Linci. AC = 14-21 a = 3. 4. 17-22 β (om. R prae!er 14 = 2) = 3. 4. 39. 10. 40. 11. 41. 12 om. P praeter 14 = 7. 15 = 8. 20 = 11 14 (15)Βιϰέντιος 15 (26)'Ιανουάϱιος (ìαννουάϱιος ps) 16 (3) Πϱωτο- γένης ∑εϱδιϰη̄ς 17 (24) Δώσϰοϱος 13 (57) 'Y μέναιος 19 (59) Λούϰιο; 20 (9) Λούϰιλλος 21 (10) Εὐγένvιος 14(WI 23) uincentius 15(WII 24) ianuarius de bencuonto 16(WII 1) protogenes 17 (WI 18) dioscuru (s add. m2) 18 (WII 26) hypeneus de hypato thcssaliae 19 (WII 17) lucius 20 (WII 30) lucius de uerona 21 (WII 31) eugenius de hedealychynis 1 uicentius If R uincentium B5 a campania om. αβ CapuaJadd. legatus sanctae ecclesiae (MARIĘ D') romanae (romę M) αβ 2 om.", + "candidate_score": 0.60921, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_458", + "bdc_text": "ut hoc toto tempore , quo conventus istic esset , contio nulla haberetur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_285", + "psc_text": "causa in uno loco omnes manere sategerunt et nec parum temporis [neque] habere eos liberam facultatem permiserunt. § 8 Quia ergo non oportuit contic scere nec inultas retinere 1 scilicet Cy se A de forma Ario u. Studien II 39 palesna A ac add. Fed 2 Stephano Cy, sed Cou mauult Asterio; cf. Studien II 10 3 hi y hii A 3 adserentes] adicientes susp. Cou 6 ad nos propositis y 7 hac Cγ a A 8 neque] neq. A nec Ca.c., Fab, del. Cp.c., fort. quidem 10 conticescere γ inulta Cγ retinere AFab sinere uel permittere susp. Cou, fort. relinquere (cf. W) ministris nostris Macario Palestinae et Asterio de Arahia, qui cum ipsis nenernnt et ab eadem incredulitate recessernnt. iai enim ad sanctam synodum uenientes uiulentiam, (quam) passi sunt, cum lacrimis exposuerunt. nihil autem rectum aput eos fieri dicebant. etiam hoc addebant esse quosdam rectae fidei et interminationibus adque", + "candidate_score": 0.609089, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_270_272", + "bdc_text": "pro Nornberga : Erasmus Ebneres , Vincelaus Lingkius , Andreas Osiander ; pro Brema , Magdenburga et Hamburga :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_336", + "psc_text": "Himeneus a Tessalia de Ypata. (19) Lucius a Tracia de Cainopoli., (20) Lucius ab Italia de Uerona. (21) Euagrius a Machedonia de Eraclia Linci. AC = 14-21 a = 3. 4. 17-22 β (om. R prae!er 14 = 2) = 3. 4. 39. 10. 40. 11. 41. 12 om. P praeter 14 = 7. 15 = 8. 20 = 11 14 (15)Βιϰέντιος 15 (26)'Ιανουάϱιος (ìαννουάϱιος ps) 16 (3) Πϱωτο- γένης ∑εϱδιϰη̄ς 17 (24) Δώσϰοϱος 13 (57) 'Y μέναιος 19 (59) Λούϰιο; 20 (9) Λούϰιλλος 21 (10) Εὐγένvιος 14(WI 23) uincentius 15(WII 24) ianuarius de bencuonto 16(WII 1) protogenes 17 (WI 18) dioscuru (s add. m2) 18 (WII 26) hypeneus de hypato thcssaliae 19 (WII 17) lucius 20 (WII 30) lucius de uerona 21 (WII 31) eugenius de hedealychynis 1 uicentius If R uincentium B5 a campania om. αβ CapuaJadd. legatus sanctae ecclesiae (MARIĘ D') romanae (romę M) αβ 2 om.", + "candidate_score": 0.608673, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_254_256", + "bdc_text": "Franciscus Burckardus , Philippus Melanchthon , Justus Menius ; Pro Hesso Joannes Fry , Martinus Bucerus , Adamus Fuldanus ; pro Saxone Henrico :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_332", + "psc_text": "(64) Μάξιμος 8 (14) BdaaoC 9 (23) Iloq- ϕύριος 10 (42) Μαρϰελλῑνος 11 (33) Εὐθήιος 12 (62) 'Ααϰληπιός 13 (53) Μουǫαῑος 6 (WII 25, praetextatus de narcidono pann 7 om. 8 (WI 17) bassus 9 (WI 11, W II 8) porphyrius 10 (W II 6) marcellus 11 om. 12 (WII 10) asclepsius 13 Om. 1 pretextatus V1 D1 H1 P prexextatus D* spanis B2 H3 span J hispaniis B4 de Barcilona om. B5, sel u. n. 7 barcinola D1 barchinola D2 barcellonia D barcillona (r B. c pr.) H' bacillona H2 Н3 H4 2 om. J maxus B1ΜΦΡ attuscia D' tuscia augusta Dl uscia D3 de luca om. (de barcilona [u. n.6] B4) α, βΡ 3 H1 ponit n. 10 ante n. 8. H2 H3 H4 iungunt n. 10 el 8: marcellus a macedonia diocletianopol (diocletianeapolitanus H2) passus D' a) de A macedonia (machedonia B3M) a D6 D5 mccodonia Hl", + "candidate_score": 0.608195, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_27_29", + "bdc_text": "Joannes Erenbergius , Julius Pflugus , Conradus Bruno , Jodocus Butzfeldius , Joannes Minsingerus , Ambrosius Pelargus . A Coloniense : Dietorichus comes a Manderschid , Bemardus ab Hagen , Joannes Groperus , Ebrardus Bellingus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_111", + "psc_text": "u. Sludien II 70—92 ; ibidem p. 92 sq. u. de numero episcoporum et p. 91-97 de prouinciis, ex quibus episcopi conuenerant. ex editoribus praeler Fabrum et Couslantium collati sunt imprimis edilores colleclionum canonum, sc. Binius I 452, Ed. regia III 99 sq., Labbe-Cossart II 710—712, Hardouin I 681—684, Coleti II 742 sq., Mansi III 138 sq. el praeter hos Baronius ad a. 347 n. XCV el Le Quien, Oriens christiamis (Parisiis 1740), quorum coniecturas alxuius momenti inseruimus apparatui critico 3 lectoris commoditaii consulentes singulis episcoporum nominibus numeros continuos uncis rolundis inclusos addidimus sirae A Coelae Eng Coeles Cou cclt. edd. cylae A 6 Raphaniae Hardouin Coleti Le Quien II 921 lamphaniae ACy 6—7 n: 3 et 4 in A coniuncti sunt sub una jormula opto uos etc. de tormula post Geronlii nomen omissa et l. 2 falso addita cj. notam ad 1.2 9 ab Amasias (Helenoponti)] Fed ab amatias", + "candidate_score": 0.608173, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_58_60", + "bdc_text": "A Pomerano : Vuolfgangus Vueddelius , Jacobus Esselems , Nicolaus Glossenus . A Straßburgo :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_327", + "psc_text": "1. 32. 3. 34. 6 P = 1. 2. 3. 5. 4. 1 (1) \"Οσιος dnd Snavla; 2 (51) 'Avvιανός 3 (13) Φλωρέντιο 4 (18 uel 48) Δομιτιανός 5 (47) Κάστος 1 (WI 1) osius 2 (WII 23) ammianus de castello pannoniac, 3 (WII 22) florentius de merie pannoniae 4 (WII 49) ilomctius de aoaria eonstantias 5 (WII 27) castus de augusto caesareae modo ex cod. W. apparalui ipsi criiico inseruimus con.ecluras alicuius momenti eliam editorum collectionum canonum ei quidem Cochlaei K III—K IIII. Crabbe P (1551) 333-335, Binii I 439, Ed. rejiae III 40 sq., Labbe-Cossart 11 662-664, Hardouin I 651 et 655 sq., Coleti II 687 sq. et691 sq., Mansi III 38 sq. et 42, praeterea Le Quien, Oriens christianus (Parisiis 1740), Ballerini, S. Leonis Magni Opera III (1757) XLII-XLIX. de singulis nominibus episcoporum el sedium episcopalium u. Sludien II 26 sqq.; de numero episcoporum el de prouinciis,", + "candidate_score": 0.60783, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_270_272", + "bdc_text": "pro Nornberga : Erasmus Ebneres , Vincelaus Lingkius , Andreas Osiander ; pro Brema , Magdenburga et Hamburga :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_117", + "psc_text": "Filetus episcopus a Iuliopoli, opto uos in domino bene ualere. (34) Squirius episcopus a Mareota, opto uos in domino bene ualere. (35) Filetus episcopus a Cratia, opto uos in domino bene ualere. (36) Timasarcus episcopus, opto uos in domino bene ualere. (37) Eusebius episcopus a Magnesia, opto uos in domino bene ualere. (38) Quirius episcopus a Filadelfia, opto uos in domino bene ualere. (39) Pison episcopus ab Adanis, opto uos in domino bene ualere. (40) Thimotheus episcopus, opto uos in domino bene ualere. (41) Eudemon episcopus a Thaneos, opto uos in domino bene ualere. (42) Callinicus episcopus a Pelusio, opto uos in domino bene ualere. (43) Eusebius episcopus a Pergamo, opto uos in domino bene ualere. (44) Leucadas episcopus ab Ilio, opto uos in domino bene ualere. (45) Niconius episcopus a Troadosopto uos in domino bene ualere. (46) Adamantius episcopus a Cio, opto uos in domino bene ualere. (47) Edesius", + "candidate_score": 0.607818, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_255_257", + "bdc_text": "Pro Hesso Joannes Fry , Martinus Bucerus , Adamus Fuldanus ; pro Saxone Henrico : Andreas Camitianus , Joannes Brentius , Nicolaus Schoublinus ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_336", + "psc_text": "Himeneus a Tessalia de Ypata. (19) Lucius a Tracia de Cainopoli., (20) Lucius ab Italia de Uerona. (21) Euagrius a Machedonia de Eraclia Linci. AC = 14-21 a = 3. 4. 17-22 β (om. R prae!er 14 = 2) = 3. 4. 39. 10. 40. 11. 41. 12 om. P praeter 14 = 7. 15 = 8. 20 = 11 14 (15)Βιϰέντιος 15 (26)'Ιανουάϱιος (ìαννουάϱιος ps) 16 (3) Πϱωτο- γένης ∑εϱδιϰη̄ς 17 (24) Δώσϰοϱος 13 (57) 'Y μέναιος 19 (59) Λούϰιο; 20 (9) Λούϰιλλος 21 (10) Εὐγένvιος 14(WI 23) uincentius 15(WII 24) ianuarius de bencuonto 16(WII 1) protogenes 17 (WI 18) dioscuru (s add. m2) 18 (WII 26) hypeneus de hypato thcssaliae 19 (WII 17) lucius 20 (WII 30) lucius de uerona 21 (WII 31) eugenius de hedealychynis 1 uicentius If R uincentium B5 a campania om. αβ CapuaJadd. legatus sanctae ecclesiae (MARIĘ D') romanae (romę M) αβ 2 om.", + "candidate_score": 0.607665, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_586", + "bdc_text": "Interea Coloniensis Palatinusque legatus appellati eadem de re fuerunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_355", + "psc_text": "uerbis legatus elc. 2 Irenens] ita supra W ierenius A, (iereneus If\" gerenius Φ) a hierenius (herenins D2 hirenius II perunius DS) β achaia M. (achagia D2 D4 achia If) β Scvro Le Quien II 232 Ballerini scoro V* secoro AIIMJV', (socoro D1 H1 sechroro If helida [«. n. 48] D') β 3martirius B5 V2 D1 H4 achaia (acaia D\" achia D2 D4) β Naupacto Ballerini (cf. W) neapoli AM plerique edd. neapolim ad neapol H Megapoli Le Quien II 187 4 om. DS dyonisius (dionisius B1В3 Φ dyonius Ja.c.) a achaia M. (achia D' achigia D1 achagia D4) β acaida A elyda (eylidu B5 lida Ø) a helida (elidos Dl heda H1H2 geda H3 H4) β ; cf. supra p. 61, 12 5 seuerius D1 ab Italia om. aft de] a P, om. afS rauennensis (rauenensis B' rabensensis JV' rauanensis B5 rafenensis B3) a, (rauenensis D3 H3 reuenensis D1", + "candidate_score": 0.607522, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_26_28", + "bdc_text": "A Moguntino : Joannes Erenbergius , Julius Pflugus , Conradus Bruno , Jodocus Butzfeldius , Joannes Minsingerus , Ambrosius Pelargus . A Coloniense :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_111", + "psc_text": "u. Sludien II 70—92 ; ibidem p. 92 sq. u. de numero episcoporum et p. 91-97 de prouinciis, ex quibus episcopi conuenerant. ex editoribus praeler Fabrum et Couslantium collati sunt imprimis edilores colleclionum canonum, sc. Binius I 452, Ed. regia III 99 sq., Labbe-Cossart II 710—712, Hardouin I 681—684, Coleti II 742 sq., Mansi III 138 sq. el praeter hos Baronius ad a. 347 n. XCV el Le Quien, Oriens christiamis (Parisiis 1740), quorum coniecturas alxuius momenti inseruimus apparatui critico 3 lectoris commoditaii consulentes singulis episcoporum nominibus numeros continuos uncis rolundis inclusos addidimus sirae A Coelae Eng Coeles Cou cclt. edd. cylae A 6 Raphaniae Hardouin Coleti Le Quien II 921 lamphaniae ACy 6—7 n: 3 et 4 in A coniuncti sunt sub una jormula opto uos etc. de tormula post Geronlii nomen omissa et l. 2 falso addita cj. notam ad 1.2 9 ab Amasias (Helenoponti)] Fed ab amatias", + "candidate_score": 0.607388, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_267_269", + "bdc_text": "Wolfgangus Capito , Jacobus Sturmius , Simon Gryneus ; pro Augusta et Ulma : Conradus Helus , Georgius Bessems , Martinus Frechtus ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_2", + "psc_text": "Fab uel Cou etiam Baronius ad a. 362 n. CCXXX sqq. et uariae Collecliones canonum, sc. Binius 1484. Sirmond (Concilia anliqua Galliae I, Paris. 1629,16 sq. secundum Fab et S). Ed. regia III 215-218, Labbe-Cossart II. 821 sq., Hardouin I 727-730, Coleti II 953 sq., Mansi III 357-359, Conciliorum Galliae Collectio I (Parisiis 1789) 198 FARISEAM AS2Cm1 Parisiam Cm2 Fab (Proet.), Cou 9 sensum A 10 confitetur A, C a. c. 11 propheticisj add. et euangelicis COlI 13 teneremus A 15 miror A, C a. c. m2 16 causa A nos] non A, C a. c. erre A, Ca.c. 19 credidistis Fed credo (redituro) Eng creditur A, C a.c. direxistis C p.c., y, tort. dedistis uel quae--creditae s 20 diuisio ACml 21 adque A 22 Nicheac sc. Thraciae adfuerunt, sub auctoritate ucstriuestri nominis ad 'usiae' silentium sunt coacti. quod uerbum a uobis quondam contra Arriomanitarum heresim inuentum a nobis semper", + "candidate_score": 0.607255, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_26_28", + "bdc_text": "A Moguntino : Joannes Erenbergius , Julius Pflugus , Conradus Bruno , Jodocus Butzfeldius , Joannes Minsingerus , Ambrosius Pelargus . A Coloniense :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_335", + "psc_text": "β plerique c Id. 7 Asclepas Cm? ascepius H4 8 Musaeus Ballerini mostus A moysius S1 Cou moystus (moytus B2 moestus Φ) a, (moistus D2 H4 zoistus D5) β Moyscus Crabbe Binius Moscus Fab Hardouin Coleti Moschus Labbe Le Quien II 121 Mansi a Tess.) attessalia V' atthessalia V1 thessalia S1, (tessalia B2) II, JH thesalia M D2 D3 tessalonica A theuis A, (tcuis Vx thesuis В3 thedis M) a tebis (thebis D2 H tebiis D5) β (14) Uincentius a Campania de Capua. (15) Ianuarius a Campania de Beneuento. (16) Protogenes a Dacia de Serdica. (17) Dioscorus de Terasia. (18) Himeneus a Tessalia de Ypata. (19) Lucius a Tracia de Cainopoli., (20) Lucius ab Italia de Uerona. (21) Euagrius a Machedonia de Eraclia Linci. AC = 14-21 a = 3. 4. 17-22 β (om. R prae!er 14 = 2) = 3. 4. 39. 10. 40. 11. 41. 12 om. P", + "candidate_score": 0.605282, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_58_60", + "bdc_text": "A Pomerano : Vuolfgangus Vueddelius , Jacobus Esselems , Nicolaus Glossenus . A Straßburgo :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_336", + "psc_text": "Himeneus a Tessalia de Ypata. (19) Lucius a Tracia de Cainopoli., (20) Lucius ab Italia de Uerona. (21) Euagrius a Machedonia de Eraclia Linci. AC = 14-21 a = 3. 4. 17-22 β (om. R prae!er 14 = 2) = 3. 4. 39. 10. 40. 11. 41. 12 om. P praeter 14 = 7. 15 = 8. 20 = 11 14 (15)Βιϰέντιος 15 (26)'Ιανουάϱιος (ìαννουάϱιος ps) 16 (3) Πϱωτο- γένης ∑εϱδιϰη̄ς 17 (24) Δώσϰοϱος 13 (57) 'Y μέναιος 19 (59) Λούϰιο; 20 (9) Λούϰιλλος 21 (10) Εὐγένvιος 14(WI 23) uincentius 15(WII 24) ianuarius de bencuonto 16(WII 1) protogenes 17 (WI 18) dioscuru (s add. m2) 18 (WII 26) hypeneus de hypato thcssaliae 19 (WII 17) lucius 20 (WII 30) lucius de uerona 21 (WII 31) eugenius de hedealychynis 1 uicentius If R uincentium B5 a campania om. αβ CapuaJadd. legatus sanctae ecclesiae (MARIĘ D') romanae (romę M) αβ 2 om.", + "candidate_score": 0.604003, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_254_256", + "bdc_text": "Franciscus Burckardus , Philippus Melanchthon , Justus Menius ; Pro Hesso Joannes Fry , Martinus Bucerus , Adamus Fuldanus ; pro Saxone Henrico :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_228", + "psc_text": "Theogene. Ursacio, Ualente, Minophanto et Stephano Iulio consacerdoti, Romanae ecclesiae episcopo, aduersus praedictos conministros nostros, hoc est Athanasium episcopum Alexandriae et Marcellum episcopum Ancyrae Galatiae nec non etiam Asclepam episcopum Gazae, scripserunt et. de aliis partibus episcopi adhibentes quidem testimonium sinceritati conministri nostri Athanasii, facta autem Eusebii ct 8 propter eas Bal propterea W ; cf. Theod 9 olim Bal ol W Mari—Thcugene (cf. p. 111, 15)] maritheo dorotheo W 10 minophanto ex Μηνοϕάτψ comsacerdoti W romana W 11 ho Wm1 13 adibentes W τούτων xai πάντων ήμω̃ν ϑάνατον ύπομείνας xai δι'έαυου̃ τὴν εις ovoavov α̃νοδον πᾱσιν ήμιν δεδωϰώς. 2. Πάλαι μὲν ούν γϱαψάντων τω̄ν πεϱι Ευ̉σέιον 'Ιουλίω̩ τω̨̄ συλλειτουϱγω̨̄ ήμω̄ν, τω̜̃ τη̃ς 'Ρωμαίων ὲϰϰλησίας ὲπισϰόπω̨, xaza τω̄ν πϱοειϱημένων συλλει- τουϱγω̄ν ήμω̃ν — λέγομεν δὴ 'Αϑανασίου xai Μαϱϰέλλου xai 'Ασϰληπᾱ — ε̆γϱαψαν xai oi ὰπὸ τω̄ν α̃λλων μεϱω̃ν ὲπίσϰοποι, μαϱτυϱοῡντες μὲν τη̄ xaDa- ϱότητι του̃ συλλειτουϱγοῡ ήμω̄ν 'Αϑανασίου, τὰ de", + "candidate_score": 0.602365, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_40_42", + "bdc_text": "A Ludovico et Vuilhelmo Bavaris : W. Sebelsdorfferus , Joannes Eccius , Joannes Kretzems , Joannes Apella . A Juliacense :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_110", + "psc_text": "Acacius episcopus a Caesarea, opto uos in domino bene ualere. (10) TheodonisTheodorus episcopus ab Heraclia, opto uos in domino bene ualere. (11) Quintianus episcopus a Gaza, opto uos in domino bene ualere. (12) Marcus episcopus ab Aretusa, opto uos in domino bene ualere. 2 Formula opto uos elc. hoc loco in A per errorem posita est; uidetur librarius notam margimlem, quae in archetypo ad 1. 6, ubi post Gerontii episcopi nomen salutandi formula omissa erat, pertinebat, /also loco inseruisse; in sequcnlibus subscriplionibus uoces episcopus et domino semper ita abbreuiatae sunt: episc, dno; de singulis nominibus et episcoporum et sedium episcopalium u. Sludien II 70—92 ; ibidem p. 92 sq. u. de numero episcoporum et p. 91-97 de prouinciis, ex quibus episcopi conuenerant. ex editoribus praeler Fabrum et Couslantium collati sunt imprimis edilores colleclionum canonum, sc. Binius I 452, Ed. regia III 99 sq., Labbe-Cossart II 710—712, Hardouin I 681—684, Coleti", + "candidate_score": 0.601911, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_446", + "bdc_text": "tamen antequam vellent colloquium institutum remorari , conditiones has se accipere , et actorum nuda copia sine autographis contentos fore respondebant , modo ab utriusque partis notariis eam repetere liceret .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_157", + "psc_text": "debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex infra scripto recognosces. EXPLICIT. 1 Restitutus y 2 Athenius Ty Athemius C 4 ltestitutus y charthaginis A 5 quod y quae A Arimino Eng (cf. p. 84, 3) ariminū A Arimini Cm2 apud Ariminum y .6 inmittente diabolo y 7 fuerit y 8 Restitutus y , 9 autores A 15 unquam Cy numquam A 16 communi y communia A 19 neque CCou discidio Fed discidium A dissidium Fab dissidio Cou 20 aut Cm2y ut A praesentis A 21 rectum coni. Cou dictum A 24 textus narratiuus in A falso cum documento praeceienle scriptura continua coniuncius est 26 pertullit A scripto", + "candidate_score": 0.600711, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_446", + "bdc_text": "tamen antequam vellent colloquium institutum remorari , conditiones has se accipere , et actorum nuda copia sine autographis contentos fore respondebant , modo ab utriusque partis notariis eam repetere liceret .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_437", + "psc_text": "A 20 recessurum y recusurum A 21 A in ' pfidia hereticorum 23 sed] uel Cm2 seu Fab (in Praet.) 24 quondam Cm2 quoniam ACm1 uasilii A quam synodus facta est, quae etiam merito damnata est, reparabitur. cap. 2 § 1 Dignare igitur hoc, quod quaeritur, euidenter litteris tuis declarare non dixisse aut dicere uel qucturumdicturum: 'similem esse per omnia filium patri excepta innatiuitate', ne, quod perlatores litterarum Iouianus diaconus et Martirius subdiaconus uerbo deprecationis suae ante praedictos dominos meos fratres et coepiscopos nostros Ualentem et Paulum adserebant, magis credibile esse uideatur, quia 'per omnia similem esse filium patri' profitearis. § 2 si enim sic te, sicut optauimus, sentire scriptis tuis manifestaueris, querella pro iniuria a quibusdam clericis tuis Palladio et Gaio fratribus et coepiscopis nostris facta, licet nolueris, sicut prima conuentione admonitus es, inquirere, ad existimationem tuam non pertinet, illis scilicet praestantibus pro sua temeritate rationem. § 3 haec", + "candidate_score": 0.600518, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_264_266", + "bdc_text": "pro Pomerano : Nicolaus Glossenus , Jacobus Philippus , Vuolfgangus Weddelius ; pro Strasburgo :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_331", + "psc_text": "cesaraugusta P caesara .4 cesarea B2 M D2 D4 H1 H3 cessarea B' cacsariaj cesaria D1 D5 V1 cessaria B5 agusta B3 B3 agus s, om.D1 (6) Praetextatus ab Spaniis de Barcilona. (7) Maximus a Tuscia de Luca. (8) Bassus a Machedonia de Dioclecianopoli. (9) Porfirius a Machedonia de Filippis. (10) Marcellus de Ancyra Galatiae. (11) Euterius a Tracia de Gannos. (12) Asclepius a Palestina de Gaza. (13) Museus a Tessalia de Thebis. AC = 6-13 a = 9-16. β = 35. 6. 36. 7. 37. 8. 38. 9. om. P praeter 6. 7 = 10 6 (7) Πραιτέξτατος 7 (64) Μάξιμος 8 (14) BdaaoC 9 (23) Iloq- ϕύριος 10 (42) Μαρϰελλῑνος 11 (33) Εὐθήιος 12 (62) 'Ααϰληπιός 13 (53) Μουǫαῑος 6 (WII 25, praetextatus de narcidono pann 7 om. 8 (WI 17) bassus 9 (WI 11, W II 8) porphyrius 10 (W II 6) marcellus 11 om. 12 (WII", + "candidate_score": 0.599924, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_31_33", + "bdc_text": "Joannes Hussingus , Georgius Eltzius et quidam alius . A Palatino : Ludovicus Fleckensteinius , Henrichus Hasus , Henrichus Stoll , Matthis Keiler.", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_327", + "psc_text": "1. 32. 3. 34. 6 P = 1. 2. 3. 5. 4. 1 (1) \"Οσιος dnd Snavla; 2 (51) 'Avvιανός 3 (13) Φλωρέντιο 4 (18 uel 48) Δομιτιανός 5 (47) Κάστος 1 (WI 1) osius 2 (WII 23) ammianus de castello pannoniac, 3 (WII 22) florentius de merie pannoniae 4 (WII 49) ilomctius de aoaria eonstantias 5 (WII 27) castus de augusto caesareae modo ex cod. W. apparalui ipsi criiico inseruimus con.ecluras alicuius momenti eliam editorum collectionum canonum ei quidem Cochlaei K III—K IIII. Crabbe P (1551) 333-335, Binii I 439, Ed. rejiae III 40 sq., Labbe-Cossart 11 662-664, Hardouin I 651 et 655 sq., Coleti II 687 sq. et691 sq., Mansi III 38 sq. et 42, praeterea Le Quien, Oriens christianus (Parisiis 1740), Ballerini, S. Leonis Magni Opera III (1757) XLII-XLIX. de singulis nominibus episcoporum el sedium episcopalium u. Sludien II 26 sqq.; de numero episcoporum el de prouinciis,", + "candidate_score": 0.598237, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_58_60", + "bdc_text": "A Pomerano : Vuolfgangus Vueddelius , Jacobus Esselems , Nicolaus Glossenus . A Straßburgo :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_349", + "psc_text": "Patras. (39) Eliodorus a Nicopoli. (40) Euterius a Pannoniis. (41) Arius a Palestina. (42) Asterius ab Arabia. (43) Socras ab Acaia de t Asopofoebiis. (44) Stercorius ab Apulia de Canusio. A = 37—44 C = 37. 40. 38. 41. 39. 42-44 a = 38—43. 44 + 45.46. β (om. R) = 20. 50. 21. 51. 22. 52. 23 + 53. 24 om. P praeler 37 = 12 37 (49) ΦΟϱτουνάτιος (ϕουϱτουνάτιος B) 38 (56) Πλούταϱχος 39 (52) 'Ηλιόδωϱος 40 (33) Εύθήϱιος 41 (61) \"Αϱειος 42 (54) 'Αστέϱιος 43 (30) ∑ωϰϱάτης 44 (16) ∑εϱϰόϱιος 37 om. 38 (WI 22) plutarchus 39 (WII 14) liodorus 40 om. 41 (WI 110) arrius 42 (WI 16) asterius 43 om. 44 (WII 33)(stercorius a) snnosio apuliae 1 fortunaoianus If fortunatius V'D' fortunianus D* fortunatus D3D5D6D7 H2H3H4P furtunatus D* ab ltalia de om. afl de] ab P aquileiensis (aquilegensis B' aquiligensis M) a aquilegensis (aquiligensi V)", + "candidate_score": 0.597843, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_31_33", + "bdc_text": "Joannes Hussingus , Georgius Eltzius et quidam alius . A Palatino : Ludovicus Fleckensteinius , Henrichus Hasus , Henrichus Stoll , Matthis Keiler.", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_335", + "psc_text": "β plerique c Id. 7 Asclepas Cm? ascepius H4 8 Musaeus Ballerini mostus A moysius S1 Cou moystus (moytus B2 moestus Φ) a, (moistus D2 H4 zoistus D5) β Moyscus Crabbe Binius Moscus Fab Hardouin Coleti Moschus Labbe Le Quien II 121 Mansi a Tess.) attessalia V' atthessalia V1 thessalia S1, (tessalia B2) II, JH thesalia M D2 D3 tessalonica A theuis A, (tcuis Vx thesuis В3 thedis M) a tebis (thebis D2 H tebiis D5) β (14) Uincentius a Campania de Capua. (15) Ianuarius a Campania de Beneuento. (16) Protogenes a Dacia de Serdica. (17) Dioscorus de Terasia. (18) Himeneus a Tessalia de Ypata. (19) Lucius a Tracia de Cainopoli., (20) Lucius ab Italia de Uerona. (21) Euagrius a Machedonia de Eraclia Linci. AC = 14-21 a = 3. 4. 17-22 β (om. R prae!er 14 = 2) = 3. 4. 39. 10. 40. 11. 41. 12 om. P", + "candidate_score": 0.596183, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_309", + "bdc_text": "Quod autem ad Nornbergense Augustenseque pactum attineret , si intra hanc formam consisterent , periculi nihil esse .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_445", + "psc_text": "in forma dei esset, non rapinamrapina arbitratus est esse se aequalem deo, sed semet i psum exinaniuit formam serui accipiens, in similitudine hominum factus. quis non intpllpgatintellegat, quia, quemadmodum secundum serui formam uera fuit caro nostra in Christo, ita et in dei forma uera sit diuinitas patris in filio? et iterum: uidete, ne quis uos seducat per philosofiam et inanem fallaciam secundum traditionem hominum, secundum elementa huius mundi, et non secundum Christum, § 6 quia in ipso habitat omnis plenitudo diuinitatis corporaliter. si ergo omnis plenitudo diuimtatisdiuinitatis inhabitet in Christo, iam non ex parte similes et ex parte dissimiles, sicut nunc assemntasserunt, qui propter contentionem suae libidinis rc trorsum abeuntes semet ipsos a nobis auerterunt. cap. 2 § 1 Nam quod putant se pro magno de scripturis diuinis proferre,I ut dicant Christum 'facturam' et 'creaturam', e contrario nos sp-l 1 Ioh. 1, 14 4 II Cor. 4, 4 7 Col.", + "candidate_score": 0.595894, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_26_28", + "bdc_text": "A Moguntino : Joannes Erenbergius , Julius Pflugus , Conradus Bruno , Jodocus Butzfeldius , Joannes Minsingerus , Ambrosius Pelargus . A Coloniense :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_327", + "psc_text": "1. 32. 3. 34. 6 P = 1. 2. 3. 5. 4. 1 (1) \"Οσιος dnd Snavla; 2 (51) 'Avvιανός 3 (13) Φλωρέντιο 4 (18 uel 48) Δομιτιανός 5 (47) Κάστος 1 (WI 1) osius 2 (WII 23) ammianus de castello pannoniac, 3 (WII 22) florentius de merie pannoniae 4 (WII 49) ilomctius de aoaria eonstantias 5 (WII 27) castus de augusto caesareae modo ex cod. W. apparalui ipsi criiico inseruimus con.ecluras alicuius momenti eliam editorum collectionum canonum ei quidem Cochlaei K III—K IIII. Crabbe P (1551) 333-335, Binii I 439, Ed. rejiae III 40 sq., Labbe-Cossart 11 662-664, Hardouin I 651 et 655 sq., Coleti II 687 sq. et691 sq., Mansi III 38 sq. et 42, praeterea Le Quien, Oriens christianus (Parisiis 1740), Ballerini, S. Leonis Magni Opera III (1757) XLII-XLIX. de singulis nominibus episcoporum el sedium episcopalium u. Sludien II 26 sqq.; de numero episcoporum el de prouinciis,", + "candidate_score": 0.595613, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_31_33", + "bdc_text": "Joannes Hussingus , Georgius Eltzius et quidam alius . A Palatino : Ludovicus Fleckensteinius , Henrichus Hasus , Henrichus Stoll , Matthis Keiler.", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_326", + "psc_text": "tres columnas, quarum prima continet numeros concordantes cod. A (+ C) et familiarum codicum canonisticorum, id est a — IIMJΦ, p — ΔΗR, P; in altera columna scripsimus nomina ab Athanasio tradita (u. Sludien II58 sq.) cum numeric correlatiuis uneinis rotundis inclusis,. lertia columna praebet eadem nomina (u. Studien II50 sq.) eodem 9* (15) (1) Ossius ab Spania Cordobcnsi. (2) Annianus ab Spaniis de Castolona. (3) Florentius ab Spaniis de Emerita.' (4) Domitianus ab Spaniis de Asturica. (5) Castus ab Spaniis de Caesarea Augusta. AC = 1-5 a = 1. 2. 6—8 β (om. R praeler 1 = 1) = 1. 32. 3. 34. 6 P = 1. 2. 3. 5. 4. 1 (1) \"Οσιος dnd Snavla; 2 (51) 'Avvιανός 3 (13) Φλωρέντιο 4 (18 uel 48) Δομιτιανός 5 (47) Κάστος 1 (WI 1) osius 2 (WII 23) ammianus de castello pannoniac, 3 (WII 22) florentius de merie pannoniae 4", + "candidate_score": 0.594018, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_447", + "bdc_text": "Novos deinde substitutos crearunt , ac postremum ut sine mora ad colloquium veniretur , postularunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_190", + "psc_text": "tempore surrexerunt, proposita est (et) nunc usque permanct. quibus a nobis omnibus nec addendum aliquid credimus nec minuerc posse manifestum est. placuit ergo nihil nouum fieti, substantiae' quoque, quod 2 J = Cod. Bodleianus e Mus. 101 s. VII (f. 62v). lus = G. Voellus et H. lustellus, Biblioth. iuris can. 1 (1661) 304. 17 ut] J lus, del. Eng symbolo Fed sinodo J lus 18 quam Fed quae J his 19 nostrum] n J, om. Ius 21 successionem Fed traditionem J sunt del. Fed (in) tractatu contra—proposita nunc Eng 22 proposita Fed praepo-. situm Jlus et add. Fed 24 nihi J fieri nouum Ius substantia J quoque om. lus est. placet ergo nihil nouum fieri, 'substantiae' quoque nomen et rem, a multis sanctis scripturis insinuatum mentibus nostris, optinere debere sui firmitatem. quam rem cum suo nomine ecclesia catholica eunt doctrina deifica semper confiteri et profiteri consueuit. 2 insinuatam y", + "candidate_score": 0.591509, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_41", + "bdc_text": "W. Sebelsdorfferus , Joannes Eccius , Joannes Kretzems , Joannes Apella .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_336", + "psc_text": "Himeneus a Tessalia de Ypata. (19) Lucius a Tracia de Cainopoli., (20) Lucius ab Italia de Uerona. (21) Euagrius a Machedonia de Eraclia Linci. AC = 14-21 a = 3. 4. 17-22 β (om. R prae!er 14 = 2) = 3. 4. 39. 10. 40. 11. 41. 12 om. P praeter 14 = 7. 15 = 8. 20 = 11 14 (15)Βιϰέντιος 15 (26)'Ιανουάϱιος (ìαννουάϱιος ps) 16 (3) Πϱωτο- γένης ∑εϱδιϰη̄ς 17 (24) Δώσϰοϱος 13 (57) 'Y μέναιος 19 (59) Λούϰιο; 20 (9) Λούϰιλλος 21 (10) Εὐγένvιος 14(WI 23) uincentius 15(WII 24) ianuarius de bencuonto 16(WII 1) protogenes 17 (WI 18) dioscuru (s add. m2) 18 (WII 26) hypeneus de hypato thcssaliae 19 (WII 17) lucius 20 (WII 30) lucius de uerona 21 (WII 31) eugenius de hedealychynis 1 uicentius If R uincentium B5 a campania om. αβ CapuaJadd. legatus sanctae ecclesiae (MARIĘ D') romanae (romę M) αβ 2 om.", + "candidate_score": 0.582897, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum", + "max_score": 0.720998, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_108", + "bdc_text": "An presbyteri et episcopi gradus iure divino sic dividantur , ut hi ius ordinationis teneant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_285", + "psc_text": "Nobis autem presbyteros, secundo labente et tertio ineunte Ecclesiae saeculo, imparem habuisse in divinis rebus agendis cum suis episcopis auctoritatem et jurisdictionem, inter alios auctor est Tertullianus, qui horum ministeria episcoporum juribus opponens et comparans, ait: Summus sacerdos, qui est episcopus, jus habet dandi baptisma; dehinc presbyteri et diaconi, non tamen sine episcopi auctoritate, propter Ecclesiae honorem, quo salvo, salva pax est. Tres ergo ecclesiasticos ordines Tertullianus distinxit, sua unicuique jura tribuendo. Non enim dixisset presbyteros et diaconos sine episcoporum auctoritate tingere non posse, si utrique, episcopo nimirum et presbytero fuisset communis honor atque potestas. Cui sane concinunt Carthaginenses et vetustissimae catholicae Ecclesiae leges, in Constitutionibus quae sub apostolorum nomine circumferuntur scripto consignatae; et illa potissimum, qua cautum est ne presbyteri et diaconi sine sententia episcopi aliquid perficere possent, quemadmodum ne inscio proprio episcopo parochias sibi assignatas deserere auderent. Si igitur, veteri Ecclesiae disciplina et ordine 63 spectatis, alia erant", + "candidate_score": 0.720998, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_107_109", + "bdc_text": "an , si non divino tantum iure Romanus episcopus summus sit , aliqua ei obedientia debeatur . An presbyteri et episcopi gradus iure divino sic dividantur , ut hi ius ordinationis teneant . An episcopi cultus et cerimonias novas possint instituere , iidem an traditiones προς ἐν ταξίαν spectantes possint condere .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_285", + "psc_text": "Nobis autem presbyteros, secundo labente et tertio ineunte Ecclesiae saeculo, imparem habuisse in divinis rebus agendis cum suis episcopis auctoritatem et jurisdictionem, inter alios auctor est Tertullianus, qui horum ministeria episcoporum juribus opponens et comparans, ait: Summus sacerdos, qui est episcopus, jus habet dandi baptisma; dehinc presbyteri et diaconi, non tamen sine episcopi auctoritate, propter Ecclesiae honorem, quo salvo, salva pax est. Tres ergo ecclesiasticos ordines Tertullianus distinxit, sua unicuique jura tribuendo. Non enim dixisset presbyteros et diaconos sine episcoporum auctoritate tingere non posse, si utrique, episcopo nimirum et presbytero fuisset communis honor atque potestas. Cui sane concinunt Carthaginenses et vetustissimae catholicae Ecclesiae leges, in Constitutionibus quae sub apostolorum nomine circumferuntur scripto consignatae; et illa potissimum, qua cautum est ne presbyteri et diaconi sine sententia episcopi aliquid perficere possent, quemadmodum ne inscio proprio episcopo parochias sibi assignatas deserere auderent. Si igitur, veteri Ecclesiae disciplina et ordine 63 spectatis, alia erant", + "candidate_score": 0.720274, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_108_110", + "bdc_text": "An presbyteri et episcopi gradus iure divino sic dividantur , ut hi ius ordinationis teneant . An episcopi cultus et cerimonias novas possint instituere , iidem an traditiones προς ἐν ταξίαν spectantes possint condere . An occupandi gubernandique imperia ius tenere :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_285", + "psc_text": "Nobis autem presbyteros, secundo labente et tertio ineunte Ecclesiae saeculo, imparem habuisse in divinis rebus agendis cum suis episcopis auctoritatem et jurisdictionem, inter alios auctor est Tertullianus, qui horum ministeria episcoporum juribus opponens et comparans, ait: Summus sacerdos, qui est episcopus, jus habet dandi baptisma; dehinc presbyteri et diaconi, non tamen sine episcopi auctoritate, propter Ecclesiae honorem, quo salvo, salva pax est. Tres ergo ecclesiasticos ordines Tertullianus distinxit, sua unicuique jura tribuendo. Non enim dixisset presbyteros et diaconos sine episcoporum auctoritate tingere non posse, si utrique, episcopo nimirum et presbytero fuisset communis honor atque potestas. Cui sane concinunt Carthaginenses et vetustissimae catholicae Ecclesiae leges, in Constitutionibus quae sub apostolorum nomine circumferuntur scripto consignatae; et illa potissimum, qua cautum est ne presbyteri et diaconi sine sententia episcopi aliquid perficere possent, quemadmodum ne inscio proprio episcopo parochias sibi assignatas deserere auderent. Si igitur, veteri Ecclesiae disciplina et ordine 63 spectatis, alia erant", + "candidate_score": 0.716673, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_106_108", + "bdc_text": "Item , an errare Papa possit in fide : an , si non divino tantum iure Romanus episcopus summus sit , aliqua ei obedientia debeatur . An presbyteri et episcopi gradus iure divino sic dividantur , ut hi ius ordinationis teneant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_285", + "psc_text": "Nobis autem presbyteros, secundo labente et tertio ineunte Ecclesiae saeculo, imparem habuisse in divinis rebus agendis cum suis episcopis auctoritatem et jurisdictionem, inter alios auctor est Tertullianus, qui horum ministeria episcoporum juribus opponens et comparans, ait: Summus sacerdos, qui est episcopus, jus habet dandi baptisma; dehinc presbyteri et diaconi, non tamen sine episcopi auctoritate, propter Ecclesiae honorem, quo salvo, salva pax est. Tres ergo ecclesiasticos ordines Tertullianus distinxit, sua unicuique jura tribuendo. Non enim dixisset presbyteros et diaconos sine episcoporum auctoritate tingere non posse, si utrique, episcopo nimirum et presbytero fuisset communis honor atque potestas. Cui sane concinunt Carthaginenses et vetustissimae catholicae Ecclesiae leges, in Constitutionibus quae sub apostolorum nomine circumferuntur scripto consignatae; et illa potissimum, qua cautum est ne presbyteri et diaconi sine sententia episcopi aliquid perficere possent, quemadmodum ne inscio proprio episcopo parochias sibi assignatas deserere auderent. Si igitur, veteri Ecclesiae disciplina et ordine 63 spectatis, alia erant", + "candidate_score": 0.715257, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_118", + "bdc_text": "Si quis imagine praeferita caput non aperuisset , si quis imagines nullas domi habuisset , si quis voce aliqua incircumspectius usus fuisset , si quis leve contemptius iuditium praebuisset , omnia haec ad haereseos suspitionem certam valere , ac satis esse , ostendebant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_745", + "psc_text": "communes hostes pro salute communi una omnium debet esse vigilantia, ne de alicujus membri vulnere etiam alia possint membra corrumpi. Si vero eos inter aliqui exstitissent qui, de Christiana fide ecclesiasticisque rebus parum solliciti, iis vanis praetextibus adducti, quos mundi honor, fama, bonumque nomen in mentem inserere solent, blanda sibi specie persuadentes haeresi labefactatos legitimis judicibus non opus esse deferri, vel apud eos postulari; ipsi certe nec propriae saluti prospicere, aut consulere possent, immo latiorem sibi viam pararent ad extremam subeundam ultionem. Nimis enim exitiosum ipsis foret istud silentium, quo paterentur noxios viros occultari, ne debitas pro criminibus luerent poenas. Grave facinus est ejusmodi silentium (ait S. P.) in quod extrema die Dominus animadvertet, quamvis cum haereticis societatem nec habuerint, nec iisdem erroribus fuerint labefactati. Aurea certe sunt S. Leonis verba: Et qui tales non prodendos putant, in judicio Christi inveniantur rei de silentio, etiam si non contaminarentur assensu. 8.", + "candidate_score": 0.69531, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_429_431", + "bdc_text": "Nuper certe qua in re actorum exemplum nostri nullum habebant , ea in re adversarii suorum exemplorum fide ostendere conati sunt , nobis cum illis de plerisque rebus iam diu Augustae convenisse . Ad haec cum hae res , de quibus rebus hic disputaretur , essent eius generis , quas scire maxime expediret , sive verae essent , ut dissimularentur minime , sive falsae , hominum errore ut in re periculosa deprehenderentur , quo facilius publico concilio aut error tolli , aut veritas restitui posset , non videbant nostri , quorsum premere attineret disputationes eas , quarum argumenta in illustri deceret esse posita , et vel ad memoriam rei tantae copiam actorum apud partem utramque conservandam videri . Iniquum etiam hoc et contra legationis fidem esse putabant , quod substituti , quos ex legatorum nostrorum numero subsidio notariis adiunxeramus , domum reversi , quid actum esset , narrare ne iis quidem auderent , unde essent missi .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_613", + "psc_text": "Augustini Vitam a PP. congregationis S. Mauri concinne et erudite digestam evolverunt. Libro enim quinto, cap. 12, summatim ea omnia quae ad praesentes Augustini cum Felice disputationes pertinent plenius descripsere. Quid tum? Num nobis non licebat eosdem res retractare, eam imperatorum ethnicorum in Manichaeos latam legem referre, quemadmodum Felix ad eam provocasset explicare, simulque ostendere hunc utriusque potestatis rigorem et poenas pertimuisse? Haec omnia quidem doctissimi Operum S. Augustini editores missa facere, a proposito sibi scribendi scopo id alienum esse forte causati, quo nimirum res dumtaxat ab Augustino cum Felice gestas enarrare voluerunt. Cum igitur nostrum in conscribenda Manichaeorum historia studium illud potissimum spectaret, ut, servata quantum licuit temporum ratione, illius sectae facinora, a 134 gravissimis et fide dignis scriptoribus indicata, in unum veluti corpus collecta redigeremus; idcirco, illa eadem in nostrum usum transtulimus annotationibus iis ubique apppositis, quas alii aliud negotium agentes aut praetermiserunt, aut saltem praetermittere debuerunt. 6.", + "candidate_score": 0.691247, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_428_430", + "bdc_text": "Quanquam enim liberum et arbitrarium futurum erat colloquium , tamen quia referendum ad proxima Comitia , et ex eo de nostra doctrina , velut praeiudicandum erat , sua plurimum interesse credebant , scire , quid esset actum . Nuper certe qua in re actorum exemplum nostri nullum habebant , ea in re adversarii suorum exemplorum fide ostendere conati sunt , nobis cum illis de plerisque rebus iam diu Augustae convenisse . Ad haec cum hae res , de quibus rebus hic disputaretur , essent eius generis , quas scire maxime expediret , sive verae essent , ut dissimularentur minime , sive falsae , hominum errore ut in re periculosa deprehenderentur , quo facilius publico concilio aut error tolli , aut veritas restitui posset , non videbant nostri , quorsum premere attineret disputationes eas , quarum argumenta in illustri deceret esse posita , et vel ad memoriam rei tantae copiam actorum apud partem utramque conservandam videri .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_378", + "psc_text": "figmenta, praedicationibus et disputationibus propagarunt? Quod quidem felicius ipsis contingere potuit, quando freti armorum strepitu atque potentia, aut quando dignitatum auctoritate vel scientiarum doctrina celebriores facti, vel denique quando aliquo principum saeculi praesidio assecuto, omnique verecundiae atque timoris 83 freno spreto, liberum eis esse potuit suarum opinionum pravitate, aliorum animos, mores et fidem corrumpere atque pervertere. Archelaum itaque plaudentibus sibi populis manifestare non tantum oportebat suae catholicae legis adversarium nulla vera atque genuina sacrarum Scripturarum scientia et cognitione pollere, sed praecipua nostrae fidei mysteria evertere et suis fabulis abolere: tum etiam omnibus naturae, tum fortunae bonis atque adjumentis fuisse exspoliatum; ita ut ejus nomen, mali mores atque facinora, pluribus nationibus jam tum explorata, prorsus ubique abominarentur. Quid ergo criminis in ejusmodi narratione et agendi ratione deprehendi possit, prorsus non video. Igitur ultro dato quod populus qui apud Diodoridem disputationem auditurus convenerat nihil prorsus in Manem fuisset commotus, an non S.", + "candidate_score": 0.689845, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_232", + "bdc_text": "Quonam enim pacto hi episcopi , quorum unus episcopatum unum maximum , alter maximos duos , tertius tres maximos , et inter eos archiepiscopatus duos , omnia haec contra omne divinum et humanum ius tenent , quique nullum in vita munus episcopi unquam obeunt , de iis hominibus aut arbitrari aeque , aut arbitros in eorum causa audienda aequos constituere possent , qui totum hoc tyrannidis in Ecclesia genus ceu blasphemum et impium ex professo execrantur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_285", + "psc_text": "Nobis autem presbyteros, secundo labente et tertio ineunte Ecclesiae saeculo, imparem habuisse in divinis rebus agendis cum suis episcopis auctoritatem et jurisdictionem, inter alios auctor est Tertullianus, qui horum ministeria episcoporum juribus opponens et comparans, ait: Summus sacerdos, qui est episcopus, jus habet dandi baptisma; dehinc presbyteri et diaconi, non tamen sine episcopi auctoritate, propter Ecclesiae honorem, quo salvo, salva pax est. Tres ergo ecclesiasticos ordines Tertullianus distinxit, sua unicuique jura tribuendo. Non enim dixisset presbyteros et diaconos sine episcoporum auctoritate tingere non posse, si utrique, episcopo nimirum et presbytero fuisset communis honor atque potestas. Cui sane concinunt Carthaginenses et vetustissimae catholicae Ecclesiae leges, in Constitutionibus quae sub apostolorum nomine circumferuntur scripto consignatae; et illa potissimum, qua cautum est ne presbyteri et diaconi sine sententia episcopi aliquid perficere possent, quemadmodum ne inscio proprio episcopo parochias sibi assignatas deserere auderent. Si igitur, veteri Ecclesiae disciplina et ordine 63 spectatis, alia erant", + "candidate_score": 0.689176, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_116_118", + "bdc_text": "Cum hoc edicto , quod in libellis istic Gallicana et vernacula lingua editis circumferebatur , allata etiam fama dirae persecutionis est . Nostri enim homines , qui tum ex aula Caesaris redibant , omnem haereseos suspitionem capitalem esse narrabant . Si quis imagine praeferita caput non aperuisset , si quis imagines nullas domi habuisset , si quis voce aliqua incircumspectius usus fuisset , si quis leve contemptius iuditium praebuisset , omnia haec ad haereseos suspitionem certam valere , ac satis esse , ostendebant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_736", + "psc_text": "cum praesenti epistola ad eosdem episcopos transmisit, ut oculos in exarato volumine conjicientes, unico quasi intuitu conspicerent quid factum fuerat, quidve in posterum in consimilibus causis agere oporteret. Ad magis hanc veritatem roborandum, quid aliud facere possumus, quam S. pontificis verba exscribere? Et omnia (ait) quae tam in scripturis, quam in occultis traditionibus suis habent profana, vel turpia, ut noster populus quid refugeret, vel vitaret, oculis Christianae plebis certa manifestatione probavimus, adeo ut ipse qui eorum dicebatur episcopus a nobis tentus proderet flagitiosa in suis mysteriis quae teneret, sicut gestorum vos series potest edocere. Ad instructionem enim vestram etiam ipsa direximus: quibus lectis, omnia quae a nobis reprehensa sunt nosse poteritis. 7. Quartum quod sequitur aliquod majus in se habet, ut eo nihil clarius nihilque luculentius ad rem nostram excogitari possit, pro asserenda videlicet illa ecclesiastica lege, qua indiscriminatim omnibus fidelibus indictum fuit ut et haereticorum vel maxime noxiorum hominum", + "candidate_score": 0.685349, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_430_432", + "bdc_text": "Ad haec cum hae res , de quibus rebus hic disputaretur , essent eius generis , quas scire maxime expediret , sive verae essent , ut dissimularentur minime , sive falsae , hominum errore ut in re periculosa deprehenderentur , quo facilius publico concilio aut error tolli , aut veritas restitui posset , non videbant nostri , quorsum premere attineret disputationes eas , quarum argumenta in illustri deceret esse posita , et vel ad memoriam rei tantae copiam actorum apud partem utramque conservandam videri . Iniquum etiam hoc et contra legationis fidem esse putabant , quod substituti , quos ex legatorum nostrorum numero subsidio notariis adiunxeramus , domum reversi , quid actum esset , narrare ne iis quidem auderent , unde essent missi . Easdem postulationes causasque , cum apud legatum Caesaris eodem die exposuissent nostri , legatus actorum copiam ideo partibus non necessariam esse iudicabat , quoniam liberum colloquium hoc et extra diffinitionis periculum esset , deinde videri intutum putabat , ut partibus committeretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_516", + "psc_text": "genuinus eorumdem episcoporum ordo perturbari potuit. Verum duplici de causa hanc congressionem nunc devitandam esse arbitror. Prior ex nostro hujus conscribendae historiae scopo desumitur. Non enim nos sumus ex iis qui dubiis valdeque obscuris rebus adhaerentes apostolicae sedi jura asserere et vindicare quaeramus. Nimis profecto indecens aut turpe foret in re tam certa et tam gravi, cujusmodi est illa de sedis apostolicae judiciaria potestate et juribus, quae luce clarius per omnia Ecclesiae saecula emicant, propriis studiis indulgere, conjecturis dumtaxat insistere, et extra scenam vagari, easque res in quaestionem adducere, quae ad causam de qua agitur non satis pertinere perspicue constat. Cum igitur synodus illa dumtaxat provincialis fuerit, et illius canones non nisi ex apostolicae sedis suffragio robur et approbationem obtinuerint, ut ipsi conciliorum collectores etiam fatentur, quid nostra intererit, an Osius Cordubensis ibidem pro apostolica sede legationem fuerit functus. 7. Altera vero causa ex nostra erga clarissimum doctissimumque virum aequitate", + "candidate_score": 0.685188, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_373_375", + "bdc_text": "Caesaris legatus , tolerabilius iudicans pontificis authoritatem prorsus dissimulari , quam illius legatum , coram se teste , aliqua ignominia affici , cum crederet nostros protestatione contra pontificem gravi usuros esse , omni studio laboravit ut ne privatum , sed ut commune partis utriusque responsum daretur . Nostri , quia ab adversariis pontifex et dominus et pater et sanctissimus vocaretur agnoscereturque , a nobis omnia contra , ut Antichristus , et ut inimicus veritatis saepissime notaretur , respondere eadem ad orationem eandem tam diversa sentientes minime posse existimabant . Nunquam hoc ne Caesarem ipsum obtinere potuisse , ut Pontificem iis in caussis agnoscerent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_826", + "psc_text": "nostrae religionis contemptum utebantur poterat indulgere. Summi enim pontificatus ratio et munus, quo tantis exagitatus adversitatibus fungebatur, istud etiam suae sincerae fidei publicum testimonium exposcebat ut cunctis innotesceret quantum ejus animus a Manichaico dogmate abesset, quantumque sectam illam exhorresceret. 7. Neminem tandem latere arbitramur, inter caeteras calumnias ab adversae factionis livore et invidia sancto pontifici Symmacho constructas, eam non infimum habuisse locum, qua veluti Manichaici dogmatis reus per impiorum hominum ora traducebatur. Quam quidem turpitudinis laesaeque fidei notam ita longe lateque ejus inimici enuntiaverant, ut Constantinopolim Anastasii imperatoris Acacianae et Severianae factionis patroni aures penetraverit. Qua de causa, ut idem Anastasius excommunicationis sententiam in eum a Symmacho latam eluderet, atque facilius contemneret, sancto pontifici gravissimum hocce facinus multa increpatione objiciebat. Symmachum igitur oportuit publica suae fidei testimonia exhibere. Exhibuit autem, cum, Manichaeis in exsilium amandatis, horum codices et simulacra delevit. Hocce vero suae fidei publicum testimonium omnem posse diluere calumniam", + "candidate_score": 0.685129, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_558_560", + "bdc_text": "Itaque grave et intolerabile praeiuditium hoc esse , cum ante causae ex utraque parte cognitionem suffragia praeriperentur . Pontificiam Synodum ideo se recusasse , quia iudicem et adversarium eundem ferre minime voluissent . At istic minus futurum sibi periculi , quam hic :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_516", + "psc_text": "genuinus eorumdem episcoporum ordo perturbari potuit. Verum duplici de causa hanc congressionem nunc devitandam esse arbitror. Prior ex nostro hujus conscribendae historiae scopo desumitur. Non enim nos sumus ex iis qui dubiis valdeque obscuris rebus adhaerentes apostolicae sedi jura asserere et vindicare quaeramus. Nimis profecto indecens aut turpe foret in re tam certa et tam gravi, cujusmodi est illa de sedis apostolicae judiciaria potestate et juribus, quae luce clarius per omnia Ecclesiae saecula emicant, propriis studiis indulgere, conjecturis dumtaxat insistere, et extra scenam vagari, easque res in quaestionem adducere, quae ad causam de qua agitur non satis pertinere perspicue constat. Cum igitur synodus illa dumtaxat provincialis fuerit, et illius canones non nisi ex apostolicae sedis suffragio robur et approbationem obtinuerint, ut ipsi conciliorum collectores etiam fatentur, quid nostra intererit, an Osius Cordubensis ibidem pro apostolica sede legationem fuerit functus. 7. Altera vero causa ex nostra erga clarissimum doctissimumque virum aequitate", + "candidate_score": 0.684997, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_116_118", + "bdc_text": "Cum hoc edicto , quod in libellis istic Gallicana et vernacula lingua editis circumferebatur , allata etiam fama dirae persecutionis est . Nostri enim homines , qui tum ex aula Caesaris redibant , omnem haereseos suspitionem capitalem esse narrabant . Si quis imagine praeferita caput non aperuisset , si quis imagines nullas domi habuisset , si quis voce aliqua incircumspectius usus fuisset , si quis leve contemptius iuditium praebuisset , omnia haec ad haereseos suspitionem certam valere , ac satis esse , ostendebant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_745", + "psc_text": "communes hostes pro salute communi una omnium debet esse vigilantia, ne de alicujus membri vulnere etiam alia possint membra corrumpi. Si vero eos inter aliqui exstitissent qui, de Christiana fide ecclesiasticisque rebus parum solliciti, iis vanis praetextibus adducti, quos mundi honor, fama, bonumque nomen in mentem inserere solent, blanda sibi specie persuadentes haeresi labefactatos legitimis judicibus non opus esse deferri, vel apud eos postulari; ipsi certe nec propriae saluti prospicere, aut consulere possent, immo latiorem sibi viam pararent ad extremam subeundam ultionem. Nimis enim exitiosum ipsis foret istud silentium, quo paterentur noxios viros occultari, ne debitas pro criminibus luerent poenas. Grave facinus est ejusmodi silentium (ait S. P.) in quod extrema die Dominus animadvertet, quamvis cum haereticis societatem nec habuerint, nec iisdem erroribus fuerint labefactati. Aurea certe sunt S. Leonis verba: Et qui tales non prodendos putant, in judicio Christi inveniantur rei de silentio, etiam si non contaminarentur assensu. 8.", + "candidate_score": 0.684263, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_105_107", + "bdc_text": "An Petrus et huius successores potestatem supra ceteros aliquam ordinandi qualis et confirmandi caeteros , est , haberent . Item , an errare Papa possit in fide : an , si non divino tantum iure Romanus episcopus summus sit , aliqua ei obedientia debeatur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_285", + "psc_text": "Nobis autem presbyteros, secundo labente et tertio ineunte Ecclesiae saeculo, imparem habuisse in divinis rebus agendis cum suis episcopis auctoritatem et jurisdictionem, inter alios auctor est Tertullianus, qui horum ministeria episcoporum juribus opponens et comparans, ait: Summus sacerdos, qui est episcopus, jus habet dandi baptisma; dehinc presbyteri et diaconi, non tamen sine episcopi auctoritate, propter Ecclesiae honorem, quo salvo, salva pax est. Tres ergo ecclesiasticos ordines Tertullianus distinxit, sua unicuique jura tribuendo. Non enim dixisset presbyteros et diaconos sine episcoporum auctoritate tingere non posse, si utrique, episcopo nimirum et presbytero fuisset communis honor atque potestas. Cui sane concinunt Carthaginenses et vetustissimae catholicae Ecclesiae leges, in Constitutionibus quae sub apostolorum nomine circumferuntur scripto consignatae; et illa potissimum, qua cautum est ne presbyteri et diaconi sine sententia episcopi aliquid perficere possent, quemadmodum ne inscio proprio episcopo parochias sibi assignatas deserere auderent. Si igitur, veteri Ecclesiae disciplina et ordine 63 spectatis, alia erant", + "candidate_score": 0.682905, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_373_375", + "bdc_text": "Caesaris legatus , tolerabilius iudicans pontificis authoritatem prorsus dissimulari , quam illius legatum , coram se teste , aliqua ignominia affici , cum crederet nostros protestatione contra pontificem gravi usuros esse , omni studio laboravit ut ne privatum , sed ut commune partis utriusque responsum daretur . Nostri , quia ab adversariis pontifex et dominus et pater et sanctissimus vocaretur agnoscereturque , a nobis omnia contra , ut Antichristus , et ut inimicus veritatis saepissime notaretur , respondere eadem ad orationem eandem tam diversa sentientes minime posse existimabant . Nunquam hoc ne Caesarem ipsum obtinere potuisse , ut Pontificem iis in caussis agnoscerent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_792", + "psc_text": "dumtaxat Leonis Opera castigare, ornare, et ex ejus 171 scriptis Exercitationes quasdam deducere, ipsiusque S. pontificis gesta a criticis aliorum notis vindicare in votis habuimus. Propterea in ea nostram curam, cogitationem et studium ita contulimus, ut ad vitandam superfluitatem et arrogantiam, ad fugiendam temeritatem prolixitatemque, sancti pontificis gestis aliorum facta miscere minime debuerimus, nisi quando ad evertendas aliorum falsas opiniones talia offendimus a quibus sine inscitiae labe recedere non potuimus. Quod si denique eadem agendi ratio et modus in haeresi inquinatos aut de haeretica labe suspectos quandoque fuit interrupta, quid isthuc est? Nondum enim extremam clauserat diem noster Leo, quando barbari, cum e Septentrione, tum ex Africa proficiscentes, Romano imperio ad exitum perducto, ita etiam catholicae Ecclesiae res turbarunt, ut, inito foedere cum daemonum potestatibus, improbitas, Tyrannis, multarumque haeresum errores longe lateque disseminati, summi pontifices aliique inferiores vix operam dare possent ut catholicos a vitiis revocarent, ut principes a civium", + "candidate_score": 0.682502, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_479_481", + "bdc_text": "Is princeps proximis Hagnoae Comitiis adversariorum nostrorum factis offensus , domum rediens , Evangelio per omnem ditionem sublectam locum statim fecit Christique doctrinam non solum recepit , sed incredibili pro se studio colit , ut nemo hodie libellos hos de religione aut diligentius legere , aut melius intelligere credatur : illustri et pleno solatii ingentis bonis omnibus exemplo . Postremi duo , Clivensis Principis legati , Conradus Herebachius et Joannes Vlatenus , fuerunt , quorum uterque mirabili studio in publicam Germaniae concordiam pro singulari sapientia , qua praediti sunt , incubuerunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_64", + "psc_text": "unum ex fidei Christianae articulis, quos fundamentales appellant, invenissem quem integre et in sua puritate servarent, vix persuaderi possum eorum principem auctorem in suis institutionibus aliquid commune cum Christianismo habere potuisse. Propterea, ad alia gradum facturus, praesentem claudo congressionem, ita ratiocinando. Quod quemadmodum nequissimi hujus hominis malitia nulla lege cohiberi potuit, quin omnia Christianae fidei dogmata labefactare aut evertere conaretur; ita quoque vehementi studio sibi blandiebatur malis artibus episcopatus honorem se fore adepturum; quae duo ostendunt Cyrilli et Archelai dicta sine violenta interpretatione posse conciliari. 4. Jam vero, si Beausobrianam scribendi rationem, quemadmodum statuimus, pedetentim modo prosequeremur, de quatuor Scythiani libris disserere opus esset. Verum cum de hisce seriptis alias, in hujus historiae parte, verba facturi simus, hanc congressionem habere in praesens praetermittimus, 15 potius ad Epiphanium, nostro sermone iterum regressuri. Hunc ergo iterum maledictis et contumeliis proscissum in scenam Beausobre produxit, occasione malae mortis quam subiit Scythianus. Epiphanii itaque", + "candidate_score": 0.681777, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_240_242", + "bdc_text": "Nam quamquam illud consentiebant nostri , ut ne suffragiorum multitudine , in colloquio libero sacroque , quicquam diffiniretur , tamen minime faciendum esse iudicabant , ut ne ullius suffragium non annotaretur . Quae enim expositio disceptatae fieret controversiae , aut quomodo existimatio iniri vera posset , in ea re , in qua momenta praecipua legerentur , et sententiae hominum de religione disceptantium dissimularentur . Itaque non tam sua , quam Caesaris interesse credebant nostri , si de re ut acta fuisset quam clarissime instrueretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_727", + "psc_text": "ex gravissimis etiam testimoniis quaestio habita est; sed, rerum longa discussione praemissa, rei coram coetu sistentes se, interrogabantur et respondebant, et notarii ipsi ad hoc vocati acta excipiebant, ita ut summa diligentia omnia dogmata, omnia mendacia et turpitudines, omnia denique illius sectae infanda sacramenta, mysteria et solemnitates reipsa investigata fuerint, ut nihil minus credulis, nihil obtrectatoribus relinqueretur ambiguum. Quantum autem ejusmodi Acta contra nostrae hujus tempestatis minus credulos vel obtrectatores valere possint, neminem prorsus latere arbitror. Quandoquidem Manichaeorum crimina non in secreta quadam et arcana confessione, quam sacramentalem appellamus, reserata fuerunt; sed in externo solemnique judiciorum foro totus ille coetus excepit, et ab ecclesiasticis scribis in tabulas exarata (ut antea in Ecclesia Carthaginensi 158 factum fuerat), quae tandem ad posterorum memoriam in Romanae Ecclesiae archivis reponi et custodiri S. Leo mandavit, sicut ipse non semel, et iterum, sed tertio saltem in suis scriptis testatus est. Sermone itaque pluries laudato dicitur:", + "candidate_score": 0.681632, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_116_118", + "bdc_text": "Cum hoc edicto , quod in libellis istic Gallicana et vernacula lingua editis circumferebatur , allata etiam fama dirae persecutionis est . Nostri enim homines , qui tum ex aula Caesaris redibant , omnem haereseos suspitionem capitalem esse narrabant . Si quis imagine praeferita caput non aperuisset , si quis imagines nullas domi habuisset , si quis voce aliqua incircumspectius usus fuisset , si quis leve contemptius iuditium praebuisset , omnia haec ad haereseos suspitionem certam valere , ac satis esse , ostendebant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_746", + "psc_text": "Grave facinus est ejusmodi silentium (ait S. P.) in quod extrema die Dominus animadvertet, quamvis cum haereticis societatem nec habuerint, nec iisdem erroribus fuerint labefactati. Aurea certe sunt S. Leonis verba: Et qui tales non prodendos putant, in judicio Christi inveniantur rei de silentio, etiam si non contaminarentur assensu. 8. Sed ad expeditiorem adhuc viam aperiendam, facillimumque modum praescribendum, pro hujusmodi delationibus faciendis, et ut aditum iis praecluderet qui putarent grave, difficillimum periculisque plenum esse coram tanto judice se sistere ad prodendos de haeresi suspectos, negotium praepositis ecclesiarum Romanae urbis demandat, ut singuli fideles celerrime et expedite, sine rubore et verecundia, excusso omni timore atque ignominia, haereticorum nomina mores et domos deferant. Etiam ad hanc vos hortamur industriam, ut Manichaei ubicumque latentes vestris presbyteris publicetis. Magna est enim pietas prodere latebras impiorum, et ipsum in eis cui serviunt diabolum debellare. Sed et hujus pietatis magnitudinem et excellentiam paulo etiam post", + "candidate_score": 0.681501, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_105_107", + "bdc_text": "An Petrus et huius successores potestatem supra ceteros aliquam ordinandi qualis et confirmandi caeteros , est , haberent . Item , an errare Papa possit in fide : an , si non divino tantum iure Romanus episcopus summus sit , aliqua ei obedientia debeatur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_284", + "psc_text": "nedum apostolorum temporibus, sed subsequentibus saeculis, presbyterorum et episcoporum dignitatem et potestatem perperam contendere ausi sunt, quorum naenias refellere praesentis otii esse haud potest. Praesertim cum inter caeteros clarissimos viros qui de hocce discrimine disputarunt doctissimus Petavius abundantius id praestiterit. Nos vero, ut ultro fortius perstringamus Beausobre, satius duximus ad illum Joannem presbyterum provocare, cujus meminit Irenaeus apud Eusebium, vel ad Irenaeum ipsum qui solo presbyteri munere Lugdunensi episcopo Photino superstite fungebatur; vel ad Acchillam, presbyterum Alexandrinum, eo tempora quo Theonas et Petrus eam Ecclesiam regebant. Et Origenes qui presbyter a Palaestinae episcopis praeter Demetrii voluntatem apud Caesaream fuit ordinatus. Nobis autem presbyteros, secundo labente et tertio ineunte Ecclesiae saeculo, imparem habuisse in divinis rebus agendis cum suis episcopis auctoritatem et jurisdictionem, inter alios auctor est Tertullianus, qui horum ministeria episcoporum juribus opponens et comparans, ait: Summus sacerdos, qui est episcopus, jus habet dandi baptisma; dehinc presbyteri et diaconi, non", + "candidate_score": 0.681016, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_105_107", + "bdc_text": "An Petrus et huius successores potestatem supra ceteros aliquam ordinandi qualis et confirmandi caeteros , est , haberent . Item , an errare Papa possit in fide : an , si non divino tantum iure Romanus episcopus summus sit , aliqua ei obedientia debeatur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_286", + "psc_text": "vetustissimae catholicae Ecclesiae leges, in Constitutionibus quae sub apostolorum nomine circumferuntur scripto consignatae; et illa potissimum, qua cautum est ne presbyteri et diaconi sine sententia episcopi aliquid perficere possent, quemadmodum ne inscio proprio episcopo parochias sibi assignatas deserere auderent. Si igitur, veteri Ecclesiae disciplina et ordine 63 spectatis, alia erant episcoporum suprema jura, alia vero presbyterorum simplicium, qui in suis obeundis muneribus ab episcopis omnino pendebant, minime intelligere possum quo animo, quove fundamento ductus Beausobre contendere potuerit Diodorum, seu Tryphonem, qui tertio vergente Ecclesiae saeculo, ruralem seu suburbanam regebat paroeciam, Archelao proprio episcopo praesente, ab ea congressione minime destitisse, aut desistere potuisse, ad quam Manes audacius eum provocaverat? An ei licuisset coram proprio episcopo, cujus legatione in rectoris aut praesidis munere fungebatur, cum haeretico et versuto homine disputare? Qui id facere sine injuria potuisset? Quandoquidem et episcopo praesente, nec tingere, id est baptizare, vel aliquod aliud sacrun munus obire debuisset;", + "candidate_score": 0.680693, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_243_245", + "bdc_text": "Caetera quanquam agitata sunt , disceptationem tamen levem habuerunt : quale fuit , ut ne quid eorum , quae hic acta fuissent , prius quam relatum esset ad Caesarem quoque evulgaretur , tum etiam notarii duo hinc , duo isthinc constituerentur . Nam in priore gravabat hoc , quod nostri homines ad eos principes , unde erant missi , iis de rebus , quibus de tum ageretur , assidue referre multis ex causis opus haberent , et promittere de editione rerum earum non possent , quae edendae an supprimendae essent , tum sciri posset , cum esset intellectum in causa religionis iam iudicanda qualiter se hominum iuditia prodidissent , non quando de quando de eorum ipsorum iudiciis aut informatus Caesar esset , aut sententiam suam ipse pronuntiavisset .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_727", + "psc_text": "ex gravissimis etiam testimoniis quaestio habita est; sed, rerum longa discussione praemissa, rei coram coetu sistentes se, interrogabantur et respondebant, et notarii ipsi ad hoc vocati acta excipiebant, ita ut summa diligentia omnia dogmata, omnia mendacia et turpitudines, omnia denique illius sectae infanda sacramenta, mysteria et solemnitates reipsa investigata fuerint, ut nihil minus credulis, nihil obtrectatoribus relinqueretur ambiguum. Quantum autem ejusmodi Acta contra nostrae hujus tempestatis minus credulos vel obtrectatores valere possint, neminem prorsus latere arbitror. Quandoquidem Manichaeorum crimina non in secreta quadam et arcana confessione, quam sacramentalem appellamus, reserata fuerunt; sed in externo solemnique judiciorum foro totus ille coetus excepit, et ab ecclesiasticis scribis in tabulas exarata (ut antea in Ecclesia Carthaginensi 158 factum fuerat), quae tandem ad posterorum memoriam in Romanae Ecclesiae archivis reponi et custodiri S. Leo mandavit, sicut ipse non semel, et iterum, sed tertio saltem in suis scriptis testatus est. Sermone itaque pluries laudato dicitur:", + "candidate_score": 0.679846, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_120_122", + "bdc_text": "Porro , in quem haereseos suspitio semel cecidisset , eum mox in iudicium trahi , et ecquid ea suspitio ad inquirendum satis iudicatur , iudicio mox constitui , postquam satis esse pronuntiarit iudex , ibi statim ad tormenta hominem rapi et ad sceleris confessionem adigi . Eum , qui extortam haereseos confessionem recantaret , capite tantum plecti , qui in ea profitenda persisteret , vivum exuri , non ita , ut in cineres vertatur , sed ut ambusto corpore denigrataque ac horrenda forma , ad palum affixus , suspensusque caeteris in terrorem ostenderetur . Vestes etiam damnatorum in templis patenti conspicuoque in loco suspensas asservari , ut utriusque et vivi et mortui haeretici memoria cunctos metu percelleret et absterreret .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_711", + "psc_text": "item in ea probare antiquam Ecclesiae disciplinam, et S. Leonis potissimum agendi rationem, in perquirendis et damnandis haereticis Manichaeis. Re tamen maturius perpensa, causae hujus pertractationem huic loci differendam opportunius existimavi, et propterea quinque subjicere cogor. 2. Primum inquisitionis vocabulum jam Leonis aevo fuisse usurpatum ad innuendam eam judicii formam quam tum Romana Ecclesia prosequebantnr in perquirendis indiscriminatim cujuscumque ordinis et gradus Christianis haeretica labe infectis; Secundum, de haeresi suspectos atque comprehensos coram Ecclesiae judicibus se sistere debuisse, ut causam dicerent, et sententiam subirent; Tertium, ab ipsis reis coram sacerdotibus adductis consuetum fuisse, cum criminum confessionem, tum eorumdem detestationem extorqueri; Quartum, cujuscumque ordinis et conditionis Christianos tunc etiam quodam sacramento obstrictos fuisse de haeresi suspectos ad Ecclesiarum suarum seu paroeciarum presbyteros deferre, vel, ut aiunt, denuntiare; Quintum tandem, haeresibus inquinati, non ecclesiasticarum dumtaxat censurarum vinculis constringebantur, verum etiam si non satis poenarum exhaustum foret, saeculari potestati, quam sibi in subsidium", + "candidate_score": 0.67925, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_372_374", + "bdc_text": "Sed longa post hanc orationem deliberatio et partium inter se , et seorsim , et partium cum legato Caesaris fuit , qui dum pontificis legato respondendum esset , quaereretur , intercessit . Caesaris legatus , tolerabilius iudicans pontificis authoritatem prorsus dissimulari , quam illius legatum , coram se teste , aliqua ignominia affici , cum crederet nostros protestatione contra pontificem gravi usuros esse , omni studio laboravit ut ne privatum , sed ut commune partis utriusque responsum daretur . Nostri , quia ab adversariis pontifex et dominus et pater et sanctissimus vocaretur agnoscereturque , a nobis omnia contra , ut Antichristus , et ut inimicus veritatis saepissime notaretur , respondere eadem ad orationem eandem tam diversa sentientes minime posse existimabant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_766", + "psc_text": "excogitantes; et cum contentionem de vocibus dumtaxat instituunt, et longe a veritate abscedunt, tum contra veritatis umbram luctari nituntur. Quamvis ergo re ipsa ad scopum nostrum ejusmodi causa non videatur pertinere, nihilo secius, ne clarissimi viri Baronii opinio inulta remaneat, antequam Exercitationes in S. Leonis Opera de Manichaeorum causa ad exitum perducamus, singulas amborum criticorum ratiunculas evertere conabimur. Jam imprimis de solis vocibus contendunt, cum negant, illud concilium posse appellari, quod S. Pontifex modo conventum, modo autem consessum atque judicium asseruit. Apud quos gravissimi duo illi critici haec disputant? An apud Latini sermonis tirones, aut eos saltem qui vetustiora Ecclesiae monumenta numquam lustrarunt? Latini equidem etiam aureae aetatis scriptores saepissime conventum pro concilio usurparunt, ut apud 166 Titum Livium, Ciceronem, Caesarem videre est. Nec propterea ab eo usu longe fuerunt vetustissimi Christiani scriptores, qui, ad indicandos sacros catholicorum coetus pro fidei aut morum regulis definiendis, conventus vocem adhibuerunt; quos inter", + "candidate_score": 0.679002, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_558_560", + "bdc_text": "Itaque grave et intolerabile praeiuditium hoc esse , cum ante causae ex utraque parte cognitionem suffragia praeriperentur . Pontificiam Synodum ideo se recusasse , quia iudicem et adversarium eundem ferre minime voluissent . At istic minus futurum sibi periculi , quam hic :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_834", + "psc_text": "incongruum arbitror, ut S. pontificis sensa apprime omnibus innotescant: Roma mihi testis est, et scrinia testimonium perhibent utrum a fide catholica, quam in sede beati apostoli Petri veniens ex paganitate suscepi, aliqua ex parte deviaverim. Procedat aliquis, et aliqua ratione convincat. Alioqui convicia sunt ista, non criminum probamenta. 4. Causam suam deinde post haec divino committit judicio, cujus quidem summam sapientiae providentiam se quondam expertum esse commemorat. Cum videlicet in pontificem legitimis renuntiatus suffragiis, ad Constantinianam proficiscens basilicam, pontificii ordinem suscepturus, ne lapidum imbre obrueretur liber evasit. Propterea Deum sibi opitulatorem semper habere sperans, nihil eorum quae sibi suaeque sedi noxia esse poterant permittere velle confidit. Nec enim imperatori argumenta esse poterant Deum Symmacho aut Romanae sedi fuisse iratum. Idcirco maximo animi vigore ita eum compellat: Ostende ergo quid existimes arguendum, ut iratum maxime Deum quae non convenerant permisisse demonstres. Et ut ulcera quae imperatoris animum laeserant et corruperant purgaret,", + "candidate_score": 0.678997, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_153_155", + "bdc_text": "petere , ut ante omnia de colloquendi forma constitueretur . Sic adversarii tum . Nostri sumpto spatio in eandem propemodum sententiam , se quoque de praesidum principumque diligentia in religionis causa iam aliquando cognoscenda gaudere :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_90", + "psc_text": "laudatos PP. minime intellexisse contendit, ut ipse probaturus, in altera Historiae parte sibi reservasse affirmat. Concludit denique, ex Archelai testimonio, hunc non dixisse disputationem Buddam inter et Persarum sacerdotes, sive sapientes, ad duorum principiorum existentiam pertinuisse, sed potius respexisse ad bellum ab adversariis potestatibus contra Deum factum. Nos vero si sedulo haec perpendamus, an non affirmare cogemur Beausobre nugis dumtaxat delectari? Si enim habita disputatio, auctore Archelao, fuit circa bellum quod adversi principes, vel potestates, ante externam rerum emolitionem Deo fecerunt, jamjam Buddas duo aeterna principia inter se repugnantia audacius propugnabat, ut affirmavit Epiphanius. Propterea, quale discrimen inesse in utriusque auctoris loquendi modo dicemus, cum utraque oratio eumdem prorsus scopum attingat, ea dumtaxat verborum diversitate admissa, ut Archelaus prolixius, pressius autem seu strictius, Epiphanius disputationem descripserit? Photius tandem asseverat dumtaxat Buddam et Solis sacerdotes disputasse, hosque rectius quam ille Manichaeus sentiret disseruisse. Et quidem suis disputationibus nullum prorsus discipulum sibi", + "candidate_score": 0.678194, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_106_108", + "bdc_text": "Item , an errare Papa possit in fide : an , si non divino tantum iure Romanus episcopus summus sit , aliqua ei obedientia debeatur . An presbyteri et episcopi gradus iure divino sic dividantur , ut hi ius ordinationis teneant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_286", + "psc_text": "vetustissimae catholicae Ecclesiae leges, in Constitutionibus quae sub apostolorum nomine circumferuntur scripto consignatae; et illa potissimum, qua cautum est ne presbyteri et diaconi sine sententia episcopi aliquid perficere possent, quemadmodum ne inscio proprio episcopo parochias sibi assignatas deserere auderent. Si igitur, veteri Ecclesiae disciplina et ordine 63 spectatis, alia erant episcoporum suprema jura, alia vero presbyterorum simplicium, qui in suis obeundis muneribus ab episcopis omnino pendebant, minime intelligere possum quo animo, quove fundamento ductus Beausobre contendere potuerit Diodorum, seu Tryphonem, qui tertio vergente Ecclesiae saeculo, ruralem seu suburbanam regebat paroeciam, Archelao proprio episcopo praesente, ab ea congressione minime destitisse, aut desistere potuisse, ad quam Manes audacius eum provocaverat? An ei licuisset coram proprio episcopo, cujus legatione in rectoris aut praesidis munere fungebatur, cum haeretico et versuto homine disputare? Qui id facere sine injuria potuisset? Quandoquidem et episcopo praesente, nec tingere, id est baptizare, vel aliquod aliud sacrun munus obire debuisset;", + "candidate_score": 0.678104, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_240_242", + "bdc_text": "Nam quamquam illud consentiebant nostri , ut ne suffragiorum multitudine , in colloquio libero sacroque , quicquam diffiniretur , tamen minime faciendum esse iudicabant , ut ne ullius suffragium non annotaretur . Quae enim expositio disceptatae fieret controversiae , aut quomodo existimatio iniri vera posset , in ea re , in qua momenta praecipua legerentur , et sententiae hominum de religione disceptantium dissimularentur . Itaque non tam sua , quam Caesaris interesse credebant nostri , si de re ut acta fuisset quam clarissime instrueretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_752", + "psc_text": "pietatis et fidei sincera testimonia palam exhiberent. Quo tandem facto indicio, haud difficile inter ipsa etiam sacra mysteria evulgabat si aliquis Manichaeorum impietatibus operam daret. Rem autem clarius Leo ipse pandit quam a quopiam possit explicari: Cumque ad legendam infidelitatem suam nostris audeant interesse mysteriis, ita in sacramentorum communione se temperant, ut interdum ne penitus latere non possint, ore indigno Christi corpus accipiant, sanguinem autem redemptionis nostrae haurire omnino declinent. Cur autem id Christi fidelibus patefecerit immediate subdit: Quod ideo vestrae notum facimus sanctitati, ut vobis hujusmodi homines, et his manifestentur indiciis, et quorum deprehensa fuerit sacrilega simulatio, notati et proditi a sanctorum societate pellantur. Quesnellus duo illa verba, notati et proditi, in aliorum editionibus et in mss. codd. retenta, a sua eliminavit. Interea vero nemo sibi blandiatur eam Leonis oeconomiam quoquomodo favere posse Lutheranis, aliisque Romanam 163 Ecclesiam divexantibus, quod, pro rerum temporumque diversitate, laicos a calicis communione interdixerit.", + "candidate_score": 0.677981, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_416_418", + "bdc_text": "Substitutis autem , ut acta tradita creditaque sibi , et a se descripta , fide summa intacta ac mortali nulli revelata , mox ut descripissent , notariis restituerent . In hac utriusque iuramenti forma primum quidem pars nostra omni actorum copia excludebatur , deinde notarii et substituti nostri , qui iidem et legati , ad hoc colloquium missi erant , ne , domum reversi referre ad suos quicquam possent , iuramenti religione obstringebantur . Ergo caeteris hic dissimulatis , res duas nostri in hac forma correxerunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_727", + "psc_text": "ex gravissimis etiam testimoniis quaestio habita est; sed, rerum longa discussione praemissa, rei coram coetu sistentes se, interrogabantur et respondebant, et notarii ipsi ad hoc vocati acta excipiebant, ita ut summa diligentia omnia dogmata, omnia mendacia et turpitudines, omnia denique illius sectae infanda sacramenta, mysteria et solemnitates reipsa investigata fuerint, ut nihil minus credulis, nihil obtrectatoribus relinqueretur ambiguum. Quantum autem ejusmodi Acta contra nostrae hujus tempestatis minus credulos vel obtrectatores valere possint, neminem prorsus latere arbitror. Quandoquidem Manichaeorum crimina non in secreta quadam et arcana confessione, quam sacramentalem appellamus, reserata fuerunt; sed in externo solemnique judiciorum foro totus ille coetus excepit, et ab ecclesiasticis scribis in tabulas exarata (ut antea in Ecclesia Carthaginensi 158 factum fuerat), quae tandem ad posterorum memoriam in Romanae Ecclesiae archivis reponi et custodiri S. Leo mandavit, sicut ipse non semel, et iterum, sed tertio saltem in suis scriptis testatus est. Sermone itaque pluries laudato dicitur:", + "candidate_score": 0.677959, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_240_242", + "bdc_text": "Nam quamquam illud consentiebant nostri , ut ne suffragiorum multitudine , in colloquio libero sacroque , quicquam diffiniretur , tamen minime faciendum esse iudicabant , ut ne ullius suffragium non annotaretur . Quae enim expositio disceptatae fieret controversiae , aut quomodo existimatio iniri vera posset , in ea re , in qua momenta praecipua legerentur , et sententiae hominum de religione disceptantium dissimularentur . Itaque non tam sua , quam Caesaris interesse credebant nostri , si de re ut acta fuisset quam clarissime instrueretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_86", + "psc_text": "Manichaeorum gesta scripto consignarunt, non affirmari; eam tamen fabulosam ex utero virginali generationem in Archelai Actis recenseri. Sed quid inde? An ejusmodi narratio continebatur in autographis actis et in vetustioribus exemplaribus illius habitae disputationis? An quisquam usquam gentium id affirmavit? Acta enim illa, etiam suffragantibus doctissimis viris, modo interpretum studio, modo amanuensium oscitantia et ignavia, pluries gravius interpolata et vulnerata fuere; ut vix in praesens, et ne vix quidem, de eorum integritate judicare possimus. Quare mihi facile persuadeo quod si praeter Buddam Manichaeum alium Indum nos admittere oporteat, Gymnosophistarum sectae auctorem, imperiti quandoque amanuenses, ex nominis similitudine decepti, fabulosam illam generationem, veluti a Budda Manichaeo praedicatam, Archelai Actis inseruerint. Nostrae quidem conjecturae favet aliorum scriptorum silentium, et ipsius Beausobre testimonium. Is enim pene innumeris locis contendit Cyrillum, Epiphanium, Photium, Petrum Siculum, caeterosque scriptores, in Manichaicis rebus narrandis, Archelai Actis (quae apocrypha appellat) institisse, atque singula in istis contenta, aut summatim,", + "candidate_score": 0.677606, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_141_143", + "bdc_text": "Granvella vero in sua ad adversarios epistola , primum quaerebatur , quod exclusus negotiis adesse rei tantae in tempore non potuisset , cum id maxime et celeritate itinerum , et summo confidendorum negotiorum studio conatus esset . Significabat deinde , praemittere se Joannem ä Navia , perspecta prius iisdem in negotiis prudentia virum , qui occupationes ipsius apud partes excusaret , atque efficeret , gravissima res ut ne moram pateretur . Postremum orabat , ut ne se expectarent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_746", + "psc_text": "Grave facinus est ejusmodi silentium (ait S. P.) in quod extrema die Dominus animadvertet, quamvis cum haereticis societatem nec habuerint, nec iisdem erroribus fuerint labefactati. Aurea certe sunt S. Leonis verba: Et qui tales non prodendos putant, in judicio Christi inveniantur rei de silentio, etiam si non contaminarentur assensu. 8. Sed ad expeditiorem adhuc viam aperiendam, facillimumque modum praescribendum, pro hujusmodi delationibus faciendis, et ut aditum iis praecluderet qui putarent grave, difficillimum periculisque plenum esse coram tanto judice se sistere ad prodendos de haeresi suspectos, negotium praepositis ecclesiarum Romanae urbis demandat, ut singuli fideles celerrime et expedite, sine rubore et verecundia, excusso omni timore atque ignominia, haereticorum nomina mores et domos deferant. Etiam ad hanc vos hortamur industriam, ut Manichaei ubicumque latentes vestris presbyteris publicetis. Magna est enim pietas prodere latebras impiorum, et ipsum in eis cui serviunt diabolum debellare. Sed et hujus pietatis magnitudinem et excellentiam paulo etiam post", + "candidate_score": 0.677128, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_153_155", + "bdc_text": "petere , ut ante omnia de colloquendi forma constitueretur . Sic adversarii tum . Nostri sumpto spatio in eandem propemodum sententiam , se quoque de praesidum principumque diligentia in religionis causa iam aliquando cognoscenda gaudere :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_278", + "psc_text": "Utrique autem Ecclesiae nomen fuisse accommodatum quis ignorat? Quando igitur de Ecclesia in priori sensu accepta affirmatur hanc sine episcopo esse non potuisse, et unamquamque suum et unicum habuisse episcopum praesidentem, quem veteres, ut Justinus et Tertullianus summum sacerdotem appellarunt, id jam intelligi oportere de episcopatu secundum veterem et novam Ecclesiae hierarchiam, omnibus exploratum esse debet. Quia vero Ecclesiae, sic priori modo spectatae, ut plurimum, tunc potissimum non angustis contrahebantur terminis, sed in longinqua spatia se extendebant, plures quandoque urbes, suburbia, pagos, castella, rura, idque genus alia comprehendendo, non unicus pro omnibus hujus Ecclesiae fidelibus sufficere poterat mysteriorum agendorum locus, nec unus sacerdos; et idcirco intra eamdem dioecesim, quam Ecclesiam appellabant, plures debebant fieri sacri conventus, diebus Dominicis potissimum, quibus sacerdotes praeesse debebant, tum docendo populum, tum sacram synaxim seu collectam peragendo. 3. Ne vero in his conscribendis laesae fidei hominibus videar fabulari, ejusmodi fuisse ecclesiasticam disciplinam, secundo Ecclesiae saeculo", + "candidate_score": 0.676878, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_566_568", + "bdc_text": "duras nos nimium inscitiae poenas hactenus luere , si plectimur ideo , quia aut non balbutire satis cum adversariis , aut non aeque diserte loqui possimus . Nos vero etiam sceleris ab illis accusari , si Ecclesiae et rei publicae tranquillitatem rixis verborum non necessariis turbamus . Quasdam porro verborum pugnas esse :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_745", + "psc_text": "communes hostes pro salute communi una omnium debet esse vigilantia, ne de alicujus membri vulnere etiam alia possint membra corrumpi. Si vero eos inter aliqui exstitissent qui, de Christiana fide ecclesiasticisque rebus parum solliciti, iis vanis praetextibus adducti, quos mundi honor, fama, bonumque nomen in mentem inserere solent, blanda sibi specie persuadentes haeresi labefactatos legitimis judicibus non opus esse deferri, vel apud eos postulari; ipsi certe nec propriae saluti prospicere, aut consulere possent, immo latiorem sibi viam pararent ad extremam subeundam ultionem. Nimis enim exitiosum ipsis foret istud silentium, quo paterentur noxios viros occultari, ne debitas pro criminibus luerent poenas. Grave facinus est ejusmodi silentium (ait S. P.) in quod extrema die Dominus animadvertet, quamvis cum haereticis societatem nec habuerint, nec iisdem erroribus fuerint labefactati. Aurea certe sunt S. Leonis verba: Et qui tales non prodendos putant, in judicio Christi inveniantur rei de silentio, etiam si non contaminarentur assensu. 8.", + "candidate_score": 0.676729, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_107_109", + "bdc_text": "an , si non divino tantum iure Romanus episcopus summus sit , aliqua ei obedientia debeatur . An presbyteri et episcopi gradus iure divino sic dividantur , ut hi ius ordinationis teneant . An episcopi cultus et cerimonias novas possint instituere , iidem an traditiones προς ἐν ταξίαν spectantes possint condere .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_286", + "psc_text": "vetustissimae catholicae Ecclesiae leges, in Constitutionibus quae sub apostolorum nomine circumferuntur scripto consignatae; et illa potissimum, qua cautum est ne presbyteri et diaconi sine sententia episcopi aliquid perficere possent, quemadmodum ne inscio proprio episcopo parochias sibi assignatas deserere auderent. Si igitur, veteri Ecclesiae disciplina et ordine 63 spectatis, alia erant episcoporum suprema jura, alia vero presbyterorum simplicium, qui in suis obeundis muneribus ab episcopis omnino pendebant, minime intelligere possum quo animo, quove fundamento ductus Beausobre contendere potuerit Diodorum, seu Tryphonem, qui tertio vergente Ecclesiae saeculo, ruralem seu suburbanam regebat paroeciam, Archelao proprio episcopo praesente, ab ea congressione minime destitisse, aut desistere potuisse, ad quam Manes audacius eum provocaverat? An ei licuisset coram proprio episcopo, cujus legatione in rectoris aut praesidis munere fungebatur, cum haeretico et versuto homine disputare? Qui id facere sine injuria potuisset? Quandoquidem et episcopo praesente, nec tingere, id est baptizare, vel aliquod aliud sacrun munus obire debuisset;", + "candidate_score": 0.675882, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_171", + "bdc_text": "Sed tumultu Belgico impeditum , antea praecipuos homines , nuper etiam fratrem pro se misisse , ideo dicto hoc nono die , ut res aliquando tota cognosceretur , curavisse , ideo venire ad catholicum colloquium se ipsum studuisse , sed eadem de causa et iisdem motibus impeditum , legatum hunc , ex quo omnis ipsius sententia intelligi posset , huic colloquio cum pleno mandato praefecisse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_517", + "psc_text": "Cum igitur synodus illa dumtaxat provincialis fuerit, et illius canones non nisi ex apostolicae sedis suffragio robur et approbationem obtinuerint, ut ipsi conciliorum collectores etiam fatentur, quid nostra intererit, an Osius Cordubensis ibidem pro apostolica sede legationem fuerit functus. 7. Altera vero causa ex nostra erga clarissimum doctissimumque virum aequitate desumpta est. Nam cum hic Romae, paucis abhinc annis, in solemni pontificia conciliorum Academia, coram sanctissimo domino nostro Benedicto papa XIV, magno totius litterarii coetus plausu, singulas obscuras difficilesque quaestiones, quae de Gangrensis concilii tempore, canonibus, auctoritate et confirmatione jam pridem excitatae fuerunt, et in posterum a critices studiosis excitari possunt, summa eruditione Rmus P. Antoninus Bremond Dominicanae familiae cultor eximius, et in Casanatensi Bibliotheca Theologus insignis, jam vero totius ordinis Praedicatorum magister generalis, qui pro eximia sui animi benignitate nos maximo amore complectitur, expediverit et illustraverit, minime in praesens licere potest de iisdem rebus sermonem instituere. In hac enim", + "candidate_score": 0.675679, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_197_199", + "bdc_text": "Itaque veluti de iure suo cessissent urbes , consiliorum moderationem totam ad se Principes spectare crediderunt . Cum igitur nostri quidem pro se dicere , et legati libertatem retundere , praesides vero et adversarii hunc quidem minime offendere cuperent , nostris autem palam repugnare non possent , et in commune tamen respondendum esse contenderent , facile suffragiorum numero vincebant , tum etiam movebant . Si penitus nostri propositum pro se et seorsim respondendi urgerent , se quoque legato seorsim , sed extra publicum congressum et privatim in ipsius aedibus responsuros esse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_788", + "psc_text": "exercendam, exemplo religiosi principis Constantini, synodo interesse voluimus. Ita Marcianus Chalcedonenses PP. allocutus est. Numquid nec istud erit concilium, in quo cum sacerdotibus imperator, senatus, provinciarum et negotiorum praefecti, et pars populi fuerunt? nugae merae; apage figmentum! Conciliorum enim veritati hominum laicorum etiam congregatio minime obesse potest, si episcopi dumtaxat, eorumque legati, vel alii religiosarum familiarum ministri et cultores, ecclesiasticas causas pertractent et fidei negotia definiant; si denique isti soli veluti judices synodalibus sanctionibus subscribant. Nec propterea principes, magistratus, plebs ipsa, omni munere in conciliis carerent, si veluti idonei testes et veritatis vindices admittantur et advocentur, ut fieri solet. Ne autem ejusmodi discrimen laicos inter et Ecclesiarum ministros in Leonino Manichaeorum conventu minime servatum fuisse quispiam suspicetur, vellem, quaeso, ad S. pontificis loquendi formulam animadverteret, qua describit prius episcopos et presbyteros secum veluti in judiciorum tribunali residentes, tum deinde ait, congregatis Christianis viris ac nobilibus, jussisse electos et electas eorum", + "candidate_score": 0.675657, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_124_126", + "bdc_text": "quippe tam magno Caesarem inquisitoribus istis obstrictum esse . Haec ubi allata sunt , nostris hominibus mira videbantur , cum is , qui de pace nobiscum concilianda instituisset agere , tempusque et locum ad eam rem designavisset , tantum non in conspectu , et inter ipsa pacis ineundae principia , tam infeste in nostram doctrinam grassaretur , et legatum omnium eorum consiliorum factorumque conscium ad nos de pace cruentis adhuc nostro sanguine manibus mitteret . Itaque omnium animi antea ad aliquam concordiae spem arrecti , hac fama consternati fuerunt , nec quisquam inventus est , qui pollicitationibus Caesaris fidem ullam habendam esse iudicaret :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_752", + "psc_text": "pietatis et fidei sincera testimonia palam exhiberent. Quo tandem facto indicio, haud difficile inter ipsa etiam sacra mysteria evulgabat si aliquis Manichaeorum impietatibus operam daret. Rem autem clarius Leo ipse pandit quam a quopiam possit explicari: Cumque ad legendam infidelitatem suam nostris audeant interesse mysteriis, ita in sacramentorum communione se temperant, ut interdum ne penitus latere non possint, ore indigno Christi corpus accipiant, sanguinem autem redemptionis nostrae haurire omnino declinent. Cur autem id Christi fidelibus patefecerit immediate subdit: Quod ideo vestrae notum facimus sanctitati, ut vobis hujusmodi homines, et his manifestentur indiciis, et quorum deprehensa fuerit sacrilega simulatio, notati et proditi a sanctorum societate pellantur. Quesnellus duo illa verba, notati et proditi, in aliorum editionibus et in mss. codd. retenta, a sua eliminavit. Interea vero nemo sibi blandiatur eam Leonis oeconomiam quoquomodo favere posse Lutheranis, aliisque Romanam 163 Ecclesiam divexantibus, quod, pro rerum temporumque diversitate, laicos a calicis communione interdixerit.", + "candidate_score": 0.675636, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_145_147", + "bdc_text": "Data haec secunda Novembris , reddita vigesima et secunda fuit , palam ipsa quoque quaesitam , non vitatam per Praesides et legatum moram esse arguens . Erat enim de legato minime dubium . Quo nam enim pacto res ulla privata , quali in re illum hoc se tempore Vesontii occupavisse constabat , misso ad tantum colloquium audiendum Caesaris ad imperium legato obstare potuit ?", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_774", + "psc_text": "ad finem vocabulum illud consessus umquam occurrit. 4. Jam tempus tandem est ut hisce vocibus relictis ad ipsas res gradum faciamus, singillatim caetera amborum criticorum argumenta perpendentes, quae nisi mea me fallat opinio, ita viribus carent, ut neque nervos, neque aculeos habeant, quibus perstringere aut urgere possint Baronium. Ad primum quod attinet, nihil eo imbecillius potest excogitari, utpote desumptum ex Prosperi silentio. Is revera concilium non commemorat, ait Quesnellus. Quid tum inde? Prosper expresse concilium Romanum in Manichaeorum causa a S. Leone habitum non commemorat? Recensuit tamen, quemadmodum hujus S. pontificis diligentia Manichaeos intra Urbem latentes repererit, oculis totius Ecclesiae publicaverit, omnes nefarii illius dogmatis turpitudines et damnare fecerit et prodiderit, incensis eorum codicibus. Haec omnia prorsus dissimulavit Quesnellus. Sed Prosper re ipsa in publicis Chronicorum tabulis ita scripsit: Maximo II et Paterio (seu Paterno) hoc tempore plurimos Manichaeos intra Urbem diligentia papae Leonis innotuit, qui eos de secretis suis", + "candidate_score": 0.674986, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_371_373", + "bdc_text": "Nam quia non venisse se pontificis , sed Caesaris nomine professus est , recta a nostris protestatione ut pontificis legatus exclusus non fuit . Sed longa post hanc orationem deliberatio et partium inter se , et seorsim , et partium cum legato Caesaris fuit , qui dum pontificis legato respondendum esset , quaereretur , intercessit . Caesaris legatus , tolerabilius iudicans pontificis authoritatem prorsus dissimulari , quam illius legatum , coram se teste , aliqua ignominia affici , cum crederet nostros protestatione contra pontificem gravi usuros esse , omni studio laboravit ut ne privatum , sed ut commune partis utriusque responsum daretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_517", + "psc_text": "Cum igitur synodus illa dumtaxat provincialis fuerit, et illius canones non nisi ex apostolicae sedis suffragio robur et approbationem obtinuerint, ut ipsi conciliorum collectores etiam fatentur, quid nostra intererit, an Osius Cordubensis ibidem pro apostolica sede legationem fuerit functus. 7. Altera vero causa ex nostra erga clarissimum doctissimumque virum aequitate desumpta est. Nam cum hic Romae, paucis abhinc annis, in solemni pontificia conciliorum Academia, coram sanctissimo domino nostro Benedicto papa XIV, magno totius litterarii coetus plausu, singulas obscuras difficilesque quaestiones, quae de Gangrensis concilii tempore, canonibus, auctoritate et confirmatione jam pridem excitatae fuerunt, et in posterum a critices studiosis excitari possunt, summa eruditione Rmus P. Antoninus Bremond Dominicanae familiae cultor eximius, et in Casanatensi Bibliotheca Theologus insignis, jam vero totius ordinis Praedicatorum magister generalis, qui pro eximia sui animi benignitate nos maximo amore complectitur, expediverit et illustraverit, minime in praesens licere potest de iisdem rebus sermonem instituere. In hac enim", + "candidate_score": 0.674564, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_155_157", + "bdc_text": "Nostri sumpto spatio in eandem propemodum sententiam , se quoque de praesidum principumque diligentia in religionis causa iam aliquando cognoscenda gaudere : ac etiam eam ad rem paratos adesse : sed omnibus superioris temporis protestationibus salvis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_278", + "psc_text": "Utrique autem Ecclesiae nomen fuisse accommodatum quis ignorat? Quando igitur de Ecclesia in priori sensu accepta affirmatur hanc sine episcopo esse non potuisse, et unamquamque suum et unicum habuisse episcopum praesidentem, quem veteres, ut Justinus et Tertullianus summum sacerdotem appellarunt, id jam intelligi oportere de episcopatu secundum veterem et novam Ecclesiae hierarchiam, omnibus exploratum esse debet. Quia vero Ecclesiae, sic priori modo spectatae, ut plurimum, tunc potissimum non angustis contrahebantur terminis, sed in longinqua spatia se extendebant, plures quandoque urbes, suburbia, pagos, castella, rura, idque genus alia comprehendendo, non unicus pro omnibus hujus Ecclesiae fidelibus sufficere poterat mysteriorum agendorum locus, nec unus sacerdos; et idcirco intra eamdem dioecesim, quam Ecclesiam appellabant, plures debebant fieri sacri conventus, diebus Dominicis potissimum, quibus sacerdotes praeesse debebant, tum docendo populum, tum sacram synaxim seu collectam peragendo. 3. Ne vero in his conscribendis laesae fidei hominibus videar fabulari, ejusmodi fuisse ecclesiasticam disciplinam, secundo Ecclesiae saeculo", + "candidate_score": 0.674396, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_16_18", + "bdc_text": "Sero praesides , Colonienses decima , quarta decima Treverenses , octava et decima Moguntinenses , Palatini vigesima post terminum constitutum die , et quidem ex vicino maxime loco ( credo , quia ante caeteros frustra venissent ) , post haec etiam pontificis et Ferdinandi legati venerunt . Nomina vero eorum , qui ad ista Comitia missi fuerunt sunt haec . A Caesare Nicolaus Perinotus Granvella legatus et cum hoc filii primum duo , alter Attrebatensis episcopus , deinde familiares duo , alter Gerardus Veltuvichius , homo omnigena doctrina , linguae praesertim Hebreae usque ad miraculum excultus :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_517", + "psc_text": "Cum igitur synodus illa dumtaxat provincialis fuerit, et illius canones non nisi ex apostolicae sedis suffragio robur et approbationem obtinuerint, ut ipsi conciliorum collectores etiam fatentur, quid nostra intererit, an Osius Cordubensis ibidem pro apostolica sede legationem fuerit functus. 7. Altera vero causa ex nostra erga clarissimum doctissimumque virum aequitate desumpta est. Nam cum hic Romae, paucis abhinc annis, in solemni pontificia conciliorum Academia, coram sanctissimo domino nostro Benedicto papa XIV, magno totius litterarii coetus plausu, singulas obscuras difficilesque quaestiones, quae de Gangrensis concilii tempore, canonibus, auctoritate et confirmatione jam pridem excitatae fuerunt, et in posterum a critices studiosis excitari possunt, summa eruditione Rmus P. Antoninus Bremond Dominicanae familiae cultor eximius, et in Casanatensi Bibliotheca Theologus insignis, jam vero totius ordinis Praedicatorum magister generalis, qui pro eximia sui animi benignitate nos maximo amore complectitur, expediverit et illustraverit, minime in praesens licere potest de iisdem rebus sermonem instituere. In hac enim", + "candidate_score": 0.673945, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_116_118", + "bdc_text": "Cum hoc edicto , quod in libellis istic Gallicana et vernacula lingua editis circumferebatur , allata etiam fama dirae persecutionis est . Nostri enim homines , qui tum ex aula Caesaris redibant , omnem haereseos suspitionem capitalem esse narrabant . Si quis imagine praeferita caput non aperuisset , si quis imagines nullas domi habuisset , si quis voce aliqua incircumspectius usus fuisset , si quis leve contemptius iuditium praebuisset , omnia haec ad haereseos suspitionem certam valere , ac satis esse , ostendebant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_737", + "psc_text": "direximus: quibus lectis, omnia quae a nobis reprehensa sunt nosse poteritis. 7. Quartum quod sequitur aliquod majus in se habet, ut eo nihil clarius nihilque luculentius ad rem nostram excogitari possit, pro asserenda videlicet illa ecclesiastica lege, qua indiscriminatim omnibus fidelibus indictum fuit ut et haereticorum vel maxime noxiorum hominum societatem caverent, atque ut eosdem sacris Ecclesiae pastoribus denuntiarent. Neque vero alia de causa (ut paulo ante vidimus) Leo ipse in sacris conventibus et populi frequentia de eorum dogmatibus occultisque traditionibus, de profanis turpibusque mysteriis loquebatur, nisi ut populus nosset 160 quid fugeret, aut quid vitaret. Cujuscumque enim falsi dogmatis notas et indicia catholicis viris nitidissime etiam sacri pastores ostendere consueverunt. Ut nimirum qui pura corda in pectore gestabant, abhorrendo a turpi superstitionum aspectu, eas praecaverent, et ne infirmiores rudioresque homines, sub falso pietatis colore, ab improbis decepti, in horum clientelam atque consortium venientes, consimili vitiorum labe coinquinarentur. Ea quidem", + "candidate_score": 0.673932, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_105_107", + "bdc_text": "An Petrus et huius successores potestatem supra ceteros aliquam ordinandi qualis et confirmandi caeteros , est , haberent . Item , an errare Papa possit in fide : an , si non divino tantum iure Romanus episcopus summus sit , aliqua ei obedientia debeatur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_278", + "psc_text": "Utrique autem Ecclesiae nomen fuisse accommodatum quis ignorat? Quando igitur de Ecclesia in priori sensu accepta affirmatur hanc sine episcopo esse non potuisse, et unamquamque suum et unicum habuisse episcopum praesidentem, quem veteres, ut Justinus et Tertullianus summum sacerdotem appellarunt, id jam intelligi oportere de episcopatu secundum veterem et novam Ecclesiae hierarchiam, omnibus exploratum esse debet. Quia vero Ecclesiae, sic priori modo spectatae, ut plurimum, tunc potissimum non angustis contrahebantur terminis, sed in longinqua spatia se extendebant, plures quandoque urbes, suburbia, pagos, castella, rura, idque genus alia comprehendendo, non unicus pro omnibus hujus Ecclesiae fidelibus sufficere poterat mysteriorum agendorum locus, nec unus sacerdos; et idcirco intra eamdem dioecesim, quam Ecclesiam appellabant, plures debebant fieri sacri conventus, diebus Dominicis potissimum, quibus sacerdotes praeesse debebant, tum docendo populum, tum sacram synaxim seu collectam peragendo. 3. Ne vero in his conscribendis laesae fidei hominibus videar fabulari, ejusmodi fuisse ecclesiasticam disciplinam, secundo Ecclesiae saeculo", + "candidate_score": 0.673793, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_613_615", + "bdc_text": "Proposita confessione nostra , adversarii articulos , qui in ea essent , ordine excutere instituerunt . De primis conveniebat , nam in communi fidei formula , et trinitatis placitissimi , nemo quicquam monebat . In tertio articulo disputari coeptum est , quae res post baptisma ex originali labe , et naturae depravatione reliqua esset , in sanctis vere ne peccatum appellaretur , quae disputatio parti utrique fundamenti vice ad doctrinae suae confirmationem esse videbatur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_50", + "psc_text": "Nam si haeresis imprimis pravis et omnino involuntariis animi motibus tribuenda est, et in iis dumtaxat sistit, cur in crimen vertitur? Cur communi consensione firmatum est voluntatis pertinaciam haereseos errorem involvere sine qua nemo haereticus appellari potest? Profecto, si animus involuntarie erroribus fidei dogmatibus repugnantibus haereret, vix in crimen laberetur, cum nullus prorsus actus gravioris flagitii rationem habeat si voluntarie haud efficiatur. Praeterea quorsum spectare ea possunt quae de Scythiani magicis artibus contendit? An Epiphanii testimonium infirmari posse arbitratur duorum illorum PP. silentio? Nugatur quidem. Nam Archelaus imprimis, ad quem veluti Epiphanio antiquiorem provocat, quasi totus est in enarrandis Manetis rebus, iisdemque exsecrandis, ut vix de Scythiani vita et gestis mentionem prolixius facere illi vacaverit. Cyrilli pariter Hierosolymitani disserendi scopus ea in catechesi non fuit trium illorum Manichaicae sectae auctorum omnia facinora describere, sed obiter considerare dumtaxat quemadmodum tres nequissimi homines omnia pessima congesserint unam haeresim blasphemiis et sceleribus refertam", + "candidate_score": 0.673184, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_430_432", + "bdc_text": "Ad haec cum hae res , de quibus rebus hic disputaretur , essent eius generis , quas scire maxime expediret , sive verae essent , ut dissimularentur minime , sive falsae , hominum errore ut in re periculosa deprehenderentur , quo facilius publico concilio aut error tolli , aut veritas restitui posset , non videbant nostri , quorsum premere attineret disputationes eas , quarum argumenta in illustri deceret esse posita , et vel ad memoriam rei tantae copiam actorum apud partem utramque conservandam videri . Iniquum etiam hoc et contra legationis fidem esse putabant , quod substituti , quos ex legatorum nostrorum numero subsidio notariis adiunxeramus , domum reversi , quid actum esset , narrare ne iis quidem auderent , unde essent missi . Easdem postulationes causasque , cum apud legatum Caesaris eodem die exposuissent nostri , legatus actorum copiam ideo partibus non necessariam esse iudicabat , quoniam liberum colloquium hoc et extra diffinitionis periculum esset , deinde videri intutum putabat , ut partibus committeretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_727", + "psc_text": "ex gravissimis etiam testimoniis quaestio habita est; sed, rerum longa discussione praemissa, rei coram coetu sistentes se, interrogabantur et respondebant, et notarii ipsi ad hoc vocati acta excipiebant, ita ut summa diligentia omnia dogmata, omnia mendacia et turpitudines, omnia denique illius sectae infanda sacramenta, mysteria et solemnitates reipsa investigata fuerint, ut nihil minus credulis, nihil obtrectatoribus relinqueretur ambiguum. Quantum autem ejusmodi Acta contra nostrae hujus tempestatis minus credulos vel obtrectatores valere possint, neminem prorsus latere arbitror. Quandoquidem Manichaeorum crimina non in secreta quadam et arcana confessione, quam sacramentalem appellamus, reserata fuerunt; sed in externo solemnique judiciorum foro totus ille coetus excepit, et ab ecclesiasticis scribis in tabulas exarata (ut antea in Ecclesia Carthaginensi 158 factum fuerat), quae tandem ad posterorum memoriam in Romanae Ecclesiae archivis reponi et custodiri S. Leo mandavit, sicut ipse non semel, et iterum, sed tertio saltem in suis scriptis testatus est. Sermone itaque pluries laudato dicitur:", + "candidate_score": 0.673108, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_232", + "bdc_text": "Quonam enim pacto hi episcopi , quorum unus episcopatum unum maximum , alter maximos duos , tertius tres maximos , et inter eos archiepiscopatus duos , omnia haec contra omne divinum et humanum ius tenent , quique nullum in vita munus episcopi unquam obeunt , de iis hominibus aut arbitrari aeque , aut arbitros in eorum causa audienda aequos constituere possent , qui totum hoc tyrannidis in Ecclesia genus ceu blasphemum et impium ex professo execrantur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_286", + "psc_text": "vetustissimae catholicae Ecclesiae leges, in Constitutionibus quae sub apostolorum nomine circumferuntur scripto consignatae; et illa potissimum, qua cautum est ne presbyteri et diaconi sine sententia episcopi aliquid perficere possent, quemadmodum ne inscio proprio episcopo parochias sibi assignatas deserere auderent. Si igitur, veteri Ecclesiae disciplina et ordine 63 spectatis, alia erant episcoporum suprema jura, alia vero presbyterorum simplicium, qui in suis obeundis muneribus ab episcopis omnino pendebant, minime intelligere possum quo animo, quove fundamento ductus Beausobre contendere potuerit Diodorum, seu Tryphonem, qui tertio vergente Ecclesiae saeculo, ruralem seu suburbanam regebat paroeciam, Archelao proprio episcopo praesente, ab ea congressione minime destitisse, aut desistere potuisse, ad quam Manes audacius eum provocaverat? An ei licuisset coram proprio episcopo, cujus legatione in rectoris aut praesidis munere fungebatur, cum haeretico et versuto homine disputare? Qui id facere sine injuria potuisset? Quandoquidem et episcopo praesente, nec tingere, id est baptizare, vel aliquod aliud sacrun munus obire debuisset;", + "candidate_score": 0.673041, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_494_496", + "bdc_text": "Sed enim vir ille immotus per omnia stetit . Ad hanc igitur rupem cum essent luctati frustra diu , desperata re , hunc impetum a caeteris abstinuerunt , sic cum illis actum fuit , igitur cum omnes iam vias frustra ad colloquium publicum , qualiter ipsi volebant , peragendum tentassent adversarii , ad privati colloquii rationes totos se converterunt . Principio legatus per privatum hominem egit cum Melanchtone nostro , eam in rem ut consentire vellet , multis ostendens , nisi id faceret , de colloquio hoc quidem tempore prorsus actum esse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_375", + "psc_text": "quaesivisse Manem lapidibus obruere? Commentum apage. Nam Actorum series narrat quemadmodum ad illam paroeciam multitudo hominum ex universa illa provincia convenerat, atque alii ex vicinis locis homines aderant, et facto silentio hoc modo Archelaus de Mane dicere aggressus est. Deinde paucis prolatis verbis, haec alia subjiciens, populum deprecatur, ut, abjecta omni perturbatione, omnique strepitu semoto, quae de Manete didicerat, quaeque indicare decreverat, audire non detrectaret: sed nunc (ait) paucissima dicere volentem deprecor, ut cum silentio audiatis, ut agnoscatis qui sit, et unde, et qualis sit iste qui advenit, etc.; semel ergo, iterum, et tertio tandem, ad turbarum perturbationem, atque tumultum comprimendum, silentium indicere debuit Archelaus. Nec alia de causa, nisi quia populus ille in Manem jam invehi nitebatur; verba enim haec postrema, quae exscripsimus, ejusdem populi animos in haereticum fuisse commotos evidentissime patefaciunt. Cum igitur Archelaus, sano adhibito consilio, eidem populo verba facere promisit de hujus haeretici persona, conditione, patria,", + "candidate_score": 0.672954, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_429_431", + "bdc_text": "Nuper certe qua in re actorum exemplum nostri nullum habebant , ea in re adversarii suorum exemplorum fide ostendere conati sunt , nobis cum illis de plerisque rebus iam diu Augustae convenisse . Ad haec cum hae res , de quibus rebus hic disputaretur , essent eius generis , quas scire maxime expediret , sive verae essent , ut dissimularentur minime , sive falsae , hominum errore ut in re periculosa deprehenderentur , quo facilius publico concilio aut error tolli , aut veritas restitui posset , non videbant nostri , quorsum premere attineret disputationes eas , quarum argumenta in illustri deceret esse posita , et vel ad memoriam rei tantae copiam actorum apud partem utramque conservandam videri . Iniquum etiam hoc et contra legationis fidem esse putabant , quod substituti , quos ex legatorum nostrorum numero subsidio notariis adiunxeramus , domum reversi , quid actum esset , narrare ne iis quidem auderent , unde essent missi .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_727", + "psc_text": "ex gravissimis etiam testimoniis quaestio habita est; sed, rerum longa discussione praemissa, rei coram coetu sistentes se, interrogabantur et respondebant, et notarii ipsi ad hoc vocati acta excipiebant, ita ut summa diligentia omnia dogmata, omnia mendacia et turpitudines, omnia denique illius sectae infanda sacramenta, mysteria et solemnitates reipsa investigata fuerint, ut nihil minus credulis, nihil obtrectatoribus relinqueretur ambiguum. Quantum autem ejusmodi Acta contra nostrae hujus tempestatis minus credulos vel obtrectatores valere possint, neminem prorsus latere arbitror. Quandoquidem Manichaeorum crimina non in secreta quadam et arcana confessione, quam sacramentalem appellamus, reserata fuerunt; sed in externo solemnique judiciorum foro totus ille coetus excepit, et ab ecclesiasticis scribis in tabulas exarata (ut antea in Ecclesia Carthaginensi 158 factum fuerat), quae tandem ad posterorum memoriam in Romanae Ecclesiae archivis reponi et custodiri S. Leo mandavit, sicut ipse non semel, et iterum, sed tertio saltem in suis scriptis testatus est. Sermone itaque pluries laudato dicitur:", + "candidate_score": 0.67151, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_118", + "bdc_text": "Si quis imagine praeferita caput non aperuisset , si quis imagines nullas domi habuisset , si quis voce aliqua incircumspectius usus fuisset , si quis leve contemptius iuditium praebuisset , omnia haec ad haereseos suspitionem certam valere , ac satis esse , ostendebant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_746", + "psc_text": "Grave facinus est ejusmodi silentium (ait S. P.) in quod extrema die Dominus animadvertet, quamvis cum haereticis societatem nec habuerint, nec iisdem erroribus fuerint labefactati. Aurea certe sunt S. Leonis verba: Et qui tales non prodendos putant, in judicio Christi inveniantur rei de silentio, etiam si non contaminarentur assensu. 8. Sed ad expeditiorem adhuc viam aperiendam, facillimumque modum praescribendum, pro hujusmodi delationibus faciendis, et ut aditum iis praecluderet qui putarent grave, difficillimum periculisque plenum esse coram tanto judice se sistere ad prodendos de haeresi suspectos, negotium praepositis ecclesiarum Romanae urbis demandat, ut singuli fideles celerrime et expedite, sine rubore et verecundia, excusso omni timore atque ignominia, haereticorum nomina mores et domos deferant. Etiam ad hanc vos hortamur industriam, ut Manichaei ubicumque latentes vestris presbyteris publicetis. Magna est enim pietas prodere latebras impiorum, et ipsum in eis cui serviunt diabolum debellare. Sed et hujus pietatis magnitudinem et excellentiam paulo etiam post", + "candidate_score": 0.671372, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_18_20", + "bdc_text": "A Caesare Nicolaus Perinotus Granvella legatus et cum hoc filii primum duo , alter Attrebatensis episcopus , deinde familiares duo , alter Gerardus Veltuvichius , homo omnigena doctrina , linguae praesertim Hebreae usque ad miraculum excultus : alter praepositus Marvillensis , Joannes a Navia , et doctores Hispani tres , unus Malhanda , alter Muscosa , tertius de Hortis , Parrhisiensis scholae alumni venerunt . Sed a papa episcopi quidem Faltiensis , Aquilanus , Mutinensis , item Petrus Paulus Vergerius , et quem supra diximus Attrebatensis , et quem mox dicemus , Secoviensis , et post hos Pogius , perpetuus in aula Caesaris a pontifice legatus :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_855", + "psc_text": "reclamarunt Persarum episcopi, Xenaiam ad Hierapontanum episcopatum assumptum conspicientes? Non ex aliis quam ex Persarum episcopis clamores prodierunt: Xenaiam Hierapoli consecratum episcopum vernulam et baptismatis exsortem fuisse. Quod si iis fidem non esse adhibendam Assemanus arbitrabitur, quam fidem, quaeso, sibi mereri poterit Xenaias, qui a suis concivibus episcopis reprehensus, et tamquam paganus accusatus, ut hanc infamiae notam dilueret, et ne ab episcopali sede exturbaretur, epistolam de Verbi Incarnatione scripsit ad Zenonem, qua vaferrime et nimis studiose se fuisse baptizatum confingit? An non ejusdem Xenaiae studium produnt illa eadem verba, quibus Assemanus insistit? Is enim in una atque eadem fere periodo, bis, ter quaterque, quaesita occasione de suo loquitur baptismate. Artem quidem in hac parte omnium nebulonum secutus, qui suo dumtaxat ipsorum testimonio justas sibi objectas accusationes diluere conantur. En Xenaiae verba, quae recitat Assemanus: Unigenitus Filius unus est de Trinitate, sicut ipse significat cum ad discipulos suos ait: Ite docete", + "candidate_score": 0.671172, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_129_131", + "bdc_text": "Accedebat eodem tempore , quod urbs imperii maxima et antiquissima Goslaria , publice in ea causa , et ab iis hominibus proscripta esse ferebatur , a quibus prius in eadem causa ipsa absoluta , is autem condemnatus fuisset , in cuius illa nunc gratiam proscriberetur . Videbatur enim nostris quidem hominibus , convenisse hoc tempore etiam in causis summis et certissimis tantisper libertatem iuditiorum moderari , et tam graves sententias suspendere , et minime odiosissimas et gravissimas in Imperio res excitari oportuisse , dum paci publicae omnium consuleretur . At vero postquam causa etiam bona praecipitato iuditio condemnaretur , omnem hanc de concordia spem frustra esse nostri arbitrabantur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_831", + "psc_text": "Cum vos persecuti fuerint, et dixerint omne malum adversum vos propter justitiam gaudete. Quod quidem interius gaudium, exterius dissimulare haud potens, benedictionem pro maledictione, honorificentiam pro contumeliis, charitatem pro odio imperatori sibi infenso studet rependere; ipsum tamen admonens ut divini judicis praecaveret indignationem, ne quanto ipse gravius offensus libenter remittebat, tanto cumulatius ab ipso offendente poena exigeretur. Non nihil hisce addit de maximo scandalo in Ecclesia tunc exorto, cum propter famosum libellum, quem ipse imperator in Ecclesiae caput conscripserat, tum propter anathemate damnatas Acacii, Severi et Acephalorum opiniones, quibus patrocinabatur; et statim ad varia S. P. provocat Scripturarum testimonia, ut inde imperator harum haereticarum opinionum depromat falsitatem. Interim vero cum pontificis animus, non suo, sed suae sedis honori majestatique prospicere 180 quaerit, ex eo vellicat et urget imperatorem, quod, humanis divinisque legibus spretis, cum magno imperialis coronae dedecore accusatoris et judicis partes adversus summum Ecclesiae pontificem subiret. Propterea eum increpat", + "candidate_score": 0.670147, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_205_207", + "bdc_text": "tum ei querelae , quae gravis et acerba in illius oratione fuit , sic est responsum . Videri frustra fieri , ut quisquam de magnis Imperii incommodis hoc tempore et loco quereretur , ubi de causis et remedio malorum inveniendo instituta esset deliberatio . Huc legatum Caesaris , huc Principes , huc ex omnibus nationibus sapientes homines venisse , non ut mutuis se querelis et iurgationibus vexarent , sed ut quae res orbem Christianum turbaret , lucide iam aliquando intelligerent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_831", + "psc_text": "Cum vos persecuti fuerint, et dixerint omne malum adversum vos propter justitiam gaudete. Quod quidem interius gaudium, exterius dissimulare haud potens, benedictionem pro maledictione, honorificentiam pro contumeliis, charitatem pro odio imperatori sibi infenso studet rependere; ipsum tamen admonens ut divini judicis praecaveret indignationem, ne quanto ipse gravius offensus libenter remittebat, tanto cumulatius ab ipso offendente poena exigeretur. Non nihil hisce addit de maximo scandalo in Ecclesia tunc exorto, cum propter famosum libellum, quem ipse imperator in Ecclesiae caput conscripserat, tum propter anathemate damnatas Acacii, Severi et Acephalorum opiniones, quibus patrocinabatur; et statim ad varia S. P. provocat Scripturarum testimonia, ut inde imperator harum haereticarum opinionum depromat falsitatem. Interim vero cum pontificis animus, non suo, sed suae sedis honori majestatique prospicere 180 quaerit, ex eo vellicat et urget imperatorem, quod, humanis divinisque legibus spretis, cum magno imperialis coronae dedecore accusatoris et judicis partes adversus summum Ecclesiae pontificem subiret. Propterea eum increpat", + "candidate_score": 0.67003, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_582_584", + "bdc_text": "Sed sperare se , Praesides autoritatem suam interposituros , ac effecturos esse , ut aliquando veritate patefacta , uno sensu , una voce , omnes Ecclesiae Christum celebrent ac glorificent . Petere denique , ut benigne sibi ad haec respondeatur . Hanc fratrum postulationem quam ipsam quoque verbis quibus est habita propemodum reddidimus , legati principum evangelicorum una cum sua praesidibus et proposuerunt , et placere sibi ostenderunt , simulque ut res tam diu producta aliquem saltem exitum inveniret , petiverunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_283", + "psc_text": "perquisitos et comprehensos fuisse, cum ex Ignatii, Polycarpi, Petri et Dionysii martyrio, cum ex Romanorum episcoporum qui usque ad Justini tempora Petri thronum conscendere meruerunt glorioso fine satis superque exploratum est. 4. Si itaque iis conventibus in oppidis et ruri Dominicis diebus celebratis aliquis praesidens et praefectus, qui rem sacram faceret, communiter praeerat, jam cadit primum Beausobrianum commentum: videlicet, episcoporum et presbyterorum vocabula primis tribus prioribus saeculis usurpata fuisse ad eamdem personam, auctoritatem potestatemque significandam. Hanc enim cantilenam post Aerium recantarunt Blondellus, Salmasius, caeterique puritanae scholae magistri. Qui ad pravum sensum Actorum et Pauli verba detorquentes, unam atque eamdem fuisse, nedum apostolorum temporibus, sed subsequentibus saeculis, presbyterorum et episcoporum dignitatem et potestatem perperam contendere ausi sunt, quorum naenias refellere praesentis otii esse haud potest. Praesertim cum inter caeteros clarissimos viros qui de hocce discrimine disputarunt doctissimus Petavius abundantius id praestiterit. Nos vero, ut ultro fortius perstringamus Beausobre, satius duximus ad", + "candidate_score": 0.669549, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_106_108", + "bdc_text": "Item , an errare Papa possit in fide : an , si non divino tantum iure Romanus episcopus summus sit , aliqua ei obedientia debeatur . An presbyteri et episcopi gradus iure divino sic dividantur , ut hi ius ordinationis teneant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_284", + "psc_text": "nedum apostolorum temporibus, sed subsequentibus saeculis, presbyterorum et episcoporum dignitatem et potestatem perperam contendere ausi sunt, quorum naenias refellere praesentis otii esse haud potest. Praesertim cum inter caeteros clarissimos viros qui de hocce discrimine disputarunt doctissimus Petavius abundantius id praestiterit. Nos vero, ut ultro fortius perstringamus Beausobre, satius duximus ad illum Joannem presbyterum provocare, cujus meminit Irenaeus apud Eusebium, vel ad Irenaeum ipsum qui solo presbyteri munere Lugdunensi episcopo Photino superstite fungebatur; vel ad Acchillam, presbyterum Alexandrinum, eo tempora quo Theonas et Petrus eam Ecclesiam regebant. Et Origenes qui presbyter a Palaestinae episcopis praeter Demetrii voluntatem apud Caesaream fuit ordinatus. Nobis autem presbyteros, secundo labente et tertio ineunte Ecclesiae saeculo, imparem habuisse in divinis rebus agendis cum suis episcopis auctoritatem et jurisdictionem, inter alios auctor est Tertullianus, qui horum ministeria episcoporum juribus opponens et comparans, ait: Summus sacerdos, qui est episcopus, jus habet dandi baptisma; dehinc presbyteri et diaconi, non", + "candidate_score": 0.669378, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_115_117", + "bdc_text": "Haec dum in Comitiis geruntur , dumque pacis et concordiae expectatio est aliqua , hostile ac horribile maxime Caesaris edictum ad nos adfertur , in Brabantia paucis ante diebus propositum , in quo doctrina nostra publice istis in locis proscribebatur , et qui eam profiteri fuisset ausus , ferro et igni excindebatur . Cum hoc edicto , quod in libellis istic Gallicana et vernacula lingua editis circumferebatur , allata etiam fama dirae persecutionis est . Nostri enim homines , qui tum ex aula Caesaris redibant , omnem haereseos suspitionem capitalem esse narrabant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_594", + "psc_text": "disciplina sapientiae quae illius aetatis esse potuit, eos sane conservare ad illarum facultatum studium consilium non habuerunt; sed, lectis rerum summis, cum animadvertissent pleraque ad religionem dissolvendam ordinari, ipse L. Petillio dixit sese eos libros in ignem conjecturum esse. Nec arbitretur Beausobre privata auctoritate hos libros in ignem conjectos fuisse; sed delata re prius ad praetorem, qui censuit eos libros legi servarique non oportere, deinde ad senatum, qui statuit libros primo quoque tempore in comitio cremandos esse; tandem libri in comitio igne a victimariis facto in conspectum populi cremati sunt. Me prorsus latet an quisquam hactenus fuerit, qui L. Petillium praetorem, aut Rom. populi senatum tamquam injustum accusaverit aut reprehenderit, quod hujusmodi libri, quorum pleraque dumtaxat dissolvendarum religionum vim 130 habebant, incendio traditi fuerint. Id unum mihi exploratum est, in publico populi Romani conventu, communi omnium ordinum consilio, universo plaudente populo, quemadmodum comitiorum leges ferebant, a victimariis qui erant publici", + "candidate_score": 0.669116, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_384_386", + "bdc_text": "sin mandatum aliquod nobis offerret a Pontifice , et quod hic faceret , facere se aliqua Pontificis Romani autoritate declararet , nos iam principio protestaturos esse , nobis cum illo negotii nihil hic futurum . Cum iam omnia , quae quidem ad huiusmodi certamina parantur , transacta , et haec de colloquii futuri conditionibus disceptatio composita esse videretur , ecce novam et copiosam magis litigandi materiam adversarii invenerunt . Proposita enim nona Decembris die iuramenti forma notariis , plena conditionum intolerabilium fuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_634", + "psc_text": "sustineri illa mandata non posse, inde in seditionem abeuntes. 5. Nemini interim autem prolixior haec nostra oratio videatur quam esse oportebat. Nemo praeterea nostram scribendi rationem reprehendat, quod res in Africa contra Manichaeos gestas cum iis quae diu antea Romae contigerant permiscere voluerimus. Etenim ut a Carthaginensibus episcopalibus gestis parumper digrederemur, duo potissimum nos impulere. Alterum est schisma illud quod in Manichaeorum confessionibus a notariis exceptis magis atque magis patefactum est. Cui cum aliud Romanum quod praecesserat apprime respondeat, et istud in nostri lectoris utilitatem indicare non incongruum existimavimus. Alterum vero est quorumdam olim magni nominis hominum opinio, qui omnia ecclesiasticae historiae monumenta susquedeque vertentes, Manichaeorum in urbem Romam adventum nonnisi ab anno 427 repetendum esse contendunt. Profecto si istorum staret opinio, non tantum Augustinianorum scriptorum fides nutaret, sed plurium Romanorum pontificum decreta et constitutiones, ex quibus Africanae Ecclesiae praesules eas disciplinae regulas hauserunt, ut in Manichaeos animadverteretur, pessum abirent.", + "candidate_score": 0.668637, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_586_588", + "bdc_text": "Interea Coloniensis Palatinusque legatus appellati eadem de re fuerunt . Verum ad has nostrorum legatorum doctorumque hominum querelas , altera Januarii praesides sic responderunt , ut primum in superiore sententia perstarent , deinde ut conditionem novam , eamque vel ad concordiam vel ad veritatis inquisitionem minime accomodatam inferrent . Volebant enim , ut ne acta per singula , sed summis tantum capitibus , in quibus partes aut convenissent , aut dissensissent , annotarentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_515", + "psc_text": "Leonis M., Romanorum pontificum, decreta patefaciunt. Nec vero me latet ejusmodi Ossii Cordubensis pro apostolica sede in concilio Gangrensi legationem, non tantum a Petro de Marca atque Pagio in dubium revocari; sed absolute omnino inficiari. Et ea de causa potissimum, quia hujus nomen in Actis, quae supersunt, non primo, sed quartodecimo loco inter aliorum episcoporum nomina legendum occurrit. Sed in hisce quaestionibus dirimendis haud semper episcoporum praerogativas ex ordine quo in codicibus horum nomina descripta sunt repetere juvat, ut ipsi de Brittone Trevirensi episcopo, in Priscillianistarum historia, contra Tillemontium, aliosque demonstrabimus. Nam quandoque Amanuensium errore, et codices corrumpi, aut saltem genuinus eorumdem episcoporum ordo perturbari potuit. Verum duplici de causa hanc congressionem nunc devitandam esse arbitror. Prior ex nostro hujus conscribendae historiae scopo desumitur. Non enim nos sumus ex iis qui dubiis valdeque obscuris rebus adhaerentes apostolicae sedi jura asserere et vindicare quaeramus. Nimis profecto indecens aut turpe foret in", + "candidate_score": 0.668535, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_114_116", + "bdc_text": "Itaque quia instare deinde verum cum ipso hoste certamen videbatur , finem isti congressus utilissimi habuerunt . Haec dum in Comitiis geruntur , dumque pacis et concordiae expectatio est aliqua , hostile ac horribile maxime Caesaris edictum ad nos adfertur , in Brabantia paucis ante diebus propositum , in quo doctrina nostra publice istis in locis proscribebatur , et qui eam profiteri fuisset ausus , ferro et igni excindebatur . Cum hoc edicto , quod in libellis istic Gallicana et vernacula lingua editis circumferebatur , allata etiam fama dirae persecutionis est .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_840", + "psc_text": "haeretica labe pollutis communicarent. Quam agendi rationem, veluti horrendum detestandumque facinus, exsecratur. Cum haudquaquam saeculi principibus, quantalibet mundi potestate subnixis, licere aut convenire possit ea ecclesiastica infringere jura, quae fere a catholicae Ecclesiae incunabulis non divinis tantum, sed etiam imperialibus legibus firmata et declarata fuere. Quare ei objicit, et in ejus revocat mentem, quemadmodum Christiana religio ab apostolis usque ad sua tempora, tot tantisque modis ab adversariis multarum persecutionum generibus afflicta et jactata, nec opprimi nec dejici potuerit; sed ipsi persecutores malo exitu perierint, et ipsa orthodoxa veritas semper et undequaque praevaluerit. Eo uno interim pontificis animus magis urgebatur, ut pagani, vel alii homines paganis deteriores, cum, omnium aliarum haereseon malis opinionibus in Orientem, et apud Constantinopolim potissimum, fractis apostolicae traditionis regulis, habuerint publice licentiam profitendi nefaria sua dogmata, et sola catholicae communionis libertas putatur ab iis qui se religiosos existimabant subruenda. Cum ab hisce ergo gravissimis malis pontificis animus", + "candidate_score": 0.668004, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_241_243", + "bdc_text": "Quae enim expositio disceptatae fieret controversiae , aut quomodo existimatio iniri vera posset , in ea re , in qua momenta praecipua legerentur , et sententiae hominum de religione disceptantium dissimularentur . Itaque non tam sua , quam Caesaris interesse credebant nostri , si de re ut acta fuisset quam clarissime instrueretur . Caetera quanquam agitata sunt , disceptationem tamen levem habuerunt :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_303", + "psc_text": "circumferuntur, tum ex ejus in veram Christi religionem studio demonstratur. 1. Sufficienter mei muneris partes obiisse arbitrabar, cum praecedenti capite summatim recensuerim quae ad Manetis cum Archelao disputationes pertinere videbantur. Nec enim consilium erat apologeticas theologicas contexere dissertationes, sed Manichaeorum historiam, quasi in breviarium ex certis authenticisque monumentis et auctoribus colligere; quemadmodum jam praestantissimi viri alias et alias historias Pelagianorum, Donatistarum, Arianorum, Eutychianorum, et aliorum haereticorum, qui catholicam religionem corrumpere et evertere nisi sunt, conscripserunt. Sed quoniam cum in percurrendo Beausobriano opere passim talia tantaque mendacia et calumnias offendissem, crassis circumfusas tenebris, naeniis atque sophismatibus lucem aliquam afferre recogitavi, qua quasi sole ex Oriente diluerentur et fugarentur. Alioqui in hujus haeretici hominis mala fide dumtaxat indigitanda si perstitissem, facile praesentis temporis eruditi, qui non nisi in rerum cortices sese amant, 67 existimarent Beausobriana argumenta esse majori quam ut a nobis refelli possent, si breviter perstringeremus, aut ea prorsus dissimularemus. Cujus", + "candidate_score": 0.667282, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_459_461", + "bdc_text": "Hanc iniuriam quo magis accenderent , eo die , quo contionem veniens populus expectaturus frustra erat , ritum confirmationis , quem per annos duodecim istic omiserant , instauraturi erant , ut praeberet res ea speciem apud populum , velut instauratum Pontificis regnum , Christi regnum eo die in illa urbe collapsum esset . Hoc fomentum ad haec Comitia vel prorsus dissolvendum , vel in nova usque Comitia usque producendum , satis ipsis idoneum videbatur . Nostri , adito Senatu , ostendebant , eum virum , qui tredecim annis antea , et nunc toto Comitiorum tempore , interpellante nemine , contionatus fuisset , sine eorum ignominia , qui huc evangelii defendendi causa venissent , refici hoc tempore et se praesente non posse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_783", + "psc_text": "Quid ergo mirum si, priusquam ejusmodi obligationes cum populo tum presbyteris indiceret, novum canonem in similibus causis perpetuo servandum condere voluerit? Nihil enim aliud ipse petebat, nisi incolumitatem religioni et catholicis cunctis, et propterea, convocato coetu et facto judicio, partem senatus et partem plebis etiam adhibuit, generalem morum regulam condendo, cujus nexui omnium conscientia astringeretur, et a qua nemo sine criminis nota posset recedere. Nunc vero ambo critici sibi plaudere possent cum in difficiliorem nodum inciderem, quem forte Herculem arbitrantur, cum quasi ex tripode dixerint: Neque concilium est, ubi cum sacerdotibus pars senatus et pars plebis est. 5. Haec postrema porro annotatio Baronium urgeret, si vera esset, si firma, si denique, contra sacrorum synodorum sanctiones et divini juris regulas, simul cum sacerdotibus et presbyteris senatus parte coeunte et parte plebis, Manichaeorum causa fuisset judicata et definita. At imprimis dubiae omnino fidei est illud assertum, plebis partem accitam, et adductam fuisse,", + "candidate_score": 0.667262, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_524_526", + "bdc_text": "Excusatione morae moram necti , et nunc denique post duos menses novam colloquii formam quaeri , neque Hagnoici instituti sententiam hanc esse , ut una ex parte sententia unica , de plurimorum tantum suffragio collecta parti alteri proponeretur , pauciorum si qua esset non proponeretur , sed reservaretur , ac seorsim Caesari exhiberetur . Scire se , diffiniendum hic nihil esse , nec etiam postulare , ut suffragiorum pluralitate certetur : ac de Caesaris in hoc rescripto sententia satis constare .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_773", + "psc_text": "et conventus, et consessus, atque judicium reipsa est? Secum interim haec ambo critici reputent, ac denique non Baronio, sed sibi potius gravem imputent lapsum. Arbitrari praeterea opus est cum ista annotaret, dormitasse Quesnellum, aut saltem sibi fuisse blanditum, suos lectores tam oscitantes futuros, aut caecutientes, ut pro judicio consessum legere potuerint. Nec enim Valentinianus in sua novella consessus voce usus est, sed judicii, atque ita esse legendum, ipse Quesnellus probavit, quia Valentiniani novellam typis committens, haec evulgavit: Quae, et quam dictu audituque obscena in judicio papae Leonis coram senatu amplissimo manifesta ipsorum confessione patefacta sunt. Nec praeterea ab exordio usque ad finem vocabulum illud consessus umquam occurrit. 4. Jam tempus tandem est ut hisce vocibus relictis ad ipsas res gradum faciamus, singillatim caetera amborum criticorum argumenta perpendentes, quae nisi mea me fallat opinio, ita viribus carent, ut neque nervos, neque aculeos habeant, quibus perstringere aut urgere possint Baronium. Ad primum", + "candidate_score": 0.667253, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_115_117", + "bdc_text": "Haec dum in Comitiis geruntur , dumque pacis et concordiae expectatio est aliqua , hostile ac horribile maxime Caesaris edictum ad nos adfertur , in Brabantia paucis ante diebus propositum , in quo doctrina nostra publice istis in locis proscribebatur , et qui eam profiteri fuisset ausus , ferro et igni excindebatur . Cum hoc edicto , quod in libellis istic Gallicana et vernacula lingua editis circumferebatur , allata etiam fama dirae persecutionis est . Nostri enim homines , qui tum ex aula Caesaris redibant , omnem haereseos suspitionem capitalem esse narrabant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_595", + "psc_text": "praetorem, aut Rom. populi senatum tamquam injustum accusaverit aut reprehenderit, quod hujusmodi libri, quorum pleraque dumtaxat dissolvendarum religionum vim 130 habebant, incendio traditi fuerint. Id unum mihi exploratum est, in publico populi Romani conventu, communi omnium ordinum consilio, universo plaudente populo, quemadmodum comitiorum leges ferebant, a victimariis qui erant publici ministri, praedictos libros crematos fuisse. At rogo Beausobre: Erantne tum inter Romanos, qui juri pontificio vel philosophiae operam darent? Fuisse quidem necesse est fateatur. Nullum tamen cujusvis ordinis virum exstitisse, qui de talium librorum jactura conquereretur, indicatum est. Persuasum illis quippe erat religionem novis et externis ritibus non esse attenuandam. Nam, auctore Cicerone, cultus deorum est optimus, idemque castissimus, atque sanctissimus, plenissimusque pietatis, ut eos semper pura, integra et incorrupta mente et voce veneremur. At quorsum mens atque vox puritatem, integritatem institutorum ad rem sacram pertinentium servabunt, si vagari incipiant, et delectari in aliquibus saltem superstitiosis insolentissimisque rebus? In his", + "candidate_score": 0.666467, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_367_369", + "bdc_text": "Sed introducti legati Pontificii causa haec fuisse videtur . Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur . Id ita fieri posse putabant , si legato pontificis , qui tum aderat , non pontificis , sed Caesaris nomine posito , non mandato rigido , sed hortatione blanda , non ad nos tantum , sed utramque ad partem instructo locum darent , atque ita ad nos inducerent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_777", + "psc_text": "lex mandat, tamquam Ecclesiae necessaria, habenda esse concilia. Immo legibus ipsis cautum est ne concilia generalia fiant, nisi ea esse habenda Romanus pontifex judicaverit. Quod si praeterea novae haereses novaque schismata in Ecclesia exoriantur, haec utique juxta divina apostolicaque mandata statim necessario et comprimi et evelli debent; ne, aut propagato malitiae semine, aut radices agente cum catholicae fidei detrimento, in dies magis magisque daemoniorum zizaniae alantur et increscant. Non propterea tamen hisce malis unica conciliorum medicina ab Ecclesiae fundatore parata est, sed plures. Possunt Romani pontifices per epistolas sacris dogmatibus refertas, possunt per crebras admonitiones, aut denique possunt per suos legatos validissima commonitoria deferentes omnibus illis malis occurrere atque mederi, quin generales convocent synodos. Nec enim ejusmodi judiciorum solemnitas absolute necessaria est, sed quando dumtaxat ecclesiasticae res omnino turbatae sunt, vel quando excitatae quaestiones ita sunt dubiae et obscurae fluctuantes et in tricas conjectae, ut pro communi pace et multorum", + "candidate_score": 0.666436, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_104_106", + "bdc_text": "quae quidem quaestiones has habebat : An Petrus et huius successores potestatem supra ceteros aliquam ordinandi qualis et confirmandi caeteros , est , haberent . Item , an errare Papa possit in fide :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_284", + "psc_text": "nedum apostolorum temporibus, sed subsequentibus saeculis, presbyterorum et episcoporum dignitatem et potestatem perperam contendere ausi sunt, quorum naenias refellere praesentis otii esse haud potest. Praesertim cum inter caeteros clarissimos viros qui de hocce discrimine disputarunt doctissimus Petavius abundantius id praestiterit. Nos vero, ut ultro fortius perstringamus Beausobre, satius duximus ad illum Joannem presbyterum provocare, cujus meminit Irenaeus apud Eusebium, vel ad Irenaeum ipsum qui solo presbyteri munere Lugdunensi episcopo Photino superstite fungebatur; vel ad Acchillam, presbyterum Alexandrinum, eo tempora quo Theonas et Petrus eam Ecclesiam regebant. Et Origenes qui presbyter a Palaestinae episcopis praeter Demetrii voluntatem apud Caesaream fuit ordinatus. Nobis autem presbyteros, secundo labente et tertio ineunte Ecclesiae saeculo, imparem habuisse in divinis rebus agendis cum suis episcopis auctoritatem et jurisdictionem, inter alios auctor est Tertullianus, qui horum ministeria episcoporum juribus opponens et comparans, ait: Summus sacerdos, qui est episcopus, jus habet dandi baptisma; dehinc presbyteri et diaconi, non", + "candidate_score": 0.666243, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_103_105", + "bdc_text": "Quarta de primatu papae et potestate Ecclesiae : quae quidem quaestiones has habebat : An Petrus et huius successores potestatem supra ceteros aliquam ordinandi qualis et confirmandi caeteros , est , haberent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_284", + "psc_text": "nedum apostolorum temporibus, sed subsequentibus saeculis, presbyterorum et episcoporum dignitatem et potestatem perperam contendere ausi sunt, quorum naenias refellere praesentis otii esse haud potest. Praesertim cum inter caeteros clarissimos viros qui de hocce discrimine disputarunt doctissimus Petavius abundantius id praestiterit. Nos vero, ut ultro fortius perstringamus Beausobre, satius duximus ad illum Joannem presbyterum provocare, cujus meminit Irenaeus apud Eusebium, vel ad Irenaeum ipsum qui solo presbyteri munere Lugdunensi episcopo Photino superstite fungebatur; vel ad Acchillam, presbyterum Alexandrinum, eo tempora quo Theonas et Petrus eam Ecclesiam regebant. Et Origenes qui presbyter a Palaestinae episcopis praeter Demetrii voluntatem apud Caesaream fuit ordinatus. Nobis autem presbyteros, secundo labente et tertio ineunte Ecclesiae saeculo, imparem habuisse in divinis rebus agendis cum suis episcopis auctoritatem et jurisdictionem, inter alios auctor est Tertullianus, qui horum ministeria episcoporum juribus opponens et comparans, ait: Summus sacerdos, qui est episcopus, jus habet dandi baptisma; dehinc presbyteri et diaconi, non", + "candidate_score": 0.666239, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_540_542", + "bdc_text": "Proinde neque an placeat interrogare oportere , placere enim non posse . Quod porro adornato iam scripto adversarii pugnare nobiscum instituerent , quanquam stilo se suosque melius instructos scirent , tamen quia infinita mora scribendo ducenda esset , nequaquam hanc pugnae rationem ingredi velle . Non enim conventum colloquio destinare , et tot homines doctos convenire necesse fuisse , si stilo disceptare pararent , ac melius etiam potuisse domi fieri tot septimanas consumpsisse adversarios hic in uno fortasse articulo procudendo :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_610", + "psc_text": "suam, quae hoc est quod ipse, sicut jam interrogatus dixisti? Ita sane Felicem S. episcopus aggrediebatur. Cui quidem fabuloso figmento cum haereticus homo occurreret, versutia et tergiversatione simul utens, se adhuc esse imparatum respondit, nullam inter manus eo otii tempore scripturam habuisse, quia illi redditae non fuerant, unde se posset instruere. Nullus enim (subjiciebat) ad certamen exit nisi prius munitus fuerit; et nullus litigator potest sine suis chartis litigare, similiter et ego sine mea scriptura respondere non possum. Hac arte itaque novum periculum evadere Felix nitebatur. Sed Augustinus novit; et apprime quidem versuti hominis tergiversationem novit. Propterea gravi, et auctoritatis sermone pleno ad eum conversus, acriter hunc increpat, quod sacrilegos errores hac excusatione niteretur occulere, eumque novum facinoris reum expostulat, quod quinque dierum spatio ad respondendum petens, codices quoque sibi dari non exquisivisset, qui sub publico sigillo custodiebantur. Exoptatam igitur duorum adhuc dierum prolatationem non obtinuit Felix. Sed codices dumtaxat", + "candidate_score": 0.665656, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_429_431", + "bdc_text": "Nuper certe qua in re actorum exemplum nostri nullum habebant , ea in re adversarii suorum exemplorum fide ostendere conati sunt , nobis cum illis de plerisque rebus iam diu Augustae convenisse . Ad haec cum hae res , de quibus rebus hic disputaretur , essent eius generis , quas scire maxime expediret , sive verae essent , ut dissimularentur minime , sive falsae , hominum errore ut in re periculosa deprehenderentur , quo facilius publico concilio aut error tolli , aut veritas restitui posset , non videbant nostri , quorsum premere attineret disputationes eas , quarum argumenta in illustri deceret esse posita , et vel ad memoriam rei tantae copiam actorum apud partem utramque conservandam videri . Iniquum etiam hoc et contra legationis fidem esse putabant , quod substituti , quos ex legatorum nostrorum numero subsidio notariis adiunxeramus , domum reversi , quid actum esset , narrare ne iis quidem auderent , unde essent missi .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_605", + "psc_text": "juxta Diocletianam legem, cum suis codicibus esse paratum incendi, si aliquid mali in ipsis fuerit inventum, idcirco quasi eum irridens sic Augustinus suam claudit responsionem. Unde heri leges flagitabas quasi fortis, hodie veritatem fugis ut timidus. 3. Ex his ergo publicis Augustini episcopi cum Felice Manichaeo Actis, luce clarius ille imperialium legum rigor emicat, quo in Africa istius sectae homines afficiebantur, cum videlicet ejusmodi haereseos professores suis cum codicibus igne comburendi tradebantur. Liquet praeterea episcoporum auctoritas non tantum in perstringendis hominibus ea labe infectis, ut errores ejurarent, sed ad penitus exstirpandas ex eorum dioecesibus quascumque novitates, quae catholicae religioni repugnabant; quae sane episcopalis ecclesiastica auctoritas maxime enituit in hac Felicis causa. Qui cum anno 404, Honorio Augusto sextum consule die sexta Decembris, temere et palam in Hipponensium urbe dixisset quod posset defendere scripturas Manichaei, et asserere quod veritatem habeant; atque praeterea, eadem de causa cum merito apud urbis curatorem, ut", + "candidate_score": 0.665169, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_206_208", + "bdc_text": "Videri frustra fieri , ut quisquam de magnis Imperii incommodis hoc tempore et loco quereretur , ubi de causis et remedio malorum inveniendo instituta esset deliberatio . Huc legatum Caesaris , huc Principes , huc ex omnibus nationibus sapientes homines venisse , non ut mutuis se querelis et iurgationibus vexarent , sed ut quae res orbem Christianum turbaret , lucide iam aliquando intelligerent . Itaque tum appariturum esse , quis causam querelae iustae praeberet ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_831", + "psc_text": "Cum vos persecuti fuerint, et dixerint omne malum adversum vos propter justitiam gaudete. Quod quidem interius gaudium, exterius dissimulare haud potens, benedictionem pro maledictione, honorificentiam pro contumeliis, charitatem pro odio imperatori sibi infenso studet rependere; ipsum tamen admonens ut divini judicis praecaveret indignationem, ne quanto ipse gravius offensus libenter remittebat, tanto cumulatius ab ipso offendente poena exigeretur. Non nihil hisce addit de maximo scandalo in Ecclesia tunc exorto, cum propter famosum libellum, quem ipse imperator in Ecclesiae caput conscripserat, tum propter anathemate damnatas Acacii, Severi et Acephalorum opiniones, quibus patrocinabatur; et statim ad varia S. P. provocat Scripturarum testimonia, ut inde imperator harum haereticarum opinionum depromat falsitatem. Interim vero cum pontificis animus, non suo, sed suae sedis honori majestatique prospicere 180 quaerit, ex eo vellicat et urget imperatorem, quod, humanis divinisque legibus spretis, cum magno imperialis coronae dedecore accusatoris et judicis partes adversus summum Ecclesiae pontificem subiret. Propterea eum increpat", + "candidate_score": 0.664648, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_312_314", + "bdc_text": "tum ut voces singulorum valerent , ac notarentur . De Ferdinando vero nunquam pugnasse , de substitutis autem ut colloquio interessent , minime debere mirum videri , quos et ob descriptionem actorum , et ob legationis munus verum omnium conscios fieri oportere . Iuramenti formam , qualiter notariis proponeretur , et qualiter utraque pars in eam convenisset , ita se recipere .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_768", + "psc_text": "haud dubie produnt duas illas voces promiscue a veteribus ad unum atque idem significandum adhibitas fuisse. Haec tamen omnia, ne in re exploratissima multi essemus, dubio procul poterant praetermitti. Ea potissimum de causa, quia S. Leo, sibimet factus interpres, vocem conventus pro concilio usurpavit. Testis classicus sit Quesnellus apud se ipsum, qui in ornandis S. pontificis Operibus, veterum editorum et manuscriptorum fidem secutus, septimum caput tertiae decimae Leonis epistolae cum sequenti titulo typis commisit: De conciliis provincialibus celebrandis. In cujus corporis contextu cum ea habeantur quae dist. 18, de conciliis, cap. 2, et in Ivonis decreto leguntur, firmissime evincitur, duabus illis vocibus, conventus scilicet et concilium, S. pontificem unum atque idem indicare voluisse. Ne vero a quopiam in suspicionem fraudis adducar, Leonis verba quemadmodum in Quesnelli editione exstant exscribere non pigeat. De conciliis autem episcopalibus non aliud indicimus quam sancti Patres salubriter ordinaverunt: ut scilicet bini conventus per annos singulos", + "candidate_score": 0.664558, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_367_369", + "bdc_text": "Sed introducti legati Pontificii causa haec fuisse videtur . Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur . Id ita fieri posse putabant , si legato pontificis , qui tum aderat , non pontificis , sed Caesaris nomine posito , non mandato rigido , sed hortatione blanda , non ad nos tantum , sed utramque ad partem instructo locum darent , atque ita ad nos inducerent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_916", + "psc_text": "in quasdam excurrisse et quasi vagatos esse quaestiones quae ad operis intentum atque titulum pertinere minime iis videbuntur qui de nobis minus clementer favorabiliterque judicare consueverunt. Sed quis ignorat summos in litteraria quandoque re exercitatos viros, vix calamum continere potuisse, cum illis negotium agendum inopinato contigit cum quibusdam hominibus nova semper systemata excogitantibus, qui vel religionem sacram, vel regiminis ecclesiastici formam apostolicamque disciplinam susquedeque vertere conati sunt, ut ista dejicerent vel abolerent? Paucis enim ab horum objectis, cavillis atque argumentorum fallaciis se expedire difficile fuit. Praesertim cum aliquando inciderunt in quasdam quaestiones ab acatholicis et schismaticis excitatas, ad quas dissolvendas sufficere non poterant unius vel alterius S. Patris testimonia. Non mirum ergo si quandoque, S. pontificis agendi rationem explicare volentes, necessarium duximus ad rerum originem et institutionem provocare, vel in medium proferre praecedentem Ecclesiae praxim et consuetudinem, ut perspicue ostenderemus S. Leonem Magnum, nec debitos a juribus constitutos terminos, in", + "candidate_score": 0.664446, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_116_118", + "bdc_text": "Cum hoc edicto , quod in libellis istic Gallicana et vernacula lingua editis circumferebatur , allata etiam fama dirae persecutionis est . Nostri enim homines , qui tum ex aula Caesaris redibant , omnem haereseos suspitionem capitalem esse narrabant . Si quis imagine praeferita caput non aperuisset , si quis imagines nullas domi habuisset , si quis voce aliqua incircumspectius usus fuisset , si quis leve contemptius iuditium praebuisset , omnia haec ad haereseos suspitionem certam valere , ac satis esse , ostendebant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_754", + "psc_text": "cura, diligentia, in haereticis deferendis indiscriminatim dicta fuere. 10. Jam ergo disserere oportet de summa catholicorum principum pietate, quos in Ecclesiae gravioribus rebus sacri pastores interpellare consueverunt, ut sese vindices earum sanctionum exhiberent quae ad fidei causas, ad morum disciplinam, ad Ecclesiarum regimen, jura, tranquillitatem atque munimen referuntur. Res profecto clara et omnino expedita est, quam hic ultimo loco exponere reservavimus. Ad quam comprobandam satis quidem esset dumtaxat animum revocare ad divales (ut vocant) imperatorum constitutiones, quae non nisi efflagitantibus Romanis pontificibus, episcopis et generalibus synodis editae et per omnes catholici orbis oras evulgatae fuerant, ut haeretici animo obstinatiores etiam gravissimis temporalibus poenis afflictarentur. Vix enim verbis exprimi potest quantum priorum catholicorum principum religio excanduerit in eos qui Ecclesiae pacem et fidem conturbare, evertere et labefactare conabantur. Statim enim ac principes Christo nomen dederunt, manus etiam adjutrices Ecclesiarum rectoribus porrexerunt, horum auctoritati saeculi potentiam conjungentes, vel ut nefarius idolorum cultus", + "candidate_score": 0.663302, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_496_498", + "bdc_text": "Principio legatus per privatum hominem egit cum Melanchtone nostro , eam in rem ut consentire vellet , multis ostendens , nisi id faceret , de colloquio hoc quidem tempore prorsus actum esse . Huius postulationis eadem adversariis causa , quae morae fuit . Melanchthon publice sese cum quovis paratum esse colloqui , ac rationem fidei suae reddere paratum esse ostendebat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_35", + "psc_text": "eos morte animadverterent. Horum generum profecto monumenta, nec Eusebius, nec Lactantius, nec alius quisquam in medium adduxit, ut revera affirmare possimus innumera martyrum millia ipsis suis victoriis probavisse impletum esse quod Dominus promiserat dicens: Cum autem tradent vos, nolite cogitare quomodo aut quid loquamini. Dabitur enim vobis in illa hora quid loquamini. Non enim vos estis qui loquimini, sed Spiritus Patris vestri qui loquitur in vobis. 4. Ut vero S. pontificis loquendi scopus, quem Quesnellus minime assecutus est, perspicue constet; quid hocce argumenti genere probare, quidve inter concionandum populo suadere voluerit, sedulo expendamus. Praecipuum itaque Manetis dogma S. Leo Magnus ibi prosternere sibi proponit, quo nimirum blasphemus ac sacrilegus ille falsitatum architectus se promissum a Domino Paracletum esse profitebatur, quem non prius venisse, quam ille infelicium deceptor oriretur. In quo ita Spiritus sanctus manserit, ut non aliud fuerit Manes ipse quam divinus Spiritus. Ad tantae itaque impietatis commentum, supra quod", + "candidate_score": 0.663152, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_555_557", + "bdc_text": "Iniquum esse , parte utraque nondum audita , ire in suffragia : quod adversarios facere ac instituere certum esset . Posse enim fieri , ut , audita una in re multorum sententia , et doctorum hominum disputationibus versata , de sua quidam sententia desistant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_633", + "psc_text": "inter Manichaeos morum dissimilitudinem molestissime ferens, omnes in suam domum congregatos ad vivendum secundum eamdem regulam in Manichaei epistola propositam compellere nitebatur. Multis (ait Augustinus) intolerabile visum, abscesserunt; remanserunt tamen pudore non pauci. 138 Coepit ita vivi, ut placuerat, et ut tanta praescribebat auctoritas, cum interim auditor ille (Constantius videlicet) vehementer omnes ad omnia cogeret, neminem tamen quod non prior ipse susciperet. Interea rixae inter electos oriebantur creberrimae; objiciebantur ad invicem crimina: quae ille omnia gemens audiebat, dabatque operam ut se ipsos in jurgando incautissime proderent. Prodebant nefanda et immania. Atque, paucis interjectis, subdit Augustinus: Quid plura? coacti aliquando murmuraverunt sustineri illa mandata non posse, inde in seditionem abeuntes. 5. Nemini interim autem prolixior haec nostra oratio videatur quam esse oportebat. Nemo praeterea nostram scribendi rationem reprehendat, quod res in Africa contra Manichaeos gestas cum iis quae diu antea Romae contigerant permiscere voluerimus. Etenim ut a Carthaginensibus episcopalibus gestis parumper", + "candidate_score": 0.663149, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_308_310", + "bdc_text": "Uno praesides , uno Legatum Caesaris , uno adversarios opus habere . Quod autem ad Nornbergense Augustenseque pactum attineret , si intra hanc formam consisterent , periculi nihil esse . Hoc responsum quoniam nostrarum praecipuarum postulationum alteram de legatis reliquis adhibendis manifeste , alteram de suffragiis non notandis obscure per ambages reiiciebat , postulationem autem alteram de exemplaribus ridiculam , alteram de statuum multitudine aeque levem inferebat , nostri paucis hunc in modum exceperunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_515", + "psc_text": "Leonis M., Romanorum pontificum, decreta patefaciunt. Nec vero me latet ejusmodi Ossii Cordubensis pro apostolica sede in concilio Gangrensi legationem, non tantum a Petro de Marca atque Pagio in dubium revocari; sed absolute omnino inficiari. Et ea de causa potissimum, quia hujus nomen in Actis, quae supersunt, non primo, sed quartodecimo loco inter aliorum episcoporum nomina legendum occurrit. Sed in hisce quaestionibus dirimendis haud semper episcoporum praerogativas ex ordine quo in codicibus horum nomina descripta sunt repetere juvat, ut ipsi de Brittone Trevirensi episcopo, in Priscillianistarum historia, contra Tillemontium, aliosque demonstrabimus. Nam quandoque Amanuensium errore, et codices corrumpi, aut saltem genuinus eorumdem episcoporum ordo perturbari potuit. Verum duplici de causa hanc congressionem nunc devitandam esse arbitror. Prior ex nostro hujus conscribendae historiae scopo desumitur. Non enim nos sumus ex iis qui dubiis valdeque obscuris rebus adhaerentes apostolicae sedi jura asserere et vindicare quaeramus. Nimis profecto indecens aut turpe foret in", + "candidate_score": 0.662968, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_371_373", + "bdc_text": "Nam quia non venisse se pontificis , sed Caesaris nomine professus est , recta a nostris protestatione ut pontificis legatus exclusus non fuit . Sed longa post hanc orationem deliberatio et partium inter se , et seorsim , et partium cum legato Caesaris fuit , qui dum pontificis legato respondendum esset , quaereretur , intercessit . Caesaris legatus , tolerabilius iudicans pontificis authoritatem prorsus dissimulari , quam illius legatum , coram se teste , aliqua ignominia affici , cum crederet nostros protestatione contra pontificem gravi usuros esse , omni studio laboravit ut ne privatum , sed ut commune partis utriusque responsum daretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_766", + "psc_text": "excogitantes; et cum contentionem de vocibus dumtaxat instituunt, et longe a veritate abscedunt, tum contra veritatis umbram luctari nituntur. Quamvis ergo re ipsa ad scopum nostrum ejusmodi causa non videatur pertinere, nihilo secius, ne clarissimi viri Baronii opinio inulta remaneat, antequam Exercitationes in S. Leonis Opera de Manichaeorum causa ad exitum perducamus, singulas amborum criticorum ratiunculas evertere conabimur. Jam imprimis de solis vocibus contendunt, cum negant, illud concilium posse appellari, quod S. Pontifex modo conventum, modo autem consessum atque judicium asseruit. Apud quos gravissimi duo illi critici haec disputant? An apud Latini sermonis tirones, aut eos saltem qui vetustiora Ecclesiae monumenta numquam lustrarunt? Latini equidem etiam aureae aetatis scriptores saepissime conventum pro concilio usurparunt, ut apud 166 Titum Livium, Ciceronem, Caesarem videre est. Nec propterea ab eo usu longe fuerunt vetustissimi Christiani scriptores, qui, ad indicandos sacros catholicorum coetus pro fidei aut morum regulis definiendis, conventus vocem adhibuerunt; quos inter", + "candidate_score": 0.662767, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_467_469", + "bdc_text": "Quod si omnino silentium huic imponatur , sperare se eum locum , quem huic negavissent , suis contionatoribus negaturos non esse . Curaturum se , ut pro uno contionatore decem substituantur , proque eorum moderatione sponsurum . Sin autem hanc quoque tam honestam postulationem reficerent , se principibus suis significaturos esse , neque legatis neque doctrinae ipsorum amplius hic locum esse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_746", + "psc_text": "Grave facinus est ejusmodi silentium (ait S. P.) in quod extrema die Dominus animadvertet, quamvis cum haereticis societatem nec habuerint, nec iisdem erroribus fuerint labefactati. Aurea certe sunt S. Leonis verba: Et qui tales non prodendos putant, in judicio Christi inveniantur rei de silentio, etiam si non contaminarentur assensu. 8. Sed ad expeditiorem adhuc viam aperiendam, facillimumque modum praescribendum, pro hujusmodi delationibus faciendis, et ut aditum iis praecluderet qui putarent grave, difficillimum periculisque plenum esse coram tanto judice se sistere ad prodendos de haeresi suspectos, negotium praepositis ecclesiarum Romanae urbis demandat, ut singuli fideles celerrime et expedite, sine rubore et verecundia, excusso omni timore atque ignominia, haereticorum nomina mores et domos deferant. Etiam ad hanc vos hortamur industriam, ut Manichaei ubicumque latentes vestris presbyteris publicetis. Magna est enim pietas prodere latebras impiorum, et ipsum in eis cui serviunt diabolum debellare. Sed et hujus pietatis magnitudinem et excellentiam paulo etiam post", + "candidate_score": 0.662757, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_389_391", + "bdc_text": "Quanquam enim haec sententia pontificis Romani multis iam annis fuit , ut ne colloquium nobiscum iustum ullum haberetur , tamen quia id nostri semper urserunt , simulare saltem aliquem congressum adversariis necesse fuit . Itaque cum duae res ipsis propositae essent , altera , extra iactum dimicare , et hostem procul lacessere : altera , dilati interceptique colloquii causam in nos convertere :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_634", + "psc_text": "sustineri illa mandata non posse, inde in seditionem abeuntes. 5. Nemini interim autem prolixior haec nostra oratio videatur quam esse oportebat. Nemo praeterea nostram scribendi rationem reprehendat, quod res in Africa contra Manichaeos gestas cum iis quae diu antea Romae contigerant permiscere voluerimus. Etenim ut a Carthaginensibus episcopalibus gestis parumper digrederemur, duo potissimum nos impulere. Alterum est schisma illud quod in Manichaeorum confessionibus a notariis exceptis magis atque magis patefactum est. Cui cum aliud Romanum quod praecesserat apprime respondeat, et istud in nostri lectoris utilitatem indicare non incongruum existimavimus. Alterum vero est quorumdam olim magni nominis hominum opinio, qui omnia ecclesiasticae historiae monumenta susquedeque vertentes, Manichaeorum in urbem Romam adventum nonnisi ab anno 427 repetendum esse contendunt. Profecto si istorum staret opinio, non tantum Augustinianorum scriptorum fides nutaret, sed plurium Romanorum pontificum decreta et constitutiones, ex quibus Africanae Ecclesiae praesules eas disciplinae regulas hauserunt, ut in Manichaeos animadverteretur, pessum abirent.", + "candidate_score": 0.662681, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_308_310", + "bdc_text": "Uno praesides , uno Legatum Caesaris , uno adversarios opus habere . Quod autem ad Nornbergense Augustenseque pactum attineret , si intra hanc formam consisterent , periculi nihil esse . Hoc responsum quoniam nostrarum praecipuarum postulationum alteram de legatis reliquis adhibendis manifeste , alteram de suffragiis non notandis obscure per ambages reiiciebat , postulationem autem alteram de exemplaribus ridiculam , alteram de statuum multitudine aeque levem inferebat , nostri paucis hunc in modum exceperunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_517", + "psc_text": "Cum igitur synodus illa dumtaxat provincialis fuerit, et illius canones non nisi ex apostolicae sedis suffragio robur et approbationem obtinuerint, ut ipsi conciliorum collectores etiam fatentur, quid nostra intererit, an Osius Cordubensis ibidem pro apostolica sede legationem fuerit functus. 7. Altera vero causa ex nostra erga clarissimum doctissimumque virum aequitate desumpta est. Nam cum hic Romae, paucis abhinc annis, in solemni pontificia conciliorum Academia, coram sanctissimo domino nostro Benedicto papa XIV, magno totius litterarii coetus plausu, singulas obscuras difficilesque quaestiones, quae de Gangrensis concilii tempore, canonibus, auctoritate et confirmatione jam pridem excitatae fuerunt, et in posterum a critices studiosis excitari possunt, summa eruditione Rmus P. Antoninus Bremond Dominicanae familiae cultor eximius, et in Casanatensi Bibliotheca Theologus insignis, jam vero totius ordinis Praedicatorum magister generalis, qui pro eximia sui animi benignitate nos maximo amore complectitur, expediverit et illustraverit, minime in praesens licere potest de iisdem rebus sermonem instituere. In hac enim", + "candidate_score": 0.662287, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_371_373", + "bdc_text": "Nam quia non venisse se pontificis , sed Caesaris nomine professus est , recta a nostris protestatione ut pontificis legatus exclusus non fuit . Sed longa post hanc orationem deliberatio et partium inter se , et seorsim , et partium cum legato Caesaris fuit , qui dum pontificis legato respondendum esset , quaereretur , intercessit . Caesaris legatus , tolerabilius iudicans pontificis authoritatem prorsus dissimulari , quam illius legatum , coram se teste , aliqua ignominia affici , cum crederet nostros protestatione contra pontificem gravi usuros esse , omni studio laboravit ut ne privatum , sed ut commune partis utriusque responsum daretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_917", + "psc_text": "sufficere non poterant unius vel alterius S. Patris testimonia. Non mirum ergo si quandoque, S. pontificis agendi rationem explicare volentes, necessarium duximus ad rerum originem et institutionem provocare, vel in medium proferre praecedentem Ecclesiae praxim et consuetudinem, ut perspicue ostenderemus S. Leonem Magnum, nec debitos a juribus constitutos terminos, in ecclesiasticis rebus administrandis, fuisse praetergressum; non laborasse studio dignitatis suae amplificandae, episcoporum aliarum Ecclesiarum praerogativas parvi pendendo aut abolendo; non denique, aut ambitu, aut nimia severitate adductum fuisse ad apostolicae sedis et Christianae religionis hostes coercendos. Ab hujusmodi autem notis eum purgare hactenus contra Beausobre, Quesnellum aliosque nisi sumus. Hoc ipsum praeterea praestare in sequentibus Exercitationibus in votis habemus. Quia tandem ad Manichaicam historiam judicantur tria illa pertinere theologica puncta quae, praeteritis annis, in publica conciliorum pontificia 198 Academia sanctissimi domini nostri Benedicti XIV discutienda data sunt, idcirco hujusmodi a nobis habitam Exercitationem, tamquam praecedentium appendicem, clarissimis consulentibus viris et", + "candidate_score": 0.662252, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_368_370", + "bdc_text": "Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur . Id ita fieri posse putabant , si legato pontificis , qui tum aderat , non pontificis , sed Caesaris nomine posito , non mandato rigido , sed hortatione blanda , non ad nos tantum , sed utramque ad partem instructo locum darent , atque ita ad nos inducerent . Neque consilium hoc illos fefellit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_916", + "psc_text": "in quasdam excurrisse et quasi vagatos esse quaestiones quae ad operis intentum atque titulum pertinere minime iis videbuntur qui de nobis minus clementer favorabiliterque judicare consueverunt. Sed quis ignorat summos in litteraria quandoque re exercitatos viros, vix calamum continere potuisse, cum illis negotium agendum inopinato contigit cum quibusdam hominibus nova semper systemata excogitantibus, qui vel religionem sacram, vel regiminis ecclesiastici formam apostolicamque disciplinam susquedeque vertere conati sunt, ut ista dejicerent vel abolerent? Paucis enim ab horum objectis, cavillis atque argumentorum fallaciis se expedire difficile fuit. Praesertim cum aliquando inciderunt in quasdam quaestiones ab acatholicis et schismaticis excitatas, ad quas dissolvendas sufficere non poterant unius vel alterius S. Patris testimonia. Non mirum ergo si quandoque, S. pontificis agendi rationem explicare volentes, necessarium duximus ad rerum originem et institutionem provocare, vel in medium proferre praecedentem Ecclesiae praxim et consuetudinem, ut perspicue ostenderemus S. Leonem Magnum, nec debitos a juribus constitutos terminos, in", + "candidate_score": 0.661483, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_370_372", + "bdc_text": "Neque consilium hoc illos fefellit . Nam quia non venisse se pontificis , sed Caesaris nomine professus est , recta a nostris protestatione ut pontificis legatus exclusus non fuit . Sed longa post hanc orationem deliberatio et partium inter se , et seorsim , et partium cum legato Caesaris fuit , qui dum pontificis legato respondendum esset , quaereretur , intercessit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_766", + "psc_text": "excogitantes; et cum contentionem de vocibus dumtaxat instituunt, et longe a veritate abscedunt, tum contra veritatis umbram luctari nituntur. Quamvis ergo re ipsa ad scopum nostrum ejusmodi causa non videatur pertinere, nihilo secius, ne clarissimi viri Baronii opinio inulta remaneat, antequam Exercitationes in S. Leonis Opera de Manichaeorum causa ad exitum perducamus, singulas amborum criticorum ratiunculas evertere conabimur. Jam imprimis de solis vocibus contendunt, cum negant, illud concilium posse appellari, quod S. Pontifex modo conventum, modo autem consessum atque judicium asseruit. Apud quos gravissimi duo illi critici haec disputant? An apud Latini sermonis tirones, aut eos saltem qui vetustiora Ecclesiae monumenta numquam lustrarunt? Latini equidem etiam aureae aetatis scriptores saepissime conventum pro concilio usurparunt, ut apud 166 Titum Livium, Ciceronem, Caesarem videre est. Nec propterea ab eo usu longe fuerunt vetustissimi Christiani scriptores, qui, ad indicandos sacros catholicorum coetus pro fidei aut morum regulis definiendis, conventus vocem adhibuerunt; quos inter", + "candidate_score": 0.660946, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_411_413", + "bdc_text": "Omnia scripta dictaque colloquii huius , a se annotata et in ordinem digesta notarii conservarent , ac nihil nec adderent , nec detraherent : actorum copiam nulli extra colloquium facerent : nec ullo pacto cuiquam , quicquam ea de re communicarent , sed simul ac descripta per amanuenses essent , ad se reciperent :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_727", + "psc_text": "ex gravissimis etiam testimoniis quaestio habita est; sed, rerum longa discussione praemissa, rei coram coetu sistentes se, interrogabantur et respondebant, et notarii ipsi ad hoc vocati acta excipiebant, ita ut summa diligentia omnia dogmata, omnia mendacia et turpitudines, omnia denique illius sectae infanda sacramenta, mysteria et solemnitates reipsa investigata fuerint, ut nihil minus credulis, nihil obtrectatoribus relinqueretur ambiguum. Quantum autem ejusmodi Acta contra nostrae hujus tempestatis minus credulos vel obtrectatores valere possint, neminem prorsus latere arbitror. Quandoquidem Manichaeorum crimina non in secreta quadam et arcana confessione, quam sacramentalem appellamus, reserata fuerunt; sed in externo solemnique judiciorum foro totus ille coetus excepit, et ab ecclesiasticis scribis in tabulas exarata (ut antea in Ecclesia Carthaginensi 158 factum fuerat), quae tandem ad posterorum memoriam in Romanae Ecclesiae archivis reponi et custodiri S. Leo mandavit, sicut ipse non semel, et iterum, sed tertio saltem in suis scriptis testatus est. Sermone itaque pluries laudato dicitur:", + "candidate_score": 0.66082, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_186_188", + "bdc_text": "et legatus ipse per quendam , qui se consultationi nostrae admiscuerat , certior de indignatione nostrorum redditus , homine familiari et erudito ad nostros misso , deprecatus est , ne aliorsum oratio quam ipse intellexisset acciperetur : Et presides , ad quos haec oratio communiter esset instituta , ab iis more imperii communiter , et non seorsim respondendum esse iudicabant . Novus autem agitandi in Imperio consilii mos hic est .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_763", + "psc_text": "variis monumentis temporum injuria deperditis privati, non omne praesidium nobis suppeditetur pro aliis atque aliis novis quaestionibus instituendis quae illud vetustae ecclesiasticae disciplinae genus, quo apostolica divi Petri sedes in haeretica inquinatos labe animadvertere consueverat, magis atque magis illustrare queant, nihilominus tamen sacra ea supellectile nos abundare arbitramur quae pro jam excitatis inter recentiores criticos quaestionibus penitus dirimendis utilis, immo et necessaria, existimatur. Hujus postremi generis profecto illa controversia censenda est, quam F. Antonius Pagius et Paschasius Quesnellus jam pridem excitarunt, qui, nimia disserendi aut rixandi libidine adducti, cardinali Baronio strenue se opponere arbitrati sunt, contendentes nimirum Romae in Manichaeorum causa nullum prorsus coactum fuisse concilium. Contra vero cum laudatus Ecclesiasticorum Annalium parens Leonis potissimum epistolae ad Italiae episcopos institerit, omniaque hujus momenta maturo libraverit judicio, haudquaquam censere possumus hunc tam turpiter lapsum fuisse, cum Romae tum habitum fuisse episcoporum et presbyterorum concilium palam pronuntiavit. De hac dissensione igitur nos", + "candidate_score": 0.660788, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_368_370", + "bdc_text": "Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur . Id ita fieri posse putabant , si legato pontificis , qui tum aderat , non pontificis , sed Caesaris nomine posito , non mandato rigido , sed hortatione blanda , non ad nos tantum , sed utramque ad partem instructo locum darent , atque ita ad nos inducerent . Neque consilium hoc illos fefellit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_777", + "psc_text": "lex mandat, tamquam Ecclesiae necessaria, habenda esse concilia. Immo legibus ipsis cautum est ne concilia generalia fiant, nisi ea esse habenda Romanus pontifex judicaverit. Quod si praeterea novae haereses novaque schismata in Ecclesia exoriantur, haec utique juxta divina apostolicaque mandata statim necessario et comprimi et evelli debent; ne, aut propagato malitiae semine, aut radices agente cum catholicae fidei detrimento, in dies magis magisque daemoniorum zizaniae alantur et increscant. Non propterea tamen hisce malis unica conciliorum medicina ab Ecclesiae fundatore parata est, sed plures. Possunt Romani pontifices per epistolas sacris dogmatibus refertas, possunt per crebras admonitiones, aut denique possunt per suos legatos validissima commonitoria deferentes omnibus illis malis occurrere atque mederi, quin generales convocent synodos. Nec enim ejusmodi judiciorum solemnitas absolute necessaria est, sed quando dumtaxat ecclesiasticae res omnino turbatae sunt, vel quando excitatae quaestiones ita sunt dubiae et obscurae fluctuantes et in tricas conjectae, ut pro communi pace et multorum", + "candidate_score": 0.660601, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_494_496", + "bdc_text": "Sed enim vir ille immotus per omnia stetit . Ad hanc igitur rupem cum essent luctati frustra diu , desperata re , hunc impetum a caeteris abstinuerunt , sic cum illis actum fuit , igitur cum omnes iam vias frustra ad colloquium publicum , qualiter ipsi volebant , peragendum tentassent adversarii , ad privati colloquii rationes totos se converterunt . Principio legatus per privatum hominem egit cum Melanchtone nostro , eam in rem ut consentire vellet , multis ostendens , nisi id faceret , de colloquio hoc quidem tempore prorsus actum esse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_376", + "psc_text": "comprimendum, silentium indicere debuit Archelaus. Nec alia de causa, nisi quia populus ille in Manem jam invehi nitebatur; verba enim haec postrema, quae exscripsimus, ejusdem populi animos in haereticum fuisse commotos evidentissime patefaciunt. Cum igitur Archelaus, sano adhibito consilio, eidem populo verba facere promisit de hujus haeretici persona, conditione, patria, institutis atque flagitiis, censuit sua narratione posse sibi conciliare attentionem auditorum qui convenerant, et interim latam aperire viam Maneti aufugienti, ut sibi suae vitae et incolumitati praesidia pararet. Atque tandem ita factum est ut ille, vias quibus venerat repetens, transito fluvio, ad Arabionis castellum pervenit. 5. Sed confingamus adhuc Diodoridis populum iracundiae et odii motibus in Manem non fuisse jam excitatum, quid inde? Jam Archelaus in manifestanda Manetis vita atque flagitiis voluit commovere populum, ut, haeretico comprehenso, is tamquam victima postmodum a Persis mactanda et sacrificio interficienda, caute duceretur? Quis enim sine temeritatis nota id poterit judicare? Cum potius arbitrari", + "candidate_score": 0.660157, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_107_109", + "bdc_text": "an , si non divino tantum iure Romanus episcopus summus sit , aliqua ei obedientia debeatur . An presbyteri et episcopi gradus iure divino sic dividantur , ut hi ius ordinationis teneant . An episcopi cultus et cerimonias novas possint instituere , iidem an traditiones προς ἐν ταξίαν spectantes possint condere .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_278", + "psc_text": "Utrique autem Ecclesiae nomen fuisse accommodatum quis ignorat? Quando igitur de Ecclesia in priori sensu accepta affirmatur hanc sine episcopo esse non potuisse, et unamquamque suum et unicum habuisse episcopum praesidentem, quem veteres, ut Justinus et Tertullianus summum sacerdotem appellarunt, id jam intelligi oportere de episcopatu secundum veterem et novam Ecclesiae hierarchiam, omnibus exploratum esse debet. Quia vero Ecclesiae, sic priori modo spectatae, ut plurimum, tunc potissimum non angustis contrahebantur terminis, sed in longinqua spatia se extendebant, plures quandoque urbes, suburbia, pagos, castella, rura, idque genus alia comprehendendo, non unicus pro omnibus hujus Ecclesiae fidelibus sufficere poterat mysteriorum agendorum locus, nec unus sacerdos; et idcirco intra eamdem dioecesim, quam Ecclesiam appellabant, plures debebant fieri sacri conventus, diebus Dominicis potissimum, quibus sacerdotes praeesse debebant, tum docendo populum, tum sacram synaxim seu collectam peragendo. 3. Ne vero in his conscribendis laesae fidei hominibus videar fabulari, ejusmodi fuisse ecclesiasticam disciplinam, secundo Ecclesiae saeculo", + "candidate_score": 0.660042, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_109_111", + "bdc_text": "An episcopi cultus et cerimonias novas possint instituere , iidem an traditiones προς ἐν ταξίαν spectantes possint condere . An occupandi gubernandique imperia ius tenere : an singulare privilegium prophetiae supra apostolatum et episcopatum existat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_285", + "psc_text": "Nobis autem presbyteros, secundo labente et tertio ineunte Ecclesiae saeculo, imparem habuisse in divinis rebus agendis cum suis episcopis auctoritatem et jurisdictionem, inter alios auctor est Tertullianus, qui horum ministeria episcoporum juribus opponens et comparans, ait: Summus sacerdos, qui est episcopus, jus habet dandi baptisma; dehinc presbyteri et diaconi, non tamen sine episcopi auctoritate, propter Ecclesiae honorem, quo salvo, salva pax est. Tres ergo ecclesiasticos ordines Tertullianus distinxit, sua unicuique jura tribuendo. Non enim dixisset presbyteros et diaconos sine episcoporum auctoritate tingere non posse, si utrique, episcopo nimirum et presbytero fuisset communis honor atque potestas. Cui sane concinunt Carthaginenses et vetustissimae catholicae Ecclesiae leges, in Constitutionibus quae sub apostolorum nomine circumferuntur scripto consignatae; et illa potissimum, qua cautum est ne presbyteri et diaconi sine sententia episcopi aliquid perficere possent, quemadmodum ne inscio proprio episcopo parochias sibi assignatas deserere auderent. Si igitur, veteri Ecclesiae disciplina et ordine 63 spectatis, alia erant", + "candidate_score": 0.65904, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_23_25", + "bdc_text": "Scotus , Petrus Gerardus , Gallus . A Ferdinando rege : Secoviensis episcopus , Fridericus Nausea , Joannes Cocleus , Martinus nescio quis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_502", + "psc_text": "eam nefariam haeresim propagandam sese strenue applicuerunt. Petrus Siculus enim narrat quod, occiso Manete, nonnulli sectatorum illius, in Armeniam Samosata penetrarunt, ubi, sparso impietatis semine, multos Armenorum in fraudem pellexerunt. Quod semen valde succrescens, ea pessima radix pullulans Phanariam usque progressa multis exitiales fruges attulit. Quorum autem studiis potissimum nefaria illa haeresis Armeniam atque Phanariam ipsam pene ad exitium labefactaverit, idem Petrus Siculus, qui pro Basilio imperatore ad Armenos diu post legatione functus est, paucis explicavit, cum ait mulieri Galliniciae geminos fuisse liberos, quorum unus Paulus, alter vero Joannes appellabatur. Hos ergo duos serpentes vipera genitrix aluit, nefariamque sectam edoctos, Samosatis praecones erroris emisit, quique Phanariae ditionem ingressi ad vicum quemdam pervenere ibique rudes, parumque certos fidei nacti incolas, venenum impietatis et dirum daemonis hostis lolium sparsere. Mulierem hanc Gallinicam impuram et perditam fuisse Dionysius Petavius asseverat. Qui itidem ex eodem Petro Siculo docet nefandam suam sobolem in diversa Armeniae", + "candidate_score": 0.658926, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_103_105", + "bdc_text": "Quarta de primatu papae et potestate Ecclesiae : quae quidem quaestiones has habebat : An Petrus et huius successores potestatem supra ceteros aliquam ordinandi qualis et confirmandi caeteros , est , haberent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_285", + "psc_text": "Nobis autem presbyteros, secundo labente et tertio ineunte Ecclesiae saeculo, imparem habuisse in divinis rebus agendis cum suis episcopis auctoritatem et jurisdictionem, inter alios auctor est Tertullianus, qui horum ministeria episcoporum juribus opponens et comparans, ait: Summus sacerdos, qui est episcopus, jus habet dandi baptisma; dehinc presbyteri et diaconi, non tamen sine episcopi auctoritate, propter Ecclesiae honorem, quo salvo, salva pax est. Tres ergo ecclesiasticos ordines Tertullianus distinxit, sua unicuique jura tribuendo. Non enim dixisset presbyteros et diaconos sine episcoporum auctoritate tingere non posse, si utrique, episcopo nimirum et presbytero fuisset communis honor atque potestas. Cui sane concinunt Carthaginenses et vetustissimae catholicae Ecclesiae leges, in Constitutionibus quae sub apostolorum nomine circumferuntur scripto consignatae; et illa potissimum, qua cautum est ne presbyteri et diaconi sine sententia episcopi aliquid perficere possent, quemadmodum ne inscio proprio episcopo parochias sibi assignatas deserere auderent. Si igitur, veteri Ecclesiae disciplina et ordine 63 spectatis, alia erant", + "candidate_score": 0.658834, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_467_469", + "bdc_text": "Quod si omnino silentium huic imponatur , sperare se eum locum , quem huic negavissent , suis contionatoribus negaturos non esse . Curaturum se , ut pro uno contionatore decem substituantur , proque eorum moderatione sponsurum . Sin autem hanc quoque tam honestam postulationem reficerent , se principibus suis significaturos esse , neque legatis neque doctrinae ipsorum amplius hic locum esse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_745", + "psc_text": "communes hostes pro salute communi una omnium debet esse vigilantia, ne de alicujus membri vulnere etiam alia possint membra corrumpi. Si vero eos inter aliqui exstitissent qui, de Christiana fide ecclesiasticisque rebus parum solliciti, iis vanis praetextibus adducti, quos mundi honor, fama, bonumque nomen in mentem inserere solent, blanda sibi specie persuadentes haeresi labefactatos legitimis judicibus non opus esse deferri, vel apud eos postulari; ipsi certe nec propriae saluti prospicere, aut consulere possent, immo latiorem sibi viam pararent ad extremam subeundam ultionem. Nimis enim exitiosum ipsis foret istud silentium, quo paterentur noxios viros occultari, ne debitas pro criminibus luerent poenas. Grave facinus est ejusmodi silentium (ait S. P.) in quod extrema die Dominus animadvertet, quamvis cum haereticis societatem nec habuerint, nec iisdem erroribus fuerint labefactati. Aurea certe sunt S. Leonis verba: Et qui tales non prodendos putant, in judicio Christi inveniantur rei de silentio, etiam si non contaminarentur assensu. 8.", + "candidate_score": 0.658455, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_317_319", + "bdc_text": "Hoc enim ab illis reprehensum fuit , quod in nostra ordinatione urbes alicubi vel duas vel tres copulavissemus . Exemplaria porro quod attineret , nulla esse nunc quidem recentia mundaque , sed paucos intra dies copiam plurimorum affuturam , tum abunde nos exhibituros , interea talia acciperent , qualia nunc forte nobis suppeditarent . Mirum autem et incredibile videri , adversarios ad eam disputationem , in qua Augustana confessio esset excutienda , sine eius libri exemplaribus venisse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_221", + "psc_text": "praecedentem hanc Archelai narrationem, merito Beausobre confingit, S. Epiphanii testimonio ductus, affirmantis Manem Christianorum libros jampridem habuisse, antequam Persarum rex in carcerem compingeret. Siquidem aliquot male partos novi Testamenti libros, et eos forte, quos Valentiniani aliique haereticorum corruperant habere potuit, cum jam eruditis notum sit Christianos catholicos ad integre servandos canonis libros multum operis adhibuisse; ne videlicet ethnici illos igni traderent, ut narrat Eusebius; et ne haereticorum principes eos corrumperent et depravarent; quemadmodum ex libro Constitutionum quae apostolis tribuuntur jam factum fuisse colligimus, de quibus ipsi opportunius sermonem habebimus. Qui ergo fieri non potuit ut Manes secum in carceres aliquos novi Testamenti libros detulerit, vel integros et genuinos, quos pro libidine depravavit, aut jam depravatos et corruptos, juxta Valentini Carpocratis Marcionisque interpretationes, et ad alios quoque conquirendos suos discipulos in Orientis et Asiae partibus transmiserit? An forte tum nondum prodierant sub novi Testamenti nomine fabulosi illi libri qui Petri, Thomae", + "candidate_score": 0.658267, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_305_307", + "bdc_text": "De principum vero in vulgando moderatione , se quidem non dubitare : verem hoc perpendere oportere , si antequam ad Caesarem acta haec relata essent , vulgarentur , quanta et quam iusta id Caesaris indignatione sit futurum . Postremo , oblatam confessionem quod attineret , facile nos intelligere , confessionis exemplar unum sufficere non posse , itaque plura offerenda esse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_829", + "psc_text": "multorum criminum et laesae fidei reus palam traducebatur. In tali ergo gravi discrimine positus, famosis lustratis libellis, neque odio aut iracundia commotus est. Sed, sui muneris partibus potius apostolicaeque sedis honori consulens, numquam de ulciscenda injuria recogitans, stricto calamo illam celebrem scripsit epistolam, qua occurrens famoso Anastasii imperatoris libello, singulas in hoc contentas calumnias purgavit atque prorsus delevit. Et primo quidem suae catholicae fidei apologiam ab exemplo octo librorum quos Ambrosius ad Gratianum imperatorem scripserat orsus est, quia illum non piguit gloriosius praedicare, et imperator non fastidivit gratanter accipere. Animi deinde sui robur constantiamque S. pontifex palam facit, qua coram tyranno ethnico imperatore illi mortem intentante se sistere non formidaret, illud apostolicum Pauli monitum mente revolvens, et ad illud provocans: Vae mihi (ait) si non evangelizavero; meliusque est in jucturam vitae praesentis incidere, quam sempiterna damnatione puniri. 2. Ut plano deinde gradu et sensim sua oratione incederet, in eadem animi", + "candidate_score": 0.657781, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_237_239", + "bdc_text": "Gravabat enim principio , non quod legati Ferdinandi in colloquium adhiberentur , sed quod hi quidem adhiberentur , nostri vero excluderentur , qui supra hos ter denos et pauci et praestantes viri , et tales denique erant , quibus cum isti ter undeni nostri consilia omnia communicare necesse haberent . Itaque absurdum videbatur colloquio excludere , et principum ad hoc colloquium legatos et eorum qui in colloquio essent consiliorum omnium socios . Illud autem nullo pacto dissimulandum esse iudicabant , quod ex undenis suffragiis facere suffragia singula niterentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_517", + "psc_text": "Cum igitur synodus illa dumtaxat provincialis fuerit, et illius canones non nisi ex apostolicae sedis suffragio robur et approbationem obtinuerint, ut ipsi conciliorum collectores etiam fatentur, quid nostra intererit, an Osius Cordubensis ibidem pro apostolica sede legationem fuerit functus. 7. Altera vero causa ex nostra erga clarissimum doctissimumque virum aequitate desumpta est. Nam cum hic Romae, paucis abhinc annis, in solemni pontificia conciliorum Academia, coram sanctissimo domino nostro Benedicto papa XIV, magno totius litterarii coetus plausu, singulas obscuras difficilesque quaestiones, quae de Gangrensis concilii tempore, canonibus, auctoritate et confirmatione jam pridem excitatae fuerunt, et in posterum a critices studiosis excitari possunt, summa eruditione Rmus P. Antoninus Bremond Dominicanae familiae cultor eximius, et in Casanatensi Bibliotheca Theologus insignis, jam vero totius ordinis Praedicatorum magister generalis, qui pro eximia sui animi benignitate nos maximo amore complectitur, expediverit et illustraverit, minime in praesens licere potest de iisdem rebus sermonem instituere. In hac enim", + "candidate_score": 0.657346, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_373", + "bdc_text": "Caesaris legatus , tolerabilius iudicans pontificis authoritatem prorsus dissimulari , quam illius legatum , coram se teste , aliqua ignominia affici , cum crederet nostros protestatione contra pontificem gravi usuros esse , omni studio laboravit ut ne privatum , sed ut commune partis utriusque responsum daretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_792", + "psc_text": "dumtaxat Leonis Opera castigare, ornare, et ex ejus 171 scriptis Exercitationes quasdam deducere, ipsiusque S. pontificis gesta a criticis aliorum notis vindicare in votis habuimus. Propterea in ea nostram curam, cogitationem et studium ita contulimus, ut ad vitandam superfluitatem et arrogantiam, ad fugiendam temeritatem prolixitatemque, sancti pontificis gestis aliorum facta miscere minime debuerimus, nisi quando ad evertendas aliorum falsas opiniones talia offendimus a quibus sine inscitiae labe recedere non potuimus. Quod si denique eadem agendi ratio et modus in haeresi inquinatos aut de haeretica labe suspectos quandoque fuit interrupta, quid isthuc est? Nondum enim extremam clauserat diem noster Leo, quando barbari, cum e Septentrione, tum ex Africa proficiscentes, Romano imperio ad exitum perducto, ita etiam catholicae Ecclesiae res turbarunt, ut, inito foedere cum daemonum potestatibus, improbitas, Tyrannis, multarumque haeresum errores longe lateque disseminati, summi pontifices aliique inferiores vix operam dare possent ut catholicos a vitiis revocarent, ut principes a civium", + "candidate_score": 0.657193, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_431_433", + "bdc_text": "Iniquum etiam hoc et contra legationis fidem esse putabant , quod substituti , quos ex legatorum nostrorum numero subsidio notariis adiunxeramus , domum reversi , quid actum esset , narrare ne iis quidem auderent , unde essent missi . Easdem postulationes causasque , cum apud legatum Caesaris eodem die exposuissent nostri , legatus actorum copiam ideo partibus non necessariam esse iudicabat , quoniam liberum colloquium hoc et extra diffinitionis periculum esset , deinde videri intutum putabat , ut partibus committeretur . Edi enim sine ingenti multorum offendiculo non posse , omnem hanc turbam natam ex incerta librorum editione fuisse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_634", + "psc_text": "sustineri illa mandata non posse, inde in seditionem abeuntes. 5. Nemini interim autem prolixior haec nostra oratio videatur quam esse oportebat. Nemo praeterea nostram scribendi rationem reprehendat, quod res in Africa contra Manichaeos gestas cum iis quae diu antea Romae contigerant permiscere voluerimus. Etenim ut a Carthaginensibus episcopalibus gestis parumper digrederemur, duo potissimum nos impulere. Alterum est schisma illud quod in Manichaeorum confessionibus a notariis exceptis magis atque magis patefactum est. Cui cum aliud Romanum quod praecesserat apprime respondeat, et istud in nostri lectoris utilitatem indicare non incongruum existimavimus. Alterum vero est quorumdam olim magni nominis hominum opinio, qui omnia ecclesiasticae historiae monumenta susquedeque vertentes, Manichaeorum in urbem Romam adventum nonnisi ab anno 427 repetendum esse contendunt. Profecto si istorum staret opinio, non tantum Augustinianorum scriptorum fides nutaret, sed plurium Romanorum pontificum decreta et constitutiones, ex quibus Africanae Ecclesiae praesules eas disciplinae regulas hauserunt, ut in Manichaeos animadverteretur, pessum abirent.", + "candidate_score": 0.657162, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_539_541", + "bdc_text": "Itaque quoniam haec nova forma , et scripto Caesaris , et legatorum mandatis , et naturae colloquii repugnaret , eam se recipere non posse . Proinde neque an placeat interrogare oportere , placere enim non posse . Quod porro adornato iam scripto adversarii pugnare nobiscum instituerent , quanquam stilo se suosque melius instructos scirent , tamen quia infinita mora scribendo ducenda esset , nequaquam hanc pugnae rationem ingredi velle .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_610", + "psc_text": "suam, quae hoc est quod ipse, sicut jam interrogatus dixisti? Ita sane Felicem S. episcopus aggrediebatur. Cui quidem fabuloso figmento cum haereticus homo occurreret, versutia et tergiversatione simul utens, se adhuc esse imparatum respondit, nullam inter manus eo otii tempore scripturam habuisse, quia illi redditae non fuerant, unde se posset instruere. Nullus enim (subjiciebat) ad certamen exit nisi prius munitus fuerit; et nullus litigator potest sine suis chartis litigare, similiter et ego sine mea scriptura respondere non possum. Hac arte itaque novum periculum evadere Felix nitebatur. Sed Augustinus novit; et apprime quidem versuti hominis tergiversationem novit. Propterea gravi, et auctoritatis sermone pleno ad eum conversus, acriter hunc increpat, quod sacrilegos errores hac excusatione niteretur occulere, eumque novum facinoris reum expostulat, quod quinque dierum spatio ad respondendum petens, codices quoque sibi dari non exquisivisset, qui sub publico sigillo custodiebantur. Exoptatam igitur duorum adhuc dierum prolatationem non obtinuit Felix. Sed codices dumtaxat", + "candidate_score": 0.657154, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_496_498", + "bdc_text": "Principio legatus per privatum hominem egit cum Melanchtone nostro , eam in rem ut consentire vellet , multis ostendens , nisi id faceret , de colloquio hoc quidem tempore prorsus actum esse . Huius postulationis eadem adversariis causa , quae morae fuit . Melanchthon publice sese cum quovis paratum esse colloqui , ac rationem fidei suae reddere paratum esse ostendebat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_82", + "psc_text": "ad fucum faciendum Beausobre adducere solet prolixius procedamus. Igitur huic argumento finem daturi, sic claudimus sermonem. Cum igitur inter tot et tam varios antiquos scriptores, nec unus dixerit Terebinthum, Graecam vocem, Syriace Buddas interpretari, plane ignoramus qua licentia Beausobre ad praecedentia exempla ex Scripturis mutuata provocare voluerit, ut vetustos sanctos PP. et scriptores qui de Manichaicis rebus disserunt in malam fidem adduceret, eosque tamquam imposturarum et mendaciorum reos morderet; at tolerabilia tamen judicari possent quae in hoc capite hactenus de Terebintho scripsit Beausobre, si postmodum latiorem adhuc viam non sibi aperuisset ad evertenda alia majoris momenti quae de Manichaeis antiquiores scriptores tradidere; vel si omni animi sui studio non conaretur ea religionis Christianae dogmata abolere, quorum sacris in litteris aperta mentio facta est. 19 7. Prioris generis ea sunt quae ibidem scripsit de Buddae, seu Terebinthi, disputationibus apud Babyloniam cum Solis sacerdotibus institutis, quarum Cyrillus, Epiphanius, Photius, caeterique mentionem fecerunt.", + "candidate_score": 0.656838, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_100_102", + "bdc_text": "His de rebus prima disputatio fuit . De Missa , altera , in qua duabus de rebus , operis eius applicatione et corporis Christi sacrificatione adversus Scholarum sententiam est actum . Tertia de votis monasticis et cultu electitio .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_904", + "psc_text": "viderentur. At nugari, planeque in his Beausobre comminisci, jam ex iisdem Patribus ad quos provocare intendit, exploratum est. Nam Tertullianus 195 imprimis, quamvis libro ad Scapulam, quem Beausobre laudat, de oblationibus Deo factis disserens, puras cordis preces in lata significatione sacrificia appellet, plerisque tamen in locis missae sacrificium, Ecclesiae sacerdotium, altaria templaque Christianorum recensuit, ut in libro potissimum de Castitatis Exhortatione, vel in libris de Monogamia, Carnis Resurrectione, et alibi passim; quibus in locis, non tantum sacerdotum dignitatem, sed ritus quibus altaris ministri consecrantur, laudat atque describit. Parem quoque Beausobre fingit fallaciam, callidumque gerit ingenium ad Clementem Alexandrinum, libro I Strom. cap. 7, provocando. Is enim etsi purarum precum oblationem laudet, nusquam tamen, aut incruentum corporis et sanguinis Christi sacrificium, aut Christianorum templa, vel altaria negavit; ut pluribus momentis ex hujus operibus excerptis explicare possemus, si noster scribendi scopus id non praepediret. His igitur aliisque similibus Beausobre fallaciis annotatis, quae", + "candidate_score": 0.656498, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_388_390", + "bdc_text": "De ea re antequam ad iuramenti formam venio , paucis est dicendum . Quanquam enim haec sententia pontificis Romani multis iam annis fuit , ut ne colloquium nobiscum iustum ullum haberetur , tamen quia id nostri semper urserunt , simulare saltem aliquem congressum adversariis necesse fuit . Itaque cum duae res ipsis propositae essent , altera , extra iactum dimicare , et hostem procul lacessere :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_770", + "psc_text": "ut quia saluberrime a SS. Patribus constitutum est binos in annis singulis episcoporum debere esse conventus. Duorum itaque criticorum causa jam in deterius ivit, cum Leo ipse, Nicaenorum etiam PP. vestigiis inhaerens, conventus voce uti voluit, ad innuendas tum provinciales, tum generales synodos, ut multis aliis exemplis etiam ex sancti pontificis Operibus depromptis, magis atque magis evinci posset. Nec eadem causa firmior evadere potest ob alteram vocem consessus, quam veteres ad innuendum concilium adhibuisse patefacit celebris magni imperatoris Constantini oratio, qua Nicaenos Patres in coetum congregatos allocutus est. Quoniam (inquit) mihi admodum in optatis fuit, amici charissimi, isto vestro consessu aliquando frui. Et paulo post, iisdem Patribus gratulatus quod, privatis studiis depositis, pacifice sine animorum contentionibus ad synodalia gesta procederent, subdit, Ac tametsi laetor equidem vehementer, cum jam vestrum consessum intueor, tunc tamen arbitror, etc. Me interea tamen pudet in hasce tricas conjectum negotium facere cum hominibus qui prima scientiarum", + "candidate_score": 0.656479, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_495_497", + "bdc_text": "Ad hanc igitur rupem cum essent luctati frustra diu , desperata re , hunc impetum a caeteris abstinuerunt , sic cum illis actum fuit , igitur cum omnes iam vias frustra ad colloquium publicum , qualiter ipsi volebant , peragendum tentassent adversarii , ad privati colloquii rationes totos se converterunt . Principio legatus per privatum hominem egit cum Melanchtone nostro , eam in rem ut consentire vellet , multis ostendens , nisi id faceret , de colloquio hoc quidem tempore prorsus actum esse . Huius postulationis eadem adversariis causa , quae morae fuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_375", + "psc_text": "quaesivisse Manem lapidibus obruere? Commentum apage. Nam Actorum series narrat quemadmodum ad illam paroeciam multitudo hominum ex universa illa provincia convenerat, atque alii ex vicinis locis homines aderant, et facto silentio hoc modo Archelaus de Mane dicere aggressus est. Deinde paucis prolatis verbis, haec alia subjiciens, populum deprecatur, ut, abjecta omni perturbatione, omnique strepitu semoto, quae de Manete didicerat, quaeque indicare decreverat, audire non detrectaret: sed nunc (ait) paucissima dicere volentem deprecor, ut cum silentio audiatis, ut agnoscatis qui sit, et unde, et qualis sit iste qui advenit, etc.; semel ergo, iterum, et tertio tandem, ad turbarum perturbationem, atque tumultum comprimendum, silentium indicere debuit Archelaus. Nec alia de causa, nisi quia populus ille in Manem jam invehi nitebatur; verba enim haec postrema, quae exscripsimus, ejusdem populi animos in haereticum fuisse commotos evidentissime patefaciunt. Cum igitur Archelaus, sano adhibito consilio, eidem populo verba facere promisit de hujus haeretici persona, conditione, patria,", + "candidate_score": 0.655784, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_237_239", + "bdc_text": "Gravabat enim principio , non quod legati Ferdinandi in colloquium adhiberentur , sed quod hi quidem adhiberentur , nostri vero excluderentur , qui supra hos ter denos et pauci et praestantes viri , et tales denique erant , quibus cum isti ter undeni nostri consilia omnia communicare necesse haberent . Itaque absurdum videbatur colloquio excludere , et principum ad hoc colloquium legatos et eorum qui in colloquio essent consiliorum omnium socios . Illud autem nullo pacto dissimulandum esse iudicabant , quod ex undenis suffragiis facere suffragia singula niterentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_723", + "psc_text": "est. Propterea subjungit: Residentibus itaque mecum episcopis et presbyteris, ac in eumdem consessum Christianis 157 viris, ac nobilibus congregatis, electos et electas eorum jussimus praesentari. In vinculis ergo, aut saltem sub custodia, detinebantur, quos sanctus pontifex jussit coram tam frequenti amplissimoque conventu se persistere. Etenim si nondum comprehensi ac suae prorsus libertatis compotes fuissent, quis non videt eos, arrepta statim fuga, dedecoris confusionem infamiaeque turpitudinem evadere conaturos fuisse? Cum praesertim hoc omnibus omnino cujuscumque ordinis et conditionis hominibus a natura ipsa datum sit, ut praesentiam judicis, rigorem sententiae, atque suppliciorum gravitatem quam maxime perhorrescant. Quod si Leo ipse viros et mulieres coram se adductos electos et electas appellat, iis vocibus indicare voluit criminosos non in inferiori illius sectae gradu constitisse, sed principem sibi vindicasse locum; quos inter ille maxime caeteris eminebat, qui ut aliis praeesset, profanis ritibus et diabolicis superstitionibus, eum veluti episcopum renuntiaverant. Aderant enim (subjicit Leo) omnes personae,", + "candidate_score": 0.655658, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_388_390", + "bdc_text": "De ea re antequam ad iuramenti formam venio , paucis est dicendum . Quanquam enim haec sententia pontificis Romani multis iam annis fuit , ut ne colloquium nobiscum iustum ullum haberetur , tamen quia id nostri semper urserunt , simulare saltem aliquem congressum adversariis necesse fuit . Itaque cum duae res ipsis propositae essent , altera , extra iactum dimicare , et hostem procul lacessere :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_634", + "psc_text": "sustineri illa mandata non posse, inde in seditionem abeuntes. 5. Nemini interim autem prolixior haec nostra oratio videatur quam esse oportebat. Nemo praeterea nostram scribendi rationem reprehendat, quod res in Africa contra Manichaeos gestas cum iis quae diu antea Romae contigerant permiscere voluerimus. Etenim ut a Carthaginensibus episcopalibus gestis parumper digrederemur, duo potissimum nos impulere. Alterum est schisma illud quod in Manichaeorum confessionibus a notariis exceptis magis atque magis patefactum est. Cui cum aliud Romanum quod praecesserat apprime respondeat, et istud in nostri lectoris utilitatem indicare non incongruum existimavimus. Alterum vero est quorumdam olim magni nominis hominum opinio, qui omnia ecclesiasticae historiae monumenta susquedeque vertentes, Manichaeorum in urbem Romam adventum nonnisi ab anno 427 repetendum esse contendunt. Profecto si istorum staret opinio, non tantum Augustinianorum scriptorum fides nutaret, sed plurium Romanorum pontificum decreta et constitutiones, ex quibus Africanae Ecclesiae praesules eas disciplinae regulas hauserunt, ut in Manichaeos animadverteretur, pessum abirent.", + "candidate_score": 0.655577, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_0_2", + "bdc_text": "Acta Conventus Wormatiensis Simone Grynaeo Descripta A. D. 1540 . Charissimis in Christo fratribus Evangelium Tyguri annuntiantibus Simon Grynaeus . S. D .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_81", + "psc_text": "Scio quia venit Messias, qui dicitur Christus; et clarius in alio textu, idem Joannes, referens verba Andreae, fratris Simonis Petri, scribit: Invenimus Messiam, quod est interpretatum Christus. Rursus idem Joannes verba facturus de Petro, et Cephas, habet: Tu es Simon Bar-Jona, tu vocaberis Cephas, quod interpretatur Petrus. Atque tandem sanctus Lucas, in apostolorum Actis, ad tollendam quamcumque sermonis ambiguitatem, de Tabitha disserens, haec habet: In Joppe autem fuit quaedam discipula nomine Tabitha, quae interpretata dicitur Dorcas. Innumera quidem alia id genus exempla in Scripturis et apud SS. PP. offendimus, quibus in praesens insistere supervacaneum ducimus, ne in rejiciendis iis quae ad fucum faciendum Beausobre adducere solet prolixius procedamus. Igitur huic argumento finem daturi, sic claudimus sermonem. Cum igitur inter tot et tam varios antiquos scriptores, nec unus dixerit Terebinthum, Graecam vocem, Syriace Buddas interpretari, plane ignoramus qua licentia Beausobre ad praecedentia exempla ex Scripturis mutuata provocare voluerit, ut vetustos sanctos", + "candidate_score": 0.655487, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_469_471", + "bdc_text": "Sin autem hanc quoque tam honestam postulationem reficerent , se principibus suis significaturos esse , neque legatis neque doctrinae ipsorum amplius hic locum esse . Senatus et ratione sua ductus , et hac hominum nostrorum oratione motus , contionem hoc tempore minime abrogandam esse iudicabat . Itaque illum , qui contionatus fuisset hactenus , iubebat pergere .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_765", + "psc_text": "teste Quesnello, consessus vocabulum continet; atque tandem sequentibus rationibus Baronium urgent: Sed non opus concilio (quod revera S. Prosper non commemorat) quoniam non de proscribenda nova haeresi aut de fide asserenda agebatur, sed de poena juxta canonem Ecclesiae sancienda; neque concilium est ubi cum sacerdotibus pars senatus ET PARS PLEBIS EST. Frigidis igitur hisce ratiunculis eam Concilii vocem penitus esse oblitterandam sibi persuadent. Sed non haec Quesnellum Pagiumque pudent? Summane cum libertate aliorum dicta carpere et notare audent, ut rebus omnino insulsis fallacibusque conjecturis Baronium urgeri posse arbitrentur? Nimis anxie revera nodum quaerunt in scirpo dum partium studiis indulgent, nova excogitantes; et cum contentionem de vocibus dumtaxat instituunt, et longe a veritate abscedunt, tum contra veritatis umbram luctari nituntur. Quamvis ergo re ipsa ad scopum nostrum ejusmodi causa non videatur pertinere, nihilo secius, ne clarissimi viri Baronii opinio inulta remaneat, antequam Exercitationes in S. Leonis Opera de Manichaeorum causa ad", + "candidate_score": 0.655264, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_494_496", + "bdc_text": "Sed enim vir ille immotus per omnia stetit . Ad hanc igitur rupem cum essent luctati frustra diu , desperata re , hunc impetum a caeteris abstinuerunt , sic cum illis actum fuit , igitur cum omnes iam vias frustra ad colloquium publicum , qualiter ipsi volebant , peragendum tentassent adversarii , ad privati colloquii rationes totos se converterunt . Principio legatus per privatum hominem egit cum Melanchtone nostro , eam in rem ut consentire vellet , multis ostendens , nisi id faceret , de colloquio hoc quidem tempore prorsus actum esse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_255", + "psc_text": "populus in spatioso congregatus campo jejunans et orans perseverare potuerit, nisi forte tum Paschalia jejunia recurrerent. Sermonem tandem de Tillemontio claudit; cui cum multae occurrerent difficultates, praesertim quod tanta populi multitudo, a somno correpta, inermis a militibus se praeoccupare siverit, quin jamjam sole occidente ad urbem, ex qua disgressa fuerat, regredi deliberasset, ait, hunc inter tot tantosque nodos, inter hos gravissimos scopulos suspensum haesisse ne Archelai Acta prorsus conficta affirmaret, judicare maluisse tandem historiam de qua agimus interpretis esse mantissam, quam veluti pannosum additamentum iis Archelai Actis assuere nisus est, sed iis fidem et auctoritatem derogare haud posse. His omnibus non obstantibus, Beausobre, Tillemontii rejecta opinione, ita ratiocinari posse arbitratur, et lectoris animum sequentibus praecautionibus statuit praeoccupare. Omnes fabulae (ait) alicui fundamento, ex veris historiis desumpto, solent inniti. Quod in praesentiarum diligentius inspicere ipse volens, illud probabilius hauriri posse credidit ex quodam veterum testimonio, a domino Hyde descripto in opere", + "candidate_score": 0.655246, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_130", + "bdc_text": "Videbatur enim nostris quidem hominibus , convenisse hoc tempore etiam in causis summis et certissimis tantisper libertatem iuditiorum moderari , et tam graves sententias suspendere , et minime odiosissimas et gravissimas in Imperio res excitari oportuisse , dum paci publicae omnium consuleretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_746", + "psc_text": "Grave facinus est ejusmodi silentium (ait S. P.) in quod extrema die Dominus animadvertet, quamvis cum haereticis societatem nec habuerint, nec iisdem erroribus fuerint labefactati. Aurea certe sunt S. Leonis verba: Et qui tales non prodendos putant, in judicio Christi inveniantur rei de silentio, etiam si non contaminarentur assensu. 8. Sed ad expeditiorem adhuc viam aperiendam, facillimumque modum praescribendum, pro hujusmodi delationibus faciendis, et ut aditum iis praecluderet qui putarent grave, difficillimum periculisque plenum esse coram tanto judice se sistere ad prodendos de haeresi suspectos, negotium praepositis ecclesiarum Romanae urbis demandat, ut singuli fideles celerrime et expedite, sine rubore et verecundia, excusso omni timore atque ignominia, haereticorum nomina mores et domos deferant. Etiam ad hanc vos hortamur industriam, ut Manichaei ubicumque latentes vestris presbyteris publicetis. Magna est enim pietas prodere latebras impiorum, et ipsum in eis cui serviunt diabolum debellare. Sed et hujus pietatis magnitudinem et excellentiam paulo etiam post", + "candidate_score": 0.654852, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_496_498", + "bdc_text": "Principio legatus per privatum hominem egit cum Melanchtone nostro , eam in rem ut consentire vellet , multis ostendens , nisi id faceret , de colloquio hoc quidem tempore prorsus actum esse . Huius postulationis eadem adversariis causa , quae morae fuit . Melanchthon publice sese cum quovis paratum esse colloqui , ac rationem fidei suae reddere paratum esse ostendebat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_95", + "psc_text": "cum secreto aliquid facere recogitaret. Lepide quidem Beausobre! Sed haud intelligo qua ratione sive licentia tria illa praedicare nitatur, tamquam Scripturarum dictis conformia, et iis ritibus consona quos antiqui catholici, et sacri viri in eorum precibus adhibebant. In abscondito quidem orare oportet, ad vanam nimirum gloriam praecavendam, eamque sibi animi attentionem conciliandam quae maxime necessaria est ut cordis motus cogitationesque cohibeantur ne extra Deum vagentur. At orationis scopum sibi tum proposuisse Buddam quis arbitrabitur? Aut saltem eo in proposito divinis mandatis obsequi voluisse, quis umquam confinget? Jam aderant sacerdotes Solis, quos tamquam sibi adversarios (utpote ab eorum disputationibus superatus) in concionem vocaverat, ut praestigiarum suarum testes adessent. Accedit deinde Manichaeorum palmare dogma fuisse, lucem, et solem ipsum, non tamquam Dei summi sedem et thronum intueri, sed eum veluti verum Deum adorare, ut inter caeteros SS. PP. summus pontifex Leo primus variis in locis testatus est, expresse de Manichaeis Romae deprehensis", + "candidate_score": 0.654709, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_252_254", + "bdc_text": "Eius autem rei talis erat utraque ex parte ratio , ut ter undeni hinc inde homines pro Principum urbiumque suorum numero et loco ad hoc certamen adhiberentur . Et a nobis quidem pro electore Saxone : Franciscus Burckardus , Philippus Melanchthon , Justus Menius ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_788", + "psc_text": "exercendam, exemplo religiosi principis Constantini, synodo interesse voluimus. Ita Marcianus Chalcedonenses PP. allocutus est. Numquid nec istud erit concilium, in quo cum sacerdotibus imperator, senatus, provinciarum et negotiorum praefecti, et pars populi fuerunt? nugae merae; apage figmentum! Conciliorum enim veritati hominum laicorum etiam congregatio minime obesse potest, si episcopi dumtaxat, eorumque legati, vel alii religiosarum familiarum ministri et cultores, ecclesiasticas causas pertractent et fidei negotia definiant; si denique isti soli veluti judices synodalibus sanctionibus subscribant. Nec propterea principes, magistratus, plebs ipsa, omni munere in conciliis carerent, si veluti idonei testes et veritatis vindices admittantur et advocentur, ut fieri solet. Ne autem ejusmodi discrimen laicos inter et Ecclesiarum ministros in Leonino Manichaeorum conventu minime servatum fuisse quispiam suspicetur, vellem, quaeso, ad S. pontificis loquendi formulam animadverteret, qua describit prius episcopos et presbyteros secum veluti in judiciorum tribunali residentes, tum deinde ait, congregatis Christianis viris ac nobilibus, jussisse electos et electas eorum", + "candidate_score": 0.65459, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_477", + "bdc_text": "Quare principem hunc singulariter evangelicae concordiae studuisse consulere , dubitari non potest .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_64", + "psc_text": "unum ex fidei Christianae articulis, quos fundamentales appellant, invenissem quem integre et in sua puritate servarent, vix persuaderi possum eorum principem auctorem in suis institutionibus aliquid commune cum Christianismo habere potuisse. Propterea, ad alia gradum facturus, praesentem claudo congressionem, ita ratiocinando. Quod quemadmodum nequissimi hujus hominis malitia nulla lege cohiberi potuit, quin omnia Christianae fidei dogmata labefactare aut evertere conaretur; ita quoque vehementi studio sibi blandiebatur malis artibus episcopatus honorem se fore adepturum; quae duo ostendunt Cyrilli et Archelai dicta sine violenta interpretatione posse conciliari. 4. Jam vero, si Beausobrianam scribendi rationem, quemadmodum statuimus, pedetentim modo prosequeremur, de quatuor Scythiani libris disserere opus esset. Verum cum de hisce seriptis alias, in hujus historiae parte, verba facturi simus, hanc congressionem habere in praesens praetermittimus, 15 potius ad Epiphanium, nostro sermone iterum regressuri. Hunc ergo iterum maledictis et contumeliis proscissum in scenam Beausobre produxit, occasione malae mortis quam subiit Scythianus. Epiphanii itaque", + "candidate_score": 0.653935, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_585_587", + "bdc_text": "Ultima Decembris tum fuit . Interea Coloniensis Palatinusque legatus appellati eadem de re fuerunt . Verum ad has nostrorum legatorum doctorumque hominum querelas , altera Januarii praesides sic responderunt , ut primum in superiore sententia perstarent , deinde ut conditionem novam , eamque vel ad concordiam vel ad veritatis inquisitionem minime accomodatam inferrent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_515", + "psc_text": "Leonis M., Romanorum pontificum, decreta patefaciunt. Nec vero me latet ejusmodi Ossii Cordubensis pro apostolica sede in concilio Gangrensi legationem, non tantum a Petro de Marca atque Pagio in dubium revocari; sed absolute omnino inficiari. Et ea de causa potissimum, quia hujus nomen in Actis, quae supersunt, non primo, sed quartodecimo loco inter aliorum episcoporum nomina legendum occurrit. Sed in hisce quaestionibus dirimendis haud semper episcoporum praerogativas ex ordine quo in codicibus horum nomina descripta sunt repetere juvat, ut ipsi de Brittone Trevirensi episcopo, in Priscillianistarum historia, contra Tillemontium, aliosque demonstrabimus. Nam quandoque Amanuensium errore, et codices corrumpi, aut saltem genuinus eorumdem episcoporum ordo perturbari potuit. Verum duplici de causa hanc congressionem nunc devitandam esse arbitror. Prior ex nostro hujus conscribendae historiae scopo desumitur. Non enim nos sumus ex iis qui dubiis valdeque obscuris rebus adhaerentes apostolicae sedi jura asserere et vindicare quaeramus. Nimis profecto indecens aut turpe foret in", + "candidate_score": 0.653806, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_220_222", + "bdc_text": "ut legati principum actorum copiam principibus suis ita communicarent , ut ne quid omnium ante factam Caesari relationem evulgaretur : ut articuli , quibus de disputari nos vellemus , in ordinem redacti ac descripti praesidibus traderentur non paradoxi , sed Christiani , et ad concordiam apti : caetera deinde sese curaturos esse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_754", + "psc_text": "cura, diligentia, in haereticis deferendis indiscriminatim dicta fuere. 10. Jam ergo disserere oportet de summa catholicorum principum pietate, quos in Ecclesiae gravioribus rebus sacri pastores interpellare consueverunt, ut sese vindices earum sanctionum exhiberent quae ad fidei causas, ad morum disciplinam, ad Ecclesiarum regimen, jura, tranquillitatem atque munimen referuntur. Res profecto clara et omnino expedita est, quam hic ultimo loco exponere reservavimus. Ad quam comprobandam satis quidem esset dumtaxat animum revocare ad divales (ut vocant) imperatorum constitutiones, quae non nisi efflagitantibus Romanis pontificibus, episcopis et generalibus synodis editae et per omnes catholici orbis oras evulgatae fuerant, ut haeretici animo obstinatiores etiam gravissimis temporalibus poenis afflictarentur. Vix enim verbis exprimi potest quantum priorum catholicorum principum religio excanduerit in eos qui Ecclesiae pacem et fidem conturbare, evertere et labefactare conabantur. Statim enim ac principes Christo nomen dederunt, manus etiam adjutrices Ecclesiarum rectoribus porrexerunt, horum auctoritati saeculi potentiam conjungentes, vel ut nefarius idolorum cultus", + "candidate_score": 0.653306, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_108_110", + "bdc_text": "An presbyteri et episcopi gradus iure divino sic dividantur , ut hi ius ordinationis teneant . An episcopi cultus et cerimonias novas possint instituere , iidem an traditiones προς ἐν ταξίαν spectantes possint condere . An occupandi gubernandique imperia ius tenere :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_286", + "psc_text": "vetustissimae catholicae Ecclesiae leges, in Constitutionibus quae sub apostolorum nomine circumferuntur scripto consignatae; et illa potissimum, qua cautum est ne presbyteri et diaconi sine sententia episcopi aliquid perficere possent, quemadmodum ne inscio proprio episcopo parochias sibi assignatas deserere auderent. Si igitur, veteri Ecclesiae disciplina et ordine 63 spectatis, alia erant episcoporum suprema jura, alia vero presbyterorum simplicium, qui in suis obeundis muneribus ab episcopis omnino pendebant, minime intelligere possum quo animo, quove fundamento ductus Beausobre contendere potuerit Diodorum, seu Tryphonem, qui tertio vergente Ecclesiae saeculo, ruralem seu suburbanam regebat paroeciam, Archelao proprio episcopo praesente, ab ea congressione minime destitisse, aut desistere potuisse, ad quam Manes audacius eum provocaverat? An ei licuisset coram proprio episcopo, cujus legatione in rectoris aut praesidis munere fungebatur, cum haeretico et versuto homine disputare? Qui id facere sine injuria potuisset? Quandoquidem et episcopo praesente, nec tingere, id est baptizare, vel aliquod aliud sacrun munus obire debuisset;", + "candidate_score": 0.653101, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_468_470", + "bdc_text": "Curaturum se , ut pro uno contionatore decem substituantur , proque eorum moderatione sponsurum . Sin autem hanc quoque tam honestam postulationem reficerent , se principibus suis significaturos esse , neque legatis neque doctrinae ipsorum amplius hic locum esse . Senatus et ratione sua ductus , et hac hominum nostrorum oratione motus , contionem hoc tempore minime abrogandam esse iudicabat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_765", + "psc_text": "teste Quesnello, consessus vocabulum continet; atque tandem sequentibus rationibus Baronium urgent: Sed non opus concilio (quod revera S. Prosper non commemorat) quoniam non de proscribenda nova haeresi aut de fide asserenda agebatur, sed de poena juxta canonem Ecclesiae sancienda; neque concilium est ubi cum sacerdotibus pars senatus ET PARS PLEBIS EST. Frigidis igitur hisce ratiunculis eam Concilii vocem penitus esse oblitterandam sibi persuadent. Sed non haec Quesnellum Pagiumque pudent? Summane cum libertate aliorum dicta carpere et notare audent, ut rebus omnino insulsis fallacibusque conjecturis Baronium urgeri posse arbitrentur? Nimis anxie revera nodum quaerunt in scirpo dum partium studiis indulgent, nova excogitantes; et cum contentionem de vocibus dumtaxat instituunt, et longe a veritate abscedunt, tum contra veritatis umbram luctari nituntur. Quamvis ergo re ipsa ad scopum nostrum ejusmodi causa non videatur pertinere, nihilo secius, ne clarissimi viri Baronii opinio inulta remaneat, antequam Exercitationes in S. Leonis Opera de Manichaeorum causa ad", + "candidate_score": 0.652961, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_126_128", + "bdc_text": "Itaque omnium animi antea ad aliquam concordiae spem arrecti , hac fama consternati fuerunt , nec quisquam inventus est , qui pollicitationibus Caesaris fidem ullam habendam esse iudicaret : qui de pace pollicens hostilia interim exerceret . Ita enim sapientes homines iudicabant , quoniam Caesar suam de religione sententiam veram , nostram falsam esse persuasum haberet adeo , ut exquisitissimis tormentis hanc firmare , illam extirpare institueret , non simul et pacem simulandam , et hostiles minas intendendas fuisse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_378", + "psc_text": "figmenta, praedicationibus et disputationibus propagarunt? Quod quidem felicius ipsis contingere potuit, quando freti armorum strepitu atque potentia, aut quando dignitatum auctoritate vel scientiarum doctrina celebriores facti, vel denique quando aliquo principum saeculi praesidio assecuto, omnique verecundiae atque timoris 83 freno spreto, liberum eis esse potuit suarum opinionum pravitate, aliorum animos, mores et fidem corrumpere atque pervertere. Archelaum itaque plaudentibus sibi populis manifestare non tantum oportebat suae catholicae legis adversarium nulla vera atque genuina sacrarum Scripturarum scientia et cognitione pollere, sed praecipua nostrae fidei mysteria evertere et suis fabulis abolere: tum etiam omnibus naturae, tum fortunae bonis atque adjumentis fuisse exspoliatum; ita ut ejus nomen, mali mores atque facinora, pluribus nationibus jam tum explorata, prorsus ubique abominarentur. Quid ergo criminis in ejusmodi narratione et agendi ratione deprehendi possit, prorsus non video. Igitur ultro dato quod populus qui apud Diodoridem disputationem auditurus convenerat nihil prorsus in Manem fuisset commotus, an non S.", + "candidate_score": 0.652798, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_505_507", + "bdc_text": "sed alia et maior erat , cur sibi genus hoc colloquii fugiendum esse censerent . Intutum enim esse iudicabant , teste remoto , cum illis quicquam agere , quorum de fide erga se dubitare multis ex causis cogeret . Itaque haec quoque spes privati colloquii praecisa adversariis fuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_746", + "psc_text": "Grave facinus est ejusmodi silentium (ait S. P.) in quod extrema die Dominus animadvertet, quamvis cum haereticis societatem nec habuerint, nec iisdem erroribus fuerint labefactati. Aurea certe sunt S. Leonis verba: Et qui tales non prodendos putant, in judicio Christi inveniantur rei de silentio, etiam si non contaminarentur assensu. 8. Sed ad expeditiorem adhuc viam aperiendam, facillimumque modum praescribendum, pro hujusmodi delationibus faciendis, et ut aditum iis praecluderet qui putarent grave, difficillimum periculisque plenum esse coram tanto judice se sistere ad prodendos de haeresi suspectos, negotium praepositis ecclesiarum Romanae urbis demandat, ut singuli fideles celerrime et expedite, sine rubore et verecundia, excusso omni timore atque ignominia, haereticorum nomina mores et domos deferant. Etiam ad hanc vos hortamur industriam, ut Manichaei ubicumque latentes vestris presbyteris publicetis. Magna est enim pietas prodere latebras impiorum, et ipsum in eis cui serviunt diabolum debellare. Sed et hujus pietatis magnitudinem et excellentiam paulo etiam post", + "candidate_score": 0.652689, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_592_594", + "bdc_text": "Illud autem , quod adversus omnem usum forensem , et contra omnem publicae et privatae actionis naturam erat , acta res ut ne per singula , sed summis tantum capitibus , notaretur , valde mirati sunt nostri , prorsusque inexpectatum fuit , cur nunc denique id denegaretur , quod esset constitutum ab ipsis prius . In ipsa quippe iuramenti forma , ut acta singula scriberentur , cautum fuit . Ne vero conclusiones , et a suis apodixibus avulsae , odiosaeque apud adversarios antea , plus nunc odii excitaturae videbantur , post contentionem obtrusae , utpote quae cum instituere animum nullius possent :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_633", + "psc_text": "inter Manichaeos morum dissimilitudinem molestissime ferens, omnes in suam domum congregatos ad vivendum secundum eamdem regulam in Manichaei epistola propositam compellere nitebatur. Multis (ait Augustinus) intolerabile visum, abscesserunt; remanserunt tamen pudore non pauci. 138 Coepit ita vivi, ut placuerat, et ut tanta praescribebat auctoritas, cum interim auditor ille (Constantius videlicet) vehementer omnes ad omnia cogeret, neminem tamen quod non prior ipse susciperet. Interea rixae inter electos oriebantur creberrimae; objiciebantur ad invicem crimina: quae ille omnia gemens audiebat, dabatque operam ut se ipsos in jurgando incautissime proderent. Prodebant nefanda et immania. Atque, paucis interjectis, subdit Augustinus: Quid plura? coacti aliquando murmuraverunt sustineri illa mandata non posse, inde in seditionem abeuntes. 5. Nemini interim autem prolixior haec nostra oratio videatur quam esse oportebat. Nemo praeterea nostram scribendi rationem reprehendat, quod res in Africa contra Manichaeos gestas cum iis quae diu antea Romae contigerant permiscere voluerimus. Etenim ut a Carthaginensibus episcopalibus gestis parumper", + "candidate_score": 0.652631, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_102_104", + "bdc_text": "Tertia de votis monasticis et cultu electitio . Quarta de primatu papae et potestate Ecclesiae : quae quidem quaestiones has habebat :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_285", + "psc_text": "Nobis autem presbyteros, secundo labente et tertio ineunte Ecclesiae saeculo, imparem habuisse in divinis rebus agendis cum suis episcopis auctoritatem et jurisdictionem, inter alios auctor est Tertullianus, qui horum ministeria episcoporum juribus opponens et comparans, ait: Summus sacerdos, qui est episcopus, jus habet dandi baptisma; dehinc presbyteri et diaconi, non tamen sine episcopi auctoritate, propter Ecclesiae honorem, quo salvo, salva pax est. Tres ergo ecclesiasticos ordines Tertullianus distinxit, sua unicuique jura tribuendo. Non enim dixisset presbyteros et diaconos sine episcoporum auctoritate tingere non posse, si utrique, episcopo nimirum et presbytero fuisset communis honor atque potestas. Cui sane concinunt Carthaginenses et vetustissimae catholicae Ecclesiae leges, in Constitutionibus quae sub apostolorum nomine circumferuntur scripto consignatae; et illa potissimum, qua cautum est ne presbyteri et diaconi sine sententia episcopi aliquid perficere possent, quemadmodum ne inscio proprio episcopo parochias sibi assignatas deserere auderent. Si igitur, veteri Ecclesiae disciplina et ordine 63 spectatis, alia erant", + "candidate_score": 0.652579, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_102_104", + "bdc_text": "Tertia de votis monasticis et cultu electitio . Quarta de primatu papae et potestate Ecclesiae : quae quidem quaestiones has habebat :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_283", + "psc_text": "perquisitos et comprehensos fuisse, cum ex Ignatii, Polycarpi, Petri et Dionysii martyrio, cum ex Romanorum episcoporum qui usque ad Justini tempora Petri thronum conscendere meruerunt glorioso fine satis superque exploratum est. 4. Si itaque iis conventibus in oppidis et ruri Dominicis diebus celebratis aliquis praesidens et praefectus, qui rem sacram faceret, communiter praeerat, jam cadit primum Beausobrianum commentum: videlicet, episcoporum et presbyterorum vocabula primis tribus prioribus saeculis usurpata fuisse ad eamdem personam, auctoritatem potestatemque significandam. Hanc enim cantilenam post Aerium recantarunt Blondellus, Salmasius, caeterique puritanae scholae magistri. Qui ad pravum sensum Actorum et Pauli verba detorquentes, unam atque eamdem fuisse, nedum apostolorum temporibus, sed subsequentibus saeculis, presbyterorum et episcoporum dignitatem et potestatem perperam contendere ausi sunt, quorum naenias refellere praesentis otii esse haud potest. Praesertim cum inter caeteros clarissimos viros qui de hocce discrimine disputarunt doctissimus Petavius abundantius id praestiterit. Nos vero, ut ultro fortius perstringamus Beausobre, satius duximus ad", + "candidate_score": 0.652, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_373", + "bdc_text": "Caesaris legatus , tolerabilius iudicans pontificis authoritatem prorsus dissimulari , quam illius legatum , coram se teste , aliqua ignominia affici , cum crederet nostros protestatione contra pontificem gravi usuros esse , omni studio laboravit ut ne privatum , sed ut commune partis utriusque responsum daretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_517", + "psc_text": "Cum igitur synodus illa dumtaxat provincialis fuerit, et illius canones non nisi ex apostolicae sedis suffragio robur et approbationem obtinuerint, ut ipsi conciliorum collectores etiam fatentur, quid nostra intererit, an Osius Cordubensis ibidem pro apostolica sede legationem fuerit functus. 7. Altera vero causa ex nostra erga clarissimum doctissimumque virum aequitate desumpta est. Nam cum hic Romae, paucis abhinc annis, in solemni pontificia conciliorum Academia, coram sanctissimo domino nostro Benedicto papa XIV, magno totius litterarii coetus plausu, singulas obscuras difficilesque quaestiones, quae de Gangrensis concilii tempore, canonibus, auctoritate et confirmatione jam pridem excitatae fuerunt, et in posterum a critices studiosis excitari possunt, summa eruditione Rmus P. Antoninus Bremond Dominicanae familiae cultor eximius, et in Casanatensi Bibliotheca Theologus insignis, jam vero totius ordinis Praedicatorum magister generalis, qui pro eximia sui animi benignitate nos maximo amore complectitur, expediverit et illustraverit, minime in praesens licere potest de iisdem rebus sermonem instituere. In hac enim", + "candidate_score": 0.651808, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_522_524", + "bdc_text": "Hoc si reciperent nostri , fieri colloquium posse , valde se sperare . Ad haec nostri : Excusatione morae moram necti , et nunc denique post duos menses novam colloquii formam quaeri , neque Hagnoici instituti sententiam hanc esse , ut una ex parte sententia unica , de plurimorum tantum suffragio collecta parti alteri proponeretur , pauciorum si qua esset non proponeretur , sed reservaretur , ac seorsim Caesari exhiberetur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_783", + "psc_text": "Quid ergo mirum si, priusquam ejusmodi obligationes cum populo tum presbyteris indiceret, novum canonem in similibus causis perpetuo servandum condere voluerit? Nihil enim aliud ipse petebat, nisi incolumitatem religioni et catholicis cunctis, et propterea, convocato coetu et facto judicio, partem senatus et partem plebis etiam adhibuit, generalem morum regulam condendo, cujus nexui omnium conscientia astringeretur, et a qua nemo sine criminis nota posset recedere. Nunc vero ambo critici sibi plaudere possent cum in difficiliorem nodum inciderem, quem forte Herculem arbitrantur, cum quasi ex tripode dixerint: Neque concilium est, ubi cum sacerdotibus pars senatus et pars plebis est. 5. Haec postrema porro annotatio Baronium urgeret, si vera esset, si firma, si denique, contra sacrorum synodorum sanctiones et divini juris regulas, simul cum sacerdotibus et presbyteris senatus parte coeunte et parte plebis, Manichaeorum causa fuisset judicata et definita. At imprimis dubiae omnino fidei est illud assertum, plebis partem accitam, et adductam fuisse,", + "candidate_score": 0.651761, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_524_526", + "bdc_text": "Excusatione morae moram necti , et nunc denique post duos menses novam colloquii formam quaeri , neque Hagnoici instituti sententiam hanc esse , ut una ex parte sententia unica , de plurimorum tantum suffragio collecta parti alteri proponeretur , pauciorum si qua esset non proponeretur , sed reservaretur , ac seorsim Caesari exhiberetur . Scire se , diffiniendum hic nihil esse , nec etiam postulare , ut suffragiorum pluralitate certetur : ac de Caesaris in hoc rescripto sententia satis constare .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_783", + "psc_text": "Quid ergo mirum si, priusquam ejusmodi obligationes cum populo tum presbyteris indiceret, novum canonem in similibus causis perpetuo servandum condere voluerit? Nihil enim aliud ipse petebat, nisi incolumitatem religioni et catholicis cunctis, et propterea, convocato coetu et facto judicio, partem senatus et partem plebis etiam adhibuit, generalem morum regulam condendo, cujus nexui omnium conscientia astringeretur, et a qua nemo sine criminis nota posset recedere. Nunc vero ambo critici sibi plaudere possent cum in difficiliorem nodum inciderem, quem forte Herculem arbitrantur, cum quasi ex tripode dixerint: Neque concilium est, ubi cum sacerdotibus pars senatus et pars plebis est. 5. Haec postrema porro annotatio Baronium urgeret, si vera esset, si firma, si denique, contra sacrorum synodorum sanctiones et divini juris regulas, simul cum sacerdotibus et presbyteris senatus parte coeunte et parte plebis, Manichaeorum causa fuisset judicata et definita. At imprimis dubiae omnino fidei est illud assertum, plebis partem accitam, et adductam fuisse,", + "candidate_score": 0.65156, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_495_497", + "bdc_text": "Ad hanc igitur rupem cum essent luctati frustra diu , desperata re , hunc impetum a caeteris abstinuerunt , sic cum illis actum fuit , igitur cum omnes iam vias frustra ad colloquium publicum , qualiter ipsi volebant , peragendum tentassent adversarii , ad privati colloquii rationes totos se converterunt . Principio legatus per privatum hominem egit cum Melanchtone nostro , eam in rem ut consentire vellet , multis ostendens , nisi id faceret , de colloquio hoc quidem tempore prorsus actum esse . Huius postulationis eadem adversariis causa , quae morae fuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_376", + "psc_text": "comprimendum, silentium indicere debuit Archelaus. Nec alia de causa, nisi quia populus ille in Manem jam invehi nitebatur; verba enim haec postrema, quae exscripsimus, ejusdem populi animos in haereticum fuisse commotos evidentissime patefaciunt. Cum igitur Archelaus, sano adhibito consilio, eidem populo verba facere promisit de hujus haeretici persona, conditione, patria, institutis atque flagitiis, censuit sua narratione posse sibi conciliare attentionem auditorum qui convenerant, et interim latam aperire viam Maneti aufugienti, ut sibi suae vitae et incolumitati praesidia pararet. Atque tandem ita factum est ut ille, vias quibus venerat repetens, transito fluvio, ad Arabionis castellum pervenit. 5. Sed confingamus adhuc Diodoridis populum iracundiae et odii motibus in Manem non fuisse jam excitatum, quid inde? Jam Archelaus in manifestanda Manetis vita atque flagitiis voluit commovere populum, ut, haeretico comprehenso, is tamquam victima postmodum a Persis mactanda et sacrificio interficienda, caute duceretur? Quis enim sine temeritatis nota id poterit judicare? Cum potius arbitrari", + "candidate_score": 0.650278, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_449_451", + "bdc_text": "Nam et contionem publicam avertere sunt conati , et suffragia trium istorum , qui inter ipsos a nobis stabant , praeripere , et privatum colloquium ex publico facere . De unaquaque re paucis dicemus . Questi de contionibus , ut maxime concordiam remorantibus apud legatum gravissime fuere .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_742", + "psc_text": "in iis quae ad religionem et morum instituta pertinent, novitatibus adhaerere, cum novatoribus societatem inire, vel in consortium venire, quae confusio, quae perturbatio in sacris et humanis rebus non consurgeret? qualis inter cives dissensio? quanta denique varietas in ritibus, in caeremoniis, in sacrificiis? Nonne praeterea inter sacerdotes caeterosque altarium ministros gravissima exardescerent jurgia, invidiae, dissensiones, et perpetua bella? Ut igitur hisce malis occurrerent, senatus et rerumpublicarum magistratus, et sacerdotum collegia, ad publicae tranquillitatis bonum et incrementum, apud ethnicos etiam decreverunt ne privatis hominibus liceret prorsus quidpiam de patriis legibus mutare, nova instituta confingere, diis honores decernere, extraneorum ritus, et mores persequi, in horum clientelam 161 venire, vel istorum conventus frequentare, ne, oborto gravi discrimine inter cives, priora periclitarentur instituta. Ea de re luculentissime disseruerunt sacri profanique scriptores, ut apud Titum Livium et Tertullianum videre est. Itaque S. nostri pontificis mandatum, potissimum in veteris et novae legis praeceptis fundatum erat, quibus", + "candidate_score": 0.650077, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_522_524", + "bdc_text": "Hoc si reciperent nostri , fieri colloquium posse , valde se sperare . Ad haec nostri : Excusatione morae moram necti , et nunc denique post duos menses novam colloquii formam quaeri , neque Hagnoici instituti sententiam hanc esse , ut una ex parte sententia unica , de plurimorum tantum suffragio collecta parti alteri proponeretur , pauciorum si qua esset non proponeretur , sed reservaretur , ac seorsim Caesari exhiberetur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_773", + "psc_text": "et conventus, et consessus, atque judicium reipsa est? Secum interim haec ambo critici reputent, ac denique non Baronio, sed sibi potius gravem imputent lapsum. Arbitrari praeterea opus est cum ista annotaret, dormitasse Quesnellum, aut saltem sibi fuisse blanditum, suos lectores tam oscitantes futuros, aut caecutientes, ut pro judicio consessum legere potuerint. Nec enim Valentinianus in sua novella consessus voce usus est, sed judicii, atque ita esse legendum, ipse Quesnellus probavit, quia Valentiniani novellam typis committens, haec evulgavit: Quae, et quam dictu audituque obscena in judicio papae Leonis coram senatu amplissimo manifesta ipsorum confessione patefacta sunt. Nec praeterea ab exordio usque ad finem vocabulum illud consessus umquam occurrit. 4. Jam tempus tandem est ut hisce vocibus relictis ad ipsas res gradum faciamus, singillatim caetera amborum criticorum argumenta perpendentes, quae nisi mea me fallat opinio, ita viribus carent, ut neque nervos, neque aculeos habeant, quibus perstringere aut urgere possint Baronium. Ad primum", + "candidate_score": 0.649696, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_236_238", + "bdc_text": "Nostri vero permulta in iis necessario desiderabant . Gravabat enim principio , non quod legati Ferdinandi in colloquium adhiberentur , sed quod hi quidem adhiberentur , nostri vero excluderentur , qui supra hos ter denos et pauci et praestantes viri , et tales denique erant , quibus cum isti ter undeni nostri consilia omnia communicare necesse haberent . Itaque absurdum videbatur colloquio excludere , et principum ad hoc colloquium legatos et eorum qui in colloquio essent consiliorum omnium socios .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_788", + "psc_text": "exercendam, exemplo religiosi principis Constantini, synodo interesse voluimus. Ita Marcianus Chalcedonenses PP. allocutus est. Numquid nec istud erit concilium, in quo cum sacerdotibus imperator, senatus, provinciarum et negotiorum praefecti, et pars populi fuerunt? nugae merae; apage figmentum! Conciliorum enim veritati hominum laicorum etiam congregatio minime obesse potest, si episcopi dumtaxat, eorumque legati, vel alii religiosarum familiarum ministri et cultores, ecclesiasticas causas pertractent et fidei negotia definiant; si denique isti soli veluti judices synodalibus sanctionibus subscribant. Nec propterea principes, magistratus, plebs ipsa, omni munere in conciliis carerent, si veluti idonei testes et veritatis vindices admittantur et advocentur, ut fieri solet. Ne autem ejusmodi discrimen laicos inter et Ecclesiarum ministros in Leonino Manichaeorum conventu minime servatum fuisse quispiam suspicetur, vellem, quaeso, ad S. pontificis loquendi formulam animadverteret, qua describit prius episcopos et presbyteros secum veluti in judiciorum tribunali residentes, tum deinde ait, congregatis Christianis viris ac nobilibus, jussisse electos et electas eorum", + "candidate_score": 0.649582, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_572", + "bdc_text": "Verum Dei cultum adversus idololatricum et corruptum , veram dei invocationem contra superstitiosam et simulatam defendi .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_415", + "psc_text": "Deus veritatis. Et propter hoc quicumque in illum Deum sperant . . . cum ipso habent vinculis tradi, quia non speraverunt in Deum veritatis. Ille enim secundum concupiscentias suas locutus est cum eis. Haec, inquam, in Deum optimum maximum maledicta referre et exscribere nos pudet, nostraque sancta horret religio. Praesertim cum ex eodem Turbone edoceamur magnum illum et honorabilem Dominum Sabaoth, cujus nomen coelorum angeli adorant, orbis terrarum creaturae cum timore venerantur, et inferorum gentes contremiscunt, cujus natura summa bonitas, et virtus omnipotentia est, impeterent ipsi tam audacter et contemnerent, dicentes naturam habere hominis, et patrem esse concupiscentiae. Et propterea simpliciores adorant concupiscentiam, deum eam putantes. Hunc ergo Deum, quem malitiae et peccati auctorem esse contendunt, cum Judaeis, Christianis atque gentilibus eum adorantibus vinculis esse tradendum, ex Scythiano, hujus sectae seniore principe, asseverabant. Quae quidem omnia non nisi a stolidis flagitiosisque hominibus poterant excogitari. 6. Sunt tamen duo adhuc praecipua", + "candidate_score": 0.649344, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_431_433", + "bdc_text": "Iniquum etiam hoc et contra legationis fidem esse putabant , quod substituti , quos ex legatorum nostrorum numero subsidio notariis adiunxeramus , domum reversi , quid actum esset , narrare ne iis quidem auderent , unde essent missi . Easdem postulationes causasque , cum apud legatum Caesaris eodem die exposuissent nostri , legatus actorum copiam ideo partibus non necessariam esse iudicabat , quoniam liberum colloquium hoc et extra diffinitionis periculum esset , deinde videri intutum putabat , ut partibus committeretur . Edi enim sine ingenti multorum offendiculo non posse , omnem hanc turbam natam ex incerta librorum editione fuisse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_515", + "psc_text": "Leonis M., Romanorum pontificum, decreta patefaciunt. Nec vero me latet ejusmodi Ossii Cordubensis pro apostolica sede in concilio Gangrensi legationem, non tantum a Petro de Marca atque Pagio in dubium revocari; sed absolute omnino inficiari. Et ea de causa potissimum, quia hujus nomen in Actis, quae supersunt, non primo, sed quartodecimo loco inter aliorum episcoporum nomina legendum occurrit. Sed in hisce quaestionibus dirimendis haud semper episcoporum praerogativas ex ordine quo in codicibus horum nomina descripta sunt repetere juvat, ut ipsi de Brittone Trevirensi episcopo, in Priscillianistarum historia, contra Tillemontium, aliosque demonstrabimus. Nam quandoque Amanuensium errore, et codices corrumpi, aut saltem genuinus eorumdem episcoporum ordo perturbari potuit. Verum duplici de causa hanc congressionem nunc devitandam esse arbitror. Prior ex nostro hujus conscribendae historiae scopo desumitur. Non enim nos sumus ex iis qui dubiis valdeque obscuris rebus adhaerentes apostolicae sedi jura asserere et vindicare quaeramus. Nimis profecto indecens aut turpe foret in", + "candidate_score": 0.649289, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_370_372", + "bdc_text": "Neque consilium hoc illos fefellit . Nam quia non venisse se pontificis , sed Caesaris nomine professus est , recta a nostris protestatione ut pontificis legatus exclusus non fuit . Sed longa post hanc orationem deliberatio et partium inter se , et seorsim , et partium cum legato Caesaris fuit , qui dum pontificis legato respondendum esset , quaereretur , intercessit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_517", + "psc_text": "Cum igitur synodus illa dumtaxat provincialis fuerit, et illius canones non nisi ex apostolicae sedis suffragio robur et approbationem obtinuerint, ut ipsi conciliorum collectores etiam fatentur, quid nostra intererit, an Osius Cordubensis ibidem pro apostolica sede legationem fuerit functus. 7. Altera vero causa ex nostra erga clarissimum doctissimumque virum aequitate desumpta est. Nam cum hic Romae, paucis abhinc annis, in solemni pontificia conciliorum Academia, coram sanctissimo domino nostro Benedicto papa XIV, magno totius litterarii coetus plausu, singulas obscuras difficilesque quaestiones, quae de Gangrensis concilii tempore, canonibus, auctoritate et confirmatione jam pridem excitatae fuerunt, et in posterum a critices studiosis excitari possunt, summa eruditione Rmus P. Antoninus Bremond Dominicanae familiae cultor eximius, et in Casanatensi Bibliotheca Theologus insignis, jam vero totius ordinis Praedicatorum magister generalis, qui pro eximia sui animi benignitate nos maximo amore complectitur, expediverit et illustraverit, minime in praesens licere potest de iisdem rebus sermonem instituere. In hac enim", + "candidate_score": 0.648899, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_90_92", + "bdc_text": "His igitur duobus et viginti diebus , dum praesidum adventus necessarius expectatur , ne nihil agerent nostri de doctrina experiri ac futurum certamen praesentare volebant . Haec congressio talis fuit . Conveniebant enim docti nostrae partis homines inter se , atque articulus aliquis in commune proponebatur , omniumque de ea re sententia audiebatur ordine .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_282", + "psc_text": "lustrare, et exspectata populi frequentia et multitudine eos conventus facere et absolvere, de quibus in praesentiarum sermo est. Nec praeterea arbitrari licebit uniuscujusque dioecesis Christianum populum, die Dominico recurrente, omnibus aliis sepositis curis, ex qualibet dioecesis parte, ad episcopales sedes confluere potuisse. Nam imprimis Justinus, in 62 oppidis et ruri sacros conventus habitos fuisse asseverat. Tum deinde locorum distantia, longiora itinera mulieribus et pueris senibusque aggredi vetuisset; atque tandem facile ab imperialibus ministris comprehendi potuissent, si turmatim, statutis horis, in quemdam determinatum locum, coram proprio et unico episcopo se debuissent colligere. Episcopos enim ad necem tum semper ab imperatorum ministris perquisitos et comprehensos fuisse, cum ex Ignatii, Polycarpi, Petri et Dionysii martyrio, cum ex Romanorum episcoporum qui usque ad Justini tempora Petri thronum conscendere meruerunt glorioso fine satis superque exploratum est. 4. Si itaque iis conventibus in oppidis et ruri Dominicis diebus celebratis aliquis praesidens et praefectus, qui rem sacram", + "candidate_score": 0.648871, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_109_111", + "bdc_text": "An episcopi cultus et cerimonias novas possint instituere , iidem an traditiones προς ἐν ταξίαν spectantes possint condere . An occupandi gubernandique imperia ius tenere : an singulare privilegium prophetiae supra apostolatum et episcopatum existat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_286", + "psc_text": "vetustissimae catholicae Ecclesiae leges, in Constitutionibus quae sub apostolorum nomine circumferuntur scripto consignatae; et illa potissimum, qua cautum est ne presbyteri et diaconi sine sententia episcopi aliquid perficere possent, quemadmodum ne inscio proprio episcopo parochias sibi assignatas deserere auderent. Si igitur, veteri Ecclesiae disciplina et ordine 63 spectatis, alia erant episcoporum suprema jura, alia vero presbyterorum simplicium, qui in suis obeundis muneribus ab episcopis omnino pendebant, minime intelligere possum quo animo, quove fundamento ductus Beausobre contendere potuerit Diodorum, seu Tryphonem, qui tertio vergente Ecclesiae saeculo, ruralem seu suburbanam regebat paroeciam, Archelao proprio episcopo praesente, ab ea congressione minime destitisse, aut desistere potuisse, ad quam Manes audacius eum provocaverat? An ei licuisset coram proprio episcopo, cujus legatione in rectoris aut praesidis munere fungebatur, cum haeretico et versuto homine disputare? Qui id facere sine injuria potuisset? Quandoquidem et episcopo praesente, nec tingere, id est baptizare, vel aliquod aliud sacrun munus obire debuisset;", + "candidate_score": 0.648867, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_593_595", + "bdc_text": "In ipsa quippe iuramenti forma , ut acta singula scriberentur , cautum fuit . Ne vero conclusiones , et a suis apodixibus avulsae , odiosaeque apud adversarios antea , plus nunc odii excitaturae videbantur , post contentionem obtrusae , utpote quae cum instituere animum nullius possent : interim ut res involutae , omniumque calumniis expositae , quorsuncunque cuiusque animus tulisset , detorquerentur ac depravarentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_867", + "psc_text": "Vel tandem si exstabant, num ita forte in Syrorum scriniis delitescebant, et in fidas includebantur custodias, ut non nisi novissimis hisce temporibus Assemani studio et laboribus in hominum notitiam pervenire potuerint? Certe Assemanus, qui ejusmodi Opera suis animadversionibus illustranda suscepit, nec unum dumtaxat scriptorem fide dignum laudat, qui talia Opera Xenaiae adjudicet. Et quamvis quandoque ad unum aut alterum testem provocet, hos tamen tamquam Eutychianos et Monophysitas carpit, vellicat atque condemnat. Praeterea, deficientibus jam supparum scriptorum testimoniis atque consensu, an non exquirenda forent ad Xenaiae epistolas consonantia responsa? Scripsit ille ad imperatorem Zenonem et ad monachos diversorum monasteriorum incolas. Ubi, quaeso, horum omnium responsa, ut rimemur an sibi concinnant, vel iis aliqua nota insit quae eruditis oleat suppositionem? Ego enim cum in tanto versarer discrimine, suspicione maxima adducebar falso Opera illa Xenaiae ab aliquo sycophanta fuisse afficta. Suspicionem actitavit cl. Assemani agendi ratio: qui in gravissimis offendens scopulis, quos praecavere", + "candidate_score": 0.648721, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_389_391", + "bdc_text": "Quanquam enim haec sententia pontificis Romani multis iam annis fuit , ut ne colloquium nobiscum iustum ullum haberetur , tamen quia id nostri semper urserunt , simulare saltem aliquem congressum adversariis necesse fuit . Itaque cum duae res ipsis propositae essent , altera , extra iactum dimicare , et hostem procul lacessere : altera , dilati interceptique colloquii causam in nos convertere :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_770", + "psc_text": "ut quia saluberrime a SS. Patribus constitutum est binos in annis singulis episcoporum debere esse conventus. Duorum itaque criticorum causa jam in deterius ivit, cum Leo ipse, Nicaenorum etiam PP. vestigiis inhaerens, conventus voce uti voluit, ad innuendas tum provinciales, tum generales synodos, ut multis aliis exemplis etiam ex sancti pontificis Operibus depromptis, magis atque magis evinci posset. Nec eadem causa firmior evadere potest ob alteram vocem consessus, quam veteres ad innuendum concilium adhibuisse patefacit celebris magni imperatoris Constantini oratio, qua Nicaenos Patres in coetum congregatos allocutus est. Quoniam (inquit) mihi admodum in optatis fuit, amici charissimi, isto vestro consessu aliquando frui. Et paulo post, iisdem Patribus gratulatus quod, privatis studiis depositis, pacifice sine animorum contentionibus ad synodalia gesta procederent, subdit, Ac tametsi laetor equidem vehementer, cum jam vestrum consessum intueor, tunc tamen arbitror, etc. Me interea tamen pudet in hasce tricas conjectum negotium facere cum hominibus qui prima scientiarum", + "candidate_score": 0.648662, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_411_413", + "bdc_text": "Omnia scripta dictaque colloquii huius , a se annotata et in ordinem digesta notarii conservarent , ac nihil nec adderent , nec detraherent : actorum copiam nulli extra colloquium facerent : nec ullo pacto cuiquam , quicquam ea de re communicarent , sed simul ac descripta per amanuenses essent , ad se reciperent :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_728", + "psc_text": "excepit, et ab ecclesiasticis scribis in tabulas exarata (ut antea in Ecclesia Carthaginensi 158 factum fuerat), quae tandem ad posterorum memoriam in Romanae Ecclesiae archivis reponi et custodiri S. Leo mandavit, sicut ipse non semel, et iterum, sed tertio saltem in suis scriptis testatus est. Sermone itaque pluries laudato dicitur: Omnium par fuit horum, et una confessio, et patefactum fuit exsecratum, quod aures nostrae vix ferre potuerunt. De quo ne apertius loquentes castos offendamus auditus, gestorum documenta sufficiunt: quibus plenissime docetur nullam in hac secta pudicitiam, nullam honestatem, nullam penitus reperiri castitatem, in qua lex est mendacium, diabolus religio, sacrificium turpitudo. Summatim hic et veluti in compendio quae in Actorum monumentis continebantur S. pontifex annuntiat. Sed serm. 4 de Epiphania cap. 5, recensitis primum multis Manichaeorum dogmatibus, iterum subjicit: Prosit universae Ecclesiae quod multi ipsorum (Manichaeorum videlicet), Domino miserante, detecti sunt, et in quibus sacrilegiis viverent eorumdem confessione patefactum est.", + "candidate_score": 0.648653, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_228_230", + "bdc_text": "Istud autem quod fieri in omnibus ut litigationibus ita arbitrationibus solet , ut is qui arbiter aliqua in re sit , idem in eadem re cum eo , cuius est arbiter , aut nihil , aut non magis in una quam in altera parte communicet , istud hic minime custodiebatur . Eorum enim consilio , qui in adversaria parte erant , illi qui erant arbitri , cuncta gerebantur , eosdemque homines , cum agendum contra nos esset , inter adversarios : cum de nobis arbitrandum , inter arbitros stare vidisses , et eos quidem plerosque maxime et veritati et nobis infestos , quod illorum libelli seditiosissimi non ita pridem emissi palam declarant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_633", + "psc_text": "inter Manichaeos morum dissimilitudinem molestissime ferens, omnes in suam domum congregatos ad vivendum secundum eamdem regulam in Manichaei epistola propositam compellere nitebatur. Multis (ait Augustinus) intolerabile visum, abscesserunt; remanserunt tamen pudore non pauci. 138 Coepit ita vivi, ut placuerat, et ut tanta praescribebat auctoritas, cum interim auditor ille (Constantius videlicet) vehementer omnes ad omnia cogeret, neminem tamen quod non prior ipse susciperet. Interea rixae inter electos oriebantur creberrimae; objiciebantur ad invicem crimina: quae ille omnia gemens audiebat, dabatque operam ut se ipsos in jurgando incautissime proderent. Prodebant nefanda et immania. Atque, paucis interjectis, subdit Augustinus: Quid plura? coacti aliquando murmuraverunt sustineri illa mandata non posse, inde in seditionem abeuntes. 5. Nemini interim autem prolixior haec nostra oratio videatur quam esse oportebat. Nemo praeterea nostram scribendi rationem reprehendat, quod res in Africa contra Manichaeos gestas cum iis quae diu antea Romae contigerant permiscere voluerimus. Etenim ut a Carthaginensibus episcopalibus gestis parumper", + "candidate_score": 0.648645, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_181_183", + "bdc_text": "Benevolentiam vero iactanti , cum et mandatum Brabanticum ( cuius ille autor esse credebatur ) et paucos ante dies exercita in nostros homines Vesontii crudelitas , quam etiam imperialis iuditii autoritate exequi conatus erat , repugnarent , fidem nemo habebat . Graviter etiam et acerbe ferebant nostri homines , quod omnis et domestici mali , et quantum in vicinis gentibus esset causa , nobis ut pestilentibus haereticis attribueretur . Presertim vero legati principum valde commoti , pro se quisque hanc a suo principe iniuriam repellandam esse iudicabant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_831", + "psc_text": "Cum vos persecuti fuerint, et dixerint omne malum adversum vos propter justitiam gaudete. Quod quidem interius gaudium, exterius dissimulare haud potens, benedictionem pro maledictione, honorificentiam pro contumeliis, charitatem pro odio imperatori sibi infenso studet rependere; ipsum tamen admonens ut divini judicis praecaveret indignationem, ne quanto ipse gravius offensus libenter remittebat, tanto cumulatius ab ipso offendente poena exigeretur. Non nihil hisce addit de maximo scandalo in Ecclesia tunc exorto, cum propter famosum libellum, quem ipse imperator in Ecclesiae caput conscripserat, tum propter anathemate damnatas Acacii, Severi et Acephalorum opiniones, quibus patrocinabatur; et statim ad varia S. P. provocat Scripturarum testimonia, ut inde imperator harum haereticarum opinionum depromat falsitatem. Interim vero cum pontificis animus, non suo, sed suae sedis honori majestatique prospicere 180 quaerit, ex eo vellicat et urget imperatorem, quod, humanis divinisque legibus spretis, cum magno imperialis coronae dedecore accusatoris et judicis partes adversus summum Ecclesiae pontificem subiret. Propterea eum increpat", + "candidate_score": 0.648317, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_20_22", + "bdc_text": "Sed a papa episcopi quidem Faltiensis , Aquilanus , Mutinensis , item Petrus Paulus Vergerius , et quem supra diximus Attrebatensis , et quem mox dicemus , Secoviensis , et post hos Pogius , perpetuus in aula Caesaris a pontifice legatus : et denique ab Anglo Rege Vvintoniensis , qui solutis iam Comitiis venit . Doctores vero Thomas Mutinensis , Magister sacri palatii , Robertus Rogt.", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_515", + "psc_text": "Leonis M., Romanorum pontificum, decreta patefaciunt. Nec vero me latet ejusmodi Ossii Cordubensis pro apostolica sede in concilio Gangrensi legationem, non tantum a Petro de Marca atque Pagio in dubium revocari; sed absolute omnino inficiari. Et ea de causa potissimum, quia hujus nomen in Actis, quae supersunt, non primo, sed quartodecimo loco inter aliorum episcoporum nomina legendum occurrit. Sed in hisce quaestionibus dirimendis haud semper episcoporum praerogativas ex ordine quo in codicibus horum nomina descripta sunt repetere juvat, ut ipsi de Brittone Trevirensi episcopo, in Priscillianistarum historia, contra Tillemontium, aliosque demonstrabimus. Nam quandoque Amanuensium errore, et codices corrumpi, aut saltem genuinus eorumdem episcoporum ordo perturbari potuit. Verum duplici de causa hanc congressionem nunc devitandam esse arbitror. Prior ex nostro hujus conscribendae historiae scopo desumitur. Non enim nos sumus ex iis qui dubiis valdeque obscuris rebus adhaerentes apostolicae sedi jura asserere et vindicare quaeramus. Nimis profecto indecens aut turpe foret in", + "candidate_score": 0.648059, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_450_452", + "bdc_text": "De unaquaque re paucis dicemus . Questi de contionibus , ut maxime concordiam remorantibus apud legatum gravissime fuere . Itaque in eam rem sic incubuit is , ut non mediocriter Senatum turbaret prorsus enim , ut in praesentiarum contio tolleretur , agebat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_517", + "psc_text": "Cum igitur synodus illa dumtaxat provincialis fuerit, et illius canones non nisi ex apostolicae sedis suffragio robur et approbationem obtinuerint, ut ipsi conciliorum collectores etiam fatentur, quid nostra intererit, an Osius Cordubensis ibidem pro apostolica sede legationem fuerit functus. 7. Altera vero causa ex nostra erga clarissimum doctissimumque virum aequitate desumpta est. Nam cum hic Romae, paucis abhinc annis, in solemni pontificia conciliorum Academia, coram sanctissimo domino nostro Benedicto papa XIV, magno totius litterarii coetus plausu, singulas obscuras difficilesque quaestiones, quae de Gangrensis concilii tempore, canonibus, auctoritate et confirmatione jam pridem excitatae fuerunt, et in posterum a critices studiosis excitari possunt, summa eruditione Rmus P. Antoninus Bremond Dominicanae familiae cultor eximius, et in Casanatensi Bibliotheca Theologus insignis, jam vero totius ordinis Praedicatorum magister generalis, qui pro eximia sui animi benignitate nos maximo amore complectitur, expediverit et illustraverit, minime in praesens licere potest de iisdem rebus sermonem instituere. In hac enim", + "candidate_score": 0.647928, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_204_206", + "bdc_text": "In eo responso actae gratiae Caesaris primum , mox legati erga Germanos , benevolentiae et studiis fuerunt : tum ei querelae , quae gravis et acerba in illius oratione fuit , sic est responsum . Videri frustra fieri , ut quisquam de magnis Imperii incommodis hoc tempore et loco quereretur , ubi de causis et remedio malorum inveniendo instituta esset deliberatio .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_831", + "psc_text": "Cum vos persecuti fuerint, et dixerint omne malum adversum vos propter justitiam gaudete. Quod quidem interius gaudium, exterius dissimulare haud potens, benedictionem pro maledictione, honorificentiam pro contumeliis, charitatem pro odio imperatori sibi infenso studet rependere; ipsum tamen admonens ut divini judicis praecaveret indignationem, ne quanto ipse gravius offensus libenter remittebat, tanto cumulatius ab ipso offendente poena exigeretur. Non nihil hisce addit de maximo scandalo in Ecclesia tunc exorto, cum propter famosum libellum, quem ipse imperator in Ecclesiae caput conscripserat, tum propter anathemate damnatas Acacii, Severi et Acephalorum opiniones, quibus patrocinabatur; et statim ad varia S. P. provocat Scripturarum testimonia, ut inde imperator harum haereticarum opinionum depromat falsitatem. Interim vero cum pontificis animus, non suo, sed suae sedis honori majestatique prospicere 180 quaerit, ex eo vellicat et urget imperatorem, quod, humanis divinisque legibus spretis, cum magno imperialis coronae dedecore accusatoris et judicis partes adversus summum Ecclesiae pontificem subiret. Propterea eum increpat", + "candidate_score": 0.647339, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_438_440", + "bdc_text": "Eo denique progressa haec disputatio fuit , ut penes Caesarem esse positum diceret , actorum copiam cui vellet permittere , se vero cum praesidibus ea de re acturum esse , ostendebatque vix se magno negotio rem huc perduxisse , conatos illos fuisse longe secus nobiscum agere , multa se dissimulare , illos interea se perdi clamare . Haec a nostris apud legatum sunt acta , quem aequiorem causae , quam praesides esse sperabant . Ab hoc deinde ad praesides ipsos est ventum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_515", + "psc_text": "Leonis M., Romanorum pontificum, decreta patefaciunt. Nec vero me latet ejusmodi Ossii Cordubensis pro apostolica sede in concilio Gangrensi legationem, non tantum a Petro de Marca atque Pagio in dubium revocari; sed absolute omnino inficiari. Et ea de causa potissimum, quia hujus nomen in Actis, quae supersunt, non primo, sed quartodecimo loco inter aliorum episcoporum nomina legendum occurrit. Sed in hisce quaestionibus dirimendis haud semper episcoporum praerogativas ex ordine quo in codicibus horum nomina descripta sunt repetere juvat, ut ipsi de Brittone Trevirensi episcopo, in Priscillianistarum historia, contra Tillemontium, aliosque demonstrabimus. Nam quandoque Amanuensium errore, et codices corrumpi, aut saltem genuinus eorumdem episcoporum ordo perturbari potuit. Verum duplici de causa hanc congressionem nunc devitandam esse arbitror. Prior ex nostro hujus conscribendae historiae scopo desumitur. Non enim nos sumus ex iis qui dubiis valdeque obscuris rebus adhaerentes apostolicae sedi jura asserere et vindicare quaeramus. Nimis profecto indecens aut turpe foret in", + "candidate_score": 0.647277, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_182_184", + "bdc_text": "Graviter etiam et acerbe ferebant nostri homines , quod omnis et domestici mali , et quantum in vicinis gentibus esset causa , nobis ut pestilentibus haereticis attribueretur . Presertim vero legati principum valde commoti , pro se quisque hanc a suo principe iniuriam repellandam esse iudicabant . Et responsum acriter fuisset , ni motus hos insecuta deinde consultatio partim , partim industria praesidum et legati mitigavisset .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_370", + "psc_text": "Diodoridis populo, non tantum Manichaicos circa fidem errores patefecit, sed etiam perpetrata ab iniquo eo homine graviora flagitia, ob quae publica Persarum regis auctoritate ad necem inquirebatur, in ea nihil prorsus apparere opinor, quod episcopalem dedecoret characterem; nec eo studio Archelaum isthaec dixisse arbitrabimur, nisi gravissimo ductum motivo, quod facile Beausobre fuisset assecutus, si diligenter Archelai Acta lustrare voluisset. Nos itaque, qui sedulo in iisdem percurrendis Actis et disputatione diutius versari voluimus, apprime intelleximus, novissima hac congressione absoluta, maximum tumultum fuisse excitatum in populum qui illuc convenerat. Nam alii ex parte Archelao plaudentes, hujus immensas laudes cum clamoribus celebrare nitebantur; alii vero ex adversa parte ira et odio in Manetem aestuantes, probabilius furore movebantur ut eum occiderent. Tumultum autem in populum excitatum fuisse, perspicue laudatorum Actorum textus, quem ipsi subjicimus, manifestat. Quare maxime verisimile apparet ut quemadmodum inter turbarum clamores Archelai victoris laudes concinebantur, ita etiam maledictis atque improperiis, tum", + "candidate_score": 0.646779, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_196_198", + "bdc_text": "Ortus autem novus hic mos ex eo est , quia cum ad publica consilia principes necessario semper venirent , urbes autem , quia causa aut non magna , aut non valde ad se attinens videretur , saepe non venirent , factum est , illorum suffragia ut necessaria , horum ut non necessaria viderentur . Itaque veluti de iure suo cessissent urbes , consiliorum moderationem totam ad se Principes spectare crediderunt . Cum igitur nostri quidem pro se dicere , et legati libertatem retundere , praesides vero et adversarii hunc quidem minime offendere cuperent , nostris autem palam repugnare non possent , et in commune tamen respondendum esse contenderent , facile suffragiorum numero vincebant , tum etiam movebant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_788", + "psc_text": "exercendam, exemplo religiosi principis Constantini, synodo interesse voluimus. Ita Marcianus Chalcedonenses PP. allocutus est. Numquid nec istud erit concilium, in quo cum sacerdotibus imperator, senatus, provinciarum et negotiorum praefecti, et pars populi fuerunt? nugae merae; apage figmentum! Conciliorum enim veritati hominum laicorum etiam congregatio minime obesse potest, si episcopi dumtaxat, eorumque legati, vel alii religiosarum familiarum ministri et cultores, ecclesiasticas causas pertractent et fidei negotia definiant; si denique isti soli veluti judices synodalibus sanctionibus subscribant. Nec propterea principes, magistratus, plebs ipsa, omni munere in conciliis carerent, si veluti idonei testes et veritatis vindices admittantur et advocentur, ut fieri solet. Ne autem ejusmodi discrimen laicos inter et Ecclesiarum ministros in Leonino Manichaeorum conventu minime servatum fuisse quispiam suspicetur, vellem, quaeso, ad S. pontificis loquendi formulam animadverteret, qua describit prius episcopos et presbyteros secum veluti in judiciorum tribunali residentes, tum deinde ait, congregatis Christianis viris ac nobilibus, jussisse electos et electas eorum", + "candidate_score": 0.646487, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_232", + "bdc_text": "Quonam enim pacto hi episcopi , quorum unus episcopatum unum maximum , alter maximos duos , tertius tres maximos , et inter eos archiepiscopatus duos , omnia haec contra omne divinum et humanum ius tenent , quique nullum in vita munus episcopi unquam obeunt , de iis hominibus aut arbitrari aeque , aut arbitros in eorum causa audienda aequos constituere possent , qui totum hoc tyrannidis in Ecclesia genus ceu blasphemum et impium ex professo execrantur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_284", + "psc_text": "nedum apostolorum temporibus, sed subsequentibus saeculis, presbyterorum et episcoporum dignitatem et potestatem perperam contendere ausi sunt, quorum naenias refellere praesentis otii esse haud potest. Praesertim cum inter caeteros clarissimos viros qui de hocce discrimine disputarunt doctissimus Petavius abundantius id praestiterit. Nos vero, ut ultro fortius perstringamus Beausobre, satius duximus ad illum Joannem presbyterum provocare, cujus meminit Irenaeus apud Eusebium, vel ad Irenaeum ipsum qui solo presbyteri munere Lugdunensi episcopo Photino superstite fungebatur; vel ad Acchillam, presbyterum Alexandrinum, eo tempora quo Theonas et Petrus eam Ecclesiam regebant. Et Origenes qui presbyter a Palaestinae episcopis praeter Demetrii voluntatem apud Caesaream fuit ordinatus. Nobis autem presbyteros, secundo labente et tertio ineunte Ecclesiae saeculo, imparem habuisse in divinis rebus agendis cum suis episcopis auctoritatem et jurisdictionem, inter alios auctor est Tertullianus, qui horum ministeria episcoporum juribus opponens et comparans, ait: Summus sacerdos, qui est episcopus, jus habet dandi baptisma; dehinc presbyteri et diaconi, non", + "candidate_score": 0.646293, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_23_25", + "bdc_text": "Scotus , Petrus Gerardus , Gallus . A Ferdinando rege : Secoviensis episcopus , Fridericus Nausea , Joannes Cocleus , Martinus nescio quis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_503", + "psc_text": "Samosatis praecones erroris emisit, quique Phanariae ditionem ingressi ad vicum quemdam pervenere ibique rudes, parumque certos fidei nacti incolas, venenum impietatis et dirum daemonis hostis lolium sparsere. Mulierem hanc Gallinicam impuram et perditam fuisse Dionysius Petavius asseverat. Qui itidem ex eodem Petro Siculo docet nefandam suam sobolem in diversa Armeniae loca ad Manichaei dogmata propaganda dimisisse. Interim tamen gravis controversia exoriri potest, quandonam ejusmodi missio contigerit; quove potissimum tempore ab his duobus fratribus novum nomen illa haeresis 111 mutuata sit. Quae quidem quaestio cum multis tenebris sit obvoluta, haud facile definiri poterit. Etenim duo ibidem Petrum Siculum indicare voluisse valde probabile est. Alterum videlicet, Manete necato, aliquos ex duodenario illo discipulorum numero, statim Armeniae provinciam penetrasse, ibique receptos omne pravi dogmatis virus effudisse, quod cum magis in dies succresceret, totam illam regionem labefactaverit, pravisque dogmatibus corruperit. Alterum vero est: non nisi variis saeculis a Manetis nece elapsis, Gallinicam illam Samosatam", + "candidate_score": 0.646112, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_388_390", + "bdc_text": "De ea re antequam ad iuramenti formam venio , paucis est dicendum . Quanquam enim haec sententia pontificis Romani multis iam annis fuit , ut ne colloquium nobiscum iustum ullum haberetur , tamen quia id nostri semper urserunt , simulare saltem aliquem congressum adversariis necesse fuit . Itaque cum duae res ipsis propositae essent , altera , extra iactum dimicare , et hostem procul lacessere :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_645", + "psc_text": "eos qui sibi temporis praeteriti Manetis errorem objicere tentabant; electis vero non tam facile ejusmodi dabatur testimonium; sed prius cum Dei servis, sive clericis, sive laicis in monasteriis vel xenodochiis recludebantur, donec praecedentis haereseos penitus omni suspicione purgata, tandem vel baptismum, vel reconciliationem recipere mererentur. 9. Jam vero gradum sistere paululum nos oportet, ut apostolicae sedis hostibus arma praeeripiamus, et ea potissimum quae ex praecedenti nostra oratione sibi nancisci posse contenderent. Etenim cum illorum studium sit ut Romanorum pontificum jura auctoritatemque in haeresibus profligandis et in ecclesiastica firmanda disciplina dejicere conentur, jam sibi adulari possent Ecclesiae leges hactenus descriptas, vel ex Augustino, vel ex aliis Africae episcopis prodiisse. Et hac de causa tantum roboris obtinuisse, ut Romana Ecclesia eorum facta pedissequa, easdem leges postmodum sibi adoptaverit, ac religiose in Manichaeis judicandis custodire voluerit. Ita profecto nugari possunt, qui non solum tamquam genuinum Rom. Ecclesiae canonum codicem volumen illud evulgarunt, quod", + "candidate_score": 0.64604, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_450_452", + "bdc_text": "De unaquaque re paucis dicemus . Questi de contionibus , ut maxime concordiam remorantibus apud legatum gravissime fuere . Itaque in eam rem sic incubuit is , ut non mediocriter Senatum turbaret prorsus enim , ut in praesentiarum contio tolleretur , agebat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_778", + "psc_text": "legatos validissima commonitoria deferentes omnibus illis malis occurrere atque mederi, quin generales convocent synodos. Nec enim ejusmodi judiciorum solemnitas absolute necessaria est, sed quando dumtaxat ecclesiasticae res omnino turbatae sunt, vel quando excitatae quaestiones ita sunt dubiae et obscurae fluctuantes et in tricas conjectae, ut pro communi pace et multorum salute, apostolica sedes concilium expedire judicaverit. Quare minime ferre possumus quae in causa de qua agimus ambo critici asseruerunt, videlicet minime opus fuisse concilio, quoniam non de proscribenda nova haeresi, aut de fide asserenda agebatur; sed de poena juxta canonem Ecclesiae sancienda; perinde quasi alterutro ex his casibus interveniente necessario sint concilia cogenda, aut nulla alia occurrente causa provinciales aut generales synodi possint indici et haberi. Undenam ejusmodi hauserunt doctrinam? In medium afferant canones, Patrum monumenta, Ecclesiarum consuetudines, ut nobis etiam fontes innotescant, ex quibus singularis et arcana hactenus inaudita disciplina proficiscitur. Nos quidem, si Patres, concilia, et Ecclesiae usum", + "candidate_score": 0.645502, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_182_184", + "bdc_text": "Graviter etiam et acerbe ferebant nostri homines , quod omnis et domestici mali , et quantum in vicinis gentibus esset causa , nobis ut pestilentibus haereticis attribueretur . Presertim vero legati principum valde commoti , pro se quisque hanc a suo principe iniuriam repellandam esse iudicabant . Et responsum acriter fuisset , ni motus hos insecuta deinde consultatio partim , partim industria praesidum et legati mitigavisset .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_737", + "psc_text": "direximus: quibus lectis, omnia quae a nobis reprehensa sunt nosse poteritis. 7. Quartum quod sequitur aliquod majus in se habet, ut eo nihil clarius nihilque luculentius ad rem nostram excogitari possit, pro asserenda videlicet illa ecclesiastica lege, qua indiscriminatim omnibus fidelibus indictum fuit ut et haereticorum vel maxime noxiorum hominum societatem caverent, atque ut eosdem sacris Ecclesiae pastoribus denuntiarent. Neque vero alia de causa (ut paulo ante vidimus) Leo ipse in sacris conventibus et populi frequentia de eorum dogmatibus occultisque traditionibus, de profanis turpibusque mysteriis loquebatur, nisi ut populus nosset 160 quid fugeret, aut quid vitaret. Cujuscumque enim falsi dogmatis notas et indicia catholicis viris nitidissime etiam sacri pastores ostendere consueverunt. Ut nimirum qui pura corda in pectore gestabant, abhorrendo a turpi superstitionum aspectu, eas praecaverent, et ne infirmiores rudioresque homines, sub falso pietatis colore, ab improbis decepti, in horum clientelam atque consortium venientes, consimili vitiorum labe coinquinarentur. Ea quidem", + "candidate_score": 0.644744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_366_368", + "bdc_text": "Haec illius orationis summa fuit . Sed introducti legati Pontificii causa haec fuisse videtur . Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_777", + "psc_text": "lex mandat, tamquam Ecclesiae necessaria, habenda esse concilia. Immo legibus ipsis cautum est ne concilia generalia fiant, nisi ea esse habenda Romanus pontifex judicaverit. Quod si praeterea novae haereses novaque schismata in Ecclesia exoriantur, haec utique juxta divina apostolicaque mandata statim necessario et comprimi et evelli debent; ne, aut propagato malitiae semine, aut radices agente cum catholicae fidei detrimento, in dies magis magisque daemoniorum zizaniae alantur et increscant. Non propterea tamen hisce malis unica conciliorum medicina ab Ecclesiae fundatore parata est, sed plures. Possunt Romani pontifices per epistolas sacris dogmatibus refertas, possunt per crebras admonitiones, aut denique possunt per suos legatos validissima commonitoria deferentes omnibus illis malis occurrere atque mederi, quin generales convocent synodos. Nec enim ejusmodi judiciorum solemnitas absolute necessaria est, sed quando dumtaxat ecclesiasticae res omnino turbatae sunt, vel quando excitatae quaestiones ita sunt dubiae et obscurae fluctuantes et in tricas conjectae, ut pro communi pace et multorum", + "candidate_score": 0.64468, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_241", + "bdc_text": "Quae enim expositio disceptatae fieret controversiae , aut quomodo existimatio iniri vera posset , in ea re , in qua momenta praecipua legerentur , et sententiae hominum de religione disceptantium dissimularentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_378", + "psc_text": "figmenta, praedicationibus et disputationibus propagarunt? Quod quidem felicius ipsis contingere potuit, quando freti armorum strepitu atque potentia, aut quando dignitatum auctoritate vel scientiarum doctrina celebriores facti, vel denique quando aliquo principum saeculi praesidio assecuto, omnique verecundiae atque timoris 83 freno spreto, liberum eis esse potuit suarum opinionum pravitate, aliorum animos, mores et fidem corrumpere atque pervertere. Archelaum itaque plaudentibus sibi populis manifestare non tantum oportebat suae catholicae legis adversarium nulla vera atque genuina sacrarum Scripturarum scientia et cognitione pollere, sed praecipua nostrae fidei mysteria evertere et suis fabulis abolere: tum etiam omnibus naturae, tum fortunae bonis atque adjumentis fuisse exspoliatum; ita ut ejus nomen, mali mores atque facinora, pluribus nationibus jam tum explorata, prorsus ubique abominarentur. Quid ergo criminis in ejusmodi narratione et agendi ratione deprehendi possit, prorsus non video. Igitur ultro dato quod populus qui apud Diodoridem disputationem auditurus convenerat nihil prorsus in Manem fuisset commotus, an non S.", + "candidate_score": 0.64391, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_108", + "bdc_text": "An presbyteri et episcopi gradus iure divino sic dividantur , ut hi ius ordinationis teneant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_286", + "psc_text": "vetustissimae catholicae Ecclesiae leges, in Constitutionibus quae sub apostolorum nomine circumferuntur scripto consignatae; et illa potissimum, qua cautum est ne presbyteri et diaconi sine sententia episcopi aliquid perficere possent, quemadmodum ne inscio proprio episcopo parochias sibi assignatas deserere auderent. Si igitur, veteri Ecclesiae disciplina et ordine 63 spectatis, alia erant episcoporum suprema jura, alia vero presbyterorum simplicium, qui in suis obeundis muneribus ab episcopis omnino pendebant, minime intelligere possum quo animo, quove fundamento ductus Beausobre contendere potuerit Diodorum, seu Tryphonem, qui tertio vergente Ecclesiae saeculo, ruralem seu suburbanam regebat paroeciam, Archelao proprio episcopo praesente, ab ea congressione minime destitisse, aut desistere potuisse, ad quam Manes audacius eum provocaverat? An ei licuisset coram proprio episcopo, cujus legatione in rectoris aut praesidis munere fungebatur, cum haeretico et versuto homine disputare? Qui id facere sine injuria potuisset? Quandoquidem et episcopo praesente, nec tingere, id est baptizare, vel aliquod aliud sacrun munus obire debuisset;", + "candidate_score": 0.643533, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_368", + "bdc_text": "Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_592", + "psc_text": "Manichaei labefactare atque prorsus evertere conati non sint. Si igitur, auctore etiam Beausobre, ii libri incendio digni censeri debent qui religionis et humanae societatis fundamenta subvertunt, jam Romanorum pontificum agendi ratio haud taxari et reprehendi potest, cum Manichaici libri utrumque praestarent. Nam praeter crimina in religionem patrata, etiam nuptias et connubia solvebant, ab iisdem abhorrebant, et in nefariis luxuriae vitiis quae natura horret se exercitabant. An similia in eorum libris contenta sub nomine scripturarum apostolorum debebant a sacris ministris permitti? Sacrilegium apage. 5. Postremo cum haec et id genus alia Beausobriana argumenta percurrerem, in eam facile veni suspicionem, auctorem nullam religionem habere, vel extrinsecus tantum profiteri. Si enim speciem aliquam pietatis interius habuisset, sibi quoque in mentem revocasset qualem quantamque venerationem sibi conciliare possint scripta illa quae sub nomine majorum jam auctoritatem magnamque famam habentium falso circumferuntur. Nihil efficacius enim ad religiones dissolvendas hisce libris reperiri posse, Q. Petillius, Lucio", + "candidate_score": 0.643222, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_353_355", + "bdc_text": "Huius praecepti si fuissemus , inquit , nos memores , nunquam ortae inter nos inimicitiae tantae fuissent . Sed ubi relicta Charitas , et praeceptum Domini neglectum fuit , patriam hanc vestram tumultu completam esse , tum caedes et funesta bella successisse videtis , quae quidem tanta per Germaniam aliquo iam tempore fuere , ut hanc qui prius viderim , cognoscere vix nunc possim . Huius igitur Germaniae Romani pontifices saepe miserti , cum succurrere calamitatibus eius conati fuissent , tamen efficere nunquam potuerunt , saltem ut audirentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_754", + "psc_text": "cura, diligentia, in haereticis deferendis indiscriminatim dicta fuere. 10. Jam ergo disserere oportet de summa catholicorum principum pietate, quos in Ecclesiae gravioribus rebus sacri pastores interpellare consueverunt, ut sese vindices earum sanctionum exhiberent quae ad fidei causas, ad morum disciplinam, ad Ecclesiarum regimen, jura, tranquillitatem atque munimen referuntur. Res profecto clara et omnino expedita est, quam hic ultimo loco exponere reservavimus. Ad quam comprobandam satis quidem esset dumtaxat animum revocare ad divales (ut vocant) imperatorum constitutiones, quae non nisi efflagitantibus Romanis pontificibus, episcopis et generalibus synodis editae et per omnes catholici orbis oras evulgatae fuerant, ut haeretici animo obstinatiores etiam gravissimis temporalibus poenis afflictarentur. Vix enim verbis exprimi potest quantum priorum catholicorum principum religio excanduerit in eos qui Ecclesiae pacem et fidem conturbare, evertere et labefactare conabantur. Statim enim ac principes Christo nomen dederunt, manus etiam adjutrices Ecclesiarum rectoribus porrexerunt, horum auctoritati saeculi potentiam conjungentes, vel ut nefarius idolorum cultus", + "candidate_score": 0.642472, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_411_413", + "bdc_text": "Omnia scripta dictaque colloquii huius , a se annotata et in ordinem digesta notarii conservarent , ac nihil nec adderent , nec detraherent : actorum copiam nulli extra colloquium facerent : nec ullo pacto cuiquam , quicquam ea de re communicarent , sed simul ac descripta per amanuenses essent , ad se reciperent :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_86", + "psc_text": "Manichaeorum gesta scripto consignarunt, non affirmari; eam tamen fabulosam ex utero virginali generationem in Archelai Actis recenseri. Sed quid inde? An ejusmodi narratio continebatur in autographis actis et in vetustioribus exemplaribus illius habitae disputationis? An quisquam usquam gentium id affirmavit? Acta enim illa, etiam suffragantibus doctissimis viris, modo interpretum studio, modo amanuensium oscitantia et ignavia, pluries gravius interpolata et vulnerata fuere; ut vix in praesens, et ne vix quidem, de eorum integritate judicare possimus. Quare mihi facile persuadeo quod si praeter Buddam Manichaeum alium Indum nos admittere oporteat, Gymnosophistarum sectae auctorem, imperiti quandoque amanuenses, ex nominis similitudine decepti, fabulosam illam generationem, veluti a Budda Manichaeo praedicatam, Archelai Actis inseruerint. Nostrae quidem conjecturae favet aliorum scriptorum silentium, et ipsius Beausobre testimonium. Is enim pene innumeris locis contendit Cyrillum, Epiphanium, Photium, Petrum Siculum, caeterosque scriptores, in Manichaicis rebus narrandis, Archelai Actis (quae apocrypha appellat) institisse, atque singula in istis contenta, aut summatim,", + "candidate_score": 0.642317, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_302_304", + "bdc_text": "itaque supervacuos reiiciendos esse . De Ferdinando quod respondissent nostri , placere . Placere etiam de notariis , sed ita ut eadem iuramenti lege substituti eorum obstringerentur , colloquio excluderentur , et iuramenti utrisque praestandi forma a se ut constitueretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_753", + "psc_text": "proditi a sanctorum societate pellantur. Quesnellus duo illa verba, notati et proditi, in aliorum editionibus et in mss. codd. retenta, a sua eliminavit. Interea vero nemo sibi blandiatur eam Leonis oeconomiam quoquomodo favere posse Lutheranis, aliisque Romanam 163 Ecclesiam divexantibus, quod, pro rerum temporumque diversitate, laicos a calicis communione interdixerit. Nec enim laici sanguinis perceptione fraudantur etsi sub unica dumtaxat specie communicent, ut luculentissime theologiae doctores etiam in scholis demonstrant. Quare minime opus est ut horum argumenta, ne putida commenta dicam, excutiamus, cum jam sola scripturarum lectione corruant. Satis ergo superque esse arbitror, quae a nobis hactenus de omnium fidelium cura, diligentia, in haereticis deferendis indiscriminatim dicta fuere. 10. Jam ergo disserere oportet de summa catholicorum principum pietate, quos in Ecclesiae gravioribus rebus sacri pastores interpellare consueverunt, ut sese vindices earum sanctionum exhiberent quae ad fidei causas, ad morum disciplinam, ad Ecclesiarum regimen, jura, tranquillitatem atque munimen referuntur. Res profecto", + "candidate_score": 0.642305, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_432_434", + "bdc_text": "Easdem postulationes causasque , cum apud legatum Caesaris eodem die exposuissent nostri , legatus actorum copiam ideo partibus non necessariam esse iudicabat , quoniam liberum colloquium hoc et extra diffinitionis periculum esset , deinde videri intutum putabat , ut partibus committeretur . Edi enim sine ingenti multorum offendiculo non posse , omnem hanc turbam natam ex incerta librorum editione fuisse . Caesarem ipsum si quid utile in editione esset , bono publico consulturum esse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_517", + "psc_text": "Cum igitur synodus illa dumtaxat provincialis fuerit, et illius canones non nisi ex apostolicae sedis suffragio robur et approbationem obtinuerint, ut ipsi conciliorum collectores etiam fatentur, quid nostra intererit, an Osius Cordubensis ibidem pro apostolica sede legationem fuerit functus. 7. Altera vero causa ex nostra erga clarissimum doctissimumque virum aequitate desumpta est. Nam cum hic Romae, paucis abhinc annis, in solemni pontificia conciliorum Academia, coram sanctissimo domino nostro Benedicto papa XIV, magno totius litterarii coetus plausu, singulas obscuras difficilesque quaestiones, quae de Gangrensis concilii tempore, canonibus, auctoritate et confirmatione jam pridem excitatae fuerunt, et in posterum a critices studiosis excitari possunt, summa eruditione Rmus P. Antoninus Bremond Dominicanae familiae cultor eximius, et in Casanatensi Bibliotheca Theologus insignis, jam vero totius ordinis Praedicatorum magister generalis, qui pro eximia sui animi benignitate nos maximo amore complectitur, expediverit et illustraverit, minime in praesens licere potest de iisdem rebus sermonem instituere. In hac enim", + "candidate_score": 0.642203, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_188_190", + "bdc_text": "Novus autem agitandi in Imperio consilii mos hic est . Tribus ex ordinibus consilia publica , primum electorum , deinde principum caeterorum , postremum urbium comparantur . Et electores quidem seorsim , seorsim principes et status caeteri deliberant , mox consilia inter se hi duo ordines conferunt , tum quicquid a se conclusum est , id ita denique ad ordinem tertium , qui urbium imperialium existit , referunt , ut non sententiae quaerendae , aut suffragii colligendi , sed consilii tantum communicandi ratio habeatur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_742", + "psc_text": "in iis quae ad religionem et morum instituta pertinent, novitatibus adhaerere, cum novatoribus societatem inire, vel in consortium venire, quae confusio, quae perturbatio in sacris et humanis rebus non consurgeret? qualis inter cives dissensio? quanta denique varietas in ritibus, in caeremoniis, in sacrificiis? Nonne praeterea inter sacerdotes caeterosque altarium ministros gravissima exardescerent jurgia, invidiae, dissensiones, et perpetua bella? Ut igitur hisce malis occurrerent, senatus et rerumpublicarum magistratus, et sacerdotum collegia, ad publicae tranquillitatis bonum et incrementum, apud ethnicos etiam decreverunt ne privatis hominibus liceret prorsus quidpiam de patriis legibus mutare, nova instituta confingere, diis honores decernere, extraneorum ritus, et mores persequi, in horum clientelam 161 venire, vel istorum conventus frequentare, ne, oborto gravi discrimine inter cives, priora periclitarentur instituta. Ea de re luculentissime disseruerunt sacri profanique scriptores, ut apud Titum Livium et Tertullianum videre est. Itaque S. nostri pontificis mandatum, potissimum in veteris et novae legis praeceptis fundatum erat, quibus", + "candidate_score": 0.642033, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_187_189", + "bdc_text": "Et presides , ad quos haec oratio communiter esset instituta , ab iis more imperii communiter , et non seorsim respondendum esse iudicabant . Novus autem agitandi in Imperio consilii mos hic est . Tribus ex ordinibus consilia publica , primum electorum , deinde principum caeterorum , postremum urbium comparantur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_770", + "psc_text": "ut quia saluberrime a SS. Patribus constitutum est binos in annis singulis episcoporum debere esse conventus. Duorum itaque criticorum causa jam in deterius ivit, cum Leo ipse, Nicaenorum etiam PP. vestigiis inhaerens, conventus voce uti voluit, ad innuendas tum provinciales, tum generales synodos, ut multis aliis exemplis etiam ex sancti pontificis Operibus depromptis, magis atque magis evinci posset. Nec eadem causa firmior evadere potest ob alteram vocem consessus, quam veteres ad innuendum concilium adhibuisse patefacit celebris magni imperatoris Constantini oratio, qua Nicaenos Patres in coetum congregatos allocutus est. Quoniam (inquit) mihi admodum in optatis fuit, amici charissimi, isto vestro consessu aliquando frui. Et paulo post, iisdem Patribus gratulatus quod, privatis studiis depositis, pacifice sine animorum contentionibus ad synodalia gesta procederent, subdit, Ac tametsi laetor equidem vehementer, cum jam vestrum consessum intueor, tunc tamen arbitror, etc. Me interea tamen pudet in hasce tricas conjectum negotium facere cum hominibus qui prima scientiarum", + "candidate_score": 0.64175, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_451_453", + "bdc_text": "Questi de contionibus , ut maxime concordiam remorantibus apud legatum gravissime fuere . Itaque in eam rem sic incubuit is , ut non mediocriter Senatum turbaret prorsus enim , ut in praesentiarum contio tolleretur , agebat . Novum hoc et inexpectatum nostris hominibus , a contionando suos ultro prohibentibus erat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_783", + "psc_text": "Quid ergo mirum si, priusquam ejusmodi obligationes cum populo tum presbyteris indiceret, novum canonem in similibus causis perpetuo servandum condere voluerit? Nihil enim aliud ipse petebat, nisi incolumitatem religioni et catholicis cunctis, et propterea, convocato coetu et facto judicio, partem senatus et partem plebis etiam adhibuit, generalem morum regulam condendo, cujus nexui omnium conscientia astringeretur, et a qua nemo sine criminis nota posset recedere. Nunc vero ambo critici sibi plaudere possent cum in difficiliorem nodum inciderem, quem forte Herculem arbitrantur, cum quasi ex tripode dixerint: Neque concilium est, ubi cum sacerdotibus pars senatus et pars plebis est. 5. Haec postrema porro annotatio Baronium urgeret, si vera esset, si firma, si denique, contra sacrorum synodorum sanctiones et divini juris regulas, simul cum sacerdotibus et presbyteris senatus parte coeunte et parte plebis, Manichaeorum causa fuisset judicata et definita. At imprimis dubiae omnino fidei est illud assertum, plebis partem accitam, et adductam fuisse,", + "candidate_score": 0.641714, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_438_440", + "bdc_text": "Eo denique progressa haec disputatio fuit , ut penes Caesarem esse positum diceret , actorum copiam cui vellet permittere , se vero cum praesidibus ea de re acturum esse , ostendebatque vix se magno negotio rem huc perduxisse , conatos illos fuisse longe secus nobiscum agere , multa se dissimulare , illos interea se perdi clamare . Haec a nostris apud legatum sunt acta , quem aequiorem causae , quam praesides esse sperabant . Ab hoc deinde ad praesides ipsos est ventum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_731", + "psc_text": "nostro sermone promenda, cum jam abundantissime ipsorum sint confessione patefacta. Fuit itaque tam solemnis, tam publica ipsorum Manichaeorum confessio, et criminum detestatio, ut gestorum fama ad omnium Romanorum aures pervenire debuerit. Quamobrem cum haec omnia in totius Ecclesiae oculis contigissent, ut scribit Prosper in suo Chronico, nemo sanae mentis timere, aut dubitare poterat de illa sacrorum praesulum potestate et jurisdictione, quam consules, quam senatores, quam denique imperator ipse communi consensione probaverant. Nullum autem huic Leonis agendi rationi repugnasse, aut Manichaeis exsilii poena mulctatis praesidium adhibere tentasse, ut fieri assolet, quando de legitimo judice dubitatur, jam sufficientissime patefactum est in epistola ad episcopos Italiae. Ea enim edocemur quemadmodum, Urbe ab ea haeresi perfecte purgata, exemplaria Actorum in quibus Manichaeorum criminum confessio et eorumdem exsecratio fideliter et sincere descripta erant, ad eosdem episcopos transmisisset. Siquidem paulo post, cum in suspicionem venisset, ne Manichaei, callida arte, quam adhibere solebant, in aliis quoque atque", + "candidate_score": 0.641453, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_567", + "bdc_text": "Nos vero etiam sceleris ab illis accusari , si Ecclesiae et rei publicae tranquillitatem rixis verborum non necessariis turbamus .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_745", + "psc_text": "communes hostes pro salute communi una omnium debet esse vigilantia, ne de alicujus membri vulnere etiam alia possint membra corrumpi. Si vero eos inter aliqui exstitissent qui, de Christiana fide ecclesiasticisque rebus parum solliciti, iis vanis praetextibus adducti, quos mundi honor, fama, bonumque nomen in mentem inserere solent, blanda sibi specie persuadentes haeresi labefactatos legitimis judicibus non opus esse deferri, vel apud eos postulari; ipsi certe nec propriae saluti prospicere, aut consulere possent, immo latiorem sibi viam pararent ad extremam subeundam ultionem. Nimis enim exitiosum ipsis foret istud silentium, quo paterentur noxios viros occultari, ne debitas pro criminibus luerent poenas. Grave facinus est ejusmodi silentium (ait S. P.) in quod extrema die Dominus animadvertet, quamvis cum haereticis societatem nec habuerint, nec iisdem erroribus fuerint labefactati. Aurea certe sunt S. Leonis verba: Et qui tales non prodendos putant, in judicio Christi inveniantur rei de silentio, etiam si non contaminarentur assensu. 8.", + "candidate_score": 0.641104, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_14_16", + "bdc_text": "Soli Pomerani , ut remotissimi , tardius caeteris urbium vero legati , Argentinenses , Augustani , Ulmenses , Nombergenses , Francfurtenses , Constantienses , Hamburgenses , Bremenses ad ipsum propemodum diem omnes adfuere . Nec de parte adversa quicquam in mora fuit . Sero praesides , Colonienses decima , quarta decima Treverenses , octava et decima Moguntinenses , Palatini vigesima post terminum constitutum die , et quidem ex vicino maxime loco ( credo , quia ante caeteros frustra venissent ) , post haec etiam pontificis et Ferdinandi legati venerunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_515", + "psc_text": "Leonis M., Romanorum pontificum, decreta patefaciunt. Nec vero me latet ejusmodi Ossii Cordubensis pro apostolica sede in concilio Gangrensi legationem, non tantum a Petro de Marca atque Pagio in dubium revocari; sed absolute omnino inficiari. Et ea de causa potissimum, quia hujus nomen in Actis, quae supersunt, non primo, sed quartodecimo loco inter aliorum episcoporum nomina legendum occurrit. Sed in hisce quaestionibus dirimendis haud semper episcoporum praerogativas ex ordine quo in codicibus horum nomina descripta sunt repetere juvat, ut ipsi de Brittone Trevirensi episcopo, in Priscillianistarum historia, contra Tillemontium, aliosque demonstrabimus. Nam quandoque Amanuensium errore, et codices corrumpi, aut saltem genuinus eorumdem episcoporum ordo perturbari potuit. Verum duplici de causa hanc congressionem nunc devitandam esse arbitror. Prior ex nostro hujus conscribendae historiae scopo desumitur. Non enim nos sumus ex iis qui dubiis valdeque obscuris rebus adhaerentes apostolicae sedi jura asserere et vindicare quaeramus. Nimis profecto indecens aut turpe foret in", + "candidate_score": 0.640686, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_318_320", + "bdc_text": "Exemplaria porro quod attineret , nulla esse nunc quidem recentia mundaque , sed paucos intra dies copiam plurimorum affuturam , tum abunde nos exhibituros , interea talia acciperent , qualia nunc forte nobis suppeditarent . Mirum autem et incredibile videri , adversarios ad eam disputationem , in qua Augustana confessio esset excutienda , sine eius libri exemplaribus venisse . Sic nostri responderunt :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_221", + "psc_text": "praecedentem hanc Archelai narrationem, merito Beausobre confingit, S. Epiphanii testimonio ductus, affirmantis Manem Christianorum libros jampridem habuisse, antequam Persarum rex in carcerem compingeret. Siquidem aliquot male partos novi Testamenti libros, et eos forte, quos Valentiniani aliique haereticorum corruperant habere potuit, cum jam eruditis notum sit Christianos catholicos ad integre servandos canonis libros multum operis adhibuisse; ne videlicet ethnici illos igni traderent, ut narrat Eusebius; et ne haereticorum principes eos corrumperent et depravarent; quemadmodum ex libro Constitutionum quae apostolis tribuuntur jam factum fuisse colligimus, de quibus ipsi opportunius sermonem habebimus. Qui ergo fieri non potuit ut Manes secum in carceres aliquos novi Testamenti libros detulerit, vel integros et genuinos, quos pro libidine depravavit, aut jam depravatos et corruptos, juxta Valentini Carpocratis Marcionisque interpretationes, et ad alios quoque conquirendos suos discipulos in Orientis et Asiae partibus transmiserit? An forte tum nondum prodierant sub novi Testamenti nomine fabulosi illi libri qui Petri, Thomae", + "candidate_score": 0.640422, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_542", + "bdc_text": "Non enim conventum colloquio destinare , et tot homines doctos convenire necesse fuisse , si stilo disceptare pararent , ac melius etiam potuisse domi fieri tot septimanas consumpsisse adversarios hic in uno fortasse articulo procudendo :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_244", + "psc_text": "in rhetorum artibus pariter exercitatos, frequentem habendum conventum decernit. An vero conventus nomine synodus quaedam sit intelligenda, non facile definiri potest. Eo vel maxime, quia ejusmodi conventum, non in Ecclesia, sed in Marcelli domo congregatum fuisse Archelaus affirmat; tum quia Judices religione gentiles quatuor in Manetis causa electos fuisse disertis verbis descripsit. At duo haec, affirmativam propugnantibus partem minime incommodant. Aliae enim synodi, sive concilia, in palatiis imperatorum et principum quandoque coacta fuere, ut de Trullano Constantinopoli coacto legimus. Aliis quoque conciliis etiam generalibus interesse posse ethnicorum philosophis fuit permissum, ut potissimum ex concilii Nicaeni primi actis, seu historia, satis perspicue patefactum est. Affirmativae pariter opinioni synodici libelli auctor suffragatus est. Ait quippe Manetis errores in synodo quadam Mesopotamiae a magno illo Archelao Cascharorum episcopo fuisse damnatos. Qui dicendi modus argumento esse potest laudati libelli auctorem conventus vocem pro concilio interpretatum fuisse. Sed nemo veterum (subjicit P. Natalis Alexander) synodi", + "candidate_score": 0.640324, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_130", + "bdc_text": "Videbatur enim nostris quidem hominibus , convenisse hoc tempore etiam in causis summis et certissimis tantisper libertatem iuditiorum moderari , et tam graves sententias suspendere , et minime odiosissimas et gravissimas in Imperio res excitari oportuisse , dum paci publicae omnium consuleretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_831", + "psc_text": "Cum vos persecuti fuerint, et dixerint omne malum adversum vos propter justitiam gaudete. Quod quidem interius gaudium, exterius dissimulare haud potens, benedictionem pro maledictione, honorificentiam pro contumeliis, charitatem pro odio imperatori sibi infenso studet rependere; ipsum tamen admonens ut divini judicis praecaveret indignationem, ne quanto ipse gravius offensus libenter remittebat, tanto cumulatius ab ipso offendente poena exigeretur. Non nihil hisce addit de maximo scandalo in Ecclesia tunc exorto, cum propter famosum libellum, quem ipse imperator in Ecclesiae caput conscripserat, tum propter anathemate damnatas Acacii, Severi et Acephalorum opiniones, quibus patrocinabatur; et statim ad varia S. P. provocat Scripturarum testimonia, ut inde imperator harum haereticarum opinionum depromat falsitatem. Interim vero cum pontificis animus, non suo, sed suae sedis honori majestatique prospicere 180 quaerit, ex eo vellicat et urget imperatorem, quod, humanis divinisque legibus spretis, cum magno imperialis coronae dedecore accusatoris et judicis partes adversus summum Ecclesiae pontificem subiret. Propterea eum increpat", + "candidate_score": 0.640318, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_14_16", + "bdc_text": "Soli Pomerani , ut remotissimi , tardius caeteris urbium vero legati , Argentinenses , Augustani , Ulmenses , Nombergenses , Francfurtenses , Constantienses , Hamburgenses , Bremenses ad ipsum propemodum diem omnes adfuere . Nec de parte adversa quicquam in mora fuit . Sero praesides , Colonienses decima , quarta decima Treverenses , octava et decima Moguntinenses , Palatini vigesima post terminum constitutum die , et quidem ex vicino maxime loco ( credo , quia ante caeteros frustra venissent ) , post haec etiam pontificis et Ferdinandi legati venerunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_815", + "psc_text": "eam animadvertere non sinebant. Brevi tamen horumce hominum gaudium in luctum atque moerorem versum fuisse, ex ejusdem Symmachi studio innotescit. Qui, primo Theodorici regis ejusque legati Petri Altinensis conatibus frustratis, deinde sedis suae invasore dejecto, centum et quindecim episcoporum concilium Romae coegit, cui intrepidus se sistens ab objectis sibi criminibus sese purgavit. Et sancti pontificis vitae probitas, morumque integritas caeteraeque virtutes, quas homines invidiae odiique impotentes audacter calumniis impetebant, tamquam aurum probatae in cunctas ubique terrarum nationes, probis 176 omnibus viris plaudentibus, evulgatae fuerunt. Sed et hanc felicem justamque S. pontificis purgationem illud aliud bonum paulo post excepit; quo nimirum, senatoribus et Romano populo sensim a caedibus, seditionibus grassationibusque abstinere incipientibus, pax et tranquillitas Urbi et Ecclesiae illuxere. Symmachi autem gesta, varios multosque modos quibus tum a Theodorico rege et Anastasio imperatore Arianis, tum ab aliis ecclesiasticae et civilis militiae viris fuerat exagitatus, non commemorabo, ne extra scenam nobisque propositum", + "candidate_score": 0.639992, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_130", + "bdc_text": "Videbatur enim nostris quidem hominibus , convenisse hoc tempore etiam in causis summis et certissimis tantisper libertatem iuditiorum moderari , et tam graves sententias suspendere , et minime odiosissimas et gravissimas in Imperio res excitari oportuisse , dum paci publicae omnium consuleretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_745", + "psc_text": "communes hostes pro salute communi una omnium debet esse vigilantia, ne de alicujus membri vulnere etiam alia possint membra corrumpi. Si vero eos inter aliqui exstitissent qui, de Christiana fide ecclesiasticisque rebus parum solliciti, iis vanis praetextibus adducti, quos mundi honor, fama, bonumque nomen in mentem inserere solent, blanda sibi specie persuadentes haeresi labefactatos legitimis judicibus non opus esse deferri, vel apud eos postulari; ipsi certe nec propriae saluti prospicere, aut consulere possent, immo latiorem sibi viam pararent ad extremam subeundam ultionem. Nimis enim exitiosum ipsis foret istud silentium, quo paterentur noxios viros occultari, ne debitas pro criminibus luerent poenas. Grave facinus est ejusmodi silentium (ait S. P.) in quod extrema die Dominus animadvertet, quamvis cum haereticis societatem nec habuerint, nec iisdem erroribus fuerint labefactati. Aurea certe sunt S. Leonis verba: Et qui tales non prodendos putant, in judicio Christi inveniantur rei de silentio, etiam si non contaminarentur assensu. 8.", + "candidate_score": 0.639648, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_389", + "bdc_text": "Quanquam enim haec sententia pontificis Romani multis iam annis fuit , ut ne colloquium nobiscum iustum ullum haberetur , tamen quia id nostri semper urserunt , simulare saltem aliquem congressum adversariis necesse fuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_770", + "psc_text": "ut quia saluberrime a SS. Patribus constitutum est binos in annis singulis episcoporum debere esse conventus. Duorum itaque criticorum causa jam in deterius ivit, cum Leo ipse, Nicaenorum etiam PP. vestigiis inhaerens, conventus voce uti voluit, ad innuendas tum provinciales, tum generales synodos, ut multis aliis exemplis etiam ex sancti pontificis Operibus depromptis, magis atque magis evinci posset. Nec eadem causa firmior evadere potest ob alteram vocem consessus, quam veteres ad innuendum concilium adhibuisse patefacit celebris magni imperatoris Constantini oratio, qua Nicaenos Patres in coetum congregatos allocutus est. Quoniam (inquit) mihi admodum in optatis fuit, amici charissimi, isto vestro consessu aliquando frui. Et paulo post, iisdem Patribus gratulatus quod, privatis studiis depositis, pacifice sine animorum contentionibus ad synodalia gesta procederent, subdit, Ac tametsi laetor equidem vehementer, cum jam vestrum consessum intueor, tunc tamen arbitror, etc. Me interea tamen pudet in hasce tricas conjectum negotium facere cum hominibus qui prima scientiarum", + "candidate_score": 0.639517, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_389", + "bdc_text": "Quanquam enim haec sententia pontificis Romani multis iam annis fuit , ut ne colloquium nobiscum iustum ullum haberetur , tamen quia id nostri semper urserunt , simulare saltem aliquem congressum adversariis necesse fuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_634", + "psc_text": "sustineri illa mandata non posse, inde in seditionem abeuntes. 5. Nemini interim autem prolixior haec nostra oratio videatur quam esse oportebat. Nemo praeterea nostram scribendi rationem reprehendat, quod res in Africa contra Manichaeos gestas cum iis quae diu antea Romae contigerant permiscere voluerimus. Etenim ut a Carthaginensibus episcopalibus gestis parumper digrederemur, duo potissimum nos impulere. Alterum est schisma illud quod in Manichaeorum confessionibus a notariis exceptis magis atque magis patefactum est. Cui cum aliud Romanum quod praecesserat apprime respondeat, et istud in nostri lectoris utilitatem indicare non incongruum existimavimus. Alterum vero est quorumdam olim magni nominis hominum opinio, qui omnia ecclesiasticae historiae monumenta susquedeque vertentes, Manichaeorum in urbem Romam adventum nonnisi ab anno 427 repetendum esse contendunt. Profecto si istorum staret opinio, non tantum Augustinianorum scriptorum fides nutaret, sed plurium Romanorum pontificum decreta et constitutiones, ex quibus Africanae Ecclesiae praesules eas disciplinae regulas hauserunt, ut in Manichaeos animadverteretur, pessum abirent.", + "candidate_score": 0.638999, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_357", + "bdc_text": "Pontifex magno cunctos ad liberum concilium studio , et expectatum a vobis , et sepe etiam postulatum , vocavit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_770", + "psc_text": "ut quia saluberrime a SS. Patribus constitutum est binos in annis singulis episcoporum debere esse conventus. Duorum itaque criticorum causa jam in deterius ivit, cum Leo ipse, Nicaenorum etiam PP. vestigiis inhaerens, conventus voce uti voluit, ad innuendas tum provinciales, tum generales synodos, ut multis aliis exemplis etiam ex sancti pontificis Operibus depromptis, magis atque magis evinci posset. Nec eadem causa firmior evadere potest ob alteram vocem consessus, quam veteres ad innuendum concilium adhibuisse patefacit celebris magni imperatoris Constantini oratio, qua Nicaenos Patres in coetum congregatos allocutus est. Quoniam (inquit) mihi admodum in optatis fuit, amici charissimi, isto vestro consessu aliquando frui. Et paulo post, iisdem Patribus gratulatus quod, privatis studiis depositis, pacifice sine animorum contentionibus ad synodalia gesta procederent, subdit, Ac tametsi laetor equidem vehementer, cum jam vestrum consessum intueor, tunc tamen arbitror, etc. Me interea tamen pudet in hasce tricas conjectum negotium facere cum hominibus qui prima scientiarum", + "candidate_score": 0.638956, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_15_17", + "bdc_text": "Nec de parte adversa quicquam in mora fuit . Sero praesides , Colonienses decima , quarta decima Treverenses , octava et decima Moguntinenses , Palatini vigesima post terminum constitutum die , et quidem ex vicino maxime loco ( credo , quia ante caeteros frustra venissent ) , post haec etiam pontificis et Ferdinandi legati venerunt . Nomina vero eorum , qui ad ista Comitia missi fuerunt sunt haec .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_41", + "psc_text": "Dei vindicta disponente, inter furoris initia fuisset interemptus. An vero ea quae hactenus scripsimus Quesnelli oscitantiam apprime demonstrent, lector ipse judicabit. Nos hoc illud unum tantummodo in votis habuimus: S. Leonis videlicet testimonium ab omni erroris nota vindicare, atque simul ostendere firmum remanere quod, Probo et Paulino consulibus, Manetis errores damnandi innotuerint, cum octava in Christianos persecutio desaeviret. 5. At quid demum, si mihi objiceretur jam ante Probi et Paulini consulatum a multis annis octavam persecutionem, quae Valeriano ascribitur, saevire desiisse? Quid, si isthaec persecutio ultra debitos fines produceretur, nulla prorsus habita ratione ad Gallienum Valeriani filium, in imperio superstitem; vel ad Claudium, qui Areolum tyrannum sustulit; ad Quintilium, ad Aurelianum, ad Tacitum, qui, Valeriano vita functo, Romani imperii habenas tenuere? An illa Leonis verba, Cum octava jam in Christianos 10 persecutio desaeviret, referri potuerunt ad Valeriani tempora, qui anno 259 ex hac luce migravit? Ab ejus quippe obitu usque", + "candidate_score": 0.638846, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_432_434", + "bdc_text": "Easdem postulationes causasque , cum apud legatum Caesaris eodem die exposuissent nostri , legatus actorum copiam ideo partibus non necessariam esse iudicabat , quoniam liberum colloquium hoc et extra diffinitionis periculum esset , deinde videri intutum putabat , ut partibus committeretur . Edi enim sine ingenti multorum offendiculo non posse , omnem hanc turbam natam ex incerta librorum editione fuisse . Caesarem ipsum si quid utile in editione esset , bono publico consulturum esse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_763", + "psc_text": "variis monumentis temporum injuria deperditis privati, non omne praesidium nobis suppeditetur pro aliis atque aliis novis quaestionibus instituendis quae illud vetustae ecclesiasticae disciplinae genus, quo apostolica divi Petri sedes in haeretica inquinatos labe animadvertere consueverat, magis atque magis illustrare queant, nihilominus tamen sacra ea supellectile nos abundare arbitramur quae pro jam excitatis inter recentiores criticos quaestionibus penitus dirimendis utilis, immo et necessaria, existimatur. Hujus postremi generis profecto illa controversia censenda est, quam F. Antonius Pagius et Paschasius Quesnellus jam pridem excitarunt, qui, nimia disserendi aut rixandi libidine adducti, cardinali Baronio strenue se opponere arbitrati sunt, contendentes nimirum Romae in Manichaeorum causa nullum prorsus coactum fuisse concilium. Contra vero cum laudatus Ecclesiasticorum Annalium parens Leonis potissimum epistolae ad Italiae episcopos institerit, omniaque hujus momenta maturo libraverit judicio, haudquaquam censere possumus hunc tam turpiter lapsum fuisse, cum Romae tum habitum fuisse episcoporum et presbyterorum concilium palam pronuntiavit. De hac dissensione igitur nos", + "candidate_score": 0.638769, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_541", + "bdc_text": "Quod porro adornato iam scripto adversarii pugnare nobiscum instituerent , quanquam stilo se suosque melius instructos scirent , tamen quia infinita mora scribendo ducenda esset , nequaquam hanc pugnae rationem ingredi velle .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_610", + "psc_text": "suam, quae hoc est quod ipse, sicut jam interrogatus dixisti? Ita sane Felicem S. episcopus aggrediebatur. Cui quidem fabuloso figmento cum haereticus homo occurreret, versutia et tergiversatione simul utens, se adhuc esse imparatum respondit, nullam inter manus eo otii tempore scripturam habuisse, quia illi redditae non fuerant, unde se posset instruere. Nullus enim (subjiciebat) ad certamen exit nisi prius munitus fuerit; et nullus litigator potest sine suis chartis litigare, similiter et ego sine mea scriptura respondere non possum. Hac arte itaque novum periculum evadere Felix nitebatur. Sed Augustinus novit; et apprime quidem versuti hominis tergiversationem novit. Propterea gravi, et auctoritatis sermone pleno ad eum conversus, acriter hunc increpat, quod sacrilegos errores hac excusatione niteretur occulere, eumque novum facinoris reum expostulat, quod quinque dierum spatio ad respondendum petens, codices quoque sibi dari non exquisivisset, qui sub publico sigillo custodiebantur. Exoptatam igitur duorum adhuc dierum prolatationem non obtinuit Felix. Sed codices dumtaxat", + "candidate_score": 0.63849, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_241", + "bdc_text": "Quae enim expositio disceptatae fieret controversiae , aut quomodo existimatio iniri vera posset , in ea re , in qua momenta praecipua legerentur , et sententiae hominum de religione disceptantium dissimularentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_89", + "psc_text": "qui ipsum prius ignorabant notus evasisset, a viris apud Persas eruditis qui non pie quidem sentiebant, sed meliorem tamen eo circa omnia sententiam tuebantur, confutatus et expulsus est. 8. De quibus autem rebus Buddas cum Persarum sacerdotibus, quaestiones disputationesque habuerit, non mihi judicandum sentio, ne temeritatis nota inurar. Rem tamen diligentius Beausobre perquirere nisus est, et aliquod discrimen offendens inter Archelai scribendi modum et Epiphanii dicendi rationem, horum testimonia cum facile sine ulla repugnantiae nota conciliare potuisset, neglexit; et praecedentem suae critices methodum secutus, Zoroastris et Persarum de duobus principiis, vel uno tantum, animarumque ex corporibus in corpora transmigratione systemata laudatos PP. minime intellexisse contendit, ut ipse probaturus, in altera Historiae parte sibi reservasse affirmat. Concludit denique, ex Archelai testimonio, hunc non dixisse disputationem Buddam inter et Persarum sacerdotes, sive sapientes, ad duorum principiorum existentiam pertinuisse, sed potius respexisse ad bellum ab adversariis potestatibus contra Deum factum. Nos vero si", + "candidate_score": 0.637939, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_429", + "bdc_text": "Nuper certe qua in re actorum exemplum nostri nullum habebant , ea in re adversarii suorum exemplorum fide ostendere conati sunt , nobis cum illis de plerisque rebus iam diu Augustae convenisse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_684", + "psc_text": "ejus labores existimo; sed optimae logices regulae atque experientia me docuerunt ejus dictis atque testimoniis non esse insistendum. Veteres numquam infallibilitatem ambiere, quam posteri demum illis donarunt. Homines fuerunt, ut nos sumus. Et paucis interjectis habet: Ego nolo propugnare S. Augustinum Manichaeorum systema mutasse, vel corrupisse, ut victoriam reportaret, id foret laesae fidei reum eum appellare; sed certum est ipsum quibusdam sophismatibus fuisse usum, et saepius male expressisse illorum religionem. Haec, inquam, et id genus alia probra in Augustinum scripsit, quae singillatim referre nos pudet. Quare ut jam dictis fidem comparare possit apud lectores, exempla et probationes varias annectit. Quorum primum desumptum est ex his Augustini verbis: Inimicus quippe qui eumdem Salvatorem justorum patrem crucifixisse se speravit, ipse est crucifixus; quo tempore aliud actum est atque aliud ostensum. Haec ex Manichaeorum sententia dixisse Augustinum asseverat, et laudat tum epistolam Fundamenti, tum librum de Fide, cap. 28. Quibus verbis et alia", + "candidate_score": 0.637639, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_206", + "bdc_text": "Videri frustra fieri , ut quisquam de magnis Imperii incommodis hoc tempore et loco quereretur , ubi de causis et remedio malorum inveniendo instituta esset deliberatio .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_831", + "psc_text": "Cum vos persecuti fuerint, et dixerint omne malum adversum vos propter justitiam gaudete. Quod quidem interius gaudium, exterius dissimulare haud potens, benedictionem pro maledictione, honorificentiam pro contumeliis, charitatem pro odio imperatori sibi infenso studet rependere; ipsum tamen admonens ut divini judicis praecaveret indignationem, ne quanto ipse gravius offensus libenter remittebat, tanto cumulatius ab ipso offendente poena exigeretur. Non nihil hisce addit de maximo scandalo in Ecclesia tunc exorto, cum propter famosum libellum, quem ipse imperator in Ecclesiae caput conscripserat, tum propter anathemate damnatas Acacii, Severi et Acephalorum opiniones, quibus patrocinabatur; et statim ad varia S. P. provocat Scripturarum testimonia, ut inde imperator harum haereticarum opinionum depromat falsitatem. Interim vero cum pontificis animus, non suo, sed suae sedis honori majestatique prospicere 180 quaerit, ex eo vellicat et urget imperatorem, quod, humanis divinisque legibus spretis, cum magno imperialis coronae dedecore accusatoris et judicis partes adversus summum Ecclesiae pontificem subiret. Propterea eum increpat", + "candidate_score": 0.637629, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_241", + "bdc_text": "Quae enim expositio disceptatae fieret controversiae , aut quomodo existimatio iniri vera posset , in ea re , in qua momenta praecipua legerentur , et sententiae hominum de religione disceptantium dissimularentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_590", + "psc_text": "humanae societatis fundamenta penitus subvertunt. Sed aliud genus librorum non ita perniciosum sat esset populis abscondere, non autem plane supprimere, cum non desint multi viri prudentes qui ex iisdem utilitatem haurire possent. Si igitur Manichaeorum libri (concludit Beausobre) 129 tales sunt quales describuntur, ego auderem affirmare maxima injuria igni traditos fuisse, quoniam catholica fides majora emolumenta obtinuisset ea scripta conservando, quae fabulis ridiculis et obscenis erant referta. Ita ratiocinatur Beausobre, fabulosa quaedam Manichaeorum dicta subjiciens, quae ex superioribus Archelai Actis ipsi annotavimus. Eum tamen pudeat isthaec scripsisse. Quid? Manichaeorum libri non subvertunt omnia nostrae catholicae fidei mysteria? Quaenam enim nostrae religionis dogmata non oppugnarunt, quaenam etiam non evertere conati sunt? Percurrat apostolorum Symbolum, et dicat an unum fidei nostrae articulum intactum reliquerint? At haec praetermittamus. Notum enim est, et pervulgatum apud omnes, Manichaeos unius Dei existentiam inficiari, veram incarnationem, passionem, mortem, Christi Domini resurrectionem rejicere, eucharistiam aliaque sacramenta profanare, de", + "candidate_score": 0.637305, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_353_355", + "bdc_text": "Huius praecepti si fuissemus , inquit , nos memores , nunquam ortae inter nos inimicitiae tantae fuissent . Sed ubi relicta Charitas , et praeceptum Domini neglectum fuit , patriam hanc vestram tumultu completam esse , tum caedes et funesta bella successisse videtis , quae quidem tanta per Germaniam aliquo iam tempore fuere , ut hanc qui prius viderim , cognoscere vix nunc possim . Huius igitur Germaniae Romani pontifices saepe miserti , cum succurrere calamitatibus eius conati fuissent , tamen efficere nunquam potuerunt , saltem ut audirentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_794", + "psc_text": "in exstirpandis erroribus qui in dies gliscebant, et in vitiis propulsandis quae fidelium pietatem poterant corrumpere et labefactare. Non idcirco tamen has inter temporum, bellorum vicissitudinumque angustias, illa vetusta Romanae Ecclesiae disciplina, aut deleta, aut mutata dici potest, etiamsi, oeconomiae causa, perpetuo exsecutioni non fuerit demandata. Impossibile enim prorsus erat ut sub barbaris principibus barbarisque populis, qui huc transmissi erant, quique innumeris erroribus erant obnoxii, eam formam et inquisitionis rigorem servarent, quem sanctus Leo sub piissimis catholicisque principibus custodiendum definiverat. Quare nemo admiratione commoveatur, si hisce tantopere afflictis Christianae reipublicae temporibus Ecclesiarum pastores servire debuerunt, ne una cum sincera Christi fide catholici omnes sub barbarorum jugo et persecutionibus periclitarentur. Eam autem Romanorum pontificum oeconomiam magis atque magis apostolorum exemplis explicare possemus, qui Judaeis atque gentibus evangelium crucis annuntiantes, in iis quae Christianae fidei non repugnabant tempori servire cogebantur, ut paulatim omnes cujuscumque ordinis atque conditionis homines Christo lucrifacerent. Nemo tandem", + "candidate_score": 0.63653, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_389", + "bdc_text": "Quanquam enim haec sententia pontificis Romani multis iam annis fuit , ut ne colloquium nobiscum iustum ullum haberetur , tamen quia id nostri semper urserunt , simulare saltem aliquem congressum adversariis necesse fuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_769", + "psc_text": "illis vocibus, conventus scilicet et concilium, S. pontificem unum atque idem indicare voluisse. Ne vero a quopiam in suspicionem fraudis adducar, Leonis verba quemadmodum in Quesnelli editione exstant exscribere non pigeat. De conciliis autem episcopalibus non aliud indicimus quam sancti Patres salubriter ordinaverunt: ut scilicet bini conventus per annos singulos habeantur, in quibus de omnibus querelis quae inter diversos Ecclesiae ordines nasci adsolent judicetur. Et rursus apud eamdem Quesnelli editionem, haec legenda occurrunt, epistola 16, c. 7, de Conciliis quotannis Romae celebrandis, ubi S. P. de canone 5, Nicaeno agens ita subdit: Quare illud primitus pro custodia concordissimae unitatis exigimus, ut quia saluberrime a SS. Patribus constitutum est binos in annis singulis episcoporum debere esse conventus. Duorum itaque criticorum causa jam in deterius ivit, cum Leo ipse, Nicaenorum etiam PP. vestigiis inhaerens, conventus voce uti voluit, ad innuendas tum provinciales, tum generales synodos, ut multis aliis exemplis etiam ex sancti", + "candidate_score": 0.636431, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_24_26", + "bdc_text": "A Ferdinando rege : Secoviensis episcopus , Fridericus Nausea , Joannes Cocleus , Martinus nescio quis . A Moguntino :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_699", + "psc_text": "suis litteris Mediolanum miserat 152 Siricius, ubi apostolicae sedis legatione fungentes ex illa urbe populerunt Manichaeos, ut intelligimus etiam ex hujus pontificis epistola ad Mediolanensem Ecclesiam. Laudati tandem Ecclesiae Mediolanensis Patres cum idem claudunt rescriptum, declarant Romani pontificis judicium adamus sim esse prosecutos, adeo ut vel aliquid ei addere aut detrahere minime ausi fuerint. Quod sane evincit Romanorum pontificum auctoritate, et irreformabili quodam judicio haereses omnes fuisse damnatas, ut nos ipsi in praecedentibus capitibus demonstravimus. Itaque, aiunt, Jovinianum, Auxentium, Germinatorem, Felicem, Plotinum, Genialem, Martinianum, Januarium et Ingeniosum, quos sanctitas tua damnavit, scias apud nos quoque secundum judicium tuum esse damnatos. Hinc igitur manifeste liquet Manichaeos jam Romae atque in aliis Italiae urbibus latebras sibi quaesiisse, saltem quadragesimo anno ante Africae vastationem a Vandalis illatam. Jam enim undequaque pestifera illa soboles imperiali ac sacerdotali poena plectebatur anno 390, quando videlicet Mediolanenses Patres ejusmodi rescriptum dederunt. Nobis omnino suffragatur Gothofredus in annotatione", + "candidate_score": 0.635262, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_470", + "bdc_text": "Senatus et ratione sua ductus , et hac hominum nostrorum oratione motus , contionem hoc tempore minime abrogandam esse iudicabat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_765", + "psc_text": "teste Quesnello, consessus vocabulum continet; atque tandem sequentibus rationibus Baronium urgent: Sed non opus concilio (quod revera S. Prosper non commemorat) quoniam non de proscribenda nova haeresi aut de fide asserenda agebatur, sed de poena juxta canonem Ecclesiae sancienda; neque concilium est ubi cum sacerdotibus pars senatus ET PARS PLEBIS EST. Frigidis igitur hisce ratiunculis eam Concilii vocem penitus esse oblitterandam sibi persuadent. Sed non haec Quesnellum Pagiumque pudent? Summane cum libertate aliorum dicta carpere et notare audent, ut rebus omnino insulsis fallacibusque conjecturis Baronium urgeri posse arbitrentur? Nimis anxie revera nodum quaerunt in scirpo dum partium studiis indulgent, nova excogitantes; et cum contentionem de vocibus dumtaxat instituunt, et longe a veritate abscedunt, tum contra veritatis umbram luctari nituntur. Quamvis ergo re ipsa ad scopum nostrum ejusmodi causa non videatur pertinere, nihilo secius, ne clarissimi viri Baronii opinio inulta remaneat, antequam Exercitationes in S. Leonis Opera de Manichaeorum causa ad", + "candidate_score": 0.635235, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_62_64", + "bdc_text": "Et cum Argentinensibus . A Basilea : Bonifatius Amerbachius , quem ab itinere instituto morbus avertit , Simon Grynaeus .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_700", + "psc_text": "Hinc igitur manifeste liquet Manichaeos jam Romae atque in aliis Italiae urbibus latebras sibi quaesiisse, saltem quadragesimo anno ante Africae vastationem a Vandalis illatam. Jam enim undequaque pestifera illa soboles imperiali ac sacerdotali poena plectebatur anno 390, quando videlicet Mediolanenses Patres ejusmodi rescriptum dederunt. Nobis omnino suffragatur Gothofredus in annotatione ad cod. Theod. qui ex laudatis verbis colligit Siriciam papam Theodosianae in Manichaeos legis suasorem procul dubio exstitisse. 3. Neque nos tamen inficiamur eam haereticorum colluviem ex Africa aut aliis transmarinis partibus profectam Urbem aliasque Italiae civitates inhabitasse. Id facile colligi potest ex Vita Anastasii papae I, qui mortuo Siricio, ad pontificatum evectus, decreta edidit: nulla ratione transmarinum hominem in clericatus honorem suscipi, nisi quinque episcoporum designaret chirographos, quia et eodem tempore Manichaei inventi sunt in urbe Roma. At Anastasius Petri thronum conscendit anno Christi 398, hoc est 29 annis antequam Vandalus cum suis copiis maria transmitteret. Igitur Manichaeorum ad", + "candidate_score": 0.634831, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_187_189", + "bdc_text": "Et presides , ad quos haec oratio communiter esset instituta , ab iis more imperii communiter , et non seorsim respondendum esse iudicabant . Novus autem agitandi in Imperio consilii mos hic est . Tribus ex ordinibus consilia publica , primum electorum , deinde principum caeterorum , postremum urbium comparantur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_754", + "psc_text": "cura, diligentia, in haereticis deferendis indiscriminatim dicta fuere. 10. Jam ergo disserere oportet de summa catholicorum principum pietate, quos in Ecclesiae gravioribus rebus sacri pastores interpellare consueverunt, ut sese vindices earum sanctionum exhiberent quae ad fidei causas, ad morum disciplinam, ad Ecclesiarum regimen, jura, tranquillitatem atque munimen referuntur. Res profecto clara et omnino expedita est, quam hic ultimo loco exponere reservavimus. Ad quam comprobandam satis quidem esset dumtaxat animum revocare ad divales (ut vocant) imperatorum constitutiones, quae non nisi efflagitantibus Romanis pontificibus, episcopis et generalibus synodis editae et per omnes catholici orbis oras evulgatae fuerant, ut haeretici animo obstinatiores etiam gravissimis temporalibus poenis afflictarentur. Vix enim verbis exprimi potest quantum priorum catholicorum principum religio excanduerit in eos qui Ecclesiae pacem et fidem conturbare, evertere et labefactare conabantur. Statim enim ac principes Christo nomen dederunt, manus etiam adjutrices Ecclesiarum rectoribus porrexerunt, horum auctoritati saeculi potentiam conjungentes, vel ut nefarius idolorum cultus", + "candidate_score": 0.633247, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_252_254", + "bdc_text": "Eius autem rei talis erat utraque ex parte ratio , ut ter undeni hinc inde homines pro Principum urbiumque suorum numero et loco ad hoc certamen adhiberentur . Et a nobis quidem pro electore Saxone : Franciscus Burckardus , Philippus Melanchthon , Justus Menius ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_811", + "psc_text": "schismatis facinus quoddam tyrannidis exemplum in Ecclesiam induxit. Nam Symmachus, qui laicorum principum legibus, vel decretis, in iis quae ad legitimam ejus electionem spectabant, subesse non poterat, ad majora praecavenda scandala, afflictis iis temporibus servire coactus, regio judicio atque decreto se submisit. 2. Jam vero aequitati Ecclesiaeque suae incolumitati, ne adversus hanc inferorum portae praevalerent, Deus ipse miris modis tunc opitulatus est, et omnes ambitionis turbae omnesque diri schismatis motus ad faustum felicemque exitum perducta sunt. Etenim Theodoricus rex in ea fuit sententia, sacris canonibus satis consona, ut ex duobus iis episcopis qui primus ordinatus fuisset, vel ubi pars maxima cognosceretur, ipse sederet in sede apostolica. Quod tandem (libri Pontificalis verbis utor) aequitas in Symmacho invenit, et cognitio veritatis. Et factus est praesul Symmachus. Sic itaque rebus dispositis, Symmachus Romam proficiscitur, ubi synodo congregata contra Laurentium diaconum, qui per subreptitiam ordinationem Romanum episcopatum invadere tentaverat, actus misericordia, apostolica auctoritate qua", + "candidate_score": 0.633213, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_15_17", + "bdc_text": "Nec de parte adversa quicquam in mora fuit . Sero praesides , Colonienses decima , quarta decima Treverenses , octava et decima Moguntinenses , Palatini vigesima post terminum constitutum die , et quidem ex vicino maxime loco ( credo , quia ante caeteros frustra venissent ) , post haec etiam pontificis et Ferdinandi legati venerunt . Nomina vero eorum , qui ad ista Comitia missi fuerunt sunt haec .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_515", + "psc_text": "Leonis M., Romanorum pontificum, decreta patefaciunt. Nec vero me latet ejusmodi Ossii Cordubensis pro apostolica sede in concilio Gangrensi legationem, non tantum a Petro de Marca atque Pagio in dubium revocari; sed absolute omnino inficiari. Et ea de causa potissimum, quia hujus nomen in Actis, quae supersunt, non primo, sed quartodecimo loco inter aliorum episcoporum nomina legendum occurrit. Sed in hisce quaestionibus dirimendis haud semper episcoporum praerogativas ex ordine quo in codicibus horum nomina descripta sunt repetere juvat, ut ipsi de Brittone Trevirensi episcopo, in Priscillianistarum historia, contra Tillemontium, aliosque demonstrabimus. Nam quandoque Amanuensium errore, et codices corrumpi, aut saltem genuinus eorumdem episcoporum ordo perturbari potuit. Verum duplici de causa hanc congressionem nunc devitandam esse arbitror. Prior ex nostro hujus conscribendae historiae scopo desumitur. Non enim nos sumus ex iis qui dubiis valdeque obscuris rebus adhaerentes apostolicae sedi jura asserere et vindicare quaeramus. Nimis profecto indecens aut turpe foret in", + "candidate_score": 0.633187, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_429", + "bdc_text": "Nuper certe qua in re actorum exemplum nostri nullum habebant , ea in re adversarii suorum exemplorum fide ostendere conati sunt , nobis cum illis de plerisque rebus iam diu Augustae convenisse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_604", + "psc_text": "pro Dominica fide crucifixus est. Verum Felix ipse nimio contentionis studio adductus, ita respondere Augustino ausus est: Et apostoli timuerunt. Quod novum Felicis Manichaei effugium idem sanctus Pater eripere cupiens, quemadmodum apostoli tyrannos timuissent statim hisce verbis explicavit. Timuerunt (ait) ut caverent, non ut fidem suam comprehensi edicere dubitarent. Et paulo infra, leviter et sine ulla verborum ambiguitate aut contumelia eum objurgat quod imperatorem antea non timuerit, ut comminiscebatur, quia antea non tacuit: Nam etsi imperatorem timuisses, ante tacuisses. Et cum hesterna die in Manichaeismi suspicionem Felix fuisset adductus, ad urbis Hippone curatorem provocavit, cui libello exhibito publice clamitaverat se juxta Diocletianam legem, cum suis codicibus esse paratum incendi, si aliquid mali in ipsis fuerit inventum, idcirco quasi eum irridens sic Augustinus suam claudit responsionem. Unde heri leges flagitabas quasi fortis, hodie veritatem fugis ut timidus. 3. Ex his ergo publicis Augustini episcopi cum Felice Manichaeo Actis, luce clarius ille", + "candidate_score": 0.631926, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_436_438", + "bdc_text": "Ergo colloquium impedire vultis , inquit . Illud deinde addidit , nullam causam videri , cur actorum copiam tantopere urgerent nostri , quam quia ad evulgationem festinarent . Eo denique progressa haec disputatio fuit , ut penes Caesarem esse positum diceret , actorum copiam cui vellet permittere , se vero cum praesidibus ea de re acturum esse , ostendebatque vix se magno negotio rem huc perduxisse , conatos illos fuisse longe secus nobiscum agere , multa se dissimulare , illos interea se perdi clamare .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_767", + "psc_text": "monumenta numquam lustrarunt? Latini equidem etiam aureae aetatis scriptores saepissime conventum pro concilio usurparunt, ut apud 166 Titum Livium, Ciceronem, Caesarem videre est. Nec propterea ab eo usu longe fuerunt vetustissimi Christiani scriptores, qui, ad indicandos sacros catholicorum coetus pro fidei aut morum regulis definiendis, conventus vocem adhibuerunt; quos inter est Tertullianus, Eusebius Caesariensis, Rufinus presbyter Aquileiensis, aliique plures, quorum catalogum in praesentia texere minime opus est. Quid tandem? Ita fuit vocabulum conventus usurpatum ad innuendum concilium, ut hodie etiam in generali synodorum collectione, has similesque epigraphes offendamus: Conventus Sirmiensis, conventus Alexandrinus, conventus Hipponensis, et id genus alias sexcentas, quae haud dubie produnt duas illas voces promiscue a veteribus ad unum atque idem significandum adhibitas fuisse. Haec tamen omnia, ne in re exploratissima multi essemus, dubio procul poterant praetermitti. Ea potissimum de causa, quia S. Leo, sibimet factus interpres, vocem conventus pro concilio usurpavit. Testis classicus sit Quesnellus apud se", + "candidate_score": 0.630717, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_436_438", + "bdc_text": "Ergo colloquium impedire vultis , inquit . Illud deinde addidit , nullam causam videri , cur actorum copiam tantopere urgerent nostri , quam quia ad evulgationem festinarent . Eo denique progressa haec disputatio fuit , ut penes Caesarem esse positum diceret , actorum copiam cui vellet permittere , se vero cum praesidibus ea de re acturum esse , ostendebatque vix se magno negotio rem huc perduxisse , conatos illos fuisse longe secus nobiscum agere , multa se dissimulare , illos interea se perdi clamare .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_469", + "psc_text": "inter hujus supposititia Opera recensuit; sed non eo sensu, ut quae in iis continentur fabulas redolerent, sed quia quod aliis forte auctoribus erat adjudicandum, Clementis nomen praeseferat. Male ergo ad hujusmodi exempla et Cavei testimonia provocavit Beausobre, ut Archelai acta et disputationes prorsus commentitia esse ostenderet. Nec Beausobre satius duxit similibus nugis horum Actorum fidem sensim elevare. Sed graviora evidentioraque falsitatis argumenta sibi mutuari posse intendit, ex loco ipso in quo habitam esse disputationem describitur. Primo in una Mesopotamiae urbe publice a Manete et Archelao fuisse disputatum dicitur. Secundo eam urbem in Romanorum potestatem fuisse redactam; tertio urbem illam Caschara aut Carchara fuisse appellatam. Igitur comoediae disputationis Archelai hos tres characteres convenire, laudata Acta produnt. Si itaque nullam inveniamus urbem cui talia conveniant, necessario fatendum est prorsus fabulosam esse disputationem, quoniam auctor scenam habitam esse in loco confinxit, qui haudquaquam reperitur. Urbem hanc Mesopotamiae diligentius Zacagnium inquisivisse animadvertit. Qui demum", + "candidate_score": 0.630673, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_126", + "bdc_text": "Itaque omnium animi antea ad aliquam concordiae spem arrecti , hac fama consternati fuerunt , nec quisquam inventus est , qui pollicitationibus Caesaris fidem ullam habendam esse iudicaret :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_378", + "psc_text": "figmenta, praedicationibus et disputationibus propagarunt? Quod quidem felicius ipsis contingere potuit, quando freti armorum strepitu atque potentia, aut quando dignitatum auctoritate vel scientiarum doctrina celebriores facti, vel denique quando aliquo principum saeculi praesidio assecuto, omnique verecundiae atque timoris 83 freno spreto, liberum eis esse potuit suarum opinionum pravitate, aliorum animos, mores et fidem corrumpere atque pervertere. Archelaum itaque plaudentibus sibi populis manifestare non tantum oportebat suae catholicae legis adversarium nulla vera atque genuina sacrarum Scripturarum scientia et cognitione pollere, sed praecipua nostrae fidei mysteria evertere et suis fabulis abolere: tum etiam omnibus naturae, tum fortunae bonis atque adjumentis fuisse exspoliatum; ita ut ejus nomen, mali mores atque facinora, pluribus nationibus jam tum explorata, prorsus ubique abominarentur. Quid ergo criminis in ejusmodi narratione et agendi ratione deprehendi possit, prorsus non video. Igitur ultro dato quod populus qui apud Diodoridem disputationem auditurus convenerat nihil prorsus in Manem fuisset commotus, an non S.", + "candidate_score": 0.630547, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_252_254", + "bdc_text": "Eius autem rei talis erat utraque ex parte ratio , ut ter undeni hinc inde homines pro Principum urbiumque suorum numero et loco ad hoc certamen adhiberentur . Et a nobis quidem pro electore Saxone : Franciscus Burckardus , Philippus Melanchthon , Justus Menius ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_633", + "psc_text": "inter Manichaeos morum dissimilitudinem molestissime ferens, omnes in suam domum congregatos ad vivendum secundum eamdem regulam in Manichaei epistola propositam compellere nitebatur. Multis (ait Augustinus) intolerabile visum, abscesserunt; remanserunt tamen pudore non pauci. 138 Coepit ita vivi, ut placuerat, et ut tanta praescribebat auctoritas, cum interim auditor ille (Constantius videlicet) vehementer omnes ad omnia cogeret, neminem tamen quod non prior ipse susciperet. Interea rixae inter electos oriebantur creberrimae; objiciebantur ad invicem crimina: quae ille omnia gemens audiebat, dabatque operam ut se ipsos in jurgando incautissime proderent. Prodebant nefanda et immania. Atque, paucis interjectis, subdit Augustinus: Quid plura? coacti aliquando murmuraverunt sustineri illa mandata non posse, inde in seditionem abeuntes. 5. Nemini interim autem prolixior haec nostra oratio videatur quam esse oportebat. Nemo praeterea nostram scribendi rationem reprehendat, quod res in Africa contra Manichaeos gestas cum iis quae diu antea Romae contigerant permiscere voluerimus. Etenim ut a Carthaginensibus episcopalibus gestis parumper", + "candidate_score": 0.629667, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_461", + "bdc_text": "Nostri , adito Senatu , ostendebant , eum virum , qui tredecim annis antea , et nunc toto Comitiorum tempore , interpellante nemine , contionatus fuisset , sine eorum ignominia , qui huc evangelii defendendi causa venissent , refici hoc tempore et se praesente non posse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_517", + "psc_text": "Cum igitur synodus illa dumtaxat provincialis fuerit, et illius canones non nisi ex apostolicae sedis suffragio robur et approbationem obtinuerint, ut ipsi conciliorum collectores etiam fatentur, quid nostra intererit, an Osius Cordubensis ibidem pro apostolica sede legationem fuerit functus. 7. Altera vero causa ex nostra erga clarissimum doctissimumque virum aequitate desumpta est. Nam cum hic Romae, paucis abhinc annis, in solemni pontificia conciliorum Academia, coram sanctissimo domino nostro Benedicto papa XIV, magno totius litterarii coetus plausu, singulas obscuras difficilesque quaestiones, quae de Gangrensis concilii tempore, canonibus, auctoritate et confirmatione jam pridem excitatae fuerunt, et in posterum a critices studiosis excitari possunt, summa eruditione Rmus P. Antoninus Bremond Dominicanae familiae cultor eximius, et in Casanatensi Bibliotheca Theologus insignis, jam vero totius ordinis Praedicatorum magister generalis, qui pro eximia sui animi benignitate nos maximo amore complectitur, expediverit et illustraverit, minime in praesens licere potest de iisdem rebus sermonem instituere. In hac enim", + "candidate_score": 0.629663, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_389", + "bdc_text": "Quanquam enim haec sententia pontificis Romani multis iam annis fuit , ut ne colloquium nobiscum iustum ullum haberetur , tamen quia id nostri semper urserunt , simulare saltem aliquem congressum adversariis necesse fuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_766", + "psc_text": "excogitantes; et cum contentionem de vocibus dumtaxat instituunt, et longe a veritate abscedunt, tum contra veritatis umbram luctari nituntur. Quamvis ergo re ipsa ad scopum nostrum ejusmodi causa non videatur pertinere, nihilo secius, ne clarissimi viri Baronii opinio inulta remaneat, antequam Exercitationes in S. Leonis Opera de Manichaeorum causa ad exitum perducamus, singulas amborum criticorum ratiunculas evertere conabimur. Jam imprimis de solis vocibus contendunt, cum negant, illud concilium posse appellari, quod S. Pontifex modo conventum, modo autem consessum atque judicium asseruit. Apud quos gravissimi duo illi critici haec disputant? An apud Latini sermonis tirones, aut eos saltem qui vetustiora Ecclesiae monumenta numquam lustrarunt? Latini equidem etiam aureae aetatis scriptores saepissime conventum pro concilio usurparunt, ut apud 166 Titum Livium, Ciceronem, Caesarem videre est. Nec propterea ab eo usu longe fuerunt vetustissimi Christiani scriptores, qui, ad indicandos sacros catholicorum coetus pro fidei aut morum regulis definiendis, conventus vocem adhibuerunt; quos inter", + "candidate_score": 0.62956, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_252_254", + "bdc_text": "Eius autem rei talis erat utraque ex parte ratio , ut ter undeni hinc inde homines pro Principum urbiumque suorum numero et loco ad hoc certamen adhiberentur . Et a nobis quidem pro electore Saxone : Franciscus Burckardus , Philippus Melanchthon , Justus Menius ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_810", + "psc_text": "sane gravissimum fuit, quo clerus atque senatus in duas divisi partes, quarum altera Laurentio Romanae Ecclesiae diacono, qui S. Mariae basilicam occupaverat, adhaerebat; altera vero Symmachum ipsum in Constantiniana basilica legitimis suffragiis et sacramentis electum et ordinatum sequebatur. Hisce ergo gravissimis motibus urbe Roma jactata, quid mirum si versuta Manichaica soboles aditum adinvenit tertio vel quarto Urbem hanc inhabitandi? Quippe quibus aditus latior effectus est, cum Symmachus papa et ejus adversarius Laurentius Ravennam a Theodorico rege Ariano acciti, coram eo 175 se sistere debuerunt, ut hujus schismatis et turbarum veluti arbiter constitutus in eos ferret sententiam. Turpe itaque hoc istius schismatis facinus quoddam tyrannidis exemplum in Ecclesiam induxit. Nam Symmachus, qui laicorum principum legibus, vel decretis, in iis quae ad legitimam ejus electionem spectabant, subesse non poterat, ad majora praecavenda scandala, afflictis iis temporibus servire coactus, regio judicio atque decreto se submisit. 2. Jam vero aequitati Ecclesiaeque suae incolumitati, ne", + "candidate_score": 0.629523, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_238", + "bdc_text": "Itaque absurdum videbatur colloquio excludere , et principum ad hoc colloquium legatos et eorum qui in colloquio essent consiliorum omnium socios .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_788", + "psc_text": "exercendam, exemplo religiosi principis Constantini, synodo interesse voluimus. Ita Marcianus Chalcedonenses PP. allocutus est. Numquid nec istud erit concilium, in quo cum sacerdotibus imperator, senatus, provinciarum et negotiorum praefecti, et pars populi fuerunt? nugae merae; apage figmentum! Conciliorum enim veritati hominum laicorum etiam congregatio minime obesse potest, si episcopi dumtaxat, eorumque legati, vel alii religiosarum familiarum ministri et cultores, ecclesiasticas causas pertractent et fidei negotia definiant; si denique isti soli veluti judices synodalibus sanctionibus subscribant. Nec propterea principes, magistratus, plebs ipsa, omni munere in conciliis carerent, si veluti idonei testes et veritatis vindices admittantur et advocentur, ut fieri solet. Ne autem ejusmodi discrimen laicos inter et Ecclesiarum ministros in Leonino Manichaeorum conventu minime servatum fuisse quispiam suspicetur, vellem, quaeso, ad S. pontificis loquendi formulam animadverteret, qua describit prius episcopos et presbyteros secum veluti in judiciorum tribunali residentes, tum deinde ait, congregatis Christianis viris ac nobilibus, jussisse electos et electas eorum", + "candidate_score": 0.629448, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_368", + "bdc_text": "Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_916", + "psc_text": "in quasdam excurrisse et quasi vagatos esse quaestiones quae ad operis intentum atque titulum pertinere minime iis videbuntur qui de nobis minus clementer favorabiliterque judicare consueverunt. Sed quis ignorat summos in litteraria quandoque re exercitatos viros, vix calamum continere potuisse, cum illis negotium agendum inopinato contigit cum quibusdam hominibus nova semper systemata excogitantibus, qui vel religionem sacram, vel regiminis ecclesiastici formam apostolicamque disciplinam susquedeque vertere conati sunt, ut ista dejicerent vel abolerent? Paucis enim ab horum objectis, cavillis atque argumentorum fallaciis se expedire difficile fuit. Praesertim cum aliquando inciderunt in quasdam quaestiones ab acatholicis et schismaticis excitatas, ad quas dissolvendas sufficere non poterant unius vel alterius S. Patris testimonia. Non mirum ergo si quandoque, S. pontificis agendi rationem explicare volentes, necessarium duximus ad rerum originem et institutionem provocare, vel in medium proferre praecedentem Ecclesiae praxim et consuetudinem, ut perspicue ostenderemus S. Leonem Magnum, nec debitos a juribus constitutos terminos, in", + "candidate_score": 0.628892, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_389", + "bdc_text": "Quanquam enim haec sententia pontificis Romani multis iam annis fuit , ut ne colloquium nobiscum iustum ullum haberetur , tamen quia id nostri semper urserunt , simulare saltem aliquem congressum adversariis necesse fuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_767", + "psc_text": "monumenta numquam lustrarunt? Latini equidem etiam aureae aetatis scriptores saepissime conventum pro concilio usurparunt, ut apud 166 Titum Livium, Ciceronem, Caesarem videre est. Nec propterea ab eo usu longe fuerunt vetustissimi Christiani scriptores, qui, ad indicandos sacros catholicorum coetus pro fidei aut morum regulis definiendis, conventus vocem adhibuerunt; quos inter est Tertullianus, Eusebius Caesariensis, Rufinus presbyter Aquileiensis, aliique plures, quorum catalogum in praesentia texere minime opus est. Quid tandem? Ita fuit vocabulum conventus usurpatum ad innuendum concilium, ut hodie etiam in generali synodorum collectione, has similesque epigraphes offendamus: Conventus Sirmiensis, conventus Alexandrinus, conventus Hipponensis, et id genus alias sexcentas, quae haud dubie produnt duas illas voces promiscue a veteribus ad unum atque idem significandum adhibitas fuisse. Haec tamen omnia, ne in re exploratissima multi essemus, dubio procul poterant praetermitti. Ea potissimum de causa, quia S. Leo, sibimet factus interpres, vocem conventus pro concilio usurpavit. Testis classicus sit Quesnellus apud se", + "candidate_score": 0.628382, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_425_427", + "bdc_text": "Videbatur autem praeter actionis naturam esse , ut quid actum esset , hae partes cognoscere non possent , quae in actione ipsa versarentur . Nam ut autographa actorum ad Caesarem pervenirent , valde nostri cupiebant sperabantque recte iis informatum , aliquando de doctrina nostra melius sensurum esse . Sed quod actorum copia ideo partibus non fieret , id vero nullo pacto tolerandum esse iudicabant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_86", + "psc_text": "Manichaeorum gesta scripto consignarunt, non affirmari; eam tamen fabulosam ex utero virginali generationem in Archelai Actis recenseri. Sed quid inde? An ejusmodi narratio continebatur in autographis actis et in vetustioribus exemplaribus illius habitae disputationis? An quisquam usquam gentium id affirmavit? Acta enim illa, etiam suffragantibus doctissimis viris, modo interpretum studio, modo amanuensium oscitantia et ignavia, pluries gravius interpolata et vulnerata fuere; ut vix in praesens, et ne vix quidem, de eorum integritate judicare possimus. Quare mihi facile persuadeo quod si praeter Buddam Manichaeum alium Indum nos admittere oporteat, Gymnosophistarum sectae auctorem, imperiti quandoque amanuenses, ex nominis similitudine decepti, fabulosam illam generationem, veluti a Budda Manichaeo praedicatam, Archelai Actis inseruerint. Nostrae quidem conjecturae favet aliorum scriptorum silentium, et ipsius Beausobre testimonium. Is enim pene innumeris locis contendit Cyrillum, Epiphanium, Photium, Petrum Siculum, caeterosque scriptores, in Manichaicis rebus narrandis, Archelai Actis (quae apocrypha appellat) institisse, atque singula in istis contenta, aut summatim,", + "candidate_score": 0.628071, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_218_220", + "bdc_text": "ut undeni hinc inde soli in disputatione loquerentur , caeteri non actores essent , sed advocati loquentibus assisterent : ut notarii tantum quatuor , duo hinc , duo istinc constituerentur iure iurando astricti : ut legati principum actorum copiam principibus suis ita communicarent , ut ne quid omnium ante factam Caesari relationem evulgaretur :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_623", + "psc_text": "dogmatibus interrogarentur, deinde omnium criminum confessione audita, quemadmodum leges praecipiebant, in eos esse animadvertendum decrevit. Ad horum autem confessionem audiendam non tantum notarii, qui Acta conscribebant, sed aderant episcopi, qui ibi tamquam judices assidebant, ut juxta humanas et ecclesiasticas leges totius inquisitionis forma et ordo servarentur. Episcoporum autem nomina, si unum Aurelium excipiamus, qui Ecclesiae Carthaginensi summa cum laude tum praeerat, prorsus ignoramus. 136 Sed ex tota illa provincia fuisse collectos episcopos probabile est. Adfuit Augustinus quoque, cui forte prae caeteris hujus exsecrabilis sectae dogmata atque flagitia innotuerunt. 2. Quid vero ex iis episcopalibus Carthaginensibus gestis innotuerit, quot praeterea fuerint illi quos Rufus tribunus interceptos coram ecclesiasticis judicibus sistere jusserat, valde difficile est definire. Temporum enim injuria Acta ejusmodi a notariis excepta intercidere, et Augustinus aliunde et Prosper de quibusdam mulieribus vitiatis dumtaxat facta mentione, reliquam gestorum seriem describere praetermiserunt. In harum mulierum numerum duas potissimum retulit Augustinus. Alteram Margarita", + "candidate_score": 0.627608, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_429", + "bdc_text": "Nuper certe qua in re actorum exemplum nostri nullum habebant , ea in re adversarii suorum exemplorum fide ostendere conati sunt , nobis cum illis de plerisque rebus iam diu Augustae convenisse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_561", + "psc_text": "in mathematicis disciplinis nusquam eruditus, cum minime explicare posset, quemadmodum eum confiteri non puduit; illico omnis Augustini conatus, quo proficere in illa secta statuerat, illo homine cognito, prorsus intercidit, non ut ab eis omnino se separaret, sed quasi melius quidquam non inveniens eo quo jam quoquo modo irrueret. Defervescente igitur ejusmodi prava Augustini cupiditate pro addiscendis omnibus Manichaicis dogmatibus atque mysteriis, quasi derepente ejus animus coepit nutare. Qui quamvis non illico divinae gratiae motibus acquieverit, aut obtemperaverit, tamen manus Domini in abdito providentiae suae, non deseruerunt animam ejus, et de sanguine cordis matris suae, per lacrymas ejus diebus ac noctibus pro filio sacrificium offerentis cum eo miris modis egerunt. 12. Haec itaque de Fausti gestis, studiorum ratione, scientiarum facultate, divinarum humanarumque rerum ejus cognitione, hujusque scriptis tradidit Augustinus, in quibus expendendis nos haud diutius immorari 123 possumus, ne Augustini potius, quam hujus Manichaei episcopi gesta pandere velle videamur. Illud unum", + "candidate_score": 0.627234, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_399_401", + "bdc_text": "sed hi etiam , qui conspirare contra nos cum illis maxime cuperent , convenire ipsi inter se non potuerunt . Obstrepere sibi Theologi et Monachi , et cottidie inter se rixari , sine ordine sententiam dicere : ii praesertim , qui illud agmen ducebant , Pelargus et Eccius .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_633", + "psc_text": "inter Manichaeos morum dissimilitudinem molestissime ferens, omnes in suam domum congregatos ad vivendum secundum eamdem regulam in Manichaei epistola propositam compellere nitebatur. Multis (ait Augustinus) intolerabile visum, abscesserunt; remanserunt tamen pudore non pauci. 138 Coepit ita vivi, ut placuerat, et ut tanta praescribebat auctoritas, cum interim auditor ille (Constantius videlicet) vehementer omnes ad omnia cogeret, neminem tamen quod non prior ipse susciperet. Interea rixae inter electos oriebantur creberrimae; objiciebantur ad invicem crimina: quae ille omnia gemens audiebat, dabatque operam ut se ipsos in jurgando incautissime proderent. Prodebant nefanda et immania. Atque, paucis interjectis, subdit Augustinus: Quid plura? coacti aliquando murmuraverunt sustineri illa mandata non posse, inde in seditionem abeuntes. 5. Nemini interim autem prolixior haec nostra oratio videatur quam esse oportebat. Nemo praeterea nostram scribendi rationem reprehendat, quod res in Africa contra Manichaeos gestas cum iis quae diu antea Romae contigerant permiscere voluerimus. Etenim ut a Carthaginensibus episcopalibus gestis parumper", + "candidate_score": 0.626816, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_429", + "bdc_text": "Nuper certe qua in re actorum exemplum nostri nullum habebant , ea in re adversarii suorum exemplorum fide ostendere conati sunt , nobis cum illis de plerisque rebus iam diu Augustae convenisse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_613", + "psc_text": "Augustini Vitam a PP. congregationis S. Mauri concinne et erudite digestam evolverunt. Libro enim quinto, cap. 12, summatim ea omnia quae ad praesentes Augustini cum Felice disputationes pertinent plenius descripsere. Quid tum? Num nobis non licebat eosdem res retractare, eam imperatorum ethnicorum in Manichaeos latam legem referre, quemadmodum Felix ad eam provocasset explicare, simulque ostendere hunc utriusque potestatis rigorem et poenas pertimuisse? Haec omnia quidem doctissimi Operum S. Augustini editores missa facere, a proposito sibi scribendi scopo id alienum esse forte causati, quo nimirum res dumtaxat ab Augustino cum Felice gestas enarrare voluerunt. Cum igitur nostrum in conscribenda Manichaeorum historia studium illud potissimum spectaret, ut, servata quantum licuit temporum ratione, illius sectae facinora, a 134 gravissimis et fide dignis scriptoribus indicata, in unum veluti corpus collecta redigeremus; idcirco, illa eadem in nostrum usum transtulimus annotationibus iis ubique apppositis, quas alii aliud negotium agentes aut praetermiserunt, aut saltem praetermittere debuerunt. 6.", + "candidate_score": 0.626542, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_30_32", + "bdc_text": "A subrogato Treveri : Joannes Hussingus , Georgius Eltzius et quidam alius . A Palatino :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_515", + "psc_text": "Leonis M., Romanorum pontificum, decreta patefaciunt. Nec vero me latet ejusmodi Ossii Cordubensis pro apostolica sede in concilio Gangrensi legationem, non tantum a Petro de Marca atque Pagio in dubium revocari; sed absolute omnino inficiari. Et ea de causa potissimum, quia hujus nomen in Actis, quae supersunt, non primo, sed quartodecimo loco inter aliorum episcoporum nomina legendum occurrit. Sed in hisce quaestionibus dirimendis haud semper episcoporum praerogativas ex ordine quo in codicibus horum nomina descripta sunt repetere juvat, ut ipsi de Brittone Trevirensi episcopo, in Priscillianistarum historia, contra Tillemontium, aliosque demonstrabimus. Nam quandoque Amanuensium errore, et codices corrumpi, aut saltem genuinus eorumdem episcoporum ordo perturbari potuit. Verum duplici de causa hanc congressionem nunc devitandam esse arbitror. Prior ex nostro hujus conscribendae historiae scopo desumitur. Non enim nos sumus ex iis qui dubiis valdeque obscuris rebus adhaerentes apostolicae sedi jura asserere et vindicare quaeramus. Nimis profecto indecens aut turpe foret in", + "candidate_score": 0.622857, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_344", + "bdc_text": "Equidem sic opinionem nostram lusit haec fabula hactenus , ut rem aliam , quam quae promittebatur agi , ne suspicari quidem cuiquam in mentem veniret .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_256", + "psc_text": "non obstantibus, Beausobre, Tillemontii rejecta opinione, ita ratiocinari posse arbitratur, et lectoris animum sequentibus praecautionibus statuit praeoccupare. Omnes fabulae (ait) alicui fundamento, ex veris historiis desumpto, solent inniti. Quod in praesentiarum diligentius inspicere ipse volens, illud probabilius hauriri posse credidit ex quodam veterum testimonio, a domino Hyde descripto in opere de Religione vel. Persarum. Sed cum istud deinde consuluisset, suisque ipse oculis lustrasset, tamquam infirmum labare intellexit; illudque dumtaxat subjicere non dectrectavit, ne in fraudis suspicionem apud lectores quandoque veniret. Sic itaque ratiocinatur. Credamus igitur laudatam fabulam alicui fundamento ex vera historia hausto esse innixam. 56 9. Propterea primo erit supponendum (ait) Marcellum illum, cujus in Actis mentio facta est, vere fuisse hominem clarum et illustrem, ex Romana gente progenitum, maximis ditatum opibus, qui magna auctoritate in Mesopotamia pollebat ob omnium rerum administrationem, qua imperiali nomine fungebatur. Secundo nos quoque supponere oportet populi turbam in campo orantem et jejunantem a", + "candidate_score": 0.621702, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_400_402", + "bdc_text": "Obstrepere sibi Theologi et Monachi , et cottidie inter se rixari , sine ordine sententiam dicere : ii praesertim , qui illud agmen ducebant , Pelargus et Eccius . Contemnere Eccius veteranus iam miles , Pelargum , et Monachum , et in iis certaminibus hominem novum :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_183", + "psc_text": "enumerans, primo loco eum subjicit, qui Maneti, regis Persarum jussu mactato, successit, dicens: Siginus qui Maneti successit. Hunc vero alius excipit, cui Thomae nomen erat, quique Manichaeorum conscripsit Evangelium, de quo disserens S. Cyrillus Hierosolymitanus, catholicos monuit ne legerent, scribens: Nemo legat secundum Thomam Evangelium. Non enim est unus ex duodecim apostolis, sed unus ex tribus Manetis discipulis. Quod sane adulterinum opus, apostolicae sedis sanctionibus, sub anathematis poena legere, aut apud se retinere, omnibus catholicis vetitum fuit, ut suo loco videbimus. Duobus hisce et Buddam et Hermam, Adantum et Adamantum adjecit, quorum postremum, veluti aliis caeteris iniquiorem audacioremque, in diversas orbis partes praeconem suum Manes miserat, et tamquam fidelem praecursorem ablegaverat. Tres alios deinde, Hieracem, videlicet, Heraclidem atque Apathonium suae doctrinae et praedicationis interpretes et explanatores constituerat. Quibus tandem et ternos adjunxit, Agapinum, qui Eptalogum commentus est, Zarvam, et Gabriarium. Haec ergo de nefaria aeque ac superstitiosa prima Manichaeorum Hierarchia", + "candidate_score": 0.621615, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_195_197", + "bdc_text": "Olim autem secus res habebat , parique omnium ordinum libertate et iure sententiae dicebantur . Ortus autem novus hic mos ex eo est , quia cum ad publica consilia principes necessario semper venirent , urbes autem , quia causa aut non magna , aut non valde ad se attinens videretur , saepe non venirent , factum est , illorum suffragia ut necessaria , horum ut non necessaria viderentur . Itaque veluti de iure suo cessissent urbes , consiliorum moderationem totam ad se Principes spectare crediderunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_788", + "psc_text": "exercendam, exemplo religiosi principis Constantini, synodo interesse voluimus. Ita Marcianus Chalcedonenses PP. allocutus est. Numquid nec istud erit concilium, in quo cum sacerdotibus imperator, senatus, provinciarum et negotiorum praefecti, et pars populi fuerunt? nugae merae; apage figmentum! Conciliorum enim veritati hominum laicorum etiam congregatio minime obesse potest, si episcopi dumtaxat, eorumque legati, vel alii religiosarum familiarum ministri et cultores, ecclesiasticas causas pertractent et fidei negotia definiant; si denique isti soli veluti judices synodalibus sanctionibus subscribant. Nec propterea principes, magistratus, plebs ipsa, omni munere in conciliis carerent, si veluti idonei testes et veritatis vindices admittantur et advocentur, ut fieri solet. Ne autem ejusmodi discrimen laicos inter et Ecclesiarum ministros in Leonino Manichaeorum conventu minime servatum fuisse quispiam suspicetur, vellem, quaeso, ad S. pontificis loquendi formulam animadverteret, qua describit prius episcopos et presbyteros secum veluti in judiciorum tribunali residentes, tum deinde ait, congregatis Christianis viris ac nobilibus, jussisse electos et electas eorum", + "candidate_score": 0.621541, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_433", + "bdc_text": "Edi enim sine ingenti multorum offendiculo non posse , omnem hanc turbam natam ex incerta librorum editione fuisse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_222", + "psc_text": "novi Testamenti libros detulerit, vel integros et genuinos, quos pro libidine depravavit, aut jam depravatos et corruptos, juxta Valentini Carpocratis Marcionisque interpretationes, et ad alios quoque conquirendos suos discipulos in Orientis et Asiae partibus transmiserit? An forte tum nondum prodierant sub novi Testamenti nomine fabulosi illi libri qui Petri, Thomae et Matthiae Evangelia inscribebantur? An non circumferebatur Evangelium Philippi, excogitatum a Gnosticis? aut aliud denique quod Gaiani sub nomine Judae proditoris evulgarunt? Ex his aliisque similibus venenatis fontibus, de quibus Eusebius et PP. sermonem habuerunt, suam haeresim hausisse Scythianum et Manem certissimum est. Duo illa igitur, sinc ullo prorsus repugnantiae vestigio, inter se bene cohaerere possunt: Manem, videlicet, in carcerem constrictum aliquos habuisse novi Testamenti libros, quos fabulosis commentis, ad suae sectae patrocinium, magis atque magis corrupit et depravavit; alios denique accepisse ex Thoma, Adda et Herma, ex priori missione regredientibus, quos nebulones isti, pecuniarum subsidio, apud Orientales mercati fuerant.", + "candidate_score": 0.620913, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_392", + "bdc_text": "posteriorem rem multis conditionibus iniquis obiectis , priorem fama sparsa , et multorum hominum consensione efficere voluerunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_130", + "psc_text": "verba adhibens, hunc Buddam cum alio quodam hujus nominis viro, Manetis pseudoapostolo et discipulo, toto sui animi conatu confundere ausus est. Propterea liberalior factus cum eo, diuturniorem vitam ei elargitur, ejus dies ad illud tempus usque perducens, quo Manes in impietatibus celebrior huc illucque duodecim falsorum suorum dogmatum annuntiatores discurrentes miserat, ad evangelicam Christi Domini doctrinam evertendam. Quod sane studiosum commentum si veritatis speciem dumtaxat habere censeremus, jamjam praesens hujus nostri laboris opus 29 foret inutile; nec labaret solum, sed prorsus concideret; et Beausobriani assentatores, qui hactenus Manichaicae historiae ab acatholico viro conscriptae plauserunt, sibi nunc quod riderent magis esset, quam ut lamentarentur, cum incassum tot tantasque haereticas et nugatorias fabulas, quibus laudata historia referta est, evertere et eripere voluissemus. Interim vero nemo mihi irascatur, si ad eripiendas praecedentes Beausobrianas ineptias veterum SS. PP. testimonia non adhibuerim, ut inde lectoribus magis innotesceret sacrarum Scripturarum textus non aliam subire interpretationem, nec", + "candidate_score": 0.619693, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_116", + "bdc_text": "Cum hoc edicto , quod in libellis istic Gallicana et vernacula lingua editis circumferebatur , allata etiam fama dirae persecutionis est .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_32", + "psc_text": "persecutione ibi Leo loquitur, ut videtur omnino, haec non octava fuit, sed nona, quemadmodum numerat Augustinus, de Civitate Dei lib. XVIII, cap. 61. Sed Leonem in 8 enumerandis Ecclesiae tyrannis et persecutionibus Augustinum fuisse secutum, undenam Quesnellus comminiscitur? An sibi suadet veteres recentioresque scriptores in Ecclesiae persecutionibus enumerandis omnino convenire, et Aurelianum necessario inter Christianorum tyrannos esse recensendum? Falsa consecutio. Aliam quippe et aliam scribendi rationem, alium et alium sibi PP. scopum praefixerunt in iisdem persecutionibus describendis. Eusebius enim, de Aureliano disserens, affirmat hunc primis sui imperii annis numquam Christianis infensum fuisse. Immo cum Pauli Samosateni causa tunc ageretur, ita se ecclesiasticorum jurium vindicem Aurelianum exhibuisse docet, ut ipse manu publica de Ecclesia Paulum expelli mandaverit. Quod si deinde, temporis decursu, mite sui animi propositum malis aliorum consiliis depravaverit, ut etiam persecutionem erga Dei Ecclesias meditari voluerit, eo usque ut dicatur quod, dictatis jam litteris et scriptis, cum superesset sola", + "candidate_score": 0.61778, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_567", + "bdc_text": "Nos vero etiam sceleris ab illis accusari , si Ecclesiae et rei publicae tranquillitatem rixis verborum non necessariis turbamus .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_746", + "psc_text": "Grave facinus est ejusmodi silentium (ait S. P.) in quod extrema die Dominus animadvertet, quamvis cum haereticis societatem nec habuerint, nec iisdem erroribus fuerint labefactati. Aurea certe sunt S. Leonis verba: Et qui tales non prodendos putant, in judicio Christi inveniantur rei de silentio, etiam si non contaminarentur assensu. 8. Sed ad expeditiorem adhuc viam aperiendam, facillimumque modum praescribendum, pro hujusmodi delationibus faciendis, et ut aditum iis praecluderet qui putarent grave, difficillimum periculisque plenum esse coram tanto judice se sistere ad prodendos de haeresi suspectos, negotium praepositis ecclesiarum Romanae urbis demandat, ut singuli fideles celerrime et expedite, sine rubore et verecundia, excusso omni timore atque ignominia, haereticorum nomina mores et domos deferant. Etiam ad hanc vos hortamur industriam, ut Manichaei ubicumque latentes vestris presbyteris publicetis. Magna est enim pietas prodere latebras impiorum, et ipsum in eis cui serviunt diabolum debellare. Sed et hujus pietatis magnitudinem et excellentiam paulo etiam post", + "candidate_score": 0.6168, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_451", + "bdc_text": "Questi de contionibus , ut maxime concordiam remorantibus apud legatum gravissime fuere .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_778", + "psc_text": "legatos validissima commonitoria deferentes omnibus illis malis occurrere atque mederi, quin generales convocent synodos. Nec enim ejusmodi judiciorum solemnitas absolute necessaria est, sed quando dumtaxat ecclesiasticae res omnino turbatae sunt, vel quando excitatae quaestiones ita sunt dubiae et obscurae fluctuantes et in tricas conjectae, ut pro communi pace et multorum salute, apostolica sedes concilium expedire judicaverit. Quare minime ferre possumus quae in causa de qua agimus ambo critici asseruerunt, videlicet minime opus fuisse concilio, quoniam non de proscribenda nova haeresi, aut de fide asserenda agebatur; sed de poena juxta canonem Ecclesiae sancienda; perinde quasi alterutro ex his casibus interveniente necessario sint concilia cogenda, aut nulla alia occurrente causa provinciales aut generales synodi possint indici et haberi. Undenam ejusmodi hauserunt doctrinam? In medium afferant canones, Patrum monumenta, Ecclesiarum consuetudines, ut nobis etiam fontes innotescant, ex quibus singularis et arcana hactenus inaudita disciplina proficiscitur. Nos quidem, si Patres, concilia, et Ecclesiae usum", + "candidate_score": 0.613925, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_452", + "bdc_text": "Itaque in eam rem sic incubuit is , ut non mediocriter Senatum turbaret prorsus enim , ut in praesentiarum contio tolleretur , agebat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_517", + "psc_text": "Cum igitur synodus illa dumtaxat provincialis fuerit, et illius canones non nisi ex apostolicae sedis suffragio robur et approbationem obtinuerint, ut ipsi conciliorum collectores etiam fatentur, quid nostra intererit, an Osius Cordubensis ibidem pro apostolica sede legationem fuerit functus. 7. Altera vero causa ex nostra erga clarissimum doctissimumque virum aequitate desumpta est. Nam cum hic Romae, paucis abhinc annis, in solemni pontificia conciliorum Academia, coram sanctissimo domino nostro Benedicto papa XIV, magno totius litterarii coetus plausu, singulas obscuras difficilesque quaestiones, quae de Gangrensis concilii tempore, canonibus, auctoritate et confirmatione jam pridem excitatae fuerunt, et in posterum a critices studiosis excitari possunt, summa eruditione Rmus P. Antoninus Bremond Dominicanae familiae cultor eximius, et in Casanatensi Bibliotheca Theologus insignis, jam vero totius ordinis Praedicatorum magister generalis, qui pro eximia sui animi benignitate nos maximo amore complectitur, expediverit et illustraverit, minime in praesens licere potest de iisdem rebus sermonem instituere. In hac enim", + "candidate_score": 0.612463, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_183", + "bdc_text": "Presertim vero legati principum valde commoti , pro se quisque hanc a suo principe iniuriam repellandam esse iudicabant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_370", + "psc_text": "Diodoridis populo, non tantum Manichaicos circa fidem errores patefecit, sed etiam perpetrata ab iniquo eo homine graviora flagitia, ob quae publica Persarum regis auctoritate ad necem inquirebatur, in ea nihil prorsus apparere opinor, quod episcopalem dedecoret characterem; nec eo studio Archelaum isthaec dixisse arbitrabimur, nisi gravissimo ductum motivo, quod facile Beausobre fuisset assecutus, si diligenter Archelai Acta lustrare voluisset. Nos itaque, qui sedulo in iisdem percurrendis Actis et disputatione diutius versari voluimus, apprime intelleximus, novissima hac congressione absoluta, maximum tumultum fuisse excitatum in populum qui illuc convenerat. Nam alii ex parte Archelao plaudentes, hujus immensas laudes cum clamoribus celebrare nitebantur; alii vero ex adversa parte ira et odio in Manetem aestuantes, probabilius furore movebantur ut eum occiderent. Tumultum autem in populum excitatum fuisse, perspicue laudatorum Actorum textus, quem ipsi subjicimus, manifestat. Quare maxime verisimile apparet ut quemadmodum inter turbarum clamores Archelai victoris laudes concinebantur, ita etiam maledictis atque improperiis, tum", + "candidate_score": 0.611172, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_433", + "bdc_text": "Edi enim sine ingenti multorum offendiculo non posse , omnem hanc turbam natam ex incerta librorum editione fuisse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_221", + "psc_text": "praecedentem hanc Archelai narrationem, merito Beausobre confingit, S. Epiphanii testimonio ductus, affirmantis Manem Christianorum libros jampridem habuisse, antequam Persarum rex in carcerem compingeret. Siquidem aliquot male partos novi Testamenti libros, et eos forte, quos Valentiniani aliique haereticorum corruperant habere potuit, cum jam eruditis notum sit Christianos catholicos ad integre servandos canonis libros multum operis adhibuisse; ne videlicet ethnici illos igni traderent, ut narrat Eusebius; et ne haereticorum principes eos corrumperent et depravarent; quemadmodum ex libro Constitutionum quae apostolis tribuuntur jam factum fuisse colligimus, de quibus ipsi opportunius sermonem habebimus. Qui ergo fieri non potuit ut Manes secum in carceres aliquos novi Testamenti libros detulerit, vel integros et genuinos, quos pro libidine depravavit, aut jam depravatos et corruptos, juxta Valentini Carpocratis Marcionisque interpretationes, et ad alios quoque conquirendos suos discipulos in Orientis et Asiae partibus transmiserit? An forte tum nondum prodierant sub novi Testamenti nomine fabulosi illi libri qui Petri, Thomae", + "candidate_score": 0.6084, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Epistolae", + "max_score": 0.720867, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_578_580", + "bdc_text": "Quam sinceritatem si ad conciliationem doctrinae sacrae adferre adversarii voluissent potius quam vel superstitiones pravas confirmare , vel fucosam concordiam quaerere , non secius quam iuxta nostram postulationem acturos fuisse , persuasos esse se , invictissimi Imperatoris Caroli virtutem eam esse , veritatem ut patefieri , veris commodis ut consuli velit potius , quam aut errores defendi , aut summum Ecclesiae incommodum diutius dissimulari . Itaque orare , ut haec postulatio profecta non impudenti , sed a pio animo iudicetur . Quod si pergant adversarii suffragia praeripere , facile bonos omnes et ubique intellecturos esse , qua mente ad concordiam venissent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1037", + "psc_text": "Quoniam vero post judicium de illo opus erat (quem in finem diligentissime pius imperator sanctam synodum congregavit) ut in rectae vestrae fidei sensum omnium conveniret intelligentia, cum oratione et lacrymis, astante nobis in spiritu et cooperante per isthinc missos Deo charissimos viros tua sanctitate, habentes protectricem sanctissimam et speciosissimam Euphemiam martyrem, salutari huic operi nos ipsos omnes reliquis depositis curis dedidimus; et cum tempus postularet ut 1128 omnes congregati sanctissimi episcopi concordem definitionem ederent ad explicationem, et clariorem intelligentiam confessionis in Dominum nostrum Jesum Christum; Dominus Deus inventus, et non quaerentibus apparens, apparens autem etiam non interrogantibus eum, etsi quidam ab initio contentiose obstare conati sunt, ostendit tamen suam veritatem, et disposuit, ut unanime et contradictionis expers ab omnibus publicaretur scriptum, quod tum confirmaret constantium animos, tum invitaret ad viam veritatis omnes qui a veritate declinabant. Et quidem cum subscripsissemus unanimi consensu hujusmodi libello, qui conveneramus in consessu universalis nostrae", + "candidate_score": 0.720867, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_576_578", + "bdc_text": "Sensuros esse praefectos colloquio nostrorum hic hominum moderationem et lenitatem . Vere se hoc affirmare de suo erga concordiam studio posse , mori cupere , ut sit pie conciliata . Quam sinceritatem si ad conciliationem doctrinae sacrae adferre adversarii voluissent potius quam vel superstitiones pravas confirmare , vel fucosam concordiam quaerere , non secius quam iuxta nostram postulationem acturos fuisse , persuasos esse se , invictissimi Imperatoris Caroli virtutem eam esse , veritatem ut patefieri , veris commodis ut consuli velit potius , quam aut errores defendi , aut summum Ecclesiae incommodum diutius dissimulari .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_926", + "psc_text": "compresbytero meo sociato, et his quos antea miseramus adjunctis, consortem illis fratrem quoque meum Juliannm addentes episcopum. Quos ea moderatione universa, Domino auxiliante, credimus esse gesturos, ut quaecumque in quaerelam perturbationemque venerunt ad unitatem pacis et fidei, compressa omni dissensione revocentur; nec ullum in aliquorum cordibus sacerdotum vel Nestorianae vel Eutychianae impietatis vestigium relinquatur: quoniam catholica fides, quam instruente nos Spiritu Dei per sanctos Patres a beatis apostolis didicimus et docemus, neutrum subrepere permittit errorem gloriosissime 1062 imperator. Si quid ergo morborum, si quid est vulnerum quod sincera possit correctione curari, ut ad veram sanitatem revocetur optamus. Quae tunc utique non erit dubia, nec cujusquam simplicitati deinceps nocitura, si nullis se excusationibus voluerit obumbrare; cum abolitionem peccati non obtineat nisi vera confessio. Quia vero quidam de fratribus, quod sine dolore non dicimus, contra turbines falsitatis non valuere catholicam tenere constantiam, praedictum fratrem et coepiscopum meum vice mea synodo convenit praesidere.", + "candidate_score": 0.719446, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_4_6", + "bdc_text": "Ergo domum reversus iam et otium ea , quae annotaram , describendi nactus una ad omnes epistola semel omnia , quae isthic gesta sunt , nunc scribendo omnibus cupio , si possim , satisfacere . Vos autem de me vobis sic persuadete , qualiter ipse de me apud vos semper sum professus , ut fratre in Christo et vos vere amante et communis ministerii salutisque publicae vobiscum divina electione custode , cuique nihil in vita possit evenire gratius , quam si vera et solida mentium nostrarum conspiratione cohaereamus . Christum huius meae confessionis et studii erga vos testem advoco .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1165", + "psc_text": "ex epistolis meis, quas post reditum meorum ad Constantinopolitanae urbis antistitem dedi, potuissetis agnoscere, si vobis responsionem sedis apostolicae manifestare voluisset. Ne ergo per malignos interpretes dubitabile videatur utrum quae in synodo Chalcedonensi per unanimitatem vestram de fide statuta sunt approbem, haec ad omnes fratres et coepiscopos nostros, qui praedicto concilio interfuerunt, scripta direxi, quae gloriosissimus et clementissimus princeps, sicut poposci, in notitiam vestram mittere pro catholicae fidei amore dignabitur: ut et fraterna universitas, et omnium fidelium corda cognoscant me non solum per fratres, qui vicem meam exsecuti sunt, sed etiam per approbationem gestorum synodalium, propriam vobiscum unisse sententiam: in sola 1197 videlicet causa fidei, quod saepe dicendum est, propter quam generale concilium, et ex praecepto Christianorum principum, et ex consensu apostolicae sedis placuit congregari; ut damnatis haereticis, qui corrigi noluissent, nulla penitus resideret de vera Domini nostri Jesu Christi incarnatione dubitatio. Unde si quis umquam ausus fuerit vel Nestorii", + "candidate_score": 0.713243, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_578_580", + "bdc_text": "Quam sinceritatem si ad conciliationem doctrinae sacrae adferre adversarii voluissent potius quam vel superstitiones pravas confirmare , vel fucosam concordiam quaerere , non secius quam iuxta nostram postulationem acturos fuisse , persuasos esse se , invictissimi Imperatoris Caroli virtutem eam esse , veritatem ut patefieri , veris commodis ut consuli velit potius , quam aut errores defendi , aut summum Ecclesiae incommodum diutius dissimulari . Itaque orare , ut haec postulatio profecta non impudenti , sed a pio animo iudicetur . Quod si pergant adversarii suffragia praeripere , facile bonos omnes et ubique intellecturos esse , qua mente ad concordiam venissent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_926", + "psc_text": "compresbytero meo sociato, et his quos antea miseramus adjunctis, consortem illis fratrem quoque meum Juliannm addentes episcopum. Quos ea moderatione universa, Domino auxiliante, credimus esse gesturos, ut quaecumque in quaerelam perturbationemque venerunt ad unitatem pacis et fidei, compressa omni dissensione revocentur; nec ullum in aliquorum cordibus sacerdotum vel Nestorianae vel Eutychianae impietatis vestigium relinquatur: quoniam catholica fides, quam instruente nos Spiritu Dei per sanctos Patres a beatis apostolis didicimus et docemus, neutrum subrepere permittit errorem gloriosissime 1062 imperator. Si quid ergo morborum, si quid est vulnerum quod sincera possit correctione curari, ut ad veram sanitatem revocetur optamus. Quae tunc utique non erit dubia, nec cujusquam simplicitati deinceps nocitura, si nullis se excusationibus voluerit obumbrare; cum abolitionem peccati non obtineat nisi vera confessio. Quia vero quidam de fratribus, quod sine dolore non dicimus, contra turbines falsitatis non valuere catholicam tenere constantiam, praedictum fratrem et coepiscopum meum vice mea synodo convenit praesidere.", + "candidate_score": 0.713179, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_577_579", + "bdc_text": "Vere se hoc affirmare de suo erga concordiam studio posse , mori cupere , ut sit pie conciliata . Quam sinceritatem si ad conciliationem doctrinae sacrae adferre adversarii voluissent potius quam vel superstitiones pravas confirmare , vel fucosam concordiam quaerere , non secius quam iuxta nostram postulationem acturos fuisse , persuasos esse se , invictissimi Imperatoris Caroli virtutem eam esse , veritatem ut patefieri , veris commodis ut consuli velit potius , quam aut errores defendi , aut summum Ecclesiae incommodum diutius dissimulari . Itaque orare , ut haec postulatio profecta non impudenti , sed a pio animo iudicetur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_926", + "psc_text": "compresbytero meo sociato, et his quos antea miseramus adjunctis, consortem illis fratrem quoque meum Juliannm addentes episcopum. Quos ea moderatione universa, Domino auxiliante, credimus esse gesturos, ut quaecumque in quaerelam perturbationemque venerunt ad unitatem pacis et fidei, compressa omni dissensione revocentur; nec ullum in aliquorum cordibus sacerdotum vel Nestorianae vel Eutychianae impietatis vestigium relinquatur: quoniam catholica fides, quam instruente nos Spiritu Dei per sanctos Patres a beatis apostolis didicimus et docemus, neutrum subrepere permittit errorem gloriosissime 1062 imperator. Si quid ergo morborum, si quid est vulnerum quod sincera possit correctione curari, ut ad veram sanitatem revocetur optamus. Quae tunc utique non erit dubia, nec cujusquam simplicitati deinceps nocitura, si nullis se excusationibus voluerit obumbrare; cum abolitionem peccati non obtineat nisi vera confessio. Quia vero quidam de fratribus, quod sine dolore non dicimus, contra turbines falsitatis non valuere catholicam tenere constantiam, praedictum fratrem et coepiscopum meum vice mea synodo convenit praesidere.", + "candidate_score": 0.709324, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_171_173", + "bdc_text": "Sed tumultu Belgico impeditum , antea praecipuos homines , nuper etiam fratrem pro se misisse , ideo dicto hoc nono die , ut res aliquando tota cognosceretur , curavisse , ideo venire ad catholicum colloquium se ipsum studuisse , sed eadem de causa et iisdem motibus impeditum , legatum hunc , ex quo omnis ipsius sententia intelligi posset , huic colloquio cum pleno mandato praefecisse . Itaque orare , ut huic perinde ac si ipse praesto Caesar esset , fidem haberent , et rem bene agerent . Talis sententia mandati et instructionis Imperatoris fuit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1186", + "psc_text": "imperatoris religiosissima pietate, quam evidenter apparet ad universalis Ecclesiae firmamentum a Domino praeparatam; ut dum sancto studio pro fide agunt Christiani principes, fidenter pro eorum regno supplicent Domini sacerdotes. Quod ergo necessarium credidit clementissimus imperator, libenter implevi, ut ad omnes fratres, qui Chalcedonensi synodo interfuerunt, scripta dirigerem, quibus placuisse mihi, quae a sanctis fratribus nostris de regula fidei confirmata sunt, demonstrarem: propter eos scilicet, qui ad occasionem velandae perfidiae suae, infirma vel dubia videri volunt statuta concilii, quae nulla sunt consensus mei sententia roborata; cum tamen post reversionem fratrum, quos vice mea miseram, ad Constantinopolitanum episcopum epistolas dederim: ut, si eas publicare voluisset, abunde ex ipsis potuisset agnosci quanto gaudio ea quae de fide synodus sanxerat approbarem. Sed quia in eisdem continebatur quale responsum accepisset ambitio, ignorari voluit quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Unde studeat dilectio tua piissimum principem crebris", + "candidate_score": 0.708627, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_578_580", + "bdc_text": "Quam sinceritatem si ad conciliationem doctrinae sacrae adferre adversarii voluissent potius quam vel superstitiones pravas confirmare , vel fucosam concordiam quaerere , non secius quam iuxta nostram postulationem acturos fuisse , persuasos esse se , invictissimi Imperatoris Caroli virtutem eam esse , veritatem ut patefieri , veris commodis ut consuli velit potius , quam aut errores defendi , aut summum Ecclesiae incommodum diutius dissimulari . Itaque orare , ut haec postulatio profecta non impudenti , sed a pio animo iudicetur . Quod si pergant adversarii suffragia praeripere , facile bonos omnes et ubique intellecturos esse , qua mente ad concordiam venissent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_655", + "psc_text": "vestri est custos imperii, et coram sanctis angelis Christi, ut cuncta maneant intacta, sicut et ante judicium existebant. Exspectent autem majus criterium concilii, in quo omnis ex toto orbe episcoporum numerus congregetur; neque sinatis vos de alieno peccato onus sustinere; quod ut manifestius edicamus, urgentis necessitatis timore constringimur. Sed ante oculos proponite beatissimi Petri gloriam communesque cum ipso omnium apostolorum coronas, et martyrum gaudia, quibus non alia fuit causa 906 patiendi, nisi confessio verae Deitatis, et in Christo perfecta permansio. Quae confessio cum impie nunc a paucis quibusdam laedatur, omnes nostrarum partium Ecclesiae, omnesaue sacerdotes mansuetudini vestrae cum lacrymis supplicant propter appellationem in Flaviani episcopi libello contentam, ut speciale concilium jubeatis in Italiae partibus peragi, ut omnis conflictus repellatur vel mitigetur, nihilque devians vel dubium in fide sit; convenientibusque insuper etiam episcopis ab Orientalibus provinciis omnibus, quorum si qui de veritatis via exorbitarunt, salutaribus curationibus in integrum revocentur, et hi", + "candidate_score": 0.708591, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_578_580", + "bdc_text": "Quam sinceritatem si ad conciliationem doctrinae sacrae adferre adversarii voluissent potius quam vel superstitiones pravas confirmare , vel fucosam concordiam quaerere , non secius quam iuxta nostram postulationem acturos fuisse , persuasos esse se , invictissimi Imperatoris Caroli virtutem eam esse , veritatem ut patefieri , veris commodis ut consuli velit potius , quam aut errores defendi , aut summum Ecclesiae incommodum diutius dissimulari . Itaque orare , ut haec postulatio profecta non impudenti , sed a pio animo iudicetur . Quod si pergant adversarii suffragia praeripere , facile bonos omnes et ubique intellecturos esse , qua mente ad concordiam venissent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1186", + "psc_text": "imperatoris religiosissima pietate, quam evidenter apparet ad universalis Ecclesiae firmamentum a Domino praeparatam; ut dum sancto studio pro fide agunt Christiani principes, fidenter pro eorum regno supplicent Domini sacerdotes. Quod ergo necessarium credidit clementissimus imperator, libenter implevi, ut ad omnes fratres, qui Chalcedonensi synodo interfuerunt, scripta dirigerem, quibus placuisse mihi, quae a sanctis fratribus nostris de regula fidei confirmata sunt, demonstrarem: propter eos scilicet, qui ad occasionem velandae perfidiae suae, infirma vel dubia videri volunt statuta concilii, quae nulla sunt consensus mei sententia roborata; cum tamen post reversionem fratrum, quos vice mea miseram, ad Constantinopolitanum episcopum epistolas dederim: ut, si eas publicare voluisset, abunde ex ipsis potuisset agnosci quanto gaudio ea quae de fide synodus sanxerat approbarem. Sed quia in eisdem continebatur quale responsum accepisset ambitio, ignorari voluit quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Unde studeat dilectio tua piissimum principem crebris", + "candidate_score": 0.706696, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_577_579", + "bdc_text": "Vere se hoc affirmare de suo erga concordiam studio posse , mori cupere , ut sit pie conciliata . Quam sinceritatem si ad conciliationem doctrinae sacrae adferre adversarii voluissent potius quam vel superstitiones pravas confirmare , vel fucosam concordiam quaerere , non secius quam iuxta nostram postulationem acturos fuisse , persuasos esse se , invictissimi Imperatoris Caroli virtutem eam esse , veritatem ut patefieri , veris commodis ut consuli velit potius , quam aut errores defendi , aut summum Ecclesiae incommodum diutius dissimulari . Itaque orare , ut haec postulatio profecta non impudenti , sed a pio animo iudicetur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_655", + "psc_text": "vestri est custos imperii, et coram sanctis angelis Christi, ut cuncta maneant intacta, sicut et ante judicium existebant. Exspectent autem majus criterium concilii, in quo omnis ex toto orbe episcoporum numerus congregetur; neque sinatis vos de alieno peccato onus sustinere; quod ut manifestius edicamus, urgentis necessitatis timore constringimur. Sed ante oculos proponite beatissimi Petri gloriam communesque cum ipso omnium apostolorum coronas, et martyrum gaudia, quibus non alia fuit causa 906 patiendi, nisi confessio verae Deitatis, et in Christo perfecta permansio. Quae confessio cum impie nunc a paucis quibusdam laedatur, omnes nostrarum partium Ecclesiae, omnesaue sacerdotes mansuetudini vestrae cum lacrymis supplicant propter appellationem in Flaviani episcopi libello contentam, ut speciale concilium jubeatis in Italiae partibus peragi, ut omnis conflictus repellatur vel mitigetur, nihilque devians vel dubium in fide sit; convenientibusque insuper etiam episcopis ab Orientalibus provinciis omnibus, quorum si qui de veritatis via exorbitarunt, salutaribus curationibus in integrum revocentur, et hi", + "candidate_score": 0.70631, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_5_7", + "bdc_text": "Vos autem de me vobis sic persuadete , qualiter ipse de me apud vos semper sum professus , ut fratre in Christo et vos vere amante et communis ministerii salutisque publicae vobiscum divina electione custode , cuique nihil in vita possit evenire gratius , quam si vera et solida mentium nostrarum conspiratione cohaereamus . Christum huius meae confessionis et studii erga vos testem advoco . Non solum autem haec , quam dixi , occupatio mihi obstitit , ut ad vos hactenus nihil , sed et haec , quia vel qui mihi , quae vellem , desciberet , nemo , vel quod ipse scribere cupiebam , aut nihil aut quam minimum fuit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_926", + "psc_text": "compresbytero meo sociato, et his quos antea miseramus adjunctis, consortem illis fratrem quoque meum Juliannm addentes episcopum. Quos ea moderatione universa, Domino auxiliante, credimus esse gesturos, ut quaecumque in quaerelam perturbationemque venerunt ad unitatem pacis et fidei, compressa omni dissensione revocentur; nec ullum in aliquorum cordibus sacerdotum vel Nestorianae vel Eutychianae impietatis vestigium relinquatur: quoniam catholica fides, quam instruente nos Spiritu Dei per sanctos Patres a beatis apostolis didicimus et docemus, neutrum subrepere permittit errorem gloriosissime 1062 imperator. Si quid ergo morborum, si quid est vulnerum quod sincera possit correctione curari, ut ad veram sanitatem revocetur optamus. Quae tunc utique non erit dubia, nec cujusquam simplicitati deinceps nocitura, si nullis se excusationibus voluerit obumbrare; cum abolitionem peccati non obtineat nisi vera confessio. Quia vero quidam de fratribus, quod sine dolore non dicimus, contra turbines falsitatis non valuere catholicam tenere constantiam, praedictum fratrem et coepiscopum meum vice mea synodo convenit praesidere.", + "candidate_score": 0.703916, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_171_173", + "bdc_text": "Sed tumultu Belgico impeditum , antea praecipuos homines , nuper etiam fratrem pro se misisse , ideo dicto hoc nono die , ut res aliquando tota cognosceretur , curavisse , ideo venire ad catholicum colloquium se ipsum studuisse , sed eadem de causa et iisdem motibus impeditum , legatum hunc , ex quo omnis ipsius sententia intelligi posset , huic colloquio cum pleno mandato praefecisse . Itaque orare , ut huic perinde ac si ipse praesto Caesar esset , fidem haberent , et rem bene agerent . Talis sententia mandati et instructionis Imperatoris fuit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1187", + "psc_text": "eas publicare voluisset, abunde ex ipsis potuisset agnosci quanto gaudio ea quae de fide synodus sanxerat approbarem. Sed quia in eisdem continebatur quale responsum accepisset ambitio, ignorari voluit quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Unde studeat dilectio tua piissimum principem crebris suggestionibus commonere, ut adjunctis affatibus suis ad singularum provinciarum sacerdotes deferri apostolicae sedis scripta praecipiat: ne ulterius quisquam veritatis inimicus de silentio meo se excusare praesumat. CAP. II. De edicto autem Christianissimi imperatoris, quo imperita quorumdam monachorum insania quid mereretur ostendit, et de responsione piissimae Augustae, qua monasteriorum praesules increpavit, multum me gaudere significo; non ignorans hunc ipsis fervorem fidei divina inspiratione conferri, ut omnibus excellentiam ipsorum non solum regii culminis, sed etiam sacerdotalis esse appareat sanctitatis, apud quos ut fraternitati tuae familiarior esset fiducia, et nunc et antea postulavi, confidens de eorum benevolentia, quod necessariis suggestionibus 1209 non difficulter", + "candidate_score": 0.702501, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_5_7", + "bdc_text": "Vos autem de me vobis sic persuadete , qualiter ipse de me apud vos semper sum professus , ut fratre in Christo et vos vere amante et communis ministerii salutisque publicae vobiscum divina electione custode , cuique nihil in vita possit evenire gratius , quam si vera et solida mentium nostrarum conspiratione cohaereamus . Christum huius meae confessionis et studii erga vos testem advoco . Non solum autem haec , quam dixi , occupatio mihi obstitit , ut ad vos hactenus nihil , sed et haec , quia vel qui mihi , quae vellem , desciberet , nemo , vel quod ipse scribere cupiebam , aut nihil aut quam minimum fuit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1037", + "psc_text": "Quoniam vero post judicium de illo opus erat (quem in finem diligentissime pius imperator sanctam synodum congregavit) ut in rectae vestrae fidei sensum omnium conveniret intelligentia, cum oratione et lacrymis, astante nobis in spiritu et cooperante per isthinc missos Deo charissimos viros tua sanctitate, habentes protectricem sanctissimam et speciosissimam Euphemiam martyrem, salutari huic operi nos ipsos omnes reliquis depositis curis dedidimus; et cum tempus postularet ut 1128 omnes congregati sanctissimi episcopi concordem definitionem ederent ad explicationem, et clariorem intelligentiam confessionis in Dominum nostrum Jesum Christum; Dominus Deus inventus, et non quaerentibus apparens, apparens autem etiam non interrogantibus eum, etsi quidam ab initio contentiose obstare conati sunt, ostendit tamen suam veritatem, et disposuit, ut unanime et contradictionis expers ab omnibus publicaretur scriptum, quod tum confirmaret constantium animos, tum invitaret ad viam veritatis omnes qui a veritate declinabant. Et quidem cum subscripsissemus unanimi consensu hujusmodi libello, qui conveneramus in consessu universalis nostrae", + "candidate_score": 0.702321, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_578_580", + "bdc_text": "Quam sinceritatem si ad conciliationem doctrinae sacrae adferre adversarii voluissent potius quam vel superstitiones pravas confirmare , vel fucosam concordiam quaerere , non secius quam iuxta nostram postulationem acturos fuisse , persuasos esse se , invictissimi Imperatoris Caroli virtutem eam esse , veritatem ut patefieri , veris commodis ut consuli velit potius , quam aut errores defendi , aut summum Ecclesiae incommodum diutius dissimulari . Itaque orare , ut haec postulatio profecta non impudenti , sed a pio animo iudicetur . Quod si pergant adversarii suffragia praeripere , facile bonos omnes et ubique intellecturos esse , qua mente ad concordiam venissent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_654", + "psc_text": "enim rem valde impiam fideique repugnantem ii testes de visu, qui per nos missi sunt, nobis significarunt. Unde, serenissime imperator, a vestra pia conscientia periculum causa fidei avertere dignare, neque humana praesumptio Christi Evangelio vim inferat. Haec ego, o christianissime et venerabilis imperator, cum iis qui mecum sunt episcopis, sincero affectu cupiens vos ante omnia placere Deo, ad quem ab universa Ecclesia unanimiter pro vestro imperio preces funduntur, ut facias, consilium do, ne forte poenas persolvamus ante tribunal Christi, si hujuscemodi rem silentio involvamus. Obsecro igitur coram unius Deitatis inseparabili Trinitate, quae per ea quae male acta sunt laeditur, quaeque vestri est custos imperii, et coram sanctis angelis Christi, ut cuncta maneant intacta, sicut et ante judicium existebant. Exspectent autem majus criterium concilii, in quo omnis ex toto orbe episcoporum numerus congregetur; neque sinatis vos de alieno peccato onus sustinere; quod ut manifestius edicamus, urgentis necessitatis timore constringimur. Sed ante", + "candidate_score": 0.701685, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_607_609", + "bdc_text": "Eam rem ex uniuscuiusque consilio et commoditate constituendam esse . Eodem die , qui duodecimus Januarii fuit , nostri ad haec ita responderunt , se , quoniam ad postulationem suam , qua id agitur , ut omnium vox libera in hoc colloquio esset , de sua tantum parte responsum fuisset , intelligere eam de parte altera negatam sibi esse . Sed eam , sic ut per multa hactenus alia , missam facere , acta modo per singula notarentur , et salvis superiorum temporum protestationibus aliquem saltem exitum colloquium haberet .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_121", + "psc_text": "est, approberis: Manus cito nemini imposueris (I Tim. V, 22) . CAP. V. Ad synodum quisquis fratrum fuerit evocatus occurrat, nec sanctae congregationi se deneget: in qua maxime constituendum esse noverit quod ad disciplinam poterit ecclesiasticam pertinere. Melius enim omnis culpa vitabitur, si inter sacerdotes Domini collatio frequentior habeatur, et emendationi pariter et charitati plurimum praestat adunata societas. Illic, si quae causae natae fuerint, praestante Domino, ita poterunt terminari, ut contentio nulla resideat; sed sola inter fratres charitas coalescat. Si qua vero causa major evenerit, quae a tua fraternitate illic praesidente non potuerit definiri, relatio tua missa nos consulat: ut revelante Domino, cujus misericordiae profitemur esse quod possumus, quod ipse nobis aspiraverit, rescribamus: ut cognitioni nostrae pro traditione veteris instituti et debita apostolicae sedis reverentia, nostro examine vindicemus: ut enim auctoritatem tuam vice nostra te exercere volumus, ita nobis quae illic componi non potuerint, vel qui vocem appellationis emiserit, reservamus.", + "candidate_score": 0.701225, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_454_456", + "bdc_text": "Ut ne enim dicendi vehementia libertateque , quas secum res ubique verbi Dei veritas trahit , adversarii incitarentur , contenti contione publica suos a contionando privatim continuerunt , praesertim cum ea respublica , in qua conventus erat , non dum composita prorsus , factionibus , ut fere multis hodie in locis fit , suis adhuc fluctuans , parem utrique parti copiam populum docendi relinqueret , et hactenus contionatum , nemine interpellante , plus sesquimense fuisset . Sed quoniam ( ut fit ) is contionator , qui doctrinam Christi more nostro vere proponebat , longe adeo superabat , ut illo altero relicto ad hunc solum populus omnis conflueret , ac templum totum compleret , hoc praesertim tempore , cum praestantissimi homines , qui de religionis controversia aderant , ad eius conciones accessissent , adversariis hic concursus plaususque populi intolerandus fuit . Ergo , ut contio haec prohiberetur , per legatum egerunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_268", + "psc_text": "multas provincias hostilis occupavit irruptio, et executionem legum tempestates interclusere bellorum. Ex quo inter sacerdotes Dei difficiles commeatus et rari coeperunt esse conventus, invenit ob publicam perturbationem secreta perfidia libertatem, et ad multarum mentium subversionem his malis est incitata, quibus debuit esse correcta. Quae vero illic aut quanta pars plebium a contagione pestis hujus aliena est, ubi, sicut dilectio tua indicat, lethali morbo etiam 697 quorumdam sacerdotum corda corrupta sunt; et per quos opprimenda falsitas et defendenda veritas credebatur, per ipsos doctrinae Priscillianae Evangelium subditur Christi, ut ad profanos sensus pietate sanctorum voluminum depravata, sub nominibus prophetarum et apostolorum non hoc praedicetur quod Spiritus sanctus docuit, sed quod diaboli minister inseruit. Quia ergo dilectio tua fideli, quantum potuit, diligentia damnatas olim opiniones sedecim capitulis comprehendit, nos quoque strictim omnia retractamus, ne aliquid harum blasphemiarum aut tolerabile videatur aut dubium. CAP. I. Quam impie de Trinitate personarum in Deo sentiant Priscillianistae.", + "candidate_score": 0.70055, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_577_579", + "bdc_text": "Vere se hoc affirmare de suo erga concordiam studio posse , mori cupere , ut sit pie conciliata . Quam sinceritatem si ad conciliationem doctrinae sacrae adferre adversarii voluissent potius quam vel superstitiones pravas confirmare , vel fucosam concordiam quaerere , non secius quam iuxta nostram postulationem acturos fuisse , persuasos esse se , invictissimi Imperatoris Caroli virtutem eam esse , veritatem ut patefieri , veris commodis ut consuli velit potius , quam aut errores defendi , aut summum Ecclesiae incommodum diutius dissimulari . Itaque orare , ut haec postulatio profecta non impudenti , sed a pio animo iudicetur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1186", + "psc_text": "imperatoris religiosissima pietate, quam evidenter apparet ad universalis Ecclesiae firmamentum a Domino praeparatam; ut dum sancto studio pro fide agunt Christiani principes, fidenter pro eorum regno supplicent Domini sacerdotes. Quod ergo necessarium credidit clementissimus imperator, libenter implevi, ut ad omnes fratres, qui Chalcedonensi synodo interfuerunt, scripta dirigerem, quibus placuisse mihi, quae a sanctis fratribus nostris de regula fidei confirmata sunt, demonstrarem: propter eos scilicet, qui ad occasionem velandae perfidiae suae, infirma vel dubia videri volunt statuta concilii, quae nulla sunt consensus mei sententia roborata; cum tamen post reversionem fratrum, quos vice mea miseram, ad Constantinopolitanum episcopum epistolas dederim: ut, si eas publicare voluisset, abunde ex ipsis potuisset agnosci quanto gaudio ea quae de fide synodus sanxerat approbarem. Sed quia in eisdem continebatur quale responsum accepisset ambitio, ignorari voluit quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Unde studeat dilectio tua piissimum principem crebris", + "candidate_score": 0.700425, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_453_455", + "bdc_text": "Novum hoc et inexpectatum nostris hominibus , a contionando suos ultro prohibentibus erat . Ut ne enim dicendi vehementia libertateque , quas secum res ubique verbi Dei veritas trahit , adversarii incitarentur , contenti contione publica suos a contionando privatim continuerunt , praesertim cum ea respublica , in qua conventus erat , non dum composita prorsus , factionibus , ut fere multis hodie in locis fit , suis adhuc fluctuans , parem utrique parti copiam populum docendi relinqueret , et hactenus contionatum , nemine interpellante , plus sesquimense fuisset . Sed quoniam ( ut fit ) is contionator , qui doctrinam Christi more nostro vere proponebat , longe adeo superabat , ut illo altero relicto ad hunc solum populus omnis conflueret , ac templum totum compleret , hoc praesertim tempore , cum praestantissimi homines , qui de religionis controversia aderant , ad eius conciones accessissent , adversariis hic concursus plaususque populi intolerandus fuit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_268", + "psc_text": "multas provincias hostilis occupavit irruptio, et executionem legum tempestates interclusere bellorum. Ex quo inter sacerdotes Dei difficiles commeatus et rari coeperunt esse conventus, invenit ob publicam perturbationem secreta perfidia libertatem, et ad multarum mentium subversionem his malis est incitata, quibus debuit esse correcta. Quae vero illic aut quanta pars plebium a contagione pestis hujus aliena est, ubi, sicut dilectio tua indicat, lethali morbo etiam 697 quorumdam sacerdotum corda corrupta sunt; et per quos opprimenda falsitas et defendenda veritas credebatur, per ipsos doctrinae Priscillianae Evangelium subditur Christi, ut ad profanos sensus pietate sanctorum voluminum depravata, sub nominibus prophetarum et apostolorum non hoc praedicetur quod Spiritus sanctus docuit, sed quod diaboli minister inseruit. Quia ergo dilectio tua fideli, quantum potuit, diligentia damnatas olim opiniones sedecim capitulis comprehendit, nos quoque strictim omnia retractamus, ne aliquid harum blasphemiarum aut tolerabile videatur aut dubium. CAP. I. Quam impie de Trinitate personarum in Deo sentiant Priscillianistae.", + "candidate_score": 0.699758, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_577_579", + "bdc_text": "Vere se hoc affirmare de suo erga concordiam studio posse , mori cupere , ut sit pie conciliata . Quam sinceritatem si ad conciliationem doctrinae sacrae adferre adversarii voluissent potius quam vel superstitiones pravas confirmare , vel fucosam concordiam quaerere , non secius quam iuxta nostram postulationem acturos fuisse , persuasos esse se , invictissimi Imperatoris Caroli virtutem eam esse , veritatem ut patefieri , veris commodis ut consuli velit potius , quam aut errores defendi , aut summum Ecclesiae incommodum diutius dissimulari . Itaque orare , ut haec postulatio profecta non impudenti , sed a pio animo iudicetur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_654", + "psc_text": "enim rem valde impiam fideique repugnantem ii testes de visu, qui per nos missi sunt, nobis significarunt. Unde, serenissime imperator, a vestra pia conscientia periculum causa fidei avertere dignare, neque humana praesumptio Christi Evangelio vim inferat. Haec ego, o christianissime et venerabilis imperator, cum iis qui mecum sunt episcopis, sincero affectu cupiens vos ante omnia placere Deo, ad quem ab universa Ecclesia unanimiter pro vestro imperio preces funduntur, ut facias, consilium do, ne forte poenas persolvamus ante tribunal Christi, si hujuscemodi rem silentio involvamus. Obsecro igitur coram unius Deitatis inseparabili Trinitate, quae per ea quae male acta sunt laeditur, quaeque vestri est custos imperii, et coram sanctis angelis Christi, ut cuncta maneant intacta, sicut et ante judicium existebant. Exspectent autem majus criterium concilii, in quo omnis ex toto orbe episcoporum numerus congregetur; neque sinatis vos de alieno peccato onus sustinere; quod ut manifestius edicamus, urgentis necessitatis timore constringimur. Sed ante", + "candidate_score": 0.698062, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_4_6", + "bdc_text": "Ergo domum reversus iam et otium ea , quae annotaram , describendi nactus una ad omnes epistola semel omnia , quae isthic gesta sunt , nunc scribendo omnibus cupio , si possim , satisfacere . Vos autem de me vobis sic persuadete , qualiter ipse de me apud vos semper sum professus , ut fratre in Christo et vos vere amante et communis ministerii salutisque publicae vobiscum divina electione custode , cuique nihil in vita possit evenire gratius , quam si vera et solida mentium nostrarum conspiratione cohaereamus . Christum huius meae confessionis et studii erga vos testem advoco .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1186", + "psc_text": "imperatoris religiosissima pietate, quam evidenter apparet ad universalis Ecclesiae firmamentum a Domino praeparatam; ut dum sancto studio pro fide agunt Christiani principes, fidenter pro eorum regno supplicent Domini sacerdotes. Quod ergo necessarium credidit clementissimus imperator, libenter implevi, ut ad omnes fratres, qui Chalcedonensi synodo interfuerunt, scripta dirigerem, quibus placuisse mihi, quae a sanctis fratribus nostris de regula fidei confirmata sunt, demonstrarem: propter eos scilicet, qui ad occasionem velandae perfidiae suae, infirma vel dubia videri volunt statuta concilii, quae nulla sunt consensus mei sententia roborata; cum tamen post reversionem fratrum, quos vice mea miseram, ad Constantinopolitanum episcopum epistolas dederim: ut, si eas publicare voluisset, abunde ex ipsis potuisset agnosci quanto gaudio ea quae de fide synodus sanxerat approbarem. Sed quia in eisdem continebatur quale responsum accepisset ambitio, ignorari voluit quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Unde studeat dilectio tua piissimum principem crebris", + "candidate_score": 0.697806, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_5", + "bdc_text": "Vos autem de me vobis sic persuadete , qualiter ipse de me apud vos semper sum professus , ut fratre in Christo et vos vere amante et communis ministerii salutisque publicae vobiscum divina electione custode , cuique nihil in vita possit evenire gratius , quam si vera et solida mentium nostrarum conspiratione cohaereamus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_926", + "psc_text": "compresbytero meo sociato, et his quos antea miseramus adjunctis, consortem illis fratrem quoque meum Juliannm addentes episcopum. Quos ea moderatione universa, Domino auxiliante, credimus esse gesturos, ut quaecumque in quaerelam perturbationemque venerunt ad unitatem pacis et fidei, compressa omni dissensione revocentur; nec ullum in aliquorum cordibus sacerdotum vel Nestorianae vel Eutychianae impietatis vestigium relinquatur: quoniam catholica fides, quam instruente nos Spiritu Dei per sanctos Patres a beatis apostolis didicimus et docemus, neutrum subrepere permittit errorem gloriosissime 1062 imperator. Si quid ergo morborum, si quid est vulnerum quod sincera possit correctione curari, ut ad veram sanitatem revocetur optamus. Quae tunc utique non erit dubia, nec cujusquam simplicitati deinceps nocitura, si nullis se excusationibus voluerit obumbrare; cum abolitionem peccati non obtineat nisi vera confessio. Quia vero quidam de fratribus, quod sine dolore non dicimus, contra turbines falsitatis non valuere catholicam tenere constantiam, praedictum fratrem et coepiscopum meum vice mea synodo convenit praesidere.", + "candidate_score": 0.697398, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_171_173", + "bdc_text": "Sed tumultu Belgico impeditum , antea praecipuos homines , nuper etiam fratrem pro se misisse , ideo dicto hoc nono die , ut res aliquando tota cognosceretur , curavisse , ideo venire ad catholicum colloquium se ipsum studuisse , sed eadem de causa et iisdem motibus impeditum , legatum hunc , ex quo omnis ipsius sententia intelligi posset , huic colloquio cum pleno mandato praefecisse . Itaque orare , ut huic perinde ac si ipse praesto Caesar esset , fidem haberent , et rem bene agerent . Talis sententia mandati et instructionis Imperatoris fuit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_587", + "psc_text": "ejus imperitiae amentiaeque 870 consentiat. Diu apud nos incertum fuit, quid in ipso catholicis displiceret: et cum fratris nostri Flaviani nullas litteras sumeremus, ipse autem scriptis suis Nestorianam haeresim repullulare quereretur, non plene potuimus discere unde procederet, vel quo tenderet tam dolosa causatio. Sed postquam gestorum ad nos episcopalium documenta perlata sunt, omnia illa quae fallacium querelarum velamine tegebantur, quam essent detestanda, patuerunt. CAP. II. Et quia clementissimus imperator, pro benevolentia ac pietate animi sui, de statu hujus, qui ante honorabilis videbatur, diligentius voluit judicari, atque ob hoc indicendum credidit episcopale concilium, per fratres nostros Julium episcopum, et Renatum presbyterum, sed et filium meum diaconem Hilarum, quos ex latere meo vice mea misi, ad fratrem nostrum Flavianum sufficientia pro qualitate causae scripta direxi, quibus et vestra dilectio, et Ecclesia universa cognoscat, de antiqua et singulari fide, quam indoctus impugnator incessit, quid divinitus traditum teneamus, et quid incommutabiliter praedicemus. Quia tamen", + "candidate_score": 0.696899, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_232_234", + "bdc_text": "Quonam enim pacto hi episcopi , quorum unus episcopatum unum maximum , alter maximos duos , tertius tres maximos , et inter eos archiepiscopatus duos , omnia haec contra omne divinum et humanum ius tenent , quique nullum in vita munus episcopi unquam obeunt , de iis hominibus aut arbitrari aeque , aut arbitros in eorum causa audienda aequos constituere possent , qui totum hoc tyrannidis in Ecclesia genus ceu blasphemum et impium ex professo execrantur . Nam quod Caesaris legatum attinebat , de eius , eiusque principis , cuius legatus erat , de nobis nostraque doctrina et factis sententia , magis evidens argumentum nullum expectari poterat , quam id mandatum , quod erat eodem tempore contra nos velut iudicatum certum editum , quae quanquam talia essent , nostris tamen hominibus , doctrinae suae , quam esse solidam et firmam scirent , rationem reddere , loco semel quantumvis iniquo facto , est visum . Ad hanc igitur futuri colloquii formam per praesides propositam , quid adversarii responderint , quanquam non scimus , tamen conficere difficile non est , ut quorum consilio et suffragio prius composita et constituta fuisset ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_670", + "psc_text": "sanctam synodum, vel ad Flavianum episcopum detulerunt, episcoporum publicari auribus Alexandrinus permisisset antistes, ita manifestatione purissimae fidei, quam divinitus inspiratam et accepimus, et tenemus, omnium concertationum strepitus quievisset, ut nec imperitia ultra desiperet, nec occasionem nocendi aemulatio reperiret. Sed dum privatae causae religionis exercentur obtentu, commissum est impietate paucorum, quod universam Ecclesiam vulneraret. Comperimus enim, non incerto nuntio, sed fidelissimo rerum, quae gestae sunt, narratore Hilaro diacono nostro, qui vix, ne subscribere per vim cogeretur, effugit, convenisse ad synodum plurimos sacerdotes, quorum utique frequentia consultationi et judicio profuisset, si is qui sibi locum principem vindicabat, sacerdotalem moderationem custodire voluisset; ut, sicut moris est, omnium sententiis ex libertate prolatis, id tranquillo et aequo constitueretur examine, quod et fidei congrueret, congreret, et errantibus subveniret. In ipso autem judicio non omnes qui convenerant, interfuisse cognovimus. Nam alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro supradicti 913 sacerdotis arbitrio, impiis subscriptionibus captivas manus dederent, et", + "candidate_score": 0.69536, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_5", + "bdc_text": "Vos autem de me vobis sic persuadete , qualiter ipse de me apud vos semper sum professus , ut fratre in Christo et vos vere amante et communis ministerii salutisque publicae vobiscum divina electione custode , cuique nihil in vita possit evenire gratius , quam si vera et solida mentium nostrarum conspiratione cohaereamus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_858", + "psc_text": "nec deerit, donec omnipotentis dextera Dei omnia diaboli arma confringat: cui ob hoc aliquid audere permittitur, ut a fidelibus Christi gloria majore vincatur. Si quid autem aut difficultatum intervenit aut morarum, cum aequanimitate tolerandum est: quoniam ubi veritas est magistra, numquam desunt divina solatia, fratres charissimi. Quamvis ergo magna locorum intervalla nos dividant, unitate tamen fidei vobiscum sumus, et toto corde Jesum Christum Dominum nostrum verum Deum et verum hominem confitentes, nulla in vobis detrimenta perpetimur, cum de vestrae professionis concordia gloriamur: tantum ut sit auxiliante Domino constantia perseverans, dicente Apostolo: 1021 Vobis enim donatum est pro Christo, non solum ut in eum credatis, sed etiam ut pro illo patiamini (Philip. I, 29) . Ad quam fortitudinem sanctarum mentium roborandam, fratres nostros atque legatos, quos pro apostolicae fidei libertate direximus, et quos dudum apud vos esse confidimus, plurimum credimus profuturos: cum totius actionis nostrae didiceritis affectum, et curam vestram atque", + "candidate_score": 0.692961, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_578", + "bdc_text": "Quam sinceritatem si ad conciliationem doctrinae sacrae adferre adversarii voluissent potius quam vel superstitiones pravas confirmare , vel fucosam concordiam quaerere , non secius quam iuxta nostram postulationem acturos fuisse , persuasos esse se , invictissimi Imperatoris Caroli virtutem eam esse , veritatem ut patefieri , veris commodis ut consuli velit potius , quam aut errores defendi , aut summum Ecclesiae incommodum diutius dissimulari .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_926", + "psc_text": "compresbytero meo sociato, et his quos antea miseramus adjunctis, consortem illis fratrem quoque meum Juliannm addentes episcopum. Quos ea moderatione universa, Domino auxiliante, credimus esse gesturos, ut quaecumque in quaerelam perturbationemque venerunt ad unitatem pacis et fidei, compressa omni dissensione revocentur; nec ullum in aliquorum cordibus sacerdotum vel Nestorianae vel Eutychianae impietatis vestigium relinquatur: quoniam catholica fides, quam instruente nos Spiritu Dei per sanctos Patres a beatis apostolis didicimus et docemus, neutrum subrepere permittit errorem gloriosissime 1062 imperator. Si quid ergo morborum, si quid est vulnerum quod sincera possit correctione curari, ut ad veram sanitatem revocetur optamus. Quae tunc utique non erit dubia, nec cujusquam simplicitati deinceps nocitura, si nullis se excusationibus voluerit obumbrare; cum abolitionem peccati non obtineat nisi vera confessio. Quia vero quidam de fratribus, quod sine dolore non dicimus, contra turbines falsitatis non valuere catholicam tenere constantiam, praedictum fratrem et coepiscopum meum vice mea synodo convenit praesidere.", + "candidate_score": 0.692436, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_349_351", + "bdc_text": "Dominus noster Jesus Christus , viri clarissimi , inquit , et antea dum inter mortales egit semper , et inde in coelum migrans unam maxime rem precatus patrem fuit , unum ut omnes essemus . Hoc mandatum novum dedit , hanc mutuam charitatis benevolentiam omnibus semper inculcavit . Idem divinus Apostolus Paulus ubique et assidue fecit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_359", + "psc_text": "Joannes evidenter probat (unum) Dominum nostrum, cum dicat: Verbum caro factum est; et Paulus apostolus, cum dicat: Unus Dominus Jesus Christus, per quem omnia. Si enim natus ex Virgine Jesus nominatur, et ipse est per quem universa facta sunt, una scilicet natura facta est, quoniam et una persona, non in duo divisa, cum nec propria natura corporis est, et propria natura Deitas sit secundum carnem. Sed sicut homo una natura est, ita et is qui ad similitudinem hominis est factus Christus. Quod si non agnoscunt 744 id quod per adunationem unum est, possunt et unum in plura partiri et plurimas dicere naturas: quoniam multiplex corpus, quod ex ossibus, nervis et venis, carne et cute, sanguine et spiritu constet: quae omnia diversa quidem inter se sunt, una tamen est eorum natura. Unde et Deitatis natura cum corpore unum est. Et nec in duas naturas dividitur. Nec enim poterat totum Filius hominis", + "candidate_score": 0.689467, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_479_481", + "bdc_text": "Is princeps proximis Hagnoae Comitiis adversariorum nostrorum factis offensus , domum rediens , Evangelio per omnem ditionem sublectam locum statim fecit Christique doctrinam non solum recepit , sed incredibili pro se studio colit , ut nemo hodie libellos hos de religione aut diligentius legere , aut melius intelligere credatur : illustri et pleno solatii ingentis bonis omnibus exemplo . Postremi duo , Clivensis Principis legati , Conradus Herebachius et Joannes Vlatenus , fuerunt , quorum uterque mirabili studio in publicam Germaniae concordiam pro singulari sapientia , qua praediti sunt , incubuerunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_268", + "psc_text": "multas provincias hostilis occupavit irruptio, et executionem legum tempestates interclusere bellorum. Ex quo inter sacerdotes Dei difficiles commeatus et rari coeperunt esse conventus, invenit ob publicam perturbationem secreta perfidia libertatem, et ad multarum mentium subversionem his malis est incitata, quibus debuit esse correcta. Quae vero illic aut quanta pars plebium a contagione pestis hujus aliena est, ubi, sicut dilectio tua indicat, lethali morbo etiam 697 quorumdam sacerdotum corda corrupta sunt; et per quos opprimenda falsitas et defendenda veritas credebatur, per ipsos doctrinae Priscillianae Evangelium subditur Christi, ut ad profanos sensus pietate sanctorum voluminum depravata, sub nominibus prophetarum et apostolorum non hoc praedicetur quod Spiritus sanctus docuit, sed quod diaboli minister inseruit. Quia ergo dilectio tua fideli, quantum potuit, diligentia damnatas olim opiniones sedecim capitulis comprehendit, nos quoque strictim omnia retractamus, ne aliquid harum blasphemiarum aut tolerabile videatur aut dubium. CAP. I. Quam impie de Trinitate personarum in Deo sentiant Priscillianistae.", + "candidate_score": 0.689251, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_171", + "bdc_text": "Sed tumultu Belgico impeditum , antea praecipuos homines , nuper etiam fratrem pro se misisse , ideo dicto hoc nono die , ut res aliquando tota cognosceretur , curavisse , ideo venire ad catholicum colloquium se ipsum studuisse , sed eadem de causa et iisdem motibus impeditum , legatum hunc , ex quo omnis ipsius sententia intelligi posset , huic colloquio cum pleno mandato praefecisse .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_236", + "psc_text": "Servetur hic ordo sacerdotali concordiae profuturus, ut Ecclesiae Domini concordi, quemadmodum cupimus, consilio construantur, et nullum, insidiante diabolo, aditum possit praebere dissensio, per quam valeat dissipare quae nos magno studio habita cupimus moderatione connectere. CAP. II. Invitati fratres in causis maximis, et quae intra provincias suas finiri nequeant terminandis, si nulla gravi necessitate retinentur, fraternum studium pro Ecclesiae ulilitate non denegent: maxime cum moderatio nostra providerit, ut non frequens, neque pro levibus causis conveniendi 679 necessitas indicatur; et binos ternosve episcopos de singulis provinciis adesse sufficiat, ut leve fiat paucis, quod multis esset onerosum; atque ita efficiatur studio charitatis, ut sacerdotalis tractatus ea quae ad disciplinam possunt ecclesiasticam pertinere, sancto sibi Spiritu revelante constituat. Id enim nos, volentes quorumdam inobedientiam juxta coercitione corrigere, vestra noverit dilectio definisse: ut quisquis superbo animo, cum nulla corporis, vel causae fuerit necessitate detentus, fraternum saepius voluerit vitare conventum, se sciat esse judicandum. CAP. III.", + "candidate_score": 0.688512, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_477_479", + "bdc_text": "Quare principem hunc singulariter evangelicae concordiae studuisse consulere , dubitari non potest . Legati alteri duo Brandenburgensis Principis apud Francfortum alter pastor , alter Theologus professor erat . Is princeps proximis Hagnoae Comitiis adversariorum nostrorum factis offensus , domum rediens , Evangelio per omnem ditionem sublectam locum statim fecit Christique doctrinam non solum recepit , sed incredibili pro se studio colit , ut nemo hodie libellos hos de religione aut diligentius legere , aut melius intelligere credatur :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_268", + "psc_text": "multas provincias hostilis occupavit irruptio, et executionem legum tempestates interclusere bellorum. Ex quo inter sacerdotes Dei difficiles commeatus et rari coeperunt esse conventus, invenit ob publicam perturbationem secreta perfidia libertatem, et ad multarum mentium subversionem his malis est incitata, quibus debuit esse correcta. Quae vero illic aut quanta pars plebium a contagione pestis hujus aliena est, ubi, sicut dilectio tua indicat, lethali morbo etiam 697 quorumdam sacerdotum corda corrupta sunt; et per quos opprimenda falsitas et defendenda veritas credebatur, per ipsos doctrinae Priscillianae Evangelium subditur Christi, ut ad profanos sensus pietate sanctorum voluminum depravata, sub nominibus prophetarum et apostolorum non hoc praedicetur quod Spiritus sanctus docuit, sed quod diaboli minister inseruit. Quia ergo dilectio tua fideli, quantum potuit, diligentia damnatas olim opiniones sedecim capitulis comprehendit, nos quoque strictim omnia retractamus, ne aliquid harum blasphemiarum aut tolerabile videatur aut dubium. CAP. I. Quam impie de Trinitate personarum in Deo sentiant Priscillianistae.", + "candidate_score": 0.68828, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_578", + "bdc_text": "Quam sinceritatem si ad conciliationem doctrinae sacrae adferre adversarii voluissent potius quam vel superstitiones pravas confirmare , vel fucosam concordiam quaerere , non secius quam iuxta nostram postulationem acturos fuisse , persuasos esse se , invictissimi Imperatoris Caroli virtutem eam esse , veritatem ut patefieri , veris commodis ut consuli velit potius , quam aut errores defendi , aut summum Ecclesiae incommodum diutius dissimulari .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1037", + "psc_text": "Quoniam vero post judicium de illo opus erat (quem in finem diligentissime pius imperator sanctam synodum congregavit) ut in rectae vestrae fidei sensum omnium conveniret intelligentia, cum oratione et lacrymis, astante nobis in spiritu et cooperante per isthinc missos Deo charissimos viros tua sanctitate, habentes protectricem sanctissimam et speciosissimam Euphemiam martyrem, salutari huic operi nos ipsos omnes reliquis depositis curis dedidimus; et cum tempus postularet ut 1128 omnes congregati sanctissimi episcopi concordem definitionem ederent ad explicationem, et clariorem intelligentiam confessionis in Dominum nostrum Jesum Christum; Dominus Deus inventus, et non quaerentibus apparens, apparens autem etiam non interrogantibus eum, etsi quidam ab initio contentiose obstare conati sunt, ostendit tamen suam veritatem, et disposuit, ut unanime et contradictionis expers ab omnibus publicaretur scriptum, quod tum confirmaret constantium animos, tum invitaret ad viam veritatis omnes qui a veritate declinabant. Et quidem cum subscripsissemus unanimi consensu hujusmodi libello, qui conveneramus in consessu universalis nostrae", + "candidate_score": 0.687756, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_476_478", + "bdc_text": "Primus Palatini apud Heidelbergam contionator erat , cuius viri sententiam cum is princeps ante Comitia non ignoraret , cum nostra per omnia convenire , caeterorum , quos in eadem Academia Theologos habebat , non convenire , illis praeteritis , qui a nobis dissentirent , eum misit , quem consentire certum esset . Quare principem hunc singulariter evangelicae concordiae studuisse consulere , dubitari non potest . Legati alteri duo Brandenburgensis Principis apud Francfortum alter pastor , alter Theologus professor erat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_236", + "psc_text": "Servetur hic ordo sacerdotali concordiae profuturus, ut Ecclesiae Domini concordi, quemadmodum cupimus, consilio construantur, et nullum, insidiante diabolo, aditum possit praebere dissensio, per quam valeat dissipare quae nos magno studio habita cupimus moderatione connectere. CAP. II. Invitati fratres in causis maximis, et quae intra provincias suas finiri nequeant terminandis, si nulla gravi necessitate retinentur, fraternum studium pro Ecclesiae ulilitate non denegent: maxime cum moderatio nostra providerit, ut non frequens, neque pro levibus causis conveniendi 679 necessitas indicatur; et binos ternosve episcopos de singulis provinciis adesse sufficiat, ut leve fiat paucis, quod multis esset onerosum; atque ita efficiatur studio charitatis, ut sacerdotalis tractatus ea quae ad disciplinam possunt ecclesiasticam pertinere, sancto sibi Spiritu revelante constituat. Id enim nos, volentes quorumdam inobedientiam juxta coercitione corrigere, vestra noverit dilectio definisse: ut quisquis superbo animo, cum nulla corporis, vel causae fuerit necessitate detentus, fraternum saepius voluerit vitare conventum, se sciat esse judicandum. CAP. III.", + "candidate_score": 0.686688, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_3_5", + "bdc_text": "Istis Comitiorum circumcursitationibus et amicorum salutationibus ac appellationibus et rerum , quae gerebantur , negotiis et occupationibus et brevi denique hyberni diei spatio factum est , ut totum mihi tempus absumeretur , ac ut scribere ad unumquemque vestrum , quae maxime vellem , quaeque maxime debuisse fateor , minime potuerim . Ergo domum reversus iam et otium ea , quae annotaram , describendi nactus una ad omnes epistola semel omnia , quae isthic gesta sunt , nunc scribendo omnibus cupio , si possim , satisfacere . Vos autem de me vobis sic persuadete , qualiter ipse de me apud vos semper sum professus , ut fratre in Christo et vos vere amante et communis ministerii salutisque publicae vobiscum divina electione custode , cuique nihil in vita possit evenire gratius , quam si vera et solida mentium nostrarum conspiratione cohaereamus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_891", + "psc_text": "speraveram, ut apertius omnium haereticorum ambages tuo ore recognoscerem. Sed gratias Deo, quod ita et incolumitas tua, et Ecclesiae causa profecit, ut liberum tibi fuerit apud eos interim degere, quorum nobis probabilis consensus innotuit, sicut et fratris Anatolii scripta profitentur, et gesta quae apud ipsum coram nostris sunt confecta demonstrant, frater charissime. Remeantibus ergo praedictis, salutationis vicissitudinem reddo, et ut contra falsitatis astutias perseverantem diligentiam teneas fidenter exhortor; cum tibi ad hoc et tuus animus et nostra auctoritas suffragetur. Quoniam licet de multis meliora indicata sint, quod scilicet doleant se deceptos, et damnata perfidia cum auctoribus suis, gratiam nostrae communionis exposcant (quod nos adeo libenter accepimus, reddituri his hanc quam desiderant communionem, cum promissa compleverint), quosdam tamen 1043 persistere in sua obduratione cognovimus: quos oportet districtius comprimi, si nequeunt benignitate sanari. Ad quam rem nostros post diem venerabilem Paschae dirigemus, qui tecum participato consilio ea quae a nobis constituta fuerint", + "candidate_score": 0.686569, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_578", + "bdc_text": "Quam sinceritatem si ad conciliationem doctrinae sacrae adferre adversarii voluissent potius quam vel superstitiones pravas confirmare , vel fucosam concordiam quaerere , non secius quam iuxta nostram postulationem acturos fuisse , persuasos esse se , invictissimi Imperatoris Caroli virtutem eam esse , veritatem ut patefieri , veris commodis ut consuli velit potius , quam aut errores defendi , aut summum Ecclesiae incommodum diutius dissimulari .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_655", + "psc_text": "vestri est custos imperii, et coram sanctis angelis Christi, ut cuncta maneant intacta, sicut et ante judicium existebant. Exspectent autem majus criterium concilii, in quo omnis ex toto orbe episcoporum numerus congregetur; neque sinatis vos de alieno peccato onus sustinere; quod ut manifestius edicamus, urgentis necessitatis timore constringimur. Sed ante oculos proponite beatissimi Petri gloriam communesque cum ipso omnium apostolorum coronas, et martyrum gaudia, quibus non alia fuit causa 906 patiendi, nisi confessio verae Deitatis, et in Christo perfecta permansio. Quae confessio cum impie nunc a paucis quibusdam laedatur, omnes nostrarum partium Ecclesiae, omnesaue sacerdotes mansuetudini vestrae cum lacrymis supplicant propter appellationem in Flaviani episcopi libello contentam, ut speciale concilium jubeatis in Italiae partibus peragi, ut omnis conflictus repellatur vel mitigetur, nihilque devians vel dubium in fide sit; convenientibusque insuper etiam episcopis ab Orientalibus provinciis omnibus, quorum si qui de veritatis via exorbitarunt, salutaribus curationibus in integrum revocentur, et hi", + "candidate_score": 0.686363, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_582_584", + "bdc_text": "Sed sperare se , Praesides autoritatem suam interposituros , ac effecturos esse , ut aliquando veritate patefacta , uno sensu , una voce , omnes Ecclesiae Christum celebrent ac glorificent . Petere denique , ut benigne sibi ad haec respondeatur . Hanc fratrum postulationem quam ipsam quoque verbis quibus est habita propemodum reddidimus , legati principum evangelicorum una cum sua praesidibus et proposuerunt , et placere sibi ostenderunt , simulque ut res tam diu producta aliquem saltem exitum inveniret , petiverunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_655", + "psc_text": "vestri est custos imperii, et coram sanctis angelis Christi, ut cuncta maneant intacta, sicut et ante judicium existebant. Exspectent autem majus criterium concilii, in quo omnis ex toto orbe episcoporum numerus congregetur; neque sinatis vos de alieno peccato onus sustinere; quod ut manifestius edicamus, urgentis necessitatis timore constringimur. Sed ante oculos proponite beatissimi Petri gloriam communesque cum ipso omnium apostolorum coronas, et martyrum gaudia, quibus non alia fuit causa 906 patiendi, nisi confessio verae Deitatis, et in Christo perfecta permansio. Quae confessio cum impie nunc a paucis quibusdam laedatur, omnes nostrarum partium Ecclesiae, omnesaue sacerdotes mansuetudini vestrae cum lacrymis supplicant propter appellationem in Flaviani episcopi libello contentam, ut speciale concilium jubeatis in Italiae partibus peragi, ut omnis conflictus repellatur vel mitigetur, nihilque devians vel dubium in fide sit; convenientibusque insuper etiam episcopis ab Orientalibus provinciis omnibus, quorum si qui de veritatis via exorbitarunt, salutaribus curationibus in integrum revocentur, et hi", + "candidate_score": 0.685895, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_376", + "bdc_text": "Itaque Caesaris legatum orabant , ipse pro se ut pontificis legato responderet , quod maxime vellet , et quod optimum iudicaret :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_721", + "psc_text": "praerogativis supra caeteras eminentem. --II. In laudes S. Leonis excurrit, commendatque zelum in Manichaeos, et epistolam ad Flavianum. --III. Quam immerito depositus fuerit, nec in jus vocatus, conqueritur. --IV. Susceptos a se pro Ecclesia labores enumerat. --V. Orat ne sedem apostolicam appellans repellatur; cui fidem suam probari optat ex scriptis suis; quae indicat. --VI. Sibi a Leone cupit induci quid de Ephesina sententia agere debeat. --VII. Legatos suos Leoni, seque ejus precibus ac sollicitudini commendat; se aliosque litteris imperatoriis retineri, ne ad pontificem se conferant. 942 LEONI episcopo Romae. CAP. I. Si Paulus, praeco veritatis, tuba Spiritus sancti, ad magnum Petrum se contulit, ut iis qui Antiochiae de legali conversatione ambigebant explicationem ab illo referret, multo magis nos humiles et pusilli ad apostolicam sedem vestram accurrimus, ut Ecclesiarum ulceribus remedium a vobis accipiamus. Vobis enim primas in omnibus tenere convenit. Multis siquidem praerogativis ornatur sedes vestra. Etenim alias urbes ornat", + "candidate_score": 0.685853, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_580_582", + "bdc_text": "Quod si pergant adversarii suffragia praeripere , facile bonos omnes et ubique intellecturos esse , qua mente ad concordiam venissent . Futurum enim esse , ut nos de talibus praeiuditiis necessario conqueramur . Sed sperare se , Praesides autoritatem suam interposituros , ac effecturos esse , ut aliquando veritate patefacta , uno sensu , una voce , omnes Ecclesiae Christum celebrent ac glorificent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1205", + "psc_text": "pervenire, ut noverint pacem ecclesiasticam per concordiam Deo placitam debere servari. CAP. VI. Illud quoque dilectionem tuam convenit praecavere, ut praeter eos qui sunt Domini sacerdotes, nullus sibi docendi et praedicandi jus audeat vindicare, sive ille monachus, sive sit laicus, qui alicujus scientiae nomine glorietur. Quia etsi optandum est ut omnes Ecclesiae filii quae recta et sana sunt sapiant, non tamen permittendum est ut quisquam extra sacerdotalem ordinem constitutus gradum sibi praedicatoris assumat, cum in Ecclesia Dei omnia ordinata esse conveniat, ut in uno Christi corpore et excellentiora membra suum officium 1218 impleant, et inferiora superioribus non resultent. Data III idus Junii, Opilione viro clarissimo consule. EPISTOLA CXX. AD THEODORITUM EPISCOPUM CYRI. De fidei perseverantia. SYNOPSIS. I. Haereses non sine Ecclesiae utilitate ortas irretractabili judicio comprimi. --II. Christi esse victoriam, quam de haereticis Ecclesia reportat. -- III. Dioscori pervicacia etiam adversus Leonem saevientis. --IV. Scribentibus de rebus fidei sua verba", + "candidate_score": 0.685306, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_360_362", + "bdc_text": "Et hactenus quidem occasio se nulla dedit , cum essent quaesitae multae . Nunc autem Carolus primogenitus Ecclesiae filius ad id concilium Pontificis exequendum ( ut fidus Sanctae Romanae Ecclesiae advocatus est ) cum hoc colloquium , tum illa mox deinde futura Ratisponae Comitia , velut viam aditumque ad generale Concilium instituisset , me ut hic vobiscum adessem iussit voluitque . Et quia is nunc dies adest , quo de salute publica , et de Ecclesiae dignitate summa , deque rebus maximis deliberatur , oro , ut cogitare velitis , quid vos conveniat facere per omniaque divina et humana iura obtestor , ut conciliationis rationem habeatis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_121", + "psc_text": "est, approberis: Manus cito nemini imposueris (I Tim. V, 22) . CAP. V. Ad synodum quisquis fratrum fuerit evocatus occurrat, nec sanctae congregationi se deneget: in qua maxime constituendum esse noverit quod ad disciplinam poterit ecclesiasticam pertinere. Melius enim omnis culpa vitabitur, si inter sacerdotes Domini collatio frequentior habeatur, et emendationi pariter et charitati plurimum praestat adunata societas. Illic, si quae causae natae fuerint, praestante Domino, ita poterunt terminari, ut contentio nulla resideat; sed sola inter fratres charitas coalescat. Si qua vero causa major evenerit, quae a tua fraternitate illic praesidente non potuerit definiri, relatio tua missa nos consulat: ut revelante Domino, cujus misericordiae profitemur esse quod possumus, quod ipse nobis aspiraverit, rescribamus: ut cognitioni nostrae pro traditione veteris instituti et debita apostolicae sedis reverentia, nostro examine vindicemus: ut enim auctoritatem tuam vice nostra te exercere volumus, ita nobis quae illic componi non potuerint, vel qui vocem appellationis emiserit, reservamus.", + "candidate_score": 0.684869, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_607_609", + "bdc_text": "Eam rem ex uniuscuiusque consilio et commoditate constituendam esse . Eodem die , qui duodecimus Januarii fuit , nostri ad haec ita responderunt , se , quoniam ad postulationem suam , qua id agitur , ut omnium vox libera in hoc colloquio esset , de sua tantum parte responsum fuisset , intelligere eam de parte altera negatam sibi esse . Sed eam , sic ut per multa hactenus alia , missam facere , acta modo per singula notarentur , et salvis superiorum temporum protestationibus aliquem saltem exitum colloquium haberet .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_670", + "psc_text": "sanctam synodum, vel ad Flavianum episcopum detulerunt, episcoporum publicari auribus Alexandrinus permisisset antistes, ita manifestatione purissimae fidei, quam divinitus inspiratam et accepimus, et tenemus, omnium concertationum strepitus quievisset, ut nec imperitia ultra desiperet, nec occasionem nocendi aemulatio reperiret. Sed dum privatae causae religionis exercentur obtentu, commissum est impietate paucorum, quod universam Ecclesiam vulneraret. Comperimus enim, non incerto nuntio, sed fidelissimo rerum, quae gestae sunt, narratore Hilaro diacono nostro, qui vix, ne subscribere per vim cogeretur, effugit, convenisse ad synodum plurimos sacerdotes, quorum utique frequentia consultationi et judicio profuisset, si is qui sibi locum principem vindicabat, sacerdotalem moderationem custodire voluisset; ut, sicut moris est, omnium sententiis ex libertate prolatis, id tranquillo et aequo constitueretur examine, quod et fidei congrueret, congreret, et errantibus subveniret. In ipso autem judicio non omnes qui convenerant, interfuisse cognovimus. Nam alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro supradicti 913 sacerdotis arbitrio, impiis subscriptionibus captivas manus dederent, et", + "candidate_score": 0.684796, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_578", + "bdc_text": "Quam sinceritatem si ad conciliationem doctrinae sacrae adferre adversarii voluissent potius quam vel superstitiones pravas confirmare , vel fucosam concordiam quaerere , non secius quam iuxta nostram postulationem acturos fuisse , persuasos esse se , invictissimi Imperatoris Caroli virtutem eam esse , veritatem ut patefieri , veris commodis ut consuli velit potius , quam aut errores defendi , aut summum Ecclesiae incommodum diutius dissimulari .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_969", + "psc_text": "una conspiratione atque concordia confessionem fidei declarantes; et eramus in communi corona gaudii, quasi in imperialibus coenis, deliciis spiritualibus epulantes, quas per tuas litteras Christus praeparaverat invitatis, et supercoelestem sponsum inter nos conversantem nos cernere putabamus. Si enim ubi sunt duo aut tres congregati in nomine ejus (Matth. XVIII, 20), ibi se in medio eorum fore perhibuit; quantum circa sacerdotes peculiaritatem potuit demonstrare, qui et patriae et labori suae confessionis notitiam praetulerunt? Quibus tu quidem, sicut membris caput, praeeras in his qui tuum tenebant ordinem benevolentiam praeferens. Imperatores vero fideles ad ornandum decentissime praesidebant, sicut Zorobabel Jesu (I Esdr. III, 2), Ecclesiae, tamquam Jerusalem, aedificationem renovare circa dogmata invitantes. CAP. II. Et fuerat utique adversarius tamquam bestia extra caulas apud semetipsum rugiens, nullum praevalens capere, nisi semetipsum ei ad capiendum injecisset is qui Alexandrinorum quondam pontifex fuit. Qui multa prius pessima operatus, supervicit priora sequentibus. Nam beatum illum inter sanctos", + "candidate_score": 0.684613, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_231_233", + "bdc_text": "Ad haec arbitri tres non hi erant , qui se possent inferre medios , cum ex professo partis alterius causam tuerentur , et Palatini legatus unus fungi offitio vere posse videretur . Quonam enim pacto hi episcopi , quorum unus episcopatum unum maximum , alter maximos duos , tertius tres maximos , et inter eos archiepiscopatus duos , omnia haec contra omne divinum et humanum ius tenent , quique nullum in vita munus episcopi unquam obeunt , de iis hominibus aut arbitrari aeque , aut arbitros in eorum causa audienda aequos constituere possent , qui totum hoc tyrannidis in Ecclesia genus ceu blasphemum et impium ex professo execrantur . Nam quod Caesaris legatum attinebat , de eius , eiusque principis , cuius legatus erat , de nobis nostraque doctrina et factis sententia , magis evidens argumentum nullum expectari poterat , quam id mandatum , quod erat eodem tempore contra nos velut iudicatum certum editum , quae quanquam talia essent , nostris tamen hominibus , doctrinae suae , quam esse solidam et firmam scirent , rationem reddere , loco semel quantumvis iniquo facto , est visum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_670", + "psc_text": "sanctam synodum, vel ad Flavianum episcopum detulerunt, episcoporum publicari auribus Alexandrinus permisisset antistes, ita manifestatione purissimae fidei, quam divinitus inspiratam et accepimus, et tenemus, omnium concertationum strepitus quievisset, ut nec imperitia ultra desiperet, nec occasionem nocendi aemulatio reperiret. Sed dum privatae causae religionis exercentur obtentu, commissum est impietate paucorum, quod universam Ecclesiam vulneraret. Comperimus enim, non incerto nuntio, sed fidelissimo rerum, quae gestae sunt, narratore Hilaro diacono nostro, qui vix, ne subscribere per vim cogeretur, effugit, convenisse ad synodum plurimos sacerdotes, quorum utique frequentia consultationi et judicio profuisset, si is qui sibi locum principem vindicabat, sacerdotalem moderationem custodire voluisset; ut, sicut moris est, omnium sententiis ex libertate prolatis, id tranquillo et aequo constitueretur examine, quod et fidei congrueret, congreret, et errantibus subveniret. In ipso autem judicio non omnes qui convenerant, interfuisse cognovimus. Nam alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro supradicti 913 sacerdotis arbitrio, impiis subscriptionibus captivas manus dederent, et", + "candidate_score": 0.68386, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_348_350", + "bdc_text": "Legatus enim Pontificis , Feltrensis episcopus , partibus hinc inde stantibus , et quid faciendum esset expectantibus , per medios ingressus , et loco infra legatum Caesaris humiliore collocatus , orationem huiusmodi habebat : Dominus noster Jesus Christus , viri clarissimi , inquit , et antea dum inter mortales egit semper , et inde in coelum migrans unam maxime rem precatus patrem fuit , unum ut omnes essemus . Hoc mandatum novum dedit , hanc mutuam charitatis benevolentiam omnibus semper inculcavit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1536", + "psc_text": "Csend hristum Jesum vel spiritum Deum, vel carnem nostri corporis denegare. Omnis ergo, inquit, qui confitebitur me coram hominibus, confitebor et ego eum coram Patre meo qui est in coelis. Qui autem negaverit me coram hominibus, negabo et ego eum coram Patre meo qui est in coelis (Matth. X, 32) . Haec Verbum caro factum loquebatur, et homo Jesus Christus Dominus majestatis docebat: mediator ipse in se ad salutem Ecclesiae constitutus, et ipso illo inter Deum et homines mediatoris sacramento utrumque unus existens, dum ipse ex unitis in idipsum naturis, naturae utriusque res eadem est: ita tamen ut neutro careret in utroque: ne forte Deus esse homo nascendo 1386 desineret, et homo rursus Deus manendo non esset. Haec itaque humanae beatitudinis fides vera est, Deum et hominem praedicare, Verbum et carnem confiteri; neque Deum nescire quod homo sit; neque carnem ignorare quod Verbum sit. Item ejusdem in eodem libro inter", + "candidate_score": 0.683582, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_349", + "bdc_text": "Dominus noster Jesus Christus , viri clarissimi , inquit , et antea dum inter mortales egit semper , et inde in coelum migrans unam maxime rem precatus patrem fuit , unum ut omnes essemus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1536", + "psc_text": "Csend hristum Jesum vel spiritum Deum, vel carnem nostri corporis denegare. Omnis ergo, inquit, qui confitebitur me coram hominibus, confitebor et ego eum coram Patre meo qui est in coelis. Qui autem negaverit me coram hominibus, negabo et ego eum coram Patre meo qui est in coelis (Matth. X, 32) . Haec Verbum caro factum loquebatur, et homo Jesus Christus Dominus majestatis docebat: mediator ipse in se ad salutem Ecclesiae constitutus, et ipso illo inter Deum et homines mediatoris sacramento utrumque unus existens, dum ipse ex unitis in idipsum naturis, naturae utriusque res eadem est: ita tamen ut neutro careret in utroque: ne forte Deus esse homo nascendo 1386 desineret, et homo rursus Deus manendo non esset. Haec itaque humanae beatitudinis fides vera est, Deum et hominem praedicare, Verbum et carnem confiteri; neque Deum nescire quod homo sit; neque carnem ignorare quod Verbum sit. Item ejusdem in eodem libro inter", + "candidate_score": 0.683449, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_607_609", + "bdc_text": "Eam rem ex uniuscuiusque consilio et commoditate constituendam esse . Eodem die , qui duodecimus Januarii fuit , nostri ad haec ita responderunt , se , quoniam ad postulationem suam , qua id agitur , ut omnium vox libera in hoc colloquio esset , de sua tantum parte responsum fuisset , intelligere eam de parte altera negatam sibi esse . Sed eam , sic ut per multa hactenus alia , missam facere , acta modo per singula notarentur , et salvis superiorum temporum protestationibus aliquem saltem exitum colloquium haberet .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_137", + "psc_text": "festivitas conventum populi numerosioris indixerit, et. ea fidelium multitudo convenerit, quam recipere basilica simul una non possit, sacrificii oblatio indubitanter iteretur; ne his tantum admissis ad hanc devotionem, qui primi advenerint, videantur hi, qui postmodum confluxerint, non recepti, cum plenum pietatis atque rationis sit, ut quoties basilicam, in qua agitur, praesentia novae plebis impleverit, toties sacrificium subsequens offeratur. Necesse est autem ut quaedam pars populi sua devotione privetur, si unius tantum missae more servato, sacrificium offerre non possint, nisi qui prima diei parte convenerint. Studiose ergo dilectionem tuam et familiariter admonemus 632 ut quod nostrae consuetudini ex forma paternae traditionis insedit, tua quoque cura non negligat: ut per omnia nobis et fide et actibus congruamus. Propter quod remeanti filio nostro Possidonio presbytero, hanc ad fraternitatem tuam epistolam dedimus preferendam, qui nostris processionibus atque ordinationibus frequenter interfuit, et toties ad nos missus, quid in omnibus apostolicae auctoritatis teneremus, agnovit. Data XI", + "candidate_score": 0.682344, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_155_157", + "bdc_text": "Nostri sumpto spatio in eandem propemodum sententiam , se quoque de praesidum principumque diligentia in religionis causa iam aliquando cognoscenda gaudere : ac etiam eam ad rem paratos adesse : sed omnibus superioris temporis protestationibus salvis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_398", + "psc_text": "religiosa piissimi principis fides multam nobis sollicitudinem Christianae pacis indicunt: ut amputatis dissensionibus, fides catholica inviolata servetur, et his qui prava defendunt, ab errore revocatis, nostra auctoritate, quorum fides probata fuerit, muniantur. Nec aliqua poterit ex hac parte difficultas afferri, cum memoratus presbyter libello proprio sit professus paratum se esse ad corrigendum, si quid in se inventum fuerit quod reprehensione sit dignum. DECET ENIM in talibus causis hoc maxime provideri, ut sine strepitu concertationum et custodiatur charitas, et veritas defendatur. Et ideo quia dilectio tua de tanta causa nos videt necessario esse sollicitos, quam plenissime et lucide universa nobis, quod ante facere debuit, indicare festinet: ne inter assertiones partium aliqua ambiguitate fallamur, et dissensio quae in suis initiis abolenda est nutriatur: cum in corde nostro ea observantia, Deo inspirante, permaneat, ne constitutiones venerabilium Patrum divinitus roboratae, et ad soliditatem fidei pertinentes, prava cujusquam interpretatione violentur. Deus te incolumem custodiat, frater", + "candidate_score": 0.682204, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_230_232", + "bdc_text": "cum de nobis arbitrandum , inter arbitros stare vidisses , et eos quidem plerosque maxime et veritati et nobis infestos , quod illorum libelli seditiosissimi non ita pridem emissi palam declarant . Ad haec arbitri tres non hi erant , qui se possent inferre medios , cum ex professo partis alterius causam tuerentur , et Palatini legatus unus fungi offitio vere posse videretur . Quonam enim pacto hi episcopi , quorum unus episcopatum unum maximum , alter maximos duos , tertius tres maximos , et inter eos archiepiscopatus duos , omnia haec contra omne divinum et humanum ius tenent , quique nullum in vita munus episcopi unquam obeunt , de iis hominibus aut arbitrari aeque , aut arbitros in eorum causa audienda aequos constituere possent , qui totum hoc tyrannidis in Ecclesia genus ceu blasphemum et impium ex professo execrantur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_670", + "psc_text": "sanctam synodum, vel ad Flavianum episcopum detulerunt, episcoporum publicari auribus Alexandrinus permisisset antistes, ita manifestatione purissimae fidei, quam divinitus inspiratam et accepimus, et tenemus, omnium concertationum strepitus quievisset, ut nec imperitia ultra desiperet, nec occasionem nocendi aemulatio reperiret. Sed dum privatae causae religionis exercentur obtentu, commissum est impietate paucorum, quod universam Ecclesiam vulneraret. Comperimus enim, non incerto nuntio, sed fidelissimo rerum, quae gestae sunt, narratore Hilaro diacono nostro, qui vix, ne subscribere per vim cogeretur, effugit, convenisse ad synodum plurimos sacerdotes, quorum utique frequentia consultationi et judicio profuisset, si is qui sibi locum principem vindicabat, sacerdotalem moderationem custodire voluisset; ut, sicut moris est, omnium sententiis ex libertate prolatis, id tranquillo et aequo constitueretur examine, quod et fidei congrueret, congreret, et errantibus subveniret. In ipso autem judicio non omnes qui convenerant, interfuisse cognovimus. Nam alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro supradicti 913 sacerdotis arbitrio, impiis subscriptionibus captivas manus dederent, et", + "candidate_score": 0.682172, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_453_455", + "bdc_text": "Novum hoc et inexpectatum nostris hominibus , a contionando suos ultro prohibentibus erat . Ut ne enim dicendi vehementia libertateque , quas secum res ubique verbi Dei veritas trahit , adversarii incitarentur , contenti contione publica suos a contionando privatim continuerunt , praesertim cum ea respublica , in qua conventus erat , non dum composita prorsus , factionibus , ut fere multis hodie in locis fit , suis adhuc fluctuans , parem utrique parti copiam populum docendi relinqueret , et hactenus contionatum , nemine interpellante , plus sesquimense fuisset . Sed quoniam ( ut fit ) is contionator , qui doctrinam Christi more nostro vere proponebat , longe adeo superabat , ut illo altero relicto ad hunc solum populus omnis conflueret , ac templum totum compleret , hoc praesertim tempore , cum praestantissimi homines , qui de religionis controversia aderant , ad eius conciones accessissent , adversariis hic concursus plaususque populi intolerandus fuit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1455", + "psc_text": "nihilque prorsus de bene compositis retractetur: quia post legitimas et divinitus inspiratas constitutiones velle confligere, non pacifici est animi, sed rebellis, dicente Apostolo: Verbis enim contendere, ad nihil est utile, nisi ad subversionem audientium (II Tim. II, 24) . CAP. II. Nam si humanis persuasionibus semper disceptare sit liberum, numquam deesse poterunt qui veritati audeant resultare, et de mundanae sapientiae loquacitate confidere: cum hanc nocentissimam vanitatem quantum debeat fides et sapientia Christiana vitare ex ipsa Domini nostri Jesu Christi institutione cognoscat; qui omnes nationes ad illuminationem fidei vocaturus, non de philosophis aut de oratoribus, qui praedicando Evangelio famularentur, elegit; 1346 sed de humilibus et piscatoribus, per quos se manifestaret, assumpsit, ne doctrina coelestis, quae erat plena virtutum, auxilio videretur indigere verborum. Unde Apostolus protestatur et dicit: Non enim misit me Christus baptizare, sed evangelizare; non in sapientia verbi, ne evacuetur crux Christi: verbum enim crucis pereuntibus quidem stultitia est, his", + "candidate_score": 0.682153, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_543_545", + "bdc_text": "quid sperandum sit , si stilo persequi caetera omnia conentur ? Sin breves tantum articulos proponere , in quibus nostra doctrina velut sententiis dictis damnaretur , multo se minus hoc laturos . Magnis de rebus Ecclesiae esse controversiam , quas concisis sententiis et diffinitionibus brevibus obrui non oporteret , sed erui ac patefieri praesenti colloquio ut appareant , et potenti scriptura copiose confirmari .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1275", + "psc_text": "1254 dum vis sententiarum brevissima adjectione aut commutatione corrumpitur et confessio, quae operabatur salutem, subtili nonnumquam transitu vergit in mortem. Cum autem dicat Apostolus: Oportet haereses esse, ut probati manifesti fiant in vobis (I Cor. XI, 19) , ad totius Ecclesiae tendit profectum, quoties contrariorum sensuum se prodit impietas, ne quae sunt noxia sint occulta et aliorum laedant incolumitatem, quae revocari non poterunt ad salutem. Unde sibi imputent ruinas et obcaecationes suas, qui imprudenti pertinacia jacere in reatu suo, quam oblatum remedium sumere, maluerunt. Quorum merito fraternitati tuae displicet obduratio, et laudabiliter eam doctrinam, quae a beatis apostolis et sanctis Patribus in nos manavit, amplecteris. CAP. II. Non enim novae praedicationis est epistola mea, qua ad relationem sanctae memoriae Flaviani contra Eutychen de Domini nostri Jesu Christi incarnatione respondi, in nullo discedens ab ejus fidei regula, quae evidenter a nostris vestrisque est defensa majoribus. Quos si Dioscorus sequi imitarique voluisset,", + "candidate_score": 0.681815, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_375_377", + "bdc_text": "Nunquam hoc ne Caesarem ipsum obtinere potuisse , ut Pontificem iis in caussis agnoscerent . Itaque Caesaris legatum orabant , ipse pro se ut pontificis legato responderet , quod maxime vellet , et quod optimum iudicaret : sibi vero aut necessitudinem hanc adimeret , aut libere respondendi locum faceret .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_721", + "psc_text": "praerogativis supra caeteras eminentem. --II. In laudes S. Leonis excurrit, commendatque zelum in Manichaeos, et epistolam ad Flavianum. --III. Quam immerito depositus fuerit, nec in jus vocatus, conqueritur. --IV. Susceptos a se pro Ecclesia labores enumerat. --V. Orat ne sedem apostolicam appellans repellatur; cui fidem suam probari optat ex scriptis suis; quae indicat. --VI. Sibi a Leone cupit induci quid de Ephesina sententia agere debeat. --VII. Legatos suos Leoni, seque ejus precibus ac sollicitudini commendat; se aliosque litteris imperatoriis retineri, ne ad pontificem se conferant. 942 LEONI episcopo Romae. CAP. I. Si Paulus, praeco veritatis, tuba Spiritus sancti, ad magnum Petrum se contulit, ut iis qui Antiochiae de legali conversatione ambigebant explicationem ab illo referret, multo magis nos humiles et pusilli ad apostolicam sedem vestram accurrimus, ut Ecclesiarum ulceribus remedium a vobis accipiamus. Vobis enim primas in omnibus tenere convenit. Multis siquidem praerogativis ornatur sedes vestra. Etenim alias urbes ornat", + "candidate_score": 0.681495, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_6_8", + "bdc_text": "Christum huius meae confessionis et studii erga vos testem advoco . Non solum autem haec , quam dixi , occupatio mihi obstitit , ut ad vos hactenus nihil , sed et haec , quia vel qui mihi , quae vellem , desciberet , nemo , vel quod ipse scribere cupiebam , aut nihil aut quam minimum fuit . Nam et vos pro Comitiorum istorum fama pro hominum undique concursu aliquid magnum et admirabile et quendam inter partis utriusque proceres congressum talem animo effinxisse scio , quam posteritas miraretur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1269", + "psc_text": "improbari, non otiosum est quod de his quae maxime fuerant curanda reticetur. Praeceptioni itaque pietatis vestrae parere volueram, et litteras dare ad episcopum supradictum, si priores, quas ad illum direxi, vel effectu rerum, vel scriptis ipsius proficere aliquid probavissem. At cum nihil de ambitionis poenitudine voluerit profiteri, nihilque ad haec respondere quae a me sunt scripta curaverit, colloquia quidem mea ab illo suspendi, sed animum, quo illum corrigi et meliorem esse desidero, non mutavi. Proinde, si placet vestrae clementiae, immo, quia id vobis placere cognosco, satisfaciat canonibus, et omnium gratiam sacerdotum pacifica humilitate servaturum se esse rescribat, ambitumque culpabilem se abjecisse significet; ego me illum in eam gratiam spondeo recepturum, ut in omnibus quae sunt Domino placitura consortium ejus amplectar: quoniam illa pax vera, illa charitas erit firma, in qua simul studebimus et catholicam fidem et Nicaenorum canonum decreta servare. Data septimo idus Martii, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus.", + "candidate_score": 0.681299, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_578", + "bdc_text": "Quam sinceritatem si ad conciliationem doctrinae sacrae adferre adversarii voluissent potius quam vel superstitiones pravas confirmare , vel fucosam concordiam quaerere , non secius quam iuxta nostram postulationem acturos fuisse , persuasos esse se , invictissimi Imperatoris Caroli virtutem eam esse , veritatem ut patefieri , veris commodis ut consuli velit potius , quam aut errores defendi , aut summum Ecclesiae incommodum diutius dissimulari .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_652", + "psc_text": "THEODOSIO imperatori LEO episcopus. Antea et ab initio in iis quae factae sunt synodis tantam nos accepimus fiduciam a sanctissimo Petro et principe apostolorum, ut potestatem habeamus et veritatis vindicandae pro nostra pace, et nemini ipsam liceat, cum munita adeo sit, concutere, dum sine mora laesio removetur. Quoniam igitur concilium episcoporum quod in Ephesina civitate propter Flavianum fieri jussistis, et ipsam laedit fidem, et omnes sauciat Ecclesias . . . . . . . . . . . . . .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Atque haec non ab incerto nuntio nobis cognita sunt, sed ab ipsis quos misimus, religiosissimo episcopo et fidelissimo Hilaro diacono nostro, qui quae acta sunt nobis exposuerunt. Quod autem accidit hanc habet causam quod non pura conscientia rectoque judicio secundum consuetudinem ii qui", + "candidate_score": 0.681023, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_135_137", + "bdc_text": "Itaque tempus videri ad rem ut veniretur Orare , ut omni cum moderatione partes se praeberent , petere , ut Ferdinandi legatio , quae iam venisset , colloquio adhiberetur . Duas deinde epistolas , unam Caesaris , inscriptam utrique , alteram legati Granvellae , parti tantum alteri inscriptam , adhibuerunt . Iis epistolis excusare moram conabantur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_591", + "psc_text": "Leonem acceptis primis Flaviani litteris cum gestis synodi Constantinopolitanae consilium cepisse mittendi legatos quatuor in Orientem, qui rem totam Constantinopoli componerent. Ad hunc unice finem scriptas primum credit epistolas plures, quae 13 Junii datae nunc leguntur. Solas autem duas nominat, scilicet epist. 28 ad Flavianum, et 32 ad archimandritas Constantinopolitanos, in quibus reapse nihil de synodo habetur, sed de fidei tantum causa per legatos curanda. Addit porro: At antequam legati profecti essent, acceptae sunt a Leone Theodosii litterae, quibus de indicta synodo monebatur; statimque iidem legati, qui ad fidei negotium cum Flaviano tractandum destinati erant, ad synodum directi sunt, eorumque tardata profectio, quo novis litteris scribendis tempus daretur, vel prioribus amplificandis; et in his de concilio fit mentio. Hac autem de causa et anterioribus et ultimis litteris eamdem chronicam notationem idibus Junii affixam innuit. 3. Nemini tamen haec satisfacere poterunt. Primo enim Flaviani litteras cum gestis Constantinopolitanae synodi a Leone", + "candidate_score": 0.680372, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_376_378", + "bdc_text": "Itaque Caesaris legatum orabant , ipse pro se ut pontificis legato responderet , quod maxime vellet , et quod optimum iudicaret : sibi vero aut necessitudinem hanc adimeret , aut libere respondendi locum faceret . Post longam decertationem hoc denique legatus a nostris impetravit , ut legato Pontificis , ceu privato homini , omni pontificis mentione omissa , responderetur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_721", + "psc_text": "praerogativis supra caeteras eminentem. --II. In laudes S. Leonis excurrit, commendatque zelum in Manichaeos, et epistolam ad Flavianum. --III. Quam immerito depositus fuerit, nec in jus vocatus, conqueritur. --IV. Susceptos a se pro Ecclesia labores enumerat. --V. Orat ne sedem apostolicam appellans repellatur; cui fidem suam probari optat ex scriptis suis; quae indicat. --VI. Sibi a Leone cupit induci quid de Ephesina sententia agere debeat. --VII. Legatos suos Leoni, seque ejus precibus ac sollicitudini commendat; se aliosque litteris imperatoriis retineri, ne ad pontificem se conferant. 942 LEONI episcopo Romae. CAP. I. Si Paulus, praeco veritatis, tuba Spiritus sancti, ad magnum Petrum se contulit, ut iis qui Antiochiae de legali conversatione ambigebant explicationem ab illo referret, multo magis nos humiles et pusilli ad apostolicam sedem vestram accurrimus, ut Ecclesiarum ulceribus remedium a vobis accipiamus. Vobis enim primas in omnibus tenere convenit. Multis siquidem praerogativis ornatur sedes vestra. Etenim alias urbes ornat", + "candidate_score": 0.680259, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_361_363", + "bdc_text": "Nunc autem Carolus primogenitus Ecclesiae filius ad id concilium Pontificis exequendum ( ut fidus Sanctae Romanae Ecclesiae advocatus est ) cum hoc colloquium , tum illa mox deinde futura Ratisponae Comitia , velut viam aditumque ad generale Concilium instituisset , me ut hic vobiscum adessem iussit voluitque . Et quia is nunc dies adest , quo de salute publica , et de Ecclesiae dignitate summa , deque rebus maximis deliberatur , oro , ut cogitare velitis , quid vos conveniat facere per omniaque divina et humana iura obtestor , ut conciliationis rationem habeatis . Polliceor omne studium , quod me quidem attinet :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1159", + "psc_text": "Consulente autem dilectione tua de his in quibus putaveris ambigendum, non deerit relationibus tuis meae responsionis instructio: ut sequestrata earum actione causarum, quae in quibusque Ecclesiis praesulum suorum debent cognitione firmari, hanc specialem curam vice mea functus assumas, ne haeresis vel Nestoriana vel Eutychiana in aliqua parte revirescat: quia in episcopo Constantinopolitano catholicus vigor non est, nec multum aut pro sacramento salutis humanae, aut pro sua est aestimatione sollicitus: cum si quid illi inesset spiritualis industriae, ita et a quibus ordinatus sit, et cui viro successerit cogitare deberet, ut magis beatum Flavianum, quam sui honoris sequeretur auctores. Et ideo cum piissimi principes secundum obsecrationem meam dignati fuerint fratrem Anatolium de his quae merito in querelam veniunt increpare, jungat charitas tua diligentiam suam, ut universa scandala, adhibita plenissima correctione resecentur, et a filii nostri Aetii cesset injuriis. Nam apud catholicum episcopum, etiam si erat quod quacumque de causa succensendum archidiacono videretur,", + "candidate_score": 0.680121, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_16_18", + "bdc_text": "Sero praesides , Colonienses decima , quarta decima Treverenses , octava et decima Moguntinenses , Palatini vigesima post terminum constitutum die , et quidem ex vicino maxime loco ( credo , quia ante caeteros frustra venissent ) , post haec etiam pontificis et Ferdinandi legati venerunt . Nomina vero eorum , qui ad ista Comitia missi fuerunt sunt haec . A Caesare Nicolaus Perinotus Granvella legatus et cum hoc filii primum duo , alter Attrebatensis episcopus , deinde familiares duo , alter Gerardus Veltuvichius , homo omnigena doctrina , linguae praesertim Hebreae usque ad miraculum excultus :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_827", + "psc_text": "pro modestiae suae temperantia, ita futurum credimus studiosum charitatis et pacis, ut nequaquam sibi credat ablatum, quod fratri videat esse concessum. Data III non. Maii, Valentiniano Aug. 7 et Avieno v. c. conss. 1000 In fine hujus epistolae, haec quae sequuntur verba habentur in codd. Arelatensi et Vallicellano: Hoc praeceptum domini Leonis confirmatum est a sede apostolica, praesidente Symmacho papa, Probo v. c., consule. EPISTOLA LXVII. AD RAVENNIUM ARELATENSEM EPISCOPUM. SYNOPSIS. Mittit Ravennio celebrem suam ad Flavianum epistolam de incarnatione Verbi Dei adversus Eutychen, ut pro defensione fidei, per eum haec, vel Cyrilli Alexandrini epistola cunctis Galliae episcopis fideliter innotescat. Secreta etiam mandata legatis commissa indicat. Dilectissimo fratri RAVENNIO, LEO papa. Diu filios nostros Petronium presbyterum et Regulum diaconum in Urbe tenuimus: quoniam et de nostra hoc gratia merebantur, et fidei quae nunc quorumdam errore incessitur, ratio postulabat. Voluimus enim eos nostro interesse tractatui, et universa cognoscere quae per te", + "candidate_score": 0.679917, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_492_494", + "bdc_text": "Omne de merito congrui , quod affirmabant , de iustitia , quae per solam fidem est , et de reliquiis peccati in sanctis , quorum utrumque negabant , certamen fuit . Huius rei periculum primum in Palatini Theologo fecerunt , ad caeteros deinceps ordine venturi . Sed enim vir ille immotus per omnia stetit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_795", + "psc_text": "Apostolus: Sicut per unius delictum in omnes homines in condemnationem, sic et per unius justitiam in omnes homines ad justificationem vitae. Sicut enim per inobedientiam unius hominis peccatores constituti sunt multi, ita et per unius hominis obedientiam justi constituentur multi (Rom. V, 18, 19) . Et iterum: Quia enim per hominem mors, et per hominem resurrectio mortuorum. Et sicut in Adam omnes moriuntur, ita et in Christo omnes vivificabuntur (I Cor. XV, 2) . Hi utique omnes, qui licet in Adam sint nati, in Christo tamen inveniuntur renati, habentes fidei testimonium, et de justificatione gratiae, et de communione naturae: quam qui susceptam ab unigenito Dei Filio in utero Davidicae virginis diffitetur, ab omni sacramento Christianae religionis alienus est; et nec sponsum agnoscens, nec sponsam intelligens, nuptiali non potest interesse convivio. Caro enim Christi velamen est Verbi, quo omnis qui ipsum integre confitetur induitur. Erubescens autem illud, et quasi indignum refutans,", + "candidate_score": 0.679404, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_360_362", + "bdc_text": "Et hactenus quidem occasio se nulla dedit , cum essent quaesitae multae . Nunc autem Carolus primogenitus Ecclesiae filius ad id concilium Pontificis exequendum ( ut fidus Sanctae Romanae Ecclesiae advocatus est ) cum hoc colloquium , tum illa mox deinde futura Ratisponae Comitia , velut viam aditumque ad generale Concilium instituisset , me ut hic vobiscum adessem iussit voluitque . Et quia is nunc dies adest , quo de salute publica , et de Ecclesiae dignitate summa , deque rebus maximis deliberatur , oro , ut cogitare velitis , quid vos conveniat facere per omniaque divina et humana iura obtestor , ut conciliationis rationem habeatis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_780", + "psc_text": "solemnium ordinem denegemus. Cum igitur beato apostolo Petro nostram praesentiam dedissemus, illic multitudine sacerdotum reverendissimus Leo papa circumdatus, pro dignitate sui loci nos primus adiit: qui propter interpositam gemitus sui tristitiam, desiderium suum verbis pene insinuare non poterat. Vicit tamen constantia sapientiae sacerdotis, ut lacrymas paululum retineret, et causam violatae fidei, tamquam hujus vindex, manifesto sermone proferret. In quo sermone cognovimus nostris temporibus catholicam fidem esse turbatam, quam a divo patre nostro Constantino nostri generis parentes hactenus servaverunt. Secundum voluntatem namque cujusdam, pravum aliquid adversus sacerdotem Constantinopolitanum 974 excitatum dicitur. Nos itaque in Ephesino concilio, in quo nullus ordinem sacerdotum custodivit, neque mensuram, sine consideratione Divinitatis omnia esse gesta cognovimus, quatenus praesumptio et injustitia in quorumdam damnationem vim obtinere dicatur, quae nostris temporibus terribilia esse videntur. Debet itaque fides proprie valere, sanctissima atque venerabilis filia Augusta. Igitur tua clementia secundum catholicam fidem, quod semper nobiscum fecit, et nunc similiter conspirare", + "candidate_score": 0.679155, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_361_363", + "bdc_text": "Nunc autem Carolus primogenitus Ecclesiae filius ad id concilium Pontificis exequendum ( ut fidus Sanctae Romanae Ecclesiae advocatus est ) cum hoc colloquium , tum illa mox deinde futura Ratisponae Comitia , velut viam aditumque ad generale Concilium instituisset , me ut hic vobiscum adessem iussit voluitque . Et quia is nunc dies adest , quo de salute publica , et de Ecclesiae dignitate summa , deque rebus maximis deliberatur , oro , ut cogitare velitis , quid vos conveniat facere per omniaque divina et humana iura obtestor , ut conciliationis rationem habeatis . Polliceor omne studium , quod me quidem attinet :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_908", + "psc_text": "Ecclesia, cui te Dominus voluit praesidere, cujusquam talium, ut ante jam scripsimus, nomen ad altare recitetur, quam quid de eis constitui debeat rerum processus ostendat. CAP. III. De commonitorio vero, a clericis dilectionis tuae nobis oblato, necessarium non fuit epistolis quid videretur inserere cum sufficeret legatis cuncta committi, quorum sermone ex omnibus diligentius instrueris. Annitere itaque, frater charissime, ut quae Ecclesiae Dei congruunt, fideliter et efficaciter 1052 cum his fratribus, quos tantae rei idoneos auctores elegimus, exsequaris; praesertim cum ipsa vos causae ratio, spesque divini auxilii cohortentur, et clementissimorum principum tam sancta sit fides, tam religiosa devotio, ut in eis non solum Christianum, sed etiam sacerdotalem experiamur affectum. Qui utique pro ea pietate qua se esse Dei famulos gloriantur, omnes suggestiones vestras fidei catholicae profuturas, dignanter accipient, ut ipsorum quoque opere et pax Christiana reparari, et error impius possit aboleri. Ac si de aliquibus amplius fuerit deliberandum, celeriter ad nos", + "candidate_score": 0.678952, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_295_297", + "bdc_text": "Hoc nostrorum hominum super propositos articulos responso vigesima octava Novembris dato , in quo nihil nisi non tolerabile reiiciebatur , nihil nisi necessarium postulabatur , et notariis deinde in conspectum adductis , et doctrinae nostrae confessione oblata , et nostrarum denique copiarum catalogo et ordine exhibito , et protestatione de superiorum Comitiorum pactionumque iure facta , cum nihil iam amplius quam congressus expectaretur , longe spem et expectationem nostram praesidum responsum fefellit . Id propositum altera Decembris die est , fuit autem huiusmodi : Hagnoica ratione omnes a colloquio , praeter bis terdenos excludi .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1467", + "psc_text": "caetera, ut quisque coacta suae cujusque provinciae synodo, quid de Chalcedonensi concilio sentirent, epistolis exponerent. S. Pontifex statim, id est kal. Decembris ejusdem anni rescripsit epistola 156, et simul pleniores litteras c. 6 promisit his verbis: Ac ne hujus epistolae pagina in nimiam longitudinem tenderetur, aliis litteris, quae assertioni catholicae fidei congruunt, comprehendi, ut licet ea, quae a sede apostolica sunt praedicata sufficerent, insidias tamen haereticorum etiam haec quae sunt adjecta reserarent. Huic promissioni satisfecisse epistola sequenti ex initio ejusdem manifestum est. Tillemontius not. 70 in Leonem in eam sententiam inclinat, hanc epistolam datam fuisse vel iisdem kal. Decembris an. 457, quibus data fuit epistola 156, vel paulo post: inverisimile enim ipsi videtur, pontificem in octo menses et amplius distulisse litteras, quas in recitato testimonio jam paratas indicavit. Hinc chronicam notationem huic epistolae subjectam rejiciendam putat: idque ex eo confirmat, quod ea notatio chronica in plerisque mss. desideretur. Cum porro", + "candidate_score": 0.678128, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_98", + "bdc_text": "Postremo , quia id saepissime obiiceretur , Qui velit in vitam ingredi , mandata ut servet , et multa remissa esse ei , quae dilexisset multum , et , si remittamus nos , etiam remissum iri nobis , et , si quis fidem omnem habeat , charitatem non habeat , eum nihil esse :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_795", + "psc_text": "Apostolus: Sicut per unius delictum in omnes homines in condemnationem, sic et per unius justitiam in omnes homines ad justificationem vitae. Sicut enim per inobedientiam unius hominis peccatores constituti sunt multi, ita et per unius hominis obedientiam justi constituentur multi (Rom. V, 18, 19) . Et iterum: Quia enim per hominem mors, et per hominem resurrectio mortuorum. Et sicut in Adam omnes moriuntur, ita et in Christo omnes vivificabuntur (I Cor. XV, 2) . Hi utique omnes, qui licet in Adam sint nati, in Christo tamen inveniuntur renati, habentes fidei testimonium, et de justificatione gratiae, et de communione naturae: quam qui susceptam ab unigenito Dei Filio in utero Davidicae virginis diffitetur, ab omni sacramento Christianae religionis alienus est; et nec sponsum agnoscens, nec sponsam intelligens, nuptiali non potest interesse convivio. Caro enim Christi velamen est Verbi, quo omnis qui ipsum integre confitetur induitur. Erubescens autem illud, et quasi indignum refutans,", + "candidate_score": 0.678022, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_361_363", + "bdc_text": "Nunc autem Carolus primogenitus Ecclesiae filius ad id concilium Pontificis exequendum ( ut fidus Sanctae Romanae Ecclesiae advocatus est ) cum hoc colloquium , tum illa mox deinde futura Ratisponae Comitia , velut viam aditumque ad generale Concilium instituisset , me ut hic vobiscum adessem iussit voluitque . Et quia is nunc dies adest , quo de salute publica , et de Ecclesiae dignitate summa , deque rebus maximis deliberatur , oro , ut cogitare velitis , quid vos conveniat facere per omniaque divina et humana iura obtestor , ut conciliationis rationem habeatis . Polliceor omne studium , quod me quidem attinet :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_121", + "psc_text": "est, approberis: Manus cito nemini imposueris (I Tim. V, 22) . CAP. V. Ad synodum quisquis fratrum fuerit evocatus occurrat, nec sanctae congregationi se deneget: in qua maxime constituendum esse noverit quod ad disciplinam poterit ecclesiasticam pertinere. Melius enim omnis culpa vitabitur, si inter sacerdotes Domini collatio frequentior habeatur, et emendationi pariter et charitati plurimum praestat adunata societas. Illic, si quae causae natae fuerint, praestante Domino, ita poterunt terminari, ut contentio nulla resideat; sed sola inter fratres charitas coalescat. Si qua vero causa major evenerit, quae a tua fraternitate illic praesidente non potuerit definiri, relatio tua missa nos consulat: ut revelante Domino, cujus misericordiae profitemur esse quod possumus, quod ipse nobis aspiraverit, rescribamus: ut cognitioni nostrae pro traditione veteris instituti et debita apostolicae sedis reverentia, nostro examine vindicemus: ut enim auctoritatem tuam vice nostra te exercere volumus, ita nobis quae illic componi non potuerint, vel qui vocem appellationis emiserit, reservamus.", + "candidate_score": 0.677779, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_233_235", + "bdc_text": "Nam quod Caesaris legatum attinebat , de eius , eiusque principis , cuius legatus erat , de nobis nostraque doctrina et factis sententia , magis evidens argumentum nullum expectari poterat , quam id mandatum , quod erat eodem tempore contra nos velut iudicatum certum editum , quae quanquam talia essent , nostris tamen hominibus , doctrinae suae , quam esse solidam et firmam scirent , rationem reddere , loco semel quantumvis iniquo facto , est visum . Ad hanc igitur futuri colloquii formam per praesides propositam , quid adversarii responderint , quanquam non scimus , tamen conficere difficile non est , ut quorum consilio et suffragio prius composita et constituta fuisset ; non enim praesides sine illorum consilio quicquam aut agebant , aut agere etiam poterant .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_828", + "psc_text": "Secreta etiam mandata legatis commissa indicat. Dilectissimo fratri RAVENNIO, LEO papa. Diu filios nostros Petronium presbyterum et Regulum diaconum in Urbe tenuimus: quoniam et de nostra hoc gratia merebantur, et fidei quae nunc quorumdam errore incessitur, ratio postulabat. Voluimus enim eos nostro interesse tractatui, et universa cognoscere quae per te cupimus ad omnium fratrum et consacerdotum nostrorum notitiam pervenire, charissime; hoc dilectioni tuae specialiter delegantes, ut sollicitudine vigilantiae tuae epistola 1001 nostra, quam ad Orientem pro fidei defensione direximus,) vel sanctae memoriae Cyrilli, quae nostris sensibus tota concordat, universis fratribus innotescat: ut certiores effecti contra eos qui incarnationem Domini pravis persuasionibus aestimant temerandam, spirituali se virtute praemuniant. Habes probabilem facultatem, qua cunctis Ecclesiis et Deo nostro episcopatus tui possis commendare primordia, si haec ita, ut credimus atque mandavimus, impleveris, frater charissime. Quae autem committenda litteris non fuerunt, cum praedictorum filiorum nostrorum insinuatione didiceris, Domini fretus auxilio efficaciter, 1002 ut diximus,", + "candidate_score": 0.677077, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_295_297", + "bdc_text": "Hoc nostrorum hominum super propositos articulos responso vigesima octava Novembris dato , in quo nihil nisi non tolerabile reiiciebatur , nihil nisi necessarium postulabatur , et notariis deinde in conspectum adductis , et doctrinae nostrae confessione oblata , et nostrarum denique copiarum catalogo et ordine exhibito , et protestatione de superiorum Comitiorum pactionumque iure facta , cum nihil iam amplius quam congressus expectaretur , longe spem et expectationem nostram praesidum responsum fefellit . Id propositum altera Decembris die est , fuit autem huiusmodi : Hagnoica ratione omnes a colloquio , praeter bis terdenos excludi .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1104", + "psc_text": "Nulla sibimet de multiplicatione congregationis synodalia concilia blandiantur, neque trecentis illis decem atque octo episcopis quantumlibet copiosior numerus sacerdotum vel comparare se audeat, vel praeferre; cum tanto divinitus privilegio Nicaena sit synodus consecrata, ut sive per pauciores, sive per plures ecclesiastica judicia celebrentur, omni penitus auctoritate sit vacuum, quidquid ab illorum fuerit constitutione diversum. CAP. III. Nimis ergo haec improba, nimis sunt prava, quae sacratissimis canonibus inveniuntur esse contraria. In totius Ecclesiae perturbationem superba haec tendit elatio, quae ita abuti voluit concilio synodali, ut fratres in fidei tantummodo negotio convocatos, et definitione ejus causae, quae erat curanda, perfunctos, ad consentiendum sibi, aut depravando traduceret, aut terrendo compelleret. Inde enim fratres nostri ab apostolica sede directi, qui vice mea synodo praesidebant, probabiliter atque constanter illicitis ausibus obstiterunt, aperte reclamantes, ne contra instituta Nicaeni concilii, praesumptio reprobae novitatis assurgeret. Nec potest de eorum contradictione dubitari, de quibus in epistola tua etiam ipse", + "candidate_score": 0.67706, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_582_584", + "bdc_text": "Sed sperare se , Praesides autoritatem suam interposituros , ac effecturos esse , ut aliquando veritate patefacta , uno sensu , una voce , omnes Ecclesiae Christum celebrent ac glorificent . Petere denique , ut benigne sibi ad haec respondeatur . Hanc fratrum postulationem quam ipsam quoque verbis quibus est habita propemodum reddidimus , legati principum evangelicorum una cum sua praesidibus et proposuerunt , et placere sibi ostenderunt , simulque ut res tam diu producta aliquem saltem exitum inveniret , petiverunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_908", + "psc_text": "Ecclesia, cui te Dominus voluit praesidere, cujusquam talium, ut ante jam scripsimus, nomen ad altare recitetur, quam quid de eis constitui debeat rerum processus ostendat. CAP. III. De commonitorio vero, a clericis dilectionis tuae nobis oblato, necessarium non fuit epistolis quid videretur inserere cum sufficeret legatis cuncta committi, quorum sermone ex omnibus diligentius instrueris. Annitere itaque, frater charissime, ut quae Ecclesiae Dei congruunt, fideliter et efficaciter 1052 cum his fratribus, quos tantae rei idoneos auctores elegimus, exsequaris; praesertim cum ipsa vos causae ratio, spesque divini auxilii cohortentur, et clementissimorum principum tam sancta sit fides, tam religiosa devotio, ut in eis non solum Christianum, sed etiam sacerdotalem experiamur affectum. Qui utique pro ea pietate qua se esse Dei famulos gloriantur, omnes suggestiones vestras fidei catholicae profuturas, dignanter accipient, ut ipsorum quoque opere et pax Christiana reparari, et error impius possit aboleri. Ac si de aliquibus amplius fuerit deliberandum, celeriter ad nos", + "candidate_score": 0.676589, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_3_5", + "bdc_text": "Istis Comitiorum circumcursitationibus et amicorum salutationibus ac appellationibus et rerum , quae gerebantur , negotiis et occupationibus et brevi denique hyberni diei spatio factum est , ut totum mihi tempus absumeretur , ac ut scribere ad unumquemque vestrum , quae maxime vellem , quaeque maxime debuisse fateor , minime potuerim . Ergo domum reversus iam et otium ea , quae annotaram , describendi nactus una ad omnes epistola semel omnia , quae isthic gesta sunt , nunc scribendo omnibus cupio , si possim , satisfacere . Vos autem de me vobis sic persuadete , qualiter ipse de me apud vos semper sum professus , ut fratre in Christo et vos vere amante et communis ministerii salutisque publicae vobiscum divina electione custode , cuique nihil in vita possit evenire gratius , quam si vera et solida mentium nostrarum conspiratione cohaereamus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1165", + "psc_text": "ex epistolis meis, quas post reditum meorum ad Constantinopolitanae urbis antistitem dedi, potuissetis agnoscere, si vobis responsionem sedis apostolicae manifestare voluisset. Ne ergo per malignos interpretes dubitabile videatur utrum quae in synodo Chalcedonensi per unanimitatem vestram de fide statuta sunt approbem, haec ad omnes fratres et coepiscopos nostros, qui praedicto concilio interfuerunt, scripta direxi, quae gloriosissimus et clementissimus princeps, sicut poposci, in notitiam vestram mittere pro catholicae fidei amore dignabitur: ut et fraterna universitas, et omnium fidelium corda cognoscant me non solum per fratres, qui vicem meam exsecuti sunt, sed etiam per approbationem gestorum synodalium, propriam vobiscum unisse sententiam: in sola 1197 videlicet causa fidei, quod saepe dicendum est, propter quam generale concilium, et ex praecepto Christianorum principum, et ex consensu apostolicae sedis placuit congregari; ut damnatis haereticis, qui corrigi noluissent, nulla penitus resideret de vera Domini nostri Jesu Christi incarnatione dubitatio. Unde si quis umquam ausus fuerit vel Nestorii", + "candidate_score": 0.676576, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_244_246", + "bdc_text": "quale fuit , ut ne quid eorum , quae hic acta fuissent , prius quam relatum esset ad Caesarem quoque evulgaretur , tum etiam notarii duo hinc , duo isthinc constituerentur . Nam in priore gravabat hoc , quod nostri homines ad eos principes , unde erant missi , iis de rebus , quibus de tum ageretur , assidue referre multis ex causis opus haberent , et promittere de editione rerum earum non possent , quae edendae an supprimendae essent , tum sciri posset , cum esset intellectum in causa religionis iam iudicanda qualiter se hominum iuditia prodidissent , non quando de quando de eorum ipsorum iudiciis aut informatus Caesar esset , aut sententiam suam ipse pronuntiavisset . In posteriore nulla difficultas erat , nisi inventa postea ab adversariis nova eius articuli interpretatio fuisset .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_406", + "psc_text": "cognitis judicari. Ad praedictum autem episcopum litteras dedi, quibus mihi displicere cognosceret quod ea quae in tanta causa gesta fuerant etiam nunc silentio detineret, cum studere debuerit primitus nobis cuncta reserare: quem credimus vel post admonitionem omnia ad nostram notitiam relaturum; ut in lucem ductis his quae adhuc videntur occulta, id quod evangelicae et apostolicae doctrinae convenit judicetur. Data XII kalendarum Martii, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN SEQUENTEM EPISTOLAM. 1. Duae litterarum S. Petri Chrysologi ad Eutychem Latinae editiones prodiere: altera, quae unicum seu primum tantum caput exhibet; altera, quae duo capitula complectitur. Quesnellus cum hanc prolixiorem epistolam et editionem genuinam haberet, quonam fato illa decurtata et non potius haec integra inserta fuerit in Vulgatis S. Leonis editionibus, se non assequi in notis professus est. Ex codicibus autem, qui eam fere decurtatam praeferunt, magna inter eruditos exstitit dubitatio, num secundum caput sincerum, an supposititium sit. Omnis autem", + "candidate_score": 0.67518, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_295_297", + "bdc_text": "Hoc nostrorum hominum super propositos articulos responso vigesima octava Novembris dato , in quo nihil nisi non tolerabile reiiciebatur , nihil nisi necessarium postulabatur , et notariis deinde in conspectum adductis , et doctrinae nostrae confessione oblata , et nostrarum denique copiarum catalogo et ordine exhibito , et protestatione de superiorum Comitiorum pactionumque iure facta , cum nihil iam amplius quam congressus expectaretur , longe spem et expectationem nostram praesidum responsum fefellit . Id propositum altera Decembris die est , fuit autem huiusmodi : Hagnoica ratione omnes a colloquio , praeter bis terdenos excludi .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_171", + "psc_text": "hujus tertiae lectionis profecta sunt, editores, cum hanc formam incongruam deprehendissent, tam ob chronicam notam sitam ante tria capitula 6, 7 et 8, quam ob importunam repetitionem periodi Cum itaque de omnibus, nulla licet codicum auctoritate fulti, dederunt primo editionem Hadrianeam, excepta extrema periodo, Si quae vero aliae sunt causae, terminantes illis vocibus, qui consecrabantur, exciperet; mox subdiderunt ex decurtata editione tria capitula 6, 7 et 8, omittentes repetitionem periodi, Cum itaque de omnibus; ac tandem post verba octavi capitis rejecerunt periodum, Si vero aliae sunt causae, etc., atque chronicam notam, quibus epistolam conclusere. 5. Hinc autem nihil mirum si Quesnellus sollicitus de corrigendis ex fide codicum vulgatae S. Leonis editionis erroribus, hanc impressam editionem, quae nullis mss. nititur, repudiavit. Cum vero in ipsis codicibus tantam varietatem perspiceret, nec unum codicem nancisci potuisset, qui aptum omnia conciliandi modum suggereret; primam editionis rationem, quam in antiquioribus collectionibus, et mss. descriptam vidit,", + "candidate_score": 0.675062, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_295_297", + "bdc_text": "Hoc nostrorum hominum super propositos articulos responso vigesima octava Novembris dato , in quo nihil nisi non tolerabile reiiciebatur , nihil nisi necessarium postulabatur , et notariis deinde in conspectum adductis , et doctrinae nostrae confessione oblata , et nostrarum denique copiarum catalogo et ordine exhibito , et protestatione de superiorum Comitiorum pactionumque iure facta , cum nihil iam amplius quam congressus expectaretur , longe spem et expectationem nostram praesidum responsum fefellit . Id propositum altera Decembris die est , fuit autem huiusmodi : Hagnoica ratione omnes a colloquio , praeter bis terdenos excludi .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_670", + "psc_text": "sanctam synodum, vel ad Flavianum episcopum detulerunt, episcoporum publicari auribus Alexandrinus permisisset antistes, ita manifestatione purissimae fidei, quam divinitus inspiratam et accepimus, et tenemus, omnium concertationum strepitus quievisset, ut nec imperitia ultra desiperet, nec occasionem nocendi aemulatio reperiret. Sed dum privatae causae religionis exercentur obtentu, commissum est impietate paucorum, quod universam Ecclesiam vulneraret. Comperimus enim, non incerto nuntio, sed fidelissimo rerum, quae gestae sunt, narratore Hilaro diacono nostro, qui vix, ne subscribere per vim cogeretur, effugit, convenisse ad synodum plurimos sacerdotes, quorum utique frequentia consultationi et judicio profuisset, si is qui sibi locum principem vindicabat, sacerdotalem moderationem custodire voluisset; ut, sicut moris est, omnium sententiis ex libertate prolatis, id tranquillo et aequo constitueretur examine, quod et fidei congrueret, congreret, et errantibus subveniret. In ipso autem judicio non omnes qui convenerant, interfuisse cognovimus. Nam alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro supradicti 913 sacerdotis arbitrio, impiis subscriptionibus captivas manus dederent, et", + "candidate_score": 0.674292, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_230_232", + "bdc_text": "cum de nobis arbitrandum , inter arbitros stare vidisses , et eos quidem plerosque maxime et veritati et nobis infestos , quod illorum libelli seditiosissimi non ita pridem emissi palam declarant . Ad haec arbitri tres non hi erant , qui se possent inferre medios , cum ex professo partis alterius causam tuerentur , et Palatini legatus unus fungi offitio vere posse videretur . Quonam enim pacto hi episcopi , quorum unus episcopatum unum maximum , alter maximos duos , tertius tres maximos , et inter eos archiepiscopatus duos , omnia haec contra omne divinum et humanum ius tenent , quique nullum in vita munus episcopi unquam obeunt , de iis hominibus aut arbitrari aeque , aut arbitros in eorum causa audienda aequos constituere possent , qui totum hoc tyrannidis in Ecclesia genus ceu blasphemum et impium ex professo execrantur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_268", + "psc_text": "multas provincias hostilis occupavit irruptio, et executionem legum tempestates interclusere bellorum. Ex quo inter sacerdotes Dei difficiles commeatus et rari coeperunt esse conventus, invenit ob publicam perturbationem secreta perfidia libertatem, et ad multarum mentium subversionem his malis est incitata, quibus debuit esse correcta. Quae vero illic aut quanta pars plebium a contagione pestis hujus aliena est, ubi, sicut dilectio tua indicat, lethali morbo etiam 697 quorumdam sacerdotum corda corrupta sunt; et per quos opprimenda falsitas et defendenda veritas credebatur, per ipsos doctrinae Priscillianae Evangelium subditur Christi, ut ad profanos sensus pietate sanctorum voluminum depravata, sub nominibus prophetarum et apostolorum non hoc praedicetur quod Spiritus sanctus docuit, sed quod diaboli minister inseruit. Quia ergo dilectio tua fideli, quantum potuit, diligentia damnatas olim opiniones sedecim capitulis comprehendit, nos quoque strictim omnia retractamus, ne aliquid harum blasphemiarum aut tolerabile videatur aut dubium. CAP. I. Quam impie de Trinitate personarum in Deo sentiant Priscillianistae.", + "candidate_score": 0.674187, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_479", + "bdc_text": "Is princeps proximis Hagnoae Comitiis adversariorum nostrorum factis offensus , domum rediens , Evangelio per omnem ditionem sublectam locum statim fecit Christique doctrinam non solum recepit , sed incredibili pro se studio colit , ut nemo hodie libellos hos de religione aut diligentius legere , aut melius intelligere credatur :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_291", + "psc_text": "codices, et a sincera veritate discordes, in nullo usu lectionis habeantur. Apocryphae autem scripturae, quae sub nominibus apostolorum multarum habent seminarium 707 falsitatum, non solum interdicendae, sed etiam penitus auferendae sunt, atque ignibus concremandae. Quamvis enim sint in illis quaedam quae videantur speciem habere pietatis, numquam tamen vacua sunt venenis, et per fabularum illecebras hoc latenter operantur, ut mirabilium narratione seductos laqueis cujuscumque erroris involvant. Unde si quis episcoporum, vel apocrypha haberi per domos non prohibuerit, vel sub canonicorum nomine eos codices in Ecclesia permiserit legi, qui Priscilliani adulterina sunt emendatione vitiati, haereticum se noverit judicandum: quoniam QUI ALIOS ab errore non revocat, seipsum errare demonstrat. CAP. XVI. De Dictinii scriptis. Postremo autem capitulo hoc prodidit justa querimonia, quod Dictinii tractatus quos secundum Priscilliani dogma conscripsit, a multis cum veneratione legerentur, cum, si aliquid memoriae Dictinii tribuendum putant, reparationem ejus magis debeant amare quam lapsum. Non ergo Dictinium, sed Priscillianum", + "candidate_score": 0.674111, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_430_432", + "bdc_text": "Ad haec cum hae res , de quibus rebus hic disputaretur , essent eius generis , quas scire maxime expediret , sive verae essent , ut dissimularentur minime , sive falsae , hominum errore ut in re periculosa deprehenderentur , quo facilius publico concilio aut error tolli , aut veritas restitui posset , non videbant nostri , quorsum premere attineret disputationes eas , quarum argumenta in illustri deceret esse posita , et vel ad memoriam rei tantae copiam actorum apud partem utramque conservandam videri . Iniquum etiam hoc et contra legationis fidem esse putabant , quod substituti , quos ex legatorum nostrorum numero subsidio notariis adiunxeramus , domum reversi , quid actum esset , narrare ne iis quidem auderent , unde essent missi . Easdem postulationes causasque , cum apud legatum Caesaris eodem die exposuissent nostri , legatus actorum copiam ideo partibus non necessariam esse iudicabat , quoniam liberum colloquium hoc et extra diffinitionis periculum esset , deinde videri intutum putabat , ut partibus committeretur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_172", + "psc_text": "Quesnellus sollicitus de corrigendis ex fide codicum vulgatae S. Leonis editionis erroribus, hanc impressam editionem, quae nullis mss. nititur, repudiavit. Cum vero in ipsis codicibus tantam varietatem perspiceret, nec unum codicem nancisci potuisset, qui aptum omnia conciliandi modum suggereret; primam editionis rationem, quam in antiquioribus collectionibus, et mss. descriptam vidit, retinendam et vindicandam putavit. Secundam vero rationem editionis Hadrianeae eo libentius rejecit, quod in ea nonnullae Romanae sedis praerogativae praeferantur, in quas cum non bene esset animatus, apertam interpolationem, pluresque imposturae gradus in ejus editionis, ut vocat, additamentis videre sibi visus est, quos in notis latissime exposuit. 6. Qui vero non perinde in Romanorum pontificum privilegia infensi, etsi Gallicanis principiis imbuti, Quesnelli notas ad calculos revocarunt, approbandam quidem censuerunt editionem decurtatam primae formae, at non idcirco repudianda credidere Hadrianeae editionis additamenta, nec efficacia et convincentia existimarunt quae contra haec a Quesnello afferuntur. Inter hos Stephanus Baluzius, tom. II Capitularium pag.", + "candidate_score": 0.674109, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_154_156", + "bdc_text": "Sic adversarii tum . Nostri sumpto spatio in eandem propemodum sententiam , se quoque de praesidum principumque diligentia in religionis causa iam aliquando cognoscenda gaudere : ac etiam eam ad rem paratos adesse :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_908", + "psc_text": "Ecclesia, cui te Dominus voluit praesidere, cujusquam talium, ut ante jam scripsimus, nomen ad altare recitetur, quam quid de eis constitui debeat rerum processus ostendat. CAP. III. De commonitorio vero, a clericis dilectionis tuae nobis oblato, necessarium non fuit epistolis quid videretur inserere cum sufficeret legatis cuncta committi, quorum sermone ex omnibus diligentius instrueris. Annitere itaque, frater charissime, ut quae Ecclesiae Dei congruunt, fideliter et efficaciter 1052 cum his fratribus, quos tantae rei idoneos auctores elegimus, exsequaris; praesertim cum ipsa vos causae ratio, spesque divini auxilii cohortentur, et clementissimorum principum tam sancta sit fides, tam religiosa devotio, ut in eis non solum Christianum, sed etiam sacerdotalem experiamur affectum. Qui utique pro ea pietate qua se esse Dei famulos gloriantur, omnes suggestiones vestras fidei catholicae profuturas, dignanter accipient, ut ipsorum quoque opere et pax Christiana reparari, et error impius possit aboleri. Ac si de aliquibus amplius fuerit deliberandum, celeriter ad nos", + "candidate_score": 0.674102, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_630_632", + "bdc_text": "Sane ita gratia Dei fit , ut peccati furentem semper in nobis vim et rabiem , cancellis illius circumdatam inclusamque , et fidei in Christum forcipe praehensam , tenere sine lesione nostri queamus . In qua re incredibile est , id Sophistarum genus quam hallucinetur . Eam stupiditatem scholasticis et philosophicis documentis debent , in quorum libris nusquam invenitur , neque etiam in illorum scholis fidem habet , infectam naturam hominis peccato letaliter ab ea contagione per omnem vitam solius Christi spiritus arte et virtute refici ac reparari opus habere .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1553", + "psc_text": "ergo ad intelligentiam imbecillitatis nostrae secundum experimentorum visibilia documenta facientes conjecturam de aequalibus se invicem ingredientibus creaturis, putemus Deum hominemque commixtum, et tali confusione carnis et Verbi, quasi aliquod corpus effectum. Absit ita credere, ut conflatili quodammodo genere duas naturas in unam redactas arbitremur esse substantiam. Hujusmodi enim commixtio, partis utriusque corruptio est. Deus enim, qui capax est, non capabilis, penetrans, non penetrabilis, implens, non implebilis, qui ubique simul totus et ubique diffusus est per infusionem potentiae suae, misericorditer naturae est mixtus humanae, non humana natura est mixta divinae. 1393 S. JOANNIS Constantinopolitani episcopi et confessoris in homilia de Cruce et Latrone. CAP. VII. Sed cur cum cruce veniat videamus. Scilicet ut hi qui eum crucifixerunt suae sentiant dementiae caecitatem; et ideo impudentiae eorum signum portatur. Ideo propheta ait: Tunc lamentabuntur omnes tribus terrae (Zachar. XII, 10) , videntes accusatorem, et agnoscentes peccatum. Et quid mirum est, si crucem portans", + "candidate_score": 0.67394, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_155_157", + "bdc_text": "Nostri sumpto spatio in eandem propemodum sententiam , se quoque de praesidum principumque diligentia in religionis causa iam aliquando cognoscenda gaudere : ac etiam eam ad rem paratos adesse : sed omnibus superioris temporis protestationibus salvis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_771", + "psc_text": "religionis immaculatam servari praecipiat: ut secundum formam et definitionem apostolicae sedis, quam etiam nos tamquam praecellentem similiter veneramur, in statu sacerdotii illaeso manente per omnia Flaviano, ad concilii et apostolicae sedis judicium 968 transmittatur, in qua primus ille, qui coelestes claves dignus fuit accipere, principatum episcopatus ordinavit; quando scilicet decet nos huic maximae civitati, quae domina omnium est terrarum, in omnibus reverentiam conservare. Diligentius autem etiam in hoc providete, ne quod priscis temporibus nostra generatio custodivit, sub nos imminui videatur, et per praesens exemplum schismata generentur inter episcopos et sanctas Ecclesias. Δεσπότῃ νικητῇ Θεοδοσίῳ, καὶ τροπαιούχῳ ἀεὶ βασιλεῖ, υἱῷ, Γάλλα Πλακιδία ἡ εὐσεβεστάτη, καὶ ἀνθοῦσα, αἰωνία βασιλὶς, καὶ μήτηρ. Ὁπήνικα ἐν ἀυτῆ τῇ εἰσόδῳ τῆς ἀρχαίας πὸλεως ταύτην ἐτιθέμεθα τὴν φροντίδα, ἀποδοῦναι τὴν προσκύνησιν τῷ μακαριωτάτῳ ἀποστόλῳ Πέτρῳ ἐν αὐτῷ τῷ προσκυνητῷ θυσιαστηρίῳ τοῦ μάρτυρος ὁ εὐλαβέστατος ἐπίσκοπος Λέων, ὀλίγον ἐπισχὼν ἑαυτὸν ἀπὸ τῆς εὐχῆς, ἕνεκα τῆς καθολικῆς πίστεως πρὸς", + "candidate_score": 0.673607, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_454_456", + "bdc_text": "Ut ne enim dicendi vehementia libertateque , quas secum res ubique verbi Dei veritas trahit , adversarii incitarentur , contenti contione publica suos a contionando privatim continuerunt , praesertim cum ea respublica , in qua conventus erat , non dum composita prorsus , factionibus , ut fere multis hodie in locis fit , suis adhuc fluctuans , parem utrique parti copiam populum docendi relinqueret , et hactenus contionatum , nemine interpellante , plus sesquimense fuisset . Sed quoniam ( ut fit ) is contionator , qui doctrinam Christi more nostro vere proponebat , longe adeo superabat , ut illo altero relicto ad hunc solum populus omnis conflueret , ac templum totum compleret , hoc praesertim tempore , cum praestantissimi homines , qui de religionis controversia aderant , ad eius conciones accessissent , adversariis hic concursus plaususque populi intolerandus fuit . Ergo , ut contio haec prohiberetur , per legatum egerunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1455", + "psc_text": "nihilque prorsus de bene compositis retractetur: quia post legitimas et divinitus inspiratas constitutiones velle confligere, non pacifici est animi, sed rebellis, dicente Apostolo: Verbis enim contendere, ad nihil est utile, nisi ad subversionem audientium (II Tim. II, 24) . CAP. II. Nam si humanis persuasionibus semper disceptare sit liberum, numquam deesse poterunt qui veritati audeant resultare, et de mundanae sapientiae loquacitate confidere: cum hanc nocentissimam vanitatem quantum debeat fides et sapientia Christiana vitare ex ipsa Domini nostri Jesu Christi institutione cognoscat; qui omnes nationes ad illuminationem fidei vocaturus, non de philosophis aut de oratoribus, qui praedicando Evangelio famularentur, elegit; 1346 sed de humilibus et piscatoribus, per quos se manifestaret, assumpsit, ne doctrina coelestis, quae erat plena virtutum, auxilio videretur indigere verborum. Unde Apostolus protestatur et dicit: Non enim misit me Christus baptizare, sed evangelizare; non in sapientia verbi, ne evacuetur crux Christi: verbum enim crucis pereuntibus quidem stultitia est, his", + "candidate_score": 0.673494, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_459_461", + "bdc_text": "Hanc iniuriam quo magis accenderent , eo die , quo contionem veniens populus expectaturus frustra erat , ritum confirmationis , quem per annos duodecim istic omiserant , instauraturi erant , ut praeberet res ea speciem apud populum , velut instauratum Pontificis regnum , Christi regnum eo die in illa urbe collapsum esset . Hoc fomentum ad haec Comitia vel prorsus dissolvendum , vel in nova usque Comitia usque producendum , satis ipsis idoneum videbatur . Nostri , adito Senatu , ostendebant , eum virum , qui tredecim annis antea , et nunc toto Comitiorum tempore , interpellante nemine , contionatus fuisset , sine eorum ignominia , qui huc evangelii defendendi causa venissent , refici hoc tempore et se praesente non posse .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1418", + "psc_text": "nulla adhuc correctione purgatum sit, et Atticum presbyterum tuum ad eam insolentiam solentiam profecisse cognoscam, ut in Ecclesia 1328 contra catholicam fidem et Chalcedonensem synodum audeat disputare: cogor vehementius de tua dissimulatione causari. Nam quod incommonitus facere debuisti, miror etiam post evidentia nostra script neglectum. Et ideo acrius moneo neque amplius dissimulandum esse protestor, si hominem pestilentem ulterius in tua habendum communione credideris; quem nos, si fieri potest, emendari malumus quam perire; ut scilicet si correctum se videri cupit et in societate ecclesiastica permanere, de eo loco unde contra catholicam fidem multa disseruit, aperte nunc ipsius fidei praedicator appareat, et nihil Eutychiani dogmatis praetermittat, quod non manifestatione suae professionis Christiano populo audiente condemnet: ne, ut dixi, plurimum dissimulatio ista te maculet, si vel hic tam noxius, vel Andreas impietatis ipsius socius, nec correcti fuerint, nec repulsi. EPISTOLA CLVIII. AD EPISCOPOS CATHOLICOS AEGYPTI APUD CONSTANTINOPOLIM CONSTITUTOS. SYNOPSIS. Consolatur episcopos pro fide", + "candidate_score": 0.673086, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_143_145", + "bdc_text": "Postremum orabat , ut ne se expectarent . Eius epistolae finis voluntatem et studium erga veterem religionem conservandam singulare parti adversariae pollicebatur . Data haec secunda Novembris , reddita vigesima et secunda fuit , palam ipsa quoque quaesitam , non vitatam per Praesides et legatum moram esse arguens .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1269", + "psc_text": "improbari, non otiosum est quod de his quae maxime fuerant curanda reticetur. Praeceptioni itaque pietatis vestrae parere volueram, et litteras dare ad episcopum supradictum, si priores, quas ad illum direxi, vel effectu rerum, vel scriptis ipsius proficere aliquid probavissem. At cum nihil de ambitionis poenitudine voluerit profiteri, nihilque ad haec respondere quae a me sunt scripta curaverit, colloquia quidem mea ab illo suspendi, sed animum, quo illum corrigi et meliorem esse desidero, non mutavi. Proinde, si placet vestrae clementiae, immo, quia id vobis placere cognosco, satisfaciat canonibus, et omnium gratiam sacerdotum pacifica humilitate servaturum se esse rescribat, ambitumque culpabilem se abjecisse significet; ego me illum in eam gratiam spondeo recepturum, ut in omnibus quae sunt Domino placitura consortium ejus amplectar: quoniam illa pax vera, illa charitas erit firma, in qua simul studebimus et catholicam fidem et Nicaenorum canonum decreta servare. Data septimo idus Martii, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus.", + "candidate_score": 0.672303, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_171", + "bdc_text": "Sed tumultu Belgico impeditum , antea praecipuos homines , nuper etiam fratrem pro se misisse , ideo dicto hoc nono die , ut res aliquando tota cognosceretur , curavisse , ideo venire ad catholicum colloquium se ipsum studuisse , sed eadem de causa et iisdem motibus impeditum , legatum hunc , ex quo omnis ipsius sententia intelligi posset , huic colloquio cum pleno mandato praefecisse .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_910", + "psc_text": "semper est epistolas tuae dilectionis accipere, tam etiam nostra ad te congruum est scripta deferri, praesertim cum hoc non pro amicitia tantum communi, sed multo magis pro statu universalis Ecclesiae faciamus. Unde per fratres nostros Lucentium episcopum, et Basilium presbyterum, quos Constantinopolim indicaveramus nos esse missuros, 1053 debitum reddo colloquium, admones ut studium diligentiae tuae eisdem in omnibus sociare digneris; ut reliquiae scandalorum, si quae adhuc supersunt, sagaciter auferantur. Quamvis enim ubique jam catholicae fidei lumen eluceat, et, quod est validissimum, Christianorum principum divinis auctoritatibus corda famulentur: quaedam tamen sunt quae ita Ephesinus ille turbo confudit, ut magno moderamine sit agendum, ne mala dissensionum quae inde sunt orta permaneant. Quid itaque legatis nostris injunctum atque commissum sit, ipsorum insinuatione cognosces, eum mihi atque illis impensurus affectum, ut quaecumque ipsis mandata sunt, dilectionis tuae studio et sollicitudine sociata, adjuvante Domino, perveniant ad eum quem optamus effectum. Data V idus Junii, Adelfio", + "candidate_score": 0.672255, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_155_157", + "bdc_text": "Nostri sumpto spatio in eandem propemodum sententiam , se quoque de praesidum principumque diligentia in religionis causa iam aliquando cognoscenda gaudere : ac etiam eam ad rem paratos adesse : sed omnibus superioris temporis protestationibus salvis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_121", + "psc_text": "est, approberis: Manus cito nemini imposueris (I Tim. V, 22) . CAP. V. Ad synodum quisquis fratrum fuerit evocatus occurrat, nec sanctae congregationi se deneget: in qua maxime constituendum esse noverit quod ad disciplinam poterit ecclesiasticam pertinere. Melius enim omnis culpa vitabitur, si inter sacerdotes Domini collatio frequentior habeatur, et emendationi pariter et charitati plurimum praestat adunata societas. Illic, si quae causae natae fuerint, praestante Domino, ita poterunt terminari, ut contentio nulla resideat; sed sola inter fratres charitas coalescat. Si qua vero causa major evenerit, quae a tua fraternitate illic praesidente non potuerit definiri, relatio tua missa nos consulat: ut revelante Domino, cujus misericordiae profitemur esse quod possumus, quod ipse nobis aspiraverit, rescribamus: ut cognitioni nostrae pro traditione veteris instituti et debita apostolicae sedis reverentia, nostro examine vindicemus: ut enim auctoritatem tuam vice nostra te exercere volumus, ita nobis quae illic componi non potuerint, vel qui vocem appellationis emiserit, reservamus.", + "candidate_score": 0.672203, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_295_297", + "bdc_text": "Hoc nostrorum hominum super propositos articulos responso vigesima octava Novembris dato , in quo nihil nisi non tolerabile reiiciebatur , nihil nisi necessarium postulabatur , et notariis deinde in conspectum adductis , et doctrinae nostrae confessione oblata , et nostrarum denique copiarum catalogo et ordine exhibito , et protestatione de superiorum Comitiorum pactionumque iure facta , cum nihil iam amplius quam congressus expectaretur , longe spem et expectationem nostram praesidum responsum fefellit . Id propositum altera Decembris die est , fuit autem huiusmodi : Hagnoica ratione omnes a colloquio , praeter bis terdenos excludi .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1203", + "psc_text": "merito perhorrescens, scriptis suis mihi quid praedicti cupiditas ausa esset, indicavit; et sollicita prece multum poposcit, ut nulla illicitis conatibus praeberetur assensio. Nam cujus epistolae ad nos exemplaria direxisti sanctae memoriae Cyrilli, eam in nostro scrinio requisitam, nos authenticam noveris reperisse. Hoc tamen proprium definitionis meae est, ut quantumlibet amplior numerus Sacerdotum aliquid per quorumdam subreptionem 1217 decernat, quod illis trecentorum decem et octo Patrum constitutionibus inveniatur adversum, id justitiae consideratione cassetur: quoniam universae pacis tranquillitas non aliter poterit custodiri, nisi sua canonibus reverentia intemerata servetur. CAP. V. Si quid sane ab his fratribus quos ad sanctam synodum vice mea misi, praeter id quod ad causam fidei pertinebat gestum esse perhibetur, nullius erit penitus firmitatis: quia ad hoc tantum ab apostolica sunt sede directi, ut excisis haeresibus, catholicae essent fidei defensores. Quidquid enim praeter speciales causas synodalium conciliorum ad examen episcopale defertur, potest aliquam dijudicandi habere rationem, si nihil de", + "candidate_score": 0.672151, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_145_147", + "bdc_text": "Data haec secunda Novembris , reddita vigesima et secunda fuit , palam ipsa quoque quaesitam , non vitatam per Praesides et legatum moram esse arguens . Erat enim de legato minime dubium . Quo nam enim pacto res ulla privata , quali in re illum hoc se tempore Vesontii occupavisse constabat , misso ad tantum colloquium audiendum Caesaris ad imperium legato obstare potuit ?", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_330", + "psc_text": "constituta, canonumque decreta apud omnes Domini Sacerdotes inviolata permaneant. Haec autem, quae vobis, inspirante Domino, insinuanda credidimus, per fratres et coepiscopos nostros Baccillum atque Paschasinum ad vestram volumus notitiam pervenire. Quibus referentibus cognoscamus quam reverenter a vobis apostolicae sedis instituta serventur. Data XII kalend. Novembr. Calepio et Ardabure viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN EPISTOLAM SEQUENTEM. 1. Quesnellus, qui conjecturis facile indulsit, sequentem epistolam aliquot conjectationibus in suspicionem adducere studuit, ita ut vel supposititia credetur, eo consilio conficta ut praedia alicujus Ecclesiae perperam distracta eidem vindicarentur, vel alteri Leoni posterioris aetatis adjudicetur. Ut autem huic postremae sententiae magis assentiretur, illud in causa fuit quod etsi nullum ejus exemplar manuscriptum nancisci potuit (unde potissimum motus fuit ad dubitandum), pannus tamen ejus, inquit in notis, legitur apud Gratianum 12, q. 2, cap. 52, ubi et Leoni tribuitur, et missa inscribitur universis episcopis per Siciliam constitutis. Sed cujus Leonis sit, an primi an secundi,", + "candidate_score": 0.672135, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_581_583", + "bdc_text": "Futurum enim esse , ut nos de talibus praeiuditiis necessario conqueramur . Sed sperare se , Praesides autoritatem suam interposituros , ac effecturos esse , ut aliquando veritate patefacta , uno sensu , una voce , omnes Ecclesiae Christum celebrent ac glorificent . Petere denique , ut benigne sibi ad haec respondeatur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_673", + "psc_text": "cupiensque vos placere 915 per omnia Deo, cui pro vobis ab Ecclesia supplicatur, ne ante tribunal Christi Domini rei de silentio judicemur, obsecramus coram unius Deitatis inseparabili Trinitate, quae tali facto laeditur, cum ipsa vestri sit custos et auctor imperii, et coram sanctis angelis Christi, ut omnia in eo statu esse jubeatis, in quo fuerunt ante omne judicium, donec major ex toto orbe sacerdotum numerus congregetur. Nec alieno peccato patiamini vos gravari: quia quod necesse est nos dicere, veremur, ne cujus religio dissipatur, indignatio provocetur. Prae oculis habete, et tota mentis acie reverenter aspicite beati Petri gloriam, et communes cum ipso omnium apostolorum coronas, cunctorumque martyrum palmas, quibus alia non fuit causa patiendi, nisi confessio verae divinitatis et verae humanitatis in Christo. CAP. III. Cui sacramento quia impie nunc a paucis imprudentibus obviatur, omnes partium nostrarum Ecclesiae, omnes mansuetudini vestrae cum gemitibus et lacrymis supplicant sacerdotes, ut quia et nostri", + "candidate_score": 0.671851, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_586_588", + "bdc_text": "Interea Coloniensis Palatinusque legatus appellati eadem de re fuerunt . Verum ad has nostrorum legatorum doctorumque hominum querelas , altera Januarii praesides sic responderunt , ut primum in superiore sententia perstarent , deinde ut conditionem novam , eamque vel ad concordiam vel ad veritatis inquisitionem minime accomodatam inferrent . Volebant enim , ut ne acta per singula , sed summis tantum capitibus , in quibus partes aut convenissent , aut dissensissent , annotarentur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_172", + "psc_text": "Quesnellus sollicitus de corrigendis ex fide codicum vulgatae S. Leonis editionis erroribus, hanc impressam editionem, quae nullis mss. nititur, repudiavit. Cum vero in ipsis codicibus tantam varietatem perspiceret, nec unum codicem nancisci potuisset, qui aptum omnia conciliandi modum suggereret; primam editionis rationem, quam in antiquioribus collectionibus, et mss. descriptam vidit, retinendam et vindicandam putavit. Secundam vero rationem editionis Hadrianeae eo libentius rejecit, quod in ea nonnullae Romanae sedis praerogativae praeferantur, in quas cum non bene esset animatus, apertam interpolationem, pluresque imposturae gradus in ejus editionis, ut vocat, additamentis videre sibi visus est, quos in notis latissime exposuit. 6. Qui vero non perinde in Romanorum pontificum privilegia infensi, etsi Gallicanis principiis imbuti, Quesnelli notas ad calculos revocarunt, approbandam quidem censuerunt editionem decurtatam primae formae, at non idcirco repudianda credidere Hadrianeae editionis additamenta, nec efficacia et convincentia existimarunt quae contra haec a Quesnello afferuntur. Inter hos Stephanus Baluzius, tom. II Capitularium pag.", + "candidate_score": 0.671445, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_134_136", + "bdc_text": "Igitur vigesima Novembris die , quae secunda et vigesima constituti colloquii fuit , praesides postquam advenissent , vocatis in Curiam partibus , se suis a principibus praefectos colloquio legatos venisse , et audire paratos esse ostendebant . Itaque tempus videri ad rem ut veniretur Orare , ut omni cum moderatione partes se praeberent , petere , ut Ferdinandi legatio , quae iam venisset , colloquio adhiberetur . Duas deinde epistolas , unam Caesaris , inscriptam utrique , alteram legati Granvellae , parti tantum alteri inscriptam , adhibuerunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1369", + "psc_text": "ita haereticorum impudentiae restitistis ut profiteremini in totius mundi pacem Chalcedonensis synodi vos esse custodes. Quod cum ex vestrae fidei sententia saluberrime definitum sit, quanto studiosius universali Ecclesiae est conferendum, ut tranquillitas fidei Christianae etiam vestro prosit imperio, nec improbitas haeretica in aliquo de suo molimine glorietur! Cujus pertinax et insidiosa contentio illico conquiescit, si imperiali potestate frenetur. Data kalendis Septembris, Constantino et Rufo viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN DUAS SEQUENTES EPISTOLAS 1. Quesnellus in codice Grimanico duas sequentes epistolas distinctas reperit, alteram Basilio Antiocheno, alteram Euxitheo Thessalonicensi et Juvenali Jerosolymitano inscriptam. In codice vero Ratisponensi una tantum profertur, sed cum inscriptione: Leo episcopus Basilio, Juvenali, Euxitheo, Petro, et Lucae episcopis. Hi duo postremi, ut ex codice encyclio discimus, sunt Petrus Corinthius et Lucas Dyrrachenus, ad quos pariter eamdem epistolam directam agnoscimus. Post primam periodum solius Basilii Antiocheni propriam, in eodem codice notatur: Usque huc Basilio; ex quo monemur, sequentia,", + "candidate_score": 0.671327, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_294_296", + "bdc_text": "Et hunc quidem in modum ordinata utraque acies et ad pugnam instituta fuit . Hoc nostrorum hominum super propositos articulos responso vigesima octava Novembris dato , in quo nihil nisi non tolerabile reiiciebatur , nihil nisi necessarium postulabatur , et notariis deinde in conspectum adductis , et doctrinae nostrae confessione oblata , et nostrarum denique copiarum catalogo et ordine exhibito , et protestatione de superiorum Comitiorum pactionumque iure facta , cum nihil iam amplius quam congressus expectaretur , longe spem et expectationem nostram praesidum responsum fefellit . Id propositum altera Decembris die est , fuit autem huiusmodi :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_579", + "psc_text": "notarium probatae nobis fidei, misi; qui vice mea sancto conventui vestrae fraternitatis intersint, et communi vobiscum sententia, quae Domino sint placitura, constituant. Hoc est, ut primitus 867 pestifero errore damnato, etiam de ipsius, qui imprudenter erravit, restitutione tractetur; si tamen doctrinam veritatis amplectens, sensus haereticos, quibus imperitia ejus fuerat irretita, plene aperteque propria voce et subscriptione damnaverit: quod etiam in libello quem ad nos miserat est professus, spondens per omnia nostram se secuturum esse sententiam. Acceptis autem fratris et coepiscopi nostri Flaviani litteris, plenius ad eum de his quae ad nos videtur retulisse rescripsimus: ut abolito hoc qui natus videbatur errore, in laudem et gloriam Dei per totum mundum una sit fides et una eademque confessio, et in nomine Jesu omne genu flectatur coelestium, terrestrium et infernorum, et omnis lingua confiteatur quia Dominus Jesus Christus in gloria est Dei Patris. Data idibus Junii, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. 864", + "candidate_score": 0.671123, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_590", + "bdc_text": "In quo ut erat illud primum naturale , et in omni propemodum disceptatione necessarium , unus ut pro multis loqueretur , ac in certamen duo inter se componerentur , quodque nostri homines non solum libenter admittebant , sed etiam iamdudum ultro instituebant , sic in eo colloquio , quod esset de rebus sacris et liberum , et ubi sine religione silere et dissimulare nihil potest , uni sic potestatem loquendi facere , ut caeteris ( alteri si visum esset ) silentium imponeretur , et ab omni ratione prorsus abhorrebat , et ad eruendam veritatem plurimum incommodabat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1540", + "psc_text": "sit ante hominem Deus, aliud sit homo et Deus, aliud sit post hominem et Deum totus homo, et totus Deus: non confundas temporibus et generibus dispensationis sacramentum, cum pro qualitate generum ac naturarum alium ei in sacramento hominis necesse est sermonem fuisse non nato, alium adhuc morituro, alium jam aeterno. Nostri igitur causa haec omnia Jesus Christus manens, et corporis nostri homo natus, secundum consuetudinem naturae nostrae locutus est; non tamen omittens naturae suae esse quod Deus est. Nam tametsi in partu, et passione, et morte naturae nostrae res peregerit, res tamen ipsas omnes virtute naturae suae gessit; et reliqua. Item alio loco in eodem libro, inter caetera (Num. 11) . Videsne ita Deum et hominem praedicari, ut mors homini, Deo vero carnis excitatio deputetur? (Non tamen ut alius sit qui mortuus est, et alius sit per quem mortuus resurgit. Spoliata enim caro Christus est mortuus, et rursum Christum a", + "candidate_score": 0.670925, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_144_146", + "bdc_text": "Eius epistolae finis voluntatem et studium erga veterem religionem conservandam singulare parti adversariae pollicebatur . Data haec secunda Novembris , reddita vigesima et secunda fuit , palam ipsa quoque quaesitam , non vitatam per Praesides et legatum moram esse arguens . Erat enim de legato minime dubium .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1288", + "psc_text": "epistolae exempla monstrabunt. CAP. II. De futuro Paschate, ut saepe jam scripsi, esto sollicitus. et clementissimo principi meo nomine opportunius intimato, ut quid sibi rescriptum sit faciat certiorem, quoniam imminent dies ut nosse possimus quem diem Formatis ascribere debeamus, et omnium ex hac parte suspicio evidentius possit absolvi. Data VI idus Martii, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus. 1261 EPISTOLA CXXXII. ANATOLII EPISCOPI CONSTANTINOPOLITANI AD LEONEM PAPAM. SYNOPSIS. I. De intermisso litterarum commercio amice conqueritur. Debitam pontifici obedientiam ostendit. --II. Aetium restitutum esse, Andream vero depositum scribit. --III. Litteris sancti pontificis recreari peroptat. --IV. Ambitionis culpam a se amolitur, eamque in cleri sui episcoporumque Orientalium studium refundit. Gestorum Chalcedonensium confirmatio pontificiae auctoritati reservata traditur. Sanctissimo ac beatissimo coepiscopo papae LEONI ANATOLIUS in Domino salutem. CAP. I. Omne quidem solatium prorsus atque auxilium quod vitae laboriosae curisque vallatae ratio flagitaret, in vestra positum sperans esse beatitudine, totius sarcinam mihi sollicitudinis inde", + "candidate_score": 0.670589, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_166_168", + "bdc_text": "Quarta deinde et vigesima cum legatus veniret , ab iis episcopis , qui tum ibi erant , obviam omnibus euntibus honorifice acceptus est . Postridie ab utriusque partis proceribus seorsim salutatus , et de re proposita appellatus , benigne respondit , et pollicitus amplissime fuit . Tertia deinde post adventum die , quae sexta iam et vigesima a coeptis Comitiis fuit , convocatis partibus , primum quidem literas et mandata Caesaris exhibuit et legi iussit :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_454", + "psc_text": "Flavianus etiam monuerat (Epist. 26), cum etiam sine concilio, et antequam haberetur synodus Chalcedonensis, tota Ecclesia illam susceperit, eidemque episcopi suas subscriptiones apposuerint, non ut vim et auctoritatem illi adjicerent, sed ut se catholicos probarent, et ne, si renuerent, haeretici haberentur. Jam enim vulgatum fuerat, quod postea omnes reverendissimi episcopi clamaverunt in Chalcedonensi, act. 4, pag. 1403: Qui non consentit epistolae sanctissimi episcopi Leonis, haereticus est. Porro in eodem concilio, quo Ephesini latrocinii gesta rescindenda erant, maximis cum laudibus suscepta fuit act. 2 et 4, eoque honore habita ac si ab ipso Petro edita fuisset: quod et antequam ederetur, Petrus Chrysologus apostolicae auctoritatis callentissimus, observandum ac tenendum praedixerat epist. 25. Nihil pro apostolicarum definitionum auctoritate illustrius hoc totius Ecclesiae ac generalis synodi testimonio, quod Petrum in successoribus viventem et loquentem agnoscit. In Romana synodo sub Gelasio pronuntiatum fuit anathema, Si quispiam de hujus epistolae textu usque ad unum iota disputaverit,", + "candidate_score": 0.670339, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_171", + "bdc_text": "Sed tumultu Belgico impeditum , antea praecipuos homines , nuper etiam fratrem pro se misisse , ideo dicto hoc nono die , ut res aliquando tota cognosceretur , curavisse , ideo venire ad catholicum colloquium se ipsum studuisse , sed eadem de causa et iisdem motibus impeditum , legatum hunc , ex quo omnis ipsius sententia intelligi posset , huic colloquio cum pleno mandato praefecisse .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1269", + "psc_text": "improbari, non otiosum est quod de his quae maxime fuerant curanda reticetur. Praeceptioni itaque pietatis vestrae parere volueram, et litteras dare ad episcopum supradictum, si priores, quas ad illum direxi, vel effectu rerum, vel scriptis ipsius proficere aliquid probavissem. At cum nihil de ambitionis poenitudine voluerit profiteri, nihilque ad haec respondere quae a me sunt scripta curaverit, colloquia quidem mea ab illo suspendi, sed animum, quo illum corrigi et meliorem esse desidero, non mutavi. Proinde, si placet vestrae clementiae, immo, quia id vobis placere cognosco, satisfaciat canonibus, et omnium gratiam sacerdotum pacifica humilitate servaturum se esse rescribat, ambitumque culpabilem se abjecisse significet; ego me illum in eam gratiam spondeo recepturum, ut in omnibus quae sunt Domino placitura consortium ejus amplectar: quoniam illa pax vera, illa charitas erit firma, in qua simul studebimus et catholicam fidem et Nicaenorum canonum decreta servare. Data septimo idus Martii, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus.", + "candidate_score": 0.670181, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_114_116", + "bdc_text": "Itaque quia instare deinde verum cum ipso hoste certamen videbatur , finem isti congressus utilissimi habuerunt . Haec dum in Comitiis geruntur , dumque pacis et concordiae expectatio est aliqua , hostile ac horribile maxime Caesaris edictum ad nos adfertur , in Brabantia paucis ante diebus propositum , in quo doctrina nostra publice istis in locis proscribebatur , et qui eam profiteri fuisset ausus , ferro et igni excindebatur . Cum hoc edicto , quod in libellis istic Gallicana et vernacula lingua editis circumferebatur , allata etiam fama dirae persecutionis est .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_268", + "psc_text": "multas provincias hostilis occupavit irruptio, et executionem legum tempestates interclusere bellorum. Ex quo inter sacerdotes Dei difficiles commeatus et rari coeperunt esse conventus, invenit ob publicam perturbationem secreta perfidia libertatem, et ad multarum mentium subversionem his malis est incitata, quibus debuit esse correcta. Quae vero illic aut quanta pars plebium a contagione pestis hujus aliena est, ubi, sicut dilectio tua indicat, lethali morbo etiam 697 quorumdam sacerdotum corda corrupta sunt; et per quos opprimenda falsitas et defendenda veritas credebatur, per ipsos doctrinae Priscillianae Evangelium subditur Christi, ut ad profanos sensus pietate sanctorum voluminum depravata, sub nominibus prophetarum et apostolorum non hoc praedicetur quod Spiritus sanctus docuit, sed quod diaboli minister inseruit. Quia ergo dilectio tua fideli, quantum potuit, diligentia damnatas olim opiniones sedecim capitulis comprehendit, nos quoque strictim omnia retractamus, ne aliquid harum blasphemiarum aut tolerabile videatur aut dubium. CAP. I. Quam impie de Trinitate personarum in Deo sentiant Priscillianistae.", + "candidate_score": 0.67004, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_157_159", + "bdc_text": "sed omnibus superioris temporis protestationibus salvis . De colloquendi modo ubi propositum fuisset , perhumaniter omnia facturos polliceri . Ferdinandi regis legatos , si adhibeantur , caeteri quidem omnes nihil se repugnare dicere , salva modo lege colloquii Hagnoae proposita , eademque nostris libertate permissa , quos ipsos quoque spectatum huc ad futuros verisimile esset .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_670", + "psc_text": "sanctam synodum, vel ad Flavianum episcopum detulerunt, episcoporum publicari auribus Alexandrinus permisisset antistes, ita manifestatione purissimae fidei, quam divinitus inspiratam et accepimus, et tenemus, omnium concertationum strepitus quievisset, ut nec imperitia ultra desiperet, nec occasionem nocendi aemulatio reperiret. Sed dum privatae causae religionis exercentur obtentu, commissum est impietate paucorum, quod universam Ecclesiam vulneraret. Comperimus enim, non incerto nuntio, sed fidelissimo rerum, quae gestae sunt, narratore Hilaro diacono nostro, qui vix, ne subscribere per vim cogeretur, effugit, convenisse ad synodum plurimos sacerdotes, quorum utique frequentia consultationi et judicio profuisset, si is qui sibi locum principem vindicabat, sacerdotalem moderationem custodire voluisset; ut, sicut moris est, omnium sententiis ex libertate prolatis, id tranquillo et aequo constitueretur examine, quod et fidei congrueret, congreret, et errantibus subveniret. In ipso autem judicio non omnes qui convenerant, interfuisse cognovimus. Nam alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro supradicti 913 sacerdotis arbitrio, impiis subscriptionibus captivas manus dederent, et", + "candidate_score": 0.669746, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_298_300", + "bdc_text": "Itaque eam se mutare non posse , proinde de caeteris aut iam praesentibus , aut deinde futuris , in colloquium admittendis , frustra disceptari . De bis undenis suffragiis quid faciendum esset , utriusque partis legatis videndum . Se quod officii sui esse crederent , curaturos esse , relatio gestae rei diligens Caesari ut fieret .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1170", + "psc_text": "βασιλέων καὶ ἀπὸ συναινέσεως τοῦ ἀποστολικοῦ θρόνου ἤρεσε συναθροισθῆναι· ὡς ἂν κατακριθέντων τῶν αἱρετικῶν, οἵτινες διορθωθῆναι οὐκ ἠνέσχοντο, μηδεμιὰ περιλιμπάνηται ἀμφιβολία περὶ τῆς ἀληθοῦς τοῦ δεσπότου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ σαρκώσεως. Ὅθεν εἴ τις ποτὲ τολμήσει τὴν Νεστορίου ἀπιστίαν ἀσφαλίζεσθαι, ἢ Ἐτυχοῦς ἢ Διοσκόρου τὸ ἀσεβὲς δόγμα ἐκδικεῖν, ἀπὸ τῆς τῶν καθολικῶν κοινωνίας ἀποκοπείη, μήτε ἐχέτω τούτου τοῦ σώματος κοινωνίαν, οὕτινος ἥρνηται τὴν ἀλήθειαν, ἀλελφοὶ τιμιώτατοι. Περὶ τοῦ φυλαχθῆναι ὁμοίως τῶν ἁγίων πατέρων τοὺς κανόνας, οἵτινες ἐν τῇ τῇς Νικαέων συνόδῳ ἀτρέπτοις δόγμασι συντέθεινται, τὴν παρατήρησιν τῆς ἡμετέρας ἁγιωσύνης ὑπομιμνήσκω, ὅπως τὰ δίκαια τῶν ἐκκλησιῶν καθῶς παρ' ἐκείνων τῶν τριακοσίων δέκα καὶ ὀκτὼ πατέρων θεόθεν ἐμπνευσθέντων τετύπωται διαμείνοιεν· μηδὲν δὲ ἡ ἀναιδὴς ἀμβιτίων ἐπιθυμήσοι, μήτε δι' ἐλαττώσεως ἑτέρου αὔξησίν τινα ἑαυτῷ περιποιῆσαι θελήσειε. Ἐφ' ὅσον γὰρ δήποτε ἀποσπασθεισῶν συναινέσεων ἑαυτὴν τῇ τῆς ματαιότητος ὑπεροψίᾳ ὠχύρωσε, καὶ τὰς ἰδίας ἐγχειρήσεις τῷ τῶν συνεδρίων ὀνόματι οἴεται βεβαιοτέρας, ἀνίσχυρον, καὶ ἀβέβαιον ἔσται πᾶν ὁτιοῦν", + "candidate_score": 0.669734, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_586_588", + "bdc_text": "Interea Coloniensis Palatinusque legatus appellati eadem de re fuerunt . Verum ad has nostrorum legatorum doctorumque hominum querelas , altera Januarii praesides sic responderunt , ut primum in superiore sententia perstarent , deinde ut conditionem novam , eamque vel ad concordiam vel ad veritatis inquisitionem minime accomodatam inferrent . Volebant enim , ut ne acta per singula , sed summis tantum capitibus , in quibus partes aut convenissent , aut dissensissent , annotarentur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO In duas epistolas sequentes, I et II, ubi etiam de epistola XVIII. 1. De duabus epistolis 1 ad Aquileiensem episcopum, et 2 ad Septimum Altinensem, quae ex ipso argumento simul jungendae sunt, agi non potest, nisi quaedam dicantur etiam de epistola 18 ad Januarium, quae ob excitatas controversias non exiguum cum illis nexum habere videtur. Ita haec prima admonitio tribus epistolis lucem afferet. 2. Postquam Card. Norisius in Pelagianae Historiae lib. II c. 12 duabus columnis, e regione edens duas Leonis epistolas ad Septimum, atque Januarium, palam fecit utrasque esse ejusdem exempli, de alterutra dubitari coepit. Quesnellus prolixa observatione epistolam ad Septimum suppositionis accusavit, et imposturae auctorem credidit Isidorum Mercatorem. E contra Josephus Antelmius dissert. 4 de veris Operibus S. Leonis Magni hanc epistolam genuinam propugnans, illam ad Januarium commentitiam contendit. Aliquot subinde epistolae editae sunt ab utroque, quibus suam quisque sententiam vindicare studuit. Pagius in Critica ad an.", + "candidate_score": 0.669626, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_298_300", + "bdc_text": "Itaque eam se mutare non posse , proinde de caeteris aut iam praesentibus , aut deinde futuris , in colloquium admittendis , frustra disceptari . De bis undenis suffragiis quid faciendum esset , utriusque partis legatis videndum . Se quod officii sui esse crederent , curaturos esse , relatio gestae rei diligens Caesari ut fieret .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_678", + "psc_text": "κριτηρίῳ συμβαλέσθαι ἠδυνήθησαν, εἰ ἐκεῖνος, ὅς τις ἑαυτῷ τόπον ἄρχοντος ἐξεδίκησεν, ἐπισκοπικὴν ἐπιείκειαν φυλάξαι ἠνέσχετο, ἵνα, ὡς τὸ ἔθος ἔχει, πάντων ἐλευθερίως προενεχθεισῶν τῶν ἀποφάσεων, ἐκεῖνο ἡσύχῳ καὶ δικαίᾳ ὁρισθῇ διαγνώσει, ὅπερ καὶ τῇ πίστει συνέτρεχε, καὶ τοῖς πλανωμένοις συνεβάλλετο· ἐν αὐτῇῇ γὰρ τῇ κρίσει οἀ πάντας, οὃς συνελθεῖν συνιέναι μεμαθήκαμεν εἰσαχθέντας, οἵ τινες κατὰ γνώμην 914 το�� προλεχθέντος ἐπισκόπου ταῖς ἀσεβέσιν ὑπογραφαῖς αἰχμαλώτους τὰς χεῖρας ἐπέδωκαν. Ἤιδεισαν γὰρ βλαβερὸν τοῖς ἁγίοις αὐτῶν ἀξιώμασιν εἶναι, εἰ μὴ τὰ κελευσθέντα πεποιήκασι. Τοιαύτην δὲ παρ' αὐτοῦ γενέσθαι τὴν πρόφασιν, ἵν' ἑνὸς ἀνθρώπου ἀδίκως ἐναγομένου, κατὰ πάσης τῆς ἐκκλησίας χαλεπαίνῃ. Ὅπερ οἱ ἡμέτεροι ἀπὸ τῆς ἀποστολικῆς καθέδρας ἀποσταλέντες, τοσοῦτον ἀσεβὲς ἰδόντες ἐπὶ τῇ συγκαταθέσει, μηδεμιᾷ κατανοήσει δυνηθῆναι συγκαταθέσθαι· ὥστε μετὰ παῤῥησίας ἐν αὐτῇ τῇ συνόδῳ διεμαρτύραντο, οὐδαμῶς τοῦτο τὸ παρ' αὐτῶν δογματισθὲν, δύνασθαι πάμπαν δέξασθαι τὴν ἀποστολικὴν καθέδραν· ὅτι ὡς ἀληθῶς πάσης τῆς καθολικῆς πίστεως τὸ μυστήριον, ὅπερ ἀπείη ἀπὸ τῶν καιρῶν τῆς", + "candidate_score": 0.669241, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_321_323", + "bdc_text": "alteraque haec super articulis disceptatio fuit . Ad haec iterum Praesides , nobis omnia , ut prius , recusare , et in sententia sua persistere , constitutam colloquio rationem Hagnoae fuisse , eam mutare se non posse . Itaque nec alium auditorem , quam qui in ipso colloquio versaretur , admittere .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_455", + "psc_text": "Chrysologus apostolicae auctoritatis callentissimus, observandum ac tenendum praedixerat epist. 25. Nihil pro apostolicarum definitionum auctoritate illustrius hoc totius Ecclesiae ac generalis synodi testimonio, quod Petrum in successoribus viventem et loquentem agnoscit. In Romana synodo sub Gelasio pronuntiatum fuit anathema, Si quispiam de hujus epistolae textu usque ad unum iota disputaverit, et non eam in omnibus venerabiliter receperit (Tom. V Concil. Ven. edit. pag. 387) . Et S. Gregorius, lib. VI, epist. 2: Si quis contra harum quatuor synodorum fidem, et contra sanctae memoriae Leonis papae tomum atque definitionem aliquid umquam loqui praesumit, anathema sit. 2. Hinc in fidei professionibus nihil frequentius quam post generalia concilia hujus epistolae doctrinam profiteri. Apud Orientales, ubi Eutychis haeresis turbas excitaverat, haec consuetudo primum inducta, ut liquet inter caetera ex aliquot epistolis Hormisdae, ex epistola Petri diaconi ad Fulgentium, et ex concilio Apamensi an. 535. Idem mos etiam ad Occidentales transivit, et diu etiam obtinuit.", + "candidate_score": 0.669003, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_134_136", + "bdc_text": "Igitur vigesima Novembris die , quae secunda et vigesima constituti colloquii fuit , praesides postquam advenissent , vocatis in Curiam partibus , se suis a principibus praefectos colloquio legatos venisse , et audire paratos esse ostendebant . Itaque tempus videri ad rem ut veniretur Orare , ut omni cum moderatione partes se praeberent , petere , ut Ferdinandi legatio , quae iam venisset , colloquio adhiberetur . Duas deinde epistolas , unam Caesaris , inscriptam utrique , alteram legati Granvellae , parti tantum alteri inscriptam , adhibuerunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_406", + "psc_text": "cognitis judicari. Ad praedictum autem episcopum litteras dedi, quibus mihi displicere cognosceret quod ea quae in tanta causa gesta fuerant etiam nunc silentio detineret, cum studere debuerit primitus nobis cuncta reserare: quem credimus vel post admonitionem omnia ad nostram notitiam relaturum; ut in lucem ductis his quae adhuc videntur occulta, id quod evangelicae et apostolicae doctrinae convenit judicetur. Data XII kalendarum Martii, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN SEQUENTEM EPISTOLAM. 1. Duae litterarum S. Petri Chrysologi ad Eutychem Latinae editiones prodiere: altera, quae unicum seu primum tantum caput exhibet; altera, quae duo capitula complectitur. Quesnellus cum hanc prolixiorem epistolam et editionem genuinam haberet, quonam fato illa decurtata et non potius haec integra inserta fuerit in Vulgatis S. Leonis editionibus, se non assequi in notis professus est. Ex codicibus autem, qui eam fere decurtatam praeferunt, magna inter eruditos exstitit dubitatio, num secundum caput sincerum, an supposititium sit. Omnis autem", + "candidate_score": 0.668502, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_559_561", + "bdc_text": "Pontificiam Synodum ideo se recusasse , quia iudicem et adversarium eundem ferre minime voluissent . At istic minus futurum sibi periculi , quam hic : siquidem adversariorum articulis praepositis , sine ulla eorum pertractatione simpliciter sit aut contradicendum , aut assentiendum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_707", + "psc_text": "sancta SYNODUS quae in urbe Roma convenit, clero, honoratis, et plebi consistenti Constantinopoli, dilectissimis filiis in Domino salutem. CAP. I. In notitiam nostram, quae Ephesi contra opinionem omnium sunt acta, perlatis, magno animum nostrum fatemur moerore confusum: nec tantum licuisse iniquitati, 933 facile potuissemus credere, nisi filius noster Hilarus diaconus, qui a nobis vice nostra cum aliis ut interesset synodo missus fuerat, fugiens revertisset, declinans, ne injustae particeps esset sententiae. Quippe cum vox illic a nostris contradictionis emissa sit, quam Alexandrinus antistes, qui totum solus impotentiae suae vindicavit, audire contempsit, in consortium suae voluntatis invitos pertrahens sacerdotes, ut per vim coacti subscriberent, qui nullam damnationis causam idoneam reperissent. Sed hos ausus pio et Christiano principi confidimus minime placituros. Nunc quia Ecclesiam vestram hac ratione cognovimus dissipatam, consolandos adhortandosque vos esse credidimus nostris epistolis, ut pro catholicae fidei defensione perfidorum nequitiae resistatis. Nolumus enim dilectionem vestram hoc moerore percelli, cum major", + "candidate_score": 0.668372, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_170_172", + "bdc_text": "Caesarem omnibus semper modis Germaniam componere fuisse conatum , ideo Hispanios reliquisse , et in Germaniam non sine periculo venisse , ideo ad Comitia nostra semper festinasse . Sed tumultu Belgico impeditum , antea praecipuos homines , nuper etiam fratrem pro se misisse , ideo dicto hoc nono die , ut res aliquando tota cognosceretur , curavisse , ideo venire ad catholicum colloquium se ipsum studuisse , sed eadem de causa et iisdem motibus impeditum , legatum hunc , ex quo omnis ipsius sententia intelligi posset , huic colloquio cum pleno mandato praefecisse . Itaque orare , ut huic perinde ac si ipse praesto Caesar esset , fidem haberent , et rem bene agerent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_834", + "psc_text": "communi fidei subscribat. Legatos mittit. Synodum postulat intra Italiam fieri. LEO episcopus THEODOSIO semper Augusto. CAP. I. Omnibus quidem vestrae pietatis epistolis, inter eas sollicitudines quas pro fide patimur, spem securitatis nobis maximam praestitistis, Nicaenum commendando concilium: adeo ut ab illo, sicut saepe jam scribitis, non patiamini sacerdotes Domini deviare. Sed ne aliquid in praejudicium catholicae defensionis viderer egisse, de ordinatione ejus, qui Constantinopolitanae coepit Ecclesiae praesidere, nihil interim in alterutram partem temere rescribendum putavi, non dilectionem negans, sed manifestationem catholicae veritatis exspectans. Quod aequanimiter ferat, 1006 obsecro, vestra clementia: ut cum talem se erga fidem catholicam qualem cupimus approbarit, de sinceritate ipsius et copiosius et securius gaudeamus. Ne vero aliqua illum de nostro animo mordeat sinistra suspicio, occasionem totius difficultatis amoveo, nec aliquid exigo quod aut arduum videatur aut dubium; sed ad id quod nullus catholicorum refutet invito. Noti enim sunt per universum mundum atque manifesti, qui ante nos,", + "candidate_score": 0.668364, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_135_137", + "bdc_text": "Itaque tempus videri ad rem ut veniretur Orare , ut omni cum moderatione partes se praeberent , petere , ut Ferdinandi legatio , quae iam venisset , colloquio adhiberetur . Duas deinde epistolas , unam Caesaris , inscriptam utrique , alteram legati Granvellae , parti tantum alteri inscriptam , adhibuerunt . Iis epistolis excusare moram conabantur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_747", + "psc_text": "Asterii. Igitur sub finem ejusdem anni haec epistola ad Leonem scripta videtur; sicut et alia ordinatorum ejus, cujus fit mentio in epistola 71; nam statim post ordinationem ejusmodi epistolae scribebantur. 2. Sub idem tempus de eadem re ad Leonem litteras dedere Theodosius atque Pulcheria, et omnes hae epistolae simul videntur transmissae. Nondum tamen Romam pervenerant mense Martio anni 450, cum Leo scripsit epistolas 60 et 61, in quibus Flavianum adhuc vivum praesumit. Eas pontifex accipere potuit mense Aprili vel Maio; cujus morae quid in causa fuerit ignoramus. Cum autem difficilem rem proponerent, quae maturiorem consultationem flagitabat, forte hac de re Leo habuit illum tractatum, cujus gratia Petronium et Regulum Gallicanos diu se retinuisse scribit epist. 67, ad Ravennium, in quam vide annot. 2 (885 d). Haec quidem Anatolii causa adeo magnum pontifici negotium facessivit, ut quatuor legatos eligendos, instruendos, atque Constantinopolim transmittendos crediderit, quod non exiguam in respondendo dilationem flagitabat:", + "candidate_score": 0.668115, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_361", + "bdc_text": "Nunc autem Carolus primogenitus Ecclesiae filius ad id concilium Pontificis exequendum ( ut fidus Sanctae Romanae Ecclesiae advocatus est ) cum hoc colloquium , tum illa mox deinde futura Ratisponae Comitia , velut viam aditumque ad generale Concilium instituisset , me ut hic vobiscum adessem iussit voluitque .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_780", + "psc_text": "solemnium ordinem denegemus. Cum igitur beato apostolo Petro nostram praesentiam dedissemus, illic multitudine sacerdotum reverendissimus Leo papa circumdatus, pro dignitate sui loci nos primus adiit: qui propter interpositam gemitus sui tristitiam, desiderium suum verbis pene insinuare non poterat. Vicit tamen constantia sapientiae sacerdotis, ut lacrymas paululum retineret, et causam violatae fidei, tamquam hujus vindex, manifesto sermone proferret. In quo sermone cognovimus nostris temporibus catholicam fidem esse turbatam, quam a divo patre nostro Constantino nostri generis parentes hactenus servaverunt. Secundum voluntatem namque cujusdam, pravum aliquid adversus sacerdotem Constantinopolitanum 974 excitatum dicitur. Nos itaque in Ephesino concilio, in quo nullus ordinem sacerdotum custodivit, neque mensuram, sine consideratione Divinitatis omnia esse gesta cognovimus, quatenus praesumptio et injustitia in quorumdam damnationem vim obtinere dicatur, quae nostris temporibus terribilia esse videntur. Debet itaque fides proprie valere, sanctissima atque venerabilis filia Augusta. Igitur tua clementia secundum catholicam fidem, quod semper nobiscum fecit, et nunc similiter conspirare", + "candidate_score": 0.668035, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_121", + "bdc_text": "Eum , qui extortam haereseos confessionem recantaret , capite tantum plecti , qui in ea profitenda persisteret , vivum exuri , non ita , ut in cineres vertatur , sed ut ambusto corpore denigrataque ac horrenda forma , ad palum affixus , suspensusque caeteris in terrorem ostenderetur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1248", + "psc_text": "At si in tanta luce veritatis tenebras suas haeretica obduratio non relinquit, ostendant unde sibi spem vitae polliceantur aeternae, ad quam nis per mediatorem Dei et hominum, hominem Jesum Christum, non potest perveniri. Non enim est aliud nomen datum hominibus sub coelo, in quo oporteat 1241 salvos fieri (Act. IV, 12) ; nec est redemptio captivitatis humanae, nisi in sanguine ejus, qui dedit semetipsum redemptionem pro omnibus (I Tim. II, 6) . Qui, sicut praedicat beatus apostolus, cum in forma Dei esset, non rapinam arbitratus est esse se aequalem Deo; sed semetipsum exinanivit, formam servi accipiens, in similitudinem hominum factus, et habitu inventus ut homo. Humiliavit semetipsum, factus obediens usque ad mortem, mortem autem crucis. Propter quod et Deus illum exaltavit, et donavit illi nomen quod est super omne nomen: ut in nomine Jesu omne genu flectatur, coelestium, terrestrium et infernorum, et omnis lingua confiteatur quia Dominus Jesus Christus in", + "candidate_score": 0.66795, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_559_561", + "bdc_text": "Pontificiam Synodum ideo se recusasse , quia iudicem et adversarium eundem ferre minime voluissent . At istic minus futurum sibi periculi , quam hic : siquidem adversariorum articulis praepositis , sine ulla eorum pertractatione simpliciter sit aut contradicendum , aut assentiendum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1104", + "psc_text": "Nulla sibimet de multiplicatione congregationis synodalia concilia blandiantur, neque trecentis illis decem atque octo episcopis quantumlibet copiosior numerus sacerdotum vel comparare se audeat, vel praeferre; cum tanto divinitus privilegio Nicaena sit synodus consecrata, ut sive per pauciores, sive per plures ecclesiastica judicia celebrentur, omni penitus auctoritate sit vacuum, quidquid ab illorum fuerit constitutione diversum. CAP. III. Nimis ergo haec improba, nimis sunt prava, quae sacratissimis canonibus inveniuntur esse contraria. In totius Ecclesiae perturbationem superba haec tendit elatio, quae ita abuti voluit concilio synodali, ut fratres in fidei tantummodo negotio convocatos, et definitione ejus causae, quae erat curanda, perfunctos, ad consentiendum sibi, aut depravando traduceret, aut terrendo compelleret. Inde enim fratres nostri ab apostolica sede directi, qui vice mea synodo praesidebant, probabiliter atque constanter illicitis ausibus obstiterunt, aperte reclamantes, ne contra instituta Nicaeni concilii, praesumptio reprobae novitatis assurgeret. Nec potest de eorum contradictione dubitari, de quibus in epistola tua etiam ipse", + "candidate_score": 0.667821, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_134_136", + "bdc_text": "Igitur vigesima Novembris die , quae secunda et vigesima constituti colloquii fuit , praesides postquam advenissent , vocatis in Curiam partibus , se suis a principibus praefectos colloquio legatos venisse , et audire paratos esse ostendebant . Itaque tempus videri ad rem ut veniretur Orare , ut omni cum moderatione partes se praeberent , petere , ut Ferdinandi legatio , quae iam venisset , colloquio adhiberetur . Duas deinde epistolas , unam Caesaris , inscriptam utrique , alteram legati Granvellae , parti tantum alteri inscriptam , adhibuerunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_52", + "psc_text": "Si enim de praeteritis litteris et de re olim insinuata loqueretur, vi verbi duximus commonendam, omnis rectae syntaxeos ratio posset et haberet exigeret. Id autem si evidens judicetur, epistolam primam ad Januarium traditam non fuisse consequens fit. Ita enim Leo indicat se duxisse eum nunc monere, ac si antea de eadem re numquam monuerit. Igitur epistola prima, in qua eadem monitio fusius ingeritur, non ad Januarium, sed ad aliquem ejus praedecessorem tradita dici debet. 25. Ex his porro tempus duarum sequentium epistolarum elicitur, et cur ab his initium duxerimus, manifestum fiet. Annus 444, cui has epistolas auctoritate libri de Promissionibus adjudicavit Quesnellus, explicato eodem testimonio et auctoritate Photii satis revincitur. Multo autem magis repellitur opinio Antelmii, qui easdem epistolas attribuit anno 447. Non leve in speciem videri potest illud cui potissimum insistit Antelmius epist. 1 num. 11 pag. 7, nimirum in epistola ad Aquileiensem episcopum, c. 1 mentionem fieri decretorum", + "candidate_score": 0.667693, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_116_118", + "bdc_text": "Cum hoc edicto , quod in libellis istic Gallicana et vernacula lingua editis circumferebatur , allata etiam fama dirae persecutionis est . Nostri enim homines , qui tum ex aula Caesaris redibant , omnem haereseos suspitionem capitalem esse narrabant . Si quis imagine praeferita caput non aperuisset , si quis imagines nullas domi habuisset , si quis voce aliqua incircumspectius usus fuisset , si quis leve contemptius iuditium praebuisset , omnia haec ad haereseos suspitionem certam valere , ac satis esse , ostendebant .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_191", + "psc_text": "Id autem suspicionem nobis vehementissimam injicit duplex hujus epistolae exemplar inter ipsius Leonis scripta inventum fuisse, ex quo tantum discrimen prodierit. Amanuensium enim oscitantiae vel arbitrio tribui quidem possunt unius vel alterius vocis variantes, cum praesertim sensum aut stylum vitiant. Sed tanta verborum ac sententiarum varietas, quae etsi pluribus quandoque verbis producta, ejusdem tamen auctoris stylum ubique refert (si praesertim non in omnibus, nec in multis, sed in uno vel altero tantum opusculo deprehendatur), non amanuensibus, sed ipsi auctori tribuenda videtur, qui idem opus prima manu scriptum, secundis curis alicubi emendaturus, vel etiam aucturus, diversis verbis ac sententiis inductis iterum scripserit. 14. P. Coustantius discrimen illud, quod memoravimus in Gelasii epistola ad Dardanos, quae in aliis codicibus brevior, in aliis prolixior est, ex eo pendere credidit, quod eadem illa epistola sub duplici forma ab ipsomet Gelasio prodierit; idemque postea Hormisdae et Gregorio, antea vero Leoni nostro evenisse opinatus est. Lege", + "candidate_score": 0.66744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_134_136", + "bdc_text": "Igitur vigesima Novembris die , quae secunda et vigesima constituti colloquii fuit , praesides postquam advenissent , vocatis in Curiam partibus , se suis a principibus praefectos colloquio legatos venisse , et audire paratos esse ostendebant . Itaque tempus videri ad rem ut veniretur Orare , ut omni cum moderatione partes se praeberent , petere , ut Ferdinandi legatio , quae iam venisset , colloquio adhiberetur . Duas deinde epistolas , unam Caesaris , inscriptam utrique , alteram legati Granvellae , parti tantum alteri inscriptam , adhibuerunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_538", + "psc_text": "καὶ συνεπισκόπῳ Φλαυιανῷ, σαφέστερον τὰ ἀπεσταλμένα γράμματα περιέχει. ADMONITIO IN EPISTOLAS SEQUENTES XXX ET XXXI. 1. Etsi duae quae ad Pulcheriam eadem die ac de eadem re scriptae inveniuntur epistolae, aliquot non tam sententiis quam verbis sint plane similes, in multis nihilominus discrepant inter se, et altera ob insertas additiones est longe prolixior. Styli autem ratio et codicum atque collectionum antiquarum auctoritas, quibus utraque fulcitur, nequaquam sinunt ut alterutra alii quam Leoni tribuatur. Exemplaria tum Latina, tum Graeca antiquissimae collectionis 17 Chalcedonensis, et Ratisponensis collectio 19, praeter collectionem duodecimam et vigesimam secundam, primam epistolam satis vindicant; codices vero collectionum 2, 5, 11, 12, 13, 18, 20, 21, 22, 23 et 24, cum exemplo Sichardi, et peculiari ms. Vat. Reginae 293, alteram tuentur. Cur autem eodem die duae ejusmodi epistolae ad Pulcheriam traditae fuerint, et quae prius, quae autem posterius scripta censenda sit, curiosius inquiri potest, quam ulla satis tuta ratione", + "candidate_score": 0.66738, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_431_433", + "bdc_text": "Iniquum etiam hoc et contra legationis fidem esse putabant , quod substituti , quos ex legatorum nostrorum numero subsidio notariis adiunxeramus , domum reversi , quid actum esset , narrare ne iis quidem auderent , unde essent missi . Easdem postulationes causasque , cum apud legatum Caesaris eodem die exposuissent nostri , legatus actorum copiam ideo partibus non necessariam esse iudicabat , quoniam liberum colloquium hoc et extra diffinitionis periculum esset , deinde videri intutum putabat , ut partibus committeretur . Edi enim sine ingenti multorum offendiculo non posse , omnem hanc turbam natam ex incerta librorum editione fuisse .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_172", + "psc_text": "Quesnellus sollicitus de corrigendis ex fide codicum vulgatae S. Leonis editionis erroribus, hanc impressam editionem, quae nullis mss. nititur, repudiavit. Cum vero in ipsis codicibus tantam varietatem perspiceret, nec unum codicem nancisci potuisset, qui aptum omnia conciliandi modum suggereret; primam editionis rationem, quam in antiquioribus collectionibus, et mss. descriptam vidit, retinendam et vindicandam putavit. Secundam vero rationem editionis Hadrianeae eo libentius rejecit, quod in ea nonnullae Romanae sedis praerogativae praeferantur, in quas cum non bene esset animatus, apertam interpolationem, pluresque imposturae gradus in ejus editionis, ut vocat, additamentis videre sibi visus est, quos in notis latissime exposuit. 6. Qui vero non perinde in Romanorum pontificum privilegia infensi, etsi Gallicanis principiis imbuti, Quesnelli notas ad calculos revocarunt, approbandam quidem censuerunt editionem decurtatam primae formae, at non idcirco repudianda credidere Hadrianeae editionis additamenta, nec efficacia et convincentia existimarunt quae contra haec a Quesnello afferuntur. Inter hos Stephanus Baluzius, tom. II Capitularium pag.", + "candidate_score": 0.667372, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_586_588", + "bdc_text": "Interea Coloniensis Palatinusque legatus appellati eadem de re fuerunt . Verum ad has nostrorum legatorum doctorumque hominum querelas , altera Januarii praesides sic responderunt , ut primum in superiore sententia perstarent , deinde ut conditionem novam , eamque vel ad concordiam vel ad veritatis inquisitionem minime accomodatam inferrent . Volebant enim , ut ne acta per singula , sed summis tantum capitibus , in quibus partes aut convenissent , aut dissensissent , annotarentur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_171", + "psc_text": "hujus tertiae lectionis profecta sunt, editores, cum hanc formam incongruam deprehendissent, tam ob chronicam notam sitam ante tria capitula 6, 7 et 8, quam ob importunam repetitionem periodi Cum itaque de omnibus, nulla licet codicum auctoritate fulti, dederunt primo editionem Hadrianeam, excepta extrema periodo, Si quae vero aliae sunt causae, terminantes illis vocibus, qui consecrabantur, exciperet; mox subdiderunt ex decurtata editione tria capitula 6, 7 et 8, omittentes repetitionem periodi, Cum itaque de omnibus; ac tandem post verba octavi capitis rejecerunt periodum, Si vero aliae sunt causae, etc., atque chronicam notam, quibus epistolam conclusere. 5. Hinc autem nihil mirum si Quesnellus sollicitus de corrigendis ex fide codicum vulgatae S. Leonis editionis erroribus, hanc impressam editionem, quae nullis mss. nititur, repudiavit. Cum vero in ipsis codicibus tantam varietatem perspiceret, nec unum codicem nancisci potuisset, qui aptum omnia conciliandi modum suggereret; primam editionis rationem, quam in antiquioribus collectionibus, et mss. descriptam vidit,", + "candidate_score": 0.66725, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_455_457", + "bdc_text": "Sed quoniam ( ut fit ) is contionator , qui doctrinam Christi more nostro vere proponebat , longe adeo superabat , ut illo altero relicto ad hunc solum populus omnis conflueret , ac templum totum compleret , hoc praesertim tempore , cum praestantissimi homines , qui de religionis controversia aderant , ad eius conciones accessissent , adversariis hic concursus plaususque populi intolerandus fuit . Ergo , ut contio haec prohiberetur , per legatum egerunt . Atque quo facilius id efficerent , ipsi suam quoque sterilem illam , et ad quam extra unam et alteram anum nemo adibat , abrogare parati fuerunt :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_298", + "psc_text": "locum qui omnibus opportunus sit vicinarum provinciarum conveniant sacerdotes, ut, secundum haec quae ad tua consulta respondimus, plenissimo disquiratur examine an sint aliqui inter episcopos qui hujus haereseos contagio polluantur; a communione sine dubio separandi, si nefandissimam sectam per omnium sensuum pravitates damnare noluerint. Nulla enim ratione tolerandum est ut qui praedicandae fidei suscepit officium, is contra Evangelium Christi, contra apostolicam doctrinam, contra universalis Ecclesiae Symbolum audeat disputare. Quales illic erunt discipuli, ubi tales docebunt magistri? QUAE ILLIC religio populi, quae salus plebis, ubi contra humanam societatem pudoris sanctitas tollitur, conjugiorum foedus aufertur, propagatio generationis inhibetur, carnis natura damnatur, contra verum autem veri Dei cultum Trinitas Deitatis negatur, personarum proprietas confunditur, anima hominis divina essentia praedicatur, et eadem ad diaboli arbitrium carne concluditur, Dei Filius per id quod ex Virgine ortus, non per id quod ex Patre natus est, unigenitus praedicatur, idemque nec vera Dei proles, nec verus Virginis partus", + "candidate_score": 0.66724, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_238_240", + "bdc_text": "Itaque absurdum videbatur colloquio excludere , et principum ad hoc colloquium legatos et eorum qui in colloquio essent consiliorum omnium socios . Illud autem nullo pacto dissimulandum esse iudicabant , quod ex undenis suffragiis facere suffragia singula niterentur . Nam quamquam illud consentiebant nostri , ut ne suffragiorum multitudine , in colloquio libero sacroque , quicquam diffiniretur , tamen minime faciendum esse iudicabant , ut ne ullius suffragium non annotaretur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1104", + "psc_text": "Nulla sibimet de multiplicatione congregationis synodalia concilia blandiantur, neque trecentis illis decem atque octo episcopis quantumlibet copiosior numerus sacerdotum vel comparare se audeat, vel praeferre; cum tanto divinitus privilegio Nicaena sit synodus consecrata, ut sive per pauciores, sive per plures ecclesiastica judicia celebrentur, omni penitus auctoritate sit vacuum, quidquid ab illorum fuerit constitutione diversum. CAP. III. Nimis ergo haec improba, nimis sunt prava, quae sacratissimis canonibus inveniuntur esse contraria. In totius Ecclesiae perturbationem superba haec tendit elatio, quae ita abuti voluit concilio synodali, ut fratres in fidei tantummodo negotio convocatos, et definitione ejus causae, quae erat curanda, perfunctos, ad consentiendum sibi, aut depravando traduceret, aut terrendo compelleret. Inde enim fratres nostri ab apostolica sede directi, qui vice mea synodo praesidebant, probabiliter atque constanter illicitis ausibus obstiterunt, aperte reclamantes, ne contra instituta Nicaeni concilii, praesumptio reprobae novitatis assurgeret. Nec potest de eorum contradictione dubitari, de quibus in epistola tua etiam ipse", + "candidate_score": 0.66719, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_144_146", + "bdc_text": "Eius epistolae finis voluntatem et studium erga veterem religionem conservandam singulare parti adversariae pollicebatur . Data haec secunda Novembris , reddita vigesima et secunda fuit , palam ipsa quoque quaesitam , non vitatam per Praesides et legatum moram esse arguens . Erat enim de legato minime dubium .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1282", + "psc_text": "vita. Nam cum 1257 amplecti se epistolam meam, quam ad beatae memoriae Flavianum contra Eutychen impium misi, toto corde profitetur, quid aliud quam apostolorum se ostendit esse discipulum? Quoniam doctrina veritatis in lumine suo permanet, et non potest esse diversum, quod unum est atque individuum. CAP. II. Rescripsi itaque praedicto fratri quod debui, atque in sancto studio ut perseveraret admonui. Qui sine dubio constantior erit, si etiam clementiae vestrae cohortationibus adjuvetur. Nec in aliquo eum terreat quorumdam imperita dissensio, quos paucorum haereticorum instigationibus ignorantia facit obnoxios. Quod ergo sua diligentia assequi nequeunt, opportune eorum insinuetur auditui. Et ne memoratus nova inferre, et propria videatur astruere, venerabilium Patrum qui eidem Ecclesiae praefuerunt, scripta relegantur; et quid B. Athanasius, quid Theophilus, quid Cyrillus, quid etiam alii Orientales magistri de incarnatione Domini senserint, recognoscant; nec repullulantibus decipiantur erroribus, qui olim evangelici sermonis sunt virtute prostrati: quoniam omnes fere haereses quae diversis temporibus exstiterunt,", + "candidate_score": 0.667162, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_586_588", + "bdc_text": "Interea Coloniensis Palatinusque legatus appellati eadem de re fuerunt . Verum ad has nostrorum legatorum doctorumque hominum querelas , altera Januarii praesides sic responderunt , ut primum in superiore sententia perstarent , deinde ut conditionem novam , eamque vel ad concordiam vel ad veritatis inquisitionem minime accomodatam inferrent . Volebant enim , ut ne acta per singula , sed summis tantum capitibus , in quibus partes aut convenissent , aut dissensissent , annotarentur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_406", + "psc_text": "cognitis judicari. Ad praedictum autem episcopum litteras dedi, quibus mihi displicere cognosceret quod ea quae in tanta causa gesta fuerant etiam nunc silentio detineret, cum studere debuerit primitus nobis cuncta reserare: quem credimus vel post admonitionem omnia ad nostram notitiam relaturum; ut in lucem ductis his quae adhuc videntur occulta, id quod evangelicae et apostolicae doctrinae convenit judicetur. Data XII kalendarum Martii, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN SEQUENTEM EPISTOLAM. 1. Duae litterarum S. Petri Chrysologi ad Eutychem Latinae editiones prodiere: altera, quae unicum seu primum tantum caput exhibet; altera, quae duo capitula complectitur. Quesnellus cum hanc prolixiorem epistolam et editionem genuinam haberet, quonam fato illa decurtata et non potius haec integra inserta fuerit in Vulgatis S. Leonis editionibus, se non assequi in notis professus est. Ex codicibus autem, qui eam fere decurtatam praeferunt, magna inter eruditos exstitit dubitatio, num secundum caput sincerum, an supposititium sit. Omnis autem", + "candidate_score": 0.667091, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_632_634", + "bdc_text": "Eam stupiditatem scholasticis et philosophicis documentis debent , in quorum libris nusquam invenitur , neque etiam in illorum scholis fidem habet , infectam naturam hominis peccato letaliter ab ea contagione per omnem vitam solius Christi spiritus arte et virtute refici ac reparari opus habere . Sed ad narrationem reliquam redeamus . Dum haec igitur decima octava Januarii fiunt , allatum subito mandatum Caesaris est , ad proxima Ratisponae Comitia omnes festinare iubens .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_280", + "psc_text": "homines, sed in haereticorum cordibus tales fabricantur errores. Quod immundissimum virus de Manichaeae impietatis specialiter fonte procedens, olim fides catholica deprehendit atque damnavit. 702 CAP. IX. Filios promissionis per Spiritum sanctum conceptos esse dicunt. Nona autem annotatio manifesta quod filios promissionis, ex mulieribus quidem natos, sed ex Spiritu sancto dicant esse conceptos: ne illa soboles quae de carnis semine nascitur, ad Dei conditionem pertinere videatur. Quod catholicae fidei repugnans atque contrarium est, quae omnem hominem in corporis animaeque substantia a conditore universitatis formari atque animari intra materna viscera confitetur: manente quidem illo peccati mortalitatisque contagio, quod in prolem a primo parente transcurrit; sed regenerationis sacramento subveniente, quo per Spiritum sanctum promissionis filii renascuntur, non in utero carnis, sed in virtute baptismatis. Unde et David, qui utique erat promissionis filius, dicit ad Deum: Manus tuae fecerunt me, et plasmaverunt me (Ps. CXVIII, 73; Job. X, 8) . Et ad Jeremiam Dominus", + "candidate_score": 0.666886, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_308_310", + "bdc_text": "Uno praesides , uno Legatum Caesaris , uno adversarios opus habere . Quod autem ad Nornbergense Augustenseque pactum attineret , si intra hanc formam consisterent , periculi nihil esse . Hoc responsum quoniam nostrarum praecipuarum postulationum alteram de legatis reliquis adhibendis manifeste , alteram de suffragiis non notandis obscure per ambages reiiciebat , postulationem autem alteram de exemplaribus ridiculam , alteram de statuum multitudine aeque levem inferebat , nostri paucis hunc in modum exceperunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_172", + "psc_text": "Quesnellus sollicitus de corrigendis ex fide codicum vulgatae S. Leonis editionis erroribus, hanc impressam editionem, quae nullis mss. nititur, repudiavit. Cum vero in ipsis codicibus tantam varietatem perspiceret, nec unum codicem nancisci potuisset, qui aptum omnia conciliandi modum suggereret; primam editionis rationem, quam in antiquioribus collectionibus, et mss. descriptam vidit, retinendam et vindicandam putavit. Secundam vero rationem editionis Hadrianeae eo libentius rejecit, quod in ea nonnullae Romanae sedis praerogativae praeferantur, in quas cum non bene esset animatus, apertam interpolationem, pluresque imposturae gradus in ejus editionis, ut vocat, additamentis videre sibi visus est, quos in notis latissime exposuit. 6. Qui vero non perinde in Romanorum pontificum privilegia infensi, etsi Gallicanis principiis imbuti, Quesnelli notas ad calculos revocarunt, approbandam quidem censuerunt editionem decurtatam primae formae, at non idcirco repudianda credidere Hadrianeae editionis additamenta, nec efficacia et convincentia existimarunt quae contra haec a Quesnello afferuntur. Inter hos Stephanus Baluzius, tom. II Capitularium pag.", + "candidate_score": 0.66687, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_376", + "bdc_text": "Itaque Caesaris legatum orabant , ipse pro se ut pontificis legato responderet , quod maxime vellet , et quod optimum iudicaret :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_828", + "psc_text": "Secreta etiam mandata legatis commissa indicat. Dilectissimo fratri RAVENNIO, LEO papa. Diu filios nostros Petronium presbyterum et Regulum diaconum in Urbe tenuimus: quoniam et de nostra hoc gratia merebantur, et fidei quae nunc quorumdam errore incessitur, ratio postulabat. Voluimus enim eos nostro interesse tractatui, et universa cognoscere quae per te cupimus ad omnium fratrum et consacerdotum nostrorum notitiam pervenire, charissime; hoc dilectioni tuae specialiter delegantes, ut sollicitudine vigilantiae tuae epistola 1001 nostra, quam ad Orientem pro fidei defensione direximus,) vel sanctae memoriae Cyrilli, quae nostris sensibus tota concordat, universis fratribus innotescat: ut certiores effecti contra eos qui incarnationem Domini pravis persuasionibus aestimant temerandam, spirituali se virtute praemuniant. Habes probabilem facultatem, qua cunctis Ecclesiis et Deo nostro episcopatus tui possis commendare primordia, si haec ita, ut credimus atque mandavimus, impleveris, frater charissime. Quae autem committenda litteris non fuerunt, cum praedictorum filiorum nostrorum insinuatione didiceris, Domini fretus auxilio efficaciter, 1002 ut diximus,", + "candidate_score": 0.666845, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_447_449", + "bdc_text": "Novos deinde substitutos crearunt , ac postremum ut sine mora ad colloquium veniretur , postularunt . Decima iam octava Decembris fuit , cum de colloquii conditionibus omnibus omnino transactum videretur , cumque iam nihil quam ipsum superesse colloquium crederetur , novas hic rursum morae causas adversarii excitare , et viam quaerere , quomodo in proximorum Comitiorum diem usque vicinum iam res extraheretur . Nam et contionem publicam avertere sunt conati , et suffragia trium istorum , qui inter ipsos a nobis stabant , praeripere , et privatum colloquium ex publico facere .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_152", + "psc_text": "tumultum famulatur ecclesias, quae proprios amiserint sacerdotes. Trahuntur ordinandi ante hoc officium, his quibus praeficiendi sunt civitatibus ignorati. Ut enim notus qui fuerit et probatus per pacem petitur, ita per vim necesse est, qui ignotus adducitur, imponatur. Obtestor et obsecro, et sub Dei vos invocatione convenio, prohibete, fratres, talia, et omnem dissensionis materiam de vestris provinciis 639 removete. Certe nos ante Deum absolvimus, qui vos, ne permittatis ultra haec fieri, convenimus. Per pacem et quietem sacerdotes qui futuri sunt postulentur. Teneatur subscriptio clericorum, honoratorum testimonium, ordinis consensus et plebis. Qui praefuturus est omnibus, ab omnibus eligatur. Ordinationem sibi, ut ante jam diximus, singuli metropolitani suarum provinciarum cum his qui caeteros sacerdotii antiquitate praeveniunt, restituto sibi per nos jure defendant. Alienum jus alter sibi non audeat vindicare. Suis limitibus, suis terminis sit unusquisque contentus, et privilegium sibi debitum in alium transferre se posse, noverit non licere. Quod si quis negligens apostolicas", + "candidate_score": 0.666831, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_378_380", + "bdc_text": "Post longam decertationem hoc denique legatus a nostris impetravit , ut legato Pontificis , ceu privato homini , omni pontificis mentione omissa , responderetur . In eo igitur responso actae primum pro ista ad pacem hortatione gratiae , tum studium et voluntas erga concordiam declarata , verbis utrunque paucis fuit , omni pontificis mentione praetermissa . Erant autem in illa pontificii legati oratione duo nostris hominibus commemoranda necessario :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_925", + "psc_text": "viro clarissimo consule. EPISTOLA LXXXIX. AD MARCIANUM AUGUSTUM. SYNOPSIS De legatis ad concilium generale missis vice ejus acturis; ubi omnia ad fidei et pacis unitatem revocanda. LEO episcopus MARCIANO semper Augusto. Credebamus clementiam vestram id desiderio nostro posse praestare, ut praesenti necessitate respecta, differri ad opportunius tempus sacerdotalem synodum juberetis: ut evocatis de cunctis provinciis sacerdotibus, vere possit esse universale concilium. Sed quia vos amore catholicae fidei congregationem nunc fieri voluistis, 1061 ne devoto obviare viderer arbitrio, fratrem et coepiscopum meum Paschasinum de ea provincia quae videtur esse securior evocatum, qui vicem praesentiae meae possit implere, direxi; Bonifacio fratre et compresbytero meo sociato, et his quos antea miseramus adjunctis, consortem illis fratrem quoque meum Juliannm addentes episcopum. Quos ea moderatione universa, Domino auxiliante, credimus esse gesturos, ut quaecumque in quaerelam perturbationemque venerunt ad unitatem pacis et fidei, compressa omni dissensione revocentur; nec ullum in aliquorum cordibus sacerdotum vel Nestorianae vel", + "candidate_score": 0.666803, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_582_584", + "bdc_text": "Sed sperare se , Praesides autoritatem suam interposituros , ac effecturos esse , ut aliquando veritate patefacta , uno sensu , una voce , omnes Ecclesiae Christum celebrent ac glorificent . Petere denique , ut benigne sibi ad haec respondeatur . Hanc fratrum postulationem quam ipsam quoque verbis quibus est habita propemodum reddidimus , legati principum evangelicorum una cum sua praesidibus et proposuerunt , et placere sibi ostenderunt , simulque ut res tam diu producta aliquem saltem exitum inveniret , petiverunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1093", + "psc_text": "hi qui illaesi steterunt, sed etiam hi quos fecerat mutare, superaverunt: ut, errore abolito, per totum 1155 mundum fides vera regnaret, et omnis lingua confiteretur, quoniam Dominus Jesus Christus in gloria est Dei Patris (Philip. II, 11) . Confirmato autem in unitate Evangelii universo orbe terrarum, et in eumdem sensum directis cordibus omnium sacerdotum, optimum fuerat, supra illa, propter quae sancta est synodus congregata, et quae secundum pietatis vestrae studium probabili sunt fine conclusa, nihil quod tanto bono contrarium esset, inferri, nec per occasionem episcopalis concilii, id importune appeti, quod non licuit concupisci. CAP. II. Frater enim et coepiscopus meus Anatolius parum considerans quanto pietatis vestrae beneficio et mei favoris assensu Constantinopolitanae Ecclesiae sacerdotium fuerit consecutus, non tam de adeptis gavisus, quam de immodicis appetendis supra mensuram sui honoris accensus est; credens huic tam intemperanti cupiditati posse prodesse quod ei quorumdam consensum suum praebuisse dicitur extorta subscriptio; cum tamen destruendis", + "candidate_score": 0.666651, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_240", + "bdc_text": "Nam quamquam illud consentiebant nostri , ut ne suffragiorum multitudine , in colloquio libero sacroque , quicquam diffiniretur , tamen minime faciendum esse iudicabant , ut ne ullius suffragium non annotaretur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_670", + "psc_text": "sanctam synodum, vel ad Flavianum episcopum detulerunt, episcoporum publicari auribus Alexandrinus permisisset antistes, ita manifestatione purissimae fidei, quam divinitus inspiratam et accepimus, et tenemus, omnium concertationum strepitus quievisset, ut nec imperitia ultra desiperet, nec occasionem nocendi aemulatio reperiret. Sed dum privatae causae religionis exercentur obtentu, commissum est impietate paucorum, quod universam Ecclesiam vulneraret. Comperimus enim, non incerto nuntio, sed fidelissimo rerum, quae gestae sunt, narratore Hilaro diacono nostro, qui vix, ne subscribere per vim cogeretur, effugit, convenisse ad synodum plurimos sacerdotes, quorum utique frequentia consultationi et judicio profuisset, si is qui sibi locum principem vindicabat, sacerdotalem moderationem custodire voluisset; ut, sicut moris est, omnium sententiis ex libertate prolatis, id tranquillo et aequo constitueretur examine, quod et fidei congrueret, congreret, et errantibus subveniret. In ipso autem judicio non omnes qui convenerant, interfuisse cognovimus. Nam alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro supradicti 913 sacerdotis arbitrio, impiis subscriptionibus captivas manus dederent, et", + "candidate_score": 0.66665, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_135_137", + "bdc_text": "Itaque tempus videri ad rem ut veniretur Orare , ut omni cum moderatione partes se praeberent , petere , ut Ferdinandi legatio , quae iam venisset , colloquio adhiberetur . Duas deinde epistolas , unam Caesaris , inscriptam utrique , alteram legati Granvellae , parti tantum alteri inscriptam , adhibuerunt . Iis epistolis excusare moram conabantur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO In duas epistolas sequentes, I et II, ubi etiam de epistola XVIII. 1. De duabus epistolis 1 ad Aquileiensem episcopum, et 2 ad Septimum Altinensem, quae ex ipso argumento simul jungendae sunt, agi non potest, nisi quaedam dicantur etiam de epistola 18 ad Januarium, quae ob excitatas controversias non exiguum cum illis nexum habere videtur. Ita haec prima admonitio tribus epistolis lucem afferet. 2. Postquam Card. Norisius in Pelagianae Historiae lib. II c. 12 duabus columnis, e regione edens duas Leonis epistolas ad Septimum, atque Januarium, palam fecit utrasque esse ejusdem exempli, de alterutra dubitari coepit. Quesnellus prolixa observatione epistolam ad Septimum suppositionis accusavit, et imposturae auctorem credidit Isidorum Mercatorem. E contra Josephus Antelmius dissert. 4 de veris Operibus S. Leonis Magni hanc epistolam genuinam propugnans, illam ad Januarium commentitiam contendit. Aliquot subinde epistolae editae sunt ab utroque, quibus suam quisque sententiam vindicare studuit. Pagius in Critica ad an.", + "candidate_score": 0.666585, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_134_136", + "bdc_text": "Igitur vigesima Novembris die , quae secunda et vigesima constituti colloquii fuit , praesides postquam advenissent , vocatis in Curiam partibus , se suis a principibus praefectos colloquio legatos venisse , et audire paratos esse ostendebant . Itaque tempus videri ad rem ut veniretur Orare , ut omni cum moderatione partes se praeberent , petere , ut Ferdinandi legatio , quae iam venisset , colloquio adhiberetur . Duas deinde epistolas , unam Caesaris , inscriptam utrique , alteram legati Granvellae , parti tantum alteri inscriptam , adhibuerunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_591", + "psc_text": "Leonem acceptis primis Flaviani litteris cum gestis synodi Constantinopolitanae consilium cepisse mittendi legatos quatuor in Orientem, qui rem totam Constantinopoli componerent. Ad hunc unice finem scriptas primum credit epistolas plures, quae 13 Junii datae nunc leguntur. Solas autem duas nominat, scilicet epist. 28 ad Flavianum, et 32 ad archimandritas Constantinopolitanos, in quibus reapse nihil de synodo habetur, sed de fidei tantum causa per legatos curanda. Addit porro: At antequam legati profecti essent, acceptae sunt a Leone Theodosii litterae, quibus de indicta synodo monebatur; statimque iidem legati, qui ad fidei negotium cum Flaviano tractandum destinati erant, ad synodum directi sunt, eorumque tardata profectio, quo novis litteris scribendis tempus daretur, vel prioribus amplificandis; et in his de concilio fit mentio. Hac autem de causa et anterioribus et ultimis litteris eamdem chronicam notationem idibus Junii affixam innuit. 3. Nemini tamen haec satisfacere poterunt. Primo enim Flaviani litteras cum gestis Constantinopolitanae synodi a Leone", + "candidate_score": 0.666477, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_293_295", + "bdc_text": "Joannes Vlatenus , Conradus Heresbachius , Albertus Küng . Et hunc quidem in modum ordinata utraque acies et ad pugnam instituta fuit . Hoc nostrorum hominum super propositos articulos responso vigesima octava Novembris dato , in quo nihil nisi non tolerabile reiiciebatur , nihil nisi necessarium postulabatur , et notariis deinde in conspectum adductis , et doctrinae nostrae confessione oblata , et nostrarum denique copiarum catalogo et ordine exhibito , et protestatione de superiorum Comitiorum pactionumque iure facta , cum nihil iam amplius quam congressus expectaretur , longe spem et expectationem nostram praesidum responsum fefellit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_670", + "psc_text": "sanctam synodum, vel ad Flavianum episcopum detulerunt, episcoporum publicari auribus Alexandrinus permisisset antistes, ita manifestatione purissimae fidei, quam divinitus inspiratam et accepimus, et tenemus, omnium concertationum strepitus quievisset, ut nec imperitia ultra desiperet, nec occasionem nocendi aemulatio reperiret. Sed dum privatae causae religionis exercentur obtentu, commissum est impietate paucorum, quod universam Ecclesiam vulneraret. Comperimus enim, non incerto nuntio, sed fidelissimo rerum, quae gestae sunt, narratore Hilaro diacono nostro, qui vix, ne subscribere per vim cogeretur, effugit, convenisse ad synodum plurimos sacerdotes, quorum utique frequentia consultationi et judicio profuisset, si is qui sibi locum principem vindicabat, sacerdotalem moderationem custodire voluisset; ut, sicut moris est, omnium sententiis ex libertate prolatis, id tranquillo et aequo constitueretur examine, quod et fidei congrueret, congreret, et errantibus subveniret. In ipso autem judicio non omnes qui convenerant, interfuisse cognovimus. Nam alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro supradicti 913 sacerdotis arbitrio, impiis subscriptionibus captivas manus dederent, et", + "candidate_score": 0.666433, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_586_588", + "bdc_text": "Interea Coloniensis Palatinusque legatus appellati eadem de re fuerunt . Verum ad has nostrorum legatorum doctorumque hominum querelas , altera Januarii praesides sic responderunt , ut primum in superiore sententia perstarent , deinde ut conditionem novam , eamque vel ad concordiam vel ad veritatis inquisitionem minime accomodatam inferrent . Volebant enim , ut ne acta per singula , sed summis tantum capitibus , in quibus partes aut convenissent , aut dissensissent , annotarentur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_9", + "psc_text": "collectionis 12, 23 et 24, quos in praefatione fusius memoavimus. § II Argumentum ex mss. pro statuenda sinceritate epistolarum ad Septimum Altinensum et ad Januarium Aquileiensem, quae solae a nonnullis in suspicionem vocantur. 8. Ex hac codicum notitia cognoscimus epistolas ad Septimum et ad Januarium, quae in controversiam cadunt, in diversis collectionibus inveniri, nimirum epistolam ad Septimum in novem collectionibus, epistolam vero ad Januarium in collectionibus tredecim. 9. Cum epistola prima ad Aquileiensem a nemine vocetur in dubium, satis erit si epistolae 2 ad Septimum et 18 ad Januarium authenticitatem ex memoratis collectionibus statuamus. Quamvis vero utraeque in pluribus collectionibus describantur, solas tamen antiquas collectiones urgebimus, quae sexto circiter saeculo compactae, majori auctoritate potiuntur, et ex quibus caeterae profectae sunt. 10. Epistola ad Septimum legitur in ms. Vat. Reginae collectionis primae ineunte VI saeculo lucubratae, quae nihil apocryphum praefert; in perantiqua collectione 4 codicum Lucensis et Corbertini; in vetusta collectione", + "candidate_score": 0.666418, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_246_248", + "bdc_text": "In posteriore nulla difficultas erat , nisi inventa postea ab adversariis nova eius articuli interpretatio fuisset . Quoniam enim hi homines , quos ob praesentem tum necessitatem nostri ad excipiendum acta designarant , huiusmodi erant , non qui descriptum , sed qui expensum aestimatumque disputationem eam venissent , ut conscribendi acta laborem et ferre , et non illibenter suscipere videbantur , ita autographa iterem describendi molestiam honestis hominibus imponere iniquum iudicabatur . Itaque postulatum hic fuit , ut notariis singulis substitutos singulos habere liceret .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1116", + "psc_text": "ὅσος δήποτε ἀριθμὸς ἱερέων ἤ συγκρῖναι ἑαυτὸν τολμήσοι, ἤ προκρῖναι· ὁπότε τοσαύτῃ Θεοῦ χάριτι ἡ ἐν Νικαίᾳ σύνοδος συνηθροίσθη, ὥστε εἴτε δι' ἐλασσόνων, εἴτε διὰ πλειόνων ἐκκλησιαστικὰ συγκροτηθείη δικαστήρια, πάσης στερεῖσθαι αὐθεντίας πᾶν ὅτι ἂν τυπωθείη τῇ ἐκείνων διατυπώσει ἐναντιούμενον. Ἄγαν τοίνυν ἀναιδῆ, ἄγαν φαῦλα τυγχάνει τὰ τοῖς θείοις κανόσιν ἐναντιούμενα· εἰς τάραχον πάσης ἐκκλησίας ἡ παροῦσα τείνει ὑπεροψία, ἥτις οὕτως ἀποχρήσασθαι ἠθέλησε τῇ συνόδῳ, ὥστε τοὺς ἀδελφοὺς τοὺς τῆς πίστεως ἕνεκα μόνης συγκληθέντας, πληρώσαντάς τε ἅπερ τούτου ἑνεκα τοῦ μέρους φροντισθῆναι ὤφειλεν, εἰς τὸ συναινέσαι ἑαυτῆς τῇ ἀπάτῇ ὑπάγειν, ἢ φόβῃ συνελάσαι. Ἐντεῦθεν γὰρ οἱ ἀδελφοὶ οἱ ἡμέτεροι παρὰ τοῦ ἀποστολικοῦ θρόνου ἀποσταλέντες, οἵτινες ἐν τῳ συνόδῇ ἐτοποτήρουν ἐμοὶ, εὐδοκίμως, καὶ γενναίως τοῖς παρανόμοις τολμήμασι ἀντέστησαν, φανερῶς βοῶντες, μή τις κατὰ τῶν ἐν Νικαίᾳ κανόνων ἐπιχείρησις ἀναιδὴς ἐξανασταίη· ἀλλ' οὐδέ ἀμφιβάλλεται ἀντιβῆναι αὐτοὺς, οῖστισι καὶ αὐτὸς ἐν τοῖς ἑαυτοῦ γράμμασι μέμφῃ, ὅτι δὴ ταῖς σαῖς ἐπιχειρήσεσιν ἠθέλησαν ἀντιβῆναι. Καὶ", + "candidate_score": 0.666269, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_377_379", + "bdc_text": "sibi vero aut necessitudinem hanc adimeret , aut libere respondendi locum faceret . Post longam decertationem hoc denique legatus a nostris impetravit , ut legato Pontificis , ceu privato homini , omni pontificis mentione omissa , responderetur . In eo igitur responso actae primum pro ista ad pacem hortatione gratiae , tum studium et voluntas erga concordiam declarata , verbis utrunque paucis fuit , omni pontificis mentione praetermissa .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_152", + "psc_text": "tumultum famulatur ecclesias, quae proprios amiserint sacerdotes. Trahuntur ordinandi ante hoc officium, his quibus praeficiendi sunt civitatibus ignorati. Ut enim notus qui fuerit et probatus per pacem petitur, ita per vim necesse est, qui ignotus adducitur, imponatur. Obtestor et obsecro, et sub Dei vos invocatione convenio, prohibete, fratres, talia, et omnem dissensionis materiam de vestris provinciis 639 removete. Certe nos ante Deum absolvimus, qui vos, ne permittatis ultra haec fieri, convenimus. Per pacem et quietem sacerdotes qui futuri sunt postulentur. Teneatur subscriptio clericorum, honoratorum testimonium, ordinis consensus et plebis. Qui praefuturus est omnibus, ab omnibus eligatur. Ordinationem sibi, ut ante jam diximus, singuli metropolitani suarum provinciarum cum his qui caeteros sacerdotii antiquitate praeveniunt, restituto sibi per nos jure defendant. Alienum jus alter sibi non audeat vindicare. Suis limitibus, suis terminis sit unusquisque contentus, et privilegium sibi debitum in alium transferre se posse, noverit non licere. Quod si quis negligens apostolicas", + "candidate_score": 0.666218, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_357_359", + "bdc_text": "Pontifex magno cunctos ad liberum concilium studio , et expectatum a vobis , et sepe etiam postulatum , vocavit . Verum ubi id indixit , et legati nostri repulsi , et mandata contempta , et denique res omnis infecta fuit . Quanquam autem coactus tum quidem concilium differre reiicereque , et id propositum iisdem de causis mutare est , tamen id eo consilio distulit , ut tempus idoneum nactus , id quod coepisset , aliquando persequeretur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_707", + "psc_text": "sancta SYNODUS quae in urbe Roma convenit, clero, honoratis, et plebi consistenti Constantinopoli, dilectissimis filiis in Domino salutem. CAP. I. In notitiam nostram, quae Ephesi contra opinionem omnium sunt acta, perlatis, magno animum nostrum fatemur moerore confusum: nec tantum licuisse iniquitati, 933 facile potuissemus credere, nisi filius noster Hilarus diaconus, qui a nobis vice nostra cum aliis ut interesset synodo missus fuerat, fugiens revertisset, declinans, ne injustae particeps esset sententiae. Quippe cum vox illic a nostris contradictionis emissa sit, quam Alexandrinus antistes, qui totum solus impotentiae suae vindicavit, audire contempsit, in consortium suae voluntatis invitos pertrahens sacerdotes, ut per vim coacti subscriberent, qui nullam damnationis causam idoneam reperissent. Sed hos ausus pio et Christiano principi confidimus minime placituros. Nunc quia Ecclesiam vestram hac ratione cognovimus dissipatam, consolandos adhortandosque vos esse credidimus nostris epistolis, ut pro catholicae fidei defensione perfidorum nequitiae resistatis. Nolumus enim dilectionem vestram hoc moerore percelli, cum major", + "candidate_score": 0.666159, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_295", + "bdc_text": "Hoc nostrorum hominum super propositos articulos responso vigesima octava Novembris dato , in quo nihil nisi non tolerabile reiiciebatur , nihil nisi necessarium postulabatur , et notariis deinde in conspectum adductis , et doctrinae nostrae confessione oblata , et nostrarum denique copiarum catalogo et ordine exhibito , et protestatione de superiorum Comitiorum pactionumque iure facta , cum nihil iam amplius quam congressus expectaretur , longe spem et expectationem nostram praesidum responsum fefellit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_579", + "psc_text": "notarium probatae nobis fidei, misi; qui vice mea sancto conventui vestrae fraternitatis intersint, et communi vobiscum sententia, quae Domino sint placitura, constituant. Hoc est, ut primitus 867 pestifero errore damnato, etiam de ipsius, qui imprudenter erravit, restitutione tractetur; si tamen doctrinam veritatis amplectens, sensus haereticos, quibus imperitia ejus fuerat irretita, plene aperteque propria voce et subscriptione damnaverit: quod etiam in libello quem ad nos miserat est professus, spondens per omnia nostram se secuturum esse sententiam. Acceptis autem fratris et coepiscopi nostri Flaviani litteris, plenius ad eum de his quae ad nos videtur retulisse rescripsimus: ut abolito hoc qui natus videbatur errore, in laudem et gloriam Dei per totum mundum una sit fides et una eademque confessio, et in nomine Jesu omne genu flectatur coelestium, terrestrium et infernorum, et omnis lingua confiteatur quia Dominus Jesus Christus in gloria est Dei Patris. Data idibus Junii, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. 864", + "candidate_score": 0.665922, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_582_584", + "bdc_text": "Sed sperare se , Praesides autoritatem suam interposituros , ac effecturos esse , ut aliquando veritate patefacta , uno sensu , una voce , omnes Ecclesiae Christum celebrent ac glorificent . Petere denique , ut benigne sibi ad haec respondeatur . Hanc fratrum postulationem quam ipsam quoque verbis quibus est habita propemodum reddidimus , legati principum evangelicorum una cum sua praesidibus et proposuerunt , et placere sibi ostenderunt , simulque ut res tam diu producta aliquem saltem exitum inveniret , petiverunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_140", + "psc_text": "Salvator instituit, ut veritas, quae antea legis et prophetarum praeconio continebatur, per apostolicam tubam in salutem universitatis exiret, sicut scriptum est: In omnem terram exivit sonus eorum, et in fines orbis terrae verba eorum (Ps. XVIII, 5) . Sed hujus muneris sacramentum ita Dominus ad omnium apostolorum officium pertinere voluit, ut in beatissimo Petro apostolorum omnium summo, principaliter collocarit; et ab ipso quasi quodam capite, dona sua velit in corpus omne manare, ut exsortem se mysterii intelligeret esse divini, qui ausus fuisset a Petri soliditate recedere. Hunc enim in consortium individuae unitatis assumptum, id quod ipse erat, voluit nominari, dicendo: Tu es Petrus, et super hanc petram aedificabo Ecclesiam meam (Matth. XVI, 18) ; ut aeterni templi aedificatio, mirabili munere gratiae 634 Dei, in Petri soliditate consisteret; hac Ecclesiam suam firmitate corroborans, ut illam nec humana temeritas posset appetere, nec portae contra illam inferi praevalerent. Verum hanc petrae istius sacratissimam", + "candidate_score": 0.665896, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_530_532", + "bdc_text": "Ea re in religionis quidem negotio intolerabilius excogitari nihil posset . Quod autem paucorum dissentientium sententiam , quominus parti alteri innotesceret , premere instituerent , hoc absque eorum principum , quorum isti pauci legati essent , iniuria fieri non posse , et futurum interim forte , ut quorum esset sententia melior ac moderatior , hi dicenda sententia excluderentur . Praeterea hac forma , quam iam proponerent , non tam pluralitatem suffragiorum , quam nemo hic quaereret , sed prorsus ipsa delectorum suffragia tolli , si tantum duobus colloquendi locus daretur , caeteris omnibus silentium imponeretur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_344", + "psc_text": "dixisse: Vos autem quaeritis de pusillo crescere, et de majore minores esse. Utrumque enim inordinatum, utrumque praeposterum est; et omnis laborum fructus aufertur, omnis meritorum mensura vacuatur, si tantum quis assequitur dignitatis, quantum adulationis obtinuit; ut cupiditas eminendi non solum superbientem minuat, sed etiam conniventem. Si vero, ut asseritur, primi secundique presbyteri, circa Epicarpium sibimet praeponendum, tanta huic assentatio fuit, ut illum cum sui dedecore poscerent, honorari, nec hoc quidem illis proprio se judicio dejicientibus tribui debuit, quod volebant: quia tam miserae voluntati dignius te fuerat obviare quam cedere. Deformis autem et ignava subjectio bene sibi consciis, et non irritam facientibus gratiam Dei, praejudicare non potuit, ut primatus suos quocumque commercio in alterutrum transferentes, subsequentium suorum minuerent dignitatem et quia ultimum sibi anteposuerant, caeteris praeemineret. CAP. II. Praedicti igitur presbyteri, qui indignos se honoris sui ordine sunt professi, licet privari etiam sacerdotio mererentur; tamen, ut eis pro apostolicae sedis pietate", + "candidate_score": 0.665731, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_170_172", + "bdc_text": "Caesarem omnibus semper modis Germaniam componere fuisse conatum , ideo Hispanios reliquisse , et in Germaniam non sine periculo venisse , ideo ad Comitia nostra semper festinasse . Sed tumultu Belgico impeditum , antea praecipuos homines , nuper etiam fratrem pro se misisse , ideo dicto hoc nono die , ut res aliquando tota cognosceretur , curavisse , ideo venire ad catholicum colloquium se ipsum studuisse , sed eadem de causa et iisdem motibus impeditum , legatum hunc , ex quo omnis ipsius sententia intelligi posset , huic colloquio cum pleno mandato praefecisse . Itaque orare , ut huic perinde ac si ipse praesto Caesar esset , fidem haberent , et rem bene agerent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1186", + "psc_text": "imperatoris religiosissima pietate, quam evidenter apparet ad universalis Ecclesiae firmamentum a Domino praeparatam; ut dum sancto studio pro fide agunt Christiani principes, fidenter pro eorum regno supplicent Domini sacerdotes. Quod ergo necessarium credidit clementissimus imperator, libenter implevi, ut ad omnes fratres, qui Chalcedonensi synodo interfuerunt, scripta dirigerem, quibus placuisse mihi, quae a sanctis fratribus nostris de regula fidei confirmata sunt, demonstrarem: propter eos scilicet, qui ad occasionem velandae perfidiae suae, infirma vel dubia videri volunt statuta concilii, quae nulla sunt consensus mei sententia roborata; cum tamen post reversionem fratrum, quos vice mea miseram, ad Constantinopolitanum episcopum epistolas dederim: ut, si eas publicare voluisset, abunde ex ipsis potuisset agnosci quanto gaudio ea quae de fide synodus sanxerat approbarem. Sed quia in eisdem continebatur quale responsum accepisset ambitio, ignorari voluit quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Unde studeat dilectio tua piissimum principem crebris", + "candidate_score": 0.6654, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_166_168", + "bdc_text": "Quarta deinde et vigesima cum legatus veniret , ab iis episcopis , qui tum ibi erant , obviam omnibus euntibus honorifice acceptus est . Postridie ab utriusque partis proceribus seorsim salutatus , et de re proposita appellatus , benigne respondit , et pollicitus amplissime fuit . Tertia deinde post adventum die , quae sexta iam et vigesima a coeptis Comitiis fuit , convocatis partibus , primum quidem literas et mandata Caesaris exhibuit et legi iussit :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_458", + "psc_text": "3 Adventus habetur: Deinde episcopi legunt quartam et quintam lectionem de epistola S. Leonis papae missa Flaviano episcopo de Incarnatione Domini contra Eutychen haereticum. Idipsum in aliis Italiae Ecclesiis receptum didicimus ex quampluribus mss. Lectionariis aliarum urbium, quae eamdem epistolam aliis atque aliis diebus eodem Adventus tempore exhibent. Ex ms. bibliothecae Regiae Quesnellus collegit (Diss. 1 ad an. 449, n. 9), idem olim factitatum esse in Galliarum Ecclesiis, quod confirmari potest ex Lectionario S. Benigni Divionensis, quo Chiffletius usus est, cum eamdem epistolam edidit in calce operum Vigilii Tapsensis, nec non ex monumentis Gallicanis, quae a P. Martene laudantur De Antiquis monachorum Ritibus, lib. III, c. 2. Ex hujusmodi autem Lectionariis traducta fuit in aliquot collectiones Sermonum S. Leonis, quae ex Lectionariis originem ducunt. 4. Cum Gennadius, c. 70, Leonem inter ecclesiasticos scriptores retulit, hujus tantum epistolae fecit mentionem, eo quod haec super omnia ejus opera vulgatissima esset. Hinc autem", + "candidate_score": 0.664961, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_135_137", + "bdc_text": "Itaque tempus videri ad rem ut veniretur Orare , ut omni cum moderatione partes se praeberent , petere , ut Ferdinandi legatio , quae iam venisset , colloquio adhiberetur . Duas deinde epistolas , unam Caesaris , inscriptam utrique , alteram legati Granvellae , parti tantum alteri inscriptam , adhibuerunt . Iis epistolis excusare moram conabantur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_744", + "psc_text": "ὑμᾶς τὰ τῶν βασιλικῶν γραμμάτων ἐπέσχε δεσμά, 951 ὥσπερ οὖν καὶ τοὺς ἀλλοὺς. Καὶ παρακαλῶ τὴν ὑμετέραν ὁσιότητα, καὶ ἰδεῖν αὐτοὺς πατρικῶς, καὶ τὰς ἀκλινεῖς ὑμῶν ἀκοὰς εὐμενεῖς αὐτοῖς παρασχεῖν, καὶ τὸ συκοφαντούμενον καὶ μάτην πολεμούμενόν μου γῆρας τῆς ὑμετέρας ἀξιῶσαι κηδεμονίας, καὶ πρὸ πάντων τῆς ἐπιβουλευομένης πίστεως παντὶ σθένει φροντίσαι, καὶ φυλάξαι ταῖς ἐκκλησίαις τὸν πατρῷον κλῆρον ἀκήρατον· ἵνα καὶ τὰς ἀντὶ τούτων ἀντιδόσεις δέξηται ὑμῶν ἡ ἁγιότης παρὰ τοῦ μεγαλοδώρου δεσπότου. ADMONITIO IN SEQUENTIS EPISTOLAE FRAGMENTUM. 1. Insigne quod subjicimus epistolae Anatolii fragmentum, ex quo hunc post Flaviani mortem ordinatum discimus, e codice Regio 940 a Cotelerio editum fuit inter Ecclesiae Graecae Monumenta tom. I, pag. 66. Istud Quesnellus secundae Leonis editioni inseruit, praemisitque epistolis 69, 70 et 71, datis mense Julio an. 450, in quibus de ipsius Anatolii ordinatione sermo est. In observationibus autem ad hoc fragmentum affirmat, circa haec tempora (praedictarum scilicet epistolarum Leonis) Flavianum obiisse;", + "candidate_score": 0.664862, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_196_198", + "bdc_text": "Ortus autem novus hic mos ex eo est , quia cum ad publica consilia principes necessario semper venirent , urbes autem , quia causa aut non magna , aut non valde ad se attinens videretur , saepe non venirent , factum est , illorum suffragia ut necessaria , horum ut non necessaria viderentur . Itaque veluti de iure suo cessissent urbes , consiliorum moderationem totam ad se Principes spectare crediderunt . Cum igitur nostri quidem pro se dicere , et legati libertatem retundere , praesides vero et adversarii hunc quidem minime offendere cuperent , nostris autem palam repugnare non possent , et in commune tamen respondendum esse contenderent , facile suffragiorum numero vincebant , tum etiam movebant .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_236", + "psc_text": "Servetur hic ordo sacerdotali concordiae profuturus, ut Ecclesiae Domini concordi, quemadmodum cupimus, consilio construantur, et nullum, insidiante diabolo, aditum possit praebere dissensio, per quam valeat dissipare quae nos magno studio habita cupimus moderatione connectere. CAP. II. Invitati fratres in causis maximis, et quae intra provincias suas finiri nequeant terminandis, si nulla gravi necessitate retinentur, fraternum studium pro Ecclesiae ulilitate non denegent: maxime cum moderatio nostra providerit, ut non frequens, neque pro levibus causis conveniendi 679 necessitas indicatur; et binos ternosve episcopos de singulis provinciis adesse sufficiat, ut leve fiat paucis, quod multis esset onerosum; atque ita efficiatur studio charitatis, ut sacerdotalis tractatus ea quae ad disciplinam possunt ecclesiasticam pertinere, sancto sibi Spiritu revelante constituat. Id enim nos, volentes quorumdam inobedientiam juxta coercitione corrigere, vestra noverit dilectio definisse: ut quisquis superbo animo, cum nulla corporis, vel causae fuerit necessitate detentus, fraternum saepius voluerit vitare conventum, se sciat esse judicandum. CAP. III.", + "candidate_score": 0.664686, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_144_146", + "bdc_text": "Eius epistolae finis voluntatem et studium erga veterem religionem conservandam singulare parti adversariae pollicebatur . Data haec secunda Novembris , reddita vigesima et secunda fuit , palam ipsa quoque quaesitam , non vitatam per Praesides et legatum moram esse arguens . Erat enim de legato minime dubium .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1289", + "psc_text": "in cleri sui episcoporumque Orientalium studium refundit. Gestorum Chalcedonensium confirmatio pontificiae auctoritati reservata traditur. Sanctissimo ac beatissimo coepiscopo papae LEONI ANATOLIUS in Domino salutem. CAP. I. Omne quidem solatium prorsus atque auxilium quod vitae laboriosae curisque vallatae ratio flagitaret, in vestra positum sperans esse beatitudine, totius sarcinam mihi sollicitudinis inde merito leviorem fore credideram; nunc vero cunctis 1262 aliis acrior me pressit anxietas, quam diutina peperit vestrae non solita sanctitatis intermissio litterarum, maxime cum mihi, quae scriptae essent a vobis aliis, ostenderentur epistolae, quae majus facerent doloris augmentum, qui frequentius cuperem potiri vestris affatibus: ut illa vobis obediendo complerem, quae vestris omnifariam perfectissimis sensibus placita videbantur. Nam penitus absit ut eis ego quaecumque mihi fuissent mandata per litteras adversarer. Quia tamen piissimus et Christianissimus princeps, qui consultissimae suae providentiae bono tam res universas regit humanas, quam philosophia divinarum pollet ubique virtutum, cum quibus aemula pietatis zelare non cessat, cum sic", + "candidate_score": 0.664551, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_377_379", + "bdc_text": "sibi vero aut necessitudinem hanc adimeret , aut libere respondendi locum faceret . Post longam decertationem hoc denique legatus a nostris impetravit , ut legato Pontificis , ceu privato homini , omni pontificis mentione omissa , responderetur . In eo igitur responso actae primum pro ista ad pacem hortatione gratiae , tum studium et voluntas erga concordiam declarata , verbis utrunque paucis fuit , omni pontificis mentione praetermissa .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1081", + "psc_text": "fidei et pacis studio retractare cessavimus. Abstineat ergo ab ecclesiasticarum injuria regularum, et illicitos declinet excessus: ne se ab universali Ecclesia, dum inimica paci tentat, abscidat. Quem opto magis irreprehensibiliter agentem diligere, quam in hac praesumptione, quae illum ab omnibus separare poterit, perdurare. Frater autem et coepiscopus meus Lucianus, qui cum filio meo Basilio diacono clementiae vestrae ad me scripta portavit, omni devotione partes susceptae legationis implevit; quia non est aestimandus negotio defuisse, quem potius causa deseruit. Data undecimo kalendas Junii, Herculano clarissimo consule. Τῷ πανενδοξοτάτῳ, καὶ φιλανθρωποτάτῳ υἱῷ Μαρκιανῷ Λέων Ἀρχιεπίσκοπος Ῥώμης. Μεγάλῃ χάριτι ἐλεημοσύνη Θεοῦ πάσηςτῆς καθολικῆς ἐκκλησίας ἐπολυπλασιάσθη χαρά· ὁπότε ἁγίας καὶ ἐνδοξοτάτης τῆς σῆς φιλανθρωπίας 1146 σπουδῇ ὀλεθριωτάτη πλάνη ἐπεσβέσθη, ὥστε τὸν ἡμέτερον κάματον τάχιστα εἰς ἔργον ἐκβῆναι, ᾧτινι τῷ Θεῷ δουλεύων τῇ βασιλικῇ καὶ πίστει καὶ ἐξουσίᾳ ἐβοήθησας. Εἰ γὰρ καὶ ἐν τῇ ἀρετῇ τοῦ ἁγίου πνεύματος μεταξὺ τῶν διχονοιῶν διὰ τοῦ ἀποστολικοῦ θρόνου ἐκδικητέα", + "candidate_score": 0.664459, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_144_146", + "bdc_text": "Eius epistolae finis voluntatem et studium erga veterem religionem conservandam singulare parti adversariae pollicebatur . Data haec secunda Novembris , reddita vigesima et secunda fuit , palam ipsa quoque quaesitam , non vitatam per Praesides et legatum moram esse arguens . Erat enim de legato minime dubium .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1290", + "psc_text": "vestris omnifariam perfectissimis sensibus placita videbantur. Nam penitus absit ut eis ego quaecumque mihi fuissent mandata per litteras adversarer. Quia tamen piissimus et Christianissimus princeps, qui consultissimae suae providentiae bono tam res universas regit humanas, quam philosophia divinarum pollet ubique virtutum, cum quibus aemula pietatis zelare non cessat, cum sic moderatur genus humanum, ut id studio religionis in Deum reddat attentius, vestrae beatitudinis litteras mihi sublegit, ea statim quae continebantur eis ut placita vobis implevi, quod me facere vel communis pacis utilitas, vel quod decuerat hortabatur. CAP. II. Et reverentissimus quidem sacrosanctae Ecclesiae nostrae presbyter Aetius in priore loco atque honore ecclesiastico nobis est restitutus: omne quod episcopi nostri est modeste faciens ipse responsum. Andreas autem, qui non provectus a nobis, sed gradu faciente archidiaconi dignitate fuerat honoratus, ab Ecclesia separatus est, cum his qui contra sanctae memoriae patrem nostrum atque episcopum fuerant Flavianum; qui etiam partis antea perfidissimi fuerant", + "candidate_score": 0.66445, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_144_146", + "bdc_text": "Eius epistolae finis voluntatem et studium erga veterem religionem conservandam singulare parti adversariae pollicebatur . Data haec secunda Novembris , reddita vigesima et secunda fuit , palam ipsa quoque quaesitam , non vitatam per Praesides et legatum moram esse arguens . Erat enim de legato minime dubium .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1269", + "psc_text": "improbari, non otiosum est quod de his quae maxime fuerant curanda reticetur. Praeceptioni itaque pietatis vestrae parere volueram, et litteras dare ad episcopum supradictum, si priores, quas ad illum direxi, vel effectu rerum, vel scriptis ipsius proficere aliquid probavissem. At cum nihil de ambitionis poenitudine voluerit profiteri, nihilque ad haec respondere quae a me sunt scripta curaverit, colloquia quidem mea ab illo suspendi, sed animum, quo illum corrigi et meliorem esse desidero, non mutavi. Proinde, si placet vestrae clementiae, immo, quia id vobis placere cognosco, satisfaciat canonibus, et omnium gratiam sacerdotum pacifica humilitate servaturum se esse rescribat, ambitumque culpabilem se abjecisse significet; ego me illum in eam gratiam spondeo recepturum, ut in omnibus quae sunt Domino placitura consortium ejus amplectar: quoniam illa pax vera, illa charitas erit firma, in qua simul studebimus et catholicam fidem et Nicaenorum canonum decreta servare. Data septimo idus Martii, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus.", + "candidate_score": 0.664174, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_447_449", + "bdc_text": "Novos deinde substitutos crearunt , ac postremum ut sine mora ad colloquium veniretur , postularunt . Decima iam octava Decembris fuit , cum de colloquii conditionibus omnibus omnino transactum videretur , cumque iam nihil quam ipsum superesse colloquium crederetur , novas hic rursum morae causas adversarii excitare , et viam quaerere , quomodo in proximorum Comitiorum diem usque vicinum iam res extraheretur . Nam et contionem publicam avertere sunt conati , et suffragia trium istorum , qui inter ipsos a nobis stabant , praeripere , et privatum colloquium ex publico facere .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1104", + "psc_text": "Nulla sibimet de multiplicatione congregationis synodalia concilia blandiantur, neque trecentis illis decem atque octo episcopis quantumlibet copiosior numerus sacerdotum vel comparare se audeat, vel praeferre; cum tanto divinitus privilegio Nicaena sit synodus consecrata, ut sive per pauciores, sive per plures ecclesiastica judicia celebrentur, omni penitus auctoritate sit vacuum, quidquid ab illorum fuerit constitutione diversum. CAP. III. Nimis ergo haec improba, nimis sunt prava, quae sacratissimis canonibus inveniuntur esse contraria. In totius Ecclesiae perturbationem superba haec tendit elatio, quae ita abuti voluit concilio synodali, ut fratres in fidei tantummodo negotio convocatos, et definitione ejus causae, quae erat curanda, perfunctos, ad consentiendum sibi, aut depravando traduceret, aut terrendo compelleret. Inde enim fratres nostri ab apostolica sede directi, qui vice mea synodo praesidebant, probabiliter atque constanter illicitis ausibus obstiterunt, aperte reclamantes, ne contra instituta Nicaeni concilii, praesumptio reprobae novitatis assurgeret. Nec potest de eorum contradictione dubitari, de quibus in epistola tua etiam ipse", + "candidate_score": 0.663932, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_452_454", + "bdc_text": "Itaque in eam rem sic incubuit is , ut non mediocriter Senatum turbaret prorsus enim , ut in praesentiarum contio tolleretur , agebat . Novum hoc et inexpectatum nostris hominibus , a contionando suos ultro prohibentibus erat . Ut ne enim dicendi vehementia libertateque , quas secum res ubique verbi Dei veritas trahit , adversarii incitarentur , contenti contione publica suos a contionando privatim continuerunt , praesertim cum ea respublica , in qua conventus erat , non dum composita prorsus , factionibus , ut fere multis hodie in locis fit , suis adhuc fluctuans , parem utrique parti copiam populum docendi relinqueret , et hactenus contionatum , nemine interpellante , plus sesquimense fuisset .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_268", + "psc_text": "multas provincias hostilis occupavit irruptio, et executionem legum tempestates interclusere bellorum. Ex quo inter sacerdotes Dei difficiles commeatus et rari coeperunt esse conventus, invenit ob publicam perturbationem secreta perfidia libertatem, et ad multarum mentium subversionem his malis est incitata, quibus debuit esse correcta. Quae vero illic aut quanta pars plebium a contagione pestis hujus aliena est, ubi, sicut dilectio tua indicat, lethali morbo etiam 697 quorumdam sacerdotum corda corrupta sunt; et per quos opprimenda falsitas et defendenda veritas credebatur, per ipsos doctrinae Priscillianae Evangelium subditur Christi, ut ad profanos sensus pietate sanctorum voluminum depravata, sub nominibus prophetarum et apostolorum non hoc praedicetur quod Spiritus sanctus docuit, sed quod diaboli minister inseruit. Quia ergo dilectio tua fideli, quantum potuit, diligentia damnatas olim opiniones sedecim capitulis comprehendit, nos quoque strictim omnia retractamus, ne aliquid harum blasphemiarum aut tolerabile videatur aut dubium. CAP. I. Quam impie de Trinitate personarum in Deo sentiant Priscillianistae.", + "candidate_score": 0.663469, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_238_240", + "bdc_text": "Itaque absurdum videbatur colloquio excludere , et principum ad hoc colloquium legatos et eorum qui in colloquio essent consiliorum omnium socios . Illud autem nullo pacto dissimulandum esse iudicabant , quod ex undenis suffragiis facere suffragia singula niterentur . Nam quamquam illud consentiebant nostri , ut ne suffragiorum multitudine , in colloquio libero sacroque , quicquam diffiniretur , tamen minime faciendum esse iudicabant , ut ne ullius suffragium non annotaretur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_671", + "psc_text": "sicut moris est, omnium sententiis ex libertate prolatis, id tranquillo et aequo constitueretur examine, quod et fidei congrueret, congreret, et errantibus subveniret. In ipso autem judicio non omnes qui convenerant, interfuisse cognovimus. Nam alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro supradicti 913 sacerdotis arbitrio, impiis subscriptionibus captivas manus dederent, et nociturum statui suo scirent, nisi imperata fecissent; talemque ab ipso prolatam esse sententiam, ut dum homo unus impetitur, in omnem Ecclesiam saeviretur. Quod nostri ab apostolica sede directi adeo impium et catholicae fidei contrarium esse viderunt, ut ad consentiendum nulla potuerint oppressione compelli; constanterque in eadem synodo, ut decuit, fuerint potestati, nequaquam id quod constituebatur sedem apostolicam recepturam: quoniam revera omne Christianae fidei sacramentum, quod absit a temporibus vestrae pietatis, exscinditur, nisi hoc scelestissimum facinus, quod cuncta sacrilegia excedit, aboleatur. CAP. II. Quia vero diabolica nequitia subtiliter fallit incantos, et ita quorumdam imprudentiae per similitudinem pietatis illudit, ut pro salubribus", + "candidate_score": 0.663355, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_135_137", + "bdc_text": "Itaque tempus videri ad rem ut veniretur Orare , ut omni cum moderatione partes se praeberent , petere , ut Ferdinandi legatio , quae iam venisset , colloquio adhiberetur . Duas deinde epistolas , unam Caesaris , inscriptam utrique , alteram legati Granvellae , parti tantum alteri inscriptam , adhibuerunt . Iis epistolis excusare moram conabantur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_417", + "psc_text": "Oriente facta fuit, interpretatione, Latinitate donari potuerit. Quidquid vero hac in re probabilius videatur, certe secundum hoc epistolae caput, quod in causa Eutychis potissimum ac necessarium est, et tam antiqua cum Graeca tum Latina versione comprobatur, in suspicionem suppositionis adduci nequit. 6. Restat ut statuamus de tempore. Jam fere omnes post Quesnellum hanc epistolam scriptam censent post mensem maium an. 449, siquidem his verbis cap. 2, ut iis quae a beatissimo papa Romanae civitatis scripta sunt obedienter attendas, indicari putant celebrem Leonis epistolam 28 ad Flavianum datam idibus Junii anni ejusdem, qua de tota Eutychis causa decisum fuit. In eamdem sententiam nos pariter transivimus lib. II Observationum in card. Norisii Opera, c. 7, num. 2. Nunc aliam sententiam inducere cogimur. Omnes enim ex una parte assentiuntur, et S. Petrum Chrysologum his litteris respondere epistolae Eutychis, et Eutychem eodem tempore quo ad Leonem scripsit, etiam ad Chrysologum dedisse litteras, quibus eum", + "candidate_score": 0.663194, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_159_161", + "bdc_text": "Ferdinandi regis legatos , si adhibeantur , caeteri quidem omnes nihil se repugnare dicere , salva modo lege colloquii Hagnoae proposita , eademque nostris libertate permissa , quos ipsos quoque spectatum huc ad futuros verisimile esset . Saxones vero , regem se Ferdinandum legitime electum non agnoscere , testabantur . Ad haec partium responsa paucis Praesides moderatum utriusque partis ingressum laudabant , magnam sibi spem affulsisse ostendebant , si caetera eodem deinde modo fierent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_670", + "psc_text": "sanctam synodum, vel ad Flavianum episcopum detulerunt, episcoporum publicari auribus Alexandrinus permisisset antistes, ita manifestatione purissimae fidei, quam divinitus inspiratam et accepimus, et tenemus, omnium concertationum strepitus quievisset, ut nec imperitia ultra desiperet, nec occasionem nocendi aemulatio reperiret. Sed dum privatae causae religionis exercentur obtentu, commissum est impietate paucorum, quod universam Ecclesiam vulneraret. Comperimus enim, non incerto nuntio, sed fidelissimo rerum, quae gestae sunt, narratore Hilaro diacono nostro, qui vix, ne subscribere per vim cogeretur, effugit, convenisse ad synodum plurimos sacerdotes, quorum utique frequentia consultationi et judicio profuisset, si is qui sibi locum principem vindicabat, sacerdotalem moderationem custodire voluisset; ut, sicut moris est, omnium sententiis ex libertate prolatis, id tranquillo et aequo constitueretur examine, quod et fidei congrueret, congreret, et errantibus subveniret. In ipso autem judicio non omnes qui convenerant, interfuisse cognovimus. Nam alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro supradicti 913 sacerdotis arbitrio, impiis subscriptionibus captivas manus dederent, et", + "candidate_score": 0.663171, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_294_296", + "bdc_text": "Et hunc quidem in modum ordinata utraque acies et ad pugnam instituta fuit . Hoc nostrorum hominum super propositos articulos responso vigesima octava Novembris dato , in quo nihil nisi non tolerabile reiiciebatur , nihil nisi necessarium postulabatur , et notariis deinde in conspectum adductis , et doctrinae nostrae confessione oblata , et nostrarum denique copiarum catalogo et ordine exhibito , et protestatione de superiorum Comitiorum pactionumque iure facta , cum nihil iam amplius quam congressus expectaretur , longe spem et expectationem nostram praesidum responsum fefellit . Id propositum altera Decembris die est , fuit autem huiusmodi :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_618", + "psc_text": "Data duodecimo kalendas Julii, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. 886 EPISTOLA XXXVII. AD THEODOSIUM AUGUSTUM. SYNOPSIS. Fidei et confessionis unitatem esse servandum. Legatos ad synodum Ephesinam missos, ad quam ut se conferret, necessitas non sinit. LEO THEODOSIO Augusto. Acceptis clementiae vestrae litteris, multum universali Ecclesiae gaudendum esse perspexi, quod christianam fidem, qua divina Trinitas honoratur et colitur, in nullo dissimilem, in nullo vultis esse discordem. Quid enim rebus humanis ad exorandam misericordiam Dei efficacius suffragetur, quam si una gratiarum actio, et unius confessionis sacrificium majestati ejus ab omnibus offeratur? In quo sacerdotum et cunctorum fidelium ita demum erit plena devotio, si in his quae per unicam Dei Filium Deum Verbum pro nostra redemptione sunt gesta, nihil aliud sentiatur, quam quod ipse de se et praedicari jussit et credi. Unde quamvis ad diem, quem concilio episcopali pietas vestra constituit, 887 occurrere me ratio nulla permittat; cum nec aliqua ex hoc", + "candidate_score": 0.663053, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_137_139", + "bdc_text": "Iis epistolis excusare moram conabantur . In Caesaris epistola ostendebatur , Granvellam ad haec comitia destinatum , negotiis subitis impeditum esse , Caesarem orare , ut si ille in tempore non adesset , res tanta ne differreretur , nec sumptus frustra fierent , sed colloquio praefecti praesides pergerent , et illum ne expectarent . Data haec duodecimo Octobris cum esset , et reddenda sub primam colloquii diem fuisset , reddita vix tandem vigesima secunda est , viginti et duobus diebus per Praesides retenta , et serius , quam oportebat , partibus proposita .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1288", + "psc_text": "epistolae exempla monstrabunt. CAP. II. De futuro Paschate, ut saepe jam scripsi, esto sollicitus. et clementissimo principi meo nomine opportunius intimato, ut quid sibi rescriptum sit faciat certiorem, quoniam imminent dies ut nosse possimus quem diem Formatis ascribere debeamus, et omnium ex hac parte suspicio evidentius possit absolvi. Data VI idus Martii, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus. 1261 EPISTOLA CXXXII. ANATOLII EPISCOPI CONSTANTINOPOLITANI AD LEONEM PAPAM. SYNOPSIS. I. De intermisso litterarum commercio amice conqueritur. Debitam pontifici obedientiam ostendit. --II. Aetium restitutum esse, Andream vero depositum scribit. --III. Litteris sancti pontificis recreari peroptat. --IV. Ambitionis culpam a se amolitur, eamque in cleri sui episcoporumque Orientalium studium refundit. Gestorum Chalcedonensium confirmatio pontificiae auctoritati reservata traditur. Sanctissimo ac beatissimo coepiscopo papae LEONI ANATOLIUS in Domino salutem. CAP. I. Omne quidem solatium prorsus atque auxilium quod vitae laboriosae curisque vallatae ratio flagitaret, in vestra positum sperans esse beatitudine, totius sarcinam mihi sollicitudinis inde", + "candidate_score": 0.662899, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_166_168", + "bdc_text": "Quarta deinde et vigesima cum legatus veniret , ab iis episcopis , qui tum ibi erant , obviam omnibus euntibus honorifice acceptus est . Postridie ab utriusque partis proceribus seorsim salutatus , et de re proposita appellatus , benigne respondit , et pollicitus amplissime fuit . Tertia deinde post adventum die , quae sexta iam et vigesima a coeptis Comitiis fuit , convocatis partibus , primum quidem literas et mandata Caesaris exhibuit et legi iussit :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_591", + "psc_text": "Leonem acceptis primis Flaviani litteris cum gestis synodi Constantinopolitanae consilium cepisse mittendi legatos quatuor in Orientem, qui rem totam Constantinopoli componerent. Ad hunc unice finem scriptas primum credit epistolas plures, quae 13 Junii datae nunc leguntur. Solas autem duas nominat, scilicet epist. 28 ad Flavianum, et 32 ad archimandritas Constantinopolitanos, in quibus reapse nihil de synodo habetur, sed de fidei tantum causa per legatos curanda. Addit porro: At antequam legati profecti essent, acceptae sunt a Leone Theodosii litterae, quibus de indicta synodo monebatur; statimque iidem legati, qui ad fidei negotium cum Flaviano tractandum destinati erant, ad synodum directi sunt, eorumque tardata profectio, quo novis litteris scribendis tempus daretur, vel prioribus amplificandis; et in his de concilio fit mentio. Hac autem de causa et anterioribus et ultimis litteris eamdem chronicam notationem idibus Junii affixam innuit. 3. Nemini tamen haec satisfacere poterunt. Primo enim Flaviani litteras cum gestis Constantinopolitanae synodi a Leone", + "candidate_score": 0.662634, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_135_137", + "bdc_text": "Itaque tempus videri ad rem ut veniretur Orare , ut omni cum moderatione partes se praeberent , petere , ut Ferdinandi legatio , quae iam venisset , colloquio adhiberetur . Duas deinde epistolas , unam Caesaris , inscriptam utrique , alteram legati Granvellae , parti tantum alteri inscriptam , adhibuerunt . Iis epistolis excusare moram conabantur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_406", + "psc_text": "cognitis judicari. Ad praedictum autem episcopum litteras dedi, quibus mihi displicere cognosceret quod ea quae in tanta causa gesta fuerant etiam nunc silentio detineret, cum studere debuerit primitus nobis cuncta reserare: quem credimus vel post admonitionem omnia ad nostram notitiam relaturum; ut in lucem ductis his quae adhuc videntur occulta, id quod evangelicae et apostolicae doctrinae convenit judicetur. Data XII kalendarum Martii, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN SEQUENTEM EPISTOLAM. 1. Duae litterarum S. Petri Chrysologi ad Eutychem Latinae editiones prodiere: altera, quae unicum seu primum tantum caput exhibet; altera, quae duo capitula complectitur. Quesnellus cum hanc prolixiorem epistolam et editionem genuinam haberet, quonam fato illa decurtata et non potius haec integra inserta fuerit in Vulgatis S. Leonis editionibus, se non assequi in notis professus est. Ex codicibus autem, qui eam fere decurtatam praeferunt, magna inter eruditos exstitit dubitatio, num secundum caput sincerum, an supposititium sit. Omnis autem", + "candidate_score": 0.662597, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_106_108", + "bdc_text": "Item , an errare Papa possit in fide : an , si non divino tantum iure Romanus episcopus summus sit , aliqua ei obedientia debeatur . An presbyteri et episcopi gradus iure divino sic dividantur , ut hi ius ordinationis teneant .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_24", + "psc_text": "haereticis sive schismaticis similiter receptis. Num vero quibus suus gradus per dispensationem concedebatur, permitteretur etiam ut ad altiorem ascenderent, canon Nicaenus satis videtur innuere: Sic in clero maneant, et dein in eodem ordine permaneant. Certe enim non permanent in eodem ordine, qui ad altiorem ascendunt. Sed hunc canonem uti non satis manifestum omittamus. Cum vero caetera testimonia de aliis in suo gradu receptis similiter loquantur, nihil est quod ex una dispensatione aliam etiam ampliorem colligamus. 17. Hanc sane disciplinam, ut qui reciperentur in suum gradum, ad altiorem non ascenderent, in Occidente, vel saltem in Italia et apud Romanam Ecclesiam viguisse, patet ex decreto quo S. Ambrosius in causa Dictinii, qui a Priscillianistis ad Catholicos redierat, statuit bono pacis locum tenere presbyterii, non accipere honoris augmentum: uti testantur Patres synodi Toletanae an. 400, qui proinde conquesti sunt eum nihilominus a Symposio ad episcopatum fuisse promotum; quod tamen ea excusatione purgatum fuit,", + "candidate_score": 0.662571, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_106_108", + "bdc_text": "Item , an errare Papa possit in fide : an , si non divino tantum iure Romanus episcopus summus sit , aliqua ei obedientia debeatur . An presbyteri et episcopi gradus iure divino sic dividantur , ut hi ius ordinationis teneant .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_205", + "psc_text": "qui non meruit ordinari? Sicut enim boni operis sibi comparat fructum qui rectum tenet in eligendo sacerdote judicium, ita gravi semetipsum afficit damno qui in suum collegium assumit indignum. Non ergo in cujusquam persona praetermittendum est quod institutis generalibus continetur, nec putandus est honor ille legitimus qui fuerit contra divinae legis praecepta collatus. CAP. III. Dicente enim Apostolo ut inter alias electionis regulas is episcopus ordinetur quem unius uxoris virum fuisse aut esse constiterit (I Timoth. III, 2), tam sacrata semper habita est ista praeceptio, ut etiam de muliere sacerdotis eligendi eadem intelligeretur servanda conditio; ne forte illa, priusquam in matrimonium ejus veniret, qui aliam non habuisset uxorem, alterius viri esset experta conjugium. Quis igitur tolerare audeat quod in tanti sacramenti perpetratur injuriam, cum huic magno venerandoque mysterio nec divinae quidem legis statuta defuerint, quibus evidenter est definitum ut virginem sacerdos accipiat uxorem (Levit. XXI, 13 et 14; Ezech. XLIV,", + "candidate_score": 0.662473, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_454", + "bdc_text": "Ut ne enim dicendi vehementia libertateque , quas secum res ubique verbi Dei veritas trahit , adversarii incitarentur , contenti contione publica suos a contionando privatim continuerunt , praesertim cum ea respublica , in qua conventus erat , non dum composita prorsus , factionibus , ut fere multis hodie in locis fit , suis adhuc fluctuans , parem utrique parti copiam populum docendi relinqueret , et hactenus contionatum , nemine interpellante , plus sesquimense fuisset .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_268", + "psc_text": "multas provincias hostilis occupavit irruptio, et executionem legum tempestates interclusere bellorum. Ex quo inter sacerdotes Dei difficiles commeatus et rari coeperunt esse conventus, invenit ob publicam perturbationem secreta perfidia libertatem, et ad multarum mentium subversionem his malis est incitata, quibus debuit esse correcta. Quae vero illic aut quanta pars plebium a contagione pestis hujus aliena est, ubi, sicut dilectio tua indicat, lethali morbo etiam 697 quorumdam sacerdotum corda corrupta sunt; et per quos opprimenda falsitas et defendenda veritas credebatur, per ipsos doctrinae Priscillianae Evangelium subditur Christi, ut ad profanos sensus pietate sanctorum voluminum depravata, sub nominibus prophetarum et apostolorum non hoc praedicetur quod Spiritus sanctus docuit, sed quod diaboli minister inseruit. Quia ergo dilectio tua fideli, quantum potuit, diligentia damnatas olim opiniones sedecim capitulis comprehendit, nos quoque strictim omnia retractamus, ne aliquid harum blasphemiarum aut tolerabile videatur aut dubium. CAP. I. Quam impie de Trinitate personarum in Deo sentiant Priscillianistae.", + "candidate_score": 0.662168, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_432_434", + "bdc_text": "Easdem postulationes causasque , cum apud legatum Caesaris eodem die exposuissent nostri , legatus actorum copiam ideo partibus non necessariam esse iudicabat , quoniam liberum colloquium hoc et extra diffinitionis periculum esset , deinde videri intutum putabat , ut partibus committeretur . Edi enim sine ingenti multorum offendiculo non posse , omnem hanc turbam natam ex incerta librorum editione fuisse . Caesarem ipsum si quid utile in editione esset , bono publico consulturum esse .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_172", + "psc_text": "Quesnellus sollicitus de corrigendis ex fide codicum vulgatae S. Leonis editionis erroribus, hanc impressam editionem, quae nullis mss. nititur, repudiavit. Cum vero in ipsis codicibus tantam varietatem perspiceret, nec unum codicem nancisci potuisset, qui aptum omnia conciliandi modum suggereret; primam editionis rationem, quam in antiquioribus collectionibus, et mss. descriptam vidit, retinendam et vindicandam putavit. Secundam vero rationem editionis Hadrianeae eo libentius rejecit, quod in ea nonnullae Romanae sedis praerogativae praeferantur, in quas cum non bene esset animatus, apertam interpolationem, pluresque imposturae gradus in ejus editionis, ut vocat, additamentis videre sibi visus est, quos in notis latissime exposuit. 6. Qui vero non perinde in Romanorum pontificum privilegia infensi, etsi Gallicanis principiis imbuti, Quesnelli notas ad calculos revocarunt, approbandam quidem censuerunt editionem decurtatam primae formae, at non idcirco repudianda credidere Hadrianeae editionis additamenta, nec efficacia et convincentia existimarunt quae contra haec a Quesnello afferuntur. Inter hos Stephanus Baluzius, tom. II Capitularium pag.", + "candidate_score": 0.662166, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_215_217", + "bdc_text": "ut ab Hagnoica forma in colloquio ne discederetur , in qua cautum esset , ne extra bis ter undenos in colloquium quisquam reciperetur , neque aequum videri , quod idem sibi suisque licere quisquam postulet , quod Regi Ferdinando permitteretur : non enim decere Principem eum ab hac disputatione excludi , qui eius instituendae autor fuisset : ut ne singuli singula , sed ut undeni singula suffragia constituerent , utque numerus personarum non ad multitudinem , sed ad certitudinem suffragiorum spectaret :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_930", + "psc_text": "constat agitatum; quodque vestra clementia amore veritatis catholicis adfutura, aliud statuendo cassavit, gloriosissime imperator. CAP. II. Unde per ipsum Dominum nostrum Jesum Christum, qui regni vestri est auctor et rector, obtestor et obsecro clementiam vestram ut in praesenti synodo fidem quam beati Patres nostri ab apostolis sibi traditam praedicarunt, non patiamini quasi dubiam retractari; et quae olim majorum sunt auctoritate damnata, redivivis non permittatis conatibus excitari; illudque potius jubeatis ut antiquae Nicaenae synodi constituta, remota haereticorum interpretatione, permaneant. Nec me quoque, ut voluit vestra clementia, ab illo credatis abesse concilio, cum in his fratribus quos direxi, id est Paschasino et Lucentio episcopis, 1065 Bonifacio et Basilio presbyteris, sed et in fratre meo Juliano, quem eorum volui esse participem, etiam mea sit aestimanda praesentia. Quos, auxiliante Christo, ita acturos esse confido, ut ea quae Domino nostro placeant, decernantur, accedente pietatis vestrae studio, quod et paci prosit, et religioni, et custodiae veritatis.", + "candidate_score": 0.661918, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_136_138", + "bdc_text": "Duas deinde epistolas , unam Caesaris , inscriptam utrique , alteram legati Granvellae , parti tantum alteri inscriptam , adhibuerunt . Iis epistolis excusare moram conabantur . In Caesaris epistola ostendebatur , Granvellam ad haec comitia destinatum , negotiis subitis impeditum esse , Caesarem orare , ut si ille in tempore non adesset , res tanta ne differreretur , nec sumptus frustra fierent , sed colloquio praefecti praesides pergerent , et illum ne expectarent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO In duas epistolas sequentes, I et II, ubi etiam de epistola XVIII. 1. De duabus epistolis 1 ad Aquileiensem episcopum, et 2 ad Septimum Altinensem, quae ex ipso argumento simul jungendae sunt, agi non potest, nisi quaedam dicantur etiam de epistola 18 ad Januarium, quae ob excitatas controversias non exiguum cum illis nexum habere videtur. Ita haec prima admonitio tribus epistolis lucem afferet. 2. Postquam Card. Norisius in Pelagianae Historiae lib. II c. 12 duabus columnis, e regione edens duas Leonis epistolas ad Septimum, atque Januarium, palam fecit utrasque esse ejusdem exempli, de alterutra dubitari coepit. Quesnellus prolixa observatione epistolam ad Septimum suppositionis accusavit, et imposturae auctorem credidit Isidorum Mercatorem. E contra Josephus Antelmius dissert. 4 de veris Operibus S. Leonis Magni hanc epistolam genuinam propugnans, illam ad Januarium commentitiam contendit. Aliquot subinde epistolae editae sunt ab utroque, quibus suam quisque sententiam vindicare studuit. Pagius in Critica ad an.", + "candidate_score": 0.66184, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_634_636", + "bdc_text": "Dum haec igitur decima octava Januarii fiunt , allatum subito mandatum Caesaris est , ad proxima Ratisponae Comitia omnes festinare iubens . Itaque legatus ipse prorsus iam et disputatione , et sententiarum istarum conformatione missa , tantumque mandato partibus reddito , primus omnium summa cum celeritate , postridie eius diei ubi satis illuxit , abibat . Eodem die , quae Januarii decima nona fuit , omni congressu publico ab utrisque partibus omisso , in abitum unusquisque sese comparabat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1294", + "psc_text": "URBIS EPISCOPUM. De Ratione Paschalis. Domino meo dilectissimo fratri et consacerdoti LEONI PROTERIUS in Domino salutem. CAP. I. Piissimus et fidelissimus imperator noster Marcianus litteris ad nos nuper venerabilibus usus est, quibus asseruit aestimare quosdam non diligenter ascriptam diem festi paschalis, quae per octavam Indictionem futuram, Deo praestante, celebranda est. Verumtamen non velut a se commotus hoc indicavit, sed quia scripta tuae sanctitatis acceperit, et praecipiebat oportere nos causam diligenter inquirere adhibita nimis tenuissima scrutatione, quae multum sollicitudinis ac studii contineret. Quapropter negligendum non fuit quominus statim negotium ventilarem; quando ex illo jam tempore, quo commonitorium tuae venerationis accepi, plurimam curam rei hujus habuerim, nunc legales libros inspiciens, nunc antiquorum doctorum 1265 instituta contingens, ex quibus possibile est hujusmodi computum investigare solertius. Sumens etiam et centenalem cursum Paschae descriptum a beatissimo patre et episcopo nostro Theophilo, omnemque percurrens, ita reperi diligenter integreque compositum, ut quicumque ille sit, auctoritatem scripturae hujus", + "candidate_score": 0.66181, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_136_138", + "bdc_text": "Duas deinde epistolas , unam Caesaris , inscriptam utrique , alteram legati Granvellae , parti tantum alteri inscriptam , adhibuerunt . Iis epistolis excusare moram conabantur . In Caesaris epistola ostendebatur , Granvellam ad haec comitia destinatum , negotiis subitis impeditum esse , Caesarem orare , ut si ille in tempore non adesset , res tanta ne differreretur , nec sumptus frustra fierent , sed colloquio praefecti praesides pergerent , et illum ne expectarent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_72", + "psc_text": "Leonem duas saltem scripsisse epistolas, alteram ad Cyrillum episcopum Alexandrinum, ad Paschasinum episcopum Lilybetanum alteram, ex Paschasini litteris manifestum est. Sed utraeque injuria temporum intercidere. Solam Paschasini responsionem superesse existimatum fuit; ac propterea eam unam Quesnellus edidit. At ejus quoque epistolae, quam Cyrillum, Leoni reddidisse idem Paschasinus testatur, non exiguum fragmentum ad nos transmissum credimus; quod ut statuatur, nonnulla observanda sunt. 2. Eam nimirum Cyrilli epistolam de Paschate Africani concilii Patribus traditam, quam Dionysius Exiguus suae collectioni integram inseruerat num. 135, ex Sirmondi schedis cum longiori additione ediderant primum Petavius tom. II De Doctrina temporum, in fine, ac dein Bucherius in Commentario ad Canonem paschalem Victorii, cap. 1, pag. 72. Duae vero in ea quam Petavius et Bucherius ediderunt partes distinguendae, nimirum ipsa Cyrilli epistola ad Africanos, quae legitur correctior apud Dionysium; et ejus additio, quae ad aliam ejusdem Cyrilli epistolam pertinet. Has quidem duas distinctasque Cyrilli epistolas cum imperitus", + "candidate_score": 0.661723, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_221", + "bdc_text": "ut articuli , quibus de disputari nos vellemus , in ordinem redacti ac descripti praesidibus traderentur non paradoxi , sed Christiani , et ad concordiam apti :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_236", + "psc_text": "Servetur hic ordo sacerdotali concordiae profuturus, ut Ecclesiae Domini concordi, quemadmodum cupimus, consilio construantur, et nullum, insidiante diabolo, aditum possit praebere dissensio, per quam valeat dissipare quae nos magno studio habita cupimus moderatione connectere. CAP. II. Invitati fratres in causis maximis, et quae intra provincias suas finiri nequeant terminandis, si nulla gravi necessitate retinentur, fraternum studium pro Ecclesiae ulilitate non denegent: maxime cum moderatio nostra providerit, ut non frequens, neque pro levibus causis conveniendi 679 necessitas indicatur; et binos ternosve episcopos de singulis provinciis adesse sufficiat, ut leve fiat paucis, quod multis esset onerosum; atque ita efficiatur studio charitatis, ut sacerdotalis tractatus ea quae ad disciplinam possunt ecclesiasticam pertinere, sancto sibi Spiritu revelante constituat. Id enim nos, volentes quorumdam inobedientiam juxta coercitione corrigere, vestra noverit dilectio definisse: ut quisquis superbo animo, cum nulla corporis, vel causae fuerit necessitate detentus, fraternum saepius voluerit vitare conventum, se sciat esse judicandum. CAP. III.", + "candidate_score": 0.661677, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_100_102", + "bdc_text": "His de rebus prima disputatio fuit . De Missa , altera , in qua duabus de rebus , operis eius applicatione et corporis Christi sacrificatione adversus Scholarum sententiam est actum . Tertia de votis monasticis et cultu electitio .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1247", + "psc_text": "actiones; ea ipsa tamen, quae inseparabiliter facta sunt, nulla permixtione confundimus; sed quid cujus formae sit, ex operum qualitate sentimus. Nec divina enim humanis praejudicant, nec humana divinis, cum ita in idipsum utraque concurrant, ut in eis nec proprietas absumatur, nec persona geminetur. Dicant igitur isti phantasmatici Christiani, quae substantia Salvatoris affixa sit ligno, quae jacuerit in sepulcro, et revoluto monumenti lapide, quae tertio die caro surrexerit; vel quale corpus Jesus discipulorum visui, clausis ad eos ostiis ingressus intulerit: cum ad abigendam cernentium diffidentiam, inspici oculis digitisque tractari patentes adhuc fixuras clavorum, et recens compuncti lateris vulnus exigeret (Joan. XX). At si in tanta luce veritatis tenebras suas haeretica obduratio non relinquit, ostendant unde sibi spem vitae polliceantur aeternae, ad quam nis per mediatorem Dei et hominum, hominem Jesum Christum, non potest perveniri. Non enim est aliud nomen datum hominibus sub coelo, in quo oporteat 1241 salvos fieri (Act. IV,", + "candidate_score": 0.6616, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_166_168", + "bdc_text": "Quarta deinde et vigesima cum legatus veniret , ab iis episcopis , qui tum ibi erant , obviam omnibus euntibus honorifice acceptus est . Postridie ab utriusque partis proceribus seorsim salutatus , et de re proposita appellatus , benigne respondit , et pollicitus amplissime fuit . Tertia deinde post adventum die , quae sexta iam et vigesima a coeptis Comitiis fuit , convocatis partibus , primum quidem literas et mandata Caesaris exhibuit et legi iussit :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_455", + "psc_text": "Chrysologus apostolicae auctoritatis callentissimus, observandum ac tenendum praedixerat epist. 25. Nihil pro apostolicarum definitionum auctoritate illustrius hoc totius Ecclesiae ac generalis synodi testimonio, quod Petrum in successoribus viventem et loquentem agnoscit. In Romana synodo sub Gelasio pronuntiatum fuit anathema, Si quispiam de hujus epistolae textu usque ad unum iota disputaverit, et non eam in omnibus venerabiliter receperit (Tom. V Concil. Ven. edit. pag. 387) . Et S. Gregorius, lib. VI, epist. 2: Si quis contra harum quatuor synodorum fidem, et contra sanctae memoriae Leonis papae tomum atque definitionem aliquid umquam loqui praesumit, anathema sit. 2. Hinc in fidei professionibus nihil frequentius quam post generalia concilia hujus epistolae doctrinam profiteri. Apud Orientales, ubi Eutychis haeresis turbas excitaverat, haec consuetudo primum inducta, ut liquet inter caetera ex aliquot epistolis Hormisdae, ex epistola Petri diaconi ad Fulgentium, et ex concilio Apamensi an. 535. Idem mos etiam ad Occidentales transivit, et diu etiam obtinuit.", + "candidate_score": 0.661541, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_294_296", + "bdc_text": "Et hunc quidem in modum ordinata utraque acies et ad pugnam instituta fuit . Hoc nostrorum hominum super propositos articulos responso vigesima octava Novembris dato , in quo nihil nisi non tolerabile reiiciebatur , nihil nisi necessarium postulabatur , et notariis deinde in conspectum adductis , et doctrinae nostrae confessione oblata , et nostrarum denique copiarum catalogo et ordine exhibito , et protestatione de superiorum Comitiorum pactionumque iure facta , cum nihil iam amplius quam congressus expectaretur , longe spem et expectationem nostram praesidum responsum fefellit . Id propositum altera Decembris die est , fuit autem huiusmodi :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1104", + "psc_text": "Nulla sibimet de multiplicatione congregationis synodalia concilia blandiantur, neque trecentis illis decem atque octo episcopis quantumlibet copiosior numerus sacerdotum vel comparare se audeat, vel praeferre; cum tanto divinitus privilegio Nicaena sit synodus consecrata, ut sive per pauciores, sive per plures ecclesiastica judicia celebrentur, omni penitus auctoritate sit vacuum, quidquid ab illorum fuerit constitutione diversum. CAP. III. Nimis ergo haec improba, nimis sunt prava, quae sacratissimis canonibus inveniuntur esse contraria. In totius Ecclesiae perturbationem superba haec tendit elatio, quae ita abuti voluit concilio synodali, ut fratres in fidei tantummodo negotio convocatos, et definitione ejus causae, quae erat curanda, perfunctos, ad consentiendum sibi, aut depravando traduceret, aut terrendo compelleret. Inde enim fratres nostri ab apostolica sede directi, qui vice mea synodo praesidebant, probabiliter atque constanter illicitis ausibus obstiterunt, aperte reclamantes, ne contra instituta Nicaeni concilii, praesumptio reprobae novitatis assurgeret. Nec potest de eorum contradictione dubitari, de quibus in epistola tua etiam ipse", + "candidate_score": 0.661402, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_157_159", + "bdc_text": "sed omnibus superioris temporis protestationibus salvis . De colloquendi modo ubi propositum fuisset , perhumaniter omnia facturos polliceri . Ferdinandi regis legatos , si adhibeantur , caeteri quidem omnes nihil se repugnare dicere , salva modo lege colloquii Hagnoae proposita , eademque nostris libertate permissa , quos ipsos quoque spectatum huc ad futuros verisimile esset .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_454", + "psc_text": "Flavianus etiam monuerat (Epist. 26), cum etiam sine concilio, et antequam haberetur synodus Chalcedonensis, tota Ecclesia illam susceperit, eidemque episcopi suas subscriptiones apposuerint, non ut vim et auctoritatem illi adjicerent, sed ut se catholicos probarent, et ne, si renuerent, haeretici haberentur. Jam enim vulgatum fuerat, quod postea omnes reverendissimi episcopi clamaverunt in Chalcedonensi, act. 4, pag. 1403: Qui non consentit epistolae sanctissimi episcopi Leonis, haereticus est. Porro in eodem concilio, quo Ephesini latrocinii gesta rescindenda erant, maximis cum laudibus suscepta fuit act. 2 et 4, eoque honore habita ac si ab ipso Petro edita fuisset: quod et antequam ederetur, Petrus Chrysologus apostolicae auctoritatis callentissimus, observandum ac tenendum praedixerat epist. 25. Nihil pro apostolicarum definitionum auctoritate illustrius hoc totius Ecclesiae ac generalis synodi testimonio, quod Petrum in successoribus viventem et loquentem agnoscit. In Romana synodo sub Gelasio pronuntiatum fuit anathema, Si quispiam de hujus epistolae textu usque ad unum iota disputaverit,", + "candidate_score": 0.661243, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_136_138", + "bdc_text": "Duas deinde epistolas , unam Caesaris , inscriptam utrique , alteram legati Granvellae , parti tantum alteri inscriptam , adhibuerunt . Iis epistolis excusare moram conabantur . In Caesaris epistola ostendebatur , Granvellam ad haec comitia destinatum , negotiis subitis impeditum esse , Caesarem orare , ut si ille in tempore non adesset , res tanta ne differreretur , nec sumptus frustra fierent , sed colloquio praefecti praesides pergerent , et illum ne expectarent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1369", + "psc_text": "ita haereticorum impudentiae restitistis ut profiteremini in totius mundi pacem Chalcedonensis synodi vos esse custodes. Quod cum ex vestrae fidei sententia saluberrime definitum sit, quanto studiosius universali Ecclesiae est conferendum, ut tranquillitas fidei Christianae etiam vestro prosit imperio, nec improbitas haeretica in aliquo de suo molimine glorietur! Cujus pertinax et insidiosa contentio illico conquiescit, si imperiali potestate frenetur. Data kalendis Septembris, Constantino et Rufo viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN DUAS SEQUENTES EPISTOLAS 1. Quesnellus in codice Grimanico duas sequentes epistolas distinctas reperit, alteram Basilio Antiocheno, alteram Euxitheo Thessalonicensi et Juvenali Jerosolymitano inscriptam. In codice vero Ratisponensi una tantum profertur, sed cum inscriptione: Leo episcopus Basilio, Juvenali, Euxitheo, Petro, et Lucae episcopis. Hi duo postremi, ut ex codice encyclio discimus, sunt Petrus Corinthius et Lucas Dyrrachenus, ad quos pariter eamdem epistolam directam agnoscimus. Post primam periodum solius Basilii Antiocheni propriam, in eodem codice notatur: Usque huc Basilio; ex quo monemur, sequentia,", + "candidate_score": 0.661229, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_139_141", + "bdc_text": "Data haec duodecimo Octobris cum esset , et reddenda sub primam colloquii diem fuisset , reddita vix tandem vigesima secunda est , viginti et duobus diebus per Praesides retenta , et serius , quam oportebat , partibus proposita . Itaque qua re se excusare volebant Praesides , eadem palam se in suspitionem iniectae morae vocabant . Granvella vero in sua ad adversarios epistola , primum quaerebatur , quod exclusus negotiis adesse rei tantae in tempore non potuisset , cum id maxime et celeritate itinerum , et summo confidendorum negotiorum studio conatus esset .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1288", + "psc_text": "epistolae exempla monstrabunt. CAP. II. De futuro Paschate, ut saepe jam scripsi, esto sollicitus. et clementissimo principi meo nomine opportunius intimato, ut quid sibi rescriptum sit faciat certiorem, quoniam imminent dies ut nosse possimus quem diem Formatis ascribere debeamus, et omnium ex hac parte suspicio evidentius possit absolvi. Data VI idus Martii, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus. 1261 EPISTOLA CXXXII. ANATOLII EPISCOPI CONSTANTINOPOLITANI AD LEONEM PAPAM. SYNOPSIS. I. De intermisso litterarum commercio amice conqueritur. Debitam pontifici obedientiam ostendit. --II. Aetium restitutum esse, Andream vero depositum scribit. --III. Litteris sancti pontificis recreari peroptat. --IV. Ambitionis culpam a se amolitur, eamque in cleri sui episcoporumque Orientalium studium refundit. Gestorum Chalcedonensium confirmatio pontificiae auctoritati reservata traditur. Sanctissimo ac beatissimo coepiscopo papae LEONI ANATOLIUS in Domino salutem. CAP. I. Omne quidem solatium prorsus atque auxilium quod vitae laboriosae curisque vallatae ratio flagitaret, in vestra positum sperans esse beatitudine, totius sarcinam mihi sollicitudinis inde", + "candidate_score": 0.661202, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_313_315", + "bdc_text": "De Ferdinando vero nunquam pugnasse , de substitutis autem ut colloquio interessent , minime debere mirum videri , quos et ob descriptionem actorum , et ob legationis munus verum omnium conscios fieri oportere . Iuramenti formam , qualiter notariis proponeretur , et qualiter utraque pars in eam convenisset , ita se recipere . Quod plures quam undecim in sua ordinatione status numerentur , nulla fraude factum esse .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_670", + "psc_text": "sanctam synodum, vel ad Flavianum episcopum detulerunt, episcoporum publicari auribus Alexandrinus permisisset antistes, ita manifestatione purissimae fidei, quam divinitus inspiratam et accepimus, et tenemus, omnium concertationum strepitus quievisset, ut nec imperitia ultra desiperet, nec occasionem nocendi aemulatio reperiret. Sed dum privatae causae religionis exercentur obtentu, commissum est impietate paucorum, quod universam Ecclesiam vulneraret. Comperimus enim, non incerto nuntio, sed fidelissimo rerum, quae gestae sunt, narratore Hilaro diacono nostro, qui vix, ne subscribere per vim cogeretur, effugit, convenisse ad synodum plurimos sacerdotes, quorum utique frequentia consultationi et judicio profuisset, si is qui sibi locum principem vindicabat, sacerdotalem moderationem custodire voluisset; ut, sicut moris est, omnium sententiis ex libertate prolatis, id tranquillo et aequo constitueretur examine, quod et fidei congrueret, congreret, et errantibus subveniret. In ipso autem judicio non omnes qui convenerant, interfuisse cognovimus. Nam alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro supradicti 913 sacerdotis arbitrio, impiis subscriptionibus captivas manus dederent, et", + "candidate_score": 0.661048, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_197_199", + "bdc_text": "Itaque veluti de iure suo cessissent urbes , consiliorum moderationem totam ad se Principes spectare crediderunt . Cum igitur nostri quidem pro se dicere , et legati libertatem retundere , praesides vero et adversarii hunc quidem minime offendere cuperent , nostris autem palam repugnare non possent , et in commune tamen respondendum esse contenderent , facile suffragiorum numero vincebant , tum etiam movebant . Si penitus nostri propositum pro se et seorsim respondendi urgerent , se quoque legato seorsim , sed extra publicum congressum et privatim in ipsius aedibus responsuros esse .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_217", + "psc_text": "ubi minores sunt plebes minoresque conventus, presbyterorum cura sufficiat, episcopalia autem gubernacula nonnisi majoribus populis et frequentioribus civitatibus oporteat praesidere, ne, quod sanctorum Patrum divinitus inspirata decreta vetuerunt, viculis et possessionibus, vel obscuris et solitariis municipiis tribuatur sacerdotale fastigium, et honor cui debent excellentiora committi, ipsa sui numerositate vilescat. Quod nunc in sua dioecesi Restitutus episcopus factum esse causatus est, et rationabiliter postulavit ut si episcopi eorum locorum in quibus non debuerant ordinari humana conditione decesserint, loca ipsa ad jus ejusdem antistis cui olim propria vel contigua fuerunt revertantur. Et inutile 668 est ut sacerdotalis dignitas inconsiderata ordinantis facilitate superflua multiplicatione minuatur. CAP. XI. De his autem quae in sacro virginitatis proposito constitutae, ut superius dictum est, barbaricam pertulere violentiam, et integritatem pudoris non animo, sed corpore perdiderunt, ea nobis videtur servanda moderatio, ut neque in viduarum dejiciantur gradum, nec in sacrarum et perseverantium virginum numero censeantur: quibus, si in", + "candidate_score": 0.660956, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_135_137", + "bdc_text": "Itaque tempus videri ad rem ut veniretur Orare , ut omni cum moderatione partes se praeberent , petere , ut Ferdinandi legatio , quae iam venisset , colloquio adhiberetur . Duas deinde epistolas , unam Caesaris , inscriptam utrique , alteram legati Granvellae , parti tantum alteri inscriptam , adhibuerunt . Iis epistolis excusare moram conabantur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_827", + "psc_text": "pro modestiae suae temperantia, ita futurum credimus studiosum charitatis et pacis, ut nequaquam sibi credat ablatum, quod fratri videat esse concessum. Data III non. Maii, Valentiniano Aug. 7 et Avieno v. c. conss. 1000 In fine hujus epistolae, haec quae sequuntur verba habentur in codd. Arelatensi et Vallicellano: Hoc praeceptum domini Leonis confirmatum est a sede apostolica, praesidente Symmacho papa, Probo v. c., consule. EPISTOLA LXVII. AD RAVENNIUM ARELATENSEM EPISCOPUM. SYNOPSIS. Mittit Ravennio celebrem suam ad Flavianum epistolam de incarnatione Verbi Dei adversus Eutychen, ut pro defensione fidei, per eum haec, vel Cyrilli Alexandrini epistola cunctis Galliae episcopis fideliter innotescat. Secreta etiam mandata legatis commissa indicat. Dilectissimo fratri RAVENNIO, LEO papa. Diu filios nostros Petronium presbyterum et Regulum diaconum in Urbe tenuimus: quoniam et de nostra hoc gratia merebantur, et fidei quae nunc quorumdam errore incessitur, ratio postulabat. Voluimus enim eos nostro interesse tractatui, et universa cognoscere quae per te", + "candidate_score": 0.660941, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_294_296", + "bdc_text": "Et hunc quidem in modum ordinata utraque acies et ad pugnam instituta fuit . Hoc nostrorum hominum super propositos articulos responso vigesima octava Novembris dato , in quo nihil nisi non tolerabile reiiciebatur , nihil nisi necessarium postulabatur , et notariis deinde in conspectum adductis , et doctrinae nostrae confessione oblata , et nostrarum denique copiarum catalogo et ordine exhibito , et protestatione de superiorum Comitiorum pactionumque iure facta , cum nihil iam amplius quam congressus expectaretur , longe spem et expectationem nostram praesidum responsum fefellit . Id propositum altera Decembris die est , fuit autem huiusmodi :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1203", + "psc_text": "merito perhorrescens, scriptis suis mihi quid praedicti cupiditas ausa esset, indicavit; et sollicita prece multum poposcit, ut nulla illicitis conatibus praeberetur assensio. Nam cujus epistolae ad nos exemplaria direxisti sanctae memoriae Cyrilli, eam in nostro scrinio requisitam, nos authenticam noveris reperisse. Hoc tamen proprium definitionis meae est, ut quantumlibet amplior numerus Sacerdotum aliquid per quorumdam subreptionem 1217 decernat, quod illis trecentorum decem et octo Patrum constitutionibus inveniatur adversum, id justitiae consideratione cassetur: quoniam universae pacis tranquillitas non aliter poterit custodiri, nisi sua canonibus reverentia intemerata servetur. CAP. V. Si quid sane ab his fratribus quos ad sanctam synodum vice mea misi, praeter id quod ad causam fidei pertinebat gestum esse perhibetur, nullius erit penitus firmitatis: quia ad hoc tantum ab apostolica sunt sede directi, ut excisis haeresibus, catholicae essent fidei defensores. Quidquid enim praeter speciales causas synodalium conciliorum ad examen episcopale defertur, potest aliquam dijudicandi habere rationem, si nihil de", + "candidate_score": 0.660676, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_460_462", + "bdc_text": "Hoc fomentum ad haec Comitia vel prorsus dissolvendum , vel in nova usque Comitia usque producendum , satis ipsis idoneum videbatur . Nostri , adito Senatu , ostendebant , eum virum , qui tredecim annis antea , et nunc toto Comitiorum tempore , interpellante nemine , contionatus fuisset , sine eorum ignominia , qui huc evangelii defendendi causa venissent , refici hoc tempore et se praesente non posse . Turpe futurum sibi , si culpa sua non solum non promotus evangelii cursus , non solum alibi , sed etiam eo loco , ubi in eam rem nunc maxime incumberent , impeditus fuisset .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1104", + "psc_text": "Nulla sibimet de multiplicatione congregationis synodalia concilia blandiantur, neque trecentis illis decem atque octo episcopis quantumlibet copiosior numerus sacerdotum vel comparare se audeat, vel praeferre; cum tanto divinitus privilegio Nicaena sit synodus consecrata, ut sive per pauciores, sive per plures ecclesiastica judicia celebrentur, omni penitus auctoritate sit vacuum, quidquid ab illorum fuerit constitutione diversum. CAP. III. Nimis ergo haec improba, nimis sunt prava, quae sacratissimis canonibus inveniuntur esse contraria. In totius Ecclesiae perturbationem superba haec tendit elatio, quae ita abuti voluit concilio synodali, ut fratres in fidei tantummodo negotio convocatos, et definitione ejus causae, quae erat curanda, perfunctos, ad consentiendum sibi, aut depravando traduceret, aut terrendo compelleret. Inde enim fratres nostri ab apostolica sede directi, qui vice mea synodo praesidebant, probabiliter atque constanter illicitis ausibus obstiterunt, aperte reclamantes, ne contra instituta Nicaeni concilii, praesumptio reprobae novitatis assurgeret. Nec potest de eorum contradictione dubitari, de quibus in epistola tua etiam ipse", + "candidate_score": 0.660595, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_313_315", + "bdc_text": "De Ferdinando vero nunquam pugnasse , de substitutis autem ut colloquio interessent , minime debere mirum videri , quos et ob descriptionem actorum , et ob legationis munus verum omnium conscios fieri oportere . Iuramenti formam , qualiter notariis proponeretur , et qualiter utraque pars in eam convenisset , ita se recipere . Quod plures quam undecim in sua ordinatione status numerentur , nulla fraude factum esse .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1104", + "psc_text": "Nulla sibimet de multiplicatione congregationis synodalia concilia blandiantur, neque trecentis illis decem atque octo episcopis quantumlibet copiosior numerus sacerdotum vel comparare se audeat, vel praeferre; cum tanto divinitus privilegio Nicaena sit synodus consecrata, ut sive per pauciores, sive per plures ecclesiastica judicia celebrentur, omni penitus auctoritate sit vacuum, quidquid ab illorum fuerit constitutione diversum. CAP. III. Nimis ergo haec improba, nimis sunt prava, quae sacratissimis canonibus inveniuntur esse contraria. In totius Ecclesiae perturbationem superba haec tendit elatio, quae ita abuti voluit concilio synodali, ut fratres in fidei tantummodo negotio convocatos, et definitione ejus causae, quae erat curanda, perfunctos, ad consentiendum sibi, aut depravando traduceret, aut terrendo compelleret. Inde enim fratres nostri ab apostolica sede directi, qui vice mea synodo praesidebant, probabiliter atque constanter illicitis ausibus obstiterunt, aperte reclamantes, ne contra instituta Nicaeni concilii, praesumptio reprobae novitatis assurgeret. Nec potest de eorum contradictione dubitari, de quibus in epistola tua etiam ipse", + "candidate_score": 0.660441, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_468_470", + "bdc_text": "Curaturum se , ut pro uno contionatore decem substituantur , proque eorum moderatione sponsurum . Sin autem hanc quoque tam honestam postulationem reficerent , se principibus suis significaturos esse , neque legatis neque doctrinae ipsorum amplius hic locum esse . Senatus et ratione sua ductus , et hac hominum nostrorum oratione motus , contionem hoc tempore minime abrogandam esse iudicabat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_930", + "psc_text": "constat agitatum; quodque vestra clementia amore veritatis catholicis adfutura, aliud statuendo cassavit, gloriosissime imperator. CAP. II. Unde per ipsum Dominum nostrum Jesum Christum, qui regni vestri est auctor et rector, obtestor et obsecro clementiam vestram ut in praesenti synodo fidem quam beati Patres nostri ab apostolis sibi traditam praedicarunt, non patiamini quasi dubiam retractari; et quae olim majorum sunt auctoritate damnata, redivivis non permittatis conatibus excitari; illudque potius jubeatis ut antiquae Nicaenae synodi constituta, remota haereticorum interpretatione, permaneant. Nec me quoque, ut voluit vestra clementia, ab illo credatis abesse concilio, cum in his fratribus quos direxi, id est Paschasino et Lucentio episcopis, 1065 Bonifacio et Basilio presbyteris, sed et in fratre meo Juliano, quem eorum volui esse participem, etiam mea sit aestimanda praesentia. Quos, auxiliante Christo, ita acturos esse confido, ut ea quae Domino nostro placeant, decernantur, accedente pietatis vestrae studio, quod et paci prosit, et religioni, et custodiae veritatis.", + "candidate_score": 0.660417, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_137_139", + "bdc_text": "Iis epistolis excusare moram conabantur . In Caesaris epistola ostendebatur , Granvellam ad haec comitia destinatum , negotiis subitis impeditum esse , Caesarem orare , ut si ille in tempore non adesset , res tanta ne differreretur , nec sumptus frustra fierent , sed colloquio praefecti praesides pergerent , et illum ne expectarent . Data haec duodecimo Octobris cum esset , et reddenda sub primam colloquii diem fuisset , reddita vix tandem vigesima secunda est , viginti et duobus diebus per Praesides retenta , et serius , quam oportebat , partibus proposita .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_364", + "psc_text": "epistolam acceperat Leo a Flaviano? Cumque Flavianus deinde memoret Leonis litteras sibi traditas a Pansophio (est epistola 23) quibus edoctus fuerat, eumdem Eutychem libellos direxisse ad Leonem plenos omni fallacia et calliditate; ex his liquet pariter, subdit Quesnellus, non ante Flavianum de litteris ad Leonem ea de re scribendis cogitasse, quam cum didicit pontificem improbis artibus deceptum, falsam de judicio Constantinopolitano cepisse opinionem. 2. Si epistola 23 legatur attente, Leonem non deceptum, sed cautum et necessaria documenta postulantem ac exspectantem invenies. Ad argumentum vero quod pertinet, etiam in epistola 22, Eutychis erroribus expositis, quae πάλαι dudum seu pridem in eum gesta fuerant, a Flaviano ad Leonem directa traduntur cap. 4, et eodem quidem Graeco verbo ἀπεστείλαμεν, direximus, idem Flavianus utitur, quod adhibuit epist. 26. Qua in re ne vox direximus difficultatem moveat, vide annot. 17 (col. 727, n. b) in eamdem epistolam 22. Cum ergo bis Flavianus de eadem damnatione", + "candidate_score": 0.660374, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_135_137", + "bdc_text": "Itaque tempus videri ad rem ut veniretur Orare , ut omni cum moderatione partes se praeberent , petere , ut Ferdinandi legatio , quae iam venisset , colloquio adhiberetur . Duas deinde epistolas , unam Caesaris , inscriptam utrique , alteram legati Granvellae , parti tantum alteri inscriptam , adhibuerunt . Iis epistolis excusare moram conabantur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_617", + "psc_text": "Θεὸς ὑγιαίνοντά σε διαφυλάξοι, ἀδελφὲ τιμιώτατε. 885 EPISTOLA XXXVI. AD FLAVIANUM EPISCOPUM CONSTANTINOPOLITANUM. SYNOPSIS Litteras et gesta synodi adversus Eutychem se accepisse monet. FLAVIANO charissimo fratri LEO papa. Litteras tuae dilectionis accepi cum gestis, quae apud vos de fidei quaestione confecta sunt. Et quia clementissimus imperator pro Ecclesiae pace sollicitus synodum voluit congregari, quamvis evidenter appareat, rem, de qua agitur, nequaquam synodali indigere tractatu; tamen, frater charissime, subsecutos esse significo, quos in hac re placuit destinare. Nec necessarium fuit nunc amplius scribi, cum, propitio Deo, de his quae causae credimus convenire per ea quae ipsi portabunt scripta sis plenius instruendus. Data duodecimo kalendas Julii, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. 886 EPISTOLA XXXVII. AD THEODOSIUM AUGUSTUM. SYNOPSIS. Fidei et confessionis unitatem esse servandum. Legatos ad synodum Ephesinam missos, ad quam ut se conferret, necessitas non sinit. LEO THEODOSIO Augusto. Acceptis clementiae vestrae litteris, multum universali Ecclesiae gaudendum esse perspexi, quod", + "candidate_score": 0.660368, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_238_240", + "bdc_text": "Itaque absurdum videbatur colloquio excludere , et principum ad hoc colloquium legatos et eorum qui in colloquio essent consiliorum omnium socios . Illud autem nullo pacto dissimulandum esse iudicabant , quod ex undenis suffragiis facere suffragia singula niterentur . Nam quamquam illud consentiebant nostri , ut ne suffragiorum multitudine , in colloquio libero sacroque , quicquam diffiniretur , tamen minime faciendum esse iudicabant , ut ne ullius suffragium non annotaretur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_670", + "psc_text": "sanctam synodum, vel ad Flavianum episcopum detulerunt, episcoporum publicari auribus Alexandrinus permisisset antistes, ita manifestatione purissimae fidei, quam divinitus inspiratam et accepimus, et tenemus, omnium concertationum strepitus quievisset, ut nec imperitia ultra desiperet, nec occasionem nocendi aemulatio reperiret. Sed dum privatae causae religionis exercentur obtentu, commissum est impietate paucorum, quod universam Ecclesiam vulneraret. Comperimus enim, non incerto nuntio, sed fidelissimo rerum, quae gestae sunt, narratore Hilaro diacono nostro, qui vix, ne subscribere per vim cogeretur, effugit, convenisse ad synodum plurimos sacerdotes, quorum utique frequentia consultationi et judicio profuisset, si is qui sibi locum principem vindicabat, sacerdotalem moderationem custodire voluisset; ut, sicut moris est, omnium sententiis ex libertate prolatis, id tranquillo et aequo constitueretur examine, quod et fidei congrueret, congreret, et errantibus subveniret. In ipso autem judicio non omnes qui convenerant, interfuisse cognovimus. Nam alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro supradicti 913 sacerdotis arbitrio, impiis subscriptionibus captivas manus dederent, et", + "candidate_score": 0.660236, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_571_573", + "bdc_text": "Sed extra hanc verborum pugnam summis hic de rebus controversiam agitari : Verum Dei cultum adversus idololatricum et corruptum , veram dei invocationem contra superstitiosam et simulatam defendi . Quae res si logomachiae vocandae sint , omnium gentium de religione dissidia et contentiones logomachias esse :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_299", + "psc_text": "verum autem veri Dei cultum Trinitas Deitatis negatur, personarum proprietas confunditur, anima hominis divina essentia praedicatur, et eadem ad diaboli arbitrium carne concluditur, Dei Filius per id quod ex Virgine ortus, non per id quod ex Patre natus est, unigenitus praedicatur, idemque nec vera Dei proles, nec verus Virginis partus asseritur; ut per falsam passionem mortemque non veram, mendax etiam resurrectio resumptae de sepulcro carnis habeatur? Frustra autem utuntur catholico nomine, qui istis impietatibus non resistunt. POSSUNT haec credere, qui possunt talia patienter audire. Dedimus itaque litteras ad fratres et coepiscopos nostros Tarraconenses, Carthaginenses, Lusitanos, atque Gallicos, eisque concilium synodi generalis indiximus. Ad tuae 711 dilectionis sollicitudinem pertinebit, ut nostrae ordinationis auctoritas ad praedictarum provinciarum episcopos deferatur. Si autem aliquid, quod absit, obstiterit, quo minus possit celebrari generale concilium, Galliciae saltem in unum conveniant sacerdotes, quibus congregandis fratres nostri Idatius et Ceponius imminebunt, conjuncta cum eis instantia tua, quo citius", + "candidate_score": 0.660073, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_646_648", + "bdc_text": "copiam actorum agentibus partibus denegare : legatos ad colloquium missos colloquio excludere : singulorum suffragia in re sacra audire non velle :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_118", + "psc_text": "tuam profutura custodiens, et his qui disciplinam canonum labefactare nituntur obsistens. Divinae legis sanctio veneranda, et canonum specialius decreta serventur. Per commissas tibi provincias tales Domino sacerdotes, quibus sola vitae et clericalis ordinis suffragantur merita, consecrentur. Nihil gratiae personali, nihil ambitioni, nihil redemptis permittas licere suffragiis. Examinentur diligentius, et per longum vitae tramitem disciplinis ecclesiasticis, qui ordinandi fuerint, imbuantur. Si tamen illis omnia quae a sanctis Patribus sunt constituta conveniant, et quae beatum apostolum Paulum de talibus legimus praecepisse custodierint, ut unius uxoris vir sit, et hanc virginem, ut auctoritas divinae legis cavet, acceperit. Quod ita sollicitius volumus custodiri, ut omnibus excusationibus locum adimamus, ne se quisquam credat posse ad sacerdotium pervenire, qui uxorem antequam Christi gratiam consequeretur accepit, qua deficiente alteram post baptismum conjunxerit sibi. Cum negari uxor illa non possit, nec prioris conjugii numerus aboleri, et eorum ita sit pater filiorum quos ante baptismum ex illa susceperit, quemadmodum", + "candidate_score": 0.659958, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_334_336", + "bdc_text": "personas se pro statuum numero ordinasse : denique utraque in lingua omnia deinde responsa non gravatim oblaturos esse . Itaque sperare , postquam omnia propter colloquium maturandum de se concessissent , caetera praesides , ut duae et viginti voces seorsim singulae audirentur , tum ut in unoquoque articulo sententia cuiusque diligenter annotaretur , curaturos , et moram omnem deinde remoturos esse , sane nemo nostrum post hanc liberalitatem nostrorum , tergiversaturum quemquam aut praesidum aut adversariorum esse .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_344", + "psc_text": "dixisse: Vos autem quaeritis de pusillo crescere, et de majore minores esse. Utrumque enim inordinatum, utrumque praeposterum est; et omnis laborum fructus aufertur, omnis meritorum mensura vacuatur, si tantum quis assequitur dignitatis, quantum adulationis obtinuit; ut cupiditas eminendi non solum superbientem minuat, sed etiam conniventem. Si vero, ut asseritur, primi secundique presbyteri, circa Epicarpium sibimet praeponendum, tanta huic assentatio fuit, ut illum cum sui dedecore poscerent, honorari, nec hoc quidem illis proprio se judicio dejicientibus tribui debuit, quod volebant: quia tam miserae voluntati dignius te fuerat obviare quam cedere. Deformis autem et ignava subjectio bene sibi consciis, et non irritam facientibus gratiam Dei, praejudicare non potuit, ut primatus suos quocumque commercio in alterutrum transferentes, subsequentium suorum minuerent dignitatem et quia ultimum sibi anteposuerant, caeteris praeemineret. CAP. II. Praedicti igitur presbyteri, qui indignos se honoris sui ordine sunt professi, licet privari etiam sacerdotio mererentur; tamen, ut eis pro apostolicae sedis pietate", + "candidate_score": 0.659681, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_238_240", + "bdc_text": "Itaque absurdum videbatur colloquio excludere , et principum ad hoc colloquium legatos et eorum qui in colloquio essent consiliorum omnium socios . Illud autem nullo pacto dissimulandum esse iudicabant , quod ex undenis suffragiis facere suffragia singula niterentur . Nam quamquam illud consentiebant nostri , ut ne suffragiorum multitudine , in colloquio libero sacroque , quicquam diffiniretur , tamen minime faciendum esse iudicabant , ut ne ullius suffragium non annotaretur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_293", + "psc_text": "Ideo enim ad Ecclesiam catholicam cum tanta cordis diversitate conveniunt, ut et quos possunt suos faciant, et legum severitatem, dum se nostros mentiuntur, 708 effugiant. Faciunt hoc Priscillianistae, faciunt Manichaei, quorum cum istis tam foederata sunt corda, ut solis nominibus discreti, sacrilegiis autem suis inveniantur uniti: quia etsi vetus Testamentum, quod isti se suscipere simulant, Manichaei refutant, ad unum tamen finem utrorumque tendit intentio, cum quod illi abdicando impugnant, isti recipiendo corrumpunt. In exsecrabilibus autem mysteriis eorum, quae quanto immundiora sunt, tanto diligentius occuluntur, unum prorsus nefas est, una est obscenitas et similis turpitudo. Quam etsi eloqui erubescimus, sollicitissimis tamen inquisitionibus indagatam, et Manichaeorum, qui comprehensi fuerant, confessione detectam, ad publicam fecimus pervenire notitiam: ne ullo modo posset dubium videri quod in judicio nostro, cui non solum frequentissima praesentia sacerdotum, sed etiam illustrium virorum dignitas, et pars quaedam senatus ac plebis interfuit ipsorum qui omne facinus perpetrarant ore reseratum est;", + "candidate_score": 0.659041, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_448_450", + "bdc_text": "Decima iam octava Decembris fuit , cum de colloquii conditionibus omnibus omnino transactum videretur , cumque iam nihil quam ipsum superesse colloquium crederetur , novas hic rursum morae causas adversarii excitare , et viam quaerere , quomodo in proximorum Comitiorum diem usque vicinum iam res extraheretur . Nam et contionem publicam avertere sunt conati , et suffragia trium istorum , qui inter ipsos a nobis stabant , praeripere , et privatum colloquium ex publico facere . De unaquaque re paucis dicemus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_293", + "psc_text": "Ideo enim ad Ecclesiam catholicam cum tanta cordis diversitate conveniunt, ut et quos possunt suos faciant, et legum severitatem, dum se nostros mentiuntur, 708 effugiant. Faciunt hoc Priscillianistae, faciunt Manichaei, quorum cum istis tam foederata sunt corda, ut solis nominibus discreti, sacrilegiis autem suis inveniantur uniti: quia etsi vetus Testamentum, quod isti se suscipere simulant, Manichaei refutant, ad unum tamen finem utrorumque tendit intentio, cum quod illi abdicando impugnant, isti recipiendo corrumpunt. In exsecrabilibus autem mysteriis eorum, quae quanto immundiora sunt, tanto diligentius occuluntur, unum prorsus nefas est, una est obscenitas et similis turpitudo. Quam etsi eloqui erubescimus, sollicitissimis tamen inquisitionibus indagatam, et Manichaeorum, qui comprehensi fuerant, confessione detectam, ad publicam fecimus pervenire notitiam: ne ullo modo posset dubium videri quod in judicio nostro, cui non solum frequentissima praesentia sacerdotum, sed etiam illustrium virorum dignitas, et pars quaedam senatus ac plebis interfuit ipsorum qui omne facinus perpetrarant ore reseratum est;", + "candidate_score": 0.658901, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_103_105", + "bdc_text": "Quarta de primatu papae et potestate Ecclesiae : quae quidem quaestiones has habebat : An Petrus et huius successores potestatem supra ceteros aliquam ordinandi qualis et confirmandi caeteros , est , haberent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_260", + "psc_text": "facit: et haec connexio totius quidem corporis unanimitatem requirit, sed praecipue exigit concordiam sacerdotum. Quibus cum dignitas sit communis, non est tamen ordo generalis: quoniam et inter beatissimos apostolos in similitudine honoris fuit quaedam discretio potestatis; et cum omnium par esset electio, uni tamen datum est ut caeteris praeemineret. De qua forma episcoporum quoque est orta distinctio, et magna ordinatione provisum est ne omnes sibi omnia vindicarent; sed essent in singulis provinciis singuli, quorum 692 inter fratres haberetur prima sententia; et rursus quidam in majoribus urbibus constituti sollicitudinem susciperent ampliorem, per quos ad unam Petri sedem universalis Ecclesiae cura conflueret, et nihil usquam a suo capite dissideret. Qui ergo scit se quibusdam esse praepositum, non moleste ferat aliquem sibi esse praelatum; sed obedientiam quam exigit, etiam ipse dependat: et sicut non vult gravis oneris sarcinam ferre, ita non audeat alii importabile pondus imponere (Matth. XXIII, 4). Discipuli enim sumus humilis", + "candidate_score": 0.658815, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_138_140", + "bdc_text": "In Caesaris epistola ostendebatur , Granvellam ad haec comitia destinatum , negotiis subitis impeditum esse , Caesarem orare , ut si ille in tempore non adesset , res tanta ne differreretur , nec sumptus frustra fierent , sed colloquio praefecti praesides pergerent , et illum ne expectarent . Data haec duodecimo Octobris cum esset , et reddenda sub primam colloquii diem fuisset , reddita vix tandem vigesima secunda est , viginti et duobus diebus per Praesides retenta , et serius , quam oportebat , partibus proposita . Itaque qua re se excusare volebant Praesides , eadem palam se in suspitionem iniectae morae vocabant .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_369", + "psc_text": "respici epistolam 26, Flaviani, ex eo manifestum sit, quod Flavianus ep. 26, c. 2, sperare se dicit, remotum iri synodum, quae futura vulgabatur: Leo autem huic articulo respondens epistola 36, concilium impediri non posse significat. Igitur epistola 26, Flaviani secunda est, epistola autem 22, prima, ac paulo post Constantinopolitanam synodum missa exeunte an. 448 vel serius ineunte an. 449. Epistolam Eutychis una cum imperatoris litteris, quae pro eodem datae fuere, transmissam citius pervenisse nihil sit mirum. Unde vero epistolae Flaviani, quam sero allatam Leo miratus est, morae longiores injectae fuerint, ignoramus. Hinc epistola 22 priora gesta quae usque ad Constantinopolitanam synodum contigerant descripsit: epistola autem 26 posteriora adjecit quae post eamdem synodum Eutyches commoverat. Acta vero synodi iterum huic secundae epistolae fuerunt annexa, eo quod ex Leonis litteris Flavianus metueret, ne forte prior epistola cum actis intercidisset. Quod si in epistola 26 nulla fit mentio epistolae 22, quam antea missam", + "candidate_score": 0.658808, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_294_296", + "bdc_text": "Et hunc quidem in modum ordinata utraque acies et ad pugnam instituta fuit . Hoc nostrorum hominum super propositos articulos responso vigesima octava Novembris dato , in quo nihil nisi non tolerabile reiiciebatur , nihil nisi necessarium postulabatur , et notariis deinde in conspectum adductis , et doctrinae nostrae confessione oblata , et nostrarum denique copiarum catalogo et ordine exhibito , et protestatione de superiorum Comitiorum pactionumque iure facta , cum nihil iam amplius quam congressus expectaretur , longe spem et expectationem nostram praesidum responsum fefellit . Id propositum altera Decembris die est , fuit autem huiusmodi :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_754", + "psc_text": "merito anathematizavimus; ita juste etiam horum impietatem, qui veritatem carnis nostrae negant a Domino nostro Jesu Christo susceptam esse, damnamus, Gloriosissime. Unde si pietas vestra suggestioni ac supplicationi 957 nostrae dignetur annuere, ut intra Italiam haberi jubeatis episcopale concilium, cito auxiliante Deo poterunt omnia scandala, quae in perturbationem totius Ecclesiae sunt commota, resecari: ut per universum regnum vestrum catholicae fidei integritate 958 servata, et pacem Christianam manere, et vestram apud Deum crescere gloriam gaudeamus. Data octavo kalendas Januarias, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN SEQUENTES IMPERIALES EPISTOLAS. 1. Cur epistolae sequentes Leoninis insertae fuerint, probe notavit Quesnellus in brevi admonitione eisdem epistolis praemissa his verbis: Ex epistolarum subjectarum serie manifestum est scriptas eas fuisse consilio et hortatu sancti Leonis totiusque synodi, ex qua et cujus nomine datae sunt superiores pontificis litterae. Has igitur pro utrarumque affinitate hoc loco excudendas putavimus. Nam et clariorem illius synodi nobis ingerunt notitiam,", + "candidate_score": 0.658695, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_447_449", + "bdc_text": "Novos deinde substitutos crearunt , ac postremum ut sine mora ad colloquium veniretur , postularunt . Decima iam octava Decembris fuit , cum de colloquii conditionibus omnibus omnino transactum videretur , cumque iam nihil quam ipsum superesse colloquium crederetur , novas hic rursum morae causas adversarii excitare , et viam quaerere , quomodo in proximorum Comitiorum diem usque vicinum iam res extraheretur . Nam et contionem publicam avertere sunt conati , et suffragia trium istorum , qui inter ipsos a nobis stabant , praeripere , et privatum colloquium ex publico facere .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_236", + "psc_text": "Servetur hic ordo sacerdotali concordiae profuturus, ut Ecclesiae Domini concordi, quemadmodum cupimus, consilio construantur, et nullum, insidiante diabolo, aditum possit praebere dissensio, per quam valeat dissipare quae nos magno studio habita cupimus moderatione connectere. CAP. II. Invitati fratres in causis maximis, et quae intra provincias suas finiri nequeant terminandis, si nulla gravi necessitate retinentur, fraternum studium pro Ecclesiae ulilitate non denegent: maxime cum moderatio nostra providerit, ut non frequens, neque pro levibus causis conveniendi 679 necessitas indicatur; et binos ternosve episcopos de singulis provinciis adesse sufficiat, ut leve fiat paucis, quod multis esset onerosum; atque ita efficiatur studio charitatis, ut sacerdotalis tractatus ea quae ad disciplinam possunt ecclesiasticam pertinere, sancto sibi Spiritu revelante constituat. Id enim nos, volentes quorumdam inobedientiam juxta coercitione corrigere, vestra noverit dilectio definisse: ut quisquis superbo animo, cum nulla corporis, vel causae fuerit necessitate detentus, fraternum saepius voluerit vitare conventum, se sciat esse judicandum. CAP. III.", + "candidate_score": 0.658408, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_422_424", + "bdc_text": "Haec in illa praestituta iuramenti forma desiderata a nostris principio fuerunt , perpensa diligentius ea clausula , qua cavetur , ne cui quicquam quisque notariorum communicet , ne quis hoc de iis intelligeret , qui in ipso colloquio versarentur , quos actorum copia excludere contra actionis naturam erat , addendum necessario videbatur , ut de iis tantum intelligeretur , qui ad colloquium destinati non essent . Valde autem nova hac postulatione perculsi nostri fuerunt . Primum enim cum iis actorum copia qui non legati , postea etiam iis , qui quanquam legati , non tamen destinati ad colloquium essent , negaretur , iam denique diserte omnibus haec eripiebatur , ut quicquid actum foret , ad unum Caesaris legatum per praesides remittendum esset .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_670", + "psc_text": "sanctam synodum, vel ad Flavianum episcopum detulerunt, episcoporum publicari auribus Alexandrinus permisisset antistes, ita manifestatione purissimae fidei, quam divinitus inspiratam et accepimus, et tenemus, omnium concertationum strepitus quievisset, ut nec imperitia ultra desiperet, nec occasionem nocendi aemulatio reperiret. Sed dum privatae causae religionis exercentur obtentu, commissum est impietate paucorum, quod universam Ecclesiam vulneraret. Comperimus enim, non incerto nuntio, sed fidelissimo rerum, quae gestae sunt, narratore Hilaro diacono nostro, qui vix, ne subscribere per vim cogeretur, effugit, convenisse ad synodum plurimos sacerdotes, quorum utique frequentia consultationi et judicio profuisset, si is qui sibi locum principem vindicabat, sacerdotalem moderationem custodire voluisset; ut, sicut moris est, omnium sententiis ex libertate prolatis, id tranquillo et aequo constitueretur examine, quod et fidei congrueret, congreret, et errantibus subveniret. In ipso autem judicio non omnes qui convenerant, interfuisse cognovimus. Nam alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro supradicti 913 sacerdotis arbitrio, impiis subscriptionibus captivas manus dederent, et", + "candidate_score": 0.65837, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_7_9", + "bdc_text": "Non solum autem haec , quam dixi , occupatio mihi obstitit , ut ad vos hactenus nihil , sed et haec , quia vel qui mihi , quae vellem , desciberet , nemo , vel quod ipse scribere cupiebam , aut nihil aut quam minimum fuit . Nam et vos pro Comitiorum istorum fama pro hominum undique concursu aliquid magnum et admirabile et quendam inter partis utriusque proceres congressum talem animo effinxisse scio , quam posteritas miraretur . Et mea quoque fuit haec eadem expectatio :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1269", + "psc_text": "improbari, non otiosum est quod de his quae maxime fuerant curanda reticetur. Praeceptioni itaque pietatis vestrae parere volueram, et litteras dare ad episcopum supradictum, si priores, quas ad illum direxi, vel effectu rerum, vel scriptis ipsius proficere aliquid probavissem. At cum nihil de ambitionis poenitudine voluerit profiteri, nihilque ad haec respondere quae a me sunt scripta curaverit, colloquia quidem mea ab illo suspendi, sed animum, quo illum corrigi et meliorem esse desidero, non mutavi. Proinde, si placet vestrae clementiae, immo, quia id vobis placere cognosco, satisfaciat canonibus, et omnium gratiam sacerdotum pacifica humilitate servaturum se esse rescribat, ambitumque culpabilem se abjecisse significet; ego me illum in eam gratiam spondeo recepturum, ut in omnibus quae sunt Domino placitura consortium ejus amplectar: quoniam illa pax vera, illa charitas erit firma, in qua simul studebimus et catholicam fidem et Nicaenorum canonum decreta servare. Data septimo idus Martii, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus.", + "candidate_score": 0.658343, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_634_636", + "bdc_text": "Dum haec igitur decima octava Januarii fiunt , allatum subito mandatum Caesaris est , ad proxima Ratisponae Comitia omnes festinare iubens . Itaque legatus ipse prorsus iam et disputatione , et sententiarum istarum conformatione missa , tantumque mandato partibus reddito , primus omnium summa cum celeritate , postridie eius diei ubi satis illuxit , abibat . Eodem die , quae Januarii decima nona fuit , omni congressu publico ab utrisque partibus omisso , in abitum unusquisque sese comparabat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_52", + "psc_text": "Si enim de praeteritis litteris et de re olim insinuata loqueretur, vi verbi duximus commonendam, omnis rectae syntaxeos ratio posset et haberet exigeret. Id autem si evidens judicetur, epistolam primam ad Januarium traditam non fuisse consequens fit. Ita enim Leo indicat se duxisse eum nunc monere, ac si antea de eadem re numquam monuerit. Igitur epistola prima, in qua eadem monitio fusius ingeritur, non ad Januarium, sed ad aliquem ejus praedecessorem tradita dici debet. 25. Ex his porro tempus duarum sequentium epistolarum elicitur, et cur ab his initium duxerimus, manifestum fiet. Annus 444, cui has epistolas auctoritate libri de Promissionibus adjudicavit Quesnellus, explicato eodem testimonio et auctoritate Photii satis revincitur. Multo autem magis repellitur opinio Antelmii, qui easdem epistolas attribuit anno 447. Non leve in speciem videri potest illud cui potissimum insistit Antelmius epist. 1 num. 11 pag. 7, nimirum in epistola ad Aquileiensem episcopum, c. 1 mentionem fieri decretorum", + "candidate_score": 0.658297, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_159_161", + "bdc_text": "Ferdinandi regis legatos , si adhibeantur , caeteri quidem omnes nihil se repugnare dicere , salva modo lege colloquii Hagnoae proposita , eademque nostris libertate permissa , quos ipsos quoque spectatum huc ad futuros verisimile esset . Saxones vero , regem se Ferdinandum legitime electum non agnoscere , testabantur . Ad haec partium responsa paucis Praesides moderatum utriusque partis ingressum laudabant , magnam sibi spem affulsisse ostendebant , si caetera eodem deinde modo fierent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_454", + "psc_text": "Flavianus etiam monuerat (Epist. 26), cum etiam sine concilio, et antequam haberetur synodus Chalcedonensis, tota Ecclesia illam susceperit, eidemque episcopi suas subscriptiones apposuerint, non ut vim et auctoritatem illi adjicerent, sed ut se catholicos probarent, et ne, si renuerent, haeretici haberentur. Jam enim vulgatum fuerat, quod postea omnes reverendissimi episcopi clamaverunt in Chalcedonensi, act. 4, pag. 1403: Qui non consentit epistolae sanctissimi episcopi Leonis, haereticus est. Porro in eodem concilio, quo Ephesini latrocinii gesta rescindenda erant, maximis cum laudibus suscepta fuit act. 2 et 4, eoque honore habita ac si ab ipso Petro edita fuisset: quod et antequam ederetur, Petrus Chrysologus apostolicae auctoritatis callentissimus, observandum ac tenendum praedixerat epist. 25. Nihil pro apostolicarum definitionum auctoritate illustrius hoc totius Ecclesiae ac generalis synodi testimonio, quod Petrum in successoribus viventem et loquentem agnoscit. In Romana synodo sub Gelasio pronuntiatum fuit anathema, Si quispiam de hujus epistolae textu usque ad unum iota disputaverit,", + "candidate_score": 0.658284, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_587_589", + "bdc_text": "Verum ad has nostrorum legatorum doctorumque hominum querelas , altera Januarii praesides sic responderunt , ut primum in superiore sententia perstarent , deinde ut conditionem novam , eamque vel ad concordiam vel ad veritatis inquisitionem minime accomodatam inferrent . Volebant enim , ut ne acta per singula , sed summis tantum capitibus , in quibus partes aut convenissent , aut dissensissent , annotarentur . Haec summa tum sententiae Praesidum fuit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_406", + "psc_text": "cognitis judicari. Ad praedictum autem episcopum litteras dedi, quibus mihi displicere cognosceret quod ea quae in tanta causa gesta fuerant etiam nunc silentio detineret, cum studere debuerit primitus nobis cuncta reserare: quem credimus vel post admonitionem omnia ad nostram notitiam relaturum; ut in lucem ductis his quae adhuc videntur occulta, id quod evangelicae et apostolicae doctrinae convenit judicetur. Data XII kalendarum Martii, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN SEQUENTEM EPISTOLAM. 1. Duae litterarum S. Petri Chrysologi ad Eutychem Latinae editiones prodiere: altera, quae unicum seu primum tantum caput exhibet; altera, quae duo capitula complectitur. Quesnellus cum hanc prolixiorem epistolam et editionem genuinam haberet, quonam fato illa decurtata et non potius haec integra inserta fuerit in Vulgatis S. Leonis editionibus, se non assequi in notis professus est. Ex codicibus autem, qui eam fere decurtatam praeferunt, magna inter eruditos exstitit dubitatio, num secundum caput sincerum, an supposititium sit. Omnis autem", + "candidate_score": 0.65821, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_141_143", + "bdc_text": "Granvella vero in sua ad adversarios epistola , primum quaerebatur , quod exclusus negotiis adesse rei tantae in tempore non potuisset , cum id maxime et celeritate itinerum , et summo confidendorum negotiorum studio conatus esset . Significabat deinde , praemittere se Joannem ä Navia , perspecta prius iisdem in negotiis prudentia virum , qui occupationes ipsius apud partes excusaret , atque efficeret , gravissima res ut ne moram pateretur . Postremum orabat , ut ne se expectarent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1269", + "psc_text": "improbari, non otiosum est quod de his quae maxime fuerant curanda reticetur. Praeceptioni itaque pietatis vestrae parere volueram, et litteras dare ad episcopum supradictum, si priores, quas ad illum direxi, vel effectu rerum, vel scriptis ipsius proficere aliquid probavissem. At cum nihil de ambitionis poenitudine voluerit profiteri, nihilque ad haec respondere quae a me sunt scripta curaverit, colloquia quidem mea ab illo suspendi, sed animum, quo illum corrigi et meliorem esse desidero, non mutavi. Proinde, si placet vestrae clementiae, immo, quia id vobis placere cognosco, satisfaciat canonibus, et omnium gratiam sacerdotum pacifica humilitate servaturum se esse rescribat, ambitumque culpabilem se abjecisse significet; ego me illum in eam gratiam spondeo recepturum, ut in omnibus quae sunt Domino placitura consortium ejus amplectar: quoniam illa pax vera, illa charitas erit firma, in qua simul studebimus et catholicam fidem et Nicaenorum canonum decreta servare. Data septimo idus Martii, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus.", + "candidate_score": 0.658176, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_127_129", + "bdc_text": "qui de pace pollicens hostilia interim exerceret . Ita enim sapientes homines iudicabant , quoniam Caesar suam de religione sententiam veram , nostram falsam esse persuasum haberet adeo , ut exquisitissimis tormentis hanc firmare , illam extirpare institueret , non simul et pacem simulandam , et hostiles minas intendendas fuisse . Accedebat eodem tempore , quod urbs imperii maxima et antiquissima Goslaria , publice in ea causa , et ab iis hominibus proscripta esse ferebatur , a quibus prius in eadem causa ipsa absoluta , is autem condemnatus fuisset , in cuius illa nunc gratiam proscriberetur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1083", + "psc_text": "μόνας τὰς τῆς σκοτείας πλάνας μετὰ τῶν ἰδίων διδασκάλων ἐκβληθῆναι τῇ ἀναστάσει εἰς βεβαίωσιν τῶν ἀρχῶν τῆς πίστεως πολλὴ ἀμεριμνία ἐπῆλθε· καὶ γὰρ τινῶν ἀποστόλων περὶ τῆς σωματικῆς τοῦ δεστότου Χριστοῦ ἀληθείας ἀμφιβαλλόντων, καὶ τῇ ὄψει, καὶ τῇ ἁφῇ τοὺς τύπους τῶν ἥλων, καὶ τῆς λόγχης τὸ τραῦμα διερευνησαμένων, ἡ ἀμφιβολία ἅπασιν, ἐν ᾧ ἀμφέβαλλον, ἀφῃρέθη· οὕτω καὶ νῦν ὁμοίως ἐν τῷ τὴν ἀπιστίαν τινῶν ἐλέγχεσθαι, πάντων τῶν ἀμφιβαλλόντων αἱ καρδίαι ἐθεμελιώθησαν, καὶ ἐχρησιμεύθη ἅπασιν εἰς φωτισμὸν, ὅπερ τισὶν ἐπήνεγκε τύφλωσιν. Ἐν ᾧ ἔργῳ ἀξίως, καὶ δικαίως μεγαλαυχεῖ ἡ ὑμετέρα μεγαλειότης, ἥτις πιστῶς, καὶ κυρίως προενόησεν, ὅπως τὰς ἀνατολικὰς ἐκκλησίας ἡ τοῦ διαβόλου ἐπιβουλὴ μὴ βλάψῃ, ἀλλ' εἰς τὸ ἐξιλεώσασθαι τὸν Θεὸν δεκτὰ πανταχοῦ προσενεχθεῖεν ὁλοκαυτώματα· ὁπότε διὰ τοῦ μεσίτου Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων Ἰησοῦ Χριστοῦ 1148 ἡ αὐτὴ ἐξομολόγησις τῶν δήμων, καὶ αὐτὴ τῶν ἱερέων ἡ αὐτὴ τῶν βασιλέων, γαληνότατε υἱὲ, καὶ αὐτόκρατορ αὔγουστε. Τούτων δὲ ἡ εὐοδία τοσαύτη, γεγένηται", + "candidate_score": 0.657929, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_126_128", + "bdc_text": "Itaque omnium animi antea ad aliquam concordiae spem arrecti , hac fama consternati fuerunt , nec quisquam inventus est , qui pollicitationibus Caesaris fidem ullam habendam esse iudicaret : qui de pace pollicens hostilia interim exerceret . Ita enim sapientes homines iudicabant , quoniam Caesar suam de religione sententiam veram , nostram falsam esse persuasum haberet adeo , ut exquisitissimis tormentis hanc firmare , illam extirpare institueret , non simul et pacem simulandam , et hostiles minas intendendas fuisse .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1037", + "psc_text": "Quoniam vero post judicium de illo opus erat (quem in finem diligentissime pius imperator sanctam synodum congregavit) ut in rectae vestrae fidei sensum omnium conveniret intelligentia, cum oratione et lacrymis, astante nobis in spiritu et cooperante per isthinc missos Deo charissimos viros tua sanctitate, habentes protectricem sanctissimam et speciosissimam Euphemiam martyrem, salutari huic operi nos ipsos omnes reliquis depositis curis dedidimus; et cum tempus postularet ut 1128 omnes congregati sanctissimi episcopi concordem definitionem ederent ad explicationem, et clariorem intelligentiam confessionis in Dominum nostrum Jesum Christum; Dominus Deus inventus, et non quaerentibus apparens, apparens autem etiam non interrogantibus eum, etsi quidam ab initio contentiose obstare conati sunt, ostendit tamen suam veritatem, et disposuit, ut unanime et contradictionis expers ab omnibus publicaretur scriptum, quod tum confirmaret constantium animos, tum invitaret ad viam veritatis omnes qui a veritate declinabant. Et quidem cum subscripsissemus unanimi consensu hujusmodi libello, qui conveneramus in consessu universalis nostrae", + "candidate_score": 0.657549, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_433_435", + "bdc_text": "Edi enim sine ingenti multorum offendiculo non posse , omnem hanc turbam natam ex incerta librorum editione fuisse . Caesarem ipsum si quid utile in editione esset , bono publico consulturum esse . Hic cum nostri conditionibus iis se acquiescere non posse ostenderent , subinde legatus :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_172", + "psc_text": "Quesnellus sollicitus de corrigendis ex fide codicum vulgatae S. Leonis editionis erroribus, hanc impressam editionem, quae nullis mss. nititur, repudiavit. Cum vero in ipsis codicibus tantam varietatem perspiceret, nec unum codicem nancisci potuisset, qui aptum omnia conciliandi modum suggereret; primam editionis rationem, quam in antiquioribus collectionibus, et mss. descriptam vidit, retinendam et vindicandam putavit. Secundam vero rationem editionis Hadrianeae eo libentius rejecit, quod in ea nonnullae Romanae sedis praerogativae praeferantur, in quas cum non bene esset animatus, apertam interpolationem, pluresque imposturae gradus in ejus editionis, ut vocat, additamentis videre sibi visus est, quos in notis latissime exposuit. 6. Qui vero non perinde in Romanorum pontificum privilegia infensi, etsi Gallicanis principiis imbuti, Quesnelli notas ad calculos revocarunt, approbandam quidem censuerunt editionem decurtatam primae formae, at non idcirco repudianda credidere Hadrianeae editionis additamenta, nec efficacia et convincentia existimarunt quae contra haec a Quesnello afferuntur. Inter hos Stephanus Baluzius, tom. II Capitularium pag.", + "candidate_score": 0.657322, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_359_361", + "bdc_text": "Quanquam autem coactus tum quidem concilium differre reiicereque , et id propositum iisdem de causis mutare est , tamen id eo consilio distulit , ut tempus idoneum nactus , id quod coepisset , aliquando persequeretur . Et hactenus quidem occasio se nulla dedit , cum essent quaesitae multae . Nunc autem Carolus primogenitus Ecclesiae filius ad id concilium Pontificis exequendum ( ut fidus Sanctae Romanae Ecclesiae advocatus est ) cum hoc colloquium , tum illa mox deinde futura Ratisponae Comitia , velut viam aditumque ad generale Concilium instituisset , me ut hic vobiscum adessem iussit voluitque .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_780", + "psc_text": "solemnium ordinem denegemus. Cum igitur beato apostolo Petro nostram praesentiam dedissemus, illic multitudine sacerdotum reverendissimus Leo papa circumdatus, pro dignitate sui loci nos primus adiit: qui propter interpositam gemitus sui tristitiam, desiderium suum verbis pene insinuare non poterat. Vicit tamen constantia sapientiae sacerdotis, ut lacrymas paululum retineret, et causam violatae fidei, tamquam hujus vindex, manifesto sermone proferret. In quo sermone cognovimus nostris temporibus catholicam fidem esse turbatam, quam a divo patre nostro Constantino nostri generis parentes hactenus servaverunt. Secundum voluntatem namque cujusdam, pravum aliquid adversus sacerdotem Constantinopolitanum 974 excitatum dicitur. Nos itaque in Ephesino concilio, in quo nullus ordinem sacerdotum custodivit, neque mensuram, sine consideratione Divinitatis omnia esse gesta cognovimus, quatenus praesumptio et injustitia in quorumdam damnationem vim obtinere dicatur, quae nostris temporibus terribilia esse videntur. Debet itaque fides proprie valere, sanctissima atque venerabilis filia Augusta. Igitur tua clementia secundum catholicam fidem, quod semper nobiscum fecit, et nunc similiter conspirare", + "candidate_score": 0.657026, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_447_449", + "bdc_text": "Novos deinde substitutos crearunt , ac postremum ut sine mora ad colloquium veniretur , postularunt . Decima iam octava Decembris fuit , cum de colloquii conditionibus omnibus omnino transactum videretur , cumque iam nihil quam ipsum superesse colloquium crederetur , novas hic rursum morae causas adversarii excitare , et viam quaerere , quomodo in proximorum Comitiorum diem usque vicinum iam res extraheretur . Nam et contionem publicam avertere sunt conati , et suffragia trium istorum , qui inter ipsos a nobis stabant , praeripere , et privatum colloquium ex publico facere .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_568", + "psc_text": "absumenda, ut profectio 857 sacerdotum, qui negotio sufficiant, valeat ordinari. Nam illud quod pietas ipsius etiam me credidit debere interesse concilio, etiamsi secundum aliquod praecedens exigeretur exemplum, nunc tamen nequaquam posset impleri: quia rerum praesentium nimis incerta conditio a tantae urbis populis me abesse non sineret; et in desperationem quamdam animi tumultuantium mitterentur, si pro occasione causae ecclesiasticae viderer patriam et sedem apostolicam velle deserere. Quia igitur ad publicam utilitatem pertinuisse cognoscitis, ut salva clementiae vestrae venia, charitati me et precibus civium non negarem; in his fratribus meis, quos vice mea misi me quoque adesse cum caeteris qui adfuerint, aestimate: quibus secundum causam satis mihi ex gestorum serie, et ipsius de quo agitur, professione, patefactam, evidenter et plene quid servandum esset ostendi. Non enim de portiuncula aliqua fidei nostrae, quae minus lucide declarata sit, quaeritur; sed hoc stultissima resultatio audet incessere, quod Dominus noster in Ecclesia neminem sexus utriusque voluit", + "candidate_score": 0.656965, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_295", + "bdc_text": "Hoc nostrorum hominum super propositos articulos responso vigesima octava Novembris dato , in quo nihil nisi non tolerabile reiiciebatur , nihil nisi necessarium postulabatur , et notariis deinde in conspectum adductis , et doctrinae nostrae confessione oblata , et nostrarum denique copiarum catalogo et ordine exhibito , et protestatione de superiorum Comitiorum pactionumque iure facta , cum nihil iam amplius quam congressus expectaretur , longe spem et expectationem nostram praesidum responsum fefellit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_685", + "psc_text": "Quando enim sacerdotibus, quando Christianae religioni aut fidei defuistis? Sed cum ad mansuetudinem vestram adeo non potuerint pervenire qui missi sunt, ut ad nos vix unus eorum HILARUS diaconus noster fugiens sit reversus, iteranda scripta credidimus. Et ut validiores preces nostrae esse mereantur, ipsorum scriptorum quae ad clementiam vestram non pervenerunt, exempla subjecimus; amplioribus vos obtestationibus obsecrantes, ut 921 quanto acerbiora facta sunt quibus pro fide regia vos convenit contraire, tanto majore gloria curam ejus in qua excellitis religionis habeatis; ne catholicae fidei integritas ulla humanarum concertationum occasione violetur. Quae enim, congregata apud Ephesum synodo, sopienda et sananda pacis remedio credebantur, haec non solum in majora pacis dispendia, sed, quod nimis dolendum est, etiam in ipsius fidei qua Christiani sumus excidia processerunt. CAP. II. Et hi quidem qui missi sunt, quorumque unus vim Alexandrini episcopi sibi omnia vindicantis effugiens, rerum gestarum nobis ordinem fideliter nuntiavit, reclamarunt in synodo, sicut oportuit,", + "candidate_score": 0.656942, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_130_132", + "bdc_text": "Videbatur enim nostris quidem hominibus , convenisse hoc tempore etiam in causis summis et certissimis tantisper libertatem iuditiorum moderari , et tam graves sententias suspendere , et minime odiosissimas et gravissimas in Imperio res excitari oportuisse , dum paci publicae omnium consuleretur . At vero postquam causa etiam bona praecipitato iuditio condemnaretur , omnem hanc de concordia spem frustra esse nostri arbitrabantur . Sed haec Goslaria causa ut habeat , alibi erit et alios per homines narratione integra perfectaque docendum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_671", + "psc_text": "sicut moris est, omnium sententiis ex libertate prolatis, id tranquillo et aequo constitueretur examine, quod et fidei congrueret, congreret, et errantibus subveniret. In ipso autem judicio non omnes qui convenerant, interfuisse cognovimus. Nam alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro supradicti 913 sacerdotis arbitrio, impiis subscriptionibus captivas manus dederent, et nociturum statui suo scirent, nisi imperata fecissent; talemque ab ipso prolatam esse sententiam, ut dum homo unus impetitur, in omnem Ecclesiam saeviretur. Quod nostri ab apostolica sede directi adeo impium et catholicae fidei contrarium esse viderunt, ut ad consentiendum nulla potuerint oppressione compelli; constanterque in eadem synodo, ut decuit, fuerint potestati, nequaquam id quod constituebatur sedem apostolicam recepturam: quoniam revera omne Christianae fidei sacramentum, quod absit a temporibus vestrae pietatis, exscinditur, nisi hoc scelestissimum facinus, quod cuncta sacrilegia excedit, aboleatur. CAP. II. Quia vero diabolica nequitia subtiliter fallit incantos, et ita quorumdam imprudentiae per similitudinem pietatis illudit, ut pro salubribus", + "candidate_score": 0.656925, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_295", + "bdc_text": "Hoc nostrorum hominum super propositos articulos responso vigesima octava Novembris dato , in quo nihil nisi non tolerabile reiiciebatur , nihil nisi necessarium postulabatur , et notariis deinde in conspectum adductis , et doctrinae nostrae confessione oblata , et nostrarum denique copiarum catalogo et ordine exhibito , et protestatione de superiorum Comitiorum pactionumque iure facta , cum nihil iam amplius quam congressus expectaretur , longe spem et expectationem nostram praesidum responsum fefellit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_618", + "psc_text": "Data duodecimo kalendas Julii, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. 886 EPISTOLA XXXVII. AD THEODOSIUM AUGUSTUM. SYNOPSIS. Fidei et confessionis unitatem esse servandum. Legatos ad synodum Ephesinam missos, ad quam ut se conferret, necessitas non sinit. LEO THEODOSIO Augusto. Acceptis clementiae vestrae litteris, multum universali Ecclesiae gaudendum esse perspexi, quod christianam fidem, qua divina Trinitas honoratur et colitur, in nullo dissimilem, in nullo vultis esse discordem. Quid enim rebus humanis ad exorandam misericordiam Dei efficacius suffragetur, quam si una gratiarum actio, et unius confessionis sacrificium majestati ejus ab omnibus offeratur? In quo sacerdotum et cunctorum fidelium ita demum erit plena devotio, si in his quae per unicam Dei Filium Deum Verbum pro nostra redemptione sunt gesta, nihil aliud sentiatur, quam quod ipse de se et praedicari jussit et credi. Unde quamvis ad diem, quem concilio episcopali pietas vestra constituit, 887 occurrere me ratio nulla permittat; cum nec aliqua ex hoc", + "candidate_score": 0.656531, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_313_315", + "bdc_text": "De Ferdinando vero nunquam pugnasse , de substitutis autem ut colloquio interessent , minime debere mirum videri , quos et ob descriptionem actorum , et ob legationis munus verum omnium conscios fieri oportere . Iuramenti formam , qualiter notariis proponeretur , et qualiter utraque pars in eam convenisset , ita se recipere . Quod plures quam undecim in sua ordinatione status numerentur , nulla fraude factum esse .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_569", + "psc_text": "quibus secundum causam satis mihi ex gestorum serie, et ipsius de quo agitur, professione, patefactam, evidenter et plene quid servandum esset ostendi. Non enim de portiuncula aliqua fidei nostrae, quae minus lucide declarata sit, quaeritur; sed hoc stultissima resultatio audet incessere, quod Dominus noster in Ecclesia neminem sexus utriusque voluit ignorare. Siquidem ipsa catholici Symboli 858 brevis et perfecta confessio, quae duodecim apostolorum totidem est signata sententiis, tam instructa sit munitione coelesti, ut omnes haereticorum opiniones solo ipsius possint gladio detrun cari. Cujus Symboli plenitudinem si Eutyches puro et simplici voluisset corde concipere, in nullo a decretis sacratissimi Nicaeni concilii deviaret; et hoc a sanctis Patribus intelligeret constitutum, ut contra apostolicam fidem, quae nonnisi una est, nullum se ingenium, nullum elevaret eloquium. Et ideo pro vestrae pietatis consuetudine elaborare dignemini, ut quod contra singulare sacramentum salutis humanae blasphema insipientia protulit, ab omnium animis repellatur. Ac si ipse, qui in hanc", + "candidate_score": 0.656479, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_582", + "bdc_text": "Sed sperare se , Praesides autoritatem suam interposituros , ac effecturos esse , ut aliquando veritate patefacta , uno sensu , una voce , omnes Ecclesiae Christum celebrent ac glorificent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_790", + "psc_text": "Jesu, et dilectionem in omnes sanctos, non cesso gratias agens pro vobis, memoriam vestri faciens in orationibus meis: ut Deus Domini nostri Jesu Christi, Pater gloriae, det vobis spiritum sapientiae et revelationis in agnitione ejus, illuminatos oculos cordis vestri; ut sciatis quae sit spes vocationis ejus, et quae divitiae gloriae haereditatis ejus in sanctis, et quae sit supereminens magnitudo virtutis ejus in nobis, qui credidimus secundum operationem potentiae virtutis ejus, quam operatus est in Christo, suscitans illum a mortuis, et constituens illum ad dexteram suam in coelestibus supra omnem principatum, et potestatem, et virtutem, et dominationem, et omne nomen quod nominatur non solum in hoc saeculo, sed etiam in futuro; et omnia subjecit sub pedibus ejus, et ipsum dedit caput supra omnem Ecclesiam, quae est corpus ipsius et plenitudo ejus, qui omnia in omnibus adimpletur (Ephes. I, 15-23) . CAP. III. Dicant hic adversarii veritatis quando omnipotens Pater vel secundum", + "candidate_score": 0.65637, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_468_470", + "bdc_text": "Curaturum se , ut pro uno contionatore decem substituantur , proque eorum moderatione sponsurum . Sin autem hanc quoque tam honestam postulationem reficerent , se principibus suis significaturos esse , neque legatis neque doctrinae ipsorum amplius hic locum esse . Senatus et ratione sua ductus , et hac hominum nostrorum oratione motus , contionem hoc tempore minime abrogandam esse iudicabat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_568", + "psc_text": "absumenda, ut profectio 857 sacerdotum, qui negotio sufficiant, valeat ordinari. Nam illud quod pietas ipsius etiam me credidit debere interesse concilio, etiamsi secundum aliquod praecedens exigeretur exemplum, nunc tamen nequaquam posset impleri: quia rerum praesentium nimis incerta conditio a tantae urbis populis me abesse non sineret; et in desperationem quamdam animi tumultuantium mitterentur, si pro occasione causae ecclesiasticae viderer patriam et sedem apostolicam velle deserere. Quia igitur ad publicam utilitatem pertinuisse cognoscitis, ut salva clementiae vestrae venia, charitati me et precibus civium non negarem; in his fratribus meis, quos vice mea misi me quoque adesse cum caeteris qui adfuerint, aestimate: quibus secundum causam satis mihi ex gestorum serie, et ipsius de quo agitur, professione, patefactam, evidenter et plene quid servandum esset ostendi. Non enim de portiuncula aliqua fidei nostrae, quae minus lucide declarata sit, quaeritur; sed hoc stultissima resultatio audet incessere, quod Dominus noster in Ecclesia neminem sexus utriusque voluit", + "candidate_score": 0.655992, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_312_314", + "bdc_text": "tum ut voces singulorum valerent , ac notarentur . De Ferdinando vero nunquam pugnasse , de substitutis autem ut colloquio interessent , minime debere mirum videri , quos et ob descriptionem actorum , et ob legationis munus verum omnium conscios fieri oportere . Iuramenti formam , qualiter notariis proponeretur , et qualiter utraque pars in eam convenisset , ita se recipere .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_670", + "psc_text": "sanctam synodum, vel ad Flavianum episcopum detulerunt, episcoporum publicari auribus Alexandrinus permisisset antistes, ita manifestatione purissimae fidei, quam divinitus inspiratam et accepimus, et tenemus, omnium concertationum strepitus quievisset, ut nec imperitia ultra desiperet, nec occasionem nocendi aemulatio reperiret. Sed dum privatae causae religionis exercentur obtentu, commissum est impietate paucorum, quod universam Ecclesiam vulneraret. Comperimus enim, non incerto nuntio, sed fidelissimo rerum, quae gestae sunt, narratore Hilaro diacono nostro, qui vix, ne subscribere per vim cogeretur, effugit, convenisse ad synodum plurimos sacerdotes, quorum utique frequentia consultationi et judicio profuisset, si is qui sibi locum principem vindicabat, sacerdotalem moderationem custodire voluisset; ut, sicut moris est, omnium sententiis ex libertate prolatis, id tranquillo et aequo constitueretur examine, quod et fidei congrueret, congreret, et errantibus subveniret. In ipso autem judicio non omnes qui convenerant, interfuisse cognovimus. Nam alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro supradicti 913 sacerdotis arbitrio, impiis subscriptionibus captivas manus dederent, et", + "candidate_score": 0.655662, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_500_502", + "bdc_text": "Scire se et expertum saepe privatis in congressibus , quae res gratia et autoritate paucorum tententur ac perficiantur . Haec pro se Philippus , cuius tamen consilium a nulla nec publica nec privata concordiam quaerendi ratione abhorrebat : sed causis aliis impediebatur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_670", + "psc_text": "sanctam synodum, vel ad Flavianum episcopum detulerunt, episcoporum publicari auribus Alexandrinus permisisset antistes, ita manifestatione purissimae fidei, quam divinitus inspiratam et accepimus, et tenemus, omnium concertationum strepitus quievisset, ut nec imperitia ultra desiperet, nec occasionem nocendi aemulatio reperiret. Sed dum privatae causae religionis exercentur obtentu, commissum est impietate paucorum, quod universam Ecclesiam vulneraret. Comperimus enim, non incerto nuntio, sed fidelissimo rerum, quae gestae sunt, narratore Hilaro diacono nostro, qui vix, ne subscribere per vim cogeretur, effugit, convenisse ad synodum plurimos sacerdotes, quorum utique frequentia consultationi et judicio profuisset, si is qui sibi locum principem vindicabat, sacerdotalem moderationem custodire voluisset; ut, sicut moris est, omnium sententiis ex libertate prolatis, id tranquillo et aequo constitueretur examine, quod et fidei congrueret, congreret, et errantibus subveniret. In ipso autem judicio non omnes qui convenerant, interfuisse cognovimus. Nam alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro supradicti 913 sacerdotis arbitrio, impiis subscriptionibus captivas manus dederent, et", + "candidate_score": 0.65559, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_295", + "bdc_text": "Hoc nostrorum hominum super propositos articulos responso vigesima octava Novembris dato , in quo nihil nisi non tolerabile reiiciebatur , nihil nisi necessarium postulabatur , et notariis deinde in conspectum adductis , et doctrinae nostrae confessione oblata , et nostrarum denique copiarum catalogo et ordine exhibito , et protestatione de superiorum Comitiorum pactionumque iure facta , cum nihil iam amplius quam congressus expectaretur , longe spem et expectationem nostram praesidum responsum fefellit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1269", + "psc_text": "improbari, non otiosum est quod de his quae maxime fuerant curanda reticetur. Praeceptioni itaque pietatis vestrae parere volueram, et litteras dare ad episcopum supradictum, si priores, quas ad illum direxi, vel effectu rerum, vel scriptis ipsius proficere aliquid probavissem. At cum nihil de ambitionis poenitudine voluerit profiteri, nihilque ad haec respondere quae a me sunt scripta curaverit, colloquia quidem mea ab illo suspendi, sed animum, quo illum corrigi et meliorem esse desidero, non mutavi. Proinde, si placet vestrae clementiae, immo, quia id vobis placere cognosco, satisfaciat canonibus, et omnium gratiam sacerdotum pacifica humilitate servaturum se esse rescribat, ambitumque culpabilem se abjecisse significet; ego me illum in eam gratiam spondeo recepturum, ut in omnibus quae sunt Domino placitura consortium ejus amplectar: quoniam illa pax vera, illa charitas erit firma, in qua simul studebimus et catholicam fidem et Nicaenorum canonum decreta servare. Data septimo idus Martii, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus.", + "candidate_score": 0.655558, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_133_135", + "bdc_text": "Sed nos ad institutam Comitiorum narrationem redeamus . Igitur vigesima Novembris die , quae secunda et vigesima constituti colloquii fuit , praesides postquam advenissent , vocatis in Curiam partibus , se suis a principibus praefectos colloquio legatos venisse , et audire paratos esse ostendebant . Itaque tempus videri ad rem ut veniretur Orare , ut omni cum moderatione partes se praeberent , petere , ut Ferdinandi legatio , quae iam venisset , colloquio adhiberetur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_908", + "psc_text": "Ecclesia, cui te Dominus voluit praesidere, cujusquam talium, ut ante jam scripsimus, nomen ad altare recitetur, quam quid de eis constitui debeat rerum processus ostendat. CAP. III. De commonitorio vero, a clericis dilectionis tuae nobis oblato, necessarium non fuit epistolis quid videretur inserere cum sufficeret legatis cuncta committi, quorum sermone ex omnibus diligentius instrueris. Annitere itaque, frater charissime, ut quae Ecclesiae Dei congruunt, fideliter et efficaciter 1052 cum his fratribus, quos tantae rei idoneos auctores elegimus, exsequaris; praesertim cum ipsa vos causae ratio, spesque divini auxilii cohortentur, et clementissimorum principum tam sancta sit fides, tam religiosa devotio, ut in eis non solum Christianum, sed etiam sacerdotalem experiamur affectum. Qui utique pro ea pietate qua se esse Dei famulos gloriantur, omnes suggestiones vestras fidei catholicae profuturas, dignanter accipient, ut ipsorum quoque opere et pax Christiana reparari, et error impius possit aboleri. Ac si de aliquibus amplius fuerit deliberandum, celeriter ad nos", + "candidate_score": 0.655441, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_633_635", + "bdc_text": "Sed ad narrationem reliquam redeamus . Dum haec igitur decima octava Januarii fiunt , allatum subito mandatum Caesaris est , ad proxima Ratisponae Comitia omnes festinare iubens . Itaque legatus ipse prorsus iam et disputatione , et sententiarum istarum conformatione missa , tantumque mandato partibus reddito , primus omnium summa cum celeritate , postridie eius diei ubi satis illuxit , abibat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1294", + "psc_text": "URBIS EPISCOPUM. De Ratione Paschalis. Domino meo dilectissimo fratri et consacerdoti LEONI PROTERIUS in Domino salutem. CAP. I. Piissimus et fidelissimus imperator noster Marcianus litteris ad nos nuper venerabilibus usus est, quibus asseruit aestimare quosdam non diligenter ascriptam diem festi paschalis, quae per octavam Indictionem futuram, Deo praestante, celebranda est. Verumtamen non velut a se commotus hoc indicavit, sed quia scripta tuae sanctitatis acceperit, et praecipiebat oportere nos causam diligenter inquirere adhibita nimis tenuissima scrutatione, quae multum sollicitudinis ac studii contineret. Quapropter negligendum non fuit quominus statim negotium ventilarem; quando ex illo jam tempore, quo commonitorium tuae venerationis accepi, plurimam curam rei hujus habuerim, nunc legales libros inspiciens, nunc antiquorum doctorum 1265 instituta contingens, ex quibus possibile est hujusmodi computum investigare solertius. Sumens etiam et centenalem cursum Paschae descriptum a beatissimo patre et episcopo nostro Theophilo, omnemque percurrens, ita reperi diligenter integreque compositum, ut quicumque ille sit, auctoritatem scripturae hujus", + "candidate_score": 0.655207, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_164_166", + "bdc_text": "Interea , quoniam adventare Caesaris legatus , et intra biduum adfuturus esse diceretur , in eius adventum differendam rem esse putabant , per cuius absentiam omnis haec actio impediretur . Haec vigesimo secundo die acta fuere , taleque initium Comitia habuere . Quarta deinde et vigesima cum legatus veniret , ab iis episcopis , qui tum ibi erant , obviam omnibus euntibus honorifice acceptus est .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_940", + "psc_text": "νικᾷ τῶν ἁμαρτανόντων τὰ πλημμελήμματα, καὶ διὰ τοῦτο τὰ τῆς τιμωρίας ἐν ἀναρτήσει καθίσταται, ὅπως ἂν χώραν σχεῖν ἡ διόρθωσις δυνηθῇ, περιπτύσσεσθαι δίκαιον πλῆρες εὐσεβείας ὑπάρχον τοῦ γαληνοτάτου βασιλέως τὸ βούλημα· δι' οὗ τὴν ἁγίαν ὑμῶν ἀδελφότητα πρὸς ἀνατροπὴν μέν τῶν ἐπιβουλῶν τοῦ διαβόλου, τῆς δὲ ἐκκλησιαστικῆς εἰρήνης ἀνάκτησιν συνελθεῖν ἐβουλήθη, φυλαττομένων τῷ θρόνῳ τοῦ μακαριωτάτου Πέτρου τοῦ ἀποστόλου τῶν τε δικαίων, καὶ τῆς τιμῆς ἐπὶ τοσοῦτον, ὡς καὶ ἡμᾶς ὑπ' αὐτοῦ πρὸς τοῦτο δι' οἰκείων προτραπῆναι γραμμάτων, ἐφ' ᾧ τε τὴν οἰκείαν παρουσίαν ἡμᾶς παρασχεῖν τῇ ἁγίᾳ συνόδῳ· ὄπερ μὲν οὖν οὐκ ἠδύνατο, οὐδὲ ἡ ἀνάγκη τοῦ καιροῦ, οὐδὲ μήν τις ἐπιτρέψαι συνήθεια. Πλὴν ἐν τούτοις τοῖς ἀδελφοῖς, τουτέστι Πασχασίνῳ, καὶ Λουκηνσίῳ τοῖς ἐπισκόποις, καὶ Βονιφατίῳ, καὶ βασιλείῳ τοῖς πρεσβυτέροις, τοῖς ἀπεσταλμένοις ὑπὸ τοῦ θρόνου τῶν ἀποστόλων, ἐμὲ τῆς συνόδου προεδρεύειν, ἡ ὑμῶν ἀδελφότης ἡγείσθω· μὴ κεχωρισμένης ὑμῶν τῆς ἐμῆς παρουσίας· ὅς τις διὰ τῶν τοποτηρητῶν ὑμῖν πάρειμι τῶν", + "candidate_score": 0.655179, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_468_470", + "bdc_text": "Curaturum se , ut pro uno contionatore decem substituantur , proque eorum moderatione sponsurum . Sin autem hanc quoque tam honestam postulationem reficerent , se principibus suis significaturos esse , neque legatis neque doctrinae ipsorum amplius hic locum esse . Senatus et ratione sua ductus , et hac hominum nostrorum oratione motus , contionem hoc tempore minime abrogandam esse iudicabat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_236", + "psc_text": "Servetur hic ordo sacerdotali concordiae profuturus, ut Ecclesiae Domini concordi, quemadmodum cupimus, consilio construantur, et nullum, insidiante diabolo, aditum possit praebere dissensio, per quam valeat dissipare quae nos magno studio habita cupimus moderatione connectere. CAP. II. Invitati fratres in causis maximis, et quae intra provincias suas finiri nequeant terminandis, si nulla gravi necessitate retinentur, fraternum studium pro Ecclesiae ulilitate non denegent: maxime cum moderatio nostra providerit, ut non frequens, neque pro levibus causis conveniendi 679 necessitas indicatur; et binos ternosve episcopos de singulis provinciis adesse sufficiat, ut leve fiat paucis, quod multis esset onerosum; atque ita efficiatur studio charitatis, ut sacerdotalis tractatus ea quae ad disciplinam possunt ecclesiasticam pertinere, sancto sibi Spiritu revelante constituat. Id enim nos, volentes quorumdam inobedientiam juxta coercitione corrigere, vestra noverit dilectio definisse: ut quisquis superbo animo, cum nulla corporis, vel causae fuerit necessitate detentus, fraternum saepius voluerit vitare conventum, se sciat esse judicandum. CAP. III.", + "candidate_score": 0.655114, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_127_129", + "bdc_text": "qui de pace pollicens hostilia interim exerceret . Ita enim sapientes homines iudicabant , quoniam Caesar suam de religione sententiam veram , nostram falsam esse persuasum haberet adeo , ut exquisitissimis tormentis hanc firmare , illam extirpare institueret , non simul et pacem simulandam , et hostiles minas intendendas fuisse . Accedebat eodem tempore , quod urbs imperii maxima et antiquissima Goslaria , publice in ea causa , et ab iis hominibus proscripta esse ferebatur , a quibus prius in eadem causa ipsa absoluta , is autem condemnatus fuisset , in cuius illa nunc gratiam proscriberetur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1530", + "psc_text": "ἡμᾶς ἡ σὴ εὐλάβεια γνῷ, διενοήθην τῷ παρόντι μου λόγου τινὰς ἀποφάσεις ἐκείνων ὑποτάξαι (Alias, ἐπίστευσα τῷ παρόντι μου λόγῳ τινὰς ἀποφάσεις. ἐκείνων ὑποτάξαι). Ὧν εἰ καταξιώσῃς ἐκείνων ποιήσασθαι τὴν ἀνάγνωσιν, οὐκ ἄλλο κηρὑττειν εὑρήσεις ἡμᾶς, εἰ μὴ ὅπερ καθ' ὅλον τὸν κόσμον οἱ ἡμῶν ἅγιοι πατέρες ἐδίδαξαν, καὶ μηδένα πρὸς τούτοις διαφωνεῖν, εἰ μὴ μόνους τοὺς δυσσεβεστάτους αἱρετικοὺς. Τούτων τοίνυν, ὑπερένδοξε καὶ σεβαστὲ βασιλεῦ, καθ' ὅσον οἷόντε ἦν βραχέως ἐφαψαμένων ἡμῶν, μετὰ τῆς θεόθεν ἐμπνευσθείσης σοι πίστεως, καὶ τὸ παρ' ἡμῶν κηρυττόμενον ὁμογνωμονοῦν ἐπιγνώσει, καἰ κατὰ μηδὲν ἡμῖν ἀπὸ τῆς τῶν εὐαγγελίων καὶ τῆς τῶν ἀποστόλων διδασκαλίας, ἤτοι τοῦ συμβόλου τῆς καθολικῆς διαφωνεῖν ὁμολογίας· ἐπειδήπερ, ὡς διδάσκει ὁ μακάριος ἀπόστολος Παῦλος, Μέγα ἐστὶ τὸ τῆς εὐσεβείας μυστήριον, ὅπερ ἐφανερώθη ἐν σαρκὶ, ἐδικαιώθη ἐν πνεύματι, ὤφθν τοῖς ἀγγέλοις, ἐκηρύχθη ἐν ἔθνεσιν, ἐπιστεύθη ἐν κόσμῳ, ἀνελήφθη ἐν δόξῃ. Τί τοιγαροῦν ἔσται λυσιτελέστερον τῇ σῇ σωτηρίᾳ, τί τῇ σῇ ἐξουσίᾳ ἁρμοδιώτερον, 1382", + "candidate_score": 0.654856, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_585_587", + "bdc_text": "Ultima Decembris tum fuit . Interea Coloniensis Palatinusque legatus appellati eadem de re fuerunt . Verum ad has nostrorum legatorum doctorumque hominum querelas , altera Januarii praesides sic responderunt , ut primum in superiore sententia perstarent , deinde ut conditionem novam , eamque vel ad concordiam vel ad veritatis inquisitionem minime accomodatam inferrent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_15", + "psc_text": "ad Aquileiensem exhibent, adjunctam quidem habent epistolam ad Septimum, istam vero ad Januarium omittunt: quod in argumentum suppositionis adduxit. Inter vetustissimas enim collectiones profecto est Quesnelliana 5, cujus ille notitiam non satis accuratam habuit. In hac autem, una cum duabus illis epistolis, est etiam epistola ad Januarium, sicuti est quoque in cod. Florentino collectionis 13 et in codd. collectionis 24, qui aliam a Quesnelliana collectione originem agnoscunt. Hinc ergo vel antiquissimis illis temporibus, quibus collectio 5 non multo post Leonem composita fuit, trium harum epistolarum exemplaria exstabant: quae antiquitas, si, ubi nil certi opponitur, ad hujus epistolae authenticitatem probandam non sufficit, nihil erit in ejusmodi collectionibus quod in dubium vocari non possit. 12. Auctoritas itaque codicum et collectionum, praesertim antiquarum, quas tum pro epistola ad Septimum, tum pro epistola ad Januarium hactenus consideravimus, satis esse deberet ad refellendas eas conjectationes quae iisdem opponuntur, adeo ut iisdem nihil respondere oporteret. Hoc", + "candidate_score": 0.654852, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_102_104", + "bdc_text": "Tertia de votis monasticis et cultu electitio . Quarta de primatu papae et potestate Ecclesiae : quae quidem quaestiones has habebat :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_749", + "psc_text": "quae die 25 Decembris signatur. EPISTOLA LIII, seu EPISTOLAE ANATOLII CONSTANTINOPOLITANI EPISCOPI AD S. LEONEM FRAGMENTUM. De ordinatione sua. 954 Ex epistola ANATOLII Constantinopolitani ad LEONEM Romanum. Etenim piissimus et Christi amans noster imperator Theodosius, qui cuncta in secundis post res ad Deum pertinentes ponit, cum sanctissima Constantinopolitana Ecclesia pastore orbata esset, deberetque accipere qui eam posset regere, plurimam ejusce rei curam suscepit. Ac primo quidem demandavit religiosissimo ejusdem urbis clero ut ad gubernationem aptiores decernerent cum probatione, sibi electionem omnium praecipui reservans. Deinde in his exorta immoderata dissensione, cunctisque hinc erga multos in varia studia scissis, jubet imperator conquiri clericos in regia urbe etiam ex aliis civitatibus ob quaedam (ita ut fit) negotia degentes, quo inter illos praestantior absque 956 ullo affectu in episcopalem dignitatem promoveretur. Quod cum factum fuisset, postea placuit iis qui in cuncta potestatem obtinent, permitti clero electionem primatis. Et ecce suffragia in me omnium minimum", + "candidate_score": 0.654814, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_468_470", + "bdc_text": "Curaturum se , ut pro uno contionatore decem substituantur , proque eorum moderatione sponsurum . Sin autem hanc quoque tam honestam postulationem reficerent , se principibus suis significaturos esse , neque legatis neque doctrinae ipsorum amplius hic locum esse . Senatus et ratione sua ductus , et hac hominum nostrorum oratione motus , contionem hoc tempore minime abrogandam esse iudicabat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_929", + "psc_text": "sensibus dissonantia, nulla sit in Evangelii praedicatione discordia: ego etiam vestris dispositionibus 1064 non renitor, optans ut in omnium cordibus catholica fides, quae non potest nisi una esse, firmetur. A cujus integritate et Nestorius antea, et nunc Eutyches, diversis quidem callibus, sed impietate non impari deviarunt: abominandi prorsus in persuasionibus suis, quas contra sincerum veri luminis fontem, de coenosis lacubus diabolicae falsitatis hauserunt. Prior itaque synodus Ephesina Nestorium cum dogmate suo merito justeque damnavit: et quisquis in illo errore persistit, ad nullius potest spem remedii pertinere. Sequens vero in praedicta civitate, non potest vocari concilium, quod in eversionem fidei fuisse constat agitatum; quodque vestra clementia amore veritatis catholicis adfutura, aliud statuendo cassavit, gloriosissime imperator. CAP. II. Unde per ipsum Dominum nostrum Jesum Christum, qui regni vestri est auctor et rector, obtestor et obsecro clementiam vestram ut in praesenti synodo fidem quam beati Patres nostri ab apostolis sibi traditam praedicarunt, non", + "candidate_score": 0.654733, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_193_195", + "bdc_text": "Et cum de comitum ordine unus fortasse et alter ad ista consilia adhibeatur , abbas fere nemo abest : ita fit , ut abbas unus in dicenda in Imperii consultationibus sententia plus possit quam urbes omnes . Olim autem secus res habebat , parique omnium ordinum libertate et iure sententiae dicebantur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_260", + "psc_text": "facit: et haec connexio totius quidem corporis unanimitatem requirit, sed praecipue exigit concordiam sacerdotum. Quibus cum dignitas sit communis, non est tamen ordo generalis: quoniam et inter beatissimos apostolos in similitudine honoris fuit quaedam discretio potestatis; et cum omnium par esset electio, uni tamen datum est ut caeteris praeemineret. De qua forma episcoporum quoque est orta distinctio, et magna ordinatione provisum est ne omnes sibi omnia vindicarent; sed essent in singulis provinciis singuli, quorum 692 inter fratres haberetur prima sententia; et rursus quidam in majoribus urbibus constituti sollicitudinem susciperent ampliorem, per quos ad unam Petri sedem universalis Ecclesiae cura conflueret, et nihil usquam a suo capite dissideret. Qui ergo scit se quibusdam esse praepositum, non moleste ferat aliquem sibi esse praelatum; sed obedientiam quam exigit, etiam ipse dependat: et sicut non vult gravis oneris sarcinam ferre, ita non audeat alii importabile pondus imponere (Matth. XXIII, 4). Discipuli enim sumus humilis", + "candidate_score": 0.654728, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_136_138", + "bdc_text": "Duas deinde epistolas , unam Caesaris , inscriptam utrique , alteram legati Granvellae , parti tantum alteri inscriptam , adhibuerunt . Iis epistolis excusare moram conabantur . In Caesaris epistola ostendebatur , Granvellam ad haec comitia destinatum , negotiis subitis impeditum esse , Caesarem orare , ut si ille in tempore non adesset , res tanta ne differreretur , nec sumptus frustra fierent , sed colloquio praefecti praesides pergerent , et illum ne expectarent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_747", + "psc_text": "Asterii. Igitur sub finem ejusdem anni haec epistola ad Leonem scripta videtur; sicut et alia ordinatorum ejus, cujus fit mentio in epistola 71; nam statim post ordinationem ejusmodi epistolae scribebantur. 2. Sub idem tempus de eadem re ad Leonem litteras dedere Theodosius atque Pulcheria, et omnes hae epistolae simul videntur transmissae. Nondum tamen Romam pervenerant mense Martio anni 450, cum Leo scripsit epistolas 60 et 61, in quibus Flavianum adhuc vivum praesumit. Eas pontifex accipere potuit mense Aprili vel Maio; cujus morae quid in causa fuerit ignoramus. Cum autem difficilem rem proponerent, quae maturiorem consultationem flagitabat, forte hac de re Leo habuit illum tractatum, cujus gratia Petronium et Regulum Gallicanos diu se retinuisse scribit epist. 67, ad Ravennium, in quam vide annot. 2 (885 d). Haec quidem Anatolii causa adeo magnum pontifici negotium facessivit, ut quatuor legatos eligendos, instruendos, atque Constantinopolim transmittendos crediderit, quod non exiguam in respondendo dilationem flagitabat:", + "candidate_score": 0.654605, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_585_587", + "bdc_text": "Ultima Decembris tum fuit . Interea Coloniensis Palatinusque legatus appellati eadem de re fuerunt . Verum ad has nostrorum legatorum doctorumque hominum querelas , altera Januarii praesides sic responderunt , ut primum in superiore sententia perstarent , deinde ut conditionem novam , eamque vel ad concordiam vel ad veritatis inquisitionem minime accomodatam inferrent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_44", + "psc_text": "ut eodem sane carent caeteri codices ac praesertim vetustis simarum omnium collectionum. Hinc ms. Florentin. S. Marci collectionis 13, ob Leoninas epistolas aliis nominibus insignis, ut videbimus in Admonit. ad epist. 12, sic epistolam, de qua agimus, inscribit: Leo Urbis Romae episcopus . . . . . Aquileiensi episcopo; ubi intervallo vacuo episcopi nomen ignotum significatur. Adempta igitur auctoritate quorumdam codicum, qui Januarium praeferunt, nihil fundamenti ex codicibus superest, quo cogamur affirmare epistolam 1 datam eidem Januario, ad quem epist. 18 scriptam fuisse manifestum est. 23. Traditam vero fuisse ad aliquem Januarii praecessorem et in ipso quidem pontificatus Leonis exordio, aliunde colligere licet. Photius in Bibliotheca vetustum codicem referens, qui sub saeculi VI initia lucubratus, exactissimam Pelagianarum rerum historiam ex peculiaribus documentis derivatam continebat, haec de Pelagianorum gestis sub Leonis pontificatu tradit cod. 54: Cum temporis deinde progressu sectae hujus homines per haeresis suae abjurationem Ecclesiae restituti essent; iterum malum", + "candidate_score": 0.65457, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_306_308", + "bdc_text": "verem hoc perpendere oportere , si antequam ad Caesarem acta haec relata essent , vulgarentur , quanta et quam iusta id Caesaris indignatione sit futurum . Postremo , oblatam confessionem quod attineret , facile nos intelligere , confessionis exemplar unum sufficere non posse , itaque plura offerenda esse . Uno praesides , uno Legatum Caesaris , uno adversarios opus habere .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_468", + "psc_text": "sustulit observatio trium Graecorum exemplarium Chalcedonensium, quae memoravimus e bibliotheca Veneta S. Marci. Cum enim in his laudata ad Flavianum epistola, ut innuimus, bis proferatur, nimirum ante gesta, et in ipsis gestis; memorata testimonia Patrum non subjiciuntur epistolae gestis insertae, ut a Romanis edita sunt; sed describuntur post epistolam quae ante gesta exhibetur. Nec dubitamus quin in ipsis Graecis codicibus editorum Romanorum, qui praeferebant pariter hanc epistolam etiam ante gesta, ut liquet ex titulo ab iisdem proposito ante ipsa gesta cap. 7 (Tom. IV Concil. pag. 782), non dubitamus, inquam, quin eadem testimonia similiter legerentur post epistolam ante gesta descriptam. Solum, sicuti istam praetermittendam putarunt in documentis ante ipsa gesta, ne eamdem iterum in gestis repeterent; ita ea testimonia epistolae gestis insertae appendenda censuere: de quo cum non admonuissent lectores, difficultati a Baluzio inductae causam dedere. Cautius se gessit Rusticus diaconus, cum omissa hac epistola ante gesta, eo quod in", + "candidate_score": 0.65446, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_643_645", + "bdc_text": "Posterior res iniquis postulationibus est quaesita , quasi non qui iniquas conditiones obiecisset , sed qui eas repulisset , moram quaesisse et colloquia fugisse dicendum esset . Iniquum fuit autem in re summa annotare acta non sinere : delectis in colloquium sententiae dictionem non permittere :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1620", + "psc_text": "judicio reservanda est, in cujus manu fuit ut talium obitus usque ad communionis remedium differretur. Nos autem quibus viventibus non communicavimus, mortuis communicare non possumus. 1424 INQUIS. IX. De his qui dolore nimio perurgente rogant dari sibi poenitentiam, et cum venerit presbyter daturus quod petebant, si dolor parum perquieverit, excusant et nolunt accipere quod offertur. RESP. Dissimulatio haec potest non de contemptu esse remedii, sed de metu gravius delinquendi. Unde poenitentia quae dilata est, cum studiosius petita fuerit, non negetur, ut quoquo modo ad indulgentiae medicinam anima vulnerata perveniat. INQUIS. X. De his qui poenitentiam professi sunt, si in foro litigare coeperint. RESP. Aliud quidem est debita justa reposcere, aliud propria perfectionis amore contemnere. Sed illicitorum veniam postulantem oportet a multis etiam licitis abstinere, dicente Apostolo: Omnia mihi licent, sed non omnia expediunt (I Cor. VI, 12) . Unde si poenitens habet causam quam negligere forte non debeat, melius expetit", + "candidate_score": 0.654394, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_587_589", + "bdc_text": "Verum ad has nostrorum legatorum doctorumque hominum querelas , altera Januarii praesides sic responderunt , ut primum in superiore sententia perstarent , deinde ut conditionem novam , eamque vel ad concordiam vel ad veritatis inquisitionem minime accomodatam inferrent . Volebant enim , ut ne acta per singula , sed summis tantum capitibus , in quibus partes aut convenissent , aut dissensissent , annotarentur . Haec summa tum sententiae Praesidum fuit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_171", + "psc_text": "hujus tertiae lectionis profecta sunt, editores, cum hanc formam incongruam deprehendissent, tam ob chronicam notam sitam ante tria capitula 6, 7 et 8, quam ob importunam repetitionem periodi Cum itaque de omnibus, nulla licet codicum auctoritate fulti, dederunt primo editionem Hadrianeam, excepta extrema periodo, Si quae vero aliae sunt causae, terminantes illis vocibus, qui consecrabantur, exciperet; mox subdiderunt ex decurtata editione tria capitula 6, 7 et 8, omittentes repetitionem periodi, Cum itaque de omnibus; ac tandem post verba octavi capitis rejecerunt periodum, Si vero aliae sunt causae, etc., atque chronicam notam, quibus epistolam conclusere. 5. Hinc autem nihil mirum si Quesnellus sollicitus de corrigendis ex fide codicum vulgatae S. Leonis editionis erroribus, hanc impressam editionem, quae nullis mss. nititur, repudiavit. Cum vero in ipsis codicibus tantam varietatem perspiceret, nec unum codicem nancisci potuisset, qui aptum omnia conciliandi modum suggereret; primam editionis rationem, quam in antiquioribus collectionibus, et mss. descriptam vidit,", + "candidate_score": 0.654304, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_314_316", + "bdc_text": "Iuramenti formam , qualiter notariis proponeretur , et qualiter utraque pars in eam convenisset , ita se recipere . Quod plures quam undecim in sua ordinatione status numerentur , nulla fraude factum esse . Itaque paratos se rem eam emendare , ac personis ternis unum tantum statum attribuere .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1170", + "psc_text": "βασιλέων καὶ ἀπὸ συναινέσεως τοῦ ἀποστολικοῦ θρόνου ἤρεσε συναθροισθῆναι· ὡς ἂν κατακριθέντων τῶν αἱρετικῶν, οἵτινες διορθωθῆναι οὐκ ἠνέσχοντο, μηδεμιὰ περιλιμπάνηται ἀμφιβολία περὶ τῆς ἀληθοῦς τοῦ δεσπότου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ σαρκώσεως. Ὅθεν εἴ τις ποτὲ τολμήσει τὴν Νεστορίου ἀπιστίαν ἀσφαλίζεσθαι, ἢ Ἐτυχοῦς ἢ Διοσκόρου τὸ ἀσεβὲς δόγμα ἐκδικεῖν, ἀπὸ τῆς τῶν καθολικῶν κοινωνίας ἀποκοπείη, μήτε ἐχέτω τούτου τοῦ σώματος κοινωνίαν, οὕτινος ἥρνηται τὴν ἀλήθειαν, ἀλελφοὶ τιμιώτατοι. Περὶ τοῦ φυλαχθῆναι ὁμοίως τῶν ἁγίων πατέρων τοὺς κανόνας, οἵτινες ἐν τῇ τῇς Νικαέων συνόδῳ ἀτρέπτοις δόγμασι συντέθεινται, τὴν παρατήρησιν τῆς ἡμετέρας ἁγιωσύνης ὑπομιμνήσκω, ὅπως τὰ δίκαια τῶν ἐκκλησιῶν καθῶς παρ' ἐκείνων τῶν τριακοσίων δέκα καὶ ὀκτὼ πατέρων θεόθεν ἐμπνευσθέντων τετύπωται διαμείνοιεν· μηδὲν δὲ ἡ ἀναιδὴς ἀμβιτίων ἐπιθυμήσοι, μήτε δι' ἐλαττώσεως ἑτέρου αὔξησίν τινα ἑαυτῷ περιποιῆσαι θελήσειε. Ἐφ' ὅσον γὰρ δήποτε ἀποσπασθεισῶν συναινέσεων ἑαυτὴν τῇ τῆς ματαιότητος ὑπεροψίᾳ ὠχύρωσε, καὶ τὰς ἰδίας ἐγχειρήσεις τῷ τῶν συνεδρίων ὀνόματι οἴεται βεβαιοτέρας, ἀνίσχυρον, καὶ ἀβέβαιον ἔσται πᾶν ὁτιοῦν", + "candidate_score": 0.65393, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_136_138", + "bdc_text": "Duas deinde epistolas , unam Caesaris , inscriptam utrique , alteram legati Granvellae , parti tantum alteri inscriptam , adhibuerunt . Iis epistolis excusare moram conabantur . In Caesaris epistola ostendebatur , Granvellam ad haec comitia destinatum , negotiis subitis impeditum esse , Caesarem orare , ut si ille in tempore non adesset , res tanta ne differreretur , nec sumptus frustra fierent , sed colloquio praefecti praesides pergerent , et illum ne expectarent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_406", + "psc_text": "cognitis judicari. Ad praedictum autem episcopum litteras dedi, quibus mihi displicere cognosceret quod ea quae in tanta causa gesta fuerant etiam nunc silentio detineret, cum studere debuerit primitus nobis cuncta reserare: quem credimus vel post admonitionem omnia ad nostram notitiam relaturum; ut in lucem ductis his quae adhuc videntur occulta, id quod evangelicae et apostolicae doctrinae convenit judicetur. Data XII kalendarum Martii, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN SEQUENTEM EPISTOLAM. 1. Duae litterarum S. Petri Chrysologi ad Eutychem Latinae editiones prodiere: altera, quae unicum seu primum tantum caput exhibet; altera, quae duo capitula complectitur. Quesnellus cum hanc prolixiorem epistolam et editionem genuinam haberet, quonam fato illa decurtata et non potius haec integra inserta fuerit in Vulgatis S. Leonis editionibus, se non assequi in notis professus est. Ex codicibus autem, qui eam fere decurtatam praeferunt, magna inter eruditos exstitit dubitatio, num secundum caput sincerum, an supposititium sit. Omnis autem", + "candidate_score": 0.653779, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_92_94", + "bdc_text": "Conveniebant enim docti nostrae partis homines inter se , atque articulus aliquis in commune proponebatur , omniumque de ea re sententia audiebatur ordine . Nec solum , quid adversariis respondendum , sed etiam nostra qualiter confirmanda essent , exquirebatur . In hoc circulo Melanchthon praefuit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1530", + "psc_text": "ἡμᾶς ἡ σὴ εὐλάβεια γνῷ, διενοήθην τῷ παρόντι μου λόγου τινὰς ἀποφάσεις ἐκείνων ὑποτάξαι (Alias, ἐπίστευσα τῷ παρόντι μου λόγῳ τινὰς ἀποφάσεις. ἐκείνων ὑποτάξαι). Ὧν εἰ καταξιώσῃς ἐκείνων ποιήσασθαι τὴν ἀνάγνωσιν, οὐκ ἄλλο κηρὑττειν εὑρήσεις ἡμᾶς, εἰ μὴ ὅπερ καθ' ὅλον τὸν κόσμον οἱ ἡμῶν ἅγιοι πατέρες ἐδίδαξαν, καὶ μηδένα πρὸς τούτοις διαφωνεῖν, εἰ μὴ μόνους τοὺς δυσσεβεστάτους αἱρετικοὺς. Τούτων τοίνυν, ὑπερένδοξε καὶ σεβαστὲ βασιλεῦ, καθ' ὅσον οἷόντε ἦν βραχέως ἐφαψαμένων ἡμῶν, μετὰ τῆς θεόθεν ἐμπνευσθείσης σοι πίστεως, καὶ τὸ παρ' ἡμῶν κηρυττόμενον ὁμογνωμονοῦν ἐπιγνώσει, καἰ κατὰ μηδὲν ἡμῖν ἀπὸ τῆς τῶν εὐαγγελίων καὶ τῆς τῶν ἀποστόλων διδασκαλίας, ἤτοι τοῦ συμβόλου τῆς καθολικῆς διαφωνεῖν ὁμολογίας· ἐπειδήπερ, ὡς διδάσκει ὁ μακάριος ἀπόστολος Παῦλος, Μέγα ἐστὶ τὸ τῆς εὐσεβείας μυστήριον, ὅπερ ἐφανερώθη ἐν σαρκὶ, ἐδικαιώθη ἐν πνεύματι, ὤφθν τοῖς ἀγγέλοις, ἐκηρύχθη ἐν ἔθνεσιν, ἐπιστεύθη ἐν κόσμῳ, ἀνελήφθη ἐν δόξῃ. Τί τοιγαροῦν ἔσται λυσιτελέστερον τῇ σῇ σωτηρίᾳ, τί τῇ σῇ ἐξουσίᾳ ἁρμοδιώτερον, 1382", + "candidate_score": 0.653759, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_417_419", + "bdc_text": "In hac utriusque iuramenti forma primum quidem pars nostra omni actorum copia excludebatur , deinde notarii et substituti nostri , qui iidem et legati , ad hoc colloquium missi erant , ne , domum reversi referre ad suos quicquam possent , iuramenti religione obstringebantur . Ergo caeteris hic dissimulatis , res duas nostri in hac forma correxerunt . Alterum , ut post colloquium habitum , cum essent quatuor notariorum quatuor autographa , ut singulis partibus singula traderentur , Caesari reliqua duo reservarentur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_670", + "psc_text": "sanctam synodum, vel ad Flavianum episcopum detulerunt, episcoporum publicari auribus Alexandrinus permisisset antistes, ita manifestatione purissimae fidei, quam divinitus inspiratam et accepimus, et tenemus, omnium concertationum strepitus quievisset, ut nec imperitia ultra desiperet, nec occasionem nocendi aemulatio reperiret. Sed dum privatae causae religionis exercentur obtentu, commissum est impietate paucorum, quod universam Ecclesiam vulneraret. Comperimus enim, non incerto nuntio, sed fidelissimo rerum, quae gestae sunt, narratore Hilaro diacono nostro, qui vix, ne subscribere per vim cogeretur, effugit, convenisse ad synodum plurimos sacerdotes, quorum utique frequentia consultationi et judicio profuisset, si is qui sibi locum principem vindicabat, sacerdotalem moderationem custodire voluisset; ut, sicut moris est, omnium sententiis ex libertate prolatis, id tranquillo et aequo constitueretur examine, quod et fidei congrueret, congreret, et errantibus subveniret. In ipso autem judicio non omnes qui convenerant, interfuisse cognovimus. Nam alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro supradicti 913 sacerdotis arbitrio, impiis subscriptionibus captivas manus dederent, et", + "candidate_score": 0.653683, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_587_589", + "bdc_text": "Verum ad has nostrorum legatorum doctorumque hominum querelas , altera Januarii praesides sic responderunt , ut primum in superiore sententia perstarent , deinde ut conditionem novam , eamque vel ad concordiam vel ad veritatis inquisitionem minime accomodatam inferrent . Volebant enim , ut ne acta per singula , sed summis tantum capitibus , in quibus partes aut convenissent , aut dissensissent , annotarentur . Haec summa tum sententiae Praesidum fuit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_236", + "psc_text": "Servetur hic ordo sacerdotali concordiae profuturus, ut Ecclesiae Domini concordi, quemadmodum cupimus, consilio construantur, et nullum, insidiante diabolo, aditum possit praebere dissensio, per quam valeat dissipare quae nos magno studio habita cupimus moderatione connectere. CAP. II. Invitati fratres in causis maximis, et quae intra provincias suas finiri nequeant terminandis, si nulla gravi necessitate retinentur, fraternum studium pro Ecclesiae ulilitate non denegent: maxime cum moderatio nostra providerit, ut non frequens, neque pro levibus causis conveniendi 679 necessitas indicatur; et binos ternosve episcopos de singulis provinciis adesse sufficiat, ut leve fiat paucis, quod multis esset onerosum; atque ita efficiatur studio charitatis, ut sacerdotalis tractatus ea quae ad disciplinam possunt ecclesiasticam pertinere, sancto sibi Spiritu revelante constituat. Id enim nos, volentes quorumdam inobedientiam juxta coercitione corrigere, vestra noverit dilectio definisse: ut quisquis superbo animo, cum nulla corporis, vel causae fuerit necessitate detentus, fraternum saepius voluerit vitare conventum, se sciat esse judicandum. CAP. III.", + "candidate_score": 0.653551, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_431_433", + "bdc_text": "Iniquum etiam hoc et contra legationis fidem esse putabant , quod substituti , quos ex legatorum nostrorum numero subsidio notariis adiunxeramus , domum reversi , quid actum esset , narrare ne iis quidem auderent , unde essent missi . Easdem postulationes causasque , cum apud legatum Caesaris eodem die exposuissent nostri , legatus actorum copiam ideo partibus non necessariam esse iudicabat , quoniam liberum colloquium hoc et extra diffinitionis periculum esset , deinde videri intutum putabat , ut partibus committeretur . Edi enim sine ingenti multorum offendiculo non posse , omnem hanc turbam natam ex incerta librorum editione fuisse .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_670", + "psc_text": "sanctam synodum, vel ad Flavianum episcopum detulerunt, episcoporum publicari auribus Alexandrinus permisisset antistes, ita manifestatione purissimae fidei, quam divinitus inspiratam et accepimus, et tenemus, omnium concertationum strepitus quievisset, ut nec imperitia ultra desiperet, nec occasionem nocendi aemulatio reperiret. Sed dum privatae causae religionis exercentur obtentu, commissum est impietate paucorum, quod universam Ecclesiam vulneraret. Comperimus enim, non incerto nuntio, sed fidelissimo rerum, quae gestae sunt, narratore Hilaro diacono nostro, qui vix, ne subscribere per vim cogeretur, effugit, convenisse ad synodum plurimos sacerdotes, quorum utique frequentia consultationi et judicio profuisset, si is qui sibi locum principem vindicabat, sacerdotalem moderationem custodire voluisset; ut, sicut moris est, omnium sententiis ex libertate prolatis, id tranquillo et aequo constitueretur examine, quod et fidei congrueret, congreret, et errantibus subveniret. In ipso autem judicio non omnes qui convenerant, interfuisse cognovimus. Nam alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro supradicti 913 sacerdotis arbitrio, impiis subscriptionibus captivas manus dederent, et", + "candidate_score": 0.653466, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_136_138", + "bdc_text": "Duas deinde epistolas , unam Caesaris , inscriptam utrique , alteram legati Granvellae , parti tantum alteri inscriptam , adhibuerunt . Iis epistolis excusare moram conabantur . In Caesaris epistola ostendebatur , Granvellam ad haec comitia destinatum , negotiis subitis impeditum esse , Caesarem orare , ut si ille in tempore non adesset , res tanta ne differreretur , nec sumptus frustra fierent , sed colloquio praefecti praesides pergerent , et illum ne expectarent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1374", + "psc_text": "3 ad Eliam et caeteros episcopos Istriae, ubi ex sequenti epistola duo testimonia recitat, de ipsius authenticitate dubitare non sinit. Duorum vero ac tam insignium diversae originis codicum, Grimanici et Ratisponensis, auctoritas ita Patricii et Asparis nomina vindicant, ut commentitium plane sit haec nomina pro aliorum magnatum nominibus his litteris inserta suspicari, ut laudatus Pagius in fine suae annotationis conjecit; cum praesertim Patricii nomen in alia epistola 151, quam ex Ratisponensi edemus, similiter legatur. 3. Harum epistolarum tempus apud Quesnellum ex Grimanico codice signatum errore manifesto laborat. Cum enim in textu allegato ex epist. 153 Leo Aetio commiserit, ut epistolam ad Basilium Antiochenum dirigeret, haec proculdubio una cum ipsis ad Aetium litteris transmissa fuit, ac proinde eodem die ex Leonis more signata, nimirum kalendis Septembris. Praeterea ex eadem ad Aetium epistola discimus alias litteras simul missas fuisse ad imperatorem, ad Asparem et alios. Habemus autem epistolam 148 ad imperatorem Leonem,", + "candidate_score": 0.653427, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_133_135", + "bdc_text": "Sed nos ad institutam Comitiorum narrationem redeamus . Igitur vigesima Novembris die , quae secunda et vigesima constituti colloquii fuit , praesides postquam advenissent , vocatis in Curiam partibus , se suis a principibus praefectos colloquio legatos venisse , et audire paratos esse ostendebant . Itaque tempus videri ad rem ut veniretur Orare , ut omni cum moderatione partes se praeberent , petere , ut Ferdinandi legatio , quae iam venisset , colloquio adhiberetur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_121", + "psc_text": "est, approberis: Manus cito nemini imposueris (I Tim. V, 22) . CAP. V. Ad synodum quisquis fratrum fuerit evocatus occurrat, nec sanctae congregationi se deneget: in qua maxime constituendum esse noverit quod ad disciplinam poterit ecclesiasticam pertinere. Melius enim omnis culpa vitabitur, si inter sacerdotes Domini collatio frequentior habeatur, et emendationi pariter et charitati plurimum praestat adunata societas. Illic, si quae causae natae fuerint, praestante Domino, ita poterunt terminari, ut contentio nulla resideat; sed sola inter fratres charitas coalescat. Si qua vero causa major evenerit, quae a tua fraternitate illic praesidente non potuerit definiri, relatio tua missa nos consulat: ut revelante Domino, cujus misericordiae profitemur esse quod possumus, quod ipse nobis aspiraverit, rescribamus: ut cognitioni nostrae pro traditione veteris instituti et debita apostolicae sedis reverentia, nostro examine vindicemus: ut enim auctoritatem tuam vice nostra te exercere volumus, ita nobis quae illic componi non potuerint, vel qui vocem appellationis emiserit, reservamus.", + "candidate_score": 0.653253, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_356_358", + "bdc_text": "Paulus adeo nuper Ro . Pontifex magno cunctos ad liberum concilium studio , et expectatum a vobis , et sepe etiam postulatum , vocavit . Verum ubi id indixit , et legati nostri repulsi , et mandata contempta , et denique res omnis infecta fuit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_707", + "psc_text": "sancta SYNODUS quae in urbe Roma convenit, clero, honoratis, et plebi consistenti Constantinopoli, dilectissimis filiis in Domino salutem. CAP. I. In notitiam nostram, quae Ephesi contra opinionem omnium sunt acta, perlatis, magno animum nostrum fatemur moerore confusum: nec tantum licuisse iniquitati, 933 facile potuissemus credere, nisi filius noster Hilarus diaconus, qui a nobis vice nostra cum aliis ut interesset synodo missus fuerat, fugiens revertisset, declinans, ne injustae particeps esset sententiae. Quippe cum vox illic a nostris contradictionis emissa sit, quam Alexandrinus antistes, qui totum solus impotentiae suae vindicavit, audire contempsit, in consortium suae voluntatis invitos pertrahens sacerdotes, ut per vim coacti subscriberent, qui nullam damnationis causam idoneam reperissent. Sed hos ausus pio et Christiano principi confidimus minime placituros. Nunc quia Ecclesiam vestram hac ratione cognovimus dissipatam, consolandos adhortandosque vos esse credidimus nostris epistolis, ut pro catholicae fidei defensione perfidorum nequitiae resistatis. Nolumus enim dilectionem vestram hoc moerore percelli, cum major", + "candidate_score": 0.653117, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_136_138", + "bdc_text": "Duas deinde epistolas , unam Caesaris , inscriptam utrique , alteram legati Granvellae , parti tantum alteri inscriptam , adhibuerunt . Iis epistolis excusare moram conabantur . In Caesaris epistola ostendebatur , Granvellam ad haec comitia destinatum , negotiis subitis impeditum esse , Caesarem orare , ut si ille in tempore non adesset , res tanta ne differreretur , nec sumptus frustra fierent , sed colloquio praefecti praesides pergerent , et illum ne expectarent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_591", + "psc_text": "Leonem acceptis primis Flaviani litteris cum gestis synodi Constantinopolitanae consilium cepisse mittendi legatos quatuor in Orientem, qui rem totam Constantinopoli componerent. Ad hunc unice finem scriptas primum credit epistolas plures, quae 13 Junii datae nunc leguntur. Solas autem duas nominat, scilicet epist. 28 ad Flavianum, et 32 ad archimandritas Constantinopolitanos, in quibus reapse nihil de synodo habetur, sed de fidei tantum causa per legatos curanda. Addit porro: At antequam legati profecti essent, acceptae sunt a Leone Theodosii litterae, quibus de indicta synodo monebatur; statimque iidem legati, qui ad fidei negotium cum Flaviano tractandum destinati erant, ad synodum directi sunt, eorumque tardata profectio, quo novis litteris scribendis tempus daretur, vel prioribus amplificandis; et in his de concilio fit mentio. Hac autem de causa et anterioribus et ultimis litteris eamdem chronicam notationem idibus Junii affixam innuit. 3. Nemini tamen haec satisfacere poterunt. Primo enim Flaviani litteras cum gestis Constantinopolitanae synodi a Leone", + "candidate_score": 0.652908, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_205_207", + "bdc_text": "tum ei querelae , quae gravis et acerba in illius oratione fuit , sic est responsum . Videri frustra fieri , ut quisquam de magnis Imperii incommodis hoc tempore et loco quereretur , ubi de causis et remedio malorum inveniendo instituta esset deliberatio . Huc legatum Caesaris , huc Principes , huc ex omnibus nationibus sapientes homines venisse , non ut mutuis se querelis et iurgationibus vexarent , sed ut quae res orbem Christianum turbaret , lucide iam aliquando intelligerent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_654", + "psc_text": "enim rem valde impiam fideique repugnantem ii testes de visu, qui per nos missi sunt, nobis significarunt. Unde, serenissime imperator, a vestra pia conscientia periculum causa fidei avertere dignare, neque humana praesumptio Christi Evangelio vim inferat. Haec ego, o christianissime et venerabilis imperator, cum iis qui mecum sunt episcopis, sincero affectu cupiens vos ante omnia placere Deo, ad quem ab universa Ecclesia unanimiter pro vestro imperio preces funduntur, ut facias, consilium do, ne forte poenas persolvamus ante tribunal Christi, si hujuscemodi rem silentio involvamus. Obsecro igitur coram unius Deitatis inseparabili Trinitate, quae per ea quae male acta sunt laeditur, quaeque vestri est custos imperii, et coram sanctis angelis Christi, ut cuncta maneant intacta, sicut et ante judicium existebant. Exspectent autem majus criterium concilii, in quo omnis ex toto orbe episcoporum numerus congregetur; neque sinatis vos de alieno peccato onus sustinere; quod ut manifestius edicamus, urgentis necessitatis timore constringimur. Sed ante", + "candidate_score": 0.652863, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_192_194", + "bdc_text": "Porro in isto secundo , quem esse principum diximus , ordine hi etiam , qui inferiori gradu existunt , comites , barones , abbates numerantur . Et cum de comitum ordine unus fortasse et alter ad ista consilia adhibeatur , abbas fere nemo abest : ita fit , ut abbas unus in dicenda in Imperii consultationibus sententia plus possit quam urbes omnes .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_260", + "psc_text": "facit: et haec connexio totius quidem corporis unanimitatem requirit, sed praecipue exigit concordiam sacerdotum. Quibus cum dignitas sit communis, non est tamen ordo generalis: quoniam et inter beatissimos apostolos in similitudine honoris fuit quaedam discretio potestatis; et cum omnium par esset electio, uni tamen datum est ut caeteris praeemineret. De qua forma episcoporum quoque est orta distinctio, et magna ordinatione provisum est ne omnes sibi omnia vindicarent; sed essent in singulis provinciis singuli, quorum 692 inter fratres haberetur prima sententia; et rursus quidam in majoribus urbibus constituti sollicitudinem susciperent ampliorem, per quos ad unam Petri sedem universalis Ecclesiae cura conflueret, et nihil usquam a suo capite dissideret. Qui ergo scit se quibusdam esse praepositum, non moleste ferat aliquem sibi esse praelatum; sed obedientiam quam exigit, etiam ipse dependat: et sicut non vult gravis oneris sarcinam ferre, ita non audeat alii importabile pondus imponere (Matth. XXIII, 4). Discipuli enim sumus humilis", + "candidate_score": 0.652804, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_126_128", + "bdc_text": "Itaque omnium animi antea ad aliquam concordiae spem arrecti , hac fama consternati fuerunt , nec quisquam inventus est , qui pollicitationibus Caesaris fidem ullam habendam esse iudicaret : qui de pace pollicens hostilia interim exerceret . Ita enim sapientes homines iudicabant , quoniam Caesar suam de religione sententiam veram , nostram falsam esse persuasum haberet adeo , ut exquisitissimis tormentis hanc firmare , illam extirpare institueret , non simul et pacem simulandam , et hostiles minas intendendas fuisse .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1161", + "psc_text": "adhuc animo moveantur ignoro. Neque cujusquam sermone mihi patefactum est quas causas videantur antefatae praeferre discordiae: utrum scilicet Eutychianae perversitati tali furore famulentur, an implacabiliter doleant episcopum suum in hanc impietatem potuisse traduci, quod contra ipsorum locorum sanctorum testimonia, quibus totus mundus instruitur, ab incarnationis Dominicae veritate desciverit, et quod in aliis per indulgentiam curari placuit, in illo putent non esse veniale. Unde cupio me super his plenius edoceri, ut etiam talium correctioni congrue studeatur: quia aliud est contra fidem impie armari, aliud pro fide immoderatius commoveri. Chartas etiam quas Aetius presbyter ante indicavit esse directas, et Breviarum fidei, quod te misisse significas, necdum ad me noveris pervenisse. Unde, si expeditioris occasio se praebuerit perlatoris, libenter habeo, ut si qua est, quae utilis videatur, quam primum ad me mittatur instructio. De Aegyptiis monachis quam quieti, aut cujus sint fidei, scire desidero, et de Alexandrinae Ecclesiae pace quid ad vos veris", + "candidate_score": 0.652569, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_127_129", + "bdc_text": "qui de pace pollicens hostilia interim exerceret . Ita enim sapientes homines iudicabant , quoniam Caesar suam de religione sententiam veram , nostram falsam esse persuasum haberet adeo , ut exquisitissimis tormentis hanc firmare , illam extirpare institueret , non simul et pacem simulandam , et hostiles minas intendendas fuisse . Accedebat eodem tempore , quod urbs imperii maxima et antiquissima Goslaria , publice in ea causa , et ab iis hominibus proscripta esse ferebatur , a quibus prius in eadem causa ipsa absoluta , is autem condemnatus fuisset , in cuius illa nunc gratiam proscriberetur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1084", + "psc_text": "ἡ τοῦ διαβόλου ἐπιβουλὴ μὴ βλάψῃ, ἀλλ' εἰς τὸ ἐξιλεώσασθαι τὸν Θεὸν δεκτὰ πανταχοῦ προσενεχθεῖεν ὁλοκαυτώματα· ὁπότε διὰ τοῦ μεσίτου Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων Ἰησοῦ Χριστοῦ 1148 ἡ αὐτὴ ἐξομολόγησις τῶν δήμων, καὶ αὐτὴ τῶν ἱερέων ἡ αὐτὴ τῶν βασιλέων, γαληνότατε υἱὲ, καὶ αὐτόκρατορ αὔγουστε. Τούτων δὲ ἡ εὐοδία τοσαύτη, γεγένηται σύνοδος, καλῷ καὶ εὐκταίῷ τέλει συντεθέντων, θαυμάζω καὶ πάσχω, ὅτιπερ τὴν εἰρήνην τῆς εἰρήνην τῆς καθολικῆς ἐκκλησίας τὴν θεόθεν τεθεμελιωμένην ἀμβιτίονος πὰλιν ἐπιχείρησις ταράττοι· εἰ καὶ τὰ μάλιστα γὰρ χρησίμως ἑαυτοῦ ὁ ἀδελφὸς ὁ ἐμὸς Ἀνατόλιος προνενοηκέναι φαίνεται, ώστε τῶν αὐτῶν χειροτονησάντων τὴν πλάνην παραλιμπάνων, εἰς τὴν σύνεσιν τῆς καθολικῆς ἐκκλησίας σωτεριώδει διορθώσει παρῆλθε, φυλάξαι δὲ ὅμως ὤφειλεν, ἵνα ἐκεῖνο, οὗπερ ὑμετέρᾳ χάριτι φαίνεται, ἐπιτυχὼν, μηδεμιᾶς ἐπιθυμίας φαυλότητι ταράξει. Ἡμεῖς γὰρ τῆς ὑμετέρας πίστεως, καὶ τῆς μεσιτείας ἔχοντες τὴν προσοχὴν, ὁπότε καὶ τὴν αὐθεντίαν τῆς ἰδίας χειροτονίας αἱ ἀρχαὶ αὑτοῦ ἔσκαζον, ἀγαθοί τε περὶ αὐτὸν, ἢπερ δίκαιοι εἶναι ἐβουλήθημεν· ὅπως", + "candidate_score": 0.652443, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_416_418", + "bdc_text": "Substitutis autem , ut acta tradita creditaque sibi , et a se descripta , fide summa intacta ac mortali nulli revelata , mox ut descripissent , notariis restituerent . In hac utriusque iuramenti forma primum quidem pars nostra omni actorum copia excludebatur , deinde notarii et substituti nostri , qui iidem et legati , ad hoc colloquium missi erant , ne , domum reversi referre ad suos quicquam possent , iuramenti religione obstringebantur . Ergo caeteris hic dissimulatis , res duas nostri in hac forma correxerunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_579", + "psc_text": "notarium probatae nobis fidei, misi; qui vice mea sancto conventui vestrae fraternitatis intersint, et communi vobiscum sententia, quae Domino sint placitura, constituant. Hoc est, ut primitus 867 pestifero errore damnato, etiam de ipsius, qui imprudenter erravit, restitutione tractetur; si tamen doctrinam veritatis amplectens, sensus haereticos, quibus imperitia ejus fuerat irretita, plene aperteque propria voce et subscriptione damnaverit: quod etiam in libello quem ad nos miserat est professus, spondens per omnia nostram se secuturum esse sententiam. Acceptis autem fratris et coepiscopi nostri Flaviani litteris, plenius ad eum de his quae ad nos videtur retulisse rescripsimus: ut abolito hoc qui natus videbatur errore, in laudem et gloriam Dei per totum mundum una sit fides et una eademque confessio, et in nomine Jesu omne genu flectatur coelestium, terrestrium et infernorum, et omnis lingua confiteatur quia Dominus Jesus Christus in gloria est Dei Patris. Data idibus Junii, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. 864", + "candidate_score": 0.652367, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_584", + "bdc_text": "Hanc fratrum postulationem quam ipsam quoque verbis quibus est habita propemodum reddidimus , legati principum evangelicorum una cum sua praesidibus et proposuerunt , et placere sibi ostenderunt , simulque ut res tam diu producta aliquem saltem exitum inveniret , petiverunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1089", + "psc_text": "ὄντων πρώτων, καὶ ἐπ' ἀδείας ἐκείνῳ εἴη, ὅσαις ἂν ἐθέλοι, ἐκλάμπειν ἀρεταῖς, ὧν οὐχ ἑτέρως κοινωνός ἐστιν, εἰ μὴ διαθέσει μᾶλλον ἐθέλοι κοσμεῖσθαι, ἤπερ ἀμβιτίονι ἐκτείνεσθαι. Ταύτην δὲ τὴν ἀναιδῆ ἐπιθυμίαν οὐδέποτε μὲν ὤφειλεν ἐν τῇ αὐτοῦ ἔχειν τῇ ψυχῇ, ἀλλ' ὁπηνίκα αὐτῷ οἱ ἀδελφοὶ, καὶ συνεπίσκοποι ἐμοὶ, οἱ ὑπὲρ ἐμοῦ πράττοντες, ἀντέβησαν, ἀπὸ τῆς παρανόμου τόλμης κᾂν ἐκ τῆς αὐτῶν ὤφειλεν ἀργῆσαι ἀντιλογίας· καὶ γὰρ καὶ της ὑμετέρας εὐσεβείας αἱ συλλαβαὶ, καὶ τὰ αὺτοῦ γράμματα σημαίνει τοὺς πρεσβευτὰς τῆς ἀποστολικῆς καθέδρας, καθῶς ἐχρῆν, δικαιοτάτῃ ἀντιῤῥήσει ἀντιβεβηκέναι, ὥστε μὴ παραίτησιν ἔχειν τὴν ἐπιχείρησιν, ἥτις ἑαυτὴν οὐδὲ ἐκτυπωθεῖσα ἐπέσχεν. Ὅθεν ἐπειδὴ ἁρμόζει τῇ ἡμετέρᾳ πίστει καὶ δόξῃ, ἵνα καθ' ὃν τρόπον αἱ αἱρέσεις δι' ὑμῶν, τοῦ Θεοῦ πράττοντος οὕτω καὶ πᾶσα ἀμβιτίων ἐκκοπείη· ὅπερ καὶ τῆς Χριστιανῶν ἐστιν εὐδοκιμήσεως, καὶ τῆς βασιλικῆς. Καὶ ὁ προλεχθεὶς ἐπίσκοπος φειδέσθω τέρων προνοήσει τῆς εἰρήνης, καὶ μὴ ἐξεῖναι ἑαυτῷ πάντα ἀπολαμβανέτω. Ἐπειδήπερ τῆ Ἀντιοχέων ἐκκλησίᾳ", + "candidate_score": 0.652227, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_468_470", + "bdc_text": "Curaturum se , ut pro uno contionatore decem substituantur , proque eorum moderatione sponsurum . Sin autem hanc quoque tam honestam postulationem reficerent , se principibus suis significaturos esse , neque legatis neque doctrinae ipsorum amplius hic locum esse . Senatus et ratione sua ductus , et hac hominum nostrorum oratione motus , contionem hoc tempore minime abrogandam esse iudicabat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1104", + "psc_text": "Nulla sibimet de multiplicatione congregationis synodalia concilia blandiantur, neque trecentis illis decem atque octo episcopis quantumlibet copiosior numerus sacerdotum vel comparare se audeat, vel praeferre; cum tanto divinitus privilegio Nicaena sit synodus consecrata, ut sive per pauciores, sive per plures ecclesiastica judicia celebrentur, omni penitus auctoritate sit vacuum, quidquid ab illorum fuerit constitutione diversum. CAP. III. Nimis ergo haec improba, nimis sunt prava, quae sacratissimis canonibus inveniuntur esse contraria. In totius Ecclesiae perturbationem superba haec tendit elatio, quae ita abuti voluit concilio synodali, ut fratres in fidei tantummodo negotio convocatos, et definitione ejus causae, quae erat curanda, perfunctos, ad consentiendum sibi, aut depravando traduceret, aut terrendo compelleret. Inde enim fratres nostri ab apostolica sede directi, qui vice mea synodo praesidebant, probabiliter atque constanter illicitis ausibus obstiterunt, aperte reclamantes, ne contra instituta Nicaeni concilii, praesumptio reprobae novitatis assurgeret. Nec potest de eorum contradictione dubitari, de quibus in epistola tua etiam ipse", + "candidate_score": 0.652091, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_108_110", + "bdc_text": "An presbyteri et episcopi gradus iure divino sic dividantur , ut hi ius ordinationis teneant . An episcopi cultus et cerimonias novas possint instituere , iidem an traditiones προς ἐν ταξίαν spectantes possint condere . An occupandi gubernandique imperia ius tenere :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1616", + "psc_text": "De his qui altario ministrant et conjuges habent, utrum eis licito misceantur? RESP. Lex continentiae eadem est ministris altaris quae episcopis atque presbyteris, qui cum essent laici sive lectores, licito et uxores ducere et filios procreare potuerunt. Sed cum ad praedictos pervenerunt gradus, coepit eis non licere quod licuit. Unde, ut de carnali fiat spirituale conjugium, oportet eos nec dimittere uxores, et quasi non habeant sic habere, quo et salva sit charitas connubiorum, et cesset opera nuptiarum. 1422 INQUIS. IV. De presbytero vel diacono qui filiam suam virginem illi viro in conjugium dederit qui jam habebat conjunctam mulierem, ex qua etiam filios susceperat. RESP. Non omnis mulier juncta viro uxor est viri, quia nec omnis filius haeres est patris. Nuptiarum autem foedera inter ingenuos sunt legitima et inter aequales; multo prius hoc ipsum Domino constituente (Gen. II, 24) quam initium Romani juris existeret. Itaque aliud est uxor, aliud concubina; sicut", + "candidate_score": 0.65207, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_105", + "bdc_text": "An Petrus et huius successores potestatem supra ceteros aliquam ordinandi qualis et confirmandi caeteros , est , haberent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_140", + "psc_text": "Salvator instituit, ut veritas, quae antea legis et prophetarum praeconio continebatur, per apostolicam tubam in salutem universitatis exiret, sicut scriptum est: In omnem terram exivit sonus eorum, et in fines orbis terrae verba eorum (Ps. XVIII, 5) . Sed hujus muneris sacramentum ita Dominus ad omnium apostolorum officium pertinere voluit, ut in beatissimo Petro apostolorum omnium summo, principaliter collocarit; et ab ipso quasi quodam capite, dona sua velit in corpus omne manare, ut exsortem se mysterii intelligeret esse divini, qui ausus fuisset a Petri soliditate recedere. Hunc enim in consortium individuae unitatis assumptum, id quod ipse erat, voluit nominari, dicendo: Tu es Petrus, et super hanc petram aedificabo Ecclesiam meam (Matth. XVI, 18) ; ut aeterni templi aedificatio, mirabili munere gratiae 634 Dei, in Petri soliditate consisteret; hac Ecclesiam suam firmitate corroborans, ut illam nec humana temeritas posset appetere, nec portae contra illam inferi praevalerent. Verum hanc petrae istius sacratissimam", + "candidate_score": 0.652042, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_102_104", + "bdc_text": "Tertia de votis monasticis et cultu electitio . Quarta de primatu papae et potestate Ecclesiae : quae quidem quaestiones has habebat :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_112", + "psc_text": "nec congregationi se deneget, in qua ad Deum pertinentes causas noverit esse tractandas. . . . . . . Quidquid causarum, ut assolet, inter consacerdotes evenerit, ejus cui vicem nostram commisimus examini reservetur: ut illo sub Dei timore praesule omnis ambiguitas finiatur. Nihil in ejus, aut nostram, contra haec quae constituimus, praesumatur injuriam. Ejus nobis relatione, si quid ad nos referendum fuerit, innotescat: ita enim vos ad illum pertinere volumus, ut ad vos provinciarum vestrarum pertinent sacerdotes. Qui ergo jure sibi debito uti cupiunt, apostolicae sedis auctoritate concessa per suam contumaciam imminuere non nitantur. CAP. V. Ut vero vestrae dilectioni provinciae suae ordinatio permittitur sacerdotum, ita fratrem et coepiscopum nostrum Anastasium de ordinando antistite volumus consulatis. Cui metropolitani episcopi consecrationem statuimus reservari, ut eo inquisitore atque custode, cum certus licentiae modus imponitur, 619 ecclesiasticae disciplinae in omnibus ordo servetur. Ipsum vero secundum definita canonum hoc vestra dilectio nostris epistolis admonitum", + "candidate_score": 0.651992, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_156_158", + "bdc_text": "ac etiam eam ad rem paratos adesse : sed omnibus superioris temporis protestationibus salvis . De colloquendi modo ubi propositum fuisset , perhumaniter omnia facturos polliceri .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_678", + "psc_text": "κριτηρίῳ συμβαλέσθαι ἠδυνήθησαν, εἰ ἐκεῖνος, ὅς τις ἑαυτῷ τόπον ἄρχοντος ἐξεδίκησεν, ἐπισκοπικὴν ἐπιείκειαν φυλάξαι ἠνέσχετο, ἵνα, ὡς τὸ ἔθος ἔχει, πάντων ἐλευθερίως προενεχθεισῶν τῶν ἀποφάσεων, ἐκεῖνο ἡσύχῳ καὶ δικαίᾳ ὁρισθῇ διαγνώσει, ὅπερ καὶ τῇ πίστει συνέτρεχε, καὶ τοῖς πλανωμένοις συνεβάλλετο· ἐν αὐτῇῇ γὰρ τῇ κρίσει οἀ πάντας, οὃς συνελθεῖν συνιέναι μεμαθήκαμεν εἰσαχθέντας, οἵ τινες κατὰ γνώμην 914 τοῦ προλεχθέντος ἐπισκόπου ταῖς ἀσεβέσιν ὑπογραφαῖς αἰχμαλώτους τὰς χεῖρας ἐπέδωκαν. Ἤιδεισαν γὰρ βλαβερὸν τοῖς ἁγίοις αὐτῶν ἀξιώμασιν εἶναι, εἰ μὴ τὰ κελευσθέντα πεποιήκασι. Τοιαύτην δὲ παρ' αὐτοῦ γενέσθαι τὴν πρόφασιν, ἵν' ἑνὸς ἀνθρώπου ἀδίκως ἐναγομένου, κατὰ πάσης τῆς ἐκκλησίας χαλεπαίνῃ. Ὅπερ οἱ ἡμέτεροι ἀπὸ τῆς ἀποστολικῆς καθέδρας ἀποσταλέντες, τοσοῦτον ἀσεβὲς ἰδόντες ἐπὶ τῇ συγκαταθέσει, μηδεμιᾷ κατανοήσει δυνηθῆναι συγκαταθέσθαι· ὥστε μετὰ παῤῥησίας ἐν αὐτῇ τῇ συνόδῳ διεμαρτύραντο, οὐδαμῶς τοῦτο τὸ παρ' αὐτῶν δογματισθὲν, δύνασθαι πάμπαν δέξασθαι τὴν ἀποστολικὴν καθέδραν· ὅτι ὡς ἀληθῶς πάσης τῆς καθολικῆς πίστεως τὸ μυστήριον, ὅπερ ἀπείη ἀπὸ τῶν καιρῶν τῆς", + "candidate_score": 0.651701, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_460_462", + "bdc_text": "Hoc fomentum ad haec Comitia vel prorsus dissolvendum , vel in nova usque Comitia usque producendum , satis ipsis idoneum videbatur . Nostri , adito Senatu , ostendebant , eum virum , qui tredecim annis antea , et nunc toto Comitiorum tempore , interpellante nemine , contionatus fuisset , sine eorum ignominia , qui huc evangelii defendendi causa venissent , refici hoc tempore et se praesente non posse . Turpe futurum sibi , si culpa sua non solum non promotus evangelii cursus , non solum alibi , sed etiam eo loco , ubi in eam rem nunc maxime incumberent , impeditus fuisset .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_687", + "psc_text": "poscentibus episcopis, non sit admissa, ut scilicet remota ea fide quae patriarchas, prophetas, apostolos et martyres coronavit, generatio Jesu Christi Domini nostri secundum carnem, et verae mortis ac resurrectionis ejus 923 confessio, quod horremus dicere, solveretur; scripsimus de hac re, ut potuimus, ad gloriosissimum principem, et quod maximum est, Christianum, cujus epistolae pariter exemplar subjecimus, ut fidem in qua renatus per Dei gratiam regnat, nulla sineret novitate corrumpi: quoniam Flavianus episcopus in nostra omnium communione persistit, atque hoc, quod factum est sine consideratione justitiae, et contra omnem canonum disciplinam, ratum haberi ratio nulla permittit; et quia dissensionis scandalum non abstulisset Ephesina synodus, sed auxisset, habendo intra Italiam concilio et locus constitueretur, et tempus, omnibus querelis et praejudiciis partis utriusque suspensis: quo diligentius universa quae offensionem generaverunt retractentur, et absque vulnere fidei, absque religionis injuria, in pacem Christi redeant, qui per impotentiam subscribere coacti sunt sacerdotes, et soli auferantur errores. CAP.", + "candidate_score": 0.651615, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_131_133", + "bdc_text": "At vero postquam causa etiam bona praecipitato iuditio condemnaretur , omnem hanc de concordia spem frustra esse nostri arbitrabantur . Sed haec Goslaria causa ut habeat , alibi erit et alios per homines narratione integra perfectaque docendum . Sed nos ad institutam Comitiorum narrationem redeamus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_664", + "psc_text": "Ephesina civitate fieri praecepistis, et ipsi fidei probatur obesse, et omnes Ecclesias vulnerare;. . . . . Et haec a nobis comperta sunt non incerto nuntio, sed ab ipsis reverendissimis episcopis qui a nobis missi sunt, et fidelissimo rerum quae gestae sunt narratore Hilaro diacono nostro. Haec autem ideo culpa processit, eo quod non pura conscientia et recto judicio secundum consuetudinem hi qui collecti sunt de fide et errantibus protulerunt. In ipso autem judicio non omnes qui convenerant interfuisse cognovimus. Nam alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro supradicti sacerdotis arbitrio impiis subscriptionibus captivas manus dederent, et 908 nociturum statui suo scirent, nisi imperata fecissent, talemque ab ipso prolatam esse sententiam, ut in omnes per eam saeviretur Ecclesias. Quod nostri ab apostolica sede directi, adeo impium et catholicae fidei contrarium videntes, nobis significare noscuntur. CAP. II. Unde, tranquillissime principum, removete, quaesumus, a vestrae pietatis conscientia periculum religionis et fidei: ut", + "candidate_score": 0.651267, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_361", + "bdc_text": "Nunc autem Carolus primogenitus Ecclesiae filius ad id concilium Pontificis exequendum ( ut fidus Sanctae Romanae Ecclesiae advocatus est ) cum hoc colloquium , tum illa mox deinde futura Ratisponae Comitia , velut viam aditumque ad generale Concilium instituisset , me ut hic vobiscum adessem iussit voluitque .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_933", + "psc_text": "vice utantur in futuro concilio. Neque enim illic ullis contentionum difficultatibus credimus laborandum, cum et ipse indicare dignatus sis, quod in suscipienda catholica fide et damnatione Eutychis atque Nestorii omnes orientales subscripserint sacerdotes. Data sexto kalendas Julii, Adelfio viro clarissimo consule. EPISTOLA XCII AD JULIANUM COENSEM EPISCOPUM. SYNOPSIS. Ut Julianus legatus ad concilium generale missis curam suam consiliumque jungat, mandat pontifex. LEO JULIANO episcopo. Quid de dilectionis tuae animo judicemus, saepius agnovisti: praecesserunt enim plurima, quae nos facerent ista praesumere. Unde cum ob hoc, secundum christianissimi 1067 principis voluntatem, in urbe Nicaena sacerdotalis habenda sit synodus, ut omnium scandalorum strepitus auferatur, necessarie fraternitati tuae quod omni Ecclesiae prosit injungimus, ut cum fratribus et coepiscopis nostris Paschasino et Lucentio, sed et fratribus et compresbyteris nostris Bonifacio et Basilio, quos vice nostra ad praedictum conventum ire praecipimus, curam tuam actionemque conjungas 1068 in omnibus, auctoritate nostrae praeceptionis usurus: quoniam scimus omnium illic", + "candidate_score": 0.651067, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_498_500", + "bdc_text": "Melanchthon publice sese cum quovis paratum esse colloqui , ac rationem fidei suae reddere paratum esse ostendebat . Verum enim vero nulli se autorem ab ea forma discedendi futurum , quae a Caesare proposita , et ab utrisque partibus recepta fuisset . Scire se et expertum saepe privatis in congressibus , quae res gratia et autoritate paucorum tententur ac perficiantur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1637", + "psc_text": "hanc tantummodo causam videatur ejectus, haereticae perversitatis errore damnato, doctrinae apostolicae, ut ad Alexandrinam redeat, acquiescat; cum illi, etiamsi catholicus probaretur, hoc vehementer obsistat, quod vivente episcopo, tantae sedis invasor est, et auctor apparuit inauditae crudelitatis admissae. Et ideo dilectio tua sollicitudine qua clares eniti et elaborare debebit ne cum tam nefario homine sermo aliquis privatim vel publice misceatur, neve sub specie correctionis ejus quorumdam conventui praebeatur occasio; ne redeundi integram capiat libertatem, de quo jam edictis suis princeps Christianissimus judicavit. Omni igitur labore et circumspectione pervigili unitati ecclesiasticae profuturus enitere, frater charissime, ut spes suffragatoribus ipsius adimatur, et Alexandrinis ex clero suo catholicus episcopus secundum morem veterem per orthodoxos Aegyptios consecretur: quia parricida ille non alias a suis defensoribus deseritur, nisi Alexandrina Ecclesia, quae Patrum honori et suae restituenda est libertati, rectorem sanandis omnibus quae male gesta sunt, probatissimum fuerit consecuta. Datum XV kalend. Julias, Magno et Apollonio consulibus.", + "candidate_score": 0.651063, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_585_587", + "bdc_text": "Ultima Decembris tum fuit . Interea Coloniensis Palatinusque legatus appellati eadem de re fuerunt . Verum ad has nostrorum legatorum doctorumque hominum querelas , altera Januarii praesides sic responderunt , ut primum in superiore sententia perstarent , deinde ut conditionem novam , eamque vel ad concordiam vel ad veritatis inquisitionem minime accomodatam inferrent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_9", + "psc_text": "collectionis 12, 23 et 24, quos in praefatione fusius memoavimus. § II Argumentum ex mss. pro statuenda sinceritate epistolarum ad Septimum Altinensum et ad Januarium Aquileiensem, quae solae a nonnullis in suspicionem vocantur. 8. Ex hac codicum notitia cognoscimus epistolas ad Septimum et ad Januarium, quae in controversiam cadunt, in diversis collectionibus inveniri, nimirum epistolam ad Septimum in novem collectionibus, epistolam vero ad Januarium in collectionibus tredecim. 9. Cum epistola prima ad Aquileiensem a nemine vocetur in dubium, satis erit si epistolae 2 ad Septimum et 18 ad Januarium authenticitatem ex memoratis collectionibus statuamus. Quamvis vero utraeque in pluribus collectionibus describantur, solas tamen antiquas collectiones urgebimus, quae sexto circiter saeculo compactae, majori auctoritate potiuntur, et ex quibus caeterae profectae sunt. 10. Epistola ad Septimum legitur in ms. Vat. Reginae collectionis primae ineunte VI saeculo lucubratae, quae nihil apocryphum praefert; in perantiqua collectione 4 codicum Lucensis et Corbertini; in vetusta collectione", + "candidate_score": 0.650732, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_583_585", + "bdc_text": "Petere denique , ut benigne sibi ad haec respondeatur . Hanc fratrum postulationem quam ipsam quoque verbis quibus est habita propemodum reddidimus , legati principum evangelicorum una cum sua praesidibus et proposuerunt , et placere sibi ostenderunt , simulque ut res tam diu producta aliquem saltem exitum inveniret , petiverunt . Ultima Decembris tum fuit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_940", + "psc_text": "νικᾷ τῶν ἁμαρτανόντων τὰ πλημμελήμματα, καὶ διὰ τοῦτο τὰ τῆς τιμωρίας ἐν ἀναρτήσει καθίσταται, ὅπως ἂν χώραν σχεῖν ἡ διόρθωσις δυνηθῇ, περιπτύσσεσθαι δίκαιον πλῆρες εὐσεβείας ὑπάρχον τοῦ γαληνοτάτου βασιλέως τὸ βούλημα· δι' οὗ τὴν ἁγίαν ὑμῶν ἀδελφότητα πρὸς ἀνατροπὴν μέν τῶν ἐπιβουλῶν τοῦ διαβόλου, τῆς δὲ ἐκκλησιαστικῆς εἰρήνης ἀνάκτησιν συνελθεῖν ἐβουλήθη, φυλαττομένων τῷ θρόνῳ τοῦ μακαριωτάτου Πέτρου τοῦ ἀποστόλου τῶν τε δικαίων, καὶ τῆς τιμῆς ἐπὶ τοσοῦτον, ὡς καὶ ἡμᾶς ὑπ' αὐτοῦ πρὸς τοῦτο δι' οἰκείων προτραπῆναι γραμμάτων, ἐφ' ᾧ τε τὴν οἰκείαν παρουσίαν ἡμᾶς παρασχεῖν τῇ ἁγίᾳ συνόδῳ· ὄπερ μὲν οὖν οὐκ ἠδύνατο, οὐδὲ ἡ ἀνάγκη τοῦ καιροῦ, οὐδὲ μήν τις ἐπιτρέψαι συνήθεια. Πλὴν ἐν τούτοις τοῖς ἀδελφοῖς, τουτέστι Πασχασίνῳ, καὶ Λουκηνσίῳ τοῖς ἐπισκόποις, καὶ Βονιφατίῳ, καὶ βασιλείῳ τοῖς πρεσβυτέροις, τοῖς ἀπεσταλμένοις ὑπὸ τοῦ θρόνου τῶν ἀποστόλων, ἐμὲ τῆς συνόδου προεδρεύειν, ἡ ὑμῶν ἀδελφότης ἡγείσθω· μὴ κεχωρισμένης ὑμῶν τῆς ἐμῆς παρουσίας· ὅς τις διὰ τῶν τοποτηρητῶν ὑμῖν πάρειμι τῶν", + "candidate_score": 0.650707, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_459", + "bdc_text": "Hanc iniuriam quo magis accenderent , eo die , quo contionem veniens populus expectaturus frustra erat , ritum confirmationis , quem per annos duodecim istic omiserant , instauraturi erant , ut praeberet res ea speciem apud populum , velut instauratum Pontificis regnum , Christi regnum eo die in illa urbe collapsum esset .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_268", + "psc_text": "multas provincias hostilis occupavit irruptio, et executionem legum tempestates interclusere bellorum. Ex quo inter sacerdotes Dei difficiles commeatus et rari coeperunt esse conventus, invenit ob publicam perturbationem secreta perfidia libertatem, et ad multarum mentium subversionem his malis est incitata, quibus debuit esse correcta. Quae vero illic aut quanta pars plebium a contagione pestis hujus aliena est, ubi, sicut dilectio tua indicat, lethali morbo etiam 697 quorumdam sacerdotum corda corrupta sunt; et per quos opprimenda falsitas et defendenda veritas credebatur, per ipsos doctrinae Priscillianae Evangelium subditur Christi, ut ad profanos sensus pietate sanctorum voluminum depravata, sub nominibus prophetarum et apostolorum non hoc praedicetur quod Spiritus sanctus docuit, sed quod diaboli minister inseruit. Quia ergo dilectio tua fideli, quantum potuit, diligentia damnatas olim opiniones sedecim capitulis comprehendit, nos quoque strictim omnia retractamus, ne aliquid harum blasphemiarum aut tolerabile videatur aut dubium. CAP. I. Quam impie de Trinitate personarum in Deo sentiant Priscillianistae.", + "candidate_score": 0.650395, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_126_128", + "bdc_text": "Itaque omnium animi antea ad aliquam concordiae spem arrecti , hac fama consternati fuerunt , nec quisquam inventus est , qui pollicitationibus Caesaris fidem ullam habendam esse iudicaret : qui de pace pollicens hostilia interim exerceret . Ita enim sapientes homines iudicabant , quoniam Caesar suam de religione sententiam veram , nostram falsam esse persuasum haberet adeo , ut exquisitissimis tormentis hanc firmare , illam extirpare institueret , non simul et pacem simulandam , et hostiles minas intendendas fuisse .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_707", + "psc_text": "sancta SYNODUS quae in urbe Roma convenit, clero, honoratis, et plebi consistenti Constantinopoli, dilectissimis filiis in Domino salutem. CAP. I. In notitiam nostram, quae Ephesi contra opinionem omnium sunt acta, perlatis, magno animum nostrum fatemur moerore confusum: nec tantum licuisse iniquitati, 933 facile potuissemus credere, nisi filius noster Hilarus diaconus, qui a nobis vice nostra cum aliis ut interesset synodo missus fuerat, fugiens revertisset, declinans, ne injustae particeps esset sententiae. Quippe cum vox illic a nostris contradictionis emissa sit, quam Alexandrinus antistes, qui totum solus impotentiae suae vindicavit, audire contempsit, in consortium suae voluntatis invitos pertrahens sacerdotes, ut per vim coacti subscriberent, qui nullam damnationis causam idoneam reperissent. Sed hos ausus pio et Christiano principi confidimus minime placituros. Nunc quia Ecclesiam vestram hac ratione cognovimus dissipatam, consolandos adhortandosque vos esse credidimus nostris epistolis, ut pro catholicae fidei defensione perfidorum nequitiae resistatis. Nolumus enim dilectionem vestram hoc moerore percelli, cum major", + "candidate_score": 0.650279, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_108_110", + "bdc_text": "An presbyteri et episcopi gradus iure divino sic dividantur , ut hi ius ordinationis teneant . An episcopi cultus et cerimonias novas possint instituere , iidem an traditiones προς ἐν ταξίαν spectantes possint condere . An occupandi gubernandique imperia ius tenere :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_231", + "psc_text": "officium episcopale delecti sunt, neque ex hoc quod uxores habeant possunt esse culpabiles, susceptum sacerdotium tenere permittimus, non praejudicantes apostolicae sedis statutis, nec praecessorum nostrorum nostrisque decretis, quibus salubriter statutum est ne primum, vel secundum, aut tertium in Ecclesia gradum quisquam laicorum, quibuslibet suffragiis fultus, ascendat, priusquam ad hoc meritum per legitima augmenta perveniat. Quod enim nunc utcumque veniale est, inultum postmodum esse non poterit, si quisquam id quod omnino interdicimus, usurpare praesumpserit: quia remissio peccati non dat licentiam delinquendi; nec quod potuit aliqua ratione concedi, amplius patiemur impune committi. CAP. VI. Donatum autem Salicinensem ex Novatianis cum sua, ut comperimus, plebe conversum, ita Dominico volumus gregi praesidere, ut libellum fidei suae ad nos meminerit dirigendum, quo et Novatiani dogmatis damnet errorem, et plenissime confiteatur catholicam veritatem. Maximum quoque ex laico licet reprehensibiliter ordinatum, tamen si Donatista jam non est, et a spiritu schismaticae pravitatis alienus, ab episcopali, quam quoquo", + "candidate_score": 0.650167, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_477", + "bdc_text": "Quare principem hunc singulariter evangelicae concordiae studuisse consulere , dubitari non potest .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1186", + "psc_text": "imperatoris religiosissima pietate, quam evidenter apparet ad universalis Ecclesiae firmamentum a Domino praeparatam; ut dum sancto studio pro fide agunt Christiani principes, fidenter pro eorum regno supplicent Domini sacerdotes. Quod ergo necessarium credidit clementissimus imperator, libenter implevi, ut ad omnes fratres, qui Chalcedonensi synodo interfuerunt, scripta dirigerem, quibus placuisse mihi, quae a sanctis fratribus nostris de regula fidei confirmata sunt, demonstrarem: propter eos scilicet, qui ad occasionem velandae perfidiae suae, infirma vel dubia videri volunt statuta concilii, quae nulla sunt consensus mei sententia roborata; cum tamen post reversionem fratrum, quos vice mea miseram, ad Constantinopolitanum episcopum epistolas dederim: ut, si eas publicare voluisset, abunde ex ipsis potuisset agnosci quanto gaudio ea quae de fide synodus sanxerat approbarem. Sed quia in eisdem continebatur quale responsum accepisset ambitio, ignorari voluit quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Unde studeat dilectio tua piissimum principem crebris", + "candidate_score": 0.65011, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_287_289", + "bdc_text": "Leonhardus Marstaller , Nicolaus Appell , Joannes Vuetzler ; pro episcopo Argentinensi : Joannes Armbrester , Christophores Vuelsinger , Joannes a Seebach ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1573", + "psc_text": "sede conveniunt, de solo nomine episcopi dubitari potuit. Nos vero duos Vindebonenses vetustos libros invenimus, in quibus Leonis quidem nomen retinetur, at episcopalis sedes maxime discrepat. Nam exemplum Vindebonense, quod puriorem Hispanicam collectionem continere alibi diximus, ad Leonem Arbonensem in titulo prodit, et in inscriptione, Leo Leoni episcopo Arbonensi salutem. Aliud vero exemplum Vindebon. collect. 5 signatum num. 42, cui aliquot epistolae insertae fuerunt ex collectione Hispanica, hunc titulum suggerit: Ad Leonem Narbonensem episcopum. 2. Ut autem in tanta varietate codicum et collectionum facilior solutio sit, animadvertimus duplicem esse fontem unde haec epistola sumpta fuit, nimirum collectionem Hispanicam, ex qua hanc epistolam derivarunt auctores collect. Isid. 12, 20, 21, 22 et 23, et exemplum aliud, ex quo eamdem sumpsere auctor collect. 24, Merlinus atque Sichardus. Variantes enim quas relegentes ipsam epistolam in iisdem mss. invenimus, hanc duplicem originem ostenderunt. Cum vero quoad episcopalis sedis nomen plures codices prioris originis signantes", + "candidate_score": 0.650043, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_583_585", + "bdc_text": "Petere denique , ut benigne sibi ad haec respondeatur . Hanc fratrum postulationem quam ipsam quoque verbis quibus est habita propemodum reddidimus , legati principum evangelicorum una cum sua praesidibus et proposuerunt , et placere sibi ostenderunt , simulque ut res tam diu producta aliquem saltem exitum inveniret , petiverunt . Ultima Decembris tum fuit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_908", + "psc_text": "Ecclesia, cui te Dominus voluit praesidere, cujusquam talium, ut ante jam scripsimus, nomen ad altare recitetur, quam quid de eis constitui debeat rerum processus ostendat. CAP. III. De commonitorio vero, a clericis dilectionis tuae nobis oblato, necessarium non fuit epistolis quid videretur inserere cum sufficeret legatis cuncta committi, quorum sermone ex omnibus diligentius instrueris. Annitere itaque, frater charissime, ut quae Ecclesiae Dei congruunt, fideliter et efficaciter 1052 cum his fratribus, quos tantae rei idoneos auctores elegimus, exsequaris; praesertim cum ipsa vos causae ratio, spesque divini auxilii cohortentur, et clementissimorum principum tam sancta sit fides, tam religiosa devotio, ut in eis non solum Christianum, sed etiam sacerdotalem experiamur affectum. Qui utique pro ea pietate qua se esse Dei famulos gloriantur, omnes suggestiones vestras fidei catholicae profuturas, dignanter accipient, ut ipsorum quoque opere et pax Christiana reparari, et error impius possit aboleri. Ac si de aliquibus amplius fuerit deliberandum, celeriter ad nos", + "candidate_score": 0.64975, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_584", + "bdc_text": "Hanc fratrum postulationem quam ipsam quoque verbis quibus est habita propemodum reddidimus , legati principum evangelicorum una cum sua praesidibus et proposuerunt , et placere sibi ostenderunt , simulque ut res tam diu producta aliquem saltem exitum inveniret , petiverunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_940", + "psc_text": "νικᾷ τῶν ἁμαρτανόντων τὰ πλημμελήμματα, καὶ διὰ τοῦτο τὰ τῆς τιμωρίας ἐν ἀναρτήσει καθίσταται, ὅπως ἂν χώραν σχεῖν ἡ διόρθωσις δυνηθῇ, περιπτύσσεσθαι δίκαιον πλῆρες εὐσεβείας ὑπάρχον τοῦ γαληνοτάτου βασιλέως τὸ βούλημα· δι' οὗ τὴν ἁγίαν ὑμῶν ἀδελφότητα πρὸς ἀνατροπὴν μέν τῶν ἐπιβουλῶν τοῦ διαβόλου, τῆς δὲ ἐκκλησιαστικῆς εἰρήνης ἀνάκτησιν συνελθεῖν ἐβουλήθη, φυλαττομένων τῷ θρόνῳ τοῦ μακαριωτάτου Πέτρου τοῦ ἀποστόλου τῶν τε δικαίων, καὶ τῆς τιμῆς ἐπὶ τοσοῦτον, ὡς καὶ ἡμᾶς ὑπ' αὐτοῦ πρὸς τοῦτο δι' οἰκείων προτραπῆναι γραμμάτων, ἐφ' ᾧ τε τὴν οἰκείαν παρουσίαν ἡμᾶς παρασχεῖν τῇ ἁγίᾳ συνόδῳ· ὄπερ μὲν οὖν οὐκ ἠδύνατο, οὐδὲ ἡ ἀνάγκη τοῦ καιροῦ, οὐδὲ μήν τις ἐπιτρέψαι συνήθεια. Πλὴν ἐν τούτοις τοῖς ἀδελφοῖς, τουτέστι ��ασχασίνῳ, καὶ Λουκηνσίῳ τοῖς ἐπισκόποις, καὶ Βονιφατίῳ, καὶ βασιλείῳ τοῖς πρεσβυτέροις, τοῖς ἀπεσταλμένοις ὑπὸ τοῦ θρόνου τῶν ἀποστόλων, ἐμὲ τῆς συνόδου προεδρεύειν, ἡ ὑμῶν ἀδελφότης ἡγείσθω· μὴ κεχωρισμένης ὑμῶν τῆς ἐμῆς παρουσίας· ὅς τις διὰ τῶν τοποτηρητῶν ὑμῖν πάρειμι τῶν", + "candidate_score": 0.649657, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_633_635", + "bdc_text": "Sed ad narrationem reliquam redeamus . Dum haec igitur decima octava Januarii fiunt , allatum subito mandatum Caesaris est , ad proxima Ratisponae Comitia omnes festinare iubens . Itaque legatus ipse prorsus iam et disputatione , et sententiarum istarum conformatione missa , tantumque mandato partibus reddito , primus omnium summa cum celeritate , postridie eius diei ubi satis illuxit , abibat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_171", + "psc_text": "hujus tertiae lectionis profecta sunt, editores, cum hanc formam incongruam deprehendissent, tam ob chronicam notam sitam ante tria capitula 6, 7 et 8, quam ob importunam repetitionem periodi Cum itaque de omnibus, nulla licet codicum auctoritate fulti, dederunt primo editionem Hadrianeam, excepta extrema periodo, Si quae vero aliae sunt causae, terminantes illis vocibus, qui consecrabantur, exciperet; mox subdiderunt ex decurtata editione tria capitula 6, 7 et 8, omittentes repetitionem periodi, Cum itaque de omnibus; ac tandem post verba octavi capitis rejecerunt periodum, Si vero aliae sunt causae, etc., atque chronicam notam, quibus epistolam conclusere. 5. Hinc autem nihil mirum si Quesnellus sollicitus de corrigendis ex fide codicum vulgatae S. Leonis editionis erroribus, hanc impressam editionem, quae nullis mss. nititur, repudiavit. Cum vero in ipsis codicibus tantam varietatem perspiceret, nec unum codicem nancisci potuisset, qui aptum omnia conciliandi modum suggereret; primam editionis rationem, quam in antiquioribus collectionibus, et mss. descriptam vidit,", + "candidate_score": 0.649645, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_416_418", + "bdc_text": "Substitutis autem , ut acta tradita creditaque sibi , et a se descripta , fide summa intacta ac mortali nulli revelata , mox ut descripissent , notariis restituerent . In hac utriusque iuramenti forma primum quidem pars nostra omni actorum copia excludebatur , deinde notarii et substituti nostri , qui iidem et legati , ad hoc colloquium missi erant , ne , domum reversi referre ad suos quicquam possent , iuramenti religione obstringebantur . Ergo caeteris hic dissimulatis , res duas nostri in hac forma correxerunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_670", + "psc_text": "sanctam synodum, vel ad Flavianum episcopum detulerunt, episcoporum publicari auribus Alexandrinus permisisset antistes, ita manifestatione purissimae fidei, quam divinitus inspiratam et accepimus, et tenemus, omnium concertationum strepitus quievisset, ut nec imperitia ultra desiperet, nec occasionem nocendi aemulatio reperiret. Sed dum privatae causae religionis exercentur obtentu, commissum est impietate paucorum, quod universam Ecclesiam vulneraret. Comperimus enim, non incerto nuntio, sed fidelissimo rerum, quae gestae sunt, narratore Hilaro diacono nostro, qui vix, ne subscribere per vim cogeretur, effugit, convenisse ad synodum plurimos sacerdotes, quorum utique frequentia consultationi et judicio profuisset, si is qui sibi locum principem vindicabat, sacerdotalem moderationem custodire voluisset; ut, sicut moris est, omnium sententiis ex libertate prolatis, id tranquillo et aequo constitueretur examine, quod et fidei congrueret, congreret, et errantibus subveniret. In ipso autem judicio non omnes qui convenerant, interfuisse cognovimus. Nam alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro supradicti 913 sacerdotis arbitrio, impiis subscriptionibus captivas manus dederent, et", + "candidate_score": 0.649351, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_90_92", + "bdc_text": "His igitur duobus et viginti diebus , dum praesidum adventus necessarius expectatur , ne nihil agerent nostri de doctrina experiri ac futurum certamen praesentare volebant . Haec congressio talis fuit . Conveniebant enim docti nostrae partis homines inter se , atque articulus aliquis in commune proponebatur , omniumque de ea re sententia audiebatur ordine .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_236", + "psc_text": "Servetur hic ordo sacerdotali concordiae profuturus, ut Ecclesiae Domini concordi, quemadmodum cupimus, consilio construantur, et nullum, insidiante diabolo, aditum possit praebere dissensio, per quam valeat dissipare quae nos magno studio habita cupimus moderatione connectere. CAP. II. Invitati fratres in causis maximis, et quae intra provincias suas finiri nequeant terminandis, si nulla gravi necessitate retinentur, fraternum studium pro Ecclesiae ulilitate non denegent: maxime cum moderatio nostra providerit, ut non frequens, neque pro levibus causis conveniendi 679 necessitas indicatur; et binos ternosve episcopos de singulis provinciis adesse sufficiat, ut leve fiat paucis, quod multis esset onerosum; atque ita efficiatur studio charitatis, ut sacerdotalis tractatus ea quae ad disciplinam possunt ecclesiasticam pertinere, sancto sibi Spiritu revelante constituat. Id enim nos, volentes quorumdam inobedientiam juxta coercitione corrigere, vestra noverit dilectio definisse: ut quisquis superbo animo, cum nulla corporis, vel causae fuerit necessitate detentus, fraternum saepius voluerit vitare conventum, se sciat esse judicandum. CAP. III.", + "candidate_score": 0.649101, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_235_237", + "bdc_text": "non enim praesides sine illorum consilio quicquam aut agebant , aut agere etiam poterant . Nostri vero permulta in iis necessario desiderabant . Gravabat enim principio , non quod legati Ferdinandi in colloquium adhiberentur , sed quod hi quidem adhiberentur , nostri vero excluderentur , qui supra hos ter denos et pauci et praestantes viri , et tales denique erant , quibus cum isti ter undeni nostri consilia omnia communicare necesse haberent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_828", + "psc_text": "Secreta etiam mandata legatis commissa indicat. Dilectissimo fratri RAVENNIO, LEO papa. Diu filios nostros Petronium presbyterum et Regulum diaconum in Urbe tenuimus: quoniam et de nostra hoc gratia merebantur, et fidei quae nunc quorumdam errore incessitur, ratio postulabat. Voluimus enim eos nostro interesse tractatui, et universa cognoscere quae per te cupimus ad omnium fratrum et consacerdotum nostrorum notitiam pervenire, charissime; hoc dilectioni tuae specialiter delegantes, ut sollicitudine vigilantiae tuae epistola 1001 nostra, quam ad Orientem pro fidei defensione direximus,) vel sanctae memoriae Cyrilli, quae nostris sensibus tota concordat, universis fratribus innotescat: ut certiores effecti contra eos qui incarnationem Domini pravis persuasionibus aestimant temerandam, spirituali se virtute praemuniant. Habes probabilem facultatem, qua cunctis Ecclesiis et Deo nostro episcopatus tui possis commendare primordia, si haec ita, ut credimus atque mandavimus, impleveris, frater charissime. Quae autem committenda litteris non fuerunt, cum praedictorum filiorum nostrorum insinuatione didiceris, Domini fretus auxilio efficaciter, 1002 ut diximus,", + "candidate_score": 0.649087, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_449_451", + "bdc_text": "Nam et contionem publicam avertere sunt conati , et suffragia trium istorum , qui inter ipsos a nobis stabant , praeripere , et privatum colloquium ex publico facere . De unaquaque re paucis dicemus . Questi de contionibus , ut maxime concordiam remorantibus apud legatum gravissime fuere .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_236", + "psc_text": "Servetur hic ordo sacerdotali concordiae profuturus, ut Ecclesiae Domini concordi, quemadmodum cupimus, consilio construantur, et nullum, insidiante diabolo, aditum possit praebere dissensio, per quam valeat dissipare quae nos magno studio habita cupimus moderatione connectere. CAP. II. Invitati fratres in causis maximis, et quae intra provincias suas finiri nequeant terminandis, si nulla gravi necessitate retinentur, fraternum studium pro Ecclesiae ulilitate non denegent: maxime cum moderatio nostra providerit, ut non frequens, neque pro levibus causis conveniendi 679 necessitas indicatur; et binos ternosve episcopos de singulis provinciis adesse sufficiat, ut leve fiat paucis, quod multis esset onerosum; atque ita efficiatur studio charitatis, ut sacerdotalis tractatus ea quae ad disciplinam possunt ecclesiasticam pertinere, sancto sibi Spiritu revelante constituat. Id enim nos, volentes quorumdam inobedientiam juxta coercitione corrigere, vestra noverit dilectio definisse: ut quisquis superbo animo, cum nulla corporis, vel causae fuerit necessitate detentus, fraternum saepius voluerit vitare conventum, se sciat esse judicandum. CAP. III.", + "candidate_score": 0.649063, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_194_196", + "bdc_text": "ita fit , ut abbas unus in dicenda in Imperii consultationibus sententia plus possit quam urbes omnes . Olim autem secus res habebat , parique omnium ordinum libertate et iure sententiae dicebantur . Ortus autem novus hic mos ex eo est , quia cum ad publica consilia principes necessario semper venirent , urbes autem , quia causa aut non magna , aut non valde ad se attinens videretur , saepe non venirent , factum est , illorum suffragia ut necessaria , horum ut non necessaria viderentur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_260", + "psc_text": "facit: et haec connexio totius quidem corporis unanimitatem requirit, sed praecipue exigit concordiam sacerdotum. Quibus cum dignitas sit communis, non est tamen ordo generalis: quoniam et inter beatissimos apostolos in similitudine honoris fuit quaedam discretio potestatis; et cum omnium par esset electio, uni tamen datum est ut caeteris praeemineret. De qua forma episcoporum quoque est orta distinctio, et magna ordinatione provisum est ne omnes sibi omnia vindicarent; sed essent in singulis provinciis singuli, quorum 692 inter fratres haberetur prima sententia; et rursus quidam in majoribus urbibus constituti sollicitudinem susciperent ampliorem, per quos ad unam Petri sedem universalis Ecclesiae cura conflueret, et nihil usquam a suo capite dissideret. Qui ergo scit se quibusdam esse praepositum, non moleste ferat aliquem sibi esse praelatum; sed obedientiam quam exigit, etiam ipse dependat: et sicut non vult gravis oneris sarcinam ferre, ita non audeat alii importabile pondus imponere (Matth. XXIII, 4). Discipuli enim sumus humilis", + "candidate_score": 0.648973, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_449_451", + "bdc_text": "Nam et contionem publicam avertere sunt conati , et suffragia trium istorum , qui inter ipsos a nobis stabant , praeripere , et privatum colloquium ex publico facere . De unaquaque re paucis dicemus . Questi de contionibus , ut maxime concordiam remorantibus apud legatum gravissime fuere .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_293", + "psc_text": "Ideo enim ad Ecclesiam catholicam cum tanta cordis diversitate conveniunt, ut et quos possunt suos faciant, et legum severitatem, dum se nostros mentiuntur, 708 effugiant. Faciunt hoc Priscillianistae, faciunt Manichaei, quorum cum istis tam foederata sunt corda, ut solis nominibus discreti, sacrilegiis autem suis inveniantur uniti: quia etsi vetus Testamentum, quod isti se suscipere simulant, Manichaei refutant, ad unum tamen finem utrorumque tendit intentio, cum quod illi abdicando impugnant, isti recipiendo corrumpunt. In exsecrabilibus autem mysteriis eorum, quae quanto immundiora sunt, tanto diligentius occuluntur, unum prorsus nefas est, una est obscenitas et similis turpitudo. Quam etsi eloqui erubescimus, sollicitissimis tamen inquisitionibus indagatam, et Manichaeorum, qui comprehensi fuerant, confessione detectam, ad publicam fecimus pervenire notitiam: ne ullo modo posset dubium videri quod in judicio nostro, cui non solum frequentissima praesentia sacerdotum, sed etiam illustrium virorum dignitas, et pars quaedam senatus ac plebis interfuit ipsorum qui omne facinus perpetrarant ore reseratum est;", + "candidate_score": 0.648956, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_303_305", + "bdc_text": "De Ferdinando quod respondissent nostri , placere . Placere etiam de notariis , sed ita ut eadem iuramenti lege substituti eorum obstringerentur , colloquio excluderentur , et iuramenti utrisque praestandi forma a se ut constitueretur . De principum vero in vulgando moderatione , se quidem non dubitare :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_670", + "psc_text": "sanctam synodum, vel ad Flavianum episcopum detulerunt, episcoporum publicari auribus Alexandrinus permisisset antistes, ita manifestatione purissimae fidei, quam divinitus inspiratam et accepimus, et tenemus, omnium concertationum strepitus quievisset, ut nec imperitia ultra desiperet, nec occasionem nocendi aemulatio reperiret. Sed dum privatae causae religionis exercentur obtentu, commissum est impietate paucorum, quod universam Ecclesiam vulneraret. Comperimus enim, non incerto nuntio, sed fidelissimo rerum, quae gestae sunt, narratore Hilaro diacono nostro, qui vix, ne subscribere per vim cogeretur, effugit, convenisse ad synodum plurimos sacerdotes, quorum utique frequentia consultationi et judicio profuisset, si is qui sibi locum principem vindicabat, sacerdotalem moderationem custodire voluisset; ut, sicut moris est, omnium sententiis ex libertate prolatis, id tranquillo et aequo constitueretur examine, quod et fidei congrueret, congreret, et errantibus subveniret. In ipso autem judicio non omnes qui convenerant, interfuisse cognovimus. Nam alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro supradicti 913 sacerdotis arbitrio, impiis subscriptionibus captivas manus dederent, et", + "candidate_score": 0.648872, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_458_460", + "bdc_text": "ut hoc toto tempore , quo conventus istic esset , contio nulla haberetur . Hanc iniuriam quo magis accenderent , eo die , quo contionem veniens populus expectaturus frustra erat , ritum confirmationis , quem per annos duodecim istic omiserant , instauraturi erant , ut praeberet res ea speciem apud populum , velut instauratum Pontificis regnum , Christi regnum eo die in illa urbe collapsum esset . Hoc fomentum ad haec Comitia vel prorsus dissolvendum , vel in nova usque Comitia usque producendum , satis ipsis idoneum videbatur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_268", + "psc_text": "multas provincias hostilis occupavit irruptio, et executionem legum tempestates interclusere bellorum. Ex quo inter sacerdotes Dei difficiles commeatus et rari coeperunt esse conventus, invenit ob publicam perturbationem secreta perfidia libertatem, et ad multarum mentium subversionem his malis est incitata, quibus debuit esse correcta. Quae vero illic aut quanta pars plebium a contagione pestis hujus aliena est, ubi, sicut dilectio tua indicat, lethali morbo etiam 697 quorumdam sacerdotum corda corrupta sunt; et per quos opprimenda falsitas et defendenda veritas credebatur, per ipsos doctrinae Priscillianae Evangelium subditur Christi, ut ad profanos sensus pietate sanctorum voluminum depravata, sub nominibus prophetarum et apostolorum non hoc praedicetur quod Spiritus sanctus docuit, sed quod diaboli minister inseruit. Quia ergo dilectio tua fideli, quantum potuit, diligentia damnatas olim opiniones sedecim capitulis comprehendit, nos quoque strictim omnia retractamus, ne aliquid harum blasphemiarum aut tolerabile videatur aut dubium. CAP. I. Quam impie de Trinitate personarum in Deo sentiant Priscillianistae.", + "candidate_score": 0.648739, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_93_95", + "bdc_text": "Nec solum , quid adversariis respondendum , sed etiam nostra qualiter confirmanda essent , exquirebatur . In hoc circulo Melanchthon praefuit . Caeteri pro se quisque sententiam suam deprompserunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1530", + "psc_text": "ἡμᾶς ἡ σὴ εὐλάβεια γνῷ, διενοήθην τῷ παρόντι μου λόγου τινὰς ἀποφάσεις ἐκείνων ὑποτάξαι (Alias, ἐπίστευσα τῷ παρόντι μου λόγῳ τινὰς ἀποφάσεις. ἐκείνων ὑποτάξαι). Ὧν εἰ καταξιώσῃς ἐκείνων ποιήσασθαι τὴν ἀνάγνωσιν, οὐκ ἄλλο κηρὑττειν εὑρήσεις ἡμᾶς, εἰ μὴ ὅπερ καθ' ὅλον τὸν κόσμον οἱ ἡμῶν ἅγιοι πατέρες ἐδίδαξαν, καὶ μηδένα πρὸς τούτοις διαφωνεῖν, εἰ μὴ μόνους τοὺς δυσσεβεστάτους αἱρετικοὺς. Τούτων τοίνυν, ὑπερένδοξε καὶ σεβαστὲ βασιλεῦ, καθ' ὅσον οἷόντε ἦν βραχέως ἐφαψαμένων ἡμῶν, μετὰ τῆς θεόθεν ἐμπνευσθείσης σοι πίστεως, καὶ τὸ παρ' ἡμῶν κηρυττόμενον ὁμογνωμονοῦν ἐπιγνώσει, καἰ κατὰ μηδὲν ἡμῖν ἀπὸ τῆς τῶν εὐαγγελίων καὶ τῆς τῶν ἀποστόλων διδασκαλίας, ἤτοι τοῦ συμβόλου τῆς καθολικῆς διαφωνεῖν ὁμολογίας· ἐπειδήπερ, ὡς διδάσκει ὁ μακάριος ἀπόστολος Παῦλος, Μέγα ἐστὶ τὸ τῆς εὐσεβείας μυστήριον, ὅπερ ἐφανερώθη ἐν σαρκὶ, ἐδικαιώθη ἐν πνεύματι, ὤφθν τοῖς ἀγγέλοις, ἐκηρύχθη ἐν ἔθνεσιν, ἐπιστεύθη ἐν κόσμῳ, ἀνελήφθη ἐν δόξῃ. Τί τοιγαροῦν ἔσται λυσιτελέστερον τῇ σῇ σωτηρίᾳ, τί τῇ σῇ ἐξουσίᾳ ἁρμοδιώτερον, 1382", + "candidate_score": 0.648102, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_351_353", + "bdc_text": "Idem divinus Apostolus Paulus ubique et assidue fecit . Nempe haec una vere vivendi lex est , et vitae summa , caetera vana sunt omnia , et nihil . Huius praecepti si fuissemus , inquit , nos memores , nunquam ortae inter nos inimicitiae tantae fuissent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_795", + "psc_text": "Apostolus: Sicut per unius delictum in omnes homines in condemnationem, sic et per unius justitiam in omnes homines ad justificationem vitae. Sicut enim per inobedientiam unius hominis peccatores constituti sunt multi, ita et per unius hominis obedientiam justi constituentur multi (Rom. V, 18, 19) . Et iterum: Quia enim per hominem mors, et per hominem resurrectio mortuorum. Et sicut in Adam omnes moriuntur, ita et in Christo omnes vivificabuntur (I Cor. XV, 2) . Hi utique omnes, qui licet in Adam sint nati, in Christo tamen inveniuntur renati, habentes fidei testimonium, et de justificatione gratiae, et de communione naturae: quam qui susceptam ab unigenito Dei Filio in utero Davidicae virginis diffitetur, ab omni sacramento Christianae religionis alienus est; et nec sponsum agnoscens, nec sponsam intelligens, nuptiali non potest interesse convivio. Caro enim Christi velamen est Verbi, quo omnis qui ipsum integre confitetur induitur. Erubescens autem illud, et quasi indignum refutans,", + "candidate_score": 0.64795, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_92_94", + "bdc_text": "Conveniebant enim docti nostrae partis homines inter se , atque articulus aliquis in commune proponebatur , omniumque de ea re sententia audiebatur ordine . Nec solum , quid adversariis respondendum , sed etiam nostra qualiter confirmanda essent , exquirebatur . In hoc circulo Melanchthon praefuit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_677", + "psc_text": "διεπεμψάμεθα, τῶν ἐπισκόπων ταῖς ἀκοαῖς δημοσιευθῆναι ὁ τῆς Ἀλεξανδρείας ἐπίσκοπος συνεχώρησεν, οὕτω τῇ φανερότητι τῆς καθαρᾶς πίστεως, ἡν τινα θεόθεν, ἐμπνευσθεῖσαν καὶ παρελάβομεν, καὶ φυλάττομεν, πᾶσα φιλονεικία, καὶ ταραχὴ ἡσύχασεν ἄν· ἵνα μήτε ἡ' ἀπαιδευσία περαιτέρω παρεφρόνησε, μήτε ἀφορμὴν βλάβης ἡ ἀφροσύνη ἐξεῦρεν. Ἀλλ' ὅταν τὰ ἴδια πράγματα τῆς Ἑκκλησίας ἀφορμῇ ἐγυμνάζετο, ἐτολμήθη δι' ὀλίγων ἀσεβείας, ὅπερ τὰς ἁπανταχοῦ Ἐκκλησίας ἐτραυμάτισε. Μεμαθήκαμεν γὰρ οὐχὶ ἀδήλῳ φήμῃ, ἀλλὰ βεβαίῳ διαγγέλματι διὰ Ἰλάρου τοῦ ἡμετέρου διακόνου, ὅς τις πέφευγε διὰ τὸ μὴ ἀναγκασθῆναι βιαίως ὑπογράψαι· καὶ ἐπείσθημεν μὲν ἐν τῇ συνόδῳ συνελθεῖν πλείστους ἐπισκόπους· οἳ δηλαδὴ τῇ χρησίμῳ συγγενεῖ προνοίᾳ ἐν τῷ κριτηρίῳ συμβαλέσθαι ἠδυνήθησαν, εἰ ἐκεῖνος, ὅς τις ἑαυτῷ τόπον ἄρχοντος ἐξεδίκησεν, ἐπισκοπικὴν ἐπιείκειαν φυλάξαι ἠνέσχετο, ἵνα, ὡς τὸ ἔθος ἔχει, πάντων ἐλευθερίως προενεχθεισῶν τῶν ἀποφάσεων, ἐκεῖνο ἡσύχῳ καὶ δικαίᾳ ὁρισθῇ διαγνώσει, ὅπερ καὶ τῇ πίστει συνέτρεχε, καὶ τοῖς πλανωμένοις συνεβάλλετο· ἐν αὐτῇῇ γὰρ τῇ κρίσει οἀ πάντας, οὃς συνελθεῖν συνιέναι", + "candidate_score": 0.647832, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_90_92", + "bdc_text": "His igitur duobus et viginti diebus , dum praesidum adventus necessarius expectatur , ne nihil agerent nostri de doctrina experiri ac futurum certamen praesentare volebant . Haec congressio talis fuit . Conveniebant enim docti nostrae partis homines inter se , atque articulus aliquis in commune proponebatur , omniumque de ea re sententia audiebatur ordine .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1277", + "psc_text": "nostris insidiantur et syllabis, nullam illis vel tenuem occasionem demus, qua Nestoriano nos sensui congruere mentiantur. Plebem autem et clerum, omnemque fraternitatem ita debet diligentia tua ad profectum fidei cohortari, ut nihil te novum docere demonstres, sed ea omnium insinuare pectoribus quae venerandae memoriae Patres consona praedicatione docuerunt, cum quibus nostra in omnibus concordat epistola. Hoc autem non solum tuis verbis, sed et ipsa praecedentium expositionum recitatione 1255 monstrandum est: ut plebs Dei noverit ea sibi praesenti doctrina insinuari, quae Patres et acceperunt a praecedentibus suis, et posteris tradiderunt. Unde lectis primitus praedictorum sacerdotum assertionibus, tunc demum mea quoque scripta recitentur: ut aures fidelium probent non aliud nos quam quod a majoribus accepimus praedicare. Et quia ad haec discernenda minus exercitatos habent sensus, ex Patrum saltem litteris discant quam antiquum hoc malum sit, quod nunc a nobis tam in Nestorio quam in Eutyche, qui erubuerunt Evangelium Christi secundum ipsius Domini", + "candidate_score": 0.647544, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_286_288", + "bdc_text": "pro Saltzburgo : Leonhardus Marstaller , Nicolaus Appell , Joannes Vuetzler ; pro episcopo Argentinensi :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1573", + "psc_text": "sede conveniunt, de solo nomine episcopi dubitari potuit. Nos vero duos Vindebonenses vetustos libros invenimus, in quibus Leonis quidem nomen retinetur, at episcopalis sedes maxime discrepat. Nam exemplum Vindebonense, quod puriorem Hispanicam collectionem continere alibi diximus, ad Leonem Arbonensem in titulo prodit, et in inscriptione, Leo Leoni episcopo Arbonensi salutem. Aliud vero exemplum Vindebon. collect. 5 signatum num. 42, cui aliquot epistolae insertae fuerunt ex collectione Hispanica, hunc titulum suggerit: Ad Leonem Narbonensem episcopum. 2. Ut autem in tanta varietate codicum et collectionum facilior solutio sit, animadvertimus duplicem esse fontem unde haec epistola sumpta fuit, nimirum collectionem Hispanicam, ex qua hanc epistolam derivarunt auctores collect. Isid. 12, 20, 21, 22 et 23, et exemplum aliud, ex quo eamdem sumpsere auctor collect. 24, Merlinus atque Sichardus. Variantes enim quas relegentes ipsam epistolam in iisdem mss. invenimus, hanc duplicem originem ostenderunt. Cum vero quoad episcopalis sedis nomen plures codices prioris originis signantes", + "candidate_score": 0.647309, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_417_419", + "bdc_text": "In hac utriusque iuramenti forma primum quidem pars nostra omni actorum copia excludebatur , deinde notarii et substituti nostri , qui iidem et legati , ad hoc colloquium missi erant , ne , domum reversi referre ad suos quicquam possent , iuramenti religione obstringebantur . Ergo caeteris hic dissimulatis , res duas nostri in hac forma correxerunt . Alterum , ut post colloquium habitum , cum essent quatuor notariorum quatuor autographa , ut singulis partibus singula traderentur , Caesari reliqua duo reservarentur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1179", + "psc_text": "τοιαῦτα καὶ πρὸς τὴν σὴν ἐνδοξότητα, καὶ πρὸς τὸν τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἐπίσκοπον ἰξαπέσταλται γράμματα, δι' ὧν ἐναργέστατα δείκνυται ἐμὲ τῶν περὶ τῆς καθολικῆς πίστεως ἐν τῇ προλεχθείσῃ συνόδῳ τυπωθέντων ἔχεσθαι. Ἀλλ' ἐπείπερ 1204 ἐν τοῖς αὐτοῖς γράμμασι τὰ διὰ τὴν τῆς συνόδου ἀφορμὴν κακῶς ἐπιχειρηθέντα διαβεβλήκει, μᾶλλον ἠθέλησεν ὁ προλεχθεὶς ἐπίσκοπος τὴν ἐμὴν εὐχαριστίαν σιωπῆσαι, ἤπερ τὴν ἐμὴν ἀμβιτίονα δημοσιεῦσαι· ἐμοὶ δὲ πολλὴ παῤῥησία, τοῦ Θεοῦ δι' ὑμῶν παρέχοντος, συνεισηνέχθη, ὅτιπερ ἀποδέξασθαι ὑμᾶς τὴν ἐμὴν ἀσφάλειαν, ἣν τοῖς πατρικοῖς κανόσι φυλάττω, τῆς ὑμετέρας εὐσεβείας τοῖς γράμμασιν ἐμηνύσατε. Καὶ δικαίως διπλασιάζεταί μοι ἡ χαρὰ, ὁπότε ὑμῖν, ὦ ἐνδοξότατε βασιλεῦ, ἀρέσκειν γινώσκω, ὡς ἂν καὶ ἡ ἐν Νικαίᾳ πίστις τὴν ἰδίαν κατάσχοι πίστιν, καὶ τὰ προνόμια τῶν ἐκκλησιῶν ἀσάλευτα διαμείνοιεν· εἰ καὶ τὰ μάλιστα δὲ περὶ τοῦ λαμπροῦ ἔργου τῆς ὑμετέρας πίστεως οὐδέν μοι ἡ σὴ εὐσέβεια ἐμήνυσεν, ὅμως ἐμοὶ διὰ τοῦ σέβοντος ὑμᾶς ἰδικῶς μετ' ἐμοῦ τοῦ ἐμοῦ καὶ συνεπισκόπου καὶ", + "candidate_score": 0.647229, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_592_594", + "bdc_text": "Illud autem , quod adversus omnem usum forensem , et contra omnem publicae et privatae actionis naturam erat , acta res ut ne per singula , sed summis tantum capitibus , notaretur , valde mirati sunt nostri , prorsusque inexpectatum fuit , cur nunc denique id denegaretur , quod esset constitutum ab ipsis prius . In ipsa quippe iuramenti forma , ut acta singula scriberentur , cautum fuit . Ne vero conclusiones , et a suis apodixibus avulsae , odiosaeque apud adversarios antea , plus nunc odii excitaturae videbantur , post contentionem obtrusae , utpote quae cum instituere animum nullius possent :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_671", + "psc_text": "sicut moris est, omnium sententiis ex libertate prolatis, id tranquillo et aequo constitueretur examine, quod et fidei congrueret, congreret, et errantibus subveniret. In ipso autem judicio non omnes qui convenerant, interfuisse cognovimus. Nam alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro supradicti 913 sacerdotis arbitrio, impiis subscriptionibus captivas manus dederent, et nociturum statui suo scirent, nisi imperata fecissent; talemque ab ipso prolatam esse sententiam, ut dum homo unus impetitur, in omnem Ecclesiam saeviretur. Quod nostri ab apostolica sede directi adeo impium et catholicae fidei contrarium esse viderunt, ut ad consentiendum nulla potuerint oppressione compelli; constanterque in eadem synodo, ut decuit, fuerint potestati, nequaquam id quod constituebatur sedem apostolicam recepturam: quoniam revera omne Christianae fidei sacramentum, quod absit a temporibus vestrae pietatis, exscinditur, nisi hoc scelestissimum facinus, quod cuncta sacrilegia excedit, aboleatur. CAP. II. Quia vero diabolica nequitia subtiliter fallit incantos, et ita quorumdam imprudentiae per similitudinem pietatis illudit, ut pro salubribus", + "candidate_score": 0.647189, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_236_238", + "bdc_text": "Nostri vero permulta in iis necessario desiderabant . Gravabat enim principio , non quod legati Ferdinandi in colloquium adhiberentur , sed quod hi quidem adhiberentur , nostri vero excluderentur , qui supra hos ter denos et pauci et praestantes viri , et tales denique erant , quibus cum isti ter undeni nostri consilia omnia communicare necesse haberent . Itaque absurdum videbatur colloquio excludere , et principum ad hoc colloquium legatos et eorum qui in colloquio essent consiliorum omnium socios .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_568", + "psc_text": "absumenda, ut profectio 857 sacerdotum, qui negotio sufficiant, valeat ordinari. Nam illud quod pietas ipsius etiam me credidit debere interesse concilio, etiamsi secundum aliquod praecedens exigeretur exemplum, nunc tamen nequaquam posset impleri: quia rerum praesentium nimis incerta conditio a tantae urbis populis me abesse non sineret; et in desperationem quamdam animi tumultuantium mitterentur, si pro occasione causae ecclesiasticae viderer patriam et sedem apostolicam velle deserere. Quia igitur ad publicam utilitatem pertinuisse cognoscitis, ut salva clementiae vestrae venia, charitati me et precibus civium non negarem; in his fratribus meis, quos vice mea misi me quoque adesse cum caeteris qui adfuerint, aestimate: quibus secundum causam satis mihi ex gestorum serie, et ipsius de quo agitur, professione, patefactam, evidenter et plene quid servandum esset ostendi. Non enim de portiuncula aliqua fidei nostrae, quae minus lucide declarata sit, quaeritur; sed hoc stultissima resultatio audet incessere, quod Dominus noster in Ecclesia neminem sexus utriusque voluit", + "candidate_score": 0.647116, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_8", + "bdc_text": "Nam et vos pro Comitiorum istorum fama pro hominum undique concursu aliquid magnum et admirabile et quendam inter partis utriusque proceres congressum talem animo effinxisse scio , quam posteritas miraretur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_673", + "psc_text": "cupiensque vos placere 915 per omnia Deo, cui pro vobis ab Ecclesia supplicatur, ne ante tribunal Christi Domini rei de silentio judicemur, obsecramus coram unius Deitatis inseparabili Trinitate, quae tali facto laeditur, cum ipsa vestri sit custos et auctor imperii, et coram sanctis angelis Christi, ut omnia in eo statu esse jubeatis, in quo fuerunt ante omne judicium, donec major ex toto orbe sacerdotum numerus congregetur. Nec alieno peccato patiamini vos gravari: quia quod necesse est nos dicere, veremur, ne cujus religio dissipatur, indignatio provocetur. Prae oculis habete, et tota mentis acie reverenter aspicite beati Petri gloriam, et communes cum ipso omnium apostolorum coronas, cunctorumque martyrum palmas, quibus alia non fuit causa patiendi, nisi confessio verae divinitatis et verae humanitatis in Christo. CAP. III. Cui sacramento quia impie nunc a paucis imprudentibus obviatur, omnes partium nostrarum Ecclesiae, omnes mansuetudini vestrae cum gemitibus et lacrymis supplicant sacerdotes, ut quia et nostri", + "candidate_score": 0.647099, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_112_114", + "bdc_text": "Quarta de poenitentia et partibus illius disputatio fuit instituta tantum . Haec igitur , dum a nostris hominibus fiunt , venisse praesides iam dicebantur . Itaque quia instare deinde verum cum ipso hoste certamen videbatur , finem isti congressus utilissimi habuerunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1130", + "psc_text": "quibusdam tepidis aut negligentibus accidit, nemo non metuat. Multum enim utile ac necessarium est ut peccatorum reatus ante ultimum diem sacerdotali supplicatione solvatur. CAP. IV. His autem qui in tempore necessitatis et in periculi urgentis instantia praesidium poenitentiae et mox reconciliationis implorant, nec satisfactio interdicenda est, nec reconciliatio deneganda: quia misericordiae Dei nec mensuras possumus ponere, nec tempora definire, apud quem nullas patitur veniae moras vera conversio, dicente Spiritu Dei per prophetam: Cum conversus ingemueris, tunc salvus eris (Isai XXX, 15, sec. LXX) . Et alibi: Dic tu iniquitates tuas prior, ut justificeris (Isai. XLIII, 26, sec. LXX) . Et iterum: Quia apud Dominum misericordia est, et copiosa apud eum redemptio (Ps. CXXIX, 7) . In dispensandis itaque Dei donis non debemus esse difficiles, nec accusantium se lacrymas gemitusque negligere, cum ipsam poenitendi affectionem ex Dei credamus inspiratione conceptam, dicente Apostolo: Ne forte det illis Deus poenitentiam, ut resipiscant a", + "candidate_score": 0.646885, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_92_94", + "bdc_text": "Conveniebant enim docti nostrae partis homines inter se , atque articulus aliquis in commune proponebatur , omniumque de ea re sententia audiebatur ordine . Nec solum , quid adversariis respondendum , sed etiam nostra qualiter confirmanda essent , exquirebatur . In hoc circulo Melanchthon praefuit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_502", + "psc_text": "σοφωτέροις μὲ εἴκειν; εἰς τὴν ἄνοιαν δὲ ταύτην ἐμπίπτουσιν, οἱ κατά τι μὲν ἐμπόδιον ἀσαφείας γνῶναι τὸ ἀληθὲς κωλυόμενοι, οὐκ ἐπὶ τὰς προφητικὰς δὲ φωνὰς, οὐκ ἐπὶ τάς τῶν ἀποστόλων γραφὰς, οὐκ ἐπὶ τὰς εὐαγγελικὰς αὐθεντίας, ἀλλ' ἐφ' ἑαυτοὺς ἀνατρέχοντες· καὶ διὰ τοῦτο διδάσκαλοι πλάνης ἀναδεικνύμενοι· ἐπειδὴ τῆς ἀληθείας μαθηταὶ μὴ γεγόνασι, ποίαν γὰρ ἀπὸ τῶν θείων βίβλων παιδείαν τῆς τε παλαιᾶς καὶ καινῆς διαθήκης προσέλαβεν, ὁς οὐδὲ αὐτοῦ τοῦ συμβόλου τῶν προοιμίων ἐδράξατο; καὶ ὅπερ ἀνὰ πᾶσαν τὴν οἰκουμένην τῇ φωνῇ πάντων τῶν ἀναγεννωμένων προφέρεται, τοῦτο κατὰ νοῦν ἔτι τούτου τοῦ γέροντος οὐ λαμβάνεται. Ἀγνοῶν τοίνυν τί δέοι περὶ τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Θεοῦ λόγου νοεῖν, καὶ τῶν θείων γραφῶν ἐν τῷ πλάτει πονεῖν οὐ βουλόμενος, ὅπως ἂν τοῦ φωτὸς τῆς ἐντεῦθεν γνώσεως ἄξιος γένηται, ἐκείνην γοῦν ὤφειλε τὴν κοινὴν. καὶ μὴ διαφωνοῦσαν ὁμολογίαν ἐν ἀκροάσει περιμερίμνῳ ποιήσασθαι, ἣν τῶν πιστῶν ἅπαν 806 τό πλῆθος ὁμολογεῖ, πιστεύειν ἑαυτὸ εἰς Θεὸν", + "candidate_score": 0.64681, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_559", + "bdc_text": "Pontificiam Synodum ideo se recusasse , quia iudicem et adversarium eundem ferre minime voluissent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_707", + "psc_text": "sancta SYNODUS quae in urbe Roma convenit, clero, honoratis, et plebi consistenti Constantinopoli, dilectissimis filiis in Domino salutem. CAP. I. In notitiam nostram, quae Ephesi contra opinionem omnium sunt acta, perlatis, magno animum nostrum fatemur moerore confusum: nec tantum licuisse iniquitati, 933 facile potuissemus credere, nisi filius noster Hilarus diaconus, qui a nobis vice nostra cum aliis ut interesset synodo missus fuerat, fugiens revertisset, declinans, ne injustae particeps esset sententiae. Quippe cum vox illic a nostris contradictionis emissa sit, quam Alexandrinus antistes, qui totum solus impotentiae suae vindicavit, audire contempsit, in consortium suae voluntatis invitos pertrahens sacerdotes, ut per vim coacti subscriberent, qui nullam damnationis causam idoneam reperissent. Sed hos ausus pio et Christiano principi confidimus minime placituros. Nunc quia Ecclesiam vestram hac ratione cognovimus dissipatam, consolandos adhortandosque vos esse credidimus nostris epistolis, ut pro catholicae fidei defensione perfidorum nequitiae resistatis. Nolumus enim dilectionem vestram hoc moerore percelli, cum major", + "candidate_score": 0.64671, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_108", + "bdc_text": "An presbyteri et episcopi gradus iure divino sic dividantur , ut hi ius ordinationis teneant .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_345", + "psc_text": "facientibus gratiam Dei, praejudicare non potuit, ut primatus suos quocumque commercio in alterutrum transferentes, subsequentium suorum minuerent dignitatem et quia ultimum sibi anteposuerant, caeteris praeemineret. CAP. II. Praedicti igitur presbyteri, qui indignos se honoris sui ordine sunt professi, licet privari etiam sacerdotio mererentur; tamen, ut eis pro apostolicae sedis pietate parcatur, ultimi inter omnes Ecclesiae presbyteros habeantur; et, ut judicii sui sententiam ferant, inferiores etiam illo erunt quem propria sententia sibimet praetulere: caeteris omnibus presbyteris in eo ordine permanentibus, quem unicuique ordinationis suae tempus ascripsit. Nec quisquam praeter praedictos duos imminutae dignitatis 736 patiatur injuriam, sed in eorum tantummodo statum hoc recurrat opprobrium, qui novello et immature ordinato inferiores fieri delegerunt; ut illam evangelicam sententiam ad se sentiant pertinere, qua dicitur: Quo judicio judicaveritis, judicabitur de vobis: et qua mensura mensi fueritis, eadem remetietur vobis (Matth. XVII, 2; Marc. IV, 24; Luc. VI, 38) . Paulus vero presbyter ordinem suum,", + "candidate_score": 0.646699, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_457_459", + "bdc_text": "Atque quo facilius id efficerent , ipsi suam quoque sterilem illam , et ad quam extra unam et alteram anum nemo adibat , abrogare parati fuerunt : ut hoc toto tempore , quo conventus istic esset , contio nulla haberetur . Hanc iniuriam quo magis accenderent , eo die , quo contionem veniens populus expectaturus frustra erat , ritum confirmationis , quem per annos duodecim istic omiserant , instauraturi erant , ut praeberet res ea speciem apud populum , velut instauratum Pontificis regnum , Christi regnum eo die in illa urbe collapsum esset .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_392", + "psc_text": "Si enim de numero nostro fuissent, nobiscum mansissent. Quando autem coeperunt assumere impietatem, illud quod prius occultabatur in illis aperitur, et dolus omnis fit omnibus manifestus. Inveniuntur autem infirmae fidei homines, et qui divinas lectiones nesciunt, et secum eos in perditionem praecipitant, dissipantes, et vituperantes Patrum 760 disciplinas et relinquentes sanctas Scripturas ad suam ipsorum perditionem. Quos debemus praevidere, et a quibus multum vacare, ne in sua malitia aliqui occupati, concidant de sua firmitate. Exacuerunt enim linguam suam quasi serpentes, et venenum in labiis habent quasi aspides. De his haec propheta clamavit. CAP. III. Talis nobis Eutyches emersit, quondam presbyter et archimandrites, qui quasi nostrae religionis sectam sapiebat, et hanc praeferebat; Nestorii autem impietatem confirmabat, et succingebatur pro Nestorio militare in pugna quae contra Nestorium parabatur: trecentorum autem decem et octo sanctorum Patrum de fide expositionem factam et sanctae memoriae Cyrilli epistolam scriptam ad Nestorium vel ad similes ejus, cui", + "candidate_score": 0.646664, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_391_393", + "bdc_text": "altera , dilati interceptique colloquii causam in nos convertere : posteriorem rem multis conditionibus iniquis obiectis , priorem fama sparsa , et multorum hominum consensione efficere voluerunt . Sed ipsis contra res utraque cessit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_293", + "psc_text": "Ideo enim ad Ecclesiam catholicam cum tanta cordis diversitate conveniunt, ut et quos possunt suos faciant, et legum severitatem, dum se nostros mentiuntur, 708 effugiant. Faciunt hoc Priscillianistae, faciunt Manichaei, quorum cum istis tam foederata sunt corda, ut solis nominibus discreti, sacrilegiis autem suis inveniantur uniti: quia etsi vetus Testamentum, quod isti se suscipere simulant, Manichaei refutant, ad unum tamen finem utrorumque tendit intentio, cum quod illi abdicando impugnant, isti recipiendo corrumpunt. In exsecrabilibus autem mysteriis eorum, quae quanto immundiora sunt, tanto diligentius occuluntur, unum prorsus nefas est, una est obscenitas et similis turpitudo. Quam etsi eloqui erubescimus, sollicitissimis tamen inquisitionibus indagatam, et Manichaeorum, qui comprehensi fuerant, confessione detectam, ad publicam fecimus pervenire notitiam: ne ullo modo posset dubium videri quod in judicio nostro, cui non solum frequentissima praesentia sacerdotum, sed etiam illustrium virorum dignitas, et pars quaedam senatus ac plebis interfuit ipsorum qui omne facinus perpetrarant ore reseratum est;", + "candidate_score": 0.646535, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_498_500", + "bdc_text": "Melanchthon publice sese cum quovis paratum esse colloqui , ac rationem fidei suae reddere paratum esse ostendebat . Verum enim vero nulli se autorem ab ea forma discedendi futurum , quae a Caesare proposita , et ab utrisque partibus recepta fuisset . Scire se et expertum saepe privatis in congressibus , quae res gratia et autoritate paucorum tententur ac perficiantur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_670", + "psc_text": "sanctam synodum, vel ad Flavianum episcopum detulerunt, episcoporum publicari auribus Alexandrinus permisisset antistes, ita manifestatione purissimae fidei, quam divinitus inspiratam et accepimus, et tenemus, omnium concertationum strepitus quievisset, ut nec imperitia ultra desiperet, nec occasionem nocendi aemulatio reperiret. Sed dum privatae causae religionis exercentur obtentu, commissum est impietate paucorum, quod universam Ecclesiam vulneraret. Comperimus enim, non incerto nuntio, sed fidelissimo rerum, quae gestae sunt, narratore Hilaro diacono nostro, qui vix, ne subscribere per vim cogeretur, effugit, convenisse ad synodum plurimos sacerdotes, quorum utique frequentia consultationi et judicio profuisset, si is qui sibi locum principem vindicabat, sacerdotalem moderationem custodire voluisset; ut, sicut moris est, omnium sententiis ex libertate prolatis, id tranquillo et aequo constitueretur examine, quod et fidei congrueret, congreret, et errantibus subveniret. In ipso autem judicio non omnes qui convenerant, interfuisse cognovimus. Nam alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro supradicti 913 sacerdotis arbitrio, impiis subscriptionibus captivas manus dederent, et", + "candidate_score": 0.646516, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_151_153", + "bdc_text": "moderationem summam polliceri : de Ferdinandi legatis non pugnare : petere , ut ante omnia de colloquendi forma constitueretur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_260", + "psc_text": "facit: et haec connexio totius quidem corporis unanimitatem requirit, sed praecipue exigit concordiam sacerdotum. Quibus cum dignitas sit communis, non est tamen ordo generalis: quoniam et inter beatissimos apostolos in similitudine honoris fuit quaedam discretio potestatis; et cum omnium par esset electio, uni tamen datum est ut caeteris praeemineret. De qua forma episcoporum quoque est orta distinctio, et magna ordinatione provisum est ne omnes sibi omnia vindicarent; sed essent in singulis provinciis singuli, quorum 692 inter fratres haberetur prima sententia; et rursus quidam in majoribus urbibus constituti sollicitudinem susciperent ampliorem, per quos ad unam Petri sedem universalis Ecclesiae cura conflueret, et nihil usquam a suo capite dissideret. Qui ergo scit se quibusdam esse praepositum, non moleste ferat aliquem sibi esse praelatum; sed obedientiam quam exigit, etiam ipse dependat: et sicut non vult gravis oneris sarcinam ferre, ita non audeat alii importabile pondus imponere (Matth. XXIII, 4). Discipuli enim sumus humilis", + "candidate_score": 0.646394, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_361", + "bdc_text": "Nunc autem Carolus primogenitus Ecclesiae filius ad id concilium Pontificis exequendum ( ut fidus Sanctae Romanae Ecclesiae advocatus est ) cum hoc colloquium , tum illa mox deinde futura Ratisponae Comitia , velut viam aditumque ad generale Concilium instituisset , me ut hic vobiscum adessem iussit voluitque .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_707", + "psc_text": "sancta SYNODUS quae in urbe Roma convenit, clero, honoratis, et plebi consistenti Constantinopoli, dilectissimis filiis in Domino salutem. CAP. I. In notitiam nostram, quae Ephesi contra opinionem omnium sunt acta, perlatis, magno animum nostrum fatemur moerore confusum: nec tantum licuisse iniquitati, 933 facile potuissemus credere, nisi filius noster Hilarus diaconus, qui a nobis vice nostra cum aliis ut interesset synodo missus fuerat, fugiens revertisset, declinans, ne injustae particeps esset sententiae. Quippe cum vox illic a nostris contradictionis emissa sit, quam Alexandrinus antistes, qui totum solus impotentiae suae vindicavit, audire contempsit, in consortium suae voluntatis invitos pertrahens sacerdotes, ut per vim coacti subscriberent, qui nullam damnationis causam idoneam reperissent. Sed hos ausus pio et Christiano principi confidimus minime placituros. Nunc quia Ecclesiam vestram hac ratione cognovimus dissipatam, consolandos adhortandosque vos esse credidimus nostris epistolis, ut pro catholicae fidei defensione perfidorum nequitiae resistatis. Nolumus enim dilectionem vestram hoc moerore percelli, cum major", + "candidate_score": 0.646056, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_191_193", + "bdc_text": "Non enim urbes suffragium in iis deliberationibus veluti nullum habent . Porro in isto secundo , quem esse principum diximus , ordine hi etiam , qui inferiori gradu existunt , comites , barones , abbates numerantur . Et cum de comitum ordine unus fortasse et alter ad ista consilia adhibeatur , abbas fere nemo abest :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_260", + "psc_text": "facit: et haec connexio totius quidem corporis unanimitatem requirit, sed praecipue exigit concordiam sacerdotum. Quibus cum dignitas sit communis, non est tamen ordo generalis: quoniam et inter beatissimos apostolos in similitudine honoris fuit quaedam discretio potestatis; et cum omnium par esset electio, uni tamen datum est ut caeteris praeemineret. De qua forma episcoporum quoque est orta distinctio, et magna ordinatione provisum est ne omnes sibi omnia vindicarent; sed essent in singulis provinciis singuli, quorum 692 inter fratres haberetur prima sententia; et rursus quidam in majoribus urbibus constituti sollicitudinem susciperent ampliorem, per quos ad unam Petri sedem universalis Ecclesiae cura conflueret, et nihil usquam a suo capite dissideret. Qui ergo scit se quibusdam esse praepositum, non moleste ferat aliquem sibi esse praelatum; sed obedientiam quam exigit, etiam ipse dependat: et sicut non vult gravis oneris sarcinam ferre, ita non audeat alii importabile pondus imponere (Matth. XXIII, 4). Discipuli enim sumus humilis", + "candidate_score": 0.645981, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_108_110", + "bdc_text": "An presbyteri et episcopi gradus iure divino sic dividantur , ut hi ius ordinationis teneant . An episcopi cultus et cerimonias novas possint instituere , iidem an traditiones προς ἐν ταξίαν spectantes possint condere . An occupandi gubernandique imperia ius tenere :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_208", + "psc_text": "his provectionibus non solum matrimoniorum castimoniam, sed etiam laborum merita cogitemus, ne aut a baptismo novellis, aut a saeculari actu repente conversis officium pastorale credatur; cum per omnes gradus militiae Christianae de incrementis profectuum debeat aestimari an possint cuiquam majora committi? Merito beatorum Patrum venerabiles sanctiones cum de sacerdotum electione loquerentur, eosdem ut idoneos sacris administrationibus censuerunt, 663 qui multo tempore per singulos officiorum gradus provecti, experimentum sui probabile praebuissent, ut unicuique testimonium vitae suae actuum suorum ratio perhiberet. Si enim ad honores mundi sine suffragio temporis, sine merito laboris indignum est pervenire, et notari ambitus solent, quos probitatis documenta non adjuvant; quam diligens et quam prudens habenda est dispensatio divinorum munerum et coelestium dignitatum? ne in aliquo apostolica et canonica decreta violentur, et his Ecclesia Domini regenda credatur, qui legitimarum institutionum nescii, et totius humilitatis ignari, non ab infimis sumere incrementum, sed a summis volunt habere principium; cum valde", + "candidate_score": 0.645251, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_416_418", + "bdc_text": "Substitutis autem , ut acta tradita creditaque sibi , et a se descripta , fide summa intacta ac mortali nulli revelata , mox ut descripissent , notariis restituerent . In hac utriusque iuramenti forma primum quidem pars nostra omni actorum copia excludebatur , deinde notarii et substituti nostri , qui iidem et legati , ad hoc colloquium missi erant , ne , domum reversi referre ad suos quicquam possent , iuramenti religione obstringebantur . Ergo caeteris hic dissimulatis , res duas nostri in hac forma correxerunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_687", + "psc_text": "poscentibus episcopis, non sit admissa, ut scilicet remota ea fide quae patriarchas, prophetas, apostolos et martyres coronavit, generatio Jesu Christi Domini nostri secundum carnem, et verae mortis ac resurrectionis ejus 923 confessio, quod horremus dicere, solveretur; scripsimus de hac re, ut potuimus, ad gloriosissimum principem, et quod maximum est, Christianum, cujus epistolae pariter exemplar subjecimus, ut fidem in qua renatus per Dei gratiam regnat, nulla sineret novitate corrumpi: quoniam Flavianus episcopus in nostra omnium communione persistit, atque hoc, quod factum est sine consideratione justitiae, et contra omnem canonum disciplinam, ratum haberi ratio nulla permittit; et quia dissensionis scandalum non abstulisset Ephesina synodus, sed auxisset, habendo intra Italiam concilio et locus constitueretur, et tempus, omnibus querelis et praejudiciis partis utriusque suspensis: quo diligentius universa quae offensionem generaverunt retractentur, et absque vulnere fidei, absque religionis injuria, in pacem Christi redeant, qui per impotentiam subscribere coacti sunt sacerdotes, et soli auferantur errores. CAP.", + "candidate_score": 0.645165, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_182_184", + "bdc_text": "Graviter etiam et acerbe ferebant nostri homines , quod omnis et domestici mali , et quantum in vicinis gentibus esset causa , nobis ut pestilentibus haereticis attribueretur . Presertim vero legati principum valde commoti , pro se quisque hanc a suo principe iniuriam repellandam esse iudicabant . Et responsum acriter fuisset , ni motus hos insecuta deinde consultatio partim , partim industria praesidum et legati mitigavisset .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_267", + "psc_text": "membrorum. Merito patres nostri, sub quorum temporibus haeresis haec nefanda prorupit, per totum mundum instanter egere ut impius furor ab universa Ecclesia pelleretur: quando etiam mundi principes ita hanc sacrilegam amentiam detestati sunt, ut auctorem ejus cum plerisque discipulis legum publicarum ense prosternerent. Videbant enim omnem curam honestatis auferri, omnem conjugiorum copulam solvi, simulque divinum jus humanumque subverti, si hujusmodi hominibus usquam vivere cum tali professione licuisset. Profuit diu ista districtio ecclesiasticae lenitati, quae etsi sacerdotali contenta judicio, cruentas refugit ultiones, severis tamen Christianorum principum constitutionibus adjuvatur, dum ad spiritale nonnumquam recurrunt remedium, qui timent corporale supplicium. Ex quo autem multas provincias hostilis occupavit irruptio, et executionem legum tempestates interclusere bellorum. Ex quo inter sacerdotes Dei difficiles commeatus et rari coeperunt esse conventus, invenit ob publicam perturbationem secreta perfidia libertatem, et ad multarum mentium subversionem his malis est incitata, quibus debuit esse correcta. Quae vero illic aut quanta pars plebium", + "candidate_score": 0.645154, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_422", + "bdc_text": "Haec in illa praestituta iuramenti forma desiderata a nostris principio fuerunt , perpensa diligentius ea clausula , qua cavetur , ne cui quicquam quisque notariorum communicet , ne quis hoc de iis intelligeret , qui in ipso colloquio versarentur , quos actorum copia excludere contra actionis naturam erat , addendum necessario videbatur , ut de iis tantum intelligeretur , qui ad colloquium destinati non essent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_670", + "psc_text": "sanctam synodum, vel ad Flavianum episcopum detulerunt, episcoporum publicari auribus Alexandrinus permisisset antistes, ita manifestatione purissimae fidei, quam divinitus inspiratam et accepimus, et tenemus, omnium concertationum strepitus quievisset, ut nec imperitia ultra desiperet, nec occasionem nocendi aemulatio reperiret. Sed dum privatae causae religionis exercentur obtentu, commissum est impietate paucorum, quod universam Ecclesiam vulneraret. Comperimus enim, non incerto nuntio, sed fidelissimo rerum, quae gestae sunt, narratore Hilaro diacono nostro, qui vix, ne subscribere per vim cogeretur, effugit, convenisse ad synodum plurimos sacerdotes, quorum utique frequentia consultationi et judicio profuisset, si is qui sibi locum principem vindicabat, sacerdotalem moderationem custodire voluisset; ut, sicut moris est, omnium sententiis ex libertate prolatis, id tranquillo et aequo constitueretur examine, quod et fidei congrueret, congreret, et errantibus subveniret. In ipso autem judicio non omnes qui convenerant, interfuisse cognovimus. Nam alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro supradicti 913 sacerdotis arbitrio, impiis subscriptionibus captivas manus dederent, et", + "candidate_score": 0.645103, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_136", + "bdc_text": "Duas deinde epistolas , unam Caesaris , inscriptam utrique , alteram legati Granvellae , parti tantum alteri inscriptam , adhibuerunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_73", + "psc_text": "in Commentario ad Canonem paschalem Victorii, cap. 1, pag. 72. Duae vero in ea quam Petavius et Bucherius ediderunt partes distinguendae, nimirum ipsa Cyrilli epistola ad Africanos, quae legitur correctior apud Dionysium; et ejus additio, quae ad aliam ejusdem Cyrilli epistolam pertinet. Has quidem duas distinctasque Cyrilli epistolas cum imperitus quidam reperisset agentes de Paschate, de eodem Paschate utrasque agere credidit: et idcirco epistolae ad Africanos, quam ex Dionysio primum descripsit, paucis verbis suo arbitrio immutatis, alteram, quae Bedae temporibus integra legebatur, initio praetermisso, subjecit atque inseruit; quae cum denuntiet diem Paschatis anni 444, eidem diei accommodata fuit a librario dies designata in priori ad Africanos epistola, nimirum IX kal. Maii. Hinc Bucherius non duas, sed unam epistolam habuit totum hoc documentum, eodemque credidit sermonem esse de solo Paschate ann. 444. 3. Sed si conferatur prima hujus pars cum Cyrilli epistola ad Africanos, quae a Dionysio conservata est, eadem reperientur", + "candidate_score": 0.644977, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_418_420", + "bdc_text": "Ergo caeteris hic dissimulatis , res duas nostri in hac forma correxerunt . Alterum , ut post colloquium habitum , cum essent quatuor notariorum quatuor autographa , ut singulis partibus singula traderentur , Caesari reliqua duo reservarentur . Alterum , ut quoniam hi notarii substitutique iidem aut principum aut Urbium suarum legati essent , de actis referre iis , a quibus fuissent missi , possent , et notariatus et legationis offitio pari fide fungi .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_55", + "psc_text": "verba ad nos ibidem non tam de Leone quam de praedecessoribus ejus sumpta. Ita etiam hic voces a nobis, et decretorum nostrorum de praedecessorum decretis accipi potuerunt. Cum enim una eademque sit antecessorum et successorum auctoritas, decreta autem pontificia ex hac auctoritate totam vim sortiantur, nostra dici potuerunt decreta, quae ab antecessoribus lata fuere auctoritate successoribus communi; ita ut nostra decreta appellare, idem sit ac dicere edita auctoritate pontificia, quae tum in antecessoribus, tum in successoribus una eademque est. Simili loquendi ratione usus est etiam Gelasius, uti ostendemus in annotationibus ad cap. 50 codicis, quem Quesnellus edidit. 26. Caeterum sub initia pontificatus Leonis et circa an. 442 scriptas duas sequentes epistolas confirmabit etiam non modicum historica quaedam animadversio, quam primus produxit card. Norisius tom. III pag. 1177, et tom. IV, pag. 752; dein Pagius ad an. 418, n. 57; ac tandem P. Bernardus de Rubeis Monument. Aquileien. cap. 14, pag.", + "candidate_score": 0.644817, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_34_36", + "bdc_text": "A Marchione electore : Christophems Scherding , Leonardus Cellarius , Alexander Alesius , Joannes Embeccus , Joannes Pannonius . A Salzburgensi :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_928", + "psc_text": "Chalcedonem translato Per Bonifacium presbyterum. SYNOPSIS I. Concilio generali congregando annuit, etsi propter temporis perturbationem in aliud maluisset differri. --II. Fidem in illo tractandam non esse ut dubiam, nec a Nicaena discedendum. LEO episcopus MARCIANO Augusto. CAP. I. Poposceram quidem a gloriosissima clementia vestra ut synodum, quam ad reparandam Orientalis Ecclesiae pacem etiam a nobis petitam, necessariam judicatis, aliquantisper differri ad tempus opportunius juberetis: ut liberioribus ab omni perturbatione animis, hi quoque episcopi, quos hostilitatis metus detinet, convenirent. Sed quia pio studio humanis negotiis divina praeponitis, et rationabiliter ac religiose regni vestri viribus creditis profuturum, si nulla sit in sacerdotum sensibus dissonantia, nulla sit in Evangelii praedicatione discordia: ego etiam vestris dispositionibus 1064 non renitor, optans ut in omnium cordibus catholica fides, quae non potest nisi una esse, firmetur. A cujus integritate et Nestorius antea, et nunc Eutyches, diversis quidem callibus, sed impietate non impari deviarunt: abominandi prorsus in persuasionibus", + "candidate_score": 0.644533, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_477", + "bdc_text": "Quare principem hunc singulariter evangelicae concordiae studuisse consulere , dubitari non potest .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_893", + "psc_text": "per Constantinopolitanos clericos ad pietatem tuam ante rescripserim, sumptis tamen clementiae vestrae litteris per virum illustrem praefectum 1044 urbis filium meum Tatianum, magnam materiam gratulationis accepi: quia studiosissimos vos ecclesiasticae pacis agnovi. Cui sancto desiderio digna equitate confertur, ut quem statum esse cupitis religionis, eumdem habeatis et regni. Nam inter principes Christianos Spiritu Dei confirmante concordiam, gemina per totum mundum fiducia roboratur: quia profectus charitatis et fidei utrorumque armorum potentiam insuperabilem facit, ut propitiato per unam confessionem Deo, simul et haeretica falsitas et barbara destruatur hostilitas, gloriosissime imperator. Aucta igitur per imperialem amicitiam spe coelestis auxilii, confidentius pietatem vestram pro sacramento salutis humanae incitare praesumo: ne cujusquam procaci impudentique versutia quasi de incerto quid sequendum sit sinatis inquiri. Et cum ab evangelica apostolicaque doctrina ne uno quidem verbo liceat dissidere, aut aliter de Scripturis divinis sapere, quam beati apostoli et patres nostri didicerunt atque docuerunt, nunc demum indisciplinatae moventur et", + "candidate_score": 0.644516, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_634", + "bdc_text": "Dum haec igitur decima octava Januarii fiunt , allatum subito mandatum Caesaris est , ad proxima Ratisponae Comitia omnes festinare iubens .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1294", + "psc_text": "URBIS EPISCOPUM. De Ratione Paschalis. Domino meo dilectissimo fratri et consacerdoti LEONI PROTERIUS in Domino salutem. CAP. I. Piissimus et fidelissimus imperator noster Marcianus litteris ad nos nuper venerabilibus usus est, quibus asseruit aestimare quosdam non diligenter ascriptam diem festi paschalis, quae per octavam Indictionem futuram, Deo praestante, celebranda est. Verumtamen non velut a se commotus hoc indicavit, sed quia scripta tuae sanctitatis acceperit, et praecipiebat oportere nos causam diligenter inquirere adhibita nimis tenuissima scrutatione, quae multum sollicitudinis ac studii contineret. Quapropter negligendum non fuit quominus statim negotium ventilarem; quando ex illo jam tempore, quo commonitorium tuae venerationis accepi, plurimam curam rei hujus habuerim, nunc legales libros inspiciens, nunc antiquorum doctorum 1265 instituta contingens, ex quibus possibile est hujusmodi computum investigare solertius. Sumens etiam et centenalem cursum Paschae descriptum a beatissimo patre et episcopo nostro Theophilo, omnemque percurrens, ita reperi diligenter integreque compositum, ut quicumque ille sit, auctoritatem scripturae hujus", + "candidate_score": 0.644359, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_136", + "bdc_text": "Duas deinde epistolas , unam Caesaris , inscriptam utrique , alteram legati Granvellae , parti tantum alteri inscriptam , adhibuerunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_538", + "psc_text": "καὶ συνεπισκόπῳ Φλαυιανῷ, σαφέστερον τὰ ἀπεσταλμένα γράμματα περιέχει. ADMONITIO IN EPISTOLAS SEQUENTES XXX ET XXXI. 1. Etsi duae quae ad Pulcheriam eadem die ac de eadem re scriptae inveniuntur epistolae, aliquot non tam sententiis quam verbis sint plane similes, in multis nihilominus discrepant inter se, et altera ob insertas additiones est longe prolixior. Styli autem ratio et codicum atque collectionum antiquarum auctoritas, quibus utraque fulcitur, nequaquam sinunt ut alterutra alii quam Leoni tribuatur. Exemplaria tum Latina, tum Graeca antiquissimae collectionis 17 Chalcedonensis, et Ratisponensis collectio 19, praeter collectionem duodecimam et vigesimam secundam, primam epistolam satis vindicant; codices vero collectionum 2, 5, 11, 12, 13, 18, 20, 21, 22, 23 et 24, cum exemplo Sichardi, et peculiari ms. Vat. Reginae 293, alteram tuentur. Cur autem eodem die duae ejusmodi epistolae ad Pulcheriam traditae fuerint, et quae prius, quae autem posterius scripta censenda sit, curiosius inquiri potest, quam ulla satis tuta ratione", + "candidate_score": 0.64435, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_477", + "bdc_text": "Quare principem hunc singulariter evangelicae concordiae studuisse consulere , dubitari non potest .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_977", + "psc_text": "tam piissimus et Christi amicos imperatores, qui super hoc delectantur, quam clarissimum senatum, et totam, sicut dicere convenit, imperii civitatem, opportunum credidimus esse honoris ejus confirmationem ab universali concilio celebrari, et velut haec a tua sanctitate fuerint inchoata, eo quod fovere semper studeas,roboravimus, praesumentes, dum noverimus quia quidquid rectitudinis a filiis fit, ad patres recurrit, facientes hoc proprium sibi. Rogamus igitur, et tuis decretis nostrum honora judicium; et sicut nos capiti in bonis 1100 adjecimus consonantiam, sic et summitas tua filiis quod decet adimpleat. Sic enim et pii principes complacebunt, qui tamquam legem tuae sanctitatis judicium firmaverunt, et Constantinopolitana sedes suscipiet praemium, quae omne semper studium vobis ad causam pietatis explevit, et semetipsam vobis ad concordiam eodem zelo conjunxit. Ut autem cognoscatis quia nihil cuilibet donando per gratiam fecimus, aut per inimicitias adversando, sed ut nutu gubernati divino, omnem vobis gestorum vim insinuavimus, ad comprobationem nostrae sinceritatis, et ad eorum", + "candidate_score": 0.644202, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_25_27", + "bdc_text": "Secoviensis episcopus , Fridericus Nausea , Joannes Cocleus , Martinus nescio quis . A Moguntino : Joannes Erenbergius , Julius Pflugus , Conradus Bruno , Jodocus Butzfeldius , Joannes Minsingerus , Ambrosius Pelargus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1577", + "psc_text": "Leo. Hac autem in re vetusti catalogi episcoporum Ecclesiae Ravennatis difficultatem afferent: vetusti, inquam, qui apud Agnellum a Bacchinio primum editum legi possunt; nam recentiores apud Rubeum et Ughellum etsi in re praesenti non obsint, antiquum tamen ordinem deseruere ex arbitrio, ut cum quibusdam praejudiciis nonnulla posterius detecta monumenta conciliarentur. In antiquis autem illis catalogis nullus quidem Leo hujus aevi episcopus reperitur; at Neo praecessor fit S. Petro Chrysologo, cum ex hac epistola posterior esse deberet. Ut autem haec difficultas tollatur, duo in his catalogis distinguenda sunt, ordo episcoporum, et tempus at gesta quae iisdem tribuuntur. Ordo catalogorum veterum, quoad priorum saeculorum episcopos cum derivatus fuerit ex antiquissimis diptychis quae in quibusque Ecclesiis jamdiu custodita fuere, nisi quid omnino evidens cogat, retinendus est. Tempus autem et gesta singulis episcopis ascripta, cum ex diptychis, in quibus sola episcoporum nomina describebantur, sumi nequiverint, ex auctorum medii aevi arbitrio, vel etiam ex vulgatis", + "candidate_score": 0.64378, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_418_420", + "bdc_text": "Ergo caeteris hic dissimulatis , res duas nostri in hac forma correxerunt . Alterum , ut post colloquium habitum , cum essent quatuor notariorum quatuor autographa , ut singulis partibus singula traderentur , Caesari reliqua duo reservarentur . Alterum , ut quoniam hi notarii substitutique iidem aut principum aut Urbium suarum legati essent , de actis referre iis , a quibus fuissent missi , possent , et notariatus et legationis offitio pari fide fungi .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1179", + "psc_text": "τοιαῦτα καὶ πρὸς τὴν σὴν ἐνδοξότητα, καὶ πρὸς τὸν τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἐπίσκοπον ἰξαπέσταλται γράμματα, δι' ὧν ἐναργέστατα δείκνυται ἐμὲ τῶν περὶ τῆς καθολικῆς πίστεως ἐν τῇ προλεχθείσῃ συνόδῳ τυπωθέντων ἔχεσθαι. Ἀλλ' ἐπείπερ 1204 ἐν τοῖς αὐτοῖς γράμμασι τὰ διὰ τὴν τῆς συνόδου ἀφορμὴν κακῶς ἐπιχειρηθέντα διαβεβλήκει, μᾶλλον ἠθέλησεν ὁ προλεχθεὶς ἐπίσκοπος τὴν ἐμὴν εὐχαριστίαν σιωπῆσαι, ἤπερ τὴν ἐμὴν ἀμβιτίονα δημοσιεῦσαι· ἐμοὶ δὲ πολλὴ παῤῥησία, τοῦ Θεοῦ δι' ὑμῶν παρέχοντος, συνεισηνέχθη, ὅτιπερ ἀποδέξασθαι ὑμᾶς τὴν ἐμὴν ἀσφάλειαν, ἣν τοῖς πατρικοῖς κανόσι φυλάττω, τῆς ὑμετέρας εὐσεβείας τοῖς γράμμασιν ἐμηνύσατε. Καὶ δικαίως διπλασιάζεταί μοι ἡ χαρὰ, ὁπότε ὑμῖν, ὦ ἐνδοξότατε βασιλεῦ, ἀρέσκειν γινώσκω, ὡς ἂν καὶ ἡ ἐν Νικαίᾳ πίστις τὴν ἰδίαν κατάσχοι πίστιν, καὶ τὰ προνόμια τῶν ἐκκλησιῶν ἀσάλευτα διαμείνοιεν· εἰ καὶ τὰ μάλιστα δὲ περὶ τοῦ λαμπροῦ ἔργου τῆς ὑμετέρας πίστεως οὐδέν μοι ἡ σὴ εὐσέβεια ἐμήνυσεν, ὅμως ἐμοὶ διὰ τοῦ σέβοντος ὑμᾶς ἰδικῶς μετ' ἐμοῦ τοῦ ἐμοῦ καὶ συνεπισκόπου καὶ", + "candidate_score": 0.643773, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_8", + "bdc_text": "Nam et vos pro Comitiorum istorum fama pro hominum undique concursu aliquid magnum et admirabile et quendam inter partis utriusque proceres congressum talem animo effinxisse scio , quam posteritas miraretur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_655", + "psc_text": "vestri est custos imperii, et coram sanctis angelis Christi, ut cuncta maneant intacta, sicut et ante judicium existebant. Exspectent autem majus criterium concilii, in quo omnis ex toto orbe episcoporum numerus congregetur; neque sinatis vos de alieno peccato onus sustinere; quod ut manifestius edicamus, urgentis necessitatis timore constringimur. Sed ante oculos proponite beatissimi Petri gloriam communesque cum ipso omnium apostolorum coronas, et martyrum gaudia, quibus non alia fuit causa 906 patiendi, nisi confessio verae Deitatis, et in Christo perfecta permansio. Quae confessio cum impie nunc a paucis quibusdam laedatur, omnes nostrarum partium Ecclesiae, omnesaue sacerdotes mansuetudini vestrae cum lacrymis supplicant propter appellationem in Flaviani episcopi libello contentam, ut speciale concilium jubeatis in Italiae partibus peragi, ut omnis conflictus repellatur vel mitigetur, nihilque devians vel dubium in fide sit; convenientibusque insuper etiam episcopis ab Orientalibus provinciis omnibus, quorum si qui de veritatis via exorbitarunt, salutaribus curationibus in integrum revocentur, et hi", + "candidate_score": 0.643675, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_191_193", + "bdc_text": "Non enim urbes suffragium in iis deliberationibus veluti nullum habent . Porro in isto secundo , quem esse principum diximus , ordine hi etiam , qui inferiori gradu existunt , comites , barones , abbates numerantur . Et cum de comitum ordine unus fortasse et alter ad ista consilia adhibeatur , abbas fere nemo abest :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_217", + "psc_text": "ubi minores sunt plebes minoresque conventus, presbyterorum cura sufficiat, episcopalia autem gubernacula nonnisi majoribus populis et frequentioribus civitatibus oporteat praesidere, ne, quod sanctorum Patrum divinitus inspirata decreta vetuerunt, viculis et possessionibus, vel obscuris et solitariis municipiis tribuatur sacerdotale fastigium, et honor cui debent excellentiora committi, ipsa sui numerositate vilescat. Quod nunc in sua dioecesi Restitutus episcopus factum esse causatus est, et rationabiliter postulavit ut si episcopi eorum locorum in quibus non debuerant ordinari humana conditione decesserint, loca ipsa ad jus ejusdem antistis cui olim propria vel contigua fuerunt revertantur. Et inutile 668 est ut sacerdotalis dignitas inconsiderata ordinantis facilitate superflua multiplicatione minuatur. CAP. XI. De his autem quae in sacro virginitatis proposito constitutae, ut superius dictum est, barbaricam pertulere violentiam, et integritatem pudoris non animo, sed corpore perdiderunt, ea nobis videtur servanda moderatio, ut neque in viduarum dejiciantur gradum, nec in sacrarum et perseverantium virginum numero censeantur: quibus, si in", + "candidate_score": 0.643621, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_488", + "bdc_text": "Sed ad hanc tam impiam postulationem praeclare legatus , principem Palatinum Theologum hunc ideo misisse , quia virum esse bonum iudicasset :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1033", + "psc_text": "Constantinopolitanae. --V. Contradictio legatorum Leonis huic privilegio. Confirmatio ejus petitur. 1122 Sanctissimo et beatissimo patri et comministro archiepiscopo antiquae Romae LEONI, ANATOLIUS in Domino salutem. CAP. I. Vestrae sanctitatis zelus erga pietatem, et sollicitudo rectae fidei omnium salvatori Deo chara et grata, digna facta est omnium admiratione. Mos enim vobis est, qui ita magni estis, in recte factis assurgere, et probationem Christi Ecclesiarum in vestris laudibus ponere. Unde non despexit vestra sanctitas veram fidem profanis suffossam insultibus; sed exsecrans malos operarios, armis implacabilibus contra pravitatem vehementer illos prostravit. Quoniam igitur piissimi et Christo charissimi nostri imperatores, optimum pietatis zelum praeseferentes, omnem radicem amaram pullulantem rescindere solliciti, ne ab ipsa polluantur (cum ad hoc maxime ad regnum evecti sint, ut fidei Patrum, cum 1124 sub tyrannide est, auxilium ferant) ex omni fere loco qui sub sole est sacerdotes colligi jusserunt, ut hi communi sententia confirmantes beatorum et venerabilium Patrum fidem, et", + "candidate_score": 0.643538, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_136", + "bdc_text": "Duas deinde epistolas , unam Caesaris , inscriptam utrique , alteram legati Granvellae , parti tantum alteri inscriptam , adhibuerunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1374", + "psc_text": "3 ad Eliam et caeteros episcopos Istriae, ubi ex sequenti epistola duo testimonia recitat, de ipsius authenticitate dubitare non sinit. Duorum vero ac tam insignium diversae originis codicum, Grimanici et Ratisponensis, auctoritas ita Patricii et Asparis nomina vindicant, ut commentitium plane sit haec nomina pro aliorum magnatum nominibus his litteris inserta suspicari, ut laudatus Pagius in fine suae annotationis conjecit; cum praesertim Patricii nomen in alia epistola 151, quam ex Ratisponensi edemus, similiter legatur. 3. Harum epistolarum tempus apud Quesnellum ex Grimanico codice signatum errore manifesto laborat. Cum enim in textu allegato ex epist. 153 Leo Aetio commiserit, ut epistolam ad Basilium Antiochenum dirigeret, haec proculdubio una cum ipsis ad Aetium litteris transmissa fuit, ac proinde eodem die ex Leonis more signata, nimirum kalendis Septembris. Praeterea ex eadem ad Aetium epistola discimus alias litteras simul missas fuisse ad imperatorem, ad Asparem et alios. Habemus autem epistolam 148 ad imperatorem Leonem,", + "candidate_score": 0.64353, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_109_111", + "bdc_text": "An episcopi cultus et cerimonias novas possint instituere , iidem an traditiones προς ἐν ταξίαν spectantes possint condere . An occupandi gubernandique imperia ius tenere : an singulare privilegium prophetiae supra apostolatum et episcopatum existat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_771", + "psc_text": "religionis immaculatam servari praecipiat: ut secundum formam et definitionem apostolicae sedis, quam etiam nos tamquam praecellentem similiter veneramur, in statu sacerdotii illaeso manente per omnia Flaviano, ad concilii et apostolicae sedis judicium 968 transmittatur, in qua primus ille, qui coelestes claves dignus fuit accipere, principatum episcopatus ordinavit; quando scilicet decet nos huic maximae civitati, quae domina omnium est terrarum, in omnibus reverentiam conservare. Diligentius autem etiam in hoc providete, ne quod priscis temporibus nostra generatio custodivit, sub nos imminui videatur, et per praesens exemplum schismata generentur inter episcopos et sanctas Ecclesias. Δεσπότῃ νικητῇ Θεοδοσίῳ, καὶ τροπαιούχῳ ἀεὶ βασιλεῖ, υἱῷ, Γάλλα Πλακιδία ἡ εὐσεβεστάτη, καὶ ἀνθοῦσα, αἰωνία βασιλὶς, καὶ μήτηρ. Ὁπήνικα ἐν ἀυτῆ τῇ εἰσόδῳ τῆς ἀρχαίας πὸλεως ταύτην ἐτιθέμεθα τὴν φροντίδα, ἀποδοῦναι τὴν προσκύνησιν τῷ μακαριωτάτῳ ἀποστόλῳ Πέτρῳ ἐν αὐτῷ τῷ προσκυνητῷ θυσιαστηρίῳ τοῦ μάρτυρος ὁ εὐλαβέστατο�� ἐπίσκοπος Λέων, ὀλίγον ἐπισχὼν ἑαυτὸν ἀπὸ τῆς εὐχῆς, ἕνεκα τῆς καθολικῆς πίστεως πρὸς", + "candidate_score": 0.643395, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_358_360", + "bdc_text": "Verum ubi id indixit , et legati nostri repulsi , et mandata contempta , et denique res omnis infecta fuit . Quanquam autem coactus tum quidem concilium differre reiicereque , et id propositum iisdem de causis mutare est , tamen id eo consilio distulit , ut tempus idoneum nactus , id quod coepisset , aliquando persequeretur . Et hactenus quidem occasio se nulla dedit , cum essent quaesitae multae .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1104", + "psc_text": "Nulla sibimet de multiplicatione congregationis synodalia concilia blandiantur, neque trecentis illis decem atque octo episcopis quantumlibet copiosior numerus sacerdotum vel comparare se audeat, vel praeferre; cum tanto divinitus privilegio Nicaena sit synodus consecrata, ut sive per pauciores, sive per plures ecclesiastica judicia celebrentur, omni penitus auctoritate sit vacuum, quidquid ab illorum fuerit constitutione diversum. CAP. III. Nimis ergo haec improba, nimis sunt prava, quae sacratissimis canonibus inveniuntur esse contraria. In totius Ecclesiae perturbationem superba haec tendit elatio, quae ita abuti voluit concilio synodali, ut fratres in fidei tantummodo negotio convocatos, et definitione ejus causae, quae erat curanda, perfunctos, ad consentiendum sibi, aut depravando traduceret, aut terrendo compelleret. Inde enim fratres nostri ab apostolica sede directi, qui vice mea synodo praesidebant, probabiliter atque constanter illicitis ausibus obstiterunt, aperte reclamantes, ne contra instituta Nicaeni concilii, praesumptio reprobae novitatis assurgeret. Nec potest de eorum contradictione dubitari, de quibus in epistola tua etiam ipse", + "candidate_score": 0.643361, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_196_198", + "bdc_text": "Ortus autem novus hic mos ex eo est , quia cum ad publica consilia principes necessario semper venirent , urbes autem , quia causa aut non magna , aut non valde ad se attinens videretur , saepe non venirent , factum est , illorum suffragia ut necessaria , horum ut non necessaria viderentur . Itaque veluti de iure suo cessissent urbes , consiliorum moderationem totam ad se Principes spectare crediderunt . Cum igitur nostri quidem pro se dicere , et legati libertatem retundere , praesides vero et adversarii hunc quidem minime offendere cuperent , nostris autem palam repugnare non possent , et in commune tamen respondendum esse contenderent , facile suffragiorum numero vincebant , tum etiam movebant .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_217", + "psc_text": "ubi minores sunt plebes minoresque conventus, presbyterorum cura sufficiat, episcopalia autem gubernacula nonnisi majoribus populis et frequentioribus civitatibus oporteat praesidere, ne, quod sanctorum Patrum divinitus inspirata decreta vetuerunt, viculis et possessionibus, vel obscuris et solitariis municipiis tribuatur sacerdotale fastigium, et honor cui debent excellentiora committi, ipsa sui numerositate vilescat. Quod nunc in sua dioecesi Restitutus episcopus factum esse causatus est, et rationabiliter postulavit ut si episcopi eorum locorum in quibus non debuerant ordinari humana conditione decesserint, loca ipsa ad jus ejusdem antistis cui olim propria vel contigua fuerunt revertantur. Et inutile 668 est ut sacerdotalis dignitas inconsiderata ordinantis facilitate superflua multiplicatione minuatur. CAP. XI. De his autem quae in sacro virginitatis proposito constitutae, ut superius dictum est, barbaricam pertulere violentiam, et integritatem pudoris non animo, sed corpore perdiderunt, ea nobis videtur servanda moderatio, ut neque in viduarum dejiciantur gradum, nec in sacrarum et perseverantium virginum numero censeantur: quibus, si in", + "candidate_score": 0.643201, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_25_27", + "bdc_text": "Secoviensis episcopus , Fridericus Nausea , Joannes Cocleus , Martinus nescio quis . A Moguntino : Joannes Erenbergius , Julius Pflugus , Conradus Bruno , Jodocus Butzfeldius , Joannes Minsingerus , Ambrosius Pelargus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1579", + "psc_text": "lib. II Observationum in sacra cardinalis Norisii opera cap. 7, num. 3, tom. IV, pag. 915, ubi etiam ostendimus pugnantibus episcoporum ordine, et rebus ac tempore episcopis tributis, satius esse de errore in rebus ac tempore perperam ascriptis, quam in episcoporum ordine suspicari. 4. Ordo episcoporum Ravennatum hujus aevi in Agnello et reliquis antiquis Ecclesiae Ravennatis scriptoribus hic est: Ursus, Petrus, Neo, Exuperantius, Joannes, Petrus. Cum autem Joanni tribuant privilegium Valentiniani III, secundo Petro hujus successori ascribunt quae de S. Petro Chrysologo certa sunt. His vero obstant tria monumenta posterius edita: primum epistola Leonis ad Neonem, quae episcopo Petri Chrysologi successori congruit; secundum epistola Simplicii papae ad Joannem episcopum Ravennatem, qui post Petrum et Neonem eam sedem obtinuit; tertium synodi Romanae sub Symmacho, in quibus alius Petrus Ravennas subscriptus invenitur. Haec animadvertens P. Bacchinius, ut triplicem nodum solveret, ad duo confugit. Primo suspicatus est Leonis epistolam non ad Neonem Ravennatem", + "candidate_score": 0.643094, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_633_635", + "bdc_text": "Sed ad narrationem reliquam redeamus . Dum haec igitur decima octava Januarii fiunt , allatum subito mandatum Caesaris est , ad proxima Ratisponae Comitia omnes festinare iubens . Itaque legatus ipse prorsus iam et disputatione , et sententiarum istarum conformatione missa , tantumque mandato partibus reddito , primus omnium summa cum celeritate , postridie eius diei ubi satis illuxit , abibat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_591", + "psc_text": "Leonem acceptis primis Flaviani litteris cum gestis synodi Constantinopolitanae consilium cepisse mittendi legatos quatuor in Orientem, qui rem totam Constantinopoli componerent. Ad hunc unice finem scriptas primum credit epistolas plures, quae 13 Junii datae nunc leguntur. Solas autem duas nominat, scilicet epist. 28 ad Flavianum, et 32 ad archimandritas Constantinopolitanos, in quibus reapse nihil de synodo habetur, sed de fidei tantum causa per legatos curanda. Addit porro: At antequam legati profecti essent, acceptae sunt a Leone Theodosii litterae, quibus de indicta synodo monebatur; statimque iidem legati, qui ad fidei negotium cum Flaviano tractandum destinati erant, ad synodum directi sunt, eorumque tardata profectio, quo novis litteris scribendis tempus daretur, vel prioribus amplificandis; et in his de concilio fit mentio. Hac autem de causa et anterioribus et ultimis litteris eamdem chronicam notationem idibus Junii affixam innuit. 3. Nemini tamen haec satisfacere poterunt. Primo enim Flaviani litteras cum gestis Constantinopolitanae synodi a Leone", + "candidate_score": 0.643086, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_302_304", + "bdc_text": "itaque supervacuos reiiciendos esse . De Ferdinando quod respondissent nostri , placere . Placere etiam de notariis , sed ita ut eadem iuramenti lege substituti eorum obstringerentur , colloquio excluderentur , et iuramenti utrisque praestandi forma a se ut constitueretur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_670", + "psc_text": "sanctam synodum, vel ad Flavianum episcopum detulerunt, episcoporum publicari auribus Alexandrinus permisisset antistes, ita manifestatione purissimae fidei, quam divinitus inspiratam et accepimus, et tenemus, omnium concertationum strepitus quievisset, ut nec imperitia ultra desiperet, nec occasionem nocendi aemulatio reperiret. Sed dum privatae causae religionis exercentur obtentu, commissum est impietate paucorum, quod universam Ecclesiam vulneraret. Comperimus enim, non incerto nuntio, sed fidelissimo rerum, quae gestae sunt, narratore Hilaro diacono nostro, qui vix, ne subscribere per vim cogeretur, effugit, convenisse ad synodum plurimos sacerdotes, quorum utique frequentia consultationi et judicio profuisset, si is qui sibi locum principem vindicabat, sacerdotalem moderationem custodire voluisset; ut, sicut moris est, omnium sententiis ex libertate prolatis, id tranquillo et aequo constitueretur examine, quod et fidei congrueret, congreret, et errantibus subveniret. In ipso autem judicio non omnes qui convenerant, interfuisse cognovimus. Nam alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro supradicti 913 sacerdotis arbitrio, impiis subscriptionibus captivas manus dederent, et", + "candidate_score": 0.642789, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_112_114", + "bdc_text": "Quarta de poenitentia et partibus illius disputatio fuit instituta tantum . Haec igitur , dum a nostris hominibus fiunt , venisse praesides iam dicebantur . Itaque quia instare deinde verum cum ipso hoste certamen videbatur , finem isti congressus utilissimi habuerunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1075", + "psc_text": "lanceae perscrutando, ambiguitatem cunctis, dum ambigunt, abstulerunt: ita nunc quoque, dum aliquorum infidelitas confutatur, omnium haesitantium corda firmata sunt, et proficit universis ad illuminationem, quod quibusdam intulit caecitatem. In quo opere digne et juste exsultat vestra clementia, quae fideliter proprieque prospexit ut Orientalibus Ecclesiis diabolicae insidiae non nocerent; sed ad propitiandum Deum efficaciora ubique offerrentur holocausta: quando per mediatorem Dei et hominum hominem Christum Jesum eadem confessio 1147 plebium, eadem sacerdotum, eadem esset et regum, gloriosissime fili et clementissime Auguste. CAP. II. His autem, propter quae tanta facta est congregatio sacerdotum, bono et optabili fine compositis, miror et doleo quod pacem universalis Ecclesiae divinitus reformatam, ambitionis rursus spiritus inquietat. Quamvis enim necessarie sibi frater meus Anatolius consuluisse videatur ut ordinatorum suorum errorem deserens, in assensum catholicae fidei salubri correctione transiret, custodire tamen debuit ut quod vestro beneficio noscitur consecutus, nullius cupiditatis pravitate turbaret. Nos enim vestrae fidei et interventionis habentes", + "candidate_score": 0.642721, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_25_27", + "bdc_text": "Secoviensis episcopus , Fridericus Nausea , Joannes Cocleus , Martinus nescio quis . A Moguntino : Joannes Erenbergius , Julius Pflugus , Conradus Bruno , Jodocus Butzfeldius , Joannes Minsingerus , Ambrosius Pelargus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1003", + "psc_text": "episcopus Germaniciae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. JOSEPHUS episcopus Iliopolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime et sanctissime pater. CALOGERUS episcopus Claudiopolis. Valere me ora, Deo amantissime pater. Et subscripsi per Euphrosynum diaconem. HERACLIUS misericordia Dei episcopus Comanorum. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. 1105 IBAS episcopus Edessenae metropolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. SOPHRONIUS episcopus Constantinae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. URANIUS episcopus Emissae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. EUSEBIUS episcopus Dorylaei. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. AETHERIUS episcopus Smyrnae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. ZENOBIUS episcopus. Ut supra. THOMAS episcopus Theodosiopolis. Valere me in Domino, amantissime pater. SABAS episcopus Palti. Valere me in Domino, Deo, amantissime pater. Subscribens per Patricium episcopum. PATRICIUS episcopus Neocaesareae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. RINUS gratia Dei episcopus Junopolis.", + "candidate_score": 0.642552, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_653_655", + "bdc_text": "Cumque id nos iam inde a principio urgentissime semper postularemus , id ab ipsis extorquere nunquam potuimus . Deinde arbitros ipsi quidem ex sententia et factionis suae omnes , uno Palatini legato excepto , nos contra omnes aversos nobis habeamus . Clara sunt haec , itaque per quos steterit , videre sine dubitatione licet .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_152", + "psc_text": "tumultum famulatur ecclesias, quae proprios amiserint sacerdotes. Trahuntur ordinandi ante hoc officium, his quibus praeficiendi sunt civitatibus ignorati. Ut enim notus qui fuerit et probatus per pacem petitur, ita per vim necesse est, qui ignotus adducitur, imponatur. Obtestor et obsecro, et sub Dei vos invocatione convenio, prohibete, fratres, talia, et omnem dissensionis materiam de vestris provinciis 639 removete. Certe nos ante Deum absolvimus, qui vos, ne permittatis ultra haec fieri, convenimus. Per pacem et quietem sacerdotes qui futuri sunt postulentur. Teneatur subscriptio clericorum, honoratorum testimonium, ordinis consensus et plebis. Qui praefuturus est omnibus, ab omnibus eligatur. Ordinationem sibi, ut ante jam diximus, singuli metropolitani suarum provinciarum cum his qui caeteros sacerdotii antiquitate praeveniunt, restituto sibi per nos jure defendant. Alienum jus alter sibi non audeat vindicare. Suis limitibus, suis terminis sit unusquisque contentus, et privilegium sibi debitum in alium transferre se posse, noverit non licere. Quod si quis negligens apostolicas", + "candidate_score": 0.642541, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_498_500", + "bdc_text": "Melanchthon publice sese cum quovis paratum esse colloqui , ac rationem fidei suae reddere paratum esse ostendebat . Verum enim vero nulli se autorem ab ea forma discedendi futurum , quae a Caesare proposita , et ab utrisque partibus recepta fuisset . Scire se et expertum saepe privatis in congressibus , quae res gratia et autoritate paucorum tententur ac perficiantur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1165", + "psc_text": "ex epistolis meis, quas post reditum meorum ad Constantinopolitanae urbis antistitem dedi, potuissetis agnoscere, si vobis responsionem sedis apostolicae manifestare voluisset. Ne ergo per malignos interpretes dubitabile videatur utrum quae in synodo Chalcedonensi per unanimitatem vestram de fide statuta sunt approbem, haec ad omnes fratres et coepiscopos nostros, qui praedicto concilio interfuerunt, scripta direxi, quae gloriosissimus et clementissimus princeps, sicut poposci, in notitiam vestram mittere pro catholicae fidei amore dignabitur: ut et fraterna universitas, et omnium fidelium corda cognoscant me non solum per fratres, qui vicem meam exsecuti sunt, sed etiam per approbationem gestorum synodalium, propriam vobiscum unisse sententiam: in sola 1197 videlicet causa fidei, quod saepe dicendum est, propter quam generale concilium, et ex praecepto Christianorum principum, et ex consensu apostolicae sedis placuit congregari; ut damnatis haereticis, qui corrigi noluissent, nulla penitus resideret de vera Domini nostri Jesu Christi incarnatione dubitatio. Unde si quis umquam ausus fuerit vel Nestorii", + "candidate_score": 0.642492, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_516_518", + "bdc_text": "viam nullam eius inchoandi videre , responderunt , nisi ut Hagnoici mandati institutum servaretur . Eius hanc sententiam esse : ut suam quaeque pars sententiam super proposita quaestione non de omnium , sed de plurimorum suffragio collectam , legato Caesaris et praesidibus aut per interpretem , aut scriptam proponant .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1530", + "psc_text": "ἡμᾶς ἡ σὴ εὐλάβεια γνῷ, διενοήθην τῷ παρόντι μου λόγου τινὰς ἀποφάσεις ἐκείνων ὑποτάξαι (Alias, ἐπίστευσα τῷ παρόντι μου λόγῳ τινὰς ἀποφάσεις. ἐκείνων ὑποτάξαι). Ὧν εἰ καταξιώσῃς ἐκείνων ποιήσασθαι τὴν ἀνάγνωσιν, οὐκ ἄλλο κηρὑττειν εὑρήσεις ἡμᾶς, εἰ μὴ ὅπερ καθ' ὅλον τὸν κόσμον οἱ ἡμῶν ἅγιοι πατέρες ἐδίδαξαν, καὶ μηδένα πρὸς τούτοις διαφωνεῖν, εἰ μὴ μόνους τοὺς δυσσεβεστάτους αἱρετικοὺς. Τούτων τοίνυν, ὑπερένδοξε καὶ σεβαστὲ βασιλεῦ, καθ' ὅσον οἷόντε ἦν βραχέως ἐφαψαμένων ἡμῶν, μετὰ τῆς θεόθεν ἐμπνευσθείσης σοι πίστεως, καὶ τὸ παρ' ἡμῶν κηρυττόμενον ὁμογνωμονοῦν ἐπιγνώσει, καἰ κατὰ μηδὲν ἡμῖν ἀπὸ τῆς τῶν εὐαγγελίων καὶ τῆς τῶν ἀποστόλων διδασκαλίας, ἤτοι τοῦ συμβόλου τῆς καθολικῆς διαφωνεῖν ὁμολογίας· ἐπειδήπερ, ὡς διδάσκει ὁ μακάριος ἀπόστολος Παῦλος, Μέγα ἐστὶ τὸ τῆς εὐσεβείας μυστήριον, ὅπερ ἐφανερώθη ἐν σαρκὶ, ἐδικαιώθη ἐν πνεύματι, ὤφθν τοῖς ἀγγέλοις, ἐκηρύχθη ἐν ἔθνεσιν, ἐπιστεύθη ἐν κόσμῳ, ἀνελήφθη ἐν δόξῃ. Τί τοιγαροῦν ἔσται λυσιτελέστερον τῇ σῇ σωτηρίᾳ, τί τῇ σῇ ἐξουσίᾳ ἁρμοδιώτερον, 1382", + "candidate_score": 0.64247, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_439_441", + "bdc_text": "Haec a nostris apud legatum sunt acta , quem aequiorem causae , quam praesides esse sperabant . Ab hoc deinde ad praesides ipsos est ventum . Hi sic responderunt , ut dicerent , formam iuramenti a se propositam adhuc sibi placere :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_743", + "psc_text": "τῷ θρόνῳ τῶν κατακρινάντων προσεχόντες αἱρετικοὺς ἴσως ἡμᾶς ὑπολήψονται, τὴν τοῦ δόγματος ἀκρίβειαν κατιδεῖν οὐ δυνάμενοι· ὅτι τοσοῦτον χρόνον ἐπισκοπεύσας, οὐκ οἰκίαν ἐκτησάμην, οὐκ ἀγρὸν, οὐκ ὀβολὸν, οὐ τάφον, ἀλλὰ τὴν αὐτομάτην πενίαν, καὶ τὰ παρὰ τῶν πατέρων εἰς, ἡμᾶς ἐλθόντα μετὰ τὴν ἐκείνων τελευτὴν εὐθὺς διανείμας, ὡς ἴσασιν ἅπαντες οἱ τὴν ἑῲαν οἰκοῦντες. Πρὸ δὲ πάντων, ἱκετεύω τὴν ἱερὰν ὑμῶν καὶ τῷ Θεῷ φίλην κεφαλὴν, παρασχεῖν μοι τῶν προσευχῶν τὴν βόeeacgr;θειαν. Ταῦτα διὰ τῶν εὐλαβεστάτων καὶ θεοφιλεστάτων πρεσβύτερων Ὑπατίου καὶ Ἀβραμίου τῶν χορεπισκόπων, καὶ Ἀλυπίου τοῦ ἐξάρχου τῶν παρ' ἡμῖν μοναζόντων τὴν ὑμετέραν ἁγιωσύνην ἐδίδαξα. Ἐπειδήπερ ἐμὲ δραμεῖν πρὸς ὑμᾶς τὰ τῶν βασιλικῶν γραμμάτων ἐπέσχε δεσμά, 951 ὥσπερ οὖν καὶ τοὺς ἀλλοὺς. Καὶ παρακαλῶ τὴν ὑμετέραν ὁσιότητα, καὶ ἰδεῖν αὐτοὺς πατρικῶς, καὶ τὰς ἀκλινεῖς ὑμῶν ἀκοὰς εὐμενεῖς αὐτοῖς παρασχεῖν, καὶ τὸ συκοφαντούμενον καὶ μάτην πολεμούμενόν μου γῆρας τῆς ὑμετέρας ἀξιῶσαι κηδεμονίας, καὶ πρὸ πάντων τῆς ἐπιβουλευομένης πίστεως παντὶ σθένει", + "candidate_score": 0.6424, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_130", + "bdc_text": "Videbatur enim nostris quidem hominibus , convenisse hoc tempore etiam in causis summis et certissimis tantisper libertatem iuditiorum moderari , et tam graves sententias suspendere , et minime odiosissimas et gravissimas in Imperio res excitari oportuisse , dum paci publicae omnium consuleretur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_666", + "psc_text": "quae tali facto laeditur, cum ipsa vestri sit custos et auctor imperii, et coram sanctis angelis Christi, ut omnia in eo statu esse jubeatis, in quo fuerunt ante omne judicium, donec major ex toto orbe sacerdotum numerus congregetur; nec alieno peccato patiamini vos gravari: quia, quod necesse est nos dicere, veremur ne cujus religio dissipatur, indignatio provocetur. Prae oculis habete, et tota mentis acie reverenter aspicite beati Petri gloriam, et communes cum ipso omnium apostolorum coronas, cunctorumque martyrum palmas, quibus alia non fuit causa patiendi, nisi confessio verae Divinitatis et verae humanitatis in Christo. CAP. III. Cui sacramento, quia impie nunc a paucis imprudentibus obviatur, omnes partium nostrarum Ecclesiae, omnes mansuetudini vestrae cum gemitibus et lacrymis supplicant sacerdotes, ut quia et nostri fideliter reclamarunt, et eisdem libellum appellationis Flavianus episcopus dedit, generalem synodum jubeatis intra Italiam celebrari, 909 quae omnes offensiones ita aut repellat, aut mitiget, ne ultra aliquid sit", + "candidate_score": 0.642356, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_92_94", + "bdc_text": "Conveniebant enim docti nostrae partis homines inter se , atque articulus aliquis in commune proponebatur , omniumque de ea re sententia audiebatur ordine . Nec solum , quid adversariis respondendum , sed etiam nostra qualiter confirmanda essent , exquirebatur . In hoc circulo Melanchthon praefuit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_980", + "psc_text": "ὡς ἀρχηγῷ σοι τοῦ καλοῦ πρὸς ὠφέλειαν χρησάμενοι, τῆς ἀληθείας τοῖς τῆς ἐκκλησίας τέκνοις τὸν κλῆρον ἐδείξαμεν, οὐ καθ' ἕνα ἕκαστος ἐν παραβύστῳ τὴν διδασκαλίαν ποιούμενοι, ἀλλὰ κοινῷ πνεύματι, μιᾷ συμπνοίᾳ καὶ ὁμονοίᾳ τῆς πίστεως τὴν ὁμολογίαν γνωρίσαντεσ. Καὶ ἦμεν ἐν κοινῇ χορείᾳ, τοῖς πνευματικοῖσ, ὡς ἐν βασιλικοῖσ δείπνοισ, ἐντρυφῶντες ἐδέσμασιν, ἅπερ διὰ τῶν σῶν γραμμάτων ὁ χριστὸς τοῖς εὐωχουμενοις ηὐτρεπισε καὶ τὸν ἐπουράνιον νυμφίον ἐν ἡμῖν ὁρᾷν ἐδοκοῦμεν ἐνδιαιτώμενον Εἰ γὰρ ὅπου εἰσὶ δύο ἢ τρεῖς συνηγμένοι εἰς τὸ αὐτοῦ ὄνομα, ἐκεῖ ἔφη εἶναι ἐν μεσῳ αὐτῶν· πόσην περὶ πεντακοσίου εἴκοσιν ἱερέας τὴν οἰκείωσιν ἐπεδείκνυτο, οἳ καὶ πατρίδος καὶ πόνου τῆς εἰς αὐτὸν ὁμολογίας τὴν γνῶσιν προέθηκαν; ὧν σὺ μὲν ὡς κεφαλὴ μελῶν, ἡγεμόνευεσ ἐν τοῖς τὴν σύνταξιν ἐπέχουσι, τὴν εὔνοιαν ἐπιδεικνύμενοσ. Βασιλεῖς δὲ πιστοὶ πρὸς εὐκοσμίαν ἐξῆρχον, ὡς Ζοραβάβελ τῇ (Ἰησοῦ, τῆς ἐκκλησίασ, καθάπερ) Ἰερουσαλὴμ, τὴν τὴν ἐν τοῖς δόγμασιν οἰκοδομίαν ἀνανεοῦν προθυμούμενοι. Καἲ ἦν ἂν ὁ ἀντικείμενος", + "candidate_score": 0.64221, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_166", + "bdc_text": "Quarta deinde et vigesima cum legatus veniret , ab iis episcopis , qui tum ibi erant , obviam omnibus euntibus honorifice acceptus est .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_772", + "psc_text": "Πλακιδία ἡ εὐσεβεστάτη, καὶ ἀνθοῦσα, αἰωνία βασιλὶς, καὶ μήτηρ. Ὁπήνικα ἐν ἀυτῆ τῇ εἰσόδῳ τῆς ἀρχαίας πὸλεως ταύτην ἐτιθέμεθα τὴν φροντίδα, ἀποδοῦναι τὴν προσκύνησιν τῷ μακαριωτάτῳ ἀποστόλῳ Πέτρῳ ἐν αὐτῷ τῷ προσκυνητῷ θυσιαστηρίῳ τοῦ μάρτυρος ὁ εὐλαβέστατος ἐπίσκοπος Λέων, ὀλίγον ἐπισχὼν ἑαυτὸν ἀπὸ τῆς εὐχῆς, ἕνεκα τῆς καθολικῆς πίστεως πρὸς ἡμᾶς ἀπωδύρατο· 965 αὐτόν τε ὁμοίως τὸν κορυφαῖον τῶν ἀποστόλων, ᾧ καὶ ἔναγχος προσείημεν, μάρτυρα συλλαβόμενος, περιεστοιχισμένος τε πλήθει ἐπισκόπων, οὕς τινας ἀπὸ ἀναριθμήτων πόλεων ἐν τῇ Ἰταλίᾳ συνήγαγεν ὑπὸ τῆς ἀρχῆς τοῦ ἰδίου τόπου, καὶ τῆς ἀξίας, καὶ τοῖς ῥήμασι συνάπτων τὰ δάκρυα, εἰς κοινωνίαν τῶν ἰδίων θρήνων καὶ τὰς ἡμετέρας οἰμωγὰς ἐξεκαλεῖτο. Οὐ μικρὰ γὰρ ἐκ τῶν γεγενημένων ζημία, τὴν τοσούτοις χρόνοις φυλαχθεῖσαν τοῦ καθολικοῦ κανόνος πὶστιν ἀπὸ τοῦ θειοτάτου πατρὸς ἡμῶν Κωνσταντίνου, ὃς πρῶτος ἐν τῷ βασιλείω διέλαμψε χρίστιανὸς, ἔναγχος τεταράχθαι πρὸς ὑπόληψιν ἑνὸς ἀνθρώπουι ὅς τις ἐν τῇ συνόδῳ τῆς Ἐφεσίων πόλεως μῖσος, καὶ ἀψιμαχίαν μᾶλλον", + "candidate_score": 0.641992, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_418_420", + "bdc_text": "Ergo caeteris hic dissimulatis , res duas nostri in hac forma correxerunt . Alterum , ut post colloquium habitum , cum essent quatuor notariorum quatuor autographa , ut singulis partibus singula traderentur , Caesari reliqua duo reservarentur . Alterum , ut quoniam hi notarii substitutique iidem aut principum aut Urbium suarum legati essent , de actis referre iis , a quibus fuissent missi , possent , et notariatus et legationis offitio pari fide fungi .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_460", + "psc_text": "Prospero, ab ipso scilicet Leone dictatae, Quesnellus contendit; Prosperum enim Leonis notarium fuisse Ado in Chronico scripsit. At emendatiores editiones et mss. nec et, nec ei praeferre, sed tantum ab ipso dictatae creduntur, pronuntiat Antelmius, epist. 2, n. 28 et 30. In ms. quidem antiquissimo capituli Veronensis, signato num. 46, sic legimus: Ab isto dictatae creduntur, uti ex Gennadio Marcellinus in Chronico retulit. Id tamen Gennadius non ex sua, sed ex Gallorum, inter quos versabatur, opinione tradidit: facile autem evenire solet ut quae opinione vulgari feruntur, augeantur vel etiam immutentur. 5. Enimvero Leonis, non autem Prosperi hanc et caeteras in Eutychen epistolas esse evidenter ostendit stylus, qui aliis Leonis Operibus similis, a stylo Operum Prosperi apertissime discrepat. Neque harum epistolarum auctor astrui potest Prosper, quin auctor simul dicatur caeterorum omnium Leonis Operum, ita ut ab initio ejus pontificatus usque ad finem omnes ejus non tam epistolas quam sermones scripserit, et", + "candidate_score": 0.641922, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_191_193", + "bdc_text": "Non enim urbes suffragium in iis deliberationibus veluti nullum habent . Porro in isto secundo , quem esse principum diximus , ordine hi etiam , qui inferiori gradu existunt , comites , barones , abbates numerantur . Et cum de comitum ordine unus fortasse et alter ad ista consilia adhibeatur , abbas fere nemo abest :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_216", + "psc_text": "sunt regulis, ne quod ad tempus pia lenitate concessimus, justa posthac ultione 667 plectamus, in eos specialius et propensius commovendi, qui in episcopis ordinandis sanctorum Patrum statuta neglexerint, et quos refutare debuerant consecrarint. Unde si qui episcopi talem consecraverint sacerdotem qualem esse non liceat, etiamsi aliquo modo damnum proprii honoris evaserint, ordinationis tamen jus ulterius non habebunt, nec umquam ei sacramento intererunt, quod neglecto divino judicio immerito praestiterunt. CAP. X. Illud sane quod ad sacerdotalem pertinet dignitatem, inter omnia volumus canonum statuta servari, ut non in quibuslibet locis, neque in quibuscumque castellis, et ubi ante non fuerunt, episcopi consecrentur, cum ubi minores sunt plebes minoresque conventus, presbyterorum cura sufficiat, episcopalia autem gubernacula nonnisi majoribus populis et frequentioribus civitatibus oporteat praesidere, ne, quod sanctorum Patrum divinitus inspirata decreta vetuerunt, viculis et possessionibus, vel obscuris et solitariis municipiis tribuatur sacerdotale fastigium, et honor cui debent excellentiora committi, ipsa sui numerositate vilescat. Quod", + "candidate_score": 0.641678, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_286_288", + "bdc_text": "pro Saltzburgo : Leonhardus Marstaller , Nicolaus Appell , Joannes Vuetzler ; pro episcopo Argentinensi :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_857", + "psc_text": "σοῦ αὐθεντοῦντος, μεγίστη εὶρήνη περὶ πάντας τοὺς ἐπισκόπους τῆς καθολικῆς πίστεως ὑπαρχθείη, παντὸς μύσους καθαρὰ καὶ ἄσπιλος γενομένη. Ἐπράχθη ἐν Κωνσταντινουπόλει ἐν ὑπατείᾳ τοῦ δεσπότου ἡμῶν Οὐαλεντινιανοῦ τοῦ αἰωνίου Αὐγούστου τὸ ἕβδομον, καὶ Ἀβιηνοῦ τῶν ὑπάτων. EPISTOLA LXXIV. AD MARTINUM PRESBYTERUM. SYNOPSIS. Quam bonum sit pro veritate pati, cujus unitatem locorum spatia non scindunt. De legatis mentio. LEO episcopus MARTINO presbytero. Gratias agimus Deo, et multam fiduciam piae exsultationis accipimus, cum dilectionem tuam et catholicam fraternitatem ita spiritu fidei vigere cognoscimus, ut cordibus vestris nihil infirmitatis haeretica possit inferre tentatio: ad quam divinitus destruendam nec defuit, ut scitis, sollicitudo nostra, nec deerit, donec omnipotentis dextera Dei omnia diaboli arma confringat: cui ob hoc aliquid audere permittitur, ut a fidelibus Christi gloria majore vincatur. Si quid autem aut difficultatum intervenit aut morarum, cum aequanimitate tolerandum est: quoniam ubi veritas est magistra, numquam desunt divina solatia, fratres charissimi. Quamvis ergo magna locorum", + "candidate_score": 0.640817, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_196_198", + "bdc_text": "Ortus autem novus hic mos ex eo est , quia cum ad publica consilia principes necessario semper venirent , urbes autem , quia causa aut non magna , aut non valde ad se attinens videretur , saepe non venirent , factum est , illorum suffragia ut necessaria , horum ut non necessaria viderentur . Itaque veluti de iure suo cessissent urbes , consiliorum moderationem totam ad se Principes spectare crediderunt . Cum igitur nostri quidem pro se dicere , et legati libertatem retundere , praesides vero et adversarii hunc quidem minime offendere cuperent , nostris autem palam repugnare non possent , et in commune tamen respondendum esse contenderent , facile suffragiorum numero vincebant , tum etiam movebant .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_568", + "psc_text": "absumenda, ut profectio 857 sacerdotum, qui negotio sufficiant, valeat ordinari. Nam illud quod pietas ipsius etiam me credidit debere interesse concilio, etiamsi secundum aliquod praecedens exigeretur exemplum, nunc tamen nequaquam posset impleri: quia rerum praesentium nimis incerta conditio a tantae urbis populis me abesse non sineret; et in desperationem quamdam animi tumultuantium mitterentur, si pro occasione causae ecclesiasticae viderer patriam et sedem apostolicam velle deserere. Quia igitur ad publicam utilitatem pertinuisse cognoscitis, ut salva clementiae vestrae venia, charitati me et precibus civium non negarem; in his fratribus meis, quos vice mea misi me quoque adesse cum caeteris qui adfuerint, aestimate: quibus secundum causam satis mihi ex gestorum serie, et ipsius de quo agitur, professione, patefactam, evidenter et plene quid servandum esset ostendi. Non enim de portiuncula aliqua fidei nostrae, quae minus lucide declarata sit, quaeritur; sed hoc stultissima resultatio audet incessere, quod Dominus noster in Ecclesia neminem sexus utriusque voluit", + "candidate_score": 0.640813, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_488", + "bdc_text": "Sed ad hanc tam impiam postulationem praeclare legatus , principem Palatinum Theologum hunc ideo misisse , quia virum esse bonum iudicasset :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_748", + "psc_text": "Leo habuit illum tractatum, cujus gratia Petronium et Regulum Gallicanos diu se retinuisse scribit epist. 67, ad Ravennium, in quam vide annot. 2 (885 d). Haec quidem Anatolii causa adeo magnum pontifici negotium facessivit, ut quatuor legatos eligendos, instruendos, atque Constantinopolim transmittendos crediderit, quod non exiguam in respondendo dilationem flagitabat: unde nihil mirum si epistolae 69, 70 et 71 quibus hac de ordinatione respondet, datae fuerint mense Julio anni 450. Interim hoc fragmentum excerptum ex Anatolii epistola, quae statim post ejus ordinationem ante finem anni 449 exarata fuit, cum certa dies ac mensis lateat, praemittendum censuimus epistolae Leonis ad Theodosium, quae die 25 Decembris signatur. EPISTOLA LIII, seu EPISTOLAE ANATOLII CONSTANTINOPOLITANI EPISCOPI AD S. LEONEM FRAGMENTUM. De ordinatione sua. 954 Ex epistola ANATOLII Constantinopolitani ad LEONEM Romanum. Etenim piissimus et Christi amans noster imperator Theodosius, qui cuncta in secundis post res ad Deum pertinentes ponit, cum sanctissima Constantinopolitana Ecclesia pastore", + "candidate_score": 0.640551, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_454", + "bdc_text": "Ut ne enim dicendi vehementia libertateque , quas secum res ubique verbi Dei veritas trahit , adversarii incitarentur , contenti contione publica suos a contionando privatim continuerunt , praesertim cum ea respublica , in qua conventus erat , non dum composita prorsus , factionibus , ut fere multis hodie in locis fit , suis adhuc fluctuans , parem utrique parti copiam populum docendi relinqueret , et hactenus contionatum , nemine interpellante , plus sesquimense fuisset .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1455", + "psc_text": "nihilque prorsus de bene compositis retractetur: quia post legitimas et divinitus inspiratas constitutiones velle confligere, non pacifici est animi, sed rebellis, dicente Apostolo: Verbis enim contendere, ad nihil est utile, nisi ad subversionem audientium (II Tim. II, 24) . CAP. II. Nam si humanis persuasionibus semper disceptare sit liberum, numquam deesse poterunt qui veritati audeant resultare, et de mundanae sapientiae loquacitate confidere: cum hanc nocentissimam vanitatem quantum debeat fides et sapientia Christiana vitare ex ipsa Domini nostri Jesu Christi institutione cognoscat; qui omnes nationes ad illuminationem fidei vocaturus, non de philosophis aut de oratoribus, qui praedicando Evangelio famularentur, elegit; 1346 sed de humilibus et piscatoribus, per quos se manifestaret, assumpsit, ne doctrina coelestis, quae erat plena virtutum, auxilio videretur indigere verborum. Unde Apostolus protestatur et dicit: Non enim misit me Christus baptizare, sed evangelizare; non in sapientia verbi, ne evacuetur crux Christi: verbum enim crucis pereuntibus quidem stultitia est, his", + "candidate_score": 0.64047, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_378", + "bdc_text": "Post longam decertationem hoc denique legatus a nostris impetravit , ut legato Pontificis , ceu privato homini , omni pontificis mentione omissa , responderetur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_828", + "psc_text": "Secreta etiam mandata legatis commissa indicat. Dilectissimo fratri RAVENNIO, LEO papa. Diu filios nostros Petronium presbyterum et Regulum diaconum in Urbe tenuimus: quoniam et de nostra hoc gratia merebantur, et fidei quae nunc quorumdam errore incessitur, ratio postulabat. Voluimus enim eos nostro interesse tractatui, et universa cognoscere quae per te cupimus ad omnium fratrum et consacerdotum nostrorum notitiam pervenire, charissime; hoc dilectioni tuae specialiter delegantes, ut sollicitudine vigilantiae tuae epistola 1001 nostra, quam ad Orientem pro fidei defensione direximus,) vel sanctae memoriae Cyrilli, quae nostris sensibus tota concordat, universis fratribus innotescat: ut certiores effecti contra eos qui incarnationem Domini pravis persuasionibus aestimant temerandam, spirituali se virtute praemuniant. Habes probabilem facultatem, qua cunctis Ecclesiis et Deo nostro episcopatus tui possis commendare primordia, si haec ita, ut credimus atque mandavimus, impleveris, frater charissime. Quae autem committenda litteris non fuerunt, cum praedictorum filiorum nostrorum insinuatione didiceris, Domini fretus auxilio efficaciter, 1002 ut diximus,", + "candidate_score": 0.640306, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_286_288", + "bdc_text": "pro Saltzburgo : Leonhardus Marstaller , Nicolaus Appell , Joannes Vuetzler ; pro episcopo Argentinensi :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1572", + "psc_text": "episcopi, et in episcopalis sedis nomine variat. Nam exemplaria Vat. Hisp. et Isid. cum mss. collect. 12, 20, 21, 22 et 23, Leonem Ravennatem, vel Ravennensem, aut Ravennatensem episcopum praeferunt. Codices vero collect. 11 et 24 cum exemplaribus Merlini atque Sichardi, Neonem, Neonium, vel Neoniam, itidem Ravennatem exhibent. Tres codices a Quesnello allegati not. 1, in quibus Neonae, vel Neoniae legitur, ad collectionem 24 pertinere cognovimus. Isidori autem editio ab eodem laudata Merlini exemplum innuit, quod in hac epistola, ut et in nonnullis aliis, accedit ad lectiones collectionis 24. Cum porro codices hactenus cogniti istis essent similes, qui in Ravennati sede conveniunt, de solo nomine episcopi dubitari potuit. Nos vero duos Vindebonenses vetustos libros invenimus, in quibus Leonis quidem nomen retinetur, at episcopalis sedes maxime discrepat. Nam exemplum Vindebonense, quod puriorem Hispanicam collectionem continere alibi diximus, ad Leonem Arbonensem in titulo prodit, et in inscriptione, Leo Leoni episcopo Arbonensi salutem.", + "candidate_score": 0.640272, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_415_417", + "bdc_text": "Et haec quidem notariis proposita iuramenti forma fuit . Substitutis autem , ut acta tradita creditaque sibi , et a se descripta , fide summa intacta ac mortali nulli revelata , mox ut descripissent , notariis restituerent . In hac utriusque iuramenti forma primum quidem pars nostra omni actorum copia excludebatur , deinde notarii et substituti nostri , qui iidem et legati , ad hoc colloquium missi erant , ne , domum reversi referre ad suos quicquam possent , iuramenti religione obstringebantur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_670", + "psc_text": "sanctam synodum, vel ad Flavianum episcopum detulerunt, episcoporum publicari auribus Alexandrinus permisisset antistes, ita manifestatione purissimae fidei, quam divinitus inspiratam et accepimus, et tenemus, omnium concertationum strepitus quievisset, ut nec imperitia ultra desiperet, nec occasionem nocendi aemulatio reperiret. Sed dum privatae causae religionis exercentur obtentu, commissum est impietate paucorum, quod universam Ecclesiam vulneraret. Comperimus enim, non incerto nuntio, sed fidelissimo rerum, quae gestae sunt, narratore Hilaro diacono nostro, qui vix, ne subscribere per vim cogeretur, effugit, convenisse ad synodum plurimos sacerdotes, quorum utique frequentia consultationi et judicio profuisset, si is qui sibi locum principem vindicabat, sacerdotalem moderationem custodire voluisset; ut, sicut moris est, omnium sententiis ex libertate prolatis, id tranquillo et aequo constitueretur examine, quod et fidei congrueret, congreret, et errantibus subveniret. In ipso autem judicio non omnes qui convenerant, interfuisse cognovimus. Nam alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro supradicti 913 sacerdotis arbitrio, impiis subscriptionibus captivas manus dederent, et", + "candidate_score": 0.639981, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_136", + "bdc_text": "Duas deinde epistolas , unam Caesaris , inscriptam utrique , alteram legati Granvellae , parti tantum alteri inscriptam , adhibuerunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO In duas epistolas sequentes, I et II, ubi etiam de epistola XVIII. 1. De duabus epistolis 1 ad Aquileiensem episcopum, et 2 ad Septimum Altinensem, quae ex ipso argumento simul jungendae sunt, agi non potest, nisi quaedam dicantur etiam de epistola 18 ad Januarium, quae ob excitatas controversias non exiguum cum illis nexum habere videtur. Ita haec prima admonitio tribus epistolis lucem afferet. 2. Postquam Card. Norisius in Pelagianae Historiae lib. II c. 12 duabus columnis, e regione edens duas Leonis epistolas ad Septimum, atque Januarium, palam fecit utrasque esse ejusdem exempli, de alterutra dubitari coepit. Quesnellus prolixa observatione epistolam ad Septimum suppositionis accusavit, et imposturae auctorem credidit Isidorum Mercatorem. E contra Josephus Antelmius dissert. 4 de veris Operibus S. Leonis Magni hanc epistolam genuinam propugnans, illam ad Januarium commentitiam contendit. Aliquot subinde epistolae editae sunt ab utroque, quibus suam quisque sententiam vindicare studuit. Pagius in Critica ad an.", + "candidate_score": 0.639904, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_372", + "bdc_text": "Sed longa post hanc orationem deliberatio et partium inter se , et seorsim , et partium cum legato Caesaris fuit , qui dum pontificis legato respondendum esset , quaereretur , intercessit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_748", + "psc_text": "Leo habuit illum tractatum, cujus gratia Petronium et Regulum Gallicanos diu se retinuisse scribit epist. 67, ad Ravennium, in quam vide annot. 2 (885 d). Haec quidem Anatolii causa adeo magnum pontifici negotium facessivit, ut quatuor legatos eligendos, instruendos, atque Constantinopolim transmittendos crediderit, quod non exiguam in respondendo dilationem flagitabat: unde nihil mirum si epistolae 69, 70 et 71 quibus hac de ordinatione respondet, datae fuerint mense Julio anni 450. Interim hoc fragmentum excerptum ex Anatolii epistola, quae statim post ejus ordinationem ante finem anni 449 exarata fuit, cum certa dies ac mensis lateat, praemittendum censuimus epistolae Leonis ad Theodosium, quae die 25 Decembris signatur. EPISTOLA LIII, seu EPISTOLAE ANATOLII CONSTANTINOPOLITANI EPISCOPI AD S. LEONEM FRAGMENTUM. De ordinatione sua. 954 Ex epistola ANATOLII Constantinopolitani ad LEONEM Romanum. Etenim piissimus et Christi amans noster imperator Theodosius, qui cuncta in secundis post res ad Deum pertinentes ponit, cum sanctissima Constantinopolitana Ecclesia pastore", + "candidate_score": 0.639556, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_93_95", + "bdc_text": "Nec solum , quid adversariis respondendum , sed etiam nostra qualiter confirmanda essent , exquirebatur . In hoc circulo Melanchthon praefuit . Caeteri pro se quisque sententiam suam deprompserunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_678", + "psc_text": "κριτηρίῳ συμβαλέσθαι ἠδυνήθησαν, εἰ ἐκεῖνος, ὅς τις ἑαυτῷ τόπον ἄρχοντος ἐξεδίκησεν, ἐπισκοπικὴν ἐπιείκειαν φυλάξαι ἠνέσχετο, ἵνα, ὡς τὸ ἔθος ἔχει, πάντων ἐλευθερίως προενεχθεισῶν τῶν ἀποφάσεων, ἐκεῖνο ἡσύχῳ καὶ δικαίᾳ ὁρισθῇ διαγνώσει, ὅπερ καὶ τῇ πίστει συνέτρεχε, καὶ τοῖς πλανωμένοις συνεβάλλετο· ἐν αὐτῇῇ γὰρ τῇ κρίσει οἀ πάντας, οὃς συνελθεῖν συνιέναι μεμαθήκαμεν εἰσαχθέντας, οἵ τινες κατὰ γνώμην 914 τοῦ προλεχθέντος ἐπισκόπου ταῖς ἀσεβέσιν ὑπογραφαῖς αἰχμαλώτους τὰς χεῖρας ἐπέδωκαν. Ἤιδεισαν γὰρ βλαβερὸν τοῖς ἁγίοις αὐτῶν ἀξιώμασιν εἶναι, εἰ μὴ τὰ κελευσθέντα πεποιήκασι. Τοιαύτην δὲ παρ' αὐτοῦ γενέσθαι τὴν πρόφασιν, ἵν' ἑνὸς ἀνθρώπου ἀδίκως ἐναγομένου, κατὰ πάσης τῆς ἐκκλησίας χαλεπαίνῃ. Ὅπερ οἱ ἡμέτεροι ἀπὸ τῆς ἀποστολικῆς καθέδρας ἀποσταλέντες, τοσοῦτον ἀσεβὲς ἰδόντες ἐπὶ τῇ συγκαταθέσει, μηδεμιᾷ κατανοήσει δυνηθῆναι συγκαταθέσθαι· ὥστε μετὰ παῤῥησίας ἐν αὐτῇ τῇ συνόδῳ διεμαρτύραντο, οὐδαμῶς τοῦτο τὸ παρ' αὐτῶν δογματισθὲν, δύνασθαι πάμπαν δέξασθαι τὴν ἀποστολικὴν καθέδραν· ὅτι ὡς ἀληθῶς πάσης τῆς καθολικῆς πίστεως τὸ μυστήριον, ὅπερ ἀπείη ἀπὸ τῶν καιρῶν τῆς", + "candidate_score": 0.639497, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_286_288", + "bdc_text": "pro Saltzburgo : Leonhardus Marstaller , Nicolaus Appell , Joannes Vuetzler ; pro episcopo Argentinensi :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_944", + "psc_text": "ἣν τῷ αὐτῷ πνεύματι κηρυττομεν, ὥσπερ οἱ ἅγιοι πατέρες ἡμῶν, καὶ τὴν Νεστορίου, καὶ Ευτυχοῦς μετὰ τῶν ἡγουμένων αὐτῶν ἐπίσης καταδικάζει, καὶ διώκει κακοδοξίαν. Ἔῤῥωσθε ἐν κυρίῳ, ἀδελφοὶ προσφιλέστατοι. Ἐδόθη τῇ πρὸ πέντε καλανδῶν Ἱουλίων . . . . . 1075 EPISTOLA XCIV. AD MARCIANUM AUGUSTUM. SYNOPSIS. Legatos quos ad synodum mittit, commendat Augusto, postulatque ne disputatio de fide illic instauretur. LEO episcopus MARCIANO Augusto. Sanctum clementiae vestrae studium, quo ad reparationem pacis ecclesiasticae synodum habere voluistis, adeo libenter accepi, ut, quamvis eam fieri intra Italiam poposcissem, et aptius exspectari tempus optassem, quo scilicet plurimi possent episcopi etiam de longinquioribus provinciis evocari, mox tamen ut mihi pietatis vestrae scripta sunt tradita, et Bonifacium de compresbyteris meis ab Urbe direxerim, et de episcopis fratrem meum Paschasinum de Sicilia fecerim navigare, qui vicem meam sufficienter implerent, datis per eosdem epistolis ad eos qui legationem ante susceperant, ut ipsi quoque praedictis ad implendas", + "candidate_score": 0.639366, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_136", + "bdc_text": "Duas deinde epistolas , unam Caesaris , inscriptam utrique , alteram legati Granvellae , parti tantum alteri inscriptam , adhibuerunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_166", + "psc_text": "et varia opuscula etiam posterioris aevi continet, ex Leone autem hanc unicam epistolam exhibet. Alter vero antiquissimus et majusculis litteris scriptus complectitur vetustam collect. 3, cui alium similem invenimus in perantiquo Vat. 1342. Nos insuper hanc eamdem epistolae decurtatae (sic enim appellabimus) rationem nacti sumus in tribus aliis collectionibus, nimirum in ms. Vat. Reginae collect. 1, in vetusto cod. Lucensi collect. 4 simili Colbertino 784, qui a Coustantio laudatur in praefat. ad Epistolas Roman. pontif. num. 89, ac praeterea in manuscriptis collectionis 9 Hispanicae, Vat. 1341 et Vindebon. Caesareo 41, ut praetereamus alia plura scripta exemplaria memoratarum collectionum 10, 12 et 24, quae in praefat. ad epistolas recensuimus. Ita octo collectiones 1, 3, 4, 5, 9, 10, 12 et 24, ac peculiaris cod. Barb. 77, hanc primam epistolae formam exhibent. 3. Secunda ejusdem forma edita est primum a Wendelino, dein a Pithaeo, ac demum a Voello et Justello in collectione", + "candidate_score": 0.639082, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_286_288", + "bdc_text": "pro Saltzburgo : Leonhardus Marstaller , Nicolaus Appell , Joannes Vuetzler ; pro episcopo Argentinensi :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_925", + "psc_text": "viro clarissimo consule. EPISTOLA LXXXIX. AD MARCIANUM AUGUSTUM. SYNOPSIS De legatis ad concilium generale missis vice ejus acturis; ubi omnia ad fidei et pacis unitatem revocanda. LEO episcopus MARCIANO semper Augusto. Credebamus clementiam vestram id desiderio nostro posse praestare, ut praesenti necessitate respecta, differri ad opportunius tempus sacerdotalem synodum juberetis: ut evocatis de cunctis provinciis sacerdotibus, vere possit esse universale concilium. Sed quia vos amore catholicae fidei congregationem nunc fieri voluistis, 1061 ne devoto obviare viderer arbitrio, fratrem et coepiscopum meum Paschasinum de ea provincia quae videtur esse securior evocatum, qui vicem praesentiae meae possit implere, direxi; Bonifacio fratre et compresbytero meo sociato, et his quos antea miseramus adjunctis, consortem illis fratrem quoque meum Juliannm addentes episcopum. Quos ea moderatione universa, Domino auxiliante, credimus esse gesturos, ut quaecumque in quaerelam perturbationemque venerunt ad unitatem pacis et fidei, compressa omni dissensione revocentur; nec ullum in aliquorum cordibus sacerdotum vel Nestorianae vel", + "candidate_score": 0.638757, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_136", + "bdc_text": "Duas deinde epistolas , unam Caesaris , inscriptam utrique , alteram legati Granvellae , parti tantum alteri inscriptam , adhibuerunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_72", + "psc_text": "Leonem duas saltem scripsisse epistolas, alteram ad Cyrillum episcopum Alexandrinum, ad Paschasinum episcopum Lilybetanum alteram, ex Paschasini litteris manifestum est. Sed utraeque injuria temporum intercidere. Solam Paschasini responsionem superesse existimatum fuit; ac propterea eam unam Quesnellus edidit. At ejus quoque epistolae, quam Cyrillum, Leoni reddidisse idem Paschasinus testatur, non exiguum fragmentum ad nos transmissum credimus; quod ut statuatur, nonnulla observanda sunt. 2. Eam nimirum Cyrilli epistolam de Paschate Africani concilii Patribus traditam, quam Dionysius Exiguus suae collectioni integram inseruerat num. 135, ex Sirmondi schedis cum longiori additione ediderant primum Petavius tom. II De Doctrina temporum, in fine, ac dein Bucherius in Commentario ad Canonem paschalem Victorii, cap. 1, pag. 72. Duae vero in ea quam Petavius et Bucherius ediderunt partes distinguendae, nimirum ipsa Cyrilli epistola ad Africanos, quae legitur correctior apud Dionysium; et ejus additio, quae ad aliam ejusdem Cyrilli epistolam pertinet. Has quidem duas distinctasque Cyrilli epistolas cum imperitus", + "candidate_score": 0.638522, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_24_26", + "bdc_text": "A Ferdinando rege : Secoviensis episcopus , Fridericus Nausea , Joannes Cocleus , Martinus nescio quis . A Moguntino :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1577", + "psc_text": "Leo. Hac autem in re vetusti catalogi episcoporum Ecclesiae Ravennatis difficultatem afferent: vetusti, inquam, qui apud Agnellum a Bacchinio primum editum legi possunt; nam recentiores apud Rubeum et Ughellum etsi in re praesenti non obsint, antiquum tamen ordinem deseruere ex arbitrio, ut cum quibusdam praejudiciis nonnulla posterius detecta monumenta conciliarentur. In antiquis autem illis catalogis nullus quidem Leo hujus aevi episcopus reperitur; at Neo praecessor fit S. Petro Chrysologo, cum ex hac epistola posterior esse deberet. Ut autem haec difficultas tollatur, duo in his catalogis distinguenda sunt, ordo episcoporum, et tempus at gesta quae iisdem tribuuntur. Ordo catalogorum veterum, quoad priorum saeculorum episcopos cum derivatus fuerit ex antiquissimis diptychis quae in quibusque Ecclesiis jamdiu custodita fuere, nisi quid omnino evidens cogat, retinendus est. Tempus autem et gesta singulis episcopis ascripta, cum ex diptychis, in quibus sola episcoporum nomina describebantur, sumi nequiverint, ex auctorum medii aevi arbitrio, vel etiam ex vulgatis", + "candidate_score": 0.638467, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_417", + "bdc_text": "In hac utriusque iuramenti forma primum quidem pars nostra omni actorum copia excludebatur , deinde notarii et substituti nostri , qui iidem et legati , ad hoc colloquium missi erant , ne , domum reversi referre ad suos quicquam possent , iuramenti religione obstringebantur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_661", + "psc_text": "στεωάνους συν αύτῷ πάντων τῶν ἀποστόλων, καὶ τὰς τῶν μαρτύρων χαράς, οἶς οὐ γέγονεν ἑτέρα τις αἰτία τοῦ παθεῖν, εἰ μὴ ἡ ὁμολογία τῆς ἀληθοῦς 905 θεότητος, καὶ ἡ ἐν Χριστῷ τελεία διαμονή. Ἧς τινος ὁμολογίας ἀσεβῶς ὑπό τινων νῦν ὀλίγων καταβλαπτομένης, πᾶσαι αἱ ἐκκλησίαι τῶν ἡμετέρων μερῶν, καὶ πάντες οἱ ἱερεῖς, τὴν ὑμετέραν ἡμερότητα μετὰ δακρύων ἱκετεύουσι κατὰ τὴν αἴτησιν τοῦ λιβελλου Φλαυιανοῦ τοῦ ἐπισκόπου· ὥστε κελεῦσαι ἰδικὴν σύνοδον ἐν τοῖς τῆς Ἰταλίας ἐπιτελεσθῆναι· ὅπως πᾶσα ἐναντιότης ἐκβληθείη ἢ καταπραϋνθεὶη, καὶ μηδὲν ἒ παρέλκον, ἢ ἀμφίβολον ἠπὶ τῇ πίστει· συνερχομένων ἔτι καὶ τῶν ἐπισκόπων ἀπὸ πασῶν τῶν ἀνατολικῶν ἐπαρχιῶν ὧν εἴ τινες ὕβρεις κατὰ την ὁδὸν τῆς ἀληθείας ὤφλησαν, σωτηριώδεσι θεραπείαις εἰς τὸ ὁλόκληρον ἀνακληθῶσι, καὶ οὗτοι, ὧν ἔστιν αἰτία βαρυτέρα, ἢ διὰ τῆς συμβουλίας ἡσυχάσωσιν, ἢ ἀπὸ τῆς μιᾶς ἐκκλησίας ἐκκοπῶσιν. Ὥστε καὶ ταῦτα ἀναγκαῖον παραφυλάξαι, ὅσα ὁ ἐν Νικαίοι κανὼν παρακελεύεται, ὅσα τε ὁ ὅρος ὁ ἀπὸ", + "candidate_score": 0.638405, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_314_316", + "bdc_text": "Iuramenti formam , qualiter notariis proponeretur , et qualiter utraque pars in eam convenisset , ita se recipere . Quod plures quam undecim in sua ordinatione status numerentur , nulla fraude factum esse . Itaque paratos se rem eam emendare , ac personis ternis unum tantum statum attribuere .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1116", + "psc_text": "ὅσος δήποτε ἀριθμὸς ἱερέων ἤ συγκρῖναι ἑαυτὸν τολμήσοι, ἤ προκρῖναι· ὁπότε τοσαύτῃ Θεοῦ χάριτι ἡ ἐν Νικαίᾳ σύνοδος συνηθροίσθη, ὥστε εἴτε δι' ἐλασσόνων, εἴτε διὰ πλειόνων ἐκκλησιαστικὰ συγκροτηθείη δικαστήρια, πάσης στερεῖσθαι αὐθεντίας πᾶν ὅτι ἂν τυπωθείη τῇ ἐκείνων διατυπώσει ἐναντιούμενον. Ἄγαν τοίνυν ἀναιδῆ, ἄγαν φαῦλα τυγχάνει τὰ τοῖς θείοις κανόσιν ἐναντιούμενα· εἰς τάραχον πάσης ἐκκλησίας ἡ παροῦσα τείνει ὑπεροψία, ἥτις οὕτως ἀποχρήσασθαι ἠθέλησε τῇ συνόδῳ, ὥστε τοὺς ἀδελφοὺς τοὺς τῆς πίστεως ἕνεκα μόνης συγκληθέντας, πληρώσαντάς τε ἅπερ τούτου ἑνεκα τοῦ μέρους φροντισθῆναι ὤφειλεν, εἰς τὸ συναινέσαι ἑαυτῆς τῇ ἀπάτῇ ὑπάγειν, ἢ φόβῃ συνελάσαι. Ἐντεῦθεν γὰρ οἱ ἀδελφοὶ οἱ ἡμέτεροι παρὰ τοῦ ἀποστολικοῦ θρόνου ἀποσταλέντες, οἵτινες ἐν τῳ συνόδῇ ἐτοποτήρουν ἐμοὶ, εὐδοκίμως, καὶ γενναίως τοῖς παρανόμοις τολμήμασι ἀντέστησαν, φανερῶς βοῶντες, μή τις κατὰ τῶν ἐν Νικαίᾳ κανόνων ἐπιχείρησις ἀναιδὴς ἐξανασταίη· ἀλλ' οὐδέ ἀμφιβάλλεται ἀντιβῆναι αὐτοὺς, οῖστισι καὶ αὐτὸς ἐν τοῖς ἑαυτοῦ γράμμασι μέμφῃ, ὅτι δὴ ταῖς σαῖς ἐπιχειρήσεσιν ἠθέλησαν ἀντιβῆναι. Καὶ", + "candidate_score": 0.638127, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_429", + "bdc_text": "Nuper certe qua in re actorum exemplum nostri nullum habebant , ea in re adversarii suorum exemplorum fide ostendere conati sunt , nobis cum illis de plerisque rebus iam diu Augustae convenisse .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_974", + "psc_text": "fidei definitionem suscipiens a nobis, suo sponso per piissimum imperatorem et amicam Christi Augustam obtulit, omnem quidem perturbationem contrariorum sedans, veritatis autem confessionem roborans,ut amicam, et manu ac lingua universorum decretis 1096 pro demonstratione subscriptam. Haec sunt quae tecum, qui spiritu praesens eras, et complacere tamquam fratribus deliberasti, et qui pene per tuorum vicariorum sapientiam videbaris a nobis, effecimus. CAP. IV. Indicamus vero quia etaltera quaedam pro rerum ipsarum ordinata quiete, et propter ecclesiasticorum statutorum definivimus firmitatem, scientes quia et vestra sanctitas addiscens et probatura et confirmatura est eadem. Eam namque consuetudinem, quae ex longo jam temporeperminsit, quam habuit Constantinopolitanorum sancta Dei Ecclesia ad ordinandum metropolitanos provinciarum tam Asianae quam Ponticaevel Thraciae; et nunc synodali decreto firmavimus,non tantum sedi aliquid Constantinoplitanae praestantes, quantum metropolitanis urbibus quietem congruam providentes, eo quod frequenter episcopis vitam finientibus multae turbaenascuntur, absque rectore clericis ac populis remanentibus, qui per easdem sunt civitates, et ecclesiasticum confundentibus", + "candidate_score": 0.638059, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_587", + "bdc_text": "Verum ad has nostrorum legatorum doctorumque hominum querelas , altera Januarii praesides sic responderunt , ut primum in superiore sententia perstarent , deinde ut conditionem novam , eamque vel ad concordiam vel ad veritatis inquisitionem minime accomodatam inferrent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_19", + "psc_text": "epistola ad Septimum agitur, hoc insuper accedit, quod Honorii lex adversus Pelagium atque Coelestium amissionem episcopatus sanxerat, non tantum adversus infectos hac haeresi, sed etiam contra illos qui dissimulando conniventiam, aut non damnando favorem noxium praestiterint. In epistola autem ad Septimum de iis rectoribus sermo est qui in Pelagianos negligentius agentes serpenti haeresi conniverent. § IV. Diluuntur objecta contra epistolam ad Januarium. 15. Antelmius (Ep. 1, n. 13 et seqq.) opponit epistolae ad Januarium, alienum a disciplina ejus temporis fuisse quod ibidem ex canonibus decernitur, nimirum clericis ab haeresi vel schismate revertentibus ex indulgentia concedi ut in eodem gradu permaneant, nec tamen ad altiora promoveantur. Circa quos, inquit S. Leo, etiam illam canonum constitutionem praecipimus custodiri, ut in magno habeant beneficio, si, adempta sibi omni spe promotionis, in quo inveniuntur ordine stabilitate perpetua maneant, si tamen iterata tinctione non fuerint maculati. Nullam id genus generalem de omnibus haereticis et schismaticis", + "candidate_score": 0.637978, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_441_443", + "bdc_text": "Hi sic responderunt , ut dicerent , formam iuramenti a se propositam adhuc sibi placere : originalia soli Caesari reddenda esse : hunc caetera curaturum , copiam actorum suo tempore ab illo impetrari posse , etiam originalia a Caesare repetere licere , eum aequum nihil recusaturum esse , propter substitutos autem colloquium turbare non decere .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_171", + "psc_text": "hujus tertiae lectionis profecta sunt, editores, cum hanc formam incongruam deprehendissent, tam ob chronicam notam sitam ante tria capitula 6, 7 et 8, quam ob importunam repetitionem periodi Cum itaque de omnibus, nulla licet codicum auctoritate fulti, dederunt primo editionem Hadrianeam, excepta extrema periodo, Si quae vero aliae sunt causae, terminantes illis vocibus, qui consecrabantur, exciperet; mox subdiderunt ex decurtata editione tria capitula 6, 7 et 8, omittentes repetitionem periodi, Cum itaque de omnibus; ac tandem post verba octavi capitis rejecerunt periodum, Si vero aliae sunt causae, etc., atque chronicam notam, quibus epistolam conclusere. 5. Hinc autem nihil mirum si Quesnellus sollicitus de corrigendis ex fide codicum vulgatae S. Leonis editionis erroribus, hanc impressam editionem, quae nullis mss. nititur, repudiavit. Cum vero in ipsis codicibus tantam varietatem perspiceret, nec unum codicem nancisci potuisset, qui aptum omnia conciliandi modum suggereret; primam editionis rationem, quam in antiquioribus collectionibus, et mss. descriptam vidit,", + "candidate_score": 0.637957, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_357", + "bdc_text": "Pontifex magno cunctos ad liberum concilium studio , et expectatum a vobis , et sepe etiam postulatum , vocavit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_931", + "psc_text": "Lucentio episcopis, 1065 Bonifacio et Basilio presbyteris, sed et in fratre meo Juliano, quem eorum volui esse participem, etiam mea sit aestimanda praesentia. Quos, auxiliante Christo, ita acturos esse confido, ut ea quae Domino nostro placeant, decernantur, accedente pietatis vestrae studio, quod et paci prosit, et religioni, et custodiae veritatis. Data sexto kalendas Julii, Adelfio viro clarissimo consule. EPISTOLA XCI. AD ANATOLIUM EPISCOPUM CONSTANTINOPOLITANUM. SYNOPSIS Etsi brevius spatium cogendo concilio datum esset, se tamen legatos mittere vicem suam impleturos. LEO ANATOLIO episcopo. Cognita clementissimi principis ex his quas ad nos misit litteris voluntate, mirati sumus congregandae synodo tam angustum tempus appositum, cum etsi nulla necessitas hostilitatis existeret, ipsa interjectorum dierum paucitas necessarios Sacerdotes nos evocare non sineret. Quando enim per diversas longinquasque provincias mitteremus, ut vere possit fieri universale 1066 concilium? sed quia clementissimi principis eo affectu amplectimur voluntatem, ut huic dispositioni ipsius noluerimus obsistere, maxime cum magno desiderio a", + "candidate_score": 0.637719, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_287_289", + "bdc_text": "Leonhardus Marstaller , Nicolaus Appell , Joannes Vuetzler ; pro episcopo Argentinensi : Joannes Armbrester , Christophores Vuelsinger , Joannes a Seebach ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1572", + "psc_text": "episcopi, et in episcopalis sedis nomine variat. Nam exemplaria Vat. Hisp. et Isid. cum mss. collect. 12, 20, 21, 22 et 23, Leonem Ravennatem, vel Ravennensem, aut Ravennatensem episcopum praeferunt. Codices vero collect. 11 et 24 cum exemplaribus Merlini atque Sichardi, Neonem, Neonium, vel Neoniam, itidem Ravennatem exhibent. Tres codices a Quesnello allegati not. 1, in quibus Neonae, vel Neoniae legitur, ad collectionem 24 pertinere cognovimus. Isidori autem editio ab eodem laudata Merlini exemplum innuit, quod in hac epistola, ut et in nonnullis aliis, accedit ad lectiones collectionis 24. Cum porro codices hactenus cogniti istis essent similes, qui in Ravennati sede conveniunt, de solo nomine episcopi dubitari potuit. Nos vero duos Vindebonenses vetustos libros invenimus, in quibus Leonis quidem nomen retinetur, at episcopalis sedes maxime discrepat. Nam exemplum Vindebonense, quod puriorem Hispanicam collectionem continere alibi diximus, ad Leonem Arbonensem in titulo prodit, et in inscriptione, Leo Leoni episcopo Arbonensi salutem.", + "candidate_score": 0.637556, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_250", + "bdc_text": "Confessio namque et apologia nostrorum oblata tum praesidibus eorum articulorum loco , quos antea a nobis postularant , ita fuit , ut omnis in iis futuri colloquii disputatio existeret .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_655", + "psc_text": "vestri est custos imperii, et coram sanctis angelis Christi, ut cuncta maneant intacta, sicut et ante judicium existebant. Exspectent autem majus criterium concilii, in quo omnis ex toto orbe episcoporum numerus congregetur; neque sinatis vos de alieno peccato onus sustinere; quod ut manifestius edicamus, urgentis necessitatis timore constringimur. Sed ante oculos proponite beatissimi Petri gloriam communesque cum ipso omnium apostolorum coronas, et martyrum gaudia, quibus non alia fuit causa 906 patiendi, nisi confessio verae Deitatis, et in Christo perfecta permansio. Quae confessio cum impie nunc a paucis quibusdam laedatur, omnes nostrarum partium Ecclesiae, omnesaue sacerdotes mansuetudini vestrae cum lacrymis supplicant propter appellationem in Flaviani episcopi libello contentam, ut speciale concilium jubeatis in Italiae partibus peragi, ut omnis conflictus repellatur vel mitigetur, nihilque devians vel dubium in fide sit; convenientibusque insuper etiam episcopis ab Orientalibus provinciis omnibus, quorum si qui de veritatis via exorbitarunt, salutaribus curationibus in integrum revocentur, et hi", + "candidate_score": 0.637368, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_634", + "bdc_text": "Dum haec igitur decima octava Januarii fiunt , allatum subito mandatum Caesaris est , ad proxima Ratisponae Comitia omnes festinare iubens .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_952", + "psc_text": "excitari. Qui etsi post illud 1079 judicium suum tam impium quam injustum non sunt catholicae fraternitati ita honorabiles uti fuerunt, suas tamen adhuc obtinent sedes, et episcopatus sui honore potiuntur, aut per veram et necessariam satisfactionem pacem totius Ecclesiae recepturi, aut si haeresim, quod absit, tuentur, professionis suae merito judicandi. Data decimo tertio kalendas Augusti, Adelfio viro clarissimo consule. EPISTOLA XCVI. AD RAVENNIUM ARELATENSEM EPISCOPUM. De solemnitate paschali anni sequentis 452. SYNOPSIS. Unitatem in celebrando Paschate maxime servandam; quam solemnitatem ad Romanum pontificem pertinet indicare. Dilectissimo fratri RAVENNIO episcopo LEO episcopus. Ad praecipuum religionis nostrae pertinet sacramentum, ut in festivitate paschali nulla sit toto orbe diversitas. Et quia hoc divina institutio et paterna traditio ad nostram sollicitudinem voluit pertinere, fraternitatem tuam solemniter admonemus ut Pascha Domini celebrandum nobis die decima kalendarum Aprilium recognoscas; quod manifesta ratio patefecit sacrae observantiae hunc diem esse legitimum: cujus notitiam per dilectionem quoque tuam, frater", + "candidate_score": 0.637358, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_411_413", + "bdc_text": "Omnia scripta dictaque colloquii huius , a se annotata et in ordinem digesta notarii conservarent , ac nihil nec adderent , nec detraherent : actorum copiam nulli extra colloquium facerent : nec ullo pacto cuiquam , quicquam ea de re communicarent , sed simul ac descripta per amanuenses essent , ad se reciperent :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_460", + "psc_text": "Prospero, ab ipso scilicet Leone dictatae, Quesnellus contendit; Prosperum enim Leonis notarium fuisse Ado in Chronico scripsit. At emendatiores editiones et mss. nec et, nec ei praeferre, sed tantum ab ipso dictatae creduntur, pronuntiat Antelmius, epist. 2, n. 28 et 30. In ms. quidem antiquissimo capituli Veronensis, signato num. 46, sic legimus: Ab isto dictatae creduntur, uti ex Gennadio Marcellinus in Chronico retulit. Id tamen Gennadius non ex sua, sed ex Gallorum, inter quos versabatur, opinione tradidit: facile autem evenire solet ut quae opinione vulgari feruntur, augeantur vel etiam immutentur. 5. Enimvero Leonis, non autem Prosperi hanc et caeteras in Eutychen epistolas esse evidenter ostendit stylus, qui aliis Leonis Operibus similis, a stylo Operum Prosperi apertissime discrepat. Neque harum epistolarum auctor astrui potest Prosper, quin auctor simul dicatur caeterorum omnium Leonis Operum, ita ut ab initio ejus pontificatus usque ad finem omnes ejus non tam epistolas quam sermones scripserit, et", + "candidate_score": 0.637264, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_130", + "bdc_text": "Videbatur enim nostris quidem hominibus , convenisse hoc tempore etiam in causis summis et certissimis tantisper libertatem iuditiorum moderari , et tam graves sententias suspendere , et minime odiosissimas et gravissimas in Imperio res excitari oportuisse , dum paci publicae omnium consuleretur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_671", + "psc_text": "sicut moris est, omnium sententiis ex libertate prolatis, id tranquillo et aequo constitueretur examine, quod et fidei congrueret, congreret, et errantibus subveniret. In ipso autem judicio non omnes qui convenerant, interfuisse cognovimus. Nam alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro supradicti 913 sacerdotis arbitrio, impiis subscriptionibus captivas manus dederent, et nociturum statui suo scirent, nisi imperata fecissent; talemque ab ipso prolatam esse sententiam, ut dum homo unus impetitur, in omnem Ecclesiam saeviretur. Quod nostri ab apostolica sede directi adeo impium et catholicae fidei contrarium esse viderunt, ut ad consentiendum nulla potuerint oppressione compelli; constanterque in eadem synodo, ut decuit, fuerint potestati, nequaquam id quod constituebatur sedem apostolicam recepturam: quoniam revera omne Christianae fidei sacramentum, quod absit a temporibus vestrae pietatis, exscinditur, nisi hoc scelestissimum facinus, quod cuncta sacrilegia excedit, aboleatur. CAP. II. Quia vero diabolica nequitia subtiliter fallit incantos, et ita quorumdam imprudentiae per similitudinem pietatis illudit, ut pro salubribus", + "candidate_score": 0.637109, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_287_289", + "bdc_text": "Leonhardus Marstaller , Nicolaus Appell , Joannes Vuetzler ; pro episcopo Argentinensi : Joannes Armbrester , Christophores Vuelsinger , Joannes a Seebach ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1574", + "psc_text": "hanc epistolam derivarunt auctores collect. Isid. 12, 20, 21, 22 et 23, et exemplum aliud, ex quo eamdem sumpsere auctor collect. 24, Merlinus atque Sichardus. Variantes enim quas relegentes ipsam epistolam in iisdem mss. invenimus, hanc duplicem originem ostenderunt. Cum vero quoad episcopalis sedis nomen plures codices prioris originis signantes Ravennatem conveniant cum omnibus mss. alterius fontis, de Ravennatensi sede dubitandum non est. Id autem vel maxime ex eo confirmatur, quod codices duo Vindebonenses, qui dissentiunt, aperto errore laborant. Nam Arbonensis episcopatus, qui in ms. Vindeb. Hisp. legitur, ignotus est; Narbonensis vero per hoc tempus non a Leone tenebatur, sed a Rustico, ad quem aliam posteriorem epistolam datam videbimus. Neque moveat quod primus codex Vindebon. puriorem Hispanicam complectatur. Nam licet eatenus sit purior, quod emendationes in Gallicanos codices inductas non recepit, mendosissimus tamen est, mendumque satis prodit in eadem inscriptione episcopatus Arbonensis, quem nemo inveniet. Hoc autem mendum evidentius demonstrant", + "candidate_score": 0.636809, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_547_549", + "bdc_text": "Hanc formam responsi nostri verbis ipsis propemodum retulimus . Sic legati principum nostrorum . In eandem sententiam et apud eosdem docti nostri :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1530", + "psc_text": "ἡμᾶς ἡ σὴ εὐλάβεια γνῷ, διενοήθην τῷ παρόντι μου λόγου τινὰς ἀποφάσεις ἐκείνων ὑποτάξαι (Alias, ἐπίστευσα τῷ παρόντι μου λόγῳ τινὰς ἀποφάσεις. ἐκείνων ὑποτάξαι). Ὧν εἰ καταξιώσῃς ἐκείνων ποιήσασθαι τὴν ἀνάγνωσιν, οὐκ ἄλλο κηρὑττειν εὑρήσεις ἡμᾶς, εἰ μὴ ὅπερ καθ' ὅλον τὸν κόσμον οἱ ἡμῶν ἅγιοι πατέρες ἐδίδαξαν, καὶ μηδένα πρὸς τούτοις διαφωνεῖν, εἰ μὴ μόνους τοὺς δυσσεβεστάτους αἱρετικοὺς. Τούτων τοίνυν, ὑπερένδοξε καὶ σεβαστὲ βασιλεῦ, καθ' ὅσον οἷόντε ἦν βραχέως ἐφαψαμένων ἡμῶν, μετὰ τῆς θεόθεν ἐμπνευσθείσης σοι πίστεως, καὶ τὸ παρ' ἡμῶν κηρυττόμενον ὁμογνωμονοῦν ἐπιγνώσει, καἰ κατὰ μηδὲν ἡμῖν ἀπὸ τῆς τῶν εὐαγγελίων καὶ τῆς τῶν ἀποστόλων διδασκαλίας, ἤτοι τοῦ συμβόλου τῆς καθολικῆς διαφωνεῖν ὁμολογίας· ἐπειδήπερ, ὡς διδάσκει ὁ μακάριος ἀπόστολος Παῦλος, Μέγα ἐστὶ τὸ τῆς εὐσεβείας μυστήριον, ὅπερ ἐφανερώθη ἐν σαρκὶ, ἐδικαιώθη ἐν πνεύματι, ὤφθν τοῖς ἀγγέλοις, ἐκηρύχθη ἐν ἔθνεσιν, ἐπιστεύθη ἐν κόσμῳ, ἀνελήφθη ἐν δόξῃ. Τί τοιγαροῦν ἔσται λυσιτελέστερον τῇ σῇ σωτηρίᾳ, τί τῇ σῇ ἐξουσίᾳ ἁρμοδιώτερον, 1382", + "candidate_score": 0.636802, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_314_316", + "bdc_text": "Iuramenti formam , qualiter notariis proponeretur , et qualiter utraque pars in eam convenisset , ita se recipere . Quod plures quam undecim in sua ordinatione status numerentur , nulla fraude factum esse . Itaque paratos se rem eam emendare , ac personis ternis unum tantum statum attribuere .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1052", + "psc_text": "ἐκείνην ἱερὰν ἐπιστολὴν, ἐπιτεθεικότες 1129 τῷ ἁγίῳ θυσιαστηρίῳ προσδεδώκαμεν τῇ αὐτῶν εὺσεβείᾳ· οὕτως αὐτὸν δέξασθαι τούτων ἀπαιτησάντων οἵπερ δεξάμενοι ἐδόξασεν σὺν ἡμῖν τὸν δεσπότην Χριστὸν τὸν ἀπελάσαντα μὲν πάντα ζόφον κακοδοξίας· τρανώσαντα δὲ ὁμογνωμόνως τὸν λόγον τῆς ἀληθείας, καὶ τὸ μὲν περὶ τῆς ἐκκλησιαστικῆς εἰρήνης, καὶ τῆς περὶ τὴν εὐαγῆ πίστιν ὁμονοίας τῶν ἱερέων τῇ χάριτι τοῦ σωτῆρος οὕτω συνέδραμεν. Ἐπειδὴ δὲ καὶ περὶ ἑτέρων ὑποθέσεων ἐχρῆν ἡμᾶς διασκοπῆσαι ἵνα ἡ τοσαύτη σύνοδος πάντα δόξῃ πραττειν ἀπαραλείπτως τὰ δεόμενα διορθώσεως τε καὶ βεβαιώσεως, ἔν τε κανονικοῖς, καὶ ἐν ἑτέροις ἐκκλησιαστικοῖς κεφαλαίοις, ἐγένετο φροντὶς τοῖς τε κρατοῦσι τῶν ὅλων, καὶ τοῖς μεγαλοπρεπεστάτοις, καὶ ἐνδοξοτάτοις ἔρχουσι, τῇ τε λαμπρῷ καὶ ἐνδόξῳ συγκλήτῳ, τῷ τε κλήρῳ παντὶ, καὶ λαῷ αἴσθησιν λαβεῖν προσθήκης τινὸς εἰς τιμὴν, τὸν κατὰ τὴν βασιλεύουσαν ταύτην Κωνσταντίνου ἀγιότατον θρόνον, διὰ τῆς συναινέσεως τῆς ἁγίας ταύτης συνόδου τῆς περὶ τὸν κανόνα τῶν ἑκατὸν πεντήκοντα ἁγίων πατέρων οἵπερ ἐτύγχανον συνειλεγμένοι ἐπὶ", + "candidate_score": 0.636702, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_136", + "bdc_text": "Duas deinde epistolas , unam Caesaris , inscriptam utrique , alteram legati Granvellae , parti tantum alteri inscriptam , adhibuerunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_471", + "psc_text": "88. Hinc nihil mirum si haec testimonia in documentis Graecis ante gesta Chalcedonensia laudatae epistolae subjecta fuerint, licet primum ejusdem epistolae exemplum iisdem caruerit: unde nec a nobis eidem subjicienda sunt. Cum vero apud Latinos nullum exemplum hactenus inventum sit in quo haec testimonia post epistolam ad Flavianum describantur, sed ea separatim edita et inserta occurrant in nonnullis antiquis Latinorum collectionibus, nimirum in collect. 5 Quesnelliana cap. 41, ubi ea descripta reperies tomo tertio, et in mss. collect. 3 cap. 82, nec non in codice Veronensi 38 cap. 37, satis probabile est solos Graecos, qui ea simul allata et allegata acceperant in Constantinopolitano conventu exemplaria scripsisse, in quibus ea epistola una cum testimoniis legeretur, ac exinde in Graecos codices ante gesta Chalcedonensia utraque simul traduxisse. Ex his autem apparet quam perperam P. Garnerius horum testimoniorum collectionem Theodoreto tribuerit, de quo tamen plura in observationibus ad notam ultimam Quesnelli. Inter testimonia", + "candidate_score": 0.636691, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_481", + "bdc_text": "Postremi duo , Clivensis Principis legati , Conradus Herebachius et Joannes Vlatenus , fuerunt , quorum uterque mirabili studio in publicam Germaniae concordiam pro singulari sapientia , qua praediti sunt , incubuerunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_502", + "psc_text": "σοφωτέροις μὲ εἴκειν; εἰς τὴν ἄνοιαν δὲ ταύτην ἐμπίπτουσιν, οἱ κατά τι μὲν ἐμπόδιον ἀσαφείας γνῶναι τὸ ἀληθὲς κωλυόμενοι, οὐκ ἐπὶ τὰς προφητικὰς δὲ φωνὰς, οὐκ ἐπὶ τάς τῶν ἀποστόλων γραφὰς, οὐκ ἐπὶ τὰς εὐαγγελικὰς αὐθεντίας, ἀλλ' ἐφ' ἑαυτοὺς ἀνατρέχοντες· καὶ διὰ τοῦτο διδάσκαλοι πλάνης ἀναδεικνύμενοι· ἐπειδὴ τῆς ἀληθείας μαθηταὶ μὴ γεγόνασι, ποίαν γὰρ ἀπὸ τῶν θείων βίβλων παιδείαν τῆς τε παλαιᾶς καὶ καινῆς διαθήκης προσέλαβεν, ὁς οὐδὲ αὐτοῦ τοῦ συμβόλου τῶν προοιμίων ἐδράξατο; καὶ ὅπερ ἀνὰ πᾶσαν τὴν οἰκουμένην τῇ φωνῇ πάντων τῶν ἀναγεννωμένων προφέρεται, τοῦτο κατὰ νοῦν ἔτι τούτου τοῦ γέροντος οὐ λαμβάνεται. Ἀγνοῶν τοίνυν τί δέοι περὶ τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Θεοῦ λόγου νοεῖν, καὶ τῶν θείων γραφῶν ἐν τῷ πλάτει πονεῖν οὐ βουλόμενος, ὅπως ἂν τοῦ φωτὸς τῆς ἐντεῦθεν γνώσεως ἄξιος γένηται, ἐκείνην γοῦν ὤφειλε τὴν κοινὴν. καὶ μὴ διαφωνοῦσαν ὁμολογίαν ἐν ἀκροάσει περιμερίμνῳ ποιήσασθαι, ἣν τῶν πιστῶν ἅπαν 806 τό πλῆθος ὁμολογεῖ, πιστεύειν ἑαυτὸ εἰς Θεὸν", + "candidate_score": 0.636644, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_417", + "bdc_text": "In hac utriusque iuramenti forma primum quidem pars nostra omni actorum copia excludebatur , deinde notarii et substituti nostri , qui iidem et legati , ad hoc colloquium missi erant , ne , domum reversi referre ad suos quicquam possent , iuramenti religione obstringebantur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_670", + "psc_text": "sanctam synodum, vel ad Flavianum episcopum detulerunt, episcoporum publicari auribus Alexandrinus permisisset antistes, ita manifestatione purissimae fidei, quam divinitus inspiratam et accepimus, et tenemus, omnium concertationum strepitus quievisset, ut nec imperitia ultra desiperet, nec occasionem nocendi aemulatio reperiret. Sed dum privatae causae religionis exercentur obtentu, commissum est impietate paucorum, quod universam Ecclesiam vulneraret. Comperimus enim, non incerto nuntio, sed fidelissimo rerum, quae gestae sunt, narratore Hilaro diacono nostro, qui vix, ne subscribere per vim cogeretur, effugit, convenisse ad synodum plurimos sacerdotes, quorum utique frequentia consultationi et judicio profuisset, si is qui sibi locum principem vindicabat, sacerdotalem moderationem custodire voluisset; ut, sicut moris est, omnium sententiis ex libertate prolatis, id tranquillo et aequo constitueretur examine, quod et fidei congrueret, congreret, et errantibus subveniret. In ipso autem judicio non omnes qui convenerant, interfuisse cognovimus. Nam alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro supradicti 913 sacerdotis arbitrio, impiis subscriptionibus captivas manus dederent, et", + "candidate_score": 0.63663, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_419_421", + "bdc_text": "Alterum , ut post colloquium habitum , cum essent quatuor notariorum quatuor autographa , ut singulis partibus singula traderentur , Caesari reliqua duo reservarentur . Alterum , ut quoniam hi notarii substitutique iidem aut principum aut Urbium suarum legati essent , de actis referre iis , a quibus fuissent missi , possent , et notariatus et legationis offitio pari fide fungi . Additum illud denique fuit , quod natura rerum postulabat , ut aliqua necessitate orta , pro notario notarium alium substituere liceret .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_54", + "psc_text": "14 ad Anastasium scriptas an. 446, in quibus simile decretum legitur. Cum enim ex dictis exploratum videatur epist. 1 ad Aquileiensem datam fuisse anno circiter 442, constet autem plures Leonis epistolas intercidisse, uti multis in locis notabitur; satis probabile est eidem pontifici ante hunc annum 442, sub ipsa pontificatus initia, aliquam occasionem fuisse renovandi antiquam constitutionem, quae olim a Patribus, canonibus scilicet Nicaenis et Sardicensibus, a Romana Ecclesia tunc solum receptis, lata, et identidem repetita a Damaso aliisque ejus successoribus, ac tandem ab ipso Leone renovata, saepe decreta dici potuit. Adde quod annot. 27 in epist. 9 ad Dioscorum ostendemus verba ad nos ibidem non tam de Leone quam de praedecessoribus ejus sumpta. Ita etiam hic voces a nobis, et decretorum nostrorum de praedecessorum decretis accipi potuerunt. Cum enim una eademque sit antecessorum et successorum auctoritas, decreta autem pontificia ex hac auctoritate totam vim sortiantur, nostra dici potuerunt decreta, quae", + "candidate_score": 0.636541, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_286_288", + "bdc_text": "pro Saltzburgo : Leonhardus Marstaller , Nicolaus Appell , Joannes Vuetzler ; pro episcopo Argentinensi :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_41", + "psc_text": "habere Ad metropolitanum episcopum Venetiae. Editores Lovanienses, quos alii deinceps secuti sunt, forte fuerunt primi qui absque ullius, quod sciamus, codicis testimonio apposuerunt titulum: Nicetae episcopo Aquileiensi. In mss. vero collectionum 12 et 24 descripta in primis epistola 2 ad Septimum, mox subjicitur epistola 1, Relatione, cum titulo Ad eumdem, ac si eidem Septimo data fuerit: et idcirco quidem in uno codice Fesulano, et altero Florentino S. Laurentii signato num. 14, pluteo 21, qui aliquot epistolas exhibent ex mss. collectionis 24, epistolae primae haec inscriptio praefigitur: Leo Septimo episcopo. Id procul dubio erroneum est, cum Septimus, qui non Aquileiensis, sed Altinas epicopus fuit, in ipso exordio epist. 1 nominetur velut is cujus causa Leo ad Aquileiensem scripsit. Neque tamen hi codices Januario suffragantur. 22. Solum cod. Vat. Ottobonianus 297 collectionis 23 et nonnulli codd. collectionis 8, uti Vercellensis et Vat. 1353, Januarium praeferunt. At hoc nomen codicibus collectionis 8 posterius", + "candidate_score": 0.636472, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_286_288", + "bdc_text": "pro Saltzburgo : Leonhardus Marstaller , Nicolaus Appell , Joannes Vuetzler ; pro episcopo Argentinensi :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1018", + "psc_text": "saluto. Ego HONORATUS episcopus coronam vestram venerans saluto. EPARCHIUS episcopus apostolatum vestrum venerans saluto. Ego EUSTATHIUS episcopus apostolatum vestrum venerans saluto. 1112 Ego MAXIMUS episcopus apostolatum vestrum venerans saluto. Ego YNANTIUS coronam vestram venerans saluto. EPISTOLA C. MARCIANI IMPERATORIS AD LEONEM PAPAM. SYNOPSIS. I. De fide apud Chalcedonem roborata et pace Ecclesiae restituta gratulatur. --II. Fidem juxta litteras S. Leonis a synodo esse expositam. --III. Petit ut sedi CP. secundus locus juxta statuta secundae et quartae synodi tribuatur. --IV. Per Lucianum et Basilium consensum ejus super eodem negotio postulat. Victores VALENTINIANUS et MARCIANUS, inclyti triumphatores, semper Augusti, sancto patri merito venerabili LEONI episcopo. CAP. I. Divina humanaque scripta consentiunt Divinitatem in primis esse venerandam, et ibi omnipotentem Deum esse propitium, ubi colitur rite religio. Id ergo quod quaerebamus invenimus, et effectum vota nostra meruerunt. Invenit religionis fidem religiosus affectus; nec dubium est Deo auctore definitum quod de majestate quaerebatur. Explosa", + "candidate_score": 0.636156, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_322", + "bdc_text": "Ad haec iterum Praesides , nobis omnia , ut prius , recusare , et in sententia sua persistere , constitutam colloquio rationem Hagnoae fuisse , eam mutare se non posse .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_713", + "psc_text": "ἐκείνους οἵ τινες τὴν ἀλήθειαν τῆς σάρκοθς ἡμῶν ἐν τῷ Κυρίῳ Ἰησοῦ Χριστῷ 936 ἀρνοῦνται, ὁμοίᾳ ἀφοσιώσει καταδικάζομεν. Στήκετε τοίνυν ἐν τῷ πνεύματι τῆς (καθολικῆς) ἀληθείας, καὶ τὴν ἀποστολικὴν προτροπὴν τῇ διακονίᾳ τοῦ ἡμετέρου στόματος δέξασθε· ἐπειδὴ ὑμῖν κεχάρισθαι ὑπὲρ τοῦ Χριστοῦ, οὐ μόνον ἵνα εἰς αὐτόν πιστεύητε, ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ αὐτοῦ πάσχειν. Μὴ θέλητε ὑπολαμβάνειν, ἀγαπητοὶ, ὅτι τῇ ἁγίᾳ αὐτοῦ ἐκκλησίᾳ ἀπολειφθήσεται ἢ ὑστερήσει ποτὲ ἡ θεῖα Ἐκκλησία [Forte ἐκδικία]. Ἐκλάμπει γὰρ τῆς πίστεως τὸ καθαρὸν, ὅταν ἀπ' οὐτῆς ὁ ῥύπος τῆς πλάνης χωρισθῇ. Ὅθεν πάλιν καὶ πάλιν ὑμᾶς ἐνώπιον τοῦ Κυρίου διάμαρτυρόμεθα ὁμοῦ καὶ ὑπομιμνήσκομεν, ἵνα ἀπό τῆς πίστεως ἐν ᾗ τεθεμελιωμένοι ἐστὲ, καὶ ἐν ᾗ τὸν Χριστιανικώτατον βασιλέα οἴδαμεν παραμένειν, μήτε ἑνέδραις, μήτε τισὶν ἀπάταις μετακινηθείητε· ἀλλ' εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ ἐπισκόπου ὑμῶν ἐκεῖνον τοῖς ὀφθαλμοῖς κατέχητε, ὑπὲρ οὗ αὐτὸς πάντα παθεῖν ἅπερ ἐπηνέχθη οὐκ ἐφοβήθη· οὗτινος ἐν πᾶσι μιμητὰς ὑμᾶς γενέσθαι ἐπιθυμοῦμεν, ἵνα κοινὸν μετ' αὐτοῦ", + "candidate_score": 0.635757, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_419_421", + "bdc_text": "Alterum , ut post colloquium habitum , cum essent quatuor notariorum quatuor autographa , ut singulis partibus singula traderentur , Caesari reliqua duo reservarentur . Alterum , ut quoniam hi notarii substitutique iidem aut principum aut Urbium suarum legati essent , de actis referre iis , a quibus fuissent missi , possent , et notariatus et legationis offitio pari fide fungi . Additum illud denique fuit , quod natura rerum postulabat , ut aliqua necessitate orta , pro notario notarium alium substituere liceret .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_55", + "psc_text": "verba ad nos ibidem non tam de Leone quam de praedecessoribus ejus sumpta. Ita etiam hic voces a nobis, et decretorum nostrorum de praedecessorum decretis accipi potuerunt. Cum enim una eademque sit antecessorum et successorum auctoritas, decreta autem pontificia ex hac auctoritate totam vim sortiantur, nostra dici potuerunt decreta, quae ab antecessoribus lata fuere auctoritate successoribus communi; ita ut nostra decreta appellare, idem sit ac dicere edita auctoritate pontificia, quae tum in antecessoribus, tum in successoribus una eademque est. Simili loquendi ratione usus est etiam Gelasius, uti ostendemus in annotationibus ad cap. 50 codicis, quem Quesnellus edidit. 26. Caeterum sub initia pontificatus Leonis et circa an. 442 scriptas duas sequentes epistolas confirmabit etiam non modicum historica quaedam animadversio, quam primus produxit card. Norisius tom. III pag. 1177, et tom. IV, pag. 752; dein Pagius ad an. 418, n. 57; ac tandem P. Bernardus de Rubeis Monument. Aquileien. cap. 14, pag.", + "candidate_score": 0.635448, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_107", + "bdc_text": "an , si non divino tantum iure Romanus episcopus summus sit , aliqua ei obedientia debeatur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_771", + "psc_text": "religionis immaculatam servari praecipiat: ut secundum formam et definitionem apostolicae sedis, quam etiam nos tamquam praecellentem similiter veneramur, in statu sacerdotii illaeso manente per omnia Flaviano, ad concilii et apostolicae sedis judicium 968 transmittatur, in qua primus ille, qui coelestes claves dignus fuit accipere, principatum episcopatus ordinavit; quando scilicet decet nos huic maximae civitati, quae domina omnium est terrarum, in omnibus reverentiam conservare. Diligentius autem etiam in hoc providete, ne quod priscis temporibus nostra generatio custodivit, sub nos imminui videatur, et per praesens exemplum schismata generentur inter episcopos et sanctas Ecclesias. Δεσπότῃ νικητῇ Θεοδοσίῳ, καὶ τροπαιούχῳ ἀεὶ βασιλεῖ, υἱῷ, Γάλλα Πλακιδία ἡ εὐσεβεστάτη, καὶ ἀνθοῦσα, αἰωνία βασιλὶς, καὶ μήτηρ. Ὁπήνικα ἐν ἀυτῆ τῇ εἰσόδῳ τῆς ἀρχαίας πὸλεως ταύτην ἐτιθέμεθα τὴν φροντίδα, ἀποδοῦναι τὴν προσκύνησιν τῷ μακαριωτάτῳ ἀποστόλῳ Πέτρῳ ἐν αὐτῷ τῷ προσκυνητῷ θυσιαστηρίῳ τοῦ μάρτυρος ὁ εὐλαβέστατος ἐπίσκοπος Λέων, ὀλίγον ἐπισχὼν ἑαυτὸν ἀπὸ τῆς εὐχῆς, ἕνεκα τῆς καθολικῆς πίστεως πρὸς", + "candidate_score": 0.63531, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_286_288", + "bdc_text": "pro Saltzburgo : Leonhardus Marstaller , Nicolaus Appell , Joannes Vuetzler ; pro episcopo Argentinensi :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1574", + "psc_text": "hanc epistolam derivarunt auctores collect. Isid. 12, 20, 21, 22 et 23, et exemplum aliud, ex quo eamdem sumpsere auctor collect. 24, Merlinus atque Sichardus. Variantes enim quas relegentes ipsam epistolam in iisdem mss. invenimus, hanc duplicem originem ostenderunt. Cum vero quoad episcopalis sedis nomen plures codices prioris originis signantes Ravennatem conveniant cum omnibus mss. alterius fontis, de Ravennatensi sede dubitandum non est. Id autem vel maxime ex eo confirmatur, quod codices duo Vindebonenses, qui dissentiunt, aperto errore laborant. Nam Arbonensis episcopatus, qui in ms. Vindeb. Hisp. legitur, ignotus est; Narbonensis vero per hoc tempus non a Leone tenebatur, sed a Rustico, ad quem aliam posteriorem epistolam datam videbimus. Neque moveat quod primus codex Vindebon. puriorem Hispanicam complectatur. Nam licet eatenus sit purior, quod emendationes in Gallicanos codices inductas non recepit, mendosissimus tamen est, mendumque satis prodit in eadem inscriptione episcopatus Arbonensis, quem nemo inveniet. Hoc autem mendum evidentius demonstrant", + "candidate_score": 0.635158, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_652_654", + "bdc_text": "Sed quum priore loco diximus , colloquium ipsos fugisse , ex eo manifestum est , quia penes ipsos quolibet momento rem incipere fuit , penes nos nunquam fuit . Cumque id nos iam inde a principio urgentissime semper postularemus , id ab ipsis extorquere nunquam potuimus . Deinde arbitros ipsi quidem ex sententia et factionis suae omnes , uno Palatini legato excepto , nos contra omnes aversos nobis habeamus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_152", + "psc_text": "tumultum famulatur ecclesias, quae proprios amiserint sacerdotes. Trahuntur ordinandi ante hoc officium, his quibus praeficiendi sunt civitatibus ignorati. Ut enim notus qui fuerit et probatus per pacem petitur, ita per vim necesse est, qui ignotus adducitur, imponatur. Obtestor et obsecro, et sub Dei vos invocatione convenio, prohibete, fratres, talia, et omnem dissensionis materiam de vestris provinciis 639 removete. Certe nos ante Deum absolvimus, qui vos, ne permittatis ultra haec fieri, convenimus. Per pacem et quietem sacerdotes qui futuri sunt postulentur. Teneatur subscriptio clericorum, honoratorum testimonium, ordinis consensus et plebis. Qui praefuturus est omnibus, ab omnibus eligatur. Ordinationem sibi, ut ante jam diximus, singuli metropolitani suarum provinciarum cum his qui caeteros sacerdotii antiquitate praeveniunt, restituto sibi per nos jure defendant. Alienum jus alter sibi non audeat vindicare. Suis limitibus, suis terminis sit unusquisque contentus, et privilegium sibi debitum in alium transferre se posse, noverit non licere. Quod si quis negligens apostolicas", + "candidate_score": 0.634907, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_286_288", + "bdc_text": "pro Saltzburgo : Leonhardus Marstaller , Nicolaus Appell , Joannes Vuetzler ; pro episcopo Argentinensi :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_458", + "psc_text": "3 Adventus habetur: Deinde episcopi legunt quartam et quintam lectionem de epistola S. Leonis papae missa Flaviano episcopo de Incarnatione Domini contra Eutychen haereticum. Idipsum in aliis Italiae Ecclesiis receptum didicimus ex quampluribus mss. Lectionariis aliarum urbium, quae eamdem epistolam aliis atque aliis diebus eodem Adventus tempore exhibent. Ex ms. bibliothecae Regiae Quesnellus collegit (Diss. 1 ad an. 449, n. 9), idem olim factitatum esse in Galliarum Ecclesiis, quod confirmari potest ex Lectionario S. Benigni Divionensis, quo Chiffletius usus est, cum eamdem epistolam edidit in calce operum Vigilii Tapsensis, nec non ex monumentis Gallicanis, quae a P. Martene laudantur De Antiquis monachorum Ritibus, lib. III, c. 2. Ex hujusmodi autem Lectionariis traducta fuit in aliquot collectiones Sermonum S. Leonis, quae ex Lectionariis originem ducunt. 4. Cum Gennadius, c. 70, Leonem inter ecclesiasticos scriptores retulit, hujus tantum epistolae fecit mentionem, eo quod haec super omnia ejus opera vulgatissima esset. Hinc autem", + "candidate_score": 0.634564, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_419_421", + "bdc_text": "Alterum , ut post colloquium habitum , cum essent quatuor notariorum quatuor autographa , ut singulis partibus singula traderentur , Caesari reliqua duo reservarentur . Alterum , ut quoniam hi notarii substitutique iidem aut principum aut Urbium suarum legati essent , de actis referre iis , a quibus fuissent missi , possent , et notariatus et legationis offitio pari fide fungi . Additum illud denique fuit , quod natura rerum postulabat , ut aliqua necessitate orta , pro notario notarium alium substituere liceret .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_591", + "psc_text": "Leonem acceptis primis Flaviani litteris cum gestis synodi Constantinopolitanae consilium cepisse mittendi legatos quatuor in Orientem, qui rem totam Constantinopoli componerent. Ad hunc unice finem scriptas primum credit epistolas plures, quae 13 Junii datae nunc leguntur. Solas autem duas nominat, scilicet epist. 28 ad Flavianum, et 32 ad archimandritas Constantinopolitanos, in quibus reapse nihil de synodo habetur, sed de fidei tantum causa per legatos curanda. Addit porro: At antequam legati profecti essent, acceptae sunt a Leone Theodosii litterae, quibus de indicta synodo monebatur; statimque iidem legati, qui ad fidei negotium cum Flaviano tractandum destinati erant, ad synodum directi sunt, eorumque tardata profectio, quo novis litteris scribendis tempus daretur, vel prioribus amplificandis; et in his de concilio fit mentio. Hac autem de causa et anterioribus et ultimis litteris eamdem chronicam notationem idibus Junii affixam innuit. 3. Nemini tamen haec satisfacere poterunt. Primo enim Flaviani litteras cum gestis Constantinopolitanae synodi a Leone", + "candidate_score": 0.634502, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_129", + "bdc_text": "Accedebat eodem tempore , quod urbs imperii maxima et antiquissima Goslaria , publice in ea causa , et ab iis hominibus proscripta esse ferebatur , a quibus prius in eadem causa ipsa absoluta , is autem condemnatus fuisset , in cuius illa nunc gratiam proscriberetur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1341", + "psc_text": "ἰδίας ἀρέσκειν σοι. Τὸ κατακρῖναι γὰρ τὸν τῆς ὁσίας μνήμης Φλαβιανὸν, καὶ τὸ δέξασθαι τὸν δυσσεβέστατον Εὐτυχῆ, τί ἦν, εἰ μὴτοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἡ κατὰ σάρκα ἀπάρνησις; ἣν αὐτὸς διὰ τῶν μεγάλων αὐτοῦ οἰκτιρμῶν ἀναλυθῆναι πεποίηκεν, 1288 ὁπότε τὴν ἀπευκταῖον ἐκείνην κρίσιν τῆς ἐν Ἐφέσῳ συνόδου, οὕτως διὰ τῆς αὐθεντίας τῆς ἁγίας ἐν χαλκηδόνι συνόδου κατέλυσεν, ὥστε μηδένα τῶν πρὸς τὸ φαυλότερον ἐκτραπέντων ἀπεῖρξαι τῆς κατὰ τὴν ἴασιν διορθώσεως. Ὅθεν ἐπειδὴ κατὰ τὸν καιρὸν τῆς συγχωρήσεως τὸ ἀνανῆψαι μᾶλλον ὑπὲρ τὸ ἐμμένειν ἠγάπησας, ἥδομαι τὴν ἄνωθεν ἰατρείαν αἰτοῦντός σου, ἵνα τὴν πίστιν τὴν ὑπὸ τῶν αἱρετικῶν πολεμουμένην, ὀψὲ γοῦν δυνηθῇς φανῆναι διεκδικῶν· εἰ καὶ τὰ μάλιστα γὰρ οὐδενὶ τῶν ἐπισκόπων ἔξεστιν ἀγνοεῖν ὃ κηρύσσει, πολλὦ μᾶλλον ἐκεῖνος οὐκ ἔχει παραίτησιν ὑπὲρ πάντας τοὺς ἀμαθεῖς, ὁ οἷος δήποτε τυγχάνων Χριστιανὸς, καὶ ἱεροσόλυμα κατοικῶν, ὅστις πρὸς τὸ γινώσκειν τὴν δύναμιν τὴν τῶν εὐαγγελίων οὐ μόνον ἐκ τῶν ἐγγεγραμμένων αὐτοῖς λογίων,", + "candidate_score": 0.633564, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_287_289", + "bdc_text": "Leonhardus Marstaller , Nicolaus Appell , Joannes Vuetzler ; pro episcopo Argentinensi : Joannes Armbrester , Christophores Vuelsinger , Joannes a Seebach ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1579", + "psc_text": "lib. II Observationum in sacra cardinalis Norisii opera cap. 7, num. 3, tom. IV, pag. 915, ubi etiam ostendimus pugnantibus episcoporum ordine, et rebus ac tempore episcopis tributis, satius esse de errore in rebus ac tempore perperam ascriptis, quam in episcoporum ordine suspicari. 4. Ordo episcoporum Ravennatum hujus aevi in Agnello et reliquis antiquis Ecclesiae Ravennatis scriptoribus hic est: Ursus, Petrus, Neo, Exuperantius, Joannes, Petrus. Cum autem Joanni tribuant privilegium Valentiniani III, secundo Petro hujus successori ascribunt quae de S. Petro Chrysologo certa sunt. His vero obstant tria monumenta posterius edita: primum epistola Leonis ad Neonem, quae episcopo Petri Chrysologi successori congruit; secundum epistola Simplicii papae ad Joannem episcopum Ravennatem, qui post Petrum et Neonem eam sedem obtinuit; tertium synodi Romanae sub Symmacho, in quibus alius Petrus Ravennas subscriptus invenitur. Haec animadvertens P. Bacchinius, ut triplicem nodum solveret, ad duo confugit. Primo suspicatus est Leonis epistolam non ad Neonem Ravennatem", + "candidate_score": 0.633167, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_497_499", + "bdc_text": "Huius postulationis eadem adversariis causa , quae morae fuit . Melanchthon publice sese cum quovis paratum esse colloqui , ac rationem fidei suae reddere paratum esse ostendebat . Verum enim vero nulli se autorem ab ea forma discedendi futurum , quae a Caesare proposita , et ab utrisque partibus recepta fuisset .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1170", + "psc_text": "βασιλέων καὶ ἀπὸ συναινέσεως τοῦ ἀποστολικοῦ θρόνου ἤρεσε συναθροισθῆναι· ὡς ἂν κατακριθέντων τῶν αἱρετικῶν, οἵτινες διορθωθῆναι οὐκ ἠνέσχοντο, μηδεμιὰ περιλιμπάνηται ἀμφιβολία περὶ τῆς ἀληθοῦς τοῦ δεσπότου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ σαρκώσεως. Ὅθεν εἴ τις ποτὲ τολμήσει τὴν Νεστορίου ἀπιστίαν ἀσφαλίζεσθαι, ἢ Ἐτυχοῦς ἢ Διοσκόρου τὸ ἀσεβὲς δόγμα ἐκδικεῖν, ἀπὸ τῆς τῶν καθολικῶν κοινωνίας ἀποκοπείη, μήτε ἐχέτω τούτου τοῦ σώματος κοινωνίαν, οὕτινος ἥρνηται τὴν ἀλήθειαν, ἀλελφοὶ τιμιώτατοι. Περὶ τοῦ φυλαχθῆναι ὁμοίως τῶν ἁγίων πατέρων τοὺς κανόνας, οἵτινες ἐν τῇ τῇς Νικαέων συνόδῳ ἀτρέπτοις δόγμασι συντέθεινται, τὴν παρατήρησιν τῆς ἡμετέρας ἁγιωσύνης ὑπομιμνήσκω, ὅπως τὰ δίκαια τῶν ἐκκλησιῶν καθῶς παρ' ἐκείνων τῶν τριακοσίων δέκα καὶ ὀκτὼ πατέρων θεόθεν ἐμπνευσθέντων τετύπωται διαμείνοιεν· μηδὲν δὲ ἡ ἀναιδὴς ἀμβιτίων ἐπιθυμήσοι, μήτε δι' ἐλαττώσεως ἑτέρου αὔξησίν τινα ἑαυτῷ περιποιῆσαι θελήσειε. Ἐφ' ὅσον γὰρ δήποτε ἀποσπασθεισῶν συναινέσεων ἑαυτὴν τῇ τῆς ματαιότητος ὑπεροψίᾳ ὠχύρωσε, καὶ τὰς ἰδίας ἐγχειρήσεις τῷ τῶν συνεδρίων ὀνόματι οἴεται βεβαιοτέρας, ἀνίσχυρον, καὶ ἀβέβαιον ἔσται πᾶν ὁτιοῦν", + "candidate_score": 0.633052, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_417", + "bdc_text": "In hac utriusque iuramenti forma primum quidem pars nostra omni actorum copia excludebatur , deinde notarii et substituti nostri , qui iidem et legati , ad hoc colloquium missi erant , ne , domum reversi referre ad suos quicquam possent , iuramenti religione obstringebantur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_685", + "psc_text": "Quando enim sacerdotibus, quando Christianae religioni aut fidei defuistis? Sed cum ad mansuetudinem vestram adeo non potuerint pervenire qui missi sunt, ut ad nos vix unus eorum HILARUS diaconus noster fugiens sit reversus, iteranda scripta credidimus. Et ut validiores preces nostrae esse mereantur, ipsorum scriptorum quae ad clementiam vestram non pervenerunt, exempla subjecimus; amplioribus vos obtestationibus obsecrantes, ut 921 quanto acerbiora facta sunt quibus pro fide regia vos convenit contraire, tanto majore gloria curam ejus in qua excellitis religionis habeatis; ne catholicae fidei integritas ulla humanarum concertationum occasione violetur. Quae enim, congregata apud Ephesum synodo, sopienda et sananda pacis remedio credebantur, haec non solum in majora pacis dispendia, sed, quod nimis dolendum est, etiam in ipsius fidei qua Christiani sumus excidia processerunt. CAP. II. Et hi quidem qui missi sunt, quorumque unus vim Alexandrini episcopi sibi omnia vindicantis effugiens, rerum gestarum nobis ordinem fideliter nuntiavit, reclamarunt in synodo, sicut oportuit,", + "candidate_score": 0.633005, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_413", + "bdc_text": "nec ullo pacto cuiquam , quicquam ea de re communicarent , sed simul ac descripta per amanuenses essent , ad se reciperent :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_502", + "psc_text": "σοφωτέροις μὲ εἴκειν; εἰς τὴν ἄνοιαν δὲ ταύτην ἐμπίπτουσιν, οἱ κατά τι μὲν ἐμπόδιον ἀσαφείας γνῶναι τὸ ἀληθὲς κωλυόμενοι, οὐκ ἐπὶ τὰς προφητικὰς δὲ φωνὰς, οὐκ ἐπὶ τάς τῶν ἀποστόλων γραφὰς, οὐκ ἐπὶ τὰς εὐαγγελικὰς αὐθεντίας, ἀλλ' ἐφ' ἑαυτοὺς ἀνατρέχοντες· καὶ διὰ τοῦτο διδάσκαλοι πλάνης ἀναδεικνύμενοι· ἐπειδὴ τῆς ἀληθείας μαθηταὶ μὴ γεγόνασι, ποίαν γὰρ ἀπὸ τῶν θείων βίβλων παιδείαν τῆς τε παλαιᾶς καὶ καινῆς διαθήκης προσέλαβεν, ὁς οὐδὲ αὐτοῦ τοῦ συμβόλου τῶν προοιμίων ἐδράξατο; καὶ ὅπερ ἀνὰ πᾶσαν τὴν οἰκουμένην τῇ φωνῇ πάντων τῶν ἀναγεννωμένων προφέρεται, τοῦτο κατὰ νοῦν ἔτι τούτου τοῦ γέροντος οὐ λαμβάνεται. Ἀγνοῶν τοίνυν τί δέοι περὶ τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Θεοῦ λόγου νοεῖν, καὶ τῶν θείων γραφῶν ἐν τῷ πλάτει πονεῖν οὐ βουλόμενος, ὅπως ἂν τοῦ φωτὸς τῆς ἐντεῦθεν γνώσεως ἄξιος γένηται, ἐκείνην γοῦν ὤφειλε τὴν κοινὴν. καὶ μὴ διαφωνοῦσαν ὁμολογίαν ἐν ἀκροάσει περιμερίμνῳ ποιήσασθαι, ἣν τῶν πιστῶν ἅπαν 806 τό πλῆθος ὁμολογεῖ, πιστεύειν ἑαυτὸ εἰς Θεὸν", + "candidate_score": 0.632766, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_287_289", + "bdc_text": "Leonhardus Marstaller , Nicolaus Appell , Joannes Vuetzler ; pro episcopo Argentinensi : Joannes Armbrester , Christophores Vuelsinger , Joannes a Seebach ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_458", + "psc_text": "3 Adventus habetur: Deinde episcopi legunt quartam et quintam lectionem de epistola S. Leonis papae missa Flaviano episcopo de Incarnatione Domini contra Eutychen haereticum. Idipsum in aliis Italiae Ecclesiis receptum didicimus ex quampluribus mss. Lectionariis aliarum urbium, quae eamdem epistolam aliis atque aliis diebus eodem Adventus tempore exhibent. Ex ms. bibliothecae Regiae Quesnellus collegit (Diss. 1 ad an. 449, n. 9), idem olim factitatum esse in Galliarum Ecclesiis, quod confirmari potest ex Lectionario S. Benigni Divionensis, quo Chiffletius usus est, cum eamdem epistolam edidit in calce operum Vigilii Tapsensis, nec non ex monumentis Gallicanis, quae a P. Martene laudantur De Antiquis monachorum Ritibus, lib. III, c. 2. Ex hujusmodi autem Lectionariis traducta fuit in aliquot collectiones Sermonum S. Leonis, quae ex Lectionariis originem ducunt. 4. Cum Gennadius, c. 70, Leonem inter ecclesiasticos scriptores retulit, hujus tantum epistolae fecit mentionem, eo quod haec super omnia ejus opera vulgatissima esset. Hinc autem", + "candidate_score": 0.632674, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_389", + "bdc_text": "Quanquam enim haec sententia pontificis Romani multis iam annis fuit , ut ne colloquium nobiscum iustum ullum haberetur , tamen quia id nostri semper urserunt , simulare saltem aliquem congressum adversariis necesse fuit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_655", + "psc_text": "vestri est custos imperii, et coram sanctis angelis Christi, ut cuncta maneant intacta, sicut et ante judicium existebant. Exspectent autem majus criterium concilii, in quo omnis ex toto orbe episcoporum numerus congregetur; neque sinatis vos de alieno peccato onus sustinere; quod ut manifestius edicamus, urgentis necessitatis timore constringimur. Sed ante oculos proponite beatissimi Petri gloriam communesque cum ipso omnium apostolorum coronas, et martyrum gaudia, quibus non alia fuit causa 906 patiendi, nisi confessio verae Deitatis, et in Christo perfecta permansio. Quae confessio cum impie nunc a paucis quibusdam laedatur, omnes nostrarum partium Ecclesiae, omnesaue sacerdotes mansuetudini vestrae cum lacrymis supplicant propter appellationem in Flaviani episcopi libello contentam, ut speciale concilium jubeatis in Italiae partibus peragi, ut omnis conflictus repellatur vel mitigetur, nihilque devians vel dubium in fide sit; convenientibusque insuper etiam episcopis ab Orientalibus provinciis omnibus, quorum si qui de veritatis via exorbitarunt, salutaribus curationibus in integrum revocentur, et hi", + "candidate_score": 0.632587, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_136", + "bdc_text": "Duas deinde epistolas , unam Caesaris , inscriptam utrique , alteram legati Granvellae , parti tantum alteri inscriptam , adhibuerunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1369", + "psc_text": "ita haereticorum impudentiae restitistis ut profiteremini in totius mundi pacem Chalcedonensis synodi vos esse custodes. Quod cum ex vestrae fidei sententia saluberrime definitum sit, quanto studiosius universali Ecclesiae est conferendum, ut tranquillitas fidei Christianae etiam vestro prosit imperio, nec improbitas haeretica in aliquo de suo molimine glorietur! Cujus pertinax et insidiosa contentio illico conquiescit, si imperiali potestate frenetur. Data kalendis Septembris, Constantino et Rufo viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN DUAS SEQUENTES EPISTOLAS 1. Quesnellus in codice Grimanico duas sequentes epistolas distinctas reperit, alteram Basilio Antiocheno, alteram Euxitheo Thessalonicensi et Juvenali Jerosolymitano inscriptam. In codice vero Ratisponensi una tantum profertur, sed cum inscriptione: Leo episcopus Basilio, Juvenali, Euxitheo, Petro, et Lucae episcopis. Hi duo postremi, ut ex codice encyclio discimus, sunt Petrus Corinthius et Lucas Dyrrachenus, ad quos pariter eamdem epistolam directam agnoscimus. Post primam periodum solius Basilii Antiocheni propriam, in eodem codice notatur: Usque huc Basilio; ex quo monemur, sequentia,", + "candidate_score": 0.632218, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_288_290", + "bdc_text": "pro episcopo Argentinensi : Joannes Armbrester , Christophores Vuelsinger , Joannes a Seebach ; pro Vuilhelmo Bavaro :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1003", + "psc_text": "episcopus Germaniciae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. JOSEPHUS episcopus Iliopolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime et sanctissime pater. CALOGERUS episcopus Claudiopolis. Valere me ora, Deo amantissime pater. Et subscripsi per Euphrosynum diaconem. HERACLIUS misericordia Dei episcopus Comanorum. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. 1105 IBAS episcopus Edessenae metropolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. SOPHRONIUS episcopus Constantinae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. URANIUS episcopus Emissae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. EUSEBIUS episcopus Dorylaei. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. AETHERIUS episcopus Smyrnae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. ZENOBIUS episcopus. Ut supra. THOMAS episcopus Theodosiopolis. Valere me in Domino, amantissime pater. SABAS episcopus Palti. Valere me in Domino, Deo, amantissime pater. Subscribens per Patricium episcopum. PATRICIUS episcopus Neocaesareae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. RINUS gratia Dei episcopus Junopolis.", + "candidate_score": 0.63221, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_501_503", + "bdc_text": "Haec pro se Philippus , cuius tamen consilium a nulla nec publica nec privata concordiam quaerendi ratione abhorrebat : sed causis aliis impediebatur . Legati vero nostri ideo privatim agere se non posse respondebant , quoniam mandatum nullum principum suorum de ea re haberent , et aliter ab illis instructi ad Comitia venissent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_670", + "psc_text": "sanctam synodum, vel ad Flavianum episcopum detulerunt, episcoporum publicari auribus Alexandrinus permisisset antistes, ita manifestatione purissimae fidei, quam divinitus inspiratam et accepimus, et tenemus, omnium concertationum strepitus quievisset, ut nec imperitia ultra desiperet, nec occasionem nocendi aemulatio reperiret. Sed dum privatae causae religionis exercentur obtentu, commissum est impietate paucorum, quod universam Ecclesiam vulneraret. Comperimus enim, non incerto nuntio, sed fidelissimo rerum, quae gestae sunt, narratore Hilaro diacono nostro, qui vix, ne subscribere per vim cogeretur, effugit, convenisse ad synodum plurimos sacerdotes, quorum utique frequentia consultationi et judicio profuisset, si is qui sibi locum principem vindicabat, sacerdotalem moderationem custodire voluisset; ut, sicut moris est, omnium sententiis ex libertate prolatis, id tranquillo et aequo constitueretur examine, quod et fidei congrueret, congreret, et errantibus subveniret. In ipso autem judicio non omnes qui convenerant, interfuisse cognovimus. Nam alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro supradicti 913 sacerdotis arbitrio, impiis subscriptionibus captivas manus dederent, et", + "candidate_score": 0.631882, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_429", + "bdc_text": "Nuper certe qua in re actorum exemplum nostri nullum habebant , ea in re adversarii suorum exemplorum fide ostendere conati sunt , nobis cum illis de plerisque rebus iam diu Augustae convenisse .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_879", + "psc_text": "diversis pravorum appeteretur insidiis, vobis tamen praesentibus et in defensionem ejus a Domino praeparatis, non posse turbari. Non enim Deus aut suae misericordiae sacramentum, aut vestri laboris deserit meritum, quo dudum subdolum sanctae religionis hostem ab ipsis visceribus Ecclesiae depulistis; cum haeresim suam tueri impietas Nestoriana non potuit, quia non fefellit famulam et discipulam veritatis, quantum simplicibus infunderetur veneni per illa loquacis hominis colorata mendacia. De quo virtutum 1036 agone processit ut per sollicitudinem vestram ea quae per Eutychen diabolus molitus est, non laterent, et qui sibi singulas partes geminae impietatis elegerant, una catholicae fidei virtute procumberent. Secunda ergo haec vobis de perempto Eutychetis errore victoria est; quem, si quid sani cordis habuisset, dudum in auctoribus suis perculsum olimque prostratum facile potuerat declinare, ne de sepultis cineribus rediviva tentaret incendia commovere, ut in eorum transiret consortium, quorum secutus esset exemplum, gloriosissima Augusta. Libet igitur exsultare cum gaudio, et pro vestrae", + "candidate_score": 0.631737, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_126", + "bdc_text": "Itaque omnium animi antea ad aliquam concordiae spem arrecti , hac fama consternati fuerunt , nec quisquam inventus est , qui pollicitationibus Caesaris fidem ullam habendam esse iudicaret :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_839", + "psc_text": "ecclesiastica pace laetemur, neque aliquid residere videatur ambiguum, 1008 unde superfluis forsitan suspicionibus laboremus. Sin vero aliqui a puritate nostrae fidei atque Patrum auctoritate dissentiunt, concilium universale intra Italiam, sicut synodus quae ob hanc causam Romae convenerat, mecum petiit, clementia vestra concedat: ut in unum convenientibus omnibus his qui aut ignorantia aut terrore prolapsi sunt, correctionis remediis consulatur, nec cuiquam ultra sit liberum ita Nicaenae synodi facere mentionem, ut ejus inveniatur esse fidei contrarius: quoniam et universae Ecclesiae et vestro hoc imperio profuturum est, si unus Deus, una fides et unum sacramentum salutis humanae, una totius mundi confessione teneatur. Data decimo septimo kalendas Augusti, Valentiniano septies et Avieno v. c. consulibus. 1009 EPISTOLA LXX. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. Anatolii professionem fidei se exspectare. Legatos a se missos in Orientem. Per concilium generale removenda esse omnia scandala. LEO episcopus PULCHERIAE Augustae. Gaudeo fidei clementiae vestrae, quod religiosum studium dignanter impenditis ut", + "candidate_score": 0.631402, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_194", + "bdc_text": "ita fit , ut abbas unus in dicenda in Imperii consultationibus sententia plus possit quam urbes omnes .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_765", + "psc_text": "beatissimus Romanae civitatis episcopus, cui principatum sacerdotii super omnes antiquitas contulit, locum habeat ac facultatem de fide et sacerdotibus judicare, domine sacratissime pater, et venerabilis imperator. Hac enim gratia secundum solemnitatem conciliorum et Constantinopolitanus episcopus eum per libellos appellavit, propter contentionem quae orta est de fide. Huic itaque postulanti et conjuranti salutem nostram communem annuere 964 non negavi, quatenus ad tuam mansuetudinem meam petitionem ingererem, ut praedictus sacerdos congregatis ex omni orbe etiam reliquis sacerdotibus intra Italiam, omni praejudicio submoto, a principio omnem causam quae vertitur, sollicita probatione cognoscens, sententiam ferat, quam fides et ratio verae Divinitatis expostulat. Non debet enim nostris temporibus contra religionem turbarum petulantia praevalere, dum incommota fides hactenus fuerit conservata. Ad perfectiorem vero agnitionem vestrae divinitatis, direximus etiam gesta per quae et desideria et exclamationes omnium pietas vestra cognoscat. 961 Θῷ δεσπότῃ Θεοδοσίῳ, ἐνδόξῳ, νικητῇ, καὶ τροπαιούχῳ, αἰωνίῳ Βασιλεῖ, καὶ πατρὶ, νικητὴς Οὐαλεντινιανὸς, ἔνδοξος, τροπαιοῦχος, ἀεὶ", + "candidate_score": 0.63061, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_153", + "bdc_text": "petere , ut ante omnia de colloquendi forma constitueretur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_140", + "psc_text": "Salvator instituit, ut veritas, quae antea legis et prophetarum praeconio continebatur, per apostolicam tubam in salutem universitatis exiret, sicut scriptum est: In omnem terram exivit sonus eorum, et in fines orbis terrae verba eorum (Ps. XVIII, 5) . Sed hujus muneris sacramentum ita Dominus ad omnium apostolorum officium pertinere voluit, ut in beatissimo Petro apostolorum omnium summo, principaliter collocarit; et ab ipso quasi quodam capite, dona sua velit in corpus omne manare, ut exsortem se mysterii intelligeret esse divini, qui ausus fuisset a Petri soliditate recedere. Hunc enim in consortium individuae unitatis assumptum, id quod ipse erat, voluit nominari, dicendo: Tu es Petrus, et super hanc petram aedificabo Ecclesiam meam (Matth. XVI, 18) ; ut aeterni templi aedificatio, mirabili munere gratiae 634 Dei, in Petri soliditate consisteret; hac Ecclesiam suam firmitate corroborans, ut illam nec humana temeritas posset appetere, nec portae contra illam inferi praevalerent. Verum hanc petrae istius sacratissimam", + "candidate_score": 0.630603, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_126", + "bdc_text": "Itaque omnium animi antea ad aliquam concordiae spem arrecti , hac fama consternati fuerunt , nec quisquam inventus est , qui pollicitationibus Caesaris fidem ullam habendam esse iudicaret :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1641", + "psc_text": "dogmatis vel Eutychiani erroris ullum in Dei populo possit vestigium reperiri: quia nemo potest fundamentum ponere, praeter id quod positum est, qui est Christus Jesus (I Cor. XIII, 11) : qui universum 1436 mundum non reconciliaret Deo Patri, nisi per fidei regenerationem omnes in nostrae carnis veritate susciperet. Cum ergo scribendi opportunitates, quibus fraternitas tua utatur, exstiterint, sicut necessarie et ex more fecisti, ut per filios nostros Danielem presbyterum et Timotheum diaconum ordinationis tuae ad nos scripta dirigeres, ita omni tempore in hoc officio perseveres, et de provectibus pacis saepe, quantum fieri potest, sollicitudini nostrae mittantur indicia: ut per alterna colloquia sentiamus quia charitas Dei diffusa est in cordibus nostris per Spiritum sanctum, qui datus est nobis (Rom. V, 5) . Datum XV kalend. Septemb., Magno et Apollonio consulibus. EPISTOLA CLXXII. AD PRESBYTEROS ET DIACONOS ECCLESIAE ALEXANDRINAE. SYNOPSIS. Ad concordiam in Ecclesia Alexandrina servandam augendamque invitat; et ut qui ab", + "candidate_score": 0.630594, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_136", + "bdc_text": "Duas deinde epistolas , unam Caesaris , inscriptam utrique , alteram legati Granvellae , parti tantum alteri inscriptam , adhibuerunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_594", + "psc_text": "aliqua ratione conciliari possent in Quesnelli sententia, nondum tamen solvitur alia difficultas, qua dies iduum Junii signatur in hac epistola, siquidem profectis jam legatis scripta dicenda sit, ut initio notavimus. 4. Quid ergo? auctoritatem tot et antiquarum et praestantissimarum collectionum, quae nulla variano idus Junii constanter praeferunt, deserere nefas ducimus: ac propterea Leonem eadem die duas ad eumdem Julianum Coensem dedisse epistolas arbitramur, alteram brevem per legatos afferendam, longiorem alteram per Basilium diaconum ab illo diversum, qui profectis jam legatis Flaviani litteras detulit. Verba autem praeteriti temporis direximus et miserimus nihil movebunt, si considerentur quae observavimus in annot. 17 (Col. 727, n. b) ad epist. 22, ubi similia exempla praeteriti temporis dore praesenti vel mox futura ab ipso Leone adhibita allegavimus. Duas autem epistolas eodem die ad eosdem dari a Leonis more alienum non est, ut ex exemplis in admonit. ad epist. 17 laudatis patet. 5. Unum monendum restat quoad", + "candidate_score": 0.630565, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_288_290", + "bdc_text": "pro episcopo Argentinensi : Joannes Armbrester , Christophores Vuelsinger , Joannes a Seebach ; pro Vuilhelmo Bavaro :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1573", + "psc_text": "sede conveniunt, de solo nomine episcopi dubitari potuit. Nos vero duos Vindebonenses vetustos libros invenimus, in quibus Leonis quidem nomen retinetur, at episcopalis sedes maxime discrepat. Nam exemplum Vindebonense, quod puriorem Hispanicam collectionem continere alibi diximus, ad Leonem Arbonensem in titulo prodit, et in inscriptione, Leo Leoni episcopo Arbonensi salutem. Aliud vero exemplum Vindebon. collect. 5 signatum num. 42, cui aliquot epistolae insertae fuerunt ex collectione Hispanica, hunc titulum suggerit: Ad Leonem Narbonensem episcopum. 2. Ut autem in tanta varietate codicum et collectionum facilior solutio sit, animadvertimus duplicem esse fontem unde haec epistola sumpta fuit, nimirum collectionem Hispanicam, ex qua hanc epistolam derivarunt auctores collect. Isid. 12, 20, 21, 22 et 23, et exemplum aliud, ex quo eamdem sumpsere auctor collect. 24, Merlinus atque Sichardus. Variantes enim quas relegentes ipsam epistolam in iisdem mss. invenimus, hanc duplicem originem ostenderunt. Cum vero quoad episcopalis sedis nomen plures codices prioris originis signantes", + "candidate_score": 0.630383, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_652_654", + "bdc_text": "Sed quum priore loco diximus , colloquium ipsos fugisse , ex eo manifestum est , quia penes ipsos quolibet momento rem incipere fuit , penes nos nunquam fuit . Cumque id nos iam inde a principio urgentissime semper postularemus , id ab ipsis extorquere nunquam potuimus . Deinde arbitros ipsi quidem ex sententia et factionis suae omnes , uno Palatini legato excepto , nos contra omnes aversos nobis habeamus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_670", + "psc_text": "sanctam synodum, vel ad Flavianum episcopum detulerunt, episcoporum publicari auribus Alexandrinus permisisset antistes, ita manifestatione purissimae fidei, quam divinitus inspiratam et accepimus, et tenemus, omnium concertationum strepitus quievisset, ut nec imperitia ultra desiperet, nec occasionem nocendi aemulatio reperiret. Sed dum privatae causae religionis exercentur obtentu, commissum est impietate paucorum, quod universam Ecclesiam vulneraret. Comperimus enim, non incerto nuntio, sed fidelissimo rerum, quae gestae sunt, narratore Hilaro diacono nostro, qui vix, ne subscribere per vim cogeretur, effugit, convenisse ad synodum plurimos sacerdotes, quorum utique frequentia consultationi et judicio profuisset, si is qui sibi locum principem vindicabat, sacerdotalem moderationem custodire voluisset; ut, sicut moris est, omnium sententiis ex libertate prolatis, id tranquillo et aequo constitueretur examine, quod et fidei congrueret, congreret, et errantibus subveniret. In ipso autem judicio non omnes qui convenerant, interfuisse cognovimus. Nam alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro supradicti 913 sacerdotis arbitrio, impiis subscriptionibus captivas manus dederent, et", + "candidate_score": 0.630191, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_624_626", + "bdc_text": "Alii ei sententiae palam reclamabant , et se vero minime id nobis concessuros esse testabantur . In priore sententia Eccius , in posteriore Pelargus fuit . Caeteri duces hos sequebantur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_734", + "psc_text": "κυμαίνουσα. Πρὸς δὲ τούτοις, 943 καὶ νῦν κρατοῦσαν ἡγεμονίαν ἐβλάστησε· καὶ τῆς οἰκείας προσηγορίας τοῖς ἀρχομένοις μετέδωκε. Κοσμεῖ δὲ αὐτὴν διαφερόντως ἡ πίστις καὶ μάρτυρ ἀξιόχρεως ὁ θεῖος ἀπόστολος βοῶν, ὅτι ἡ πίστις ὑμῶν καταγγέλλεται ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ. Εἰ δὲ εὐθὺς δεξαμένη τὰ τοῦ σωτηρίου κηρύγματος σπέρματα, τοῖς ἀξιαγάστοις τούτοις ἐβεβρίθει καρποῖς, τίς ἀπόχρη λόγος τὴν νῦν ἐν αὐτῇ πολιτευομένην εὐσέβειαν εὐφημῆσαι; ἔχει δὲ καὶ τῶν κοινῶν πατέρων καὶ διδασκάλων τῆς ἀληθείας Πέτρου καὶ Παύλου τὰς θήκας, τῶν πιστῶν τὰς ψυχὰς φωτιζούσας. Ἡ δὲ τρισμακαρία τούτων καὶ θεῖα ξυνωρὶς ἀνέτειλε μὲν ἐν τeetigr;ι ἐῴᾳ, καὶ πάντοσε τὰς ἀκτῖνας ἐξέπεμψεν. Ἑν δέ τῇ δύσει προθύμως ἐδέξατο τὰς τοῦ βίου δυσμὰς, κᾀκεῖθεν νῦν καταυγάζει τὴν οἰκουμένην. Οὗτοι τὸν ὑμέτερον περιφανέστατον ἀπέφῃναν θρόνον. Οὗτος τῶν ὰγαθῶν τῶν ὑμετέρων ὁ κολοφών. Ὁ δ' ἐκείνων θεὸς καὶ νῦν τὸν ἐκείνων ἐλάμπρυνε θρόνον, τὴν ὑμετέραν ἁγιωσυνήν ἱδρύσας ἐν τούτῳ τῆς ὀρθοδοξίας τάς ἀκτῖνας ἀφιεῖσαν. Καὶ", + "candidate_score": 0.629687, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_431", + "bdc_text": "Iniquum etiam hoc et contra legationis fidem esse putabant , quod substituti , quos ex legatorum nostrorum numero subsidio notariis adiunxeramus , domum reversi , quid actum esset , narrare ne iis quidem auderent , unde essent missi .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_685", + "psc_text": "Quando enim sacerdotibus, quando Christianae religioni aut fidei defuistis? Sed cum ad mansuetudinem vestram adeo non potuerint pervenire qui missi sunt, ut ad nos vix unus eorum HILARUS diaconus noster fugiens sit reversus, iteranda scripta credidimus. Et ut validiores preces nostrae esse mereantur, ipsorum scriptorum quae ad clementiam vestram non pervenerunt, exempla subjecimus; amplioribus vos obtestationibus obsecrantes, ut 921 quanto acerbiora facta sunt quibus pro fide regia vos convenit contraire, tanto majore gloria curam ejus in qua excellitis religionis habeatis; ne catholicae fidei integritas ulla humanarum concertationum occasione violetur. Quae enim, congregata apud Ephesum synodo, sopienda et sananda pacis remedio credebantur, haec non solum in majora pacis dispendia, sed, quod nimis dolendum est, etiam in ipsius fidei qua Christiani sumus excidia processerunt. CAP. II. Et hi quidem qui missi sunt, quorumque unus vim Alexandrini episcopi sibi omnia vindicantis effugiens, rerum gestarum nobis ordinem fideliter nuntiavit, reclamarunt in synodo, sicut oportuit,", + "candidate_score": 0.629646, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_322", + "bdc_text": "Ad haec iterum Praesides , nobis omnia , ut prius , recusare , et in sententia sua persistere , constitutam colloquio rationem Hagnoae fuisse , eam mutare se non posse .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1114", + "psc_text": "ἀποσχέσθαι ἕγνω τῶν κεκωλυμένων, οὔτε χαίρειν τοῖς συγκεχωρημένοις, τῇ ἀκολούθῳ καὶ φαύλῃ προκοπῇ τῶν ἀτιμωρήτων παραβάσεων αὔξονται αἱ ὁδοί, καὶ στυγνάζουσιν αἱ ἁμαρτίαι, αἵτινες ἐβαστάχθησαν ἔρωτι τοῦ ἀνανεωχθῆναι τὴν πίστιν, καὶ τὴν ὁμόνοιαν. Μετ' ἐκεῖνα τοίνυν τὰ ἐπὶ τῇ σῇ χειροτονίᾳ ἡμαρτημένα προοίμια, μετὰ τὴν χειροτονίαν τοῦ Ἀντιοχείας ἐπισκόπου, ἥντικα ἑαυτῷ παρὰ τοὺς κανονικοὺς θεσμοὺς ἐξεδίκησας, πάσχω, καὶ εἰς τοῦτο τὴν σὴν ἀγάπην ἐξολισθῆσαι, ὥστε τὰς θείας διατυπώσεις τῶν ἐν Νικαὶᾳ κανόνων ἐπιχειρεῖν σε παραλύειν· καθάπερ ἐπιτηδείου σοι προσενεχθέντος καιροῦ, ὅπως τῆς δευτέρας τιμῆς τὸ προοίμιον ὁ ἀλεξανδρέων θρόνος, καὶ ἡ ἀντιοχέων ἐκκλησία τὴν κυριότητα τῆς τρίτης ἀπωλέσει ἀξίας· ὥστε τούτων τῶν τόπων τῷ σῷ δικαίω ὑπαχθέντων πάντας τοὺς μητροπολίτας ἐπισκόπους τῆς ἰδίας τιμῆς στερηθῆναι· ἅτινα μήτε ἀκουσθέντα, μήτε ἐπιχειρηθέντα ποτὲ οὕτω προσέλαβες τῇ παραβάσει, ὥστε τὴν ἁγίαν σύνοδον τὴν εἰς τὸ ἀποσβέσαι μόνον τὴν αἵρεσιν, καὶ βεβαιῶσαι τὴν καθολικὴν πίστιν σπουδῇ τοῦ χριστιανικωτάτου βασιλέως συναθροισθεῖσαν εἰς ἀφορμὴν ἀμβιτίονος ἑλκυσθῆναι", + "candidate_score": 0.629564, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_481", + "bdc_text": "Postremi duo , Clivensis Principis legati , Conradus Herebachius et Joannes Vlatenus , fuerunt , quorum uterque mirabili studio in publicam Germaniae concordiam pro singulari sapientia , qua praediti sunt , incubuerunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1530", + "psc_text": "ἡμᾶς ἡ σὴ εὐλάβεια γνῷ, διενοήθην τῷ παρόντι μου λόγου τινὰς ἀποφάσεις ἐκείνων ὑποτάξαι (Alias, ἐπίστευσα τῷ παρόντι μου λόγῳ τινὰς ἀποφάσεις. ἐκείνων ὑποτάξαι). Ὧν εἰ καταξιώσῃς ἐκείνων ποιήσασθαι τὴν ἀνάγνωσιν, οὐκ ἄλλο κηρὑττειν εὑρήσεις ἡμᾶς, εἰ μὴ ὅπερ καθ' ὅλον τὸν κόσμον οἱ ἡμῶν ἅγιοι πατέρες ἐδίδαξαν, καὶ μηδένα πρὸς τούτοις διαφωνεῖν, εἰ μὴ μόνους τοὺς δυσσεβεστάτους αἱρετικοὺς. Τούτων τοίνυν, ὑπερένδοξε καὶ σεβαστὲ βασιλεῦ, καθ' ὅσον οἷόντε ἦν βραχέως ἐφαψαμένων ἡμῶν, μετὰ τῆς θεόθεν ἐμπνευσθείσης σοι πίστεως, καὶ τὸ παρ' ἡμῶν κηρυττόμενον ὁμογνωμονοῦν ἐπιγνώσει, καἰ κατὰ μηδὲν ἡμῖν ἀπὸ τῆς τῶν εὐαγγελίων καὶ τῆς τῶν ἀποστόλων διδασκαλίας, ἤτοι τοῦ συμβόλου τῆς καθολικῆς διαφωνεῖν ὁμολογίας· ἐπειδήπερ, ὡς διδάσκει ὁ μακάριος ἀπόστολος Παῦλος, Μέγα ἐστὶ τὸ τῆς εὐσεβείας μυστήριον, ὅπερ ἐφανερώθη ἐν σαρκὶ, ἐδικαιώθη ἐν πνεύματι, ὤφθν τοῖς ἀγγέλοις, ἐκηρύχθη ἐν ἔθνεσιν, ἐπιστεύθη ἐν κόσμῳ, ἀνελήφθη ἐν δόξῃ. Τί τοιγαροῦν ἔσται λυσιτελέστερον τῇ σῇ σωτηρίᾳ, τί τῇ σῇ ἐξουσίᾳ ἁρμοδιώτερον, 1382", + "candidate_score": 0.629187, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_390_392", + "bdc_text": "Itaque cum duae res ipsis propositae essent , altera , extra iactum dimicare , et hostem procul lacessere : altera , dilati interceptique colloquii causam in nos convertere : posteriorem rem multis conditionibus iniquis obiectis , priorem fama sparsa , et multorum hominum consensione efficere voluerunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_293", + "psc_text": "Ideo enim ad Ecclesiam catholicam cum tanta cordis diversitate conveniunt, ut et quos possunt suos faciant, et legum severitatem, dum se nostros mentiuntur, 708 effugiant. Faciunt hoc Priscillianistae, faciunt Manichaei, quorum cum istis tam foederata sunt corda, ut solis nominibus discreti, sacrilegiis autem suis inveniantur uniti: quia etsi vetus Testamentum, quod isti se suscipere simulant, Manichaei refutant, ad unum tamen finem utrorumque tendit intentio, cum quod illi abdicando impugnant, isti recipiendo corrumpunt. In exsecrabilibus autem mysteriis eorum, quae quanto immundiora sunt, tanto diligentius occuluntur, unum prorsus nefas est, una est obscenitas et similis turpitudo. Quam etsi eloqui erubescimus, sollicitissimis tamen inquisitionibus indagatam, et Manichaeorum, qui comprehensi fuerant, confessione detectam, ad publicam fecimus pervenire notitiam: ne ullo modo posset dubium videri quod in judicio nostro, cui non solum frequentissima praesentia sacerdotum, sed etiam illustrium virorum dignitas, et pars quaedam senatus ac plebis interfuit ipsorum qui omne facinus perpetrarant ore reseratum est;", + "candidate_score": 0.628642, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_46_48", + "bdc_text": "A Saxone electore : Joannes Deltzius , Franciscus Burckardus , Chilianus Goldstein , Philippus Melanchthon , Caspar Crucigerus , Justus Menius . A Saxone Henricho :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_707", + "psc_text": "sancta SYNODUS quae in urbe Roma convenit, clero, honoratis, et plebi consistenti Constantinopoli, dilectissimis filiis in Domino salutem. CAP. I. In notitiam nostram, quae Ephesi contra opinionem omnium sunt acta, perlatis, magno animum nostrum fatemur moerore confusum: nec tantum licuisse iniquitati, 933 facile potuissemus credere, nisi filius noster Hilarus diaconus, qui a nobis vice nostra cum aliis ut interesset synodo missus fuerat, fugiens revertisset, declinans, ne injustae particeps esset sententiae. Quippe cum vox illic a nostris contradictionis emissa sit, quam Alexandrinus antistes, qui totum solus impotentiae suae vindicavit, audire contempsit, in consortium suae voluntatis invitos pertrahens sacerdotes, ut per vim coacti subscriberent, qui nullam damnationis causam idoneam reperissent. Sed hos ausus pio et Christiano principi confidimus minime placituros. Nunc quia Ecclesiam vestram hac ratione cognovimus dissipatam, consolandos adhortandosque vos esse credidimus nostris epistolis, ut pro catholicae fidei defensione perfidorum nequitiae resistatis. Nolumus enim dilectionem vestram hoc moerore percelli, cum major", + "candidate_score": 0.628244, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_136", + "bdc_text": "Duas deinde epistolas , unam Caesaris , inscriptam utrique , alteram legati Granvellae , parti tantum alteri inscriptam , adhibuerunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1371", + "psc_text": ". . . De quibus epistolis unam ad Antiochenum, alteram ad Jerosolymitanum . . . dirigetis. Nos autem ad Illyrios episcopos similia jam scripta transmisimus. Hic tria similis epistolae exempla indicantur, ad Basilium Antiochenum, ad Juvenalem Jerosolymitanum, et ad Illyrios episcopos, id est ad Euxitheum Thessalonicensem, Petrum Corinthium, et Lucam Dyrrachenum, qui accuratius in inscriptione nostri codicis Ratisponensis nominantur. Ex Grimanico vero codice illud elicimus, in exemplo epistolae 150 ad Euxitheum caeterosque metropolitas Illyrici postremae periodo insertas fuisse voces per Illyricum; quae cum Juvenali Jerosolymitano nequaquam conveniant, in epistola ad eumdem certissime defuerunt, et idcirco Juvenalis nomen in inscriptione ejusdem epistolae delendum credidimus. 2. Eaedem duae epistolae suspectae fidei fuerunt Pagio ad an. 457, n. 7, sicut etiam epistola 153, ob imploratum auxilium Patricii Asparis, quae duo nomina separatim posita in epist. 149 et 150 pro duabus personis accepit, primum filii, alterum patris, cum tamen unum Asparem significent, qui patricii", + "candidate_score": 0.627194, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_481", + "bdc_text": "Postremi duo , Clivensis Principis legati , Conradus Herebachius et Joannes Vlatenus , fuerunt , quorum uterque mirabili studio in publicam Germaniae concordiam pro singulari sapientia , qua praediti sunt , incubuerunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_980", + "psc_text": "ὡς ἀρχηγῷ σοι τοῦ καλοῦ πρὸς ὠφέλειαν χρησάμενοι, τῆς ἀληθείας τοῖς τῆς ἐκκλησίας τέκνοις τὸν κλῆρον ἐδείξαμεν, οὐ καθ' ἕνα ἕκαστος ἐν παραβύστῳ τὴν διδασκαλίαν ποιούμενοι, ἀλλὰ κοινῷ πνεύματι, μιᾷ συμπνοίᾳ καὶ ὁμονοίᾳ τῆς πίστεως τὴν ὁμολογίαν γνωρίσαντεσ. Καὶ ἦμεν ἐν κοινῇ χορείᾳ, τοῖς πνευματικοῖσ, ὡς ἐν βασιλικοῖσ δείπνοισ, ἐντρυφῶντες ἐδέσμασιν, ἅπερ διὰ τῶν σῶν γραμμάτων ὁ χριστὸς τοῖς εὐωχουμενοις ηὐτρεπισε καὶ τὸν ἐπουράνιον νυμφίον ἐν ἡμῖν ὁρᾷν ἐδοκοῦμεν ἐνδιαιτώμενον Εἰ γὰρ ὅπου εἰσὶ δύο ἢ τρεῖς συνηγμένοι εἰς τὸ αὐτοῦ ὄνομα, ἐκεῖ ἔφη εἶναι ἐν μεσῳ αὐτῶν· πόσην περὶ πεντακοσίου εἴκοσιν ἱερέας τὴν οἰκείωσιν ἐπεδείκνυτο, οἳ καὶ πατρίδος καὶ πόνου τῆς εἰς αὐτὸν ὁμολογίας τὴν γνῶσιν προέθηκαν; ὧν σὺ μὲν ὡς κεφαλὴ μελῶν, ἡγεμόνευεσ ἐν τοῖς τὴν σύνταξιν ἐπέχουσι, τὴν εὔνοιαν ἐπιδεικνύμενοσ. Βασιλεῖς δὲ πιστοὶ πρὸς εὐκοσμίαν ἐξῆρχον, ὡς Ζοραβάβελ τῇ (Ἰησοῦ, τῆς ἐκκλησίασ, καθάπερ) Ἰερουσαλὴμ, τὴν τὴν ἐν τοῖς δόγμασιν οἰκοδομίαν ἀνανεοῦν προθυμούμενοι. Καἲ ἦν ἂν ὁ ἀντικείμενος", + "candidate_score": 0.626937, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_613", + "bdc_text": "Proposita confessione nostra , adversarii articulos , qui in ea essent , ordine excutere instituerunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1530", + "psc_text": "ἡμᾶς ἡ σὴ εὐλάβεια γνῷ, διενοήθην τῷ παρόντι μου λόγου τινὰς ἀποφάσεις ἐκείνων ὑποτάξαι (Alias, ἐπίστευσα τῷ παρόντι μου λόγῳ τινὰς ἀποφάσεις. ἐκείνων ὑποτάξαι). Ὧν εἰ καταξιώσῃς ἐκείνων ποιήσασθαι τὴν ἀνάγνωσιν, οὐκ ἄλλο κηρὑττειν εὑρήσεις ἡμᾶς, εἰ μὴ ὅπερ καθ' ὅλον τὸν κόσμον οἱ ἡμῶν ἅγιοι πατέρες ἐδίδαξαν, καὶ μηδένα πρὸς τούτοις διαφωνεῖν, εἰ μὴ μόνους τοὺς δυσσεβεστάτους αἱρετικοὺς. Τούτων τοίνυν, ὑπερένδοξε καὶ σεβαστὲ βασιλεῦ, καθ' ὅσον οἷόντε ἦν βραχέως ἐφαψαμένων ἡμῶν, μετὰ τῆς θεόθεν ἐμπνευσθείσης σοι πίστεως, καὶ τὸ παρ' ἡμῶν κηρυττόμενον ὁμογνωμονοῦν ἐπιγνώσει, καἰ κατὰ μηδὲν ἡμῖν ἀπὸ τῆς τῶν εὐαγγελίων καὶ τῆς τῶν ἀποστόλων διδασκαλίας, ἤτοι τοῦ συμβόλου τῆς καθολικῆς διαφωνεῖν ὁμολογίας· ἐπειδήπερ, ὡς διδάσκει ὁ μακάριος ἀπόστολος Παῦλος, Μέγα ἐστὶ τὸ τῆς εὐσεβείας μυστήριον, ὅπερ ἐφανερώθη ἐν σαρκὶ, ἐδικαιώθη ἐν πνεύματι, ὤφθν τοῖς ἀγγέλοις, ἐκηρύχθη ἐν ἔθνεσιν, ἐπιστεύθη ἐν κόσμῳ, ἀνελήφθη ἐν δόξῃ. Τί τοιγαροῦν ἔσται λυσιτελέστερον τῇ σῇ σωτηρίᾳ, τί τῇ σῇ ἐξουσίᾳ ἁρμοδιώτερον, 1382", + "candidate_score": 0.626657, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_189", + "bdc_text": "Tribus ex ordinibus consilia publica , primum electorum , deinde principum caeterorum , postremum urbium comparantur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_260", + "psc_text": "facit: et haec connexio totius quidem corporis unanimitatem requirit, sed praecipue exigit concordiam sacerdotum. Quibus cum dignitas sit communis, non est tamen ordo generalis: quoniam et inter beatissimos apostolos in similitudine honoris fuit quaedam discretio potestatis; et cum omnium par esset electio, uni tamen datum est ut caeteris praeemineret. De qua forma episcoporum quoque est orta distinctio, et magna ordinatione provisum est ne omnes sibi omnia vindicarent; sed essent in singulis provinciis singuli, quorum 692 inter fratres haberetur prima sententia; et rursus quidam in majoribus urbibus constituti sollicitudinem susciperent ampliorem, per quos ad unam Petri sedem universalis Ecclesiae cura conflueret, et nihil usquam a suo capite dissideret. Qui ergo scit se quibusdam esse praepositum, non moleste ferat aliquem sibi esse praelatum; sed obedientiam quam exigit, etiam ipse dependat: et sicut non vult gravis oneris sarcinam ferre, ita non audeat alii importabile pondus imponere (Matth. XXIII, 4). Discipuli enim sumus humilis", + "candidate_score": 0.626162, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_507_509", + "bdc_text": "Itaque haec quoque spes privati colloquii praecisa adversariis fuit . Vigesima iam sexta Decembris erat , cum nostri toties iam spe sua frustrati , nullum deinde colloquium expectarent , sed magis domum respicerent , et ludum hunc , qui cum tantis impensis tantaque temporis et rerum iactura , tanta cum ignominia istic luderetur , effugere cuperent . Itaque expostulare cum praesidibus aggressi serio fuerunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_293", + "psc_text": "Ideo enim ad Ecclesiam catholicam cum tanta cordis diversitate conveniunt, ut et quos possunt suos faciant, et legum severitatem, dum se nostros mentiuntur, 708 effugiant. Faciunt hoc Priscillianistae, faciunt Manichaei, quorum cum istis tam foederata sunt corda, ut solis nominibus discreti, sacrilegiis autem suis inveniantur uniti: quia etsi vetus Testamentum, quod isti se suscipere simulant, Manichaei refutant, ad unum tamen finem utrorumque tendit intentio, cum quod illi abdicando impugnant, isti recipiendo corrumpunt. In exsecrabilibus autem mysteriis eorum, quae quanto immundiora sunt, tanto diligentius occuluntur, unum prorsus nefas est, una est obscenitas et similis turpitudo. Quam etsi eloqui erubescimus, sollicitissimis tamen inquisitionibus indagatam, et Manichaeorum, qui comprehensi fuerant, confessione detectam, ad publicam fecimus pervenire notitiam: ne ullo modo posset dubium videri quod in judicio nostro, cui non solum frequentissima praesentia sacerdotum, sed etiam illustrium virorum dignitas, et pars quaedam senatus ac plebis interfuit ipsorum qui omne facinus perpetrarant ore reseratum est;", + "candidate_score": 0.626089, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_634", + "bdc_text": "Dum haec igitur decima octava Januarii fiunt , allatum subito mandatum Caesaris est , ad proxima Ratisponae Comitia omnes festinare iubens .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1264", + "psc_text": "suae privilegia, paternae antiquitatis exemplo, juxta canonum illibata jura possideat. CAP. II. De praesentis anni Pascha nulla dubitatio esse nobis potuit, sed de futuro quaesivimus quod Theophilus Alexandrinae urbis episcopus, octavo kalendarum Maiarum diei, quod numquam ita a tempore Dominicae resurrectionis celebratum est, credidit ascribendum. Unde sollicitius congruit hoc requiri, ut omnis occasio tollatur erroris. 1248 Nam in nostris annalibus quintus decimus kalendarum Maiarum dies apertissime a Patribus nostris et constitutus legitur et celebratus. Ac ne vel apud nos vel apud Orientales nascatur ex hac parte diversitas, hoc instantius nostro nomine cum Christianissimo principe agere tua dignetur dilectio: quamvis et ipse clementissimus princeps se inquisitione sollicitissima curam hanc Aegyptiis delegasse, suis epistolis dignatus sit indicare. CAP. III. Epistolam sane meam ad Chalcedonensem synodum datam praesentibus episcopis et clericis lectam fuisse tuis epistolis retulisti; sed usque ad illud capitulum, quo ea quae de fide acta sunt meus videtur firmasse consensus. Unde", + "candidate_score": 0.625944, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_288_290", + "bdc_text": "pro episcopo Argentinensi : Joannes Armbrester , Christophores Vuelsinger , Joannes a Seebach ; pro Vuilhelmo Bavaro :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_334", + "psc_text": "et S. Anselmus lib. V, cap. 69, et lib. VI, cap. 189, in pluribus codd. Vaticanis. Tandem, ut alia testimonia omittamus, Gerhohus praepositus Reicherspergensis ineunte saeculo XII totam epistolam ex Germanico codice descripsit in opere de Aedificio Dei, cap 60, quod editum est a P. Pez. in Thesauro Anecdot. tom. II, part. II, unde etiam in Germania hujus epistolae exemplum inveniebatur. 4. Hic tandem monendum est Gerardum Vossium, praepositum Tungrensem, qui primus omnium in appendice Operum S. Gregorii Thaumaturgi editionis Moguntinae ann. 1604 hanc epistolam typis dedit, usum fuisse codice card. Sirleti. Ex complexu autem caeterorum monumentorum, quae ex eodem codice se edidisse testatur, nec non ex titulo peculiari quem his litteris ex eodem ms. praefixit, colligimus eum codicem fuisse similem laudato ms. Vat. Ottobon. collect. 23. Potior autem aliorum quos laudavimus codicum auctoritas majorem epistolae fidem conciliat. 727 EPISTOLA XVII. AD UNIVERSOS EPISCOPOS PER SICILIAM CONSTITUTOS. SYNOPSIS. Constitutione perpetua", + "candidate_score": 0.625849, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_136", + "bdc_text": "Duas deinde epistolas , unam Caesaris , inscriptam utrique , alteram legati Granvellae , parti tantum alteri inscriptam , adhibuerunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1370", + "psc_text": "cum inscriptione: Leo episcopus Basilio, Juvenali, Euxitheo, Petro, et Lucae episcopis. Hi duo postremi, ut ex codice encyclio discimus, sunt Petrus Corinthius et Lucas Dyrrachenus, ad quos pariter eamdem epistolam directam agnoscimus. Post primam periodum solius Basilii Antiocheni propriam, in eodem codice notatur: Usque huc Basilio; ex quo monemur, sequentia, Cognitis quae apud Alexandriam, etc., ad Basilium aeque ac ad caeteros in inscriptione nominatos scripta fuisse a pari. Haec Ratisponensis codicis inscriptio atque notatio maxime congruit cum iis quae S. Leo scribit epist. 153: Placuit etiam nobis ut ad metropolitanos episcopos generales litteras mitteremus, quae animum eorum firment et roborent . . . De quibus epistolis unam ad Antiochenum, alteram ad Jerosolymitanum . . . dirigetis. Nos autem ad Illyrios episcopos similia jam scripta transmisimus. Hic tria similis epistolae exempla indicantur, ad Basilium Antiochenum, ad Juvenalem Jerosolymitanum, et ad Illyrios episcopos, id est ad Euxitheum Thessalonicensem, Petrum Corinthium, et Lucam", + "candidate_score": 0.625134, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_87_89", + "bdc_text": "Sed nulla a partibus mora allata colloquio est . Nam in his unius et alterius non necessarius adventus , cum obstare caeteris non posset , etiam non expectabatur : praesidum autem cunctatio , quia et expectabatur necessario et in secundum et vigesimum usque diem negotium produxit , remorata tantisper sola colloquium est .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_121", + "psc_text": "est, approberis: Manus cito nemini imposueris (I Tim. V, 22) . CAP. V. Ad synodum quisquis fratrum fuerit evocatus occurrat, nec sanctae congregationi se deneget: in qua maxime constituendum esse noverit quod ad disciplinam poterit ecclesiasticam pertinere. Melius enim omnis culpa vitabitur, si inter sacerdotes Domini collatio frequentior habeatur, et emendationi pariter et charitati plurimum praestat adunata societas. Illic, si quae causae natae fuerint, praestante Domino, ita poterunt terminari, ut contentio nulla resideat; sed sola inter fratres charitas coalescat. Si qua vero causa major evenerit, quae a tua fraternitate illic praesidente non potuerit definiri, relatio tua missa nos consulat: ut revelante Domino, cujus misericordiae profitemur esse quod possumus, quod ipse nobis aspiraverit, rescribamus: ut cognitioni nostrae pro traditione veteris instituti et debita apostolicae sedis reverentia, nostro examine vindicemus: ut enim auctoritatem tuam vice nostra te exercere volumus, ita nobis quae illic componi non potuerint, vel qui vocem appellationis emiserit, reservamus.", + "candidate_score": 0.625113, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_282_284", + "bdc_text": "pro Marchione electore : Leonhardus Keller , Alexander Alestius , Joannes Ludovicus ; pro Meidenburgo et Halberstatto :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_925", + "psc_text": "viro clarissimo consule. EPISTOLA LXXXIX. AD MARCIANUM AUGUSTUM. SYNOPSIS De legatis ad concilium generale missis vice ejus acturis; ubi omnia ad fidei et pacis unitatem revocanda. LEO episcopus MARCIANO semper Augusto. Credebamus clementiam vestram id desiderio nostro posse praestare, ut praesenti necessitate respecta, differri ad opportunius tempus sacerdotalem synodum juberetis: ut evocatis de cunctis provinciis sacerdotibus, vere possit esse universale concilium. Sed quia vos amore catholicae fidei congregationem nunc fieri voluistis, 1061 ne devoto obviare viderer arbitrio, fratrem et coepiscopum meum Paschasinum de ea provincia quae videtur esse securior evocatum, qui vicem praesentiae meae possit implere, direxi; Bonifacio fratre et compresbytero meo sociato, et his quos antea miseramus adjunctis, consortem illis fratrem quoque meum Juliannm addentes episcopum. Quos ea moderatione universa, Domino auxiliante, credimus esse gesturos, ut quaecumque in quaerelam perturbationemque venerunt ad unitatem pacis et fidei, compressa omni dissensione revocentur; nec ullum in aliquorum cordibus sacerdotum vel Nestorianae vel", + "candidate_score": 0.625055, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_193", + "bdc_text": "Et cum de comitum ordine unus fortasse et alter ad ista consilia adhibeatur , abbas fere nemo abest :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_700", + "psc_text": "οὐδὲ μία μάστιξ, οὐδὲ βάσανος ἠδύνατό με τῇ ἀδίκῳ αὐτῶν ἀποφάσει ποιεῖν συναινέσαι· ἀλλὰ πάντων καταλειφθέντων, ἐκεῖθεν ἀνεχώρουν, διὰ ἀγνώστων καὶ ἀνοδεύτων τόπων εἰς τὴν Ῥώμην ἀπῆλθον· τῷ εὐλαβεστάτω Πάπαᾳ πάντων τῶν ἐν Ἐφέσῳ πεπραγμένων ἱκανῶς μεμήνυται [Forte ἱκανὸς μηνυττὴς]. Ὂν ἡ ὑμετέρα προσκυνητὴ φιλανθρωπία μανθανέτω, μετὰ πάσης τῆς δυτικῆς (συνόδου) ἀποδοκιμάσαι πάντα τὰ ἐν Ἐφέσῳ κατὰ τῶν κανό νων διὰ θορύβου καὶ μίσους βιωτικοῦ ἀπὸ Διοσκόρου τοῦ ἐπισκόπου γενόμενα, καὶ μηδενὶ λόγῳ ταῦτα ὑποδεχθῆναι δύνασθαι ἀπὸ τῶν μερῶν τούτων, ἅπερ κατὰ δυναστείαν τοῦ προειρημέννου, οὐκ ἀνευ βλάβης τῆς πίστεως, εἰς πρόκριμα τοῦ ἁγίου ἀνδρὸς καὶ ἀθώου ἐπλημμέλησε [Forte ἐπλημμελήθη]. Καὶ ἅπερ τῇ σταθηρᾷ καὶ ἰσχυρᾷ αὐθεντίᾳ ὑπερ τῆς πίστεως σχεδὸν ἀπ' ἐμοῦ μεμήνυται, περιττὸν ἠγοῦμαι λέγειν· καὶ γὰρ ἀπὸ τῶν γραμμάτων τοῦ εὐλαβεστάτου Πάπα μαθήσεσθε. Ὅθεν δέσποινα 929 ἐπιφανεστάτη καὶ φιλανθρωποτάτη Αὐγούστα, ἡ προσκυνητή σου εὐσέβεια, ἥ τις καὶ τὴν ἀρχὴν λαβόντα καταλιμπάνειν οὐκ ὀφείλει, τοῦ εὐλαβοῦς τῆς ἀκεραίου", + "candidate_score": 0.624838, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_282_284", + "bdc_text": "pro Marchione electore : Leonhardus Keller , Alexander Alestius , Joannes Ludovicus ; pro Meidenburgo et Halberstatto :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_944", + "psc_text": "ἣν τῷ αὐτῷ πνεύματι κηρυττομεν, ὥσπερ οἱ ἅγιοι πατέρες ἡμῶν, καὶ τὴν Νεστορίου, καὶ Ευτυχοῦς μετὰ τῶν ἡγουμένων αὐτῶν ἐπίσης καταδικάζει, καὶ διώκει κακοδοξίαν. Ἔῤῥωσθε ἐν κυρίῳ, ἀδελφοὶ προσφιλέστατοι. Ἐδόθη τῇ πρὸ πέντε καλανδῶν Ἱουλίων . . . . . 1075 EPISTOLA XCIV. AD MARCIANUM AUGUSTUM. SYNOPSIS. Legatos quos ad synodum mittit, commendat Augusto, postulatque ne disputatio de fide illic instauretur. LEO episcopus MARCIANO Augusto. Sanctum clementiae vestrae studium, quo ad reparationem pacis ecclesiasticae synodum habere voluistis, adeo libenter accepi, ut, quamvis eam fieri intra Italiam poposcissem, et aptius exspectari tempus optassem, quo scilicet plurimi possent episcopi etiam de longinquioribus provinciis evocari, mox tamen ut mihi pietatis vestrae scripta sunt tradita, et Bonifacium de compresbyteris meis ab Urbe direxerim, et de episcopis fratrem meum Paschasinum de Sicilia fecerim navigare, qui vicem meam sufficienter implerent, datis per eosdem epistolis ad eos qui legationem ante susceperant, ut ipsi quoque praedictis ad implendas", + "candidate_score": 0.624731, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_314", + "bdc_text": "Iuramenti formam , qualiter notariis proponeretur , et qualiter utraque pars in eam convenisset , ita se recipere .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1524", + "psc_text": "πάντα ὅσα ἔχει ὁ πατὴρ ἔχει καὶ ὁ υἱός· καὶ ἅπερ ἐν μορφῇ δούλου παρὰ τοῦ πατρὸς ἔιληφεν, ταῦτα ἐν μορφῇ Θεοῦ ὢν καὶ αὐτὸς ἐχαρίσατο. Κατὰ μὲν γὰρ τὴν τοῦ Θεοῦ μορφὴν, αὐτὸς καὶ ὁ πατὴρ ἕν ἐστι, κατὰ δὲ τὴν τοῦ δούλου μορφὴν, οὐκ ἦλθεν ποιῆσαι τὸ θέλημα τὸ ἑαυτοῦ, ἀλλὰ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντος αὐτόν. Καὶ κατὰ μὲν τὴν τοῦ Θεοῦ μορφὴν, ὡς ὁ πατὴρ ἔχει ζωὴν ἐν ἑαυτῶ, οὕτως ἔδωκεν καὶ τῷ υἱῷ ζωὴν ἔχειν ἐν ἑαυτῷ· κατὰ δὲ τὴν μορφὴν τοῦ δούλου, περίλυπός ἐστιν ἡ ψυχὴ αὐτοῦ ἕως θανάτου. Καὶ ἔστιν ὁ αὐτὸς (ὡς ὁ ἀπόστολος κυρύττει) καὶ πλούσιος, καὶ πείνης· πλούσιος μὲν, ὡς τοῦ εὐαγγελιστοῦ λέγοντος ὅτι, Ἐν 1376 ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος, καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν Θegr;ὸν, και Θεὸς ἦν ὁ λόγος, οὗτος ἦν ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν Θεὸν· πάντα δι' αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδέν· πτωχὸς δὲ, ἐπειδὴ", + "candidate_score": 0.624652, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_136", + "bdc_text": "Duas deinde epistolas , unam Caesaris , inscriptam utrique , alteram legati Granvellae , parti tantum alteri inscriptam , adhibuerunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_744", + "psc_text": "ὑμᾶς τὰ τῶν βασιλικῶν γραμμάτων ἐπέσχε δεσμά, 951 ὥσπερ οὖν καὶ τοὺς ἀλλοὺς. Καὶ παρακαλῶ τὴν ὑμετέραν ὁσιότητα, καὶ ἰδεῖν αὐτοὺς πατρικῶς, καὶ τὰς ἀκλινεῖς ὑμῶν ἀκοὰς εὐμενεῖς αὐτοῖς παρασχεῖν, καὶ τὸ συκοφαντούμενον καὶ μάτην πολεμούμενόν μου γῆρας τῆς ὑμετέρας ἀξιῶσαι κηδεμονίας, καὶ πρὸ πάντων τῆς ἐπιβουλευομένης πίστεως παντὶ σθένει φροντίσαι, καὶ φυλάξαι ταῖς ἐκκλησίαις τὸν πατρῷον κλῆρον ἀκήρατον· ἵνα καὶ τὰς ἀντὶ τούτων ἀντιδόσεις δέξηται ὑμῶν ἡ ἁγιότης παρὰ τοῦ μεγαλοδώρου δεσπότου. ADMONITIO IN SEQUENTIS EPISTOLAE FRAGMENTUM. 1. Insigne quod subjicimus epistolae Anatolii fragmentum, ex quo hunc post Flaviani mortem ordinatum discimus, e codice Regio 940 a Cotelerio editum fuit inter Ecclesiae Graecae Monumenta tom. I, pag. 66. Istud Quesnellus secundae Leonis editioni inseruit, praemisitque epistolis 69, 70 et 71, datis mense Julio an. 450, in quibus de ipsius Anatolii ordinatione sermo est. In observationibus autem ad hoc fragmentum affirmat, circa haec tempora (praedictarum scilicet epistolarum Leonis) Flavianum obiisse;", + "candidate_score": 0.624511, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_136", + "bdc_text": "Duas deinde epistolas , unam Caesaris , inscriptam utrique , alteram legati Granvellae , parti tantum alteri inscriptam , adhibuerunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_469", + "psc_text": "Solum, sicuti istam praetermittendam putarunt in documentis ante ipsa gesta, ne eamdem iterum in gestis repeterent; ita ea testimonia epistolae gestis insertae appendenda censuere: de quo cum non admonuissent lectores, difficultati a Baluzio inductae causam dedere. Cautius se gessit Rusticus diaconus, cum omissa hac epistola ante gesta, eo quod in gestis, inquit, inserta sit (Tom. IV Concil. pag. 1982) ; testimonia quoque eidem subjecta praetermisit citius quam epistolae gestis insertae subjiceret. Hinc autem factum est ut haec testimonia in Latinis codicibus collectionis Chalcedonensis, quae a Rustico prodeunt, ante gesta non inveniantur; in gestis vero absint, eo quod in iisdem locum non habeant. 9. Caeterum eadem testimonia, quae in Graecis codicibus leguntur post sequentem epistolam, auctorem habere S. Leonem, non minus quam illa quae post epist. 165 ad Leonem Augustum descripta dabuntur, nihil est dubitandum. Non solum enim eadem utrobique sunt, si exigua quaedam excipias; sed praeterea liquet ex epist. 71", + "candidate_score": 0.624093, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_439", + "bdc_text": "Haec a nostris apud legatum sunt acta , quem aequiorem causae , quam praesides esse sperabant .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_940", + "psc_text": "νικᾷ τῶν ἁμαρτανόντων τὰ πλημμελήμματα, καὶ διὰ τοῦτο τὰ τῆς τιμωρίας ἐν ἀναρτήσει καθίσταται, ὅπως ἂν χώραν σχεῖν ἡ διόρθωσις δυνηθῇ, περιπτύσσεσθαι δίκαιον πλῆρες εὐσεβείας ὑπάρχον τοῦ γαληνοτάτου βασιλέως τ�� βούλημα· δι' οὗ τὴν ἁγίαν ὑμῶν ἀδελφότητα πρὸς ἀνατροπὴν μέν τῶν ἐπιβουλῶν τοῦ διαβόλου, τῆς δὲ ἐκκλησιαστικῆς εἰρήνης ἀνάκτησιν συνελθεῖν ἐβουλήθη, φυλαττομένων τῷ θρόνῳ τοῦ μακαριωτάτου Πέτρου τοῦ ἀποστόλου τῶν τε δικαίων, καὶ τῆς τιμῆς ἐπὶ τοσοῦτον, ὡς καὶ ἡμᾶς ὑπ' αὐτοῦ πρὸς τοῦτο δι' οἰκείων προτραπῆναι γραμμάτων, ἐφ' ᾧ τε τὴν οἰκείαν παρουσίαν ἡμᾶς παρασχεῖν τῇ ἁγίᾳ συνόδῳ· ὄπερ μὲν οὖν οὐκ ἠδύνατο, οὐδὲ ἡ ἀνάγκη τοῦ καιροῦ, οὐδὲ μήν τις ἐπιτρέψαι συνήθεια. Πλὴν ἐν τούτοις τοῖς ἀδελφοῖς, τουτέστι Πασχασίνῳ, καὶ Λουκηνσίῳ τοῖς ἐπισκόποις, καὶ Βονιφατίῳ, καὶ βασιλείῳ τοῖς πρεσβυτέροις, τοῖς ἀπεσταλμένοις ὑπὸ τοῦ θρόνου τῶν ἀποστόλων, ἐμὲ τῆς συνόδου προεδρεύειν, ἡ ὑμῶν ἀδελφότης ἡγείσθω· μὴ κεχωρισμένης ὑμῶν τῆς ἐμῆς παρουσίας· ὅς τις διὰ τῶν τοποτηρητῶν ὑμῖν πάρειμι τῶν", + "candidate_score": 0.623388, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_634", + "bdc_text": "Dum haec igitur decima octava Januarii fiunt , allatum subito mandatum Caesaris est , ad proxima Ratisponae Comitia omnes festinare iubens .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1330", + "psc_text": "episcopus. Cum in omnibus divinorum praeceptorum regulis exsequendis sacerdotalem observantiam oporteat esse concordem, maxime nobis et principaliter providendum est, 1284 ne in paschalis festi die, vel ignorantia, vel praesumptio peccatum diversitatis incurrat. Unde quia tempus sacratissimae solemnitatis ita dispositos habet limites suos, ut salutare sacramentum nunc citius, nunc tardius oporteat celebrari, non desinit apostolicae sedis sollicitudo prospicere ne devotio ecclesiastica aliquo turbetur incerto. Cum autem in quibusdam ascriptionibus Patrum futurum proxime Pascha Domini ab aliis in diem XV kalendarum Maiarum, ab aliis in diem VIII kalendarum earumdem inveniretur ascriptum, tantum me diversitas ista permovit, ut clementissimo principi Marciano curam de hac re animi mei panderem, ut praecipiente ipso ab his qui habent hujus supputationis peritiam, diligentius illic discussa ratione quaereretur quo die posset veneranda solemnitas rectius celebrari. Quo rescribente, octavo kalendas Maias definitus est dies. Quia ergo studio unitatis et pacis malui Orientalium definitioni acquiescere, quam in tantae festivitatis observantia", + "candidate_score": 0.623337, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_634", + "bdc_text": "Dum haec igitur decima octava Januarii fiunt , allatum subito mandatum Caesaris est , ad proxima Ratisponae Comitia omnes festinare iubens .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_953", + "psc_text": "paschali nulla sit toto orbe diversitas. Et quia hoc divina institutio et paterna traditio ad nostram sollicitudinem voluit pertinere, fraternitatem tuam solemniter admonemus ut Pascha Domini celebrandum nobis die decima kalendarum Aprilium recognoscas; quod manifesta ratio patefecit sacrae observantiae hunc diem esse legitimum: cujus notitiam per dilectionem quoque tuam, frater charissime, omnibus voluimus 1080 declarari; ut quorum in fide est una confessio, sit etiam in hac festivitate una devotio. EPISTOLA XCVII. SYNODICA EUSEBII MEDIOLANENSIS EPISCOPI AD S. LEONEM PAPAM. SYNOPSIS. I. Gaudet de reditu fratrum suorum ex Oriente. --II. Epistolam ad Flavianum in synodo Mediolanensi lectam esse et approbatam. --III. Se cum suis Eutychianorum damnationi subscribere profitetur. Domino sancto et beatissimo Patri LEONI EUSEBIUS Mediolanensis episcopus. CAP. I. Reversis, Domino annuente, fratribus nostris, quos ad Orientem fidei causa sollicite provida beatitudo vestra direxerat, decursisque litteris quas per eos tua sanctitas destinavit, omni exsultatione in Christo relevatus sum, quod effectum commissae", + "candidate_score": 0.623332, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_280_282", + "bdc_text": "pro Palatino : Henricus Stoll , Mathias Keiler , Henricus Has ; pro Marchione electore :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1120", + "psc_text": "ἀχρίστως ὑποβαλεῖν ἠβουλήθης στηρίγματα, παρὰ τῶν ἐμῶν ἀδελφῶν σχῆμα συναινέσεως, ἥντινά σο�� εἰς σὴν ὕβριν τὴν σχυλθεῖσαν αἰδῶ παρεσχηκέναι γινώσκει· Μνήσθητι τί ὁ Δεσπότης τῷ ἕνα τῶν μικρῶν τούτων σκανδαλίζοντι ἀπειλεῖ, καὶ συνετῶς νόησον ὁποῖον εἴη τοῦ Θεοῦ δικαστήριον ὑπεισελευσόμενος ὁ τοσαύταις ἐκκλησίαις, τοσούτοις ἱερεῦσι σκάνδαλον ἐμβαλεῖν μὴ φοβηθείς. Ὁμολογῶ γὰρ ἐμαυτὸν οὕτως τῇ ἀγάπῃ πάσης τῆς ἀδελφότητος συνέχεσθαι, ὥστε μηδενὶ πάντη αὐτῶν ἐν τούτοις, ἅπερ καθ' ἑαυτῶν αἰτοῦσι, συντίθεσθαι. Δυνήσῃ δὲ σαφέστερα γνῶναι ἐμὲ τῇ σῇ ἀγάπῃ καλοτελεῖ ψυχῇ ἀντιβαίνενι, ὅπως ἂν ὑγιεῖ λογισμῷ ἀπὸ πάσης τῆς ἐκκλησιαστικῆς ταραχῆς σεαυτὸν ἐπίσχῃς· μὴ· παρασπαθείη τῶν ἐπαρχιωτῶν τὰ δίκαια· μήτε τῶν ἀρχῆθεν τετυπωμένων προνομίων οἱ μητροπολῖται ἀποστερηθεῖεν ἐπίσκοποι μηδέ που Ἀλεξανδρέων θρόνου τῆς τιμῆς, ἧς τινος διὰ τοῦ ἁγίου Μάρκου τοῦ εὐαγγελιστοῦ τοῦ μαθητοῦ τοῦ ἁγίου Πέτρου ἠξιώθη, παραπόληται· μήτε διὰ Διόσκορον διὰ τὴν ἰταμότητα τῆς ἰδίας δυσσεβείας πεσόντα, τὸ φῶς τῆς τοσαύτης Ἐκκλησίας σκότῳ ἀλλοτρίῳ ἀμαυρωθείη, καὶ ἡ Ἀντιοχέων ὁμοίως", + "candidate_score": 0.62288, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_280_282", + "bdc_text": "pro Palatino : Henricus Stoll , Mathias Keiler , Henricus Has ; pro Marchione electore :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_772", + "psc_text": "Πλακιδία ἡ εὐσεβεστάτη, καὶ ἀνθοῦσα, αἰωνία βασιλὶς, καὶ μήτηρ. Ὁπήνικα ἐν ἀυτῆ τῇ εἰσόδῳ τῆς ἀρχαίας πὸλεως ταύτην ἐτιθέμεθα τὴν φροντίδα, ἀποδοῦναι τὴν προσκύνησιν τῷ μακαριωτάτῳ ἀποστόλῳ Πέτρῳ ἐν αὐτῷ τῷ προσκυνητῷ θυσιαστηρίῳ τοῦ μάρτυρος ὁ εὐλαβέστατος ἐπίσκοπος Λέων, ὀλίγον ἐπισχὼν ἑαυτὸν ἀπὸ τῆς εὐχῆς, ἕνεκα τῆς καθολικῆς πίστεως πρὸς ἡμᾶς ἀπωδύρατο· 965 αὐτόν τε ὁμοίως τὸν κορυφαῖον τῶν ἀποστόλων, ᾧ καὶ ἔναγχος προσείημεν, μάρτυρα συλλαβόμενος, περιεστοιχισμένος τε πλήθει ἐπισκόπων, οὕς τινας ἀπὸ ἀναριθμήτων πόλεων ἐν τῇ Ἰταλίᾳ συνήγαγεν ὑπὸ τῆς ἀρχῆς τοῦ ἰδίου τόπου, καὶ τῆς ἀξίας, καὶ τοῖς ῥήμασι συνάπτων τὰ δάκρυα, εἰς κοινωνίαν τῶν ἰδίων θρήνων καὶ τὰς ἡμετέρας οἰμωγὰς ἐξεκαλεῖτο. Οὐ μικρὰ γὰρ ἐκ τῶν γεγενημένων ζημία, τὴν τοσούτοις χρόνοις φυλαχθεῖσαν τοῦ καθολικοῦ κανόνος πὶστιν ἀπὸ τοῦ θειοτάτου πατρὸς ἡμῶν Κωνσταντίνου, ὃς πρῶτος ἐν τῷ βασιλείω διέλαμψε χρίστιανὸς, ἔναγχος τεταράχθαι πρὸς ὑπόληψιν ἑνὸς ἀνθρώπουι ὅς τις ἐν τῇ συνόδῳ τῆς Ἐφεσίων πόλεως μῖσος, καὶ ἀψιμαχίαν μᾶλλον", + "candidate_score": 0.622784, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_282_284", + "bdc_text": "pro Marchione electore : Leonhardus Keller , Alexander Alestius , Joannes Ludovicus ; pro Meidenburgo et Halberstatto :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_895", + "psc_text": "perverse Dioscorus judicarit, qui in sanctae memoriae Flaviani condemnatione se perculit, et simpliciores quosque, ut in eamdem ruinam provolverentur, impegit. Quorum multis jam, ut cognovimus, ad satisfactionis remedia conversis, et veniam de inconstanti trepidatione poscentibus, non cujusmodi sit fides tenenda tractandum est, sed quorum precibus et qualiter annuendum. Unde piissimae sollicitudini vestrae, quam de indicenda synodo habere dignamini, per legationem, quae confestim ad clementiam vestram, Deo annuente, perveniet, quidquid ad causae utilitatem arbitror pertinere, plenius atque opportunus suggeretur. Data nono kalendas Maii, Adelfio viro clarissimo consule. EPISTOLA LXXXIII. AD EUMDEM MARCIANUM. SYNOPSIS. I. Pro patefacta Anatolii fide, Eutyche represso, revocatis episcopis, reductis in urbem S. Flaviani reliquiis, gratulatur. --II. Legatos se mittere pro reconciliandis lapsis episcopis. Concilio convocando opportunum tempus non esse. 1046 LEO episcopus MARCIANO Augusto. CAP. I. Multam mihi fiduciam scribendi ad clementiam vestram, et litterae vestrae, quas veneranter accepi, et coepiscopi mei revertentes a Constantinopoli praebuerunt, non", + "candidate_score": 0.622761, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_288_290", + "bdc_text": "pro episcopo Argentinensi : Joannes Armbrester , Christophores Vuelsinger , Joannes a Seebach ; pro Vuilhelmo Bavaro :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_81", + "psc_text": "aliquid legebatur. Monachi autem exemplum ad propositum comprobandum allatum, nihil conficit, ut ea epistola monachis tradita statuatur; cum praesertim Latinos monachos Cyrillum de Paschate an. 444 interrogasse ne suspicari quidem liceat. 7. Utrum tandem ad unum, an ad plures, scripta fuerit, dubitari potest. Tillemontius in Cyrilli Vita, art. 147, quibusdam Occidentis episcopis datam existimat. Si id collegit ex verbis quod optamus, charissimi fratres, non advertit haec pertinere ad finem epistolae, quae Africanis tradita fuit. Si vero deduxit ex illis quae huic posteriori fragmento inseruntur, charissimi domini mei in mente habetote, quae Cyrilli potius quam Pachomii verba esse videntur, fortiora quidem sunt, sed non omnino convincunt; cum fieri potuerit ut is qui hanc epistolam anteriori ad Africanos subjecit, ita haec loca plurali numero afferret, ut cohaererent cum antecedentibus, quemadmodum alia proprio ingenio eum immutasse cognoscimus. 8. Joannes Vander Haagen, auctor operis inscripti: Observationes in veterum Patrum et pontificum prologos et epistolas", + "candidate_score": 0.622238, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_288_290", + "bdc_text": "pro episcopo Argentinensi : Joannes Armbrester , Christophores Vuelsinger , Joannes a Seebach ; pro Vuilhelmo Bavaro :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1059", + "psc_text": "καταξιώσατε. Πᾶσαν τὴν σὺν τῇ ὑμετέρᾳ μακαριότητι ἐν Χριστῷ ἀδελφότητα ἐγώ τε, καὶ οἱ σὺν ἐμοὶ πλεῖστα προσαγορεύομεν. Ἐρρωμένος ἐν Ἐυρίῳ, καὶ ὑπερευχόμενος ἡμῶν, χαρισθείης ἡμῖν, θεοφιλέστατε καὶ μακαριώτατε Πάτερ. EPISTOLA CII. AD EPISCOPOS GALLIARUM. De damnatione haereticorum. SYNOPSIS. I. Se Gallorum episcoporum epistolam coelesti doctrina plenam accepisse nuntiat. --II. De synodo aecumenica. Humanis de fide ratiociniis locum esse non debere. --III. Nestorii et Eutychetis aogmata pariter esse fugienda. --IV. Synodum et epistolae Leonis consensisse, et Dioscorum proscripsisse. --V. De his omnibus gratias Deo esse agendas; pro legatorum reditu orandum; victoriam fidei Hispanis per Gallos esse nuntiandam. LEO Romanae urbis episcopus, RAVENNIO, RUSTICO, VENERIO, CONSTANTIANO, MAXIMO, ARMENTARIO, FLORO, SABINO, VALERIANO, CONSTANTIO, MAXIMO, ASCLEPIO, NECTARIO, MAXIMO, URSO, INGENUO, JUSTO, VALERIO, SUPERVENTORI, CHRYSAPHIO, FONTEIO, PETRONIO, YDATIO, AETHERIO, EULALIO, EUSTATIO, FRATERNO, VICTURO, EUGENIO, HILARO, VERO, AMANDO, GERONTIO, PROCULEIANO, JULIANO, HELLADIO, ARMENTARIO, HONORATO, EPARCHIO, ANEMIO, DYNAMIO, MAXIMINO, YNANTIO et PALLADIO, episcopis per Gallias constitutis.", + "candidate_score": 0.621984, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_281_283", + "bdc_text": "Henricus Stoll , Mathias Keiler , Henricus Has ; pro Marchione electore : Leonhardus Keller , Alexander Alestius , Joannes Ludovicus ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1120", + "psc_text": "ἀχρίστως ὑποβαλεῖν ἠβουλήθης στηρίγματα, παρὰ τῶν ἐμῶν ἀδελφῶν σχῆμα συναινέσεως, ἥντινά σοι εἰς σὴν ὕβριν τὴν σχυλθεῖσαν αἰδῶ παρεσχηκέναι γινώσκει· Μνήσθητι τί ὁ Δεσπότης τῷ ἕνα τῶν μικρῶν τούτων σκανδαλίζοντι ἀπειλεῖ, καὶ συνετῶς νόησον ὁποῖον εἴη τοῦ Θεοῦ δικαστήριον ὑπεισελευσόμενος ὁ τοσαύταις ἐκκλησίαις, τοσούτοις ἱερεῦσι σκάνδαλον ἐμβαλεῖν μὴ φοβηθείς. Ὁμολογῶ γὰρ ἐμαυτὸν οὕτως τῇ ἀγάπῃ πάσης τῆς ἀδελφότητος συνέχεσθαι, ὥστε μηδενὶ πάντη αὐτῶν ἐν τούτοις, ἅπερ καθ' ἑαυτῶν αἰτοῦσι, συντίθεσθαι. Δυνήσῃ δὲ σαφέστερα γνῶναι ἐμὲ τῇ σῇ ἀγάπῃ καλοτελεῖ ψυχῇ ἀντιβαίνενι, ὅπως ἂν ὑγιεῖ λογισμῷ ἀπὸ πάσης τῆς ἐκκλησιαστικῆς ταραχῆς σεαυτὸν ἐπίσχῃς· μὴ· παρασπαθείη τῶν ἐπαρχιωτῶν τὰ δίκαια· μήτε τῶν ἀρχῆθεν τετυπωμένων προνομίων οἱ μητροπολῖται ἀποστερηθεῖεν ἐπίσκοποι μηδέ που Ἀλεξανδρέων θρόνου τῆς τιμῆς, ἧς τινος διὰ τοῦ ἁγίου Μάρκου τοῦ εὐαγγελιστοῦ τοῦ μαθητοῦ τοῦ ἁγίου Πέτρου ἠξιώθη, παραπόληται· μήτε διὰ Διόσκορον διὰ τὴν ἰταμότητα τῆς ἰδίας δυσσεβείας πεσόντα, τὸ φῶς τῆς τοσαύτης Ἐκκλησίας σκότῳ ἀλλοτρίῳ ἀμαυρωθείη, καὶ ἡ Ἀντιοχέων ὁμοίως", + "candidate_score": 0.621857, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_613", + "bdc_text": "Proposita confessione nostra , adversarii articulos , qui in ea essent , ordine excutere instituerunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1116", + "psc_text": "ὅσος δήποτε ἀριθμὸς ἱερέων ἤ συγκρῖναι ἑαυτὸν τολμήσοι, ἤ προκρῖναι· ὁπότε τοσαύτῃ Θεοῦ χάριτι ἡ ἐν Νικαίᾳ σύνοδος συνηθροίσθη, ὥστε εἴτε δι' ἐλασσόνων, εἴτε διὰ πλειόνων ἐκκλησιαστικὰ συγκροτηθείη δικαστήρια, πάσης στερεῖσθαι αὐθεντίας πᾶν ὅτι ἂν τυπωθείη τῇ ἐκείνων διατυπώσει ἐναντιούμενον. Ἄγαν τοίνυν ἀναιδῆ, ἄγαν φαῦλα τυγχάνει τὰ τοῖς θείοις κανόσιν ἐναντιούμενα· εἰς τάραχον πάσης ἐκκλησίας ἡ παροῦσα τείνει ὑπεροψία, ἥτις οὕτως ἀποχρήσασθαι ἠθέλησε τῇ συνόδῳ, ὥστε τοὺς ἀδελφοὺς τοὺς τῆς πίστεως ἕνεκα μόνης συγκληθέντας, πληρώσαντάς τε ἅπερ τούτου ἑνεκα τοῦ μέρους φροντισθῆναι ὤφειλεν, εἰς τὸ συναινέσαι ἑαυτῆς τῇ ἀπάτῇ ὑπάγειν, ἢ φόβῃ συνελάσαι. Ἐντεῦθεν γὰρ οἱ ἀδελφοὶ οἱ ἡμέτεροι παρὰ τοῦ ἀποστολικοῦ θρόνου ἀποσταλέντες, οἵτινες ἐν τῳ συνόδῇ ἐτοποτήρουν ἐμοὶ, εὐδοκίμως, καὶ γενναίως τοῖς παρανόμοις τολμήμασι ἀντέστησαν, φανερῶς βοῶντες, μή τις κατὰ τῶν ἐν Νικαίᾳ κανόνων ἐπιχείρησις ἀναιδὴς ἐξανασταίη· ἀλλ' οὐδέ ἀμφιβάλλεται ἀντιβῆναι αὐτοὺς, οῖστισι καὶ αὐτὸς ἐν τοῖς ἑαυτοῦ γράμμασι μέμφῃ, ὅτι δὴ ταῖς σαῖς ἐπιχειρήσεσιν ἠθέλησαν ἀντιβῆναι. Καὶ", + "candidate_score": 0.62168, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_526", + "bdc_text": "ac de Caesaris in hoc rescripto sententia satis constare .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1170", + "psc_text": "βασιλέων καὶ ἀπὸ συναινέσεως τοῦ ἀποστολικοῦ θρόνου ἤρεσε συναθροισθῆναι· ὡς ἂν κατακριθέντων τῶν αἱρετικῶν, οἵτινες διορθωθῆναι οὐκ ἠνέσχοντο, μηδεμιὰ περιλιμπάνηται ἀμφιβολία περὶ τῆς ἀληθοῦς τοῦ δεσπότου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ σαρκώσεως. Ὅθεν εἴ τις ποτὲ τολμήσει τὴν Νεστορίου ἀπιστίαν ἀσφαλίζεσθαι, ἢ Ἐτυχοῦς ἢ Διοσκόρου τὸ ἀσεβὲς δόγμα ἐκδικεῖν, ἀπὸ τῆς τῶν καθολικῶν κοινωνίας ἀποκοπείη, μήτε ἐχέτω τούτου τοῦ σώματος κοινωνίαν, οὕτινος ἥρνηται τὴν ἀλήθειαν, ἀλελφοὶ τιμιώτατοι. Περὶ τοῦ φυλαχθῆναι ὁμοίως τῶν ἁγίων πατέρων τοὺς κανόνας, οἵτινες ἐν τῇ τῇς Νικαέων συνόδῳ ἀτρέ��τοις δόγμασι συντέθεινται, τὴν παρατήρησιν τῆς ἡμετέρας ἁγιωσύνης ὑπομιμνήσκω, ὅπως τὰ δίκαια τῶν ἐκκλησιῶν καθῶς παρ' ἐκείνων τῶν τριακοσίων δέκα καὶ ὀκτὼ πατέρων θεόθεν ἐμπνευσθέντων τετύπωται διαμείνοιεν· μηδὲν δὲ ἡ ἀναιδὴς ἀμβιτίων ἐπιθυμήσοι, μήτε δι' ἐλαττώσεως ἑτέρου αὔξησίν τινα ἑαυτῷ περιποιῆσαι θελήσειε. Ἐφ' ὅσον γὰρ δήποτε ἀποσπασθεισῶν συναινέσεων ἑαυτὴν τῇ τῆς ματαιότητος ὑπεροψίᾳ ὠχύρωσε, καὶ τὰς ἰδίας ἐγχειρήσεις τῷ τῶν συνεδρίων ὀνόματι οἴεται βεβαιοτέρας, ἀνίσχυρον, καὶ ἀβέβαιον ἔσται πᾶν ὁτιοῦν", + "candidate_score": 0.621325, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_32_34", + "bdc_text": "A Palatino : Ludovicus Fleckensteinius , Henrichus Hasus , Henrichus Stoll , Matthis Keiler. A Marchione electore :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1120", + "psc_text": "ἀχρίστως ὑποβαλεῖν ἠβουλήθης στηρίγματα, παρὰ τῶν ἐμῶν ἀδελφῶν σχῆμα συναινέσεως, ἥντινά σοι εἰς σὴν ὕβριν τὴν σχυλθεῖσαν αἰδῶ παρεσχηκέναι γινώσκει· Μνήσθητι τί ὁ Δεσπότης τῷ ἕνα τῶν μικρῶν τούτων σκανδαλίζοντι ἀπειλεῖ, καὶ συνετῶς νόησον ὁποῖον εἴη τοῦ Θεοῦ δικαστήριον ὑπεισελευσόμενος ὁ τοσαύταις ἐκκλησίαις, τοσούτοις ἱερεῦσι σκάνδαλον ἐμβαλεῖν μὴ φοβηθείς. Ὁμολογῶ γὰρ ἐμαυτὸν οὕτως τῇ ἀγάπῃ πάσης τῆς ἀδελφότητος συνέχεσθαι, ὥστε μηδενὶ πάντη αὐτῶν ἐν τούτοις, ἅπερ καθ' ἑαυτῶν αἰτοῦσι, συντίθεσθαι. Δυνήσῃ δὲ σαφέστερα γνῶναι ἐμὲ τῇ σῇ ἀγάπῃ καλοτελεῖ ψυχῇ ἀντιβαίνενι, ὅπως ἂν ὑγιεῖ λογισμῷ ἀπὸ πάσης τῆς ἐκκλησιαστικῆς ταραχῆς σεαυτὸν ἐπίσχῃς· μὴ· παρασπαθείη τῶν ἐπαρχιωτῶν τὰ δίκαια· μήτε τῶν ἀρχῆθεν τετυπωμένων προνομίων οἱ μητροπολῖται ἀποστερηθεῖεν ἐπίσκοποι μηδέ που Ἀλεξανδρέων θρόνου τῆς τιμῆς, ἧς τινος διὰ τοῦ ἁγίου Μάρκου τοῦ εὐαγγελιστοῦ τοῦ μαθητοῦ τοῦ ἁγίου Πέτρου ἠξιώθη, παραπόληται· μήτε διὰ Διόσκορον διὰ τὴν ἰταμότητα τῆς ἰδίας δυσσεβείας πεσόντα, τὸ φῶς τῆς τοσαύτης Ἐκκλησίας σκότῳ ἀλλοτρίῳ ἀμαυρωθείη, καὶ ἡ Ἀντιοχέων ὁμοίως", + "candidate_score": 0.621271, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_475", + "bdc_text": "Trium principum legati fuerunt , qui doctrinam nostram in iis Comitiis contra spem adversariorum sunt professi .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_268", + "psc_text": "multas provincias hostilis occupavit irruptio, et executionem legum tempestates interclusere bellorum. Ex quo inter sacerdotes Dei difficiles commeatus et rari coeperunt esse conventus, invenit ob publicam perturbationem secreta perfidia libertatem, et ad multarum mentium subversionem his malis est incitata, quibus debuit esse correcta. Quae vero illic aut quanta pars plebium a contagione pestis hujus aliena est, ubi, sicut dilectio tua indicat, lethali morbo etiam 697 quorumdam sacerdotum corda corrupta sunt; et per quos opprimenda falsitas et defendenda veritas credebatur, per ipsos doctrinae Priscillianae Evangelium subditur Christi, ut ad profanos sensus pietate sanctorum voluminum depravata, sub nominibus prophetarum et apostolorum non hoc praedicetur quod Spiritus sanctus docuit, sed quod diaboli minister inseruit. Quia ergo dilectio tua fideli, quantum potuit, diligentia damnatas olim opiniones sedecim capitulis comprehendit, nos quoque strictim omnia retractamus, ne aliquid harum blasphemiarum aut tolerabile videatur aut dubium. CAP. I. Quam impie de Trinitate personarum in Deo sentiant Priscillianistae.", + "candidate_score": 0.620894, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_280_282", + "bdc_text": "pro Palatino : Henricus Stoll , Mathias Keiler , Henricus Has ; pro Marchione electore :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1121", + "psc_text": "ἀρχῆθεν τετυπωμένων προνομίων οἱ μητροπολῖται ἀποστερηθεῖεν ἐπίσκοποι μηδέ που Ἀλεξανδρέων θρόνου τῆς τιμῆς, ἧς τινος διὰ τοῦ ἁγίου Μάρκου τοῦ εὐαγγελιστοῦ τοῦ μαθητοῦ τοῦ ἁγίου Πέτρου ἠξιώθη, παραπόληται· μήτε διὰ Διόσκορον διὰ τὴν ἰταμότητα τῆς ἰδίας δυσσεβείας πεσόντα, τὸ φῶς τῆς τοσαύτης Ἐκκλησίας σκότῳ ἀλλοτρίῳ ἀμαυρωθείη, καὶ ἡ Ἀντιοχέων ὁμοίως Ἐκκλησία, ἐν ᾗ τὸ πρῶτον διδάσκοντος τοῦ μακαριωτάτου ἀποστόλου Πέτρου τὸ τοῦ Χριστοῦ ὄνομα ἤρξατο, ἐν τῇ τῶν πατέρων διατυπώσει παραμενέτω, καὶ ἐν τῷ τρίτῳ βαθμῷ ἰδρυνθεῖσα μήποτε ἑαυτοῖς γένηται 1170 ἐλάσσων· ἄλλο γάρ ἐστι θρόνος, καὶ ἄλλο προκαθεδρία, καὶ μεγάλη ἑκάστου τιμή ἐστιν ἡ ἰδία καθαρότης, ἥτις ὁπότε ἐν οἵοις δήποτε τόποις τὸν ἴδιον τόπον οὐκ ἀπόλλυσι, πόσῳ μᾶλλον ἐν τῇ Κωνσταντινουπολιτῶν πόλει ἐπίδοξος δύναται εἶναι ἡ μεγαλειότης· ἡ διὰ τῆς σῆς παραφυλακῆς, καὶ ἐκδικήσεως οἵτε πατρικοὶ κανόνες, καὶ πολλοὶ ἱερεῖς ὑπόδειγμα ἔχομεν ἀγαθότητος· ταῦτά σοι γράφω, ἀδελφὲ, ἐν τῷ Δεσπότῃ ἡμῶν προτρεπόμενος, Καὶ ὑπομιμνήσκω, ὅπως ἀφέμενος τῆς ἐπιθυμίας", + "candidate_score": 0.62019, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_314", + "bdc_text": "Iuramenti formam , qualiter notariis proponeretur , et qualiter utraque pars in eam convenisset , ita se recipere .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1511", + "psc_text": "μὴ ὁ ἐν μορφῇ Θεοῦ ἶσος ὢν τῷ πατρί, ἐν τῇ μορφῇ τοῦ δούλου ἐκοινώνησε καὶ ἡμῖν, ὥστε τὸν δεσμὸν τοῦ θανάτου, ὃν ἡ τοῦ ἑνὸς παράβασις ἐπεσπάσατο, τῷ θανάτῳ τοῦ ἑνὸς (τοῦ μόνου μηδὲν τῷ θανάτῳ χρεωστήσαντος) διαλυθῆναι; ἡ γὰρ ὑπέρ τῶν ἁμαρτωλῶν ῥύσις τοῦ αἵματος τοῦ Χριστοῦ, γέγονεν οὕτως πλουσία εἰς τίμημα, ὡς εἰ πιστεύσοι τὸ πᾶν πλῆθος τῶν αἰχμαλωτισθέντων εἰς τὸν ἑαυτῶν λυτρωτὴν, μηδένα κατασχεθῆναι τοῖς τοῦ διαβόλου δεσμοῖς· ἐπειδήπερ, ὥς φησιν ὁ ἀπόστολος, Ὅπου ἐπλεόνασεν ἡ ἁμαρτία, ὑπερεπερίσσευσεν ἡ χάρις. Καὶ τῶν τεχθέντων ἐν τῷ τῆς ἁμαρτίας προκρίματι, λαμβανόντων τὴν ἐξουσίαν τοῦ πρὸς δικαιοςύνην ἀναγεννᾶσθαι, τὸ χάρισμα τὸ τῆς ἐλευθερίας δυνατώτερον γέγονεν τοῦ τῆς δουλείας ὀφλήματος. Ποίαν οὖν ἑαυτοῖς βοηθείας ἐκ τοῦ τοιούδε μυστηρίου καταλιμπάνουσιν ἠλπίδα, οἱ ἐν τῷ σωτῆρι ἡμῶν ἀπαρνούμενοι τοῦ ἀνθρωπίνου σώματος τὴν ἀλήθειαν; λεγέτωσαν, διὰ ποίας θυσίας κατηλλάγησαν; λεγέτωσαν, διὰ ποίου αἵματος ἐλυτρώθησαν; τίς ἐστὶν, ὅς (ὥς φησιν ὁ ἀπόστολος) παρέδωκεν ἑαυτὸν", + "candidate_score": 0.619865, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_258_260", + "bdc_text": "pro Marggravis Georgio et Albrechto : Fridrichus Knoblochsdor , Sigismundus Schneewyß , Chilianus Goldstein ; pro Lunenburgensi :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_875", + "psc_text": "ἡ σὴ μακαριότης ἀπέστειλε, δίχα τινός ὑπερθέσεως ὑπέγραψε· καὶ διὰ τοῦτο ἡ σὴ εὐλάβεια, καθ' ὃν ἂν φανείη τρόπον, σημᾶναι καταξιώσει· ἵνα πὰντες, καὶ πάσης τῆς ἁνατολῆς οἱ ἐπίσκοποι, Θρᾴκης τε, καὶ Ἰλλυρικοῦ, καθὼς καὶ τῷ ἡμέτέρῳ δεσπότῃ τῷ εὐσεβεστάτῳ βασιλεῖ τῷ ἐμῷ συζύγῳ ἀρέσκει, εἰς μίαν πόλιν τὴν ταχίστην ἀπὸ τὼν ἀνατολικῶν μερῶν παραγένωνται· κᾀκεῖσε γενομένης συνόδου περί τε τῆς καθολικῆς ὁμολογίας, καὶ περὶ τούτων τῶν ἐπισκόπων, οἴ τινες πρὸ τούτου ἐχωρίσθησαν, 1031 καθὼς ἡ πίστις, καὶ ἡ χριστιανικὴ εὐσέβεια ἀπαιτεῖ, σοῦ αὐθεντοῦντος ὁρίσωσιν. Ἕτι δὲ γνώτω ἡ σὴ ἁγιότης, ὥς προστάγματι τοῦ ἡμετέρου δεσπότου καὶ γαληνοτάτου βασιλέως τοῦ ἡμετέρου συζύγου, ὲν τῇ ἐνδόξῳ πόλει τῆς Κωνσταντινουπόλεως τοῦ τῆς ἁγίας μνήμης ἐπισκόπου Φλαυιανοῦ τὸ σῶμα διακεκόμισται, καὶ ὲν τῇ βασιλικῇ τῶν ἀποστόλων, ἐν ᾗ εἰώθασιν οἱ προλειτουργήσαντες ἐπίσκοποι θάπτεσθαι, τῇ χρεωστουμένῃ τιμῇ ὰποτέθειται· καὶ τούτους ὁμοίως τοὺς ἐπισκόπους, οἵ τινες διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν, ἐπειδὴ μετὰ τοῦ ἁγιωτάτον Φλαυιανοῦ", + "candidate_score": 0.619819, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_161", + "bdc_text": "Ad haec partium responsa paucis Praesides moderatum utriusque partis ingressum laudabant , magnam sibi spem affulsisse ostendebant , si caetera eodem deinde modo fierent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1075", + "psc_text": "lanceae perscrutando, ambiguitatem cunctis, dum ambigunt, abstulerunt: ita nunc quoque, dum aliquorum infidelitas confutatur, omnium haesitantium corda firmata sunt, et proficit universis ad illuminationem, quod quibusdam intulit caecitatem. In quo opere digne et juste exsultat vestra clementia, quae fideliter proprieque prospexit ut Orientalibus Ecclesiis diabolicae insidiae non nocerent; sed ad propitiandum Deum efficaciora ubique offerrentur holocausta: quando per mediatorem Dei et hominum hominem Christum Jesum eadem confessio 1147 plebium, eadem sacerdotum, eadem esset et regum, gloriosissime fili et clementissime Auguste. CAP. II. His autem, propter quae tanta facta est congregatio sacerdotum, bono et optabili fine compositis, miror et doleo quod pacem universalis Ecclesiae divinitus reformatam, ambitionis rursus spiritus inquietat. Quamvis enim necessarie sibi frater meus Anatolius consuluisse videatur ut ordinatorum suorum errorem deserens, in assensum catholicae fidei salubri correctione transiret, custodire tamen debuit ut quod vestro beneficio noscitur consecutus, nullius cupiditatis pravitate turbaret. Nos enim vestrae fidei et interventionis habentes", + "candidate_score": 0.619305, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_561", + "bdc_text": "siquidem adversariorum articulis praepositis , sine ulla eorum pertractatione simpliciter sit aut contradicendum , aut assentiendum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1116", + "psc_text": "ὅσος δήποτε ἀριθμὸς ἱερέων ἤ συγκρῖναι ἑαυτὸν τολμήσοι, ἤ προκρῖναι· ὁπότε τοσαύτῃ Θεοῦ χάριτι ἡ ἐν Νικαίᾳ σύνοδος συνηθροίσθη, ὥστε εἴτε δι' ἐλασσόνων, εἴτε διὰ πλειόνων ἐκκλησιαστικὰ συγκροτηθείη δικαστήρια, πάσης στερεῖσθαι αὐθεντίας πᾶν ὅτι ἂν τυπωθείη τῇ ἐκείνων διατυπώσει ἐναντιούμενον. Ἄγαν τοίνυν ἀναιδῆ, ἄγαν φαῦλα τυγχάνει τὰ τοῖς θείοις κανόσιν ἐναντιούμενα· εἰς τάραχον πάσης ἐκκλησίας ἡ παροῦσα τείνει ὑπεροψία, ἥτις οὕτως ἀποχρήσασθαι ἠθέλησε τῇ συνόδῳ, ὥστε τοὺς ἀδελφοὺς τοὺς τῆς πίστεως ἕνεκα μόνης συγκληθέντας, πληρώσαντάς τε ἅπερ τούτου ἑνεκα τοῦ μέρους φροντισθῆναι ὤφειλεν, εἰς τὸ συναινέσαι ἑαυτῆς τῇ ἀπάτῇ ὑπάγειν, ἢ φόβῃ συνελάσαι. Ἐντεῦθεν γὰρ οἱ ἀδελφοὶ οἱ ἡμέτεροι παρὰ τοῦ ἀποστολικοῦ θρόνου ἀποσταλέντες, οἵτινες ἐν τῳ συνόδῇ ἐτοποτήρουν ἐμοὶ, εὐδοκίμως, καὶ γενναίως τοῖς παρανόμοις τολμήμασι ἀντέστησαν, φανερῶς βοῶντες, μή τις κατὰ τῶν ἐν Νικαίᾳ κανόνων ἐπιχείρησις ἀναιδὴς ἐξανασταίη· ἀλλ' οὐδέ ἀμφιβάλλεται ἀντιβῆναι αὐτοὺς, οῖστισι καὶ αὐτὸς ἐν τοῖς ἑαυτοῦ γράμμασι μέμφῃ, ὅτι δὴ ταῖς σαῖς ἐπιχειρήσεσιν ἠθέλησαν ἀντιβῆναι. Καὶ", + "candidate_score": 0.619273, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_32_34", + "bdc_text": "A Palatino : Ludovicus Fleckensteinius , Henrichus Hasus , Henrichus Stoll , Matthis Keiler. A Marchione electore :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1293", + "psc_text": "ineunte mea aetate dilexerim, sed Constantinopolitanae Ecclesiae reverentissimus clerus est, qui hoc habuit studium, et istarum partium religiosissimi sacerdotes qui in hoc fuere concordes et sibi pariter adjutores; cum et sic gestorum vis omnis et confirmatio auctoritati vestrae beatitudinis fuerit reservata. Hoc igitur bene compertum sanctitas vestra cognoscat, nihil ex me istius causa factum esse negotii, qui semper omnem jactantiae levitatem et aliena appetendi cupiditatem mihi vitandam crediderim. Omnem fraternitatem in Christo quae cum vestra est sanctitate, tam ego ipse 1264 quam mei plurimum salutamus. Et subscriptio litteris Graecis. EPISTOLA CXXXIII SANCTI PROTERII ALEXANDRINI EPISCOPI AD BEATISSIMUM PAPAM LEONEM ROMAE URBIS EPISCOPUM. De Ratione Paschalis. Domino meo dilectissimo fratri et consacerdoti LEONI PROTERIUS in Domino salutem. CAP. I. Piissimus et fidelissimus imperator noster Marcianus litteris ad nos nuper venerabilibus usus est, quibus asseruit aestimare quosdam non diligenter ascriptam diem festi paschalis, quae per octavam Indictionem futuram, Deo praestante, celebranda est.", + "candidate_score": 0.61899, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_153", + "bdc_text": "petere , ut ante omnia de colloquendi forma constitueretur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_722", + "psc_text": "Petrum se contulit, ut iis qui Antiochiae de legali conversatione ambigebant explicationem ab illo referret, multo magis nos humiles et pusilli ad apostolicam sedem vestram accurrimus, ut Ecclesiarum ulceribus remedium a vobis accipiamus. Vobis enim primas in omnibus tenere convenit. Multis siquidem praerogativis ornatur sedes vestra. Etenim alias urbes ornat vel magnitudo, vel pulchritudo, vel habitatorum frequentia; nonnullas etiam quae his carent spiritualia quaedam dona illustrant: vestrae vero bonorum affluentiam, bonorum largitor dedit. Illa enim omnium maxima et clarissima, quae et orbi terrarum praesidet, et incolarum multitudine redundat. Ad haec 944 imperium, quod rerum nunc potitur, et suum ipsa nomen subditis impertiit. Praecipue autem illam fides ornat, cujus testis idoneus est divinus Paulus clamans: Fides vestra annuntiatur in universo mundo (Rom. I, 8) . Quod si statim post suscepta salutaris praedicationis semina mirabiles hos fructus uberrime protulit, praedicandae quae in ea nunc viget pietati quaenam par esse possit oratio? Habet", + "candidate_score": 0.618982, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_420", + "bdc_text": "Alterum , ut quoniam hi notarii substitutique iidem aut principum aut Urbium suarum legati essent , de actis referre iis , a quibus fuissent missi , possent , et notariatus et legationis offitio pari fide fungi .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_55", + "psc_text": "verba ad nos ibidem non tam de Leone quam de praedecessoribus ejus sumpta. Ita etiam hic voces a nobis, et decretorum nostrorum de praedecessorum decretis accipi potuerunt. Cum enim una eademque sit antecessorum et successorum auctoritas, decreta autem pontificia ex hac auctoritate totam vim sortiantur, nostra dici potuerunt decreta, quae ab antecessoribus lata fuere auctoritate successoribus communi; ita ut nostra decreta appellare, idem sit ac dicere edita auctoritate pontificia, quae tum in antecessoribus, tum in successoribus una eademque est. Simili loquendi ratione usus est etiam Gelasius, uti ostendemus in annotationibus ad cap. 50 codicis, quem Quesnellus edidit. 26. Caeterum sub initia pontificatus Leonis et circa an. 442 scriptas duas sequentes epistolas confirmabit etiam non modicum historica quaedam animadversio, quam primus produxit card. Norisius tom. III pag. 1177, et tom. IV, pag. 752; dein Pagius ad an. 418, n. 57; ac tandem P. Bernardus de Rubeis Monument. Aquileien. cap. 14, pag.", + "candidate_score": 0.617359, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_258_260", + "bdc_text": "pro Marggravis Georgio et Albrechto : Fridrichus Knoblochsdor , Sigismundus Schneewyß , Chilianus Goldstein ; pro Lunenburgensi :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1121", + "psc_text": "ἀρχῆθεν τετυπωμένων προνομίων οἱ μητροπολῖται ἀποστερηθεῖεν ἐπίσκοποι μηδέ που Ἀλεξανδρέων θρόνου τῆς τιμῆς, ἧς τινος διὰ τοῦ ἁγίου Μάρκου τοῦ εὐαγγελιστοῦ τοῦ μαθητοῦ τοῦ ἁγίου Πέτρου ἠξιώθη, παραπόληται· μήτε διὰ Διόσκορον διὰ τὴν ἰταμότητα τῆς ἰδίας δυσσεβείας πεσόντα, τὸ φῶς τῆς τοσαύτης Ἐκκλησίας σκότῳ ἀλλοτρίῳ ἀμαυρωθείη, καὶ ἡ Ἀντιοχέων ὁμοίως Ἐκκλησία, ἐν ᾗ τὸ πρῶτον διδάσκοντος τοῦ μακαριωτάτου ἀποστόλου Πέτρου τὸ τοῦ Χριστοῦ ὄνομα ἤρξατο, ἐν τῇ τῶν πατέρων διατυπώσει παραμενέτω, καὶ ἐν τῷ τρίτῳ βαθμῷ ἰδρυνθεῖσα μήποτε ἑαυτοῖς γένηται 1170 ἐλάσσων· ἄλλο γάρ ἐστι θρόνος, καὶ ἄλλο προκαθεδρία, καὶ μεγάλη ἑκάστου τιμή ἐστιν ἡ ἰδία καθαρότης, ἥτις ὁπότε ἐν οἵοις δήποτε τόποις τὸν ἴδιον τόπον οὐκ ἀπόλλυσι, πόσῳ μᾶλλον ἐν τῇ Κωνσταντινουπολιτῶν πόλει ἐπίδοξος δύναται εἶναι ἡ μεγαλειότης· ἡ διὰ τῆς σῆς παραφυλακῆς, καὶ ἐκδικήσεως οἵτε πατρικοὶ κανόνες, καὶ πολλοὶ ἱερεῖς ὑπόδειγμα ἔχομεν ἀγαθότητος· ταῦτά σοι γράφω, ἀδελφὲ, ἐν τῷ Δεσπότῃ ἡμῶν προτρεπόμενος, Καὶ ὑπομιμνήσκω, ὅπως ἀφέμενος τῆς ἐπιθυμίας", + "candidate_score": 0.617131, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_592", + "bdc_text": "Illud autem , quod adversus omnem usum forensem , et contra omnem publicae et privatae actionis naturam erat , acta res ut ne per singula , sed summis tantum capitibus , notaretur , valde mirati sunt nostri , prorsusque inexpectatum fuit , cur nunc denique id denegaretur , quod esset constitutum ab ipsis prius .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1530", + "psc_text": "ἡμᾶς ἡ σὴ εὐλάβεια γνῷ, διενοήθην τῷ παρόντι μου λόγου τινὰς ἀποφάσεις ἐκείνων ὑποτάξαι (Alias, ἐπίστευσα τῷ παρόντι μου λόγῳ τινὰς ἀποφάσεις. ἐκείνων ὑποτάξαι). Ὧν εἰ καταξιώσῃς ἐκείνων ποιήσασθαι τὴν ἀνάγνωσιν, οὐκ ἄλλο κηρὑττειν εὑρήσεις ἡμᾶς, εἰ μὴ ὅπερ καθ' ὅλον τὸν κόσμον οἱ ἡμῶν ἅγιοι πατέρες ἐδίδαξαν, καὶ μηδένα πρὸς τούτοις διαφωνεῖν, εἰ μὴ μόνους τοὺς δυσσεβεστάτους αἱρετικοὺς. Τούτων τοίνυν, ὑπερένδοξε καὶ σεβαστὲ βασιλεῦ, καθ' ὅσον οἷόντε ἦν βραχέως ἐφαψαμένων ἡμῶν, μετὰ τῆς θεόθεν ἐμπνευσθείσης σοι πίστεως, καὶ τὸ παρ' ἡμῶν κηρυττόμενον ὁμογνωμονοῦν ἐπιγνώσει, καἰ κατὰ μηδὲν ἡμῖν ἀπὸ τῆς τῶν εὐαγγελίων καὶ τῆς τῶν ἀποστόλων διδασκαλίας, ἤτοι τοῦ συμβόλου τῆς καθολικῆς διαφωνεῖν ὁμολογίας· ἐπειδήπερ, ὡς διδάσκει ὁ μακάριος ἀπόστολος Παῦλος, Μέγα ἐστὶ τὸ τῆς εὐσεβείας μυστήριον, ὅπερ ἐφανερώθη ἐν σαρκὶ, ἐδικαιώθη ἐν πνεύματι, ὤφθν τοῖς ἀγγέλοις, ἐκηρύχθη ἐν ἔθνεσιν, ἐπιστεύθη ἐν κόσμῳ, ἀνελήφθη ἐν δόξῃ. Τί τοιγαροῦν ἔσται λυσιτελέστερον τῇ σῇ σωτηρίᾳ, τί τῇ σῇ ἐξουσίᾳ ἁρμοδιώτερον, 1382", + "candidate_score": 0.617055, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_291_293", + "bdc_text": "Matthias Kretzeres , et quidam minister Franciscanus ; pro Juliacens : Joannes Vlatenus , Conradus Heresbachius , Albertus Küng .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1616", + "psc_text": "De his qui altario ministrant et conjuges habent, utrum eis licito misceantur? RESP. Lex continentiae eadem est ministris altaris quae episcopis atque presbyteris, qui cum essent laici sive lectores, licito et uxores ducere et filios procreare potuerunt. Sed cum ad praedictos pervenerunt gradus, coepit eis non licere quod licuit. Unde, ut de carnali fiat spirituale conjugium, oportet eos nec dimittere uxores, et quasi non habeant sic habere, quo et salva sit charitas connubiorum, et cesset opera nuptiarum. 1422 INQUIS. IV. De presbytero vel diacono qui filiam suam virginem illi viro in conjugium dederit qui jam habebat conjunctam mulierem, ex qua etiam filios susceperat. RESP. Non omnis mulier juncta viro uxor est viri, quia nec omnis filius haeres est patris. Nuptiarum autem foedera inter ingenuos sunt legitima et inter aequales; multo prius hoc ipsum Domino constituente (Gen. II, 24) quam initium Romani juris existeret. Itaque aliud est uxor, aliud concubina; sicut", + "candidate_score": 0.616482, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_239", + "bdc_text": "Illud autem nullo pacto dissimulandum esse iudicabant , quod ex undenis suffragiis facere suffragia singula niterentur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1120", + "psc_text": "ἀχρίστως ὑποβαλεῖν ἠβουλήθης στηρίγματα, παρὰ τῶν ἐμῶν ἀδελφῶν σχῆμα συναινέσεως, ἥντινά σοι εἰς σὴν ὕβριν τὴν σχυλθεῖσαν αἰδῶ παρεσχηκέναι γινώσκει· Μνήσθητι τί ὁ Δεσπότης τῷ ἕνα τῶν μικρῶν τούτων σκανδαλίζοντι ἀπειλεῖ, καὶ συνετῶς νόησον ὁποῖον εἴη τοῦ Θεοῦ δικαστήριον ὑπεισελευσόμενος ὁ τοσαύταις ἐκκλησίαις, τοσούτοις ἱερεῦσι σκάνδαλον ἐμβαλεῖν μὴ φοβηθείς. Ὁμολογῶ γὰρ ἐμαυτὸν οὕτως τῇ ἀγάπῃ πάσης τῆς ἀδελφότητος συνέχεσθαι, ὥστε μηδενὶ πάντη αὐτῶν ἐν τούτοις, ἅπερ καθ' ἑαυτῶν αἰτοῦσι, συντίθεσθαι. Δυνήσῃ δὲ σαφέστερα γνῶναι ἐμὲ τῇ σῇ ἀγάπῃ καλοτελεῖ ψυχῇ ἀντιβαίνενι, ὅπως ἂν ὑγιεῖ λογισμῷ ἀπὸ πάσης τῆς ἐκκλησιαστικῆς ταραχῆς σεαυτὸν ἐπίσχῃς· μὴ· παρασπαθείη τῶν ἐπαρχιωτῶν τὰ δίκαια· μήτε τῶν ἀρχῆθεν τετυπωμένων προνομίων οἱ μητροπολῖται ἀποστερηθεῖεν ἐπίσκοποι μηδέ που Ἀλεξανδρέων θρόνου τῆς τιμῆς, ἧς τινος διὰ τοῦ ἁγίου Μάρκου τοῦ εὐαγγελιστοῦ τοῦ μαθητοῦ τοῦ ἁγίου Πέτρου ἠξιώθη, παραπόληται· μήτε διὰ Διόσκορον διὰ τὴν ἰταμότητα τῆς ἰδίας δυσσεβείας πεσόντα, τὸ φῶς τῆς τοσαύτης Ἐκκλησίας σκότῳ ἀλλοτρίῳ ἀμαυρωθείη, καὶ ἡ Ἀντιοχέων ὁμοίως", + "candidate_score": 0.616471, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_607", + "bdc_text": "Eam rem ex uniuscuiusque consilio et commoditate constituendam esse .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_359", + "psc_text": "Joannes evidenter probat (unum) Dominum nostrum, cum dicat: Verbum caro factum est; et Paulus apostolus, cum dicat: Unus Dominus Jesus Christus, per quem omnia. Si enim natus ex Virgine Jesus nominatur, et ipse est per quem universa facta sunt, una scilicet natura facta est, quoniam et una persona, non in duo divisa, cum nec propria natura corporis est, et propria natura Deitas sit secundum carnem. Sed sicut homo una natura est, ita et is qui ad similitudinem hominis est factus Christus. Quod si non agnoscunt 744 id quod per adunationem unum est, possunt et unum in plura partiri et plurimas dicere naturas: quoniam multiplex corpus, quod ex ossibus, nervis et venis, carne et cute, sanguine et spiritu constet: quae omnia diversa quidem inter se sunt, una tamen est eorum natura. Unde et Deitatis natura cum corpore unum est. Et nec in duas naturas dividitur. Nec enim poterat totum Filius hominis", + "candidate_score": 0.616376, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_32_34", + "bdc_text": "A Palatino : Ludovicus Fleckensteinius , Henrichus Hasus , Henrichus Stoll , Matthis Keiler. A Marchione electore :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1272", + "psc_text": "emendavimus, ex quibus colligitur omnes has epistolas eodem die VI idus Martias signatas fuisse. 2. Quoad ordinem vero, cum ex laudato testimonio epistolae 131 liquet S. pontificem scripsisse litteras ad Marcianum et Proterium antequam ad Julianum scriberet, tum vero ex initio cap. 2 epistolae 130, ad Marcianum, ubi Leo se Proterio rescripsisse testatur, palam fit litteras ad Proterium epistolae ad Marcianum praecessisse. Itaque licet omnes hae epistolae eodem die notentur, ex ipsarum tamen contextu Leo scripsit primum ad Proterium, dein ad Marcianum, ac tandem ad Julianum, et hunc ordinem in editione servabimus. 1253 EPISTOLA CXXIX. AD PROTERIUM EPISCOPUM ALEXANDRINUM. SYNOPSIS. I. Episcoporum esse vigilare ne fidei unitas violetur, quod vel litterulae immutatione fieri potest. --II. Ex traditione SS. PP. et suam epistolam catholicam, et docendos esse populus, asserit. --III. Fidem, disciplinam et privilegia Ecclesiarum ex norma vetustatis esse servanda. LEO PROTERIO episcopo Alexandrino. CAP. I. Laetificaverunt me litterae dilectionis tuae,", + "candidate_score": 0.615933, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_40_42", + "bdc_text": "A Ludovico et Vuilhelmo Bavaris : W. Sebelsdorfferus , Joannes Eccius , Joannes Kretzems , Joannes Apella . A Juliacense :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1370", + "psc_text": "cum inscriptione: Leo episcopus Basilio, Juvenali, Euxitheo, Petro, et Lucae episcopis. Hi duo postremi, ut ex codice encyclio discimus, sunt Petrus Corinthius et Lucas Dyrrachenus, ad quos pariter eamdem epistolam directam agnoscimus. Post primam periodum solius Basilii Antiocheni propriam, in eodem codice notatur: Usque huc Basilio; ex quo monemur, sequentia, Cognitis quae apud Alexandriam, etc., ad Basilium aeque ac ad caeteros in inscriptione nominatos scripta fuisse a pari. Haec Ratisponensis codicis inscriptio atque notatio maxime congruit cum iis quae S. Leo scribit epist. 153: Placuit etiam nobis ut ad metropolitanos episcopos generales litteras mitteremus, quae animum eorum firment et roborent . . . De quibus epistolis unam ad Antiochenum, alteram ad Jerosolymitanum . . . dirigetis. Nos autem ad Illyrios episcopos similia jam scripta transmisimus. Hic tria similis epistolae exempla indicantur, ad Basilium Antiochenum, ad Juvenalem Jerosolymitanum, et ad Illyrios episcopos, id est ad Euxitheum Thessalonicensem, Petrum Corinthium, et Lucam", + "candidate_score": 0.615621, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_32_34", + "bdc_text": "A Palatino : Ludovicus Fleckensteinius , Henrichus Hasus , Henrichus Stoll , Matthis Keiler. A Marchione electore :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_925", + "psc_text": "viro clarissimo consule. EPISTOLA LXXXIX. AD MARCIANUM AUGUSTUM. SYNOPSIS De legatis ad concilium generale missis vice ejus acturis; ubi omnia ad fidei et pacis unitatem revocanda. LEO episcopus MARCIANO semper Augusto. Credebamus clementiam vestram id desiderio nostro posse praestare, ut praesenti necessitate respecta, differri ad opportunius tempus sacerdotalem synodum juberetis: ut evocatis de cunctis provinciis sacerdotibus, vere possit esse universale concilium. Sed quia vos amore catholicae fidei congregationem nunc fieri voluistis, 1061 ne devoto obviare viderer arbitrio, fratrem et coepiscopum meum Paschasinum de ea provincia quae videtur esse securior evocatum, qui vicem praesentiae meae possit implere, direxi; Bonifacio fratre et compresbytero meo sociato, et his quos antea miseramus adjunctis, consortem illis fratrem quoque meum Juliannm addentes episcopum. Quos ea moderatione universa, Domino auxiliante, credimus esse gesturos, ut quaecumque in quaerelam perturbationemque venerunt ad unitatem pacis et fidei, compressa omni dissensione revocentur; nec ullum in aliquorum cordibus sacerdotum vel Nestorianae vel", + "candidate_score": 0.615309, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_297", + "bdc_text": "Hagnoica ratione omnes a colloquio , praeter bis terdenos excludi .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_171", + "psc_text": "hujus tertiae lectionis profecta sunt, editores, cum hanc formam incongruam deprehendissent, tam ob chronicam notam sitam ante tria capitula 6, 7 et 8, quam ob importunam repetitionem periodi Cum itaque de omnibus, nulla licet codicum auctoritate fulti, dederunt primo editionem Hadrianeam, excepta extrema periodo, Si quae vero aliae sunt causae, terminantes illis vocibus, qui consecrabantur, exciperet; mox subdiderunt ex decurtata editione tria capitula 6, 7 et 8, omittentes repetitionem periodi, Cum itaque de omnibus; ac tandem post verba octavi capitis rejecerunt periodum, Si vero aliae sunt causae, etc., atque chronicam notam, quibus epistolam conclusere. 5. Hinc autem nihil mirum si Quesnellus sollicitus de corrigendis ex fide codicum vulgatae S. Leonis editionis erroribus, hanc impressam editionem, quae nullis mss. nititur, repudiavit. Cum vero in ipsis codicibus tantam varietatem perspiceret, nec unum codicem nancisci potuisset, qui aptum omnia conciliandi modum suggereret; primam editionis rationem, quam in antiquioribus collectionibus, et mss. descriptam vidit,", + "candidate_score": 0.61519, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_114", + "bdc_text": "Itaque quia instare deinde verum cum ipso hoste certamen videbatur , finem isti congressus utilissimi habuerunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1208", + "psc_text": "contra Christi ministros saevius insurrexit. Nam ne aliarum sedium ad eam quam caeteris omnium Dominus statuit praesidere, consensus assentatio videretur, 1220 aut alia quaelibet subrepere posset adversa suspicio; inventi prius sunt qui de judiciis nostris ambigerent. Et dum nonnulli a dissensionis incitati auctore ad contradictionum bella prosiliunt, ad majus bonum, malo ejus, auctore totius bonitatis dispensante, perventum est. Dulcius siquidem munera gratiae divinae proveniunt, quoties non sine magnis sudoribus acquiruntur; et minus bonum videri solet pax continuata per otium, quam reddita per labores. Ipsa quoque veritas et clarius renitescit, et fortius retinetur, dum quae fides prius docuerat, haec postea examinatio confirmarit. Multum denique sacerdotalis officii meritum splendescit, ubi sic summorum servatur auctoritas, ut in nullo inferiorum putetur imminuta libertas. 1221 Et ad majorem Dei gloriam proficit finis examinis, quando ad hoc se accipit exerendi fiducia, ut vincatur adversitas: ne quod per se probatur reprobum, silentii praejudicio videatur oppressum. CAP. II.", + "candidate_score": 0.614335, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_32_34", + "bdc_text": "A Palatino : Ludovicus Fleckensteinius , Henrichus Hasus , Henrichus Stoll , Matthis Keiler. A Marchione electore :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1143", + "psc_text": "exoptant invia diverticula, nullam habere possint suspicionem de judicio tuae sanctitatis. Data XV kalendas Martias Constantinopoli. 1181 Ἐπιστολὴ τοῦ εὐσεβεστάτου βασιλέως Μαρκιανοῦ πρὸς Λέοντα ἂρχιεπίσκοπον Ῥώμης. Νικηταὶ Οὐαλεντινιανὸς καὶ Μαρκιανὸς ἔνδοξοι, τροπαιοῦχοι, ἀεὶ αὔγουστοι. τῷ ἁγιωτάτῳ πατρὶ καὶ ἀληθινῶς σεπτῷ Λέοντι ἀρχιεπισκόπῳ. Τὴν μακαριότητα τὴν σὴν ταῖς συλλαβαῖς τῆς ἡμετέρας γαληνότητος σπουδαιότατα ὑγιαίνειν εὐχόμεθα, ἐξαιτοῦντες, ὅπως ἂν τὴν σπουδὴν τοῦ παντοκράτορος Θεοῦ τῇ τῶν σῶν εὐχῶν ἡμῖν παράσχοις μεσιτείᾳ, ὥστε τὴν ἵλεω καὶ εἰρηνοποιὸν αὐτοῦ μεγαλειότητα πάντα τὰ αἴσια καὶ εὐκτὰ τῇ ἡμετέρᾳ βασιλείᾳ παρασχεῖν καταξιώσῃ Θαυμάζομεν τὰ μάλιστα, ὅτιπερ μετὰ τὴν ἐν Χαλκηδόνι σύνοδον καὶ τὰ γράμματα τῶν σεβασμίων ἐπισκόπων τὰ πρὸς τὴν σὴν θεοφίλειαν σταλέντα, δι' ὧν ἅπαντα τὰ ἐν τῇ αὐτῇ συνόδῳ ἐμήνυσαν, οὐδαμῶς πὰντη παρὰ τῆς σῆς ἁγιωσύνης τὰ τοιαῦτα γράμματα ἐξαπέσταλται, ἅτινα δηλονότι ἐν ταῖς ἁγιωτάταις ἐκκλησίαις ἀναγνωσθέντα εἰς τὴν τῶν ἁπάντων ὤφειλε γνῶσιν ἐλθεῖν· ὅπερ τινῶν ταῖς ψυχαῖς, οἵτινες Εὐτυχοῦς ἔτι καὶ νῦν τὴν", + "candidate_score": 0.61428, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_420", + "bdc_text": "Alterum , ut quoniam hi notarii substitutique iidem aut principum aut Urbium suarum legati essent , de actis referre iis , a quibus fuissent missi , possent , et notariatus et legationis offitio pari fide fungi .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_460", + "psc_text": "Prospero, ab ipso scilicet Leone dictatae, Quesnellus contendit; Prosperum enim Leonis notarium fuisse Ado in Chronico scripsit. At emendatiores editiones et mss. nec et, nec ei praeferre, sed tantum ab ipso dictatae creduntur, pronuntiat Antelmius, epist. 2, n. 28 et 30. In ms. quidem antiquissimo capituli Veronensis, signato num. 46, sic legimus: Ab isto dictatae creduntur, uti ex Gennadio Marcellinus in Chronico retulit. Id tamen Gennadius non ex sua, sed ex Gallorum, inter quos versabatur, opinione tradidit: facile autem evenire solet ut quae opinione vulgari feruntur, augeantur vel etiam immutentur. 5. Enimvero Leonis, non autem Prosperi hanc et caeteras in Eutychen epistolas esse evidenter ostendit stylus, qui aliis Leonis Operibus similis, a stylo Operum Prosperi apertissime discrepat. Neque harum epistolarum auctor astrui potest Prosper, quin auctor simul dicatur caeterorum omnium Leonis Operum, ita ut ab initio ejus pontificatus usque ad finem omnes ejus non tam epistolas quam sermones scripserit, et", + "candidate_score": 0.614142, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_266_268", + "bdc_text": "pro Strasburgo : Wolfgangus Capito , Jacobus Sturmius , Simon Gryneus ; pro Augusta et Ulma :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1015", + "psc_text": "me, domine merito beatissime, et apostolico honore venerande papa. RUSTICUS episcopus apostolatum vestrum in Domino venerans saluto, et ut digneris pro me orare, supplex rogo. VENERIUS te dominum in Christo meum, reverendissime, saluto; et ut digneris pro me orare, supplex rogo. CONSTANTIANUS episcopus beatitudinem vestram saluto. MAXIMUS episcopus beatitudinem vestram saluto. ARMENTARIUS episcopus beatitudinem vestram saluto. FLORUS episcopus beatitudinem vestram in Domino venerans saluto, et ut ores pro me plurimum quaeso. SABINUS episcopus beatitudini vestrae me repraesento, et orationem apostolatus vestri nostri memorem quaeso. VALERIANUS episcopus beatitudinem vestram saluto. NECTARIUS episcopus beatitudinem vestram saluto. CONSTANTIUS episcopus beatitudinem vestram saluto. MAXIMUS episcopus apostolatum vestrum saluto. Ego ASCLEPIUS episcopus apostolatum vestrum venerans in Domino plurimum saluto. Ego MAXIMUS episcopus apostolatum vestrum saluto. Ego URSUS episcopus beatitudinem vestram saluto. INGENUUS episcopus apostolatum vestrum venerans saluto. JUSTUS episcopus coronam vestram venerans saluto. VALERIUS episcopus apostolatum vestrum saluto. Ego SUPERVENTOR episcopus coronam vestram venerans saluto.", + "candidate_score": 0.613185, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_291_293", + "bdc_text": "Matthias Kretzeres , et quidam minister Franciscanus ; pro Juliacens : Joannes Vlatenus , Conradus Heresbachius , Albertus Küng .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1161", + "psc_text": "adhuc animo moveantur ignoro. Neque cujusquam sermone mihi patefactum est quas causas videantur antefatae praeferre discordiae: utrum scilicet Eutychianae perversitati tali furore famulentur, an implacabiliter doleant episcopum suum in hanc impietatem potuisse traduci, quod contra ipsorum locorum sanctorum testimonia, quibus totus mundus instruitur, ab incarnationis Dominicae veritate desciverit, et quod in aliis per indulgentiam curari placuit, in illo putent non esse veniale. Unde cupio me super his plenius edoceri, ut etiam talium correctioni congrue studeatur: quia aliud est contra fidem impie armari, aliud pro fide immoderatius commoveri. Chartas etiam quas Aetius presbyter ante indicavit esse directas, et Breviarum fidei, quod te misisse significas, necdum ad me noveris pervenisse. Unde, si expeditioris occasio se praebuerit perlatoris, libenter habeo, ut si qua est, quae utilis videatur, quam primum ad me mittatur instructio. De Aegyptiis monachis quam quieti, aut cujus sint fidei, scire desidero, et de Alexandrinae Ecclesiae pace quid ad vos veris", + "candidate_score": 0.613108, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_258_260", + "bdc_text": "pro Marggravis Georgio et Albrechto : Fridrichus Knoblochsdor , Sigismundus Schneewyß , Chilianus Goldstein ; pro Lunenburgensi :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1114", + "psc_text": "ἀποσχέσθαι ἕγνω τῶν κεκωλυμένων, οὔτε χαίρειν τοῖς συγκεχωρημένοις, τῇ ἀκολούθῳ καὶ φαύλῃ προκοπῇ τῶν ἀτιμωρήτων παραβάσεων αὔξονται αἱ ὁδοί, καὶ στυγνάζουσιν αἱ ἁμαρτίαι, αἵτινες ἐβαστάχθησαν ἔρωτι τοῦ ἀνανεωχθῆναι τὴν πίστιν, καὶ τὴν ὁμόνοιαν. Μετ' ἐκεῖνα τοίνυν τὰ ἐπὶ τῇ σῇ χειροτονίᾳ ἡμαρτημένα προοίμια, μετὰ τὴν χειροτονίαν τοῦ Ἀντιοχείας ἐπισκόπου, ἥντικα ἑαυτῷ παρὰ τοὺς κανονικοὺς θεσμοὺς ἐξεδίκησας, πάσχω, καὶ εἰς τοῦτο τὴν σὴν ἀγάπην ἐξολισθῆσαι, ὥστε τὰς θείας διατυπώσεις τῶν ἐν Νικαὶᾳ κανόνων ἐπιχειρεῖν σε παραλύειν· καθάπερ ἐπιτηδείου σοι προσενεχθέντος καιροῦ, ὅπως τῆς δευτέρας τιμῆς τὸ προοίμιον ὁ ἀλεξανδρέων θρόνος, καὶ ἡ ἀντιοχέων ἐκκλησία τὴν κυριότητα τῆς τρίτης ἀπωλέσει ἀξίας· ὥστε τούτων τῶν τόπων τῷ σῷ δικαίω ὑπαχθέντων πάντας τοὺς μητροπολίτας ἐπισκόπους τῆς ἰδίας τιμῆς στερηθῆναι· ἅτινα μήτε ἀκουσθέντα, μήτε ἐπιχειρηθέντα ποτὲ οὕτω προσέλαβες τῇ παραβάσει, ὥστε τὴν ἁγίαν σύνοδον τὴν εἰς τὸ ἀποσβέσαι μόνον τὴν αἵρεσιν, καὶ βεβαιῶσαι τὴν καθολικὴν πίστιν σπουδῇ τοῦ χριστιανικωτάτου βασιλέως συναθροισθεῖσαν εἰς ἀφορμὴν ἀμβιτίονος ἑλκυσθῆναι", + "candidate_score": 0.612817, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_449", + "bdc_text": "Nam et contionem publicam avertere sunt conati , et suffragia trium istorum , qui inter ipsos a nobis stabant , praeripere , et privatum colloquium ex publico facere .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_149", + "psc_text": "esse consessum, postmodum sit sententia meliore sublatum? Exspectarentur certe vota civium, testimonia populorum; quaereretur honoratorum arbitrium, electio clericorum, quae in sacerdotum solent ordinationibus ab his qui noverunt Patrum regulas, custodiri: ut apostolicae auctoritatis norma in omnibus servaretur, qua praecipitur ut sacerdos Ecclesiae praefuturus, non solum attestatione fidelium, sed etiam eorum qui foris sunt testimonio muniatur (I Tim. III, 7), neque illius scandali relinquatur occasio, cum per pacem et Deo placitam concordiam consonis omnium studiis, qui doctor pacis futurus est, ordinatur. CAP. V. Sed ille insperatus nescientibus supervenit, et improvisus abscessit, cursu, ut didicimus, celeri itinera multa conficiens, et per longinquas provincias tanta immaturitate discurrens, ut videatur gloriam de scurrili velocitate potius quam de sacerdotali moderatione captasse. Haec enim directarum ad nos civium verba sunt litterarum: Ante abscessit quam eum venisse 638 nossemus. Non est hoc redire, sed fugere, nec salubritatem impendere diligentiae pastoralis, sed vim inferre latronis et furis, dicente", + "candidate_score": 0.612416, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_431", + "bdc_text": "Iniquum etiam hoc et contra legationis fidem esse putabant , quod substituti , quos ex legatorum nostrorum numero subsidio notariis adiunxeramus , domum reversi , quid actum esset , narrare ne iis quidem auderent , unde essent missi .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_670", + "psc_text": "sanctam synodum, vel ad Flavianum episcopum detulerunt, episcoporum publicari auribus Alexandrinus permisisset antistes, ita manifestatione purissimae fidei, quam divinitus inspiratam et accepimus, et tenemus, omnium concertationum strepitus quievisset, ut nec imperitia ultra desiperet, nec occasionem nocendi aemulatio reperiret. Sed dum privatae causae religionis exercentur obtentu, commissum est impietate paucorum, quod universam Ecclesiam vulneraret. Comperimus enim, non incerto nuntio, sed fidelissimo rerum, quae gestae sunt, narratore Hilaro diacono nostro, qui vix, ne subscribere per vim cogeretur, effugit, convenisse ad synodum plurimos sacerdotes, quorum utique frequentia consultationi et judicio profuisset, si is qui sibi locum principem vindicabat, sacerdotalem moderationem custodire voluisset; ut, sicut moris est, omnium sententiis ex libertate prolatis, id tranquillo et aequo constitueretur examine, quod et fidei congrueret, congreret, et errantibus subveniret. In ipso autem judicio non omnes qui convenerant, interfuisse cognovimus. Nam alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro supradicti 913 sacerdotis arbitrio, impiis subscriptionibus captivas manus dederent, et", + "candidate_score": 0.612255, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_291_293", + "bdc_text": "Matthias Kretzeres , et quidam minister Franciscanus ; pro Juliacens : Joannes Vlatenus , Conradus Heresbachius , Albertus Küng .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1312", + "psc_text": "augmentis; et haec fides clementiae vestrae non solum me, sed et omnes Domini sacerdotes consolatur et roborat; dum in Christianissimo principe sacerdotalem experimur affectum. Quem si Orientalium partium sacerdotes 1275 studeant imitari, nihil scandalorum neque pax, neque fides Christiana patietur. Unde cum Constantinopolitanus episcopus ad omnem pietatis profectum praesenti clementiae vestrae doceatur exemplo, si fideliter vestris acquiescat hortatibus, habet in me sincerae gratiae animum: tantum ut quod verbis spondet perficiat. Si vero, quae Deo et pietati vestrae displicent, pertinaci intentione delegerit, salva mansuetudinis vestrae reverentia, utar cum omnibus, et pro omnibus, vobis quoque annitentibus, adversum superbientem liberiore constantia, quem (quod saepe dicendum est) mallem pro sanctis actibus fraterna charitate complecti, gloriosissime imperator. CAP. II. Quia vero suggestiones meas pro tranquillitate catholicae fidei libenter accipitis, significatum mihi esse fratris et coepiscopi mei Juliani sermone cognoscite, Eutychen impium pro suis quidem meritis exsulare; sed in ipso suae damnationis loco multa adversus integritatem", + "candidate_score": 0.611399, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_267_269", + "bdc_text": "Wolfgangus Capito , Jacobus Sturmius , Simon Gryneus ; pro Augusta et Ulma : Conradus Helus , Georgius Bessems , Martinus Frechtus ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1017", + "psc_text": "ut pro me orare dignemini, quaeso. Ego FONTEIUS episcopus apostolatum vestrum reverenter saluto, et rogo ut mei meminisse dignemini. YDATIUS episcopus apostolatum vestrum in Domino saluto. HILARUS episcopus apostolatum vestrum plurima in Christo veneratione saluto. ICTURUS episcopus apostolatum vestrum venerans saluto. EUGENIUS episcopus beatitudinem tuam saluto. PALLADIUS episcopus apostolatum vestrum venerans saluto. Ego FRATERNUS episcopus coronam vestram venerans saluto. Ego AMANDUS episcopus apostolatum vestrum venerans saluto. Ego GERONTIUS episcopus coronam vestram venerans saluto. Ego PROCULEIANUS episcopus coronam vestram venerans saluto. Ego DYNAMIUS episcopus coronam vestram venerans saluto. Ego JULIANUS episcopus apostolatum vestrum venerans saluto. Ego ARMENTARIUS episcopus coronam vestram venerans saluto. Ego HONORATUS episcopus coronam vestram venerans saluto. EPARCHIUS episcopus apostolatum vestrum venerans saluto. Ego EUSTATHIUS episcopus apostolatum vestrum venerans saluto. 1112 Ego MAXIMUS episcopus apostolatum vestrum venerans saluto. Ego YNANTIUS coronam vestram venerans saluto. EPISTOLA C. MARCIANI IMPERATORIS AD LEONEM PAPAM. SYNOPSIS. I. De fide apud Chalcedonem roborata et", + "candidate_score": 0.610307, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_452", + "bdc_text": "Itaque in eam rem sic incubuit is , ut non mediocriter Senatum turbaret prorsus enim , ut in praesentiarum contio tolleretur , agebat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_566", + "psc_text": "est, nec potest in filiorum Dei adoptione censeri, quisquis a fide sua, hoc quod nos principaliter salvat, excludit. Unde multum doleo multumque contristor quod hic qui antea de humilitatis proposito laudabilis videbatur, contra unicam spem nostram patrumque nostrorum vana et nimis stolida audet astruere. Qui cum videret insipientiae suae sensum catholicis auribus displicere, revocare se a sua opinione debuerat; nec ita Ecclesiae praesules commovere, ut damnationis sententiam mereretur excipere; quam utique, si in suo sensu voluerit permanere, nullus poterit relaxare. Sedis enim apostolicae moderatio hanc temperantiam servat, ut et severius agat cum obduratis, et veniam cupiat praestare correctis. Quia ergo multa mihi fiducia est de pietatis tuae sublimissima fide, obsecro gloriosam clementiam tuam, ut sicut sancto studio tuo catholica praedicatio semper adjuta est, ita nunc quoque ejus faveas libertati; quam forte ideo permisit Dominus hac tentatione pulsari, ut quales intra Ecclesiam laterent, possent agnosci. Quorum plane non est negligenda curatio,", + "candidate_score": 0.610113, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_35_37", + "bdc_text": "Christophems Scherding , Leonardus Cellarius , Alexander Alesius , Joannes Embeccus , Joannes Pannonius . A Salzburgensi : Martinus Marstellerus , Nicolaus Apella , Joannes Vuinterus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_472", + "psc_text": "acceperant in Constantinopolitano conventu exemplaria scripsisse, in quibus ea epistola una cum testimoniis legeretur, ac exinde in Graecos codices ante gesta Chalcedonensia utraque simul traduxisse. Ex his autem apparet quam perperam P. Garnerius horum testimoniorum collectionem Theodoreto tribuerit, de quo tamen plura in observationibus ad notam ultimam Quesnelli. Inter testimonia autem a Leone collecta primo loco occurrunt tria satis prolixa sumpta ex Hilario; et hunc quidem Latinum scriptorem Graecis antea incognitum, ex notitia testimoniorum Leonis inter Patres catholicae fidei assertores praecipuo honore in Chalcedonensi synodo a Cecropio Sebastopolitano episcopo allegatum credimus (Act. 2, tom. IV Concil. pag. 1207). EPISTOLA XXVIII. AD FLAVIANUM EPISCOPUM CONSTANTINOPOLITANUM CONTRA EUTYCHIS PERFIDIAM ET HAERESIM, SYNOPSIS ( Ex collectione Hispanica ). Quod ignorantia sanctarum Scripturarum Eutychen haereticum fecerit. --II. Contra eos qui in duos filios dispensationis Dominicae mysterium scindere moliuntur. --III. Contra eos qui passibilem Divinitatem unigeniti Filii Dei audent asserere. --IV. Contra eos qui in", + "candidate_score": 0.61007, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_358", + "bdc_text": "Verum ubi id indixit , et legati nostri repulsi , et mandata contempta , et denique res omnis infecta fuit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_661", + "psc_text": "στεωάνους συν αύτῷ πάντων τῶν ἀποστόλων, καὶ τὰς τῶν μαρτύρων χαράς, οἶς οὐ γέγονεν ἑτέρα τις αἰτία τοῦ παθεῖν, εἰ μὴ ἡ ὁμολογία τῆς ἀληθοῦς 905 θεότητος, καὶ ἡ ἐν Χριστῷ τελεία διαμονή. Ἧς τινος ὁμολογίας ἀσεβῶς ὑπό τινων νῦν ὀλίγων καταβλαπτομένης, πᾶσαι αἱ ἐκκλησίαι τῶν ἡμετέρων μερῶν, καὶ πάντες οἱ ἱερεῖς, τὴν ὑμετέραν ἡμερότητα μετὰ δακρύων ἱκετεύουσι κατὰ τὴν αἴτησιν τοῦ λιβελλου Φλαυιανοῦ τοῦ ἐπισκόπου· ὥστε κελεῦσαι ἰδικὴν σύνοδον ἐν τοῖς τῆς Ἰταλίας ἐπιτελεσθῆναι· ὅπως πᾶσα ἐναντιότης ἐκβληθείη ἢ καταπραϋνθεὶη, καὶ μηδὲν ἒ παρέλκον, ἢ ἀμφίβολον ἠπὶ τῇ πίστει· συνερχομένων ἔτι καὶ τῶν ἐπισκόπων ἀπὸ πασῶν τῶν ἀνατολικῶν ἐπαρχιῶν ὧν εἴ τινες ὕβρεις κατὰ την ὁδὸν τῆς ἀληθείας ὤφλησαν, σωτηριώδεσι θεραπείαις εἰς τὸ ὁλόκληρον ἀνακληθῶσι, καὶ οὗτοι, ὧν ἔστιν αἰτία βαρυτέρα, ἢ διὰ τῆς συμβουλίας ἡσυχάσωσιν, ἢ ἀπὸ τῆς μιᾶς ἐκκλησίας ἐκκοπῶσιν. Ὥστε καὶ ταῦτα ἀναγκαῖον παραφυλάξαι, ὅσα ὁ ἐν Νικαίοι κανὼν παρακελεύεται, ὅσα τε ὁ ὅρος ὁ ἀπὸ", + "candidate_score": 0.609902, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_267_269", + "bdc_text": "Wolfgangus Capito , Jacobus Sturmius , Simon Gryneus ; pro Augusta et Ulma : Conradus Helus , Georgius Bessems , Martinus Frechtus ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1015", + "psc_text": "me, domine merito beatissime, et apostolico honore venerande papa. RUSTICUS episcopus apostolatum vestrum in Domino venerans saluto, et ut digneris pro me orare, supplex rogo. VENERIUS te dominum in Christo meum, reverendissime, saluto; et ut digneris pro me orare, supplex rogo. CONSTANTIANUS episcopus beatitudinem vestram saluto. MAXIMUS episcopus beatitudinem vestram saluto. ARMENTARIUS episcopus beatitudinem vestram saluto. FLORUS episcopus beatitudinem vestram in Domino venerans saluto, et ut ores pro me plurimum quaeso. SABINUS episcopus beatitudini vestrae me repraesento, et orationem apostolatus vestri nostri memorem quaeso. VALERIANUS episcopus beatitudinem vestram saluto. NECTARIUS episcopus beatitudinem vestram saluto. CONSTANTIUS episcopus beatitudinem vestram saluto. MAXIMUS episcopus apostolatum vestrum saluto. Ego ASCLEPIUS episcopus apostolatum vestrum venerans in Domino plurimum saluto. Ego MAXIMUS episcopus apostolatum vestrum saluto. Ego URSUS episcopus beatitudinem vestram saluto. INGENUUS episcopus apostolatum vestrum venerans saluto. JUSTUS episcopus coronam vestram venerans saluto. VALERIUS episcopus apostolatum vestrum saluto. Ego SUPERVENTOR episcopus coronam vestram venerans saluto.", + "candidate_score": 0.609866, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_266_268", + "bdc_text": "pro Strasburgo : Wolfgangus Capito , Jacobus Sturmius , Simon Gryneus ; pro Augusta et Ulma :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1003", + "psc_text": "episcopus Germaniciae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. JOSEPHUS episcopus Iliopolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime et sanctissime pater. CALOGERUS episcopus Claudiopolis. Valere me ora, Deo amantissime pater. Et subscripsi per Euphrosynum diaconem. HERACLIUS misericordia Dei episcopus Comanorum. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. 1105 IBAS episcopus Edessenae metropolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. SOPHRONIUS episcopus Constantinae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. URANIUS episcopus Emissae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. EUSEBIUS episcopus Dorylaei. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. AETHERIUS episcopus Smyrnae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. ZENOBIUS episcopus. Ut supra. THOMAS episcopus Theodosiopolis. Valere me in Domino, amantissime pater. SABAS episcopus Palti. Valere me in Domino, Deo, amantissime pater. Subscribens per Patricium episcopum. PATRICIUS episcopus Neocaesareae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. RINUS gratia Dei episcopus Junopolis.", + "candidate_score": 0.609702, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_283_285", + "bdc_text": "Leonhardus Keller , Alexander Alestius , Joannes Ludovicus ; pro Meidenburgo et Halberstatto : Joannes Minsinger , Conradus Mucosus , Jodocus Hutzfeldus ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1006", + "psc_text": "Theodosiopolis magnae Armeniae. Valere me ora in Domino, Deo amantissime pater. AURELIUS episcopus. Ora pro nobis, pater beatissime. 1106 RESTITUTIANUS episcopus. Ora pro nobis, sancte ac venerabilis papa. AMACIUS episcopus civitatis Sotorum. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. MELETIUS episcopus Larissae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. FONTEIANUS episcopus Sagalassi. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. THEODORUS misericordia Dei episcopus Antifelli Lyciae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. MELIPHTONGUS misericordia Dei episcopus Heliopolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. THALASSIUS episcopus civitatis Parii. Valere me in Domino, Deo amantissime pater. ALEXANDER episcopus civitatis Seleuciae Pisidiae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. MUSIANUS episcopus Limenorum. Valere me in Domino, Deo amantissime pater. FLORENTIUS episcopus Lesbitereae h . . . . et litteris. Valere me ora Deo amantissime pater. EPIPHANIUS episcopus civitatis Midai. Valere me ora, Deo amantissime pater. CYRUS", + "candidate_score": 0.608412, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_283_285", + "bdc_text": "Leonhardus Keller , Alexander Alestius , Joannes Ludovicus ; pro Meidenburgo et Halberstatto : Joannes Minsinger , Conradus Mucosus , Jodocus Hutzfeldus ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1384", + "psc_text": "inutili lenitate uni parcitur, multis impunito errore noceatur. Datum kal. Septembris, Constantino et Rufo coss. 1314 EPISTOLA CLII. AD JULIANUM COENSEM EPISCOPUM. SYNOPSIS. Monet ut epistolae praecedentes ad metropolitanos scriptae, ad unumquemque Juliani cura vel Aetii perveniant; episcopalem ante omnia requiri constantiam; nihil esse in sua epistola vel novi, vel obscuri, vel dubii. LEO JULIANO episcopo. Existente occasione filii nostri Gerontii Constantinopolim revertentis, conveniens fuit ad dilectionem tuam scripta dirigere, quibus studium tuum in causis ecclesiasticis, et in his quae ad fidem pertinent incitamus; ut contra haereticorum conatus constanter obsistas, confidentes Dei misericordiam praestituram ut scelestis ausibus etiam in hoc tempore digna reddantur. Sciat autem dilectio tua ad aliquantos fratres et coepiscopos nostros metropolitanos litteras nos dedisse, quae ut confestim ad unumquemque perveniant, tua vel filii nostri Aetii presbyteri debet diligentia providere. Si enim episcopalis constantia a sanctae synodi Chalcedonensis definitionibus non recedit, certus sum quod clementissimus et Christianissimus princeps", + "candidate_score": 0.607962, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_267_269", + "bdc_text": "Wolfgangus Capito , Jacobus Sturmius , Simon Gryneus ; pro Augusta et Ulma : Conradus Helus , Georgius Bessems , Martinus Frechtus ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1016", + "psc_text": "episcopus apostolatum vestrum saluto. Ego ASCLEPIUS episcopus apostolatum vestrum venerans in Domino plurimum saluto. Ego MAXIMUS episcopus apostolatum vestrum saluto. Ego URSUS episcopus beatitudinem vestram saluto. INGENUUS episcopus apostolatum vestrum venerans saluto. JUSTUS episcopus coronam vestram venerans saluto. VALERIUS episcopus apostolatum vestrum saluto. Ego SUPERVENTOR episcopus coronam vestram venerans saluto. 1111 VERUS episcopus apostolatum vestrum reverenter saluto. HELLADIUS episcopus sanctitatem tuam in Domino saluto. AETHERIUS episcopus sanctitatem tuam in Domino saluto. EULALIUS episcopus sanctitatem tuam in Domino saluto. ANEMIUS episcopus sanctitatem tuam in Domino saluto. CHRYSAPHIUS episcopus sanctitatem tuam in Domino saluto. PETRONIUS episcopus sanctitatem vestram in Domino saluto, et ut pro me orare dignemini, quaeso. Ego FONTEIUS episcopus apostolatum vestrum reverenter saluto, et rogo ut mei meminisse dignemini. YDATIUS episcopus apostolatum vestrum in Domino saluto. HILARUS episcopus apostolatum vestrum plurima in Christo veneratione saluto. ICTURUS episcopus apostolatum vestrum venerans saluto. EUGENIUS episcopus beatitudinem tuam saluto. PALLADIUS episcopus apostolatum vestrum", + "candidate_score": 0.607916, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_40_42", + "bdc_text": "A Ludovico et Vuilhelmo Bavaris : W. Sebelsdorfferus , Joannes Eccius , Joannes Kretzems , Joannes Apella . A Juliacense :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1581", + "psc_text": "Joannem, qui sub Simplicio, et tertium Petrum, qui sub Symmacho vixerit; ac si Agnellus et alii veterum catalogorum scriptores in Joanne Angellopte et Petro secundo duos Joannes et duos Petros confuderint. Haec omnino arbitraria inducat oportet, qui de rebus ac temporibus perperam attributis non suspicatur. 5. Ravennium quidem Arelatensem inscriptioni epistolae Leonis subjicere, contra omnium codicum fidem pugnat. Non solae Galliae vastatae fuerunt ab Attila, sed is in ipsa Italia ad Padum usque pervenit, ultra quod flumen Ravennatis provincia, et pars etiam dioeceseos extendebatur. Quid quod haec epistola ex contextu encyclica videtur ad plures, ut ne peculiaris ratio pro Ravennate requirenda sit? Additio porro duorum episcoporum Joannis et Petri probabilis esset, si nulla alia ratio suppeteret conciliandi omnia. Quando autem in catalogis error aliquis certus est, et sola emendatione rerum ac temporum, quae ex auctorum arbitrio ascititia aut praejudiciis constituta sunt, sanari potest, non est deserendus aut additionibus perturbandus episcoporum", + "candidate_score": 0.607727, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_183", + "bdc_text": "Presertim vero legati principum valde commoti , pro se quisque hanc a suo principe iniuriam repellandam esse iudicabant .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_691", + "psc_text": "καταπραΰνεσθαι, οὐ μόνον ταύτην [Forte αὐτή] εἰς μείζονα τῆς εἰρήνην, ζημίαι. ἀλλ' ὅπερ ἐστὶ λύπης καὶ ἀγανακτήσεως ἄξιον, καὶ αὐτῆς τῆς πίστεως πρὸς ὅλεθρον καὶ ἀνατροπὴν τοῖς Χριστιανοῖς προεχώρησε. Καὶ οὗτοι μὲν οἱ ἀποσταλέντες. ὧν εἶς τὴν βίαν τοῦ ἐπισκόπου Ἀλεξανδρέων ἑαυτῷ πάντα ἐνδικοῦντος ἐκφυγὼν, τῶν πεπραγμένων πραγμάτων ἡμῖν τὴν τάξιν μετὰ πίστεως ἀπήγγειλεν, ἀντέστησαν ἐν τῇ συνόδῳ καὶ ὡς ἔχρην, ἑνὸς ἀνθρώπου, οὐ τῇ κρίσει μᾶλλον, ἀλλὰ τῇ μανίᾳ, διαμαρτυρούμενοι ἅπερ κατὰ βίαν καὶ φόβον ἐπράττετο, τοῖς τῆς ἐκκλησίας δικαίοις, καὶ αὐτῷ τῷ συμβόλῳ τῷ (ἀπὸ) τῶν ἀποστόλων εἰσηγηθέντι, πρόκριμα φέρειν οὐ μὴ δύνασθαι· καὶ οὔτε ἑαυτοὺς ἀπὸ ταύτης τῆς πίστεως, ἣν πλήρη ἐκτεθεῖσαν καὶ διατυπωθεῖσαν, ἐκ τοῦ θρόνου τοῦ μακαριωτάτου ἀποστόλου Πέτρου εἰς τὴν ἁγίαν σύνοδον (ἤνεγκαν) εἰρηκότας ἀφίστασθαι κατὰ ἀδικίαν τινὸς. Ἧς πίστεως ἡ ἀνάγνωσις, παρακαλούντων τῶν ἐπισκόπων, οὐ προσεδέχθη· ὥστε τῆς αὐτῆς ἀποκινηθείσης πίστεως, ἥτις τοὺς πατριάρχας (καὶ προφήτας) καὶ ἀποστόλους καὶ μάρτυρας ἐστεφάνωσε, τὴν γέννησιν", + "candidate_score": 0.60763, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_219", + "bdc_text": "ut notarii tantum quatuor , duo hinc , duo istinc constituerentur iure iurando astricti :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_528", + "psc_text": "καὶ αἵματος, Ἰησοῦς Χριστός· οὐκ ἐν τῷ ὕδατι μόνον, ἀλλ' ἐν ὕδατι, καὶ αἵματι· καὶ τὸ πνεῦμά ἐστι τό μαρτυροῦν, ἐπειδὴ τὸ πνεῦμά ἐστιν ἡ ἀλήθεια. Τρεῖς γάρ εἰσιν οἱ μαρτυροῦντες, τὸ πνεῦμα, καὶ τὸ ὕδωρ, καὶ τὸαἷμα καὶ οἱ τρεῖς τὸ ἔν εἰσι,, τὸ πνεῦμα δηλονότι τοῦ ἁγιασμοῦ, καὶ τὸ αἷμα τῆς λυτρώσεως, καὶ τὸ ὕδωρ τοῦ βαπτίσματος· ἅπερ τρία ἕν ἐστι, καὶ ἀμέριστα μένει· καὶ οὐδὲν αὐτῶν ἀπὸ 834 τῆς αὐτῶν χωρίζεται συναφείας· ἐπειδήπερ ἡ καθολικὴ Ἐκκλησία ὲν ταύτη ζῇ, καὶ προκόπτει τῇ πίστει. Ἵνα μήτε δίχα τῆς ἀληθοῦς θεότητος ἡ ἀνθρωπότης, μήτε δίχα τῆς ἀληθοῦς ἀνθρωπότητος ἡ θεότης πιστεύηται. Πρὸς μέντοι γε τὴν διαλαλιὰν τῆς ὑμετέρας ἀκροάσεως ὁ Εὐτυχὴς ἀπεκρίνατο, λέγων· Ὁμολογῶ ἐκ δύο φύσεων γεγενῆσθαι τὸν Κύριον ἡμῶν πρὸ τῆς ἑνώσεως· μετὰ μέντοι τὴν ἕνωσιν μίαν φύσιν ὁμολογῶ· θαυμάζω τὴν οὕτως ἀλλόκοτον, καὶ οὕτω διεστραμμένην ὁμολογίαν, μηδεμιᾷ τῶν δικαζόντων ἐπιτιμήσει δόξασαν ἐπιλήψιμον· καὶ τὸν οὕτως ἄφρονα", + "candidate_score": 0.606772, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_266_268", + "bdc_text": "pro Strasburgo : Wolfgangus Capito , Jacobus Sturmius , Simon Gryneus ; pro Augusta et Ulma :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1017", + "psc_text": "ut pro me orare dignemini, quaeso. Ego FONTEIUS episcopus apostolatum vestrum reverenter saluto, et rogo ut mei meminisse dignemini. YDATIUS episcopus apostolatum vestrum in Domino saluto. HILARUS episcopus apostolatum vestrum plurima in Christo veneratione saluto. ICTURUS episcopus apostolatum vestrum venerans saluto. EUGENIUS episcopus beatitudinem tuam saluto. PALLADIUS episcopus apostolatum vestrum venerans saluto. Ego FRATERNUS episcopus coronam vestram venerans saluto. Ego AMANDUS episcopus apostolatum vestrum venerans saluto. Ego GERONTIUS episcopus coronam vestram venerans saluto. Ego PROCULEIANUS episcopus coronam vestram venerans saluto. Ego DYNAMIUS episcopus coronam vestram venerans saluto. Ego JULIANUS episcopus apostolatum vestrum venerans saluto. Ego ARMENTARIUS episcopus coronam vestram venerans saluto. Ego HONORATUS episcopus coronam vestram venerans saluto. EPARCHIUS episcopus apostolatum vestrum venerans saluto. Ego EUSTATHIUS episcopus apostolatum vestrum venerans saluto. 1112 Ego MAXIMUS episcopus apostolatum vestrum venerans saluto. Ego YNANTIUS coronam vestram venerans saluto. EPISTOLA C. MARCIANI IMPERATORIS AD LEONEM PAPAM. SYNOPSIS. I. De fide apud Chalcedonem roborata et", + "candidate_score": 0.60652, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_35", + "bdc_text": "Christophems Scherding , Leonardus Cellarius , Alexander Alesius , Joannes Embeccus , Joannes Pannonius .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_455", + "psc_text": "Chrysologus apostolicae auctoritatis callentissimus, observandum ac tenendum praedixerat epist. 25. Nihil pro apostolicarum definitionum auctoritate illustrius hoc totius Ecclesiae ac generalis synodi testimonio, quod Petrum in successoribus viventem et loquentem agnoscit. In Romana synodo sub Gelasio pronuntiatum fuit anathema, Si quispiam de hujus epistolae textu usque ad unum iota disputaverit, et non eam in omnibus venerabiliter receperit (Tom. V Concil. Ven. edit. pag. 387) . Et S. Gregorius, lib. VI, epist. 2: Si quis contra harum quatuor synodorum fidem, et contra sanctae memoriae Leonis papae tomum atque definitionem aliquid umquam loqui praesumit, anathema sit. 2. Hinc in fidei professionibus nihil frequentius quam post generalia concilia hujus epistolae doctrinam profiteri. Apud Orientales, ubi Eutychis haeresis turbas excitaverat, haec consuetudo primum inducta, ut liquet inter caetera ex aliquot epistolis Hormisdae, ex epistola Petri diaconi ad Fulgentium, et ex concilio Apamensi an. 535. Idem mos etiam ad Occidentales transivit, et diu etiam obtinuit.", + "candidate_score": 0.605328, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_187", + "bdc_text": "Et presides , ad quos haec oratio communiter esset instituta , ab iis more imperii communiter , et non seorsim respondendum esse iudicabant .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_666", + "psc_text": "quae tali facto laeditur, cum ipsa vestri sit custos et auctor imperii, et coram sanctis angelis Christi, ut omnia in eo statu esse jubeatis, in quo fuerunt ante omne judicium, donec major ex toto orbe sacerdotum numerus congregetur; nec alieno peccato patiamini vos gravari: quia, quod necesse est nos dicere, veremur ne cujus religio dissipatur, indignatio provocetur. Prae oculis habete, et tota mentis acie reverenter aspicite beati Petri gloriam, et communes cum ipso omnium apostolorum coronas, cunctorumque martyrum palmas, quibus alia non fuit causa patiendi, nisi confessio verae Divinitatis et verae humanitatis in Christo. CAP. III. Cui sacramento, quia impie nunc a paucis imprudentibus obviatur, omnes partium nostrarum Ecclesiae, omnes mansuetudini vestrae cum gemitibus et lacrymis supplicant sacerdotes, ut quia et nostri fideliter reclamarunt, et eisdem libellum appellationis Flavianus episcopus dedit, generalem synodum jubeatis intra Italiam celebrari, 909 quae omnes offensiones ita aut repellat, aut mitiget, ne ultra aliquid sit", + "candidate_score": 0.604776, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_187", + "bdc_text": "Et presides , ad quos haec oratio communiter esset instituta , ab iis more imperii communiter , et non seorsim respondendum esse iudicabant .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_673", + "psc_text": "cupiensque vos placere 915 per omnia Deo, cui pro vobis ab Ecclesia supplicatur, ne ante tribunal Christi Domini rei de silentio judicemur, obsecramus coram unius Deitatis inseparabili Trinitate, quae tali facto laeditur, cum ipsa vestri sit custos et auctor imperii, et coram sanctis angelis Christi, ut omnia in eo statu esse jubeatis, in quo fuerunt ante omne judicium, donec major ex toto orbe sacerdotum numerus congregetur. Nec alieno peccato patiamini vos gravari: quia quod necesse est nos dicere, veremur, ne cujus religio dissipatur, indignatio provocetur. Prae oculis habete, et tota mentis acie reverenter aspicite beati Petri gloriam, et communes cum ipso omnium apostolorum coronas, cunctorumque martyrum palmas, quibus alia non fuit causa patiendi, nisi confessio verae divinitatis et verae humanitatis in Christo. CAP. III. Cui sacramento quia impie nunc a paucis imprudentibus obviatur, omnes partium nostrarum Ecclesiae, omnes mansuetudini vestrae cum gemitibus et lacrymis supplicant sacerdotes, ut quia et nostri", + "candidate_score": 0.604613, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_283_285", + "bdc_text": "Leonhardus Keller , Alexander Alestius , Joannes Ludovicus ; pro Meidenburgo et Halberstatto : Joannes Minsinger , Conradus Mucosus , Jodocus Hutzfeldus ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1124", + "psc_text": "Julianum arguit quod Anatolio CP. faveat. --III. Contra universalis Ecclesiae statum, sine reatu utriusque ipsorum, nec sibi licere quidquam concedere, nec ei obtinere. LEO papa JULIANO Coensi episcopo. Cum frequentibus experimentis probaverit dilectio tua quam constanti fixoque proposito sanctorum Nicaenorum canonum statuta custodiam, dissolvi omnes ecclesiasticas regulas aestimans, si quidquam ex illa sacrosancta Patrum constitutione violetur, miror talia te per fratrem et coepiscopum nostrum Lucianum 1172 dirigere scripta potuisse, quibus in tantum pro appetitu novae transgressionis intervenis, ut tibi putes aliquid speciale praestandum, si his quae illicite concupiscuntur annuero. Quantumlibet autem te affectione complectar, nullo tamen modo poteris obtinere ut me in excidium ecclesiastici status, vel suadendo impellas, vel supplicando traducas. Frater enim et coepiscopus noster Anatolius, si divina beneficia et mei favoris assensum sapienter intelligit, satis illi sufficit obtinuisse quod summus antistes de honore episcopatus sui gratias Deo referat, et se ab illicitorum cupiditate contineat; et quicumque illum specialiter", + "candidate_score": 0.604556, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_183", + "bdc_text": "Presertim vero legati principum valde commoti , pro se quisque hanc a suo principe iniuriam repellandam esse iudicabant .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_682", + "psc_text": "ἐνανθρωπήσεως τοῦ Χριστοῦ. Ὧι τινι μυστηρίῳ ἐπειδὴ νῦν ἀσεβῶς ἀπὸ ὁλίγων ἀφρόνων ἐναντιοῦται, πάντων τῶν μερῶν ἡμῶν αἱ ἐκκλησίαι πᾶσαι τῆς ὑμετέρας φιλανθρωπίας καταδέονται· διὰ τῶν ἐπισκόπων. ἐπειδὴ καὶ οἱ ἡμέτεροι πιστῶς ἀντειρήκασι, καὶ αὐτὸς ἐκεῖνος Φλαυιανὸς ὁ ἐπίσκοπος λίβελλον ἐκκλήτου ἐπιδέδωκε, γενικὴν σύνοδον κελεύσατε ἐν τῇ Ἰταλίᾳ συνελθεῖν. Ἥ τις πάντα τὰ προσκόμματα οὕτως ἀποκινήσει καὶ καταπραϋνεῖ ἵνα μὴ περαιτέρω τί ποτε ἢ περὶ τῆς πίστεως εὐρεθῇ ἀμφίβολον, ἢ ἐν τῇ ἀγάπῇ μεμερισμένον· συνερχομένων δηλαδὴ τῶν κατὰ τὴν ἀνατολὴν ἐπαρχιῶν ἐπισκόπων· ἵνα ὅσοι καταπονηθέντες ἀπειλαῖς, καὶ ὕβρεσιν, ἀπὸ τῆς ὀδοῦ τῆς ἀληθείας ἐξέκλιναν, 918 εἰς σωτηρίας παραμυθίαν ὁλόκληρον ἀνακληθῶσι· καὶ αὐτοὶ δὲ ὧν ἐστιν ἡ σκληροτάτη ἀπόφασις, ἐὰν γνώμαις κρείττοσιν ἐπακολουθήσωσιν, ἀπὸ τῆς ἑνότητος τῆς ἐκκλησίας μηδαμῶς ἀποστῶσιν. Ὅπως γὰρ μετὰ τὴν ἔκκλητον τοῦτο ἀναγκαίως αἰτοῦμεν, τῶν κατὰ Νικαίαν κανόνων αἱ ψῆφοι μαρτυροῦσιν· αἵ τινες ἀπὸ τῶν πανταχοῦ τοῦ κόσμου ἐπισκόπων καθιδρύθησαν, ὥσπερ ὑπετάξαμεν. Συνέλθετε τοῖς καθολικοῖς τῷ ὑμετέρῳ", + "candidate_score": 0.604528, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_283_285", + "bdc_text": "Leonhardus Keller , Alexander Alestius , Joannes Ludovicus ; pro Meidenburgo et Halberstatto : Joannes Minsinger , Conradus Mucosus , Jodocus Hutzfeldus ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1007", + "psc_text": "ALEXANDER episcopus civitatis Seleuciae Pisidiae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. MUSIANUS episcopus Limenorum. Valere me in Domino, Deo amantissime pater. FLORENTIUS episcopus Lesbitereae h . . . . et litteris. Valere me ora Deo amantissime pater. EPIPHANIUS episcopus civitatis Midai. Valere me ora, Deo amantissime pater. CYRUS episcopus civitatis Siniandi. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. PANCRATIUS episcopus Lybiadis. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. POLYCHRONIUS episcopus Antipatridis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. CYRIACUS episcopus civitatis Trognadorum subscripsi per presbyterum meum Chrysippum. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. EUNOMIUS episcopus Nicomediae metropolis. Valere me ora, sanctissime pater. ANASTASIUS episcopus Nicaeae metropolis. Valere me ora, sanctissime pater. SEBASTIANUS episcopus civitatis Berissae. Valere me in Domino, Deo amantissime pater. JOVINUS episcopus sanctissimae Dei Ecclesiae Debeltorum. Valere me ora, amantissime pater. Similiter et reliqui omnes episcopi subscripserunt. Explicit relatio sanctae synodi Chalcedonensis ad papam", + "candidate_score": 0.603612, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_35", + "bdc_text": "Christophems Scherding , Leonardus Cellarius , Alexander Alesius , Joannes Embeccus , Joannes Pannonius .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_454", + "psc_text": "Flavianus etiam monuerat (Epist. 26), cum etiam sine concilio, et antequam haberetur synodus Chalcedonensis, tota Ecclesia illam susceperit, eidemque episcopi suas subscriptiones apposuerint, non ut vim et auctoritatem illi adjicerent, sed ut se catholicos probarent, et ne, si renuerent, haeretici haberentur. Jam enim vulgatum fuerat, quod postea omnes reverendissimi episcopi clamaverunt in Chalcedonensi, act. 4, pag. 1403: Qui non consentit epistolae sanctissimi episcopi Leonis, haereticus est. Porro in eodem concilio, quo Ephesini latrocinii gesta rescindenda erant, maximis cum laudibus suscepta fuit act. 2 et 4, eoque honore habita ac si ab ipso Petro edita fuisset: quod et antequam ederetur, Petrus Chrysologus apostolicae auctoritatis callentissimus, observandum ac tenendum praedixerat epist. 25. Nihil pro apostolicarum definitionum auctoritate illustrius hoc totius Ecclesiae ac generalis synodi testimonio, quod Petrum in successoribus viventem et loquentem agnoscit. In Romana synodo sub Gelasio pronuntiatum fuit anathema, Si quispiam de hujus epistolae textu usque ad unum iota disputaverit,", + "candidate_score": 0.603601, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_235", + "bdc_text": "non enim praesides sine illorum consilio quicquam aut agebant , aut agere etiam poterant .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1089", + "psc_text": "ὄντων πρώτων, καὶ ἐπ' ἀδείας ἐκείνῳ εἴη, ὅσαις ἂν ἐθέλοι, ἐκλάμπειν ἀρεταῖς, ὧν οὐχ ἑτέρως κοινωνός ἐστιν, εἰ μὴ διαθέσει μᾶλλον ἐθέλοι κοσμεῖσθαι, ἤπερ ἀμβιτίονι ἐκτείνεσθαι. Ταύτην δὲ τὴν ἀναιδῆ ἐπιθυμίαν οὐδέποτε μὲν ὤφειλεν ἐν τῇ αὐτοῦ ἔχειν τῇ ψυχῇ, ἀλλ' ὁπηνίκα αὐτῷ οἱ ἀδελφοὶ, καὶ συνεπίσκοποι ἐμοὶ, οἱ ὑπὲρ ἐμοῦ πράττοντες, ἀντέβησαν, ἀπὸ τῆς παρανόμου τόλμης κᾂν ἐκ τῆς αὐτῶν ὤφειλεν ἀργῆσαι ἀντιλογίας· καὶ γὰρ καὶ της ὑμετέρας εὐσεβείας αἱ συλλαβαὶ, καὶ τὰ αὺτοῦ γράμματα σημαίνει τοὺς πρεσβευτὰς τῆς ἀποστολικῆς καθέδρας, καθῶς ἐχρῆν, δικαιοτάτῃ ἀντιῤῥήσει ἀντιβεβηκέναι, ὥστε μὴ παραίτησιν ἔχειν τὴν ἐπιχείρησιν, ἥτις ἑαυτὴν οὐδὲ ἐκτυπωθεῖσα ἐπέσχεν. Ὅθεν ἐπειδὴ ἁρμόζει τῇ ἡμετέρᾳ πίστει καὶ δόξῃ, ἵνα καθ' ὃν τρόπον αἱ αἱρέσεις δι' ὑμῶν, τοῦ Θεοῦ πράττοντος οὕτω καὶ πᾶσα ἀμβιτίων ἐκκοπείη· ὅπερ καὶ τῆς Χ��ιστιανῶν ἐστιν εὐδοκιμήσεως, καὶ τῆς βασιλικῆς. Καὶ ὁ προλεχθεὶς ἐπίσκοπος φειδέσθω τέρων προνοήσει τῆς εἰρήνης, καὶ μὴ ἐξεῖναι ἑαυτῷ πάντα ἀπολαμβανέτω. Ἐπειδήπερ τῆ Ἀντιοχέων ἐκκλησίᾳ", + "candidate_score": 0.602445, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_254_256", + "bdc_text": "Franciscus Burckardus , Philippus Melanchthon , Justus Menius ; Pro Hesso Joannes Fry , Martinus Bucerus , Adamus Fuldanus ; pro Saxone Henrico :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1007", + "psc_text": "ALEXANDER episcopus civitatis Seleuciae Pisidiae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. MUSIANUS episcopus Limenorum. Valere me in Domino, Deo amantissime pater. FLORENTIUS episcopus Lesbitereae h . . . . et litteris. Valere me ora Deo amantissime pater. EPIPHANIUS episcopus civitatis Midai. Valere me ora, Deo amantissime pater. CYRUS episcopus civitatis Siniandi. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. PANCRATIUS episcopus Lybiadis. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. POLYCHRONIUS episcopus Antipatridis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. CYRIACUS episcopus civitatis Trognadorum subscripsi per presbyterum meum Chrysippum. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. EUNOMIUS episcopus Nicomediae metropolis. Valere me ora, sanctissime pater. ANASTASIUS episcopus Nicaeae metropolis. Valere me ora, sanctissime pater. SEBASTIANUS episcopus civitatis Berissae. Valere me in Domino, Deo amantissime pater. JOVINUS episcopus sanctissimae Dei Ecclesiae Debeltorum. Valere me ora, amantissime pater. Similiter et reliqui omnes episcopi subscripserunt. Explicit relatio sanctae synodi Chalcedonensis ad papam", + "candidate_score": 0.602404, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_586", + "bdc_text": "Interea Coloniensis Palatinusque legatus appellati eadem de re fuerunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_471", + "psc_text": "88. Hinc nihil mirum si haec testimonia in documentis Graecis ante gesta Chalcedonensia laudatae epistolae subjecta fuerint, licet primum ejusdem epistolae exemplum iisdem caruerit: unde nec a nobis eidem subjicienda sunt. Cum vero apud Latinos nullum exemplum hactenus inventum sit in quo haec testimonia post epistolam ad Flavianum describantur, sed ea separatim edita et inserta occurrant in nonnullis antiquis Latinorum collectionibus, nimirum in collect. 5 Quesnelliana cap. 41, ubi ea descripta reperies tomo tertio, et in mss. collect. 3 cap. 82, nec non in codice Veronensi 38 cap. 37, satis probabile est solos Graecos, qui ea simul allata et allegata acceperant in Constantinopolitano conventu exemplaria scripsisse, in quibus ea epistola una cum testimoniis legeretur, ac exinde in Graecos codices ante gesta Chalcedonensia utraque simul traduxisse. Ex his autem apparet quam perperam P. Garnerius horum testimoniorum collectionem Theodoreto tribuerit, de quo tamen plura in observationibus ad notam ultimam Quesnelli. Inter testimonia", + "candidate_score": 0.602351, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_586", + "bdc_text": "Interea Coloniensis Palatinusque legatus appellati eadem de re fuerunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1397", + "psc_text": "S. Leonis epistolam Graece redditum haberemus. At exstat hujus codicis Latina interpretatio, quam Epiphanius Scholasticus lucubravit. Hic autem cum nactus fuisset Leoninae epistolae Latinum exemplar, hoc suae versioni inseruit; et idcirco ex hoc codice, quem a Surio editum Baluzius cum duobus mss. Bellovacensi et Corbeiensi contulit, aliquot variantes suppetunt, quae nobis utiles fuere. 2. Huic epistolae causam dederunt imperatoris Leonis litterae, quas ob Alexandrinos tumultus ad universos metropolitas tradidit. In laudato codice encyclio, cujus ordo, ut in mss. exstat, ex Baluzio profertur tom. V Concil. Venetae edit. pag. 33 et seqq. cap. 6, describitur imperatoris epistola ad Anatolium Constantinopolitanum; et postea cap. 11 subjiciuntur caeterorum episcoporum nomina, ad quos litterae similes directae fuerunt, ac inter hos primo datae dicuntur Leoni reverentissimo urbis Romae pontifici. Imperialis epistola ad Anatolium cum quaedam ejusdem Constantinopolitani episcopi peculiaria continet, tum vero alia Leonis papae propria, quae eidem inserta erant (vide annot. 1 [Infra, n.", + "candidate_score": 0.600529, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_446", + "bdc_text": "tamen antequam vellent colloquium institutum remorari , conditiones has se accipere , et actorum nuda copia sine autographis contentos fore respondebant , modo ab utriusque partis notariis eam repetere liceret .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_670", + "psc_text": "sanctam synodum, vel ad Flavianum episcopum detulerunt, episcoporum publicari auribus Alexandrinus permisisset antistes, ita manifestatione purissimae fidei, quam divinitus inspiratam et accepimus, et tenemus, omnium concertationum strepitus quievisset, ut nec imperitia ultra desiperet, nec occasionem nocendi aemulatio reperiret. Sed dum privatae causae religionis exercentur obtentu, commissum est impietate paucorum, quod universam Ecclesiam vulneraret. Comperimus enim, non incerto nuntio, sed fidelissimo rerum, quae gestae sunt, narratore Hilaro diacono nostro, qui vix, ne subscribere per vim cogeretur, effugit, convenisse ad synodum plurimos sacerdotes, quorum utique frequentia consultationi et judicio profuisset, si is qui sibi locum principem vindicabat, sacerdotalem moderationem custodire voluisset; ut, sicut moris est, omnium sententiis ex libertate prolatis, id tranquillo et aequo constitueretur examine, quod et fidei congrueret, congreret, et errantibus subveniret. In ipso autem judicio non omnes qui convenerant, interfuisse cognovimus. Nam alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro supradicti 913 sacerdotis arbitrio, impiis subscriptionibus captivas manus dederent, et", + "candidate_score": 0.600498, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_40_42", + "bdc_text": "A Ludovico et Vuilhelmo Bavaris : W. Sebelsdorfferus , Joannes Eccius , Joannes Kretzems , Joannes Apella . A Juliacense :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1004", + "psc_text": "me in Domino ora, Deo amantissime pater. ZENOBIUS episcopus. Ut supra. THOMAS episcopus Theodosiopolis. Valere me in Domino, amantissime pater. SABAS episcopus Palti. Valere me in Domino, Deo, amantissime pater. Subscribens per Patricium episcopum. PATRICIUS episcopus Neocaesareae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. RINUS gratia Dei episcopus Junopolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. EUDOXIUS episcopus poleos Chomatis. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. NICOLAUS misericordia Dei episcopus Acarasseorum. Valere me in Domino ora, amantissime pater. EVODIUS episcopus Saumatis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. TRIPHON episcopus Ecclesiae Chii. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. PAULUS episcopus sanctissimae Dei Ecclesiae Philiomelei. Valere me in Domino ora, domine pater. THEOCTISTUS episcopus Tyrai. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. OLYMPIUS episcopus Sozopolitanae sanctissimae Dei Ecclesiae. Valere me ora, Deo sanctissime pater. JOANNES humilis episcopus civitatis Barbileorum. Valere me ora, Deo amantissime pater.", + "candidate_score": 0.600356, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_266_268", + "bdc_text": "pro Strasburgo : Wolfgangus Capito , Jacobus Sturmius , Simon Gryneus ; pro Augusta et Ulma :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1004", + "psc_text": "me in Domino ora, Deo amantissime pater. ZENOBIUS episcopus. Ut supra. THOMAS episcopus Theodosiopolis. Valere me in Domino, amantissime pater. SABAS episcopus Palti. Valere me in Domino, Deo, amantissime pater. Subscribens per Patricium episcopum. PATRICIUS episcopus Neocaesareae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. RINUS gratia Dei episcopus Junopolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. EUDOXIUS episcopus poleos Chomatis. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. NICOLAUS misericordia Dei episcopus Acarasseorum. Valere me in Domino ora, amantissime pater. EVODIUS episcopus Saumatis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. TRIPHON episcopus Ecclesiae Chii. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. PAULUS episcopus sanctissimae Dei Ecclesiae Philiomelei. Valere me in Domino ora, domine pater. THEOCTISTUS episcopus Tyrai. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. OLYMPIUS episcopus Sozopolitanae sanctissimae Dei Ecclesiae. Valere me ora, Deo sanctissime pater. JOANNES humilis episcopus civitatis Barbileorum. Valere me ora, Deo amantissime pater.", + "candidate_score": 0.599423, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_235", + "bdc_text": "non enim praesides sine illorum consilio quicquam aut agebant , aut agere etiam poterant .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1116", + "psc_text": "ὅσος δήποτε ἀριθμὸς ἱερέων ἤ συγκρῖναι ἑαυτὸν τολμήσοι, ἤ προκρῖναι· ὁπότε τοσαύτῃ Θεοῦ χάριτι ἡ ἐν Νικαίᾳ σύνοδος συνηθροίσθη, ὥστε εἴτε δι' ἐλασσόνων, εἴτε διὰ πλειόνων ἐκκλησιαστικὰ συγκροτηθείη δικαστήρια, πάσης στερεῖσθαι αὐθεντίας πᾶν ὅτι ἂν τυπωθείη τῇ ἐκείνων διατυπώσει ἐναντιούμενον. Ἄγαν τοίνυν ἀναιδῆ, ἄγαν φαῦλα τυγχάνει τὰ τοῖς θείοις κανόσιν ἐναντιούμενα· εἰς τάραχον πάσης ἐκκλησίας ἡ παροῦσα τείνει ὑπεροψία, ἥτις οὕτως ἀποχρήσασθαι ἠθέλησε τῇ συνόδῳ, ὥστε τοὺς ἀδελφοὺς τοὺς τῆς πίστεως ἕνεκα μόνης συγκληθέντας, πληρώσαντάς τε ἅπερ τούτου ἑνεκα τοῦ μέρους φροντισθῆναι ὤφειλεν, εἰς τὸ συναινέσαι ἑαυτῆς τῇ ἀπάτῇ ὑπάγειν, ἢ φόβῃ συνελάσαι. Ἐντεῦθεν γὰρ οἱ ἀδελφοὶ οἱ ἡμέτεροι παρὰ τοῦ ἀποστολικοῦ θρόνου ἀποσταλέντες, οἵτινες ἐν τῳ συνόδῇ ἐτοποτήρουν ἐμοὶ, εὐδοκίμως, καὶ γενναίως τοῖς παρανόμοις τολμήμασι ἀντέστησαν, φανερῶς βοῶντες, μή τις κατὰ τῶν ἐν Νικαίᾳ κανόνων ἐπιχείρησις ἀναιδὴς ἐξανασταίη· ἀλλ' οὐδέ ἀμφιβάλλεται ἀντιβῆναι αὐτοὺς, οῖστισι καὶ αὐτὸς ἐν τοῖς ἑαυτοῦ γράμμασι μέμφῃ, ὅτι δὴ ταῖς σαῖς ἐπιχειρήσεσιν ἠθέλησαν ἀντιβῆναι. Καὶ", + "candidate_score": 0.597887, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_446", + "bdc_text": "tamen antequam vellent colloquium institutum remorari , conditiones has se accipere , et actorum nuda copia sine autographis contentos fore respondebant , modo ab utriusque partis notariis eam repetere liceret .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_171", + "psc_text": "hujus tertiae lectionis profecta sunt, editores, cum hanc formam incongruam deprehendissent, tam ob chronicam notam sitam ante tria capitula 6, 7 et 8, quam ob importunam repetitionem periodi Cum itaque de omnibus, nulla licet codicum auctoritate fulti, dederunt primo editionem Hadrianeam, excepta extrema periodo, Si quae vero aliae sunt causae, terminantes illis vocibus, qui consecrabantur, exciperet; mox subdiderunt ex decurtata editione tria capitula 6, 7 et 8, omittentes repetitionem periodi, Cum itaque de omnibus; ac tandem post verba octavi capitis rejecerunt periodum, Si vero aliae sunt causae, etc., atque chronicam notam, quibus epistolam conclusere. 5. Hinc autem nihil mirum si Quesnellus sollicitus de corrigendis ex fide codicum vulgatae S. Leonis editionis erroribus, hanc impressam editionem, quae nullis mss. nititur, repudiavit. Cum vero in ipsis codicibus tantam varietatem perspiceret, nec unum codicem nancisci potuisset, qui aptum omnia conciliandi modum suggereret; primam editionis rationem, quam in antiquioribus collectionibus, et mss. descriptam vidit,", + "candidate_score": 0.595686, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_235", + "bdc_text": "non enim praesides sine illorum consilio quicquam aut agebant , aut agere etiam poterant .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_941", + "psc_text": "μήν τις ἐπιτρέψαι συνήθεια. Πλὴν ἐν τούτοις τοῖς ἀδελφοῖς, τουτέστι Πασχασίνῳ, καὶ Λουκηνσίῳ τοῖς ἐπισκόποις, καὶ Βονιφατίῳ, καὶ βασιλείῳ τοῖς πρεσβυτέροις, τοῖς ἀπεσταλμένοις ὑπὸ τοῦ θρόνου τῶν ἀποστόλων, ἐμὲ τῆς συνόδου προεδρεύειν, ἡ ὑμῶν ἀδελφότης ἡγείσθω· μὴ κεχωρισμένης ὑμῶν τῆς ἐμῆς παρουσίας· ὅς τις διὰ τῶν τοποτηρητῶν ὑμῖν πάρειμι τῶν ἐμῶν, καὶ διὰ 1072 τοῦ κηρύττειν τὴν καθολικὴν πίστιν οὐκ ἀπολείπομαι· ὡς ὑμᾶς τοὺς ἀγνοεῖν μὴ δυναμένους, τί περὶ τῆς ἀρχαίας πιστεύομεν παραδόσεως. ἀμφιβάλλειν μὴ δύνασθαι, ποία τίς ἐπιθυμία ἡμῖν καθέστηκεν. Ὅθεν, ἀδελφοὶ προσφιλέστατοι, πᾶσα παντελῶς τολμηρὰ διάλεξις ὑπεναντίον τῆς θεόθεν ἐμπνευσθείσης πίστεως, καὶ ματαία τῶν πεπλανημένων ἀπιστία τῆν ἡσυχίαν ἀγέτω· ἐκδικείτω τε τοῦτο μηδεὶς, ὃ πιστεύειν οὐ θέμις· ὁπότε κατὰ τὴν τῶν εὐαγγελίων αὐθεντίαν, κατὰ τὰς φωνὰς τῶν προφητῶν, καὶ τὴν τῶν ἀποστόλων διδασκαλίαν, πληρέστατα, καὶ σαφέστατα, δι' ὧν πρὸς τὸν τῆς ὁσίας μνήμης Φλαυιανὸν τὸν ἐπὶσκοπον ἐπεστείλαμεν, ἤδη δεδήλωται, πρία τίς ἐστιν ἡ περὶ τοῦ μυστηρίου τῆς ἐνανθρωπήσεως", + "candidate_score": 0.592032, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_41", + "bdc_text": "W. Sebelsdorfferus , Joannes Eccius , Joannes Kretzems , Joannes Apella .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_980", + "psc_text": "ὡς ἀρχηγῷ σοι τοῦ καλοῦ πρὸς ὠφέλειαν χρησάμενοι, τῆς ἀληθείας τοῖς τῆς ἐκκλησίας τέκνοις τὸν κλῆρον ἐδείξαμεν, οὐ καθ' ἕνα ἕκαστος ἐν παραβύστῳ τὴν διδασκαλίαν ποιούμενοι, ἀλλὰ κοινῷ πνεύματι, μιᾷ συμπνοίᾳ καὶ ὁμονοίᾳ τῆς πίστεως τὴν ὁμολογίαν γνωρίσαντεσ. Καὶ ἦμεν ἐν κοινῇ χορείᾳ, τοῖς πνευματικοῖσ, ὡς ἐν βασιλικοῖσ δείπνοισ, ἐντρυφῶντες ἐδέσμασιν, ἅπερ διὰ τῶν σῶν γραμμάτων ὁ χριστὸς τοῖς εὐωχουμενοις ηὐτρεπισε καὶ τὸν ἐπουράνιον νυμφίον ἐν ἡμῖν ὁρᾷν ἐδοκοῦμεν ἐνδιαιτώμενον Εἰ γὰρ ὅπου εἰσὶ δύο ἢ τρεῖς συνηγμένοι εἰς τὸ αὐτοῦ ὄνομα, ἐκεῖ ἔφη εἶναι ἐν μεσῳ αὐτῶν· πόσην περὶ πεντακοσίου εἴκοσιν ἱερέας τὴν οἰκείωσιν ἐπεδείκνυτο, οἳ καὶ πατρίδος καὶ πόνου τῆς εἰς αὐτὸν ὁμολογίας τὴν γνῶσιν προέθηκαν; ὧν σὺ μὲν ὡς κεφαλὴ μελῶν, ἡγεμόνευεσ ἐν τοῖς τὴν σύνταξιν ἐπέχουσι, τὴν εὔνοιαν ἐπιδεικνύμενοσ. Βασιλεῖς δὲ πιστοὶ πρὸς εὐκοσμίαν ἐξῆρχον, ὡς Ζοραβάβελ τῇ (Ἰησοῦ, τῆς ἐκκλησίασ, καθάπερ) Ἰερουσαλὴμ, τὴν τὴν ἐν τοῖς δόγμασιν οἰκοδομίαν ἀνανεοῦν προθυμούμενοι. Καἲ ἦν ἂν ὁ ἀντικείμενος", + "candidate_score": 0.581124, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Philippenses", + "max_score": 0.720137, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_5_7", + "bdc_text": "Vos autem de me vobis sic persuadete , qualiter ipse de me apud vos semper sum professus , ut fratre in Christo et vos vere amante et communis ministerii salutisque publicae vobiscum divina electione custode , cuique nihil in vita possit evenire gratius , quam si vera et solida mentium nostrarum conspiratione cohaereamus . Christum huius meae confessionis et studii erga vos testem advoco . Non solum autem haec , quam dixi , occupatio mihi obstitit , ut ad vos hactenus nihil , sed et haec , quia vel qui mihi , quae vellem , desciberet , nemo , vel quod ipse scribere cupiebam , aut nihil aut quam minimum fuit .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Philippenses_window_1", + "psc_text": "in vinculis meis, et in defensione, et confirmatione Evangelii, socios gaudii mei omnes vos esse. Testis enim mihi est Deus, quomodo cupiam omnes vos in visceribus Jesu Christi. Et hoc oro, ut charitas vestra magis ac magis abundet in [ Ms. add. omni] scientia, et in omni sensu: ut probetis potiora, ut sitis sinceri, et sine offensa in diem Christi, repleti fructu justitiae per Jesum Christum, in gloriam et laudem Dei. Scire autem vos volo, fratres, quia quae circa me sunt, magis ad profectum venerunt Evangelii: ita ut vincula mea manifesta fierent in Christo in omni praetorio, et in caeteris omnibus; et plures e fratribus in Domino confidentes [ Ms. add. in] vinculis meis, abundantius auderent sine timore verbum Dei loqui. Quidam quidem et propter invidiam et contentionem, quidam autem et propter bonam voluntatem Christum praedicant. Quidam ex charitate, scientes quoniam in defensionem Evangelii positus sum. Quidam autem ex contentione", + "candidate_score": 0.720137, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_5_7", + "bdc_text": "Vos autem de me vobis sic persuadete , qualiter ipse de me apud vos semper sum professus , ut fratre in Christo et vos vere amante et communis ministerii salutisque publicae vobiscum divina electione custode , cuique nihil in vita possit evenire gratius , quam si vera et solida mentium nostrarum conspiratione cohaereamus . Christum huius meae confessionis et studii erga vos testem advoco . Non solum autem haec , quam dixi , occupatio mihi obstitit , ut ad vos hactenus nihil , sed et haec , quia vel qui mihi , quae vellem , desciberet , nemo , vel quod ipse scribere cupiebam , aut nihil aut quam minimum fuit .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Philippenses_window_13", + "psc_text": "adjutoribus meis, quorum nomina sunt in libro vitae. Gaudete in Domino semper: iterum dico, gaudete. Modestia vestra nota sit omnibus hominibus: Dominus prope est. Nihil solliciti sitis: sed in omni oratione, et obsecratione, cum gratiarum actione, petitiones vestrae innotescant apud Deum. Et pax Dei, quae exsuperat omnem sensum, custodiat corda vestra et intelligentias vestras in Christo Jesu. De caetero, fratres, quaecumque sunt vera, quaecumque pudica, quaecumque justa, quaecumque sancta, quaecumque amabilia, quaecumque bonae famae, si qua virtus, si qua laus disciplinae, haec cogitate. Quae et didicistis, et accepistis, et audistis, et vidistis in me, haec agite: et Deus pacis erit vobiscum. Gavisus sum autem in Domino vehementer, quoniam tandem aliquando refloruistis pro me sentire, sicut et sentiebatis: occupati autem eratis. Non quasi propter penuriam dico: ego enim didici, in quibus sum, sufficiens esse. Scio et humiliari, scio et abundare (ubique et in omnibus institutus sum), et satiari, et esurire, et", + "candidate_score": 0.709376, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_4_6", + "bdc_text": "Ergo domum reversus iam et otium ea , quae annotaram , describendi nactus una ad omnes epistola semel omnia , quae isthic gesta sunt , nunc scribendo omnibus cupio , si possim , satisfacere . Vos autem de me vobis sic persuadete , qualiter ipse de me apud vos semper sum professus , ut fratre in Christo et vos vere amante et communis ministerii salutisque publicae vobiscum divina electione custode , cuique nihil in vita possit evenire gratius , quam si vera et solida mentium nostrarum conspiratione cohaereamus . Christum huius meae confessionis et studii erga vos testem advoco .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Philippenses_window_13", + "psc_text": "adjutoribus meis, quorum nomina sunt in libro vitae. Gaudete in Domino semper: iterum dico, gaudete. Modestia vestra nota sit omnibus hominibus: Dominus prope est. Nihil solliciti sitis: sed in omni oratione, et obsecratione, cum gratiarum actione, petitiones vestrae innotescant apud Deum. Et pax Dei, quae exsuperat omnem sensum, custodiat corda vestra et intelligentias vestras in Christo Jesu. De caetero, fratres, quaecumque sunt vera, quaecumque pudica, quaecumque justa, quaecumque sancta, quaecumque amabilia, quaecumque bonae famae, si qua virtus, si qua laus disciplinae, haec cogitate. Quae et didicistis, et accepistis, et audistis, et vidistis in me, haec agite: et Deus pacis erit vobiscum. Gavisus sum autem in Domino vehementer, quoniam tandem aliquando refloruistis pro me sentire, sicut et sentiebatis: occupati autem eratis. Non quasi propter penuriam dico: ego enim didici, in quibus sum, sufficiens esse. Scio et humiliari, scio et abundare (ubique et in omnibus institutus sum), et satiari, et esurire, et", + "candidate_score": 0.7084, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_5_7", + "bdc_text": "Vos autem de me vobis sic persuadete , qualiter ipse de me apud vos semper sum professus , ut fratre in Christo et vos vere amante et communis ministerii salutisque publicae vobiscum divina electione custode , cuique nihil in vita possit evenire gratius , quam si vera et solida mentium nostrarum conspiratione cohaereamus . Christum huius meae confessionis et studii erga vos testem advoco . Non solum autem haec , quam dixi , occupatio mihi obstitit , ut ad vos hactenus nihil , sed et haec , quia vel qui mihi , quae vellem , desciberet , nemo , vel quod ipse scribere cupiebam , aut nihil aut quam minimum fuit .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Philippenses_window_2", + "psc_text": "omnibus; et plures e fratribus in Domino confidentes [ Ms. add. in] vinculis meis, abundantius auderent sine timore verbum Dei loqui. Quidam quidem et propter invidiam et contentionem, quidam autem et propter bonam voluntatem Christum praedicant. Quidam ex charitate, scientes quoniam in defensionem Evangelii positus sum. Quidam autem ex contentione Christum annuntiant non sincere, existimantes pressuram se suscitare vinculis meis. Quid enim? Dum omni modo, sive per occasionem, sive per veritatem, Christus annuntietur; et in hoc gaudeo, sed et gaudebo. Scio enim quia in hoc mihi provenit ad salutem, per vestram orationem, et subministrationem Spiritus Jesu Christi. Secundum exspectationem et spem meam, quia in nullo confundar: sed in omni fiducia sicut semper, et nunc magnificabitur Christus in corpore meo, sive per vitam, sive per mortem. Mihi enim vivere Christus est, et mori lucrum. Quod si vivere in carne, hic mihi fructus operis est, et quid eligam ignoro. Coarctor autem e", + "candidate_score": 0.703423, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_5", + "bdc_text": "Vos autem de me vobis sic persuadete , qualiter ipse de me apud vos semper sum professus , ut fratre in Christo et vos vere amante et communis ministerii salutisque publicae vobiscum divina electione custode , cuique nihil in vita possit evenire gratius , quam si vera et solida mentium nostrarum conspiratione cohaereamus .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Philippenses_window_13", + "psc_text": "adjutoribus meis, quorum nomina sunt in libro vitae. Gaudete in Domino semper: iterum dico, gaudete. Modestia vestra nota sit omnibus hominibus: Dominus prope est. Nihil solliciti sitis: sed in omni oratione, et obsecratione, cum gratiarum actione, petitiones vestrae innotescant apud Deum. Et pax Dei, quae exsuperat omnem sensum, custodiat corda vestra et intelligentias vestras in Christo Jesu. De caetero, fratres, quaecumque sunt vera, quaecumque pudica, quaecumque justa, quaecumque sancta, quaecumque amabilia, quaecumque bonae famae, si qua virtus, si qua laus disciplinae, haec cogitate. Quae et didicistis, et accepistis, et audistis, et vidistis in me, haec agite: et Deus pacis erit vobiscum. Gavisus sum autem in Domino vehementer, quoniam tandem aliquando refloruistis pro me sentire, sicut et sentiebatis: occupati autem eratis. Non quasi propter penuriam dico: ego enim didici, in quibus sum, sufficiens esse. Scio et humiliari, scio et abundare (ubique et in omnibus institutus sum), et satiari, et esurire, et", + "candidate_score": 0.70176, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_4_6", + "bdc_text": "Ergo domum reversus iam et otium ea , quae annotaram , describendi nactus una ad omnes epistola semel omnia , quae isthic gesta sunt , nunc scribendo omnibus cupio , si possim , satisfacere . Vos autem de me vobis sic persuadete , qualiter ipse de me apud vos semper sum professus , ut fratre in Christo et vos vere amante et communis ministerii salutisque publicae vobiscum divina electione custode , cuique nihil in vita possit evenire gratius , quam si vera et solida mentium nostrarum conspiratione cohaereamus . Christum huius meae confessionis et studii erga vos testem advoco .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Philippenses_window_1", + "psc_text": "in vinculis meis, et in defensione, et confirmatione Evangelii, socios gaudii mei omnes vos esse. Testis enim mihi est Deus, quomodo cupiam omnes vos in visceribus Jesu Christi. Et hoc oro, ut charitas vestra magis ac magis abundet in [ Ms. add. omni] scientia, et in omni sensu: ut probetis potiora, ut sitis sinceri, et sine offensa in diem Christi, repleti fructu justitiae per Jesum Christum, in gloriam et laudem Dei. Scire autem vos volo, fratres, quia quae circa me sunt, magis ad profectum venerunt Evangelii: ita ut vincula mea manifesta fierent in Christo in omni praetorio, et in caeteris omnibus; et plures e fratribus in Domino confidentes [ Ms. add. in] vinculis meis, abundantius auderent sine timore verbum Dei loqui. Quidam quidem et propter invidiam et contentionem, quidam autem et propter bonam voluntatem Christum praedicant. Quidam ex charitate, scientes quoniam in defensionem Evangelii positus sum. Quidam autem ex contentione", + "candidate_score": 0.701326, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_5", + "bdc_text": "Vos autem de me vobis sic persuadete , qualiter ipse de me apud vos semper sum professus , ut fratre in Christo et vos vere amante et communis ministerii salutisque publicae vobiscum divina electione custode , cuique nihil in vita possit evenire gratius , quam si vera et solida mentium nostrarum conspiratione cohaereamus .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Philippenses_window_1", + "psc_text": "in vinculis meis, et in defensione, et confirmatione Evangelii, socios gaudii mei omnes vos esse. Testis enim mihi est Deus, quomodo cupiam omnes vos in visceribus Jesu Christi. Et hoc oro, ut charitas vestra magis ac magis abundet in [ Ms. add. omni] scientia, et in omni sensu: ut probetis potiora, ut sitis sinceri, et sine offensa in diem Christi, repleti fructu justitiae per Jesum Christum, in gloriam et laudem Dei. Scire autem vos volo, fratres, quia quae circa me sunt, magis ad profectum venerunt Evangelii: ita ut vincula mea manifesta fierent in Christo in omni praetorio, et in caeteris omnibus; et plures e fratribus in Domino confidentes [ Ms. add. in] vinculis meis, abundantius auderent sine timore verbum Dei loqui. Quidam quidem et propter invidiam et contentionem, quidam autem et propter bonam voluntatem Christum praedicant. Quidam ex charitate, scientes quoniam in defensionem Evangelii positus sum. Quidam autem ex contentione", + "candidate_score": 0.701288, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_351_353", + "bdc_text": "Idem divinus Apostolus Paulus ubique et assidue fecit . Nempe haec una vere vivendi lex est , et vitae summa , caetera vana sunt omnia , et nihil . Huius praecepti si fuissemus , inquit , nos memores , nunquam ortae inter nos inimicitiae tantae fuissent .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Philippenses_window_0", + "psc_text": "Epistola Pauli ad Philippenses [ Cap. I.] Paulus et Timotheus, servi Jesu Christi, omnibus sanctis in Christo Jesu, qui sunt Philippis, cum episcopis, et diaconibus. Gratia vobis et pax a Deo Patre nostro, et Domino Jesu Christo. Gratias ago Deo meo in omni memoria vestri, semper in cunctis orationibus meis pro omnibus vobis, cum gaudio deprecationem faciens super communicatione vestra in Evangelio Christi a prima die usque nunc. Confidens hoc ipsum, quia qui coepit in vobis opus bonum, perficiet usque in diem Christi Jesu. Sicut est mihi justum hoc sentire pro omnibus vobis: eo quod habeam vos in corde, et in vinculis meis, et in defensione, et confirmatione Evangelii, socios gaudii mei omnes vos esse. Testis enim mihi est Deus, quomodo cupiam omnes vos in visceribus Jesu Christi. Et hoc oro, ut charitas vestra magis ac magis abundet in [ Ms. add. omni] scientia, et in omni sensu: ut probetis", + "candidate_score": 0.641869, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I", + "max_score": 0.719579, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_577_579", + "bdc_text": "Vere se hoc affirmare de suo erga concordiam studio posse , mori cupere , ut sit pie conciliata . Quam sinceritatem si ad conciliationem doctrinae sacrae adferre adversarii voluissent potius quam vel superstitiones pravas confirmare , vel fucosam concordiam quaerere , non secius quam iuxta nostram postulationem acturos fuisse , persuasos esse se , invictissimi Imperatoris Caroli virtutem eam esse , veritatem ut patefieri , veris commodis ut consuli velit potius , quam aut errores defendi , aut summum Ecclesiae incommodum diutius dissimulari . Itaque orare , ut haec postulatio profecta non impudenti , sed a pio animo iudicetur .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_253", + "psc_text": "veraciter colat; ipse enim solus verus est Deus, qui intima mente veneretur: Dii enim gentium daemonia, sicut Scriptura dicit (Psal. XCV, 5). 2. Huic igitur Deo vero quisquis militat, et qui intimo colendum recipit affectu, non dissimulationem, non conniventiam, sed fidei studium et devotionis impendit. Postremo si non ista, consensum saltem aliquem non debet colendis idolis, et profanis ceremoniarum cultibus exhibere. Nemo enim Deum fallit, cui omnia etiam cordis occulta manifesta sunt. 3. Ergo cum a te, Imperator christianissime, fides Deo vero sit exhibenda, cum ipsius fidei studium, cautio atque devotio, miror quomodo aliquibus in spem venerit, quod debeas aras diis gentium tuo instaurare praecepto, ad usus quoque sacrificiorum profanorum praebere sumptum; quod enim jamdudum vel fisco vel arcae est vindicatum, de tuo magis conferre videbere, quam de suo reddere. 4. Et de dispendiis queruntur, qui numquam nostro sanguini pepercerunt, qui ipsa Ecclesiarum aedificia subruerunt. Petunt etiam ut illis privilegia", + "candidate_score": 0.719579, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_578_580", + "bdc_text": "Quam sinceritatem si ad conciliationem doctrinae sacrae adferre adversarii voluissent potius quam vel superstitiones pravas confirmare , vel fucosam concordiam quaerere , non secius quam iuxta nostram postulationem acturos fuisse , persuasos esse se , invictissimi Imperatoris Caroli virtutem eam esse , veritatem ut patefieri , veris commodis ut consuli velit potius , quam aut errores defendi , aut summum Ecclesiae incommodum diutius dissimulari . Itaque orare , ut haec postulatio profecta non impudenti , sed a pio animo iudicetur . Quod si pergant adversarii suffragia praeripere , facile bonos omnes et ubique intellecturos esse , qua mente ad concordiam venissent .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_253", + "psc_text": "veraciter colat; ipse enim solus verus est Deus, qui intima mente veneretur: Dii enim gentium daemonia, sicut Scriptura dicit (Psal. XCV, 5). 2. Huic igitur Deo vero quisquis militat, et qui intimo colendum recipit affectu, non dissimulationem, non conniventiam, sed fidei studium et devotionis impendit. Postremo si non ista, consensum saltem aliquem non debet colendis idolis, et profanis ceremoniarum cultibus exhibere. Nemo enim Deum fallit, cui omnia etiam cordis occulta manifesta sunt. 3. Ergo cum a te, Imperator christianissime, fides Deo vero sit exhibenda, cum ipsius fidei studium, cautio atque devotio, miror quomodo aliquibus in spem venerit, quod debeas aras diis gentium tuo instaurare praecepto, ad usus quoque sacrificiorum profanorum praebere sumptum; quod enim jamdudum vel fisco vel arcae est vindicatum, de tuo magis conferre videbere, quam de suo reddere. 4. Et de dispendiis queruntur, qui numquam nostro sanguini pepercerunt, qui ipsa Ecclesiarum aedificia subruerunt. Petunt etiam ut illis privilegia", + "candidate_score": 0.713108, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_5_7", + "bdc_text": "Vos autem de me vobis sic persuadete , qualiter ipse de me apud vos semper sum professus , ut fratre in Christo et vos vere amante et communis ministerii salutisque publicae vobiscum divina electione custode , cuique nihil in vita possit evenire gratius , quam si vera et solida mentium nostrarum conspiratione cohaereamus . Christum huius meae confessionis et studii erga vos testem advoco . Non solum autem haec , quam dixi , occupatio mihi obstitit , ut ad vos hactenus nihil , sed et haec , quia vel qui mihi , quae vellem , desciberet , nemo , vel quod ipse scribere cupiebam , aut nihil aut quam minimum fuit .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_3", + "psc_text": "Tuum quotidianum iter legebam, nocte ac die in tuis castris cura et sensu locatus, orationum excubiis praetendebam: et si invalidus merito, sed affectu sedulus. 753 2. Et haec quidem cum pro tua salute deferebamus, pro nobis faciebamus. Nihil hic adulationis est, quam tu non requiris, ego alienam nostro duco officio: sed plurimum gratiae, quam dedisti. Scit ipse nostri arbiter, quem fateris, et in quem pie credis, refici viscera mea tua fide, tua salute, tua gloria: meque non solum officio publico debitas pendere preces, sed etiam amore privato. Reddidisti enim mihi quietem Ecclesiae, perfidorum ora, atque utinam et corda, clausisti: et hoc non minore fidei, quam potestatis auctoritate fecisti. 3. Nam quid de litteris recentibus loquar? Scripsisti tua totam epistolam manu; ut ipsi apices fidem tuam pietatemque loquerentur. Sic Abraham sua manu quondam vitulum occidit (Gen. XVIII, 7), ut hospitibus epulantibus ministraret: nec in ministerio religioso aliorum adjumenta quaesivit. Sed ille", + "candidate_score": 0.706608, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_171_173", + "bdc_text": "Sed tumultu Belgico impeditum , antea praecipuos homines , nuper etiam fratrem pro se misisse , ideo dicto hoc nono die , ut res aliquando tota cognosceretur , curavisse , ideo venire ad catholicum colloquium se ipsum studuisse , sed eadem de causa et iisdem motibus impeditum , legatum hunc , ex quo omnis ipsius sententia intelligi posset , huic colloquio cum pleno mandato praefecisse . Itaque orare , ut huic perinde ac si ipse praesto Caesar esset , fidem haberent , et rem bene agerent . Talis sententia mandati et instructionis Imperatoris fuit .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_915", + "psc_text": "praecavebant, quid te oportuerit facere, o Imperator, dubitari non potest. Tu utique quem nemo cogebat, nemo habebat in potestate, debuisti ab sacerdote consulere. 11. Ego certe quando tunc restiti, etsi solus restiti, tamen non solus volui, nec solus id suasi. Quoniam igitur meis vocibus et apud Deum et apud omnes homines teneor; aliud mihi non licere intellexi, aliud non oportere, nisi ut consulerem mihi; quia non potui tibi credere modeste. Certe diu pressi, diu texi dolorem, nulli quidquam intimandum putavi; dissimulare mihi nunc non licet, tacere liberum non fuit. Ideo etiam in primordiis imperii tui scribenti non rescripsi, quia istud praevidebam futurum. Denique reposcenti litteras, cum ipse non rescriberem, dixi: Haec causa est, quod extorquendum ei arbitror. 12. Tamen ubi causa emersit officii mei, pro his qui sollicitudinem sui gerebant, et scripsi et rogavi; ut ostenderem in causis Dei timorem mihi justum inesse, nec pluris me facere adulationem, quam animam", + "candidate_score": 0.705348, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_576_578", + "bdc_text": "Sensuros esse praefectos colloquio nostrorum hic hominum moderationem et lenitatem . Vere se hoc affirmare de suo erga concordiam studio posse , mori cupere , ut sit pie conciliata . Quam sinceritatem si ad conciliationem doctrinae sacrae adferre adversarii voluissent potius quam vel superstitiones pravas confirmare , vel fucosam concordiam quaerere , non secius quam iuxta nostram postulationem acturos fuisse , persuasos esse se , invictissimi Imperatoris Caroli virtutem eam esse , veritatem ut patefieri , veris commodis ut consuli velit potius , quam aut errores defendi , aut summum Ecclesiae incommodum diutius dissimulari .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_253", + "psc_text": "veraciter colat; ipse enim solus verus est Deus, qui intima mente veneretur: Dii enim gentium daemonia, sicut Scriptura dicit (Psal. XCV, 5). 2. Huic igitur Deo vero quisquis militat, et qui intimo colendum recipit affectu, non dissimulationem, non conniventiam, sed fidei studium et devotionis impendit. Postremo si non ista, consensum saltem aliquem non debet colendis idolis, et profanis ceremoniarum cultibus exhibere. Nemo enim Deum fallit, cui omnia etiam cordis occulta manifesta sunt. 3. Ergo cum a te, Imperator christianissime, fides Deo vero sit exhibenda, cum ipsius fidei studium, cautio atque devotio, miror quomodo aliquibus in spem venerit, quod debeas aras diis gentium tuo instaurare praecepto, ad usus quoque sacrificiorum profanorum praebere sumptum; quod enim jamdudum vel fisco vel arcae est vindicatum, de tuo magis conferre videbere, quam de suo reddere. 4. Et de dispendiis queruntur, qui numquam nostro sanguini pepercerunt, qui ipsa Ecclesiarum aedificia subruerunt. Petunt etiam ut illis privilegia", + "candidate_score": 0.704356, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_5_7", + "bdc_text": "Vos autem de me vobis sic persuadete , qualiter ipse de me apud vos semper sum professus , ut fratre in Christo et vos vere amante et communis ministerii salutisque publicae vobiscum divina electione custode , cuique nihil in vita possit evenire gratius , quam si vera et solida mentium nostrarum conspiratione cohaereamus . Christum huius meae confessionis et studii erga vos testem advoco . Non solum autem haec , quam dixi , occupatio mihi obstitit , ut ad vos hactenus nihil , sed et haec , quia vel qui mihi , quae vellem , desciberet , nemo , vel quod ipse scribere cupiebam , aut nihil aut quam minimum fuit .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_387", + "psc_text": "Et 866 legi quod eos timere non debeam, qui possunt carnem occidere. Et audivi dicentem: Qui perdiderit animam suam propter me, inveniet eam (Matth. X, 39) . 9. Ergo si vult Dominus, certum est quod nullus obsistat. Quod si adhuc nostra differt certamina, quid veremini? Servum Christi non custodia corporalis, sed Domini providentia sepire consuevit. 10. Turbati estis quia apertas reperistis geminas fores, quas captus oculis quidam, dum hospitium proprium repetit, patefecisse memoratur. In quo cognoscite quod nihil suffragetur humana custodia. Ecce unus qui videndi munus amisit, solvit vestra universa munimina, et custodias lusit: Dominus autem suae misericordiae custodiam non amisit. Nonne ante biduum, ut meministis, etiam illud repertum est, quod a parte laeva basilicae ingressus quidam pervius fuit, quem putabatis clausum esse atque munitum? Sepserunt nempe armati basilicam, explorabant hos atque illos aditus: caecitate perfusi sunt, ut quod apertum erat videre non possent: itaque per plurimas noctes quod apertum", + "candidate_score": 0.703157, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_483_485", + "bdc_text": "Sed iam ad hos viros redeamus . Formae igitur quaedam orationis propositae iis fuerunt , verbis taliter attemperatae , ut convenire cum nostra doctrina videri non bene cautis potuerint . Sed isti viri cum primum sententiam suam pro se quisque diceret et ab adversariis intelligeretur verba viris frustra dari , agi cum Palatini legato ceptum est , ut Theologum suum in verbis pertinacem compesceret , ac intra potestatem haberet .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_843", + "psc_text": "delectant, sic etiam scriptorem indecores sermones sui palpant. Incautius plerumque aliquid promitur, aliquid accipitur malevolentius, aliquid exit ambiguum: tum quia alieno examinanda judicio, non pro nostra debemus magis, quam pro aliena opinione trutinare, et discutere omnes scrupulos malevolentiae. 3. Assume igitur benevolenti animo aurem versutiae, et pertracta omnia, sermones vellica; si in iis non forenses blanditiae, et suasoria verba, sed fidei sinceritas est, et confessionis sobrietas. Notam appone ad verbum dubii ponderis, et fallacis staterae; ne quid pro se esse adversarius interpretetur. Esto ut revincatur, si congredi coeperit: male se habet liber, qui sine assertore non defenditur. Ipse igitur pro se loquutur, qui procedit sine interprete: noster hic tamen non egredietur a nobis, nisi a te acceperit auctoritatem. Itaque cum eum fide tua prodire jusseris, committetur sibi. 4. Tamen quoniam non in sermone est regnum Dei (I Cor. IV, 20) , sed in virtute; verbum si offenderit, virtutem professionis interrogato.", + "candidate_score": 0.697609, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_578_580", + "bdc_text": "Quam sinceritatem si ad conciliationem doctrinae sacrae adferre adversarii voluissent potius quam vel superstitiones pravas confirmare , vel fucosam concordiam quaerere , non secius quam iuxta nostram postulationem acturos fuisse , persuasos esse se , invictissimi Imperatoris Caroli virtutem eam esse , veritatem ut patefieri , veris commodis ut consuli velit potius , quam aut errores defendi , aut summum Ecclesiae incommodum diutius dissimulari . Itaque orare , ut haec postulatio profecta non impudenti , sed a pio animo iudicetur . Quod si pergant adversarii suffragia praeripere , facile bonos omnes et ubique intellecturos esse , qua mente ad concordiam venissent .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_228", + "psc_text": "ut ubi una communio est, commune velit esse judicium, concordantemque consensum. EPISTOLA XIV. THEODOSIO quod restituendae inter orientalem atque occidentalem Ecclesiam unitati operam dedisset, commendato, episcopi cur de ea re superiorem scripserint epistolam, exponunt: addunt curae etiam sibi fuisse ut fautores Apollinaris condemnarentur: postremo nec se Concilium petendo injuriam cuipiam intulisse, nec a majorum instituto usquam defecisse asserunt. Beatissimo imperatori, et clementissimo principi THEODOSIO, AMBROSIUS et caeteri episcopi Italiae. 1. Fidei tuae diffusa toto orbe cognitio intimum nostrae mentis demulsit affectum; eoque, ut haec quoque gloria tuo imperio crearetur, quod unitatem reddidisse Occidentalium juxta atque Orientalium Ecclesiis videreris, clementiam tuam obsecrandam pariter, ac super Ecclesiasticis negotiis instruendam nostris litteris aestimavimus, Imperator tranquillissime ac fidelissime. Dolori enim erat inter Orientales atque Occidentales interrupta sacrae communionis esse consortia. 2. Silemus jam quorum errore, quorumve delicto, ne serere fabulas et alloquia cassa videamur. Nec nos tentasse poenitet, quod intentatum caderet in culpam. Isto", + "candidate_score": 0.697134, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_231_233", + "bdc_text": "Ad haec arbitri tres non hi erant , qui se possent inferre medios , cum ex professo partis alterius causam tuerentur , et Palatini legatus unus fungi offitio vere posse videretur . Quonam enim pacto hi episcopi , quorum unus episcopatum unum maximum , alter maximos duos , tertius tres maximos , et inter eos archiepiscopatus duos , omnia haec contra omne divinum et humanum ius tenent , quique nullum in vita munus episcopi unquam obeunt , de iis hominibus aut arbitrari aeque , aut arbitros in eorum causa audienda aequos constituere possent , qui totum hoc tyrannidis in Ecclesia genus ceu blasphemum et impium ex professo execrantur . Nam quod Caesaris legatum attinebat , de eius , eiusque principis , cuius legatus erat , de nobis nostraque doctrina et factis sententia , magis evidens argumentum nullum expectari poterat , quam id mandatum , quod erat eodem tempore contra nos velut iudicatum certum editum , quae quanquam talia essent , nostris tamen hominibus , doctrinae suae , quam esse solidam et firmam scirent , rationem reddere , loco semel quantumvis iniquo facto , est visum .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_180", + "psc_text": "judicare. Juxta ea quae hodie audivimus Palladium profitentem, et juxta ea quae condemnare noluit, pronuntio illum sacerdotio indignum et carendum, ut in loco ejus catholicus ordinetur. » Omnes episcopi dixerunt: « Anathema Palladio. » 53. Ambrosius episcopus dixit: « Imperator clementissimus et christianus sacerdotum judicio causam, et ut ipsi arbitri essent altercationis, inquit, constituissemus. Quoniam igitur nobis judicium videtur delatum interpretes esse Scripturarum, condemnenus Palladium, qui impii Arii noluit damnare sententiam: et quia ipse Filium Dei sempiternum, et caetera quae actis inhaerent, negavit. Ergo anathema habeatur. » Omnes episcopi dixerunt: « Omnes condemnamus eum, anathema habeatur. » Patrum singulorum in Palladium condemnatio. 54. Ambrosius episcopus dixit: « Quoniam omnes consistunt viri christiani, et Deo probati fratres, et consacerdotes nostri, dicat unusquisque quid sibi videatur. Valerianus episcopus dixit: « Mihi quidem videtur, quia qui Arium defendit, Arianus est: qui blasphemias ejus non condemnat, ipse blasphemus est; ideoque hujusmodi hominem a consortio", + "candidate_score": 0.695205, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_578", + "bdc_text": "Quam sinceritatem si ad conciliationem doctrinae sacrae adferre adversarii voluissent potius quam vel superstitiones pravas confirmare , vel fucosam concordiam quaerere , non secius quam iuxta nostram postulationem acturos fuisse , persuasos esse se , invictissimi Imperatoris Caroli virtutem eam esse , veritatem ut patefieri , veris commodis ut consuli velit potius , quam aut errores defendi , aut summum Ecclesiae incommodum diutius dissimulari .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_253", + "psc_text": "veraciter colat; ipse enim solus verus est Deus, qui intima mente veneretur: Dii enim gentium daemonia, sicut Scriptura dicit (Psal. XCV, 5). 2. Huic igitur Deo vero quisquis militat, et qui intimo colendum recipit affectu, non dissimulationem, non conniventiam, sed fidei studium et devotionis impendit. Postremo si non ista, consensum saltem aliquem non debet colendis idolis, et profanis ceremoniarum cultibus exhibere. Nemo enim Deum fallit, cui omnia etiam cordis occulta manifesta sunt. 3. Ergo cum a te, Imperator christianissime, fides Deo vero sit exhibenda, cum ipsius fidei studium, cautio atque devotio, miror quomodo aliquibus in spem venerit, quod debeas aras diis gentium tuo instaurare praecepto, ad usus quoque sacrificiorum profanorum praebere sumptum; quod enim jamdudum vel fisco vel arcae est vindicatum, de tuo magis conferre videbere, quam de suo reddere. 4. Et de dispendiis queruntur, qui numquam nostro sanguini pepercerunt, qui ipsa Ecclesiarum aedificia subruerunt. Petunt etiam ut illis privilegia", + "candidate_score": 0.694296, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_231_233", + "bdc_text": "Ad haec arbitri tres non hi erant , qui se possent inferre medios , cum ex professo partis alterius causam tuerentur , et Palatini legatus unus fungi offitio vere posse videretur . Quonam enim pacto hi episcopi , quorum unus episcopatum unum maximum , alter maximos duos , tertius tres maximos , et inter eos archiepiscopatus duos , omnia haec contra omne divinum et humanum ius tenent , quique nullum in vita munus episcopi unquam obeunt , de iis hominibus aut arbitrari aeque , aut arbitros in eorum causa audienda aequos constituere possent , qui totum hoc tyrannidis in Ecclesia genus ceu blasphemum et impium ex professo execrantur . Nam quod Caesaris legatum attinebat , de eius , eiusque principis , cuius legatus erat , de nobis nostraque doctrina et factis sententia , magis evidens argumentum nullum expectari poterat , quam id mandatum , quod erat eodem tempore contra nos velut iudicatum certum editum , quae quanquam talia essent , nostris tamen hominibus , doctrinae suae , quam esse solidam et firmam scirent , rationem reddere , loco semel quantumvis iniquo facto , est visum .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_165", + "psc_text": "38. Sabinus episcopus dixit: « Ab omnibus jam damnatus est Palladius: Arii blasphemiae multo minores sunt quam Palladii. Et cum Palladius surrexisset, atque foras exire voluisset: Ideo, inquit surrexit Palladius, quoniam apertis Scripturarum testimoniis convincendum esse se cernit, sicut jam convictus est; sic enim lectum est, secundum divinitatem quod aequalis Patri Filius sit. Accipiat autem quia Filius Dei secundum divinitatem majorem non habet. Scriptum est: Abrahae cum repromisisset Deus . . . quoniam nullum alium habebat majorem, per quem juraret, juravit per semet ipsum (Hebr. VI, 13) . Vides igitur Scripturam, quia nullum alium majorem habet, per quem juraret. Filius autem est, de quo dicitur quoniam ipse visus est Abrahae; unde et ait: Abraham diem meum vidit, et gavisus est (Joan. VIII, 56) . Palladius dixit: « Pater major est. » Eusebius episcopus dixit: « Quando ut Deus locutus est, majorem non habuit: quando ut homo locutus, majorem habuit. »", + "candidate_score": 0.693586, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_484_486", + "bdc_text": "Formae igitur quaedam orationis propositae iis fuerunt , verbis taliter attemperatae , ut convenire cum nostra doctrina videri non bene cautis potuerint . Sed isti viri cum primum sententiam suam pro se quisque diceret et ab adversariis intelligeretur verba viris frustra dari , agi cum Palatini legato ceptum est , ut Theologum suum in verbis pertinacem compesceret , ac intra potestatem haberet . Hoc Bavarum , hoc alios principes facere , nec Theologis hanc libertatem permitteret , quod ipsis , non autem quod ipsorum principibus videretur respondendi .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_843", + "psc_text": "delectant, sic etiam scriptorem indecores sermones sui palpant. Incautius plerumque aliquid promitur, aliquid accipitur malevolentius, aliquid exit ambiguum: tum quia alieno examinanda judicio, non pro nostra debemus magis, quam pro aliena opinione trutinare, et discutere omnes scrupulos malevolentiae. 3. Assume igitur benevolenti animo aurem versutiae, et pertracta omnia, sermones vellica; si in iis non forenses blanditiae, et suasoria verba, sed fidei sinceritas est, et confessionis sobrietas. Notam appone ad verbum dubii ponderis, et fallacis staterae; ne quid pro se esse adversarius interpretetur. Esto ut revincatur, si congredi coeperit: male se habet liber, qui sine assertore non defenditur. Ipse igitur pro se loquutur, qui procedit sine interprete: noster hic tamen non egredietur a nobis, nisi a te acceperit auctoritatem. Itaque cum eum fide tua prodire jusseris, committetur sibi. 4. Tamen quoniam non in sermone est regnum Dei (I Cor. IV, 20) , sed in virtute; verbum si offenderit, virtutem professionis interrogato.", + "candidate_score": 0.691288, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_629_631", + "bdc_text": "Neque si ignitum ferrum attingere sine lesione is potest , qui forcipe ad eam rem est instructus , ideo ferrum conditione sua aut ignitum non est , aut exurere tenentem non potest . Sane ita gratia Dei fit , ut peccati furentem semper in nobis vim et rabiem , cancellis illius circumdatam inclusamque , et fidei in Christum forcipe praehensam , tenere sine lesione nostri queamus . In qua re incredibile est , id Sophistarum genus quam hallucinetur .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_632", + "psc_text": "non animam ejus. 10. Quomodo enim humiliata est anima, de qua dicit: Ferrum pertransivit anima ejus? Nam cum aliorum animas peccatum transeat (ferrum enim peccatum est, quod est penetrabile) Joseph sancti anima ita non patuit peccato, ut magis peccatum ipsa penetraret. Denique nec herilis illecebrae flexus est delinimento, nec immerito flammas non sensit libidinis, quia 933 majore divinae flagrabat ardore gratiae. Unde et hoc pulchre de eo dictum est: Quia eloquium Domini ussit eum (Psal. CIV, 19) ; quo restinxit ignitas diaboli sagittas. 11. Quomodo hic servus, qui erudivit principes populi in illa frumentaria dispensatione; ut futurae inopiae consulerent et providerent? Aut quomodo servus, qui totam terram acquisivit, et universum populum Aegyptiorum in servitutem redegit (Gen. XLVII, 20)? Non ut conditionem servitii ignobilis irrogaret, sed ut tributum constitueret, praeter possessionem tamen sacerdotalem, quam a tributis immunem reservavit; ut apud Aegyptios quoque inviolabilis haberetur religio sacerdotalis. 12. Non fecit igitur eum", + "candidate_score": 0.690813, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_6_8", + "bdc_text": "Christum huius meae confessionis et studii erga vos testem advoco . Non solum autem haec , quam dixi , occupatio mihi obstitit , ut ad vos hactenus nihil , sed et haec , quia vel qui mihi , quae vellem , desciberet , nemo , vel quod ipse scribere cupiebam , aut nihil aut quam minimum fuit . Nam et vos pro Comitiorum istorum fama pro hominum undique concursu aliquid magnum et admirabile et quendam inter partis utriusque proceres congressum talem animo effinxisse scio , quam posteritas miraretur .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_915", + "psc_text": "praecavebant, quid te oportuerit facere, o Imperator, dubitari non potest. Tu utique quem nemo cogebat, nemo habebat in potestate, debuisti ab sacerdote consulere. 11. Ego certe quando tunc restiti, etsi solus restiti, tamen non solus volui, nec solus id suasi. Quoniam igitur meis vocibus et apud Deum et apud omnes homines teneor; aliud mihi non licere intellexi, aliud non oportere, nisi ut consulerem mihi; quia non potui tibi credere modeste. Certe diu pressi, diu texi dolorem, nulli quidquam intimandum putavi; dissimulare mihi nunc non licet, tacere liberum non fuit. Ideo etiam in primordiis imperii tui scribenti non rescripsi, quia istud praevidebam futurum. Denique reposcenti litteras, cum ipse non rescriberem, dixi: Haec causa est, quod extorquendum ei arbitror. 12. Tamen ubi causa emersit officii mei, pro his qui sollicitudinem sui gerebant, et scripsi et rogavi; ut ostenderem in causis Dei timorem mihi justum inesse, nec pluris me facere adulationem, quam animam", + "candidate_score": 0.690352, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_231_233", + "bdc_text": "Ad haec arbitri tres non hi erant , qui se possent inferre medios , cum ex professo partis alterius causam tuerentur , et Palatini legatus unus fungi offitio vere posse videretur . Quonam enim pacto hi episcopi , quorum unus episcopatum unum maximum , alter maximos duos , tertius tres maximos , et inter eos archiepiscopatus duos , omnia haec contra omne divinum et humanum ius tenent , quique nullum in vita munus episcopi unquam obeunt , de iis hominibus aut arbitrari aeque , aut arbitros in eorum causa audienda aequos constituere possent , qui totum hoc tyrannidis in Ecclesia genus ceu blasphemum et impium ex professo execrantur . Nam quod Caesaris legatum attinebat , de eius , eiusque principis , cuius legatus erat , de nobis nostraque doctrina et factis sententia , magis evidens argumentum nullum expectari poterat , quam id mandatum , quod erat eodem tempore contra nos velut iudicatum certum editum , quae quanquam talia essent , nostris tamen hominibus , doctrinae suae , quam esse solidam et firmam scirent , rationem reddere , loco semel quantumvis iniquo facto , est visum .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_159", + "psc_text": "» Omnes episcopi dixerunt: « Anathema. » 33. Item recitatum est: « Solum potentem, omnium judicem. » Palladius dixit: « Omnium judicem Filium Dei. Est qui dat, est qui accipit. » Ambrosius episcopus dixit: « Per gratiam dedit, 795 an per naturam? Et hominibus datur judicium. » Palladius dixit: « Patrem majorem dicis, an non? » Ambrosius episcopus dixit: « Postea respondebo tibi. » Palladius dixit: « Ego tibi non respondeo, si non respondes mihi. » Eusebius episcopus dixit: « Nisi impietatem Arii ex ordine damnaveris, interrogandi non tibi dabimus facultatem. » Palladius dixit: « Non tibi respondeo. » Ambrosius episcopus dixit: « Filius Dei, sicut lectum est, judex est, an non? » Palladius dixit: « Si non respondes mihi, ego tibi, ut impio, non respondeo. » 34. Ambrosius episcopus dixit: « Habes professionem meam, qua respondebo tibi, Interim perlegatur epistola Arii. » Et addidit: « In epistola Arii invenies", + "candidate_score": 0.689972, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_336_338", + "bdc_text": "Itaque sperare , postquam omnia propter colloquium maturandum de se concessissent , caetera praesides , ut duae et viginti voces seorsim singulae audirentur , tum ut in unoquoque articulo sententia cuiusque diligenter annotaretur , curaturos , et moram omnem deinde remoturos esse , sane nemo nostrum post hanc liberalitatem nostrorum , tergiversaturum quemquam aut praesidum aut adversariorum esse . Verum enim vero caetera quidem omnia praesides laudare , quae nos concessissemus , sed de numerandis duobus suffragiis aeque ut antea lubrice respondere , cura et diligentia sua se ea in re Caesari satis facturos , formam vero iuramenti ab se et legato comprehensam nobis exhibituros esse per praesidum responsum datum tertia Decembris fuit . Nostri cum post longam ultro citra dierum aliquot altercationem omnia praesidibus permisissent , et illud de suffragiis responsum lubricum et dubium etiam in praesentiarum dissimulassent , ob colloquium maturandum nihil de illorum sententia iam amplius commutabant , tantum id orando instabant , res ut aliquando inchoaretur , ac ad colloquium veniretur prorsusque persuasum nobis amplius iam nihil excipientibus fuit , colloquium necessario consequuturum esse .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_210", + "psc_text": "turbarum auctorem, nec non infami crimine accusatum asservantes. Rogant denique ut Romani cleri, ac simul omnium incolumitati prospiciant. Imperatoribus clementissimis, et principibus christianis, gloriosissimis ac beatissimis GRATIANO, VALENTINIANO, et THEODOSIO Concilium quod convenit Aquileiae. 1. Provisum est quidem, clementissimi principes, vestrae tranquillitatis statutis, ne Arianorum perfidia possit ulterius vel latere, vel serpere; etenim effectum concilii decretis putamus minime defuturum: nam quantum ad partes spectat occidentis, duo tantum reperti sunt, qui auderent profanis et impiis vocibus obviare concilio, vix angulum Ripensis Daciae turbare consueti. 2. Aliud est quo magis angimur, de quo, quoniam convenimus, fuit rite tractandum; ne posset totum corpus Ecclesiae toto orbe diffusum, et universa turbare. Nam licet frequenter convenerimus Ursinum non potuisse obrepere pietati vestrae (quamvis quietum nihil esse patiatur, et inter tot bellicas necessitates obreptio importuna tentetur), tamen ne sancta mens vestra, animique tranquillitas, quae omnibus consulere gestit, importuni hominis simulata adulatione flectatur, deprecandos vos et obsecrandos,", + "candidate_score": 0.689664, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_545_547", + "bdc_text": "Magnis de rebus Ecclesiae esse controversiam , quas concisis sententiis et diffinitionibus brevibus obrui non oporteret , sed erui ac patefieri praesenti colloquio ut appareant , et potenti scriptura copiose confirmari . Ergo legitimam colloquio formam se poscere , a qua si ad alias quasdam praeiuditiales formas fugeretur , se iam testatum esse velle , sibi et suis minime esse ferendum . Hanc formam responsi nostri verbis ipsis propemodum retulimus .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_843", + "psc_text": "delectant, sic etiam scriptorem indecores sermones sui palpant. Incautius plerumque aliquid promitur, aliquid accipitur malevolentius, aliquid exit ambiguum: tum quia alieno examinanda judicio, non pro nostra debemus magis, quam pro aliena opinione trutinare, et discutere omnes scrupulos malevolentiae. 3. Assume igitur benevolenti animo aurem versutiae, et pertracta omnia, sermones vellica; si in iis non forenses blanditiae, et suasoria verba, sed fidei sinceritas est, et confessionis sobrietas. Notam appone ad verbum dubii ponderis, et fallacis staterae; ne quid pro se esse adversarius interpretetur. Esto ut revincatur, si congredi coeperit: male se habet liber, qui sine assertore non defenditur. Ipse igitur pro se loquutur, qui procedit sine interprete: noster hic tamen non egredietur a nobis, nisi a te acceperit auctoritatem. Itaque cum eum fide tua prodire jusseris, committetur sibi. 4. Tamen quoniam non in sermone est regnum Dei (I Cor. IV, 20) , sed in virtute; verbum si offenderit, virtutem professionis interrogato.", + "candidate_score": 0.689569, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_566_568", + "bdc_text": "duras nos nimium inscitiae poenas hactenus luere , si plectimur ideo , quia aut non balbutire satis cum adversariis , aut non aeque diserte loqui possimus . Nos vero etiam sceleris ab illis accusari , si Ecclesiae et rei publicae tranquillitatem rixis verborum non necessariis turbamus . Quasdam porro verborum pugnas esse :", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_691", + "psc_text": "in sacerdotibus potest molestum videri; cum id loquamur, non quod volumus, sed quod jubemur? Scis enim lectum: Cum stabitis ante reges et praesides, nolite cogitare quid loquamini; dabitur enim vobis in illa hora quid loquamini: non enim vos estis qui loquimini, sed Spiritus Patris vestri, qui loquitur in vobis (Matth. X, 19, 20) . Et tamen si in causis reipublicae loquar, quamvis etiam illic justitia servanda sit, non tanto astringar metu, si non audiar; in causa vero Dei quem audies, si sacerdotem non audias, cujus majore peccatur periculo? Quis tibi verum audebit dicere, si sacerdos non audeat? 5. Novi te pium, clementem, mitem, atque tranquillum, fidem ac timorem Domini cordi 948 habentem: sed plerumque aliqua nos fallunt. Habent aliqui zelum Dei, sed non secundum scientiam (Rom. X, 2). Ne igitur hoc etiam fidelibus animis obrepat, cavendum arbitror. Novi pietatem tuam erga Deum, lenitatem in homines: obligatus sum beneficiis tuarum indulgentiarum.", + "candidate_score": 0.689318, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_548_550", + "bdc_text": "Sic legati principum nostrorum . In eandem sententiam et apud eosdem docti nostri : Non nescire se , qualia essent hominum de se iuditia , sed Deum se testari , se et concordiam vere quaerere , et pio studio doctrinam hanc profiteri , et ad summam Ecclesiae necessitatem spectare credere :", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_407", + "psc_text": "debeamus magistrum. 28. Sed quid dicam de Apostolo, cum ipse Dominus clamet per prophetam: Audite me, populus meus. Qui scitis judicium, quorum in corde lex mea est (Esai. LI, 7) . Deus dicit: Audite me, populus meus. Qui scitis judicium; Auxentius dicit: Nescitis judicium. Videtis quia jam Deum contemnit in vobis, qui sententiam coelestis refutat oraculi? Audite me, inquit, populus meus, dicit Dominus. Non dicit: Audite, gentes. Non dicit: Audite, Judaei. Jam enim populus Dei qui fuerat, populus erroris est factus: et qui populus erroris erat, populus Dei esse coepit, quia in Christum credidit. Iste ergo populus judicat, cujus in corde lex divina est, non humana: lex non atramento scripta, sed spiritu Dei vivi: non in charta exarata, sed in corde signata: lex gratiae, non cruoris (II Cor. III, 3). Quis igitur vobis injuriam facit, qui recusat vestram, an qui eligit audientiam? 29. Conclusus undique, ad versutiam patrum suorum confugit.", + "candidate_score": 0.687788, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_231_233", + "bdc_text": "Ad haec arbitri tres non hi erant , qui se possent inferre medios , cum ex professo partis alterius causam tuerentur , et Palatini legatus unus fungi offitio vere posse videretur . Quonam enim pacto hi episcopi , quorum unus episcopatum unum maximum , alter maximos duos , tertius tres maximos , et inter eos archiepiscopatus duos , omnia haec contra omne divinum et humanum ius tenent , quique nullum in vita munus episcopi unquam obeunt , de iis hominibus aut arbitrari aeque , aut arbitros in eorum causa audienda aequos constituere possent , qui totum hoc tyrannidis in Ecclesia genus ceu blasphemum et impium ex professo execrantur . Nam quod Caesaris legatum attinebat , de eius , eiusque principis , cuius legatus erat , de nobis nostraque doctrina et factis sententia , magis evidens argumentum nullum expectari poterat , quam id mandatum , quod erat eodem tempore contra nos velut iudicatum certum editum , quae quanquam talia essent , nostris tamen hominibus , doctrinae suae , quam esse solidam et firmam scirent , rationem reddere , loco semel quantumvis iniquo facto , est visum .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_182", + "psc_text": "episcopus Arausicus dixit: « Palladium Arii discipulum, cnjus impietates jam olim damnatae sunt a patribus nostris in concilio Nicaeno, et nunc hodie probatae, cum recenserentur, a Palladio singulae; quia non confusus est dum Dei filium a Deo Patre esse alienum, cum creaturam confitetur: cum temporalem coepisse dicit, Dominum verum negat, in sempiternum censeo esse damnandum. » 56. Justus episcopus dixit: « Palladium, qui blasphemias Arii damnare noluit, sed etiam magis has confiteri videtur, censeo ulterius sacerdotem dici non posse, nec inter episcopos deputari. » Eventius episcopus Ticiniensis dixit: « Palladium, qui impietatem Arii damnare noluit, arbitror a consortio sacerdotali in perpetuum esse remotum. 57. Abundantius episcopus Tridentinus dixit: « Cum evidentes blasphemias Palladius defendat, damnatum se ex concilio Aquileiensi cognoscat. » Eusebius episcopus Bononiensis dixit: « Quia impietates Arii diabolico stylo conscriptas, quas non licebat nec ad aures admittere, Palladius non solum noluit condemnare; sed et earum exstitit assertor, negando", + "candidate_score": 0.68764, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_535_537", + "bdc_text": "de quibus solis , ut ne sententiam dicere , sed tantum ut velut advocati sententiam dicentibus in causa adesse possent , cautum fuisset . Iam quia compertum esset , pauciorum sententias saepissime meliores , his praesertim in rebus esse in eo colloquio , ubi sine praeiuditio veritas sola vestigetur , elidi cuiusquam sententiam sine religione non posse . Itaque certum esse , neque ab ipsis secus Caesaris mandatum intellectum fuisse , quam ut delectorum voces et sententiae essent in hoc colloquio liberae , ac ut omnes ad Caesarem referrentur .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_843", + "psc_text": "delectant, sic etiam scriptorem indecores sermones sui palpant. Incautius plerumque aliquid promitur, aliquid accipitur malevolentius, aliquid exit ambiguum: tum quia alieno examinanda judicio, non pro nostra debemus magis, quam pro aliena opinione trutinare, et discutere omnes scrupulos malevolentiae. 3. Assume igitur benevolenti animo aurem versutiae, et pertracta omnia, sermones vellica; si in iis non forenses blanditiae, et suasoria verba, sed fidei sinceritas est, et confessionis sobrietas. Notam appone ad verbum dubii ponderis, et fallacis staterae; ne quid pro se esse adversarius interpretetur. Esto ut revincatur, si congredi coeperit: male se habet liber, qui sine assertore non defenditur. Ipse igitur pro se loquutur, qui procedit sine interprete: noster hic tamen non egredietur a nobis, nisi a te acceperit auctoritatem. Itaque cum eum fide tua prodire jusseris, committetur sibi. 4. Tamen quoniam non in sermone est regnum Dei (I Cor. IV, 20) , sed in virtute; verbum si offenderit, virtutem professionis interrogato.", + "candidate_score": 0.687592, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_231_233", + "bdc_text": "Ad haec arbitri tres non hi erant , qui se possent inferre medios , cum ex professo partis alterius causam tuerentur , et Palatini legatus unus fungi offitio vere posse videretur . Quonam enim pacto hi episcopi , quorum unus episcopatum unum maximum , alter maximos duos , tertius tres maximos , et inter eos archiepiscopatus duos , omnia haec contra omne divinum et humanum ius tenent , quique nullum in vita munus episcopi unquam obeunt , de iis hominibus aut arbitrari aeque , aut arbitros in eorum causa audienda aequos constituere possent , qui totum hoc tyrannidis in Ecclesia genus ceu blasphemum et impium ex professo execrantur . Nam quod Caesaris legatum attinebat , de eius , eiusque principis , cuius legatus erat , de nobis nostraque doctrina et factis sententia , magis evidens argumentum nullum expectari poterat , quam id mandatum , quod erat eodem tempore contra nos velut iudicatum certum editum , quae quanquam talia essent , nostris tamen hominibus , doctrinae suae , quam esse solidam et firmam scirent , rationem reddere , loco semel quantumvis iniquo facto , est visum .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_177", + "psc_text": "simpliciter confiteri. Ipsius enim conscientia duplici blasphemia confusa est; nam a Photinianis est ordinatus, et cum ipsis est damnatus: et nunc plenius damnabitur. Palladius dixit: « Hoc proba. » Sabinus episcopus dixit: « Non aliter poterat Christum verum negare, nisi auctores suos sequeretur. » 50. Ambrosius episcopus dixit: « Objecisti me esse impium, hoc proba. » Palladius dixit: « Expositionem nostram afferemus; cum autem attulerimus, tunc disputatio habebitur. » Ambrosius episcopus dixit: « Damna impietatem Arii. » Cum reticeret Palladius, Eusebius episcopus dixit: « Superfluis immoratur. Tot impietates Arii Palladius noluit condemnare, immo potius asserendo confessus est. Hunc qui non damnat, similis illius est, et haereticus jure dicendus est. » Omnes episcopi dixerunt: « A nobis omnibus anathema sit Palladio. » 51. Ambrosius episcopus dixit: « Acquiescis, Palladi, ut caetera legantur Arii. » Palladius dixit: « Date auditores: veniant et ex utraque parte exceptores. Non potestis esse judices, si auditores", + "candidate_score": 0.687014, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_335_337", + "bdc_text": "denique utraque in lingua omnia deinde responsa non gravatim oblaturos esse . Itaque sperare , postquam omnia propter colloquium maturandum de se concessissent , caetera praesides , ut duae et viginti voces seorsim singulae audirentur , tum ut in unoquoque articulo sententia cuiusque diligenter annotaretur , curaturos , et moram omnem deinde remoturos esse , sane nemo nostrum post hanc liberalitatem nostrorum , tergiversaturum quemquam aut praesidum aut adversariorum esse . Verum enim vero caetera quidem omnia praesides laudare , quae nos concessissemus , sed de numerandis duobus suffragiis aeque ut antea lubrice respondere , cura et diligentia sua se ea in re Caesari satis facturos , formam vero iuramenti ab se et legato comprehensam nobis exhibituros esse per praesidum responsum datum tertia Decembris fuit .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_210", + "psc_text": "turbarum auctorem, nec non infami crimine accusatum asservantes. Rogant denique ut Romani cleri, ac simul omnium incolumitati prospiciant. Imperatoribus clementissimis, et principibus christianis, gloriosissimis ac beatissimis GRATIANO, VALENTINIANO, et THEODOSIO Concilium quod convenit Aquileiae. 1. Provisum est quidem, clementissimi principes, vestrae tranquillitatis statutis, ne Arianorum perfidia possit ulterius vel latere, vel serpere; etenim effectum concilii decretis putamus minime defuturum: nam quantum ad partes spectat occidentis, duo tantum reperti sunt, qui auderent profanis et impiis vocibus obviare concilio, vix angulum Ripensis Daciae turbare consueti. 2. Aliud est quo magis angimur, de quo, quoniam convenimus, fuit rite tractandum; ne posset totum corpus Ecclesiae toto orbe diffusum, et universa turbare. Nam licet frequenter convenerimus Ursinum non potuisse obrepere pietati vestrae (quamvis quietum nihil esse patiatur, et inter tot bellicas necessitates obreptio importuna tentetur), tamen ne sancta mens vestra, animique tranquillitas, quae omnibus consulere gestit, importuni hominis simulata adulatione flectatur, deprecandos vos et obsecrandos,", + "candidate_score": 0.686946, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_231_233", + "bdc_text": "Ad haec arbitri tres non hi erant , qui se possent inferre medios , cum ex professo partis alterius causam tuerentur , et Palatini legatus unus fungi offitio vere posse videretur . Quonam enim pacto hi episcopi , quorum unus episcopatum unum maximum , alter maximos duos , tertius tres maximos , et inter eos archiepiscopatus duos , omnia haec contra omne divinum et humanum ius tenent , quique nullum in vita munus episcopi unquam obeunt , de iis hominibus aut arbitrari aeque , aut arbitros in eorum causa audienda aequos constituere possent , qui totum hoc tyrannidis in Ecclesia genus ceu blasphemum et impium ex professo execrantur . Nam quod Caesaris legatum attinebat , de eius , eiusque principis , cuius legatus erat , de nobis nostraque doctrina et factis sententia , magis evidens argumentum nullum expectari poterat , quam id mandatum , quod erat eodem tempore contra nos velut iudicatum certum editum , quae quanquam talia essent , nostris tamen hominibus , doctrinae suae , quam esse solidam et firmam scirent , rationem reddere , loco semel quantumvis iniquo facto , est visum .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_160", + "psc_text": "episcopus dixit: « Filius Dei, sicut lectum est, judex est, an non? » Palladius dixit: « Si non respondes mihi, ego tibi, ut impio, non respondeo. » 34. Ambrosius episcopus dixit: « Habes professionem meam, qua respondebo tibi, Interim perlegatur epistola Arii. » Et addidit: « In epistola Arii invenies et hoc sacrilegium, quod tu moliris. » Palladius dixit: « Ego qui interrogo, non respondetis? » Eusebius episcopus dixit: « Filium Dei Deum aequalem dicimus. » Palladius dixit: « Tu judex es, tui exceptores hic sunt. » Ambrosius episcopus dixit: « Scribant tui, qui volunt. » 35. Palladius dixit: « Pater major est, an non? » Eusebius episcopus dixit: « Secundum divinitatem aequalis est Filius Patri. Habes in Evangelio quod Judaei persequebantur eum; quia non solum solvebat sabbatum, sed et Patrem suum dicebat Deum, aequalem se faciens Deo (Joan. V, 18). Quod ergo impii persequentes confessi sunt, nos credentes negare", + "candidate_score": 0.686749, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_527_529", + "bdc_text": "Et verba haec de Christiano et amico colloquio habendo secus intelligi non posse , quam ut collatione et voce libera , unusquisque ad id colloquium delectus , rebus agitatis pie et modeste dicat . Ac ut nequis ad id adhibitus liberae sententiae pronuntiatione fraudetur . Denique si secus fieret , huic negotio minime conducere , si enim iuxta propositam ab ipsis rationem esset peragendum colloquium , adversarii prius dictata quaedam sua suis proponere , ut eis assentiantur , urgere velint , tum futurum esse , ut prius sententia apud illos diceretur , quam pars altera audiretur :", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_843", + "psc_text": "delectant, sic etiam scriptorem indecores sermones sui palpant. Incautius plerumque aliquid promitur, aliquid accipitur malevolentius, aliquid exit ambiguum: tum quia alieno examinanda judicio, non pro nostra debemus magis, quam pro aliena opinione trutinare, et discutere omnes scrupulos malevolentiae. 3. Assume igitur benevolenti animo aurem versutiae, et pertracta omnia, sermones vellica; si in iis non forenses blanditiae, et suasoria verba, sed fidei sinceritas est, et confessionis sobrietas. Notam appone ad verbum dubii ponderis, et fallacis staterae; ne quid pro se esse adversarius interpretetur. Esto ut revincatur, si congredi coeperit: male se habet liber, qui sine assertore non defenditur. Ipse igitur pro se loquutur, qui procedit sine interprete: noster hic tamen non egredietur a nobis, nisi a te acceperit auctoritatem. Itaque cum eum fide tua prodire jusseris, committetur sibi. 4. Tamen quoniam non in sermone est regnum Dei (I Cor. IV, 20) , sed in virtute; verbum si offenderit, virtutem professionis interrogato.", + "candidate_score": 0.683678, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_335_337", + "bdc_text": "denique utraque in lingua omnia deinde responsa non gravatim oblaturos esse . Itaque sperare , postquam omnia propter colloquium maturandum de se concessissent , caetera praesides , ut duae et viginti voces seorsim singulae audirentur , tum ut in unoquoque articulo sententia cuiusque diligenter annotaretur , curaturos , et moram omnem deinde remoturos esse , sane nemo nostrum post hanc liberalitatem nostrorum , tergiversaturum quemquam aut praesidum aut adversariorum esse . Verum enim vero caetera quidem omnia praesides laudare , quae nos concessissemus , sed de numerandis duobus suffragiis aeque ut antea lubrice respondere , cura et diligentia sua se ea in re Caesari satis facturos , formam vero iuramenti ab se et legato comprehensam nobis exhibituros esse per praesidum responsum datum tertia Decembris fuit .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_364", + "psc_text": "Nec mora, nuntiatur imperatorem jussisse, ut recederent milites de basilica: negotiatoribus quoque, quod exacti de condemnatione fuerant, redderetur. Quae tunc plebis totius laetitia fuit! qui totius populi plausus! quae gratiae! Erat autem dies quo sese Dominus pro nobis tradidit, quo in Ecclesia poenitentia relaxatur. Certatim hoc nuntiare milites, irruentes in altaria, osculis significare pacis insigne. Tunc agnovi quod Deus vermem antelucanum percusserat, ut tota civitas servaretur. 27. Haec gesta sunt, atque utinam jam finita! sed graviores motus futuros plena commotionis imperialia verba indicant. Ego tyrannus appellor, et plus etiam quam tyrannus. Nam cum imperatorem comites obsecrarent uti prodiret ad Ecclesiam; idque petitu militum facere se dicerent, respondit: Si vobis jusserit Ambrosius, vinctum me tradetis. Quid post hanc vocem supersit, considera. Quam vocem omnes cohorruerunt, sed habet a quibus exasperetur. 28. Denique etiam speciali expressione Calligonus, praepositus cubiculi, mandare mihi ausus est: Me vivo, tu contemnis Valentinianum? Caput tibi tollo. Respondi:", + "candidate_score": 0.683085, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_146_148", + "bdc_text": "Erat enim de legato minime dubium . Quo nam enim pacto res ulla privata , quali in re illum hoc se tempore Vesontii occupavisse constabat , misso ad tantum colloquium audiendum Caesaris ad imperium legato obstare potuit ? Audita oratione Praesidum , et iis epistolis lectis , adversarii primum , et quidem pro se , responderunt , diligentiam principum sibi placere :", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_260", + "psc_text": "deferatur voluntatis effectus? Hunc libellum ego fratri clementiae vestrae direxi; unde constitit non senatum aliquid de superstitionis impensis mandasse legatis. 11. Sed fortasse dicatur: Cur dudum non interfuerint senatui, cum ista peterentur? Satis loquuntur quid velint, qui non interfuerunt: satis locuti sunt, qui apud imperatorem locuti sunt. Et miramur tamen si privatis resistendi Romae eripiunt libertatem, qui nolunt esse liberum tibi non jubere, quod non probas; servare, quod sentis. 12. Et ideo memor legationis proxime mandatae mihi, convenio iterum fidem tuam, convenio mentem tuam; ne vel respondendum secundum hujusmodi petitionem gentilium censeas, vel in ejusmodi responsa sacrilegium subscriptionis adjungas. Certe refer ad parentem pietatis tuae principem Theodosium, quem super omnibus fere majoribus causis consulere consuesti. Nihil majus est religione, nihil sublimius fide. 12*. Si civilis causa esset, diversae parti responsio servaretur; causa religionis est, episcopus convenio. 827 Detur mihi exemplum missae relationis, ut ego plenius respondeam; et sic de omnibus", + "candidate_score": 0.679849, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_124_126", + "bdc_text": "quippe tam magno Caesarem inquisitoribus istis obstrictum esse . Haec ubi allata sunt , nostris hominibus mira videbantur , cum is , qui de pace nobiscum concilianda instituisset agere , tempusque et locum ad eam rem designavisset , tantum non in conspectu , et inter ipsa pacis ineundae principia , tam infeste in nostram doctrinam grassaretur , et legatum omnium eorum consiliorum factorumque conscium ad nos de pace cruentis adhuc nostro sanguine manibus mitteret . Itaque omnium animi antea ad aliquam concordiae spem arrecti , hac fama consternati fuerunt , nec quisquam inventus est , qui pollicitationibus Caesaris fidem ullam habendam esse iudicaret :", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_210", + "psc_text": "turbarum auctorem, nec non infami crimine accusatum asservantes. Rogant denique ut Romani cleri, ac simul omnium incolumitati prospiciant. Imperatoribus clementissimis, et principibus christianis, gloriosissimis ac beatissimis GRATIANO, VALENTINIANO, et THEODOSIO Concilium quod convenit Aquileiae. 1. Provisum est quidem, clementissimi principes, vestrae tranquillitatis statutis, ne Arianorum perfidia possit ulterius vel latere, vel serpere; etenim effectum concilii decretis putamus minime defuturum: nam quantum ad partes spectat occidentis, duo tantum reperti sunt, qui auderent profanis et impiis vocibus obviare concilio, vix angulum Ripensis Daciae turbare consueti. 2. Aliud est quo magis angimur, de quo, quoniam convenimus, fuit rite tractandum; ne posset totum corpus Ecclesiae toto orbe diffusum, et universa turbare. Nam licet frequenter convenerimus Ursinum non potuisse obrepere pietati vestrae (quamvis quietum nihil esse patiatur, et inter tot bellicas necessitates obreptio importuna tentetur), tamen ne sancta mens vestra, animique tranquillitas, quae omnibus consulere gestit, importuni hominis simulata adulatione flectatur, deprecandos vos et obsecrandos,", + "candidate_score": 0.679557, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_240_242", + "bdc_text": "Nam quamquam illud consentiebant nostri , ut ne suffragiorum multitudine , in colloquio libero sacroque , quicquam diffiniretur , tamen minime faciendum esse iudicabant , ut ne ullius suffragium non annotaretur . Quae enim expositio disceptatae fieret controversiae , aut quomodo existimatio iniri vera posset , in ea re , in qua momenta praecipua legerentur , et sententiae hominum de religione disceptantium dissimularentur . Itaque non tam sua , quam Caesaris interesse credebant nostri , si de re ut acta fuisset quam clarissime instrueretur .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_202", + "psc_text": "congruere concilii designarunt, sicut subjecta declarant. Ubique ergo nunc pro vestro imperio concinunt vota populorum, nec tamen arbitrio vestro fidei assertores defuerunt. Nam licet evidentia essent praescripta majorum, a quibus impium est et sacrilegum deviare; tamen disceptandi obtulimus facultatem. 4. Ac primo principium ipsum obortae discussimus quaestionis, atque Arii epistolam putavimus esse recitandam, qui auctor Arianae haeresis invenitur, unde et haeresis nomen accepit; ea videlicet et gratia, ut quoniam Arianos se negare consueverant, Arii blasphemias aut incusando damnarent, aut astruendo defenderent, aut certe non recusarent nomen ejus, cujus impietatem perfidiamque sequerentur. Sed quia auctorem suum nec damnare poterant, nec probare volebant; cum ipsi ad disceptandum ante triduum provocassent loco et tempore constituto, non exspectata conventione, prodiissent, subito qui dixerant se quia christiani essent facile probaturos (quod nos libenter accepimus, et optavimus ut probarent), fugere congressum illico et disceptationem declinare coeperunt. 5. Multus tamen nobis cum his sermo fuit, propositae divinae", + "candidate_score": 0.6793, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_525_527", + "bdc_text": "Scire se , diffiniendum hic nihil esse , nec etiam postulare , ut suffragiorum pluralitate certetur : ac de Caesaris in hoc rescripto sententia satis constare . Et verba haec de Christiano et amico colloquio habendo secus intelligi non posse , quam ut collatione et voce libera , unusquisque ad id colloquium delectus , rebus agitatis pie et modeste dicat .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_915", + "psc_text": "praecavebant, quid te oportuerit facere, o Imperator, dubitari non potest. Tu utique quem nemo cogebat, nemo habebat in potestate, debuisti ab sacerdote consulere. 11. Ego certe quando tunc restiti, etsi solus restiti, tamen non solus volui, nec solus id suasi. Quoniam igitur meis vocibus et apud Deum et apud omnes homines teneor; aliud mihi non licere intellexi, aliud non oportere, nisi ut consulerem mihi; quia non potui tibi credere modeste. Certe diu pressi, diu texi dolorem, nulli quidquam intimandum putavi; dissimulare mihi nunc non licet, tacere liberum non fuit. Ideo etiam in primordiis imperii tui scribenti non rescripsi, quia istud praevidebam futurum. Denique reposcenti litteras, cum ipse non rescriberem, dixi: Haec causa est, quod extorquendum ei arbitror. 12. Tamen ubi causa emersit officii mei, pro his qui sollicitudinem sui gerebant, et scripsi et rogavi; ut ostenderem in causis Dei timorem mihi justum inesse, nec pluris me facere adulationem, quam animam", + "candidate_score": 0.677495, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_526_528", + "bdc_text": "ac de Caesaris in hoc rescripto sententia satis constare . Et verba haec de Christiano et amico colloquio habendo secus intelligi non posse , quam ut collatione et voce libera , unusquisque ad id colloquium delectus , rebus agitatis pie et modeste dicat . Ac ut nequis ad id adhibitus liberae sententiae pronuntiatione fraudetur .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_843", + "psc_text": "delectant, sic etiam scriptorem indecores sermones sui palpant. Incautius plerumque aliquid promitur, aliquid accipitur malevolentius, aliquid exit ambiguum: tum quia alieno examinanda judicio, non pro nostra debemus magis, quam pro aliena opinione trutinare, et discutere omnes scrupulos malevolentiae. 3. Assume igitur benevolenti animo aurem versutiae, et pertracta omnia, sermones vellica; si in iis non forenses blanditiae, et suasoria verba, sed fidei sinceritas est, et confessionis sobrietas. Notam appone ad verbum dubii ponderis, et fallacis staterae; ne quid pro se esse adversarius interpretetur. Esto ut revincatur, si congredi coeperit: male se habet liber, qui sine assertore non defenditur. Ipse igitur pro se loquutur, qui procedit sine interprete: noster hic tamen non egredietur a nobis, nisi a te acceperit auctoritatem. Itaque cum eum fide tua prodire jusseris, committetur sibi. 4. Tamen quoniam non in sermone est regnum Dei (I Cor. IV, 20) , sed in virtute; verbum si offenderit, virtutem professionis interrogato.", + "candidate_score": 0.677049, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_220_222", + "bdc_text": "ut legati principum actorum copiam principibus suis ita communicarent , ut ne quid omnium ante factam Caesari relationem evulgaretur : ut articuli , quibus de disputari nos vellemus , in ordinem redacti ac descripti praesidibus traderentur non paradoxi , sed Christiani , et ad concordiam apti : caetera deinde sese curaturos esse .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_220", + "psc_text": "vos, clementissimi et christiani principes, ut et Alexandriae sacerdotum catholicorum omnium concilium fieri censeatis, qui inter se plenius tractent atque definiant quibus impertienda communio quibusque servanda sit. 814 6. Nam etsi Alexandrinae Ecclesiae semper dispositionem ordinemque tenuerimus, et juxta morem consuetudinemque majorum, ejus communionem indissolubili societate ad haec usque tempora servemus; tamen ne aut aliqui videantur esse posthabiti, qui etiam pacto, quod stare volumus, communionem nostram rogarunt: aut illius pacis et societatis fidelium neglecta compendia; id obsecramus, ut cum inter se coetu pleniore tractaverint, etiam auxilia decretis sacerdotalibus vestrae pietatis aspirent. Et nobis deferri in notitiam censeatis; ne titubanti nutemus affectu, sed laeti atque securi pietati vestrae apud Deum omnipotentem agamus gratias, non solum quia exclusa perfidia est, sed quia catholicis fides et concordia est restituta. Quod a vobis Africanae et Gallicanae Ecclesiae per legatos obsecrant, hoc est, ut toto vobis faciatis in orbe episcopos debitores; licet non mediocre sit", + "candidate_score": 0.674589, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_239_241", + "bdc_text": "Illud autem nullo pacto dissimulandum esse iudicabant , quod ex undenis suffragiis facere suffragia singula niterentur . Nam quamquam illud consentiebant nostri , ut ne suffragiorum multitudine , in colloquio libero sacroque , quicquam diffiniretur , tamen minime faciendum esse iudicabant , ut ne ullius suffragium non annotaretur . Quae enim expositio disceptatae fieret controversiae , aut quomodo existimatio iniri vera posset , in ea re , in qua momenta praecipua legerentur , et sententiae hominum de religione disceptantium dissimularentur .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_128", + "psc_text": "tractavimus: et quoniam tanta sacrilegia a parte Palladii et Secundiani nostris auribus ingeruntur, ut difficile quisque credat tam aperte eos blasphemare potuisse; vel ne qua ipsi calliditate dicta sua postea negare conentur, licet de tantorum sacerdotum 787 testificatione dubitari non queat: tamen quoniam omnibus episcopis placet, fiant acta; ut unusquisque professionem suam negare non possit. Quid ergo vobis, sancti viri, placeat declarandum est. » Omnes episcopi dixerunt: « Placet. » Ambrosius episcopus dixit: « Disceptationes nostrae ex re firmandae sunt scripto imperiali, ut allegentur. » Scriptum imperiale recitatur in Concilio. 3. « Sabinianus diaconus recitavit: Ambigua dogmatum reverentia ne dissideant sacerdotes quamprimum experiri cupientes, convenire in Aquileiensium civitatem ex dioecesi meritis excellentiae tuae creditam, episcopos jusseramus. Neque enim controversiae dubiae sententiae rectius poterant expediri, quam si obortae altercationis interpretes ipsos constituissemus antistites; ut videlicet a quibus proficiscuntur instituta doctrinae, ab eisdem discordis eruditionis repugnantia solveretur. 4. « Neque sane nunc", + "candidate_score": 0.672814, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_179_181", + "bdc_text": "Adversarii mirari et laudare , nostri reprehendere , nec prudentis esse hominis dicere , quem re ipsa velis adducere ad te , eum verbis alienare et absterrere , et quod tegere in toto negotio debueris , id dissimulare ne principio quidem potuisse : denique qua de re cognitum venias , de ea re antequam audiveris , in partium , quas conciliare oporteat , alterius gratiam , alterius odium pronuntiare . Benevolentiam vero iactanti , cum et mandatum Brabanticum ( cuius ille autor esse credebatur ) et paucos ante dies exercita in nostros homines Vesontii crudelitas , quam etiam imperialis iuditii autoritate exequi conatus erat , repugnarent , fidem nemo habebat .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_1021", + "psc_text": "Et quoniam in veteri Scriptura dixerat: Mihi vindictam, et ego retribuam (Deut. XXXII, 35) , in Evangelio ait orandum pro iis qui laeserint; ne in eos vindicet, qui vindicandum promisit: vult enim ex tua dimittere voluntate, in quo 1043 ex sua convenitur promissione. Quod si vindictam requiris, habes quia injustus amplius suis punitur opinionibus, quam judiciariis severitatibus. 85. Et quoniam nemo potest esse sine aliquibus adversis, id agamus, ne nobis nostro vitio adversa accidant. Nemo enim gravius alieno condemnatur judicio, quam insipiens suo, qui sibi auctor est malorum. Unde molesta et plena contentionis declinemus negotia, quae neque fructum habent, et impedimentum afferunt. Quamquam id agere debemus, ne nos arbitrii nostri poeniteat, aut facti: prudentis est enim prospicere, ne frequenter eum poeniteat sui; numquam enim poenitere solius est Dei. Quis vero justitiae fructus, nisi mentis tranquillitas? Aut quid est juste vivere, nisi cum tranquillitate vivere? Qualis forma fuerit domini, talis totius", + "candidate_score": 0.6723, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_142_144", + "bdc_text": "Significabat deinde , praemittere se Joannem ä Navia , perspecta prius iisdem in negotiis prudentia virum , qui occupationes ipsius apud partes excusaret , atque efficeret , gravissima res ut ne moram pateretur . Postremum orabat , ut ne se expectarent . Eius epistolae finis voluntatem et studium erga veterem religionem conservandam singulare parti adversariae pollicebatur .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_654", + "psc_text": "ut qui nascimur in libertate, moriamur in servitute! 33. Sed hoc fit levitate animi, atque infirmitate morum; quia curas inanes volvimus, et operamur supervacua: sapientis autem cor, actumque et opus radicatum esse decet atque immobile. Hoc docuit Moyses, quando manus ei graviores fiebant, ita ut vix sustineret eas Jesus Nave. Ideoque vincebat populus, quando non perfunctoria gerebantur opera, sed plena ponderis atque virtutis, non nutantis animi, nec titubantis affectu, sed fundatae mentis stabilitate (Exod. XVII, 12). Ergo sapiens extendit manus suas, stultus autem contrahit, sicut scriptum est: Quia stultus complexus est manus suas, et voravit viscera sua (Eccles. IV, 5) , carnalia magis cogitans quam spiritalia. At non filia Juda, quae expandens manus, clamavit ad Dominum: Tu scis quia falsum testimonium adversus me dicunt (Dan. XIII, 43) . Melius est arbitrata non peccare, sed et incidere in calumnias accusantium, quam peccatum subire sub impunitatis velamine. Ea ergo contemptu mortis servavit", + "candidate_score": 0.672182, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_144_146", + "bdc_text": "Eius epistolae finis voluntatem et studium erga veterem religionem conservandam singulare parti adversariae pollicebatur . Data haec secunda Novembris , reddita vigesima et secunda fuit , palam ipsa quoque quaesitam , non vitatam per Praesides et legatum moram esse arguens . Erat enim de legato minime dubium .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_200", + "psc_text": "Filius, qui regnum vestrum sua pietate custodit, apud quem gratias agimus vobis, clementissimi principes, quod et fidei vestrae studium probavistis, qui ad removendas altercationes congregare studuistis sacerdotale Concilium, et episcopis dignatione vestra honorificentiam reservastis; ut nemo deesset volens, nemo cogeretur invitus. 2. Itaque juxta mansuetudinis vestrae praeceptum convenimus sine invidia multitudinis, et cum affectu disceptationis: nec ulli de haereticis episcopi sunt reperti, nisi Palladius et Secundianus, nomina vetustae perfidiae, propter quos congregari concilium postulabant de extrema orbis parte Romani. Ecce nullus senectutis 807 gravatus annis, cujus vel sola esset reverenda canities, de ultimo sinu maris Oceani venire compulsus est, et concilio nihil defuit: nullus debile corpus trahens, jejuniorum stipendiis oneratum, itineris est coactus injuria fortitudinis amissae damna deflere; nullus postremo pauperiem in sacerdotibus gloriosam subsidio veniendi destitutus ingemuit. Unde completum est in te, clementissime principum Gratiane, quod Scriptura divina laudavit: Beatus qui intelligit super egenum et pauperem (Psal. XL, 2)", + "candidate_score": 0.671924, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_155", + "bdc_text": "Nostri sumpto spatio in eandem propemodum sententiam , se quoque de praesidum principumque diligentia in religionis causa iam aliquando cognoscenda gaudere :", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_445", + "psc_text": "tempus (Eccl. III, 1; Hier. VIII, 7) . Jeremias clamat: Turtur et hirundo, agri passeres agnoverunt tempora introitus sui (Jerem. VIII, 7) . Quid autem evidentius, quam de passione Domini dictum videri potest: Agnovit bos possessorem suum, et asinus praesepe domini sui (Esai. I, 3) ? Agnoscamus ergo hoc praesepe Domini, in quo alimur, pascimur et reficimur. 7. Hoc igitur tempus praecipue scire debemus, quo per universum orbem consona sacrae noctis fundatur oratio; quia et tempore commendantur preces, sicut scriptum est: Tempore accepto exaudivi te, et in die salutis adjuvi te (Esai. XLIX, 8) . Hoc est tempus de quo apostolus dixit: Ecce nunc tempus acceptabile, ecce nunc dies salutis (II Cor. 6) . 8. Unde necesse fuit, quia etiam post Aegyptiorum supputationes, et Alexandrinae Ecclesiae definitiones, episcopi quoque Romanae Ecclesiae, per litteras plerique meam adhuc exspectant sententiam, quid existimem scribere de die Paschae. Nam licet futuri diei Paschae inciderit", + "candidate_score": 0.671845, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_241_243", + "bdc_text": "Quae enim expositio disceptatae fieret controversiae , aut quomodo existimatio iniri vera posset , in ea re , in qua momenta praecipua legerentur , et sententiae hominum de religione disceptantium dissimularentur . Itaque non tam sua , quam Caesaris interesse credebant nostri , si de re ut acta fuisset quam clarissime instrueretur . Caetera quanquam agitata sunt , disceptationem tamen levem habuerunt :", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_690", + "psc_text": "Deo esse et gloriosum periculo. Sin autem silentii mei dissimulationisque culpa et me ingravat, nec te liberat; malo importuniorem me, quam inutiliorem aut turpiorem judices. Siquidem scriptum est, dicente sancto apostolo Paulo, cujus non potes doctrinam refellere: Insta opportune, importune; argue, obsecra, increpa in omni patientia et doctrina (II Tim. IV, 2) . 4. Habemus ergo et nos cui displicere plus periculi sit; praesertim cum etiam imperatoribus non displiceat suo quemque fungi munere, et patienter audiatis unumquemque pro suo suggerentem officio; immo corripiatis, si non utatur militiae suae ordine. Quod ergo in iis libenter accipitis, qui vobis militant, num hoc in sacerdotibus potest molestum videri; cum id loquamur, non quod volumus, sed quod jubemur? Scis enim lectum: Cum stabitis ante reges et praesides, nolite cogitare quid loquamini; dabitur enim vobis in illa hora quid loquamini: non enim vos estis qui loquimini, sed Spiritus Patris vestri, qui loquitur in vobis (Matth.", + "candidate_score": 0.671395, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_241_243", + "bdc_text": "Quae enim expositio disceptatae fieret controversiae , aut quomodo existimatio iniri vera posset , in ea re , in qua momenta praecipua legerentur , et sententiae hominum de religione disceptantium dissimularentur . Itaque non tam sua , quam Caesaris interesse credebant nostri , si de re ut acta fuisset quam clarissime instrueretur . Caetera quanquam agitata sunt , disceptationem tamen levem habuerunt :", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_203", + "psc_text": "volebant; cum ipsi ad disceptandum ante triduum provocassent loco et tempore constituto, non exspectata conventione, prodiissent, subito qui dixerant se quia christiani essent facile probaturos (quod nos libenter accepimus, et optavimus ut probarent), fugere congressum illico et disceptationem declinare coeperunt. 5. Multus tamen nobis cum his sermo fuit, propositae divinae in medio Scripturae, disceptandi de primo ortu diei in horam septimam copia data, delata patientia. Atque utinam pauca dixissent, vel certe quae audivimus, possemus abolere! Nam sacrilegis vocibus cum Arius solum Patrem sempiternum, solum bonum, solum verum Deum, solum immortalitatem habentem, solum sapientem, solum 808 potentem dicendo, expertem horum Filium impia commonitione voluisset intelligi; isti Arium potius sequi, quam sempiternum Deum Dei Filium, et verum Deum, et bonum Deum, et sapientem, et potentem, et immortalitatem habentem voluerunt fateri. Multas horas frustra consumpsimus. Crescebat illorum impietas, nec corrigi ullo poterat modo. 6. Denique cum viderent se Arii epistolae sacrilegiis perurgeri (quam", + "candidate_score": 0.67029, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_648_650", + "bdc_text": "singulorum suffragia in re sacra audire non velle : accusatorem posteriore loco dicere . In qua re id illos fefellit , quod has conditiones omnes , duabus ad summum exceptis , praeter ipsorum expectationem accepimus .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_17", + "psc_text": "se credat non posse convinci. Nam etsi clausus parietibus sit, et opertus tenebris, sine teste, sine conscio; habet tamen facti arbitrum, quem nihil fallat, ad quem facta clamant omnia. Denique clamavit et vox sanguinis (Gen. IV, 10). Se ipsum unusquisque et animum suum severum judicem sui, ultorem sceleris, et vindicem criminis habet. Denique timens et tremens oberrabat Cain (Ibid., 14), parricidialis facinoris luens poenas; ut ei remedio sua mors fuerit, quae vagum exsulem formidato per omnia momenta terrore mortis, per mortem exuit. Nemo igitur vel solus, vel cum altero aliquid turpe aut improbum faxit. Et si quis solus est, seipsum prae caeteris erubescat, quem maxime debet vereri. 11. Nec concupiscat plurima, quia et pauca ei plurima sunt; paupertas enim et opes inopiae et satietatis vocabula sunt. Nec dives est, qui indiget aliquo: nec pauper, qui non indiget. Nec quisquam viduam spernat, circumscribat pupillum, fraudet proximum suum. Vae enim illi, qui", + "candidate_score": 0.670013, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_648_650", + "bdc_text": "singulorum suffragia in re sacra audire non velle : accusatorem posteriore loco dicere . In qua re id illos fefellit , quod has conditiones omnes , duabus ad summum exceptis , praeter ipsorum expectationem accepimus .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_52", + "psc_text": "sese velint. 3. Inoffensus igitur affectus testium quaeritur; ita tamen ut accusator prius in medium procedat. Ipsi illi presbyteri Judaeorum (Daniel XIII, 34 et seq.) manus suas prius supra caput imposuerunt Susannae, 766 et accusationem professi sunt, et pariter addiderunt testimonii auctoritatem, quam imprudenter populus sub errore positus acceperat: sed divino judicio per prophetam retexit, et redarguit omnipotens Deus; ut liqueret omnibus eos velle invidiam praeseminare adversum innocentis periculum qui deficerent accusationis argumento, et firmamento probationis, conjicientes videlicet quod si praeoccupatis vulgi auribus invidia mentem incesseret, praejudicium examinandae veritatis inferret. Etenim cum audita praeveniunt, aurem obstruunt, animum occupant; ne probatio desideretur, ut rumor pro convicto teneatur crimine. 4. Nos igitur accusatorem exegimus, et auctorem totius scenae Maximum perurgendum arbitrati sumus. Verum ille accusationem, quam studio informaverat, verbo detulerat, deseruit professione; et tamen affectu urgebat, arte exsequebatur: sed fugiebat nomine, quod diffideret probationi. Denique sparsis rumoribus, sed etiam epistolis compositis et", + "candidate_score": 0.669012, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_345_347", + "bdc_text": "Serio conditiones colloquii habendi propositae , serio difficultate earum adversarii moti , serio rem divinam factam credebamus . Sed ubi fieri nihil vidimus , postquam omnia , quae solent fieri , esse facta vidissemus , et postquam omnia nos de nobis concessissemus , dubitare iam deinde , et quicquid fieret nihil vere fieri credere coepimus . Igitur octava Decembris die sacris hinc inde peractis , cum e templo in Curiam venissemus , aliudque nihil quam classicum illud expectaremus , spectaculum longe aliud novumque obiectum fuit .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_203", + "psc_text": "volebant; cum ipsi ad disceptandum ante triduum provocassent loco et tempore constituto, non exspectata conventione, prodiissent, subito qui dixerant se quia christiani essent facile probaturos (quod nos libenter accepimus, et optavimus ut probarent), fugere congressum illico et disceptationem declinare coeperunt. 5. Multus tamen nobis cum his sermo fuit, propositae divinae in medio Scripturae, disceptandi de primo ortu diei in horam septimam copia data, delata patientia. Atque utinam pauca dixissent, vel certe quae audivimus, possemus abolere! Nam sacrilegis vocibus cum Arius solum Patrem sempiternum, solum bonum, solum verum Deum, solum immortalitatem habentem, solum sapientem, solum 808 potentem dicendo, expertem horum Filium impia commonitione voluisset intelligi; isti Arium potius sequi, quam sempiternum Deum Dei Filium, et verum Deum, et bonum Deum, et sapientem, et potentem, et immortalitatem habentem voluerunt fateri. Multas horas frustra consumpsimus. Crescebat illorum impietas, nec corrigi ullo poterat modo. 6. Denique cum viderent se Arii epistolae sacrilegiis perurgeri (quam", + "candidate_score": 0.668986, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_293_295", + "bdc_text": "Joannes Vlatenus , Conradus Heresbachius , Albertus Küng . Et hunc quidem in modum ordinata utraque acies et ad pugnam instituta fuit . Hoc nostrorum hominum super propositos articulos responso vigesima octava Novembris dato , in quo nihil nisi non tolerabile reiiciebatur , nihil nisi necessarium postulabatur , et notariis deinde in conspectum adductis , et doctrinae nostrae confessione oblata , et nostrarum denique copiarum catalogo et ordine exhibito , et protestatione de superiorum Comitiorum pactionumque iure facta , cum nihil iam amplius quam congressus expectaretur , longe spem et expectationem nostram praesidum responsum fefellit .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_219", + "psc_text": "ut vetustae communionis sociis sua praerogativa servetur, quorum nobis non superflua cura est: primo omnium, quia communionis societas nullam debet habere offensam: deinde, quia utriusque partis dudum accepimus litteras, praecipueque illorum, qui in Antiochena Ecclesia dissidebant. 5. Et quidem nisi hostilis impedimento fuisset irruptio, aliquos etiam de nostro numero disposueramus illo dirigere, qui sequestres et arbitri refundendae, si fieri posset, pacis existerent. Sed quia studia nostra tunc temporis habere effectum per tumultus publicos nequiverunt, oblatas pietati vestrae opinamur preces nostras, quibus juxta partium factum poposcimus ut altero decedente, penes superstitem Ecclesiae jura permanerent, nec aliqua superordinatio vi attentaretur. Ideoque petimus vos, clementissimi et christiani principes, ut et Alexandriae sacerdotum catholicorum omnium concilium fieri censeatis, qui inter se plenius tractent atque definiant quibus impertienda communio quibusque servanda sit. 814 6. Nam etsi Alexandrinae Ecclesiae semper dispositionem ordinemque tenuerimus, et juxta morem consuetudinemque majorum, ejus communionem indissolubili societate ad haec usque tempora", + "candidate_score": 0.668722, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_566_568", + "bdc_text": "duras nos nimium inscitiae poenas hactenus luere , si plectimur ideo , quia aut non balbutire satis cum adversariis , aut non aeque diserte loqui possimus . Nos vero etiam sceleris ab illis accusari , si Ecclesiae et rei publicae tranquillitatem rixis verborum non necessariis turbamus . Quasdam porro verborum pugnas esse :", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_690", + "psc_text": "Deo esse et gloriosum periculo. Sin autem silentii mei dissimulationisque culpa et me ingravat, nec te liberat; malo importuniorem me, quam inutiliorem aut turpiorem judices. Siquidem scriptum est, dicente sancto apostolo Paulo, cujus non potes doctrinam refellere: Insta opportune, importune; argue, obsecra, increpa in omni patientia et doctrina (II Tim. IV, 2) . 4. Habemus ergo et nos cui displicere plus periculi sit; praesertim cum etiam imperatoribus non displiceat suo quemque fungi munere, et patienter audiatis unumquemque pro suo suggerentem officio; immo corripiatis, si non utatur militiae suae ordine. Quod ergo in iis libenter accipitis, qui vobis militant, num hoc in sacerdotibus potest molestum videri; cum id loquamur, non quod volumus, sed quod jubemur? Scis enim lectum: Cum stabitis ante reges et praesides, nolite cogitare quid loquamini; dabitur enim vobis in illa hora quid loquamini: non enim vos estis qui loquimini, sed Spiritus Patris vestri, qui loquitur in vobis (Matth.", + "candidate_score": 0.668075, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_648_650", + "bdc_text": "singulorum suffragia in re sacra audire non velle : accusatorem posteriore loco dicere . In qua re id illos fefellit , quod has conditiones omnes , duabus ad summum exceptis , praeter ipsorum expectationem accepimus .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_51", + "psc_text": "intemperantiam, quaerentibus proprii libertatem flagitii; ab iis, postremo qui domo ejus ejecti atque eliminati forent, quod discolora opera subtexerent, quam prima fronte suae professionis praetenderant. 2. Hujusmodi accusatores, hujusmodi testes in tuo constituebas judicio, qui neque accusare audebant, neque delationis se nexu obligare; atque ita inspectioni adjudicandam constituebas virginem, quam nullus argueret, nullus deferret. Ubi haec cognitionis solemnitas? Ubi talis judicandi formula? Si leges publicas interrogamus, accusatorem exigunt: si Ecclesiae: Duobus, inquit, et tribus testibus stat omne verbum (Matth. XVIII, 16) : sed illis testibus qui ante hesternum et nudiustertius non fuerint inimici; ne irati nocere cupiant, ne laesi ulcisci sese velint. 3. Inoffensus igitur affectus testium quaeritur; ita tamen ut accusator prius in medium procedat. Ipsi illi presbyteri Judaeorum (Daniel XIII, 34 et seq.) manus suas prius supra caput imposuerunt Susannae, 766 et accusationem professi sunt, et pariter addiderunt testimonii auctoritatem, quam imprudenter populus sub errore positus acceperat: sed", + "candidate_score": 0.667396, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_114_116", + "bdc_text": "Itaque quia instare deinde verum cum ipso hoste certamen videbatur , finem isti congressus utilissimi habuerunt . Haec dum in Comitiis geruntur , dumque pacis et concordiae expectatio est aliqua , hostile ac horribile maxime Caesaris edictum ad nos adfertur , in Brabantia paucis ante diebus propositum , in quo doctrina nostra publice istis in locis proscribebatur , et qui eam profiteri fuisset ausus , ferro et igni excindebatur . Cum hoc edicto , quod in libellis istic Gallicana et vernacula lingua editis circumferebatur , allata etiam fama dirae persecutionis est .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_707", + "psc_text": "ex multis indomitis convenam nationibus, quasi unius gentis fidem et tranquillitatem et concordiam servare praecepi. Ego cum periculum summum esset ne Alpes infida barbarorum penetrarent consilia, intra ipsum Alpium vallum victoriam tibi contuli, ut sine damno vinceres. Ego ergo te triumphare feci de inimico tuo, et tu de plebe mea das meis inimicis triumphum. 23. Nonne propterea Maximus destitutus est, qui ante ipsos expeditionis dies, cum audisset Romae synagogam incensam, edictum Romam miserat, quasi vindex disciplinae publicae? Unde populus christianus ait: Nihil boni huic imminet. Rex iste Judaeus factus est: defensorem istum disciplinae audivimus, quem mox Christus probavit, qui pro peccatoribus mortuus est (Rom. V, 6). Si de sermone hoc dictum est, quid de ultione dicetur? Ille igitur statim a Francis, a Saxonum gente, in Sicilia, Sisciae, Petavione: ubique denique terrarum victus est. Quid pio commune cum perfido? Abolenda cum impio sunt etiam impietatis exempla. Quod illi nocuit, quo victus", + "candidate_score": 0.666787, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_134_136", + "bdc_text": "Igitur vigesima Novembris die , quae secunda et vigesima constituti colloquii fuit , praesides postquam advenissent , vocatis in Curiam partibus , se suis a principibus praefectos colloquio legatos venisse , et audire paratos esse ostendebant . Itaque tempus videri ad rem ut veniretur Orare , ut omni cum moderatione partes se praeberent , petere , ut Ferdinandi legatio , quae iam venisset , colloquio adhiberetur . Duas deinde epistolas , unam Caesaris , inscriptam utrique , alteram legati Granvellae , parti tantum alteri inscriptam , adhibuerunt .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_464", + "psc_text": "approbata sit tibi, ut ratio ejus a me non quaeratur, satis enim claruit eo ipso quod aliquot dies retentus sum intra Gallias, me volentia Maximo non recepisse, neque iis adstipulatum, quae ad voluntatem ejus magis, quam ad pacem propenderent: denique non commisisses secundam legationem, nisi primam probasses. Sed quia regredienti mihi decernendi secum imposuit necessitatem, ideo hac epistola expositionem legationis meae insinuandam putavi; ne cujusquam sermo veris prius vana intexeret, quam reditus meus integra, et sincerae veritatis expressa signaculo manifestaret. 2. Cum pervenissem Treviros, postridie processi ad palatium. Egressus est ad me vir Gallicanus, praepositus cubiculi, eunuchus regius. Poposci adeundi copiam, quaesivit num rescriptum haberem clementiae tuae. Respondi habere. Retulit non posse me, nisi in consistorio videri. Dixi non esse hunc morem sacerdotalem, certe esse aliqua de quibus serio deberem cum suo principe confabulari. Quid plura? Consuluit eum, sed eadem referenda credidit; ut liqueret etiam priora ex illius arbitrio deprompta.", + "candidate_score": 0.666493, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_334_336", + "bdc_text": "personas se pro statuum numero ordinasse : denique utraque in lingua omnia deinde responsa non gravatim oblaturos esse . Itaque sperare , postquam omnia propter colloquium maturandum de se concessissent , caetera praesides , ut duae et viginti voces seorsim singulae audirentur , tum ut in unoquoque articulo sententia cuiusque diligenter annotaretur , curaturos , et moram omnem deinde remoturos esse , sane nemo nostrum post hanc liberalitatem nostrorum , tergiversaturum quemquam aut praesidum aut adversariorum esse .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_210", + "psc_text": "turbarum auctorem, nec non infami crimine accusatum asservantes. Rogant denique ut Romani cleri, ac simul omnium incolumitati prospiciant. Imperatoribus clementissimis, et principibus christianis, gloriosissimis ac beatissimis GRATIANO, VALENTINIANO, et THEODOSIO Concilium quod convenit Aquileiae. 1. Provisum est quidem, clementissimi principes, vestrae tranquillitatis statutis, ne Arianorum perfidia possit ulterius vel latere, vel serpere; etenim effectum concilii decretis putamus minime defuturum: nam quantum ad partes spectat occidentis, duo tantum reperti sunt, qui auderent profanis et impiis vocibus obviare concilio, vix angulum Ripensis Daciae turbare consueti. 2. Aliud est quo magis angimur, de quo, quoniam convenimus, fuit rite tractandum; ne posset totum corpus Ecclesiae toto orbe diffusum, et universa turbare. Nam licet frequenter convenerimus Ursinum non potuisse obrepere pietati vestrae (quamvis quietum nihil esse patiatur, et inter tot bellicas necessitates obreptio importuna tentetur), tamen ne sancta mens vestra, animique tranquillitas, quae omnibus consulere gestit, importuni hominis simulata adulatione flectatur, deprecandos vos et obsecrandos,", + "candidate_score": 0.666329, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_434_436", + "bdc_text": "Caesarem ipsum si quid utile in editione esset , bono publico consulturum esse . Hic cum nostri conditionibus iis se acquiescere non posse ostenderent , subinde legatus : Ergo colloquium impedire vultis , inquit .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_689", + "psc_text": "quia dixisti ei: et tu animam tuam liberabis (Ezech. III, 17-19) . 3. Malo igitur, Imperator, bonorum mihi esse tecum, quam malorum consortium; et ideo clementiae tuae displicere debet sacerdotis silentium, libertas placere. Nam silentii mei periculo involveris, libertatis bono juvaris. Non ergo importunus indebitis me intersero, alienis ingero: sed debitis obtempero, mandatis Dei nostri obedio. Quod facio primum tui amore, tui gratia, tuae studio conservandae salutis. Si id mihi vel non creditur, vel interdicitur: dico sane divinae offensae metu. Nam si meum periculum te exueret, patienter me pro te offerrem, sed non libenter; malo enim te sine meo acceptum Deo esse et gloriosum periculo. Sin autem silentii mei dissimulationisque culpa et me ingravat, nec te liberat; malo importuniorem me, quam inutiliorem aut turpiorem judices. Siquidem scriptum est, dicente sancto apostolo Paulo, cujus non potes doctrinam refellere: Insta opportune, importune; argue, obsecra, increpa in omni patientia et doctrina (II Tim.", + "candidate_score": 0.665694, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_378_380", + "bdc_text": "Post longam decertationem hoc denique legatus a nostris impetravit , ut legato Pontificis , ceu privato homini , omni pontificis mentione omissa , responderetur . In eo igitur responso actae primum pro ista ad pacem hortatione gratiae , tum studium et voluntas erga concordiam declarata , verbis utrunque paucis fuit , omni pontificis mentione praetermissa . Erant autem in illa pontificii legati oratione duo nostris hominibus commemoranda necessario :", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_224", + "psc_text": "Alexandrinae Ecclesiae communionem manere secum, lectis Petri sanctae memoriae viri litteris, prodidisset; ejusque intra privatas aedes, quia Ariani Ecclesiae basilicas adhuc tenebant, secretum esse, mandatoribus episcopis ordinantibus, dilucida testificatione docuisset, nihil habuimus, beatissime principum, in quo de episcopatu ejus dubitare possemus; cum vim sibi repugnanti a plerisque etiam de populo et clero testatus esset illatam. 4. Tamen ne, absentibus partibus, praesumpte aliquid definisse videremur, clementiam tuam, datis litteris, putavimus instruendam; ut ei consuleretur ex usu publicae pacis atque concordiae; quia revera advertebamus Gregorium nequaquam secundum traditionem patrum, Constantinopolitanae Ecclesiae sibi sacerdotium vindicare. Nos igitur in synodo ea, quae totius orbis 816 episcopis videbatur esse praescripta, nihil temere statuendum esse censuimus. Adeo ipso tempore qui generale concilium declinaverunt, Constantinopolique gessisse dicuntur; nam cum cognovissent ad hoc partium venisse Maximum ut causam in synodo ageret suam (quod etiamsi indictum concilium non fuisset, jure et more majorum, sicut et sanctae memoriae Athanasius, et", + "candidate_score": 0.665271, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_119_121", + "bdc_text": "Addebant etiam homines , qui domi imaginem nullam haberent , eo coemere , tantum ut capitali suspitione se liberarent . Porro , in quem haereseos suspitio semel cecidisset , eum mox in iudicium trahi , et ecquid ea suspitio ad inquirendum satis iudicatur , iudicio mox constitui , postquam satis esse pronuntiarit iudex , ibi statim ad tormenta hominem rapi et ad sceleris confessionem adigi . Eum , qui extortam haereseos confessionem recantaret , capite tantum plecti , qui in ea profitenda persisteret , vivum exuri , non ita , ut in cineres vertatur , sed ut ambusto corpore denigrataque ac horrenda forma , ad palum affixus , suspensusque caeteris in terrorem ostenderetur .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_490", + "psc_text": "Apostolo lectum est (Galat. I, 18), mysticum reor; eo quod quindecim diebus apud Petrum manserit: videtur enim mihi quod apostolis sanctis Scripturae divinae interpretationem sermone secum vario conferentibus pleni luminis refulserit claritudo, ignorantiae umbra decesserit. Sed jam veniamus ad mulieris hujus adulterae absolutionem. 11. Oblata erat a Scribis et Pharisaeis Domino Jesu adulterii rea (Joan. VIII, 3 et seq,). et hac oblata fraude, ut si eam absolveret, Legem solvere videretur: sin vero damnaret, propositum sui mutaret adventus; quia peccata omnium remissurus advenit. Denique supra ait: Ego non judico quemquam (Joan. VIII, 15) . Offerentes ergo eam, dixerunt: Hanc mulierem invenimus publice maechantem. Scriptum est enim in lege Moysis omnem maecham lapidari. Tu vero quid dicis de ea (Levit. XX, 10) ? 12. Quae cum dicerent, Jesus inclinato capite, digito scribebat in terra. Et cum exspectarent, ut audirent eum, erigens caput dixit: Qui sine peccato est, prior lapidet eam. Quid tam", + "candidate_score": 0.665104, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_232", + "bdc_text": "Quonam enim pacto hi episcopi , quorum unus episcopatum unum maximum , alter maximos duos , tertius tres maximos , et inter eos archiepiscopatus duos , omnia haec contra omne divinum et humanum ius tenent , quique nullum in vita munus episcopi unquam obeunt , de iis hominibus aut arbitrari aeque , aut arbitros in eorum causa audienda aequos constituere possent , qui totum hoc tyrannidis in Ecclesia genus ceu blasphemum et impium ex professo execrantur .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_165", + "psc_text": "38. Sabinus episcopus dixit: « Ab omnibus jam damnatus est Palladius: Arii blasphemiae multo minores sunt quam Palladii. Et cum Palladius surrexisset, atque foras exire voluisset: Ideo, inquit surrexit Palladius, quoniam apertis Scripturarum testimoniis convincendum esse se cernit, sicut jam convictus est; sic enim lectum est, secundum divinitatem quod aequalis Patri Filius sit. Accipiat autem quia Filius Dei secundum divinitatem majorem non habet. Scriptum est: Abrahae cum repromisisset Deus . . . quoniam nullum alium habebat majorem, per quem juraret, juravit per semet ipsum (Hebr. VI, 13) . Vides igitur Scripturam, quia nullum alium majorem habet, per quem juraret. Filius autem est, de quo dicitur quoniam ipse visus est Abrahae; unde et ait: Abraham diem meum vidit, et gavisus est (Joan. VIII, 56) . Palladius dixit: « Pater major est. » Eusebius episcopus dixit: « Quando ut Deus locutus est, majorem non habuit: quando ut homo locutus, majorem habuit. »", + "candidate_score": 0.664984, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_135_137", + "bdc_text": "Itaque tempus videri ad rem ut veniretur Orare , ut omni cum moderatione partes se praeberent , petere , ut Ferdinandi legatio , quae iam venisset , colloquio adhiberetur . Duas deinde epistolas , unam Caesaris , inscriptam utrique , alteram legati Granvellae , parti tantum alteri inscriptam , adhibuerunt . Iis epistolis excusare moram conabantur .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_945", + "psc_text": "asylum receptis admittat petit. AMBROSIO THEODOSIO imperatori. 1. Quamvis proxime scripserim augustae clementiae tuae etiam secundo, mihi tamen non satis fuit velut pari vice sermonis officium reddidisse; cum beneficiis clementiae tuae tam frequentibus oppigneratus sim, ut nullis officiis possim compensare quae debeo, beatissime atque augustissime Imperator. 2. Itaque ut prima occasio non praetermittenda fuit, qua per cubicularium tuum clementiae tuae gratias agerem, et alloquii mei officium 1022 repraesentarem; maximoe ne desidiae putaretur fuisse potius quam necessitatis, quod tempore superiore non scripserim. Itaque requirenda mihi causa fuit, qua pietati tuae deferrem debitum salutationis obsequium. 3. Merito autem ad praeferendam epistolam meam filium meum Felicem diaconum misi, simul ut mei vicem officii repraesentaret, memoratum quoque pro his qui ad matrem pietatis tuae Ecclesiam, petentes misericordiam, confugerunt; quorum lacrymas sustinere non potui, quin adventum clementiae tuae meis obsecrationibus praevenirem. 4. Grande est quod petimus, sed ab eo cui Dominus inaudita et admiranda concessit,", + "candidate_score": 0.664421, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_113_115", + "bdc_text": "Haec igitur , dum a nostris hominibus fiunt , venisse praesides iam dicebantur . Itaque quia instare deinde verum cum ipso hoste certamen videbatur , finem isti congressus utilissimi habuerunt . Haec dum in Comitiis geruntur , dumque pacis et concordiae expectatio est aliqua , hostile ac horribile maxime Caesaris edictum ad nos adfertur , in Brabantia paucis ante diebus propositum , in quo doctrina nostra publice istis in locis proscribebatur , et qui eam profiteri fuisset ausus , ferro et igni excindebatur .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_209", + "psc_text": "et cum effectu eorum quae poscimus, maturius redire praecipiat; ut mercedem recipiatis a Domino Deo Christo, cujus ecclesias ab omni sacrilegorum labe purgastis. 12. Photinianos quoque, quos et superiori lege censuistis nullos facere debere conventus, et eam quae de sacerdotum concilio data est congregando, removistis; petimus, ut quoniam in Sirmiensi oppido adhuc conventus tentare cognovimus, clementia vestra, interdicta etiam nunc coitione, reverentiam primum Ecclesiae 810 catholicae, deinde etiam legibus vestris deferri jubeatis; ut et vos, Deo praesule, triumphetis, qui paci Ecclesiarum quietique consulitis. EPISTOLA XI. Imperatoribus, quid in synodo actum fuerit, significant; eosque monent, ne Ursinum sibi patiantur obrepere, ipsum turbarum auctorem, nec non infami crimine accusatum asservantes. Rogant denique ut Romani cleri, ac simul omnium incolumitati prospiciant. Imperatoribus clementissimis, et principibus christianis, gloriosissimis ac beatissimis GRATIANO, VALENTINIANO, et THEODOSIO Concilium quod convenit Aquileiae. 1. Provisum est quidem, clementissimi principes, vestrae tranquillitatis statutis, ne Arianorum perfidia possit ulterius vel latere,", + "candidate_score": 0.664199, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_232", + "bdc_text": "Quonam enim pacto hi episcopi , quorum unus episcopatum unum maximum , alter maximos duos , tertius tres maximos , et inter eos archiepiscopatus duos , omnia haec contra omne divinum et humanum ius tenent , quique nullum in vita munus episcopi unquam obeunt , de iis hominibus aut arbitrari aeque , aut arbitros in eorum causa audienda aequos constituere possent , qui totum hoc tyrannidis in Ecclesia genus ceu blasphemum et impium ex professo execrantur .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_160", + "psc_text": "episcopus dixit: « Filius Dei, sicut lectum est, judex est, an non? » Palladius dixit: « Si non respondes mihi, ego tibi, ut impio, non respondeo. » 34. Ambrosius episcopus dixit: « Habes professionem meam, qua respondebo tibi, Interim perlegatur epistola Arii. » Et addidit: « In epistola Arii invenies et hoc sacrilegium, quod tu moliris. » Palladius dixit: « Ego qui interrogo, non respondetis? » Eusebius episcopus dixit: « Filium Dei Deum aequalem dicimus. » Palladius dixit: « Tu judex es, tui exceptores hic sunt. » Ambrosius episcopus dixit: « Scribant tui, qui volunt. » 35. Palladius dixit: « Pater major est, an non? » Eusebius episcopus dixit: « Secundum divinitatem aequalis est Filius Patri. Habes in Evangelio quod Judaei persequebantur eum; quia non solum solvebat sabbatum, sed et Patrem suum dicebat Deum, aequalem se faciens Deo (Joan. V, 18). Quod ergo impii persequentes confessi sunt, nos credentes negare", + "candidate_score": 0.664155, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_214_216", + "bdc_text": "ut legati Ferdinandi in colloquium reciperentur , et ut inter undenos numerarentur , suffragandique locum haberent : ut ab Hagnoica forma in colloquio ne discederetur , in qua cautum esset , ne extra bis ter undenos in colloquium quisquam reciperetur , neque aequum videri , quod idem sibi suisque licere quisquam postulet , quod Regi Ferdinando permitteretur : non enim decere Principem eum ab hac disputatione excludi , qui eius instituendae autor fuisset :", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_464", + "psc_text": "approbata sit tibi, ut ratio ejus a me non quaeratur, satis enim claruit eo ipso quod aliquot dies retentus sum intra Gallias, me volentia Maximo non recepisse, neque iis adstipulatum, quae ad voluntatem ejus magis, quam ad pacem propenderent: denique non commisisses secundam legationem, nisi primam probasses. Sed quia regredienti mihi decernendi secum imposuit necessitatem, ideo hac epistola expositionem legationis meae insinuandam putavi; ne cujusquam sermo veris prius vana intexeret, quam reditus meus integra, et sincerae veritatis expressa signaculo manifestaret. 2. Cum pervenissem Treviros, postridie processi ad palatium. Egressus est ad me vir Gallicanus, praepositus cubiculi, eunuchus regius. Poposci adeundi copiam, quaesivit num rescriptum haberem clementiae tuae. Respondi habere. Retulit non posse me, nisi in consistorio videri. Dixi non esse hunc morem sacerdotalem, certe esse aliqua de quibus serio deberem cum suo principe confabulari. Quid plura? Consuluit eum, sed eadem referenda credidit; ut liqueret etiam priora ex illius arbitrio deprompta.", + "candidate_score": 0.663381, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_232", + "bdc_text": "Quonam enim pacto hi episcopi , quorum unus episcopatum unum maximum , alter maximos duos , tertius tres maximos , et inter eos archiepiscopatus duos , omnia haec contra omne divinum et humanum ius tenent , quique nullum in vita munus episcopi unquam obeunt , de iis hominibus aut arbitrari aeque , aut arbitros in eorum causa audienda aequos constituere possent , qui totum hoc tyrannidis in Ecclesia genus ceu blasphemum et impium ex professo execrantur .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_159", + "psc_text": "» Omnes episcopi dixerunt: « Anathema. » 33. Item recitatum est: « Solum potentem, omnium judicem. » Palladius dixit: « Omnium judicem Filium Dei. Est qui dat, est qui accipit. » Ambrosius episcopus dixit: « Per gratiam dedit, 795 an per naturam? Et hominibus datur judicium. » Palladius dixit: « Patrem majorem dicis, an non? » Ambrosius episcopus dixit: « Postea respondebo tibi. » Palladius dixit: « Ego tibi non respondeo, si non respondes mihi. » Eusebius episcopus dixit: « Nisi impietatem Arii ex ordine damnaveris, interrogandi non tibi dabimus facultatem. » Palladius dixit: « Non tibi respondeo. » Ambrosius episcopus dixit: « Filius Dei, sicut lectum est, judex est, an non? » Palladius dixit: « Si non respondes mihi, ego tibi, ut impio, non respondeo. » 34. Ambrosius episcopus dixit: « Habes professionem meam, qua respondebo tibi, Interim perlegatur epistola Arii. » Et addidit: « In epistola Arii invenies", + "candidate_score": 0.66313, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_129_131", + "bdc_text": "Accedebat eodem tempore , quod urbs imperii maxima et antiquissima Goslaria , publice in ea causa , et ab iis hominibus proscripta esse ferebatur , a quibus prius in eadem causa ipsa absoluta , is autem condemnatus fuisset , in cuius illa nunc gratiam proscriberetur . Videbatur enim nostris quidem hominibus , convenisse hoc tempore etiam in causis summis et certissimis tantisper libertatem iuditiorum moderari , et tam graves sententias suspendere , et minime odiosissimas et gravissimas in Imperio res excitari oportuisse , dum paci publicae omnium consuleretur . At vero postquam causa etiam bona praecipitato iuditio condemnaretur , omnem hanc de concordia spem frustra esse nostri arbitrabantur .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_764", + "psc_text": "est illis remissio peccatorum: sed est impietas Manichaeorum, quam et clementissimus exsecratus est imperator, et omnes qui illos viderunt quasi quaedam contagia refugerunt; sicut testes sunt fratres et compresbyteri nostri Crescens, Leopardus, et Alexander, sancto ferventes Spiritu, qui eos omnium exsecratione damnatos, Mediolanensi ex urbe quasi profugos repulerunt. 14. Itaque Jovinianum, Auxentium, Germinatorem, Felicem, Plotinum, Genialem, Martianum, Januarium, et Ingeniosum, quos sanctitas tua damnavit, scias apud nos quoque secundum judicium tuum esse damnatos. Incolumem te et florentissimum Deus noster tueatur omnipotens, domine dilectissime frater. Item subscriptio. Eventius episcopus saluto Sanctitatem tuam in Domino, et huic epistolae subscripsi. Maximus episcopus. Felix episcopus. Bassianus episcopus. Theodorus episcopus. Constantius episcopus. Ex jussu domini episcopi Geminiani, ipso praesente. Aper presbyter subscripsi. 970 Eustasius episcopus, et omnes ordines subscripserunt. EPISTOLA XLIII. HORONTIANO roganti cur homo rebus aliis, quibus longe praecellit, conditus fuerit posterior, nec rei hujus vel Ambrosius ipse vel Moyses rationem deprompserit; ubi respondit", + "candidate_score": 0.663084, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_186_188", + "bdc_text": "et legatus ipse per quendam , qui se consultationi nostrae admiscuerat , certior de indignatione nostrorum redditus , homine familiari et erudito ad nostros misso , deprecatus est , ne aliorsum oratio quam ipse intellexisset acciperetur : Et presides , ad quos haec oratio communiter esset instituta , ab iis more imperii communiter , et non seorsim respondendum esse iudicabant . Novus autem agitandi in Imperio consilii mos hic est .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_869", + "psc_text": "ergo expers communis usus sum, cum dicat Dominus Jesus nihil esse occultum, quod non manifestetur (Luc. VIII, 17) . Verecundia igitur, qua potui, satisfeci imperiali arbitrio; et prospexi ne aut ipse causam commotionis habeas, cum id egerim, ne quid ad me de imperialibus deferatur statutis: aut ego cum fuero praesens, aut non audiam per metum omnium, et quasi conniventis famam subibo: aut ita audiam, ut mihi aures pateant, vox intercludatur; ut audita non possim eloqui, ne eos qui in suspicionem proditionis venerint, laedam in periculo. 3. Quid igitur facerem? Non audirem? Sed aures non possem cera veterum fabularum claudere. Proderem? Sed quod in tuis jussis timerem, in meis verbis deberem cavere; ne 998 quid cruentum committeretur. Tacerem? Sed quod miserrimum foret omnium, alligaretur conscientia, vox eriperetur. Et ubi illud? Sed si sacerdos non dixerit erranti, is qui erraverit, in sua culpa morietur, et sacerdos reus erit poenae, quia non admonuit", + "candidate_score": 0.662919, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_113_115", + "bdc_text": "Haec igitur , dum a nostris hominibus fiunt , venisse praesides iam dicebantur . Itaque quia instare deinde verum cum ipso hoste certamen videbatur , finem isti congressus utilissimi habuerunt . Haec dum in Comitiis geruntur , dumque pacis et concordiae expectatio est aliqua , hostile ac horribile maxime Caesaris edictum ad nos adfertur , in Brabantia paucis ante diebus propositum , in quo doctrina nostra publice istis in locis proscribebatur , et qui eam profiteri fuisset ausus , ferro et igni excindebatur .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_218", + "psc_text": "Orientalibus autem partibus cognovimus quidem summo gaudio atque laetitia, ejectis Arianis qui Ecclesias violenter invaserant, sacra Dei templa per solos catholicos frequentari. 4. Sed tamen quoniam invidia diaboli numquam quiescere solet, inter ipsos catholicos audimus crebras dissensiones esse, impacatamque discordiam; totoque confundimur affectu, quod innovata pleraque comperimus, eosque gravari nunc, quos oportuit adjuvari, qui in nostra semper communione durabant. Denique Alexandrinae Ecclesiae Timotheus episcopus, sed et Antiochenae Paulinus, qui semper communionis nobiscum intemeratam habuere concordiam, dissensionibus aliorum, quorum fides superioribus temporibus haesitabat, feruntur urgeri. Quos quidem, si fieri potest, et fides plena commendat, ad consortia nostra optamus adjungi: sed ita ut vetustae communionis sociis sua praerogativa servetur, quorum nobis non superflua cura est: primo omnium, quia communionis societas nullam debet habere offensam: deinde, quia utriusque partis dudum accepimus litteras, praecipueque illorum, qui in Antiochena Ecclesia dissidebant. 5. Et quidem nisi hostilis impedimento fuisset irruptio, aliquos etiam de nostro numero disposueramus", + "candidate_score": 0.662695, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_511_513", + "bdc_text": "in qua de bonorum omnium et publici iuditii summo contemptu , de salutis publicae maximo neglectu multa sunt amplissime dicta . Verum enim vero non dum satis Caesar vicinus erat , ut proelium dirimere : non dum satis Ratispona Comitia propinqua erant , ut certantes avocare possent .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_219", + "psc_text": "ut vetustae communionis sociis sua praerogativa servetur, quorum nobis non superflua cura est: primo omnium, quia communionis societas nullam debet habere offensam: deinde, quia utriusque partis dudum accepimus litteras, praecipueque illorum, qui in Antiochena Ecclesia dissidebant. 5. Et quidem nisi hostilis impedimento fuisset irruptio, aliquos etiam de nostro numero disposueramus illo dirigere, qui sequestres et arbitri refundendae, si fieri posset, pacis existerent. Sed quia studia nostra tunc temporis habere effectum per tumultus publicos nequiverunt, oblatas pietati vestrae opinamur preces nostras, quibus juxta partium factum poposcimus ut altero decedente, penes superstitem Ecclesiae jura permanerent, nec aliqua superordinatio vi attentaretur. Ideoque petimus vos, clementissimi et christiani principes, ut et Alexandriae sacerdotum catholicorum omnium concilium fieri censeatis, qui inter se plenius tractent atque definiant quibus impertienda communio quibusque servanda sit. 814 6. Nam etsi Alexandrinae Ecclesiae semper dispositionem ordinemque tenuerimus, et juxta morem consuetudinemque majorum, ejus communionem indissolubili societate ad haec usque tempora", + "candidate_score": 0.662389, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_321_323", + "bdc_text": "alteraque haec super articulis disceptatio fuit . Ad haec iterum Praesides , nobis omnia , ut prius , recusare , et in sententia sua persistere , constitutam colloquio rationem Hagnoae fuisse , eam mutare se non posse . Itaque nec alium auditorem , quam qui in ipso colloquio versaretur , admittere .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_172", + "psc_text": "« Ante horam citra actam, cum legeretur quia Arius dixit creaturam Christum, negasti: oblatum est tibi, ut damnares perfidiam, noluisti: vel nunc dic utrum natus ex Patre Christus sit, an creatus? » Palladius dixit: Si vultis, exceptores nostri veniant, et sic totum excipiatur. » Sabinus episcopus dixit: « Adducat suos exceptores. » Palladius dixit: « Pleno concilio vobis respondebimus. » 44. Ambrosius episcopus dixit: « Attalus in tractatu Nicaeni concilii subscripsit. Neget factum, quia venit ad concilium. Dicat hodie utrum subscripserit in tractatu Nicaeni concilii, an non. » Cumque Attalus reticeret, Ambrosius episcopus dixit: « Attalus presbyter licet inter Arianos sit, tamen habet auctoritatem loquendi: libere profiteatur utrum subscripserit in tractatu Nicaeni concilii sub episcopo suo Agrippino, an non. » Attalus dixit: « Jam dixisti me aliquoties damnatum: non tibi respondeo. » Ambrosius episcopus dixit: « Subscripsisti in tractatu concilii Nicaeni, an non? » Attalus dixit: « Non tibi respondeo.", + "candidate_score": 0.66225, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_484", + "bdc_text": "Formae igitur quaedam orationis propositae iis fuerunt , verbis taliter attemperatae , ut convenire cum nostra doctrina videri non bene cautis potuerint .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_843", + "psc_text": "delectant, sic etiam scriptorem indecores sermones sui palpant. Incautius plerumque aliquid promitur, aliquid accipitur malevolentius, aliquid exit ambiguum: tum quia alieno examinanda judicio, non pro nostra debemus magis, quam pro aliena opinione trutinare, et discutere omnes scrupulos malevolentiae. 3. Assume igitur benevolenti animo aurem versutiae, et pertracta omnia, sermones vellica; si in iis non forenses blanditiae, et suasoria verba, sed fidei sinceritas est, et confessionis sobrietas. Notam appone ad verbum dubii ponderis, et fallacis staterae; ne quid pro se esse adversarius interpretetur. Esto ut revincatur, si congredi coeperit: male se habet liber, qui sine assertore non defenditur. Ipse igitur pro se loquutur, qui procedit sine interprete: noster hic tamen non egredietur a nobis, nisi a te acceperit auctoritatem. Itaque cum eum fide tua prodire jusseris, committetur sibi. 4. Tamen quoniam non in sermone est regnum Dei (I Cor. IV, 20) , sed in virtute; verbum si offenderit, virtutem professionis interrogato.", + "candidate_score": 0.660635, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_232", + "bdc_text": "Quonam enim pacto hi episcopi , quorum unus episcopatum unum maximum , alter maximos duos , tertius tres maximos , et inter eos archiepiscopatus duos , omnia haec contra omne divinum et humanum ius tenent , quique nullum in vita munus episcopi unquam obeunt , de iis hominibus aut arbitrari aeque , aut arbitros in eorum causa audienda aequos constituere possent , qui totum hoc tyrannidis in Ecclesia genus ceu blasphemum et impium ex professo execrantur .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_180", + "psc_text": "judicare. Juxta ea quae hodie audivimus Palladium profitentem, et juxta ea quae condemnare noluit, pronuntio illum sacerdotio indignum et carendum, ut in loco ejus catholicus ordinetur. » Omnes episcopi dixerunt: « Anathema Palladio. » 53. Ambrosius episcopus dixit: « Imperator clementissimus et christianus sacerdotum judicio causam, et ut ipsi arbitri essent altercationis, inquit, constituissemus. Quoniam igitur nobis judicium videtur delatum interpretes esse Scripturarum, condemnenus Palladium, qui impii Arii noluit damnare sententiam: et quia ipse Filium Dei sempiternum, et caetera quae actis inhaerent, negavit. Ergo anathema habeatur. » Omnes episcopi dixerunt: « Omnes condemnamus eum, anathema habeatur. » Patrum singulorum in Palladium condemnatio. 54. Ambrosius episcopus dixit: « Quoniam omnes consistunt viri christiani, et Deo probati fratres, et consacerdotes nostri, dicat unusquisque quid sibi videatur. Valerianus episcopus dixit: « Mihi quidem videtur, quia qui Arium defendit, Arianus est: qui blasphemias ejus non condemnat, ipse blasphemus est; ideoque hujusmodi hominem a consortio", + "candidate_score": 0.659576, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_7_9", + "bdc_text": "Non solum autem haec , quam dixi , occupatio mihi obstitit , ut ad vos hactenus nihil , sed et haec , quia vel qui mihi , quae vellem , desciberet , nemo , vel quod ipse scribere cupiebam , aut nihil aut quam minimum fuit . Nam et vos pro Comitiorum istorum fama pro hominum undique concursu aliquid magnum et admirabile et quendam inter partis utriusque proceres congressum talem animo effinxisse scio , quam posteritas miraretur . Et mea quoque fuit haec eadem expectatio :", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_915", + "psc_text": "praecavebant, quid te oportuerit facere, o Imperator, dubitari non potest. Tu utique quem nemo cogebat, nemo habebat in potestate, debuisti ab sacerdote consulere. 11. Ego certe quando tunc restiti, etsi solus restiti, tamen non solus volui, nec solus id suasi. Quoniam igitur meis vocibus et apud Deum et apud omnes homines teneor; aliud mihi non licere intellexi, aliud non oportere, nisi ut consulerem mihi; quia non potui tibi credere modeste. Certe diu pressi, diu texi dolorem, nulli quidquam intimandum putavi; dissimulare mihi nunc non licet, tacere liberum non fuit. Ideo etiam in primordiis imperii tui scribenti non rescripsi, quia istud praevidebam futurum. Denique reposcenti litteras, cum ipse non rescriberem, dixi: Haec causa est, quod extorquendum ei arbitror. 12. Tamen ubi causa emersit officii mei, pro his qui sollicitudinem sui gerebant, et scripsi et rogavi; ut ostenderem in causis Dei timorem mihi justum inesse, nec pluris me facere adulationem, quam animam", + "candidate_score": 0.659433, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_137_139", + "bdc_text": "Iis epistolis excusare moram conabantur . In Caesaris epistola ostendebatur , Granvellam ad haec comitia destinatum , negotiis subitis impeditum esse , Caesarem orare , ut si ille in tempore non adesset , res tanta ne differreretur , nec sumptus frustra fierent , sed colloquio praefecti praesides pergerent , et illum ne expectarent . Data haec duodecimo Octobris cum esset , et reddenda sub primam colloquii diem fuisset , reddita vix tandem vigesima secunda est , viginti et duobus diebus per Praesides retenta , et serius , quam oportebat , partibus proposita .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_464", + "psc_text": "approbata sit tibi, ut ratio ejus a me non quaeratur, satis enim claruit eo ipso quod aliquot dies retentus sum intra Gallias, me volentia Maximo non recepisse, neque iis adstipulatum, quae ad voluntatem ejus magis, quam ad pacem propenderent: denique non commisisses secundam legationem, nisi primam probasses. Sed quia regredienti mihi decernendi secum imposuit necessitatem, ideo hac epistola expositionem legationis meae insinuandam putavi; ne cujusquam sermo veris prius vana intexeret, quam reditus meus integra, et sincerae veritatis expressa signaculo manifestaret. 2. Cum pervenissem Treviros, postridie processi ad palatium. Egressus est ad me vir Gallicanus, praepositus cubiculi, eunuchus regius. Poposci adeundi copiam, quaesivit num rescriptum haberem clementiae tuae. Respondi habere. Retulit non posse me, nisi in consistorio videri. Dixi non esse hunc morem sacerdotalem, certe esse aliqua de quibus serio deberem cum suo principe confabulari. Quid plura? Consuluit eum, sed eadem referenda credidit; ut liqueret etiam priora ex illius arbitrio deprompta.", + "candidate_score": 0.658969, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_186_188", + "bdc_text": "et legatus ipse per quendam , qui se consultationi nostrae admiscuerat , certior de indignatione nostrorum redditus , homine familiari et erudito ad nostros misso , deprecatus est , ne aliorsum oratio quam ipse intellexisset acciperetur : Et presides , ad quos haec oratio communiter esset instituta , ab iis more imperii communiter , et non seorsim respondendum esse iudicabant . Novus autem agitandi in Imperio consilii mos hic est .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_464", + "psc_text": "approbata sit tibi, ut ratio ejus a me non quaeratur, satis enim claruit eo ipso quod aliquot dies retentus sum intra Gallias, me volentia Maximo non recepisse, neque iis adstipulatum, quae ad voluntatem ejus magis, quam ad pacem propenderent: denique non commisisses secundam legationem, nisi primam probasses. Sed quia regredienti mihi decernendi secum imposuit necessitatem, ideo hac epistola expositionem legationis meae insinuandam putavi; ne cujusquam sermo veris prius vana intexeret, quam reditus meus integra, et sincerae veritatis expressa signaculo manifestaret. 2. Cum pervenissem Treviros, postridie processi ad palatium. Egressus est ad me vir Gallicanus, praepositus cubiculi, eunuchus regius. Poposci adeundi copiam, quaesivit num rescriptum haberem clementiae tuae. Respondi habere. Retulit non posse me, nisi in consistorio videri. Dixi non esse hunc morem sacerdotalem, certe esse aliqua de quibus serio deberem cum suo principe confabulari. Quid plura? Consuluit eum, sed eadem referenda credidit; ut liqueret etiam priora ex illius arbitrio deprompta.", + "candidate_score": 0.658746, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_126_128", + "bdc_text": "Itaque omnium animi antea ad aliquam concordiae spem arrecti , hac fama consternati fuerunt , nec quisquam inventus est , qui pollicitationibus Caesaris fidem ullam habendam esse iudicaret : qui de pace pollicens hostilia interim exerceret . Ita enim sapientes homines iudicabant , quoniam Caesar suam de religione sententiam veram , nostram falsam esse persuasum haberet adeo , ut exquisitissimis tormentis hanc firmare , illam extirpare institueret , non simul et pacem simulandam , et hostiles minas intendendas fuisse .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_218", + "psc_text": "Orientalibus autem partibus cognovimus quidem summo gaudio atque laetitia, ejectis Arianis qui Ecclesias violenter invaserant, sacra Dei templa per solos catholicos frequentari. 4. Sed tamen quoniam invidia diaboli numquam quiescere solet, inter ipsos catholicos audimus crebras dissensiones esse, impacatamque discordiam; totoque confundimur affectu, quod innovata pleraque comperimus, eosque gravari nunc, quos oportuit adjuvari, qui in nostra semper communione durabant. Denique Alexandrinae Ecclesiae Timotheus episcopus, sed et Antiochenae Paulinus, qui semper communionis nobiscum intemeratam habuere concordiam, dissensionibus aliorum, quorum fides superioribus temporibus haesitabat, feruntur urgeri. Quos quidem, si fieri potest, et fides plena commendat, ad consortia nostra optamus adjungi: sed ita ut vetustae communionis sociis sua praerogativa servetur, quorum nobis non superflua cura est: primo omnium, quia communionis societas nullam debet habere offensam: deinde, quia utriusque partis dudum accepimus litteras, praecipueque illorum, qui in Antiochena Ecclesia dissidebant. 5. Et quidem nisi hostilis impedimento fuisset irruptio, aliquos etiam de nostro numero disposueramus", + "candidate_score": 0.658543, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_162_164", + "bdc_text": "De formula se consideraturos esse ostendebant . Caeterum , quod ad privatam Saxonum protestationem attinebat , protestatione opposita , Ferdinandum regem rite et legitime electum esse affirmabant . Interea , quoniam adventare Caesaris legatus , et intra biduum adfuturus esse diceretur , in eius adventum differendam rem esse putabant , per cuius absentiam omnis haec actio impediretur .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_464", + "psc_text": "approbata sit tibi, ut ratio ejus a me non quaeratur, satis enim claruit eo ipso quod aliquot dies retentus sum intra Gallias, me volentia Maximo non recepisse, neque iis adstipulatum, quae ad voluntatem ejus magis, quam ad pacem propenderent: denique non commisisses secundam legationem, nisi primam probasses. Sed quia regredienti mihi decernendi secum imposuit necessitatem, ideo hac epistola expositionem legationis meae insinuandam putavi; ne cujusquam sermo veris prius vana intexeret, quam reditus meus integra, et sincerae veritatis expressa signaculo manifestaret. 2. Cum pervenissem Treviros, postridie processi ad palatium. Egressus est ad me vir Gallicanus, praepositus cubiculi, eunuchus regius. Poposci adeundi copiam, quaesivit num rescriptum haberem clementiae tuae. Respondi habere. Retulit non posse me, nisi in consistorio videri. Dixi non esse hunc morem sacerdotalem, certe esse aliqua de quibus serio deberem cum suo principe confabulari. Quid plura? Consuluit eum, sed eadem referenda credidit; ut liqueret etiam priora ex illius arbitrio deprompta.", + "candidate_score": 0.657768, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_382_384", + "bdc_text": "Vos regni Christi et Ecclesiae , contra ipsius tyrannidem assertores et vindices , divina gratia exortos , aliud nihil quam charitatem cupere conservare . Deinde ostendendum fuit , si qualiter de se profiteretur , Caesaris iussu et imperio , non pontificis nomine adesset , nos eo nomine ut hospitem et spectatorem et adiutorem pacis libenter laturos , ac gratias habituros esse : sin mandatum aliquod nobis offerret a Pontifice , et quod hic faceret , facere se aliqua Pontificis Romani autoritate declararet , nos iam principio protestaturos esse , nobis cum illo negotii nihil hic futurum .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_364", + "psc_text": "Nec mora, nuntiatur imperatorem jussisse, ut recederent milites de basilica: negotiatoribus quoque, quod exacti de condemnatione fuerant, redderetur. Quae tunc plebis totius laetitia fuit! qui totius populi plausus! quae gratiae! Erat autem dies quo sese Dominus pro nobis tradidit, quo in Ecclesia poenitentia relaxatur. Certatim hoc nuntiare milites, irruentes in altaria, osculis significare pacis insigne. Tunc agnovi quod Deus vermem antelucanum percusserat, ut tota civitas servaretur. 27. Haec gesta sunt, atque utinam jam finita! sed graviores motus futuros plena commotionis imperialia verba indicant. Ego tyrannus appellor, et plus etiam quam tyrannus. Nam cum imperatorem comites obsecrarent uti prodiret ad Ecclesiam; idque petitu militum facere se dicerent, respondit: Si vobis jusserit Ambrosius, vinctum me tradetis. Quid post hanc vocem supersit, considera. Quam vocem omnes cohorruerunt, sed habet a quibus exasperetur. 28. Denique etiam speciali expressione Calligonus, praepositus cubiculi, mandare mihi ausus est: Me vivo, tu contemnis Valentinianum? Caput tibi tollo. Respondi:", + "candidate_score": 0.657639, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_468_470", + "bdc_text": "Curaturum se , ut pro uno contionatore decem substituantur , proque eorum moderatione sponsurum . Sin autem hanc quoque tam honestam postulationem reficerent , se principibus suis significaturos esse , neque legatis neque doctrinae ipsorum amplius hic locum esse . Senatus et ratione sua ductus , et hac hominum nostrorum oratione motus , contionem hoc tempore minime abrogandam esse iudicabat .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_270", + "psc_text": "nec ullus perfidis tutus est locus: sed plurimum valet ad metum delinquendi etiam praesentia religionis urgeri. Illa ara concordiam tenet omnium, illa ara fidem convenit singulorum: neque aliquid magis auctoritatem facit sententiis nostris, quam quod omnia quasi juratus noster ordo decernit. Patebit ergo sedes profana perjuriis, et hoc inclyti principes mei probabile judicabunt, qui sacramento publico tuti sunt. 7. « Sed divus Constantius idem fecisse dicitur. Caetera potius illius principis aemulemur: qui nihil tale esset aggressus, si quis ante se alius deviasset. 830 Corrigit enim sequentem lapsus prioris, et de reprehensione antecedentis exempli nascitur emendatio. Fas fuit ut parens ille clementiae vestrae in re adhuc nova non caveret invidiam. Num potest etiam nobis eadem defensio convenire, si imitemur, quod meminimus improbatum? 8. « Accipiat aeternitas vestra alia ejusdem principis facta, quae in usum dignius trahat. Nil ille decerpsit sacrarum virginum privilegiis, replevit nobilibus sacerdotia, Romanis ceremoniis non negavit impensas, et", + "candidate_score": 0.657567, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_362", + "bdc_text": "Et quia is nunc dies adest , quo de salute publica , et de Ecclesiae dignitate summa , deque rebus maximis deliberatur , oro , ut cogitare velitis , quid vos conveniat facere per omniaque divina et humana iura obtestor , ut conciliationis rationem habeatis .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_799", + "psc_text": "Si introibunt in requiem meam (Hebr. IV, 3) . Et ideo altam Deus praefinivit diem, de qua dicit: Hodie si vocem meam audieritis (Psal. XCIV, 8) . Duos enim dies comprehendit Scriptura generales, heri et hodie; de quibus dicit: Imitamini fidem Jesu Christi. Heri et hodie ipse est, et in saecula (Hebr. XIII, 7, 8) . In superiore die promissio est, in consequenti solutio. Sed quia hesterna die neque Moyses, neque Jesus Nave populum induxit in requiem, hodierna die Christus induxit, cui 979 dixit Pater: Ego hodie genui te (Psal. II, 7) ; per suam enim resurrectionem Jesus populo requiem comparavit. Requies nostra Dominus est Jesus, qui ait: Hodie mecum eris in paradiso (Luc. XXIII, 43) . Requies enim in coelo, non in terra est. 9. Quid igitur opus est ut explorem ortus signorum atque obitus, quorum ad exortum duris inaratae vomeribus findantur novales, vel ad occasum laeta messis recumbat", + "candidate_score": 0.657263, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_387_389", + "bdc_text": "Itaque nostri homines trahi de industria rem , et colloquium simulari , non quaeri , videntes , causam diligentius circumspicere coeperunt . De ea re antequam ad iuramenti formam venio , paucis est dicendum . Quanquam enim haec sententia pontificis Romani multis iam annis fuit , ut ne colloquium nobiscum iustum ullum haberetur , tamen quia id nostri semper urserunt , simulare saltem aliquem congressum adversariis necesse fuit .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_210", + "psc_text": "turbarum auctorem, nec non infami crimine accusatum asservantes. Rogant denique ut Romani cleri, ac simul omnium incolumitati prospiciant. Imperatoribus clementissimis, et principibus christianis, gloriosissimis ac beatissimis GRATIANO, VALENTINIANO, et THEODOSIO Concilium quod convenit Aquileiae. 1. Provisum est quidem, clementissimi principes, vestrae tranquillitatis statutis, ne Arianorum perfidia possit ulterius vel latere, vel serpere; etenim effectum concilii decretis putamus minime defuturum: nam quantum ad partes spectat occidentis, duo tantum reperti sunt, qui auderent profanis et impiis vocibus obviare concilio, vix angulum Ripensis Daciae turbare consueti. 2. Aliud est quo magis angimur, de quo, quoniam convenimus, fuit rite tractandum; ne posset totum corpus Ecclesiae toto orbe diffusum, et universa turbare. Nam licet frequenter convenerimus Ursinum non potuisse obrepere pietati vestrae (quamvis quietum nihil esse patiatur, et inter tot bellicas necessitates obreptio importuna tentetur), tamen ne sancta mens vestra, animique tranquillitas, quae omnibus consulere gestit, importuni hominis simulata adulatione flectatur, deprecandos vos et obsecrandos,", + "candidate_score": 0.657024, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_382_384", + "bdc_text": "Vos regni Christi et Ecclesiae , contra ipsius tyrannidem assertores et vindices , divina gratia exortos , aliud nihil quam charitatem cupere conservare . Deinde ostendendum fuit , si qualiter de se profiteretur , Caesaris iussu et imperio , non pontificis nomine adesset , nos eo nomine ut hospitem et spectatorem et adiutorem pacis libenter laturos , ac gratias habituros esse : sin mandatum aliquod nobis offerret a Pontifice , et quod hic faceret , facere se aliqua Pontificis Romani autoritate declararet , nos iam principio protestaturos esse , nobis cum illo negotii nihil hic futurum .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_361", + "psc_text": "militibus basilicam, gemitum tantummodo liberiorem habuisse, multisque adhortantibus ut eo pergerem, dixisse: Tradere basilicam non possum, sed pugnare non debeo. Postea vero quam cognoverim cortinas regias inde esse sublatas, cum me populus eo ire deposceret, direxisse presbyteros; me tamen noluisse ire, sed dixisse: Credo in Christo quod ipse nobiscum faciet imperator. 23. Si haec tyrannidis videntur, habeo arma, sed in Christi nomine: habeo offerendi mei corporis potestatem. Quid moraretur ferire, si tyrannum putaret? Veteri jure a sacerdotibus donata imperia, non usurpata: et vulgo dici quod imperatores sacerdotium magis optaverint, quam imperium sacerdotes. Christus fugit, ne rex fieret (Joan. VI, 15). Habemus tyrannidem nostram. Tyrannis sacerdotis, infirmitas est: Cum infirmor, inquit, tunc potens sum (II Cor. XII, 10) . Cavere tamen ne ipse sibi tyrannum faceret, cui Deus adversarium non excitavit. Non hoc maximum dicere, quod tyrannus ego sim Valentiniani, qui se meae legationis objectu queritur ad Italiam non potuisse transire.", + "candidate_score": 0.656511, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_126_128", + "bdc_text": "Itaque omnium animi antea ad aliquam concordiae spem arrecti , hac fama consternati fuerunt , nec quisquam inventus est , qui pollicitationibus Caesaris fidem ullam habendam esse iudicaret : qui de pace pollicens hostilia interim exerceret . Ita enim sapientes homines iudicabant , quoniam Caesar suam de religione sententiam veram , nostram falsam esse persuasum haberet adeo , ut exquisitissimis tormentis hanc firmare , illam extirpare institueret , non simul et pacem simulandam , et hostiles minas intendendas fuisse .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_210", + "psc_text": "turbarum auctorem, nec non infami crimine accusatum asservantes. Rogant denique ut Romani cleri, ac simul omnium incolumitati prospiciant. Imperatoribus clementissimis, et principibus christianis, gloriosissimis ac beatissimis GRATIANO, VALENTINIANO, et THEODOSIO Concilium quod convenit Aquileiae. 1. Provisum est quidem, clementissimi principes, vestrae tranquillitatis statutis, ne Arianorum perfidia possit ulterius vel latere, vel serpere; etenim effectum concilii decretis putamus minime defuturum: nam quantum ad partes spectat occidentis, duo tantum reperti sunt, qui auderent profanis et impiis vocibus obviare concilio, vix angulum Ripensis Daciae turbare consueti. 2. Aliud est quo magis angimur, de quo, quoniam convenimus, fuit rite tractandum; ne posset totum corpus Ecclesiae toto orbe diffusum, et universa turbare. Nam licet frequenter convenerimus Ursinum non potuisse obrepere pietati vestrae (quamvis quietum nihil esse patiatur, et inter tot bellicas necessitates obreptio importuna tentetur), tamen ne sancta mens vestra, animique tranquillitas, quae omnibus consulere gestit, importuni hominis simulata adulatione flectatur, deprecandos vos et obsecrandos,", + "candidate_score": 0.656357, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_101_103", + "bdc_text": "De Missa , altera , in qua duabus de rebus , operis eius applicatione et corporis Christi sacrificatione adversus Scholarum sententiam est actum . Tertia de votis monasticis et cultu electitio . Quarta de primatu papae et potestate Ecclesiae :", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_205", + "psc_text": "tum Evangelii scripta falsantes, proposuerunt nobis, dixisse Dominum: Qui me misit, major me est; cum aliter scriptum doceat series Scripturarum. 7. Redarguti de falsitate sunt, ut faterentur; nec tamen ratione correcti. Nam cum diceremus secundum carnis susceptionem minorem Patre suo Filium dici, secundum divinitatem autem pro testimoniis Scripturarum parem Patri et aequalem probari, nec posse ibi esse discretionis gradus alicujus, aut magnitudinis, ubi esset unitas potestatis; non solum illi noluerunt emendare errorem, sed etiam vesaniam augere coeperunt, ut et subjectum secundum divinitatem dicerent Filium, quasi ulla Dei secundum divinitatem et majestatem suam possit esse subjectio. Mortem denique ejus non ad sacramentum nostrae salutis, sed ad infirmitatem quamdam divinitatis referunt. 8. Horremus, clementissimi principes, tam dira sacrilegia, pravosque doctores; et ne ulterius populos deciperent quos tenebant, sacerdotio putavimus abdicandos; quoniam subditi libelli impietatibus concinebant. Neque enim dignum est ut ejus sacerdotium sibi vindicent, quem negarunt. Vestram fidem, vestram gloriam deprecamur, ut", + "candidate_score": 0.655668, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_205_207", + "bdc_text": "tum ei querelae , quae gravis et acerba in illius oratione fuit , sic est responsum . Videri frustra fieri , ut quisquam de magnis Imperii incommodis hoc tempore et loco quereretur , ubi de causis et remedio malorum inveniendo instituta esset deliberatio . Huc legatum Caesaris , huc Principes , huc ex omnibus nationibus sapientes homines venisse , non ut mutuis se querelis et iurgationibus vexarent , sed ut quae res orbem Christianum turbaret , lucide iam aliquando intelligerent .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_690", + "psc_text": "Deo esse et gloriosum periculo. Sin autem silentii mei dissimulationisque culpa et me ingravat, nec te liberat; malo importuniorem me, quam inutiliorem aut turpiorem judices. Siquidem scriptum est, dicente sancto apostolo Paulo, cujus non potes doctrinam refellere: Insta opportune, importune; argue, obsecra, increpa in omni patientia et doctrina (II Tim. IV, 2) . 4. Habemus ergo et nos cui displicere plus periculi sit; praesertim cum etiam imperatoribus non displiceat suo quemque fungi munere, et patienter audiatis unumquemque pro suo suggerentem officio; immo corripiatis, si non utatur militiae suae ordine. Quod ergo in iis libenter accipitis, qui vobis militant, num hoc in sacerdotibus potest molestum videri; cum id loquamur, non quod volumus, sed quod jubemur? Scis enim lectum: Cum stabitis ante reges et praesides, nolite cogitare quid loquamini; dabitur enim vobis in illa hora quid loquamini: non enim vos estis qui loquimini, sed Spiritus Patris vestri, qui loquitur in vobis (Matth.", + "candidate_score": 0.655662, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_313_315", + "bdc_text": "De Ferdinando vero nunquam pugnasse , de substitutis autem ut colloquio interessent , minime debere mirum videri , quos et ob descriptionem actorum , et ob legationis munus verum omnium conscios fieri oportere . Iuramenti formam , qualiter notariis proponeretur , et qualiter utraque pars in eam convenisset , ita se recipere . Quod plures quam undecim in sua ordinatione status numerentur , nulla fraude factum esse .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_231", + "psc_text": "commenta remanerent. Nam qui convictus non fuerit praesentibus partibus, quod vere augusto principalique responso tua clementia definivit, referendam semper ansulam quaestionis arripiet. 5. Eo igitur obsecravimus sacerdotale concilium, ut nemini liceret mendacium in absentem componere, et in concilio discuteretur quid esset in vero. Itaque non cadit in eos intentionis vel facilitatis ulla suspicio, qui omnia praesentibus partibus observarunt. 6. Sane allegata texuimus, non definiendi, sed instruendi gratia: et qui judicium petivimus, non deferimus praejudicium. Neque ullum eorum aestimandum convicium fuit, cum rogarentur ad concilium sacerdotes, quorum frequenter praesentior absentia fuit, quando in commune consuluit. Neque enim vel nos aestimavimus esse convicium, cum unus Constantinopolitanae Ecclesiae presbyter, Paulus nomine, intra Achaiam synodum Orientalium juxta atque Occidentalium postulaverit. 7. Advertit clementia tua non fuisse irrationabile postulatum, quod etiam ab orientalibus est petitum. Sed quia Illyrici suspecta movetur, ideo maritima ac tutiora quaesita sunt. Neque plane nos tamquam ex forma aliquid innovavimus: sed", + "candidate_score": 0.655569, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_138_140", + "bdc_text": "In Caesaris epistola ostendebatur , Granvellam ad haec comitia destinatum , negotiis subitis impeditum esse , Caesarem orare , ut si ille in tempore non adesset , res tanta ne differreretur , nec sumptus frustra fierent , sed colloquio praefecti praesides pergerent , et illum ne expectarent . Data haec duodecimo Octobris cum esset , et reddenda sub primam colloquii diem fuisset , reddita vix tandem vigesima secunda est , viginti et duobus diebus per Praesides retenta , et serius , quam oportebat , partibus proposita . Itaque qua re se excusare volebant Praesides , eadem palam se in suspitionem iniectae morae vocabant .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_464", + "psc_text": "approbata sit tibi, ut ratio ejus a me non quaeratur, satis enim claruit eo ipso quod aliquot dies retentus sum intra Gallias, me volentia Maximo non recepisse, neque iis adstipulatum, quae ad voluntatem ejus magis, quam ad pacem propenderent: denique non commisisses secundam legationem, nisi primam probasses. Sed quia regredienti mihi decernendi secum imposuit necessitatem, ideo hac epistola expositionem legationis meae insinuandam putavi; ne cujusquam sermo veris prius vana intexeret, quam reditus meus integra, et sincerae veritatis expressa signaculo manifestaret. 2. Cum pervenissem Treviros, postridie processi ad palatium. Egressus est ad me vir Gallicanus, praepositus cubiculi, eunuchus regius. Poposci adeundi copiam, quaesivit num rescriptum haberem clementiae tuae. Respondi habere. Retulit non posse me, nisi in consistorio videri. Dixi non esse hunc morem sacerdotalem, certe esse aliqua de quibus serio deberem cum suo principe confabulari. Quid plura? Consuluit eum, sed eadem referenda credidit; ut liqueret etiam priora ex illius arbitrio deprompta.", + "candidate_score": 0.654879, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_220_222", + "bdc_text": "ut legati principum actorum copiam principibus suis ita communicarent , ut ne quid omnium ante factam Caesari relationem evulgaretur : ut articuli , quibus de disputari nos vellemus , in ordinem redacti ac descripti praesidibus traderentur non paradoxi , sed Christiani , et ad concordiam apti : caetera deinde sese curaturos esse .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_210", + "psc_text": "turbarum auctorem, nec non infami crimine accusatum asservantes. Rogant denique ut Romani cleri, ac simul omnium incolumitati prospiciant. Imperatoribus clementissimis, et principibus christianis, gloriosissimis ac beatissimis GRATIANO, VALENTINIANO, et THEODOSIO Concilium quod convenit Aquileiae. 1. Provisum est quidem, clementissimi principes, vestrae tranquillitatis statutis, ne Arianorum perfidia possit ulterius vel latere, vel serpere; etenim effectum concilii decretis putamus minime defuturum: nam quantum ad partes spectat occidentis, duo tantum reperti sunt, qui auderent profanis et impiis vocibus obviare concilio, vix angulum Ripensis Daciae turbare consueti. 2. Aliud est quo magis angimur, de quo, quoniam convenimus, fuit rite tractandum; ne posset totum corpus Ecclesiae toto orbe diffusum, et universa turbare. Nam licet frequenter convenerimus Ursinum non potuisse obrepere pietati vestrae (quamvis quietum nihil esse patiatur, et inter tot bellicas necessitates obreptio importuna tentetur), tamen ne sancta mens vestra, animique tranquillitas, quae omnibus consulere gestit, importuni hominis simulata adulatione flectatur, deprecandos vos et obsecrandos,", + "candidate_score": 0.654654, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_62_64", + "bdc_text": "Et cum Argentinensibus . A Basilea : Bonifatius Amerbachius , quem ab itinere instituto morbus avertit , Simon Grynaeus .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_309", + "psc_text": "EPISTOLA XIX. AMBROSIUS a VIGILIO ad episcopatum recens allecto, ut sibi formam institutionis traderet, obsecratus, admonet ne fideles cum infidelibus patiatur inire conjugia: deterreat populum a fraudibus atque fenoribus: ad hospitalitatem vero illum hortetur: sed potissimum ut memorata christianorum cum gentilibus matrimonia efficacius prohibeat, historiam Samsonis universam decurrit atque edisserit. AMBROSIUS VIGILIO. 1. Poposcisti a me institutionis tuae insignia, quoniam novus accitus es ad sacerdotium. Et quoniam te ipsum aedificasti, ut oportuit, qui dignus habitus es tanto munere; quomodo et alios aedifices, significandum videtur. 2. Primum omnium cognosce Ecclesiam Domini tibi commissam; ideoque vitandum semper, ne quid obrepat offensionis, et fiat velut commune corpus ejus gentilium admixtione. Unde Scriptura tibi dicit: Ne accipias uxorem de filiabus Chananaeorum, sed vade in Mesopotamiam, in domum Bathuel, id est, domum sapientiae; et ejus tibi acquire copulam (Gen. XXVIII, 1, 2). Mesopotamia autem regio est in partibus Orientis, quae duobus maximis per ea locorum", + "candidate_score": 0.654602, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_485", + "bdc_text": "Sed isti viri cum primum sententiam suam pro se quisque diceret et ab adversariis intelligeretur verba viris frustra dari , agi cum Palatini legato ceptum est , ut Theologum suum in verbis pertinacem compesceret , ac intra potestatem haberet .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_843", + "psc_text": "delectant, sic etiam scriptorem indecores sermones sui palpant. Incautius plerumque aliquid promitur, aliquid accipitur malevolentius, aliquid exit ambiguum: tum quia alieno examinanda judicio, non pro nostra debemus magis, quam pro aliena opinione trutinare, et discutere omnes scrupulos malevolentiae. 3. Assume igitur benevolenti animo aurem versutiae, et pertracta omnia, sermones vellica; si in iis non forenses blanditiae, et suasoria verba, sed fidei sinceritas est, et confessionis sobrietas. Notam appone ad verbum dubii ponderis, et fallacis staterae; ne quid pro se esse adversarius interpretetur. Esto ut revincatur, si congredi coeperit: male se habet liber, qui sine assertore non defenditur. Ipse igitur pro se loquutur, qui procedit sine interprete: noster hic tamen non egredietur a nobis, nisi a te acceperit auctoritatem. Itaque cum eum fide tua prodire jusseris, committetur sibi. 4. Tamen quoniam non in sermone est regnum Dei (I Cor. IV, 20) , sed in virtute; verbum si offenderit, virtutem professionis interrogato.", + "candidate_score": 0.654589, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_603_605", + "bdc_text": "ab nostra parte si quis quid post illos vellet subiicere , cum parte sua non pugnans , sed consentiens , ei ut id liceret : ( prorsus quasi solliciti de nobis essent , ne nos inter nos pugnam cui diceremus ) Acta per singula integreque ut conscriberentur : protestationes temporum superiorum utrique parti salvae ut essent .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_219", + "psc_text": "ut vetustae communionis sociis sua praerogativa servetur, quorum nobis non superflua cura est: primo omnium, quia communionis societas nullam debet habere offensam: deinde, quia utriusque partis dudum accepimus litteras, praecipueque illorum, qui in Antiochena Ecclesia dissidebant. 5. Et quidem nisi hostilis impedimento fuisset irruptio, aliquos etiam de nostro numero disposueramus illo dirigere, qui sequestres et arbitri refundendae, si fieri posset, pacis existerent. Sed quia studia nostra tunc temporis habere effectum per tumultus publicos nequiverunt, oblatas pietati vestrae opinamur preces nostras, quibus juxta partium factum poposcimus ut altero decedente, penes superstitem Ecclesiae jura permanerent, nec aliqua superordinatio vi attentaretur. Ideoque petimus vos, clementissimi et christiani principes, ut et Alexandriae sacerdotum catholicorum omnium concilium fieri censeatis, qui inter se plenius tractent atque definiant quibus impertienda communio quibusque servanda sit. 814 6. Nam etsi Alexandrinae Ecclesiae semper dispositionem ordinemque tenuerimus, et juxta morem consuetudinemque majorum, ejus communionem indissolubili societate ad haec usque tempora", + "candidate_score": 0.653632, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_184_186", + "bdc_text": "Et responsum acriter fuisset , ni motus hos insecuta deinde consultatio partim , partim industria praesidum et legati mitigavisset . Et nostri enim , quae de utraque parte ac in commune dicta fuissent , ea ad se solos transferenda non esse putabant : et legatus ipse per quendam , qui se consultationi nostrae admiscuerat , certior de indignatione nostrorum redditus , homine familiari et erudito ad nostros misso , deprecatus est , ne aliorsum oratio quam ipse intellexisset acciperetur :", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_464", + "psc_text": "approbata sit tibi, ut ratio ejus a me non quaeratur, satis enim claruit eo ipso quod aliquot dies retentus sum intra Gallias, me volentia Maximo non recepisse, neque iis adstipulatum, quae ad voluntatem ejus magis, quam ad pacem propenderent: denique non commisisses secundam legationem, nisi primam probasses. Sed quia regredienti mihi decernendi secum imposuit necessitatem, ideo hac epistola expositionem legationis meae insinuandam putavi; ne cujusquam sermo veris prius vana intexeret, quam reditus meus integra, et sincerae veritatis expressa signaculo manifestaret. 2. Cum pervenissem Treviros, postridie processi ad palatium. Egressus est ad me vir Gallicanus, praepositus cubiculi, eunuchus regius. Poposci adeundi copiam, quaesivit num rescriptum haberem clementiae tuae. Respondi habere. Retulit non posse me, nisi in consistorio videri. Dixi non esse hunc morem sacerdotalem, certe esse aliqua de quibus serio deberem cum suo principe confabulari. Quid plura? Consuluit eum, sed eadem referenda credidit; ut liqueret etiam priora ex illius arbitrio deprompta.", + "candidate_score": 0.653391, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_338", + "bdc_text": "Nostri cum post longam ultro citra dierum aliquot altercationem omnia praesidibus permisissent , et illud de suffragiis responsum lubricum et dubium etiam in praesentiarum dissimulassent , ob colloquium maturandum nihil de illorum sententia iam amplius commutabant , tantum id orando instabant , res ut aliquando inchoaretur , ac ad colloquium veniretur prorsusque persuasum nobis amplius iam nihil excipientibus fuit , colloquium necessario consequuturum esse .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_211", + "psc_text": "Ecclesiae toto orbe diffusum, et universa turbare. Nam licet frequenter convenerimus Ursinum non potuisse obrepere pietati vestrae (quamvis quietum nihil esse patiatur, et inter tot bellicas necessitates obreptio importuna tentetur), tamen ne sancta mens vestra, animique tranquillitas, quae omnibus consulere gestit, importuni hominis simulata adulatione flectatur, deprecandos vos et obsecrandos, si dignanter ducitis, aestimamus, non solum praecaventes futura, sed etiam praeterita, quae jam ipsius temeritate gesta sunt, perhorrescentes. Nam si aliquam viam nactus fuerit audaciae, quid non ille confundat? 3. Sed si unius miseratio vos inflectere potest, multo magis vos precatio omnium moveat sacerdotum. Quis enim nostrum ei communionis societate jungetur, cum indebitum sibi gradum usurpare conatus sit, nec jure ad eum potuerit pervenire; et quem importune affectavit, importunissime 811 repetere moliatur? Turbarum toties damnatus, incedit adhuc quasi praeteritis non perhorrescendus exemplis. Qui plerumque (sicut in hoc concilio cognovimus, et vidimus) cum Arianis copulatus atque conjunctus erat eo tempore, quo", + "candidate_score": 0.653219, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_125_127", + "bdc_text": "Haec ubi allata sunt , nostris hominibus mira videbantur , cum is , qui de pace nobiscum concilianda instituisset agere , tempusque et locum ad eam rem designavisset , tantum non in conspectu , et inter ipsa pacis ineundae principia , tam infeste in nostram doctrinam grassaretur , et legatum omnium eorum consiliorum factorumque conscium ad nos de pace cruentis adhuc nostro sanguine manibus mitteret . Itaque omnium animi antea ad aliquam concordiae spem arrecti , hac fama consternati fuerunt , nec quisquam inventus est , qui pollicitationibus Caesaris fidem ullam habendam esse iudicaret : qui de pace pollicens hostilia interim exerceret .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_218", + "psc_text": "Orientalibus autem partibus cognovimus quidem summo gaudio atque laetitia, ejectis Arianis qui Ecclesias violenter invaserant, sacra Dei templa per solos catholicos frequentari. 4. Sed tamen quoniam invidia diaboli numquam quiescere solet, inter ipsos catholicos audimus crebras dissensiones esse, impacatamque discordiam; totoque confundimur affectu, quod innovata pleraque comperimus, eosque gravari nunc, quos oportuit adjuvari, qui in nostra semper communione durabant. Denique Alexandrinae Ecclesiae Timotheus episcopus, sed et Antiochenae Paulinus, qui semper communionis nobiscum intemeratam habuere concordiam, dissensionibus aliorum, quorum fides superioribus temporibus haesitabat, feruntur urgeri. Quos quidem, si fieri potest, et fides plena commendat, ad consortia nostra optamus adjungi: sed ita ut vetustae communionis sociis sua praerogativa servetur, quorum nobis non superflua cura est: primo omnium, quia communionis societas nullam debet habere offensam: deinde, quia utriusque partis dudum accepimus litteras, praecipueque illorum, qui in Antiochena Ecclesia dissidebant. 5. Et quidem nisi hostilis impedimento fuisset irruptio, aliquos etiam de nostro numero disposueramus", + "candidate_score": 0.653154, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_8", + "bdc_text": "Nam et vos pro Comitiorum istorum fama pro hominum undique concursu aliquid magnum et admirabile et quendam inter partis utriusque proceres congressum talem animo effinxisse scio , quam posteritas miraretur .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_211", + "psc_text": "Ecclesiae toto orbe diffusum, et universa turbare. Nam licet frequenter convenerimus Ursinum non potuisse obrepere pietati vestrae (quamvis quietum nihil esse patiatur, et inter tot bellicas necessitates obreptio importuna tentetur), tamen ne sancta mens vestra, animique tranquillitas, quae omnibus consulere gestit, importuni hominis simulata adulatione flectatur, deprecandos vos et obsecrandos, si dignanter ducitis, aestimamus, non solum praecaventes futura, sed etiam praeterita, quae jam ipsius temeritate gesta sunt, perhorrescentes. Nam si aliquam viam nactus fuerit audaciae, quid non ille confundat? 3. Sed si unius miseratio vos inflectere potest, multo magis vos precatio omnium moveat sacerdotum. Quis enim nostrum ei communionis societate jungetur, cum indebitum sibi gradum usurpare conatus sit, nec jure ad eum potuerit pervenire; et quem importune affectavit, importunissime 811 repetere moliatur? Turbarum toties damnatus, incedit adhuc quasi praeteritis non perhorrescendus exemplis. Qui plerumque (sicut in hoc concilio cognovimus, et vidimus) cum Arianis copulatus atque conjunctus erat eo tempore, quo", + "candidate_score": 0.65304, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_336", + "bdc_text": "Itaque sperare , postquam omnia propter colloquium maturandum de se concessissent , caetera praesides , ut duae et viginti voces seorsim singulae audirentur , tum ut in unoquoque articulo sententia cuiusque diligenter annotaretur , curaturos , et moram omnem deinde remoturos esse , sane nemo nostrum post hanc liberalitatem nostrorum , tergiversaturum quemquam aut praesidum aut adversariorum esse .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_210", + "psc_text": "turbarum auctorem, nec non infami crimine accusatum asservantes. Rogant denique ut Romani cleri, ac simul omnium incolumitati prospiciant. Imperatoribus clementissimis, et principibus christianis, gloriosissimis ac beatissimis GRATIANO, VALENTINIANO, et THEODOSIO Concilium quod convenit Aquileiae. 1. Provisum est quidem, clementissimi principes, vestrae tranquillitatis statutis, ne Arianorum perfidia possit ulterius vel latere, vel serpere; etenim effectum concilii decretis putamus minime defuturum: nam quantum ad partes spectat occidentis, duo tantum reperti sunt, qui auderent profanis et impiis vocibus obviare concilio, vix angulum Ripensis Daciae turbare consueti. 2. Aliud est quo magis angimur, de quo, quoniam convenimus, fuit rite tractandum; ne posset totum corpus Ecclesiae toto orbe diffusum, et universa turbare. Nam licet frequenter convenerimus Ursinum non potuisse obrepere pietati vestrae (quamvis quietum nihil esse patiatur, et inter tot bellicas necessitates obreptio importuna tentetur), tamen ne sancta mens vestra, animique tranquillitas, quae omnibus consulere gestit, importuni hominis simulata adulatione flectatur, deprecandos vos et obsecrandos,", + "candidate_score": 0.653005, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_460_462", + "bdc_text": "Hoc fomentum ad haec Comitia vel prorsus dissolvendum , vel in nova usque Comitia usque producendum , satis ipsis idoneum videbatur . Nostri , adito Senatu , ostendebant , eum virum , qui tredecim annis antea , et nunc toto Comitiorum tempore , interpellante nemine , contionatus fuisset , sine eorum ignominia , qui huc evangelii defendendi causa venissent , refici hoc tempore et se praesente non posse . Turpe futurum sibi , si culpa sua non solum non promotus evangelii cursus , non solum alibi , sed etiam eo loco , ubi in eam rem nunc maxime incumberent , impeditus fuisset .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_211", + "psc_text": "Ecclesiae toto orbe diffusum, et universa turbare. Nam licet frequenter convenerimus Ursinum non potuisse obrepere pietati vestrae (quamvis quietum nihil esse patiatur, et inter tot bellicas necessitates obreptio importuna tentetur), tamen ne sancta mens vestra, animique tranquillitas, quae omnibus consulere gestit, importuni hominis simulata adulatione flectatur, deprecandos vos et obsecrandos, si dignanter ducitis, aestimamus, non solum praecaventes futura, sed etiam praeterita, quae jam ipsius temeritate gesta sunt, perhorrescentes. Nam si aliquam viam nactus fuerit audaciae, quid non ille confundat? 3. Sed si unius miseratio vos inflectere potest, multo magis vos precatio omnium moveat sacerdotum. Quis enim nostrum ei communionis societate jungetur, cum indebitum sibi gradum usurpare conatus sit, nec jure ad eum potuerit pervenire; et quem importune affectavit, importunissime 811 repetere moliatur? Turbarum toties damnatus, incedit adhuc quasi praeteritis non perhorrescendus exemplis. Qui plerumque (sicut in hoc concilio cognovimus, et vidimus) cum Arianis copulatus atque conjunctus erat eo tempore, quo", + "candidate_score": 0.65283, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_434_436", + "bdc_text": "Caesarem ipsum si quid utile in editione esset , bono publico consulturum esse . Hic cum nostri conditionibus iis se acquiescere non posse ostenderent , subinde legatus : Ergo colloquium impedire vultis , inquit .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_690", + "psc_text": "Deo esse et gloriosum periculo. Sin autem silentii mei dissimulationisque culpa et me ingravat, nec te liberat; malo importuniorem me, quam inutiliorem aut turpiorem judices. Siquidem scriptum est, dicente sancto apostolo Paulo, cujus non potes doctrinam refellere: Insta opportune, importune; argue, obsecra, increpa in omni patientia et doctrina (II Tim. IV, 2) . 4. Habemus ergo et nos cui displicere plus periculi sit; praesertim cum etiam imperatoribus non displiceat suo quemque fungi munere, et patienter audiatis unumquemque pro suo suggerentem officio; immo corripiatis, si non utatur militiae suae ordine. Quod ergo in iis libenter accipitis, qui vobis militant, num hoc in sacerdotibus potest molestum videri; cum id loquamur, non quod volumus, sed quod jubemur? Scis enim lectum: Cum stabitis ante reges et praesides, nolite cogitare quid loquamini; dabitur enim vobis in illa hora quid loquamini: non enim vos estis qui loquimini, sed Spiritus Patris vestri, qui loquitur in vobis (Matth.", + "candidate_score": 0.652541, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_204_206", + "bdc_text": "In eo responso actae gratiae Caesaris primum , mox legati erga Germanos , benevolentiae et studiis fuerunt : tum ei querelae , quae gravis et acerba in illius oratione fuit , sic est responsum . Videri frustra fieri , ut quisquam de magnis Imperii incommodis hoc tempore et loco quereretur , ubi de causis et remedio malorum inveniendo instituta esset deliberatio .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_945", + "psc_text": "asylum receptis admittat petit. AMBROSIO THEODOSIO imperatori. 1. Quamvis proxime scripserim augustae clementiae tuae etiam secundo, mihi tamen non satis fuit velut pari vice sermonis officium reddidisse; cum beneficiis clementiae tuae tam frequentibus oppigneratus sim, ut nullis officiis possim compensare quae debeo, beatissime atque augustissime Imperator. 2. Itaque ut prima occasio non praetermittenda fuit, qua per cubicularium tuum clementiae tuae gratias agerem, et alloquii mei officium 1022 repraesentarem; maximoe ne desidiae putaretur fuisse potius quam necessitatis, quod tempore superiore non scripserim. Itaque requirenda mihi causa fuit, qua pietati tuae deferrem debitum salutationis obsequium. 3. Merito autem ad praeferendam epistolam meam filium meum Felicem diaconum misi, simul ut mei vicem officii repraesentaret, memoratum quoque pro his qui ad matrem pietatis tuae Ecclesiam, petentes misericordiam, confugerunt; quorum lacrymas sustinere non potui, quin adventum clementiae tuae meis obsecrationibus praevenirem. 4. Grande est quod petimus, sed ab eo cui Dominus inaudita et admiranda concessit,", + "candidate_score": 0.652537, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_361", + "bdc_text": "Nunc autem Carolus primogenitus Ecclesiae filius ad id concilium Pontificis exequendum ( ut fidus Sanctae Romanae Ecclesiae advocatus est ) cum hoc colloquium , tum illa mox deinde futura Ratisponae Comitia , velut viam aditumque ad generale Concilium instituisset , me ut hic vobiscum adessem iussit voluitque .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_258", + "psc_text": "unusquisque conventus consuleret in medium, cum majore jam curia christianorum numero sit referta), persecutionem esse crederet christianus, qui cogeretur tali optione ad senatum venire: 826 quod fit plerumque; nam et injuriis convenire coguntur. Te ergo imperatore, christiani in aram jurare cogentur? Quid est jurare, nisi ejus quem testaris fidei tuae praesulem, divinam potentiam confiteri? Te imperatore, hoc petitur et postulatur; ut aram jubeas elevari, sumptum sacrificiis profanis dari? 10. Sed hoc non potest sine sacrilegio decerni; unde rogo te ne id decernas, statuas, vel in ejusmodi decreta subscribas. Convenio fidem tuam Christi sacerdos: omnes conveniremus episcopi, nisi incredibile hoc et repentinum ad aures pervenisset hominum, quod tale aliquid esset vel in consistorio suggestum tuo, vel a senatu petitum. Sed absit ut hoc senatus petisse dicatur: pauci gentiles communi utuntur nomine. Nam et ante biennium ferme, cum hoc petere tentarent, misit ad me sanctus Damasus Romanae Ecclesiae sacerdos, judicio Dei electus,", + "candidate_score": 0.652511, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_611", + "bdc_text": "Quatuor deinde fuit dierum disputatio , quae qualiter peracta sit , tum apparebit , cum integre in lucem edetur .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_443", + "psc_text": "est: Hic est dies, quem fecit Dominus (Psal. CXVII, 24) . Nam etsi scriptum sit quod pascha Domini quartodecimo die mensis primi celebrari debeat, et vere quartamdecimam lunam ad celebrandam Dominicae seriem passionis inquirere debeamus, tamen 882 ex hoc possumus intelligere, quod ad hujusmodi solemnitatem vel Ecclesiae perfectio, vel clarae fidei plenitudo quaeratur, sicut dixit propheta, cum loqueretur de Filio Dei, quia sedes ejus sicut sol in conspectu meo, et sicut luna perfecta, in aeternum manebit (Psal. LXXXVIII, 38) . 5. Inde est quod et ipse Dominus, cum opera in terris miranda fecisset, quasi jam fundata humanarum mentium fide, tempus passionis esse memoravit dicens: Pater, venit hora, clarifica Filium tuum; ut Filius tuus clarificet te (Joan. XVII, 1) . Hanc enim celebrandae passionis claritudinem quaesitam alibi docet dicens: Ite, dicite illi vulpi: Ecce ejicio daemonia hodie, et cras sanitates perficio, et sequenti consummor die (Luc. XIII, 32) . His utique", + "candidate_score": 0.652323, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_406_408", + "bdc_text": "Qua de re pulchrum legati responsum fuit , nam cum a nostris hominibus ad maturandum colloquium assidue urgeretur , confessus aliquando ingenue est , nos non dividi , illos componi non posse . Itaque se , quomodo colloquium procederet , non videre : in quo spes omnis esset in nostra dissensione collocata .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_211", + "psc_text": "Ecclesiae toto orbe diffusum, et universa turbare. Nam licet frequenter convenerimus Ursinum non potuisse obrepere pietati vestrae (quamvis quietum nihil esse patiatur, et inter tot bellicas necessitates obreptio importuna tentetur), tamen ne sancta mens vestra, animique tranquillitas, quae omnibus consulere gestit, importuni hominis simulata adulatione flectatur, deprecandos vos et obsecrandos, si dignanter ducitis, aestimamus, non solum praecaventes futura, sed etiam praeterita, quae jam ipsius temeritate gesta sunt, perhorrescentes. Nam si aliquam viam nactus fuerit audaciae, quid non ille confundat? 3. Sed si unius miseratio vos inflectere potest, multo magis vos precatio omnium moveat sacerdotum. Quis enim nostrum ei communionis societate jungetur, cum indebitum sibi gradum usurpare conatus sit, nec jure ad eum potuerit pervenire; et quem importune affectavit, importunissime 811 repetere moliatur? Turbarum toties damnatus, incedit adhuc quasi praeteritis non perhorrescendus exemplis. Qui plerumque (sicut in hoc concilio cognovimus, et vidimus) cum Arianis copulatus atque conjunctus erat eo tempore, quo", + "candidate_score": 0.652232, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_485_487", + "bdc_text": "Sed isti viri cum primum sententiam suam pro se quisque diceret et ab adversariis intelligeretur verba viris frustra dari , agi cum Palatini legato ceptum est , ut Theologum suum in verbis pertinacem compesceret , ac intra potestatem haberet . Hoc Bavarum , hoc alios principes facere , nec Theologis hanc libertatem permitteret , quod ipsis , non autem quod ipsorum principibus videretur respondendi . Actum etiam cum ipso principe Palatino est .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_843", + "psc_text": "delectant, sic etiam scriptorem indecores sermones sui palpant. Incautius plerumque aliquid promitur, aliquid accipitur malevolentius, aliquid exit ambiguum: tum quia alieno examinanda judicio, non pro nostra debemus magis, quam pro aliena opinione trutinare, et discutere omnes scrupulos malevolentiae. 3. Assume igitur benevolenti animo aurem versutiae, et pertracta omnia, sermones vellica; si in iis non forenses blanditiae, et suasoria verba, sed fidei sinceritas est, et confessionis sobrietas. Notam appone ad verbum dubii ponderis, et fallacis staterae; ne quid pro se esse adversarius interpretetur. Esto ut revincatur, si congredi coeperit: male se habet liber, qui sine assertore non defenditur. Ipse igitur pro se loquutur, qui procedit sine interprete: noster hic tamen non egredietur a nobis, nisi a te acceperit auctoritatem. Itaque cum eum fide tua prodire jusseris, committetur sibi. 4. Tamen quoniam non in sermone est regnum Dei (I Cor. IV, 20) , sed in virtute; verbum si offenderit, virtutem professionis interrogato.", + "candidate_score": 0.652133, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_147", + "bdc_text": "Quo nam enim pacto res ulla privata , quali in re illum hoc se tempore Vesontii occupavisse constabat , misso ad tantum colloquium audiendum Caesaris ad imperium legato obstare potuit ?", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_869", + "psc_text": "ergo expers communis usus sum, cum dicat Dominus Jesus nihil esse occultum, quod non manifestetur (Luc. VIII, 17) . Verecundia igitur, qua potui, satisfeci imperiali arbitrio; et prospexi ne aut ipse causam commotionis habeas, cum id egerim, ne quid ad me de imperialibus deferatur statutis: aut ego cum fuero praesens, aut non audiam per metum omnium, et quasi conniventis famam subibo: aut ita audiam, ut mihi aures pateant, vox intercludatur; ut audita non possim eloqui, ne eos qui in suspicionem proditionis venerint, laedam in periculo. 3. Quid igitur facerem? Non audirem? Sed aures non possem cera veterum fabularum claudere. Proderem? Sed quod in tuis jussis timerem, in meis verbis deberem cavere; ne 998 quid cruentum committeretur. Tacerem? Sed quod miserrimum foret omnium, alligaretur conscientia, vox eriperetur. Et ubi illud? Sed si sacerdos non dixerit erranti, is qui erraverit, in sua culpa morietur, et sacerdos reus erit poenae, quia non admonuit", + "candidate_score": 0.651502, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_511_513", + "bdc_text": "in qua de bonorum omnium et publici iuditii summo contemptu , de salutis publicae maximo neglectu multa sunt amplissime dicta . Verum enim vero non dum satis Caesar vicinus erat , ut proelium dirimere : non dum satis Ratispona Comitia propinqua erant , ut certantes avocare possent .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_210", + "psc_text": "turbarum auctorem, nec non infami crimine accusatum asservantes. Rogant denique ut Romani cleri, ac simul omnium incolumitati prospiciant. Imperatoribus clementissimis, et principibus christianis, gloriosissimis ac beatissimis GRATIANO, VALENTINIANO, et THEODOSIO Concilium quod convenit Aquileiae. 1. Provisum est quidem, clementissimi principes, vestrae tranquillitatis statutis, ne Arianorum perfidia possit ulterius vel latere, vel serpere; etenim effectum concilii decretis putamus minime defuturum: nam quantum ad partes spectat occidentis, duo tantum reperti sunt, qui auderent profanis et impiis vocibus obviare concilio, vix angulum Ripensis Daciae turbare consueti. 2. Aliud est quo magis angimur, de quo, quoniam convenimus, fuit rite tractandum; ne posset totum corpus Ecclesiae toto orbe diffusum, et universa turbare. Nam licet frequenter convenerimus Ursinum non potuisse obrepere pietati vestrae (quamvis quietum nihil esse patiatur, et inter tot bellicas necessitates obreptio importuna tentetur), tamen ne sancta mens vestra, animique tranquillitas, quae omnibus consulere gestit, importuni hominis simulata adulatione flectatur, deprecandos vos et obsecrandos,", + "candidate_score": 0.651167, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_397_399", + "bdc_text": "Alia praeterea , et quidem maior , adversarios difficultas circumstabat . Non enim isti solum in ipsorum parte ab ipsis dissentiebant , quorum sententia de religione diversa ex professo fuit , et qui palam a nobis sentiebant : sed hi etiam , qui conspirare contra nos cum illis maxime cuperent , convenire ipsi inter se non potuerunt .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_218", + "psc_text": "Orientalibus autem partibus cognovimus quidem summo gaudio atque laetitia, ejectis Arianis qui Ecclesias violenter invaserant, sacra Dei templa per solos catholicos frequentari. 4. Sed tamen quoniam invidia diaboli numquam quiescere solet, inter ipsos catholicos audimus crebras dissensiones esse, impacatamque discordiam; totoque confundimur affectu, quod innovata pleraque comperimus, eosque gravari nunc, quos oportuit adjuvari, qui in nostra semper communione durabant. Denique Alexandrinae Ecclesiae Timotheus episcopus, sed et Antiochenae Paulinus, qui semper communionis nobiscum intemeratam habuere concordiam, dissensionibus aliorum, quorum fides superioribus temporibus haesitabat, feruntur urgeri. Quos quidem, si fieri potest, et fides plena commendat, ad consortia nostra optamus adjungi: sed ita ut vetustae communionis sociis sua praerogativa servetur, quorum nobis non superflua cura est: primo omnium, quia communionis societas nullam debet habere offensam: deinde, quia utriusque partis dudum accepimus litteras, praecipueque illorum, qui in Antiochena Ecclesia dissidebant. 5. Et quidem nisi hostilis impedimento fuisset irruptio, aliquos etiam de nostro numero disposueramus", + "candidate_score": 0.651099, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_528_530", + "bdc_text": "Ac ut nequis ad id adhibitus liberae sententiae pronuntiatione fraudetur . Denique si secus fieret , huic negotio minime conducere , si enim iuxta propositam ab ipsis rationem esset peragendum colloquium , adversarii prius dictata quaedam sua suis proponere , ut eis assentiantur , urgere velint , tum futurum esse , ut prius sententia apud illos diceretur , quam pars altera audiretur : Ea re in religionis quidem negotio intolerabilius excogitari nihil posset .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_843", + "psc_text": "delectant, sic etiam scriptorem indecores sermones sui palpant. Incautius plerumque aliquid promitur, aliquid accipitur malevolentius, aliquid exit ambiguum: tum quia alieno examinanda judicio, non pro nostra debemus magis, quam pro aliena opinione trutinare, et discutere omnes scrupulos malevolentiae. 3. Assume igitur benevolenti animo aurem versutiae, et pertracta omnia, sermones vellica; si in iis non forenses blanditiae, et suasoria verba, sed fidei sinceritas est, et confessionis sobrietas. Notam appone ad verbum dubii ponderis, et fallacis staterae; ne quid pro se esse adversarius interpretetur. Esto ut revincatur, si congredi coeperit: male se habet liber, qui sine assertore non defenditur. Ipse igitur pro se loquutur, qui procedit sine interprete: noster hic tamen non egredietur a nobis, nisi a te acceperit auctoritatem. Itaque cum eum fide tua prodire jusseris, committetur sibi. 4. Tamen quoniam non in sermone est regnum Dei (I Cor. IV, 20) , sed in virtute; verbum si offenderit, virtutem professionis interrogato.", + "candidate_score": 0.650456, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_448_450", + "bdc_text": "Decima iam octava Decembris fuit , cum de colloquii conditionibus omnibus omnino transactum videretur , cumque iam nihil quam ipsum superesse colloquium crederetur , novas hic rursum morae causas adversarii excitare , et viam quaerere , quomodo in proximorum Comitiorum diem usque vicinum iam res extraheretur . Nam et contionem publicam avertere sunt conati , et suffragia trium istorum , qui inter ipsos a nobis stabant , praeripere , et privatum colloquium ex publico facere . De unaquaque re paucis dicemus .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_211", + "psc_text": "Ecclesiae toto orbe diffusum, et universa turbare. Nam licet frequenter convenerimus Ursinum non potuisse obrepere pietati vestrae (quamvis quietum nihil esse patiatur, et inter tot bellicas necessitates obreptio importuna tentetur), tamen ne sancta mens vestra, animique tranquillitas, quae omnibus consulere gestit, importuni hominis simulata adulatione flectatur, deprecandos vos et obsecrandos, si dignanter ducitis, aestimamus, non solum praecaventes futura, sed etiam praeterita, quae jam ipsius temeritate gesta sunt, perhorrescentes. Nam si aliquam viam nactus fuerit audaciae, quid non ille confundat? 3. Sed si unius miseratio vos inflectere potest, multo magis vos precatio omnium moveat sacerdotum. Quis enim nostrum ei communionis societate jungetur, cum indebitum sibi gradum usurpare conatus sit, nec jure ad eum potuerit pervenire; et quem importune affectavit, importunissime 811 repetere moliatur? Turbarum toties damnatus, incedit adhuc quasi praeteritis non perhorrescendus exemplis. Qui plerumque (sicut in hoc concilio cognovimus, et vidimus) cum Arianis copulatus atque conjunctus erat eo tempore, quo", + "candidate_score": 0.650204, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_496", + "bdc_text": "Principio legatus per privatum hominem egit cum Melanchtone nostro , eam in rem ut consentire vellet , multis ostendens , nisi id faceret , de colloquio hoc quidem tempore prorsus actum esse .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_464", + "psc_text": "approbata sit tibi, ut ratio ejus a me non quaeratur, satis enim claruit eo ipso quod aliquot dies retentus sum intra Gallias, me volentia Maximo non recepisse, neque iis adstipulatum, quae ad voluntatem ejus magis, quam ad pacem propenderent: denique non commisisses secundam legationem, nisi primam probasses. Sed quia regredienti mihi decernendi secum imposuit necessitatem, ideo hac epistola expositionem legationis meae insinuandam putavi; ne cujusquam sermo veris prius vana intexeret, quam reditus meus integra, et sincerae veritatis expressa signaculo manifestaret. 2. Cum pervenissem Treviros, postridie processi ad palatium. Egressus est ad me vir Gallicanus, praepositus cubiculi, eunuchus regius. Poposci adeundi copiam, quaesivit num rescriptum haberem clementiae tuae. Respondi habere. Retulit non posse me, nisi in consistorio videri. Dixi non esse hunc morem sacerdotalem, certe esse aliqua de quibus serio deberem cum suo principe confabulari. Quid plura? Consuluit eum, sed eadem referenda credidit; ut liqueret etiam priora ex illius arbitrio deprompta.", + "candidate_score": 0.649119, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_305_307", + "bdc_text": "De principum vero in vulgando moderatione , se quidem non dubitare : verem hoc perpendere oportere , si antequam ad Caesarem acta haec relata essent , vulgarentur , quanta et quam iusta id Caesaris indignatione sit futurum . Postremo , oblatam confessionem quod attineret , facile nos intelligere , confessionis exemplar unum sufficere non posse , itaque plura offerenda esse .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_211", + "psc_text": "Ecclesiae toto orbe diffusum, et universa turbare. Nam licet frequenter convenerimus Ursinum non potuisse obrepere pietati vestrae (quamvis quietum nihil esse patiatur, et inter tot bellicas necessitates obreptio importuna tentetur), tamen ne sancta mens vestra, animique tranquillitas, quae omnibus consulere gestit, importuni hominis simulata adulatione flectatur, deprecandos vos et obsecrandos, si dignanter ducitis, aestimamus, non solum praecaventes futura, sed etiam praeterita, quae jam ipsius temeritate gesta sunt, perhorrescentes. Nam si aliquam viam nactus fuerit audaciae, quid non ille confundat? 3. Sed si unius miseratio vos inflectere potest, multo magis vos precatio omnium moveat sacerdotum. Quis enim nostrum ei communionis societate jungetur, cum indebitum sibi gradum usurpare conatus sit, nec jure ad eum potuerit pervenire; et quem importune affectavit, importunissime 811 repetere moliatur? Turbarum toties damnatus, incedit adhuc quasi praeteritis non perhorrescendus exemplis. Qui plerumque (sicut in hoc concilio cognovimus, et vidimus) cum Arianis copulatus atque conjunctus erat eo tempore, quo", + "candidate_score": 0.649027, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_298", + "bdc_text": "Itaque eam se mutare non posse , proinde de caeteris aut iam praesentibus , aut deinde futuris , in colloquium admittendis , frustra disceptari .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_211", + "psc_text": "Ecclesiae toto orbe diffusum, et universa turbare. Nam licet frequenter convenerimus Ursinum non potuisse obrepere pietati vestrae (quamvis quietum nihil esse patiatur, et inter tot bellicas necessitates obreptio importuna tentetur), tamen ne sancta mens vestra, animique tranquillitas, quae omnibus consulere gestit, importuni hominis simulata adulatione flectatur, deprecandos vos et obsecrandos, si dignanter ducitis, aestimamus, non solum praecaventes futura, sed etiam praeterita, quae jam ipsius temeritate gesta sunt, perhorrescentes. Nam si aliquam viam nactus fuerit audaciae, quid non ille confundat? 3. Sed si unius miseratio vos inflectere potest, multo magis vos precatio omnium moveat sacerdotum. Quis enim nostrum ei communionis societate jungetur, cum indebitum sibi gradum usurpare conatus sit, nec jure ad eum potuerit pervenire; et quem importune affectavit, importunissime 811 repetere moliatur? Turbarum toties damnatus, incedit adhuc quasi praeteritis non perhorrescendus exemplis. Qui plerumque (sicut in hoc concilio cognovimus, et vidimus) cum Arianis copulatus atque conjunctus erat eo tempore, quo", + "candidate_score": 0.648964, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_388_390", + "bdc_text": "De ea re antequam ad iuramenti formam venio , paucis est dicendum . Quanquam enim haec sententia pontificis Romani multis iam annis fuit , ut ne colloquium nobiscum iustum ullum haberetur , tamen quia id nostri semper urserunt , simulare saltem aliquem congressum adversariis necesse fuit . Itaque cum duae res ipsis propositae essent , altera , extra iactum dimicare , et hostem procul lacessere :", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_203", + "psc_text": "volebant; cum ipsi ad disceptandum ante triduum provocassent loco et tempore constituto, non exspectata conventione, prodiissent, subito qui dixerant se quia christiani essent facile probaturos (quod nos libenter accepimus, et optavimus ut probarent), fugere congressum illico et disceptationem declinare coeperunt. 5. Multus tamen nobis cum his sermo fuit, propositae divinae in medio Scripturae, disceptandi de primo ortu diei in horam septimam copia data, delata patientia. Atque utinam pauca dixissent, vel certe quae audivimus, possemus abolere! Nam sacrilegis vocibus cum Arius solum Patrem sempiternum, solum bonum, solum verum Deum, solum immortalitatem habentem, solum sapientem, solum 808 potentem dicendo, expertem horum Filium impia commonitione voluisset intelligi; isti Arium potius sequi, quam sempiternum Deum Dei Filium, et verum Deum, et bonum Deum, et sapientem, et potentem, et immortalitatem habentem voluerunt fateri. Multas horas frustra consumpsimus. Crescebat illorum impietas, nec corrigi ullo poterat modo. 6. Denique cum viderent se Arii epistolae sacrilegiis perurgeri (quam", + "candidate_score": 0.648926, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_389_391", + "bdc_text": "Quanquam enim haec sententia pontificis Romani multis iam annis fuit , ut ne colloquium nobiscum iustum ullum haberetur , tamen quia id nostri semper urserunt , simulare saltem aliquem congressum adversariis necesse fuit . Itaque cum duae res ipsis propositae essent , altera , extra iactum dimicare , et hostem procul lacessere : altera , dilati interceptique colloquii causam in nos convertere :", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_210", + "psc_text": "turbarum auctorem, nec non infami crimine accusatum asservantes. Rogant denique ut Romani cleri, ac simul omnium incolumitati prospiciant. Imperatoribus clementissimis, et principibus christianis, gloriosissimis ac beatissimis GRATIANO, VALENTINIANO, et THEODOSIO Concilium quod convenit Aquileiae. 1. Provisum est quidem, clementissimi principes, vestrae tranquillitatis statutis, ne Arianorum perfidia possit ulterius vel latere, vel serpere; etenim effectum concilii decretis putamus minime defuturum: nam quantum ad partes spectat occidentis, duo tantum reperti sunt, qui auderent profanis et impiis vocibus obviare concilio, vix angulum Ripensis Daciae turbare consueti. 2. Aliud est quo magis angimur, de quo, quoniam convenimus, fuit rite tractandum; ne posset totum corpus Ecclesiae toto orbe diffusum, et universa turbare. Nam licet frequenter convenerimus Ursinum non potuisse obrepere pietati vestrae (quamvis quietum nihil esse patiatur, et inter tot bellicas necessitates obreptio importuna tentetur), tamen ne sancta mens vestra, animique tranquillitas, quae omnibus consulere gestit, importuni hominis simulata adulatione flectatur, deprecandos vos et obsecrandos,", + "candidate_score": 0.64826, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_117_119", + "bdc_text": "Nostri enim homines , qui tum ex aula Caesaris redibant , omnem haereseos suspitionem capitalem esse narrabant . Si quis imagine praeferita caput non aperuisset , si quis imagines nullas domi habuisset , si quis voce aliqua incircumspectius usus fuisset , si quis leve contemptius iuditium praebuisset , omnia haec ad haereseos suspitionem certam valere , ac satis esse , ostendebant . Addebant etiam homines , qui domi imaginem nullam haberent , eo coemere , tantum ut capitali suspitione se liberarent .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_213", + "psc_text": "4. Cum igitur scriptum sit: Haereticum post unam correptionem devita (Tit. III, 10) ; cum et alius vir sancto locutus Spiritu, dixerit declinandas hujusmodi bestias, nec salutatione recipiendas (II Joan. 10), neque congressu: quomodo fieri potest, ut eum quem societati eorum insertum vidimus, non etiam assertorem perfidiae judicemus? Quid etiam si deforet? tamen totius orbis Romani caput Romanam Ecclesiam, atque illam sacrosanctam Apostolorum fidem, ne turbari sineret, obsecranda fuit clementia vestra; inde enim in omnes venerandae communionis jura dimanant. Et ideo petimus et rogamus ut obrependi ei adimere dignemini facultatem. 5. Scimus clementiae vestrae sanctum pudorem; ne auditu vestro indigna ingerat, non aliena ab officio et nomine sacerdotis interstrepat, non inverecunda vobis loquatur: quem cum habere oportuerit testimonium etiam ab his qui foris sunt (I Tim. III, 7), quali testimonio et cives proprii prosecuti sunt, clementia vestra meminisse dignetur. Pudet enim dicere, inverecundum est recensere quam turpis fama ejus convicio", + "candidate_score": 0.6482, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_90_92", + "bdc_text": "His igitur duobus et viginti diebus , dum praesidum adventus necessarius expectatur , ne nihil agerent nostri de doctrina experiri ac futurum certamen praesentare volebant . Haec congressio talis fuit . Conveniebant enim docti nostrae partis homines inter se , atque articulus aliquis in commune proponebatur , omniumque de ea re sententia audiebatur ordine .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_132", + "psc_text": "Dei Filius sempiternus non sit, hoc ipsum quemadmodum vis, astrue: si damnandum putas, damna. Evangelium praesens est, et Apostolus, omnes Scripturae praesto sunt. Unde vis astrue, si putas non esse Dei Filium sempiternum. » 6. Palladius dixit: « Vestro studio factum est, sicut dictat lectio sacra a vobis prolata, ut non esset generale et plenum concilium: absentibus consortibus nostris, nos respondere non possumus. » Ambrosius episcopus dixit: « Qui sunt consortes vestri? » Palladius dixit: « Orientales episcopi. » 7. Ambrosius episcopus dixit: « Interim quia superioribus temporibus concilium sic factum est, ut Orientales in Orientis partibus constituti haberent concilium, Occidentales in Occidente; nos in Occidentis partibus constituti convenimus ad Aquileiensium civitatem, juxta imperatoris praeceptum. Denique etiam praefectus Italiae litteras dedit, ut si vellent orientales convenire, in potestate haberent: sed quia scierunt consuetudinem hujusmodi, ut in oriente orientalium esset concilium, intra Occidentem Occidentalium; ideo putaverunt non esse veniendum. » 8.", + "candidate_score": 0.647779, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_198_200", + "bdc_text": "Cum igitur nostri quidem pro se dicere , et legati libertatem retundere , praesides vero et adversarii hunc quidem minime offendere cuperent , nostris autem palam repugnare non possent , et in commune tamen respondendum esse contenderent , facile suffragiorum numero vincebant , tum etiam movebant . Si penitus nostri propositum pro se et seorsim respondendi urgerent , se quoque legato seorsim , sed extra publicum congressum et privatim in ipsius aedibus responsuros esse . Itaque depulsi nostri ab hoc proposito fuere .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_219", + "psc_text": "ut vetustae communionis sociis sua praerogativa servetur, quorum nobis non superflua cura est: primo omnium, quia communionis societas nullam debet habere offensam: deinde, quia utriusque partis dudum accepimus litteras, praecipueque illorum, qui in Antiochena Ecclesia dissidebant. 5. Et quidem nisi hostilis impedimento fuisset irruptio, aliquos etiam de nostro numero disposueramus illo dirigere, qui sequestres et arbitri refundendae, si fieri posset, pacis existerent. Sed quia studia nostra tunc temporis habere effectum per tumultus publicos nequiverunt, oblatas pietati vestrae opinamur preces nostras, quibus juxta partium factum poposcimus ut altero decedente, penes superstitem Ecclesiae jura permanerent, nec aliqua superordinatio vi attentaretur. Ideoque petimus vos, clementissimi et christiani principes, ut et Alexandriae sacerdotum catholicorum omnium concilium fieri censeatis, qui inter se plenius tractent atque definiant quibus impertienda communio quibusque servanda sit. 814 6. Nam etsi Alexandrinae Ecclesiae semper dispositionem ordinemque tenuerimus, et juxta morem consuetudinemque majorum, ejus communionem indissolubili societate ad haec usque tempora", + "candidate_score": 0.647481, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_107", + "bdc_text": "an , si non divino tantum iure Romanus episcopus summus sit , aliqua ei obedientia debeatur .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_948", + "psc_text": "indignus vel digno non obediatur? Divinam esse debere electionem, electum vero alienum ab iracundia et continentia praecellentem. Quam eximius requiratur in Vercellensi Ecclesia, ubi cum vita clericali monastica conjuncta fuerit ab Eusebio. Hujus ac Dionysii laus et clericalis monasticaeque vitae comparatio. Post quae Vercellensibus pulcherrima virtutum praecepta dantur. AMBROSIUS servus Christi vocatus episcopus Vercellensi Ecclesiae, et iis qui invocant nomen Domini nostri Jesu Christi. Gratia vobis a Deo Patre et unigenito Filio ejus adimpleatur in Spiritu sancto. 1. Conficior dolore quia Ecclesia Domini, quae est in vobis, sacerdotem adhuc non habet, ac sola nunc ex omnibus Liguriae 1023 atque Aemiliae Venetiarumque vel caeteris finitimis Italiae partibus hujusmodi eget officio, quod ex ea aliae sibi Ecclesiae petere solebant, et quod verecundius est, mihi ascribitur vestra intentio, quae affert impedimentum. Nam cum sint in vobis dissensiones, quomodo possumus aliquid aut nos decernere, aut vos eligere, aut quisquam acquiescere; ut inter dissidentes suscipiat", + "candidate_score": 0.646967, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_389_391", + "bdc_text": "Quanquam enim haec sententia pontificis Romani multis iam annis fuit , ut ne colloquium nobiscum iustum ullum haberetur , tamen quia id nostri semper urserunt , simulare saltem aliquem congressum adversariis necesse fuit . Itaque cum duae res ipsis propositae essent , altera , extra iactum dimicare , et hostem procul lacessere : altera , dilati interceptique colloquii causam in nos convertere :", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_203", + "psc_text": "volebant; cum ipsi ad disceptandum ante triduum provocassent loco et tempore constituto, non exspectata conventione, prodiissent, subito qui dixerant se quia christiani essent facile probaturos (quod nos libenter accepimus, et optavimus ut probarent), fugere congressum illico et disceptationem declinare coeperunt. 5. Multus tamen nobis cum his sermo fuit, propositae divinae in medio Scripturae, disceptandi de primo ortu diei in horam septimam copia data, delata patientia. Atque utinam pauca dixissent, vel certe quae audivimus, possemus abolere! Nam sacrilegis vocibus cum Arius solum Patrem sempiternum, solum bonum, solum verum Deum, solum immortalitatem habentem, solum sapientem, solum 808 potentem dicendo, expertem horum Filium impia commonitione voluisset intelligi; isti Arium potius sequi, quam sempiternum Deum Dei Filium, et verum Deum, et bonum Deum, et sapientem, et potentem, et immortalitatem habentem voluerunt fateri. Multas horas frustra consumpsimus. Crescebat illorum impietas, nec corrigi ullo poterat modo. 6. Denique cum viderent se Arii epistolae sacrilegiis perurgeri (quam", + "candidate_score": 0.646865, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_635_637", + "bdc_text": "Itaque legatus ipse prorsus iam et disputatione , et sententiarum istarum conformatione missa , tantumque mandato partibus reddito , primus omnium summa cum celeritate , postridie eius diei ubi satis illuxit , abibat . Eodem die , quae Januarii decima nona fuit , omni congressu publico ab utrisque partibus omisso , in abitum unusquisque sese comparabat . Postridie denique omnes abierunt .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_837", + "psc_text": "judicio tuo afferatur impedimentum. Nam exemplaris liber non ad speciem, sed ad necessitatem scriptus est; non enim dictamus omnia, et maxime noctibus, quibus nolumus aliis graves esse ac molesti; tum quia ea quae dictantur, impetu quodam proruunt, et profluo cursu feruntur. 2. Nobis autem quibus curae est senilem sermonem familiari usu ad unguem distinguere, et lento quodam figere gradu, aptius videtur propriam manum nostro affigere stylo; ut non tam deflare aliquid videamur, quam abscondere: neque alterum scribentem erubescamus, sed ipsi nobis conscii sine ulle arbitro, non solum auribus, sed etiam oculis ea ponderemus, quae scribimus. Velocior est enim linqua quam 989 manus, dicente Scriptura: Lingua mea calamus scribae velociter scribentis (Ps. XLIV, 2) . 3. Sed forte dicas, quia velocitatem ad scribentem retulit. Non te fallit tamen id significari, quod scribae velociter scribentis celeritas sola possit linguae propheticae excipere sermones. Apostolus quoque Paulus sua scribebat manu, sicut ipse ait: Mea", + "candidate_score": 0.646832, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_196_198", + "bdc_text": "Ortus autem novus hic mos ex eo est , quia cum ad publica consilia principes necessario semper venirent , urbes autem , quia causa aut non magna , aut non valde ad se attinens videretur , saepe non venirent , factum est , illorum suffragia ut necessaria , horum ut non necessaria viderentur . Itaque veluti de iure suo cessissent urbes , consiliorum moderationem totam ad se Principes spectare crediderunt . Cum igitur nostri quidem pro se dicere , et legati libertatem retundere , praesides vero et adversarii hunc quidem minime offendere cuperent , nostris autem palam repugnare non possent , et in commune tamen respondendum esse contenderent , facile suffragiorum numero vincebant , tum etiam movebant .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_210", + "psc_text": "turbarum auctorem, nec non infami crimine accusatum asservantes. Rogant denique ut Romani cleri, ac simul omnium incolumitati prospiciant. Imperatoribus clementissimis, et principibus christianis, gloriosissimis ac beatissimis GRATIANO, VALENTINIANO, et THEODOSIO Concilium quod convenit Aquileiae. 1. Provisum est quidem, clementissimi principes, vestrae tranquillitatis statutis, ne Arianorum perfidia possit ulterius vel latere, vel serpere; etenim effectum concilii decretis putamus minime defuturum: nam quantum ad partes spectat occidentis, duo tantum reperti sunt, qui auderent profanis et impiis vocibus obviare concilio, vix angulum Ripensis Daciae turbare consueti. 2. Aliud est quo magis angimur, de quo, quoniam convenimus, fuit rite tractandum; ne posset totum corpus Ecclesiae toto orbe diffusum, et universa turbare. Nam licet frequenter convenerimus Ursinum non potuisse obrepere pietati vestrae (quamvis quietum nihil esse patiatur, et inter tot bellicas necessitates obreptio importuna tentetur), tamen ne sancta mens vestra, animique tranquillitas, quae omnibus consulere gestit, importuni hominis simulata adulatione flectatur, deprecandos vos et obsecrandos,", + "candidate_score": 0.646637, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_522_524", + "bdc_text": "Hoc si reciperent nostri , fieri colloquium posse , valde se sperare . Ad haec nostri : Excusatione morae moram necti , et nunc denique post duos menses novam colloquii formam quaeri , neque Hagnoici instituti sententiam hanc esse , ut una ex parte sententia unica , de plurimorum tantum suffragio collecta parti alteri proponeretur , pauciorum si qua esset non proponeretur , sed reservaretur , ac seorsim Caesari exhiberetur .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_464", + "psc_text": "approbata sit tibi, ut ratio ejus a me non quaeratur, satis enim claruit eo ipso quod aliquot dies retentus sum intra Gallias, me volentia Maximo non recepisse, neque iis adstipulatum, quae ad voluntatem ejus magis, quam ad pacem propenderent: denique non commisisses secundam legationem, nisi primam probasses. Sed quia regredienti mihi decernendi secum imposuit necessitatem, ideo hac epistola expositionem legationis meae insinuandam putavi; ne cujusquam sermo veris prius vana intexeret, quam reditus meus integra, et sincerae veritatis expressa signaculo manifestaret. 2. Cum pervenissem Treviros, postridie processi ad palatium. Egressus est ad me vir Gallicanus, praepositus cubiculi, eunuchus regius. Poposci adeundi copiam, quaesivit num rescriptum haberem clementiae tuae. Respondi habere. Retulit non posse me, nisi in consistorio videri. Dixi non esse hunc morem sacerdotalem, certe esse aliqua de quibus serio deberem cum suo principe confabulari. Quid plura? Consuluit eum, sed eadem referenda credidit; ut liqueret etiam priora ex illius arbitrio deprompta.", + "candidate_score": 0.646484, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_434_436", + "bdc_text": "Caesarem ipsum si quid utile in editione esset , bono publico consulturum esse . Hic cum nostri conditionibus iis se acquiescere non posse ostenderent , subinde legatus : Ergo colloquium impedire vultis , inquit .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_691", + "psc_text": "in sacerdotibus potest molestum videri; cum id loquamur, non quod volumus, sed quod jubemur? Scis enim lectum: Cum stabitis ante reges et praesides, nolite cogitare quid loquamini; dabitur enim vobis in illa hora quid loquamini: non enim vos estis qui loquimini, sed Spiritus Patris vestri, qui loquitur in vobis (Matth. X, 19, 20) . Et tamen si in causis reipublicae loquar, quamvis etiam illic justitia servanda sit, non tanto astringar metu, si non audiar; in causa vero Dei quem audies, si sacerdotem non audias, cujus majore peccatur periculo? Quis tibi verum audebit dicere, si sacerdos non audeat? 5. Novi te pium, clementem, mitem, atque tranquillum, fidem ac timorem Domini cordi 948 habentem: sed plerumque aliqua nos fallunt. Habent aliqui zelum Dei, sed non secundum scientiam (Rom. X, 2). Ne igitur hoc etiam fidelibus animis obrepat, cavendum arbitror. Novi pietatem tuam erga Deum, lenitatem in homines: obligatus sum beneficiis tuarum indulgentiarum.", + "candidate_score": 0.646287, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_654", + "bdc_text": "Deinde arbitros ipsi quidem ex sententia et factionis suae omnes , uno Palatini legato excepto , nos contra omnes aversos nobis habeamus .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_180", + "psc_text": "judicare. Juxta ea quae hodie audivimus Palladium profitentem, et juxta ea quae condemnare noluit, pronuntio illum sacerdotio indignum et carendum, ut in loco ejus catholicus ordinetur. » Omnes episcopi dixerunt: « Anathema Palladio. » 53. Ambrosius episcopus dixit: « Imperator clementissimus et christianus sacerdotum judicio causam, et ut ipsi arbitri essent altercationis, inquit, constituissemus. Quoniam igitur nobis judicium videtur delatum interpretes esse Scripturarum, condemnenus Palladium, qui impii Arii noluit damnare sententiam: et quia ipse Filium Dei sempiternum, et caetera quae actis inhaerent, negavit. Ergo anathema habeatur. » Omnes episcopi dixerunt: « Omnes condemnamus eum, anathema habeatur. » Patrum singulorum in Palladium condemnatio. 54. Ambrosius episcopus dixit: « Quoniam omnes consistunt viri christiani, et Deo probati fratres, et consacerdotes nostri, dicat unusquisque quid sibi videatur. Valerianus episcopus dixit: « Mihi quidem videtur, quia qui Arium defendit, Arianus est: qui blasphemias ejus non condemnat, ipse blasphemus est; ideoque hujusmodi hominem a consortio", + "candidate_score": 0.646097, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_147", + "bdc_text": "Quo nam enim pacto res ulla privata , quali in re illum hoc se tempore Vesontii occupavisse constabat , misso ad tantum colloquium audiendum Caesaris ad imperium legato obstare potuit ?", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_915", + "psc_text": "praecavebant, quid te oportuerit facere, o Imperator, dubitari non potest. Tu utique quem nemo cogebat, nemo habebat in potestate, debuisti ab sacerdote consulere. 11. Ego certe quando tunc restiti, etsi solus restiti, tamen non solus volui, nec solus id suasi. Quoniam igitur meis vocibus et apud Deum et apud omnes homines teneor; aliud mihi non licere intellexi, aliud non oportere, nisi ut consulerem mihi; quia non potui tibi credere modeste. Certe diu pressi, diu texi dolorem, nulli quidquam intimandum putavi; dissimulare mihi nunc non licet, tacere liberum non fuit. Ideo etiam in primordiis imperii tui scribenti non rescripsi, quia istud praevidebam futurum. Denique reposcenti litteras, cum ipse non rescriberem, dixi: Haec causa est, quod extorquendum ei arbitror. 12. Tamen ubi causa emersit officii mei, pro his qui sollicitudinem sui gerebant, et scripsi et rogavi; ut ostenderem in causis Dei timorem mihi justum inesse, nec pluris me facere adulationem, quam animam", + "candidate_score": 0.646058, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_629", + "bdc_text": "Neque si ignitum ferrum attingere sine lesione is potest , qui forcipe ad eam rem est instructus , ideo ferrum conditione sua aut ignitum non est , aut exurere tenentem non potest .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_632", + "psc_text": "non animam ejus. 10. Quomodo enim humiliata est anima, de qua dicit: Ferrum pertransivit anima ejus? Nam cum aliorum animas peccatum transeat (ferrum enim peccatum est, quod est penetrabile) Joseph sancti anima ita non patuit peccato, ut magis peccatum ipsa penetraret. Denique nec herilis illecebrae flexus est delinimento, nec immerito flammas non sensit libidinis, quia 933 majore divinae flagrabat ardore gratiae. Unde et hoc pulchre de eo dictum est: Quia eloquium Domini ussit eum (Psal. CIV, 19) ; quo restinxit ignitas diaboli sagittas. 11. Quomodo hic servus, qui erudivit principes populi in illa frumentaria dispensatione; ut futurae inopiae consulerent et providerent? Aut quomodo servus, qui totam terram acquisivit, et universum populum Aegyptiorum in servitutem redegit (Gen. XLVII, 20)? Non ut conditionem servitii ignobilis irrogaret, sed ut tributum constitueret, praeter possessionem tamen sacerdotalem, quam a tributis immunem reservavit; ut apud Aegyptios quoque inviolabilis haberetur religio sacerdotalis. 12. Non fecit igitur eum", + "candidate_score": 0.645449, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_126", + "bdc_text": "Itaque omnium animi antea ad aliquam concordiae spem arrecti , hac fama consternati fuerunt , nec quisquam inventus est , qui pollicitationibus Caesaris fidem ullam habendam esse iudicaret :", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_211", + "psc_text": "Ecclesiae toto orbe diffusum, et universa turbare. Nam licet frequenter convenerimus Ursinum non potuisse obrepere pietati vestrae (quamvis quietum nihil esse patiatur, et inter tot bellicas necessitates obreptio importuna tentetur), tamen ne sancta mens vestra, animique tranquillitas, quae omnibus consulere gestit, importuni hominis simulata adulatione flectatur, deprecandos vos et obsecrandos, si dignanter ducitis, aestimamus, non solum praecaventes futura, sed etiam praeterita, quae jam ipsius temeritate gesta sunt, perhorrescentes. Nam si aliquam viam nactus fuerit audaciae, quid non ille confundat? 3. Sed si unius miseratio vos inflectere potest, multo magis vos precatio omnium moveat sacerdotum. Quis enim nostrum ei communionis societate jungetur, cum indebitum sibi gradum usurpare conatus sit, nec jure ad eum potuerit pervenire; et quem importune affectavit, importunissime 811 repetere moliatur? Turbarum toties damnatus, incedit adhuc quasi praeteritis non perhorrescendus exemplis. Qui plerumque (sicut in hoc concilio cognovimus, et vidimus) cum Arianis copulatus atque conjunctus erat eo tempore, quo", + "candidate_score": 0.644732, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_440_442", + "bdc_text": "Ab hoc deinde ad praesides ipsos est ventum . Hi sic responderunt , ut dicerent , formam iuramenti a se propositam adhuc sibi placere : originalia soli Caesari reddenda esse :", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_472", + "psc_text": "cum posset suum dolorem ulcisci, honoratum ad te redire fecit. Tenebat eum in suis terris, atque in ipso nuntio necis fraternae frenavit impetus: nec tibi vicem etsi non parilis dignitatis, ejusdem tamen necessitudinis retulit. Confer ergo, te judice, utriusque factum. Ille tibi fratrem tuum viventem remisit, tu illi vel mortuum redde. Quid illi reliquias germani abnegas, qui tibi adversum se auxilia non negavit? 10. Sed vereris ne exuviarum reditu renovetur militibus dolor; hoc enim allegas. Quem viventem deseruerunt, eum defendent peremptum? Quid eum mortuum times, quem occidisti, cum posses servare? Hostem, inquis, meum peremi. Non ille tuus hostis, sed tu illius. Ille jam non sentit defensionem, tu causam considera. Si quis adversum te hodie imperium in his partibus usurpandum putet, quaero utrum te hostem illius dicas, an illum tibi? 891 Nisi fallor, usurpator bellum infert, imperator jus suum tuetur. Ergo quem non debueras occidere, ejus reliquias negas? Habeat Valentinianus imperator", + "candidate_score": 0.644689, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_162_164", + "bdc_text": "De formula se consideraturos esse ostendebant . Caeterum , quod ad privatam Saxonum protestationem attinebat , protestatione opposita , Ferdinandum regem rite et legitime electum esse affirmabant . Interea , quoniam adventare Caesaris legatus , et intra biduum adfuturus esse diceretur , in eius adventum differendam rem esse putabant , per cuius absentiam omnis haec actio impediretur .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_469", + "psc_text": "Bauto, qui devotionem imperatori exhibuit suo? An quia principem suum non prodidit? 7. In quo ego te circumscripsi? Qui ubi primum veni, cum diceres quod Valentinianus ad te quasi filius ad patrem venire deberet; responderim non esse aequum, ut aspero hiemis tempore puer cum matre vidua penetraret Alpes: sine matre autem tanto itineri dubiis rebus committeretur? De pace nobis legationem commissam, non de adventu ejus promissionem: spondere nos id non potuisse certum est, quod mandatum non erat: me certe nihil spopondisse, adeo ut diceres: Exspectemus quid Victor responsi referat. Illum autem liquet, me retento, pervenisse Mediolanum; negatumque ei, 890 quod postulabat. De pace tantum conspirare studia, non de adventu imperatoris, quem moveri non oporteret. Praesens eram, ubi Victor rediit. Quomodo ergo revocavi Valentinianum? Legati iterum missi ad Gallias, qui ejus adventum negarent, apud Valentiam Gallorum me repererunt: milites utriusque partis, qui custodirent juga montium, offendi revertens. Quos ego tuos revocavi", + "candidate_score": 0.644636, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_304_306", + "bdc_text": "Placere etiam de notariis , sed ita ut eadem iuramenti lege substituti eorum obstringerentur , colloquio excluderentur , et iuramenti utrisque praestandi forma a se ut constitueretur . De principum vero in vulgando moderatione , se quidem non dubitare : verem hoc perpendere oportere , si antequam ad Caesarem acta haec relata essent , vulgarentur , quanta et quam iusta id Caesaris indignatione sit futurum .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_210", + "psc_text": "turbarum auctorem, nec non infami crimine accusatum asservantes. Rogant denique ut Romani cleri, ac simul omnium incolumitati prospiciant. Imperatoribus clementissimis, et principibus christianis, gloriosissimis ac beatissimis GRATIANO, VALENTINIANO, et THEODOSIO Concilium quod convenit Aquileiae. 1. Provisum est quidem, clementissimi principes, vestrae tranquillitatis statutis, ne Arianorum perfidia possit ulterius vel latere, vel serpere; etenim effectum concilii decretis putamus minime defuturum: nam quantum ad partes spectat occidentis, duo tantum reperti sunt, qui auderent profanis et impiis vocibus obviare concilio, vix angulum Ripensis Daciae turbare consueti. 2. Aliud est quo magis angimur, de quo, quoniam convenimus, fuit rite tractandum; ne posset totum corpus Ecclesiae toto orbe diffusum, et universa turbare. Nam licet frequenter convenerimus Ursinum non potuisse obrepere pietati vestrae (quamvis quietum nihil esse patiatur, et inter tot bellicas necessitates obreptio importuna tentetur), tamen ne sancta mens vestra, animique tranquillitas, quae omnibus consulere gestit, importuni hominis simulata adulatione flectatur, deprecandos vos et obsecrandos,", + "candidate_score": 0.644532, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_539_541", + "bdc_text": "Itaque quoniam haec nova forma , et scripto Caesaris , et legatorum mandatis , et naturae colloquii repugnaret , eam se recipere non posse . Proinde neque an placeat interrogare oportere , placere enim non posse . Quod porro adornato iam scripto adversarii pugnare nobiscum instituerent , quanquam stilo se suosque melius instructos scirent , tamen quia infinita mora scribendo ducenda esset , nequaquam hanc pugnae rationem ingredi velle .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_915", + "psc_text": "praecavebant, quid te oportuerit facere, o Imperator, dubitari non potest. Tu utique quem nemo cogebat, nemo habebat in potestate, debuisti ab sacerdote consulere. 11. Ego certe quando tunc restiti, etsi solus restiti, tamen non solus volui, nec solus id suasi. Quoniam igitur meis vocibus et apud Deum et apud omnes homines teneor; aliud mihi non licere intellexi, aliud non oportere, nisi ut consulerem mihi; quia non potui tibi credere modeste. Certe diu pressi, diu texi dolorem, nulli quidquam intimandum putavi; dissimulare mihi nunc non licet, tacere liberum non fuit. Ideo etiam in primordiis imperii tui scribenti non rescripsi, quia istud praevidebam futurum. Denique reposcenti litteras, cum ipse non rescriberem, dixi: Haec causa est, quod extorquendum ei arbitror. 12. Tamen ubi causa emersit officii mei, pro his qui sollicitudinem sui gerebant, et scripsi et rogavi; ut ostenderem in causis Dei timorem mihi justum inesse, nec pluris me facere adulationem, quam animam", + "candidate_score": 0.644463, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_454", + "bdc_text": "Ut ne enim dicendi vehementia libertateque , quas secum res ubique verbi Dei veritas trahit , adversarii incitarentur , contenti contione publica suos a contionando privatim continuerunt , praesertim cum ea respublica , in qua conventus erat , non dum composita prorsus , factionibus , ut fere multis hodie in locis fit , suis adhuc fluctuans , parem utrique parti copiam populum docendi relinqueret , et hactenus contionatum , nemine interpellante , plus sesquimense fuisset .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_843", + "psc_text": "delectant, sic etiam scriptorem indecores sermones sui palpant. Incautius plerumque aliquid promitur, aliquid accipitur malevolentius, aliquid exit ambiguum: tum quia alieno examinanda judicio, non pro nostra debemus magis, quam pro aliena opinione trutinare, et discutere omnes scrupulos malevolentiae. 3. Assume igitur benevolenti animo aurem versutiae, et pertracta omnia, sermones vellica; si in iis non forenses blanditiae, et suasoria verba, sed fidei sinceritas est, et confessionis sobrietas. Notam appone ad verbum dubii ponderis, et fallacis staterae; ne quid pro se esse adversarius interpretetur. Esto ut revincatur, si congredi coeperit: male se habet liber, qui sine assertore non defenditur. Ipse igitur pro se loquutur, qui procedit sine interprete: noster hic tamen non egredietur a nobis, nisi a te acceperit auctoritatem. Itaque cum eum fide tua prodire jusseris, committetur sibi. 4. Tamen quoniam non in sermone est regnum Dei (I Cor. IV, 20) , sed in virtute; verbum si offenderit, virtutem professionis interrogato.", + "candidate_score": 0.644417, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_235_237", + "bdc_text": "non enim praesides sine illorum consilio quicquam aut agebant , aut agere etiam poterant . Nostri vero permulta in iis necessario desiderabant . Gravabat enim principio , non quod legati Ferdinandi in colloquium adhiberentur , sed quod hi quidem adhiberentur , nostri vero excluderentur , qui supra hos ter denos et pauci et praestantes viri , et tales denique erant , quibus cum isti ter undeni nostri consilia omnia communicare necesse haberent .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_220", + "psc_text": "vos, clementissimi et christiani principes, ut et Alexandriae sacerdotum catholicorum omnium concilium fieri censeatis, qui inter se plenius tractent atque definiant quibus impertienda communio quibusque servanda sit. 814 6. Nam etsi Alexandrinae Ecclesiae semper dispositionem ordinemque tenuerimus, et juxta morem consuetudinemque majorum, ejus communionem indissolubili societate ad haec usque tempora servemus; tamen ne aut aliqui videantur esse posthabiti, qui etiam pacto, quod stare volumus, communionem nostram rogarunt: aut illius pacis et societatis fidelium neglecta compendia; id obsecramus, ut cum inter se coetu pleniore tractaverint, etiam auxilia decretis sacerdotalibus vestrae pietatis aspirent. Et nobis deferri in notitiam censeatis; ne titubanti nutemus affectu, sed laeti atque securi pietati vestrae apud Deum omnipotentem agamus gratias, non solum quia exclusa perfidia est, sed quia catholicis fides et concordia est restituta. Quod a vobis Africanae et Gallicanae Ecclesiae per legatos obsecrant, hoc est, ut toto vobis faciatis in orbe episcopos debitores; licet non mediocre sit", + "candidate_score": 0.644343, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_204_206", + "bdc_text": "In eo responso actae gratiae Caesaris primum , mox legati erga Germanos , benevolentiae et studiis fuerunt : tum ei querelae , quae gravis et acerba in illius oratione fuit , sic est responsum . Videri frustra fieri , ut quisquam de magnis Imperii incommodis hoc tempore et loco quereretur , ubi de causis et remedio malorum inveniendo instituta esset deliberatio .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_689", + "psc_text": "quia dixisti ei: et tu animam tuam liberabis (Ezech. III, 17-19) . 3. Malo igitur, Imperator, bonorum mihi esse tecum, quam malorum consortium; et ideo clementiae tuae displicere debet sacerdotis silentium, libertas placere. Nam silentii mei periculo involveris, libertatis bono juvaris. Non ergo importunus indebitis me intersero, alienis ingero: sed debitis obtempero, mandatis Dei nostri obedio. Quod facio primum tui amore, tui gratia, tuae studio conservandae salutis. Si id mihi vel non creditur, vel interdicitur: dico sane divinae offensae metu. Nam si meum periculum te exueret, patienter me pro te offerrem, sed non libenter; malo enim te sine meo acceptum Deo esse et gloriosum periculo. Sin autem silentii mei dissimulationisque culpa et me ingravat, nec te liberat; malo importuniorem me, quam inutiliorem aut turpiorem judices. Siquidem scriptum est, dicente sancto apostolo Paulo, cujus non potes doctrinam refellere: Insta opportune, importune; argue, obsecra, increpa in omni patientia et doctrina (II Tim.", + "candidate_score": 0.64423, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_212_214", + "bdc_text": "Et quidem talis legati oratio , taliter responsum legato fuit . Futuri colloquii formam praesides talem proposuerunt , ut eorum hominum , qui ad dimicationem utraque ex parte ordinati fuissent , et loca et nomina ordine conscripta praesidibus exhiberentur : ut legati Ferdinandi in colloquium reciperentur , et ut inter undenos numerarentur , suffragandique locum haberent :", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_464", + "psc_text": "approbata sit tibi, ut ratio ejus a me non quaeratur, satis enim claruit eo ipso quod aliquot dies retentus sum intra Gallias, me volentia Maximo non recepisse, neque iis adstipulatum, quae ad voluntatem ejus magis, quam ad pacem propenderent: denique non commisisses secundam legationem, nisi primam probasses. Sed quia regredienti mihi decernendi secum imposuit necessitatem, ideo hac epistola expositionem legationis meae insinuandam putavi; ne cujusquam sermo veris prius vana intexeret, quam reditus meus integra, et sincerae veritatis expressa signaculo manifestaret. 2. Cum pervenissem Treviros, postridie processi ad palatium. Egressus est ad me vir Gallicanus, praepositus cubiculi, eunuchus regius. Poposci adeundi copiam, quaesivit num rescriptum haberem clementiae tuae. Respondi habere. Retulit non posse me, nisi in consistorio videri. Dixi non esse hunc morem sacerdotalem, certe esse aliqua de quibus serio deberem cum suo principe confabulari. Quid plura? Consuluit eum, sed eadem referenda credidit; ut liqueret etiam priora ex illius arbitrio deprompta.", + "candidate_score": 0.643766, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_204_206", + "bdc_text": "In eo responso actae gratiae Caesaris primum , mox legati erga Germanos , benevolentiae et studiis fuerunt : tum ei querelae , quae gravis et acerba in illius oratione fuit , sic est responsum . Videri frustra fieri , ut quisquam de magnis Imperii incommodis hoc tempore et loco quereretur , ubi de causis et remedio malorum inveniendo instituta esset deliberatio .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_880", + "psc_text": "christianos et pios esse imperatores. 15. Certe vis probari Deo. Omnis rei tempus, ut scriptum est: Tempus, inquit, faciendi, Domine (Eccles. III, 1) ; et: Tempus beneplaciti Deus (Psal. CXVIII, 126) . Tunc offeres, cum sacrificandi acceperis facultatem, quando hostia tua accepta sit Deo. Nonne me delectaret habere gratiam imperatoris, ut secundum voluntatem tuam agerem, si causa pateretur? Et simplex oratio sacrificium est: haec veniam refert, illa offensionem; quia haec habet humilitatem, illa contemptum: Dei enim vox est, quod malit ut fiat mandatum ejus, quam deferatur sacrificium. Clamat istud Deus, ad populum Moyses annuntiat, ad populos Paulus praedicat. Id facito quod intelligis in tempore plus facere. Misericordiam, inquit, malo quam sacrificium (Matth. IX, 13) . Quare non illi magis sint Christiani, qui peccatum condemnant suum, quam qui defendere putant? Justus enim in exordio sermonis accusator est sui (Prov. XVIII, 17) . Qui se accusat cum peccaverit, justus est, non ille", + "candidate_score": 0.643547, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_20", + "bdc_text": "Sed a papa episcopi quidem Faltiensis , Aquilanus , Mutinensis , item Petrus Paulus Vergerius , et quem supra diximus Attrebatensis , et quem mox dicemus , Secoviensis , et post hos Pogius , perpetuus in aula Caesaris a pontifice legatus :", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_197", + "psc_text": "episcopus Mediolanensis. Eusebius episcopus Bononiensis. Limenius episcopus Vercellensis. Anemius episcopus Sirmiensis Illyrici. Sabinus episcopus Placentinus. Abundantius episcopus Tridentinus. Philaster episcopus Brixianus. Constantinus episcopus Arausicus, legatus Gallorum. Theodorus episcopus Octodorensis. Dominus episcopus Gratianopolitanus. Amantius episcopus Niciensis. Maximus episcopus Emonensis. Bassianus episcopus Laudensis. Proculus episcopus Massiliensis, legatus Gallorum. Heliodorus episcopus Altiniensis. Felix episcopus Jadertinus. Eventius episcopus Ticiniensis. Exsuperantius episcopus Dertonensis. Diogenes episcopus Genuensis. Constantius episcopus Scisciensis. Justus episcopus Lugdunensis, alius legatus Gallorum. Felix legatus Afrorum. Numidius legatus Afrorum. Evagrius presbyter et legatus. Artemius, Almachius, Januarius, Jovinus, Macedonius, Cassianus, Marcellus, Eustathius, Maximus, Chromatius presbyter. 806 EPISTOLA IX. Concilium Gallis episcopis gratias agit, eisque Palladii et Secundiani damnationem scribit. Concilium quod convenit Aquileiae, dilectissimis fratribus episcopis Galliarum provinciae Viennensis et Narbonensis primae et secundae. 1. Agimus gratias sanctae unanimitati vestrae, quod in dominis et fratribus nostris Constantio et Proculo omnium vestri praesentiam nobis contulistis: simulque praescripta majorum sequentes, non mediocre addidistis pondus sententiis nostris,", + "candidate_score": 0.643229, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_147", + "bdc_text": "Quo nam enim pacto res ulla privata , quali in re illum hoc se tempore Vesontii occupavisse constabat , misso ad tantum colloquium audiendum Caesaris ad imperium legato obstare potuit ?", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_377", + "psc_text": "sit! Opto ut de me, qualis videtur, sententia proferatur. 20. Dignanter igitur, Imperator, accipe quod ad consistorium venire non potui. Ego in consistorio nisi pro te stare non didici: et intra palatium certare non possum, qui palatii secreta nec quaero, nec novi. 21. Ego Ambrosius episcopus hunc libellum obtuli clementissimo imperatori, et beatissimo augusto Valentiniano. SERMO CONTRA AUXENTIUM DE BASILICIS TRADENDIS. Populi ob imperialem jussum sollicitudinem levaturus, responsum suum exponit, additque ad consistorium se non ivisse, quod basilicae traditionem esset veritus. Tum adversariis ad disceptandum in Ecclesia provocatis, negat se armis exterreri: suoque de sacris vasis responso memorato, paratum se ad certamina esse testatur. Eludi non posse Dei decretum, nec praesidium ipsius superari, sed in servis suis pati eumdem velle. Cum ipse antea non fuerit captus, liquere quam inaniter haeretici tumultuentur. Deinde ubi Nabuthae historiam, et Christi ingressum in Jerusalem rei praesenti accomodavit, Auxentii perstringit crudelem legem, solutisque Arianorum objectionibus,", + "candidate_score": 0.643214, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_20", + "bdc_text": "Sed a papa episcopi quidem Faltiensis , Aquilanus , Mutinensis , item Petrus Paulus Vergerius , et quem supra diximus Attrebatensis , et quem mox dicemus , Secoviensis , et post hos Pogius , perpetuus in aula Caesaris a pontifice legatus :", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_223", + "psc_text": "potest. 2. Scripseramus dudum, ut quoniam Antiochena civitas duos haberet episcopos, Paulinum atque Meletium, quos fidei concinere 815 putabamus, aut inter ipsos pax et concordia salvo ordine ecclesiastico conveniret: aut certe, si quis eorum. altero superstite, decessisset, nulla subrogatio in defuncti locum, superstite altero, gigneretur. At nunc Meletio defuncto, Paulino superstite, quem in communione nostra mansisse consortia, quae a majoribus inoffense ducta, testantur, contra fas atque ecclesiasticum ordinem in locum Meletii, non tam subrogatus, quam superpositus asseritur. 3. Atque hoc factum allegatur consensione et consilio Nectarii, cujus ordinatio quem ordinem habuerit, non videmus. Namque in concilio nuper, cum Maximus episcopus Alexandrinae Ecclesiae communionem manere secum, lectis Petri sanctae memoriae viri litteris, prodidisset; ejusque intra privatas aedes, quia Ariani Ecclesiae basilicas adhuc tenebant, secretum esse, mandatoribus episcopis ordinantibus, dilucida testificatione docuisset, nihil habuimus, beatissime principum, in quo de episcopatu ejus dubitare possemus; cum vim sibi repugnanti a plerisque etiam de populo", + "candidate_score": 0.642922, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_162_164", + "bdc_text": "De formula se consideraturos esse ostendebant . Caeterum , quod ad privatam Saxonum protestationem attinebat , protestatione opposita , Ferdinandum regem rite et legitime electum esse affirmabant . Interea , quoniam adventare Caesaris legatus , et intra biduum adfuturus esse diceretur , in eius adventum differendam rem esse putabant , per cuius absentiam omnis haec actio impediretur .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_377", + "psc_text": "sit! Opto ut de me, qualis videtur, sententia proferatur. 20. Dignanter igitur, Imperator, accipe quod ad consistorium venire non potui. Ego in consistorio nisi pro te stare non didici: et intra palatium certare non possum, qui palatii secreta nec quaero, nec novi. 21. Ego Ambrosius episcopus hunc libellum obtuli clementissimo imperatori, et beatissimo augusto Valentiniano. SERMO CONTRA AUXENTIUM DE BASILICIS TRADENDIS. Populi ob imperialem jussum sollicitudinem levaturus, responsum suum exponit, additque ad consistorium se non ivisse, quod basilicae traditionem esset veritus. Tum adversariis ad disceptandum in Ecclesia provocatis, negat se armis exterreri: suoque de sacris vasis responso memorato, paratum se ad certamina esse testatur. Eludi non posse Dei decretum, nec praesidium ipsius superari, sed in servis suis pati eumdem velle. Cum ipse antea non fuerit captus, liquere quam inaniter haeretici tumultuentur. Deinde ubi Nabuthae historiam, et Christi ingressum in Jerusalem rei praesenti accomodavit, Auxentii perstringit crudelem legem, solutisque Arianorum objectionibus,", + "candidate_score": 0.642288, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_567_569", + "bdc_text": "Nos vero etiam sceleris ab illis accusari , si Ecclesiae et rei publicae tranquillitatem rixis verborum non necessariis turbamus . Quasdam porro verborum pugnas esse : ex eorum impetu et vehementia , qui in hanc arenam descenderunt , natas , sic qualiter in omni fere contentione fieri videmus , ut moderationis terminos partes incitatae praetervehantur , libenter se et concedere , et ita etiam rem se habere scire .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_691", + "psc_text": "in sacerdotibus potest molestum videri; cum id loquamur, non quod volumus, sed quod jubemur? Scis enim lectum: Cum stabitis ante reges et praesides, nolite cogitare quid loquamini; dabitur enim vobis in illa hora quid loquamini: non enim vos estis qui loquimini, sed Spiritus Patris vestri, qui loquitur in vobis (Matth. X, 19, 20) . Et tamen si in causis reipublicae loquar, quamvis etiam illic justitia servanda sit, non tanto astringar metu, si non audiar; in causa vero Dei quem audies, si sacerdotem non audias, cujus majore peccatur periculo? Quis tibi verum audebit dicere, si sacerdos non audeat? 5. Novi te pium, clementem, mitem, atque tranquillum, fidem ac timorem Domini cordi 948 habentem: sed plerumque aliqua nos fallunt. Habent aliqui zelum Dei, sed non secundum scientiam (Rom. X, 2). Ne igitur hoc etiam fidelibus animis obrepat, cavendum arbitror. Novi pietatem tuam erga Deum, lenitatem in homines: obligatus sum beneficiis tuarum indulgentiarum.", + "candidate_score": 0.642287, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_635", + "bdc_text": "Itaque legatus ipse prorsus iam et disputatione , et sententiarum istarum conformatione missa , tantumque mandato partibus reddito , primus omnium summa cum celeritate , postridie eius diei ubi satis illuxit , abibat .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_464", + "psc_text": "approbata sit tibi, ut ratio ejus a me non quaeratur, satis enim claruit eo ipso quod aliquot dies retentus sum intra Gallias, me volentia Maximo non recepisse, neque iis adstipulatum, quae ad voluntatem ejus magis, quam ad pacem propenderent: denique non commisisses secundam legationem, nisi primam probasses. Sed quia regredienti mihi decernendi secum imposuit necessitatem, ideo hac epistola expositionem legationis meae insinuandam putavi; ne cujusquam sermo veris prius vana intexeret, quam reditus meus integra, et sincerae veritatis expressa signaculo manifestaret. 2. Cum pervenissem Treviros, postridie processi ad palatium. Egressus est ad me vir Gallicanus, praepositus cubiculi, eunuchus regius. Poposci adeundi copiam, quaesivit num rescriptum haberem clementiae tuae. Respondi habere. Retulit non posse me, nisi in consistorio videri. Dixi non esse hunc morem sacerdotalem, certe esse aliqua de quibus serio deberem cum suo principe confabulari. Quid plura? Consuluit eum, sed eadem referenda credidit; ut liqueret etiam priora ex illius arbitrio deprompta.", + "candidate_score": 0.641927, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_653_655", + "bdc_text": "Cumque id nos iam inde a principio urgentissime semper postularemus , id ab ipsis extorquere nunquam potuimus . Deinde arbitros ipsi quidem ex sententia et factionis suae omnes , uno Palatini legato excepto , nos contra omnes aversos nobis habeamus . Clara sunt haec , itaque per quos steterit , videre sine dubitatione licet .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_180", + "psc_text": "judicare. Juxta ea quae hodie audivimus Palladium profitentem, et juxta ea quae condemnare noluit, pronuntio illum sacerdotio indignum et carendum, ut in loco ejus catholicus ordinetur. » Omnes episcopi dixerunt: « Anathema Palladio. » 53. Ambrosius episcopus dixit: « Imperator clementissimus et christianus sacerdotum judicio causam, et ut ipsi arbitri essent altercationis, inquit, constituissemus. Quoniam igitur nobis judicium videtur delatum interpretes esse Scripturarum, condemnenus Palladium, qui impii Arii noluit damnare sententiam: et quia ipse Filium Dei sempiternum, et caetera quae actis inhaerent, negavit. Ergo anathema habeatur. » Omnes episcopi dixerunt: « Omnes condemnamus eum, anathema habeatur. » Patrum singulorum in Palladium condemnatio. 54. Ambrosius episcopus dixit: « Quoniam omnes consistunt viri christiani, et Deo probati fratres, et consacerdotes nostri, dicat unusquisque quid sibi videatur. Valerianus episcopus dixit: « Mihi quidem videtur, quia qui Arium defendit, Arianus est: qui blasphemias ejus non condemnat, ipse blasphemus est; ideoque hujusmodi hominem a consortio", + "candidate_score": 0.641759, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_235_237", + "bdc_text": "non enim praesides sine illorum consilio quicquam aut agebant , aut agere etiam poterant . Nostri vero permulta in iis necessario desiderabant . Gravabat enim principio , non quod legati Ferdinandi in colloquium adhiberentur , sed quod hi quidem adhiberentur , nostri vero excluderentur , qui supra hos ter denos et pauci et praestantes viri , et tales denique erant , quibus cum isti ter undeni nostri consilia omnia communicare necesse haberent .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_219", + "psc_text": "ut vetustae communionis sociis sua praerogativa servetur, quorum nobis non superflua cura est: primo omnium, quia communionis societas nullam debet habere offensam: deinde, quia utriusque partis dudum accepimus litteras, praecipueque illorum, qui in Antiochena Ecclesia dissidebant. 5. Et quidem nisi hostilis impedimento fuisset irruptio, aliquos etiam de nostro numero disposueramus illo dirigere, qui sequestres et arbitri refundendae, si fieri posset, pacis existerent. Sed quia studia nostra tunc temporis habere effectum per tumultus publicos nequiverunt, oblatas pietati vestrae opinamur preces nostras, quibus juxta partium factum poposcimus ut altero decedente, penes superstitem Ecclesiae jura permanerent, nec aliqua superordinatio vi attentaretur. Ideoque petimus vos, clementissimi et christiani principes, ut et Alexandriae sacerdotum catholicorum omnium concilium fieri censeatis, qui inter se plenius tractent atque definiant quibus impertienda communio quibusque servanda sit. 814 6. Nam etsi Alexandrinae Ecclesiae semper dispositionem ordinemque tenuerimus, et juxta morem consuetudinemque majorum, ejus communionem indissolubili societate ad haec usque tempora", + "candidate_score": 0.641336, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_451_453", + "bdc_text": "Questi de contionibus , ut maxime concordiam remorantibus apud legatum gravissime fuere . Itaque in eam rem sic incubuit is , ut non mediocriter Senatum turbaret prorsus enim , ut in praesentiarum contio tolleretur , agebat . Novum hoc et inexpectatum nostris hominibus , a contionando suos ultro prohibentibus erat .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_210", + "psc_text": "turbarum auctorem, nec non infami crimine accusatum asservantes. Rogant denique ut Romani cleri, ac simul omnium incolumitati prospiciant. Imperatoribus clementissimis, et principibus christianis, gloriosissimis ac beatissimis GRATIANO, VALENTINIANO, et THEODOSIO Concilium quod convenit Aquileiae. 1. Provisum est quidem, clementissimi principes, vestrae tranquillitatis statutis, ne Arianorum perfidia possit ulterius vel latere, vel serpere; etenim effectum concilii decretis putamus minime defuturum: nam quantum ad partes spectat occidentis, duo tantum reperti sunt, qui auderent profanis et impiis vocibus obviare concilio, vix angulum Ripensis Daciae turbare consueti. 2. Aliud est quo magis angimur, de quo, quoniam convenimus, fuit rite tractandum; ne posset totum corpus Ecclesiae toto orbe diffusum, et universa turbare. Nam licet frequenter convenerimus Ursinum non potuisse obrepere pietati vestrae (quamvis quietum nihil esse patiatur, et inter tot bellicas necessitates obreptio importuna tentetur), tamen ne sancta mens vestra, animique tranquillitas, quae omnibus consulere gestit, importuni hominis simulata adulatione flectatur, deprecandos vos et obsecrandos,", + "candidate_score": 0.641271, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_653_655", + "bdc_text": "Cumque id nos iam inde a principio urgentissime semper postularemus , id ab ipsis extorquere nunquam potuimus . Deinde arbitros ipsi quidem ex sententia et factionis suae omnes , uno Palatini legato excepto , nos contra omnes aversos nobis habeamus . Clara sunt haec , itaque per quos steterit , videre sine dubitatione licet .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_17", + "psc_text": "se credat non posse convinci. Nam etsi clausus parietibus sit, et opertus tenebris, sine teste, sine conscio; habet tamen facti arbitrum, quem nihil fallat, ad quem facta clamant omnia. Denique clamavit et vox sanguinis (Gen. IV, 10). Se ipsum unusquisque et animum suum severum judicem sui, ultorem sceleris, et vindicem criminis habet. Denique timens et tremens oberrabat Cain (Ibid., 14), parricidialis facinoris luens poenas; ut ei remedio sua mors fuerit, quae vagum exsulem formidato per omnia momenta terrore mortis, per mortem exuit. Nemo igitur vel solus, vel cum altero aliquid turpe aut improbum faxit. Et si quis solus est, seipsum prae caeteris erubescat, quem maxime debet vereri. 11. Nec concupiscat plurima, quia et pauca ei plurima sunt; paupertas enim et opes inopiae et satietatis vocabula sunt. Nec dives est, qui indiget aliquo: nec pauper, qui non indiget. Nec quisquam viduam spernat, circumscribat pupillum, fraudet proximum suum. Vae enim illi, qui", + "candidate_score": 0.640874, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_635", + "bdc_text": "Itaque legatus ipse prorsus iam et disputatione , et sententiarum istarum conformatione missa , tantumque mandato partibus reddito , primus omnium summa cum celeritate , postridie eius diei ubi satis illuxit , abibat .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_490", + "psc_text": "Apostolo lectum est (Galat. I, 18), mysticum reor; eo quod quindecim diebus apud Petrum manserit: videtur enim mihi quod apostolis sanctis Scripturae divinae interpretationem sermone secum vario conferentibus pleni luminis refulserit claritudo, ignorantiae umbra decesserit. Sed jam veniamus ad mulieris hujus adulterae absolutionem. 11. Oblata erat a Scribis et Pharisaeis Domino Jesu adulterii rea (Joan. VIII, 3 et seq,). et hac oblata fraude, ut si eam absolveret, Legem solvere videretur: sin vero damnaret, propositum sui mutaret adventus; quia peccata omnium remissurus advenit. Denique supra ait: Ego non judico quemquam (Joan. VIII, 15) . Offerentes ergo eam, dixerunt: Hanc mulierem invenimus publice maechantem. Scriptum est enim in lege Moysis omnem maecham lapidari. Tu vero quid dicis de ea (Levit. XX, 10) ? 12. Quae cum dicerent, Jesus inclinato capite, digito scribebat in terra. Et cum exspectarent, ut audirent eum, erigens caput dixit: Qui sine peccato est, prior lapidet eam. Quid tam", + "candidate_score": 0.640482, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_567", + "bdc_text": "Nos vero etiam sceleris ab illis accusari , si Ecclesiae et rei publicae tranquillitatem rixis verborum non necessariis turbamus .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_691", + "psc_text": "in sacerdotibus potest molestum videri; cum id loquamur, non quod volumus, sed quod jubemur? Scis enim lectum: Cum stabitis ante reges et praesides, nolite cogitare quid loquamini; dabitur enim vobis in illa hora quid loquamini: non enim vos estis qui loquimini, sed Spiritus Patris vestri, qui loquitur in vobis (Matth. X, 19, 20) . Et tamen si in causis reipublicae loquar, quamvis etiam illic justitia servanda sit, non tanto astringar metu, si non audiar; in causa vero Dei quem audies, si sacerdotem non audias, cujus majore peccatur periculo? Quis tibi verum audebit dicere, si sacerdos non audeat? 5. Novi te pium, clementem, mitem, atque tranquillum, fidem ac timorem Domini cordi 948 habentem: sed plerumque aliqua nos fallunt. Habent aliqui zelum Dei, sed non secundum scientiam (Rom. X, 2). Ne igitur hoc etiam fidelibus animis obrepat, cavendum arbitror. Novi pietatem tuam erga Deum, lenitatem in homines: obligatus sum beneficiis tuarum indulgentiarum.", + "candidate_score": 0.640375, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_538_540", + "bdc_text": "Quod nisi fieret , re ipsa principes quosdam antea per ipsos ad colloquium destinatos , inde nunc ab iisdem excludi . Itaque quoniam haec nova forma , et scripto Caesaris , et legatorum mandatis , et naturae colloquii repugnaret , eam se recipere non posse . Proinde neque an placeat interrogare oportere , placere enim non posse .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_464", + "psc_text": "approbata sit tibi, ut ratio ejus a me non quaeratur, satis enim claruit eo ipso quod aliquot dies retentus sum intra Gallias, me volentia Maximo non recepisse, neque iis adstipulatum, quae ad voluntatem ejus magis, quam ad pacem propenderent: denique non commisisses secundam legationem, nisi primam probasses. Sed quia regredienti mihi decernendi secum imposuit necessitatem, ideo hac epistola expositionem legationis meae insinuandam putavi; ne cujusquam sermo veris prius vana intexeret, quam reditus meus integra, et sincerae veritatis expressa signaculo manifestaret. 2. Cum pervenissem Treviros, postridie processi ad palatium. Egressus est ad me vir Gallicanus, praepositus cubiculi, eunuchus regius. Poposci adeundi copiam, quaesivit num rescriptum haberem clementiae tuae. Respondi habere. Retulit non posse me, nisi in consistorio videri. Dixi non esse hunc morem sacerdotalem, certe esse aliqua de quibus serio deberem cum suo principe confabulari. Quid plura? Consuluit eum, sed eadem referenda credidit; ut liqueret etiam priora ex illius arbitrio deprompta.", + "candidate_score": 0.640154, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_7", + "bdc_text": "Non solum autem haec , quam dixi , occupatio mihi obstitit , ut ad vos hactenus nihil , sed et haec , quia vel qui mihi , quae vellem , desciberet , nemo , vel quod ipse scribere cupiebam , aut nihil aut quam minimum fuit .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_915", + "psc_text": "praecavebant, quid te oportuerit facere, o Imperator, dubitari non potest. Tu utique quem nemo cogebat, nemo habebat in potestate, debuisti ab sacerdote consulere. 11. Ego certe quando tunc restiti, etsi solus restiti, tamen non solus volui, nec solus id suasi. Quoniam igitur meis vocibus et apud Deum et apud omnes homines teneor; aliud mihi non licere intellexi, aliud non oportere, nisi ut consulerem mihi; quia non potui tibi credere modeste. Certe diu pressi, diu texi dolorem, nulli quidquam intimandum putavi; dissimulare mihi nunc non licet, tacere liberum non fuit. Ideo etiam in primordiis imperii tui scribenti non rescripsi, quia istud praevidebam futurum. Denique reposcenti litteras, cum ipse non rescriberem, dixi: Haec causa est, quod extorquendum ei arbitror. 12. Tamen ubi causa emersit officii mei, pro his qui sollicitudinem sui gerebant, et scripsi et rogavi; ut ostenderem in causis Dei timorem mihi justum inesse, nec pluris me facere adulationem, quam animam", + "candidate_score": 0.639682, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_536", + "bdc_text": "Iam quia compertum esset , pauciorum sententias saepissime meliores , his praesertim in rebus esse in eo colloquio , ubi sine praeiuditio veritas sola vestigetur , elidi cuiusquam sententiam sine religione non posse .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_843", + "psc_text": "delectant, sic etiam scriptorem indecores sermones sui palpant. Incautius plerumque aliquid promitur, aliquid accipitur malevolentius, aliquid exit ambiguum: tum quia alieno examinanda judicio, non pro nostra debemus magis, quam pro aliena opinione trutinare, et discutere omnes scrupulos malevolentiae. 3. Assume igitur benevolenti animo aurem versutiae, et pertracta omnia, sermones vellica; si in iis non forenses blanditiae, et suasoria verba, sed fidei sinceritas est, et confessionis sobrietas. Notam appone ad verbum dubii ponderis, et fallacis staterae; ne quid pro se esse adversarius interpretetur. Esto ut revincatur, si congredi coeperit: male se habet liber, qui sine assertore non defenditur. Ipse igitur pro se loquutur, qui procedit sine interprete: noster hic tamen non egredietur a nobis, nisi a te acceperit auctoritatem. Itaque cum eum fide tua prodire jusseris, committetur sibi. 4. Tamen quoniam non in sermone est regnum Dei (I Cor. IV, 20) , sed in virtute; verbum si offenderit, virtutem professionis interrogato.", + "candidate_score": 0.639553, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_357", + "bdc_text": "Pontifex magno cunctos ad liberum concilium studio , et expectatum a vobis , et sepe etiam postulatum , vocavit .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_199", + "psc_text": "duo tantum, qui ausi sunt ad Concilium convenire, debitam praesentes excepere sententiam, super impietate convicti. Valete. Incolumes vos et florentissimos Deus noster tueatur omnipotens domini, fratres dilectissimi. Amen. EPISTOLA X. Imperatoribus de synodi convocatione gratias agit; qui ad eam convenerint, exponit; haereticorum tergiversationem, blasphemias ac pervicaciam memorat; tandem implorat fidem imperatorum, ut et eorum auctoritate exsecutioni mandentur concilii decreta, et alii nonnulli haeretici coerceantur. Imperatoribus clementissimis et christianis, beatissimisque principibus GRATIANO, VALENTINIANO et THEODOSIO, sanctum Concilium quod convenit Aquileiae. 1. Benedictus Deus Pater Domini nostri Jesu Christi, qui vobis Romanum imperium dedit, et benedictus Dominus noster Jesus Christus unigenitus Dei Filius, qui regnum vestrum sua pietate custodit, apud quem gratias agimus vobis, clementissimi principes, quod et fidei vestrae studium probavistis, qui ad removendas altercationes congregare studuistis sacerdotale Concilium, et episcopis dignatione vestra honorificentiam reservastis; ut nemo deesset volens, nemo cogeretur invitus. 2. Itaque juxta mansuetudinis vestrae praeceptum convenimus sine invidia", + "candidate_score": 0.638228, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_654", + "bdc_text": "Deinde arbitros ipsi quidem ex sententia et factionis suae omnes , uno Palatini legato excepto , nos contra omnes aversos nobis habeamus .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_178", + "psc_text": "damnat, similis illius est, et haereticus jure dicendus est. » Omnes episcopi dixerunt: « A nobis omnibus anathema sit Palladio. » 51. Ambrosius episcopus dixit: « Acquiescis, Palladi, ut caetera legantur Arii. » Palladius dixit: « Date auditores: veniant et ex utraque parte exceptores. Non potestis esse judices, si auditores non habuerimus; et nisi ex utraque parte venerint, qui audiant, non vobis respondemus. » Ambrosius episcopus dixit: « Quos quaeris auditores? » 800 Palladius dixit: « Sunt hic viri honorati multi. » Sabinus episcopus dixit: « Post tot blasphemias auditores petis? » Ambrosius episcopus dixit: « Sacerdotes de laicis judicare debent, non laici de sacerdotibus. Sed tamen quos judices petas, dicito. » Palladius dixit: « Auditores veniant. » Chromatius presbyter dixit: « Salva condemnatione sacerdotali, quin et qui Palladii sunt, etiam nunc in pleno legantur. » 52. Palladius dixit: « Non permittuntur loqui. Auditores veniant, et ex utraque parte exceptores,", + "candidate_score": 0.637328, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_208", + "bdc_text": "Itaque tum appariturum esse , quis causam querelae iustae praeberet ;", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_951", + "psc_text": "congruit, dubitare nos nequaquam oportet, ibi Dominum Jesum et voluntatis auctorem, et petitionis arbitrum fore, et ordinationis praesulem, vel largitorem gratiae! 4. Facite ergo vos dignos videri, quorum in medio Christus sit. Ubi enim pax, ibi Christus; quia pax Christus (Ephes. II, 14): ubi justitia, ibi Christus; quia Christus justitia (I Cor. I, 30). Sit in medio vestrum, ut videatis eum: ne dicatur et vobis: Medius autem vestrum stat, quem vos non videtis (Joan. I, 26) . Non illum viderunt Judaei, in quem non crediderunt: nos illum devotione conspicimus, fide cernimus. 5. Stet igitur in medio vestrum, ut aperiantur vobis coeli, qui enarrant gloriam Dei, ut voluntatem ejus faciatis, et operemini opus ejus (Psal. XVIII, 2). Qui videt Jesum, coeli ei aperiuntur, sicut aperti sunt Stephano dicenti: Ecce video coelos apertos, et Jesum stantem ad dexteram Dei (Act. VII, 55) . Stabat Jesus quasi advocatus: stabat quasi sollicitus, ut 1024", + "candidate_score": 0.637091, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_375", + "bdc_text": "Nunquam hoc ne Caesarem ipsum obtinere potuisse , ut Pontificem iis in caussis agnoscerent .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_416", + "psc_text": "de imperatore invidiam faciunt: Solvimus quae sunt Caesaris Caesari, et quae sunt Dei Deo (Matth. XXII, 21). Tributum Caesaris est, non negatur (23, quaest. 8, c. Conventior, § Tributum): Ecclesia Dei est, Caesari utique non debet addici; quia jus Caesaris esse non potest Dei templum. 36. Quod cum honorificentia imperatoris dictum nemo potest negare. Quid enim honorificentius, quam ut imperator Ecclesiae filius esse dicatur? Quod cum dicitur, sine peccato dicitur, cum gratia dicitur. Imperator Enim intra Ecclesiam, non supra Ecclesiam est; bonus enim imperator quaerit auxilium Ecclesiae, non refutat. Haec ut humiliter dicimus, ita constanter exponimus. Sed incendia aliqui, gladium, deportationem minantur. Didicimus Christi servuli non timere. Non timentibus numquam est gravis terror. Denique scriptum est: Sagittae infantium factae sunt plagae eorum (Psal. LXIII, 8) . 874 37. Satis igitur propositis responsum videtur. Nunc illos interrogo, quod Salvator interrogavit: Baptismum Joannis de coelo est, an ex hominibus (Luc. XX, 4)", + "candidate_score": 0.636995, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_147", + "bdc_text": "Quo nam enim pacto res ulla privata , quali in re illum hoc se tempore Vesontii occupavisse constabat , misso ad tantum colloquium audiendum Caesaris ad imperium legato obstare potuit ?", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_260", + "psc_text": "deferatur voluntatis effectus? Hunc libellum ego fratri clementiae vestrae direxi; unde constitit non senatum aliquid de superstitionis impensis mandasse legatis. 11. Sed fortasse dicatur: Cur dudum non interfuerint senatui, cum ista peterentur? Satis loquuntur quid velint, qui non interfuerunt: satis locuti sunt, qui apud imperatorem locuti sunt. Et miramur tamen si privatis resistendi Romae eripiunt libertatem, qui nolunt esse liberum tibi non jubere, quod non probas; servare, quod sentis. 12. Et ideo memor legationis proxime mandatae mihi, convenio iterum fidem tuam, convenio mentem tuam; ne vel respondendum secundum hujusmodi petitionem gentilium censeas, vel in ejusmodi responsa sacrilegium subscriptionis adjungas. Certe refer ad parentem pietatis tuae principem Theodosium, quem super omnibus fere majoribus causis consulere consuesti. Nihil majus est religione, nihil sublimius fide. 12*. Si civilis causa esset, diversae parti responsio servaretur; causa religionis est, episcopus convenio. 827 Detur mihi exemplum missae relationis, ut ego plenius respondeam; et sic de omnibus", + "candidate_score": 0.636098, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_316_318", + "bdc_text": "Itaque paratos se rem eam emendare , ac personis ternis unum tantum statum attribuere . Hoc enim ab illis reprehensum fuit , quod in nostra ordinatione urbes alicubi vel duas vel tres copulavissemus . Exemplaria porro quod attineret , nulla esse nunc quidem recentia mundaque , sed paucos intra dies copiam plurimorum affuturam , tum abunde nos exhibituros , interea talia acciperent , qualia nunc forte nobis suppeditarent .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_129", + "psc_text": "sacerdotes quamprimum experiri cupientes, convenire in Aquileiensium civitatem ex dioecesi meritis excellentiae tuae creditam, episcopos jusseramus. Neque enim controversiae dubiae sententiae rectius poterant expediri, quam si obortae altercationis interpretes ipsos constituissemus antistites; ut videlicet a quibus proficiscuntur instituta doctrinae, ab eisdem discordis eruditionis repugnantia solveretur. 4. « Neque sane nunc aliter jubemus ac jussimus, non invertentes praecepti tenorem, sed superfluam convenarum copiam recolentes. Nam quod Ambrosius et vitae merito, et Dei dignatione conspicuus episcopus Mediolanensium civitatis ibi multitudinem non opus esse suggerit, ubi veritas non laboraret in pluribus, si locata esset in paucis: seque eorum qui contra astarent assertionibus, et sacerdotes vicinarum ex Italia civitatum satis abundeque sufficere posse suggerit; abstinendum venerabilium virorum fatigatione censuimus, ne quis vel maturo aevo gravis, vel corporali debilitate confectus, vel laudabili paupertate mediocris, insuetas repetat terras. Et reliqua. » AMBROSIUS lectam Arii epistolam damnari a Palladio petit: hic tergiversatur, et nisi in generali concilio", + "candidate_score": 0.635853, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_50_52", + "bdc_text": "Nicolaus Hostein , Urbanus Regius : sed is expectabatur , non venit . A Brandenburgensi Marchione :", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_616", + "psc_text": "Nisi forte sic: Nam quod videt quis, quid et sperat, vel quid exspectat? Quia illud verum est, quia id speramus, quod non videmus; et ideo quamvis abesse videatur a nobis, exspectamus illud per patientiam: Exspectans enim exspectavi Dominum, et respexit me (Psal. XXXIX, 2) . Ideo ergo exspectamus patienter, quia bonus est Dominus sustinentibus eum (Thren. III, 25) . Et videtur convenire, quia reddidit per patientiam: Exspectamus quae speramus, et non videmus. Multum enim facit, qui sperat ea et exspectat, quae non videntur; et propterea quod intendat mentem ad illud omne quod est, sustinet. 16. Pulchre autem dicitur: Spes autem quae videtur, non est spes (Rom. VIII, 24) ; de potestatibus istius saeculi, de dignitatibus, de divitiis. Vides nescio quem fascibus praeeminentem et curribus, nihil habet spei in curribus, qui videntur. Nec in ipso coeli elemento spes est, sed in Domino coeli. Nec Chaldaeus in stellis spem habet, quas observat;", + "candidate_score": 0.63556, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_535", + "bdc_text": "de quibus solis , ut ne sententiam dicere , sed tantum ut velut advocati sententiam dicentibus in causa adesse possent , cautum fuisset .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_50", + "psc_text": "Non arbitror fore, certe non solent. Aut si obloquantur, de quo obloqui soleant, haud dubie liquet: cum exasperati huc veniant, pacifici ad te revertantur; praesertim cum hoc judicium nostrum cum fratribus et consacerdotibus nostris participatum processerit: tu autem sine alicujus fratris consilio hoc judicium tibi solus vindicandum putaris; in quo tamen ante judicium praejudicium feceris, ut puellam Zenonis sanctae memoriae judicio probatam, ejusque sanctificatam benedictione post tot annos, sine auctore criminationis, sine accusatore, sine professore delationis, in periculum reatus deducendam arbitrare: cui invidia esset a vanis, ab haereticis, ut ipsi volunt, a turpibus personis conflata per scelus, per avaritiam, per intemperantiam, quaerentibus proprii libertatem flagitii; ab iis, postremo qui domo ejus ejecti atque eliminati forent, quod discolora opera subtexerent, quam prima fronte suae professionis praetenderant. 2. Hujusmodi accusatores, hujusmodi testes in tuo constituebas judicio, qui neque accusare audebant, neque delationis se nexu obligare; atque ita inspectioni adjudicandam constituebas virginem, quam", + "candidate_score": 0.634521, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_313", + "bdc_text": "De Ferdinando vero nunquam pugnasse , de substitutis autem ut colloquio interessent , minime debere mirum videri , quos et ob descriptionem actorum , et ob legationis munus verum omnium conscios fieri oportere .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_1018", + "psc_text": "hymnis dies ac noctes personant. Haec nempe angelorum militia est semper esse in Dei laudibus, orationibus conciliare crebris, atque exorare Dominum: student lectioni, vel operibus continuis mentem occupant, separati a coetu mulierum, sibi ipsi invicem tutam praebent custodiam. Qualis haec vita, in qua nihil sit quod timeas, et quod imiteris plurimum adest? Jejunii labor compensatur mentis placiditate, levatur usu, sustentatur otio, aut fallitur negotio: non oneratur mundi sollicitudine, non occupatur alienis molestiis, non urgetur urbanis discursibus. 83. Huic vel servando, vel edocendo muneri advertitis qualis adhibendus magister sit, quem reperire possumus, si vestra unanimitas aspiret, si vos donetis invicem vobis (Ephes. IV, 32), si quis ab altero se laesum putat. Non enim haec sola est forma justitiae, ut non laedas eum, qui te non laeserit; sed etiam illa, ut etiam ei remittas, qui te laeserit. Laedimur plerumque fraude alterius, dolo proximi: numquid hoc virtutis putamus, ut dolum dolo ulciscamur, fraudem", + "candidate_score": 0.634133, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_654", + "bdc_text": "Deinde arbitros ipsi quidem ex sententia et factionis suae omnes , uno Palatini legato excepto , nos contra omnes aversos nobis habeamus .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_181", + "psc_text": "Palladium condemnatio. 54. Ambrosius episcopus dixit: « Quoniam omnes consistunt viri christiani, et Deo probati fratres, et consacerdotes nostri, dicat unusquisque quid sibi videatur. Valerianus episcopus dixit: « Mihi quidem videtur, quia qui Arium defendit, Arianus est: qui blasphemias ejus non condemnat, ipse blasphemus est; ideoque hujusmodi hominem a consortio sacerdotum censeo esse alienum. » Palladius dixit: « Coepistis ludere, ludite. Sine concilio orientali vobis non respondemus. » 55. Anemius episcopus Sirmiensis dixit: « Quicumque haereses Arianas non condemnat, Arianus sit necesse est. Hunc igitur alienum etiam a 801 nostra communione, et sacerdotali coetu denuo privatum esse censemus. » Constantius episcopus Arausicus dixit: « Palladium Arii discipulum, cnjus impietates jam olim damnatae sunt a patribus nostris in concilio Nicaeno, et nunc hodie probatae, cum recenserentur, a Palladio singulae; quia non confusus est dum Dei filium a Deo Patre esse alienum, cum creaturam confitetur: cum temporalem coepisse dicit, Dominum verum negat,", + "candidate_score": 0.633783, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_126", + "bdc_text": "Itaque omnium animi antea ad aliquam concordiae spem arrecti , hac fama consternati fuerunt , nec quisquam inventus est , qui pollicitationibus Caesaris fidem ullam habendam esse iudicaret :", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_228", + "psc_text": "ut ubi una communio est, commune velit esse judicium, concordantemque consensum. EPISTOLA XIV. THEODOSIO quod restituendae inter orientalem atque occidentalem Ecclesiam unitati operam dedisset, commendato, episcopi cur de ea re superiorem scripserint epistolam, exponunt: addunt curae etiam sibi fuisse ut fautores Apollinaris condemnarentur: postremo nec se Concilium petendo injuriam cuipiam intulisse, nec a majorum instituto usquam defecisse asserunt. Beatissimo imperatori, et clementissimo principi THEODOSIO, AMBROSIUS et caeteri episcopi Italiae. 1. Fidei tuae diffusa toto orbe cognitio intimum nostrae mentis demulsit affectum; eoque, ut haec quoque gloria tuo imperio crearetur, quod unitatem reddidisse Occidentalium juxta atque Orientalium Ecclesiis videreris, clementiam tuam obsecrandam pariter, ac super Ecclesiasticis negotiis instruendam nostris litteris aestimavimus, Imperator tranquillissime ac fidelissime. Dolori enim erat inter Orientales atque Occidentales interrupta sacrae communionis esse consortia. 2. Silemus jam quorum errore, quorumve delicto, ne serere fabulas et alloquia cassa videamur. Nec nos tentasse poenitet, quod intentatum caderet in culpam. Isto", + "candidate_score": 0.633256, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_375", + "bdc_text": "Nunquam hoc ne Caesarem ipsum obtinere potuisse , ut Pontificem iis in caussis agnoscerent .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_698", + "psc_text": "vindicavit? Immo si quis imperatorum voluit factum severius reprehendere, ejus magis qui tanto est perculsus dispendio, causam gravavit. Quid igitur dignius, ut Callinici castri in parte aliqua aedificiorum incendium, an urbis Romae vindicandum aestimaretur, si oporteret tamen? Constantinopoli dudum domus episcopi incensa est, et filius clementiae tuae intercessit apud patrem; ut et suam, hoc est, filii imperatoris injuriam, et domus sacerdotalis incendium non vindicares. Non consideras, Imperator, ne et hoc cum vindicari jusseris, ipse iterum interveniat, ne vindicetur? Sed bene illud acquisitum est a patre filio; dignum erat enim, ut suam injuriam prius ipse donaret. Bene illud cum gratiae distinctione divisum est, ut et filius pro sua, et pater pro filii injuria rogaretur. Hinc nihil est quod filio reserves, et vide ne quid Deo deroges. 14. Non est ergo causa tantae commotioni idonea; ut propter aedificii exustionem in populum tam severe vindicetur: multo autem minus quia synagoga incensa est, perfidiae", + "candidate_score": 0.633192, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_198", + "bdc_text": "Cum igitur nostri quidem pro se dicere , et legati libertatem retundere , praesides vero et adversarii hunc quidem minime offendere cuperent , nostris autem palam repugnare non possent , et in commune tamen respondendum esse contenderent , facile suffragiorum numero vincebant , tum etiam movebant .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_219", + "psc_text": "ut vetustae communionis sociis sua praerogativa servetur, quorum nobis non superflua cura est: primo omnium, quia communionis societas nullam debet habere offensam: deinde, quia utriusque partis dudum accepimus litteras, praecipueque illorum, qui in Antiochena Ecclesia dissidebant. 5. Et quidem nisi hostilis impedimento fuisset irruptio, aliquos etiam de nostro numero disposueramus illo dirigere, qui sequestres et arbitri refundendae, si fieri posset, pacis existerent. Sed quia studia nostra tunc temporis habere effectum per tumultus publicos nequiverunt, oblatas pietati vestrae opinamur preces nostras, quibus juxta partium factum poposcimus ut altero decedente, penes superstitem Ecclesiae jura permanerent, nec aliqua superordinatio vi attentaretur. Ideoque petimus vos, clementissimi et christiani principes, ut et Alexandriae sacerdotum catholicorum omnium concilium fieri censeatis, qui inter se plenius tractent atque definiant quibus impertienda communio quibusque servanda sit. 814 6. Nam etsi Alexandrinae Ecclesiae semper dispositionem ordinemque tenuerimus, et juxta morem consuetudinemque majorum, ejus communionem indissolubili societate ad haec usque tempora", + "candidate_score": 0.632414, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_187_189", + "bdc_text": "Et presides , ad quos haec oratio communiter esset instituta , ab iis more imperii communiter , et non seorsim respondendum esse iudicabant . Novus autem agitandi in Imperio consilii mos hic est . Tribus ex ordinibus consilia publica , primum electorum , deinde principum caeterorum , postremum urbium comparantur .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_915", + "psc_text": "praecavebant, quid te oportuerit facere, o Imperator, dubitari non potest. Tu utique quem nemo cogebat, nemo habebat in potestate, debuisti ab sacerdote consulere. 11. Ego certe quando tunc restiti, etsi solus restiti, tamen non solus volui, nec solus id suasi. Quoniam igitur meis vocibus et apud Deum et apud omnes homines teneor; aliud mihi non licere intellexi, aliud non oportere, nisi ut consulerem mihi; quia non potui tibi credere modeste. Certe diu pressi, diu texi dolorem, nulli quidquam intimandum putavi; dissimulare mihi nunc non licet, tacere liberum non fuit. Ideo etiam in primordiis imperii tui scribenti non rescripsi, quia istud praevidebam futurum. Denique reposcenti litteras, cum ipse non rescriberem, dixi: Haec causa est, quod extorquendum ei arbitror. 12. Tamen ubi causa emersit officii mei, pro his qui sollicitudinem sui gerebant, et scripsi et rogavi; ut ostenderem in causis Dei timorem mihi justum inesse, nec pluris me facere adulationem, quam animam", + "candidate_score": 0.631244, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_389", + "bdc_text": "Quanquam enim haec sententia pontificis Romani multis iam annis fuit , ut ne colloquium nobiscum iustum ullum haberetur , tamen quia id nostri semper urserunt , simulare saltem aliquem congressum adversariis necesse fuit .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_210", + "psc_text": "turbarum auctorem, nec non infami crimine accusatum asservantes. Rogant denique ut Romani cleri, ac simul omnium incolumitati prospiciant. Imperatoribus clementissimis, et principibus christianis, gloriosissimis ac beatissimis GRATIANO, VALENTINIANO, et THEODOSIO Concilium quod convenit Aquileiae. 1. Provisum est quidem, clementissimi principes, vestrae tranquillitatis statutis, ne Arianorum perfidia possit ulterius vel latere, vel serpere; etenim effectum concilii decretis putamus minime defuturum: nam quantum ad partes spectat occidentis, duo tantum reperti sunt, qui auderent profanis et impiis vocibus obviare concilio, vix angulum Ripensis Daciae turbare consueti. 2. Aliud est quo magis angimur, de quo, quoniam convenimus, fuit rite tractandum; ne posset totum corpus Ecclesiae toto orbe diffusum, et universa turbare. Nam licet frequenter convenerimus Ursinum non potuisse obrepere pietati vestrae (quamvis quietum nihil esse patiatur, et inter tot bellicas necessitates obreptio importuna tentetur), tamen ne sancta mens vestra, animique tranquillitas, quae omnibus consulere gestit, importuni hominis simulata adulatione flectatur, deprecandos vos et obsecrandos,", + "candidate_score": 0.631168, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_225", + "bdc_text": "Tribus ex partibus colloquium totum , qualiter institutum fuerat , constare oportebat , arbitrorum , reorum , qui nos eramus , et accusatorum , qui erant nostri adversarii .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_50", + "psc_text": "Non arbitror fore, certe non solent. Aut si obloquantur, de quo obloqui soleant, haud dubie liquet: cum exasperati huc veniant, pacifici ad te revertantur; praesertim cum hoc judicium nostrum cum fratribus et consacerdotibus nostris participatum processerit: tu autem sine alicujus fratris consilio hoc judicium tibi solus vindicandum putaris; in quo tamen ante judicium praejudicium feceris, ut puellam Zenonis sanctae memoriae judicio probatam, ejusque sanctificatam benedictione post tot annos, sine auctore criminationis, sine accusatore, sine professore delationis, in periculum reatus deducendam arbitrare: cui invidia esset a vanis, ab haereticis, ut ipsi volunt, a turpibus personis conflata per scelus, per avaritiam, per intemperantiam, quaerentibus proprii libertatem flagitii; ab iis, postremo qui domo ejus ejecti atque eliminati forent, quod discolora opera subtexerent, quam prima fronte suae professionis praetenderant. 2. Hujusmodi accusatores, hujusmodi testes in tuo constituebas judicio, qui neque accusare audebant, neque delationis se nexu obligare; atque ita inspectioni adjudicandam constituebas virginem, quam", + "candidate_score": 0.630605, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_513", + "bdc_text": "non dum satis Ratispona Comitia propinqua erant , ut certantes avocare possent .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_219", + "psc_text": "ut vetustae communionis sociis sua praerogativa servetur, quorum nobis non superflua cura est: primo omnium, quia communionis societas nullam debet habere offensam: deinde, quia utriusque partis dudum accepimus litteras, praecipueque illorum, qui in Antiochena Ecclesia dissidebant. 5. Et quidem nisi hostilis impedimento fuisset irruptio, aliquos etiam de nostro numero disposueramus illo dirigere, qui sequestres et arbitri refundendae, si fieri posset, pacis existerent. Sed quia studia nostra tunc temporis habere effectum per tumultus publicos nequiverunt, oblatas pietati vestrae opinamur preces nostras, quibus juxta partium factum poposcimus ut altero decedente, penes superstitem Ecclesiae jura permanerent, nec aliqua superordinatio vi attentaretur. Ideoque petimus vos, clementissimi et christiani principes, ut et Alexandriae sacerdotum catholicorum omnium concilium fieri censeatis, qui inter se plenius tractent atque definiant quibus impertienda communio quibusque servanda sit. 814 6. Nam etsi Alexandrinae Ecclesiae semper dispositionem ordinemque tenuerimus, et juxta morem consuetudinemque majorum, ejus communionem indissolubili societate ad haec usque tempora", + "candidate_score": 0.630254, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_473_475", + "bdc_text": "Et quidem de avertenda contione tantum . Sed iam de ea disceptatione , quae habita cum illis viris fuit , paucis dicamus . Trium principum legati fuerunt , qui doctrinam nostram in iis Comitiis contra spem adversariorum sunt professi .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_203", + "psc_text": "volebant; cum ipsi ad disceptandum ante triduum provocassent loco et tempore constituto, non exspectata conventione, prodiissent, subito qui dixerant se quia christiani essent facile probaturos (quod nos libenter accepimus, et optavimus ut probarent), fugere congressum illico et disceptationem declinare coeperunt. 5. Multus tamen nobis cum his sermo fuit, propositae divinae in medio Scripturae, disceptandi de primo ortu diei in horam septimam copia data, delata patientia. Atque utinam pauca dixissent, vel certe quae audivimus, possemus abolere! Nam sacrilegis vocibus cum Arius solum Patrem sempiternum, solum bonum, solum verum Deum, solum immortalitatem habentem, solum sapientem, solum 808 potentem dicendo, expertem horum Filium impia commonitione voluisset intelligi; isti Arium potius sequi, quam sempiternum Deum Dei Filium, et verum Deum, et bonum Deum, et sapientem, et potentem, et immortalitatem habentem voluerunt fateri. Multas horas frustra consumpsimus. Crescebat illorum impietas, nec corrigi ullo poterat modo. 6. Denique cum viderent se Arii epistolae sacrilegiis perurgeri (quam", + "candidate_score": 0.629998, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_198", + "bdc_text": "Cum igitur nostri quidem pro se dicere , et legati libertatem retundere , praesides vero et adversarii hunc quidem minime offendere cuperent , nostris autem palam repugnare non possent , et in commune tamen respondendum esse contenderent , facile suffragiorum numero vincebant , tum etiam movebant .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_364", + "psc_text": "Nec mora, nuntiatur imperatorem jussisse, ut recederent milites de basilica: negotiatoribus quoque, quod exacti de condemnatione fuerant, redderetur. Quae tunc plebis totius laetitia fuit! qui totius populi plausus! quae gratiae! Erat autem dies quo sese Dominus pro nobis tradidit, quo in Ecclesia poenitentia relaxatur. Certatim hoc nuntiare milites, irruentes in altaria, osculis significare pacis insigne. Tunc agnovi quod Deus vermem antelucanum percusserat, ut tota civitas servaretur. 27. Haec gesta sunt, atque utinam jam finita! sed graviores motus futuros plena commotionis imperialia verba indicant. Ego tyrannus appellor, et plus etiam quam tyrannus. Nam cum imperatorem comites obsecrarent uti prodiret ad Ecclesiam; idque petitu militum facere se dicerent, respondit: Si vobis jusserit Ambrosius, vinctum me tradetis. Quid post hanc vocem supersit, considera. Quam vocem omnes cohorruerunt, sed habet a quibus exasperetur. 28. Denique etiam speciali expressione Calligonus, praepositus cubiculi, mandare mihi ausus est: Me vivo, tu contemnis Valentinianum? Caput tibi tollo. Respondi:", + "candidate_score": 0.629405, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_654", + "bdc_text": "Deinde arbitros ipsi quidem ex sententia et factionis suae omnes , uno Palatini legato excepto , nos contra omnes aversos nobis habeamus .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_183", + "psc_text": "perpetuum esse remotum. 57. Abundantius episcopus Tridentinus dixit: « Cum evidentes blasphemias Palladius defendat, damnatum se ex concilio Aquileiensi cognoscat. » Eusebius episcopus Bononiensis dixit: « Quia impietates Arii diabolico stylo conscriptas, quas non licebat nec ad aures admittere, Palladius non solum noluit condemnare; sed et earum exstitit assertor, negando Filium Dei Dominum verum, Dominum bonum, Dominum sapientem, Domicum sempiternum, hunc a coetu sacerdotali, et mea sententia et omnium catholicorum judicio arbitror jure esse damnatum. » 58. Sabinus episcopus Placentinus dixit: « Quoniam cunctis patefactum est, Palladium, qui Arianae perfidiae auctor est, etiam ejus impietatem tenere, quae contra evangelica et apostolica instituta venit, justa in eum totius concilii illata sententia est, qui meae licet parvitatis sententia sacerdotio denuo privatus, ex hoc sacrosancto coetu jure pellatur. » Felix et Numidius legati Afrorum dixerunt: « Arianae heresis sectae in qua in Aquileiensi synodo Palladius declaratus est, anathema. Sed et eos qui contra", + "candidate_score": 0.629278, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_194", + "bdc_text": "ita fit , ut abbas unus in dicenda in Imperii consultationibus sententia plus possit quam urbes omnes .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_872", + "psc_text": "habet, quod revocare non potui, ne fieret; immo quod ante atrocissimum fore dixi, cum toties rogarem: et quod ipse sero revocando grave factum putasti, hoc factum extenuare non poteram. Quando primum auditum est, propter adventum Gallorum episcoporum Synodus convenerat; nemo non ingemuit, nullus mediocriter accepit: non erat facti tui absolutio in Ambrosii communione, in me etiam amplius commissi exaggeraretur invidia, si nemo diceret Dei nostri reconciliationem fore necessariam. 7. An pudet te, Imperator, hoc facere quod rex propheta, auctor Christi secundum carnem prosapiae fecit David? Illi dictum est, quia dives qui haberet plurimos greges, unam pauperis ovem propter adventum hospitis eripuit et occidit; et cognito quod in hoc ipse argueretur, quia ipse fecisset, ait: Peccavi Domino (II Reg. XII, 13) . Noli ergo impatienter ferre, Imperator, si dicatur tibi: Tu fecisti istud, quod David regi dictum est a propheta. Si enim hoc sedulo audieris, et dixeris: Peccavi Domino; si dixeris", + "candidate_score": 0.628692, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_62_64", + "bdc_text": "Et cum Argentinensibus . A Basilea : Bonifatius Amerbachius , quem ab itinere instituto morbus avertit , Simon Grynaeus .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_475", + "psc_text": "Postea cum videret me abstinere ab episcopis, qui communicabant ei, vel qui aliquos, devios licet a fide, ad necem petebant; commotus eis jussit me sine mora regredi. Ego vero libenter, etsi me plerique insidias evasurum non crederent, ingressus sum iter, hoc solo dolore percitus, quod Hyginum episcopum senem in exsilium duci comperi, cui nihil jam nisi extremus superesset spiritus. Cum de eo convenirem comites ejus, ne sine veste, sine plumario paterentur extrudi senem, extrusus ipse sum. 13. Haec est expositio legationis meae. Vale, Imperator; et esto tutior adversus hominem pacis involucro bellum tegentem. 892 EPISTOLA XXV. STUDIO num sibi in reos sententiam ferre liceret, consulenti respondet ipsi quidem usum gladii esse permissum, ut tamen utatur clementia, expedire. Quam in rem Christi adulteram mulierem absolventis exemplum promit; et cur communio judicibus capitalibus neganda non sit, explicat. AMBROSIUS STUDIO. 1. Recognosco purae affectum mentis, et fidei studium, et Domini nostri Jesu Christi", + "candidate_score": 0.627545, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_517_519", + "bdc_text": "Eius hanc sententiam esse : ut suam quaeque pars sententiam super proposita quaestione non de omnium , sed de plurimorum suffragio collectam , legato Caesaris et praesidibus aut per interpretem , aut scriptam proponant . Sic constitutam ab una parte conflatamque non ex omnium , sed ex plurimorum suffragiis sententiam , et praesidibus oblatam , alteri deinde parti excutiendam tradant .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_837", + "psc_text": "judicio tuo afferatur impedimentum. Nam exemplaris liber non ad speciem, sed ad necessitatem scriptus est; non enim dictamus omnia, et maxime noctibus, quibus nolumus aliis graves esse ac molesti; tum quia ea quae dictantur, impetu quodam proruunt, et profluo cursu feruntur. 2. Nobis autem quibus curae est senilem sermonem familiari usu ad unguem distinguere, et lento quodam figere gradu, aptius videtur propriam manum nostro affigere stylo; ut non tam deflare aliquid videamur, quam abscondere: neque alterum scribentem erubescamus, sed ipsi nobis conscii sine ulle arbitro, non solum auribus, sed etiam oculis ea ponderemus, quae scribimus. Velocior est enim linqua quam 989 manus, dicente Scriptura: Lingua mea calamus scribae velociter scribentis (Ps. XLIV, 2) . 3. Sed forte dicas, quia velocitatem ad scribentem retulit. Non te fallit tamen id significari, quod scribae velociter scribentis celeritas sola possit linguae propheticae excipere sermones. Apostolus quoque Paulus sua scribebat manu, sicut ipse ait: Mea", + "candidate_score": 0.626886, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_371", + "bdc_text": "Nam quia non venisse se pontificis , sed Caesaris nomine professus est , recta a nostris protestatione ut pontificis legatus exclusus non fuit .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_110", + "psc_text": "misi eos in hunc mundum; sed jam non sunt de hoc mundo, quia mecum sunt supra mundum. 18. Ergo quod divinae legis est, solvi jubetur, non quod Caesaris. Sed tamen et ipsum perfectus, id est, praedicator Evangelii jam non debebat, qui plus praedicabat. Non debebat Filius Dei, non debebat et Petrus in adoptionem a Patre adscitus per gratiam: sed ne scandalizentur, inquit, vade ad mare, et mitte hamum, et eum piscem, qui primus ascenderit, tolle; et aperto ore ejus, invenies ibi staterem, illum sumens da iis pro me et te (Matth. XVII, 26) . O magna mysteria! dat dimidium didrachmi quod Lex jubebat, et non negat quod Legis est, quasi factus ex muliere, factus sub Lege (Galat. IV, 4). Factum secundum incarnationem locutus sum, ex muliere secundum sexum; mulier sexus est, virgo species: sexus generis, virgo integritatis. In quo ergo venit sub Lege, in eo 782 factus est ex muliere,", + "candidate_score": 0.626529, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_654", + "bdc_text": "Deinde arbitros ipsi quidem ex sententia et factionis suae omnes , uno Palatini legato excepto , nos contra omnes aversos nobis habeamus .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_17", + "psc_text": "se credat non posse convinci. Nam etsi clausus parietibus sit, et opertus tenebris, sine teste, sine conscio; habet tamen facti arbitrum, quem nihil fallat, ad quem facta clamant omnia. Denique clamavit et vox sanguinis (Gen. IV, 10). Se ipsum unusquisque et animum suum severum judicem sui, ultorem sceleris, et vindicem criminis habet. Denique timens et tremens oberrabat Cain (Ibid., 14), parricidialis facinoris luens poenas; ut ei remedio sua mors fuerit, quae vagum exsulem formidato per omnia momenta terrore mortis, per mortem exuit. Nemo igitur vel solus, vel cum altero aliquid turpe aut improbum faxit. Et si quis solus est, seipsum prae caeteris erubescat, quem maxime debet vereri. 11. Nec concupiscat plurima, quia et pauca ei plurima sunt; paupertas enim et opes inopiae et satietatis vocabula sunt. Nec dives est, qui indiget aliquo: nec pauper, qui non indiget. Nec quisquam viduam spernat, circumscribat pupillum, fraudet proximum suum. Vae enim illi, qui", + "candidate_score": 0.626407, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_610", + "bdc_text": "Sequenti die iuramentum notariis et substitutis propositum , et ab illis receptum , et in diem posterum colloquium nobis indictum fuit .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_799", + "psc_text": "Si introibunt in requiem meam (Hebr. IV, 3) . Et ideo altam Deus praefinivit diem, de qua dicit: Hodie si vocem meam audieritis (Psal. XCIV, 8) . Duos enim dies comprehendit Scriptura generales, heri et hodie; de quibus dicit: Imitamini fidem Jesu Christi. Heri et hodie ipse est, et in saecula (Hebr. XIII, 7, 8) . In superiore die promissio est, in consequenti solutio. Sed quia hesterna die neque Moyses, neque Jesus Nave populum induxit in requiem, hodierna die Christus induxit, cui 979 dixit Pater: Ego hodie genui te (Psal. II, 7) ; per suam enim resurrectionem Jesus populo requiem comparavit. Requies nostra Dominus est Jesus, qui ait: Hodie mecum eris in paradiso (Luc. XXIII, 43) . Requies enim in coelo, non in terra est. 9. Quid igitur opus est ut explorem ortus signorum atque obitus, quorum ad exortum duris inaratae vomeribus findantur novales, vel ad occasum laeta messis recumbat", + "candidate_score": 0.625624, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_194", + "bdc_text": "ita fit , ut abbas unus in dicenda in Imperii consultationibus sententia plus possit quam urbes omnes .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_915", + "psc_text": "praecavebant, quid te oportuerit facere, o Imperator, dubitari non potest. Tu utique quem nemo cogebat, nemo habebat in potestate, debuisti ab sacerdote consulere. 11. Ego certe quando tunc restiti, etsi solus restiti, tamen non solus volui, nec solus id suasi. Quoniam igitur meis vocibus et apud Deum et apud omnes homines teneor; aliud mihi non licere intellexi, aliud non oportere, nisi ut consulerem mihi; quia non potui tibi credere modeste. Certe diu pressi, diu texi dolorem, nulli quidquam intimandum putavi; dissimulare mihi nunc non licet, tacere liberum non fuit. Ideo etiam in primordiis imperii tui scribenti non rescripsi, quia istud praevidebam futurum. Denique reposcenti litteras, cum ipse non rescriberem, dixi: Haec causa est, quod extorquendum ei arbitror. 12. Tamen ubi causa emersit officii mei, pro his qui sollicitudinem sui gerebant, et scripsi et rogavi; ut ostenderem in causis Dei timorem mihi justum inesse, nec pluris me facere adulationem, quam animam", + "candidate_score": 0.625281, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_282_284", + "bdc_text": "pro Marchione electore : Leonhardus Keller , Alexander Alestius , Joannes Ludovicus ; pro Meidenburgo et Halberstatto :", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_197", + "psc_text": "episcopus Mediolanensis. Eusebius episcopus Bononiensis. Limenius episcopus Vercellensis. Anemius episcopus Sirmiensis Illyrici. Sabinus episcopus Placentinus. Abundantius episcopus Tridentinus. Philaster episcopus Brixianus. Constantinus episcopus Arausicus, legatus Gallorum. Theodorus episcopus Octodorensis. Dominus episcopus Gratianopolitanus. Amantius episcopus Niciensis. Maximus episcopus Emonensis. Bassianus episcopus Laudensis. Proculus episcopus Massiliensis, legatus Gallorum. Heliodorus episcopus Altiniensis. Felix episcopus Jadertinus. Eventius episcopus Ticiniensis. Exsuperantius episcopus Dertonensis. Diogenes episcopus Genuensis. Constantius episcopus Scisciensis. Justus episcopus Lugdunensis, alius legatus Gallorum. Felix legatus Afrorum. Numidius legatus Afrorum. Evagrius presbyter et legatus. Artemius, Almachius, Januarius, Jovinus, Macedonius, Cassianus, Marcellus, Eustathius, Maximus, Chromatius presbyter. 806 EPISTOLA IX. Concilium Gallis episcopis gratias agit, eisque Palladii et Secundiani damnationem scribit. Concilium quod convenit Aquileiae, dilectissimis fratribus episcopis Galliarum provinciae Viennensis et Narbonensis primae et secundae. 1. Agimus gratias sanctae unanimitati vestrae, quod in dominis et fratribus nostris Constantio et Proculo omnium vestri praesentiam nobis contulistis: simulque praescripta majorum sequentes, non mediocre addidistis pondus sententiis nostris,", + "candidate_score": 0.6245, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_347", + "bdc_text": "Igitur octava Decembris die sacris hinc inde peractis , cum e templo in Curiam venissemus , aliudque nihil quam classicum illud expectaremus , spectaculum longe aliud novumque obiectum fuit .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_794", + "psc_text": "soluta paradiso reddidit Spiritus gratia, quos extorres sua fecerat culpa. 4. Novit ogdoaden istam, quam octavam Latine dicimus, vetus Testamentum; siquidem ait Ecclesiastes: Da partem illis septem, et illis quidem octo (Eccles. XI, 2) . Hebdomas veteris Testamenti est octava novi, quando Christus resurrexit, et dies omnibus novae salutis illuxit. Ille dies, de quo ait propheta: Hic dies, quem fecit Dominus, exsultemus et laetemur in eo (Psal. CXVII, 24) ; quo die se fulgor plenae atque perfectae circumcisionis humanis peccatoribus infudit. Propterea et vetus Testamentum dedit partem octavae in circumcisionis solemnitate. Sed illa adhuc in umbra latebat: venit sol justitiae (Malac. IV, 2), et consummatione passionis propriae revelavit sui luminis radios: quos retexit omnibus, et vitae claritatem aperuit aeternae. 5. Isti ergo sunt septem et octo, de quibus et Osee dicit quod eo numero conduxerit sibi, et acquisierit fidei plenitudinem; sic enim habes: Et abii, et conduxi mihi quindecim argenteis,", + "candidate_score": 0.624434, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_495", + "bdc_text": "Ad hanc igitur rupem cum essent luctati frustra diu , desperata re , hunc impetum a caeteris abstinuerunt , sic cum illis actum fuit , igitur cum omnes iam vias frustra ad colloquium publicum , qualiter ipsi volebant , peragendum tentassent adversarii , ad privati colloquii rationes totos se converterunt .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_211", + "psc_text": "Ecclesiae toto orbe diffusum, et universa turbare. Nam licet frequenter convenerimus Ursinum non potuisse obrepere pietati vestrae (quamvis quietum nihil esse patiatur, et inter tot bellicas necessitates obreptio importuna tentetur), tamen ne sancta mens vestra, animique tranquillitas, quae omnibus consulere gestit, importuni hominis simulata adulatione flectatur, deprecandos vos et obsecrandos, si dignanter ducitis, aestimamus, non solum praecaventes futura, sed etiam praeterita, quae jam ipsius temeritate gesta sunt, perhorrescentes. Nam si aliquam viam nactus fuerit audaciae, quid non ille confundat? 3. Sed si unius miseratio vos inflectere potest, multo magis vos precatio omnium moveat sacerdotum. Quis enim nostrum ei communionis societate jungetur, cum indebitum sibi gradum usurpare conatus sit, nec jure ad eum potuerit pervenire; et quem importune affectavit, importunissime 811 repetere moliatur? Turbarum toties damnatus, incedit adhuc quasi praeteritis non perhorrescendus exemplis. Qui plerumque (sicut in hoc concilio cognovimus, et vidimus) cum Arianis copulatus atque conjunctus erat eo tempore, quo", + "candidate_score": 0.623309, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_557", + "bdc_text": "Posse enim fieri , ut , audita una in re multorum sententia , et doctorum hominum disputationibus versata , de sua quidam sententia desistant .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_407", + "psc_text": "debeamus magistrum. 28. Sed quid dicam de Apostolo, cum ipse Dominus clamet per prophetam: Audite me, populus meus. Qui scitis judicium, quorum in corde lex mea est (Esai. LI, 7) . Deus dicit: Audite me, populus meus. Qui scitis judicium; Auxentius dicit: Nescitis judicium. Videtis quia jam Deum contemnit in vobis, qui sententiam coelestis refutat oraculi? Audite me, inquit, populus meus, dicit Dominus. Non dicit: Audite, gentes. Non dicit: Audite, Judaei. Jam enim populus Dei qui fuerat, populus erroris est factus: et qui populus erroris erat, populus Dei esse coepit, quia in Christum credidit. Iste ergo populus judicat, cujus in corde lex divina est, non humana: lex non atramento scripta, sed spiritu Dei vivi: non in charta exarata, sed in corde signata: lex gratiae, non cruoris (II Cor. III, 3). Quis igitur vobis injuriam facit, qui recusat vestram, an qui eligit audientiam? 29. Conclusus undique, ad versutiam patrum suorum confugit.", + "candidate_score": 0.62323, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_393_395", + "bdc_text": "Sed ipsis contra res utraque cessit . Nam iniquas conditiones omnes non repulimus , sed recepimus nos , una fortasse et extrema excepta , qualiter mox intelligetur : et contra ipsorum expectationem , maxima eorum pars , qui in colloquio fuerunt , a nobis , non ab illis stetit :", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_616", + "psc_text": "Nisi forte sic: Nam quod videt quis, quid et sperat, vel quid exspectat? Quia illud verum est, quia id speramus, quod non videmus; et ideo quamvis abesse videatur a nobis, exspectamus illud per patientiam: Exspectans enim exspectavi Dominum, et respexit me (Psal. XXXIX, 2) . Ideo ergo exspectamus patienter, quia bonus est Dominus sustinentibus eum (Thren. III, 25) . Et videtur convenire, quia reddidit per patientiam: Exspectamus quae speramus, et non videmus. Multum enim facit, qui sperat ea et exspectat, quae non videntur; et propterea quod intendat mentem ad illud omne quod est, sustinet. 16. Pulchre autem dicitur: Spes autem quae videtur, non est spes (Rom. VIII, 24) ; de potestatibus istius saeculi, de dignitatibus, de divitiis. Vides nescio quem fascibus praeeminentem et curribus, nihil habet spei in curribus, qui videntur. Nec in ipso coeli elemento spes est, sed in Domino coeli. Nec Chaldaeus in stellis spem habet, quas observat;", + "candidate_score": 0.622442, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_515_517", + "bdc_text": "Ergo ad expostulationem nostrorum praesides , cur colloquium non procederet , a se non stare : viam nullam eius inchoandi videre , responderunt , nisi ut Hagnoici mandati institutum servaretur . Eius hanc sententiam esse :", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_464", + "psc_text": "approbata sit tibi, ut ratio ejus a me non quaeratur, satis enim claruit eo ipso quod aliquot dies retentus sum intra Gallias, me volentia Maximo non recepisse, neque iis adstipulatum, quae ad voluntatem ejus magis, quam ad pacem propenderent: denique non commisisses secundam legationem, nisi primam probasses. Sed quia regredienti mihi decernendi secum imposuit necessitatem, ideo hac epistola expositionem legationis meae insinuandam putavi; ne cujusquam sermo veris prius vana intexeret, quam reditus meus integra, et sincerae veritatis expressa signaculo manifestaret. 2. Cum pervenissem Treviros, postridie processi ad palatium. Egressus est ad me vir Gallicanus, praepositus cubiculi, eunuchus regius. Poposci adeundi copiam, quaesivit num rescriptum haberem clementiae tuae. Respondi habere. Retulit non posse me, nisi in consistorio videri. Dixi non esse hunc morem sacerdotalem, certe esse aliqua de quibus serio deberem cum suo principe confabulari. Quid plura? Consuluit eum, sed eadem referenda credidit; ut liqueret etiam priora ex illius arbitrio deprompta.", + "candidate_score": 0.620161, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_51_53", + "bdc_text": "sed is expectabatur , non venit . A Brandenburgensi Marchione : Friderichus Knoblochsdorffius , Sigismundus Schneewyß et quidam alius .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_616", + "psc_text": "Nisi forte sic: Nam quod videt quis, quid et sperat, vel quid exspectat? Quia illud verum est, quia id speramus, quod non videmus; et ideo quamvis abesse videatur a nobis, exspectamus illud per patientiam: Exspectans enim exspectavi Dominum, et respexit me (Psal. XXXIX, 2) . Ideo ergo exspectamus patienter, quia bonus est Dominus sustinentibus eum (Thren. III, 25) . Et videtur convenire, quia reddidit per patientiam: Exspectamus quae speramus, et non videmus. Multum enim facit, qui sperat ea et exspectat, quae non videntur; et propterea quod intendat mentem ad illud omne quod est, sustinet. 16. Pulchre autem dicitur: Spes autem quae videtur, non est spes (Rom. VIII, 24) ; de potestatibus istius saeculi, de dignitatibus, de divitiis. Vides nescio quem fascibus praeeminentem et curribus, nihil habet spei in curribus, qui videntur. Nec in ipso coeli elemento spes est, sed in Domino coeli. Nec Chaldaeus in stellis spem habet, quas observat;", + "candidate_score": 0.618389, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_567", + "bdc_text": "Nos vero etiam sceleris ab illis accusari , si Ecclesiae et rei publicae tranquillitatem rixis verborum non necessariis turbamus .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_210", + "psc_text": "turbarum auctorem, nec non infami crimine accusatum asservantes. Rogant denique ut Romani cleri, ac simul omnium incolumitati prospiciant. Imperatoribus clementissimis, et principibus christianis, gloriosissimis ac beatissimis GRATIANO, VALENTINIANO, et THEODOSIO Concilium quod convenit Aquileiae. 1. Provisum est quidem, clementissimi principes, vestrae tranquillitatis statutis, ne Arianorum perfidia possit ulterius vel latere, vel serpere; etenim effectum concilii decretis putamus minime defuturum: nam quantum ad partes spectat occidentis, duo tantum reperti sunt, qui auderent profanis et impiis vocibus obviare concilio, vix angulum Ripensis Daciae turbare consueti. 2. Aliud est quo magis angimur, de quo, quoniam convenimus, fuit rite tractandum; ne posset totum corpus Ecclesiae toto orbe diffusum, et universa turbare. Nam licet frequenter convenerimus Ursinum non potuisse obrepere pietati vestrae (quamvis quietum nihil esse patiatur, et inter tot bellicas necessitates obreptio importuna tentetur), tamen ne sancta mens vestra, animique tranquillitas, quae omnibus consulere gestit, importuni hominis simulata adulatione flectatur, deprecandos vos et obsecrandos,", + "candidate_score": 0.618299, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_238", + "bdc_text": "Itaque absurdum videbatur colloquio excludere , et principum ad hoc colloquium legatos et eorum qui in colloquio essent consiliorum omnium socios .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_220", + "psc_text": "vos, clementissimi et christiani principes, ut et Alexandriae sacerdotum catholicorum omnium concilium fieri censeatis, qui inter se plenius tractent atque definiant quibus impertienda communio quibusque servanda sit. 814 6. Nam etsi Alexandrinae Ecclesiae semper dispositionem ordinemque tenuerimus, et juxta morem consuetudinemque majorum, ejus communionem indissolubili societate ad haec usque tempora servemus; tamen ne aut aliqui videantur esse posthabiti, qui etiam pacto, quod stare volumus, communionem nostram rogarunt: aut illius pacis et societatis fidelium neglecta compendia; id obsecramus, ut cum inter se coetu pleniore tractaverint, etiam auxilia decretis sacerdotalibus vestrae pietatis aspirent. Et nobis deferri in notitiam censeatis; ne titubanti nutemus affectu, sed laeti atque securi pietati vestrae apud Deum omnipotentem agamus gratias, non solum quia exclusa perfidia est, sed quia catholicis fides et concordia est restituta. Quod a vobis Africanae et Gallicanae Ecclesiae per legatos obsecrant, hoc est, ut toto vobis faciatis in orbe episcopos debitores; licet non mediocre sit", + "candidate_score": 0.616935, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_443", + "bdc_text": "hunc caetera curaturum , copiam actorum suo tempore ab illo impetrari posse , etiam originalia a Caesare repetere licere , eum aequum nihil recusaturum esse , propter substitutos autem colloquium turbare non decere .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_107", + "psc_text": "non imiteris; quia tibi scriptum est, non ut didrachmi dimidium, si tamen vis perfectus esse, Deo offeras: sed ut omnia tua vendas, et des pauperibus (Matth. XIX, 21). Nec ut portionem servitutis mundo reserves: sed ut totum te abneges, et Domini crucem tollas, et sequaris eum. 16. Cognovimus itaque ideo dimidium didrachmi Lege postulari, quia dimidium generi hujus mundi, id est, conversationi saeculari, et usui domestico, et posteritati reservabatur, quibus necesse erat et sortem ex sorte, id est, transmissionis deputari. Unde et Dominus tentantibus se Pharisaeis subdola interrogatione utrum suaderet censum dari Caesari, respondit: Quid me tentatis, hypocritae? Ostendite mihi numisma census (Matth. XXII, 8, 19) . At illi obtulerunt ei denarium, in quo erat imago Caesaris. Ait illis: Reddite quae sunt Caesaris, Caesari; et quae sunt Dei, Deo (Ibid., 21) ; ostendens illos ita esse imperfectos, qui sibi perfecti viderentur, ut prius Caesari quam Deo solverent. Quibus enim prior", + "candidate_score": 0.615589, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_187", + "bdc_text": "Et presides , ad quos haec oratio communiter esset instituta , ab iis more imperii communiter , et non seorsim respondendum esse iudicabant .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_915", + "psc_text": "praecavebant, quid te oportuerit facere, o Imperator, dubitari non potest. Tu utique quem nemo cogebat, nemo habebat in potestate, debuisti ab sacerdote consulere. 11. Ego certe quando tunc restiti, etsi solus restiti, tamen non solus volui, nec solus id suasi. Quoniam igitur meis vocibus et apud Deum et apud omnes homines teneor; aliud mihi non licere intellexi, aliud non oportere, nisi ut consulerem mihi; quia non potui tibi credere modeste. Certe diu pressi, diu texi dolorem, nulli quidquam intimandum putavi; dissimulare mihi nunc non licet, tacere liberum non fuit. Ideo etiam in primordiis imperii tui scribenti non rescripsi, quia istud praevidebam futurum. Denique reposcenti litteras, cum ipse non rescriberem, dixi: Haec causa est, quod extorquendum ei arbitror. 12. Tamen ubi causa emersit officii mei, pro his qui sollicitudinem sui gerebant, et scripsi et rogavi; ut ostenderem in causis Dei timorem mihi justum inesse, nec pluris me facere adulationem, quam animam", + "candidate_score": 0.613193, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_377", + "bdc_text": "sibi vero aut necessitudinem hanc adimeret , aut libere respondendi locum faceret .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_643", + "psc_text": "aversanda, vel leviter studium inclinet suum, sed immobilis maneat affectu. Unde liquet quia nihil invitus facit sapiens, neque cogitur; quia si servus esset, cogeretur: liber igitur est sapiens. 21. Apostolus quoque sic definit dicens: Non sum ego liber, non sum apostolus (I Cor. IX, 1) ? Sed adeo liber, ut cum subintrassent quidam tentare libertatem ejus, nec ad horam, ut ipse ait (Galat. II, 5), cederet subjectioni, ut veritas Evangelii praedicaretur. Qui ergo non cessit, volens praedicavit. Ubi voluntas, ibi merces voluntatis: ubi necessitas, ibi obsequium necessitatis. Melior ergo voluntas quam necessitas. Velle ergo sapientis est, parere et servire insipientis. 22. Haec etiam est Apostoli definitio dicentis: Si enim volens hoc ago, mercedem habebo: si autem invitus, dispensatio mihi credita est (I Cor. IX, 17) . Sapienti igitur merces defertur, sapiens autem ex voluntate facit: liber itaque secundum Apostolum sapiens. Unde et ipse clamat: Vos enim in libertatem vocati estis,", + "candidate_score": 0.609307, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_469", + "bdc_text": "Sin autem hanc quoque tam honestam postulationem reficerent , se principibus suis significaturos esse , neque legatis neque doctrinae ipsorum amplius hic locum esse .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_270", + "psc_text": "nec ullus perfidis tutus est locus: sed plurimum valet ad metum delinquendi etiam praesentia religionis urgeri. Illa ara concordiam tenet omnium, illa ara fidem convenit singulorum: neque aliquid magis auctoritatem facit sententiis nostris, quam quod omnia quasi juratus noster ordo decernit. Patebit ergo sedes profana perjuriis, et hoc inclyti principes mei probabile judicabunt, qui sacramento publico tuti sunt. 7. « Sed divus Constantius idem fecisse dicitur. Caetera potius illius principis aemulemur: qui nihil tale esset aggressus, si quis ante se alius deviasset. 830 Corrigit enim sequentem lapsus prioris, et de reprehensione antecedentis exempli nascitur emendatio. Fas fuit ut parens ille clementiae vestrae in re adhuc nova non caveret invidiam. Num potest etiam nobis eadem defensio convenire, si imitemur, quod meminimus improbatum? 8. « Accipiat aeternitas vestra alia ejusdem principis facta, quae in usum dignius trahat. Nil ille decerpsit sacrarum virginum privilegiis, replevit nobilibus sacerdotia, Romanis ceremoniis non negavit impensas, et", + "candidate_score": 0.608744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_140", + "bdc_text": "Itaque qua re se excusare volebant Praesides , eadem palam se in suspitionem iniectae morae vocabant .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_995", + "psc_text": "immugiens terra in medio plebis scinditur, aperitur in profundum sinus, abripiuntur noxii, et ita ab omnibus mundi hujus ablegantur elementis; ut nec aerem haustu, nec coelum visu, nec mare tactu, nec terram contaminarent sepulcro. 56. Cessavit poena, non cessavit malitia: ex hoc ipso immurmuratio exorta populi, quod per sacerdotes perisset populus. Qua indignatione Dominus perdidisset omnes, nisi Moysi et Aaron primo precibus inflexus, post etiam objectu sacerdotis sui Aaron maluisset ingratos majore veniae pudore donare iis, quorum abnuebant gratiam. 57. Ipsa prophetissa Maria, quae cum fratribus pede transmeaverat freta maris, quia Aethiopissae mysterium adhuc nesciens, immurmuraverat adversus fratrem Moysen, leprae maculis inhorruit; ut vix tanto esset absoluta contagio; nisi Moyses rogasset (Num. XII, 10 et seq.). Quamvis ad typum Synagogae illa refertur admurmuratio, quae Aethiopissae istius, id est, Ecclesiae ex gentibus sacramentum ignorans; quoditiano immurmurat convicio, et invidet ei plebi, cujus fide etiam ipsa exuetur a perfidiae suae lepra, secundum", + "candidate_score": 0.607855, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_212", + "bdc_text": "Et quidem talis legati oratio , taliter responsum legato fuit .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_14", + "psc_text": "apostolum fecit, dicendo: Durum 756 est tibi, ut adversus stimulum calces (Act. IX, 5) . 6. Sunt etiam sermones sicut lac, quos infudit Paulus Corinthiis (I Cor. III, 2); qui enim fortiorem cibum epulari non queunt, succo lactis ingenii sui exercent infantiam. 7. Alloquia tua plena intellectus sint. Unde et Salomon ait: Arma intellectus labia sapientis (Prov. XIV, 3) ; et alibi: Labia tua alligata sint sensu (Prov. XV, 5) , id est, fulgeat sermonum tuorum manifestatio, intellectus coruscet, et alloquium tuum atque tractatus aliena non indigeat assertione: sed sermo tuus velut armis suis sese ipse tueatur, nec ullum verbum tuum in vanum exeat, et sine sensu prodeat. Est enim alligatura, quae constringere solet animorum vulnera: quam si quis rejicit, desperatam sui prodit salutem (Esai. I, 6). Et ideo circa eos qui gravi ulcere vexantur, utere oleo sermonis, quo foveas mentis duritiam: appone malagma, adjunge alligaturam salutaris praecepti; ut vagos", + "candidate_score": 0.606933, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_377", + "bdc_text": "sibi vero aut necessitudinem hanc adimeret , aut libere respondendi locum faceret .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_644", + "psc_text": "22. Haec etiam est Apostoli definitio dicentis: Si enim volens hoc ago, mercedem habebo: si autem invitus, dispensatio mihi credita est (I Cor. IX, 17) . Sapienti igitur merces defertur, sapiens autem ex voluntate facit: liber itaque secundum Apostolum sapiens. Unde et ipse clamat: Vos enim in libertatem vocati estis, tantum ne libertatem in occasionem carnis detis (Galat. V, 13) . Sequestrat a lege Christianum, ne invitus videatur legi succumbere: 936 vocat in Evangelium, quod volentes et praedicant et operantur. Judaeus sub Lege, Christianus per Evangelium: in Lege servitus, in Evangelio libertas, ubi cognitio sapientiae. Omnis ergo qui Christum recipit, sapiens: qui autem sapiens, liber: omnis igitur Christianus et liber et sapiens. 23. Docuit me tamen Apostolus quod ultra ipsam libertatem sit, ut servire libertas sit: Cum liber, inquit, essem omnium me servum feci; ut plures lucrifacerem (I Cor. IX, 19) . Quid est ultra libertatem, nisi habere Spiritum gratiae,", + "candidate_score": 0.606673, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_265_267", + "bdc_text": "Nicolaus Glossenus , Jacobus Philippus , Vuolfgangus Weddelius ; pro Strasburgo : Wolfgangus Capito , Jacobus Sturmius , Simon Gryneus ;", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_197", + "psc_text": "episcopus Mediolanensis. Eusebius episcopus Bononiensis. Limenius episcopus Vercellensis. Anemius episcopus Sirmiensis Illyrici. Sabinus episcopus Placentinus. Abundantius episcopus Tridentinus. Philaster episcopus Brixianus. Constantinus episcopus Arausicus, legatus Gallorum. Theodorus episcopus Octodorensis. Dominus episcopus Gratianopolitanus. Amantius episcopus Niciensis. Maximus episcopus Emonensis. Bassianus episcopus Laudensis. Proculus episcopus Massiliensis, legatus Gallorum. Heliodorus episcopus Altiniensis. Felix episcopus Jadertinus. Eventius episcopus Ticiniensis. Exsuperantius episcopus Dertonensis. Diogenes episcopus Genuensis. Constantius episcopus Scisciensis. Justus episcopus Lugdunensis, alius legatus Gallorum. Felix legatus Afrorum. Numidius legatus Afrorum. Evagrius presbyter et legatus. Artemius, Almachius, Januarius, Jovinus, Macedonius, Cassianus, Marcellus, Eustathius, Maximus, Chromatius presbyter. 806 EPISTOLA IX. Concilium Gallis episcopis gratias agit, eisque Palladii et Secundiani damnationem scribit. Concilium quod convenit Aquileiae, dilectissimis fratribus episcopis Galliarum provinciae Viennensis et Narbonensis primae et secundae. 1. Agimus gratias sanctae unanimitati vestrae, quod in dominis et fratribus nostris Constantio et Proculo omnium vestri praesentiam nobis contulistis: simulque praescripta majorum sequentes, non mediocre addidistis pondus sententiis nostris,", + "candidate_score": 0.605876, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_657", + "bdc_text": "Sed ego narratione nuda contentus esse , et vobis haec iudicanda relinquere volui .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_648", + "psc_text": "26. Quem secutus David rex ait: Tibi soli peccavi (Psal. L, 6) . Regali enim subnixus fastigio, quasi legum dominus legibus reus non erat, soli Deo obnoxius tenebatur, qui dominus est potestatum. 27. Alium audi liberum: Mihi autem pro minimo est, ut a vobis dijudicer, aut ab humano die: sed neque me ipsum dijudico; nihil enim mihi sum conscius . . . . qui autem dijudicat me, Dominus est (I Cor. IV, 3, 4) . Vera libertas hominis spiritalis, quia dijudicat omnia, ipse autem a nemine dijudicatur, nec a quocumque creaturae participe, sed soli Deo se subditum novit, qui solus sine peccato est (I Cor. II, 15), de quo dicit Job: Vivit Dominus, qui sic me judicat (Job XXVII, 2) ; solus enim ille potest judicare justum, cujus in conspectu coelum non est mundum, nec stellarum pura et clara lumina. 28. Quis est qui Sophoclea in medium ferat aliis plurimis", + "candidate_score": 0.602955, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_408", + "bdc_text": "in quo spes omnis esset in nostra dissensione collocata .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_1023", + "psc_text": "in Ecclesia, qui fide dives est; fideli enim totus mundus divitiarum est. Quid mirum si mundum fidelis possidet, qui possidet Christi haereditatem, quae pretiosior est mundo? Sanguine pretioso redempti estis (I Petr. I, 19) . omnibus utique non solis pecuniosis dictum est. Sed si vultis divites esse, sequimi dicentem: Sancti in omni conversatione estote (Ibid., 15) . Non solis divitibus dicit, sed omnibus; quia sine discrimine personarum judicat, ut bonus testis ejus Apostolus dicit: Et ideo non in remissione, non in fastidio, non in exaltatione cordis: sed in timore, inquit, hoc incolatus vestri tempore conversamini (Ibid., 17) . Tempus accepistis hac in terra, non perpetuitatem: ipsi tempore utamini, qui sciatis vos migraturos. 87. Nolite in divitiis confidere; quia omnia illa hic relinquntur, sola vos comitabitur fides. Erit sane etiam justitia comes, si fides praevia sit. Quid vos palpant divitiae? Non auro vel argento, non possessionibus, non sericis vestibus, de vana", + "candidate_score": 0.602894, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_419", + "bdc_text": "Alterum , ut post colloquium habitum , cum essent quatuor notariorum quatuor autographa , ut singulis partibus singula traderentur , Caesari reliqua duo reservarentur .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_107", + "psc_text": "non imiteris; quia tibi scriptum est, non ut didrachmi dimidium, si tamen vis perfectus esse, Deo offeras: sed ut omnia tua vendas, et des pauperibus (Matth. XIX, 21). Nec ut portionem servitutis mundo reserves: sed ut totum te abneges, et Domini crucem tollas, et sequaris eum. 16. Cognovimus itaque ideo dimidium didrachmi Lege postulari, quia dimidium generi hujus mundi, id est, conversationi saeculari, et usui domestico, et posteritati reservabatur, quibus necesse erat et sortem ex sorte, id est, transmissionis deputari. Unde et Dominus tentantibus se Pharisaeis subdola interrogatione utrum suaderet censum dari Caesari, respondit: Quid me tentatis, hypocritae? Ostendite mihi numisma census (Matth. XXII, 8, 19) . At illi obtulerunt ei denarium, in quo erat imago Caesaris. Ait illis: Reddite quae sunt Caesaris, Caesari; et quae sunt Dei, Deo (Ibid., 21) ; ostendens illos ita esse imperfectos, qui sibi perfecti viderentur, ut prius Caesari quam Deo solverent. Quibus enim prior", + "candidate_score": 0.602783, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_264_266", + "bdc_text": "pro Pomerano : Nicolaus Glossenus , Jacobus Philippus , Vuolfgangus Weddelius ; pro Strasburgo :", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_197", + "psc_text": "episcopus Mediolanensis. Eusebius episcopus Bononiensis. Limenius episcopus Vercellensis. Anemius episcopus Sirmiensis Illyrici. Sabinus episcopus Placentinus. Abundantius episcopus Tridentinus. Philaster episcopus Brixianus. Constantinus episcopus Arausicus, legatus Gallorum. Theodorus episcopus Octodorensis. Dominus episcopus Gratianopolitanus. Amantius episcopus Niciensis. Maximus episcopus Emonensis. Bassianus episcopus Laudensis. Proculus episcopus Massiliensis, legatus Gallorum. Heliodorus episcopus Altiniensis. Felix episcopus Jadertinus. Eventius episcopus Ticiniensis. Exsuperantius episcopus Dertonensis. Diogenes episcopus Genuensis. Constantius episcopus Scisciensis. Justus episcopus Lugdunensis, alius legatus Gallorum. Felix legatus Afrorum. Numidius legatus Afrorum. Evagrius presbyter et legatus. Artemius, Almachius, Januarius, Jovinus, Macedonius, Cassianus, Marcellus, Eustathius, Maximus, Chromatius presbyter. 806 EPISTOLA IX. Concilium Gallis episcopis gratias agit, eisque Palladii et Secundiani damnationem scribit. Concilium quod convenit Aquileiae, dilectissimis fratribus episcopis Galliarum provinciae Viennensis et Narbonensis primae et secundae. 1. Agimus gratias sanctae unanimitati vestrae, quod in dominis et fratribus nostris Constantio et Proculo omnium vestri praesentiam nobis contulistis: simulque praescripta majorum sequentes, non mediocre addidistis pondus sententiis nostris,", + "candidate_score": 0.599143, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_191", + "bdc_text": "Non enim urbes suffragium in iis deliberationibus veluti nullum habent .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_50", + "psc_text": "Non arbitror fore, certe non solent. Aut si obloquantur, de quo obloqui soleant, haud dubie liquet: cum exasperati huc veniant, pacifici ad te revertantur; praesertim cum hoc judicium nostrum cum fratribus et consacerdotibus nostris participatum processerit: tu autem sine alicujus fratris consilio hoc judicium tibi solus vindicandum putaris; in quo tamen ante judicium praejudicium feceris, ut puellam Zenonis sanctae memoriae judicio probatam, ejusque sanctificatam benedictione post tot annos, sine auctore criminationis, sine accusatore, sine professore delationis, in periculum reatus deducendam arbitrare: cui invidia esset a vanis, ab haereticis, ut ipsi volunt, a turpibus personis conflata per scelus, per avaritiam, per intemperantiam, quaerentibus proprii libertatem flagitii; ab iis, postremo qui domo ejus ejecti atque eliminati forent, quod discolora opera subtexerent, quam prima fronte suae professionis praetenderant. 2. Hujusmodi accusatores, hujusmodi testes in tuo constituebas judicio, qui neque accusare audebant, neque delationis se nexu obligare; atque ita inspectioni adjudicandam constituebas virginem, quam", + "candidate_score": 0.589901, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas", + "max_score": 0.71893, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_589_591", + "bdc_text": "Haec summa tum sententiae Praesidum fuit . In quo ut erat illud primum naturale , et in omni propemodum disceptatione necessarium , unus ut pro multis loqueretur , ac in certamen duo inter se componerentur , quodque nostri homines non solum libenter admittebant , sed etiam iamdudum ultro instituebant , sic in eo colloquio , quod esset de rebus sacris et liberum , et ubi sine religione silere et dissimulare nihil potest , uni sic potestatem loquendi facere , ut caeteris ( alteri si visum esset ) silentium imponeretur , et ab omni ratione prorsus abhorrebat , et ad eruendam veritatem plurimum incommodabat . Saepe enim fit , ut loco postremo sedenti , praesertim ubi loca non pro cuiusque industria , sed pro statu Principum , attribuuntur , facilius aliquid in mentem veniat , quam ei , qui loco summo sedet .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_105", + "psc_text": "aliud contra consuetudinem quid sentiret liberius exprompsisse, prioremque dixisse, nisi ut alium, si forte existeret, cui esset melius revelatum, gratissime acciperet; et ostenderet imitandam, non solum docendi diligentiam, sed etiam discendi modestiam: si autem nullus existeret, qui tale aliquid afferret, unde illae omnes verisimiles rationes quibus movebatur refellerentur, in eadem sententia permaneret, bene sibi conscius et non occultatae quae putabatur veritatis, et retentae quae amabatur unitatis. Nam et illud sic intellexit quod ait Apostolus: « Prophetae autem duo aut tres loquantur, et caeteri examinent; si alii revelatum fuerit sedenti, ille prior taceat » (I Cor. XIV, 29). Qua in parte, inquit, docuit et ostendit, multa singulis in melius revelari, et debere unumquemque, non pro eo quod semel imbiberat et tenebat, pertinaciter congredi; sed si quid melius et utilius exstiterit, libenter amplecti (Epist. 71, ad Quintum) . His utique verbis non solum eos admonuit sibi consentire, qui melius aliquid non videbant;", + "candidate_score": 0.71893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_527_529", + "bdc_text": "Et verba haec de Christiano et amico colloquio habendo secus intelligi non posse , quam ut collatione et voce libera , unusquisque ad id colloquium delectus , rebus agitatis pie et modeste dicat . Ac ut nequis ad id adhibitus liberae sententiae pronuntiatione fraudetur . Denique si secus fieret , huic negotio minime conducere , si enim iuxta propositam ab ipsis rationem esset peragendum colloquium , adversarii prius dictata quaedam sua suis proponere , ut eis assentiantur , urgere velint , tum futurum esse , ut prius sententia apud illos diceretur , quam pars altera audiretur :", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_105", + "psc_text": "aliud contra consuetudinem quid sentiret liberius exprompsisse, prioremque dixisse, nisi ut alium, si forte existeret, cui esset melius revelatum, gratissime acciperet; et ostenderet imitandam, non solum docendi diligentiam, sed etiam discendi modestiam: si autem nullus existeret, qui tale aliquid afferret, unde illae omnes verisimiles rationes quibus movebatur refellerentur, in eadem sententia permaneret, bene sibi conscius et non occultatae quae putabatur veritatis, et retentae quae amabatur unitatis. Nam et illud sic intellexit quod ait Apostolus: « Prophetae autem duo aut tres loquantur, et caeteri examinent; si alii revelatum fuerit sedenti, ille prior taceat » (I Cor. XIV, 29). Qua in parte, inquit, docuit et ostendit, multa singulis in melius revelari, et debere unumquemque, non pro eo quod semel imbiberat et tenebat, pertinaciter congredi; sed si quid melius et utilius exstiterit, libenter amplecti (Epist. 71, ad Quintum) . His utique verbis non solum eos admonuit sibi consentire, qui melius aliquid non videbant;", + "candidate_score": 0.710776, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_588_590", + "bdc_text": "Volebant enim , ut ne acta per singula , sed summis tantum capitibus , in quibus partes aut convenissent , aut dissensissent , annotarentur . Haec summa tum sententiae Praesidum fuit . In quo ut erat illud primum naturale , et in omni propemodum disceptatione necessarium , unus ut pro multis loqueretur , ac in certamen duo inter se componerentur , quodque nostri homines non solum libenter admittebant , sed etiam iamdudum ultro instituebant , sic in eo colloquio , quod esset de rebus sacris et liberum , et ubi sine religione silere et dissimulare nihil potest , uni sic potestatem loquendi facere , ut caeteris ( alteri si visum esset ) silentium imponeretur , et ab omni ratione prorsus abhorrebat , et ad eruendam veritatem plurimum incommodabat .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_105", + "psc_text": "aliud contra consuetudinem quid sentiret liberius exprompsisse, prioremque dixisse, nisi ut alium, si forte existeret, cui esset melius revelatum, gratissime acciperet; et ostenderet imitandam, non solum docendi diligentiam, sed etiam discendi modestiam: si autem nullus existeret, qui tale aliquid afferret, unde illae omnes verisimiles rationes quibus movebatur refellerentur, in eadem sententia permaneret, bene sibi conscius et non occultatae quae putabatur veritatis, et retentae quae amabatur unitatis. Nam et illud sic intellexit quod ait Apostolus: « Prophetae autem duo aut tres loquantur, et caeteri examinent; si alii revelatum fuerit sedenti, ille prior taceat » (I Cor. XIV, 29). Qua in parte, inquit, docuit et ostendit, multa singulis in melius revelari, et debere unumquemque, non pro eo quod semel imbiberat et tenebat, pertinaciter congredi; sed si quid melius et utilius exstiterit, libenter amplecti (Epist. 71, ad Quintum) . His utique verbis non solum eos admonuit sibi consentire, qui melius aliquid non videbant;", + "candidate_score": 0.704813, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_590_592", + "bdc_text": "In quo ut erat illud primum naturale , et in omni propemodum disceptatione necessarium , unus ut pro multis loqueretur , ac in certamen duo inter se componerentur , quodque nostri homines non solum libenter admittebant , sed etiam iamdudum ultro instituebant , sic in eo colloquio , quod esset de rebus sacris et liberum , et ubi sine religione silere et dissimulare nihil potest , uni sic potestatem loquendi facere , ut caeteris ( alteri si visum esset ) silentium imponeretur , et ab omni ratione prorsus abhorrebat , et ad eruendam veritatem plurimum incommodabat . Saepe enim fit , ut loco postremo sedenti , praesertim ubi loca non pro cuiusque industria , sed pro statu Principum , attribuuntur , facilius aliquid in mentem veniat , quam ei , qui loco summo sedet . Illud autem , quod adversus omnem usum forensem , et contra omnem publicae et privatae actionis naturam erat , acta res ut ne per singula , sed summis tantum capitibus , notaretur , valde mirati sunt nostri , prorsusque inexpectatum fuit , cur nunc denique id denegaretur , quod esset constitutum ab ipsis prius .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_105", + "psc_text": "aliud contra consuetudinem quid sentiret liberius exprompsisse, prioremque dixisse, nisi ut alium, si forte existeret, cui esset melius revelatum, gratissime acciperet; et ostenderet imitandam, non solum docendi diligentiam, sed etiam discendi modestiam: si autem nullus existeret, qui tale aliquid afferret, unde illae omnes verisimiles rationes quibus movebatur refellerentur, in eadem sententia permaneret, bene sibi conscius et non occultatae quae putabatur veritatis, et retentae quae amabatur unitatis. Nam et illud sic intellexit quod ait Apostolus: « Prophetae autem duo aut tres loquantur, et caeteri examinent; si alii revelatum fuerit sedenti, ille prior taceat » (I Cor. XIV, 29). Qua in parte, inquit, docuit et ostendit, multa singulis in melius revelari, et debere unumquemque, non pro eo quod semel imbiberat et tenebat, pertinaciter congredi; sed si quid melius et utilius exstiterit, libenter amplecti (Epist. 71, ad Quintum) . His utique verbis non solum eos admonuit sibi consentire, qui melius aliquid non videbant;", + "candidate_score": 0.703071, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_374", + "bdc_text": "Nostri , quia ab adversariis pontifex et dominus et pater et sanctissimus vocaretur agnoscereturque , a nobis omnia contra , ut Antichristus , et ut inimicus veritatis saepissime notaretur , respondere eadem ad orationem eandem tam diversa sentientes minime posse existimabant .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_418", + "psc_text": "Cum Dominus noster Christus dicat, « Qui mecum non est, adversum me est » (Id. XII, 30); et Joannes apostolus eos qui ab Ecclesia exeunt antichristos dicat (I Joan. II, 18) : indubitanter hostes Christi, quique antichristi nominati sunt, gratiam Baptismi salutaris ministrare non possunt; et ideo censeo eos qui de haereticorum insidiis confugiunt ad Ecclesiam, baptizandos esse a nobis, qui amici appellati sumus Dei de ejus dignatione. 31. Cui respondetur, Christi adversarios omnes esse, quibus dicentibus, Domine, nonne in nomine tuo virtutes multas fecimus? et alia quae ibi dicuntur; in fine dicturus est, Non novi vos; recedite a me, omnes qui operamini iniquitatem (Matth. VII, 22, 23) : quae tota palea si usque ad ultimum in malitia perseverabit, sive ante ventilationem ejus aliquid foras volet, sive intus esse videatur, igni destinata est. Si ergo propterea baptizandi sunt ad Ecclesiam venientes haeretici, ut ab amicis Dei baptizentur; numquid illi avari,", + "candidate_score": 0.7001, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_525_527", + "bdc_text": "Scire se , diffiniendum hic nihil esse , nec etiam postulare , ut suffragiorum pluralitate certetur : ac de Caesaris in hoc rescripto sententia satis constare . Et verba haec de Christiano et amico colloquio habendo secus intelligi non posse , quam ut collatione et voce libera , unusquisque ad id colloquium delectus , rebus agitatis pie et modeste dicat .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_105", + "psc_text": "aliud contra consuetudinem quid sentiret liberius exprompsisse, prioremque dixisse, nisi ut alium, si forte existeret, cui esset melius revelatum, gratissime acciperet; et ostenderet imitandam, non solum docendi diligentiam, sed etiam discendi modestiam: si autem nullus existeret, qui tale aliquid afferret, unde illae omnes verisimiles rationes quibus movebatur refellerentur, in eadem sententia permaneret, bene sibi conscius et non occultatae quae putabatur veritatis, et retentae quae amabatur unitatis. Nam et illud sic intellexit quod ait Apostolus: « Prophetae autem duo aut tres loquantur, et caeteri examinent; si alii revelatum fuerit sedenti, ille prior taceat » (I Cor. XIV, 29). Qua in parte, inquit, docuit et ostendit, multa singulis in melius revelari, et debere unumquemque, non pro eo quod semel imbiberat et tenebat, pertinaciter congredi; sed si quid melius et utilius exstiterit, libenter amplecti (Epist. 71, ad Quintum) . His utique verbis non solum eos admonuit sibi consentire, qui melius aliquid non videbant;", + "candidate_score": 0.699457, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_613_615", + "bdc_text": "Proposita confessione nostra , adversarii articulos , qui in ea essent , ordine excutere instituerunt . De primis conveniebat , nam in communi fidei formula , et trinitatis placitissimi , nemo quicquam monebat . In tertio articulo disputari coeptum est , quae res post baptisma ex originali labe , et naturae depravatione reliqua esset , in sanctis vere ne peccatum appellaretur , quae disputatio parti utrique fundamenti vice ad doctrinae suae confirmationem esse videbatur .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_438", + "psc_text": "Baptismum Christi, id est, verbis evangelicis consecratum, ubique eumdem esse, nec hominum quorumlibet et qualibet perversitate violari. 48. Sane in ista quoque sententia non negligenter omittendum est, quod hic interposuit et ait, Quare omnibus pacificis quidem viribus nitendum est, ne quis haeretico errore infectus, et caetera. Respexit enim verba illa beati Cypriani dicentis, Neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes (In exordio Concilii ). Ecce quantum valeat in bonis Ecclesiae filiis amor unitatis et pacis, ut quos dicebant sacrilegos et profanos, sine Baptismo ut arbitrabantur admissos, si eos quantum putabant corrigere non valerent, eligerent potius tolerare, quam propter eos sanctum illud vinculum rumpere, ne propter zizania eradicaretur simul et triticum (Matth. XIII, 29); permittentes quantum in ipsis erat, sicut in illo nobilissimo judicio Salomonis, infantile corpus a falsa matre nutriri potius, quam concidi (III Reg. III, 26). Hoc autem et illi faciebant, qui de Baptismi sacramento", + "candidate_score": 0.694432, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_526_528", + "bdc_text": "ac de Caesaris in hoc rescripto sententia satis constare . Et verba haec de Christiano et amico colloquio habendo secus intelligi non posse , quam ut collatione et voce libera , unusquisque ad id colloquium delectus , rebus agitatis pie et modeste dicat . Ac ut nequis ad id adhibitus liberae sententiae pronuntiatione fraudetur .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_105", + "psc_text": "aliud contra consuetudinem quid sentiret liberius exprompsisse, prioremque dixisse, nisi ut alium, si forte existeret, cui esset melius revelatum, gratissime acciperet; et ostenderet imitandam, non solum docendi diligentiam, sed etiam discendi modestiam: si autem nullus existeret, qui tale aliquid afferret, unde illae omnes verisimiles rationes quibus movebatur refellerentur, in eadem sententia permaneret, bene sibi conscius et non occultatae quae putabatur veritatis, et retentae quae amabatur unitatis. Nam et illud sic intellexit quod ait Apostolus: « Prophetae autem duo aut tres loquantur, et caeteri examinent; si alii revelatum fuerit sedenti, ille prior taceat » (I Cor. XIV, 29). Qua in parte, inquit, docuit et ostendit, multa singulis in melius revelari, et debere unumquemque, non pro eo quod semel imbiberat et tenebat, pertinaciter congredi; sed si quid melius et utilius exstiterit, libenter amplecti (Epist. 71, ad Quintum) . His utique verbis non solum eos admonuit sibi consentire, qui melius aliquid non videbant;", + "candidate_score": 0.692713, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_374", + "bdc_text": "Nostri , quia ab adversariis pontifex et dominus et pater et sanctissimus vocaretur agnoscereturque , a nobis omnia contra , ut Antichristus , et ut inimicus veritatis saepissime notaretur , respondere eadem ad orationem eandem tam diversa sentientes minime posse existimabant .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_504", + "psc_text": "Sicut ergo isti, quamvis in eis Christi Baptismus agnoscatur, non sunt tamen excusati et defensi illicita facientes, et recte illos Christus adversarios suos appellat, quia in talibus perseverantes audituri sunt, Recedite a me, qui operamini iniquitatem (Matth. VII, 23) ; unde et antichristi appellantur, quia Christo contrarii sunt, dum contra quod praecipit vivunt: ita et haeretici. CAPUT XVI.--30. Alius Saturninus a Tucca dixit: Gentiles, quamvis idola colant, tamen summum Deum Patrem creatorem cognoscunt et confitentur. In hunc Marcion blasphemat, et quidam non erubescunt Marcionis Baptismum probare. Quomodo tales sacerdotes sacerdotium Dei aut servant, aut vindicant, qui hostes Dei non baptizant, et sic illis communicant? 31. Respondetur: Nimirum cum talia dicuntur, exceditur modus, nec consideratur quia et ipsi talibus communicabant, neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes. Sed habet iste in hac ipsa sententia sua unde admoneri posset, si adverteret, id in quoque corrigendum esse quod pravum", + "candidate_score": 0.685431, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_615", + "bdc_text": "In tertio articulo disputari coeptum est , quae res post baptisma ex originali labe , et naturae depravatione reliqua esset , in sanctis vere ne peccatum appellaretur , quae disputatio parti utrique fundamenti vice ad doctrinae suae confirmationem esse videbatur .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_286", + "psc_text": "Si autem (sicut jam, ut arbitror, ex his quae in superioribus libris diximus, manifestum est) etiam in haereticorum perversitate potest esse christiani Baptismi integritas; si qui temporibus illis rebaptizaverunt, nec tamen ab unitatis compagine recesserunt, eadem dilectione pacis potuerunt ad veniam pertinere, qua Cyprianus etiam sine Baptismo admissos ab Ecclesiae muneribus non potuisse separari testatur. Porro si verum est apud haereticos et schismaticos non esse Baptismum Christi, quanto minus obessent in unitate positis aliena peccata, si ad unitatem venientibus et sine Baptismo admissis solverentur et propria. Nam si, teste Cypriano, unitatis vinculum tantum valet, quomodo possent laedi alienis peccatis, qui nollent ab unitate recedere, si etiam non baptizati peccatis propriis non perirent, qui ad eam vellent ex haeresi accedere? CAPUT III.--3. Quod autem adjungit Cyprianus, et dicit, Non tamen quia aliquando erratum est, ideo semper errandum est: cum magis sapientibus et Deum timentibus congruat, patefactae et perspectae veritati libenter atque", + "candidate_score": 0.685035, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_476_478", + "bdc_text": "Primus Palatini apud Heidelbergam contionator erat , cuius viri sententiam cum is princeps ante Comitia non ignoraret , cum nostra per omnia convenire , caeterorum , quos in eadem Academia Theologos habebat , non convenire , illis praeteritis , qui a nobis dissentirent , eum misit , quem consentire certum esset . Quare principem hunc singulariter evangelicae concordiae studuisse consulere , dubitari non potest . Legati alteri duo Brandenburgensis Principis apud Francfortum alter pastor , alter Theologus professor erat .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_513", + "psc_text": "Judas traditor fuit, et tamen ab eis non maculabatur: aut si maculabatur, tunc Judae facti sunt omnes: ergo et modo Judae sunt omnes: aut si non sunt; non ergo pertinent ad posteriores facinora priorum, quamvis ex eadem communione propagatos. Cur ergo nobis traditores objiciunt, quos non convicerunt, et sibi Judam non objiciunt, cui Cyprianus et collegae ejus communicaverunt? Ecce concilium de quo solent isti gloriari. Nos quidem dicimus quia sic non prodit haereticis Ecclesiae Baptismum, qui Baptismum Christi et in haereticis probat; sicut non prodit homocidis Ecclesiae Baptismum, qui Baptismum Christi et in homicidis probat: sed quia isti ex hoc concilio nobis praescribere quid sentire debeamus, affectant, ipsi priores ei consentiant. Ecce Judae traditori sunt comparati, qui dicebant haereticos quamvis in haeresi baptizatos non debere iterum baptizari. Talibus autem Cyprianus communicabat, qui dixit, Neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes (In exordio concilii Carthaginensis ). Tales", + "candidate_score": 0.682984, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_335_337", + "bdc_text": "denique utraque in lingua omnia deinde responsa non gravatim oblaturos esse . Itaque sperare , postquam omnia propter colloquium maturandum de se concessissent , caetera praesides , ut duae et viginti voces seorsim singulae audirentur , tum ut in unoquoque articulo sententia cuiusque diligenter annotaretur , curaturos , et moram omnem deinde remoturos esse , sane nemo nostrum post hanc liberalitatem nostrorum , tergiversaturum quemquam aut praesidum aut adversariorum esse . Verum enim vero caetera quidem omnia praesides laudare , quae nos concessissemus , sed de numerandis duobus suffragiis aeque ut antea lubrice respondere , cura et diligentia sua se ea in re Caesari satis facturos , formam vero iuramenti ab se et legato comprehensam nobis exhibituros esse per praesidum responsum datum tertia Decembris fuit .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_386", + "psc_text": "atque concilii, in cujus unitate isti tanquam pia membra manserunt, libris superioribus disputavimus. Quapropter jam opportunum videtur, quid etiam caeteri singillatim censuerint considerare ea libertate, quam nobis etiam ipse non abrogavit, dicens, Neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes. Quod eum non propterea dixisse, ut cogitationes tacitas collegarum, tanquam de abdito erutas tali securitate captaret, sed quod revera pacem unitatemque diligeret, ex aliis similibus videre facillimum est, ubi ad singulos scripsit, sicut ad ipsum Jubaianum. Haec tibi, inquit, brevissime pro nostra mediocritate rescripsimus, frater charissime, nemini praescribentes, aut praejudicantes, quominus unusquisque episcoporum quod putat faciat, habens arbitrii sui liberam potestatem. Et ne quisquam, si hac eadem libera potestate diversa sentiret, pellendus a caeterorum consortio videretur, sequitur et dicit, Nos, quantum in nobis est, propter haereticos cum collegis et coepiscopis nostris non contendimus, cum quibus divinam concordiam et dominicam pacem tenemus: et paulo post, Servatur, inquit, a", + "candidate_score": 0.68156, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_476_478", + "bdc_text": "Primus Palatini apud Heidelbergam contionator erat , cuius viri sententiam cum is princeps ante Comitia non ignoraret , cum nostra per omnia convenire , caeterorum , quos in eadem Academia Theologos habebat , non convenire , illis praeteritis , qui a nobis dissentirent , eum misit , quem consentire certum esset . Quare principem hunc singulariter evangelicae concordiae studuisse consulere , dubitari non potest . Legati alteri duo Brandenburgensis Principis apud Francfortum alter pastor , alter Theologus professor erat .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_514", + "psc_text": "concilio nobis praescribere quid sentire debeamus, affectant, ipsi priores ei consentiant. Ecce Judae traditori sunt comparati, qui dicebant haereticos quamvis in haeresi baptizatos non debere iterum baptizari. Talibus autem Cyprianus communicabat, qui dixit, Neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes (In exordio concilii Carthaginensis ). Tales etiam antea fuisse in Ecclesia per illam sententiam manifestantur, ubi ait: Sed dicit aliquis, Quid ergo fiet de his qui in praeteritum in Ecclesiam sine Baptismo admissi sunt (Epist. 73, ad Jubaianum) . Talem fuisse Ecclesiae consuetudinem ipsi, qui hoc concilium faciunt, saepe commemorant. Si ergo nihil aliud quicumque hoc facit, quam sponsae Christi Judas existit, sicut ista sententia pronuntiata est; Judas autem, sicut docet Evangelium, traditor fuit; traditoribus ergo communicaverunt omnes, qui tunc etiam ista dicebant, et antequam ista dicerent, traditores facti erant omnes per illam consuetudinem, quam tunc Ecclesia retinebat. Omnes ergo, id est et nos et ipsi", + "candidate_score": 0.681445, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_454_456", + "bdc_text": "Ut ne enim dicendi vehementia libertateque , quas secum res ubique verbi Dei veritas trahit , adversarii incitarentur , contenti contione publica suos a contionando privatim continuerunt , praesertim cum ea respublica , in qua conventus erat , non dum composita prorsus , factionibus , ut fere multis hodie in locis fit , suis adhuc fluctuans , parem utrique parti copiam populum docendi relinqueret , et hactenus contionatum , nemine interpellante , plus sesquimense fuisset . Sed quoniam ( ut fit ) is contionator , qui doctrinam Christi more nostro vere proponebat , longe adeo superabat , ut illo altero relicto ad hunc solum populus omnis conflueret , ac templum totum compleret , hoc praesertim tempore , cum praestantissimi homines , qui de religionis controversia aderant , ad eius conciones accessissent , adversariis hic concursus plaususque populi intolerandus fuit . Ergo , ut contio haec prohiberetur , per legatum egerunt .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_105", + "psc_text": "aliud contra consuetudinem quid sentiret liberius exprompsisse, prioremque dixisse, nisi ut alium, si forte existeret, cui esset melius revelatum, gratissime acciperet; et ostenderet imitandam, non solum docendi diligentiam, sed etiam discendi modestiam: si autem nullus existeret, qui tale aliquid afferret, unde illae omnes verisimiles rationes quibus movebatur refellerentur, in eadem sententia permaneret, bene sibi conscius et non occultatae quae putabatur veritatis, et retentae quae amabatur unitatis. Nam et illud sic intellexit quod ait Apostolus: « Prophetae autem duo aut tres loquantur, et caeteri examinent; si alii revelatum fuerit sedenti, ille prior taceat » (I Cor. XIV, 29). Qua in parte, inquit, docuit et ostendit, multa singulis in melius revelari, et debere unumquemque, non pro eo quod semel imbiberat et tenebat, pertinaciter congredi; sed si quid melius et utilius exstiterit, libenter amplecti (Epist. 71, ad Quintum) . His utique verbis non solum eos admonuit sibi consentire, qui melius aliquid non videbant;", + "candidate_score": 0.680826, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_321_323", + "bdc_text": "alteraque haec super articulis disceptatio fuit . Ad haec iterum Praesides , nobis omnia , ut prius , recusare , et in sententia sua persistere , constitutam colloquio rationem Hagnoae fuisse , eam mutare se non posse . Itaque nec alium auditorem , quam qui in ipso colloquio versaretur , admittere .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_209", + "psc_text": "hoc invenimus, ab haereticis aliquem venientem, qui apud illos fuerit baptizatus, ab Apostolis denuo baptizatum. Sed illa consuetudo, quam etiam tunc homines sursum versus respicientes non videbant a posterioribus institutam, recte ab Apostolis tradita creditur. Et talia multa sunt, quae longum est repetere. Quapropter si non nihil dicebant, quibus id quod ei visum est, volens persuadere Cyprianus, ait, Ne quisquam dicat, Quod accepimus ab Apostolis, hoc sequimur: quanto robustius nunc dicimus, Quod Ecclesiae consuetudo semper tenuit, quod haec disputatio dissuadere non potuit, et quod plenarium concilium confirmavit, hoc sequimur? Huc accedit, quod bene perspectis ex utroque latere disputationis rationibus et Scripturarum testimoniis, potest etiam dici, Quod veritas declaravit, hoc sequimur. CAPUT VII.--10. Nam revera illud quod quidam Cypriani disputationibus opponebant, quod Apostolus ait, Verumtamen omni modo, sive per occasionem, sive per veritatem Christus annuntietur (Philipp. I, 18) , recte Cyprianus refellit, ostendens ad causam haereticorum non pertinere; quoniam de his", + "candidate_score": 0.679393, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_475_477", + "bdc_text": "Trium principum legati fuerunt , qui doctrinam nostram in iis Comitiis contra spem adversariorum sunt professi . Primus Palatini apud Heidelbergam contionator erat , cuius viri sententiam cum is princeps ante Comitia non ignoraret , cum nostra per omnia convenire , caeterorum , quos in eadem Academia Theologos habebat , non convenire , illis praeteritis , qui a nobis dissentirent , eum misit , quem consentire certum esset . Quare principem hunc singulariter evangelicae concordiae studuisse consulere , dubitari non potest .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_459", + "psc_text": "invidi erant et maligni, aut circa Deum ingrati, ecce qualibus communicabant, ecce quales diversa sentientes, sicut Cyprianus praedixit, a jure communionis non amovebant, ecce a quibus non polluebantur in conservatione unitatis, ecce quantum amandum sit vinculum pacis; ecce quid considerent qui nobis de praedecessorum episcoporum concilio calumniantur, quorum charitatem non imitantur, et quorum exemplo considerato jure damnantur. Si consuetudo erat, sicut haec sententia testis est, ut haeretici venientes ad Ecclesiam cum Baptismate quod habebant susciperentur, aut hoc recte fiebat, aut mali bonos in unitate non maculant. Si recte fiebat, cur orbem terrarum, quia sic recipiuntur, accusant? Si autem mali bonos in unitate non maculant, quomodo se a crimine sacrilegae separationis excusant? CAPUT XXXVI.--69. Eucratius a Thenis dixit: Fidem nostram, et Baptismatis gratiam, et legis ecclesiasticae regulam Deus et Dominus noster Jesus Christus suo ore Apostolos docens perimplevit, dicens: « Ite, docete omnes gentes, baptizantes eos in nomine Patris et Filii", + "candidate_score": 0.679357, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_476", + "bdc_text": "Primus Palatini apud Heidelbergam contionator erat , cuius viri sententiam cum is princeps ante Comitia non ignoraret , cum nostra per omnia convenire , caeterorum , quos in eadem Academia Theologos habebat , non convenire , illis praeteritis , qui a nobis dissentirent , eum misit , quem consentire certum esset .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_513", + "psc_text": "Judas traditor fuit, et tamen ab eis non maculabatur: aut si maculabatur, tunc Judae facti sunt omnes: ergo et modo Judae sunt omnes: aut si non sunt; non ergo pertinent ad posteriores facinora priorum, quamvis ex eadem communione propagatos. Cur ergo nobis traditores objiciunt, quos non convicerunt, et sibi Judam non objiciunt, cui Cyprianus et collegae ejus communicaverunt? Ecce concilium de quo solent isti gloriari. Nos quidem dicimus quia sic non prodit haereticis Ecclesiae Baptismum, qui Baptismum Christi et in haereticis probat; sicut non prodit homocidis Ecclesiae Baptismum, qui Baptismum Christi et in homicidis probat: sed quia isti ex hoc concilio nobis praescribere quid sentire debeamus, affectant, ipsi priores ei consentiant. Ecce Judae traditori sunt comparati, qui dicebant haereticos quamvis in haeresi baptizatos non debere iterum baptizari. Talibus autem Cyprianus communicabat, qui dixit, Neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes (In exordio concilii Carthaginensis ). Tales", + "candidate_score": 0.678874, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_360_362", + "bdc_text": "Et hactenus quidem occasio se nulla dedit , cum essent quaesitae multae . Nunc autem Carolus primogenitus Ecclesiae filius ad id concilium Pontificis exequendum ( ut fidus Sanctae Romanae Ecclesiae advocatus est ) cum hoc colloquium , tum illa mox deinde futura Ratisponae Comitia , velut viam aditumque ad generale Concilium instituisset , me ut hic vobiscum adessem iussit voluitque . Et quia is nunc dies adest , quo de salute publica , et de Ecclesiae dignitate summa , deque rebus maximis deliberatur , oro , ut cogitare velitis , quid vos conveniat facere per omniaque divina et humana iura obtestor , ut conciliationis rationem habeatis .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_111", + "psc_text": "Ecclesiae consuetudine commutanda; si autem concilium ejus attenditur, huic esse universae Ecclesiae posterius concilium praeponendum, cujus se membrum esse gaudebat; et ut se in totius corporis compage retinenda caeteri imitarentur, saepius admonebat. Nam et concilia posteriora prioribus apud posteros praeponuntur, et universum partibus semper jure optimo praeponitur. CAPUT X.--15. Quid autem agunt isti, cum docetur sanctus Cyprianus, etiamsi non admisit in haeresi vel schismate baptizatos, tamen communicasse admittentibus, quod apertissime declaravit, dicens: Neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes (In concilio Carthaginensi memorato supra, cap. 2) ? Si talium communione maculatus est, cur in tractando Baptismo ejus auctoritatem sectantur? Si autem talium communione maculatus non est, cur in unitate retinenda exemplum ejus non imitantur? Numquid hic restat, nisi ut dicant, Sic volumus? Quid aliud sermoni veritatis justitiaeque respondent omnes flagitiosi et facinorosi homines, luxuriosi, ebriosi, adulteri, et modis omnibus impudici, fures, raptores, homicidae, latrones, malefici, idololatrae,", + "candidate_score": 0.677741, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_476", + "bdc_text": "Primus Palatini apud Heidelbergam contionator erat , cuius viri sententiam cum is princeps ante Comitia non ignoraret , cum nostra per omnia convenire , caeterorum , quos in eadem Academia Theologos habebat , non convenire , illis praeteritis , qui a nobis dissentirent , eum misit , quem consentire certum esset .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_514", + "psc_text": "concilio nobis praescribere quid sentire debeamus, affectant, ipsi priores ei consentiant. Ecce Judae traditori sunt comparati, qui dicebant haereticos quamvis in haeresi baptizatos non debere iterum baptizari. Talibus autem Cyprianus communicabat, qui dixit, Neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes (In exordio concilii Carthaginensis ). Tales etiam antea fuisse in Ecclesia per illam sententiam manifestantur, ubi ait: Sed dicit aliquis, Quid ergo fiet de his qui in praeteritum in Ecclesiam sine Baptismo admissi sunt (Epist. 73, ad Jubaianum) . Talem fuisse Ecclesiae consuetudinem ipsi, qui hoc concilium faciunt, saepe commemorant. Si ergo nihil aliud quicumque hoc facit, quam sponsae Christi Judas existit, sicut ista sententia pronuntiata est; Judas autem, sicut docet Evangelium, traditor fuit; traditoribus ergo communicaverunt omnes, qui tunc etiam ista dicebant, et antequam ista dicerent, traditores facti erant omnes per illam consuetudinem, quam tunc Ecclesia retinebat. Omnes ergo, id est et nos et ipsi", + "candidate_score": 0.677164, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_475_477", + "bdc_text": "Trium principum legati fuerunt , qui doctrinam nostram in iis Comitiis contra spem adversariorum sunt professi . Primus Palatini apud Heidelbergam contionator erat , cuius viri sententiam cum is princeps ante Comitia non ignoraret , cum nostra per omnia convenire , caeterorum , quos in eadem Academia Theologos habebat , non convenire , illis praeteritis , qui a nobis dissentirent , eum misit , quem consentire certum esset . Quare principem hunc singulariter evangelicae concordiae studuisse consulere , dubitari non potest .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_513", + "psc_text": "Judas traditor fuit, et tamen ab eis non maculabatur: aut si maculabatur, tunc Judae facti sunt omnes: ergo et modo Judae sunt omnes: aut si non sunt; non ergo pertinent ad posteriores facinora priorum, quamvis ex eadem communione propagatos. Cur ergo nobis traditores objiciunt, quos non convicerunt, et sibi Judam non objiciunt, cui Cyprianus et collegae ejus communicaverunt? Ecce concilium de quo solent isti gloriari. Nos quidem dicimus quia sic non prodit haereticis Ecclesiae Baptismum, qui Baptismum Christi et in haereticis probat; sicut non prodit homocidis Ecclesiae Baptismum, qui Baptismum Christi et in homicidis probat: sed quia isti ex hoc concilio nobis praescribere quid sentire debeamus, affectant, ipsi priores ei consentiant. Ecce Judae traditori sunt comparati, qui dicebant haereticos quamvis in haeresi baptizatos non debere iterum baptizari. Talibus autem Cyprianus communicabat, qui dixit, Neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes (In exordio concilii Carthaginensis ). Tales", + "candidate_score": 0.676999, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_381_383", + "bdc_text": "alterum , pontificem tyrannidem sibi in regno Christi et Ecclesia occupantem , scissa charitate causam tumultibus et funestis bellis dedisse , flammis adhuc eos , in quibus charitatis aliquid superesset , delentem . Vos regni Christi et Ecclesiae , contra ipsius tyrannidem assertores et vindices , divina gratia exortos , aliud nihil quam charitatem cupere conservare . Deinde ostendendum fuit , si qualiter de se profiteretur , Caesaris iussu et imperio , non pontificis nomine adesset , nos eo nomine ut hospitem et spectatorem et adiutorem pacis libenter laturos , ac gratias habituros esse :", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_231", + "psc_text": ". Et foris ergo fiunt aliqua in nomine Christi, non contra Ecclesiam; et intus ex parte diaboli contra Ecclesiam. CAPUT XI.--17. Quid, quod etiam mirum est, quod accidere posse invenit qui diligenter advertit, quosdam salva charitate docere aliquid inutile, sicut Petrus Gentes cogebat judaizare (Galat. II, 14), sicut ipse Cyprianus haereticos denuo baptizari: unde talibus bonis membris in charitate radicatis, et in aliquo non recte ingredientibus dicit Apostolus, Si quid aliter sapitis, id quoque vobis Deus revelabit (Philipp. III, 15) : et quosdam rursus sine charitate docere aliquid salubre, de qualibus Dominus dicit, Cathedram Moysi sedent. Quae dicunt, facite; quae autem faciunt, nolite facere: dicunt enim, et non faciunt (Matth. XXIII, 2, 3) ? Unde et Apostolus de illis invidis et malevolis, christianam tamen salutem annuntiantibus, Sive occasione, inquit, sive veritate Christus annuntietur (Philipp. I, 15) . Quapropter et intus et foris perversitas hominum corrigenda est, divina vero Sacramenta et", + "candidate_score": 0.676841, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_613_615", + "bdc_text": "Proposita confessione nostra , adversarii articulos , qui in ea essent , ordine excutere instituerunt . De primis conveniebat , nam in communi fidei formula , et trinitatis placitissimi , nemo quicquam monebat . In tertio articulo disputari coeptum est , quae res post baptisma ex originali labe , et naturae depravatione reliqua esset , in sanctis vere ne peccatum appellaretur , quae disputatio parti utrique fundamenti vice ad doctrinae suae confirmationem esse videbatur .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_516", + "psc_text": "hoc concilium tanquam pro se proferunt, et malorum communione quasi contagione bonos perire contendunt, non inveniunt quomodo dicant, aut priores Christianos unde isti propagantur, non fuisse traditores, quia isto concilio convincuntur; aut ad se non pertinere facinora priorum, quia nobis majores nostros objiciunt? CAPUT XXVI.--50. Item alius Lucius a Membresa dixit: Scriptum est, « Deus peccatorem non audit » (Joan. IX, 31). Qui peccator est, quomodo audiri in Baptismo potest? 51. Respondemus: Quomodo auditur avarus, et raptor, et fenerator, et homicida? An isti non sunt peccatores? quos tamen Cyprianus in Catholica objurgat, et tolerat. CAPUT XXVII.--52. Item alius Felix a Buslacenis dixit: In haereticis sine Baptismo Ecclesiae admittendis nemo consuetudinem rationi et veritati praeponat; quia consuetudinem ratio et veritas semper excludit. 53. Huic respondetur: Veritatem non ostendis, de consuetudine confiteris. Recte igitur consuetudinem teneremus plenario concilio posteriore firmatam, etiam si veritas adhuc lateret, quam credimus jam esse manifestatam. CAPUT XXVIII.--54.", + "candidate_score": 0.675073, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_613_615", + "bdc_text": "Proposita confessione nostra , adversarii articulos , qui in ea essent , ordine excutere instituerunt . De primis conveniebat , nam in communi fidei formula , et trinitatis placitissimi , nemo quicquam monebat . In tertio articulo disputari coeptum est , quae res post baptisma ex originali labe , et naturae depravatione reliqua esset , in sanctis vere ne peccatum appellaretur , quae disputatio parti utrique fundamenti vice ad doctrinae suae confirmationem esse videbatur .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_111", + "psc_text": "Ecclesiae consuetudine commutanda; si autem concilium ejus attenditur, huic esse universae Ecclesiae posterius concilium praeponendum, cujus se membrum esse gaudebat; et ut se in totius corporis compage retinenda caeteri imitarentur, saepius admonebat. Nam et concilia posteriora prioribus apud posteros praeponuntur, et universum partibus semper jure optimo praeponitur. CAPUT X.--15. Quid autem agunt isti, cum docetur sanctus Cyprianus, etiamsi non admisit in haeresi vel schismate baptizatos, tamen communicasse admittentibus, quod apertissime declaravit, dicens: Neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes (In concilio Carthaginensi memorato supra, cap. 2) ? Si talium communione maculatus est, cur in tractando Baptismo ejus auctoritatem sectantur? Si autem talium communione maculatus non est, cur in unitate retinenda exemplum ejus non imitantur? Numquid hic restat, nisi ut dicant, Sic volumus? Quid aliud sermoni veritatis justitiaeque respondent omnes flagitiosi et facinorosi homines, luxuriosi, ebriosi, adulteri, et modis omnibus impudici, fures, raptores, homicidae, latrones, malefici, idololatrae,", + "candidate_score": 0.674688, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_553_555", + "bdc_text": "Orare se Praesides , ut quia huc de doctrina benigne et placite cognitum ventum esset , ne breves articulos obiici , et super iis nuda interrogatione insidiose se premi paterentur , sed expositione copiosa et lucida causam totam pertractari curarent . Non enim eo se missos esse , ut articulos flexiloquos et insidiose scriptos ab adversariis sibi propositos reciperent , ac domum referrent , sed ut praesenti ope ac industria et fide in rebus obscuris eruendis , et veritate iuvanda , adversariorum aut imbecillitatem aut errorem relevarent . Iniquum esse , parte utraque nondum audita , ire in suffragia :", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_106", + "psc_text": "inquit, docuit et ostendit, multa singulis in melius revelari, et debere unumquemque, non pro eo quod semel imbiberat et tenebat, pertinaciter congredi; sed si quid melius et utilius exstiterit, libenter amplecti (Epist. 71, ad Quintum) . His utique verbis non solum eos admonuit sibi consentire, qui melius aliquid non videbant; sed etiam hortatus est, si qui possent afferre aliquid quo prior consuetudo servanda potius firmaretur: ut si tale esset quod refelli non posset, etiam ipse ostenderet quam veraciter dixerit, « debere unumquemque non pro eo quod semel imbiberat et tenebat, pertinaciter congredi; sed si quid melius et utilius exstiterit, libenter amplecti. » Sed quia tunc non exstiterant, nisi qui ei consuetudinem opponerent; defensiones autem ipsius consuetudinis non tales afferrent, quibus illa talis anima moveretur: noluit vir gravissimus rationes suas, etsi non veras (quod eum latebat), sed tamen non victas, veraci quidem, sed tamen nondum assertae consuetudini cedere. Quam tamen consuetudinem", + "candidate_score": 0.67444, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_396_398", + "bdc_text": "in quibus revocando ad se , et a nobis avertendis tam laborarunt , quam in iniquis conditionibus inveniendis et obiiciendis . Alia praeterea , et quidem maior , adversarios difficultas circumstabat . Non enim isti solum in ipsorum parte ab ipsis dissentiebant , quorum sententia de religione diversa ex professo fuit , et qui palam a nobis sentiebant :", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_504", + "psc_text": "Sicut ergo isti, quamvis in eis Christi Baptismus agnoscatur, non sunt tamen excusati et defensi illicita facientes, et recte illos Christus adversarios suos appellat, quia in talibus perseverantes audituri sunt, Recedite a me, qui operamini iniquitatem (Matth. VII, 23) ; unde et antichristi appellantur, quia Christo contrarii sunt, dum contra quod praecipit vivunt: ita et haeretici. CAPUT XVI.--30. Alius Saturninus a Tucca dixit: Gentiles, quamvis idola colant, tamen summum Deum Patrem creatorem cognoscunt et confitentur. In hunc Marcion blasphemat, et quidam non erubescunt Marcionis Baptismum probare. Quomodo tales sacerdotes sacerdotium Dei aut servant, aut vindicant, qui hostes Dei non baptizant, et sic illis communicant? 31. Respondetur: Nimirum cum talia dicuntur, exceditur modus, nec consideratur quia et ipsi talibus communicabant, neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes. Sed habet iste in hac ipsa sententia sua unde admoneri posset, si adverteret, id in quoque corrigendum esse quod pravum", + "candidate_score": 0.674333, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_520_522", + "bdc_text": "Ibi paratos esse se concedere , ut si quae dixisset pars una , alicui ex ea parte , qui quidem de plurimorum numero esset , veluti ex sententia sua non dictum non probaretur , ut is sententiam suam praesidibus aut scriptam offerat , aut presens apud eos exponat , sed utrunque privatim et extra colloquium . Eorum autem sententiam qui inter colligendum suffragia non quod plurimi , sed quod pauciores sensissent , nec in colloquium inferendam , nec parti adversariae per praesides ostendendam , sed scriptam usque factam Caesari relationem custodiendam esse . Hoc si reciperent nostri , fieri colloquium posse , valde se sperare .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_105", + "psc_text": "aliud contra consuetudinem quid sentiret liberius exprompsisse, prioremque dixisse, nisi ut alium, si forte existeret, cui esset melius revelatum, gratissime acciperet; et ostenderet imitandam, non solum docendi diligentiam, sed etiam discendi modestiam: si autem nullus existeret, qui tale aliquid afferret, unde illae omnes verisimiles rationes quibus movebatur refellerentur, in eadem sententia permaneret, bene sibi conscius et non occultatae quae putabatur veritatis, et retentae quae amabatur unitatis. Nam et illud sic intellexit quod ait Apostolus: « Prophetae autem duo aut tres loquantur, et caeteri examinent; si alii revelatum fuerit sedenti, ille prior taceat » (I Cor. XIV, 29). Qua in parte, inquit, docuit et ostendit, multa singulis in melius revelari, et debere unumquemque, non pro eo quod semel imbiberat et tenebat, pertinaciter congredi; sed si quid melius et utilius exstiterit, libenter amplecti (Epist. 71, ad Quintum) . His utique verbis non solum eos admonuit sibi consentire, qui melius aliquid non videbant;", + "candidate_score": 0.674108, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_613_615", + "bdc_text": "Proposita confessione nostra , adversarii articulos , qui in ea essent , ordine excutere instituerunt . De primis conveniebat , nam in communi fidei formula , et trinitatis placitissimi , nemo quicquam monebat . In tertio articulo disputari coeptum est , quae res post baptisma ex originali labe , et naturae depravatione reliqua esset , in sanctis vere ne peccatum appellaretur , quae disputatio parti utrique fundamenti vice ad doctrinae suae confirmationem esse videbatur .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_286", + "psc_text": "Si autem (sicut jam, ut arbitror, ex his quae in superioribus libris diximus, manifestum est) etiam in haereticorum perversitate potest esse christiani Baptismi integritas; si qui temporibus illis rebaptizaverunt, nec tamen ab unitatis compagine recesserunt, eadem dilectione pacis potuerunt ad veniam pertinere, qua Cyprianus etiam sine Baptismo admissos ab Ecclesiae muneribus non potuisse separari testatur. Porro si verum est apud haereticos et schismaticos non esse Baptismum Christi, quanto minus obessent in unitate positis aliena peccata, si ad unitatem venientibus et sine Baptismo admissis solverentur et propria. Nam si, teste Cypriano, unitatis vinculum tantum valet, quomodo possent laedi alienis peccatis, qui nollent ab unitate recedere, si etiam non baptizati peccatis propriis non perirent, qui ad eam vellent ex haeresi accedere? CAPUT III.--3. Quod autem adjungit Cyprianus, et dicit, Non tamen quia aliquando erratum est, ideo semper errandum est: cum magis sapientibus et Deum timentibus congruat, patefactae et perspectae veritati libenter atque", + "candidate_score": 0.673708, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_615", + "bdc_text": "In tertio articulo disputari coeptum est , quae res post baptisma ex originali labe , et naturae depravatione reliqua esset , in sanctis vere ne peccatum appellaretur , quae disputatio parti utrique fundamenti vice ad doctrinae suae confirmationem esse videbatur .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_438", + "psc_text": "Baptismum Christi, id est, verbis evangelicis consecratum, ubique eumdem esse, nec hominum quorumlibet et qualibet perversitate violari. 48. Sane in ista quoque sententia non negligenter omittendum est, quod hic interposuit et ait, Quare omnibus pacificis quidem viribus nitendum est, ne quis haeretico errore infectus, et caetera. Respexit enim verba illa beati Cypriani dicentis, Neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes (In exordio Concilii ). Ecce quantum valeat in bonis Ecclesiae filiis amor unitatis et pacis, ut quos dicebant sacrilegos et profanos, sine Baptismo ut arbitrabantur admissos, si eos quantum putabant corrigere non valerent, eligerent potius tolerare, quam propter eos sanctum illud vinculum rumpere, ne propter zizania eradicaretur simul et triticum (Matth. XIII, 29); permittentes quantum in ipsis erat, sicut in illo nobilissimo judicio Salomonis, infantile corpus a falsa matre nutriri potius, quam concidi (III Reg. III, 26). Hoc autem et illi faciebant, qui de Baptismi sacramento", + "candidate_score": 0.673049, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_551_553", + "bdc_text": "eius rei aerumnas infinitas , quas propterea tulissent , testem optimum esse . Itaque quam doctrinam complexi conscientia bona fuissent , ad eius defensionem rectissimo studio venisse . Orare se Praesides , ut quia huc de doctrina benigne et placite cognitum ventum esset , ne breves articulos obiici , et super iis nuda interrogatione insidiose se premi paterentur , sed expositione copiosa et lucida causam totam pertractari curarent .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_105", + "psc_text": "aliud contra consuetudinem quid sentiret liberius exprompsisse, prioremque dixisse, nisi ut alium, si forte existeret, cui esset melius revelatum, gratissime acciperet; et ostenderet imitandam, non solum docendi diligentiam, sed etiam discendi modestiam: si autem nullus existeret, qui tale aliquid afferret, unde illae omnes verisimiles rationes quibus movebatur refellerentur, in eadem sententia permaneret, bene sibi conscius et non occultatae quae putabatur veritatis, et retentae quae amabatur unitatis. Nam et illud sic intellexit quod ait Apostolus: « Prophetae autem duo aut tres loquantur, et caeteri examinent; si alii revelatum fuerit sedenti, ille prior taceat » (I Cor. XIV, 29). Qua in parte, inquit, docuit et ostendit, multa singulis in melius revelari, et debere unumquemque, non pro eo quod semel imbiberat et tenebat, pertinaciter congredi; sed si quid melius et utilius exstiterit, libenter amplecti (Epist. 71, ad Quintum) . His utique verbis non solum eos admonuit sibi consentire, qui melius aliquid non videbant;", + "candidate_score": 0.673024, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_613_615", + "bdc_text": "Proposita confessione nostra , adversarii articulos , qui in ea essent , ordine excutere instituerunt . De primis conveniebat , nam in communi fidei formula , et trinitatis placitissimi , nemo quicquam monebat . In tertio articulo disputari coeptum est , quae res post baptisma ex originali labe , et naturae depravatione reliqua esset , in sanctis vere ne peccatum appellaretur , quae disputatio parti utrique fundamenti vice ad doctrinae suae confirmationem esse videbatur .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_490", + "psc_text": "neque enim inquinari se credidit, quando talibus propter vinculum pacis communicandum esse decrevit dicens, Neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes. Aut si inquinant haeretici ad communionem, si non baptizantur, admissi; inquinata est tota Ecclesia per illam consuetudinem, quae toties hic commemoratur. Et sicut nos isti appellant traditores propter majores nostros, in quibus nihil tale quando objecerunt, probare potuerunt; si hoc fit quisque quod est ille cui communicaverit, omnes tunc haeretici facti sunt. Quod si quisquis dicit, insanit; falsum est quod iste ait, Qui haereticum sine Baptismo ad communionem admittit, nec haereticos purgat, et Christianos inquinat. Aut si hoc verum est, non sine Baptismo admittebantur, sed habebant Baptismum Christi, quamvis apud haereticos datum et acceptum, qui secundum illam consuetudinem, de qua isti confitentur, sic admittebantur: ac per hoc recte etiam nunc sic admittuntur. CAPUT V.--8. Aurelius ab Utica dixit: Cum dicat Apostolus, non communicandum peccatis alienis", + "candidate_score": 0.672476, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_115_117", + "bdc_text": "Haec dum in Comitiis geruntur , dumque pacis et concordiae expectatio est aliqua , hostile ac horribile maxime Caesaris edictum ad nos adfertur , in Brabantia paucis ante diebus propositum , in quo doctrina nostra publice istis in locis proscribebatur , et qui eam profiteri fuisset ausus , ferro et igni excindebatur . Cum hoc edicto , quod in libellis istic Gallicana et vernacula lingua editis circumferebatur , allata etiam fama dirae persecutionis est . Nostri enim homines , qui tum ex aula Caesaris redibant , omnem haereseos suspitionem capitalem esse narrabant .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_126", + "psc_text": "enim Cypriani exemplo uti voluerint ad rebaptizandos catholicos, quia ille censuit in catholica baptizandos haereticos: nos potius ejus exemplo utimur, quo apertissime statuit a catholica communione, id est, a Christianis toto orbe terrarum diffusis, etiam malis et sacrilegis admissis, nullo modo per separationem communionis esse recedendum, quandoquidem nec eos qui, ut eidem videbatur, non baptizatos sacrilegos in catholicam communionem recipiebant, a jure communionis voluit amovere, dicens, Neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes. CAPUT II.--2. Video tamen quid adhuc a me possit inquiri, videlicet ut respondeam verisimilibus illis rationibus, quibus vel ante Agrippinus, vel ipse Cyprianus, vel illi qui eis in Africa consenserunt, vel si forte aliqui ex transmarinis terris longeque discretis, nullo quidem sive plenario sive saltem regionali concilio, sed epistolari colloquio commoti sunt, ut hoc esse faciendum putarent, quod et consuetudo Ecclesiae pristina non habebat, et postea catholicus orbis terrarum robustissima firmitate consensionis exclusit:", + "candidate_score": 0.671415, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_230_232", + "bdc_text": "cum de nobis arbitrandum , inter arbitros stare vidisses , et eos quidem plerosque maxime et veritati et nobis infestos , quod illorum libelli seditiosissimi non ita pridem emissi palam declarant . Ad haec arbitri tres non hi erant , qui se possent inferre medios , cum ex professo partis alterius causam tuerentur , et Palatini legatus unus fungi offitio vere posse videretur . Quonam enim pacto hi episcopi , quorum unus episcopatum unum maximum , alter maximos duos , tertius tres maximos , et inter eos archiepiscopatus duos , omnia haec contra omne divinum et humanum ius tenent , quique nullum in vita munus episcopi unquam obeunt , de iis hominibus aut arbitrari aeque , aut arbitros in eorum causa audienda aequos constituere possent , qui totum hoc tyrannidis in Ecclesia genus ceu blasphemum et impium ex professo execrantur .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_385", + "psc_text": "collegas suos adigit: quando habeat omnis episcopus pro licentia libertatis et potestatis suae arbitrium proprium, tamque judicari ab alio non possit, quam nec ipse potest alterum judicare; sed exspectemus universi judicium Domini nostri Jesu Christi, qui unus et solus habet potestatem et praeponendi nos in Ecclesiae suae gubernatione, et de actu nostro judicandi (In concilio Carthaginensi ). CAPUT VII.--10. Jam satis, quantum arbitror, non solum ad epistolam quam Jubaiano scripsit, sed etiam ad illam quam ad Quintum dedit, et ad illam quam cum quibusdam collegis ad quosdam collegas, et ad illam quam ad Pompeium, quantum potuimus, pro universitate catholicae consensionis atque concilii, in cujus unitate isti tanquam pia membra manserunt, libris superioribus disputavimus. Quapropter jam opportunum videtur, quid etiam caeteri singillatim censuerint considerare ea libertate, quam nobis etiam ipse non abrogavit, dicens, Neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes. Quod eum non propterea dixisse, ut cogitationes", + "candidate_score": 0.671316, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_297_299", + "bdc_text": "Hagnoica ratione omnes a colloquio , praeter bis terdenos excludi . Itaque eam se mutare non posse , proinde de caeteris aut iam praesentibus , aut deinde futuris , in colloquium admittendis , frustra disceptari . De bis undenis suffragiis quid faciendum esset , utriusque partis legatis videndum .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_514", + "psc_text": "concilio nobis praescribere quid sentire debeamus, affectant, ipsi priores ei consentiant. Ecce Judae traditori sunt comparati, qui dicebant haereticos quamvis in haeresi baptizatos non debere iterum baptizari. Talibus autem Cyprianus communicabat, qui dixit, Neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes (In exordio concilii Carthaginensis ). Tales etiam antea fuisse in Ecclesia per illam sententiam manifestantur, ubi ait: Sed dicit aliquis, Quid ergo fiet de his qui in praeteritum in Ecclesiam sine Baptismo admissi sunt (Epist. 73, ad Jubaianum) . Talem fuisse Ecclesiae consuetudinem ipsi, qui hoc concilium faciunt, saepe commemorant. Si ergo nihil aliud quicumque hoc facit, quam sponsae Christi Judas existit, sicut ista sententia pronuntiata est; Judas autem, sicut docet Evangelium, traditor fuit; traditoribus ergo communicaverunt omnes, qui tunc etiam ista dicebant, et antequam ista dicerent, traditores facti erant omnes per illam consuetudinem, quam tunc Ecclesia retinebat. Omnes ergo, id est et nos et ipsi", + "candidate_score": 0.671021, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_615", + "bdc_text": "In tertio articulo disputari coeptum est , quae res post baptisma ex originali labe , et naturae depravatione reliqua esset , in sanctis vere ne peccatum appellaretur , quae disputatio parti utrique fundamenti vice ad doctrinae suae confirmationem esse videbatur .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_491", + "psc_text": "Aut si hoc verum est, non sine Baptismo admittebantur, sed habebant Baptismum Christi, quamvis apud haereticos datum et acceptum, qui secundum illam consuetudinem, de qua isti confitentur, sic admittebantur: ac per hoc recte etiam nunc sic admittuntur. CAPUT V.--8. Aurelius ab Utica dixit: Cum dicat Apostolus, non communicandum peccatis alienis (I Tim. V, 22) ; quid aliud quam peccatis alienis communicat, qui sine Baptismo Ecclesiae haereticis communicat? Et ideo censeo baptizandos esse haereticos, ut accipiant remissam peccatorum, et sic illis communicetur. 9. Respondetur: Communicavit ergo Cyprianus et isti omnes peccatis alienis, qua cum talibus in communione manserunt, quando neminem qui diversum sensit a jure communionis amoverunt. Ubi est ergo Ecclesia? Deinde, uti de haereticis taceam, cum verba hujus sententiae etiam de aliis peccatoribus dici possint, quales in Ecclesia secum Cyprianus videbat, gemebat, arguebat, ferebat; ubi est Ecclesia, quae secundum haec verba jam tunc periisse existimatur contagione peccatorum? Si autem, sicut", + "candidate_score": 0.670809, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_476", + "bdc_text": "Primus Palatini apud Heidelbergam contionator erat , cuius viri sententiam cum is princeps ante Comitia non ignoraret , cum nostra per omnia convenire , caeterorum , quos in eadem Academia Theologos habebat , non convenire , illis praeteritis , qui a nobis dissentirent , eum misit , quem consentire certum esset .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_0", + "psc_text": "LIBER PRIMUS. Probat posse extra catholicam communionem dari Baptismum ab haereticis vel schismaticis, non ab iis tamen accipiendum, nec in haeresi vel schismate quidquam prodesse. CAPUT PRIMUM.--1. In eis libris quos adversus Epistolam Parmeniani, quam dedit ad Tichonium, scripsimus, promisimus nos diligentius quaestionem Baptismi tractaturos (Contra Epistolam Parmeniani, lib. 2, cap. 14): quod etiamsi non ibi promitteremus, debitum tamen a nobis flagitantibus fratribus meminimus et agnoscimus. Quapropter in hoc opere adjuvante Domino suscepimus, non solum ea refellere quae de hac re nobis Donatistae objectare consuerunt; sed etiam de beatissimi martyris Cypriani auctoritate, unde suam perversitatem, ne veritatis impetu cadat, fulcire conantur, quae Dominus donaverit dicere: ut intelligant omnes qui non studio partium caecati judicant, non solum eos non adjuvari auctoritate Cypriani, sed per ipsam maxime convinci atque subverti. 2. Jam quidem in supra memoratis libris dictum est, ita posse extra catholicam communionem dari Baptismum, quemadmodum et extra eam potest et", + "candidate_score": 0.670424, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_521_523", + "bdc_text": "Eorum autem sententiam qui inter colligendum suffragia non quod plurimi , sed quod pauciores sensissent , nec in colloquium inferendam , nec parti adversariae per praesides ostendendam , sed scriptam usque factam Caesari relationem custodiendam esse . Hoc si reciperent nostri , fieri colloquium posse , valde se sperare . Ad haec nostri :", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_386", + "psc_text": "atque concilii, in cujus unitate isti tanquam pia membra manserunt, libris superioribus disputavimus. Quapropter jam opportunum videtur, quid etiam caeteri singillatim censuerint considerare ea libertate, quam nobis etiam ipse non abrogavit, dicens, Neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes. Quod eum non propterea dixisse, ut cogitationes tacitas collegarum, tanquam de abdito erutas tali securitate captaret, sed quod revera pacem unitatemque diligeret, ex aliis similibus videre facillimum est, ubi ad singulos scripsit, sicut ad ipsum Jubaianum. Haec tibi, inquit, brevissime pro nostra mediocritate rescripsimus, frater charissime, nemini praescribentes, aut praejudicantes, quominus unusquisque episcoporum quod putat faciat, habens arbitrii sui liberam potestatem. Et ne quisquam, si hac eadem libera potestate diversa sentiret, pellendus a caeterorum consortio videretur, sequitur et dicit, Nos, quantum in nobis est, propter haereticos cum collegis et coepiscopis nostris non contendimus, cum quibus divinam concordiam et dominicam pacem tenemus: et paulo post, Servatur, inquit, a", + "candidate_score": 0.669902, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_559_561", + "bdc_text": "Pontificiam Synodum ideo se recusasse , quia iudicem et adversarium eundem ferre minime voluissent . At istic minus futurum sibi periculi , quam hic : siquidem adversariorum articulis praepositis , sine ulla eorum pertractatione simpliciter sit aut contradicendum , aut assentiendum .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_111", + "psc_text": "Ecclesiae consuetudine commutanda; si autem concilium ejus attenditur, huic esse universae Ecclesiae posterius concilium praeponendum, cujus se membrum esse gaudebat; et ut se in totius corporis compage retinenda caeteri imitarentur, saepius admonebat. Nam et concilia posteriora prioribus apud posteros praeponuntur, et universum partibus semper jure optimo praeponitur. CAPUT X.--15. Quid autem agunt isti, cum docetur sanctus Cyprianus, etiamsi non admisit in haeresi vel schismate baptizatos, tamen communicasse admittentibus, quod apertissime declaravit, dicens: Neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes (In concilio Carthaginensi memorato supra, cap. 2) ? Si talium communione maculatus est, cur in tractando Baptismo ejus auctoritatem sectantur? Si autem talium communione maculatus non est, cur in unitate retinenda exemplum ejus non imitantur? Numquid hic restat, nisi ut dicant, Sic volumus? Quid aliud sermoni veritatis justitiaeque respondent omnes flagitiosi et facinorosi homines, luxuriosi, ebriosi, adulteri, et modis omnibus impudici, fures, raptores, homicidae, latrones, malefici, idololatrae,", + "candidate_score": 0.669704, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_454_456", + "bdc_text": "Ut ne enim dicendi vehementia libertateque , quas secum res ubique verbi Dei veritas trahit , adversarii incitarentur , contenti contione publica suos a contionando privatim continuerunt , praesertim cum ea respublica , in qua conventus erat , non dum composita prorsus , factionibus , ut fere multis hodie in locis fit , suis adhuc fluctuans , parem utrique parti copiam populum docendi relinqueret , et hactenus contionatum , nemine interpellante , plus sesquimense fuisset . Sed quoniam ( ut fit ) is contionator , qui doctrinam Christi more nostro vere proponebat , longe adeo superabat , ut illo altero relicto ad hunc solum populus omnis conflueret , ac templum totum compleret , hoc praesertim tempore , cum praestantissimi homines , qui de religionis controversia aderant , ad eius conciones accessissent , adversariis hic concursus plaususque populi intolerandus fuit . Ergo , ut contio haec prohiberetur , per legatum egerunt .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_111", + "psc_text": "Ecclesiae consuetudine commutanda; si autem concilium ejus attenditur, huic esse universae Ecclesiae posterius concilium praeponendum, cujus se membrum esse gaudebat; et ut se in totius corporis compage retinenda caeteri imitarentur, saepius admonebat. Nam et concilia posteriora prioribus apud posteros praeponuntur, et universum partibus semper jure optimo praeponitur. CAPUT X.--15. Quid autem agunt isti, cum docetur sanctus Cyprianus, etiamsi non admisit in haeresi vel schismate baptizatos, tamen communicasse admittentibus, quod apertissime declaravit, dicens: Neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes (In concilio Carthaginensi memorato supra, cap. 2) ? Si talium communione maculatus est, cur in tractando Baptismo ejus auctoritatem sectantur? Si autem talium communione maculatus non est, cur in unitate retinenda exemplum ejus non imitantur? Numquid hic restat, nisi ut dicant, Sic volumus? Quid aliud sermoni veritatis justitiaeque respondent omnes flagitiosi et facinorosi homines, luxuriosi, ebriosi, adulteri, et modis omnibus impudici, fures, raptores, homicidae, latrones, malefici, idololatrae,", + "candidate_score": 0.669154, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_305_307", + "bdc_text": "De principum vero in vulgando moderatione , se quidem non dubitare : verem hoc perpendere oportere , si antequam ad Caesarem acta haec relata essent , vulgarentur , quanta et quam iusta id Caesaris indignatione sit futurum . Postremo , oblatam confessionem quod attineret , facile nos intelligere , confessionis exemplar unum sufficere non posse , itaque plura offerenda esse .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_105", + "psc_text": "aliud contra consuetudinem quid sentiret liberius exprompsisse, prioremque dixisse, nisi ut alium, si forte existeret, cui esset melius revelatum, gratissime acciperet; et ostenderet imitandam, non solum docendi diligentiam, sed etiam discendi modestiam: si autem nullus existeret, qui tale aliquid afferret, unde illae omnes verisimiles rationes quibus movebatur refellerentur, in eadem sententia permaneret, bene sibi conscius et non occultatae quae putabatur veritatis, et retentae quae amabatur unitatis. Nam et illud sic intellexit quod ait Apostolus: « Prophetae autem duo aut tres loquantur, et caeteri examinent; si alii revelatum fuerit sedenti, ille prior taceat » (I Cor. XIV, 29). Qua in parte, inquit, docuit et ostendit, multa singulis in melius revelari, et debere unumquemque, non pro eo quod semel imbiberat et tenebat, pertinaciter congredi; sed si quid melius et utilius exstiterit, libenter amplecti (Epist. 71, ad Quintum) . His utique verbis non solum eos admonuit sibi consentire, qui melius aliquid non videbant;", + "candidate_score": 0.669105, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_455_457", + "bdc_text": "Sed quoniam ( ut fit ) is contionator , qui doctrinam Christi more nostro vere proponebat , longe adeo superabat , ut illo altero relicto ad hunc solum populus omnis conflueret , ac templum totum compleret , hoc praesertim tempore , cum praestantissimi homines , qui de religionis controversia aderant , ad eius conciones accessissent , adversariis hic concursus plaususque populi intolerandus fuit . Ergo , ut contio haec prohiberetur , per legatum egerunt . Atque quo facilius id efficerent , ipsi suam quoque sterilem illam , et ad quam extra unam et alteram anum nemo adibat , abrogare parati fuerunt :", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_515", + "psc_text": "facit, quam sponsae Christi Judas existit, sicut ista sententia pronuntiata est; Judas autem, sicut docet Evangelium, traditor fuit; traditoribus ergo communicaverunt omnes, qui tunc etiam ista dicebant, et antequam ista dicerent, traditores facti erant omnes per illam consuetudinem, quam tunc Ecclesia retinebat. Omnes ergo, id est et nos et ipsi qui ex illa unitate propagati sumus, traditores sumus. Sed nos duobus modis defendimur: quia et huic concilio, ubi hoc pronuntiatum est, non consentimus, salvo jure unitatis, sicut ipse Cyprianus praedixit; et bonis malos in unitate catholica, donec in fine a tritico palea separetur, nihil obesse arbitramur. Isti autem, quia et hoc concilium tanquam pro se proferunt, et malorum communione quasi contagione bonos perire contendunt, non inveniunt quomodo dicant, aut priores Christianos unde isti propagantur, non fuisse traditores, quia isto concilio convincuntur; aut ad se non pertinere facinora priorum, quia nobis majores nostros objiciunt? CAPUT XXVI.--50. Item alius Lucius a Membresa", + "candidate_score": 0.668816, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_615", + "bdc_text": "In tertio articulo disputari coeptum est , quae res post baptisma ex originali labe , et naturae depravatione reliqua esset , in sanctis vere ne peccatum appellaretur , quae disputatio parti utrique fundamenti vice ad doctrinae suae confirmationem esse videbatur .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_369", + "psc_text": "ob aliud illis temporibus, quando ista quaestio contra veterem consuetudinem disputationibus salva charitate atque unitate altercantibus discutiebatur, visum est quibusdam etiam egregiis viris antistitibus Christi, inter quos praecipue beatus Cyprianus eminebat, non esse posse apud haereticos vel schismaticos Baptismum Christi, nisi quia non distinguebatur Sacramentum ab effectu, vel usu Sacramenti. Et quia ejus effectus atque usus in liberatione a peccatis et cordis rectitudine apud haereticos non inveniebatur, ipsum quoque Sacramentum non illic esse putabatur. Sed convertentibus oculos ad interioris paleae multitudinem, cum et hi qui in ipsa unitate perversi sunt et perdite vivunt, appareant remissionem peccatorum nec dare posse nec habere; quia non malignis, sed bonis filiis dictum est, Si cui dimiseritis peccata, dimittentur ei; si cui tenueritis, tenebuntur (I Joan. XX, 23) : habere tamen, et dare, et accipere Baptismi Sacramentum, satis eluxit pastoribus Ecclesiae catholicae toto orbe diffusae, per quos postea plenarii concilii auctoritate originalis consuetudo firmata est;", + "candidate_score": 0.668128, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_293_295", + "bdc_text": "Joannes Vlatenus , Conradus Heresbachius , Albertus Küng . Et hunc quidem in modum ordinata utraque acies et ad pugnam instituta fuit . Hoc nostrorum hominum super propositos articulos responso vigesima octava Novembris dato , in quo nihil nisi non tolerabile reiiciebatur , nihil nisi necessarium postulabatur , et notariis deinde in conspectum adductis , et doctrinae nostrae confessione oblata , et nostrarum denique copiarum catalogo et ordine exhibito , et protestatione de superiorum Comitiorum pactionumque iure facta , cum nihil iam amplius quam congressus expectaretur , longe spem et expectationem nostram praesidum responsum fefellit .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_527", + "psc_text": "XLI.--80. Honoratus a Tucca dixit: Cum Christus veritas sit, magis veritatem quam consuetudinem sequi debemus; ut haereticos qui ideo ad nos veniunt, quia foris nihil accipere potuerunt, Ecclesiae Baptismo sanctificemus. 81. Et iste attestator est consuetudinis, ubi nos plurimum adjuvat, quidquid aliud contra nos dicere videatur. Non autem ideo ad nos veniunt haeretici, quia foris nihil acceperunt; sed ut eis utile esse incipiat quod acceperunt: hoc enim foris nullo modo potest. CAPUT XLII.--82. Victor ab Octavo dixit: Quod et ipsi scitis, non olim sum constitutus episcopus, et ideo exspectabam praecessorum consilium. Hoc itaque existimo, ut quicumque ex haeresi venerint, sine dubio baptizentur. 83. Quod ergo illis quos exspectabat, responsum est, huic quoque responsum accipiatur. CAPUT XLIII.--84. Clarus a Mascula dixit: Manifesta est sententia Domini nostri Jesu Christi Apostolos suos mittentis, et ipsis solis potestatem a Patre sibi datam permittentis, quibus nos successimus, eadem potestate Ecclesiam Domini gubernantes, et credentium fidem", + "candidate_score": 0.668009, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_615", + "bdc_text": "In tertio articulo disputari coeptum est , quae res post baptisma ex originali labe , et naturae depravatione reliqua esset , in sanctis vere ne peccatum appellaretur , quae disputatio parti utrique fundamenti vice ad doctrinae suae confirmationem esse videbatur .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_102", + "psc_text": "An forte jam placet fateri non fuisse jam illos vel schismaticos vel haereticos, qui extra communionem Ecclesiae, vel in schismate aliquo vel in haeresi fuerant baptizati, quia transeundo ad Ecclesiam, et errores suos pristinos anathemando, destiterant esse quod erant? Quomodo ergo sine Baptismo non super eos remanserant scelera eorum? An ille Baptismus Christi erat, sed eis extra Ecclesiae communionem prodesse non poterat; eum autem venerunt, et anathemato praeterito errore in Ecclesiae pacem per manus impositionem recepti sunt, tunc in charitate radicatis et fundatis, sine qua infructuosa sunt caetera, prodesse coepit et ad remissionem peccatorum et ad sanctificationem vitae, quod sine fructu extra portabant? 12. Nolite ergo nobis auctoritatem objicere Cypriani ad Baptismi repetitionem: sed tenete nobiscum exemplum Cypriani ad unitatis conservationem. Nondum enim erat diligenter illa Baptismi quaestio pertractata, sed tamen saluberrimam consuetudinem tenebat Ecclesia, in ipsis quoque schismaticis et haereticis corrigere quod pravum est, non iterare quod datum est;", + "candidate_score": 0.66799, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_193_195", + "bdc_text": "Et cum de comitum ordine unus fortasse et alter ad ista consilia adhibeatur , abbas fere nemo abest : ita fit , ut abbas unus in dicenda in Imperii consultationibus sententia plus possit quam urbes omnes . Olim autem secus res habebat , parique omnium ordinum libertate et iure sententiae dicebantur .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_385", + "psc_text": "collegas suos adigit: quando habeat omnis episcopus pro licentia libertatis et potestatis suae arbitrium proprium, tamque judicari ab alio non possit, quam nec ipse potest alterum judicare; sed exspectemus universi judicium Domini nostri Jesu Christi, qui unus et solus habet potestatem et praeponendi nos in Ecclesiae suae gubernatione, et de actu nostro judicandi (In concilio Carthaginensi ). CAPUT VII.--10. Jam satis, quantum arbitror, non solum ad epistolam quam Jubaiano scripsit, sed etiam ad illam quam ad Quintum dedit, et ad illam quam cum quibusdam collegis ad quosdam collegas, et ad illam quam ad Pompeium, quantum potuimus, pro universitate catholicae consensionis atque concilii, in cujus unitate isti tanquam pia membra manserunt, libris superioribus disputavimus. Quapropter jam opportunum videtur, quid etiam caeteri singillatim censuerint considerare ea libertate, quam nobis etiam ipse non abrogavit, dicens, Neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes. Quod eum non propterea dixisse, ut cogitationes", + "candidate_score": 0.667878, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_582_584", + "bdc_text": "Sed sperare se , Praesides autoritatem suam interposituros , ac effecturos esse , ut aliquando veritate patefacta , uno sensu , una voce , omnes Ecclesiae Christum celebrent ac glorificent . Petere denique , ut benigne sibi ad haec respondeatur . Hanc fratrum postulationem quam ipsam quoque verbis quibus est habita propemodum reddidimus , legati principum evangelicorum una cum sua praesidibus et proposuerunt , et placere sibi ostenderunt , simulque ut res tam diu producta aliquem saltem exitum inveniret , petiverunt .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_86", + "psc_text": "cum foras exirent: unde multa jam diximus. Nec nos ipsi tale aliquid auderemus asserere, nisi universae Ecclesiae concordissima auctoritate firmati; cui et ipse sine dubio cederet, si jam illo tempore quaestionis hujus veritas eliquata et declarata per plenarium concilium solidaretur. Si enim Petrum laudat et praedicat ab uno posteriore collega patienter concorditerque correctum, quanto citius ipse cum concilio provinciae suae universi orbis auctoritati patefacta veritate cessisset? quia profecto et uni verum dicenti et demonstranti posset facillime consentire tam sancta anima, tam pacata: et fortasse factum est, sed nescimus. Neque enim omnia quae illo tempore inter episcopos gesta sunt, memoriae litterisque mandari potuerunt, aut omnia quae mandata sunt novimus. Quomodo enim potuit ista res tantis altercationum nebulis involuta, ad plenarii concilii luculentam illustrationem confirmationemque perduci, nisi primo diutius per orbis terrarum regiones, multis hinc atque hinc disputationibus et collationibus episcoporum pertractata constaret? Hoc autem facit sanitas pacis, ut cum diutius aliqua", + "candidate_score": 0.667504, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_103_105", + "bdc_text": "Quarta de primatu papae et potestate Ecclesiae : quae quidem quaestiones has habebat : An Petrus et huius successores potestatem supra ceteros aliquam ordinandi qualis et confirmandi caeteros , est , haberent .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_76", + "psc_text": "meritum novimus Cypriani episcopi et martyris; sed numquid majus quam Petri apostoli et martyris? De quo idem Cyprianus in epistola ad Quintum ita loquitur: Nam nec Petrus, inquit, quem primum Dominus elegit, et super quem aedificavit Ecclesiam suam (Matth. XVI, 18) , cum secum Paulus de circumcisione postmodum disceptaret, vindicavit sibi aliquid insolenter, aut arroganter assumpsit, ut diceret se primatum tenere, et obtemperari a novellis et posteris sibi potius oportere; nec despexit Paulum, quod Ecclesiae prius persecutor fuisset: sed consilium veritatis admisit, et rationi legitimae quam Paulus vindicabat facile consensit; documentum scilicet nobis et concordiae et patientiae tribuens, ut non pertinaciter nostra amemus, sed quae aliquando a fratribus et collegis nostris utiliter et salubriter suggeruntur, si sint vera et legitima, ipsa potius nostra ducamus (Epist. 71, ad Quintum) . Ecce ubi commemorat Cyprianus, quod etiam nos in Scripturis sanctis didicimus, apostolum Petrum in quo primatus Apostolorum tam excellenti gratia praeeminet,", + "candidate_score": 0.667055, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_427_429", + "bdc_text": "Sed quod actorum copia ideo partibus non fieret , id vero nullo pacto tolerandum esse iudicabant . Quanquam enim liberum et arbitrarium futurum erat colloquium , tamen quia referendum ad proxima Comitia , et ex eo de nostra doctrina , velut praeiudicandum erat , sua plurimum interesse credebant , scire , quid esset actum . Nuper certe qua in re actorum exemplum nostri nullum habebant , ea in re adversarii suorum exemplorum fide ostendere conati sunt , nobis cum illis de plerisque rebus iam diu Augustae convenisse .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_386", + "psc_text": "atque concilii, in cujus unitate isti tanquam pia membra manserunt, libris superioribus disputavimus. Quapropter jam opportunum videtur, quid etiam caeteri singillatim censuerint considerare ea libertate, quam nobis etiam ipse non abrogavit, dicens, Neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes. Quod eum non propterea dixisse, ut cogitationes tacitas collegarum, tanquam de abdito erutas tali securitate captaret, sed quod revera pacem unitatemque diligeret, ex aliis similibus videre facillimum est, ubi ad singulos scripsit, sicut ad ipsum Jubaianum. Haec tibi, inquit, brevissime pro nostra mediocritate rescripsimus, frater charissime, nemini praescribentes, aut praejudicantes, quominus unusquisque episcoporum quod putat faciat, habens arbitrii sui liberam potestatem. Et ne quisquam, si hac eadem libera potestate diversa sentiret, pellendus a caeterorum consortio videretur, sequitur et dicit, Nos, quantum in nobis est, propter haereticos cum collegis et coepiscopis nostris non contendimus, cum quibus divinam concordiam et dominicam pacem tenemus: et paulo post, Servatur, inquit, a", + "candidate_score": 0.666441, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_396_398", + "bdc_text": "in quibus revocando ad se , et a nobis avertendis tam laborarunt , quam in iniquis conditionibus inveniendis et obiiciendis . Alia praeterea , et quidem maior , adversarios difficultas circumstabat . Non enim isti solum in ipsorum parte ab ipsis dissentiebant , quorum sententia de religione diversa ex professo fuit , et qui palam a nobis sentiebant :", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_230", + "psc_text": "et multi qui intus sunt, contra Ecclesiam faciunt male vivendo, et in suam vitam infirmas animas traducendo; et nonnulli qui foris sunt, in Christi nomine loquuntur, nec operari quae Christi sunt, sed foris esse prohibentur, quando eos ut sanentur vel corripimus, vel arguimus, vel hortamur. Nam et ille foris erat, qui cum discipulis non sequebatur Christum, et in nomine Christi expellebat daemonia, quod Dominus ne prohiberetur admonuit (Luc. IX, 49, 50): quamvis utique in quo saucius erat curandus esset illis verbis Domini, ubi ait, Qui non est mecum, adversum me est; et qui mecum non colligit, spargit (Matth. XII, 30) . Et foris ergo fiunt aliqua in nomine Christi, non contra Ecclesiam; et intus ex parte diaboli contra Ecclesiam. CAPUT XI.--17. Quid, quod etiam mirum est, quod accidere posse invenit qui diligenter advertit, quosdam salva charitate docere aliquid inutile, sicut Petrus Gentes cogebat judaizare (Galat. II, 14), sicut ipse Cyprianus", + "candidate_score": 0.666368, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_427_429", + "bdc_text": "Sed quod actorum copia ideo partibus non fieret , id vero nullo pacto tolerandum esse iudicabant . Quanquam enim liberum et arbitrarium futurum erat colloquium , tamen quia referendum ad proxima Comitia , et ex eo de nostra doctrina , velut praeiudicandum erat , sua plurimum interesse credebant , scire , quid esset actum . Nuper certe qua in re actorum exemplum nostri nullum habebant , ea in re adversarii suorum exemplorum fide ostendere conati sunt , nobis cum illis de plerisque rebus iam diu Augustae convenisse .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_385", + "psc_text": "collegas suos adigit: quando habeat omnis episcopus pro licentia libertatis et potestatis suae arbitrium proprium, tamque judicari ab alio non possit, quam nec ipse potest alterum judicare; sed exspectemus universi judicium Domini nostri Jesu Christi, qui unus et solus habet potestatem et praeponendi nos in Ecclesiae suae gubernatione, et de actu nostro judicandi (In concilio Carthaginensi ). CAPUT VII.--10. Jam satis, quantum arbitror, non solum ad epistolam quam Jubaiano scripsit, sed etiam ad illam quam ad Quintum dedit, et ad illam quam cum quibusdam collegis ad quosdam collegas, et ad illam quam ad Pompeium, quantum potuimus, pro universitate catholicae consensionis atque concilii, in cujus unitate isti tanquam pia membra manserunt, libris superioribus disputavimus. Quapropter jam opportunum videtur, quid etiam caeteri singillatim censuerint considerare ea libertate, quam nobis etiam ipse non abrogavit, dicens, Neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes. Quod eum non propterea dixisse, ut cogitationes", + "candidate_score": 0.666291, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_321_323", + "bdc_text": "alteraque haec super articulis disceptatio fuit . Ad haec iterum Praesides , nobis omnia , ut prius , recusare , et in sententia sua persistere , constitutam colloquio rationem Hagnoae fuisse , eam mutare se non posse . Itaque nec alium auditorem , quam qui in ipso colloquio versaretur , admittere .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_110", + "psc_text": "Ait enim: « Sed dicit aliquis, Quid ergo fiet de iis qui in praeteritum de haeresi ad Ecclesiam venientes, sine Baptismo admissi sunt? » Ubi certe quid fieri soleret, etsi non fieri vellet, satis ostendit; et eo ipso quod concilium Agrippini commemorat, aperte indicat fuisse aliam consuetudinem Ecclesiae. Neque enim opus erat hoc concilio velle statuere, si jam consuetudine tenebatur: et in ipso concilio nonnullae sententiae omnino declarant, eos contra Ecclesiae consuetudinem decrevisse, quod decernendum esse arbitrati sunt. Quapropter illud unum isti considerent quod omnibus patet: si auctoritas Cypriani sequenda est, magis eam sequendam esse in unitate servanda, quam in Ecclesiae consuetudine commutanda; si autem concilium ejus attenditur, huic esse universae Ecclesiae posterius concilium praeponendum, cujus se membrum esse gaudebat; et ut se in totius corporis compage retinenda caeteri imitarentur, saepius admonebat. Nam et concilia posteriora prioribus apud posteros praeponuntur, et universum partibus semper jure optimo praeponitur. CAPUT X.--15. Quid", + "candidate_score": 0.666108, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_654_656", + "bdc_text": "Deinde arbitros ipsi quidem ex sententia et factionis suae omnes , uno Palatini legato excepto , nos contra omnes aversos nobis habeamus . Clara sunt haec , itaque per quos steterit , videre sine dubitatione licet . Illud autem omnium est manifestissimum , colloquium ab illis prorsus vitatum fuisse , quia sub ipsa statim Comitiorum initia , constituta dies novis Comitiis , et velut terminus iis Comitiis adeo angusto intervallo praefixus , ut etiam si colloqui placitum fuisset , tamen post tam serum legati adventum vix ut institui , ne dum fieri colloquium potuerit .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_386", + "psc_text": "atque concilii, in cujus unitate isti tanquam pia membra manserunt, libris superioribus disputavimus. Quapropter jam opportunum videtur, quid etiam caeteri singillatim censuerint considerare ea libertate, quam nobis etiam ipse non abrogavit, dicens, Neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes. Quod eum non propterea dixisse, ut cogitationes tacitas collegarum, tanquam de abdito erutas tali securitate captaret, sed quod revera pacem unitatemque diligeret, ex aliis similibus videre facillimum est, ubi ad singulos scripsit, sicut ad ipsum Jubaianum. Haec tibi, inquit, brevissime pro nostra mediocritate rescripsimus, frater charissime, nemini praescribentes, aut praejudicantes, quominus unusquisque episcoporum quod putat faciat, habens arbitrii sui liberam potestatem. Et ne quisquam, si hac eadem libera potestate diversa sentiret, pellendus a caeterorum consortio videretur, sequitur et dicit, Nos, quantum in nobis est, propter haereticos cum collegis et coepiscopis nostris non contendimus, cum quibus divinam concordiam et dominicam pacem tenemus: et paulo post, Servatur, inquit, a", + "candidate_score": 0.665628, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_306_308", + "bdc_text": "verem hoc perpendere oportere , si antequam ad Caesarem acta haec relata essent , vulgarentur , quanta et quam iusta id Caesaris indignatione sit futurum . Postremo , oblatam confessionem quod attineret , facile nos intelligere , confessionis exemplar unum sufficere non posse , itaque plura offerenda esse . Uno praesides , uno Legatum Caesaris , uno adversarios opus habere .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_105", + "psc_text": "aliud contra consuetudinem quid sentiret liberius exprompsisse, prioremque dixisse, nisi ut alium, si forte existeret, cui esset melius revelatum, gratissime acciperet; et ostenderet imitandam, non solum docendi diligentiam, sed etiam discendi modestiam: si autem nullus existeret, qui tale aliquid afferret, unde illae omnes verisimiles rationes quibus movebatur refellerentur, in eadem sententia permaneret, bene sibi conscius et non occultatae quae putabatur veritatis, et retentae quae amabatur unitatis. Nam et illud sic intellexit quod ait Apostolus: « Prophetae autem duo aut tres loquantur, et caeteri examinent; si alii revelatum fuerit sedenti, ille prior taceat » (I Cor. XIV, 29). Qua in parte, inquit, docuit et ostendit, multa singulis in melius revelari, et debere unumquemque, non pro eo quod semel imbiberat et tenebat, pertinaciter congredi; sed si quid melius et utilius exstiterit, libenter amplecti (Epist. 71, ad Quintum) . His utique verbis non solum eos admonuit sibi consentire, qui melius aliquid non videbant;", + "candidate_score": 0.665496, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_297_299", + "bdc_text": "Hagnoica ratione omnes a colloquio , praeter bis terdenos excludi . Itaque eam se mutare non posse , proinde de caeteris aut iam praesentibus , aut deinde futuris , in colloquium admittendis , frustra disceptari . De bis undenis suffragiis quid faciendum esset , utriusque partis legatis videndum .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_110", + "psc_text": "Ait enim: « Sed dicit aliquis, Quid ergo fiet de iis qui in praeteritum de haeresi ad Ecclesiam venientes, sine Baptismo admissi sunt? » Ubi certe quid fieri soleret, etsi non fieri vellet, satis ostendit; et eo ipso quod concilium Agrippini commemorat, aperte indicat fuisse aliam consuetudinem Ecclesiae. Neque enim opus erat hoc concilio velle statuere, si jam consuetudine tenebatur: et in ipso concilio nonnullae sententiae omnino declarant, eos contra Ecclesiae consuetudinem decrevisse, quod decernendum esse arbitrati sunt. Quapropter illud unum isti considerent quod omnibus patet: si auctoritas Cypriani sequenda est, magis eam sequendam esse in unitate servanda, quam in Ecclesiae consuetudine commutanda; si autem concilium ejus attenditur, huic esse universae Ecclesiae posterius concilium praeponendum, cujus se membrum esse gaudebat; et ut se in totius corporis compage retinenda caeteri imitarentur, saepius admonebat. Nam et concilia posteriora prioribus apud posteros praeponuntur, et universum partibus semper jure optimo praeponitur. CAPUT X.--15. Quid", + "candidate_score": 0.663953, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_321_323", + "bdc_text": "alteraque haec super articulis disceptatio fuit . Ad haec iterum Praesides , nobis omnia , ut prius , recusare , et in sententia sua persistere , constitutam colloquio rationem Hagnoae fuisse , eam mutare se non posse . Itaque nec alium auditorem , quam qui in ipso colloquio versaretur , admittere .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_514", + "psc_text": "concilio nobis praescribere quid sentire debeamus, affectant, ipsi priores ei consentiant. Ecce Judae traditori sunt comparati, qui dicebant haereticos quamvis in haeresi baptizatos non debere iterum baptizari. Talibus autem Cyprianus communicabat, qui dixit, Neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes (In exordio concilii Carthaginensis ). Tales etiam antea fuisse in Ecclesia per illam sententiam manifestantur, ubi ait: Sed dicit aliquis, Quid ergo fiet de his qui in praeteritum in Ecclesiam sine Baptismo admissi sunt (Epist. 73, ad Jubaianum) . Talem fuisse Ecclesiae consuetudinem ipsi, qui hoc concilium faciunt, saepe commemorant. Si ergo nihil aliud quicumque hoc facit, quam sponsae Christi Judas existit, sicut ista sententia pronuntiata est; Judas autem, sicut docet Evangelium, traditor fuit; traditoribus ergo communicaverunt omnes, qui tunc etiam ista dicebant, et antequam ista dicerent, traditores facti erant omnes per illam consuetudinem, quam tunc Ecclesia retinebat. Omnes ergo, id est et nos et ipsi", + "candidate_score": 0.663544, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_307_309", + "bdc_text": "Postremo , oblatam confessionem quod attineret , facile nos intelligere , confessionis exemplar unum sufficere non posse , itaque plura offerenda esse . Uno praesides , uno Legatum Caesaris , uno adversarios opus habere . Quod autem ad Nornbergense Augustenseque pactum attineret , si intra hanc formam consisterent , periculi nihil esse .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_105", + "psc_text": "aliud contra consuetudinem quid sentiret liberius exprompsisse, prioremque dixisse, nisi ut alium, si forte existeret, cui esset melius revelatum, gratissime acciperet; et ostenderet imitandam, non solum docendi diligentiam, sed etiam discendi modestiam: si autem nullus existeret, qui tale aliquid afferret, unde illae omnes verisimiles rationes quibus movebatur refellerentur, in eadem sententia permaneret, bene sibi conscius et non occultatae quae putabatur veritatis, et retentae quae amabatur unitatis. Nam et illud sic intellexit quod ait Apostolus: « Prophetae autem duo aut tres loquantur, et caeteri examinent; si alii revelatum fuerit sedenti, ille prior taceat » (I Cor. XIV, 29). Qua in parte, inquit, docuit et ostendit, multa singulis in melius revelari, et debere unumquemque, non pro eo quod semel imbiberat et tenebat, pertinaciter congredi; sed si quid melius et utilius exstiterit, libenter amplecti (Epist. 71, ad Quintum) . His utique verbis non solum eos admonuit sibi consentire, qui melius aliquid non videbant;", + "candidate_score": 0.662982, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_445", + "bdc_text": "Nostri postridie tametsi praeiudicium horum Comitiorum sibi periculo esse , et quicquid hic fieret , proximis in Comitiis , ceu pro transacto habitum iri , viderent , tum quanquam Caesaris mandatum astipulari sibi intelligerent , quod notarios colloquio praeficere se ideo testatur , ut partes habeant , in quo acta probe perpendant :", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_111", + "psc_text": "Ecclesiae consuetudine commutanda; si autem concilium ejus attenditur, huic esse universae Ecclesiae posterius concilium praeponendum, cujus se membrum esse gaudebat; et ut se in totius corporis compage retinenda caeteri imitarentur, saepius admonebat. Nam et concilia posteriora prioribus apud posteros praeponuntur, et universum partibus semper jure optimo praeponitur. CAPUT X.--15. Quid autem agunt isti, cum docetur sanctus Cyprianus, etiamsi non admisit in haeresi vel schismate baptizatos, tamen communicasse admittentibus, quod apertissime declaravit, dicens: Neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes (In concilio Carthaginensi memorato supra, cap. 2) ? Si talium communione maculatus est, cur in tractando Baptismo ejus auctoritatem sectantur? Si autem talium communione maculatus non est, cur in unitate retinenda exemplum ejus non imitantur? Numquid hic restat, nisi ut dicant, Sic volumus? Quid aliud sermoni veritatis justitiaeque respondent omnes flagitiosi et facinorosi homines, luxuriosi, ebriosi, adulteri, et modis omnibus impudici, fures, raptores, homicidae, latrones, malefici, idololatrae,", + "candidate_score": 0.662506, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_238_240", + "bdc_text": "Itaque absurdum videbatur colloquio excludere , et principum ad hoc colloquium legatos et eorum qui in colloquio essent consiliorum omnium socios . Illud autem nullo pacto dissimulandum esse iudicabant , quod ex undenis suffragiis facere suffragia singula niterentur . Nam quamquam illud consentiebant nostri , ut ne suffragiorum multitudine , in colloquio libero sacroque , quicquam diffiniretur , tamen minime faciendum esse iudicabant , ut ne ullius suffragium non annotaretur .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_515", + "psc_text": "facit, quam sponsae Christi Judas existit, sicut ista sententia pronuntiata est; Judas autem, sicut docet Evangelium, traditor fuit; traditoribus ergo communicaverunt omnes, qui tunc etiam ista dicebant, et antequam ista dicerent, traditores facti erant omnes per illam consuetudinem, quam tunc Ecclesia retinebat. Omnes ergo, id est et nos et ipsi qui ex illa unitate propagati sumus, traditores sumus. Sed nos duobus modis defendimur: quia et huic concilio, ubi hoc pronuntiatum est, non consentimus, salvo jure unitatis, sicut ipse Cyprianus praedixit; et bonis malos in unitate catholica, donec in fine a tritico palea separetur, nihil obesse arbitramur. Isti autem, quia et hoc concilium tanquam pro se proferunt, et malorum communione quasi contagione bonos perire contendunt, non inveniunt quomodo dicant, aut priores Christianos unde isti propagantur, non fuisse traditores, quia isto concilio convincuntur; aut ad se non pertinere facinora priorum, quia nobis majores nostros objiciunt? CAPUT XXVI.--50. Item alius Lucius a Membresa", + "candidate_score": 0.662263, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_545", + "bdc_text": "Magnis de rebus Ecclesiae esse controversiam , quas concisis sententiis et diffinitionibus brevibus obrui non oporteret , sed erui ac patefieri praesenti colloquio ut appareant , et potenti scriptura copiose confirmari .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_84", + "psc_text": "possit, utrum verum vel utrum rectum sit, quidquid in ea scriptum esse constiterit: episcoporum autem litteras quae post confirmatum canonem vel scriptae sunt vel scribuntur, et per sermonem forte sapientiorem cujuslibet in ea re peritioris, et per aliorum episcoporum graviorem auctoritatem doctioremque prudentiam, et per concilia licere reprehendi, si quid in eis forte a veritate deviatum est: et ipsa concilia quae per singulas regiones vel provincias fiunt, plenariorum conciliorum auctoritati quae fiunt ex universo orbe christiano, sine ullis ambagibus cedere: ipsaque plenaria saepe priora posterioribus emendari; cum aliquo experimento rerum aperitur quod clausum erat, et cognoscitur quod latebat; sine ullo typho sacrilegae superbiae, sine ulla inflata cervice arrogantiae, sine ulla contentione lividae invidiae, cum sancta humilitate, cum pace catholica, cum charitate christiana? CAPUT IV.--5. Quapropter sanctus Cyprianus, tanto excelsior, quanto humilior, qui documentum Petri sic amavit, ut diceret, « Documentum, scilicet nobis et concordiae et patientiae tribuens, ut non pertinaciter", + "candidate_score": 0.661643, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_527", + "bdc_text": "Et verba haec de Christiano et amico colloquio habendo secus intelligi non posse , quam ut collatione et voce libera , unusquisque ad id colloquium delectus , rebus agitatis pie et modeste dicat .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_105", + "psc_text": "aliud contra consuetudinem quid sentiret liberius exprompsisse, prioremque dixisse, nisi ut alium, si forte existeret, cui esset melius revelatum, gratissime acciperet; et ostenderet imitandam, non solum docendi diligentiam, sed etiam discendi modestiam: si autem nullus existeret, qui tale aliquid afferret, unde illae omnes verisimiles rationes quibus movebatur refellerentur, in eadem sententia permaneret, bene sibi conscius et non occultatae quae putabatur veritatis, et retentae quae amabatur unitatis. Nam et illud sic intellexit quod ait Apostolus: « Prophetae autem duo aut tres loquantur, et caeteri examinent; si alii revelatum fuerit sedenti, ille prior taceat » (I Cor. XIV, 29). Qua in parte, inquit, docuit et ostendit, multa singulis in melius revelari, et debere unumquemque, non pro eo quod semel imbiberat et tenebat, pertinaciter congredi; sed si quid melius et utilius exstiterit, libenter amplecti (Epist. 71, ad Quintum) . His utique verbis non solum eos admonuit sibi consentire, qui melius aliquid non videbant;", + "candidate_score": 0.661167, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_529_531", + "bdc_text": "Denique si secus fieret , huic negotio minime conducere , si enim iuxta propositam ab ipsis rationem esset peragendum colloquium , adversarii prius dictata quaedam sua suis proponere , ut eis assentiantur , urgere velint , tum futurum esse , ut prius sententia apud illos diceretur , quam pars altera audiretur : Ea re in religionis quidem negotio intolerabilius excogitari nihil posset . Quod autem paucorum dissentientium sententiam , quominus parti alteri innotesceret , premere instituerent , hoc absque eorum principum , quorum isti pauci legati essent , iniuria fieri non posse , et futurum interim forte , ut quorum esset sententia melior ac moderatior , hi dicenda sententia excluderentur .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_110", + "psc_text": "Ait enim: « Sed dicit aliquis, Quid ergo fiet de iis qui in praeteritum de haeresi ad Ecclesiam venientes, sine Baptismo admissi sunt? » Ubi certe quid fieri soleret, etsi non fieri vellet, satis ostendit; et eo ipso quod concilium Agrippini commemorat, aperte indicat fuisse aliam consuetudinem Ecclesiae. Neque enim opus erat hoc concilio velle statuere, si jam consuetudine tenebatur: et in ipso concilio nonnullae sententiae omnino declarant, eos contra Ecclesiae consuetudinem decrevisse, quod decernendum esse arbitrati sunt. Quapropter illud unum isti considerent quod omnibus patet: si auctoritas Cypriani sequenda est, magis eam sequendam esse in unitate servanda, quam in Ecclesiae consuetudine commutanda; si autem concilium ejus attenditur, huic esse universae Ecclesiae posterius concilium praeponendum, cujus se membrum esse gaudebat; et ut se in totius corporis compage retinenda caeteri imitarentur, saepius admonebat. Nam et concilia posteriora prioribus apud posteros praeponuntur, et universum partibus semper jure optimo praeponitur. CAPUT X.--15. Quid", + "candidate_score": 0.660851, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_532_534", + "bdc_text": "Praeterea hac forma , quam iam proponerent , non tam pluralitatem suffragiorum , quam nemo hic quaereret , sed prorsus ipsa delectorum suffragia tolli , si tantum duobus colloquendi locus daretur , caeteris omnibus silentium imponeretur . Mirum autem esse , cur duos tantum loqui oporteat , undenis hinc inde ad loquendum destinatis . Si autem hos undenos silere oporteat , quid sibi bis hinc inde undeni adiuncti vellent :", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_105", + "psc_text": "aliud contra consuetudinem quid sentiret liberius exprompsisse, prioremque dixisse, nisi ut alium, si forte existeret, cui esset melius revelatum, gratissime acciperet; et ostenderet imitandam, non solum docendi diligentiam, sed etiam discendi modestiam: si autem nullus existeret, qui tale aliquid afferret, unde illae omnes verisimiles rationes quibus movebatur refellerentur, in eadem sententia permaneret, bene sibi conscius et non occultatae quae putabatur veritatis, et retentae quae amabatur unitatis. Nam et illud sic intellexit quod ait Apostolus: « Prophetae autem duo aut tres loquantur, et caeteri examinent; si alii revelatum fuerit sedenti, ille prior taceat » (I Cor. XIV, 29). Qua in parte, inquit, docuit et ostendit, multa singulis in melius revelari, et debere unumquemque, non pro eo quod semel imbiberat et tenebat, pertinaciter congredi; sed si quid melius et utilius exstiterit, libenter amplecti (Epist. 71, ad Quintum) . His utique verbis non solum eos admonuit sibi consentire, qui melius aliquid non videbant;", + "candidate_score": 0.659977, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_397_399", + "bdc_text": "Alia praeterea , et quidem maior , adversarios difficultas circumstabat . Non enim isti solum in ipsorum parte ab ipsis dissentiebant , quorum sententia de religione diversa ex professo fuit , et qui palam a nobis sentiebant : sed hi etiam , qui conspirare contra nos cum illis maxime cuperent , convenire ipsi inter se non potuerunt .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_504", + "psc_text": "Sicut ergo isti, quamvis in eis Christi Baptismus agnoscatur, non sunt tamen excusati et defensi illicita facientes, et recte illos Christus adversarios suos appellat, quia in talibus perseverantes audituri sunt, Recedite a me, qui operamini iniquitatem (Matth. VII, 23) ; unde et antichristi appellantur, quia Christo contrarii sunt, dum contra quod praecipit vivunt: ita et haeretici. CAPUT XVI.--30. Alius Saturninus a Tucca dixit: Gentiles, quamvis idola colant, tamen summum Deum Patrem creatorem cognoscunt et confitentur. In hunc Marcion blasphemat, et quidam non erubescunt Marcionis Baptismum probare. Quomodo tales sacerdotes sacerdotium Dei aut servant, aut vindicant, qui hostes Dei non baptizant, et sic illis communicant? 31. Respondetur: Nimirum cum talia dicuntur, exceditur modus, nec consideratur quia et ipsi talibus communicabant, neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes. Sed habet iste in hac ipsa sententia sua unde admoneri posset, si adverteret, id in quoque corrigendum esse quod pravum", + "candidate_score": 0.659596, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_519_521", + "bdc_text": "Sic constitutam ab una parte conflatamque non ex omnium , sed ex plurimorum suffragiis sententiam , et praesidibus oblatam , alteri deinde parti excutiendam tradant . Ibi paratos esse se concedere , ut si quae dixisset pars una , alicui ex ea parte , qui quidem de plurimorum numero esset , veluti ex sententia sua non dictum non probaretur , ut is sententiam suam praesidibus aut scriptam offerat , aut presens apud eos exponat , sed utrunque privatim et extra colloquium . Eorum autem sententiam qui inter colligendum suffragia non quod plurimi , sed quod pauciores sensissent , nec in colloquium inferendam , nec parti adversariae per praesides ostendendam , sed scriptam usque factam Caesari relationem custodiendam esse .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_105", + "psc_text": "aliud contra consuetudinem quid sentiret liberius exprompsisse, prioremque dixisse, nisi ut alium, si forte existeret, cui esset melius revelatum, gratissime acciperet; et ostenderet imitandam, non solum docendi diligentiam, sed etiam discendi modestiam: si autem nullus existeret, qui tale aliquid afferret, unde illae omnes verisimiles rationes quibus movebatur refellerentur, in eadem sententia permaneret, bene sibi conscius et non occultatae quae putabatur veritatis, et retentae quae amabatur unitatis. Nam et illud sic intellexit quod ait Apostolus: « Prophetae autem duo aut tres loquantur, et caeteri examinent; si alii revelatum fuerit sedenti, ille prior taceat » (I Cor. XIV, 29). Qua in parte, inquit, docuit et ostendit, multa singulis in melius revelari, et debere unumquemque, non pro eo quod semel imbiberat et tenebat, pertinaciter congredi; sed si quid melius et utilius exstiterit, libenter amplecti (Epist. 71, ad Quintum) . His utique verbis non solum eos admonuit sibi consentire, qui melius aliquid non videbant;", + "candidate_score": 0.658771, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_238_240", + "bdc_text": "Itaque absurdum videbatur colloquio excludere , et principum ad hoc colloquium legatos et eorum qui in colloquio essent consiliorum omnium socios . Illud autem nullo pacto dissimulandum esse iudicabant , quod ex undenis suffragiis facere suffragia singula niterentur . Nam quamquam illud consentiebant nostri , ut ne suffragiorum multitudine , in colloquio libero sacroque , quicquam diffiniretur , tamen minime faciendum esse iudicabant , ut ne ullius suffragium non annotaretur .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_386", + "psc_text": "atque concilii, in cujus unitate isti tanquam pia membra manserunt, libris superioribus disputavimus. Quapropter jam opportunum videtur, quid etiam caeteri singillatim censuerint considerare ea libertate, quam nobis etiam ipse non abrogavit, dicens, Neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes. Quod eum non propterea dixisse, ut cogitationes tacitas collegarum, tanquam de abdito erutas tali securitate captaret, sed quod revera pacem unitatemque diligeret, ex aliis similibus videre facillimum est, ubi ad singulos scripsit, sicut ad ipsum Jubaianum. Haec tibi, inquit, brevissime pro nostra mediocritate rescripsimus, frater charissime, nemini praescribentes, aut praejudicantes, quominus unusquisque episcoporum quod putat faciat, habens arbitrii sui liberam potestatem. Et ne quisquam, si hac eadem libera potestate diversa sentiret, pellendus a caeterorum consortio videretur, sequitur et dicit, Nos, quantum in nobis est, propter haereticos cum collegis et coepiscopis nostris non contendimus, cum quibus divinam concordiam et dominicam pacem tenemus: et paulo post, Servatur, inquit, a", + "candidate_score": 0.65841, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_159_161", + "bdc_text": "Ferdinandi regis legatos , si adhibeantur , caeteri quidem omnes nihil se repugnare dicere , salva modo lege colloquii Hagnoae proposita , eademque nostris libertate permissa , quos ipsos quoque spectatum huc ad futuros verisimile esset . Saxones vero , regem se Ferdinandum legitime electum non agnoscere , testabantur . Ad haec partium responsa paucis Praesides moderatum utriusque partis ingressum laudabant , magnam sibi spem affulsisse ostendebant , si caetera eodem deinde modo fierent .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_386", + "psc_text": "atque concilii, in cujus unitate isti tanquam pia membra manserunt, libris superioribus disputavimus. Quapropter jam opportunum videtur, quid etiam caeteri singillatim censuerint considerare ea libertate, quam nobis etiam ipse non abrogavit, dicens, Neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes. Quod eum non propterea dixisse, ut cogitationes tacitas collegarum, tanquam de abdito erutas tali securitate captaret, sed quod revera pacem unitatemque diligeret, ex aliis similibus videre facillimum est, ubi ad singulos scripsit, sicut ad ipsum Jubaianum. Haec tibi, inquit, brevissime pro nostra mediocritate rescripsimus, frater charissime, nemini praescribentes, aut praejudicantes, quominus unusquisque episcoporum quod putat faciat, habens arbitrii sui liberam potestatem. Et ne quisquam, si hac eadem libera potestate diversa sentiret, pellendus a caeterorum consortio videretur, sequitur et dicit, Nos, quantum in nobis est, propter haereticos cum collegis et coepiscopis nostris non contendimus, cum quibus divinam concordiam et dominicam pacem tenemus: et paulo post, Servatur, inquit, a", + "candidate_score": 0.658038, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_0_2", + "bdc_text": "Acta Conventus Wormatiensis Simone Grynaeo Descripta A. D. 1540 . Charissimis in Christo fratribus Evangelium Tyguri annuntiantibus Simon Grynaeus . S. D .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_210", + "psc_text": "Scripturarum testimoniis, potest etiam dici, Quod veritas declaravit, hoc sequimur. CAPUT VII.--10. Nam revera illud quod quidam Cypriani disputationibus opponebant, quod Apostolus ait, Verumtamen omni modo, sive per occasionem, sive per veritatem Christus annuntietur (Philipp. I, 18) , recte Cyprianus refellit, ostendens ad causam haereticorum non pertinere; quoniam de his dicebat Apostolus, qui cum malevola invidia, sua quaerentes interius versabantur: Christum quidem annuntiabant, sicut se habet veritas qua Christo credimus, sed non eo animo quo a bonis evangelistis illius columbae filiis annuntiabatur. Neque enim de haereticis, inquit, aut de eorum Baptismo loquebatur in Epistola sua Paulus, ut aliquid quod ad hanc rem pertineat posuisse ostendatur. Loquebatur de fratribus sive inordinate et contra ecclesiasticam disciplinam ambulantibus, sive evangelicam veritatem de Dei timore servantibus. Et quosdam ex eis posuit verbum Dei constanter atque intrepide locutos, quosdam vero in invidia et dissensione versatos; quosdam servasse circa se benevolam charitatem, alios vero habuisse malevolam", + "candidate_score": 0.657376, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_338_340", + "bdc_text": "Nostri cum post longam ultro citra dierum aliquot altercationem omnia praesidibus permisissent , et illud de suffragiis responsum lubricum et dubium etiam in praesentiarum dissimulassent , ob colloquium maturandum nihil de illorum sententia iam amplius commutabant , tantum id orando instabant , res ut aliquando inchoaretur , ac ad colloquium veniretur prorsusque persuasum nobis amplius iam nihil excipientibus fuit , colloquium necessario consequuturum esse . Sed aliam novamque veluti telam exorsi praesides sunt . Certis iam nostra a parte sibi redditis , etiam apud alteram persecutandum :", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_209", + "psc_text": "hoc invenimus, ab haereticis aliquem venientem, qui apud illos fuerit baptizatus, ab Apostolis denuo baptizatum. Sed illa consuetudo, quam etiam tunc homines sursum versus respicientes non videbant a posterioribus institutam, recte ab Apostolis tradita creditur. Et talia multa sunt, quae longum est repetere. Quapropter si non nihil dicebant, quibus id quod ei visum est, volens persuadere Cyprianus, ait, Ne quisquam dicat, Quod accepimus ab Apostolis, hoc sequimur: quanto robustius nunc dicimus, Quod Ecclesiae consuetudo semper tenuit, quod haec disputatio dissuadere non potuit, et quod plenarium concilium confirmavit, hoc sequimur? Huc accedit, quod bene perspectis ex utroque latere disputationis rationibus et Scripturarum testimoniis, potest etiam dici, Quod veritas declaravit, hoc sequimur. CAPUT VII.--10. Nam revera illud quod quidam Cypriani disputationibus opponebant, quod Apostolus ait, Verumtamen omni modo, sive per occasionem, sive per veritatem Christus annuntietur (Philipp. I, 18) , recte Cyprianus refellit, ostendens ad causam haereticorum non pertinere; quoniam de his", + "candidate_score": 0.657373, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_592_594", + "bdc_text": "Illud autem , quod adversus omnem usum forensem , et contra omnem publicae et privatae actionis naturam erat , acta res ut ne per singula , sed summis tantum capitibus , notaretur , valde mirati sunt nostri , prorsusque inexpectatum fuit , cur nunc denique id denegaretur , quod esset constitutum ab ipsis prius . In ipsa quippe iuramenti forma , ut acta singula scriberentur , cautum fuit . Ne vero conclusiones , et a suis apodixibus avulsae , odiosaeque apud adversarios antea , plus nunc odii excitaturae videbantur , post contentionem obtrusae , utpote quae cum instituere animum nullius possent :", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_107", + "psc_text": "amplecti. » Sed quia tunc non exstiterant, nisi qui ei consuetudinem opponerent; defensiones autem ipsius consuetudinis non tales afferrent, quibus illa talis anima moveretur: noluit vir gravissimus rationes suas, etsi non veras (quod eum latebat), sed tamen non victas, veraci quidem, sed tamen nondum assertae consuetudini cedere. Quam tamen consuetudinem nisi prior ante Agrippinus, et nonnulli per Africam coepiscopi ejus etiam per concilii sententias deserere tentavissent, non auderet iste saltem ratiocinari adversus eam: sed in tam obscura quaestione turbatus, et ubique intuens universalem robustamque consuetudinem, coarctaret se potius et prece et intentione mentis ad Deum, ut quod postea plenario concilio visum est, id verum esse perspiceret et doceret. Sed cum fatigatum praecedentis concilii quod per Agrippinum factum est excepisset auctoritas, maluit praedecessorum suorum tanquam inventum defendere, quam inquirendo amplius laborare. Nam in fine epistolae ad Quintum ita ostendit, in quo tanquam lectulo auctoritatis quasi fessus acquieverit. CAPUT IX.--14. Quod quidem,", + "candidate_score": 0.656208, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_304_306", + "bdc_text": "Placere etiam de notariis , sed ita ut eadem iuramenti lege substituti eorum obstringerentur , colloquio excluderentur , et iuramenti utrisque praestandi forma a se ut constitueretur . De principum vero in vulgando moderatione , se quidem non dubitare : verem hoc perpendere oportere , si antequam ad Caesarem acta haec relata essent , vulgarentur , quanta et quam iusta id Caesaris indignatione sit futurum .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_111", + "psc_text": "Ecclesiae consuetudine commutanda; si autem concilium ejus attenditur, huic esse universae Ecclesiae posterius concilium praeponendum, cujus se membrum esse gaudebat; et ut se in totius corporis compage retinenda caeteri imitarentur, saepius admonebat. Nam et concilia posteriora prioribus apud posteros praeponuntur, et universum partibus semper jure optimo praeponitur. CAPUT X.--15. Quid autem agunt isti, cum docetur sanctus Cyprianus, etiamsi non admisit in haeresi vel schismate baptizatos, tamen communicasse admittentibus, quod apertissime declaravit, dicens: Neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes (In concilio Carthaginensi memorato supra, cap. 2) ? Si talium communione maculatus est, cur in tractando Baptismo ejus auctoritatem sectantur? Si autem talium communione maculatus non est, cur in unitate retinenda exemplum ejus non imitantur? Numquid hic restat, nisi ut dicant, Sic volumus? Quid aliud sermoni veritatis justitiaeque respondent omnes flagitiosi et facinorosi homines, luxuriosi, ebriosi, adulteri, et modis omnibus impudici, fures, raptores, homicidae, latrones, malefici, idololatrae,", + "candidate_score": 0.656113, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_511_513", + "bdc_text": "in qua de bonorum omnium et publici iuditii summo contemptu , de salutis publicae maximo neglectu multa sunt amplissime dicta . Verum enim vero non dum satis Caesar vicinus erat , ut proelium dirimere : non dum satis Ratispona Comitia propinqua erant , ut certantes avocare possent .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_111", + "psc_text": "Ecclesiae consuetudine commutanda; si autem concilium ejus attenditur, huic esse universae Ecclesiae posterius concilium praeponendum, cujus se membrum esse gaudebat; et ut se in totius corporis compage retinenda caeteri imitarentur, saepius admonebat. Nam et concilia posteriora prioribus apud posteros praeponuntur, et universum partibus semper jure optimo praeponitur. CAPUT X.--15. Quid autem agunt isti, cum docetur sanctus Cyprianus, etiamsi non admisit in haeresi vel schismate baptizatos, tamen communicasse admittentibus, quod apertissime declaravit, dicens: Neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes (In concilio Carthaginensi memorato supra, cap. 2) ? Si talium communione maculatus est, cur in tractando Baptismo ejus auctoritatem sectantur? Si autem talium communione maculatus non est, cur in unitate retinenda exemplum ejus non imitantur? Numquid hic restat, nisi ut dicant, Sic volumus? Quid aliud sermoni veritatis justitiaeque respondent omnes flagitiosi et facinorosi homines, luxuriosi, ebriosi, adulteri, et modis omnibus impudici, fures, raptores, homicidae, latrones, malefici, idololatrae,", + "candidate_score": 0.655895, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_175_177", + "bdc_text": "Primum extenuatione sui studio et voluntate erga nos suae praedicatione benevolentiam captabat . Postea cum de studio Caroli Germani Caesaris in Germanos quaedam , quaedam etiam de statu Germaniae , et qui olim fuisset , et qui nunc esset , tum de insecutis civilem hanc discordiam calamitatibus non nulla , non incommoda ad concordiam disseruisset ad extremum , ut virus deinde mali domestici extra Germaniam in omnes vicinas iam nationes redundasset , et consistere iam ipsa nusquam posset , multaque id genus alia permoleste et incaute , et ad concordiam minime apposita , ingessit ; precibus postremo usque ad lachrymas effusis et obtestationibus summis animos est mollire conatus .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_230", + "psc_text": "et multi qui intus sunt, contra Ecclesiam faciunt male vivendo, et in suam vitam infirmas animas traducendo; et nonnulli qui foris sunt, in Christi nomine loquuntur, nec operari quae Christi sunt, sed foris esse prohibentur, quando eos ut sanentur vel corripimus, vel arguimus, vel hortamur. Nam et ille foris erat, qui cum discipulis non sequebatur Christum, et in nomine Christi expellebat daemonia, quod Dominus ne prohiberetur admonuit (Luc. IX, 49, 50): quamvis utique in quo saucius erat curandus esset illis verbis Domini, ubi ait, Qui non est mecum, adversum me est; et qui mecum non colligit, spargit (Matth. XII, 30) . Et foris ergo fiunt aliqua in nomine Christi, non contra Ecclesiam; et intus ex parte diaboli contra Ecclesiam. CAPUT XI.--17. Quid, quod etiam mirum est, quod accidere posse invenit qui diligenter advertit, quosdam salva charitate docere aliquid inutile, sicut Petrus Gentes cogebat judaizare (Galat. II, 14), sicut ipse Cyprianus", + "candidate_score": 0.655704, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_193_195", + "bdc_text": "Et cum de comitum ordine unus fortasse et alter ad ista consilia adhibeatur , abbas fere nemo abest : ita fit , ut abbas unus in dicenda in Imperii consultationibus sententia plus possit quam urbes omnes . Olim autem secus res habebat , parique omnium ordinum libertate et iure sententiae dicebantur .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_386", + "psc_text": "atque concilii, in cujus unitate isti tanquam pia membra manserunt, libris superioribus disputavimus. Quapropter jam opportunum videtur, quid etiam caeteri singillatim censuerint considerare ea libertate, quam nobis etiam ipse non abrogavit, dicens, Neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes. Quod eum non propterea dixisse, ut cogitationes tacitas collegarum, tanquam de abdito erutas tali securitate captaret, sed quod revera pacem unitatemque diligeret, ex aliis similibus videre facillimum est, ubi ad singulos scripsit, sicut ad ipsum Jubaianum. Haec tibi, inquit, brevissime pro nostra mediocritate rescripsimus, frater charissime, nemini praescribentes, aut praejudicantes, quominus unusquisque episcoporum quod putat faciat, habens arbitrii sui liberam potestatem. Et ne quisquam, si hac eadem libera potestate diversa sentiret, pellendus a caeterorum consortio videretur, sequitur et dicit, Nos, quantum in nobis est, propter haereticos cum collegis et coepiscopis nostris non contendimus, cum quibus divinam concordiam et dominicam pacem tenemus: et paulo post, Servatur, inquit, a", + "candidate_score": 0.655245, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_529_531", + "bdc_text": "Denique si secus fieret , huic negotio minime conducere , si enim iuxta propositam ab ipsis rationem esset peragendum colloquium , adversarii prius dictata quaedam sua suis proponere , ut eis assentiantur , urgere velint , tum futurum esse , ut prius sententia apud illos diceretur , quam pars altera audiretur : Ea re in religionis quidem negotio intolerabilius excogitari nihil posset . Quod autem paucorum dissentientium sententiam , quominus parti alteri innotesceret , premere instituerent , hoc absque eorum principum , quorum isti pauci legati essent , iniuria fieri non posse , et futurum interim forte , ut quorum esset sententia melior ac moderatior , hi dicenda sententia excluderentur .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_111", + "psc_text": "Ecclesiae consuetudine commutanda; si autem concilium ejus attenditur, huic esse universae Ecclesiae posterius concilium praeponendum, cujus se membrum esse gaudebat; et ut se in totius corporis compage retinenda caeteri imitarentur, saepius admonebat. Nam et concilia posteriora prioribus apud posteros praeponuntur, et universum partibus semper jure optimo praeponitur. CAPUT X.--15. Quid autem agunt isti, cum docetur sanctus Cyprianus, etiamsi non admisit in haeresi vel schismate baptizatos, tamen communicasse admittentibus, quod apertissime declaravit, dicens: Neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes (In concilio Carthaginensi memorato supra, cap. 2) ? Si talium communione maculatus est, cur in tractando Baptismo ejus auctoritatem sectantur? Si autem talium communione maculatus non est, cur in unitate retinenda exemplum ejus non imitantur? Numquid hic restat, nisi ut dicant, Sic volumus? Quid aliud sermoni veritatis justitiaeque respondent omnes flagitiosi et facinorosi homines, luxuriosi, ebriosi, adulteri, et modis omnibus impudici, fures, raptores, homicidae, latrones, malefici, idololatrae,", + "candidate_score": 0.655175, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_406_408", + "bdc_text": "Qua de re pulchrum legati responsum fuit , nam cum a nostris hominibus ad maturandum colloquium assidue urgeretur , confessus aliquando ingenue est , nos non dividi , illos componi non posse . Itaque se , quomodo colloquium procederet , non videre : in quo spes omnis esset in nostra dissensione collocata .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_329", + "psc_text": "eminuit, cum ista quaestio nondum discussa nutaret, quod aliter sentiens quam multi collegae, tantam moderationem obtinuit, ut Ecclesiae Dei sanctam societatem nulla schismatis labe truncaret, quam si omnia non solum veraciter, sed etiam pariter sine ista virtute sentiret. Neque enim ei placeo, si ejus ingenium facultatemque sermonis et doctrinae ubertatem sancto concilio cunctarum gentium, cui profecto interfuit per spiritus unitatem, praeponere affectem: praesertim jam in tali veritatis luce posito, ubi certissime cernit quod hic pacatissime requirebat. Ex illa enim ubertate haec nostra quae videntur eloquia, tanquam infantilia rudimenta deridet: ibi videt qua regula pietatis hic egerit, ut nihil esset ei in Ecclesia charius unitate: ibi etiam ineffabili delectatione contuetur quam provida et misericordissima dispensatione Dominus ut tumores nostros curaret, stulta mundi elegit ut confunderet sapientes; atque in ordinibus membrorum Ecclesiae suae tam salubriter omnia collocaret, ne de ingenio vel litteris suis, quas adhuc ignorarent cujus munere haberent, electos se ad", + "candidate_score": 0.654555, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_296_298", + "bdc_text": "Id propositum altera Decembris die est , fuit autem huiusmodi : Hagnoica ratione omnes a colloquio , praeter bis terdenos excludi . Itaque eam se mutare non posse , proinde de caeteris aut iam praesentibus , aut deinde futuris , in colloquium admittendis , frustra disceptari .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_514", + "psc_text": "concilio nobis praescribere quid sentire debeamus, affectant, ipsi priores ei consentiant. Ecce Judae traditori sunt comparati, qui dicebant haereticos quamvis in haeresi baptizatos non debere iterum baptizari. Talibus autem Cyprianus communicabat, qui dixit, Neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes (In exordio concilii Carthaginensis ). Tales etiam antea fuisse in Ecclesia per illam sententiam manifestantur, ubi ait: Sed dicit aliquis, Quid ergo fiet de his qui in praeteritum in Ecclesiam sine Baptismo admissi sunt (Epist. 73, ad Jubaianum) . Talem fuisse Ecclesiae consuetudinem ipsi, qui hoc concilium faciunt, saepe commemorant. Si ergo nihil aliud quicumque hoc facit, quam sponsae Christi Judas existit, sicut ista sententia pronuntiata est; Judas autem, sicut docet Evangelium, traditor fuit; traditoribus ergo communicaverunt omnes, qui tunc etiam ista dicebant, et antequam ista dicerent, traditores facti erant omnes per illam consuetudinem, quam tunc Ecclesia retinebat. Omnes ergo, id est et nos et ipsi", + "candidate_score": 0.654058, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_237_239", + "bdc_text": "Gravabat enim principio , non quod legati Ferdinandi in colloquium adhiberentur , sed quod hi quidem adhiberentur , nostri vero excluderentur , qui supra hos ter denos et pauci et praestantes viri , et tales denique erant , quibus cum isti ter undeni nostri consilia omnia communicare necesse haberent . Itaque absurdum videbatur colloquio excludere , et principum ad hoc colloquium legatos et eorum qui in colloquio essent consiliorum omnium socios . Illud autem nullo pacto dissimulandum esse iudicabant , quod ex undenis suffragiis facere suffragia singula niterentur .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_386", + "psc_text": "atque concilii, in cujus unitate isti tanquam pia membra manserunt, libris superioribus disputavimus. Quapropter jam opportunum videtur, quid etiam caeteri singillatim censuerint considerare ea libertate, quam nobis etiam ipse non abrogavit, dicens, Neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes. Quod eum non propterea dixisse, ut cogitationes tacitas collegarum, tanquam de abdito erutas tali securitate captaret, sed quod revera pacem unitatemque diligeret, ex aliis similibus videre facillimum est, ubi ad singulos scripsit, sicut ad ipsum Jubaianum. Haec tibi, inquit, brevissime pro nostra mediocritate rescripsimus, frater charissime, nemini praescribentes, aut praejudicantes, quominus unusquisque episcoporum quod putat faciat, habens arbitrii sui liberam potestatem. Et ne quisquam, si hac eadem libera potestate diversa sentiret, pellendus a caeterorum consortio videretur, sequitur et dicit, Nos, quantum in nobis est, propter haereticos cum collegis et coepiscopis nostris non contendimus, cum quibus divinam concordiam et dominicam pacem tenemus: et paulo post, Servatur, inquit, a", + "candidate_score": 0.654055, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_336", + "bdc_text": "Itaque sperare , postquam omnia propter colloquium maturandum de se concessissent , caetera praesides , ut duae et viginti voces seorsim singulae audirentur , tum ut in unoquoque articulo sententia cuiusque diligenter annotaretur , curaturos , et moram omnem deinde remoturos esse , sane nemo nostrum post hanc liberalitatem nostrorum , tergiversaturum quemquam aut praesidum aut adversariorum esse .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_386", + "psc_text": "atque concilii, in cujus unitate isti tanquam pia membra manserunt, libris superioribus disputavimus. Quapropter jam opportunum videtur, quid etiam caeteri singillatim censuerint considerare ea libertate, quam nobis etiam ipse non abrogavit, dicens, Neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes. Quod eum non propterea dixisse, ut cogitationes tacitas collegarum, tanquam de abdito erutas tali securitate captaret, sed quod revera pacem unitatemque diligeret, ex aliis similibus videre facillimum est, ubi ad singulos scripsit, sicut ad ipsum Jubaianum. Haec tibi, inquit, brevissime pro nostra mediocritate rescripsimus, frater charissime, nemini praescribentes, aut praejudicantes, quominus unusquisque episcoporum quod putat faciat, habens arbitrii sui liberam potestatem. Et ne quisquam, si hac eadem libera potestate diversa sentiret, pellendus a caeterorum consortio videretur, sequitur et dicit, Nos, quantum in nobis est, propter haereticos cum collegis et coepiscopis nostris non contendimus, cum quibus divinam concordiam et dominicam pacem tenemus: et paulo post, Servatur, inquit, a", + "candidate_score": 0.653744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_422", + "bdc_text": "Haec in illa praestituta iuramenti forma desiderata a nostris principio fuerunt , perpensa diligentius ea clausula , qua cavetur , ne cui quicquam quisque notariorum communicet , ne quis hoc de iis intelligeret , qui in ipso colloquio versarentur , quos actorum copia excludere contra actionis naturam erat , addendum necessario videbatur , ut de iis tantum intelligeretur , qui ad colloquium destinati non essent .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_111", + "psc_text": "Ecclesiae consuetudine commutanda; si autem concilium ejus attenditur, huic esse universae Ecclesiae posterius concilium praeponendum, cujus se membrum esse gaudebat; et ut se in totius corporis compage retinenda caeteri imitarentur, saepius admonebat. Nam et concilia posteriora prioribus apud posteros praeponuntur, et universum partibus semper jure optimo praeponitur. CAPUT X.--15. Quid autem agunt isti, cum docetur sanctus Cyprianus, etiamsi non admisit in haeresi vel schismate baptizatos, tamen communicasse admittentibus, quod apertissime declaravit, dicens: Neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes (In concilio Carthaginensi memorato supra, cap. 2) ? Si talium communione maculatus est, cur in tractando Baptismo ejus auctoritatem sectantur? Si autem talium communione maculatus non est, cur in unitate retinenda exemplum ejus non imitantur? Numquid hic restat, nisi ut dicant, Sic volumus? Quid aliud sermoni veritatis justitiaeque respondent omnes flagitiosi et facinorosi homines, luxuriosi, ebriosi, adulteri, et modis omnibus impudici, fures, raptores, homicidae, latrones, malefici, idololatrae,", + "candidate_score": 0.653543, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_445_447", + "bdc_text": "Nostri postridie tametsi praeiudicium horum Comitiorum sibi periculo esse , et quicquid hic fieret , proximis in Comitiis , ceu pro transacto habitum iri , viderent , tum quanquam Caesaris mandatum astipulari sibi intelligerent , quod notarios colloquio praeficere se ideo testatur , ut partes habeant , in quo acta probe perpendant : tamen antequam vellent colloquium institutum remorari , conditiones has se accipere , et actorum nuda copia sine autographis contentos fore respondebant , modo ab utriusque partis notariis eam repetere liceret . Novos deinde substitutos crearunt , ac postremum ut sine mora ad colloquium veniretur , postularunt .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_111", + "psc_text": "Ecclesiae consuetudine commutanda; si autem concilium ejus attenditur, huic esse universae Ecclesiae posterius concilium praeponendum, cujus se membrum esse gaudebat; et ut se in totius corporis compage retinenda caeteri imitarentur, saepius admonebat. Nam et concilia posteriora prioribus apud posteros praeponuntur, et universum partibus semper jure optimo praeponitur. CAPUT X.--15. Quid autem agunt isti, cum docetur sanctus Cyprianus, etiamsi non admisit in haeresi vel schismate baptizatos, tamen communicasse admittentibus, quod apertissime declaravit, dicens: Neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes (In concilio Carthaginensi memorato supra, cap. 2) ? Si talium communione maculatus est, cur in tractando Baptismo ejus auctoritatem sectantur? Si autem talium communione maculatus non est, cur in unitate retinenda exemplum ejus non imitantur? Numquid hic restat, nisi ut dicant, Sic volumus? Quid aliud sermoni veritatis justitiaeque respondent omnes flagitiosi et facinorosi homines, luxuriosi, ebriosi, adulteri, et modis omnibus impudici, fures, raptores, homicidae, latrones, malefici, idololatrae,", + "candidate_score": 0.653022, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_635_637", + "bdc_text": "Itaque legatus ipse prorsus iam et disputatione , et sententiarum istarum conformatione missa , tantumque mandato partibus reddito , primus omnium summa cum celeritate , postridie eius diei ubi satis illuxit , abibat . Eodem die , quae Januarii decima nona fuit , omni congressu publico ab utrisque partibus omisso , in abitum unusquisque sese comparabat . Postridie denique omnes abierunt .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_111", + "psc_text": "Ecclesiae consuetudine commutanda; si autem concilium ejus attenditur, huic esse universae Ecclesiae posterius concilium praeponendum, cujus se membrum esse gaudebat; et ut se in totius corporis compage retinenda caeteri imitarentur, saepius admonebat. Nam et concilia posteriora prioribus apud posteros praeponuntur, et universum partibus semper jure optimo praeponitur. CAPUT X.--15. Quid autem agunt isti, cum docetur sanctus Cyprianus, etiamsi non admisit in haeresi vel schismate baptizatos, tamen communicasse admittentibus, quod apertissime declaravit, dicens: Neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes (In concilio Carthaginensi memorato supra, cap. 2) ? Si talium communione maculatus est, cur in tractando Baptismo ejus auctoritatem sectantur? Si autem talium communione maculatus non est, cur in unitate retinenda exemplum ejus non imitantur? Numquid hic restat, nisi ut dicant, Sic volumus? Quid aliud sermoni veritatis justitiaeque respondent omnes flagitiosi et facinorosi homines, luxuriosi, ebriosi, adulteri, et modis omnibus impudici, fures, raptores, homicidae, latrones, malefici, idololatrae,", + "candidate_score": 0.652509, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_296_298", + "bdc_text": "Id propositum altera Decembris die est , fuit autem huiusmodi : Hagnoica ratione omnes a colloquio , praeter bis terdenos excludi . Itaque eam se mutare non posse , proinde de caeteris aut iam praesentibus , aut deinde futuris , in colloquium admittendis , frustra disceptari .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_209", + "psc_text": "hoc invenimus, ab haereticis aliquem venientem, qui apud illos fuerit baptizatus, ab Apostolis denuo baptizatum. Sed illa consuetudo, quam etiam tunc homines sursum versus respicientes non videbant a posterioribus institutam, recte ab Apostolis tradita creditur. Et talia multa sunt, quae longum est repetere. Quapropter si non nihil dicebant, quibus id quod ei visum est, volens persuadere Cyprianus, ait, Ne quisquam dicat, Quod accepimus ab Apostolis, hoc sequimur: quanto robustius nunc dicimus, Quod Ecclesiae consuetudo semper tenuit, quod haec disputatio dissuadere non potuit, et quod plenarium concilium confirmavit, hoc sequimur? Huc accedit, quod bene perspectis ex utroque latere disputationis rationibus et Scripturarum testimoniis, potest etiam dici, Quod veritas declaravit, hoc sequimur. CAPUT VII.--10. Nam revera illud quod quidam Cypriani disputationibus opponebant, quod Apostolus ait, Verumtamen omni modo, sive per occasionem, sive per veritatem Christus annuntietur (Philipp. I, 18) , recte Cyprianus refellit, ostendens ad causam haereticorum non pertinere; quoniam de his", + "candidate_score": 0.652364, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_304_306", + "bdc_text": "Placere etiam de notariis , sed ita ut eadem iuramenti lege substituti eorum obstringerentur , colloquio excluderentur , et iuramenti utrisque praestandi forma a se ut constitueretur . De principum vero in vulgando moderatione , se quidem non dubitare : verem hoc perpendere oportere , si antequam ad Caesarem acta haec relata essent , vulgarentur , quanta et quam iusta id Caesaris indignatione sit futurum .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_110", + "psc_text": "Ait enim: « Sed dicit aliquis, Quid ergo fiet de iis qui in praeteritum de haeresi ad Ecclesiam venientes, sine Baptismo admissi sunt? » Ubi certe quid fieri soleret, etsi non fieri vellet, satis ostendit; et eo ipso quod concilium Agrippini commemorat, aperte indicat fuisse aliam consuetudinem Ecclesiae. Neque enim opus erat hoc concilio velle statuere, si jam consuetudine tenebatur: et in ipso concilio nonnullae sententiae omnino declarant, eos contra Ecclesiae consuetudinem decrevisse, quod decernendum esse arbitrati sunt. Quapropter illud unum isti considerent quod omnibus patet: si auctoritas Cypriani sequenda est, magis eam sequendam esse in unitate servanda, quam in Ecclesiae consuetudine commutanda; si autem concilium ejus attenditur, huic esse universae Ecclesiae posterius concilium praeponendum, cujus se membrum esse gaudebat; et ut se in totius corporis compage retinenda caeteri imitarentur, saepius admonebat. Nam et concilia posteriora prioribus apud posteros praeponuntur, et universum partibus semper jure optimo praeponitur. CAPUT X.--15. Quid", + "candidate_score": 0.651082, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_612_614", + "bdc_text": "Eius autem summa haec erat . Proposita confessione nostra , adversarii articulos , qui in ea essent , ordine excutere instituerunt . De primis conveniebat , nam in communi fidei formula , et trinitatis placitissimi , nemo quicquam monebat .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_516", + "psc_text": "hoc concilium tanquam pro se proferunt, et malorum communione quasi contagione bonos perire contendunt, non inveniunt quomodo dicant, aut priores Christianos unde isti propagantur, non fuisse traditores, quia isto concilio convincuntur; aut ad se non pertinere facinora priorum, quia nobis majores nostros objiciunt? CAPUT XXVI.--50. Item alius Lucius a Membresa dixit: Scriptum est, « Deus peccatorem non audit » (Joan. IX, 31). Qui peccator est, quomodo audiri in Baptismo potest? 51. Respondemus: Quomodo auditur avarus, et raptor, et fenerator, et homicida? An isti non sunt peccatores? quos tamen Cyprianus in Catholica objurgat, et tolerat. CAPUT XXVII.--52. Item alius Felix a Buslacenis dixit: In haereticis sine Baptismo Ecclesiae admittendis nemo consuetudinem rationi et veritati praeponat; quia consuetudinem ratio et veritas semper excludit. 53. Huic respondetur: Veritatem non ostendis, de consuetudine confiteris. Recte igitur consuetudinem teneremus plenario concilio posteriore firmatam, etiam si veritas adhuc lateret, quam credimus jam esse manifestatam. CAPUT XXVIII.--54.", + "candidate_score": 0.650329, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_185_187", + "bdc_text": "Et nostri enim , quae de utraque parte ac in commune dicta fuissent , ea ad se solos transferenda non esse putabant : et legatus ipse per quendam , qui se consultationi nostrae admiscuerat , certior de indignatione nostrorum redditus , homine familiari et erudito ad nostros misso , deprecatus est , ne aliorsum oratio quam ipse intellexisset acciperetur : Et presides , ad quos haec oratio communiter esset instituta , ab iis more imperii communiter , et non seorsim respondendum esse iudicabant .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_133", + "psc_text": "rescribens, non tantum consensit, sed et instructum se esse gratias egit. His verbis beati Cypriani, accepimus eum a Jubaiano esse consultum, et quod responderit consulenti, et quod ille instructum se esse gratias egerit. Numquid jam pertinaces existimari debemus, si considerare voluerimus eamdem ipsam epistolam, qua hoc Jubaiano persuasum est? Donec enim persuadeatur et nobis (si hoc persuaderi veris rationibus potest), securos nos de jure catholicae communionis facit ipse Cyprianus. 5. Sequitur enim, et dicit: Superest ut de hac ipsa re quid singuli sentiamus, proferamus, neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes. Non solum ergo mihi salvo jure communionis adhuc verum quaerere, sed etiam diversum sentire concedit. Neque enim quisquam nostrum, inquit, episcopum se episcoporum constituit, aut tyrannico terrore ad obsequendi necessitatem collegas suos adigit. Quid mansuetius? quid humilius? Nulla nos certe deterret auctoritas a quaerendo quid verum sit. Quando habeat, inquit, omnis episcopus pro licentia libertatis", + "candidate_score": 0.650014, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_229_231", + "bdc_text": "Eorum enim consilio , qui in adversaria parte erant , illi qui erant arbitri , cuncta gerebantur , eosdemque homines , cum agendum contra nos esset , inter adversarios : cum de nobis arbitrandum , inter arbitros stare vidisses , et eos quidem plerosque maxime et veritati et nobis infestos , quod illorum libelli seditiosissimi non ita pridem emissi palam declarant . Ad haec arbitri tres non hi erant , qui se possent inferre medios , cum ex professo partis alterius causam tuerentur , et Palatini legatus unus fungi offitio vere posse videretur .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_23", + "psc_text": "caeteris praeter se unam ex minutissimis partibus? Quae omnes particulae si advertere voluerint vocem non hominis, sed ipsius manifestissimae veritatis, et animosum spiritum suae perversitatis edomare, non utique ad partem Donati majorem, de qua praecisa praecisae sunt, sed ad ipsam viriditatem radicis Catholicae de ariditate propria revertentur. Omnes quippe isti ubi contra nos non sunt, pro nobis sunt: ubi autem nobiscum non colligunt, spargunt. CAPUT VII.--9. Jam enim ne videar humanis argumentis id agere, quoniam quaestionis hujus obscuritas prioribus Ecclesiae temporibus ante schisma Donati magnos viros, et magna charitate praeditos patres episcopos ita inter se compulit salva pace disceptare atque fluctuare, ut diu conciliorum in suis quibusque regionibus diversa statuta nutaverint, donec plenario totius orbis concilio, quod saluberrime sentiebatur, etiam remotis dubitationibus, firmaretur: ex Evangelio profero certa documenta, quibus Domino adjuvante demonstro, quam recte placuerit et vere secundum Deum, ut hoc in quoquam schismatico vel haeretico ecclesiastica medicina curaret, in", + "candidate_score": 0.649607, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_132_134", + "bdc_text": "Sed haec Goslaria causa ut habeat , alibi erit et alios per homines narratione integra perfectaque docendum . Sed nos ad institutam Comitiorum narrationem redeamus . Igitur vigesima Novembris die , quae secunda et vigesima constituti colloquii fuit , praesides postquam advenissent , vocatis in Curiam partibus , se suis a principibus praefectos colloquio legatos venisse , et audire paratos esse ostendebant .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_105", + "psc_text": "aliud contra consuetudinem quid sentiret liberius exprompsisse, prioremque dixisse, nisi ut alium, si forte existeret, cui esset melius revelatum, gratissime acciperet; et ostenderet imitandam, non solum docendi diligentiam, sed etiam discendi modestiam: si autem nullus existeret, qui tale aliquid afferret, unde illae omnes verisimiles rationes quibus movebatur refellerentur, in eadem sententia permaneret, bene sibi conscius et non occultatae quae putabatur veritatis, et retentae quae amabatur unitatis. Nam et illud sic intellexit quod ait Apostolus: « Prophetae autem duo aut tres loquantur, et caeteri examinent; si alii revelatum fuerit sedenti, ille prior taceat » (I Cor. XIV, 29). Qua in parte, inquit, docuit et ostendit, multa singulis in melius revelari, et debere unumquemque, non pro eo quod semel imbiberat et tenebat, pertinaciter congredi; sed si quid melius et utilius exstiterit, libenter amplecti (Epist. 71, ad Quintum) . His utique verbis non solum eos admonuit sibi consentire, qui melius aliquid non videbant;", + "candidate_score": 0.649179, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_518_520", + "bdc_text": "ut suam quaeque pars sententiam super proposita quaestione non de omnium , sed de plurimorum suffragio collectam , legato Caesaris et praesidibus aut per interpretem , aut scriptam proponant . Sic constitutam ab una parte conflatamque non ex omnium , sed ex plurimorum suffragiis sententiam , et praesidibus oblatam , alteri deinde parti excutiendam tradant . Ibi paratos esse se concedere , ut si quae dixisset pars una , alicui ex ea parte , qui quidem de plurimorum numero esset , veluti ex sententia sua non dictum non probaretur , ut is sententiam suam praesidibus aut scriptam offerat , aut presens apud eos exponat , sed utrunque privatim et extra colloquium .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_105", + "psc_text": "aliud contra consuetudinem quid sentiret liberius exprompsisse, prioremque dixisse, nisi ut alium, si forte existeret, cui esset melius revelatum, gratissime acciperet; et ostenderet imitandam, non solum docendi diligentiam, sed etiam discendi modestiam: si autem nullus existeret, qui tale aliquid afferret, unde illae omnes verisimiles rationes quibus movebatur refellerentur, in eadem sententia permaneret, bene sibi conscius et non occultatae quae putabatur veritatis, et retentae quae amabatur unitatis. Nam et illud sic intellexit quod ait Apostolus: « Prophetae autem duo aut tres loquantur, et caeteri examinent; si alii revelatum fuerit sedenti, ille prior taceat » (I Cor. XIV, 29). Qua in parte, inquit, docuit et ostendit, multa singulis in melius revelari, et debere unumquemque, non pro eo quod semel imbiberat et tenebat, pertinaciter congredi; sed si quid melius et utilius exstiterit, libenter amplecti (Epist. 71, ad Quintum) . His utique verbis non solum eos admonuit sibi consentire, qui melius aliquid non videbant;", + "candidate_score": 0.649154, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_458_460", + "bdc_text": "ut hoc toto tempore , quo conventus istic esset , contio nulla haberetur . Hanc iniuriam quo magis accenderent , eo die , quo contionem veniens populus expectaturus frustra erat , ritum confirmationis , quem per annos duodecim istic omiserant , instauraturi erant , ut praeberet res ea speciem apud populum , velut instauratum Pontificis regnum , Christi regnum eo die in illa urbe collapsum esset . Hoc fomentum ad haec Comitia vel prorsus dissolvendum , vel in nova usque Comitia usque producendum , satis ipsis idoneum videbatur .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_458", + "psc_text": "aedificati sunt super petram, et ex quibus unica illa columba perficitur (Cant. VI, 8). CAPUT XXXV. 67. Castus a Sicca dicit: Qui contempta veritate praesumit consuetudinem sequi, aut circa fratres invidus est et malignus, quibus veritas revelatur; aut circa Deum ingratus est, cujus inspiratione Ecclesia ejus instruitur. 68. Iste si convinceret eos qui diversa sentiebant, et hoc tenebant, quod etiam totus orbis postea christiano concilio confirmatus obtinuit, ita consuetudinem sequi, ut contemnerent veritatem, haec verba formidare deberemus: cum vero illa consuetudo et a veritate propagata et veritate roborata reperiatur, nihil in hac sententia pertimescimus. Et tamen si illi circa fratres invidi erant et maligni, aut circa Deum ingrati, ecce qualibus communicabant, ecce quales diversa sentientes, sicut Cyprianus praedixit, a jure communionis non amovebant, ecce a quibus non polluebantur in conservatione unitatis, ecce quantum amandum sit vinculum pacis; ecce quid considerent qui nobis de praedecessorum episcoporum concilio calumniantur, quorum charitatem non", + "candidate_score": 0.648903, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_296_298", + "bdc_text": "Id propositum altera Decembris die est , fuit autem huiusmodi : Hagnoica ratione omnes a colloquio , praeter bis terdenos excludi . Itaque eam se mutare non posse , proinde de caeteris aut iam praesentibus , aut deinde futuris , in colloquium admittendis , frustra disceptari .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_111", + "psc_text": "Ecclesiae consuetudine commutanda; si autem concilium ejus attenditur, huic esse universae Ecclesiae posterius concilium praeponendum, cujus se membrum esse gaudebat; et ut se in totius corporis compage retinenda caeteri imitarentur, saepius admonebat. Nam et concilia posteriora prioribus apud posteros praeponuntur, et universum partibus semper jure optimo praeponitur. CAPUT X.--15. Quid autem agunt isti, cum docetur sanctus Cyprianus, etiamsi non admisit in haeresi vel schismate baptizatos, tamen communicasse admittentibus, quod apertissime declaravit, dicens: Neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes (In concilio Carthaginensi memorato supra, cap. 2) ? Si talium communione maculatus est, cur in tractando Baptismo ejus auctoritatem sectantur? Si autem talium communione maculatus non est, cur in unitate retinenda exemplum ejus non imitantur? Numquid hic restat, nisi ut dicant, Sic volumus? Quid aliud sermoni veritatis justitiaeque respondent omnes flagitiosi et facinorosi homines, luxuriosi, ebriosi, adulteri, et modis omnibus impudici, fures, raptores, homicidae, latrones, malefici, idololatrae,", + "candidate_score": 0.648816, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_458_460", + "bdc_text": "ut hoc toto tempore , quo conventus istic esset , contio nulla haberetur . Hanc iniuriam quo magis accenderent , eo die , quo contionem veniens populus expectaturus frustra erat , ritum confirmationis , quem per annos duodecim istic omiserant , instauraturi erant , ut praeberet res ea speciem apud populum , velut instauratum Pontificis regnum , Christi regnum eo die in illa urbe collapsum esset . Hoc fomentum ad haec Comitia vel prorsus dissolvendum , vel in nova usque Comitia usque producendum , satis ipsis idoneum videbatur .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_110", + "psc_text": "Ait enim: « Sed dicit aliquis, Quid ergo fiet de iis qui in praeteritum de haeresi ad Ecclesiam venientes, sine Baptismo admissi sunt? » Ubi certe quid fieri soleret, etsi non fieri vellet, satis ostendit; et eo ipso quod concilium Agrippini commemorat, aperte indicat fuisse aliam consuetudinem Ecclesiae. Neque enim opus erat hoc concilio velle statuere, si jam consuetudine tenebatur: et in ipso concilio nonnullae sententiae omnino declarant, eos contra Ecclesiae consuetudinem decrevisse, quod decernendum esse arbitrati sunt. Quapropter illud unum isti considerent quod omnibus patet: si auctoritas Cypriani sequenda est, magis eam sequendam esse in unitate servanda, quam in Ecclesiae consuetudine commutanda; si autem concilium ejus attenditur, huic esse universae Ecclesiae posterius concilium praeponendum, cujus se membrum esse gaudebat; et ut se in totius corporis compage retinenda caeteri imitarentur, saepius admonebat. Nam et concilia posteriora prioribus apud posteros praeponuntur, et universum partibus semper jure optimo praeponitur. CAPUT X.--15. Quid", + "candidate_score": 0.648476, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_361", + "bdc_text": "Nunc autem Carolus primogenitus Ecclesiae filius ad id concilium Pontificis exequendum ( ut fidus Sanctae Romanae Ecclesiae advocatus est ) cum hoc colloquium , tum illa mox deinde futura Ratisponae Comitia , velut viam aditumque ad generale Concilium instituisset , me ut hic vobiscum adessem iussit voluitque .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_111", + "psc_text": "Ecclesiae consuetudine commutanda; si autem concilium ejus attenditur, huic esse universae Ecclesiae posterius concilium praeponendum, cujus se membrum esse gaudebat; et ut se in totius corporis compage retinenda caeteri imitarentur, saepius admonebat. Nam et concilia posteriora prioribus apud posteros praeponuntur, et universum partibus semper jure optimo praeponitur. CAPUT X.--15. Quid autem agunt isti, cum docetur sanctus Cyprianus, etiamsi non admisit in haeresi vel schismate baptizatos, tamen communicasse admittentibus, quod apertissime declaravit, dicens: Neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes (In concilio Carthaginensi memorato supra, cap. 2) ? Si talium communione maculatus est, cur in tractando Baptismo ejus auctoritatem sectantur? Si autem talium communione maculatus non est, cur in unitate retinenda exemplum ejus non imitantur? Numquid hic restat, nisi ut dicant, Sic volumus? Quid aliud sermoni veritatis justitiaeque respondent omnes flagitiosi et facinorosi homines, luxuriosi, ebriosi, adulteri, et modis omnibus impudici, fures, raptores, homicidae, latrones, malefici, idololatrae,", + "candidate_score": 0.648318, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_521", + "bdc_text": "Eorum autem sententiam qui inter colligendum suffragia non quod plurimi , sed quod pauciores sensissent , nec in colloquium inferendam , nec parti adversariae per praesides ostendendam , sed scriptam usque factam Caesari relationem custodiendam esse .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_88", + "psc_text": "vel quomodo teneant unitatem, cum in rebus obscurioribus diversa sentiunt; vel quomodo accipiant veritatem, cum contra id quod sentiebant, declaratam esse cognoscunt. Quorum duorum manifestatum tenemus unum in beato Cypriano, id est, quomodo tenuerit unitatem cum eis a quibus diversum sentiebat. Ait enim: « Neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes. » Alterum autem, id est, quomodo accipere potuerit veritatem contra id quod sentiebat inventam, etsi litterae tacent, merita clamant; si epistola non invenitur. corona testatur; si concilium non indicat episcoporum, consortium indicat Angelorum. Non enim parvum documentum est pacatissimae animae, in ea unitate martyrium meruisse, unde se diversum sentiens noluit separare. Homines enim sumus. Unde aliquid aliter sapere quam res se habet, humana tentatio est. Nimis autem amando sententiam suam, vel invidendo melioribus, usque ad praecidendae communionis et condendi schismatis vel haeresis sacrilegium pervenire, diabolica praesumptio est. In nullo autem aliter sapere quam res se", + "candidate_score": 0.647647, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_532", + "bdc_text": "Praeterea hac forma , quam iam proponerent , non tam pluralitatem suffragiorum , quam nemo hic quaereret , sed prorsus ipsa delectorum suffragia tolli , si tantum duobus colloquendi locus daretur , caeteris omnibus silentium imponeretur .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_105", + "psc_text": "aliud contra consuetudinem quid sentiret liberius exprompsisse, prioremque dixisse, nisi ut alium, si forte existeret, cui esset melius revelatum, gratissime acciperet; et ostenderet imitandam, non solum docendi diligentiam, sed etiam discendi modestiam: si autem nullus existeret, qui tale aliquid afferret, unde illae omnes verisimiles rationes quibus movebatur refellerentur, in eadem sententia permaneret, bene sibi conscius et non occultatae quae putabatur veritatis, et retentae quae amabatur unitatis. Nam et illud sic intellexit quod ait Apostolus: « Prophetae autem duo aut tres loquantur, et caeteri examinent; si alii revelatum fuerit sedenti, ille prior taceat » (I Cor. XIV, 29). Qua in parte, inquit, docuit et ostendit, multa singulis in melius revelari, et debere unumquemque, non pro eo quod semel imbiberat et tenebat, pertinaciter congredi; sed si quid melius et utilius exstiterit, libenter amplecti (Epist. 71, ad Quintum) . His utique verbis non solum eos admonuit sibi consentire, qui melius aliquid non videbant;", + "candidate_score": 0.647444, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_612_614", + "bdc_text": "Eius autem summa haec erat . Proposita confessione nostra , adversarii articulos , qui in ea essent , ordine excutere instituerunt . De primis conveniebat , nam in communi fidei formula , et trinitatis placitissimi , nemo quicquam monebat .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_111", + "psc_text": "Ecclesiae consuetudine commutanda; si autem concilium ejus attenditur, huic esse universae Ecclesiae posterius concilium praeponendum, cujus se membrum esse gaudebat; et ut se in totius corporis compage retinenda caeteri imitarentur, saepius admonebat. Nam et concilia posteriora prioribus apud posteros praeponuntur, et universum partibus semper jure optimo praeponitur. CAPUT X.--15. Quid autem agunt isti, cum docetur sanctus Cyprianus, etiamsi non admisit in haeresi vel schismate baptizatos, tamen communicasse admittentibus, quod apertissime declaravit, dicens: Neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes (In concilio Carthaginensi memorato supra, cap. 2) ? Si talium communione maculatus est, cur in tractando Baptismo ejus auctoritatem sectantur? Si autem talium communione maculatus non est, cur in unitate retinenda exemplum ejus non imitantur? Numquid hic restat, nisi ut dicant, Sic volumus? Quid aliud sermoni veritatis justitiaeque respondent omnes flagitiosi et facinorosi homines, luxuriosi, ebriosi, adulteri, et modis omnibus impudici, fures, raptores, homicidae, latrones, malefici, idololatrae,", + "candidate_score": 0.647293, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_232", + "bdc_text": "Quonam enim pacto hi episcopi , quorum unus episcopatum unum maximum , alter maximos duos , tertius tres maximos , et inter eos archiepiscopatus duos , omnia haec contra omne divinum et humanum ius tenent , quique nullum in vita munus episcopi unquam obeunt , de iis hominibus aut arbitrari aeque , aut arbitros in eorum causa audienda aequos constituere possent , qui totum hoc tyrannidis in Ecclesia genus ceu blasphemum et impium ex professo execrantur .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_134", + "psc_text": "jure communionis adhuc verum quaerere, sed etiam diversum sentire concedit. Neque enim quisquam nostrum, inquit, episcopum se episcoporum constituit, aut tyrannico terrore ad obsequendi necessitatem collegas suos adigit. Quid mansuetius? quid humilius? Nulla nos certe deterret auctoritas a quaerendo quid verum sit. Quando habeat, inquit, omnis episcopus pro licentia libertatis et potestatis suae arbitrium proprium, tamque judicari ab alio non possit, quam nec ipse potest alterum judicare: opinor utique, in his quaestionibus quae nondum eliquatissima perfectione discussae sunt. Noverat enim quantam Sacramenti profunditatem tunc omnis Ecclesia varia disputatione versabat, liberumque faciebat quaerendi arbitrium, ut examinata veritas panderetur. Neque enim mentiebatur, et simpliciores collegas in verbo capere cogitabat, ut cum se diversum sentire prodidissent, tunc contra quam promiserat, excommunicandos esse censeret. Absit ab anima tam sancta ista scelerata perfidia: qui hoc de tali viro quasi cum ejus laude sentiunt, nihil aliud quam se ipsos tales esse profitentur. Ego Cyprianum catholicum episcopum,", + "candidate_score": 0.647036, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_90_92", + "bdc_text": "His igitur duobus et viginti diebus , dum praesidum adventus necessarius expectatur , ne nihil agerent nostri de doctrina experiri ac futurum certamen praesentare volebant . Haec congressio talis fuit . Conveniebant enim docti nostrae partis homines inter se , atque articulus aliquis in commune proponebatur , omniumque de ea re sententia audiebatur ordine .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_110", + "psc_text": "Ait enim: « Sed dicit aliquis, Quid ergo fiet de iis qui in praeteritum de haeresi ad Ecclesiam venientes, sine Baptismo admissi sunt? » Ubi certe quid fieri soleret, etsi non fieri vellet, satis ostendit; et eo ipso quod concilium Agrippini commemorat, aperte indicat fuisse aliam consuetudinem Ecclesiae. Neque enim opus erat hoc concilio velle statuere, si jam consuetudine tenebatur: et in ipso concilio nonnullae sententiae omnino declarant, eos contra Ecclesiae consuetudinem decrevisse, quod decernendum esse arbitrati sunt. Quapropter illud unum isti considerent quod omnibus patet: si auctoritas Cypriani sequenda est, magis eam sequendam esse in unitate servanda, quam in Ecclesiae consuetudine commutanda; si autem concilium ejus attenditur, huic esse universae Ecclesiae posterius concilium praeponendum, cujus se membrum esse gaudebat; et ut se in totius corporis compage retinenda caeteri imitarentur, saepius admonebat. Nam et concilia posteriora prioribus apud posteros praeponuntur, et universum partibus semper jure optimo praeponitur. CAPUT X.--15. Quid", + "candidate_score": 0.646757, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_404_406", + "bdc_text": "Haec contentio tanta fuit , ut legatus Caesaris coactus sit , missis doctoribus suis Hispanis mitigare animos , et incendium restinguere , quod minime tamen impetravisset , nisi hostium metus in propinquo existentium istos homines paulisper continuisset . Tantaque Sophistarum ira fuit , ut in hoc coetu moderationis laudem aliquis obtinere potuerit maximus et impetuosissimus rixator . Qua de re pulchrum legati responsum fuit , nam cum a nostris hominibus ad maturandum colloquium assidue urgeretur , confessus aliquando ingenue est , nos non dividi , illos componi non posse .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_104", + "psc_text": "dicit sanctus Cyprianus quasi coepisse corrigi. Sed sicut diligentius inquisita veritas docuit, quae post magnos dubitationis fluctus ad plenarii concilii confirmationem perducta est, verius creditur per Agrippinum corrumpi coepisse, non corrigi. Irruente itaque tam magna quaestione, cum de remissione peccatorum et de spirituali hominis regeneratione, utrum posset apud haereticos vel apud schismaticos fieri, difficile ratio redderetur, et praecederet auctoritas Agrippini, et nonnullorum qui ei consenserant hominum in hac quaestione deficientium, qui maluerant aliquid novum moliri, quam tenere consuetudinem cujus defensionem non intelligebant; irruerunt in oculos animae verisimiles rationes, et intercluserunt iter pervestigandae veritatis. CAPUT VIII.--13. Nec arbitror beatum Cyprianum propter aliud contra consuetudinem quid sentiret liberius exprompsisse, prioremque dixisse, nisi ut alium, si forte existeret, cui esset melius revelatum, gratissime acciperet; et ostenderet imitandam, non solum docendi diligentiam, sed etiam discendi modestiam: si autem nullus existeret, qui tale aliquid afferret, unde illae omnes verisimiles rationes quibus movebatur refellerentur, in eadem", + "candidate_score": 0.646594, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_322", + "bdc_text": "Ad haec iterum Praesides , nobis omnia , ut prius , recusare , et in sententia sua persistere , constitutam colloquio rationem Hagnoae fuisse , eam mutare se non posse .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_209", + "psc_text": "hoc invenimus, ab haereticis aliquem venientem, qui apud illos fuerit baptizatus, ab Apostolis denuo baptizatum. Sed illa consuetudo, quam etiam tunc homines sursum versus respicientes non videbant a posterioribus institutam, recte ab Apostolis tradita creditur. Et talia multa sunt, quae longum est repetere. Quapropter si non nihil dicebant, quibus id quod ei visum est, volens persuadere Cyprianus, ait, Ne quisquam dicat, Quod accepimus ab Apostolis, hoc sequimur: quanto robustius nunc dicimus, Quod Ecclesiae consuetudo semper tenuit, quod haec disputatio dissuadere non potuit, et quod plenarium concilium confirmavit, hoc sequimur? Huc accedit, quod bene perspectis ex utroque latere disputationis rationibus et Scripturarum testimoniis, potest etiam dici, Quod veritas declaravit, hoc sequimur. CAPUT VII.--10. Nam revera illud quod quidam Cypriani disputationibus opponebant, quod Apostolus ait, Verumtamen omni modo, sive per occasionem, sive per veritatem Christus annuntietur (Philipp. I, 18) , recte Cyprianus refellit, ostendens ad causam haereticorum non pertinere; quoniam de his", + "candidate_score": 0.646547, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_572", + "bdc_text": "Verum Dei cultum adversus idololatricum et corruptum , veram dei invocationem contra superstitiosam et simulatam defendi .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_199", + "psc_text": "in eodem nomine baptizatus fit templum Dei, si ab avaritia non recedat, quae est idolorum servitus. Nam et hoc idem apostolus dicit: Quae compositio templo Dei cum idolis (II Cor. VI, 16) ? Non ergo de nobis quaeratur cujus Dei templum fiat, quem dicimus templum Dei non fieri. Nec tamen ideo non baptizatur, nec ejus error immundus efficit ut non sit sanctum Sacramentum, quod accepit verbis evangelicis consecratum: sicut nec illius a varitia quae est idolorum servitus, et magna immunditia potest efficere ut non sit sanctum Baptisma quod accipit, etiamsi ab alio avaro similiter per eadem verba evangelica baptizetur. CAPUT V.--7. Proinde, inquit, frustra quidam qui ratione vincuntur, consuetudinem nobis objiciunt, quasi consuetudo major sit veritate; aut non id sit in spiritualibus sequendum, quod in melius fuerit a Spiritu sancto revelatum. Hoc plane verum est, quia ratio et veritas consuetudini praeponenda est. Sed cum consuetudini veritas suffragatur, nihil oportet firmius", + "candidate_score": 0.645637, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_296_298", + "bdc_text": "Id propositum altera Decembris die est , fuit autem huiusmodi : Hagnoica ratione omnes a colloquio , praeter bis terdenos excludi . Itaque eam se mutare non posse , proinde de caeteris aut iam praesentibus , aut deinde futuris , in colloquium admittendis , frustra disceptari .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_110", + "psc_text": "Ait enim: « Sed dicit aliquis, Quid ergo fiet de iis qui in praeteritum de haeresi ad Ecclesiam venientes, sine Baptismo admissi sunt? » Ubi certe quid fieri soleret, etsi non fieri vellet, satis ostendit; et eo ipso quod concilium Agrippini commemorat, aperte indicat fuisse aliam consuetudinem Ecclesiae. Neque enim opus erat hoc concilio velle statuere, si jam consuetudine tenebatur: et in ipso concilio nonnullae sententiae omnino declarant, eos contra Ecclesiae consuetudinem decrevisse, quod decernendum esse arbitrati sunt. Quapropter illud unum isti considerent quod omnibus patet: si auctoritas Cypriani sequenda est, magis eam sequendam esse in unitate servanda, quam in Ecclesiae consuetudine commutanda; si autem concilium ejus attenditur, huic esse universae Ecclesiae posterius concilium praeponendum, cujus se membrum esse gaudebat; et ut se in totius corporis compage retinenda caeteri imitarentur, saepius admonebat. Nam et concilia posteriora prioribus apud posteros praeponuntur, et universum partibus semper jure optimo praeponitur. CAPUT X.--15. Quid", + "candidate_score": 0.645148, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_654", + "bdc_text": "Deinde arbitros ipsi quidem ex sententia et factionis suae omnes , uno Palatini legato excepto , nos contra omnes aversos nobis habeamus .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_385", + "psc_text": "collegas suos adigit: quando habeat omnis episcopus pro licentia libertatis et potestatis suae arbitrium proprium, tamque judicari ab alio non possit, quam nec ipse potest alterum judicare; sed exspectemus universi judicium Domini nostri Jesu Christi, qui unus et solus habet potestatem et praeponendi nos in Ecclesiae suae gubernatione, et de actu nostro judicandi (In concilio Carthaginensi ). CAPUT VII.--10. Jam satis, quantum arbitror, non solum ad epistolam quam Jubaiano scripsit, sed etiam ad illam quam ad Quintum dedit, et ad illam quam cum quibusdam collegis ad quosdam collegas, et ad illam quam ad Pompeium, quantum potuimus, pro universitate catholicae consensionis atque concilii, in cujus unitate isti tanquam pia membra manserunt, libris superioribus disputavimus. Quapropter jam opportunum videtur, quid etiam caeteri singillatim censuerint considerare ea libertate, quam nobis etiam ipse non abrogavit, dicens, Neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes. Quod eum non propterea dixisse, ut cogitationes", + "candidate_score": 0.644839, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_653_655", + "bdc_text": "Cumque id nos iam inde a principio urgentissime semper postularemus , id ab ipsis extorquere nunquam potuimus . Deinde arbitros ipsi quidem ex sententia et factionis suae omnes , uno Palatini legato excepto , nos contra omnes aversos nobis habeamus . Clara sunt haec , itaque per quos steterit , videre sine dubitatione licet .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_385", + "psc_text": "collegas suos adigit: quando habeat omnis episcopus pro licentia libertatis et potestatis suae arbitrium proprium, tamque judicari ab alio non possit, quam nec ipse potest alterum judicare; sed exspectemus universi judicium Domini nostri Jesu Christi, qui unus et solus habet potestatem et praeponendi nos in Ecclesiae suae gubernatione, et de actu nostro judicandi (In concilio Carthaginensi ). CAPUT VII.--10. Jam satis, quantum arbitror, non solum ad epistolam quam Jubaiano scripsit, sed etiam ad illam quam ad Quintum dedit, et ad illam quam cum quibusdam collegis ad quosdam collegas, et ad illam quam ad Pompeium, quantum potuimus, pro universitate catholicae consensionis atque concilii, in cujus unitate isti tanquam pia membra manserunt, libris superioribus disputavimus. Quapropter jam opportunum videtur, quid etiam caeteri singillatim censuerint considerare ea libertate, quam nobis etiam ipse non abrogavit, dicens, Neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes. Quod eum non propterea dixisse, ut cogitationes", + "candidate_score": 0.644701, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_498_500", + "bdc_text": "Melanchthon publice sese cum quovis paratum esse colloqui , ac rationem fidei suae reddere paratum esse ostendebat . Verum enim vero nulli se autorem ab ea forma discedendi futurum , quae a Caesare proposita , et ab utrisque partibus recepta fuisset . Scire se et expertum saepe privatis in congressibus , quae res gratia et autoritate paucorum tententur ac perficiantur .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_104", + "psc_text": "dicit sanctus Cyprianus quasi coepisse corrigi. Sed sicut diligentius inquisita veritas docuit, quae post magnos dubitationis fluctus ad plenarii concilii confirmationem perducta est, verius creditur per Agrippinum corrumpi coepisse, non corrigi. Irruente itaque tam magna quaestione, cum de remissione peccatorum et de spirituali hominis regeneratione, utrum posset apud haereticos vel apud schismaticos fieri, difficile ratio redderetur, et praecederet auctoritas Agrippini, et nonnullorum qui ei consenserant hominum in hac quaestione deficientium, qui maluerant aliquid novum moliri, quam tenere consuetudinem cujus defensionem non intelligebant; irruerunt in oculos animae verisimiles rationes, et intercluserunt iter pervestigandae veritatis. CAPUT VIII.--13. Nec arbitror beatum Cyprianum propter aliud contra consuetudinem quid sentiret liberius exprompsisse, prioremque dixisse, nisi ut alium, si forte existeret, cui esset melius revelatum, gratissime acciperet; et ostenderet imitandam, non solum docendi diligentiam, sed etiam discendi modestiam: si autem nullus existeret, qui tale aliquid afferret, unde illae omnes verisimiles rationes quibus movebatur refellerentur, in eadem", + "candidate_score": 0.64433, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_536", + "bdc_text": "Iam quia compertum esset , pauciorum sententias saepissime meliores , his praesertim in rebus esse in eo colloquio , ubi sine praeiuditio veritas sola vestigetur , elidi cuiusquam sententiam sine religione non posse .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_142", + "psc_text": "post illum retenta est; si potuit aliquid etiam Petrus aliter sapere quam veritas habebat, quam Paulo apostolo doctore didicimus (Galat. II, 11-14). CAPUT VIII.--11. Item Felix a Buslaceni dixit: In haereticis sine Ecclesiae Baptismo admittendis, nemo consuetudinem rationi et veritati praeponat; quia consuetudinem ratio et veritas semper excludit. Si ratio, si veritas, optime: sed hoc mox videbimus. Interim aliam fuisse consuetudinem etiam verbis hujus apparet. CAPUT IX.--12. Item Honoratus a Tucca dixit: Cum Christus veritas sit, magis veritatem quam consuetudinem sequi debemus. His omnibus sententiis declaratur non extra Ecclesiae communionem nos esse constitutos, donec veritas, quam dicunt huic consuetudini esse praeponendam, liquido eluxerit. Si autem veritas id aperuit esse retinendum, quod illa consuetudo praescripserat; manifestum erit, nec illam frustra fuisse institutam atque roboratam, et vigilantius etiam post istas disputationes tanti Sacramenti saluberrimam observationem in Ecclesia catholica non potuisse mutari, sed conciliorum etiam majori robore confirmatam religiosissime custodiri. CAPUT X.--13. Scribit", + "candidate_score": 0.643852, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_228_230", + "bdc_text": "Istud autem quod fieri in omnibus ut litigationibus ita arbitrationibus solet , ut is qui arbiter aliqua in re sit , idem in eadem re cum eo , cuius est arbiter , aut nihil , aut non magis in una quam in altera parte communicet , istud hic minime custodiebatur . Eorum enim consilio , qui in adversaria parte erant , illi qui erant arbitri , cuncta gerebantur , eosdemque homines , cum agendum contra nos esset , inter adversarios : cum de nobis arbitrandum , inter arbitros stare vidisses , et eos quidem plerosque maxime et veritati et nobis infestos , quod illorum libelli seditiosissimi non ita pridem emissi palam declarant .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_386", + "psc_text": "atque concilii, in cujus unitate isti tanquam pia membra manserunt, libris superioribus disputavimus. Quapropter jam opportunum videtur, quid etiam caeteri singillatim censuerint considerare ea libertate, quam nobis etiam ipse non abrogavit, dicens, Neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes. Quod eum non propterea dixisse, ut cogitationes tacitas collegarum, tanquam de abdito erutas tali securitate captaret, sed quod revera pacem unitatemque diligeret, ex aliis similibus videre facillimum est, ubi ad singulos scripsit, sicut ad ipsum Jubaianum. Haec tibi, inquit, brevissime pro nostra mediocritate rescripsimus, frater charissime, nemini praescribentes, aut praejudicantes, quominus unusquisque episcoporum quod putat faciat, habens arbitrii sui liberam potestatem. Et ne quisquam, si hac eadem libera potestate diversa sentiret, pellendus a caeterorum consortio videretur, sequitur et dicit, Nos, quantum in nobis est, propter haereticos cum collegis et coepiscopis nostris non contendimus, cum quibus divinam concordiam et dominicam pacem tenemus: et paulo post, Servatur, inquit, a", + "candidate_score": 0.643053, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_322", + "bdc_text": "Ad haec iterum Praesides , nobis omnia , ut prius , recusare , et in sententia sua persistere , constitutam colloquio rationem Hagnoae fuisse , eam mutare se non posse .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_514", + "psc_text": "concilio nobis praescribere quid sentire debeamus, affectant, ipsi priores ei consentiant. Ecce Judae traditori sunt comparati, qui dicebant haereticos quamvis in haeresi baptizatos non debere iterum baptizari. Talibus autem Cyprianus communicabat, qui dixit, Neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes (In exordio concilii Carthaginensis ). Tales etiam antea fuisse in Ecclesia per illam sententiam manifestantur, ubi ait: Sed dicit aliquis, Quid ergo fiet de his qui in praeteritum in Ecclesiam sine Baptismo admissi sunt (Epist. 73, ad Jubaianum) . Talem fuisse Ecclesiae consuetudinem ipsi, qui hoc concilium faciunt, saepe commemorant. Si ergo nihil aliud quicumque hoc facit, quam sponsae Christi Judas existit, sicut ista sententia pronuntiata est; Judas autem, sicut docet Evangelium, traditor fuit; traditoribus ergo communicaverunt omnes, qui tunc etiam ista dicebant, et antequam ista dicerent, traditores facti erant omnes per illam consuetudinem, quam tunc Ecclesia retinebat. Omnes ergo, id est et nos et ipsi", + "candidate_score": 0.642604, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_322", + "bdc_text": "Ad haec iterum Praesides , nobis omnia , ut prius , recusare , et in sententia sua persistere , constitutam colloquio rationem Hagnoae fuisse , eam mutare se non posse .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_110", + "psc_text": "Ait enim: « Sed dicit aliquis, Quid ergo fiet de iis qui in praeteritum de haeresi ad Ecclesiam venientes, sine Baptismo admissi sunt? » Ubi certe quid fieri soleret, etsi non fieri vellet, satis ostendit; et eo ipso quod concilium Agrippini commemorat, aperte indicat fuisse aliam consuetudinem Ecclesiae. Neque enim opus erat hoc concilio velle statuere, si jam consuetudine tenebatur: et in ipso concilio nonnullae sententiae omnino declarant, eos contra Ecclesiae consuetudinem decrevisse, quod decernendum esse arbitrati sunt. Quapropter illud unum isti considerent quod omnibus patet: si auctoritas Cypriani sequenda est, magis eam sequendam esse in unitate servanda, quam in Ecclesiae consuetudine commutanda; si autem concilium ejus attenditur, huic esse universae Ecclesiae posterius concilium praeponendum, cujus se membrum esse gaudebat; et ut se in totius corporis compage retinenda caeteri imitarentur, saepius admonebat. Nam et concilia posteriora prioribus apud posteros praeponuntur, et universum partibus semper jure optimo praeponitur. CAPUT X.--15. Quid", + "candidate_score": 0.639216, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_501_503", + "bdc_text": "Haec pro se Philippus , cuius tamen consilium a nulla nec publica nec privata concordiam quaerendi ratione abhorrebat : sed causis aliis impediebatur . Legati vero nostri ideo privatim agere se non posse respondebant , quoniam mandatum nullum principum suorum de ea re haberent , et aliter ab illis instructi ad Comitia venissent .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_105", + "psc_text": "aliud contra consuetudinem quid sentiret liberius exprompsisse, prioremque dixisse, nisi ut alium, si forte existeret, cui esset melius revelatum, gratissime acciperet; et ostenderet imitandam, non solum docendi diligentiam, sed etiam discendi modestiam: si autem nullus existeret, qui tale aliquid afferret, unde illae omnes verisimiles rationes quibus movebatur refellerentur, in eadem sententia permaneret, bene sibi conscius et non occultatae quae putabatur veritatis, et retentae quae amabatur unitatis. Nam et illud sic intellexit quod ait Apostolus: « Prophetae autem duo aut tres loquantur, et caeteri examinent; si alii revelatum fuerit sedenti, ille prior taceat » (I Cor. XIV, 29). Qua in parte, inquit, docuit et ostendit, multa singulis in melius revelari, et debere unumquemque, non pro eo quod semel imbiberat et tenebat, pertinaciter congredi; sed si quid melius et utilius exstiterit, libenter amplecti (Epist. 71, ad Quintum) . His utique verbis non solum eos admonuit sibi consentire, qui melius aliquid non videbant;", + "candidate_score": 0.634953, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_391", + "bdc_text": "altera , dilati interceptique colloquii causam in nos convertere :", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_224", + "psc_text": "CAPUT X.--14. Dixerit aliquis, interiora zizania facilius in frumentum converti. Concedo ita esse: sed quid hoc pertinet ad Baptismum iterandum? Numquid si forte aliquis ab haereticis conversus, conversionis suae tempore ac facilitate praevenerit eum qui tardius intus a malitia corrigitur et mutatur, ei non est iterandum Baptisma; et illi qui praeventus est ab eo qui ex haereticis venit, quia tardius correctus est, iterandum est? Nihil ergo ad rem pertinet, de qua nunc quaestio est, quis serius se tardiusve convertat a propria perversitate ad rectitudinem fidei, vel spei, vel charitatis. Etsi enim interiores mali facilius possunt boni fieri; aliquando tamen et de numero exteriorum quidam quosdam interiores conversione praeveniunt, et illis in sterilitate manentibus unitati reconciliati, fructum afferunt cum tolerantia, sive tricenum, sive sexagenum, sive centenum (Matth. XIII, 23, et Luc. VIII, 15). Aut si zizania ea sola dicenda sunt, quae usque in finem in maligno errore perdurant; et foris multa", + "candidate_score": 0.632877, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_654", + "bdc_text": "Deinde arbitros ipsi quidem ex sententia et factionis suae omnes , uno Palatini legato excepto , nos contra omnes aversos nobis habeamus .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_386", + "psc_text": "atque concilii, in cujus unitate isti tanquam pia membra manserunt, libris superioribus disputavimus. Quapropter jam opportunum videtur, quid etiam caeteri singillatim censuerint considerare ea libertate, quam nobis etiam ipse non abrogavit, dicens, Neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes. Quod eum non propterea dixisse, ut cogitationes tacitas collegarum, tanquam de abdito erutas tali securitate captaret, sed quod revera pacem unitatemque diligeret, ex aliis similibus videre facillimum est, ubi ad singulos scripsit, sicut ad ipsum Jubaianum. Haec tibi, inquit, brevissime pro nostra mediocritate rescripsimus, frater charissime, nemini praescribentes, aut praejudicantes, quominus unusquisque episcoporum quod putat faciat, habens arbitrii sui liberam potestatem. Et ne quisquam, si hac eadem libera potestate diversa sentiret, pellendus a caeterorum consortio videretur, sequitur et dicit, Nos, quantum in nobis est, propter haereticos cum collegis et coepiscopis nostris non contendimus, cum quibus divinam concordiam et dominicam pacem tenemus: et paulo post, Servatur, inquit, a", + "candidate_score": 0.63104, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_406", + "bdc_text": "Qua de re pulchrum legati responsum fuit , nam cum a nostris hominibus ad maturandum colloquium assidue urgeretur , confessus aliquando ingenue est , nos non dividi , illos componi non posse .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_329", + "psc_text": "eminuit, cum ista quaestio nondum discussa nutaret, quod aliter sentiens quam multi collegae, tantam moderationem obtinuit, ut Ecclesiae Dei sanctam societatem nulla schismatis labe truncaret, quam si omnia non solum veraciter, sed etiam pariter sine ista virtute sentiret. Neque enim ei placeo, si ejus ingenium facultatemque sermonis et doctrinae ubertatem sancto concilio cunctarum gentium, cui profecto interfuit per spiritus unitatem, praeponere affectem: praesertim jam in tali veritatis luce posito, ubi certissime cernit quod hic pacatissime requirebat. Ex illa enim ubertate haec nostra quae videntur eloquia, tanquam infantilia rudimenta deridet: ibi videt qua regula pietatis hic egerit, ut nihil esset ei in Ecclesia charius unitate: ibi etiam ineffabili delectatione contuetur quam provida et misericordissima dispensatione Dominus ut tumores nostros curaret, stulta mundi elegit ut confunderet sapientes; atque in ordinibus membrorum Ecclesiae suae tam salubriter omnia collocaret, ne de ingenio vel litteris suis, quas adhuc ignorarent cujus munere haberent, electos se ad", + "candidate_score": 0.63101, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_198", + "bdc_text": "Cum igitur nostri quidem pro se dicere , et legati libertatem retundere , praesides vero et adversarii hunc quidem minime offendere cuperent , nostris autem palam repugnare non possent , et in commune tamen respondendum esse contenderent , facile suffragiorum numero vincebant , tum etiam movebant .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_386", + "psc_text": "atque concilii, in cujus unitate isti tanquam pia membra manserunt, libris superioribus disputavimus. Quapropter jam opportunum videtur, quid etiam caeteri singillatim censuerint considerare ea libertate, quam nobis etiam ipse non abrogavit, dicens, Neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes. Quod eum non propterea dixisse, ut cogitationes tacitas collegarum, tanquam de abdito erutas tali securitate captaret, sed quod revera pacem unitatemque diligeret, ex aliis similibus videre facillimum est, ubi ad singulos scripsit, sicut ad ipsum Jubaianum. Haec tibi, inquit, brevissime pro nostra mediocritate rescripsimus, frater charissime, nemini praescribentes, aut praejudicantes, quominus unusquisque episcoporum quod putat faciat, habens arbitrii sui liberam potestatem. Et ne quisquam, si hac eadem libera potestate diversa sentiret, pellendus a caeterorum consortio videretur, sequitur et dicit, Nos, quantum in nobis est, propter haereticos cum collegis et coepiscopis nostris non contendimus, cum quibus divinam concordiam et dominicam pacem tenemus: et paulo post, Servatur, inquit, a", + "candidate_score": 0.628816, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_44_46", + "bdc_text": "Et illa quidem nomina sunt eorum , qui ex adversa parte venemnt. Haec nostrorum . A Saxone electore :", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_230", + "psc_text": "et multi qui intus sunt, contra Ecclesiam faciunt male vivendo, et in suam vitam infirmas animas traducendo; et nonnulli qui foris sunt, in Christi nomine loquuntur, nec operari quae Christi sunt, sed foris esse prohibentur, quando eos ut sanentur vel corripimus, vel arguimus, vel hortamur. Nam et ille foris erat, qui cum discipulis non sequebatur Christum, et in nomine Christi expellebat daemonia, quod Dominus ne prohiberetur admonuit (Luc. IX, 49, 50): quamvis utique in quo saucius erat curandus esset illis verbis Domini, ubi ait, Qui non est mecum, adversum me est; et qui mecum non colligit, spargit (Matth. XII, 30) . Et foris ergo fiunt aliqua in nomine Christi, non contra Ecclesiam; et intus ex parte diaboli contra Ecclesiam. CAPUT XI.--17. Quid, quod etiam mirum est, quod accidere posse invenit qui diligenter advertit, quosdam salva charitate docere aliquid inutile, sicut Petrus Gentes cogebat judaizare (Galat. II, 14), sicut ipse Cyprianus", + "candidate_score": 0.626029, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_61_63", + "bdc_text": "Jacobus Sturmius , Joannes Calvinus : Et cum Argentinensibus . A Basilea :", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_530", + "psc_text": "sine remissione peccatorum et habere et dare manifestum est, cum et ab ipsis tales accipiunt, qui non in melius commutati Deum labiis honorant, cor autem eorum longe est ab eo (Isai. XXIX, 13). Tamen sic est unum Baptisma, quomodo est una columba, cum possint qui non sunt in columba communiter, Baptisma tamen habere communiter. CAPUT XLV.--88. Item alius Aurelius a Chullabi dixit: Joannes apostolus in Epistola sua posuit, « Si quis ad vos venit, et doctrinam Christi non habet, nolite eum admittere in domum vestram, et Ave illi ne dixeritis. Qui enim dixerit illi Ave, communicat factis ejus malis » (II Joan. 10, 11). Quomodo tales admitti temere in domum Dei possunt, qui in domum nostram privatam admitti prohibentur? Aut quomodo cum eis sine Ecclesiae Baptismo communicare possumus, quibus si Ave dixerimus tantum, factis eorum malis communicamus. 89. De hoc testimonio Joannis non est diutius disserendum, quando quidem ad quaestionem", + "candidate_score": 0.624627, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_297", + "bdc_text": "Hagnoica ratione omnes a colloquio , praeter bis terdenos excludi .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_514", + "psc_text": "concilio nobis praescribere quid sentire debeamus, affectant, ipsi priores ei consentiant. Ecce Judae traditori sunt comparati, qui dicebant haereticos quamvis in haeresi baptizatos non debere iterum baptizari. Talibus autem Cyprianus communicabat, qui dixit, Neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes (In exordio concilii Carthaginensis ). Tales etiam antea fuisse in Ecclesia per illam sententiam manifestantur, ubi ait: Sed dicit aliquis, Quid ergo fiet de his qui in praeteritum in Ecclesiam sine Baptismo admissi sunt (Epist. 73, ad Jubaianum) . Talem fuisse Ecclesiae consuetudinem ipsi, qui hoc concilium faciunt, saepe commemorant. Si ergo nihil aliud quicumque hoc facit, quam sponsae Christi Judas existit, sicut ista sententia pronuntiata est; Judas autem, sicut docet Evangelium, traditor fuit; traditoribus ergo communicaverunt omnes, qui tunc etiam ista dicebant, et antequam ista dicerent, traditores facti erant omnes per illam consuetudinem, quam tunc Ecclesia retinebat. Omnes ergo, id est et nos et ipsi", + "candidate_score": 0.624542, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_498", + "bdc_text": "Melanchthon publice sese cum quovis paratum esse colloqui , ac rationem fidei suae reddere paratum esse ostendebat .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_104", + "psc_text": "dicit sanctus Cyprianus quasi coepisse corrigi. Sed sicut diligentius inquisita veritas docuit, quae post magnos dubitationis fluctus ad plenarii concilii confirmationem perducta est, verius creditur per Agrippinum corrumpi coepisse, non corrigi. Irruente itaque tam magna quaestione, cum de remissione peccatorum et de spirituali hominis regeneratione, utrum posset apud haereticos vel apud schismaticos fieri, difficile ratio redderetur, et praecederet auctoritas Agrippini, et nonnullorum qui ei consenserant hominum in hac quaestione deficientium, qui maluerant aliquid novum moliri, quam tenere consuetudinem cujus defensionem non intelligebant; irruerunt in oculos animae verisimiles rationes, et intercluserunt iter pervestigandae veritatis. CAPUT VIII.--13. Nec arbitror beatum Cyprianum propter aliud contra consuetudinem quid sentiret liberius exprompsisse, prioremque dixisse, nisi ut alium, si forte existeret, cui esset melius revelatum, gratissime acciperet; et ostenderet imitandam, non solum docendi diligentiam, sed etiam discendi modestiam: si autem nullus existeret, qui tale aliquid afferret, unde illae omnes verisimiles rationes quibus movebatur refellerentur, in eadem", + "candidate_score": 0.623386, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_238", + "bdc_text": "Itaque absurdum videbatur colloquio excludere , et principum ad hoc colloquium legatos et eorum qui in colloquio essent consiliorum omnium socios .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_126", + "psc_text": "enim Cypriani exemplo uti voluerint ad rebaptizandos catholicos, quia ille censuit in catholica baptizandos haereticos: nos potius ejus exemplo utimur, quo apertissime statuit a catholica communione, id est, a Christianis toto orbe terrarum diffusis, etiam malis et sacrilegis admissis, nullo modo per separationem communionis esse recedendum, quandoquidem nec eos qui, ut eidem videbatur, non baptizatos sacrilegos in catholicam communionem recipiebant, a jure communionis voluit amovere, dicens, Neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes. CAPUT II.--2. Video tamen quid adhuc a me possit inquiri, videlicet ut respondeam verisimilibus illis rationibus, quibus vel ante Agrippinus, vel ipse Cyprianus, vel illi qui eis in Africa consenserunt, vel si forte aliqui ex transmarinis terris longeque discretis, nullo quidem sive plenario sive saltem regionali concilio, sed epistolari colloquio commoti sunt, ut hoc esse faciendum putarent, quod et consuetudo Ecclesiae pristina non habebat, et postea catholicus orbis terrarum robustissima firmitate consensionis exclusit:", + "candidate_score": 0.621892, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_290_292", + "bdc_text": "pro Vuilhelmo Bavaro : Matthias Kretzeres , et quidam minister Franciscanus ; pro Juliacens :", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_81", + "psc_text": "Cum in unum Carthagine convenissent calendis septembris episcopi plurimi, ex provincia Africa, Numidia, Mauritania, cum presbyteris et diaconibus, etiam praesente plebis maxima parte, et lectae essent litterae Jubaiani ad Cyprianum factae, item Cypriani ad Jubaianum rescriptae de haereticis baptizandis, quidque postmodum Cypriano Jubaianus idem rescripserit, Cyprianus dixit: Audistis, collegae dilectissimi, quid mihi Jubaianus coepiscopus noster scripserit, consulens mediocritatem nostram de illicito et profano haereticorum Baptismo; quidque ego ei rescripserim, censens scilicet quod semel atque iterum et saepe censuimus, haereticos ad Ecclesiam venientes Ecclesiae Baptismo baptizari et sanctificari oportere. Item lectae sunt vobis et aliae Jubaiani litterae, quibus pro sua sincera et religiosa devotione, ad epistolam nostram rescribens, non tantum consensit, sed et instructum se esse gratias egit. Superest ut de hac ipsa re quid singuli sentiamus proferamus; neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes. Neque enim quisquam nostrum episcopum se esse episcoporum constituit, aut tyrannico terrore", + "candidate_score": 0.619067, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_325_327", + "bdc_text": "etiam substitutos , ut omne superfluum rescinderetur , colloquio removere : de iuramenti forma penes se esse constituere , tamen hoc non sine legati consensu facturos esse . Quod ternos singulos statui uni praefecissent , hoc sibi placere .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_111", + "psc_text": "Ecclesiae consuetudine commutanda; si autem concilium ejus attenditur, huic esse universae Ecclesiae posterius concilium praeponendum, cujus se membrum esse gaudebat; et ut se in totius corporis compage retinenda caeteri imitarentur, saepius admonebat. Nam et concilia posteriora prioribus apud posteros praeponuntur, et universum partibus semper jure optimo praeponitur. CAPUT X.--15. Quid autem agunt isti, cum docetur sanctus Cyprianus, etiamsi non admisit in haeresi vel schismate baptizatos, tamen communicasse admittentibus, quod apertissime declaravit, dicens: Neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes (In concilio Carthaginensi memorato supra, cap. 2) ? Si talium communione maculatus est, cur in tractando Baptismo ejus auctoritatem sectantur? Si autem talium communione maculatus non est, cur in unitate retinenda exemplum ejus non imitantur? Numquid hic restat, nisi ut dicant, Sic volumus? Quid aliud sermoni veritatis justitiaeque respondent omnes flagitiosi et facinorosi homines, luxuriosi, ebriosi, adulteri, et modis omnibus impudici, fures, raptores, homicidae, latrones, malefici, idololatrae,", + "candidate_score": 0.618863, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_515", + "bdc_text": "Ergo ad expostulationem nostrorum praesides , cur colloquium non procederet , a se non stare :", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_105", + "psc_text": "aliud contra consuetudinem quid sentiret liberius exprompsisse, prioremque dixisse, nisi ut alium, si forte existeret, cui esset melius revelatum, gratissime acciperet; et ostenderet imitandam, non solum docendi diligentiam, sed etiam discendi modestiam: si autem nullus existeret, qui tale aliquid afferret, unde illae omnes verisimiles rationes quibus movebatur refellerentur, in eadem sententia permaneret, bene sibi conscius et non occultatae quae putabatur veritatis, et retentae quae amabatur unitatis. Nam et illud sic intellexit quod ait Apostolus: « Prophetae autem duo aut tres loquantur, et caeteri examinent; si alii revelatum fuerit sedenti, ille prior taceat » (I Cor. XIV, 29). Qua in parte, inquit, docuit et ostendit, multa singulis in melius revelari, et debere unumquemque, non pro eo quod semel imbiberat et tenebat, pertinaciter congredi; sed si quid melius et utilius exstiterit, libenter amplecti (Epist. 71, ad Quintum) . His utique verbis non solum eos admonuit sibi consentire, qui melius aliquid non videbant;", + "candidate_score": 0.617519, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_290_292", + "bdc_text": "pro Vuilhelmo Bavaro : Matthias Kretzeres , et quidam minister Franciscanus ; pro Juliacens :", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_413", + "psc_text": "baptizatum et adhuc male viventem debere mundari, vetemus tamen ulterius baptizari. CAPUT XV.--24. Crescens a Cirta dixit: In tanto coetu sanctissimorum consacerdotum lectis litteris Cypriani dilectissimi nostri ad Jubaianum, itemque ad Stephanum, quae tantum in se sanctissimorum ex Scripturis deificis descendentium testimoniorum continent, ut merito omnes per Dei gratiam adunati consentire debeamus: censeo ego omnes haereticos sive schismaticos, qui ad catholicam Ecclesiam venire voluerint, non ante ingredi nisi exorcizati et baptizati fuerint; exceptis his sane qui in Ecclesia catholica fuerint ante baptizati, ita tamen ut per manus impositionem in poenitentiam Ecclesiae reconcilientur. 25. Hic admonemur iterum quaerere, cur dixerit, exceptis his sane qui in Ecclesia catholica fuerint ante baptizati. An quia non amiserant quod intus acceperant? Ergo quod habere foris poterant, cur non et tradere poterant? An illicite foris traditur? Sed neque licite foris habetur, et tamen habetur: sic illicite foris datur, sed tamen datur. Quod autem praestatur redeunti qui", + "candidate_score": 0.616877, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_449", + "bdc_text": "Nam et contionem publicam avertere sunt conati , et suffragia trium istorum , qui inter ipsos a nobis stabant , praeripere , et privatum colloquium ex publico facere .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_105", + "psc_text": "aliud contra consuetudinem quid sentiret liberius exprompsisse, prioremque dixisse, nisi ut alium, si forte existeret, cui esset melius revelatum, gratissime acciperet; et ostenderet imitandam, non solum docendi diligentiam, sed etiam discendi modestiam: si autem nullus existeret, qui tale aliquid afferret, unde illae omnes verisimiles rationes quibus movebatur refellerentur, in eadem sententia permaneret, bene sibi conscius et non occultatae quae putabatur veritatis, et retentae quae amabatur unitatis. Nam et illud sic intellexit quod ait Apostolus: « Prophetae autem duo aut tres loquantur, et caeteri examinent; si alii revelatum fuerit sedenti, ille prior taceat » (I Cor. XIV, 29). Qua in parte, inquit, docuit et ostendit, multa singulis in melius revelari, et debere unumquemque, non pro eo quod semel imbiberat et tenebat, pertinaciter congredi; sed si quid melius et utilius exstiterit, libenter amplecti (Epist. 71, ad Quintum) . His utique verbis non solum eos admonuit sibi consentire, qui melius aliquid non videbant;", + "candidate_score": 0.61644, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_44", + "bdc_text": "Et illa quidem nomina sunt eorum , qui ex adversa parte venemnt.", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_418", + "psc_text": "Cum Dominus noster Christus dicat, « Qui mecum non est, adversum me est » (Id. XII, 30); et Joannes apostolus eos qui ab Ecclesia exeunt antichristos dicat (I Joan. II, 18) : indubitanter hostes Christi, quique antichristi nominati sunt, gratiam Baptismi salutaris ministrare non possunt; et ideo censeo eos qui de haereticorum insidiis confugiunt ad Ecclesiam, baptizandos esse a nobis, qui amici appellati sumus Dei de ejus dignatione. 31. Cui respondetur, Christi adversarios omnes esse, quibus dicentibus, Domine, nonne in nomine tuo virtutes multas fecimus? et alia quae ibi dicuntur; in fine dicturus est, Non novi vos; recedite a me, omnes qui operamini iniquitatem (Matth. VII, 22, 23) : quae tota palea si usque ad ultimum in malitia perseverabit, sive ante ventilationem ejus aliquid foras volet, sive intus esse videatur, igni destinata est. Si ergo propterea baptizandi sunt ad Ecclesiam venientes haeretici, ut ab amicis Dei baptizentur; numquid illi avari,", + "candidate_score": 0.616329, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_325_327", + "bdc_text": "etiam substitutos , ut omne superfluum rescinderetur , colloquio removere : de iuramenti forma penes se esse constituere , tamen hoc non sine legati consensu facturos esse . Quod ternos singulos statui uni praefecissent , hoc sibi placere .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_110", + "psc_text": "Ait enim: « Sed dicit aliquis, Quid ergo fiet de iis qui in praeteritum de haeresi ad Ecclesiam venientes, sine Baptismo admissi sunt? » Ubi certe quid fieri soleret, etsi non fieri vellet, satis ostendit; et eo ipso quod concilium Agrippini commemorat, aperte indicat fuisse aliam consuetudinem Ecclesiae. Neque enim opus erat hoc concilio velle statuere, si jam consuetudine tenebatur: et in ipso concilio nonnullae sententiae omnino declarant, eos contra Ecclesiae consuetudinem decrevisse, quod decernendum esse arbitrati sunt. Quapropter illud unum isti considerent quod omnibus patet: si auctoritas Cypriani sequenda est, magis eam sequendam esse in unitate servanda, quam in Ecclesiae consuetudine commutanda; si autem concilium ejus attenditur, huic esse universae Ecclesiae posterius concilium praeponendum, cujus se membrum esse gaudebat; et ut se in totius corporis compage retinenda caeteri imitarentur, saepius admonebat. Nam et concilia posteriora prioribus apud posteros praeponuntur, et universum partibus semper jure optimo praeponitur. CAPUT X.--15. Quid", + "candidate_score": 0.615617, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_44", + "bdc_text": "Et illa quidem nomina sunt eorum , qui ex adversa parte venemnt.", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_230", + "psc_text": "et multi qui intus sunt, contra Ecclesiam faciunt male vivendo, et in suam vitam infirmas animas traducendo; et nonnulli qui foris sunt, in Christi nomine loquuntur, nec operari quae Christi sunt, sed foris esse prohibentur, quando eos ut sanentur vel corripimus, vel arguimus, vel hortamur. Nam et ille foris erat, qui cum discipulis non sequebatur Christum, et in nomine Christi expellebat daemonia, quod Dominus ne prohiberetur admonuit (Luc. IX, 49, 50): quamvis utique in quo saucius erat curandus esset illis verbis Domini, ubi ait, Qui non est mecum, adversum me est; et qui mecum non colligit, spargit (Matth. XII, 30) . Et foris ergo fiunt aliqua in nomine Christi, non contra Ecclesiam; et intus ex parte diaboli contra Ecclesiam. CAPUT XI.--17. Quid, quod etiam mirum est, quod accidere posse invenit qui diligenter advertit, quosdam salva charitate docere aliquid inutile, sicut Petrus Gentes cogebat judaizare (Galat. II, 14), sicut ipse Cyprianus", + "candidate_score": 0.611593, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_651", + "bdc_text": "Unde liquidum est , nullo pacto colloquium nostros vitasse .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_423", + "psc_text": "sola sancta esset Ecclesia, et apud haereticos vel schismaticos non esset; non me ita credere cum tota Ecclesia responderem. Sed quia hoc ille in sententia sua non posuit, puto esse improbum ut ego illi addam verba contra quae disputem, quae ibi non inveni. Ita enim si diceret, Una est aqua Euphratae fluminis, quae est in paradiso; verum utique diceret. Sed si interrogaretur, utrum in solo paradiso esset ista aqua, et ita esse diceret, falsum diceret. Est enim et praeter paradisum in his terris, in quas ab illo fonte permanat. Sed quis est tam temerarius, qui dicat hoc eum responsurum fuisse quod falsum est, cum posset fortasse hoc respondere quod verum est? Quapropter verba hujus sententiae non debent habere contradictionem, quia nihil impediunt veritatem. CAPUT XXII.--38. Dativus a Badis dixit: Nos, quantum in nobis est, haeretico non communicamus, nisi baptizatus in Ecclesia fuerit, et remissionem peccatorum acceperit. 39. Respondetur: Si propterea", + "candidate_score": 0.596798, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_503", + "bdc_text": "Legati vero nostri ideo privatim agere se non posse respondebant , quoniam mandatum nullum principum suorum de ea re haberent , et aliter ab illis instructi ad Comitia venissent .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_385", + "psc_text": "collegas suos adigit: quando habeat omnis episcopus pro licentia libertatis et potestatis suae arbitrium proprium, tamque judicari ab alio non possit, quam nec ipse potest alterum judicare; sed exspectemus universi judicium Domini nostri Jesu Christi, qui unus et solus habet potestatem et praeponendi nos in Ecclesiae suae gubernatione, et de actu nostro judicandi (In concilio Carthaginensi ). CAPUT VII.--10. Jam satis, quantum arbitror, non solum ad epistolam quam Jubaiano scripsit, sed etiam ad illam quam ad Quintum dedit, et ad illam quam cum quibusdam collegis ad quosdam collegas, et ad illam quam ad Pompeium, quantum potuimus, pro universitate catholicae consensionis atque concilii, in cujus unitate isti tanquam pia membra manserunt, libris superioribus disputavimus. Quapropter jam opportunum videtur, quid etiam caeteri singillatim censuerint considerare ea libertate, quam nobis etiam ipse non abrogavit, dicens, Neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes. Quod eum non propterea dixisse, ut cogitationes", + "candidate_score": 0.595793, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_427", + "bdc_text": "Sed quod actorum copia ideo partibus non fieret , id vero nullo pacto tolerandum esse iudicabant .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_513", + "psc_text": "Judas traditor fuit, et tamen ab eis non maculabatur: aut si maculabatur, tunc Judae facti sunt omnes: ergo et modo Judae sunt omnes: aut si non sunt; non ergo pertinent ad posteriores facinora priorum, quamvis ex eadem communione propagatos. Cur ergo nobis traditores objiciunt, quos non convicerunt, et sibi Judam non objiciunt, cui Cyprianus et collegae ejus communicaverunt? Ecce concilium de quo solent isti gloriari. Nos quidem dicimus quia sic non prodit haereticis Ecclesiae Baptismum, qui Baptismum Christi et in haereticis probat; sicut non prodit homocidis Ecclesiae Baptismum, qui Baptismum Christi et in homicidis probat: sed quia isti ex hoc concilio nobis praescribere quid sentire debeamus, affectant, ipsi priores ei consentiant. Ecce Judae traditori sunt comparati, qui dicebant haereticos quamvis in haeresi baptizatos non debere iterum baptizari. Talibus autem Cyprianus communicabat, qui dixit, Neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes (In exordio concilii Carthaginensis ). Tales", + "candidate_score": 0.581164, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-secundus-ad-Constantium", + "max_score": 0.718047, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_347_349", + "bdc_text": "Igitur octava Decembris die sacris hinc inde peractis , cum e templo in Curiam venissemus , aliudque nihil quam classicum illud expectaremus , spectaculum longe aliud novumque obiectum fuit . Legatus enim Pontificis , Feltrensis episcopus , partibus hinc inde stantibus , et quid faciendum esset expectantibus , per medios ingressus , et loco infra legatum Caesaris humiliore collocatus , orationem huiusmodi habebat : Dominus noster Jesus Christus , viri clarissimi , inquit , et antea dum inter mortales egit semper , et inde in coelum migrans unam maxime rem precatus patrem fuit , unum ut omnes essemus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-secundus-ad-Constantium_window_16", + "psc_text": "Non aliqua ad scandalum, neque quae extra Evangelium sunt, defendam: sed intelliges a me in sacramento solius Dei veri, et quem misit Jesum Christum (Joan. XVII, 3), praedicari unum Deum patrem ex quo omnia, et unum Dominum Jesum Christum per quem omnia (I Cor. VIII, 6), natum ex Deo, qui est ante tempora aeterna (II Tim. I, 9), et erat in principio apud Deum Deus Verbum (Joan. I, 1): qui est imago Dei invisibilis (Coloss. I, 15), in quo habitat omnis plenitudo divinitatis corporaliter (Col. II, 9) qui cum 550 in forma Dei esset, humilians se salutis nostrae causa, formam servi ex conceptu Spiritus sancti de virgine accepit, factus obediens usque ad mortem, mortem autem crucis (Philip. II, 6): et post resurrectionem mortis deinde in coelestibus sedens (Ephes. I, 20), aderit judex vivorum et mortuorum (Act. X, 42), et rex omnium aeternorum saeculorum. Est enim unigenitus Deus (Joan. I, 18),", + "candidate_score": 0.718047, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_349_351", + "bdc_text": "Dominus noster Jesus Christus , viri clarissimi , inquit , et antea dum inter mortales egit semper , et inde in coelum migrans unam maxime rem precatus patrem fuit , unum ut omnes essemus . Hoc mandatum novum dedit , hanc mutuam charitatis benevolentiam omnibus semper inculcavit . Idem divinus Apostolus Paulus ubique et assidue fecit .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-secundus-ad-Constantium_window_16", + "psc_text": "Non aliqua ad scandalum, neque quae extra Evangelium sunt, defendam: sed intelliges a me in sacramento solius Dei veri, et quem misit Jesum Christum (Joan. XVII, 3), praedicari unum Deum patrem ex quo omnia, et unum Dominum Jesum Christum per quem omnia (I Cor. VIII, 6), natum ex Deo, qui est ante tempora aeterna (II Tim. I, 9), et erat in principio apud Deum Deus Verbum (Joan. I, 1): qui est imago Dei invisibilis (Coloss. I, 15), in quo habitat omnis plenitudo divinitatis corporaliter (Col. II, 9) qui cum 550 in forma Dei esset, humilians se salutis nostrae causa, formam servi ex conceptu Spiritus sancti de virgine accepit, factus obediens usque ad mortem, mortem autem crucis (Philip. II, 6): et post resurrectionem mortis deinde in coelestibus sedens (Ephes. I, 20), aderit judex vivorum et mortuorum (Act. X, 42), et rex omnium aeternorum saeculorum. Est enim unigenitus Deus (Joan. I, 18),", + "candidate_score": 0.715022, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_349", + "bdc_text": "Dominus noster Jesus Christus , viri clarissimi , inquit , et antea dum inter mortales egit semper , et inde in coelum migrans unam maxime rem precatus patrem fuit , unum ut omnes essemus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-secundus-ad-Constantium_window_16", + "psc_text": "Non aliqua ad scandalum, neque quae extra Evangelium sunt, defendam: sed intelliges a me in sacramento solius Dei veri, et quem misit Jesum Christum (Joan. XVII, 3), praedicari unum Deum patrem ex quo omnia, et unum Dominum Jesum Christum per quem omnia (I Cor. VIII, 6), natum ex Deo, qui est ante tempora aeterna (II Tim. I, 9), et erat in principio apud Deum Deus Verbum (Joan. I, 1): qui est imago Dei invisibilis (Coloss. I, 15), in quo habitat omnis plenitudo divinitatis corporaliter (Col. II, 9) qui cum 550 in forma Dei esset, humilians se salutis nostrae causa, formam servi ex conceptu Spiritus sancti de virgine accepit, factus obediens usque ad mortem, mortem autem crucis (Philip. II, 6): et post resurrectionem mortis deinde in coelestibus sedens (Ephes. I, 20), aderit judex vivorum et mortuorum (Act. X, 42), et rex omnium aeternorum saeculorum. Est enim unigenitus Deus (Joan. I, 18),", + "candidate_score": 0.708918, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_348_350", + "bdc_text": "Legatus enim Pontificis , Feltrensis episcopus , partibus hinc inde stantibus , et quid faciendum esset expectantibus , per medios ingressus , et loco infra legatum Caesaris humiliore collocatus , orationem huiusmodi habebat : Dominus noster Jesus Christus , viri clarissimi , inquit , et antea dum inter mortales egit semper , et inde in coelum migrans unam maxime rem precatus patrem fuit , unum ut omnes essemus . Hoc mandatum novum dedit , hanc mutuam charitatis benevolentiam omnibus semper inculcavit .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-secundus-ad-Constantium_window_16", + "psc_text": "Non aliqua ad scandalum, neque quae extra Evangelium sunt, defendam: sed intelliges a me in sacramento solius Dei veri, et quem misit Jesum Christum (Joan. XVII, 3), praedicari unum Deum patrem ex quo omnia, et unum Dominum Jesum Christum per quem omnia (I Cor. VIII, 6), natum ex Deo, qui est ante tempora aeterna (II Tim. I, 9), et erat in principio apud Deum Deus Verbum (Joan. I, 1): qui est imago Dei invisibilis (Coloss. I, 15), in quo habitat omnis plenitudo divinitatis corporaliter (Col. II, 9) qui cum 550 in forma Dei esset, humilians se salutis nostrae causa, formam servi ex conceptu Spiritus sancti de virgine accepit, factus obediens usque ad mortem, mortem autem crucis (Philip. II, 6): et post resurrectionem mortis deinde in coelestibus sedens (Ephes. I, 20), aderit judex vivorum et mortuorum (Act. X, 42), et rex omnium aeternorum saeculorum. Est enim unigenitus Deus (Joan. I, 18),", + "candidate_score": 0.698871, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_171_173", + "bdc_text": "Sed tumultu Belgico impeditum , antea praecipuos homines , nuper etiam fratrem pro se misisse , ideo dicto hoc nono die , ut res aliquando tota cognosceretur , curavisse , ideo venire ad catholicum colloquium se ipsum studuisse , sed eadem de causa et iisdem motibus impeditum , legatum hunc , ex quo omnis ipsius sententia intelligi posset , huic colloquio cum pleno mandato praefecisse . Itaque orare , ut huic perinde ac si ipse praesto Caesar esset , fidem haberent , et rem bene agerent . Talis sententia mandati et instructionis Imperatoris fuit .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-secundus-ad-Constantium_window_2", + "psc_text": "promptu enim sunt pietatis vestrae litterae: falsa autem eorum omnia, quae in exsilium meum procuraverunt, non in obscuro sunt. Ipse quoque (Saturninus, vid. lib. de Synod. n. 2) vel minister, vel auctor gestorum omnium, intra hanc urbem est. Circumventum te Augustum, illusumque Caesarem tuum ea confidens conscientiae meae conditione patefaciam, ut si indignum aliquid non modo episcopi sanctitate, sed etiam laici integritate gessisse docear, non jam sacerdotium per veniam exspectem, sed intra poenitentiam laici consenescam. 3. Audiri rogat exsilii sui auctore praesente. Libelli hujus causae. --Haec autem nunc, dignantissime imperator, arbitrio tuo derelinquo, quatenus et quomodo me jubes loqui, et ea quae maxime tecum in tempore hoc agenda sunt prosequor. Dabis quidem id in praesens instructionis ad causam, ut praesentem eum, cujus ministerio exsulo, usque ad confessionem falsorum quae gessit adducam. Sed nihil de eo, nisi cum jusseris, loquar. Nunc autem, quia mihi metus est de mundi periculo, de silentii", + "candidate_score": 0.694952, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_572_574", + "bdc_text": "Verum Dei cultum adversus idololatricum et corruptum , veram dei invocationem contra superstitiosam et simulatam defendi . Quae res si logomachiae vocandae sint , omnium gentium de religione dissidia et contentiones logomachias esse : Sed ab hac tam horrenda philosophandi ratione procul Christianos abesse , unam veram religionem certo Dei verbo traditam ac nixam existere , catholicae Christi Ecclesiae confessione , prophetarum et Apostolorum testimonio confirmatam , in qua Christus verus Dei filius et regnet , et salutem cultoribus suis impertiat .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-secundus-ad-Constantium_window_16", + "psc_text": "Non aliqua ad scandalum, neque quae extra Evangelium sunt, defendam: sed intelliges a me in sacramento solius Dei veri, et quem misit Jesum Christum (Joan. XVII, 3), praedicari unum Deum patrem ex quo omnia, et unum Dominum Jesum Christum per quem omnia (I Cor. VIII, 6), natum ex Deo, qui est ante tempora aeterna (II Tim. I, 9), et erat in principio apud Deum Deus Verbum (Joan. I, 1): qui est imago Dei invisibilis (Coloss. I, 15), in quo habitat omnis plenitudo divinitatis corporaliter (Col. II, 9) qui cum 550 in forma Dei esset, humilians se salutis nostrae causa, formam servi ex conceptu Spiritus sancti de virgine accepit, factus obediens usque ad mortem, mortem autem crucis (Philip. II, 6): et post resurrectionem mortis deinde in coelestibus sedens (Ephes. I, 20), aderit judex vivorum et mortuorum (Act. X, 42), et rex omnium aeternorum saeculorum. Est enim unigenitus Deus (Joan. I, 18),", + "candidate_score": 0.694927, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_574", + "bdc_text": "Sed ab hac tam horrenda philosophandi ratione procul Christianos abesse , unam veram religionem certo Dei verbo traditam ac nixam existere , catholicae Christi Ecclesiae confessione , prophetarum et Apostolorum testimonio confirmatam , in qua Christus verus Dei filius et regnet , et salutem cultoribus suis impertiat .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-secundus-ad-Constantium_window_16", + "psc_text": "Non aliqua ad scandalum, neque quae extra Evangelium sunt, defendam: sed intelliges a me in sacramento solius Dei veri, et quem misit Jesum Christum (Joan. XVII, 3), praedicari unum Deum patrem ex quo omnia, et unum Dominum Jesum Christum per quem omnia (I Cor. VIII, 6), natum ex Deo, qui est ante tempora aeterna (II Tim. I, 9), et erat in principio apud Deum Deus Verbum (Joan. I, 1): qui est imago Dei invisibilis (Coloss. I, 15), in quo habitat omnis plenitudo divinitatis corporaliter (Col. II, 9) qui cum 550 in forma Dei esset, humilians se salutis nostrae causa, formam servi ex conceptu Spiritus sancti de virgine accepit, factus obediens usque ad mortem, mortem autem crucis (Philip. II, 6): et post resurrectionem mortis deinde in coelestibus sedens (Ephes. I, 20), aderit judex vivorum et mortuorum (Act. X, 42), et rex omnium aeternorum saeculorum. Est enim unigenitus Deus (Joan. I, 18),", + "candidate_score": 0.678322, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_346_348", + "bdc_text": "Sed ubi fieri nihil vidimus , postquam omnia , quae solent fieri , esse facta vidissemus , et postquam omnia nos de nobis concessissemus , dubitare iam deinde , et quicquid fieret nihil vere fieri credere coepimus . Igitur octava Decembris die sacris hinc inde peractis , cum e templo in Curiam venissemus , aliudque nihil quam classicum illud expectaremus , spectaculum longe aliud novumque obiectum fuit . Legatus enim Pontificis , Feltrensis episcopus , partibus hinc inde stantibus , et quid faciendum esset expectantibus , per medios ingressus , et loco infra legatum Caesaris humiliore collocatus , orationem huiusmodi habebat :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-secundus-ad-Constantium_window_16", + "psc_text": "Non aliqua ad scandalum, neque quae extra Evangelium sunt, defendam: sed intelliges a me in sacramento solius Dei veri, et quem misit Jesum Christum (Joan. XVII, 3), praedicari unum Deum patrem ex quo omnia, et unum Dominum Jesum Christum per quem omnia (I Cor. VIII, 6), natum ex Deo, qui est ante tempora aeterna (II Tim. I, 9), et erat in principio apud Deum Deus Verbum (Joan. I, 1): qui est imago Dei invisibilis (Coloss. I, 15), in quo habitat omnis plenitudo divinitatis corporaliter (Col. II, 9) qui cum 550 in forma Dei esset, humilians se salutis nostrae causa, formam servi ex conceptu Spiritus sancti de virgine accepit, factus obediens usque ad mortem, mortem autem crucis (Philip. II, 6): et post resurrectionem mortis deinde in coelestibus sedens (Ephes. I, 20), aderit judex vivorum et mortuorum (Act. X, 42), et rex omnium aeternorum saeculorum. Est enim unigenitus Deus (Joan. I, 18),", + "candidate_score": 0.666893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_365_367", + "bdc_text": "Dominus adsit vobis . Haec illius orationis summa fuit . Sed introducti legati Pontificii causa haec fuisse videtur .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-secundus-ad-Constantium_window_16", + "psc_text": "Non aliqua ad scandalum, neque quae extra Evangelium sunt, defendam: sed intelliges a me in sacramento solius Dei veri, et quem misit Jesum Christum (Joan. XVII, 3), praedicari unum Deum patrem ex quo omnia, et unum Dominum Jesum Christum per quem omnia (I Cor. VIII, 6), natum ex Deo, qui est ante tempora aeterna (II Tim. I, 9), et erat in principio apud Deum Deus Verbum (Joan. I, 1): qui est imago Dei invisibilis (Coloss. I, 15), in quo habitat omnis plenitudo divinitatis corporaliter (Col. II, 9) qui cum 550 in forma Dei esset, humilians se salutis nostrae causa, formam servi ex conceptu Spiritus sancti de virgine accepit, factus obediens usque ad mortem, mortem autem crucis (Philip. II, 6): et post resurrectionem mortis deinde in coelestibus sedens (Ephes. I, 20), aderit judex vivorum et mortuorum (Act. X, 42), et rex omnium aeternorum saeculorum. Est enim unigenitus Deus (Joan. I, 18),", + "candidate_score": 0.665701, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_434_436", + "bdc_text": "Caesarem ipsum si quid utile in editione esset , bono publico consulturum esse . Hic cum nostri conditionibus iis se acquiescere non posse ostenderent , subinde legatus : Ergo colloquium impedire vultis , inquit .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-secundus-ad-Constantium_window_2", + "psc_text": "promptu enim sunt pietatis vestrae litterae: falsa autem eorum omnia, quae in exsilium meum procuraverunt, non in obscuro sunt. Ipse quoque (Saturninus, vid. lib. de Synod. n. 2) vel minister, vel auctor gestorum omnium, intra hanc urbem est. Circumventum te Augustum, illusumque Caesarem tuum ea confidens conscientiae meae conditione patefaciam, ut si indignum aliquid non modo episcopi sanctitate, sed etiam laici integritate gessisse docear, non jam sacerdotium per veniam exspectem, sed intra poenitentiam laici consenescam. 3. Audiri rogat exsilii sui auctore praesente. Libelli hujus causae. --Haec autem nunc, dignantissime imperator, arbitrio tuo derelinquo, quatenus et quomodo me jubes loqui, et ea quae maxime tecum in tempore hoc agenda sunt prosequor. Dabis quidem id in praesens instructionis ad causam, ut praesentem eum, cujus ministerio exsulo, usque ad confessionem falsorum quae gessit adducam. Sed nihil de eo, nisi cum jusseris, loquar. Nunc autem, quia mihi metus est de mundi periculo, de silentii", + "candidate_score": 0.649221, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_477", + "bdc_text": "Quare principem hunc singulariter evangelicae concordiae studuisse consulere , dubitari non potest .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-secundus-ad-Constantium_window_12", + "psc_text": "vere te, domine Constanti Imperator, admiror, fidem tantum secundum ea quae scripta sunt desiderantem: et merito plane ad illa ipsa unigeniti Dei eloquia 548 quia festinans, ut imperatoriae sollicitudinis capax pectus etiam divinorum dictorum conscientia plenum sit. Hoc qui repudiat, antichristus est, et qui simulat, anathema est. Sed unum hoc ego per hanc dignationis tuae sinceram audientiam rogo, ut praesente synodo (Constantinopolit.), quae nunc de fide litigat, pauca me de Scripturis evangelicis digneris audire, et loquar tecum verbis Domini mei Jesu Christi, cujus vel exsul sum, vel sacerdos. Habent enim vasa testea non ignobiles thesauros: et infirmiora corporum magis reverenda sunt: et apud nos modo Deum indocti piscatores locuti sunt. Super humilem et trementem verba sua, secundum prophetam, Deus respicit (Esai. LXVI, 2). Fidem imperator quaeris: audi eam, non de novis chartulis, sed de Dei libris. Scito et posse eam in Occidente donari, unde venientes in regno Dei cum Abraham", + "candidate_score": 0.648206, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_138", + "bdc_text": "In Caesaris epistola ostendebatur , Granvellam ad haec comitia destinatum , negotiis subitis impeditum esse , Caesarem orare , ut si ille in tempore non adesset , res tanta ne differreretur , nec sumptus frustra fierent , sed colloquio praefecti praesides pergerent , et illum ne expectarent .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-secundus-ad-Constantium_window_2", + "psc_text": "promptu enim sunt pietatis vestrae litterae: falsa autem eorum omnia, quae in exsilium meum procuraverunt, non in obscuro sunt. Ipse quoque (Saturninus, vid. lib. de Synod. n. 2) vel minister, vel auctor gestorum omnium, intra hanc urbem est. Circumventum te Augustum, illusumque Caesarem tuum ea confidens conscientiae meae conditione patefaciam, ut si indignum aliquid non modo episcopi sanctitate, sed etiam laici integritate gessisse docear, non jam sacerdotium per veniam exspectem, sed intra poenitentiam laici consenescam. 3. Audiri rogat exsilii sui auctore praesente. Libelli hujus causae. --Haec autem nunc, dignantissime imperator, arbitrio tuo derelinquo, quatenus et quomodo me jubes loqui, et ea quae maxime tecum in tempore hoc agenda sunt prosequor. Dabis quidem id in praesens instructionis ad causam, ut praesentem eum, cujus ministerio exsulo, usque ad confessionem falsorum quae gessit adducam. Sed nihil de eo, nisi cum jusseris, loquar. Nunc autem, quia mihi metus est de mundi periculo, de silentii", + "candidate_score": 0.627595, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum", + "max_score": 0.71752, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_615_617", + "bdc_text": "In tertio articulo disputari coeptum est , quae res post baptisma ex originali labe , et naturae depravatione reliqua esset , in sanctis vere ne peccatum appellaretur , quae disputatio parti utrique fundamenti vice ad doctrinae suae confirmationem esse videbatur . Si enim haec vis contagionis tanta non est , quae per omnem nos vitam sic infestet , ut perdere et evertere , quantum in ipsius natura existit parata sit semper , valde magna dubitatio de merito hominum , et de boni operis praestantia oriri potest . Quibus de rebus inter partes certamina maxima existunt .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_137", + "psc_text": "objectas. (Nam his verbis suis infamare etiam Baptismatis sacramentum, quod in eo plena non fiat remissio peccatorum; et iniquum Deum facere, qui peccata in filiis damnat aliena, quae in parentibus relaxavit; fortasse non potest dici: quoniam cum haec loqueretur, non de baptizatorum propagine loquebatur.) Porro si sanctus Ambrosius non ex his erat, qui diabolum faciunt hominum creatorem, vel nuptias damnant, vel incapacem virtutis naturam opinantur humanam; sed ex his potius, qui Deum summum ac summe bonum totius hominis, id est, totius animae totiusque corporis agnoscunt et confitentur auctorem, et honorant in sui gradus bonitate conjugia, nec hominem perfecte justificari posse desperant: haec interim tria vestra argumenta tanti illius viri auctoritate subversa sunt, nec ulterius objicienda sunt nobis, qui de originali peccato ea dicimus, quae dixit ille, qui neque hominis creationem diabolo attribuit, neque nuptias condemnavit, neque justitiae perfectionem in natura hominis desperavit. CAPUT III. 5. De duobus vero residuis argumentis", + "candidate_score": 0.71752, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_615_617", + "bdc_text": "In tertio articulo disputari coeptum est , quae res post baptisma ex originali labe , et naturae depravatione reliqua esset , in sanctis vere ne peccatum appellaretur , quae disputatio parti utrique fundamenti vice ad doctrinae suae confirmationem esse videbatur . Si enim haec vis contagionis tanta non est , quae per omnem nos vitam sic infestet , ut perdere et evertere , quantum in ipsius natura existit parata sit semper , valde magna dubitatio de merito hominum , et de boni operis praestantia oriri potest . Quibus de rebus inter partes certamina maxima existunt .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_138", + "psc_text": "desperant: haec interim tria vestra argumenta tanti illius viri auctoritate subversa sunt, nec ulterius objicienda sunt nobis, qui de originali peccato ea dicimus, quae dixit ille, qui neque hominis creationem diabolo attribuit, neque nuptias condemnavit, neque justitiae perfectionem in natura hominis desperavit. CAPUT III. 5. De duobus vero residuis argumentis vestris, quae ad Baptismum pertinent, mox videbimus quid ille vir senserit, et quomodo vos ingenti mole auctoritatis obtriverit. Dicit enim in libro contra Novatianos: « Omnes homines sub peccato nascimur, quorum ipse ortus in vitio est, sicut habes lectum, dicente David, Ecce enim in iniquitalibus conceptus sum, et in delictis peperit me mater mea. Ideo Pauli caro corpus mortis erat, sicut ipse ait, Quis me liberabit de corpore mortis hujus (Rom. VII, 24) ? Christi autem caro damnavit peccatum, quod nascendo non sensit, quod moriendo crucifixit; ut in carne nostra esset justificatio per gratiam, ubi erat ante colluvio per culpam", + "candidate_score": 0.714007, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_614_616", + "bdc_text": "De primis conveniebat , nam in communi fidei formula , et trinitatis placitissimi , nemo quicquam monebat . In tertio articulo disputari coeptum est , quae res post baptisma ex originali labe , et naturae depravatione reliqua esset , in sanctis vere ne peccatum appellaretur , quae disputatio parti utrique fundamenti vice ad doctrinae suae confirmationem esse videbatur . Si enim haec vis contagionis tanta non est , quae per omnem nos vitam sic infestet , ut perdere et evertere , quantum in ipsius natura existit parata sit semper , valde magna dubitatio de merito hominum , et de boni operis praestantia oriri potest .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_368", + "psc_text": "si regenerati non fuerint, puniatur; in regeneratis autem, cum ex omni parte sanati fuerint, consumatur. « Si trahitur, » inquis, « et de nuptiis originale malum, causa mali est conventio nuptiarum. » Quid si alius dicat, Si trahitur de natura voluntas mala, causa mali est constitutio naturarum? nonne falsissimum est? Sic ergo et quod ipse dixisti; quamvis originale malum non de nuptiis trahatur, sed de carnali concupiscentia; contra quod malum et ipse confligis: quo malo conjugati bene utuntur, si sola conjuges propagationis gratia misceantur; et si peccatum non praecessisset quod in omnes homines pertransiit, nec fuisset profecto malum quo bene uterentur, et tamen ut procrearent filios miscerentur. 55. De arboribus autem bona et mala, quantum erraveris, puto me satis demonstrasse in primo hujus operis libro (Cap. 8, n. 38-41): et cum eosdem nodos repetas, qui jam soluti sunt, non est superfluis immorandum. Quaeris « per quid peccatum inveniatur in parvulis;", + "candidate_score": 0.706403, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_614_616", + "bdc_text": "De primis conveniebat , nam in communi fidei formula , et trinitatis placitissimi , nemo quicquam monebat . In tertio articulo disputari coeptum est , quae res post baptisma ex originali labe , et naturae depravatione reliqua esset , in sanctis vere ne peccatum appellaretur , quae disputatio parti utrique fundamenti vice ad doctrinae suae confirmationem esse videbatur . Si enim haec vis contagionis tanta non est , quae per omnem nos vitam sic infestet , ut perdere et evertere , quantum in ipsius natura existit parata sit semper , valde magna dubitatio de merito hominum , et de boni operis praestantia oriri potest .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_138", + "psc_text": "desperant: haec interim tria vestra argumenta tanti illius viri auctoritate subversa sunt, nec ulterius objicienda sunt nobis, qui de originali peccato ea dicimus, quae dixit ille, qui neque hominis creationem diabolo attribuit, neque nuptias condemnavit, neque justitiae perfectionem in natura hominis desperavit. CAPUT III. 5. De duobus vero residuis argumentis vestris, quae ad Baptismum pertinent, mox videbimus quid ille vir senserit, et quomodo vos ingenti mole auctoritatis obtriverit. Dicit enim in libro contra Novatianos: « Omnes homines sub peccato nascimur, quorum ipse ortus in vitio est, sicut habes lectum, dicente David, Ecce enim in iniquitalibus conceptus sum, et in delictis peperit me mater mea. Ideo Pauli caro corpus mortis erat, sicut ipse ait, Quis me liberabit de corpore mortis hujus (Rom. VII, 24) ? Christi autem caro damnavit peccatum, quod nascendo non sensit, quod moriendo crucifixit; ut in carne nostra esset justificatio per gratiam, ubi erat ante colluvio per culpam", + "candidate_score": 0.703328, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_614_616", + "bdc_text": "De primis conveniebat , nam in communi fidei formula , et trinitatis placitissimi , nemo quicquam monebat . In tertio articulo disputari coeptum est , quae res post baptisma ex originali labe , et naturae depravatione reliqua esset , in sanctis vere ne peccatum appellaretur , quae disputatio parti utrique fundamenti vice ad doctrinae suae confirmationem esse videbatur . Si enim haec vis contagionis tanta non est , quae per omnem nos vitam sic infestet , ut perdere et evertere , quantum in ipsius natura existit parata sit semper , valde magna dubitatio de merito hominum , et de boni operis praestantia oriri potest .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_137", + "psc_text": "objectas. (Nam his verbis suis infamare etiam Baptismatis sacramentum, quod in eo plena non fiat remissio peccatorum; et iniquum Deum facere, qui peccata in filiis damnat aliena, quae in parentibus relaxavit; fortasse non potest dici: quoniam cum haec loqueretur, non de baptizatorum propagine loquebatur.) Porro si sanctus Ambrosius non ex his erat, qui diabolum faciunt hominum creatorem, vel nuptias damnant, vel incapacem virtutis naturam opinantur humanam; sed ex his potius, qui Deum summum ac summe bonum totius hominis, id est, totius animae totiusque corporis agnoscunt et confitentur auctorem, et honorant in sui gradus bonitate conjugia, nec hominem perfecte justificari posse desperant: haec interim tria vestra argumenta tanti illius viri auctoritate subversa sunt, nec ulterius objicienda sunt nobis, qui de originali peccato ea dicimus, quae dixit ille, qui neque hominis creationem diabolo attribuit, neque nuptias condemnavit, neque justitiae perfectionem in natura hominis desperavit. CAPUT III. 5. De duobus vero residuis argumentis", + "candidate_score": 0.702408, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_615_617", + "bdc_text": "In tertio articulo disputari coeptum est , quae res post baptisma ex originali labe , et naturae depravatione reliqua esset , in sanctis vere ne peccatum appellaretur , quae disputatio parti utrique fundamenti vice ad doctrinae suae confirmationem esse videbatur . Si enim haec vis contagionis tanta non est , quae per omnem nos vitam sic infestet , ut perdere et evertere , quantum in ipsius natura existit parata sit semper , valde magna dubitatio de merito hominum , et de boni operis praestantia oriri potest . Quibus de rebus inter partes certamina maxima existunt .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_368", + "psc_text": "si regenerati non fuerint, puniatur; in regeneratis autem, cum ex omni parte sanati fuerint, consumatur. « Si trahitur, » inquis, « et de nuptiis originale malum, causa mali est conventio nuptiarum. » Quid si alius dicat, Si trahitur de natura voluntas mala, causa mali est constitutio naturarum? nonne falsissimum est? Sic ergo et quod ipse dixisti; quamvis originale malum non de nuptiis trahatur, sed de carnali concupiscentia; contra quod malum et ipse confligis: quo malo conjugati bene utuntur, si sola conjuges propagationis gratia misceantur; et si peccatum non praecessisset quod in omnes homines pertransiit, nec fuisset profecto malum quo bene uterentur, et tamen ut procrearent filios miscerentur. 55. De arboribus autem bona et mala, quantum erraveris, puto me satis demonstrasse in primo hujus operis libro (Cap. 8, n. 38-41): et cum eosdem nodos repetas, qui jam soluti sunt, non est superfluis immorandum. Quaeris « per quid peccatum inveniatur in parvulis;", + "candidate_score": 0.699169, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_615_617", + "bdc_text": "In tertio articulo disputari coeptum est , quae res post baptisma ex originali labe , et naturae depravatione reliqua esset , in sanctis vere ne peccatum appellaretur , quae disputatio parti utrique fundamenti vice ad doctrinae suae confirmationem esse videbatur . Si enim haec vis contagionis tanta non est , quae per omnem nos vitam sic infestet , ut perdere et evertere , quantum in ipsius natura existit parata sit semper , valde magna dubitatio de merito hominum , et de boni operis praestantia oriri potest . Quibus de rebus inter partes certamina maxima existunt .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_159", + "psc_text": "quid nisi contra malum? non substantiam, sed substantiae vitium, Dei gratia nos regenerante non imputandum, Dei gratia juvante frenandum, Dei gratia remunerante sanandum? CAPUT V. 10. Sed ne forte dicas, contra hoc potius pugnare baptizatos, quod sibi ipsi prioris vitae mala consuetudine fecerunt, non contra id cum quo nati sunt: quanquam si hoc dicis, jam procul dubio cernis atque concedis, esse in homine aliquid mali, quod non ipsum, sed reatus qui ex illo contractus fuerat, auferatur in Baptismo: tamen quia parum est ad hujus quaestionis absolutionem, nisi nobis ex peccato primi hominis ingeneratum esse monstretur, audi quid inde in alio loco expressius dicat sanctus Ambrosius in expositione Evangelii secundum Lucam, cum diversis modis, ab una tamen regula fidei non abhorrentibus, tractaret illum locum, ubi Dominus ait, in una domo dividi tres adversus duos, et duos adversus tres (Luc. XII, 52). « Possunt etiam videri, » inquit, « caro atque anima", + "candidate_score": 0.698012, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_614_616", + "bdc_text": "De primis conveniebat , nam in communi fidei formula , et trinitatis placitissimi , nemo quicquam monebat . In tertio articulo disputari coeptum est , quae res post baptisma ex originali labe , et naturae depravatione reliqua esset , in sanctis vere ne peccatum appellaretur , quae disputatio parti utrique fundamenti vice ad doctrinae suae confirmationem esse videbatur . Si enim haec vis contagionis tanta non est , quae per omnem nos vitam sic infestet , ut perdere et evertere , quantum in ipsius natura existit parata sit semper , valde magna dubitatio de merito hominum , et de boni operis praestantia oriri potest .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_94", + "psc_text": "in Christo. Quis autem non videat, si peccatum primi hominis non propagatione, sed imitatione per omnes homines pertransiit, neminem pro alio, sed suo damnari unumquemque peccato, quod non alius in eum generando transmisit, sed ipse imitando sua voluntate commisit? Dicit, per gratiam non illud unum tantummodo primi hominis, sed etiam post illud introeuntia interfecta esse peccata. Ubi satis utique distinguit peccata posteriora, quae dici possunt imitatione commissa, ab illo uno quod propagatione pertransiit: et ostendit utraque interfecta esse per gratiam, ut secundum Apostoli intentionem plus appareat profuisse regeneratio, quam nocuerat generatio. Sic enim exponit quod dictum est: Et non sicut delictum, ita est et donum: nam judicium quidem ex uno in condemnationem; gratia autem ex multis delictis in justificationem (Id. V, 16) . Qua sententia, imitatio illa vestra, quod est novitium Pelagiani erroris machinamentum, Paulo apostolo scribente, et Joanne episcopo exponente subvertitur. Dicit etiam de ipso Baptismo, exponens quod ait", + "candidate_score": 0.697794, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_615", + "bdc_text": "In tertio articulo disputari coeptum est , quae res post baptisma ex originali labe , et naturae depravatione reliqua esset , in sanctis vere ne peccatum appellaretur , quae disputatio parti utrique fundamenti vice ad doctrinae suae confirmationem esse videbatur .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_138", + "psc_text": "desperant: haec interim tria vestra argumenta tanti illius viri auctoritate subversa sunt, nec ulterius objicienda sunt nobis, qui de originali peccato ea dicimus, quae dixit ille, qui neque hominis creationem diabolo attribuit, neque nuptias condemnavit, neque justitiae perfectionem in natura hominis desperavit. CAPUT III. 5. De duobus vero residuis argumentis vestris, quae ad Baptismum pertinent, mox videbimus quid ille vir senserit, et quomodo vos ingenti mole auctoritatis obtriverit. Dicit enim in libro contra Novatianos: « Omnes homines sub peccato nascimur, quorum ipse ortus in vitio est, sicut habes lectum, dicente David, Ecce enim in iniquitalibus conceptus sum, et in delictis peperit me mater mea. Ideo Pauli caro corpus mortis erat, sicut ipse ait, Quis me liberabit de corpore mortis hujus (Rom. VII, 24) ? Christi autem caro damnavit peccatum, quod nascendo non sensit, quod moriendo crucifixit; ut in carne nostra esset justificatio per gratiam, ubi erat ante colluvio per culpam", + "candidate_score": 0.689237, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_97_99", + "bdc_text": "Deinde renati qui sunt , ecquid sua aliqua , an vero nulla sua , sed solius fidei iustitia in iudicio consisterent . Postremo , quia id saepissime obiiceretur , Qui velit in vitam ingredi , mandata ut servet , et multa remissa esse ei , quae dilexisset multum , et , si remittamus nos , etiam remissum iri nobis , et , si quis fidem omnem habeat , charitatem non habeat , eum nihil esse : haec , in quam , quia saepe producerent adversarii , quaesitum est , an ullo pacto vitam novitas sanctorum mereretur .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_623", + "psc_text": "die irae et revelationis justi judicii Dei, qui reddet unicuique secundum opera ejus (Id. II, 4-6). Quantamlibet enim praebeat patientiam; nisi ipse dederit, quis agit poenitentiam? An oblitus es quod idem ipse doctor ait, Ne forte det illis Deus poenitentiam ad cognoscendam veritatem; et resipiscant a diaboli laqueis (II Tim. II, 25 et 26) ? Sed judicia ejus multa abyssus. Nos certe si eos, in quos nobis potestas est, ante oculos nostros perpetrare scelera permittamus, rei cum ipsis erimus: quam vero innumerabilia ille permittit fieri ante oculos suos, quae utique, si noluisset, nulla ratione permitteret? et tamen justus et bonus est. Et quod praebendo patientiam dat locum poenitentiae, nolens aliquem perire (II Petr. III, 9), novit Dominus qui sunt ejus (II Tim. II, 19) , et omnia cooperatur in bonum, sed his qui secundum propositum vocati sunt. Non enim omnes qui vocati sunt, secundum propositum sunt vocati. Multi enim vocati,", + "candidate_score": 0.688215, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_615", + "bdc_text": "In tertio articulo disputari coeptum est , quae res post baptisma ex originali labe , et naturae depravatione reliqua esset , in sanctis vere ne peccatum appellaretur , quae disputatio parti utrique fundamenti vice ad doctrinae suae confirmationem esse videbatur .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_137", + "psc_text": "objectas. (Nam his verbis suis infamare etiam Baptismatis sacramentum, quod in eo plena non fiat remissio peccatorum; et iniquum Deum facere, qui peccata in filiis damnat aliena, quae in parentibus relaxavit; fortasse non potest dici: quoniam cum haec loqueretur, non de baptizatorum propagine loquebatur.) Porro si sanctus Ambrosius non ex his erat, qui diabolum faciunt hominum creatorem, vel nuptias damnant, vel incapacem virtutis naturam opinantur humanam; sed ex his potius, qui Deum summum ac summe bonum totius hominis, id est, totius animae totiusque corporis agnoscunt et confitentur auctorem, et honorant in sui gradus bonitate conjugia, nec hominem perfecte justificari posse desperant: haec interim tria vestra argumenta tanti illius viri auctoritate subversa sunt, nec ulterius objicienda sunt nobis, qui de originali peccato ea dicimus, quae dixit ille, qui neque hominis creationem diabolo attribuit, neque nuptias condemnavit, neque justitiae perfectionem in natura hominis desperavit. CAPUT III. 5. De duobus vero residuis argumentis", + "candidate_score": 0.68311, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_622_624", + "bdc_text": "Erat autem adversariorum non eadem hac de re sententia . Alii id reliquum originale , et ex peccato esse , et peccatum ex se gignere , et legi divinae natura repugnare , et hoc pacto de ista re Apostolum loqui , itaque et peccatum appellari confitebantur . Alii ei sententiae palam reclamabant , et se vero minime id nobis concessuros esse testabantur .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_229", + "psc_text": "Sicut conjuges quando modum generationi necessarium causa solius voluptatis excedunt: sicut continentes, quando in talibus cogitationibus cum aliqua delectatione remorantur, non quidem decernentes flagitium, sed intentionem mentis, non sicut oportet, ne illo incidat, inde avertentes, aut si inciderit inde rapientes. De hac lege peccati, quae alio modo etiam peccatum vocatur, quae repugnat legi mentis, de qua multa beatus dixit Ambrosius, attestantur etiam sancti, Cyprianus, Hilarius, Gregorius, aliique quam plurimi. Qui ergo generatur in Adam, regenerandus in Christo, mortuus in Adam, vivificandus in Christo, ideo peccato est obstrictus originis, quia de malo nascitur, quo caro concupiscit adversus spiritum; non de bono, quo spiritus concupiscit adversus carnem (Galat. V, 17). Quid ergo mirum est, si renasci debet homo ex illo malo natus, contra quod pugnat homo renatus, quo reus et ipse teneretur, nisi renascendo liberaretur? Non est hoc malum materies Dei creantis, sed vulnus diaboli eamdem materiem vitiantis. Non est hoc malum", + "candidate_score": 0.681345, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_491_493", + "bdc_text": "Hoc responso perculsi adversarii , cum viderent se nihil hac via proficere , alia aggressi , unumquemque illorum ad se privatim vocatum excutere instituunt , sententiamque suam in iis mollibus formis , quibus diximus , ceu mellitum pharmacum propositam , viribus omnibus obtrudere et glutiendam dare conantur . Omne de merito congrui , quod affirmabant , de iustitia , quae per solam fidem est , et de reliquiis peccati in sanctis , quorum utrumque negabant , certamen fuit . Huius rei periculum primum in Palatini Theologo fecerunt , ad caeteros deinceps ordine venturi .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_660", + "psc_text": "refreno; repugnat, expugno. In tota anima et toto corpore conditorem habeo pacis Deum: quis in me seminavit hoc bellum? Solve, Apostole, quaestionem, atque responde: Per unum hominem peccatum intravit in mundum, et per peccatum mors; et ita in omnes homines pertransiit, in quo omnes peccaverunt (Rom. V, 12) . Sed non vult Julianus. Et ad hoc, Apostole beate, responde: Si quis vobis annuntiaverit praeter quod accepistis, anathema sit (Galat. I, 9) . 27. Sed « si connivero, » sicut dicis, « invictum esse libidinis malum, profitebor me esse turpitudinis advocatum: si autem dixero, malum me quidem hoc naturale dixisse, sed quod vinci possit, id est, possit caveri; » protinus tu ex alia parte sententiae tuae tripudias. « Possunt enim nomines, » inquis, « omne vitare peccatum, cum possunt vincere concupiscentiae malum. Si enim libido naturale malum est, et vincitur amore virtutis; multo magis » dicis « illa omnia vitia superari,", + "candidate_score": 0.681146, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_623", + "bdc_text": "Alii id reliquum originale , et ex peccato esse , et peccatum ex se gignere , et legi divinae natura repugnare , et hoc pacto de ista re Apostolum loqui , itaque et peccatum appellari confitebantur .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_229", + "psc_text": "Sicut conjuges quando modum generationi necessarium causa solius voluptatis excedunt: sicut continentes, quando in talibus cogitationibus cum aliqua delectatione remorantur, non quidem decernentes flagitium, sed intentionem mentis, non sicut oportet, ne illo incidat, inde avertentes, aut si inciderit inde rapientes. De hac lege peccati, quae alio modo etiam peccatum vocatur, quae repugnat legi mentis, de qua multa beatus dixit Ambrosius, attestantur etiam sancti, Cyprianus, Hilarius, Gregorius, aliique quam plurimi. Qui ergo generatur in Adam, regenerandus in Christo, mortuus in Adam, vivificandus in Christo, ideo peccato est obstrictus originis, quia de malo nascitur, quo caro concupiscit adversus spiritum; non de bono, quo spiritus concupiscit adversus carnem (Galat. V, 17). Quid ergo mirum est, si renasci debet homo ex illo malo natus, contra quod pugnat homo renatus, quo reus et ipse teneretur, nisi renascendo liberaretur? Non est hoc malum materies Dei creantis, sed vulnus diaboli eamdem materiem vitiantis. Non est hoc malum", + "candidate_score": 0.680906, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_621_623", + "bdc_text": "Decima et octava Januarii die , binis ab utraque parte delectis viris , et ad se domum vocatis , legatus , cum satis se iam hanc rem intelligere , et ad informandum Caesarem sufficienter instructum esse diceret , sententias partium conformare conatus est . Erat autem adversariorum non eadem hac de re sententia . Alii id reliquum originale , et ex peccato esse , et peccatum ex se gignere , et legi divinae natura repugnare , et hoc pacto de ista re Apostolum loqui , itaque et peccatum appellari confitebantur .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_617", + "psc_text": "Scriptura loquitur, Erat conversio a Domino, ut statueret verbum suum quod de illo locutus est in manu prophetae (III Reg. XII, 15) ? Non est peccatum et poena peccati in eo quod scriptum est, Amasiam regem Juda noluisse audire Joam regem Israel bene monentem, ne procederet ad bellandum? Sic enim legitur: Et non audivit Amasias, quoniam a Deo erat ut traderetur in manus, quoniam quaesierunt deum Edom (II Paral. XXV, 20) . Et multa alia commemorare possumus, in quibus liquido apparet, occulto judicio Dei fieri perversitatem cordis, ut non audiatur quod verum dicitur, et inde peccetur, et sit ipsum peccatum praecedentis etiam poena peccati. Nam credere mendacio, et non credere veritati, utique peccatum est. Venit tamen ab ea caecitate cordis, quae occulto judicio Dei, sed tamen justo, etiam poena peccati monstratur. Quale est etiam illud quod ad Thessalonicenses scribit Apostolus: Pro eo quod dilectionem veritatis non receperunt, ut salvi fierent,", + "candidate_score": 0.680156, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_615", + "bdc_text": "In tertio articulo disputari coeptum est , quae res post baptisma ex originali labe , et naturae depravatione reliqua esset , in sanctis vere ne peccatum appellaretur , quae disputatio parti utrique fundamenti vice ad doctrinae suae confirmationem esse videbatur .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_159", + "psc_text": "quid nisi contra malum? non substantiam, sed substantiae vitium, Dei gratia nos regenerante non imputandum, Dei gratia juvante frenandum, Dei gratia remunerante sanandum? CAPUT V. 10. Sed ne forte dicas, contra hoc potius pugnare baptizatos, quod sibi ipsi prioris vitae mala consuetudine fecerunt, non contra id cum quo nati sunt: quanquam si hoc dicis, jam procul dubio cernis atque concedis, esse in homine aliquid mali, quod non ipsum, sed reatus qui ex illo contractus fuerat, auferatur in Baptismo: tamen quia parum est ad hujus quaestionis absolutionem, nisi nobis ex peccato primi hominis ingeneratum esse monstretur, audi quid inde in alio loco expressius dicat sanctus Ambrosius in expositione Evangelii secundum Lucam, cum diversis modis, ab una tamen regula fidei non abhorrentibus, tractaret illum locum, ubi Dominus ait, in una domo dividi tres adversus duos, et duos adversus tres (Luc. XII, 52). « Possunt etiam videri, » inquit, « caro atque anima", + "candidate_score": 0.680135, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_623_625", + "bdc_text": "Alii id reliquum originale , et ex peccato esse , et peccatum ex se gignere , et legi divinae natura repugnare , et hoc pacto de ista re Apostolum loqui , itaque et peccatum appellari confitebantur . Alii ei sententiae palam reclamabant , et se vero minime id nobis concessuros esse testabantur . In priore sententia Eccius , in posteriore Pelargus fuit .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_229", + "psc_text": "Sicut conjuges quando modum generationi necessarium causa solius voluptatis excedunt: sicut continentes, quando in talibus cogitationibus cum aliqua delectatione remorantur, non quidem decernentes flagitium, sed intentionem mentis, non sicut oportet, ne illo incidat, inde avertentes, aut si inciderit inde rapientes. De hac lege peccati, quae alio modo etiam peccatum vocatur, quae repugnat legi mentis, de qua multa beatus dixit Ambrosius, attestantur etiam sancti, Cyprianus, Hilarius, Gregorius, aliique quam plurimi. Qui ergo generatur in Adam, regenerandus in Christo, mortuus in Adam, vivificandus in Christo, ideo peccato est obstrictus originis, quia de malo nascitur, quo caro concupiscit adversus spiritum; non de bono, quo spiritus concupiscit adversus carnem (Galat. V, 17). Quid ergo mirum est, si renasci debet homo ex illo malo natus, contra quod pugnat homo renatus, quo reus et ipse teneretur, nisi renascendo liberaretur? Non est hoc malum materies Dei creantis, sed vulnus diaboli eamdem materiem vitiantis. Non est hoc malum", + "candidate_score": 0.679188, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_98", + "bdc_text": "Postremo , quia id saepissime obiiceretur , Qui velit in vitam ingredi , mandata ut servet , et multa remissa esse ei , quae dilexisset multum , et , si remittamus nos , etiam remissum iri nobis , et , si quis fidem omnem habeat , charitatem non habeat , eum nihil esse :", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_495", + "psc_text": "adjici non vult, quos neque ulla peccata, sicut putatis, impediunt; et, quod nullus ambigit, ejus resistere voluntati contraria voluntate non possunt. Sic fit ut esse christianos omnes velit, quorum multi nolunt; non omnes velit, quorum est nemo qui nolit: quod abhorret a vero. Novit Dominus qui sunt ejus (II Tim. II, 19): et in eorum salute atque in suum regnum introductione certa est voluntas ejus. Sic ergo debet intelligi quod dictum est, Omnes homines vult salvos fieri, et in agnitionem veritatis venire; quemadmodum intelligitur quod dictum est, Per unius justificationem in omnes homines ad justificationem vitae. 44. Quod apostolicum testimonium si eo modo intelligendum putas, ut dicas omnes positos esse pro Multis, qui justificantur in Christo (multi quippe alii non vivificantur in Christo): respondebitur tibi, sic etiam illic ubi dictum est, Omnes homines vult salvos fieri, et in agnitionem veritatis venire; Omnes positos esse pro Multis, quos ad istam gratiam", + "candidate_score": 0.67876, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_613_615", + "bdc_text": "Proposita confessione nostra , adversarii articulos , qui in ea essent , ordine excutere instituerunt . De primis conveniebat , nam in communi fidei formula , et trinitatis placitissimi , nemo quicquam monebat . In tertio articulo disputari coeptum est , quae res post baptisma ex originali labe , et naturae depravatione reliqua esset , in sanctis vere ne peccatum appellaretur , quae disputatio parti utrique fundamenti vice ad doctrinae suae confirmationem esse videbatur .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_138", + "psc_text": "desperant: haec interim tria vestra argumenta tanti illius viri auctoritate subversa sunt, nec ulterius objicienda sunt nobis, qui de originali peccato ea dicimus, quae dixit ille, qui neque hominis creationem diabolo attribuit, neque nuptias condemnavit, neque justitiae perfectionem in natura hominis desperavit. CAPUT III. 5. De duobus vero residuis argumentis vestris, quae ad Baptismum pertinent, mox videbimus quid ille vir senserit, et quomodo vos ingenti mole auctoritatis obtriverit. Dicit enim in libro contra Novatianos: « Omnes homines sub peccato nascimur, quorum ipse ortus in vitio est, sicut habes lectum, dicente David, Ecce enim in iniquitalibus conceptus sum, et in delictis peperit me mater mea. Ideo Pauli caro corpus mortis erat, sicut ipse ait, Quis me liberabit de corpore mortis hujus (Rom. VII, 24) ? Christi autem caro damnavit peccatum, quod nascendo non sensit, quod moriendo crucifixit; ut in carne nostra esset justificatio per gratiam, ubi erat ante colluvio per culpam", + "candidate_score": 0.678609, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_476", + "bdc_text": "Primus Palatini apud Heidelbergam contionator erat , cuius viri sententiam cum is princeps ante Comitia non ignoraret , cum nostra per omnia convenire , caeterorum , quos in eadem Academia Theologos habebat , non convenire , illis praeteritis , qui a nobis dissentirent , eum misit , quem consentire certum esset .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_223", + "psc_text": "concordiam revocetur: quorum duorum, quae primitus sine peccato creata sunt, ex primi hominis transgressione facta discordia est Et quis haec dicit? Homo Dei, catholicus, et catholicae veritatis adversus haereticos usque ad periculum sanguinis defensor acerrimus, sic tui doctoris testimonio praedicatus, ut diceretur, quod ejus fidem et in Scripturis purissimum sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere. Qui creatorem Deum non solum animarum, verum etiam corporum, adversus Platonicorum philosophorum asseveravit errorem. Qui nuptiarum bonum et causa propagandi generis humani divinitus institutum, et pudicitia conjugali sanctam ejus copulam praedicavit. Qui neminem dixit justificari a peccato, nisi cui fuerint per Baptismum dimissa omnia peccata. Qui coluit juste justum Deum. Qui perfectionem hominis in virtute atque justitia absit ut impediat desperando: sed eam tamen perfectionem cui nihil adjiciendum sit, in alia vita sperat, quae implebitur resurrectione mortuorum; in hac autem vita humanam justitiam in quadam militia belloque constituit, non solum adversus aemulas aerias potestates,", + "candidate_score": 0.676652, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_556_558", + "bdc_text": "quod adversarios facere ac instituere certum esset . Posse enim fieri , ut , audita una in re multorum sententia , et doctorum hominum disputationibus versata , de sua quidam sententia desistant . Itaque grave et intolerabile praeiuditium hoc esse , cum ante causae ex utraque parte cognitionem suffragia praeriperentur .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_233", + "psc_text": "quidem quantum ad hominum conspectum attinet, velut absolutus, vestro tamen palam damnato dogmate, egressus est. At ego, ubicumque sis, ubicumque legere ista potueris, te ante istos judices intus in corde tuo constituo; quos non amicos meos et inimicos tuos, aliqua in meam partem gratia propendentes, aliquo abs te merito tuae offensionis aversos, et ob hoc tibi adversos, in hac nostra disceptatione constitui cognitores. Nec eos qui nunquam fuerunt aut non sunt, aut quorum sententiae de hoc quod inter nos disputatur incertae sunt, inani cogitatione confinxi: sed sanctos et in sancta Ecclesia illustres antistites Dei, non Platonicis et Aristotelicis et Zenonicis aliisque hujuscemodi, vel graecis vel latinis, quanquam et istis aliquos eorum, verum omnes sacris Litteris eruditos, nominatim sicut oportebat expressi; eorumque sententias, quantum sufficere videbatur, sine ulla editas ambiguitate digessi, ut in eis timeas, non ipsos, sed illum qui sibi eos utilia vasa formavit, et sancta templa construxit; qui tunc", + "candidate_score": 0.67225, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_613_615", + "bdc_text": "Proposita confessione nostra , adversarii articulos , qui in ea essent , ordine excutere instituerunt . De primis conveniebat , nam in communi fidei formula , et trinitatis placitissimi , nemo quicquam monebat . In tertio articulo disputari coeptum est , quae res post baptisma ex originali labe , et naturae depravatione reliqua esset , in sanctis vere ne peccatum appellaretur , quae disputatio parti utrique fundamenti vice ad doctrinae suae confirmationem esse videbatur .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_137", + "psc_text": "objectas. (Nam his verbis suis infamare etiam Baptismatis sacramentum, quod in eo plena non fiat remissio peccatorum; et iniquum Deum facere, qui peccata in filiis damnat aliena, quae in parentibus relaxavit; fortasse non potest dici: quoniam cum haec loqueretur, non de baptizatorum propagine loquebatur.) Porro si sanctus Ambrosius non ex his erat, qui diabolum faciunt hominum creatorem, vel nuptias damnant, vel incapacem virtutis naturam opinantur humanam; sed ex his potius, qui Deum summum ac summe bonum totius hominis, id est, totius animae totiusque corporis agnoscunt et confitentur auctorem, et honorant in sui gradus bonitate conjugia, nec hominem perfecte justificari posse desperant: haec interim tria vestra argumenta tanti illius viri auctoritate subversa sunt, nec ulterius objicienda sunt nobis, qui de originali peccato ea dicimus, quae dixit ille, qui neque hominis creationem diabolo attribuit, neque nuptias condemnavit, neque justitiae perfectionem in natura hominis desperavit. CAPUT III. 5. De duobus vero residuis argumentis", + "candidate_score": 0.672128, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_526_528", + "bdc_text": "ac de Caesaris in hoc rescripto sententia satis constare . Et verba haec de Christiano et amico colloquio habendo secus intelligi non posse , quam ut collatione et voce libera , unusquisque ad id colloquium delectus , rebus agitatis pie et modeste dicat . Ac ut nequis ad id adhibitus liberae sententiae pronuntiatione fraudetur .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_617", + "psc_text": "Scriptura loquitur, Erat conversio a Domino, ut statueret verbum suum quod de illo locutus est in manu prophetae (III Reg. XII, 15) ? Non est peccatum et poena peccati in eo quod scriptum est, Amasiam regem Juda noluisse audire Joam regem Israel bene monentem, ne procederet ad bellandum? Sic enim legitur: Et non audivit Amasias, quoniam a Deo erat ut traderetur in manus, quoniam quaesierunt deum Edom (II Paral. XXV, 20) . Et multa alia commemorare possumus, in quibus liquido apparet, occulto judicio Dei fieri perversitatem cordis, ut non audiatur quod verum dicitur, et inde peccetur, et sit ipsum peccatum praecedentis etiam poena peccati. Nam credere mendacio, et non credere veritati, utique peccatum est. Venit tamen ab ea caecitate cordis, quae occulto judicio Dei, sed tamen justo, etiam poena peccati monstratur. Quale est etiam illud quod ad Thessalonicenses scribit Apostolus: Pro eo quod dilectionem veritatis non receperunt, ut salvi fierent,", + "candidate_score": 0.668575, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_99_101", + "bdc_text": "haec , in quam , quia saepe producerent adversarii , quaesitum est , an ullo pacto vitam novitas sanctorum mereretur . His de rebus prima disputatio fuit . De Missa , altera , in qua duabus de rebus , operis eius applicatione et corporis Christi sacrificatione adversus Scholarum sententiam est actum .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_700", + "psc_text": "et sacrificia eorum legimus (Levit. XII), quibus utique sanguis ille figurabatur, qui solus tollit peccatum mundi (Joan. I, 29). Apertius etiam legis jam tempore nascentibus parvulis, offerebantur sacrificia pro peccatis. Responde, pro quibus peccatis. Respice etiam illis generantibus patribus perituram fuisse animam parvuli de populo suo, si die non circumcideretur octavo (Gen. XVII, 14): et responde quo merito periret, quem negas originali obnoxium fuisse peccato. CAPUT XII. 46. Jam vero « de Joseph, cujus Mariam » teste Evangelio « conjugem » dixi (De Nuptiis et Concupiscentia, lib. 1, n. 12), multa diu disputas contra sententiam meam, et conaris ostendere, « quia concubitus defuit, nullo modo fuisse conjugium: » ac per hoc, secundum te, cum destiterint concumbere conjuges, jam non erunt conjuges, et divortium erit illa cessatio. Quod ne contingat, agant sicut possunt decrepiti quod juvenes agebant, et ab hoc opere quo etiam continens nimium delectaris, nec effoetis aetate corporibus parcant.", + "candidate_score": 0.665718, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_632", + "bdc_text": "Eam stupiditatem scholasticis et philosophicis documentis debent , in quorum libris nusquam invenitur , neque etiam in illorum scholis fidem habet , infectam naturam hominis peccato letaliter ab ea contagione per omnem vitam solius Christi spiritus arte et virtute refici ac reparari opus habere .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_271", + "psc_text": "igitur, quare in hac ipsa vita afflictione carnis anima crucietur infantis, cujus ei meritum, quia non bene rexerit carnem, adhuc non potest imputari. « Naturam » dicis « humanam in exordiis nascentium innocentiae dote locupletem. » Fatemur sane, quantum ad peccata pertinet propria: cum autem etiam originali negatis obnoxios, respondete, quo merito tanta innocentia nonnunquam caeca, nonnunquam surda nascatur. Quod vitium etiam ipsam impedit fidem, Apostolo testante qui dicit, Igitur fides ex auditu (Rom. X, 17) . Jam vero quis ferat, quod ad ipsum spectat animum, imaginem Dei « innocentiae, » sicut asseris, dote locupletem, fatuam nasci, si nulla ex parentibus mala merita in parvulos transeunt? An ita est quisquam vestrum fatuus, ut fatuitatem nullum malum putet; cum Scriptura dicat, Mortuum septem diebus, fatuum vero omnibus diebus esse lugendum (Eccli. XXII, 13) ? Quis autem nesciat, quos vulgo moriones vocant, natura ita fatuos, ut quibusdam eorum pene sensus pecorum conferatur?", + "candidate_score": 0.659764, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_94_96", + "bdc_text": "In hoc circulo Melanchthon praefuit . Caeteri pro se quisque sententiam suam deprompserunt . De fide et operibus prima fuit disputatio , in qua , an fides ipsa iustitia , an causae iustitiae , an neque iustitia neque causae iustitiae , sed tantum loco nobis iustitiae esset , disputabantur .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_948", + "psc_text": "diceretur, Propter quod omnes peccaverunt: sicut dictum est, In quo corrigit junior viam suam » (Psal. CXVIII, 9): ut scilicet, non in uno homine omnes homines peccasse intelligantur originaliter, et tanquam in massae unione communiter; sed propterea quia primus hominum ille peccavit; id est, cum imitantur illum, non cum generantur ex illo. Non ergo huic sensui convenit illa locutio, ita dictum esse, in quo, velut dictum esset, « propter quod. » Nam propter hoc quisque peccat, quod sibi proponit ut peccet, vel quoquo modo quod illi est causa peccandi. Quis vero ab omni humano sensu tam sit absurdus, ut dicat, Propter hoc fecit homo iste homicidium, quia in paradiso Adam de ligno prohibito cibum sumpsit; cum iste latrocinando occiderit hominem nihil de Adam cogitans, sed propter hoc ut aurum quod ferebat auferret? Sic et caetera cuncta peccata, quae propria quisque committit, habent causas propter quas fiant, etiamsi nemo cogitet quod", + "candidate_score": 0.655196, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_569", + "bdc_text": "ex eorum impetu et vehementia , qui in hanc arenam descenderunt , natas , sic qualiter in omni fere contentione fieri videmus , ut moderationis terminos partes incitatae praetervehantur , libenter se et concedere , et ita etiam rem se habere scire .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_429", + "psc_text": "eos praedices abundare: quanto, inquam, satius haec ipsa in eis dona Dei esse fatereris, sub cujus occulto judicio, nec injusto, alii fatui, alii tardissimi ingenii et ad intelligendum quodam modo plumbei, alii obliviosi, alii acuti memoresve nascuntur, alii utroque munere praediti, et acute intelligentes et tenacissimae memoriae thesauro cognita recondentes; alii natura lenes, alii levissimis causis ira facillima ardentes, alii ad vindictae cupiditatem inter utrosque mediocres; alii spadones, alii in concubitu ita frigidi ut vix omnino moveantur, alii libidinosissimi ut vix omnino teneantur, alii inter utrosque et moveri faciles et teneri; alii timidissimi, alii audacissimi, alii neutrum; alii hilares, alii tristes, alii ad nihil horum proclives: nec eorum quae commemoravi aliquid instituto ac proposito, sed natura; unde medici audent ista tribuere temperationibus corporum? Quod etsi probari, vel nulla existente, vel omni finita quaestione potuisset; numquid sibi quisque corpus condidit, et hoc ejus tribuendum est voluntati, quod mala ista naturalia magis", + "candidate_score": 0.644883, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_594_596", + "bdc_text": "Ne vero conclusiones , et a suis apodixibus avulsae , odiosaeque apud adversarios antea , plus nunc odii excitaturae videbantur , post contentionem obtrusae , utpote quae cum instituere animum nullius possent : interim ut res involutae , omniumque calumniis expositae , quorsuncunque cuiusque animus tulisset , detorquerentur ac depravarentur . Erat etiam haec difficultas , quod actorum relationem suo Principi facere legatus nemo posset , iustam saltem , si quid actum esset , nemo prorsus annotavisset .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_523", + "psc_text": "horrorem ingerunt sensibus, quod deformia sint; alia quae pudorem mentibus, etiamsi formosa sint: quia illa offendunt delectationem, commovent autem ista libidinem, vel libidine commoventur. 59. Quid igitur te adjuvant haec? « Quia ipse, » inquis, « opifex noster nullum suae artis crimen agnovit, ut vitalia nostra tam diligenter occuleret. » Absit plane, ut artis suae tantus artifex ullum agnoverit crimen. Sed cur ista texerit, jam paulo superius ipse dixisti, « ne scilicet » vel intereant, vel horreant publicata. » Illa vero quae foliis ficulneis texerunt conjuges primi (Gen. III, 7), nec interibant utique, nec horrebant, quando nudi erant, et non confundebantur (Id. II, 25). Et nunc pudicitiae cautio, potius ne libeat, quam ne horreat illa species, eorumdem membrorum devitat aspectum. Frustra igitur testimonio Stoicorum juvandam putasti tuam esse susceptam, non sane illis amicam, qui nullam particulam boni humani in corporis voluptate posuerunt. Denique elegerunt in pecoribus potius quam in hominibus,", + "candidate_score": 0.643742, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_567_569", + "bdc_text": "Nos vero etiam sceleris ab illis accusari , si Ecclesiae et rei publicae tranquillitatem rixis verborum non necessariis turbamus . Quasdam porro verborum pugnas esse : ex eorum impetu et vehementia , qui in hanc arenam descenderunt , natas , sic qualiter in omni fere contentione fieri videmus , ut moderationis terminos partes incitatae praetervehantur , libenter se et concedere , et ita etiam rem se habere scire .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_938", + "psc_text": "verbis contestatum fuisse senserunt (Supra, lib. 2, capp. 3 et 4). Contra quos motus, prius utique debellandos ne dominentur, et postea sanandos ut penitus exstinguantur, etiam ipse gloriosa certamina sanctos exercere confessus es (Supra, lib. 3, cap. 21). Simul itaque cognoscamus verba pugnantium, si pugnamus. Hoc enim modo non vivimus nos, sed vivit Christus in nobis, si et ad pugnam contra concupiscentias exercendam, et ad victoriam usque ad consumptionem eorumdem hostium capessendam, in illo fidimus, non in nobis. Ipse quippe factus est nobis sapientia a Deo, et justitia, et sanctificatio, et redemptio; ut, quemadmodum scriptum est, Qui gloriatur, in Domino glorietur (I Cor. I, 30, 31) . 71. Non est ergo « contrarium, » sicut putas, « ut qui dicit, Vivo non ego jam, vivit vero in me Christus » (Galat. II, 20); « dicat etiam, Scio quia non habitat in me, hoc est in carne mea, bonum. » In", + "candidate_score": 0.643148, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_298", + "bdc_text": "Itaque eam se mutare non posse , proinde de caeteris aut iam praesentibus , aut deinde futuris , in colloquium admittendis , frustra disceptari .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_906", + "psc_text": "tuus falsum esse dicit, sed veritas verum esse convincit. Nam tu id non valendo refellere, primo dialecticas tenebras imperitis conaris offundere dicens, « te cogitare non posse, in qua dialexi invenerim contrariorum omnium reciprocationem. » Quam sententiam tuam si exponere voluero, et ad eorum perducere intelligentiam, qui nunquam ista didicerunt, opus erit pleno fortasse volumine. Sed nunc satis est, quod ipse dixisti, « in nulla dialexi posse inveniri contrariorum omnium reciprocationem. » Hinc enim ostendisti aliquorum esse posse, non omnium. In his ergo aliquibus et hoc reperi. Si enim dixisses, contrariorum reciprocationem esse nullorum, et per hoc ostenderes ea quae posui contraria reciproca esse non posse, quia nulla esse possunt, ego aliqua esse posse ostendere debui, ac deinde in his esse quod posui. Sed esse aliqua jam ipse concedis, qui non dicis nullorum contrariorum esse reciprocationem, sed non omnium. Est igitur aliquorum. Sed utrum in his etiam hoc sit quod", + "candidate_score": 0.641244, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_640", + "bdc_text": "Duae vero sunt res , quae legenti haec sponte se praebent coniicienda .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_537", + "psc_text": "Libido autem sentiendi est, de qua nunc agimus, quae nos ad sentiendum, sive consentientes mente, sive repugnantes, appetitu carnalis voluptatis impellit. Haec est contraria dilectioni sapientiae, haec virtutibus inimica. Hoc malo, quantum attinet ad ejus eam partem qua sibi sexus uterque miscetur, bene utuntur nuptiae, cum conjuges procreant filios per illam, nihilque faciunt propter illam. Hanc si voluisses vel valuisses a sentiendi vivacitate, utilitate, necessitate discernere, videres quam superfluo tam multa dixisses. Non enim ait Dominus, Qui viderit mulierem, sed, qui viderit ad concupiscendum, jam moechatus est eam in corde suo (Matth. V, 28) . Ecce sensum videndi a libidine sentiendi, si pervicax non sis, breviter aperteque discrevit. Illud Deus condidit, instruendo corpus humanum: illud diabolus seminavit, persuadendo peccatum. 66. Laudent ergo coelum et terram et omnia quae in eis sunt homines pii, et ex his omnibus Deum consideratione pulchritudinis, non ardore libidinis. Sicut auri decus aliter laudat religiosus, aliter", + "candidate_score": 0.639112, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_225", + "bdc_text": "Tribus ex partibus colloquium totum , qualiter institutum fuerat , constare oportebat , arbitrorum , reorum , qui nos eramus , et accusatorum , qui erant nostri adversarii .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_235", + "psc_text": "quod terrore ab hominibus extorqueamus assensum. Certe ipse dixisti, quod omnes judices ab odio, amicitia, inimicitia, ira vacuos esse deceat. Pauci tales potuerunt inveniri: sed Ambrosium aliosque collegas ejus, quos cum illo commemoravi, tales fuisse credendum est. Verum et si tales non fuerunt in his causis, quas ad delatas et inter partes cognitas, cum hic viverent, suo judicio finierunt; ad hanc tamen causam tales erant, quando de illa sententias protulerunt: nullas nobiscum vel vobiscum amicitias attenderunt, vel inimicitias exercuerunt; neque nobis neque vobis irati sunt, neque nos neque vos miserati sunt. Quod invenerunt in Ecclesia, tenuerunt; quod didicerunt, docuerunt; quod a patribus acceperunt, hoc filiis tradiderunt. Nondum vobiscum apud istos judices aliquid agebamus, et apud eos acta est causa nostra. Nec nos nec vos eis noti fueramus, et eorum pro nobis latas contra vos sententias recitamus. Nondum vobiscum certabamus, et eis pronuntiantibus vicimus. 35. Dicis, « me, si sub potestate", + "candidate_score": 0.637924, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_91_93", + "bdc_text": "Haec congressio talis fuit . Conveniebant enim docti nostrae partis homines inter se , atque articulus aliquis in commune proponebatur , omniumque de ea re sententia audiebatur ordine . Nec solum , quid adversariis respondendum , sed etiam nostra qualiter confirmanda essent , exquirebatur .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_259", + "psc_text": "Collatione confectis, eorum contunderemus inverecundiam, et reprimeremus audaciam. Vestra vero apud competens judicium communium episcoporum modo causa finita est: nec amplius vobiscum agendum est, quantum ad jus examinis pertinet, nisi ut prolatam de hac re sententiam cum pace sequamini: quod si nolueritis, a turbulenta vel insidiosa inquietudine cohibeamini. Similes autem potius estis Maximianistis, qui cupientes exiguitatem suam nomine saltem certaminis consolari, et ideo videri aliquid apud eos, quibus contemptibiles erant, quia inire nobiscum sinerentur examen; interpellantes eos et libellum dantes provocantesque contempsimus. Magis enim de certamine nominari desiderabant, quam formidabant in certamine superari: nec sperabant victoriae gloriam, sed famam requierebant Collationis, quia multitudinis non habebant. Si ergo putatis ideo vos esse victores, quia non vobis datum est quale desideratis examen; Maximianistae vos ad ista vaniloquia praecesserunt: quamvis dederit vobis Ecclesia catholica judicium, quale debuit, ubi causa vestra finita est: illis autem nullum dare dignata est; quia non a nobis sicut", + "candidate_score": 0.637434, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_307", + "bdc_text": "Postremo , oblatam confessionem quod attineret , facile nos intelligere , confessionis exemplar unum sufficere non posse , itaque plura offerenda esse .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_73", + "psc_text": "non valde videtur habere rationem: alium autem pro alio salvari, et decentius magis et rationabilius apparet. Si igitur illud factum est, multo magis hoc. » Itemque alibi in consequentibus: « Judicium, » inquit, « ex uno in condemnationem, gratia autem ex multis delictis in justificationem » (Rom. V, 12-16). « Hoc idem est, » inquit, « quod dicitur, quoniam quidem mortem et damnationem potuit peccatum inducere, gratia autem non unum illud tantummodo interfecit peccatum, sed etiam post illud introeuntia peccata. » Et paulo post de hoc ipso: « Quoniam ergo, » inquit, « plura introducta sunt bona, et non solum illud interfectum est peccatum, sed etiam omnia reliqua, ostendit dicens: Gratia autem ex multis delictis in justificationem. » Et post paululum ait: « Primo enim dixit quoniam si unius peccatum interfecit omnes, multo magis et unius gratia poterit salvare. Post haec autem ostendit, » inquit, « quoniam non illud solum", + "candidate_score": 0.632827, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_456_458", + "bdc_text": "Ergo , ut contio haec prohiberetur , per legatum egerunt . Atque quo facilius id efficerent , ipsi suam quoque sterilem illam , et ad quam extra unam et alteram anum nemo adibat , abrogare parati fuerunt : ut hoc toto tempore , quo conventus istic esset , contio nulla haberetur .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_408", + "psc_text": "enim possunt, qui latine sciunt, tardiores intelligere quid loquaris. Sed ita hoc dicis, quasi non eam mallent exstirpare, si possent, omnes qui propterea conjugantur, quia continentiae laborem quo huic malo resistitur, non ferunt, et ideo malunt eo bene uti, quam melius omnino non uti. Sed si in corpore mortis hujus hoc malum necessarium est conjugatis, quia sine illo fieri non potest bonum generationis; continentes exstirpent concupiscentiam carnis. Tu ipse, tu qui loqueris, nec quid loquaris attendis, exstirpa libidinem de membris tuis. Non enim et tibi necessaria est; aut bona sunt ejus desideria, quibus si consenseris vel cesseris, interibis. 9. Porro si malum est in te cui repugnas, quod oppugnas, quod cum vincis expugnas; hoc malo melius non uteris, quo malo bene utuntur, in quibus hoc bonum esse contendis; ubi profecto mentiris, aut falleris. Neque enim dicturus es, in conjugibus bonum esse libidinem, in sanctis autem vel virginibus vel continentibus malum.", + "candidate_score": 0.627686, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_243", + "bdc_text": "Caetera quanquam agitata sunt , disceptationem tamen levem habuerunt :", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_238", + "psc_text": "omnis emortua sanitatis), et quodam modo audio vocem tuam. Respondes, Absit ut audeam caecos istos viros vel cogitare, vel dicere. Eorum ergo appende sententias. Nolo esse plures, ut eas te pigeat numerare: sed non sunt leves, ut eas dedigneris appendere; imo tam sunt graves, ut te videam sub earum onere laborare. Numquid et de istis dicturus es, « me imbellem tibi opinionem consortis opponere, et velut consternatum metu, conscios nominare? » 36. Dicis, « in causa judicandi, amoto strepitu turbarum, de omni ordine conversationis hominum, sive sacerdotum, sive administrantium, sive praefectorum, ad discussionem talium rerum non sola nomina, sed eligendam esse prudentiam, et honorandam esse paucitatem, quam ratio, eruditio, libertasque sublimat. » Ita vero est, ut dicis: sed nec ego te ullius mutitudinis numerositate perturbo; quamvis propitio Deo, de hac fide, cui contradicitis, catholica sanum sapiat etiam multitudo; in qua usquequaque plurimi, ubi possunt, quomodo possunt, sicut divinitus adjuvantur, vana", + "candidate_score": 0.625815, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_528", + "bdc_text": "Ac ut nequis ad id adhibitus liberae sententiae pronuntiatione fraudetur .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_503", + "psc_text": "gratia videatur; quando autem asseritur Dei gratia, liberum arbitrium putetur auferri, et caetera » (De Gratia Christi, n. 52). Tu autem vir honestus et verax, abstulisti verba quae dixi, et dixisti quod ipse finxisti. Ego enim dixi, istam quaestionem ad discernendum esse difficilem: non autem dixi, non posse discerni. Multo minus ergo dicerem, quod me dixisse mentiris, « negari liberum arbitrium, si gratia commendetur; et negari gratiam, si liberum commendetur arbitrium. » Redde verba mea, et vanescet calumnia tua. Repone suis locis, ubi dixi, « videatur; » ubi dixi, « putetur: » ut appareat de re tanta quibus abs te fraudibus disputetur. Non dixi, « negari gratiam; » sed, « ut negari gratia videatur. » Non dixi, « negari arbitrium liberum, vel auferri; » sed dixi, « ut putetur auferri. » Et promittis, « cum libri ipsi ventilari coeperint, quod abs te illa sententiarum mearum et nudabitur et confodietur impietas.", + "candidate_score": 0.622285, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_291_293", + "bdc_text": "Matthias Kretzeres , et quidam minister Franciscanus ; pro Juliacens : Joannes Vlatenus , Conradus Heresbachius , Albertus Küng .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_45", + "psc_text": "insignes viri, et tam clara praediti sanctitate, et, sicut fertur, etiam carne germani. Sed dic non sufficere. Habemus alios orientales episcopos quatuordecim, Eulogium, Joannem, Ammonianum, Porphyrium, Eutonium, Porphyrium, Fidum, Zoninum, Zoboennum, Nymphidium, Chromatium, Jovinum, Eleutherium, Clematium, quos uno loco simul inventos in istum consessum introducere valeamus; illos ipsos qui Pelagio judices praesederunt, cumque ut homines, nullo ex altera parte urgente adversario putantes catholicum, tanquam catholicum pronuntiarunt. Nisi enim in eorum conspectu audituque damnasset eos qui dicunt, « quod peccatum Adae ipsum solum laeserit, et non genus humanum; et quod infantes nuper nati in eo statu sint, in quo Adam fuit ante peccatum; et infantes etiamsi non baptizentur, habere vitam aeternam; » nullo modo inde nisi damnatus exisset. Quid enim vobis prodest, quod nescio quas ansas atque uncos, arte nescio cujus perplexitatis inseritis, ne simplicia pateant, et clara luceant? Quis enim non videat, quomodo ista illi judices accipere potuerunt, scilicet secundum", + "candidate_score": 0.621283, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_530", + "bdc_text": "Ea re in religionis quidem negotio intolerabilius excogitari nihil posset .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_798", + "psc_text": "quae minus solet mirari quod potuerit comprehendere, incomprehensibilia esse opera Dei. Cur ergo humana opinatione conaris evertere, quod minus vales in divina ratione comprehendere? Ego quidem, non (ut tu calumniaris) dixi, « nulla ratione comprehendi posse; » sed dixi, « facili ratione non posse. » Verumtamen quid si contra vitium curiositatis humanae, cui solent, ut ipse commemoras, comprehensa vilescere, etiam hoc Deus, quemadmodum multa, sic occultare voluit, ut id investigare atque comprehendere humana conjectura non possit? ideone contra Ecclesiam matrem vestram ratiunculis vestris quasi parricidalibus pugiunculis debetis armari, ut vim Sacramenti ejus occultam, qua purgandos concipit parvulos, quamvis de purgatis parentibus natos, tanquam ossa in ventre praegnantis, non contrectando, sed laniando quaeratis? Nisi autem sermonis longitudine nollem fatigare lectorem, jam te mille rerum generibus, quarum incomprehensibilis ratio contra usitatas naturae vias quasi per deserta opaca repit, obruerem; in quibus etiam degenerantia semina, non quidem in dissimillimum genus (quia nec oleaster", + "candidate_score": 0.617919, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_260_262", + "bdc_text": "pro Lunenburgensi : Nicolaus Holstein , Joannes Calvinus , Joannes Sturmius ; pro Wirtenbergensi :", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_54", + "psc_text": "baptizamus: cum non sint coinquinati peccato, ut eis addatur sanctitas, justitia, adoptio, haereditas, fraternitas Christi, ut ejus membra sint » ( Homilia ad Neophytos ). 22. Itane ista verba sancti Joannis episcopi audes tanquam e contrario tot taliumque sententiis collegarum ejus opponere, cumque ab illorum concordissima societate sejungere, et eis adversarium constituere? Absit, absit hoc malum de tanto viro credere aut dicere. Absit, inquam, ut Constantinopolitanus Joannes, de Baptismate parvulorum, eorumque a paterno chirographo liberatione per Christum, tot ac tantis coepiscopis suis, maximeque Romano Innocentio, Carthaginensi Cypriano, Cappadoci Basilio, Nazianzeno Gregorio, Gallo Hilario, Mediolanensi resistat Ambrosio. Alia sunt, in quibus inter se aliquando etiam doctissimi atque optimi regulae catholicae defensores, salva fidei compage non consonant, et alius alio de una re melius aliquid dicit et verius. Hoc autem unde nunc agimus, ad ipsa fidei pertinet fundamenta. Quisquis in christiana fide vult labefactare quod scriptum est, Per hominem mors, et per", + "candidate_score": 0.615689, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_99", + "bdc_text": "haec , in quam , quia saepe producerent adversarii , quaesitum est , an ullo pacto vitam novitas sanctorum mereretur .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_228", + "psc_text": "ne sic etiam mortuum peccatum rebellet, ut vincendo reviviscat et regnet. CAPUT X. 33. In hoc bello laborantes, quamdiu tentatio est vita humana super terram (Job VII, 1), non ideo sine peccato non sumus, quia hoc quod eo modo peccatum dicitur, operatur in membris repugnans legi mentis, etiam non sibi ad illicita consentientibus nobis (quantum enim ad nos attinet, sine peccato semper essemus, donec sanaretur hoc malum, si ei nunquam consentiremus ad malum); sed in quibus ab illo rebellante, etsi non lethaliter, sed venialiter, tamen vincimur, in his contrahimus unde quotidie dicamus, Dimitte nobis debita nostra (Matth. VI, 12) . Sicut conjuges quando modum generationi necessarium causa solius voluptatis excedunt: sicut continentes, quando in talibus cogitationibus cum aliqua delectatione remorantur, non quidem decernentes flagitium, sed intentionem mentis, non sicut oportet, ne illo incidat, inde avertentes, aut si inciderit inde rapientes. De hac lege peccati, quae alio modo etiam peccatum vocatur,", + "candidate_score": 0.611843, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_377", + "bdc_text": "sibi vero aut necessitudinem hanc adimeret , aut libere respondendi locum faceret .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_608", + "psc_text": "est, quando gratis amatur ipse: qualis amor nobis esse non potest, nisi ex ipso. Alioquin quando sibi homo multum placet, et de sua virtute confidit, si traditur in desideria superbiae suae, tanto amplius augetur hoc malum, quanto magis ei cupiditates caeterae cesserint, easque velut laudabilis hanc unam oblectando compresserit. 10. Quod ergo in aliis opusculis meis legisse te dicis, atque id frustra refutare conatus es, esse nonnulla peccata quae poenae sint etiam peccatorum (De Natura et Gratia, n. 25) ; deposito vincendi studio diligenter attende, et invenies esse verissimum secundum ea quae de cordis caecitate tractata sunt. Quid enim egisti, quaeso te, quid egisti, commemorando apostolicum testimonium, quo ego illud probavi, quod in alia mea disputatione legisti, quia de quibusdam scripsit dicens, Tradidit illos Deus in reprobum sensum, ut faciant quae non conveniunt? Hoc enim voluisti videri hyperbolic ῶs dictum: quod fit cum ad permovendos animos, fidem rerum qui sermocinatur,", + "candidate_score": 0.611786, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_26_28", + "bdc_text": "A Moguntino : Joannes Erenbergius , Julius Pflugus , Conradus Bruno , Jodocus Butzfeldius , Joannes Minsingerus , Ambrosius Pelargus . A Coloniense :", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_45", + "psc_text": "insignes viri, et tam clara praediti sanctitate, et, sicut fertur, etiam carne germani. Sed dic non sufficere. Habemus alios orientales episcopos quatuordecim, Eulogium, Joannem, Ammonianum, Porphyrium, Eutonium, Porphyrium, Fidum, Zoninum, Zoboennum, Nymphidium, Chromatium, Jovinum, Eleutherium, Clematium, quos uno loco simul inventos in istum consessum introducere valeamus; illos ipsos qui Pelagio judices praesederunt, cumque ut homines, nullo ex altera parte urgente adversario putantes catholicum, tanquam catholicum pronuntiarunt. Nisi enim in eorum conspectu audituque damnasset eos qui dicunt, « quod peccatum Adae ipsum solum laeserit, et non genus humanum; et quod infantes nuper nati in eo statu sint, in quo Adam fuit ante peccatum; et infantes etiamsi non baptizentur, habere vitam aeternam; » nullo modo inde nisi damnatus exisset. Quid enim vobis prodest, quod nescio quas ansas atque uncos, arte nescio cujus perplexitatis inseritis, ne simplicia pateant, et clara luceant? Quis enim non videat, quomodo ista illi judices accipere potuerunt, scilicet secundum", + "candidate_score": 0.605015, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_460", + "bdc_text": "Hoc fomentum ad haec Comitia vel prorsus dissolvendum , vel in nova usque Comitia usque producendum , satis ipsis idoneum videbatur .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_406", + "psc_text": "Cur enim non potius malum vocetur, quod fateris esse frenandum? Cur, quaeso, frenandum, nisi ne noceat? nisi ne ad illicita quae desiderat relaxetur? Et utique desiderium mali malum est, etiamsi ei non consentiatur, donec eo veniamus ubi nec habeatur. Non igitur quid boni de concupiscentia carnis fiat, sed ipsa quid mali faciat, cogitandum est. Nam pudicitia conjugalis inhiantem concupiscentiam sive de illicito sive de licito percipere voluptatem, frenat ab illicito, permittit ad licitum: hoc est bonum, non tamen ejus, sed bene utentis bonum est. Quod autem ipsa concupiscentia facit, sive ad licitum sive ad illicitum indifferenter ardescere, utique malum est. Hoc itaque malo bene utitur pudicitia conjugalis, melius non utitur continentia virginalis. 8. « Si posset, » inquis, « calor genitalis malum esse naturaliter, exstirpandus erat, non componendus. » Vide quemadmodum noluisti dicere, quod supra dixeras, « frenandus; » sed maluisti, « componendus. » Sensisti enim quod eum nemo frenaret,", + "candidate_score": 0.597953, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_460", + "bdc_text": "Hoc fomentum ad haec Comitia vel prorsus dissolvendum , vel in nova usque Comitia usque producendum , satis ipsis idoneum videbatur .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_407", + "psc_text": "Hoc itaque malo bene utitur pudicitia conjugalis, melius non utitur continentia virginalis. 8. « Si posset, » inquis, « calor genitalis malum esse naturaliter, exstirpandus erat, non componendus. » Vide quemadmodum noluisti dicere, quod supra dixeras, « frenandus; » sed maluisti, « componendus. » Sensisti enim quod eum nemo frenaret, nisi qui repugnaret: et ob hoc mutato verbo, timore ipso fassus es malum, quod repugnat bono. Appellas etiam calorem genitalem, quia pudet appellare libidinem, sive, sicut eam divinus sermo appellare consuevit, carnis concupiscentiam. Sic ergo loquere et dic: Si posset carnis concupiscentia mala esse naturaliter, exstirpanda erat, non componenda. Sic enim possunt, qui latine sciunt, tardiores intelligere quid loquaris. Sed ita hoc dicis, quasi non eam mallent exstirpare, si possent, omnes qui propterea conjugantur, quia continentiae laborem quo huic malo resistitur, non ferunt, et ideo malunt eo bene uti, quam melius omnino non uti. Sed si in corpore mortis hujus", + "candidate_score": 0.592194, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_460", + "bdc_text": "Hoc fomentum ad haec Comitia vel prorsus dissolvendum , vel in nova usque Comitia usque producendum , satis ipsis idoneum videbatur .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_408", + "psc_text": "enim possunt, qui latine sciunt, tardiores intelligere quid loquaris. Sed ita hoc dicis, quasi non eam mallent exstirpare, si possent, omnes qui propterea conjugantur, quia continentiae laborem quo huic malo resistitur, non ferunt, et ideo malunt eo bene uti, quam melius omnino non uti. Sed si in corpore mortis hujus hoc malum necessarium est conjugatis, quia sine illo fieri non potest bonum generationis; continentes exstirpent concupiscentiam carnis. Tu ipse, tu qui loqueris, nec quid loquaris attendis, exstirpa libidinem de membris tuis. Non enim et tibi necessaria est; aut bona sunt ejus desideria, quibus si consenseris vel cesseris, interibis. 9. Porro si malum est in te cui repugnas, quod oppugnas, quod cum vincis expugnas; hoc malo melius non uteris, quo malo bene utuntur, in quibus hoc bonum esse contendis; ubi profecto mentiris, aut falleris. Neque enim dicturus es, in conjugibus bonum esse libidinem, in sanctis autem vel virginibus vel continentibus malum.", + "candidate_score": 0.588345, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf011", + "work_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini", + "max_score": 0.716935, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_576_578", + "bdc_text": "Sensuros esse praefectos colloquio nostrorum hic hominum moderationem et lenitatem . Vere se hoc affirmare de suo erga concordiam studio posse , mori cupere , ut sit pie conciliata . Quam sinceritatem si ad conciliationem doctrinae sacrae adferre adversarii voluissent potius quam vel superstitiones pravas confirmare , vel fucosam concordiam quaerere , non secius quam iuxta nostram postulationem acturos fuisse , persuasos esse se , invictissimi Imperatoris Caroli virtutem eam esse , veritatem ut patefieri , veris commodis ut consuli velit potius , quam aut errores defendi , aut summum Ecclesiae incommodum diutius dissimulari .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_167", + "psc_text": "Haec ille cum latino sermone dixisset, quae alius quispiam graece interpretatus est, deinceps concilii praesidibus sermonem concessit. Tum vero alii proximos insimulare coeperunt, alii accusantibus respondere et vicissim queri. Multis igitur hunc in modum ex utraque parte propositis, magnaque controversia in ipso principio excitata, imperator cuncta patientissime auscultans, intento animo propositas quaestiones excepit; et quae ab utraque parte dicebantur, vicissim astruens atque adjuvans, pertinacius certantes paulatim conciliavit. Cumque omnes placide alloqueretur, et graeca uteretur lingua, quippe qui ne hujus quidem linguae ignarus esset, suavissimus ac jucundissimus fuit: dum alios vi rationum adductos in suam sententiam trahit, alios orat et flectit; eosque qui recte dixissent, laudibus afficit, et universos ad concordiam incitat. Donec tandem eos concordes in omnibus de quibus antea certabatur, et consentientes effecit. CAPUT XIV. Concors synodi sententia de fide et de pascha. Adeo ut non modo unius fidei consonantia apud omnes obtineret, verum etiam unum idemque tempus in", + "candidate_score": 0.716935, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_578_580", + "bdc_text": "Quam sinceritatem si ad conciliationem doctrinae sacrae adferre adversarii voluissent potius quam vel superstitiones pravas confirmare , vel fucosam concordiam quaerere , non secius quam iuxta nostram postulationem acturos fuisse , persuasos esse se , invictissimi Imperatoris Caroli virtutem eam esse , veritatem ut patefieri , veris commodis ut consuli velit potius , quam aut errores defendi , aut summum Ecclesiae incommodum diutius dissimulari . Itaque orare , ut haec postulatio profecta non impudenti , sed a pio animo iudicetur . Quod si pergant adversarii suffragia praeripere , facile bonos omnes et ubique intellecturos esse , qua mente ad concordiam venissent .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_167", + "psc_text": "Haec ille cum latino sermone dixisset, quae alius quispiam graece interpretatus est, deinceps concilii praesidibus sermonem concessit. Tum vero alii proximos insimulare coeperunt, alii accusantibus respondere et vicissim queri. Multis igitur hunc in modum ex utraque parte propositis, magnaque controversia in ipso principio excitata, imperator cuncta patientissime auscultans, intento animo propositas quaestiones excepit; et quae ab utraque parte dicebantur, vicissim astruens atque adjuvans, pertinacius certantes paulatim conciliavit. Cumque omnes placide alloqueretur, et graeca uteretur lingua, quippe qui ne hujus quidem linguae ignarus esset, suavissimus ac jucundissimus fuit: dum alios vi rationum adductos in suam sententiam trahit, alios orat et flectit; eosque qui recte dixissent, laudibus afficit, et universos ad concordiam incitat. Donec tandem eos concordes in omnibus de quibus antea certabatur, et consentientes effecit. CAPUT XIV. Concors synodi sententia de fide et de pascha. Adeo ut non modo unius fidei consonantia apud omnes obtineret, verum etiam unum idemque tempus in", + "candidate_score": 0.708771, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_576_578", + "bdc_text": "Sensuros esse praefectos colloquio nostrorum hic hominum moderationem et lenitatem . Vere se hoc affirmare de suo erga concordiam studio posse , mori cupere , ut sit pie conciliata . Quam sinceritatem si ad conciliationem doctrinae sacrae adferre adversarii voluissent potius quam vel superstitiones pravas confirmare , vel fucosam concordiam quaerere , non secius quam iuxta nostram postulationem acturos fuisse , persuasos esse se , invictissimi Imperatoris Caroli virtutem eam esse , veritatem ut patefieri , veris commodis ut consuli velit potius , quam aut errores defendi , aut summum Ecclesiae incommodum diutius dissimulari .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_283", + "psc_text": "improborum, qui nequitiam suam imperatoris adscribebant patientiae. Certe haec duo vitia illis temporibus maxime invaluisse, nos quoque ipsi conspeximus; violentiam scilicet pessimorum hominum et insatiabili cupiditate flagrantium, qui universos fere mortales infestabant, et fraudulentam simulationem eorum qui callide in Ecclesiam irrepebant, et Christianorum nomen falso ac specie tenus praeferebant. Verum insita imperatori humanitas ac bonitas, et fidei morumque sinceritas, eo ipsum adduxit, ut crederet fictae in speciem pietati hominum illorum qui pro Christianis habebantur, et qui sinceram erga ipsum benevolentiam callida mente simulabant. Quibus ille cum semetipse credidisset, interdum fortasse in ea quae parum decora essent, impegit; maligni daemonis invidia hanc velut maculam reliquis ejus laudibus adspergente. CAPUT LV. Qualiter ad ultimum usque vitae diem orationes scripsit. Verum illos divina justitia non multo post merito supplicio affecit. Imperator vero tanta sermonum scientia animum instruxerat, ut ad ultimum usque diem vitae, orationes conscriberet more solito, et conciones haberet, et divina documenta", + "candidate_score": 0.700047, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_577_579", + "bdc_text": "Vere se hoc affirmare de suo erga concordiam studio posse , mori cupere , ut sit pie conciliata . Quam sinceritatem si ad conciliationem doctrinae sacrae adferre adversarii voluissent potius quam vel superstitiones pravas confirmare , vel fucosam concordiam quaerere , non secius quam iuxta nostram postulationem acturos fuisse , persuasos esse se , invictissimi Imperatoris Caroli virtutem eam esse , veritatem ut patefieri , veris commodis ut consuli velit potius , quam aut errores defendi , aut summum Ecclesiae incommodum diutius dissimulari . Itaque orare , ut haec postulatio profecta non impudenti , sed a pio animo iudicetur .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_167", + "psc_text": "Haec ille cum latino sermone dixisset, quae alius quispiam graece interpretatus est, deinceps concilii praesidibus sermonem concessit. Tum vero alii proximos insimulare coeperunt, alii accusantibus respondere et vicissim queri. Multis igitur hunc in modum ex utraque parte propositis, magnaque controversia in ipso principio excitata, imperator cuncta patientissime auscultans, intento animo propositas quaestiones excepit; et quae ab utraque parte dicebantur, vicissim astruens atque adjuvans, pertinacius certantes paulatim conciliavit. Cumque omnes placide alloqueretur, et graeca uteretur lingua, quippe qui ne hujus quidem linguae ignarus esset, suavissimus ac jucundissimus fuit: dum alios vi rationum adductos in suam sententiam trahit, alios orat et flectit; eosque qui recte dixissent, laudibus afficit, et universos ad concordiam incitat. Donec tandem eos concordes in omnibus de quibus antea certabatur, et consentientes effecit. CAPUT XIV. Concors synodi sententia de fide et de pascha. Adeo ut non modo unius fidei consonantia apud omnes obtineret, verum etiam unum idemque tempus in", + "candidate_score": 0.699347, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_171_173", + "bdc_text": "Sed tumultu Belgico impeditum , antea praecipuos homines , nuper etiam fratrem pro se misisse , ideo dicto hoc nono die , ut res aliquando tota cognosceretur , curavisse , ideo venire ad catholicum colloquium se ipsum studuisse , sed eadem de causa et iisdem motibus impeditum , legatum hunc , ex quo omnis ipsius sententia intelligi posset , huic colloquio cum pleno mandato praefecisse . Itaque orare , ut huic perinde ac si ipse praesto Caesar esset , fidem haberent , et rem bene agerent . Talis sententia mandati et instructionis Imperatoris fuit .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_216", + "psc_text": "Ecclesiam tragicis quibusdam calamitatibus implevit, adeo ut parum abfuerit quin tota funditus civitas subverteretur; quippe cum populus quidem Ecclesiae duas in partes divisus esset, reliqua autem civitas simul cum magistratibus ac militibus, hostili modo inter se dissideret. Ventumque esset ad gladios, nisi divina providentia et imperatoris metus plebis impetum repressissent. Atque hic rursus principis clementia, instar Servatoris et animorum medici, aegris hominibus medicinam orationis adhibuit. Quippe unum ex iis quos circa se spectatos habebat, comitis honore decoratum, hominem fidelissimum, eo misit, plebem quasi legatione blanda compellans. Aliisque super alias scriptis litteris hortatus est eos ut paci studerent, docens qua ratione divinae religioni congruentia gererent. Ac tandem iis persuasit, excusavitque eos in suis litteris, asserens se coram audiisse ipsum qui totius seditionis auctor fuisset. Atque has ejus epistolas non vulgari doctrina et utilitate refertas, hoc loco apposuissem, nisi reis ignominiae notam inurerent. Quocirca has quidem inpraesentia omittam, quippe qui malorum memoriam", + "candidate_score": 0.697471, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_589_591", + "bdc_text": "Haec summa tum sententiae Praesidum fuit . In quo ut erat illud primum naturale , et in omni propemodum disceptatione necessarium , unus ut pro multis loqueretur , ac in certamen duo inter se componerentur , quodque nostri homines non solum libenter admittebant , sed etiam iamdudum ultro instituebant , sic in eo colloquio , quod esset de rebus sacris et liberum , et ubi sine religione silere et dissimulare nihil potest , uni sic potestatem loquendi facere , ut caeteris ( alteri si visum esset ) silentium imponeretur , et ab omni ratione prorsus abhorrebat , et ad eruendam veritatem plurimum incommodabat . Saepe enim fit , ut loco postremo sedenti , praesertim ubi loca non pro cuiusque industria , sed pro statu Principum , attribuuntur , facilius aliquid in mentem veniat , quam ei , qui loco summo sedet .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_167", + "psc_text": "Haec ille cum latino sermone dixisset, quae alius quispiam graece interpretatus est, deinceps concilii praesidibus sermonem concessit. Tum vero alii proximos insimulare coeperunt, alii accusantibus respondere et vicissim queri. Multis igitur hunc in modum ex utraque parte propositis, magnaque controversia in ipso principio excitata, imperator cuncta patientissime auscultans, intento animo propositas quaestiones excepit; et quae ab utraque parte dicebantur, vicissim astruens atque adjuvans, pertinacius certantes paulatim conciliavit. Cumque omnes placide alloqueretur, et graeca uteretur lingua, quippe qui ne hujus quidem linguae ignarus esset, suavissimus ac jucundissimus fuit: dum alios vi rationum adductos in suam sententiam trahit, alios orat et flectit; eosque qui recte dixissent, laudibus afficit, et universos ad concordiam incitat. Donec tandem eos concordes in omnibus de quibus antea certabatur, et consentientes effecit. CAPUT XIV. Concors synodi sententia de fide et de pascha. Adeo ut non modo unius fidei consonantia apud omnes obtineret, verum etiam unum idemque tempus in", + "candidate_score": 0.693602, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_525_527", + "bdc_text": "Scire se , diffiniendum hic nihil esse , nec etiam postulare , ut suffragiorum pluralitate certetur : ac de Caesaris in hoc rescripto sententia satis constare . Et verba haec de Christiano et amico colloquio habendo secus intelligi non posse , quam ut collatione et voce libera , unusquisque ad id colloquium delectus , rebus agitatis pie et modeste dicat .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_167", + "psc_text": "Haec ille cum latino sermone dixisset, quae alius quispiam graece interpretatus est, deinceps concilii praesidibus sermonem concessit. Tum vero alii proximos insimulare coeperunt, alii accusantibus respondere et vicissim queri. Multis igitur hunc in modum ex utraque parte propositis, magnaque controversia in ipso principio excitata, imperator cuncta patientissime auscultans, intento animo propositas quaestiones excepit; et quae ab utraque parte dicebantur, vicissim astruens atque adjuvans, pertinacius certantes paulatim conciliavit. Cumque omnes placide alloqueretur, et graeca uteretur lingua, quippe qui ne hujus quidem linguae ignarus esset, suavissimus ac jucundissimus fuit: dum alios vi rationum adductos in suam sententiam trahit, alios orat et flectit; eosque qui recte dixissent, laudibus afficit, et universos ad concordiam incitat. Donec tandem eos concordes in omnibus de quibus antea certabatur, et consentientes effecit. CAPUT XIV. Concors synodi sententia de fide et de pascha. Adeo ut non modo unius fidei consonantia apud omnes obtineret, verum etiam unum idemque tempus in", + "candidate_score": 0.686283, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_588_590", + "bdc_text": "Volebant enim , ut ne acta per singula , sed summis tantum capitibus , in quibus partes aut convenissent , aut dissensissent , annotarentur . Haec summa tum sententiae Praesidum fuit . In quo ut erat illud primum naturale , et in omni propemodum disceptatione necessarium , unus ut pro multis loqueretur , ac in certamen duo inter se componerentur , quodque nostri homines non solum libenter admittebant , sed etiam iamdudum ultro instituebant , sic in eo colloquio , quod esset de rebus sacris et liberum , et ubi sine religione silere et dissimulare nihil potest , uni sic potestatem loquendi facere , ut caeteris ( alteri si visum esset ) silentium imponeretur , et ab omni ratione prorsus abhorrebat , et ad eruendam veritatem plurimum incommodabat .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_167", + "psc_text": "Haec ille cum latino sermone dixisset, quae alius quispiam graece interpretatus est, deinceps concilii praesidibus sermonem concessit. Tum vero alii proximos insimulare coeperunt, alii accusantibus respondere et vicissim queri. Multis igitur hunc in modum ex utraque parte propositis, magnaque controversia in ipso principio excitata, imperator cuncta patientissime auscultans, intento animo propositas quaestiones excepit; et quae ab utraque parte dicebantur, vicissim astruens atque adjuvans, pertinacius certantes paulatim conciliavit. Cumque omnes placide alloqueretur, et graeca uteretur lingua, quippe qui ne hujus quidem linguae ignarus esset, suavissimus ac jucundissimus fuit: dum alios vi rationum adductos in suam sententiam trahit, alios orat et flectit; eosque qui recte dixissent, laudibus afficit, et universos ad concordiam incitat. Donec tandem eos concordes in omnibus de quibus antea certabatur, et consentientes effecit. CAPUT XIV. Concors synodi sententia de fide et de pascha. Adeo ut non modo unius fidei consonantia apud omnes obtineret, verum etiam unum idemque tempus in", + "candidate_score": 0.686053, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_526_528", + "bdc_text": "ac de Caesaris in hoc rescripto sententia satis constare . Et verba haec de Christiano et amico colloquio habendo secus intelligi non posse , quam ut collatione et voce libera , unusquisque ad id colloquium delectus , rebus agitatis pie et modeste dicat . Ac ut nequis ad id adhibitus liberae sententiae pronuntiatione fraudetur .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_167", + "psc_text": "Haec ille cum latino sermone dixisset, quae alius quispiam graece interpretatus est, deinceps concilii praesidibus sermonem concessit. Tum vero alii proximos insimulare coeperunt, alii accusantibus respondere et vicissim queri. Multis igitur hunc in modum ex utraque parte propositis, magnaque controversia in ipso principio excitata, imperator cuncta patientissime auscultans, intento animo propositas quaestiones excepit; et quae ab utraque parte dicebantur, vicissim astruens atque adjuvans, pertinacius certantes paulatim conciliavit. Cumque omnes placide alloqueretur, et graeca uteretur lingua, quippe qui ne hujus quidem linguae ignarus esset, suavissimus ac jucundissimus fuit: dum alios vi rationum adductos in suam sententiam trahit, alios orat et flectit; eosque qui recte dixissent, laudibus afficit, et universos ad concordiam incitat. Donec tandem eos concordes in omnibus de quibus antea certabatur, et consentientes effecit. CAPUT XIV. Concors synodi sententia de fide et de pascha. Adeo ut non modo unius fidei consonantia apud omnes obtineret, verum etiam unum idemque tempus in", + "candidate_score": 0.685174, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_527_529", + "bdc_text": "Et verba haec de Christiano et amico colloquio habendo secus intelligi non posse , quam ut collatione et voce libera , unusquisque ad id colloquium delectus , rebus agitatis pie et modeste dicat . Ac ut nequis ad id adhibitus liberae sententiae pronuntiatione fraudetur . Denique si secus fieret , huic negotio minime conducere , si enim iuxta propositam ab ipsis rationem esset peragendum colloquium , adversarii prius dictata quaedam sua suis proponere , ut eis assentiantur , urgere velint , tum futurum esse , ut prius sententia apud illos diceretur , quam pars altera audiretur :", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_167", + "psc_text": "Haec ille cum latino sermone dixisset, quae alius quispiam graece interpretatus est, deinceps concilii praesidibus sermonem concessit. Tum vero alii proximos insimulare coeperunt, alii accusantibus respondere et vicissim queri. Multis igitur hunc in modum ex utraque parte propositis, magnaque controversia in ipso principio excitata, imperator cuncta patientissime auscultans, intento animo propositas quaestiones excepit; et quae ab utraque parte dicebantur, vicissim astruens atque adjuvans, pertinacius certantes paulatim conciliavit. Cumque omnes placide alloqueretur, et graeca uteretur lingua, quippe qui ne hujus quidem linguae ignarus esset, suavissimus ac jucundissimus fuit: dum alios vi rationum adductos in suam sententiam trahit, alios orat et flectit; eosque qui recte dixissent, laudibus afficit, et universos ad concordiam incitat. Donec tandem eos concordes in omnibus de quibus antea certabatur, et consentientes effecit. CAPUT XIV. Concors synodi sententia de fide et de pascha. Adeo ut non modo unius fidei consonantia apud omnes obtineret, verum etiam unum idemque tempus in", + "candidate_score": 0.682761, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_153_155", + "bdc_text": "petere , ut ante omnia de colloquendi forma constitueretur . Sic adversarii tum . Nostri sumpto spatio in eandem propemodum sententiam , se quoque de praesidum principumque diligentia in religionis causa iam aliquando cognoscenda gaudere :", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_262", + "psc_text": "sedere vellet, numquam adduci potuit ut sederet: sed intento animo quae dicebantur expendens, theologicorum dogmatum veritatem suo testimonio comprobabat. Cum vero multum jam temporis consumpsissemus, et prolixior esset oratio, nos quidem finem dicendi facere volebamus. At ipse hortabatur nos, ut pergeremus donec ad metam perducta esset oratio. Nobis rursus ut sederet supplicantibus, ipse obluctans benigne persuadebat: cum nunc quidem diceret nefas esse, ubi de Deo instituta sit disputatio, remisse ac molliter auscultare: nunc vero id sibi utile et commodum esse affirmaret. Pium enim ac religiosum est, inquit, ut de rebus divinis stantes audiant. His peractis, nos quidem domum reversi consuetis nos studiis et exercitationibus reddimus. CAPUT XXXIV. Quod de Pascha et de sacris codicibus ad Eusebium scripsit. At ille Ecclesiis Dei provida semper mente consulens, de conficiendis sacris codicibus, et de festo paschali ad nos epistolam scripsit. Nam cum nos librum quemdam quo arcana illius festi ratio erat exposita, ei", + "candidate_score": 0.682726, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_135_137", + "bdc_text": "Itaque tempus videri ad rem ut veniretur Orare , ut omni cum moderatione partes se praeberent , petere , ut Ferdinandi legatio , quae iam venisset , colloquio adhiberetur . Duas deinde epistolas , unam Caesaris , inscriptam utrique , alteram legati Granvellae , parti tantum alteri inscriptam , adhibuerunt . Iis epistolis excusare moram conabantur .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_140", + "psc_text": "Isti vero in alterutram partem discissi, seditioni quoque adjungebantur. CAPUT LXIII. Quomodo Legatum cum litteris misit ad pacem componendam. His auditis imperator gravissimo dolore perculsus, eamque rem instar domesticae calamitatis habendam ratus, confestim ex Dei cultoribus quos circa se habebat, quemdam, quem ob modestiam fidei spectatum, et ob religionis confessionem superiori tempore prae caeteris nobilitatum esse cognoverat, Alexandriam dirigit, ut inter eos qui illic dissidebant pacem componeret; eidemque litteras dat ad contentionis auctores utiles imprimis ac necessarias. Quae cum illustre specimen exhibeant curae ac sollicitudinis illius quam pro Ecclesiis Dei gerebat, non absurdum fuerit, huic de illo institutae narrationi ipsas inserere. Sunt autem ejusmodi. CAPUT LXIV. Constantini Epistola ad Alexandrum episcopum, et Arium presbyterum. (Haec epistola, quae ab hoc cap. LXIV ad LXXIII producitur; videsis infra.) CAPUT LXXIII. Quod post has etiam Imperatoris litteras perseveravit contentio. Et ad hunc quidem modum imperator Deo carus, missa epistola pacem Ecclesiae Dei reformare", + "candidate_score": 0.681974, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_578", + "bdc_text": "Quam sinceritatem si ad conciliationem doctrinae sacrae adferre adversarii voluissent potius quam vel superstitiones pravas confirmare , vel fucosam concordiam quaerere , non secius quam iuxta nostram postulationem acturos fuisse , persuasos esse se , invictissimi Imperatoris Caroli virtutem eam esse , veritatem ut patefieri , veris commodis ut consuli velit potius , quam aut errores defendi , aut summum Ecclesiae incommodum diutius dissimulari .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_283", + "psc_text": "improborum, qui nequitiam suam imperatoris adscribebant patientiae. Certe haec duo vitia illis temporibus maxime invaluisse, nos quoque ipsi conspeximus; violentiam scilicet pessimorum hominum et insatiabili cupiditate flagrantium, qui universos fere mortales infestabant, et fraudulentam simulationem eorum qui callide in Ecclesiam irrepebant, et Christianorum nomen falso ac specie tenus praeferebant. Verum insita imperatori humanitas ac bonitas, et fidei morumque sinceritas, eo ipsum adduxit, ut crederet fictae in speciem pietati hominum illorum qui pro Christianis habebantur, et qui sinceram erga ipsum benevolentiam callida mente simulabant. Quibus ille cum semetipse credidisset, interdum fortasse in ea quae parum decora essent, impegit; maligni daemonis invidia hanc velut maculam reliquis ejus laudibus adspergente. CAPUT LV. Qualiter ad ultimum usque vitae diem orationes scripsit. Verum illos divina justitia non multo post merito supplicio affecit. Imperator vero tanta sermonum scientia animum instruxerat, ut ad ultimum usque diem vitae, orationes conscriberet more solito, et conciones haberet, et divina documenta", + "candidate_score": 0.678368, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_578", + "bdc_text": "Quam sinceritatem si ad conciliationem doctrinae sacrae adferre adversarii voluissent potius quam vel superstitiones pravas confirmare , vel fucosam concordiam quaerere , non secius quam iuxta nostram postulationem acturos fuisse , persuasos esse se , invictissimi Imperatoris Caroli virtutem eam esse , veritatem ut patefieri , veris commodis ut consuli velit potius , quam aut errores defendi , aut summum Ecclesiae incommodum diutius dissimulari .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_308", + "psc_text": "imperatoribus christianum se palam professus fuerat, nostris oculis proponens, satis superque declaravit, quantum interesset inter eos qui ipsum Christumque Filium ipsius colere meruissent, atque inter illos qui contrariam sectam ac sententiam amplexi essent. Qui cum Ecclesiae Dei bellum intulissent, Deum sibi hostem atque inimicum reddiderunt. Ac profecto uniuscujusque illorum interitus, quantum erga eos esset divini numinis odium, certissimo argumento declaravit: quemadmodum Constantini obitu, Dei erga ipsum benevolentiae quaedam quasi pignora, omnibus manifesto apparuerunt. CAPUT LXXV. Quod Constantinus superiores omnes imperatores pietate superavit. Qui cum solus ex Romanis imperatoribus, Deum omnium Regem excellenti quadam pietate coluisset; solusque doctrinam Christi universis ore libero praedicasset: cumque Ecclesiam Dei honore et gloria in tantum auxisset quantum antea nemo, et errorem hominum plures colentium deos solus evertisset, omnesque hujusmodi superstitionis ritus ac modos confutasset: solus quoque tum in hac vita, tum post mortem, ea consequi meruit, qualia nullus unquam nec apud Graecos nec apud Barbaros", + "candidate_score": 0.677819, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_124_126", + "bdc_text": "quippe tam magno Caesarem inquisitoribus istis obstrictum esse . Haec ubi allata sunt , nostris hominibus mira videbantur , cum is , qui de pace nobiscum concilianda instituisset agere , tempusque et locum ad eam rem designavisset , tantum non in conspectu , et inter ipsa pacis ineundae principia , tam infeste in nostram doctrinam grassaretur , et legatum omnium eorum consiliorum factorumque conscium ad nos de pace cruentis adhuc nostro sanguine manibus mitteret . Itaque omnium animi antea ad aliquam concordiae spem arrecti , hac fama consternati fuerunt , nec quisquam inventus est , qui pollicitationibus Caesaris fidem ullam habendam esse iudicaret :", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_140", + "psc_text": "Isti vero in alterutram partem discissi, seditioni quoque adjungebantur. CAPUT LXIII. Quomodo Legatum cum litteris misit ad pacem componendam. His auditis imperator gravissimo dolore perculsus, eamque rem instar domesticae calamitatis habendam ratus, confestim ex Dei cultoribus quos circa se habebat, quemdam, quem ob modestiam fidei spectatum, et ob religionis confessionem superiori tempore prae caeteris nobilitatum esse cognoverat, Alexandriam dirigit, ut inter eos qui illic dissidebant pacem componeret; eidemque litteras dat ad contentionis auctores utiles imprimis ac necessarias. Quae cum illustre specimen exhibeant curae ac sollicitudinis illius quam pro Ecclesiis Dei gerebat, non absurdum fuerit, huic de illo institutae narrationi ipsas inserere. Sunt autem ejusmodi. CAPUT LXIV. Constantini Epistola ad Alexandrum episcopum, et Arium presbyterum. (Haec epistola, quae ab hoc cap. LXIV ad LXXIII producitur; videsis infra.) CAPUT LXXIII. Quod post has etiam Imperatoris litteras perseveravit contentio. Et ad hunc quidem modum imperator Deo carus, missa epistola pacem Ecclesiae Dei reformare", + "candidate_score": 0.676871, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_511_513", + "bdc_text": "in qua de bonorum omnium et publici iuditii summo contemptu , de salutis publicae maximo neglectu multa sunt amplissime dicta . Verum enim vero non dum satis Caesar vicinus erat , ut proelium dirimere : non dum satis Ratispona Comitia propinqua erant , ut certantes avocare possent .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_105", + "psc_text": "habendum esse judicans, cum uno e medio sublato totum fere hominum genus incolume servatur. Sic enim apud se reputabat; si ipse summa clementia uteretur, et hominis nulla miseratione digni misereretur, illi quidem nihil id profuturum, quippe qui a pravis moribus et institutis nullatenus discederet, quin potius rabiem adversus subditos intenderet: oppressis vero nullam amplius spem salutis relinqui. Haec imperator cum apud se reputasset, iis qui in extremas calamitates incidissent, absque ulla dilatione salutarem dextram porrigere decrevit. Et militarium quidem copiarum atque armorum ingentem apparatum coegit. Jamque aderant universa tam equitum quam peditum agmina in unum congregata. Cunctis vero praeibant insignia fiduciae in Deum; signum videlicet illud quod supra memoravimus. CAPUT IV. Quod Constantinus cum precibus, Licinius vero cum vaticiniis, se ad bellum parabat. Cumque precationibus, si unquam antea, sese tunc maxime indigere intelligeret, sacerdotes Dei secum duxit: eos velut optimos animae custodes adesse coram et secum versari debere existimans. Unde", + "candidate_score": 0.673758, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_607_609", + "bdc_text": "Eam rem ex uniuscuiusque consilio et commoditate constituendam esse . Eodem die , qui duodecimus Januarii fuit , nostri ad haec ita responderunt , se , quoniam ad postulationem suam , qua id agitur , ut omnium vox libera in hoc colloquio esset , de sua tantum parte responsum fuisset , intelligere eam de parte altera negatam sibi esse . Sed eam , sic ut per multa hactenus alia , missam facere , acta modo per singula notarentur , et salvis superiorum temporum protestationibus aliquem saltem exitum colloquium haberet .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_167", + "psc_text": "Haec ille cum latino sermone dixisset, quae alius quispiam graece interpretatus est, deinceps concilii praesidibus sermonem concessit. Tum vero alii proximos insimulare coeperunt, alii accusantibus respondere et vicissim queri. Multis igitur hunc in modum ex utraque parte propositis, magnaque controversia in ipso principio excitata, imperator cuncta patientissime auscultans, intento animo propositas quaestiones excepit; et quae ab utraque parte dicebantur, vicissim astruens atque adjuvans, pertinacius certantes paulatim conciliavit. Cumque omnes placide alloqueretur, et graeca uteretur lingua, quippe qui ne hujus quidem linguae ignarus esset, suavissimus ac jucundissimus fuit: dum alios vi rationum adductos in suam sententiam trahit, alios orat et flectit; eosque qui recte dixissent, laudibus afficit, et universos ad concordiam incitat. Donec tandem eos concordes in omnibus de quibus antea certabatur, et consentientes effecit. CAPUT XIV. Concors synodi sententia de fide et de pascha. Adeo ut non modo unius fidei consonantia apud omnes obtineret, verum etiam unum idemque tempus in", + "candidate_score": 0.673665, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_205_207", + "bdc_text": "tum ei querelae , quae gravis et acerba in illius oratione fuit , sic est responsum . Videri frustra fieri , ut quisquam de magnis Imperii incommodis hoc tempore et loco quereretur , ubi de causis et remedio malorum inveniendo instituta esset deliberatio . Huc legatum Caesaris , huc Principes , huc ex omnibus nationibus sapientes homines venisse , non ut mutuis se querelis et iurgationibus vexarent , sed ut quae res orbem Christianum turbaret , lucide iam aliquando intelligerent .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_137", + "psc_text": "ab hoc capite XLVIII ad LXI extenditur, videsis infra.) CAPUT LXI. Quomodo ab urbe Alexandria quaestiones commotae sint propter Arium. Haec imperator velut quidam Dei praeco maxima praeditus voce, cunctis provincialibus per suas litteras inclamavit, dum subditos a daemonum errore revocare, et ad verum Dei cultum amplectendum incitare conatur. Quas ob res cum singulari gaudio gestiret, nuntius ad eum perlatus est de quodam non mediocri tumultu qui ecclesias occupaverat. Quo audito perculsus, remedium excogitare coepit. Porro tumultus origo haec fuit: Florebat populus Dei, et cum alacritate quadam ac tripudio honestis actibus incumbebat. Nullus erat fortis metus, qui perturbationem afferret: quippe cum Dei optimi maximi beneficio, amoena et profundissima pax Ecclesiam undique communiret. Sed enim invidia nostris bonis insidias struens subsederat. Quae primum quidem intro irrepens, postea in medio Sanctorum coetu tripudiavit. Tandem vero episcopos inter se commisit; tumultum et altercationem inter eos excitans, divinorum dogmatum obtentu. Exinde, tamquam ex levi", + "candidate_score": 0.673405, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_590_592", + "bdc_text": "In quo ut erat illud primum naturale , et in omni propemodum disceptatione necessarium , unus ut pro multis loqueretur , ac in certamen duo inter se componerentur , quodque nostri homines non solum libenter admittebant , sed etiam iamdudum ultro instituebant , sic in eo colloquio , quod esset de rebus sacris et liberum , et ubi sine religione silere et dissimulare nihil potest , uni sic potestatem loquendi facere , ut caeteris ( alteri si visum esset ) silentium imponeretur , et ab omni ratione prorsus abhorrebat , et ad eruendam veritatem plurimum incommodabat . Saepe enim fit , ut loco postremo sedenti , praesertim ubi loca non pro cuiusque industria , sed pro statu Principum , attribuuntur , facilius aliquid in mentem veniat , quam ei , qui loco summo sedet . Illud autem , quod adversus omnem usum forensem , et contra omnem publicae et privatae actionis naturam erat , acta res ut ne per singula , sed summis tantum capitibus , notaretur , valde mirati sunt nostri , prorsusque inexpectatum fuit , cur nunc denique id denegaretur , quod esset constitutum ab ipsis prius .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_167", + "psc_text": "Haec ille cum latino sermone dixisset, quae alius quispiam graece interpretatus est, deinceps concilii praesidibus sermonem concessit. Tum vero alii proximos insimulare coeperunt, alii accusantibus respondere et vicissim queri. Multis igitur hunc in modum ex utraque parte propositis, magnaque controversia in ipso principio excitata, imperator cuncta patientissime auscultans, intento animo propositas quaestiones excepit; et quae ab utraque parte dicebantur, vicissim astruens atque adjuvans, pertinacius certantes paulatim conciliavit. Cumque omnes placide alloqueretur, et graeca uteretur lingua, quippe qui ne hujus quidem linguae ignarus esset, suavissimus ac jucundissimus fuit: dum alios vi rationum adductos in suam sententiam trahit, alios orat et flectit; eosque qui recte dixissent, laudibus afficit, et universos ad concordiam incitat. Donec tandem eos concordes in omnibus de quibus antea certabatur, et consentientes effecit. CAPUT XIV. Concors synodi sententia de fide et de pascha. Adeo ut non modo unius fidei consonantia apud omnes obtineret, verum etiam unum idemque tempus in", + "candidate_score": 0.671059, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_114_116", + "bdc_text": "Itaque quia instare deinde verum cum ipso hoste certamen videbatur , finem isti congressus utilissimi habuerunt . Haec dum in Comitiis geruntur , dumque pacis et concordiae expectatio est aliqua , hostile ac horribile maxime Caesaris edictum ad nos adfertur , in Brabantia paucis ante diebus propositum , in quo doctrina nostra publice istis in locis proscribebatur , et qui eam profiteri fuisset ausus , ferro et igni excindebatur . Cum hoc edicto , quod in libellis istic Gallicana et vernacula lingua editis circumferebatur , allata etiam fama dirae persecutionis est .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_81", + "psc_text": "ne episcopi uspiam inter se de ulla re conferrent, neve ulli eorum in alterius sibi vicini ecclesiam ventare liceret, et synodos ac concilia de communibus negotiis habere. Verum haec illi ad nos vexandos occasio quaerebatur. Nam si quidem nostri legem violassent, poenam subire eos oportebat: sin praecepto paruissent, ecclesiasticas leges convelli. Neque enim majoris momenti controversiae, aliter quam per synodos componi possunt. Et alioqui Deo infestus tyrannus, cum principi Deo amantissimo adversari in omnibus studeret, haec nostris imperavit. Nam Constantinus quidem sacerdotes Dei, pacis et concordiae mutuae causa in unum convocabat: idque in honorem ejus cui sacra faciebant. Licinius vero dum optima quaeque convellere molitur, concentum Ecclesiarum turbare tentavit. CAPUT LII. Christianorum exilia et proscriptiones. Et quoniam Deo carus Constantinus famulos Dei in palatium libenter admittebat, hostis Dei Licinius contraria omnia sentiens, cunctos Dei cultores qui sub imperio suo degebant, palatio expulit; et quos in comitatu suo habebat fidissimos ac", + "candidate_score": 0.670538, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_186_188", + "bdc_text": "et legatus ipse per quendam , qui se consultationi nostrae admiscuerat , certior de indignatione nostrorum redditus , homine familiari et erudito ad nostros misso , deprecatus est , ne aliorsum oratio quam ipse intellexisset acciperetur : Et presides , ad quos haec oratio communiter esset instituta , ab iis more imperii communiter , et non seorsim respondendum esse iudicabant . Novus autem agitandi in Imperio consilii mos hic est .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_140", + "psc_text": "Isti vero in alterutram partem discissi, seditioni quoque adjungebantur. CAPUT LXIII. Quomodo Legatum cum litteris misit ad pacem componendam. His auditis imperator gravissimo dolore perculsus, eamque rem instar domesticae calamitatis habendam ratus, confestim ex Dei cultoribus quos circa se habebat, quemdam, quem ob modestiam fidei spectatum, et ob religionis confessionem superiori tempore prae caeteris nobilitatum esse cognoverat, Alexandriam dirigit, ut inter eos qui illic dissidebant pacem componeret; eidemque litteras dat ad contentionis auctores utiles imprimis ac necessarias. Quae cum illustre specimen exhibeant curae ac sollicitudinis illius quam pro Ecclesiis Dei gerebat, non absurdum fuerit, huic de illo institutae narrationi ipsas inserere. Sunt autem ejusmodi. CAPUT LXIV. Constantini Epistola ad Alexandrum episcopum, et Arium presbyterum. (Haec epistola, quae ab hoc cap. LXIV ad LXXIII producitur; videsis infra.) CAPUT LXXIII. Quod post has etiam Imperatoris litteras perseveravit contentio. Et ad hunc quidem modum imperator Deo carus, missa epistola pacem Ecclesiae Dei reformare", + "candidate_score": 0.670527, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_165_167", + "bdc_text": "Haec vigesimo secundo die acta fuere , taleque initium Comitia habuere . Quarta deinde et vigesima cum legatus veniret , ab iis episcopis , qui tum ibi erant , obviam omnibus euntibus honorifice acceptus est . Postridie ab utriusque partis proceribus seorsim salutatus , et de re proposita appellatus , benigne respondit , et pollicitus amplissime fuit .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_71", + "psc_text": "diluculo procedens ex palatio, ac cum coelesti solis jubare quodammodo exoriens, cunctis adeuntibus beneficentiae suae radios impertiebat. Nec ullus unquam ad illum propius accessit, qui fructum alicujus beneficii non retulerit: nec spe sua unquam frustrati sunt, qui ab ipso aliquid auxilii exspectassent. CAPUT XLIV. Quomodo synodis episcoporum interfuit. Ac generaliter quidem erga omnes talem se praestitit. Verum Ecclesiae Dei praecipue curam gerens, cum per diversas provincias quidam inter se dissentirent, ipse velut communis omnium episcopus a Deo constitutus, ministrorum Dei concilia congregavit. Nec dedignatus adesse et considere in medio illorum conventu, cognitionis particeps fuit; ea quae ad pacem Dei pertinent, cunctis procurans. Porro sedebat in medio tanquam unus e multis; protectores quidem cunctosque corporis custodes procul amovens, Dei autem timore contectus, et amicorum fidelium benevolentia vallatus. Caeterum quoscumque saniori sententiae acquiescere, et ad quietem et concordiam propensos esse animadverterat, eos maxime probabat; palam indicans unanimi omnium consensu se in primis", + "candidate_score": 0.66939, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_172_174", + "bdc_text": "Itaque orare , ut huic perinde ac si ipse praesto Caesar esset , fidem haberent , et rem bene agerent . Talis sententia mandati et instructionis Imperatoris fuit . Literis et mandato Caesaris exhibito , usus deinde hortatione legatus est huiusmodi .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_136", + "psc_text": "scripserit. Imperator vero suam erga Deum pietatem atque observantiam quotidie adaugens, ad universos provinciales orationem misit de errore cultus simulacrorum, quo imperatores romani ante ipsius aetatem involuti fuissent. Et subditos suos cum admirabili facundia exhortatus est, ut summum omnium Deum agnoscerent, ejusque Filium Christum sibi servatorem adsciscerent. Porro has etiam litteras manu ipsius scriptas, ex latino sermone in graecum transferre, et praesenti operi intexere necessarium duxi, ut ipsum quodam modo imperatorem nobis audire videamur, cunctorum mortalium auribus in haec verba inclamantem. CAPUT XLVIII. Constantini edictum ad Provinciales de falso cultu multorum deorum. Exordium de virtute et vitio. (Hoc edictum, quod ab hoc capite XLVIII ad LXI extenditur, videsis infra.) CAPUT LXI. Quomodo ab urbe Alexandria quaestiones commotae sint propter Arium. Haec imperator velut quidam Dei praeco maxima praeditus voce, cunctis provincialibus per suas litteras inclamavit, dum subditos a daemonum errore revocare, et ad verum Dei cultum amplectendum incitare conatur. Quas", + "candidate_score": 0.668047, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_114_116", + "bdc_text": "Itaque quia instare deinde verum cum ipso hoste certamen videbatur , finem isti congressus utilissimi habuerunt . Haec dum in Comitiis geruntur , dumque pacis et concordiae expectatio est aliqua , hostile ac horribile maxime Caesaris edictum ad nos adfertur , in Brabantia paucis ante diebus propositum , in quo doctrina nostra publice istis in locis proscribebatur , et qui eam profiteri fuisset ausus , ferro et igni excindebatur . Cum hoc edicto , quod in libellis istic Gallicana et vernacula lingua editis circumferebatur , allata etiam fama dirae persecutionis est .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_216", + "psc_text": "Ecclesiam tragicis quibusdam calamitatibus implevit, adeo ut parum abfuerit quin tota funditus civitas subverteretur; quippe cum populus quidem Ecclesiae duas in partes divisus esset, reliqua autem civitas simul cum magistratibus ac militibus, hostili modo inter se dissideret. Ventumque esset ad gladios, nisi divina providentia et imperatoris metus plebis impetum repressissent. Atque hic rursus principis clementia, instar Servatoris et animorum medici, aegris hominibus medicinam orationis adhibuit. Quippe unum ex iis quos circa se spectatos habebat, comitis honore decoratum, hominem fidelissimum, eo misit, plebem quasi legatione blanda compellans. Aliisque super alias scriptis litteris hortatus est eos ut paci studerent, docens qua ratione divinae religioni congruentia gererent. Ac tandem iis persuasit, excusavitque eos in suis litteris, asserens se coram audiisse ipsum qui totius seditionis auctor fuisset. Atque has ejus epistolas non vulgari doctrina et utilitate refertas, hoc loco apposuissem, nisi reis ignominiae notam inurerent. Quocirca has quidem inpraesentia omittam, quippe qui malorum memoriam", + "candidate_score": 0.667841, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_113_115", + "bdc_text": "Haec igitur , dum a nostris hominibus fiunt , venisse praesides iam dicebantur . Itaque quia instare deinde verum cum ipso hoste certamen videbatur , finem isti congressus utilissimi habuerunt . Haec dum in Comitiis geruntur , dumque pacis et concordiae expectatio est aliqua , hostile ac horribile maxime Caesaris edictum ad nos adfertur , in Brabantia paucis ante diebus propositum , in quo doctrina nostra publice istis in locis proscribebatur , et qui eam profiteri fuisset ausus , ferro et igni excindebatur .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_81", + "psc_text": "ne episcopi uspiam inter se de ulla re conferrent, neve ulli eorum in alterius sibi vicini ecclesiam ventare liceret, et synodos ac concilia de communibus negotiis habere. Verum haec illi ad nos vexandos occasio quaerebatur. Nam si quidem nostri legem violassent, poenam subire eos oportebat: sin praecepto paruissent, ecclesiasticas leges convelli. Neque enim majoris momenti controversiae, aliter quam per synodos componi possunt. Et alioqui Deo infestus tyrannus, cum principi Deo amantissimo adversari in omnibus studeret, haec nostris imperavit. Nam Constantinus quidem sacerdotes Dei, pacis et concordiae mutuae causa in unum convocabat: idque in honorem ejus cui sacra faciebant. Licinius vero dum optima quaeque convellere molitur, concentum Ecclesiarum turbare tentavit. CAPUT LII. Christianorum exilia et proscriptiones. Et quoniam Deo carus Constantinus famulos Dei in palatium libenter admittebat, hostis Dei Licinius contraria omnia sentiens, cunctos Dei cultores qui sub imperio suo degebant, palatio expulit; et quos in comitatu suo habebat fidissimos ac", + "candidate_score": 0.667338, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_606_608", + "bdc_text": "Illud autem , utrum pauciorum sententia sententiis divisis praeiudicare sententiae plurium , et utrum ea res ad Caesarem referri debere , nec ne , disputatione opus non habere . Eam rem ex uniuscuiusque consilio et commoditate constituendam esse . Eodem die , qui duodecimus Januarii fuit , nostri ad haec ita responderunt , se , quoniam ad postulationem suam , qua id agitur , ut omnium vox libera in hoc colloquio esset , de sua tantum parte responsum fuisset , intelligere eam de parte altera negatam sibi esse .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_167", + "psc_text": "Haec ille cum latino sermone dixisset, quae alius quispiam graece interpretatus est, deinceps concilii praesidibus sermonem concessit. Tum vero alii proximos insimulare coeperunt, alii accusantibus respondere et vicissim queri. Multis igitur hunc in modum ex utraque parte propositis, magnaque controversia in ipso principio excitata, imperator cuncta patientissime auscultans, intento animo propositas quaestiones excepit; et quae ab utraque parte dicebantur, vicissim astruens atque adjuvans, pertinacius certantes paulatim conciliavit. Cumque omnes placide alloqueretur, et graeca uteretur lingua, quippe qui ne hujus quidem linguae ignarus esset, suavissimus ac jucundissimus fuit: dum alios vi rationum adductos in suam sententiam trahit, alios orat et flectit; eosque qui recte dixissent, laudibus afficit, et universos ad concordiam incitat. Donec tandem eos concordes in omnibus de quibus antea certabatur, et consentientes effecit. CAPUT XIV. Concors synodi sententia de fide et de pascha. Adeo ut non modo unius fidei consonantia apud omnes obtineret, verum etiam unum idemque tempus in", + "candidate_score": 0.666793, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_206_208", + "bdc_text": "Videri frustra fieri , ut quisquam de magnis Imperii incommodis hoc tempore et loco quereretur , ubi de causis et remedio malorum inveniendo instituta esset deliberatio . Huc legatum Caesaris , huc Principes , huc ex omnibus nationibus sapientes homines venisse , non ut mutuis se querelis et iurgationibus vexarent , sed ut quae res orbem Christianum turbaret , lucide iam aliquando intelligerent . Itaque tum appariturum esse , quis causam querelae iustae praeberet ;", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_140", + "psc_text": "Isti vero in alterutram partem discissi, seditioni quoque adjungebantur. CAPUT LXIII. Quomodo Legatum cum litteris misit ad pacem componendam. His auditis imperator gravissimo dolore perculsus, eamque rem instar domesticae calamitatis habendam ratus, confestim ex Dei cultoribus quos circa se habebat, quemdam, quem ob modestiam fidei spectatum, et ob religionis confessionem superiori tempore prae caeteris nobilitatum esse cognoverat, Alexandriam dirigit, ut inter eos qui illic dissidebant pacem componeret; eidemque litteras dat ad contentionis auctores utiles imprimis ac necessarias. Quae cum illustre specimen exhibeant curae ac sollicitudinis illius quam pro Ecclesiis Dei gerebat, non absurdum fuerit, huic de illo institutae narrationi ipsas inserere. Sunt autem ejusmodi. CAPUT LXIV. Constantini Epistola ad Alexandrum episcopum, et Arium presbyterum. (Haec epistola, quae ab hoc cap. LXIV ad LXXIII producitur; videsis infra.) CAPUT LXXIII. Quod post has etiam Imperatoris litteras perseveravit contentio. Et ad hunc quidem modum imperator Deo carus, missa epistola pacem Ecclesiae Dei reformare", + "candidate_score": 0.666388, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_172_174", + "bdc_text": "Itaque orare , ut huic perinde ac si ipse praesto Caesar esset , fidem haberent , et rem bene agerent . Talis sententia mandati et instructionis Imperatoris fuit . Literis et mandato Caesaris exhibito , usus deinde hortatione legatus est huiusmodi .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_244", + "psc_text": "doctrinam nondum susceperant, altera lege praecepit ut dominicis diebus in campum purum procederent, et precationem quam antea didicissent, simul omnes signo dato ad Deum funderent. Neque enim hastis et armatura, nec corporis viribus confidere eos oportere, sed summum omnium Deum, auctorem bonorum omnium ipsiusque adeo victoriae agnoscendum esse, cique solemnes preces persolvi debere, manibus quidem in coelum sublatis, mentis autem oculis altius ad ipsum usque coeli regem erectis; hunc victoriae auctorem, hunc servatorem custodemque et adjutorem invocare in precationibus eos debere. Ipse porro precationis formam cunctis militibus tradidit, jubens ut latino sermone omnes pronuntiarent ad hunc modum. CAPUT XX. Forma precationis a Constantino militibus tradita. Te solum agnoscimus Deum; te Regem profitemur; te adjutorem invocamus. Tui muneris est quod victorias retulimus, quod hostes superavimus. Tibi ob praeterita jam bona gratias agimus, et futura a te speramus. Tibi omnes supplicamus, utque imperatorem nostrum Constantinum, una cum piissimis ejus liberis incolumem et", + "candidate_score": 0.665612, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_159_161", + "bdc_text": "Ferdinandi regis legatos , si adhibeantur , caeteri quidem omnes nihil se repugnare dicere , salva modo lege colloquii Hagnoae proposita , eademque nostris libertate permissa , quos ipsos quoque spectatum huc ad futuros verisimile esset . Saxones vero , regem se Ferdinandum legitime electum non agnoscere , testabantur . Ad haec partium responsa paucis Praesides moderatum utriusque partis ingressum laudabant , magnam sibi spem affulsisse ostendebant , si caetera eodem deinde modo fierent .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_222", + "psc_text": "Totius ergo corporis membra communi inter se vinculo jungebantur, et una compages coalescebat. Solaque catholica Dei Ecclesia, apte sibi cohaerens refulgebat, nullo aut haereticorum aut schismaticorum collegio usquam gentium relicto. Atque hujus praeclari facinoris, solus omnium qui unquam extiterunt imperator noster Deo acceptissimus, auctor fuit. LIBER IV. ARGUMENTUM.--I. Qualiter donis ac promotionibus plurimos cohonestavit. --II. Remissio quartae partis censuum. --III. Peraequatio et relevatio censuum. --IV. Quomodo in pecuniariis causis, iis qui causa ceciderant ipse de suo largiebatur. --V. Scytharum per signum crucis devictorum subactio. --VI. Sarmatarum subactio, cum servi adversus dominos rebellassent. --VII. Variorum barbarorum legationes et munera eis ab imperatore donata. --VIII. Quod Persarum regi qui legatos ad ipsum miserat, scripsit in gratiam Christianorum illic agentium. --IX. Epistola Constantini ad Saporem Persarum regem, summa cum pietate Deum et Christum confitentis. --X. Contra simulacra, et de glorificatione Dei. --XI. Contra tyrannos et persecutores, et de captivitate Valeriani. --XII. Quod persecutorum", + "candidate_score": 0.664631, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_169_171", + "bdc_text": "Earum haec summa fuit . Caesarem omnibus semper modis Germaniam componere fuisse conatum , ideo Hispanios reliquisse , et in Germaniam non sine periculo venisse , ideo ad Comitia nostra semper festinasse . Sed tumultu Belgico impeditum , antea praecipuos homines , nuper etiam fratrem pro se misisse , ideo dicto hoc nono die , ut res aliquando tota cognosceretur , curavisse , ideo venire ad catholicum colloquium se ipsum studuisse , sed eadem de causa et iisdem motibus impeditum , legatum hunc , ex quo omnis ipsius sententia intelligi posset , huic colloquio cum pleno mandato praefecisse .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_216", + "psc_text": "Ecclesiam tragicis quibusdam calamitatibus implevit, adeo ut parum abfuerit quin tota funditus civitas subverteretur; quippe cum populus quidem Ecclesiae duas in partes divisus esset, reliqua autem civitas simul cum magistratibus ac militibus, hostili modo inter se dissideret. Ventumque esset ad gladios, nisi divina providentia et imperatoris metus plebis impetum repressissent. Atque hic rursus principis clementia, instar Servatoris et animorum medici, aegris hominibus medicinam orationis adhibuit. Quippe unum ex iis quos circa se spectatos habebat, comitis honore decoratum, hominem fidelissimum, eo misit, plebem quasi legatione blanda compellans. Aliisque super alias scriptis litteris hortatus est eos ut paci studerent, docens qua ratione divinae religioni congruentia gererent. Ac tandem iis persuasit, excusavitque eos in suis litteris, asserens se coram audiisse ipsum qui totius seditionis auctor fuisset. Atque has ejus epistolas non vulgari doctrina et utilitate refertas, hoc loco apposuissem, nisi reis ignominiae notam inurerent. Quocirca has quidem inpraesentia omittam, quippe qui malorum memoriam", + "candidate_score": 0.66443, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_115_117", + "bdc_text": "Haec dum in Comitiis geruntur , dumque pacis et concordiae expectatio est aliqua , hostile ac horribile maxime Caesaris edictum ad nos adfertur , in Brabantia paucis ante diebus propositum , in quo doctrina nostra publice istis in locis proscribebatur , et qui eam profiteri fuisset ausus , ferro et igni excindebatur . Cum hoc edicto , quod in libellis istic Gallicana et vernacula lingua editis circumferebatur , allata etiam fama dirae persecutionis est . Nostri enim homines , qui tum ex aula Caesaris redibant , omnem haereseos suspitionem capitalem esse narrabant .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_216", + "psc_text": "Ecclesiam tragicis quibusdam calamitatibus implevit, adeo ut parum abfuerit quin tota funditus civitas subverteretur; quippe cum populus quidem Ecclesiae duas in partes divisus esset, reliqua autem civitas simul cum magistratibus ac militibus, hostili modo inter se dissideret. Ventumque esset ad gladios, nisi divina providentia et imperatoris metus plebis impetum repressissent. Atque hic rursus principis clementia, instar Servatoris et animorum medici, aegris hominibus medicinam orationis adhibuit. Quippe unum ex iis quos circa se spectatos habebat, comitis honore decoratum, hominem fidelissimum, eo misit, plebem quasi legatione blanda compellans. Aliisque super alias scriptis litteris hortatus est eos ut paci studerent, docens qua ratione divinae religioni congruentia gererent. Ac tandem iis persuasit, excusavitque eos in suis litteris, asserens se coram audiisse ipsum qui totius seditionis auctor fuisset. Atque has ejus epistolas non vulgari doctrina et utilitate refertas, hoc loco apposuissem, nisi reis ignominiae notam inurerent. Quocirca has quidem inpraesentia omittam, quippe qui malorum memoriam", + "candidate_score": 0.664397, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_197_199", + "bdc_text": "Itaque veluti de iure suo cessissent urbes , consiliorum moderationem totam ad se Principes spectare crediderunt . Cum igitur nostri quidem pro se dicere , et legati libertatem retundere , praesides vero et adversarii hunc quidem minime offendere cuperent , nostris autem palam repugnare non possent , et in commune tamen respondendum esse contenderent , facile suffragiorum numero vincebant , tum etiam movebant . Si penitus nostri propositum pro se et seorsim respondendi urgerent , se quoque legato seorsim , sed extra publicum congressum et privatim in ipsius aedibus responsuros esse .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_84", + "psc_text": "est ad ecclesiarum eversionem. Jussit enim ut solemnes populorum conventus extra portas in aperta planicie celebrarentur; asserens liberum extra portas aerem turbis longe commodiorem esse, quam oratoria intra urbem sita. CAPUT LIV. Quomodo eos qui sacrificare renuissent, militia solvit: et carcere inclusos, ali vetuit. Verum cum ne in hoc quidem obsequi sibi illos videret, tandem rejectis ambagibus, nudo quod aiunt capite, decrevit ut milites qui per singulas urbes apparebant judicibus, nisi daemonibus sacrificare mallent, ab apparitione praesidialis officii removerentur. Proinde officia magistratuum per singulas provincias viris piis ac religiosis nudabantur. Sed et ipse qui hanc legem tulerat, nudabatur orationibus sanctorum virorum, quibus semet ipse privarat. Quid praeterea commemorare attinet, quo pacto praeceperit, ne miseris in carcere detentis alimenta quisquam humaniter subministraret; neve quis homines in vinculis fame contabescentes, miseratione prosequeretur: hoc est, ne quis omnino vir bonus existeret; neve ii qui ad proximorum miserationem natura ipsa ducuntur, boni quidquam praestarent.", + "candidate_score": 0.664345, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_186_188", + "bdc_text": "et legatus ipse per quendam , qui se consultationi nostrae admiscuerat , certior de indignatione nostrorum redditus , homine familiari et erudito ad nostros misso , deprecatus est , ne aliorsum oratio quam ipse intellexisset acciperetur : Et presides , ad quos haec oratio communiter esset instituta , ab iis more imperii communiter , et non seorsim respondendum esse iudicabant . Novus autem agitandi in Imperio consilii mos hic est .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_167", + "psc_text": "Haec ille cum latino sermone dixisset, quae alius quispiam graece interpretatus est, deinceps concilii praesidibus sermonem concessit. Tum vero alii proximos insimulare coeperunt, alii accusantibus respondere et vicissim queri. Multis igitur hunc in modum ex utraque parte propositis, magnaque controversia in ipso principio excitata, imperator cuncta patientissime auscultans, intento animo propositas quaestiones excepit; et quae ab utraque parte dicebantur, vicissim astruens atque adjuvans, pertinacius certantes paulatim conciliavit. Cumque omnes placide alloqueretur, et graeca uteretur lingua, quippe qui ne hujus quidem linguae ignarus esset, suavissimus ac jucundissimus fuit: dum alios vi rationum adductos in suam sententiam trahit, alios orat et flectit; eosque qui recte dixissent, laudibus afficit, et universos ad concordiam incitat. Donec tandem eos concordes in omnibus de quibus antea certabatur, et consentientes effecit. CAPUT XIV. Concors synodi sententia de fide et de pascha. Adeo ut non modo unius fidei consonantia apud omnes obtineret, verum etiam unum idemque tempus in", + "candidate_score": 0.664043, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_388_390", + "bdc_text": "De ea re antequam ad iuramenti formam venio , paucis est dicendum . Quanquam enim haec sententia pontificis Romani multis iam annis fuit , ut ne colloquium nobiscum iustum ullum haberetur , tamen quia id nostri semper urserunt , simulare saltem aliquem congressum adversariis necesse fuit . Itaque cum duae res ipsis propositae essent , altera , extra iactum dimicare , et hostem procul lacessere :", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_167", + "psc_text": "Haec ille cum latino sermone dixisset, quae alius quispiam graece interpretatus est, deinceps concilii praesidibus sermonem concessit. Tum vero alii proximos insimulare coeperunt, alii accusantibus respondere et vicissim queri. Multis igitur hunc in modum ex utraque parte propositis, magnaque controversia in ipso principio excitata, imperator cuncta patientissime auscultans, intento animo propositas quaestiones excepit; et quae ab utraque parte dicebantur, vicissim astruens atque adjuvans, pertinacius certantes paulatim conciliavit. Cumque omnes placide alloqueretur, et graeca uteretur lingua, quippe qui ne hujus quidem linguae ignarus esset, suavissimus ac jucundissimus fuit: dum alios vi rationum adductos in suam sententiam trahit, alios orat et flectit; eosque qui recte dixissent, laudibus afficit, et universos ad concordiam incitat. Donec tandem eos concordes in omnibus de quibus antea certabatur, et consentientes effecit. CAPUT XIV. Concors synodi sententia de fide et de pascha. Adeo ut non modo unius fidei consonantia apud omnes obtineret, verum etiam unum idemque tempus in", + "candidate_score": 0.663983, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_205_207", + "bdc_text": "tum ei querelae , quae gravis et acerba in illius oratione fuit , sic est responsum . Videri frustra fieri , ut quisquam de magnis Imperii incommodis hoc tempore et loco quereretur , ubi de causis et remedio malorum inveniendo instituta esset deliberatio . Huc legatum Caesaris , huc Principes , huc ex omnibus nationibus sapientes homines venisse , non ut mutuis se querelis et iurgationibus vexarent , sed ut quae res orbem Christianum turbaret , lucide iam aliquando intelligerent .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_140", + "psc_text": "Isti vero in alterutram partem discissi, seditioni quoque adjungebantur. CAPUT LXIII. Quomodo Legatum cum litteris misit ad pacem componendam. His auditis imperator gravissimo dolore perculsus, eamque rem instar domesticae calamitatis habendam ratus, confestim ex Dei cultoribus quos circa se habebat, quemdam, quem ob modestiam fidei spectatum, et ob religionis confessionem superiori tempore prae caeteris nobilitatum esse cognoverat, Alexandriam dirigit, ut inter eos qui illic dissidebant pacem componeret; eidemque litteras dat ad contentionis auctores utiles imprimis ac necessarias. Quae cum illustre specimen exhibeant curae ac sollicitudinis illius quam pro Ecclesiis Dei gerebat, non absurdum fuerit, huic de illo institutae narrationi ipsas inserere. Sunt autem ejusmodi. CAPUT LXIV. Constantini Epistola ad Alexandrum episcopum, et Arium presbyterum. (Haec epistola, quae ab hoc cap. LXIV ad LXXIII producitur; videsis infra.) CAPUT LXXIII. Quod post has etiam Imperatoris litteras perseveravit contentio. Et ad hunc quidem modum imperator Deo carus, missa epistola pacem Ecclesiae Dei reformare", + "candidate_score": 0.663664, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_404_406", + "bdc_text": "Haec contentio tanta fuit , ut legatus Caesaris coactus sit , missis doctoribus suis Hispanis mitigare animos , et incendium restinguere , quod minime tamen impetravisset , nisi hostium metus in propinquo existentium istos homines paulisper continuisset . Tantaque Sophistarum ira fuit , ut in hoc coetu moderationis laudem aliquis obtinere potuerit maximus et impetuosissimus rixator . Qua de re pulchrum legati responsum fuit , nam cum a nostris hominibus ad maturandum colloquium assidue urgeretur , confessus aliquando ingenue est , nos non dividi , illos componi non posse .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_140", + "psc_text": "Isti vero in alterutram partem discissi, seditioni quoque adjungebantur. CAPUT LXIII. Quomodo Legatum cum litteris misit ad pacem componendam. His auditis imperator gravissimo dolore perculsus, eamque rem instar domesticae calamitatis habendam ratus, confestim ex Dei cultoribus quos circa se habebat, quemdam, quem ob modestiam fidei spectatum, et ob religionis confessionem superiori tempore prae caeteris nobilitatum esse cognoverat, Alexandriam dirigit, ut inter eos qui illic dissidebant pacem componeret; eidemque litteras dat ad contentionis auctores utiles imprimis ac necessarias. Quae cum illustre specimen exhibeant curae ac sollicitudinis illius quam pro Ecclesiis Dei gerebat, non absurdum fuerit, huic de illo institutae narrationi ipsas inserere. Sunt autem ejusmodi. CAPUT LXIV. Constantini Epistola ad Alexandrum episcopum, et Arium presbyterum. (Haec epistola, quae ab hoc cap. LXIV ad LXXIII producitur; videsis infra.) CAPUT LXXIII. Quod post has etiam Imperatoris litteras perseveravit contentio. Et ad hunc quidem modum imperator Deo carus, missa epistola pacem Ecclesiae Dei reformare", + "candidate_score": 0.663609, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_115_117", + "bdc_text": "Haec dum in Comitiis geruntur , dumque pacis et concordiae expectatio est aliqua , hostile ac horribile maxime Caesaris edictum ad nos adfertur , in Brabantia paucis ante diebus propositum , in quo doctrina nostra publice istis in locis proscribebatur , et qui eam profiteri fuisset ausus , ferro et igni excindebatur . Cum hoc edicto , quod in libellis istic Gallicana et vernacula lingua editis circumferebatur , allata etiam fama dirae persecutionis est . Nostri enim homines , qui tum ex aula Caesaris redibant , omnem haereseos suspitionem capitalem esse narrabant .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_101", + "psc_text": "CAPUT PRIMUM. Occulta persecutio Licinii, et caedes episcoporum apud Amasiam urbem Ponti. Ad hunc modum supradictus Licinius in impiorum barathrum praeceps ruit: et quorum ob res impie gestas exitium suis ipse oculis aspexerat, eorum exemplum in suam ipsius perniciem aemulatus, persecutionem Christianorum, quasi flammam quamdam jam sopitam denuo excitavit, et multo gravius quam priores impietatis conflavit incendium. Ac primum quidem tanquam mala bestia, et tortuosus quidam serpens in seipsum convolutus, et furorem atque hostiles adversus Deum minas spirans, Ecclesiis Dei sub imperio suo constitutis bellum palam inferre, ob Constantini metum minime ausus est: sed improbitatis virus abscondens, occultas insidias certis duntaxat in locis adversus episcopos comparavit; et ex his probatissimum quemque, compositis per provinciarum rectores calumniis interfecit. Porro caedis illorum modus, novus nec unquam antea cognitus fuit. Certe quae apud Amasiam gesta sunt, omnem crudelitatis modum transcendunt. CAPUT II. Ecclesiae dirutae, et episcopi trucidati. Qua in urbe Ecclesiae Dei, aliae", + "candidate_score": 0.663558, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_172_174", + "bdc_text": "Itaque orare , ut huic perinde ac si ipse praesto Caesar esset , fidem haberent , et rem bene agerent . Talis sententia mandati et instructionis Imperatoris fuit . Literis et mandato Caesaris exhibito , usus deinde hortatione legatus est huiusmodi .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_279", + "psc_text": "iisdem praefecit. Alii bellicae artis scientia; alii civilium rerum praeceptis eos informabant; alii denique jurisprudentia. Porro singulis tributus erat regalis apparatus, scutarii, hastati, protectores, et legiones ac numeri militares, eorumque rectores, centuriones, tribuni ac duces, ii quos pater in rebus bellicis exercitatissimos et praecipua erga filios fide ac benevolentia praeditos esse cognoverat. CAPUT LII. Quomodo eos virilem aetatem ingressos pietatem docuerit. Porro dum infirma adhuc aetate Caesares essent, ministri et consiliarii iis adjuncti rempublicam gubernabant. Verum ubi ad virilem aetatem pervenissent, solius patris magisterium eis suffecit. Qui nunc praesentes privatis admonitionibus ad aemulationem sui provocabat, exemplum pietatis suae ad imitandum ipsis proponens: nunc absentibus imperatoria praecepta per litteras suggerebat. Quorum primum illud et maximum erat, ut Dei summi omnium regis notitiam cultumque, divitiis omnibus ipsique etiam imperio anteferrent. Tandem vero, ut per seipsos quae utilia essent reipublicae agerent, eis permisit: et ante omnia id diserte praecepit, ut Ecclesiae Dei curam", + "candidate_score": 0.663493, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_382_384", + "bdc_text": "Vos regni Christi et Ecclesiae , contra ipsius tyrannidem assertores et vindices , divina gratia exortos , aliud nihil quam charitatem cupere conservare . Deinde ostendendum fuit , si qualiter de se profiteretur , Caesaris iussu et imperio , non pontificis nomine adesset , nos eo nomine ut hospitem et spectatorem et adiutorem pacis libenter laturos , ac gratias habituros esse : sin mandatum aliquod nobis offerret a Pontifice , et quod hic faceret , facere se aliqua Pontificis Romani autoritate declararet , nos iam principio protestaturos esse , nobis cum illo negotii nihil hic futurum .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_67", + "psc_text": "In hunc modum Dei amantissimus imperator victricis crucis confessionem prae se ferens, Filium Dei Romanis libere atque ingenue praedicavit. Et cuncti qui urbem incolebant, tam senatus quam populus, utpote acerba et tyrannica dominatione liberati, respirare quodammodo et purioris lucis radiis perfrui sibi videbantur, atque in novam quamdam vitam renasci. Gentes quoque universae quotquot occidentali oceano terminantur, pristinis malis liberatae, festos dies cum omni hilaritate celebrabant; Constantinum victorem, Dei amicum, de omnibus bene meritum continuis laudibus praedicantes. Eum cuncti commune quoddam bonum, Dei benignitate humano generi donatum illuxisse, uno ore atque, una voce testabantur. Sed et imperatoris literae ubique propositae legebantur: quibus ii qui bonis suis spoliati fuissent, eorum possessionem beneficio principis recuperabant, et qui injuste relegati essent, penatibus suis restituebantur. Vinculis quoque et omni periculo ac metu liberabantur ii, qui per tyrannicam crudelitatem iis vexati fuissent. CAPUT XLII. Honores episcopis delati, et ecclesiarum extructiones. Porro ipse imperator ministros Dei a", + "candidate_score": 0.663486, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_175_177", + "bdc_text": "Primum extenuatione sui studio et voluntate erga nos suae praedicatione benevolentiam captabat . Postea cum de studio Caroli Germani Caesaris in Germanos quaedam , quaedam etiam de statu Germaniae , et qui olim fuisset , et qui nunc esset , tum de insecutis civilem hanc discordiam calamitatibus non nulla , non incommoda ad concordiam disseruisset ad extremum , ut virus deinde mali domestici extra Germaniam in omnes vicinas iam nationes redundasset , et consistere iam ipsa nusquam posset , multaque id genus alia permoleste et incaute , et ad concordiam minime apposita , ingessit ; precibus postremo usque ad lachrymas effusis et obtestationibus summis animos est mollire conatus .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_216", + "psc_text": "Ecclesiam tragicis quibusdam calamitatibus implevit, adeo ut parum abfuerit quin tota funditus civitas subverteretur; quippe cum populus quidem Ecclesiae duas in partes divisus esset, reliqua autem civitas simul cum magistratibus ac militibus, hostili modo inter se dissideret. Ventumque esset ad gladios, nisi divina providentia et imperatoris metus plebis impetum repressissent. Atque hic rursus principis clementia, instar Servatoris et animorum medici, aegris hominibus medicinam orationis adhibuit. Quippe unum ex iis quos circa se spectatos habebat, comitis honore decoratum, hominem fidelissimum, eo misit, plebem quasi legatione blanda compellans. Aliisque super alias scriptis litteris hortatus est eos ut paci studerent, docens qua ratione divinae religioni congruentia gererent. Ac tandem iis persuasit, excusavitque eos in suis litteris, asserens se coram audiisse ipsum qui totius seditionis auctor fuisset. Atque has ejus epistolas non vulgari doctrina et utilitate refertas, hoc loco apposuissem, nisi reis ignominiae notam inurerent. Quocirca has quidem inpraesentia omittam, quippe qui malorum memoriam", + "candidate_score": 0.663438, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_206_208", + "bdc_text": "Videri frustra fieri , ut quisquam de magnis Imperii incommodis hoc tempore et loco quereretur , ubi de causis et remedio malorum inveniendo instituta esset deliberatio . Huc legatum Caesaris , huc Principes , huc ex omnibus nationibus sapientes homines venisse , non ut mutuis se querelis et iurgationibus vexarent , sed ut quae res orbem Christianum turbaret , lucide iam aliquando intelligerent . Itaque tum appariturum esse , quis causam querelae iustae praeberet ;", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_137", + "psc_text": "ab hoc capite XLVIII ad LXI extenditur, videsis infra.) CAPUT LXI. Quomodo ab urbe Alexandria quaestiones commotae sint propter Arium. Haec imperator velut quidam Dei praeco maxima praeditus voce, cunctis provincialibus per suas litteras inclamavit, dum subditos a daemonum errore revocare, et ad verum Dei cultum amplectendum incitare conatur. Quas ob res cum singulari gaudio gestiret, nuntius ad eum perlatus est de quodam non mediocri tumultu qui ecclesias occupaverat. Quo audito perculsus, remedium excogitare coepit. Porro tumultus origo haec fuit: Florebat populus Dei, et cum alacritate quadam ac tripudio honestis actibus incumbebat. Nullus erat fortis metus, qui perturbationem afferret: quippe cum Dei optimi maximi beneficio, amoena et profundissima pax Ecclesiam undique communiret. Sed enim invidia nostris bonis insidias struens subsederat. Quae primum quidem intro irrepens, postea in medio Sanctorum coetu tripudiavit. Tandem vero episcopos inter se commisit; tumultum et altercationem inter eos excitans, divinorum dogmatum obtentu. Exinde, tamquam ex levi", + "candidate_score": 0.663076, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_172_174", + "bdc_text": "Itaque orare , ut huic perinde ac si ipse praesto Caesar esset , fidem haberent , et rem bene agerent . Talis sententia mandati et instructionis Imperatoris fuit . Literis et mandato Caesaris exhibito , usus deinde hortatione legatus est huiusmodi .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_131", + "psc_text": "sub coelo vidisset aetas, tantum scilicet imperatorem humano generi affulsisse testantes. Atque hi quidem ita sentiebant. CAPUT XXIII. Quod Deum bonorum auctorem praedicavit, et de legibus ejusdem. Imperator autem ipse, ubi cuncta Dei servatoris virtute sub ditionem suam redegit, eum qui haec ipsi bona praestitisset omnibus palam fecit, illumque victoriarum auctorem fuisse, non autem seipsum, professus est. Idque litteris tum latino tum graeco sermone scriptis et ad omnes provincias missis, praedicavit. Porro orationis vim ac virtutem facile cognoscet quisquis epistolas ipsas perlegerit. Sunt autem duae: altera ad Ecclesias Dei directa, altera ad singularum urbium populos a nostra religione alienos. Quam quidem utpote praesenti argumento convenientissimam hic inserendam esse duxi, tum ut historiarum monumentis prodita ejus exemplaria apud posteros perpetuo conserventur, tum ut narrationis nostrae fides ac veritas confirmetur. Descripta autem est ex authentico exemplari legis imperialis, quod apud nos servatur. Cui principis manu apposita subscriptio orationis nostrae veritatem tanquam sigillo", + "candidate_score": 0.662265, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_113_115", + "bdc_text": "Haec igitur , dum a nostris hominibus fiunt , venisse praesides iam dicebantur . Itaque quia instare deinde verum cum ipso hoste certamen videbatur , finem isti congressus utilissimi habuerunt . Haec dum in Comitiis geruntur , dumque pacis et concordiae expectatio est aliqua , hostile ac horribile maxime Caesaris edictum ad nos adfertur , in Brabantia paucis ante diebus propositum , in quo doctrina nostra publice istis in locis proscribebatur , et qui eam profiteri fuisset ausus , ferro et igni excindebatur .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_127", + "psc_text": "celebrabant. Nulla jam praeteritarum calamitatum, nulla impietatis memoria suppetebat: sed praesentium bonorum fructus cum futurorum spe atque exspectatione percipiebatur. CAPUT XX. Quomodo pro Confessoribus Constantinus leges sanxerit. Tunc etiam apud nos, sicut antea apud illos qui alteram orbis partem incolunt, proposita sunt imperatoris edicta plena humanitatis: et leges quae sinceram ac religiosam Dei observantiam spirarent, varia cujusque generis bona haud dubia spe pollicebantur; cum et provincialibus largirentur quae ad ipsorum utilitatem spectabant; et Ecclesiis Dei congrua et convenientia statuerent. Ac primum quidem eos qui propterea quod idolis sacrificare noluissent, a rectoribus provinciarum relegati, et ex patria migrare compulsi erant, domum revocarunt. Eos deinde qui eamdem ob causam curiis addicti fuerant, publicis functionibus liberarunt: et qui facultatibus spoliati fuissent, iis bona sua restitui praeceperunt. Praeterea qui persecutionis tempore divina virtute roborati, fortitudinis et constantiae illustre specimen ediderant, aut ad metalla damnati, ut continuo labore ibi divexarentur, aut in insulam deportati, aut", + "candidate_score": 0.662202, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_214_216", + "bdc_text": "ut legati Ferdinandi in colloquium reciperentur , et ut inter undenos numerarentur , suffragandique locum haberent : ut ab Hagnoica forma in colloquio ne discederetur , in qua cautum esset , ne extra bis ter undenos in colloquium quisquam reciperetur , neque aequum videri , quod idem sibi suisque licere quisquam postulet , quod Regi Ferdinando permitteretur : non enim decere Principem eum ab hac disputatione excludi , qui eius instituendae autor fuisset :", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_232", + "psc_text": "et in futurum tempus confirmatum, non praesentibus modo, verum etiam liberis posterisque eorum, perpetuam nullaque oblivione delendam imperatoris beneficentiam praestitit. CAPUT III. Peraequatio ac relevatio censuum. Jam vero cum nonnulli terrae descriptiones et jugationes a superioribus principibus factas reprehenderent, agrosque suos nimium oppressos esse quererentur, hic etiam princeps, justitiae legibus obtemperans, peraequatores mittebat qui a supplicantibus damnum depellerent. CAPUT IV. Quomodo in pecuniariis causis, iis qui causa ceciderant, ipse de suo largiebatur. Quinetiam quoties inter duos litigantes sententiam pronuntiaverat, ne forte is qui causa ceciderat tristior eo secundum quem lis dicta erat abscederat, ex propriis bonis donabat victis, interdum praedia, nonnumquam pecunias; hac ratione efficiens ut victus non minus quam is qui causam obtinuerat laetus domum rediret, utpote qui in conspectum principis venire meruisset. Neque enim fas esse existimabat ut qui coram tanto principe stetisset, moestus unquam ac tristis recederet. Proinde uterque litigantium laeto ac renidenti vultu ex judicio redibat:", + "candidate_score": 0.66209, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_113_115", + "bdc_text": "Haec igitur , dum a nostris hominibus fiunt , venisse praesides iam dicebantur . Itaque quia instare deinde verum cum ipso hoste certamen videbatur , finem isti congressus utilissimi habuerunt . Haec dum in Comitiis geruntur , dumque pacis et concordiae expectatio est aliqua , hostile ac horribile maxime Caesaris edictum ad nos adfertur , in Brabantia paucis ante diebus propositum , in quo doctrina nostra publice istis in locis proscribebatur , et qui eam profiteri fuisset ausus , ferro et igni excindebatur .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_216", + "psc_text": "Ecclesiam tragicis quibusdam calamitatibus implevit, adeo ut parum abfuerit quin tota funditus civitas subverteretur; quippe cum populus quidem Ecclesiae duas in partes divisus esset, reliqua autem civitas simul cum magistratibus ac militibus, hostili modo inter se dissideret. Ventumque esset ad gladios, nisi divina providentia et imperatoris metus plebis impetum repressissent. Atque hic rursus principis clementia, instar Servatoris et animorum medici, aegris hominibus medicinam orationis adhibuit. Quippe unum ex iis quos circa se spectatos habebat, comitis honore decoratum, hominem fidelissimum, eo misit, plebem quasi legatione blanda compellans. Aliisque super alias scriptis litteris hortatus est eos ut paci studerent, docens qua ratione divinae religioni congruentia gererent. Ac tandem iis persuasit, excusavitque eos in suis litteris, asserens se coram audiisse ipsum qui totius seditionis auctor fuisset. Atque has ejus epistolas non vulgari doctrina et utilitate refertas, hoc loco apposuissem, nisi reis ignominiae notam inurerent. Quocirca has quidem inpraesentia omittam, quippe qui malorum memoriam", + "candidate_score": 0.661411, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_175_177", + "bdc_text": "Primum extenuatione sui studio et voluntate erga nos suae praedicatione benevolentiam captabat . Postea cum de studio Caroli Germani Caesaris in Germanos quaedam , quaedam etiam de statu Germaniae , et qui olim fuisset , et qui nunc esset , tum de insecutis civilem hanc discordiam calamitatibus non nulla , non incommoda ad concordiam disseruisset ad extremum , ut virus deinde mali domestici extra Germaniam in omnes vicinas iam nationes redundasset , et consistere iam ipsa nusquam posset , multaque id genus alia permoleste et incaute , et ad concordiam minime apposita , ingessit ; precibus postremo usque ad lachrymas effusis et obtestationibus summis animos est mollire conatus .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_140", + "psc_text": "Isti vero in alterutram partem discissi, seditioni quoque adjungebantur. CAPUT LXIII. Quomodo Legatum cum litteris misit ad pacem componendam. His auditis imperator gravissimo dolore perculsus, eamque rem instar domesticae calamitatis habendam ratus, confestim ex Dei cultoribus quos circa se habebat, quemdam, quem ob modestiam fidei spectatum, et ob religionis confessionem superiori tempore prae caeteris nobilitatum esse cognoverat, Alexandriam dirigit, ut inter eos qui illic dissidebant pacem componeret; eidemque litteras dat ad contentionis auctores utiles imprimis ac necessarias. Quae cum illustre specimen exhibeant curae ac sollicitudinis illius quam pro Ecclesiis Dei gerebat, non absurdum fuerit, huic de illo institutae narrationi ipsas inserere. Sunt autem ejusmodi. CAPUT LXIV. Constantini Epistola ad Alexandrum episcopum, et Arium presbyterum. (Haec epistola, quae ab hoc cap. LXIV ad LXXIII producitur; videsis infra.) CAPUT LXXIII. Quod post has etiam Imperatoris litteras perseveravit contentio. Et ad hunc quidem modum imperator Deo carus, missa epistola pacem Ecclesiae Dei reformare", + "candidate_score": 0.660938, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_169_171", + "bdc_text": "Earum haec summa fuit . Caesarem omnibus semper modis Germaniam componere fuisse conatum , ideo Hispanios reliquisse , et in Germaniam non sine periculo venisse , ideo ad Comitia nostra semper festinasse . Sed tumultu Belgico impeditum , antea praecipuos homines , nuper etiam fratrem pro se misisse , ideo dicto hoc nono die , ut res aliquando tota cognosceretur , curavisse , ideo venire ad catholicum colloquium se ipsum studuisse , sed eadem de causa et iisdem motibus impeditum , legatum hunc , ex quo omnis ipsius sententia intelligi posset , huic colloquio cum pleno mandato praefecisse .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_140", + "psc_text": "Isti vero in alterutram partem discissi, seditioni quoque adjungebantur. CAPUT LXIII. Quomodo Legatum cum litteris misit ad pacem componendam. His auditis imperator gravissimo dolore perculsus, eamque rem instar domesticae calamitatis habendam ratus, confestim ex Dei cultoribus quos circa se habebat, quemdam, quem ob modestiam fidei spectatum, et ob religionis confessionem superiori tempore prae caeteris nobilitatum esse cognoverat, Alexandriam dirigit, ut inter eos qui illic dissidebant pacem componeret; eidemque litteras dat ad contentionis auctores utiles imprimis ac necessarias. Quae cum illustre specimen exhibeant curae ac sollicitudinis illius quam pro Ecclesiis Dei gerebat, non absurdum fuerit, huic de illo institutae narrationi ipsas inserere. Sunt autem ejusmodi. CAPUT LXIV. Constantini Epistola ad Alexandrum episcopum, et Arium presbyterum. (Haec epistola, quae ab hoc cap. LXIV ad LXXIII producitur; videsis infra.) CAPUT LXXIII. Quod post has etiam Imperatoris litteras perseveravit contentio. Et ad hunc quidem modum imperator Deo carus, missa epistola pacem Ecclesiae Dei reformare", + "candidate_score": 0.660878, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_158_160", + "bdc_text": "De colloquendi modo ubi propositum fuisset , perhumaniter omnia facturos polliceri . Ferdinandi regis legatos , si adhibeantur , caeteri quidem omnes nihil se repugnare dicere , salva modo lege colloquii Hagnoae proposita , eademque nostris libertate permissa , quos ipsos quoque spectatum huc ad futuros verisimile esset . Saxones vero , regem se Ferdinandum legitime electum non agnoscere , testabantur .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_173", + "psc_text": "admodum sunt veri sermonum amatores: nec facile invenitur, qui veritatis studiosus sit. Quam ob causam omnibus sese accommodare oportet, et instar medici cujusdam ea quae ad uniuscujusque salutem utilia sunt subministrare, ut salutaris doctrina omni ex parte ab omnibus honoretur. Et haec quidem primo loco imperator eis praecepit. Ad extremum vero adjecit, ut pro se quoque preces ad Deum sedulo facerent. Cum in hunc modum eis valedixisset, cunctis posthaec in patriam redeundi potestatem fecit. Illi igitur summa cum hilaritate domum reversi sunt; ac deinceps una apud omnes valuit opinio, sub ipsius imperatoris praesentia, communi omnium consensu firmata; cum ii qui jamdudum a se mutuo divulsi erant, in unum veluti corpus coaluissent. CAPUT XXII. Quomodo alios quidem hortatus sit, ad alios autem scripserit, et de pecuniarum divisione. Tanto igitur successu imperator exhilaratus, iis qui synodo minime interfuissent, gratissimum fructum per litteras praebuit. Sed et universis populis, tam iis qui per agros", + "candidate_score": 0.660439, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_215_217", + "bdc_text": "ut ab Hagnoica forma in colloquio ne discederetur , in qua cautum esset , ne extra bis ter undenos in colloquium quisquam reciperetur , neque aequum videri , quod idem sibi suisque licere quisquam postulet , quod Regi Ferdinando permitteretur : non enim decere Principem eum ab hac disputatione excludi , qui eius instituendae autor fuisset : ut ne singuli singula , sed ut undeni singula suffragia constituerent , utque numerus personarum non ad multitudinem , sed ad certitudinem suffragiorum spectaret :", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_232", + "psc_text": "et in futurum tempus confirmatum, non praesentibus modo, verum etiam liberis posterisque eorum, perpetuam nullaque oblivione delendam imperatoris beneficentiam praestitit. CAPUT III. Peraequatio ac relevatio censuum. Jam vero cum nonnulli terrae descriptiones et jugationes a superioribus principibus factas reprehenderent, agrosque suos nimium oppressos esse quererentur, hic etiam princeps, justitiae legibus obtemperans, peraequatores mittebat qui a supplicantibus damnum depellerent. CAPUT IV. Quomodo in pecuniariis causis, iis qui causa ceciderant, ipse de suo largiebatur. Quinetiam quoties inter duos litigantes sententiam pronuntiaverat, ne forte is qui causa ceciderat tristior eo secundum quem lis dicta erat abscederat, ex propriis bonis donabat victis, interdum praedia, nonnumquam pecunias; hac ratione efficiens ut victus non minus quam is qui causam obtinuerat laetus domum rediret, utpote qui in conspectum principis venire meruisset. Neque enim fas esse existimabat ut qui coram tanto principe stetisset, moestus unquam ac tristis recederet. Proinde uterque litigantium laeto ac renidenti vultu ex judicio redibat:", + "candidate_score": 0.660252, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_206_208", + "bdc_text": "Videri frustra fieri , ut quisquam de magnis Imperii incommodis hoc tempore et loco quereretur , ubi de causis et remedio malorum inveniendo instituta esset deliberatio . Huc legatum Caesaris , huc Principes , huc ex omnibus nationibus sapientes homines venisse , non ut mutuis se querelis et iurgationibus vexarent , sed ut quae res orbem Christianum turbaret , lucide iam aliquando intelligerent . Itaque tum appariturum esse , quis causam querelae iustae praeberet ;", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_171", + "psc_text": "jam dissolvenda esset, imperator sermonem cum Episcopis habuit quo ipsis valediceret. Quippe omnes certo die in unum convocavit. Cumque adessent, eos admonuit ut pacis inter se servandae studiosi essent, et pervicaces contentiones fugerent, nec inviderent si quis inter ipsos Episcopus, sapientiae et facundiae laude floreret: sed uniuscujusque virtutem commune omnium bonum esse existimarent; neve ii qui praestantiores sunt, supra inferiores sese efferrent; Dei enim esse, de vera cujusque virtute ac praestantia judicare. Decere potius ut praestantiores infirmioribus sese accommodent cum indulgentia quadam ac lenitate; praesertim cum absolutum omnibus numeris quidpiam reperire prorsus difficillimum sit. Itaque ipsos levis aliorum delicti mutuo veniam indulgere; et quidquid humanitus peccatum sit condonare oportere, magnam semper rationem habentes mutuae concordiae; ne forte dum ipsi inter se seditiones agitant, iis qui divinam legem maledictis incessere parati sunt, ridendi praebeatur occasio. Quorum tamen maximam rationem ab ipsis habendam esse, quippe cum facile servari possint, si ea quae", + "candidate_score": 0.660181, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_500_502", + "bdc_text": "Scire se et expertum saepe privatis in congressibus , quae res gratia et autoritate paucorum tententur ac perficiantur . Haec pro se Philippus , cuius tamen consilium a nulla nec publica nec privata concordiam quaerendi ratione abhorrebat : sed causis aliis impediebatur .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_71", + "psc_text": "diluculo procedens ex palatio, ac cum coelesti solis jubare quodammodo exoriens, cunctis adeuntibus beneficentiae suae radios impertiebat. Nec ullus unquam ad illum propius accessit, qui fructum alicujus beneficii non retulerit: nec spe sua unquam frustrati sunt, qui ab ipso aliquid auxilii exspectassent. CAPUT XLIV. Quomodo synodis episcoporum interfuit. Ac generaliter quidem erga omnes talem se praestitit. Verum Ecclesiae Dei praecipue curam gerens, cum per diversas provincias quidam inter se dissentirent, ipse velut communis omnium episcopus a Deo constitutus, ministrorum Dei concilia congregavit. Nec dedignatus adesse et considere in medio illorum conventu, cognitionis particeps fuit; ea quae ad pacem Dei pertinent, cunctis procurans. Porro sedebat in medio tanquam unus e multis; protectores quidem cunctosque corporis custodes procul amovens, Dei autem timore contectus, et amicorum fidelium benevolentia vallatus. Caeterum quoscumque saniori sententiae acquiescere, et ad quietem et concordiam propensos esse animadverterat, eos maxime probabat; palam indicans unanimi omnium consensu se in primis", + "candidate_score": 0.659997, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_511_513", + "bdc_text": "in qua de bonorum omnium et publici iuditii summo contemptu , de salutis publicae maximo neglectu multa sunt amplissime dicta . Verum enim vero non dum satis Caesar vicinus erat , ut proelium dirimere : non dum satis Ratispona Comitia propinqua erant , ut certantes avocare possent .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_216", + "psc_text": "Ecclesiam tragicis quibusdam calamitatibus implevit, adeo ut parum abfuerit quin tota funditus civitas subverteretur; quippe cum populus quidem Ecclesiae duas in partes divisus esset, reliqua autem civitas simul cum magistratibus ac militibus, hostili modo inter se dissideret. Ventumque esset ad gladios, nisi divina providentia et imperatoris metus plebis impetum repressissent. Atque hic rursus principis clementia, instar Servatoris et animorum medici, aegris hominibus medicinam orationis adhibuit. Quippe unum ex iis quos circa se spectatos habebat, comitis honore decoratum, hominem fidelissimum, eo misit, plebem quasi legatione blanda compellans. Aliisque super alias scriptis litteris hortatus est eos ut paci studerent, docens qua ratione divinae religioni congruentia gererent. Ac tandem iis persuasit, excusavitque eos in suis litteris, asserens se coram audiisse ipsum qui totius seditionis auctor fuisset. Atque has ejus epistolas non vulgari doctrina et utilitate refertas, hoc loco apposuissem, nisi reis ignominiae notam inurerent. Quocirca has quidem inpraesentia omittam, quippe qui malorum memoriam", + "candidate_score": 0.659726, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_165_167", + "bdc_text": "Haec vigesimo secundo die acta fuere , taleque initium Comitia habuere . Quarta deinde et vigesima cum legatus veniret , ab iis episcopis , qui tum ibi erant , obviam omnibus euntibus honorifice acceptus est . Postridie ab utriusque partis proceribus seorsim salutatus , et de re proposita appellatus , benigne respondit , et pollicitus amplissime fuit .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_222", + "psc_text": "Totius ergo corporis membra communi inter se vinculo jungebantur, et una compages coalescebat. Solaque catholica Dei Ecclesia, apte sibi cohaerens refulgebat, nullo aut haereticorum aut schismaticorum collegio usquam gentium relicto. Atque hujus praeclari facinoris, solus omnium qui unquam extiterunt imperator noster Deo acceptissimus, auctor fuit. LIBER IV. ARGUMENTUM.--I. Qualiter donis ac promotionibus plurimos cohonestavit. --II. Remissio quartae partis censuum. --III. Peraequatio et relevatio censuum. --IV. Quomodo in pecuniariis causis, iis qui causa ceciderant ipse de suo largiebatur. --V. Scytharum per signum crucis devictorum subactio. --VI. Sarmatarum subactio, cum servi adversus dominos rebellassent. --VII. Variorum barbarorum legationes et munera eis ab imperatore donata. --VIII. Quod Persarum regi qui legatos ad ipsum miserat, scripsit in gratiam Christianorum illic agentium. --IX. Epistola Constantini ad Saporem Persarum regem, summa cum pietate Deum et Christum confitentis. --X. Contra simulacra, et de glorificatione Dei. --XI. Contra tyrannos et persecutores, et de captivitate Valeriani. --XII. Quod persecutorum", + "candidate_score": 0.659601, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_205_207", + "bdc_text": "tum ei querelae , quae gravis et acerba in illius oratione fuit , sic est responsum . Videri frustra fieri , ut quisquam de magnis Imperii incommodis hoc tempore et loco quereretur , ubi de causis et remedio malorum inveniendo instituta esset deliberatio . Huc legatum Caesaris , huc Principes , huc ex omnibus nationibus sapientes homines venisse , non ut mutuis se querelis et iurgationibus vexarent , sed ut quae res orbem Christianum turbaret , lucide iam aliquando intelligerent .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_260", + "psc_text": "XXXI. Quod ob nimiam clementiam irrisus est. Porro cum nullus esset extremi supplicii metus, qui malos homines a sceleribus deterreret, imperatore prorsus in clementiam propenso, et ex provinciarum rectoribus nemine crimina coercente, eo factum est, ut publica administratio non mediocrem reprehensionem subierit; utrum jure, an injuria statuat quisque prout videbitur. Mihi interim fas sit rerum veritatem scriptis prodere. CAPUT XXXII. De Constantini oratione, quam ad Sanctorum coelum scripsit. Et imperator quidem latino sermone orationes componebat. Eas vero in graecam postea linguam convertebant interpretes, quibus id munus erat injunctum. Ex his orationibus graeco sermone translatis, exempli gratia unam huic operi subjiciam, quam ille ad sanctorum coetum inscripsit, Ecclesiae Dei lucubrationem illam nuncupans: ne cui forte nostrum super his rebus testimonium vana atque inanis fabula esse videatur. CAPUT XXXIII. Quomodo Eusebii de Servatoris sepulcro panegyricas orationes stans audierit. Illud vero quod nobis praesentibus gessit princeps mirabilis, nequaquam mihi videtur silentio praetereundum. Nam", + "candidate_score": 0.659417, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_450_452", + "bdc_text": "De unaquaque re paucis dicemus . Questi de contionibus , ut maxime concordiam remorantibus apud legatum gravissime fuere . Itaque in eam rem sic incubuit is , ut non mediocriter Senatum turbaret prorsus enim , ut in praesentiarum contio tolleretur , agebat .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_72", + "psc_text": "cunctis procurans. Porro sedebat in medio tanquam unus e multis; protectores quidem cunctosque corporis custodes procul amovens, Dei autem timore contectus, et amicorum fidelium benevolentia vallatus. Caeterum quoscumque saniori sententiae acquiescere, et ad quietem et concordiam propensos esse animadverterat, eos maxime probabat; palam indicans unanimi omnium consensu se in primis delectari. Pertinaces vero et immorigeros aversabatur. CAPUT XLV. Quomodo insipientes toleraverit. Quin etiam nonnullos qui adversus ipsum asperius invecti fuerant, patienter tulit; leni ac sedata voce eis praecipiens, ut modestius agere, nec seditiones excitare vellent. Ex his alii admonitiones ejus reveriti, a pervicacia animi desistebant. Alios qui ad sanam mentem nullo remedio revocari poterant, Deo committens relinquebat; nihil adversus quemquam asperius unquam designans. Hanc ob causam, ut credibile est, qui in Africa seditionem commoverant, eo improbitatis proruperunt, ut abrupta quaedam facinora tentarent; daemone ut videtur ob praesentium bonorum copiam invidia percito, et ad gravia quaedam et atrocia facinora homines incitante,", + "candidate_score": 0.65852, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_404_406", + "bdc_text": "Haec contentio tanta fuit , ut legatus Caesaris coactus sit , missis doctoribus suis Hispanis mitigare animos , et incendium restinguere , quod minime tamen impetravisset , nisi hostium metus in propinquo existentium istos homines paulisper continuisset . Tantaque Sophistarum ira fuit , ut in hoc coetu moderationis laudem aliquis obtinere potuerit maximus et impetuosissimus rixator . Qua de re pulchrum legati responsum fuit , nam cum a nostris hominibus ad maturandum colloquium assidue urgeretur , confessus aliquando ingenue est , nos non dividi , illos componi non posse .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_216", + "psc_text": "Ecclesiam tragicis quibusdam calamitatibus implevit, adeo ut parum abfuerit quin tota funditus civitas subverteretur; quippe cum populus quidem Ecclesiae duas in partes divisus esset, reliqua autem civitas simul cum magistratibus ac militibus, hostili modo inter se dissideret. Ventumque esset ad gladios, nisi divina providentia et imperatoris metus plebis impetum repressissent. Atque hic rursus principis clementia, instar Servatoris et animorum medici, aegris hominibus medicinam orationis adhibuit. Quippe unum ex iis quos circa se spectatos habebat, comitis honore decoratum, hominem fidelissimum, eo misit, plebem quasi legatione blanda compellans. Aliisque super alias scriptis litteris hortatus est eos ut paci studerent, docens qua ratione divinae religioni congruentia gererent. Ac tandem iis persuasit, excusavitque eos in suis litteris, asserens se coram audiisse ipsum qui totius seditionis auctor fuisset. Atque has ejus epistolas non vulgari doctrina et utilitate refertas, hoc loco apposuissem, nisi reis ignominiae notam inurerent. Quocirca has quidem inpraesentia omittam, quippe qui malorum memoriam", + "candidate_score": 0.658417, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_186_188", + "bdc_text": "et legatus ipse per quendam , qui se consultationi nostrae admiscuerat , certior de indignatione nostrorum redditus , homine familiari et erudito ad nostros misso , deprecatus est , ne aliorsum oratio quam ipse intellexisset acciperetur : Et presides , ad quos haec oratio communiter esset instituta , ab iis more imperii communiter , et non seorsim respondendum esse iudicabant . Novus autem agitandi in Imperio consilii mos hic est .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_216", + "psc_text": "Ecclesiam tragicis quibusdam calamitatibus implevit, adeo ut parum abfuerit quin tota funditus civitas subverteretur; quippe cum populus quidem Ecclesiae duas in partes divisus esset, reliqua autem civitas simul cum magistratibus ac militibus, hostili modo inter se dissideret. Ventumque esset ad gladios, nisi divina providentia et imperatoris metus plebis impetum repressissent. Atque hic rursus principis clementia, instar Servatoris et animorum medici, aegris hominibus medicinam orationis adhibuit. Quippe unum ex iis quos circa se spectatos habebat, comitis honore decoratum, hominem fidelissimum, eo misit, plebem quasi legatione blanda compellans. Aliisque super alias scriptis litteris hortatus est eos ut paci studerent, docens qua ratione divinae religioni congruentia gererent. Ac tandem iis persuasit, excusavitque eos in suis litteris, asserens se coram audiisse ipsum qui totius seditionis auctor fuisset. Atque has ejus epistolas non vulgari doctrina et utilitate refertas, hoc loco apposuissem, nisi reis ignominiae notam inurerent. Quocirca has quidem inpraesentia omittam, quippe qui malorum memoriam", + "candidate_score": 0.658159, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_498_500", + "bdc_text": "Melanchthon publice sese cum quovis paratum esse colloqui , ac rationem fidei suae reddere paratum esse ostendebat . Verum enim vero nulli se autorem ab ea forma discedendi futurum , quae a Caesare proposita , et ab utrisque partibus recepta fuisset . Scire se et expertum saepe privatis in congressibus , quae res gratia et autoritate paucorum tententur ac perficiantur .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_173", + "psc_text": "admodum sunt veri sermonum amatores: nec facile invenitur, qui veritatis studiosus sit. Quam ob causam omnibus sese accommodare oportet, et instar medici cujusdam ea quae ad uniuscujusque salutem utilia sunt subministrare, ut salutaris doctrina omni ex parte ab omnibus honoretur. Et haec quidem primo loco imperator eis praecepit. Ad extremum vero adjecit, ut pro se quoque preces ad Deum sedulo facerent. Cum in hunc modum eis valedixisset, cunctis posthaec in patriam redeundi potestatem fecit. Illi igitur summa cum hilaritate domum reversi sunt; ac deinceps una apud omnes valuit opinio, sub ipsius imperatoris praesentia, communi omnium consensu firmata; cum ii qui jamdudum a se mutuo divulsi erant, in unum veluti corpus coaluissent. CAPUT XXII. Quomodo alios quidem hortatus sit, ad alios autem scripserit, et de pecuniarum divisione. Tanto igitur successu imperator exhilaratus, iis qui synodo minime interfuissent, gratissimum fructum per litteras praebuit. Sed et universis populis, tam iis qui per agros", + "candidate_score": 0.657383, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_493_495", + "bdc_text": "Huius rei periculum primum in Palatini Theologo fecerunt , ad caeteros deinceps ordine venturi . Sed enim vir ille immotus per omnia stetit . Ad hanc igitur rupem cum essent luctati frustra diu , desperata re , hunc impetum a caeteris abstinuerunt , sic cum illis actum fuit , igitur cum omnes iam vias frustra ad colloquium publicum , qualiter ipsi volebant , peragendum tentassent adversarii , ad privati colloquii rationes totos se converterunt .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_72", + "psc_text": "cunctis procurans. Porro sedebat in medio tanquam unus e multis; protectores quidem cunctosque corporis custodes procul amovens, Dei autem timore contectus, et amicorum fidelium benevolentia vallatus. Caeterum quoscumque saniori sententiae acquiescere, et ad quietem et concordiam propensos esse animadverterat, eos maxime probabat; palam indicans unanimi omnium consensu se in primis delectari. Pertinaces vero et immorigeros aversabatur. CAPUT XLV. Quomodo insipientes toleraverit. Quin etiam nonnullos qui adversus ipsum asperius invecti fuerant, patienter tulit; leni ac sedata voce eis praecipiens, ut modestius agere, nec seditiones excitare vellent. Ex his alii admonitiones ejus reveriti, a pervicacia animi desistebant. Alios qui ad sanam mentem nullo remedio revocari poterant, Deo committens relinquebat; nihil adversus quemquam asperius unquam designans. Hanc ob causam, ut credibile est, qui in Africa seditionem commoverant, eo improbitatis proruperunt, ut abrupta quaedam facinora tentarent; daemone ut videtur ob praesentium bonorum copiam invidia percito, et ad gravia quaedam et atrocia facinora homines incitante,", + "candidate_score": 0.657344, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_344_346", + "bdc_text": "Equidem sic opinionem nostram lusit haec fabula hactenus , ut rem aliam , quam quae promittebatur agi , ne suspicari quidem cuiquam in mentem veniret . Serio conditiones colloquii habendi propositae , serio difficultate earum adversarii moti , serio rem divinam factam credebamus . Sed ubi fieri nihil vidimus , postquam omnia , quae solent fieri , esse facta vidissemus , et postquam omnia nos de nobis concessissemus , dubitare iam deinde , et quicquid fieret nihil vere fieri credere coepimus .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_261", + "psc_text": "quam ille ad sanctorum coetum inscripsit, Ecclesiae Dei lucubrationem illam nuncupans: ne cui forte nostrum super his rebus testimonium vana atque inanis fabula esse videatur. CAPUT XXXIII. Quomodo Eusebii de Servatoris sepulcro panegyricas orationes stans audierit. Illud vero quod nobis praesentibus gessit princeps mirabilis, nequaquam mihi videtur silentio praetereundum. Nam cum singulari ejus in Deum pietate confisi, rogassemus aliquando ut nos de Servatoris nostri sepulcro dicentes audire vellet, libentissime aures nobis commodavit. Cumque maxima audientium multitudo intus in ipsa regia circumstaret, stans ipse una cum caeteris orationem audivit. Nobisque ab eo postulantibus, ut in regali solio quod juxta positum erat sedere vellet, numquam adduci potuit ut sederet: sed intento animo quae dicebantur expendens, theologicorum dogmatum veritatem suo testimonio comprobabat. Cum vero multum jam temporis consumpsissemus, et prolixior esset oratio, nos quidem finem dicendi facere volebamus. At ipse hortabatur nos, ut pergeremus donec ad metam perducta esset oratio. Nobis rursus ut", + "candidate_score": 0.657088, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_381", + "bdc_text": "alterum , pontificem tyrannidem sibi in regno Christi et Ecclesia occupantem , scissa charitate causam tumultibus et funestis bellis dedisse , flammis adhuc eos , in quibus charitatis aliquid superesset , delentem .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_148", + "psc_text": "Catholicam redierint Ecclesiam. CAPUT PRIMUM. Comparatio pietatis Constantini cum iniquitate persecutorum. Hoc modo daemon bonorum omnium inimicus, qui Ecclesiae felicitati semper invidere solet, pacis ac laetitiae tempore tumultus et intestina bella in ea excitabat. Interim vero Deo carus imperator, quae sui officii erant minime neglexit, prorsus contraria iis quae tyrannica crudelitas paulo ante praesumpserat agere studens. Eaque ratione cunctis hostibus atque inimicis superior fuit. Nam primum quidem illi a veri Dei cultu alieni, cunctos mortales ad falsorum numinum cultum variis modis per vim adigebant. Hic vero deos illos neutiquam esse, tum verbis, tum reipsa convincens, universos ad ejus qui solus est Deus agnitionem hortatus est. Ad haec illi Christum Dei impiis vocibus deridebant; hic vero illud ipsum quod impii homines maledictis praecipue incessebant, salutis praesidium esse scripsit; Dominicae passionis tropaeo sese efferens. Illi cultores Christi persequebantur, eosque domo ac penatibus exturbabant; hic cunctos ab exilio revocavit, et domiciliis suis restituit.", + "candidate_score": 0.656649, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_122_124", + "bdc_text": "Vestes etiam damnatorum in templis patenti conspicuoque in loco suspensas asservari , ut utriusque et vivi et mortui haeretici memoria cunctos metu percelleret et absterreret . Addebant etiam , ab hoc inhumano et crudeli inquisitionis genere , quosdam ipsi Caesari charissimos , summa Caesaris autoritate eripi vix potuisse : quippe tam magno Caesarem inquisitoribus istis obstrictum esse .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_259", + "psc_text": "avaro sepulcri modum delineavit, ut ei pudorem incuteret. Proinde quemdam ex familiaribus manu apprehensum his aliquando verbis compellavit. Quousque tandem, heus tu, cupiditatem extendimus? Deinde cum hasta quam prae manibus habebat, humani corporis staturam humi delineasset: Etiamsi, inquit, cunctas hujus saeculi divitias, totumque adeo orbem terrarum tibi comparasses, tamen nihilo plus quam hoc a me descriptum terrae spatium ablaturus es, si modo etiam hoc tibi concessum fuerit. Neque tamen beatissimus princeps, cum haec et ageret et diceret, quemquam a pristina pravitate revocavit. Verum ipso rerum eventu manifestissime comprobatum est, imperatoris monita divinis oraculis potius, quam nudis sermonibus similia extitisse. CAPUT XXXI. Quod ob nimiam clementiam irrisus est. Porro cum nullus esset extremi supplicii metus, qui malos homines a sceleribus deterreret, imperatore prorsus in clementiam propenso, et ex provinciarum rectoribus nemine crimina coercente, eo factum est, ut publica administratio non mediocrem reprehensionem subierit; utrum jure, an injuria statuat quisque prout videbitur.", + "candidate_score": 0.656089, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_494_496", + "bdc_text": "Sed enim vir ille immotus per omnia stetit . Ad hanc igitur rupem cum essent luctati frustra diu , desperata re , hunc impetum a caeteris abstinuerunt , sic cum illis actum fuit , igitur cum omnes iam vias frustra ad colloquium publicum , qualiter ipsi volebant , peragendum tentassent adversarii , ad privati colloquii rationes totos se converterunt . Principio legatus per privatum hominem egit cum Melanchtone nostro , eam in rem ut consentire vellet , multis ostendens , nisi id faceret , de colloquio hoc quidem tempore prorsus actum esse .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_72", + "psc_text": "cunctis procurans. Porro sedebat in medio tanquam unus e multis; protectores quidem cunctosque corporis custodes procul amovens, Dei autem timore contectus, et amicorum fidelium benevolentia vallatus. Caeterum quoscumque saniori sententiae acquiescere, et ad quietem et concordiam propensos esse animadverterat, eos maxime probabat; palam indicans unanimi omnium consensu se in primis delectari. Pertinaces vero et immorigeros aversabatur. CAPUT XLV. Quomodo insipientes toleraverit. Quin etiam nonnullos qui adversus ipsum asperius invecti fuerant, patienter tulit; leni ac sedata voce eis praecipiens, ut modestius agere, nec seditiones excitare vellent. Ex his alii admonitiones ejus reveriti, a pervicacia animi desistebant. Alios qui ad sanam mentem nullo remedio revocari poterant, Deo committens relinquebat; nihil adversus quemquam asperius unquam designans. Hanc ob causam, ut credibile est, qui in Africa seditionem commoverant, eo improbitatis proruperunt, ut abrupta quaedam facinora tentarent; daemone ut videtur ob praesentium bonorum copiam invidia percito, et ad gravia quaedam et atrocia facinora homines incitante,", + "candidate_score": 0.655784, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_161_163", + "bdc_text": "Ad haec partium responsa paucis Praesides moderatum utriusque partis ingressum laudabant , magnam sibi spem affulsisse ostendebant , si caetera eodem deinde modo fierent . De formula se consideraturos esse ostendebant . Caeterum , quod ad privatam Saxonum protestationem attinebat , protestatione opposita , Ferdinandum regem rite et legitime electum esse affirmabant .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_167", + "psc_text": "Haec ille cum latino sermone dixisset, quae alius quispiam graece interpretatus est, deinceps concilii praesidibus sermonem concessit. Tum vero alii proximos insimulare coeperunt, alii accusantibus respondere et vicissim queri. Multis igitur hunc in modum ex utraque parte propositis, magnaque controversia in ipso principio excitata, imperator cuncta patientissime auscultans, intento animo propositas quaestiones excepit; et quae ab utraque parte dicebantur, vicissim astruens atque adjuvans, pertinacius certantes paulatim conciliavit. Cumque omnes placide alloqueretur, et graeca uteretur lingua, quippe qui ne hujus quidem linguae ignarus esset, suavissimus ac jucundissimus fuit: dum alios vi rationum adductos in suam sententiam trahit, alios orat et flectit; eosque qui recte dixissent, laudibus afficit, et universos ad concordiam incitat. Donec tandem eos concordes in omnibus de quibus antea certabatur, et consentientes effecit. CAPUT XIV. Concors synodi sententia de fide et de pascha. Adeo ut non modo unius fidei consonantia apud omnes obtineret, verum etiam unum idemque tempus in", + "candidate_score": 0.655191, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_537_539", + "bdc_text": "Itaque certum esse , neque ab ipsis secus Caesaris mandatum intellectum fuisse , quam ut delectorum voces et sententiae essent in hoc colloquio liberae , ac ut omnes ad Caesarem referrentur . Quod nisi fieret , re ipsa principes quosdam antea per ipsos ad colloquium destinatos , inde nunc ab iisdem excludi . Itaque quoniam haec nova forma , et scripto Caesaris , et legatorum mandatis , et naturae colloquii repugnaret , eam se recipere non posse .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_167", + "psc_text": "Haec ille cum latino sermone dixisset, quae alius quispiam graece interpretatus est, deinceps concilii praesidibus sermonem concessit. Tum vero alii proximos insimulare coeperunt, alii accusantibus respondere et vicissim queri. Multis igitur hunc in modum ex utraque parte propositis, magnaque controversia in ipso principio excitata, imperator cuncta patientissime auscultans, intento animo propositas quaestiones excepit; et quae ab utraque parte dicebantur, vicissim astruens atque adjuvans, pertinacius certantes paulatim conciliavit. Cumque omnes placide alloqueretur, et graeca uteretur lingua, quippe qui ne hujus quidem linguae ignarus esset, suavissimus ac jucundissimus fuit: dum alios vi rationum adductos in suam sententiam trahit, alios orat et flectit; eosque qui recte dixissent, laudibus afficit, et universos ad concordiam incitat. Donec tandem eos concordes in omnibus de quibus antea certabatur, et consentientes effecit. CAPUT XIV. Concors synodi sententia de fide et de pascha. Adeo ut non modo unius fidei consonantia apud omnes obtineret, verum etiam unum idemque tempus in", + "candidate_score": 0.654748, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_175_177", + "bdc_text": "Primum extenuatione sui studio et voluntate erga nos suae praedicatione benevolentiam captabat . Postea cum de studio Caroli Germani Caesaris in Germanos quaedam , quaedam etiam de statu Germaniae , et qui olim fuisset , et qui nunc esset , tum de insecutis civilem hanc discordiam calamitatibus non nulla , non incommoda ad concordiam disseruisset ad extremum , ut virus deinde mali domestici extra Germaniam in omnes vicinas iam nationes redundasset , et consistere iam ipsa nusquam posset , multaque id genus alia permoleste et incaute , et ad concordiam minime apposita , ingessit ; precibus postremo usque ad lachrymas effusis et obtestationibus summis animos est mollire conatus .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_137", + "psc_text": "ab hoc capite XLVIII ad LXI extenditur, videsis infra.) CAPUT LXI. Quomodo ab urbe Alexandria quaestiones commotae sint propter Arium. Haec imperator velut quidam Dei praeco maxima praeditus voce, cunctis provincialibus per suas litteras inclamavit, dum subditos a daemonum errore revocare, et ad verum Dei cultum amplectendum incitare conatur. Quas ob res cum singulari gaudio gestiret, nuntius ad eum perlatus est de quodam non mediocri tumultu qui ecclesias occupaverat. Quo audito perculsus, remedium excogitare coepit. Porro tumultus origo haec fuit: Florebat populus Dei, et cum alacritate quadam ac tripudio honestis actibus incumbebat. Nullus erat fortis metus, qui perturbationem afferret: quippe cum Dei optimi maximi beneficio, amoena et profundissima pax Ecclesiam undique communiret. Sed enim invidia nostris bonis insidias struens subsederat. Quae primum quidem intro irrepens, postea in medio Sanctorum coetu tripudiavit. Tandem vero episcopos inter se commisit; tumultum et altercationem inter eos excitans, divinorum dogmatum obtentu. Exinde, tamquam ex levi", + "candidate_score": 0.654586, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_397_399", + "bdc_text": "Alia praeterea , et quidem maior , adversarios difficultas circumstabat . Non enim isti solum in ipsorum parte ab ipsis dissentiebant , quorum sententia de religione diversa ex professo fuit , et qui palam a nobis sentiebant : sed hi etiam , qui conspirare contra nos cum illis maxime cuperent , convenire ipsi inter se non potuerunt .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_157", + "psc_text": "ecclesias jampridem infestabat; dissensio scilicet de salutari festo. Quippe alii consuetudinem Judaeorum sequi oportere asserebant: alii tempus ipsum accurate observandum esse aiebant, nec errantibus assentiendum, qui ab Evangelica gratia hac etiam in parte alieni essent. Itaque cum omnes ubique populi jamdudum inter se dissiderent, et sacri religionis nostrae ritus conturbarentur (quippe in uno eodemque festo temporis diversitas maximum discidium inter feriantes excitabat, cum hi jejuniis et aerumnis seipsos attererent, illi otio ac laetitiae indulgerent), mortalium quidem nemo erat, qui huic malo remedium posset adhibere; cum utrinque inter dissentientes velut aequata lance controversia penderet. Soli omnipotenti Deo perfacile erat istis malis mederi. Unus porro in terris extabat Contantinus, qui ad haec bona perficienda idoneus Dei minister esse videretur. Qui posteaquam haec quae modo dixi auditione accepit, et litteris quas ad Alexandrinos miserat nihil se profecisse cognovit, mentis suae solertiam ipse excitans, novum sibi bellum adversus invisibilem hostem Ecclesiae statum perturbantem conficiendum", + "candidate_score": 0.654567, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_511_513", + "bdc_text": "in qua de bonorum omnium et publici iuditii summo contemptu , de salutis publicae maximo neglectu multa sunt amplissime dicta . Verum enim vero non dum satis Caesar vicinus erat , ut proelium dirimere : non dum satis Ratispona Comitia propinqua erant , ut certantes avocare possent .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_71", + "psc_text": "diluculo procedens ex palatio, ac cum coelesti solis jubare quodammodo exoriens, cunctis adeuntibus beneficentiae suae radios impertiebat. Nec ullus unquam ad illum propius accessit, qui fructum alicujus beneficii non retulerit: nec spe sua unquam frustrati sunt, qui ab ipso aliquid auxilii exspectassent. CAPUT XLIV. Quomodo synodis episcoporum interfuit. Ac generaliter quidem erga omnes talem se praestitit. Verum Ecclesiae Dei praecipue curam gerens, cum per diversas provincias quidam inter se dissentirent, ipse velut communis omnium episcopus a Deo constitutus, ministrorum Dei concilia congregavit. Nec dedignatus adesse et considere in medio illorum conventu, cognitionis particeps fuit; ea quae ad pacem Dei pertinent, cunctis procurans. Porro sedebat in medio tanquam unus e multis; protectores quidem cunctosque corporis custodes procul amovens, Dei autem timore contectus, et amicorum fidelium benevolentia vallatus. Caeterum quoscumque saniori sententiae acquiescere, et ad quietem et concordiam propensos esse animadverterat, eos maxime probabat; palam indicans unanimi omnium consensu se in primis", + "candidate_score": 0.654302, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_90_92", + "bdc_text": "His igitur duobus et viginti diebus , dum praesidum adventus necessarius expectatur , ne nihil agerent nostri de doctrina experiri ac futurum certamen praesentare volebant . Haec congressio talis fuit . Conveniebant enim docti nostrae partis homines inter se , atque articulus aliquis in commune proponebatur , omniumque de ea re sententia audiebatur ordine .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_262", + "psc_text": "sedere vellet, numquam adduci potuit ut sederet: sed intento animo quae dicebantur expendens, theologicorum dogmatum veritatem suo testimonio comprobabat. Cum vero multum jam temporis consumpsissemus, et prolixior esset oratio, nos quidem finem dicendi facere volebamus. At ipse hortabatur nos, ut pergeremus donec ad metam perducta esset oratio. Nobis rursus ut sederet supplicantibus, ipse obluctans benigne persuadebat: cum nunc quidem diceret nefas esse, ubi de Deo instituta sit disputatio, remisse ac molliter auscultare: nunc vero id sibi utile et commodum esse affirmaret. Pium enim ac religiosum est, inquit, ut de rebus divinis stantes audiant. His peractis, nos quidem domum reversi consuetis nos studiis et exercitationibus reddimus. CAPUT XXXIV. Quod de Pascha et de sacris codicibus ad Eusebium scripsit. At ille Ecclesiis Dei provida semper mente consulens, de conficiendis sacris codicibus, et de festo paschali ad nos epistolam scripsit. Nam cum nos librum quemdam quo arcana illius festi ratio erat exposita, ei", + "candidate_score": 0.653023, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_176_178", + "bdc_text": "Postea cum de studio Caroli Germani Caesaris in Germanos quaedam , quaedam etiam de statu Germaniae , et qui olim fuisset , et qui nunc esset , tum de insecutis civilem hanc discordiam calamitatibus non nulla , non incommoda ad concordiam disseruisset ad extremum , ut virus deinde mali domestici extra Germaniam in omnes vicinas iam nationes redundasset , et consistere iam ipsa nusquam posset , multaque id genus alia permoleste et incaute , et ad concordiam minime apposita , ingessit ; precibus postremo usque ad lachrymas effusis et obtestationibus summis animos est mollire conatus . Ea oratio non eodem modo accepta a partibus fuit .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_140", + "psc_text": "Isti vero in alterutram partem discissi, seditioni quoque adjungebantur. CAPUT LXIII. Quomodo Legatum cum litteris misit ad pacem componendam. His auditis imperator gravissimo dolore perculsus, eamque rem instar domesticae calamitatis habendam ratus, confestim ex Dei cultoribus quos circa se habebat, quemdam, quem ob modestiam fidei spectatum, et ob religionis confessionem superiori tempore prae caeteris nobilitatum esse cognoverat, Alexandriam dirigit, ut inter eos qui illic dissidebant pacem componeret; eidemque litteras dat ad contentionis auctores utiles imprimis ac necessarias. Quae cum illustre specimen exhibeant curae ac sollicitudinis illius quam pro Ecclesiis Dei gerebat, non absurdum fuerit, huic de illo institutae narrationi ipsas inserere. Sunt autem ejusmodi. CAPUT LXIV. Constantini Epistola ad Alexandrum episcopum, et Arium presbyterum. (Haec epistola, quae ab hoc cap. LXIV ad LXXIII producitur; videsis infra.) CAPUT LXXIII. Quod post has etiam Imperatoris litteras perseveravit contentio. Et ad hunc quidem modum imperator Deo carus, missa epistola pacem Ecclesiae Dei reformare", + "candidate_score": 0.652718, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_112_114", + "bdc_text": "Quarta de poenitentia et partibus illius disputatio fuit instituta tantum . Haec igitur , dum a nostris hominibus fiunt , venisse praesides iam dicebantur . Itaque quia instare deinde verum cum ipso hoste certamen videbatur , finem isti congressus utilissimi habuerunt .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_262", + "psc_text": "sedere vellet, numquam adduci potuit ut sederet: sed intento animo quae dicebantur expendens, theologicorum dogmatum veritatem suo testimonio comprobabat. Cum vero multum jam temporis consumpsissemus, et prolixior esset oratio, nos quidem finem dicendi facere volebamus. At ipse hortabatur nos, ut pergeremus donec ad metam perducta esset oratio. Nobis rursus ut sederet supplicantibus, ipse obluctans benigne persuadebat: cum nunc quidem diceret nefas esse, ubi de Deo instituta sit disputatio, remisse ac molliter auscultare: nunc vero id sibi utile et commodum esse affirmaret. Pium enim ac religiosum est, inquit, ut de rebus divinis stantes audiant. His peractis, nos quidem domum reversi consuetis nos studiis et exercitationibus reddimus. CAPUT XXXIV. Quod de Pascha et de sacris codicibus ad Eusebium scripsit. At ille Ecclesiis Dei provida semper mente consulens, de conficiendis sacris codicibus, et de festo paschali ad nos epistolam scripsit. Nam cum nos librum quemdam quo arcana illius festi ratio erat exposita, ei", + "candidate_score": 0.652155, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_176_178", + "bdc_text": "Postea cum de studio Caroli Germani Caesaris in Germanos quaedam , quaedam etiam de statu Germaniae , et qui olim fuisset , et qui nunc esset , tum de insecutis civilem hanc discordiam calamitatibus non nulla , non incommoda ad concordiam disseruisset ad extremum , ut virus deinde mali domestici extra Germaniam in omnes vicinas iam nationes redundasset , et consistere iam ipsa nusquam posset , multaque id genus alia permoleste et incaute , et ad concordiam minime apposita , ingessit ; precibus postremo usque ad lachrymas effusis et obtestationibus summis animos est mollire conatus . Ea oratio non eodem modo accepta a partibus fuit .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_216", + "psc_text": "Ecclesiam tragicis quibusdam calamitatibus implevit, adeo ut parum abfuerit quin tota funditus civitas subverteretur; quippe cum populus quidem Ecclesiae duas in partes divisus esset, reliqua autem civitas simul cum magistratibus ac militibus, hostili modo inter se dissideret. Ventumque esset ad gladios, nisi divina providentia et imperatoris metus plebis impetum repressissent. Atque hic rursus principis clementia, instar Servatoris et animorum medici, aegris hominibus medicinam orationis adhibuit. Quippe unum ex iis quos circa se spectatos habebat, comitis honore decoratum, hominem fidelissimum, eo misit, plebem quasi legatione blanda compellans. Aliisque super alias scriptis litteris hortatus est eos ut paci studerent, docens qua ratione divinae religioni congruentia gererent. Ac tandem iis persuasit, excusavitque eos in suis litteris, asserens se coram audiisse ipsum qui totius seditionis auctor fuisset. Atque has ejus epistolas non vulgari doctrina et utilitate refertas, hoc loco apposuissem, nisi reis ignominiae notam inurerent. Quocirca has quidem inpraesentia omittam, quippe qui malorum memoriam", + "candidate_score": 0.651222, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_458_460", + "bdc_text": "ut hoc toto tempore , quo conventus istic esset , contio nulla haberetur . Hanc iniuriam quo magis accenderent , eo die , quo contionem veniens populus expectaturus frustra erat , ritum confirmationis , quem per annos duodecim istic omiserant , instauraturi erant , ut praeberet res ea speciem apud populum , velut instauratum Pontificis regnum , Christi regnum eo die in illa urbe collapsum esset . Hoc fomentum ad haec Comitia vel prorsus dissolvendum , vel in nova usque Comitia usque producendum , satis ipsis idoneum videbatur .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_168", + "psc_text": "eosque qui recte dixissent, laudibus afficit, et universos ad concordiam incitat. Donec tandem eos concordes in omnibus de quibus antea certabatur, et consentientes effecit. CAPUT XIV. Concors synodi sententia de fide et de pascha. Adeo ut non modo unius fidei consonantia apud omnes obtineret, verum etiam unum idemque tempus in salutaris festi celebratione ab omnibus firmaretur. Porro ea quae in commune placuerant, scriptis mandata, et singulorum subscriptione roborata sunt. Quibus ita gestis, imperator alteram hanc victoriam de hoste Ecclesiae se retulisse testatus, triumphalem festivitatem in honorem Dei celebravit. CAPUT XV. Quomodo Constantinus vicennalibus suis episcopos convivio exceperit. Eodem tempore vicesimus imperii ejus annus complebatur. Cujus rei causa cum in omnibus provinciis publicae festivitates agerentur, imperator Dei ministros ad convivium vocavit; et cum iisdem jam inter se conciliatis epulatus, hoc velut conveniens sacrificium per illos obtulit Deo. Neque ullus episcoporum ab hoc imperiali convivio abfuit. Res porro ipsa omnem dicendi copiam", + "candidate_score": 0.650732, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_126_128", + "bdc_text": "Itaque omnium animi antea ad aliquam concordiae spem arrecti , hac fama consternati fuerunt , nec quisquam inventus est , qui pollicitationibus Caesaris fidem ullam habendam esse iudicaret : qui de pace pollicens hostilia interim exerceret . Ita enim sapientes homines iudicabant , quoniam Caesar suam de religione sententiam veram , nostram falsam esse persuasum haberet adeo , ut exquisitissimis tormentis hanc firmare , illam extirpare institueret , non simul et pacem simulandam , et hostiles minas intendendas fuisse .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_167", + "psc_text": "Haec ille cum latino sermone dixisset, quae alius quispiam graece interpretatus est, deinceps concilii praesidibus sermonem concessit. Tum vero alii proximos insimulare coeperunt, alii accusantibus respondere et vicissim queri. Multis igitur hunc in modum ex utraque parte propositis, magnaque controversia in ipso principio excitata, imperator cuncta patientissime auscultans, intento animo propositas quaestiones excepit; et quae ab utraque parte dicebantur, vicissim astruens atque adjuvans, pertinacius certantes paulatim conciliavit. Cumque omnes placide alloqueretur, et graeca uteretur lingua, quippe qui ne hujus quidem linguae ignarus esset, suavissimus ac jucundissimus fuit: dum alios vi rationum adductos in suam sententiam trahit, alios orat et flectit; eosque qui recte dixissent, laudibus afficit, et universos ad concordiam incitat. Donec tandem eos concordes in omnibus de quibus antea certabatur, et consentientes effecit. CAPUT XIV. Concors synodi sententia de fide et de pascha. Adeo ut non modo unius fidei consonantia apud omnes obtineret, verum etiam unum idemque tempus in", + "candidate_score": 0.650299, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_214_216", + "bdc_text": "ut legati Ferdinandi in colloquium reciperentur , et ut inter undenos numerarentur , suffragandique locum haberent : ut ab Hagnoica forma in colloquio ne discederetur , in qua cautum esset , ne extra bis ter undenos in colloquium quisquam reciperetur , neque aequum videri , quod idem sibi suisque licere quisquam postulet , quod Regi Ferdinando permitteretur : non enim decere Principem eum ab hac disputatione excludi , qui eius instituendae autor fuisset :", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_33", + "psc_text": "in palatio retinuerit. Soli Constantio sapiens quoddam consilium venit in mentem. Acres quidem ipsa quam gessit mirabilis est auditu; factu tamen longe admirabilior. Palatinis omnibus qui in ipsius aula militabant, ad ipsos usque judices in summis potestatibus constitutos, data eligendi utrum mallent facultate, hanc conditionem detulit, ut siquidem daemonibus sacrificassent, manere ipsis in palatio et consuetis honoribus frui liceret: si vero id facere renuissent, ab ipsius aditu excluderentur, et ab ipsius notitia ac familiaritate remoti discederent. Cum ergo universi bifariam dirempti essent; aliusque in hanc, alius in illam partem discessisset; et uniuscujusque propositum ac sententia explorata fuisset: tunc eximius princeps consilium suum quod hactenus latuerat, detegens, illorum quidem timiditatem ac nimium sui ipsorum amorem condemnavit: hos vero ob devotam divino numini conscientiam magnopere probavit. Ac deinde illos quidem tanquam Dei proditores, ne principis quidem obsequio dignos judicavit. Nam quomodo, inquit, fidem erga principem suum servaturi sunt, qui erga Deum perfidi", + "candidate_score": 0.649916, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_125_127", + "bdc_text": "Haec ubi allata sunt , nostris hominibus mira videbantur , cum is , qui de pace nobiscum concilianda instituisset agere , tempusque et locum ad eam rem designavisset , tantum non in conspectu , et inter ipsa pacis ineundae principia , tam infeste in nostram doctrinam grassaretur , et legatum omnium eorum consiliorum factorumque conscium ad nos de pace cruentis adhuc nostro sanguine manibus mitteret . Itaque omnium animi antea ad aliquam concordiae spem arrecti , hac fama consternati fuerunt , nec quisquam inventus est , qui pollicitationibus Caesaris fidem ullam habendam esse iudicaret : qui de pace pollicens hostilia interim exerceret .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_140", + "psc_text": "Isti vero in alterutram partem discissi, seditioni quoque adjungebantur. CAPUT LXIII. Quomodo Legatum cum litteris misit ad pacem componendam. His auditis imperator gravissimo dolore perculsus, eamque rem instar domesticae calamitatis habendam ratus, confestim ex Dei cultoribus quos circa se habebat, quemdam, quem ob modestiam fidei spectatum, et ob religionis confessionem superiori tempore prae caeteris nobilitatum esse cognoverat, Alexandriam dirigit, ut inter eos qui illic dissidebant pacem componeret; eidemque litteras dat ad contentionis auctores utiles imprimis ac necessarias. Quae cum illustre specimen exhibeant curae ac sollicitudinis illius quam pro Ecclesiis Dei gerebat, non absurdum fuerit, huic de illo institutae narrationi ipsas inserere. Sunt autem ejusmodi. CAPUT LXIV. Constantini Epistola ad Alexandrum episcopum, et Arium presbyterum. (Haec epistola, quae ab hoc cap. LXIV ad LXXIII producitur; videsis infra.) CAPUT LXXIII. Quod post has etiam Imperatoris litteras perseveravit contentio. Et ad hunc quidem modum imperator Deo carus, missa epistola pacem Ecclesiae Dei reformare", + "candidate_score": 0.649871, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_204_206", + "bdc_text": "In eo responso actae gratiae Caesaris primum , mox legati erga Germanos , benevolentiae et studiis fuerunt : tum ei querelae , quae gravis et acerba in illius oratione fuit , sic est responsum . Videri frustra fieri , ut quisquam de magnis Imperii incommodis hoc tempore et loco quereretur , ubi de causis et remedio malorum inveniendo instituta esset deliberatio .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_260", + "psc_text": "XXXI. Quod ob nimiam clementiam irrisus est. Porro cum nullus esset extremi supplicii metus, qui malos homines a sceleribus deterreret, imperatore prorsus in clementiam propenso, et ex provinciarum rectoribus nemine crimina coercente, eo factum est, ut publica administratio non mediocrem reprehensionem subierit; utrum jure, an injuria statuat quisque prout videbitur. Mihi interim fas sit rerum veritatem scriptis prodere. CAPUT XXXII. De Constantini oratione, quam ad Sanctorum coelum scripsit. Et imperator quidem latino sermone orationes componebat. Eas vero in graecam postea linguam convertebant interpretes, quibus id munus erat injunctum. Ex his orationibus graeco sermone translatis, exempli gratia unam huic operi subjiciam, quam ille ad sanctorum coetum inscripsit, Ecclesiae Dei lucubrationem illam nuncupans: ne cui forte nostrum super his rebus testimonium vana atque inanis fabula esse videatur. CAPUT XXXIII. Quomodo Eusebii de Servatoris sepulcro panegyricas orationes stans audierit. Illud vero quod nobis praesentibus gessit princeps mirabilis, nequaquam mihi videtur silentio praetereundum. Nam", + "candidate_score": 0.649494, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_122_124", + "bdc_text": "Vestes etiam damnatorum in templis patenti conspicuoque in loco suspensas asservari , ut utriusque et vivi et mortui haeretici memoria cunctos metu percelleret et absterreret . Addebant etiam , ab hoc inhumano et crudeli inquisitionis genere , quosdam ipsi Caesari charissimos , summa Caesaris autoritate eripi vix potuisse : quippe tam magno Caesarem inquisitoribus istis obstrictum esse .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_279", + "psc_text": "iisdem praefecit. Alii bellicae artis scientia; alii civilium rerum praeceptis eos informabant; alii denique jurisprudentia. Porro singulis tributus erat regalis apparatus, scutarii, hastati, protectores, et legiones ac numeri militares, eorumque rectores, centuriones, tribuni ac duces, ii quos pater in rebus bellicis exercitatissimos et praecipua erga filios fide ac benevolentia praeditos esse cognoverat. CAPUT LII. Quomodo eos virilem aetatem ingressos pietatem docuerit. Porro dum infirma adhuc aetate Caesares essent, ministri et consiliarii iis adjuncti rempublicam gubernabant. Verum ubi ad virilem aetatem pervenissent, solius patris magisterium eis suffecit. Qui nunc praesentes privatis admonitionibus ad aemulationem sui provocabat, exemplum pietatis suae ad imitandum ipsis proponens: nunc absentibus imperatoria praecepta per litteras suggerebat. Quorum primum illud et maximum erat, ut Dei summi omnium regis notitiam cultumque, divitiis omnibus ipsique etiam imperio anteferrent. Tandem vero, ut per seipsos quae utilia essent reipublicae agerent, eis permisit: et ante omnia id diserte praecepit, ut Ecclesiae Dei curam", + "candidate_score": 0.649321, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_653_655", + "bdc_text": "Cumque id nos iam inde a principio urgentissime semper postularemus , id ab ipsis extorquere nunquam potuimus . Deinde arbitros ipsi quidem ex sententia et factionis suae omnes , uno Palatini legato excepto , nos contra omnes aversos nobis habeamus . Clara sunt haec , itaque per quos steterit , videre sine dubitatione licet .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_33", + "psc_text": "in palatio retinuerit. Soli Constantio sapiens quoddam consilium venit in mentem. Acres quidem ipsa quam gessit mirabilis est auditu; factu tamen longe admirabilior. Palatinis omnibus qui in ipsius aula militabant, ad ipsos usque judices in summis potestatibus constitutos, data eligendi utrum mallent facultate, hanc conditionem detulit, ut siquidem daemonibus sacrificassent, manere ipsis in palatio et consuetis honoribus frui liceret: si vero id facere renuissent, ab ipsius aditu excluderentur, et ab ipsius notitia ac familiaritate remoti discederent. Cum ergo universi bifariam dirempti essent; aliusque in hanc, alius in illam partem discessisset; et uniuscujusque propositum ac sententia explorata fuisset: tunc eximius princeps consilium suum quod hactenus latuerat, detegens, illorum quidem timiditatem ac nimium sui ipsorum amorem condemnavit: hos vero ob devotam divino numini conscientiam magnopere probavit. Ac deinde illos quidem tanquam Dei proditores, ne principis quidem obsequio dignos judicavit. Nam quomodo, inquit, fidem erga principem suum servaturi sunt, qui erga Deum perfidi", + "candidate_score": 0.649075, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_451_453", + "bdc_text": "Questi de contionibus , ut maxime concordiam remorantibus apud legatum gravissime fuere . Itaque in eam rem sic incubuit is , ut non mediocriter Senatum turbaret prorsus enim , ut in praesentiarum contio tolleretur , agebat . Novum hoc et inexpectatum nostris hominibus , a contionando suos ultro prohibentibus erat .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_72", + "psc_text": "cunctis procurans. Porro sedebat in medio tanquam unus e multis; protectores quidem cunctosque corporis custodes procul amovens, Dei autem timore contectus, et amicorum fidelium benevolentia vallatus. Caeterum quoscumque saniori sententiae acquiescere, et ad quietem et concordiam propensos esse animadverterat, eos maxime probabat; palam indicans unanimi omnium consensu se in primis delectari. Pertinaces vero et immorigeros aversabatur. CAPUT XLV. Quomodo insipientes toleraverit. Quin etiam nonnullos qui adversus ipsum asperius invecti fuerant, patienter tulit; leni ac sedata voce eis praecipiens, ut modestius agere, nec seditiones excitare vellent. Ex his alii admonitiones ejus reveriti, a pervicacia animi desistebant. Alios qui ad sanam mentem nullo remedio revocari poterant, Deo committens relinquebat; nihil adversus quemquam asperius unquam designans. Hanc ob causam, ut credibile est, qui in Africa seditionem commoverant, eo improbitatis proruperunt, ut abrupta quaedam facinora tentarent; daemone ut videtur ob praesentium bonorum copiam invidia percito, et ad gravia quaedam et atrocia facinora homines incitante,", + "candidate_score": 0.648656, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_404_406", + "bdc_text": "Haec contentio tanta fuit , ut legatus Caesaris coactus sit , missis doctoribus suis Hispanis mitigare animos , et incendium restinguere , quod minime tamen impetravisset , nisi hostium metus in propinquo existentium istos homines paulisper continuisset . Tantaque Sophistarum ira fuit , ut in hoc coetu moderationis laudem aliquis obtinere potuerit maximus et impetuosissimus rixator . Qua de re pulchrum legati responsum fuit , nam cum a nostris hominibus ad maturandum colloquium assidue urgeretur , confessus aliquando ingenue est , nos non dividi , illos componi non posse .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_138", + "psc_text": "cum Dei optimi maximi beneficio, amoena et profundissima pax Ecclesiam undique communiret. Sed enim invidia nostris bonis insidias struens subsederat. Quae primum quidem intro irrepens, postea in medio Sanctorum coetu tripudiavit. Tandem vero episcopos inter se commisit; tumultum et altercationem inter eos excitans, divinorum dogmatum obtentu. Exinde, tamquam ex levi quadam scintilla, gravissimum exarsit incendium. Quod quidem ab ecclesia Alexandrina velut a capite exorsum, universam posthaec Aegyptum, et Lybiam, et ulteriorem Thebaidem peragravit. Sed et reliquas urbes ac provincias depastum est, adeo ut non solum ipsos Ecclesiarum Antistites verbis inter se digladiantes, verum etiam plebem ipsam discissam cernere liceret; aliis horum, aliis illorum partes amplectentibus. Porro rerum quae gerebantur spectaculum eo usque processit indignitatis, ut in mediis infidelium theatris, divinae praedicationis venerabilis doctrina turpissimo risu ac ludibrio traduceretur. CAPUT LXII. De Ario et Melitianis. Et hi quidem in ipsa urbe Alexandria de sublimissimis rebus pertinaciter dimicabant. Alii vero per totam", + "candidate_score": 0.648526, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_176_178", + "bdc_text": "Postea cum de studio Caroli Germani Caesaris in Germanos quaedam , quaedam etiam de statu Germaniae , et qui olim fuisset , et qui nunc esset , tum de insecutis civilem hanc discordiam calamitatibus non nulla , non incommoda ad concordiam disseruisset ad extremum , ut virus deinde mali domestici extra Germaniam in omnes vicinas iam nationes redundasset , et consistere iam ipsa nusquam posset , multaque id genus alia permoleste et incaute , et ad concordiam minime apposita , ingessit ; precibus postremo usque ad lachrymas effusis et obtestationibus summis animos est mollire conatus . Ea oratio non eodem modo accepta a partibus fuit .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_139", + "psc_text": "horum, aliis illorum partes amplectentibus. Porro rerum quae gerebantur spectaculum eo usque processit indignitatis, ut in mediis infidelium theatris, divinae praedicationis venerabilis doctrina turpissimo risu ac ludibrio traduceretur. CAPUT LXII. De Ario et Melitianis. Et hi quidem in ipsa urbe Alexandria de sublimissimis rebus pertinaciter dimicabant. Alii vero per totam Aegyptum et superiorem Thebaidem, ob controversiam quamdam quae prius commota fuerat, interim dissidebant, adeo ut ubique discerptae essent Ecclesiae. Cum autem Ecclesiae corpus hujusmodi morbo laboraret, universa Libya simul etiam aegrotavit, et reliquae exterarum provinciarum partes eodem morbo correptae sunt. Nam qui Alexandriae erant, legatos ad singularum provinciarum episcopos dirigebant. Isti vero in alterutram partem discissi, seditioni quoque adjungebantur. CAPUT LXIII. Quomodo Legatum cum litteris misit ad pacem componendam. His auditis imperator gravissimo dolore perculsus, eamque rem instar domesticae calamitatis habendam ratus, confestim ex Dei cultoribus quos circa se habebat, quemdam, quem ob modestiam fidei spectatum, et ob religionis confessionem", + "candidate_score": 0.648371, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_527", + "bdc_text": "Et verba haec de Christiano et amico colloquio habendo secus intelligi non posse , quam ut collatione et voce libera , unusquisque ad id colloquium delectus , rebus agitatis pie et modeste dicat .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_167", + "psc_text": "Haec ille cum latino sermone dixisset, quae alius quispiam graece interpretatus est, deinceps concilii praesidibus sermonem concessit. Tum vero alii proximos insimulare coeperunt, alii accusantibus respondere et vicissim queri. Multis igitur hunc in modum ex utraque parte propositis, magnaque controversia in ipso principio excitata, imperator cuncta patientissime auscultans, intento animo propositas quaestiones excepit; et quae ab utraque parte dicebantur, vicissim astruens atque adjuvans, pertinacius certantes paulatim conciliavit. Cumque omnes placide alloqueretur, et graeca uteretur lingua, quippe qui ne hujus quidem linguae ignarus esset, suavissimus ac jucundissimus fuit: dum alios vi rationum adductos in suam sententiam trahit, alios orat et flectit; eosque qui recte dixissent, laudibus afficit, et universos ad concordiam incitat. Donec tandem eos concordes in omnibus de quibus antea certabatur, et consentientes effecit. CAPUT XIV. Concors synodi sententia de fide et de pascha. Adeo ut non modo unius fidei consonantia apud omnes obtineret, verum etiam unum idemque tempus in", + "candidate_score": 0.648287, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_450_452", + "bdc_text": "De unaquaque re paucis dicemus . Questi de contionibus , ut maxime concordiam remorantibus apud legatum gravissime fuere . Itaque in eam rem sic incubuit is , ut non mediocriter Senatum turbaret prorsus enim , ut in praesentiarum contio tolleretur , agebat .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_167", + "psc_text": "Haec ille cum latino sermone dixisset, quae alius quispiam graece interpretatus est, deinceps concilii praesidibus sermonem concessit. Tum vero alii proximos insimulare coeperunt, alii accusantibus respondere et vicissim queri. Multis igitur hunc in modum ex utraque parte propositis, magnaque controversia in ipso principio excitata, imperator cuncta patientissime auscultans, intento animo propositas quaestiones excepit; et quae ab utraque parte dicebantur, vicissim astruens atque adjuvans, pertinacius certantes paulatim conciliavit. Cumque omnes placide alloqueretur, et graeca uteretur lingua, quippe qui ne hujus quidem linguae ignarus esset, suavissimus ac jucundissimus fuit: dum alios vi rationum adductos in suam sententiam trahit, alios orat et flectit; eosque qui recte dixissent, laudibus afficit, et universos ad concordiam incitat. Donec tandem eos concordes in omnibus de quibus antea certabatur, et consentientes effecit. CAPUT XIV. Concors synodi sententia de fide et de pascha. Adeo ut non modo unius fidei consonantia apud omnes obtineret, verum etiam unum idemque tempus in", + "candidate_score": 0.648091, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_185_187", + "bdc_text": "Et nostri enim , quae de utraque parte ac in commune dicta fuissent , ea ad se solos transferenda non esse putabant : et legatus ipse per quendam , qui se consultationi nostrae admiscuerat , certior de indignatione nostrorum redditus , homine familiari et erudito ad nostros misso , deprecatus est , ne aliorsum oratio quam ipse intellexisset acciperetur : Et presides , ad quos haec oratio communiter esset instituta , ab iis more imperii communiter , et non seorsim respondendum esse iudicabant .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_167", + "psc_text": "Haec ille cum latino sermone dixisset, quae alius quispiam graece interpretatus est, deinceps concilii praesidibus sermonem concessit. Tum vero alii proximos insimulare coeperunt, alii accusantibus respondere et vicissim queri. Multis igitur hunc in modum ex utraque parte propositis, magnaque controversia in ipso principio excitata, imperator cuncta patientissime auscultans, intento animo propositas quaestiones excepit; et quae ab utraque parte dicebantur, vicissim astruens atque adjuvans, pertinacius certantes paulatim conciliavit. Cumque omnes placide alloqueretur, et graeca uteretur lingua, quippe qui ne hujus quidem linguae ignarus esset, suavissimus ac jucundissimus fuit: dum alios vi rationum adductos in suam sententiam trahit, alios orat et flectit; eosque qui recte dixissent, laudibus afficit, et universos ad concordiam incitat. Donec tandem eos concordes in omnibus de quibus antea certabatur, et consentientes effecit. CAPUT XIV. Concors synodi sententia de fide et de pascha. Adeo ut non modo unius fidei consonantia apud omnes obtineret, verum etiam unum idemque tempus in", + "candidate_score": 0.647574, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_635_637", + "bdc_text": "Itaque legatus ipse prorsus iam et disputatione , et sententiarum istarum conformatione missa , tantumque mandato partibus reddito , primus omnium summa cum celeritate , postridie eius diei ubi satis illuxit , abibat . Eodem die , quae Januarii decima nona fuit , omni congressu publico ab utrisque partibus omisso , in abitum unusquisque sese comparabat . Postridie denique omnes abierunt .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_167", + "psc_text": "Haec ille cum latino sermone dixisset, quae alius quispiam graece interpretatus est, deinceps concilii praesidibus sermonem concessit. Tum vero alii proximos insimulare coeperunt, alii accusantibus respondere et vicissim queri. Multis igitur hunc in modum ex utraque parte propositis, magnaque controversia in ipso principio excitata, imperator cuncta patientissime auscultans, intento animo propositas quaestiones excepit; et quae ab utraque parte dicebantur, vicissim astruens atque adjuvans, pertinacius certantes paulatim conciliavit. Cumque omnes placide alloqueretur, et graeca uteretur lingua, quippe qui ne hujus quidem linguae ignarus esset, suavissimus ac jucundissimus fuit: dum alios vi rationum adductos in suam sententiam trahit, alios orat et flectit; eosque qui recte dixissent, laudibus afficit, et universos ad concordiam incitat. Donec tandem eos concordes in omnibus de quibus antea certabatur, et consentientes effecit. CAPUT XIV. Concors synodi sententia de fide et de pascha. Adeo ut non modo unius fidei consonantia apud omnes obtineret, verum etiam unum idemque tempus in", + "candidate_score": 0.647041, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_458_460", + "bdc_text": "ut hoc toto tempore , quo conventus istic esset , contio nulla haberetur . Hanc iniuriam quo magis accenderent , eo die , quo contionem veniens populus expectaturus frustra erat , ritum confirmationis , quem per annos duodecim istic omiserant , instauraturi erant , ut praeberet res ea speciem apud populum , velut instauratum Pontificis regnum , Christi regnum eo die in illa urbe collapsum esset . Hoc fomentum ad haec Comitia vel prorsus dissolvendum , vel in nova usque Comitia usque producendum , satis ipsis idoneum videbatur .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_215", + "psc_text": "ad fidem Christi accederent, plurima ibidem ad sublevandos pauperes largitus est; hac etiam ratione ad salutarem doctrinam homines alliciens atque invitans, ac tantum non verba ipsa proferens Pauli dicentis, sive per occasionem, sive per veritatem Christus annuntietur. CAPUT LIX. De tumultu Antiochiae propter Eustathium excitato. Verum enimvero cum ob haec omnes in summa hilaritate vitam agerent, et Ecclesia Dei apud cunctas ubique gentes omnibus modis extolleretur, rursus daemonis livor qui bonis semper insidias struit, adversus tantam rerum nostrarum felicitatem coepit insurgere, ratus imperatorem tumultibus nostris et insolentia exasperatum, alienato tandem erga nos animo fortassis futurum. Maximo igitur incendio conflato, Antiochenorum Ecclesiam tragicis quibusdam calamitatibus implevit, adeo ut parum abfuerit quin tota funditus civitas subverteretur; quippe cum populus quidem Ecclesiae duas in partes divisus esset, reliqua autem civitas simul cum magistratibus ac militibus, hostili modo inter se dissideret. Ventumque esset ad gladios, nisi divina providentia et imperatoris metus plebis impetum repressissent.", + "candidate_score": 0.646664, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_389_391", + "bdc_text": "Quanquam enim haec sententia pontificis Romani multis iam annis fuit , ut ne colloquium nobiscum iustum ullum haberetur , tamen quia id nostri semper urserunt , simulare saltem aliquem congressum adversariis necesse fuit . Itaque cum duae res ipsis propositae essent , altera , extra iactum dimicare , et hostem procul lacessere : altera , dilati interceptique colloquii causam in nos convertere :", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_167", + "psc_text": "Haec ille cum latino sermone dixisset, quae alius quispiam graece interpretatus est, deinceps concilii praesidibus sermonem concessit. Tum vero alii proximos insimulare coeperunt, alii accusantibus respondere et vicissim queri. Multis igitur hunc in modum ex utraque parte propositis, magnaque controversia in ipso principio excitata, imperator cuncta patientissime auscultans, intento animo propositas quaestiones excepit; et quae ab utraque parte dicebantur, vicissim astruens atque adjuvans, pertinacius certantes paulatim conciliavit. Cumque omnes placide alloqueretur, et graeca uteretur lingua, quippe qui ne hujus quidem linguae ignarus esset, suavissimus ac jucundissimus fuit: dum alios vi rationum adductos in suam sententiam trahit, alios orat et flectit; eosque qui recte dixissent, laudibus afficit, et universos ad concordiam incitat. Donec tandem eos concordes in omnibus de quibus antea certabatur, et consentientes effecit. CAPUT XIV. Concors synodi sententia de fide et de pascha. Adeo ut non modo unius fidei consonantia apud omnes obtineret, verum etiam unum idemque tempus in", + "candidate_score": 0.645343, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_160_162", + "bdc_text": "Saxones vero , regem se Ferdinandum legitime electum non agnoscere , testabantur . Ad haec partium responsa paucis Praesides moderatum utriusque partis ingressum laudabant , magnam sibi spem affulsisse ostendebant , si caetera eodem deinde modo fierent . De formula se consideraturos esse ostendebant .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_167", + "psc_text": "Haec ille cum latino sermone dixisset, quae alius quispiam graece interpretatus est, deinceps concilii praesidibus sermonem concessit. Tum vero alii proximos insimulare coeperunt, alii accusantibus respondere et vicissim queri. Multis igitur hunc in modum ex utraque parte propositis, magnaque controversia in ipso principio excitata, imperator cuncta patientissime auscultans, intento animo propositas quaestiones excepit; et quae ab utraque parte dicebantur, vicissim astruens atque adjuvans, pertinacius certantes paulatim conciliavit. Cumque omnes placide alloqueretur, et graeca uteretur lingua, quippe qui ne hujus quidem linguae ignarus esset, suavissimus ac jucundissimus fuit: dum alios vi rationum adductos in suam sententiam trahit, alios orat et flectit; eosque qui recte dixissent, laudibus afficit, et universos ad concordiam incitat. Donec tandem eos concordes in omnibus de quibus antea certabatur, et consentientes effecit. CAPUT XIV. Concors synodi sententia de fide et de pascha. Adeo ut non modo unius fidei consonantia apud omnes obtineret, verum etiam unum idemque tempus in", + "candidate_score": 0.645283, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_161_163", + "bdc_text": "Ad haec partium responsa paucis Praesides moderatum utriusque partis ingressum laudabant , magnam sibi spem affulsisse ostendebant , si caetera eodem deinde modo fierent . De formula se consideraturos esse ostendebant . Caeterum , quod ad privatam Saxonum protestationem attinebat , protestatione opposita , Ferdinandum regem rite et legitime electum esse affirmabant .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_222", + "psc_text": "Totius ergo corporis membra communi inter se vinculo jungebantur, et una compages coalescebat. Solaque catholica Dei Ecclesia, apte sibi cohaerens refulgebat, nullo aut haereticorum aut schismaticorum collegio usquam gentium relicto. Atque hujus praeclari facinoris, solus omnium qui unquam extiterunt imperator noster Deo acceptissimus, auctor fuit. LIBER IV. ARGUMENTUM.--I. Qualiter donis ac promotionibus plurimos cohonestavit. --II. Remissio quartae partis censuum. --III. Peraequatio et relevatio censuum. --IV. Quomodo in pecuniariis causis, iis qui causa ceciderant ipse de suo largiebatur. --V. Scytharum per signum crucis devictorum subactio. --VI. Sarmatarum subactio, cum servi adversus dominos rebellassent. --VII. Variorum barbarorum legationes et munera eis ab imperatore donata. --VIII. Quod Persarum regi qui legatos ad ipsum miserat, scripsit in gratiam Christianorum illic agentium. --IX. Epistola Constantini ad Saporem Persarum regem, summa cum pietate Deum et Christum confitentis. --X. Contra simulacra, et de glorificatione Dei. --XI. Contra tyrannos et persecutores, et de captivitate Valeriani. --XII. Quod persecutorum", + "candidate_score": 0.645233, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_182_184", + "bdc_text": "Graviter etiam et acerbe ferebant nostri homines , quod omnis et domestici mali , et quantum in vicinis gentibus esset causa , nobis ut pestilentibus haereticis attribueretur . Presertim vero legati principum valde commoti , pro se quisque hanc a suo principe iniuriam repellandam esse iudicabant . Et responsum acriter fuisset , ni motus hos insecuta deinde consultatio partim , partim industria praesidum et legati mitigavisset .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_156", + "psc_text": "libenti animo perficiebat. Verum livor invidiae qui ecclesias Dei in urbe Alexandria etiamtum conturbabat, et Thebaeorum atque Aegyptiorum pestilens schisma, non mediocriter animum ipsius angebant. Quippe cum per singulas urbes episcopi adversus episcopos conflictarentur, et populi adversus populos insurgerent, ac mutuis se vulneribus instar Symplegadum collisi conciderent. Adeo ut furore tandem ac desperatione acti, impia quaedam admittere, ipsasque imperatoris imagines violare ausi sint. Verum haec non tam ad iracundiam principem excitare, quam moestitia animum ejus afficere potuerunt; quippe qui perditorum hominum amentiam magnopere deploraret. CAPUT V. De dissensione ob festum Paschae. Alius quoque his antiquior suberat morbus longe gravissimus, qui ecclesias jampridem infestabat; dissensio scilicet de salutari festo. Quippe alii consuetudinem Judaeorum sequi oportere asserebant: alii tempus ipsum accurate observandum esse aiebant, nec errantibus assentiendum, qui ab Evangelica gratia hac etiam in parte alieni essent. Itaque cum omnes ubique populi jamdudum inter se dissiderent, et sacri religionis nostrae ritus conturbarentur", + "candidate_score": 0.64509, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_25_27", + "bdc_text": "Secoviensis episcopus , Fridericus Nausea , Joannes Cocleus , Martinus nescio quis . A Moguntino : Joannes Erenbergius , Julius Pflugus , Conradus Bruno , Jodocus Butzfeldius , Joannes Minsingerus , Ambrosius Pelargus .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_158", + "psc_text": "mederi. Unus porro in terris extabat Contantinus, qui ad haec bona perficienda idoneus Dei minister esse videretur. Qui posteaquam haec quae modo dixi auditione accepit, et litteris quas ad Alexandrinos miserat nihil se profecisse cognovit, mentis suae solertiam ipse excitans, novum sibi bellum adversus invisibilem hostem Ecclesiae statum perturbantem conficiendum esse dixit. CAPUT VI. Quomodo synodum Nicaeae fieri jussit. Mox velut divinam quamdam phalangem adversus cum instruens, generalem synodum convocavit; honorificis litteris episcopos undique invitans, ut quantocius adessent. Nec vero simplex ac nuda erat jussio: sed praeterea multum ad hoc opus contulit imperatoris benignitas. Qui aliis quidem cursus publici copiam praebuit: aliis vero jumentorum usum abunde subministravit. Quinetiam sedes huic synodo convenientissima assignata est, urbs quae a victoria nomen habet Nicaea, in Bithynia sita. Perlato igitur in omnes provincias imperatoris praecepto, statim cuncti velut ex transenna emissi, summa cum alacritate advolarunt. Alliciebat scilicet eos spes bonorum, et praesentis pacis opportunitas;", + "candidate_score": 0.644656, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_91_93", + "bdc_text": "Haec congressio talis fuit . Conveniebant enim docti nostrae partis homines inter se , atque articulus aliquis in commune proponebatur , omniumque de ea re sententia audiebatur ordine . Nec solum , quid adversariis respondendum , sed etiam nostra qualiter confirmanda essent , exquirebatur .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_167", + "psc_text": "Haec ille cum latino sermone dixisset, quae alius quispiam graece interpretatus est, deinceps concilii praesidibus sermonem concessit. Tum vero alii proximos insimulare coeperunt, alii accusantibus respondere et vicissim queri. Multis igitur hunc in modum ex utraque parte propositis, magnaque controversia in ipso principio excitata, imperator cuncta patientissime auscultans, intento animo propositas quaestiones excepit; et quae ab utraque parte dicebantur, vicissim astruens atque adjuvans, pertinacius certantes paulatim conciliavit. Cumque omnes placide alloqueretur, et graeca uteretur lingua, quippe qui ne hujus quidem linguae ignarus esset, suavissimus ac jucundissimus fuit: dum alios vi rationum adductos in suam sententiam trahit, alios orat et flectit; eosque qui recte dixissent, laudibus afficit, et universos ad concordiam incitat. Donec tandem eos concordes in omnibus de quibus antea certabatur, et consentientes effecit. CAPUT XIV. Concors synodi sententia de fide et de pascha. Adeo ut non modo unius fidei consonantia apud omnes obtineret, verum etiam unum idemque tempus in", + "candidate_score": 0.644173, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_176_178", + "bdc_text": "Postea cum de studio Caroli Germani Caesaris in Germanos quaedam , quaedam etiam de statu Germaniae , et qui olim fuisset , et qui nunc esset , tum de insecutis civilem hanc discordiam calamitatibus non nulla , non incommoda ad concordiam disseruisset ad extremum , ut virus deinde mali domestici extra Germaniam in omnes vicinas iam nationes redundasset , et consistere iam ipsa nusquam posset , multaque id genus alia permoleste et incaute , et ad concordiam minime apposita , ingessit ; precibus postremo usque ad lachrymas effusis et obtestationibus summis animos est mollire conatus . Ea oratio non eodem modo accepta a partibus fuit .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_156", + "psc_text": "libenti animo perficiebat. Verum livor invidiae qui ecclesias Dei in urbe Alexandria etiamtum conturbabat, et Thebaeorum atque Aegyptiorum pestilens schisma, non mediocriter animum ipsius angebant. Quippe cum per singulas urbes episcopi adversus episcopos conflictarentur, et populi adversus populos insurgerent, ac mutuis se vulneribus instar Symplegadum collisi conciderent. Adeo ut furore tandem ac desperatione acti, impia quaedam admittere, ipsasque imperatoris imagines violare ausi sint. Verum haec non tam ad iracundiam principem excitare, quam moestitia animum ejus afficere potuerunt; quippe qui perditorum hominum amentiam magnopere deploraret. CAPUT V. De dissensione ob festum Paschae. Alius quoque his antiquior suberat morbus longe gravissimus, qui ecclesias jampridem infestabat; dissensio scilicet de salutari festo. Quippe alii consuetudinem Judaeorum sequi oportere asserebant: alii tempus ipsum accurate observandum esse aiebant, nec errantibus assentiendum, qui ab Evangelica gratia hac etiam in parte alieni essent. Itaque cum omnes ubique populi jamdudum inter se dissiderent, et sacri religionis nostrae ritus conturbarentur", + "candidate_score": 0.643713, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_115", + "bdc_text": "Haec dum in Comitiis geruntur , dumque pacis et concordiae expectatio est aliqua , hostile ac horribile maxime Caesaris edictum ad nos adfertur , in Brabantia paucis ante diebus propositum , in quo doctrina nostra publice istis in locis proscribebatur , et qui eam profiteri fuisset ausus , ferro et igni excindebatur .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_138", + "psc_text": "cum Dei optimi maximi beneficio, amoena et profundissima pax Ecclesiam undique communiret. Sed enim invidia nostris bonis insidias struens subsederat. Quae primum quidem intro irrepens, postea in medio Sanctorum coetu tripudiavit. Tandem vero episcopos inter se commisit; tumultum et altercationem inter eos excitans, divinorum dogmatum obtentu. Exinde, tamquam ex levi quadam scintilla, gravissimum exarsit incendium. Quod quidem ab ecclesia Alexandrina velut a capite exorsum, universam posthaec Aegyptum, et Lybiam, et ulteriorem Thebaidem peragravit. Sed et reliquas urbes ac provincias depastum est, adeo ut non solum ipsos Ecclesiarum Antistites verbis inter se digladiantes, verum etiam plebem ipsam discissam cernere liceret; aliis horum, aliis illorum partes amplectentibus. Porro rerum quae gerebantur spectaculum eo usque processit indignitatis, ut in mediis infidelium theatris, divinae praedicationis venerabilis doctrina turpissimo risu ac ludibrio traduceretur. CAPUT LXII. De Ario et Melitianis. Et hi quidem in ipsa urbe Alexandria de sublimissimis rebus pertinaciter dimicabant. Alii vero per totam", + "candidate_score": 0.643052, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_204_206", + "bdc_text": "In eo responso actae gratiae Caesaris primum , mox legati erga Germanos , benevolentiae et studiis fuerunt : tum ei querelae , quae gravis et acerba in illius oratione fuit , sic est responsum . Videri frustra fieri , ut quisquam de magnis Imperii incommodis hoc tempore et loco quereretur , ubi de causis et remedio malorum inveniendo instituta esset deliberatio .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_21", + "psc_text": "ejusmodi imperatorem qualem nulla unquam aetas vidit nancisci, et in ejus conspectum, notitiam ac colloquium pervenire concessit. CAPUT XI. Quod sola Constantini gesta quae ad pietatem pertinent narratarus sit. Quamobrem si cuiquam alteri, nobis certe praecipue convenit, ut tot ac tanta quae audivimus bona, iis nuntiemus, quorum mentes bonorum operum exemplo ad amorem Dei excitantur. Quippe alii quidem vitam hominum minime gravium, et res gestas ad morum emendationem prorsus inutiles, aut gratia, aut odio quorumdam, aut ad doctrinae suae ostentationem scribere aggressi, turpissimorum flagitiorum narrationem magnifico verborum apparatu aliter quam decuit amplificarunt: iis qui singulari Dei beneficio malorum expertes fuerant, pessimorum operum et quae oblivione ac tenebris involvi debuerant, magistros se praebentes. At nobis oratio quidem ipsa quamvis suscepti operis magnitudini prorsus impar sit, sola tamen pulcherrimorum facinorum narratione illustrari posse videtur. Ipsa vero operum Deo acceptorum commemoratio, iis utique qui animum recte comparatum habuerint, non inutilem sed in primis", + "candidate_score": 0.642408, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_337", + "bdc_text": "Verum enim vero caetera quidem omnia praesides laudare , quae nos concessissemus , sed de numerandis duobus suffragiis aeque ut antea lubrice respondere , cura et diligentia sua se ea in re Caesari satis facturos , formam vero iuramenti ab se et legato comprehensam nobis exhibituros esse per praesidum responsum datum tertia Decembris fuit .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_266", + "psc_text": "Ecclesias vero a fundamentis aedificantes, pristinam suam sententiam aut potius errorem mutaverunt. Verum Deo amabilis imperatoris res gestas singillatim commemorare, non tam nostrum est, quam illorum qui assidue cum eo versari meruerunt. Nos vero quando ea quae ad nostram notitiam pervenerant, in hoc opere breviter exposuimus, ad extremum ejus vitae tempus transgrediemur. CAPUT XL. Quod cum trinis decennalibus tres filios Caesares creavisset, dedicationem Martyrii Hierosolymis celebravit. Annus jam imperii illius tricesimus peragebatur. Tres autem ejus filii variis temporibus consortes imperii fuerant renuntiati. Primus qui patri erat cognominis, decimo circiter paterni imperii anno, hunc honorem sortitus. Secundus avi sui nomen referens, circa parentis sui vicennalia Caesar est declaratus. Tertius Constans, qui praesentiam et stabilitatem suo nomine designat, tricesimo circiter paterni principatus anno ad hoc fastigium est evectus. Ita cum ad quamdam Trinitatis similitudinem tres filios Deo amabiles sustulisset, cosdemque singulis decenniis ad consortium imperii cooptasset, tempus deinceps tricennalium suorum opportunissimum esse", + "candidate_score": 0.641374, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_181_183", + "bdc_text": "Benevolentiam vero iactanti , cum et mandatum Brabanticum ( cuius ille autor esse credebatur ) et paucos ante dies exercita in nostros homines Vesontii crudelitas , quam etiam imperialis iuditii autoritate exequi conatus erat , repugnarent , fidem nemo habebat . Graviter etiam et acerbe ferebant nostri homines , quod omnis et domestici mali , et quantum in vicinis gentibus esset causa , nobis ut pestilentibus haereticis attribueretur . Presertim vero legati principum valde commoti , pro se quisque hanc a suo principe iniuriam repellandam esse iudicabant .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_73", + "psc_text": "nullo remedio revocari poterant, Deo committens relinquebat; nihil adversus quemquam asperius unquam designans. Hanc ob causam, ut credibile est, qui in Africa seditionem commoverant, eo improbitatis proruperunt, ut abrupta quaedam facinora tentarent; daemone ut videtur ob praesentium bonorum copiam invidia percito, et ad gravia quaedam et atrocia facinora homines incitante, quo imperatoris animum contra ipsos accenderet. Verum nihil profecit invidia, cum imperator ea quae fiebant, ridenda esse duceret; et maligni daemonis impulsionem agnoscere se affirmaret. Neque enim sanorum hominum illa esse facinora, sed vel penitus amentium, vel eorum qui nequissimi daemonis stimulis agitarentur: cujusmodi homines miseratione potius quam supplicio dignos esse. Non enim tantae justitiae est, insurgere ad puniendum furorem hominum amentium, quantum eorumdem vicem dolere, extremae humanitatis est. CAPUT XLVI. Victoriae de Barbaris relatae. Et imperator quidem ad hunc modum in omnibus suis actibus Deo omnium inspectori cultum exhibens, Ecclesiis ejus inconcussa sollicitudine providebat. Deus vero ei vicem rependens,", + "candidate_score": 0.641113, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_112_114", + "bdc_text": "Quarta de poenitentia et partibus illius disputatio fuit instituta tantum . Haec igitur , dum a nostris hominibus fiunt , venisse praesides iam dicebantur . Itaque quia instare deinde verum cum ipso hoste certamen videbatur , finem isti congressus utilissimi habuerunt .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_230", + "psc_text": "ut Servatoris nostri doctrina summis omnium laudibus exciperetur, civilia interim negotia haudquaquam neglexit. Verum hac quoque in parte omnium provinciarum incolas variis et continuis beneficiis afficere nunquam destitit; nunc quidem publice erga omnes paternam quamdam exhibens sollicitudinem, nunc privatim singulos ex familiaribus suis variis ornans dignitatibus, et prolixa animi magnitudine omnia omnibus largiens. Nec eveniebat unquam ut a scopo aberraret qui ab imperatore beneficium petebat; nec ullus qui bonum aliquod ab eo speravisset, spe sua frustratus discessit. Quippe alii pecunias, alii praedia impetrabant. Alii consulari, alii senatoria dignitate ornabantur. Nonnulli consulares, plures praesides designabantur. Comites vero, alii primi ordinis fiebant, alii secundi, alii tertii. Porro perfectissimatu et aliis plurimis ejusmodi dignitatum titulis innumerabiles alii donabantur. Namque imperator quo plures honore afficeret, varias dignitates excogitaverat. CAPUT II. Remissio quartae partis censuum. Quantopere vero studuerit ut universo hominum generi hilarem ac tranquillam vitam praestaret, vel ex hoc uno exemplo perspici potest, quod", + "candidate_score": 0.639841, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_126", + "bdc_text": "Itaque omnium animi antea ad aliquam concordiae spem arrecti , hac fama consternati fuerunt , nec quisquam inventus est , qui pollicitationibus Caesaris fidem ullam habendam esse iudicaret :", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_156", + "psc_text": "libenti animo perficiebat. Verum livor invidiae qui ecclesias Dei in urbe Alexandria etiamtum conturbabat, et Thebaeorum atque Aegyptiorum pestilens schisma, non mediocriter animum ipsius angebant. Quippe cum per singulas urbes episcopi adversus episcopos conflictarentur, et populi adversus populos insurgerent, ac mutuis se vulneribus instar Symplegadum collisi conciderent. Adeo ut furore tandem ac desperatione acti, impia quaedam admittere, ipsasque imperatoris imagines violare ausi sint. Verum haec non tam ad iracundiam principem excitare, quam moestitia animum ejus afficere potuerunt; quippe qui perditorum hominum amentiam magnopere deploraret. CAPUT V. De dissensione ob festum Paschae. Alius quoque his antiquior suberat morbus longe gravissimus, qui ecclesias jampridem infestabat; dissensio scilicet de salutari festo. Quippe alii consuetudinem Judaeorum sequi oportere asserebant: alii tempus ipsum accurate observandum esse aiebant, nec errantibus assentiendum, qui ab Evangelica gratia hac etiam in parte alieni essent. Itaque cum omnes ubique populi jamdudum inter se dissiderent, et sacri religionis nostrae ritus conturbarentur", + "candidate_score": 0.639571, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_161_163", + "bdc_text": "Ad haec partium responsa paucis Praesides moderatum utriusque partis ingressum laudabant , magnam sibi spem affulsisse ostendebant , si caetera eodem deinde modo fierent . De formula se consideraturos esse ostendebant . Caeterum , quod ad privatam Saxonum protestationem attinebat , protestatione opposita , Ferdinandum regem rite et legitime electum esse affirmabant .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_173", + "psc_text": "admodum sunt veri sermonum amatores: nec facile invenitur, qui veritatis studiosus sit. Quam ob causam omnibus sese accommodare oportet, et instar medici cujusdam ea quae ad uniuscujusque salutem utilia sunt subministrare, ut salutaris doctrina omni ex parte ab omnibus honoretur. Et haec quidem primo loco imperator eis praecepit. Ad extremum vero adjecit, ut pro se quoque preces ad Deum sedulo facerent. Cum in hunc modum eis valedixisset, cunctis posthaec in patriam redeundi potestatem fecit. Illi igitur summa cum hilaritate domum reversi sunt; ac deinceps una apud omnes valuit opinio, sub ipsius imperatoris praesentia, communi omnium consensu firmata; cum ii qui jamdudum a se mutuo divulsi erant, in unum veluti corpus coaluissent. CAPUT XXII. Quomodo alios quidem hortatus sit, ad alios autem scripserit, et de pecuniarum divisione. Tanto igitur successu imperator exhilaratus, iis qui synodo minime interfuissent, gratissimum fructum per litteras praebuit. Sed et universis populis, tam iis qui per agros", + "candidate_score": 0.639228, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_176_178", + "bdc_text": "Postea cum de studio Caroli Germani Caesaris in Germanos quaedam , quaedam etiam de statu Germaniae , et qui olim fuisset , et qui nunc esset , tum de insecutis civilem hanc discordiam calamitatibus non nulla , non incommoda ad concordiam disseruisset ad extremum , ut virus deinde mali domestici extra Germaniam in omnes vicinas iam nationes redundasset , et consistere iam ipsa nusquam posset , multaque id genus alia permoleste et incaute , et ad concordiam minime apposita , ingessit ; precibus postremo usque ad lachrymas effusis et obtestationibus summis animos est mollire conatus . Ea oratio non eodem modo accepta a partibus fuit .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_167", + "psc_text": "Haec ille cum latino sermone dixisset, quae alius quispiam graece interpretatus est, deinceps concilii praesidibus sermonem concessit. Tum vero alii proximos insimulare coeperunt, alii accusantibus respondere et vicissim queri. Multis igitur hunc in modum ex utraque parte propositis, magnaque controversia in ipso principio excitata, imperator cuncta patientissime auscultans, intento animo propositas quaestiones excepit; et quae ab utraque parte dicebantur, vicissim astruens atque adjuvans, pertinacius certantes paulatim conciliavit. Cumque omnes placide alloqueretur, et graeca uteretur lingua, quippe qui ne hujus quidem linguae ignarus esset, suavissimus ac jucundissimus fuit: dum alios vi rationum adductos in suam sententiam trahit, alios orat et flectit; eosque qui recte dixissent, laudibus afficit, et universos ad concordiam incitat. Donec tandem eos concordes in omnibus de quibus antea certabatur, et consentientes effecit. CAPUT XIV. Concors synodi sententia de fide et de pascha. Adeo ut non modo unius fidei consonantia apud omnes obtineret, verum etiam unum idemque tempus in", + "candidate_score": 0.638519, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_176_178", + "bdc_text": "Postea cum de studio Caroli Germani Caesaris in Germanos quaedam , quaedam etiam de statu Germaniae , et qui olim fuisset , et qui nunc esset , tum de insecutis civilem hanc discordiam calamitatibus non nulla , non incommoda ad concordiam disseruisset ad extremum , ut virus deinde mali domestici extra Germaniam in omnes vicinas iam nationes redundasset , et consistere iam ipsa nusquam posset , multaque id genus alia permoleste et incaute , et ad concordiam minime apposita , ingessit ; precibus postremo usque ad lachrymas effusis et obtestationibus summis animos est mollire conatus . Ea oratio non eodem modo accepta a partibus fuit .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_157", + "psc_text": "ecclesias jampridem infestabat; dissensio scilicet de salutari festo. Quippe alii consuetudinem Judaeorum sequi oportere asserebant: alii tempus ipsum accurate observandum esse aiebant, nec errantibus assentiendum, qui ab Evangelica gratia hac etiam in parte alieni essent. Itaque cum omnes ubique populi jamdudum inter se dissiderent, et sacri religionis nostrae ritus conturbarentur (quippe in uno eodemque festo temporis diversitas maximum discidium inter feriantes excitabat, cum hi jejuniis et aerumnis seipsos attererent, illi otio ac laetitiae indulgerent), mortalium quidem nemo erat, qui huic malo remedium posset adhibere; cum utrinque inter dissentientes velut aequata lance controversia penderet. Soli omnipotenti Deo perfacile erat istis malis mederi. Unus porro in terris extabat Contantinus, qui ad haec bona perficienda idoneus Dei minister esse videretur. Qui posteaquam haec quae modo dixi auditione accepit, et litteris quas ad Alexandrinos miserat nihil se profecisse cognovit, mentis suae solertiam ipse excitans, novum sibi bellum adversus invisibilem hostem Ecclesiae statum perturbantem conficiendum", + "candidate_score": 0.638397, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_168_170", + "bdc_text": "Tertia deinde post adventum die , quae sexta iam et vigesima a coeptis Comitiis fuit , convocatis partibus , primum quidem literas et mandata Caesaris exhibuit et legi iussit : Earum haec summa fuit . Caesarem omnibus semper modis Germaniam componere fuisse conatum , ideo Hispanios reliquisse , et in Germaniam non sine periculo venisse , ideo ad Comitia nostra semper festinasse .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_266", + "psc_text": "Ecclesias vero a fundamentis aedificantes, pristinam suam sententiam aut potius errorem mutaverunt. Verum Deo amabilis imperatoris res gestas singillatim commemorare, non tam nostrum est, quam illorum qui assidue cum eo versari meruerunt. Nos vero quando ea quae ad nostram notitiam pervenerant, in hoc opere breviter exposuimus, ad extremum ejus vitae tempus transgrediemur. CAPUT XL. Quod cum trinis decennalibus tres filios Caesares creavisset, dedicationem Martyrii Hierosolymis celebravit. Annus jam imperii illius tricesimus peragebatur. Tres autem ejus filii variis temporibus consortes imperii fuerant renuntiati. Primus qui patri erat cognominis, decimo circiter paterni imperii anno, hunc honorem sortitus. Secundus avi sui nomen referens, circa parentis sui vicennalia Caesar est declaratus. Tertius Constans, qui praesentiam et stabilitatem suo nomine designat, tricesimo circiter paterni principatus anno ad hoc fastigium est evectus. Ita cum ad quamdam Trinitatis similitudinem tres filios Deo amabiles sustulisset, cosdemque singulis decenniis ad consortium imperii cooptasset, tempus deinceps tricennalium suorum opportunissimum esse", + "candidate_score": 0.637727, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_161_163", + "bdc_text": "Ad haec partium responsa paucis Praesides moderatum utriusque partis ingressum laudabant , magnam sibi spem affulsisse ostendebant , si caetera eodem deinde modo fierent . De formula se consideraturos esse ostendebant . Caeterum , quod ad privatam Saxonum protestationem attinebat , protestatione opposita , Ferdinandum regem rite et legitime electum esse affirmabant .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_261", + "psc_text": "quam ille ad sanctorum coetum inscripsit, Ecclesiae Dei lucubrationem illam nuncupans: ne cui forte nostrum super his rebus testimonium vana atque inanis fabula esse videatur. CAPUT XXXIII. Quomodo Eusebii de Servatoris sepulcro panegyricas orationes stans audierit. Illud vero quod nobis praesentibus gessit princeps mirabilis, nequaquam mihi videtur silentio praetereundum. Nam cum singulari ejus in Deum pietate confisi, rogassemus aliquando ut nos de Servatoris nostri sepulcro dicentes audire vellet, libentissime aures nobis commodavit. Cumque maxima audientium multitudo intus in ipsa regia circumstaret, stans ipse una cum caeteris orationem audivit. Nobisque ab eo postulantibus, ut in regali solio quod juxta positum erat sedere vellet, numquam adduci potuit ut sederet: sed intento animo quae dicebantur expendens, theologicorum dogmatum veritatem suo testimonio comprobabat. Cum vero multum jam temporis consumpsissemus, et prolixior esset oratio, nos quidem finem dicendi facere volebamus. At ipse hortabatur nos, ut pergeremus donec ad metam perducta esset oratio. Nobis rursus ut", + "candidate_score": 0.637712, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_636_638", + "bdc_text": "Eodem die , quae Januarii decima nona fuit , omni congressu publico ab utrisque partibus omisso , in abitum unusquisque sese comparabat . Postridie denique omnes abierunt . Itaque trium dierum disputatio haec , et dimidii , ipsa ad disputandum comparatio mensium propemodum trium fuit .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_157", + "psc_text": "ecclesias jampridem infestabat; dissensio scilicet de salutari festo. Quippe alii consuetudinem Judaeorum sequi oportere asserebant: alii tempus ipsum accurate observandum esse aiebant, nec errantibus assentiendum, qui ab Evangelica gratia hac etiam in parte alieni essent. Itaque cum omnes ubique populi jamdudum inter se dissiderent, et sacri religionis nostrae ritus conturbarentur (quippe in uno eodemque festo temporis diversitas maximum discidium inter feriantes excitabat, cum hi jejuniis et aerumnis seipsos attererent, illi otio ac laetitiae indulgerent), mortalium quidem nemo erat, qui huic malo remedium posset adhibere; cum utrinque inter dissentientes velut aequata lance controversia penderet. Soli omnipotenti Deo perfacile erat istis malis mederi. Unus porro in terris extabat Contantinus, qui ad haec bona perficienda idoneus Dei minister esse videretur. Qui posteaquam haec quae modo dixi auditione accepit, et litteris quas ad Alexandrinos miserat nihil se profecisse cognovit, mentis suae solertiam ipse excitans, novum sibi bellum adversus invisibilem hostem Ecclesiae statum perturbantem conficiendum", + "candidate_score": 0.637707, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_4", + "bdc_text": "Ergo domum reversus iam et otium ea , quae annotaram , describendi nactus una ad omnes epistola semel omnia , quae isthic gesta sunt , nunc scribendo omnibus cupio , si possim , satisfacere .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_173", + "psc_text": "admodum sunt veri sermonum amatores: nec facile invenitur, qui veritatis studiosus sit. Quam ob causam omnibus sese accommodare oportet, et instar medici cujusdam ea quae ad uniuscujusque salutem utilia sunt subministrare, ut salutaris doctrina omni ex parte ab omnibus honoretur. Et haec quidem primo loco imperator eis praecepit. Ad extremum vero adjecit, ut pro se quoque preces ad Deum sedulo facerent. Cum in hunc modum eis valedixisset, cunctis posthaec in patriam redeundi potestatem fecit. Illi igitur summa cum hilaritate domum reversi sunt; ac deinceps una apud omnes valuit opinio, sub ipsius imperatoris praesentia, communi omnium consensu firmata; cum ii qui jamdudum a se mutuo divulsi erant, in unum veluti corpus coaluissent. CAPUT XXII. Quomodo alios quidem hortatus sit, ad alios autem scripserit, et de pecuniarum divisione. Tanto igitur successu imperator exhilaratus, iis qui synodo minime interfuissent, gratissimum fructum per litteras praebuit. Sed et universis populis, tam iis qui per agros", + "candidate_score": 0.637692, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_434", + "bdc_text": "Caesarem ipsum si quid utile in editione esset , bono publico consulturum esse .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_21", + "psc_text": "ejusmodi imperatorem qualem nulla unquam aetas vidit nancisci, et in ejus conspectum, notitiam ac colloquium pervenire concessit. CAPUT XI. Quod sola Constantini gesta quae ad pietatem pertinent narratarus sit. Quamobrem si cuiquam alteri, nobis certe praecipue convenit, ut tot ac tanta quae audivimus bona, iis nuntiemus, quorum mentes bonorum operum exemplo ad amorem Dei excitantur. Quippe alii quidem vitam hominum minime gravium, et res gestas ad morum emendationem prorsus inutiles, aut gratia, aut odio quorumdam, aut ad doctrinae suae ostentationem scribere aggressi, turpissimorum flagitiorum narrationem magnifico verborum apparatu aliter quam decuit amplificarunt: iis qui singulari Dei beneficio malorum expertes fuerant, pessimorum operum et quae oblivione ac tenebris involvi debuerant, magistros se praebentes. At nobis oratio quidem ipsa quamvis suscepti operis magnitudini prorsus impar sit, sola tamen pulcherrimorum facinorum narratione illustrari posse videtur. Ipsa vero operum Deo acceptorum commemoratio, iis utique qui animum recte comparatum habuerint, non inutilem sed in primis", + "candidate_score": 0.637464, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_176_178", + "bdc_text": "Postea cum de studio Caroli Germani Caesaris in Germanos quaedam , quaedam etiam de statu Germaniae , et qui olim fuisset , et qui nunc esset , tum de insecutis civilem hanc discordiam calamitatibus non nulla , non incommoda ad concordiam disseruisset ad extremum , ut virus deinde mali domestici extra Germaniam in omnes vicinas iam nationes redundasset , et consistere iam ipsa nusquam posset , multaque id genus alia permoleste et incaute , et ad concordiam minime apposita , ingessit ; precibus postremo usque ad lachrymas effusis et obtestationibus summis animos est mollire conatus . Ea oratio non eodem modo accepta a partibus fuit .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_137", + "psc_text": "ab hoc capite XLVIII ad LXI extenditur, videsis infra.) CAPUT LXI. Quomodo ab urbe Alexandria quaestiones commotae sint propter Arium. Haec imperator velut quidam Dei praeco maxima praeditus voce, cunctis provincialibus per suas litteras inclamavit, dum subditos a daemonum errore revocare, et ad verum Dei cultum amplectendum incitare conatur. Quas ob res cum singulari gaudio gestiret, nuntius ad eum perlatus est de quodam non mediocri tumultu qui ecclesias occupaverat. Quo audito perculsus, remedium excogitare coepit. Porro tumultus origo haec fuit: Florebat populus Dei, et cum alacritate quadam ac tripudio honestis actibus incumbebat. Nullus erat fortis metus, qui perturbationem afferret: quippe cum Dei optimi maximi beneficio, amoena et profundissima pax Ecclesiam undique communiret. Sed enim invidia nostris bonis insidias struens subsederat. Quae primum quidem intro irrepens, postea in medio Sanctorum coetu tripudiavit. Tandem vero episcopos inter se commisit; tumultum et altercationem inter eos excitans, divinorum dogmatum obtentu. Exinde, tamquam ex levi", + "candidate_score": 0.637316, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_187_189", + "bdc_text": "Et presides , ad quos haec oratio communiter esset instituta , ab iis more imperii communiter , et non seorsim respondendum esse iudicabant . Novus autem agitandi in Imperio consilii mos hic est . Tribus ex ordinibus consilia publica , primum electorum , deinde principum caeterorum , postremum urbium comparantur .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_216", + "psc_text": "Ecclesiam tragicis quibusdam calamitatibus implevit, adeo ut parum abfuerit quin tota funditus civitas subverteretur; quippe cum populus quidem Ecclesiae duas in partes divisus esset, reliqua autem civitas simul cum magistratibus ac militibus, hostili modo inter se dissideret. Ventumque esset ad gladios, nisi divina providentia et imperatoris metus plebis impetum repressissent. Atque hic rursus principis clementia, instar Servatoris et animorum medici, aegris hominibus medicinam orationis adhibuit. Quippe unum ex iis quos circa se spectatos habebat, comitis honore decoratum, hominem fidelissimum, eo misit, plebem quasi legatione blanda compellans. Aliisque super alias scriptis litteris hortatus est eos ut paci studerent, docens qua ratione divinae religioni congruentia gererent. Ac tandem iis persuasit, excusavitque eos in suis litteris, asserens se coram audiisse ipsum qui totius seditionis auctor fuisset. Atque has ejus epistolas non vulgari doctrina et utilitate refertas, hoc loco apposuissem, nisi reis ignominiae notam inurerent. Quocirca has quidem inpraesentia omittam, quippe qui malorum memoriam", + "candidate_score": 0.636896, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_161_163", + "bdc_text": "Ad haec partium responsa paucis Praesides moderatum utriusque partis ingressum laudabant , magnam sibi spem affulsisse ostendebant , si caetera eodem deinde modo fierent . De formula se consideraturos esse ostendebant . Caeterum , quod ad privatam Saxonum protestationem attinebat , protestatione opposita , Ferdinandum regem rite et legitime electum esse affirmabant .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_230", + "psc_text": "ut Servatoris nostri doctrina summis omnium laudibus exciperetur, civilia interim negotia haudquaquam neglexit. Verum hac quoque in parte omnium provinciarum incolas variis et continuis beneficiis afficere nunquam destitit; nunc quidem publice erga omnes paternam quamdam exhibens sollicitudinem, nunc privatim singulos ex familiaribus suis variis ornans dignitatibus, et prolixa animi magnitudine omnia omnibus largiens. Nec eveniebat unquam ut a scopo aberraret qui ab imperatore beneficium petebat; nec ullus qui bonum aliquod ab eo speravisset, spe sua frustratus discessit. Quippe alii pecunias, alii praedia impetrabant. Alii consulari, alii senatoria dignitate ornabantur. Nonnulli consulares, plures praesides designabantur. Comites vero, alii primi ordinis fiebant, alii secundi, alii tertii. Porro perfectissimatu et aliis plurimis ejusmodi dignitatum titulis innumerabiles alii donabantur. Namque imperator quo plures honore afficeret, varias dignitates excogitaverat. CAPUT II. Remissio quartae partis censuum. Quantopere vero studuerit ut universo hominum generi hilarem ac tranquillam vitam praestaret, vel ex hoc uno exemplo perspici potest, quod", + "candidate_score": 0.636754, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_591_593", + "bdc_text": "Saepe enim fit , ut loco postremo sedenti , praesertim ubi loca non pro cuiusque industria , sed pro statu Principum , attribuuntur , facilius aliquid in mentem veniat , quam ei , qui loco summo sedet . Illud autem , quod adversus omnem usum forensem , et contra omnem publicae et privatae actionis naturam erat , acta res ut ne per singula , sed summis tantum capitibus , notaretur , valde mirati sunt nostri , prorsusque inexpectatum fuit , cur nunc denique id denegaretur , quod esset constitutum ab ipsis prius . In ipsa quippe iuramenti forma , ut acta singula scriberentur , cautum fuit .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_33", + "psc_text": "in palatio retinuerit. Soli Constantio sapiens quoddam consilium venit in mentem. Acres quidem ipsa quam gessit mirabilis est auditu; factu tamen longe admirabilior. Palatinis omnibus qui in ipsius aula militabant, ad ipsos usque judices in summis potestatibus constitutos, data eligendi utrum mallent facultate, hanc conditionem detulit, ut siquidem daemonibus sacrificassent, manere ipsis in palatio et consuetis honoribus frui liceret: si vero id facere renuissent, ab ipsius aditu excluderentur, et ab ipsius notitia ac familiaritate remoti discederent. Cum ergo universi bifariam dirempti essent; aliusque in hanc, alius in illam partem discessisset; et uniuscujusque propositum ac sententia explorata fuisset: tunc eximius princeps consilium suum quod hactenus latuerat, detegens, illorum quidem timiditatem ac nimium sui ipsorum amorem condemnavit: hos vero ob devotam divino numini conscientiam magnopere probavit. Ac deinde illos quidem tanquam Dei proditores, ne principis quidem obsequio dignos judicavit. Nam quomodo, inquit, fidem erga principem suum servaturi sunt, qui erga Deum perfidi", + "candidate_score": 0.636677, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_252_254", + "bdc_text": "Eius autem rei talis erat utraque ex parte ratio , ut ter undeni hinc inde homines pro Principum urbiumque suorum numero et loco ad hoc certamen adhiberentur . Et a nobis quidem pro electore Saxone : Franciscus Burckardus , Philippus Melanchthon , Justus Menius ;", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_71", + "psc_text": "diluculo procedens ex palatio, ac cum coelesti solis jubare quodammodo exoriens, cunctis adeuntibus beneficentiae suae radios impertiebat. Nec ullus unquam ad illum propius accessit, qui fructum alicujus beneficii non retulerit: nec spe sua unquam frustrati sunt, qui ab ipso aliquid auxilii exspectassent. CAPUT XLIV. Quomodo synodis episcoporum interfuit. Ac generaliter quidem erga omnes talem se praestitit. Verum Ecclesiae Dei praecipue curam gerens, cum per diversas provincias quidam inter se dissentirent, ipse velut communis omnium episcopus a Deo constitutus, ministrorum Dei concilia congregavit. Nec dedignatus adesse et considere in medio illorum conventu, cognitionis particeps fuit; ea quae ad pacem Dei pertinent, cunctis procurans. Porro sedebat in medio tanquam unus e multis; protectores quidem cunctosque corporis custodes procul amovens, Dei autem timore contectus, et amicorum fidelium benevolentia vallatus. Caeterum quoscumque saniori sententiae acquiescere, et ad quietem et concordiam propensos esse animadverterat, eos maxime probabat; palam indicans unanimi omnium consensu se in primis", + "candidate_score": 0.636544, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_12", + "bdc_text": "Principio , cum partis utriusque legati praecipui omnes praesto fere ad diem fuissent , praesidum adventum in vigesimam et secundam usque diem praestolari coacti fuerunt .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_242", + "psc_text": "preces cum universo aulicorum coetu recitabat. CAPUT XVIII. Diem Dominicum et sextam feriam honorari praecipit. Diem vero precationibus congruum haberi constituit eum qui primus est et caput caeterorum, et qui revera dominicus est ac salutaris. Praeterea diaconos et Deo consecratos ministros, qui vitae gravitate et reliquis virtutibus ornati essent, totius domus custodes ordinavit. Denique protectores et stipatores fidi, benevolentiae et fidei armis instructi, imperatorem ipsum pietatis magistrum habebant; et salutarem ac dominicum diem perinde honorabant; eoque die precationes imperatori gratas ad Deum fundebant. Reliquos etiam mortales ad idem faciendum incitavit princeps beatissimus; utpote qui id maxime in votis haberet, ut universos homines paulatim Dei cultores efficeret. Atque ob hanc causam cunctis sub imperio romano degentibus praecepit, ut dominico die feriarentur, utque diem qui est pridie sabbati similiter honorarent, in memoriam, ut videtur, earum rerum quae a communi omnium Servatore illis diebus gestae esse perhibentur. Porro cum exercitum omnem ad salutaris", + "candidate_score": 0.636188, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_168_170", + "bdc_text": "Tertia deinde post adventum die , quae sexta iam et vigesima a coeptis Comitiis fuit , convocatis partibus , primum quidem literas et mandata Caesaris exhibuit et legi iussit : Earum haec summa fuit . Caesarem omnibus semper modis Germaniam componere fuisse conatum , ideo Hispanios reliquisse , et in Germaniam non sine periculo venisse , ideo ad Comitia nostra semper festinasse .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_267", + "psc_text": "circa parentis sui vicennalia Caesar est declaratus. Tertius Constans, qui praesentiam et stabilitatem suo nomine designat, tricesimo circiter paterni principatus anno ad hoc fastigium est evectus. Ita cum ad quamdam Trinitatis similitudinem tres filios Deo amabiles sustulisset, cosdemque singulis decenniis ad consortium imperii cooptasset, tempus deinceps tricennalium suorum opportunissimum esse existimavit, quo summo omnium Regi gratias ageret. Et ipse quidem optimum factu esse judicabat, si ejus martyrii quod singulari studio ac magnificentia Hierosolymis construxerat, dedicationem celebraret. CAPUT XLI. Quod inter haec synodum Tyri haberi constituit ob quasdam in Aegypto controversias. Verum invidus daemon bonorum omnium inimicus, instar densissimae cujusdam nubis splendidissimis solis radiis sese opponentis, hujus celebritatis nitorem turbare conatus est; Ecclesiarum Aegypti statum contentionibus suis iterum concutiens. Sedenim Deo carus imperator collectam rursus plurimorum antistitum synodum, velut divinum quemdam exercitum in praelium educens, malevolo daemoni objecit: episcopis ex universa Aegypto, et Libya, Asia item et Europa convenire jussis; primum", + "candidate_score": 0.636175, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_501", + "bdc_text": "Haec pro se Philippus , cuius tamen consilium a nulla nec publica nec privata concordiam quaerendi ratione abhorrebat :", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_71", + "psc_text": "diluculo procedens ex palatio, ac cum coelesti solis jubare quodammodo exoriens, cunctis adeuntibus beneficentiae suae radios impertiebat. Nec ullus unquam ad illum propius accessit, qui fructum alicujus beneficii non retulerit: nec spe sua unquam frustrati sunt, qui ab ipso aliquid auxilii exspectassent. CAPUT XLIV. Quomodo synodis episcoporum interfuit. Ac generaliter quidem erga omnes talem se praestitit. Verum Ecclesiae Dei praecipue curam gerens, cum per diversas provincias quidam inter se dissentirent, ipse velut communis omnium episcopus a Deo constitutus, ministrorum Dei concilia congregavit. Nec dedignatus adesse et considere in medio illorum conventu, cognitionis particeps fuit; ea quae ad pacem Dei pertinent, cunctis procurans. Porro sedebat in medio tanquam unus e multis; protectores quidem cunctosque corporis custodes procul amovens, Dei autem timore contectus, et amicorum fidelium benevolentia vallatus. Caeterum quoscumque saniori sententiae acquiescere, et ad quietem et concordiam propensos esse animadverterat, eos maxime probabat; palam indicans unanimi omnium consensu se in primis", + "candidate_score": 0.635657, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_187_189", + "bdc_text": "Et presides , ad quos haec oratio communiter esset instituta , ab iis more imperii communiter , et non seorsim respondendum esse iudicabant . Novus autem agitandi in Imperio consilii mos hic est . Tribus ex ordinibus consilia publica , primum electorum , deinde principum caeterorum , postremum urbium comparantur .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_174", + "psc_text": "jamdudum a se mutuo divulsi erant, in unum veluti corpus coaluissent. CAPUT XXII. Quomodo alios quidem hortatus sit, ad alios autem scripserit, et de pecuniarum divisione. Tanto igitur successu imperator exhilaratus, iis qui synodo minime interfuissent, gratissimum fructum per litteras praebuit. Sed et universis populis, tam iis qui per agros quam qui in urbibus habitabant, magnam pecuniae vim distribui jussit, publicam festivitatem ob vicesimum imperii sui annum hac ratione concelebrans. CAPUT XXIII. Quomodo ad Aegyptios scripserit, eosque ad pacem hortatus sit. Verum cunctis inter se pacem colentibus, apud solos Aegyptios implacabilis contentionis furor ardebat, adeo ut molestiam quidem exhiberent imperatori; non ideo tamen eum ad iracundiam excitarent. Illos enim ut patres, aut potius ut prophetas Dei, omni honore imperator afficiens, iterum ad se vocavit; iterum arbiter eorumdem fuit; iterum eos muneribus ac donis honoravit. Sententiam quoque quam arbiter dixerat, per epistolam significavit, confirmans et sanciens ea quae a Synodo decreta", + "candidate_score": 0.63471, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_404", + "bdc_text": "Haec contentio tanta fuit , ut legatus Caesaris coactus sit , missis doctoribus suis Hispanis mitigare animos , et incendium restinguere , quod minime tamen impetravisset , nisi hostium metus in propinquo existentium istos homines paulisper continuisset .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_140", + "psc_text": "Isti vero in alterutram partem discissi, seditioni quoque adjungebantur. CAPUT LXIII. Quomodo Legatum cum litteris misit ad pacem componendam. His auditis imperator gravissimo dolore perculsus, eamque rem instar domesticae calamitatis habendam ratus, confestim ex Dei cultoribus quos circa se habebat, quemdam, quem ob modestiam fidei spectatum, et ob religionis confessionem superiori tempore prae caeteris nobilitatum esse cognoverat, Alexandriam dirigit, ut inter eos qui illic dissidebant pacem componeret; eidemque litteras dat ad contentionis auctores utiles imprimis ac necessarias. Quae cum illustre specimen exhibeant curae ac sollicitudinis illius quam pro Ecclesiis Dei gerebat, non absurdum fuerit, huic de illo institutae narrationi ipsas inserere. Sunt autem ejusmodi. CAPUT LXIV. Constantini Epistola ad Alexandrum episcopum, et Arium presbyterum. (Haec epistola, quae ab hoc cap. LXIV ad LXXIII producitur; videsis infra.) CAPUT LXXIII. Quod post has etiam Imperatoris litteras perseveravit contentio. Et ad hunc quidem modum imperator Deo carus, missa epistola pacem Ecclesiae Dei reformare", + "candidate_score": 0.634678, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_300", + "bdc_text": "Se quod officii sui esse crederent , curaturos esse , relatio gestae rei diligens Caesari ut fieret .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_279", + "psc_text": "iisdem praefecit. Alii bellicae artis scientia; alii civilium rerum praeceptis eos informabant; alii denique jurisprudentia. Porro singulis tributus erat regalis apparatus, scutarii, hastati, protectores, et legiones ac numeri militares, eorumque rectores, centuriones, tribuni ac duces, ii quos pater in rebus bellicis exercitatissimos et praecipua erga filios fide ac benevolentia praeditos esse cognoverat. CAPUT LII. Quomodo eos virilem aetatem ingressos pietatem docuerit. Porro dum infirma adhuc aetate Caesares essent, ministri et consiliarii iis adjuncti rempublicam gubernabant. Verum ubi ad virilem aetatem pervenissent, solius patris magisterium eis suffecit. Qui nunc praesentes privatis admonitionibus ad aemulationem sui provocabat, exemplum pietatis suae ad imitandum ipsis proponens: nunc absentibus imperatoria praecepta per litteras suggerebat. Quorum primum illud et maximum erat, ut Dei summi omnium regis notitiam cultumque, divitiis omnibus ipsique etiam imperio anteferrent. Tandem vero, ut per seipsos quae utilia essent reipublicae agerent, eis permisit: et ante omnia id diserte praecepit, ut Ecclesiae Dei curam", + "candidate_score": 0.634441, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_187_189", + "bdc_text": "Et presides , ad quos haec oratio communiter esset instituta , ab iis more imperii communiter , et non seorsim respondendum esse iudicabant . Novus autem agitandi in Imperio consilii mos hic est . Tribus ex ordinibus consilia publica , primum electorum , deinde principum caeterorum , postremum urbium comparantur .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_137", + "psc_text": "ab hoc capite XLVIII ad LXI extenditur, videsis infra.) CAPUT LXI. Quomodo ab urbe Alexandria quaestiones commotae sint propter Arium. Haec imperator velut quidam Dei praeco maxima praeditus voce, cunctis provincialibus per suas litteras inclamavit, dum subditos a daemonum errore revocare, et ad verum Dei cultum amplectendum incitare conatur. Quas ob res cum singulari gaudio gestiret, nuntius ad eum perlatus est de quodam non mediocri tumultu qui ecclesias occupaverat. Quo audito perculsus, remedium excogitare coepit. Porro tumultus origo haec fuit: Florebat populus Dei, et cum alacritate quadam ac tripudio honestis actibus incumbebat. Nullus erat fortis metus, qui perturbationem afferret: quippe cum Dei optimi maximi beneficio, amoena et profundissima pax Ecclesiam undique communiret. Sed enim invidia nostris bonis insidias struens subsederat. Quae primum quidem intro irrepens, postea in medio Sanctorum coetu tripudiavit. Tandem vero episcopos inter se commisit; tumultum et altercationem inter eos excitans, divinorum dogmatum obtentu. Exinde, tamquam ex levi", + "candidate_score": 0.633311, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_160_162", + "bdc_text": "Saxones vero , regem se Ferdinandum legitime electum non agnoscere , testabantur . Ad haec partium responsa paucis Praesides moderatum utriusque partis ingressum laudabant , magnam sibi spem affulsisse ostendebant , si caetera eodem deinde modo fierent . De formula se consideraturos esse ostendebant .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_261", + "psc_text": "quam ille ad sanctorum coetum inscripsit, Ecclesiae Dei lucubrationem illam nuncupans: ne cui forte nostrum super his rebus testimonium vana atque inanis fabula esse videatur. CAPUT XXXIII. Quomodo Eusebii de Servatoris sepulcro panegyricas orationes stans audierit. Illud vero quod nobis praesentibus gessit princeps mirabilis, nequaquam mihi videtur silentio praetereundum. Nam cum singulari ejus in Deum pietate confisi, rogassemus aliquando ut nos de Servatoris nostri sepulcro dicentes audire vellet, libentissime aures nobis commodavit. Cumque maxima audientium multitudo intus in ipsa regia circumstaret, stans ipse una cum caeteris orationem audivit. Nobisque ab eo postulantibus, ut in regali solio quod juxta positum erat sedere vellet, numquam adduci potuit ut sederet: sed intento animo quae dicebantur expendens, theologicorum dogmatum veritatem suo testimonio comprobabat. Cum vero multum jam temporis consumpsissemus, et prolixior esset oratio, nos quidem finem dicendi facere volebamus. At ipse hortabatur nos, ut pergeremus donec ad metam perducta esset oratio. Nobis rursus ut", + "candidate_score": 0.63331, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_313", + "bdc_text": "De Ferdinando vero nunquam pugnasse , de substitutis autem ut colloquio interessent , minime debere mirum videri , quos et ob descriptionem actorum , et ob legationis munus verum omnium conscios fieri oportere .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_173", + "psc_text": "admodum sunt veri sermonum amatores: nec facile invenitur, qui veritatis studiosus sit. Quam ob causam omnibus sese accommodare oportet, et instar medici cujusdam ea quae ad uniuscujusque salutem utilia sunt subministrare, ut salutaris doctrina omni ex parte ab omnibus honoretur. Et haec quidem primo loco imperator eis praecepit. Ad extremum vero adjecit, ut pro se quoque preces ad Deum sedulo facerent. Cum in hunc modum eis valedixisset, cunctis posthaec in patriam redeundi potestatem fecit. Illi igitur summa cum hilaritate domum reversi sunt; ac deinceps una apud omnes valuit opinio, sub ipsius imperatoris praesentia, communi omnium consensu firmata; cum ii qui jamdudum a se mutuo divulsi erant, in unum veluti corpus coaluissent. CAPUT XXII. Quomodo alios quidem hortatus sit, ad alios autem scripserit, et de pecuniarum divisione. Tanto igitur successu imperator exhilaratus, iis qui synodo minime interfuissent, gratissimum fructum per litteras praebuit. Sed et universis populis, tam iis qui per agros", + "candidate_score": 0.633193, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_389", + "bdc_text": "Quanquam enim haec sententia pontificis Romani multis iam annis fuit , ut ne colloquium nobiscum iustum ullum haberetur , tamen quia id nostri semper urserunt , simulare saltem aliquem congressum adversariis necesse fuit .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_167", + "psc_text": "Haec ille cum latino sermone dixisset, quae alius quispiam graece interpretatus est, deinceps concilii praesidibus sermonem concessit. Tum vero alii proximos insimulare coeperunt, alii accusantibus respondere et vicissim queri. Multis igitur hunc in modum ex utraque parte propositis, magnaque controversia in ipso principio excitata, imperator cuncta patientissime auscultans, intento animo propositas quaestiones excepit; et quae ab utraque parte dicebantur, vicissim astruens atque adjuvans, pertinacius certantes paulatim conciliavit. Cumque omnes placide alloqueretur, et graeca uteretur lingua, quippe qui ne hujus quidem linguae ignarus esset, suavissimus ac jucundissimus fuit: dum alios vi rationum adductos in suam sententiam trahit, alios orat et flectit; eosque qui recte dixissent, laudibus afficit, et universos ad concordiam incitat. Donec tandem eos concordes in omnibus de quibus antea certabatur, et consentientes effecit. CAPUT XIV. Concors synodi sententia de fide et de pascha. Adeo ut non modo unius fidei consonantia apud omnes obtineret, verum etiam unum idemque tempus in", + "candidate_score": 0.632922, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_353_355", + "bdc_text": "Huius praecepti si fuissemus , inquit , nos memores , nunquam ortae inter nos inimicitiae tantae fuissent . Sed ubi relicta Charitas , et praeceptum Domini neglectum fuit , patriam hanc vestram tumultu completam esse , tum caedes et funesta bella successisse videtis , quae quidem tanta per Germaniam aliquo iam tempore fuere , ut hanc qui prius viderim , cognoscere vix nunc possim . Huius igitur Germaniae Romani pontifices saepe miserti , cum succurrere calamitatibus eius conati fuissent , tamen efficere nunquam potuerunt , saltem ut audirentur .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_216", + "psc_text": "Ecclesiam tragicis quibusdam calamitatibus implevit, adeo ut parum abfuerit quin tota funditus civitas subverteretur; quippe cum populus quidem Ecclesiae duas in partes divisus esset, reliqua autem civitas simul cum magistratibus ac militibus, hostili modo inter se dissideret. Ventumque esset ad gladios, nisi divina providentia et imperatoris metus plebis impetum repressissent. Atque hic rursus principis clementia, instar Servatoris et animorum medici, aegris hominibus medicinam orationis adhibuit. Quippe unum ex iis quos circa se spectatos habebat, comitis honore decoratum, hominem fidelissimum, eo misit, plebem quasi legatione blanda compellans. Aliisque super alias scriptis litteris hortatus est eos ut paci studerent, docens qua ratione divinae religioni congruentia gererent. Ac tandem iis persuasit, excusavitque eos in suis litteris, asserens se coram audiisse ipsum qui totius seditionis auctor fuisset. Atque has ejus epistolas non vulgari doctrina et utilitate refertas, hoc loco apposuissem, nisi reis ignominiae notam inurerent. Quocirca has quidem inpraesentia omittam, quippe qui malorum memoriam", + "candidate_score": 0.632803, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_634", + "bdc_text": "Dum haec igitur decima octava Januarii fiunt , allatum subito mandatum Caesaris est , ad proxima Ratisponae Comitia omnes festinare iubens .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_76", + "psc_text": "suggerente. Et inexplicabilia quidem illa divinae gratiae miracula, quae Deus ipse famulo suo praestare dignatus est, ne comprehendi quidem dicendo facile possunt. Quibus ille munitus, reliquum tempus aetatis tutissime traduxit; tum ex subditorum benevolentia maximam capiens voluptatem; tum ex eo quod cunctos imperio suo subjectos in summa tranquillitate ac laetitia degere videbat: tum praecipue ob splendorem Ecclesiarum Dei incredibili gaudio gestiens. CAPUT XLVIII. Constantini decennalia. Dum in hoc statu esset, decimus imperii ejus annus evolutus est. Cujus rei causa festis diebus per universum orbem Romanum celebratis, preces cum gratiarum actione tanquam puras victimas, ignis et nidoris expertes, Deo omnium Regi obtulit. Et ex his quidem maximam animo capiebat voluptatem: sed non perinde cum oblectabant nuntii illi, qui de provinciarum Orientis vastatione afferebantur. CAPUT XLIX. Quomodo Licinius Orientem affixerit. Etenim immanis quaedam bellua tum Ecclesiae Dei, tum reliquis provincialibus illic insidiari nuntiabatur: cum nequissimus daemon quasi aemulatione succensus, iis quae ab", + "candidate_score": 0.632243, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_404", + "bdc_text": "Haec contentio tanta fuit , ut legatus Caesaris coactus sit , missis doctoribus suis Hispanis mitigare animos , et incendium restinguere , quod minime tamen impetravisset , nisi hostium metus in propinquo existentium istos homines paulisper continuisset .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_216", + "psc_text": "Ecclesiam tragicis quibusdam calamitatibus implevit, adeo ut parum abfuerit quin tota funditus civitas subverteretur; quippe cum populus quidem Ecclesiae duas in partes divisus esset, reliqua autem civitas simul cum magistratibus ac militibus, hostili modo inter se dissideret. Ventumque esset ad gladios, nisi divina providentia et imperatoris metus plebis impetum repressissent. Atque hic rursus principis clementia, instar Servatoris et animorum medici, aegris hominibus medicinam orationis adhibuit. Quippe unum ex iis quos circa se spectatos habebat, comitis honore decoratum, hominem fidelissimum, eo misit, plebem quasi legatione blanda compellans. Aliisque super alias scriptis litteris hortatus est eos ut paci studerent, docens qua ratione divinae religioni congruentia gererent. Ac tandem iis persuasit, excusavitque eos in suis litteris, asserens se coram audiisse ipsum qui totius seditionis auctor fuisset. Atque has ejus epistolas non vulgari doctrina et utilitate refertas, hoc loco apposuissem, nisi reis ignominiae notam inurerent. Quocirca has quidem inpraesentia omittam, quippe qui malorum memoriam", + "candidate_score": 0.631311, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_434", + "bdc_text": "Caesarem ipsum si quid utile in editione esset , bono publico consulturum esse .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_172", + "psc_text": "veniam indulgere; et quidquid humanitus peccatum sit condonare oportere, magnam semper rationem habentes mutuae concordiae; ne forte dum ipsi inter se seditiones agitant, iis qui divinam legem maledictis incessere parati sunt, ridendi praebeatur occasio. Quorum tamen maximam rationem ab ipsis habendam esse, quippe cum facile servari possint, si ea quae apud nos geruntur illis eximia et admiranda videantur. Neque vero ipsis obscurum esse sermonum copiam haudquaquam omnibus hominibus utilitatem afferre. Alii enim tanquam ad vitam sustentandam commoda sibi suppeditari gaudent; alii ad patrocinium solent confugere. Quidam eos a quibus benigne excipiuntur diligunt; nonnulli munusculis honorati, ad amicitiam ineundam impelluntur. Pauci admodum sunt veri sermonum amatores: nec facile invenitur, qui veritatis studiosus sit. Quam ob causam omnibus sese accommodare oportet, et instar medici cujusdam ea quae ad uniuscujusque salutem utilia sunt subministrare, ut salutaris doctrina omni ex parte ab omnibus honoretur. Et haec quidem primo loco imperator eis praecepit. Ad extremum", + "candidate_score": 0.630602, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_501_503", + "bdc_text": "Haec pro se Philippus , cuius tamen consilium a nulla nec publica nec privata concordiam quaerendi ratione abhorrebat : sed causis aliis impediebatur . Legati vero nostri ideo privatim agere se non posse respondebant , quoniam mandatum nullum principum suorum de ea re haberent , et aliter ab illis instructi ad Comitia venissent .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_71", + "psc_text": "diluculo procedens ex palatio, ac cum coelesti solis jubare quodammodo exoriens, cunctis adeuntibus beneficentiae suae radios impertiebat. Nec ullus unquam ad illum propius accessit, qui fructum alicujus beneficii non retulerit: nec spe sua unquam frustrati sunt, qui ab ipso aliquid auxilii exspectassent. CAPUT XLIV. Quomodo synodis episcoporum interfuit. Ac generaliter quidem erga omnes talem se praestitit. Verum Ecclesiae Dei praecipue curam gerens, cum per diversas provincias quidam inter se dissentirent, ipse velut communis omnium episcopus a Deo constitutus, ministrorum Dei concilia congregavit. Nec dedignatus adesse et considere in medio illorum conventu, cognitionis particeps fuit; ea quae ad pacem Dei pertinent, cunctis procurans. Porro sedebat in medio tanquam unus e multis; protectores quidem cunctosque corporis custodes procul amovens, Dei autem timore contectus, et amicorum fidelium benevolentia vallatus. Caeterum quoscumque saniori sententiae acquiescere, et ad quietem et concordiam propensos esse animadverterat, eos maxime probabat; palam indicans unanimi omnium consensu se in primis", + "candidate_score": 0.629951, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_168_170", + "bdc_text": "Tertia deinde post adventum die , quae sexta iam et vigesima a coeptis Comitiis fuit , convocatis partibus , primum quidem literas et mandata Caesaris exhibuit et legi iussit : Earum haec summa fuit . Caesarem omnibus semper modis Germaniam componere fuisse conatum , ideo Hispanios reliquisse , et in Germaniam non sine periculo venisse , ideo ad Comitia nostra semper festinasse .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_217", + "psc_text": "divinae religioni congruentia gererent. Ac tandem iis persuasit, excusavitque eos in suis litteris, asserens se coram audiisse ipsum qui totius seditionis auctor fuisset. Atque has ejus epistolas non vulgari doctrina et utilitate refertas, hoc loco apposuissem, nisi reis ignominiae notam inurerent. Quocirca has quidem inpraesentia omittam, quippe qui malorum memoriam haudquaquam renovare decreverim; eas vero solas hic inseram quas ille de aliorum pace et concordia gaudens et gratulans conscripsit. Quibus quidem litteris hortatur eos, ut alterius loci antistitem, cujus interventu pacem inter se fecissent, nequaquam sibi vindicare velint; sed potius juxta Ecclesiae ritum, eum episcopum eligant, quem ipse communis omnium Servator designaverit. Scribit autem tum ad populum, tum ad episcopos haec quae sequuntur. CAPUT LX. Tres epistolae Constantini: prima ad Antiochenos ne Eusebium Caesarea abstraherent; secunda ad Eusebium. Quod Antiochiam recusaverit; tertia ad Synodum Antiochenam, ne Eusebium a Caesarea abstrahatur. (Hac epistolas, hoc et duab. seq. capit. contentas, videsis infra).", + "candidate_score": 0.6292, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_512", + "bdc_text": "Verum enim vero non dum satis Caesar vicinus erat , ut proelium dirimere :", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_279", + "psc_text": "iisdem praefecit. Alii bellicae artis scientia; alii civilium rerum praeceptis eos informabant; alii denique jurisprudentia. Porro singulis tributus erat regalis apparatus, scutarii, hastati, protectores, et legiones ac numeri militares, eorumque rectores, centuriones, tribuni ac duces, ii quos pater in rebus bellicis exercitatissimos et praecipua erga filios fide ac benevolentia praeditos esse cognoverat. CAPUT LII. Quomodo eos virilem aetatem ingressos pietatem docuerit. Porro dum infirma adhuc aetate Caesares essent, ministri et consiliarii iis adjuncti rempublicam gubernabant. Verum ubi ad virilem aetatem pervenissent, solius patris magisterium eis suffecit. Qui nunc praesentes privatis admonitionibus ad aemulationem sui provocabat, exemplum pietatis suae ad imitandum ipsis proponens: nunc absentibus imperatoria praecepta per litteras suggerebat. Quorum primum illud et maximum erat, ut Dei summi omnium regis notitiam cultumque, divitiis omnibus ipsique etiam imperio anteferrent. Tandem vero, ut per seipsos quae utilia essent reipublicae agerent, eis permisit: et ante omnia id diserte praecepit, ut Ecclesiae Dei curam", + "candidate_score": 0.628253, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_168_170", + "bdc_text": "Tertia deinde post adventum die , quae sexta iam et vigesima a coeptis Comitiis fuit , convocatis partibus , primum quidem literas et mandata Caesaris exhibuit et legi iussit : Earum haec summa fuit . Caesarem omnibus semper modis Germaniam componere fuisse conatum , ideo Hispanios reliquisse , et in Germaniam non sine periculo venisse , ideo ad Comitia nostra semper festinasse .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_263", + "psc_text": "nos studiis et exercitationibus reddimus. CAPUT XXXIV. Quod de Pascha et de sacris codicibus ad Eusebium scripsit. At ille Ecclesiis Dei provida semper mente consulens, de conficiendis sacris codicibus, et de festo paschali ad nos epistolam scripsit. Nam cum nos librum quemdam quo arcana illius festi ratio erat exposita, ei nuncupassemus, quomodo nos responsionis suae honore vicissim remuneratus sit, ex his ejus litteris perspici potest. CAPUT XXXV. Epistolae duae Constantini ad Eusebium, prior in orationem Eusebii de Pascha, altera de conficiendis sacris codicibus. (Has epistolas quae hoc et sequenti capite continentur, videsis infra. CAPUT XXXVII. Quomodo confecti fuerint codices. Et haec quidem imperator praecepit. Caeterum ejus dicta continuo opus ipsum excepit, cum nos in voluminibus magnifice exornatis terniones et quaterniones ad cum misissemus. Quod ipsum altera imperatoris responsio testabitur; in qua, cum forte ei nuntiatum fuisset urbem apud nos Constantiam, quae antea simulacrorum cultui addicta fuerat, impetu quodam sacrosanctae religionis", + "candidate_score": 0.62781, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_434", + "bdc_text": "Caesarem ipsum si quid utile in editione esset , bono publico consulturum esse .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_173", + "psc_text": "admodum sunt veri sermonum amatores: nec facile invenitur, qui veritatis studiosus sit. Quam ob causam omnibus sese accommodare oportet, et instar medici cujusdam ea quae ad uniuscujusque salutem utilia sunt subministrare, ut salutaris doctrina omni ex parte ab omnibus honoretur. Et haec quidem primo loco imperator eis praecepit. Ad extremum vero adjecit, ut pro se quoque preces ad Deum sedulo facerent. Cum in hunc modum eis valedixisset, cunctis posthaec in patriam redeundi potestatem fecit. Illi igitur summa cum hilaritate domum reversi sunt; ac deinceps una apud omnes valuit opinio, sub ipsius imperatoris praesentia, communi omnium consensu firmata; cum ii qui jamdudum a se mutuo divulsi erant, in unum veluti corpus coaluissent. CAPUT XXII. Quomodo alios quidem hortatus sit, ad alios autem scripserit, et de pecuniarum divisione. Tanto igitur successu imperator exhilaratus, iis qui synodo minime interfuissent, gratissimum fructum per litteras praebuit. Sed et universis populis, tam iis qui per agros", + "candidate_score": 0.627083, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_188_190", + "bdc_text": "Novus autem agitandi in Imperio consilii mos hic est . Tribus ex ordinibus consilia publica , primum electorum , deinde principum caeterorum , postremum urbium comparantur . Et electores quidem seorsim , seorsim principes et status caeteri deliberant , mox consilia inter se hi duo ordines conferunt , tum quicquid a se conclusum est , id ita denique ad ordinem tertium , qui urbium imperialium existit , referunt , ut non sententiae quaerendae , aut suffragii colligendi , sed consilii tantum communicandi ratio habeatur .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_174", + "psc_text": "jamdudum a se mutuo divulsi erant, in unum veluti corpus coaluissent. CAPUT XXII. Quomodo alios quidem hortatus sit, ad alios autem scripserit, et de pecuniarum divisione. Tanto igitur successu imperator exhilaratus, iis qui synodo minime interfuissent, gratissimum fructum per litteras praebuit. Sed et universis populis, tam iis qui per agros quam qui in urbibus habitabant, magnam pecuniae vim distribui jussit, publicam festivitatem ob vicesimum imperii sui annum hac ratione concelebrans. CAPUT XXIII. Quomodo ad Aegyptios scripserit, eosque ad pacem hortatus sit. Verum cunctis inter se pacem colentibus, apud solos Aegyptios implacabilis contentionis furor ardebat, adeo ut molestiam quidem exhiberent imperatori; non ideo tamen eum ad iracundiam excitarent. Illos enim ut patres, aut potius ut prophetas Dei, omni honore imperator afficiens, iterum ad se vocavit; iterum arbiter eorumdem fuit; iterum eos muneribus ac donis honoravit. Sententiam quoque quam arbiter dixerat, per epistolam significavit, confirmans et sanciens ea quae a Synodo decreta", + "candidate_score": 0.627067, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_160_162", + "bdc_text": "Saxones vero , regem se Ferdinandum legitime electum non agnoscere , testabantur . Ad haec partium responsa paucis Praesides moderatum utriusque partis ingressum laudabant , magnam sibi spem affulsisse ostendebant , si caetera eodem deinde modo fierent . De formula se consideraturos esse ostendebant .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_164", + "psc_text": "latus ordine dispositis, omnes qui accersiti fuerant introgressi, suo quisque loco consedere. Postquam universa synodus cum decenti modestia resedit, omnes primum conticuere, imperatoris processum exspectantes. Mox unus ex proximis imperatoris, deinde alter ac tertius ingreditur. Praecedebant quoque alii, non ut moris est ex militum ac protectorum numero, sed ex amicis ii soli qui fidem Christi profitebantur. Cumque signo dato quo imperatoris introitus nuntiabatur, omnes assurrexissent, tandem ipse medius incedens advenit, velut quidam coelestis Dei angelus, purpureae quidem vestis fulgore oculos omnium praestinguens, et flammeis quibusdam radiis collucens, ad haec auri et lapillorum eximio splendore exornatus. Et hujusmodi quidem corporis cultus erat. Quod vero ad animum spectat, satis apparebat eum timore Dei ac religione decoratum esse. Atque id indicabant oculi demissi, rubor in vultu, et motus corporis atque incessus. Sed et reliqua corporis species, proceritas scilicet qua cunctos qui circa ipsum erant longe superabat. Nec statura solum, sed etiam formae decore,", + "candidate_score": 0.627065, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_160_162", + "bdc_text": "Saxones vero , regem se Ferdinandum legitime electum non agnoscere , testabantur . Ad haec partium responsa paucis Praesides moderatum utriusque partis ingressum laudabant , magnam sibi spem affulsisse ostendebant , si caetera eodem deinde modo fierent . De formula se consideraturos esse ostendebant .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_222", + "psc_text": "Totius ergo corporis membra communi inter se vinculo jungebantur, et una compages coalescebat. Solaque catholica Dei Ecclesia, apte sibi cohaerens refulgebat, nullo aut haereticorum aut schismaticorum collegio usquam gentium relicto. Atque hujus praeclari facinoris, solus omnium qui unquam extiterunt imperator noster Deo acceptissimus, auctor fuit. LIBER IV. ARGUMENTUM.--I. Qualiter donis ac promotionibus plurimos cohonestavit. --II. Remissio quartae partis censuum. --III. Peraequatio et relevatio censuum. --IV. Quomodo in pecuniariis causis, iis qui causa ceciderant ipse de suo largiebatur. --V. Scytharum per signum crucis devictorum subactio. --VI. Sarmatarum subactio, cum servi adversus dominos rebellassent. --VII. Variorum barbarorum legationes et munera eis ab imperatore donata. --VIII. Quod Persarum regi qui legatos ad ipsum miserat, scripsit in gratiam Christianorum illic agentium. --IX. Epistola Constantini ad Saporem Persarum regem, summa cum pietate Deum et Christum confitentis. --X. Contra simulacra, et de glorificatione Dei. --XI. Contra tyrannos et persecutores, et de captivitate Valeriani. --XII. Quod persecutorum", + "candidate_score": 0.626863, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_452", + "bdc_text": "Itaque in eam rem sic incubuit is , ut non mediocriter Senatum turbaret prorsus enim , ut in praesentiarum contio tolleretur , agebat .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_72", + "psc_text": "cunctis procurans. Porro sedebat in medio tanquam unus e multis; protectores quidem cunctosque corporis custodes procul amovens, Dei autem timore contectus, et amicorum fidelium benevolentia vallatus. Caeterum quoscumque saniori sententiae acquiescere, et ad quietem et concordiam propensos esse animadverterat, eos maxime probabat; palam indicans unanimi omnium consensu se in primis delectari. Pertinaces vero et immorigeros aversabatur. CAPUT XLV. Quomodo insipientes toleraverit. Quin etiam nonnullos qui adversus ipsum asperius invecti fuerant, patienter tulit; leni ac sedata voce eis praecipiens, ut modestius agere, nec seditiones excitare vellent. Ex his alii admonitiones ejus reveriti, a pervicacia animi desistebant. Alios qui ad sanam mentem nullo remedio revocari poterant, Deo committens relinquebat; nihil adversus quemquam asperius unquam designans. Hanc ob causam, ut credibile est, qui in Africa seditionem commoverant, eo improbitatis proruperunt, ut abrupta quaedam facinora tentarent; daemone ut videtur ob praesentium bonorum copiam invidia percito, et ad gravia quaedam et atrocia facinora homines incitante,", + "candidate_score": 0.625491, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_470", + "bdc_text": "Senatus et ratione sua ductus , et hac hominum nostrorum oratione motus , contionem hoc tempore minime abrogandam esse iudicabat .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_167", + "psc_text": "Haec ille cum latino sermone dixisset, quae alius quispiam graece interpretatus est, deinceps concilii praesidibus sermonem concessit. Tum vero alii proximos insimulare coeperunt, alii accusantibus respondere et vicissim queri. Multis igitur hunc in modum ex utraque parte propositis, magnaque controversia in ipso principio excitata, imperator cuncta patientissime auscultans, intento animo propositas quaestiones excepit; et quae ab utraque parte dicebantur, vicissim astruens atque adjuvans, pertinacius certantes paulatim conciliavit. Cumque omnes placide alloqueretur, et graeca uteretur lingua, quippe qui ne hujus quidem linguae ignarus esset, suavissimus ac jucundissimus fuit: dum alios vi rationum adductos in suam sententiam trahit, alios orat et flectit; eosque qui recte dixissent, laudibus afficit, et universos ad concordiam incitat. Donec tandem eos concordes in omnibus de quibus antea certabatur, et consentientes effecit. CAPUT XIV. Concors synodi sententia de fide et de pascha. Adeo ut non modo unius fidei consonantia apud omnes obtineret, verum etiam unum idemque tempus in", + "candidate_score": 0.625388, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_238", + "bdc_text": "Itaque absurdum videbatur colloquio excludere , et principum ad hoc colloquium legatos et eorum qui in colloquio essent consiliorum omnium socios .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_160", + "psc_text": "floribus contextam, una cunctos civitas capiebat. CAPUT VII. De universali Concilio, ad quod ex omnibus provinciis convenerunt Episcopi. Etenim ex omnibus Ecclesiis quae universam Europam, Africam atque Asiam impleverant, ii qui inter Dei ministros principem locum obtinebant, simul convenere; unaque aedes sacra, velut Dei nutu dilatata, Syros simul et Cilicas, Phoenices et Arabes et Palaestinos, Aegyptios praeterea, Thebaeos et Libyas, aliosque ex Mesopotamia advenientes, ambitu suo complexa est. Quidam etiam ex Perside episcopus synodo interfuit: nec vel Scytha abfuit ab hoc choro. Pontus item, Galatia, Pamphylia et Cappadocia, Asia quoque et Phrygia lectissimum quemque ex suis praebuere. Taraces quinetiam, Macedones, Achivi et Epirotae, et qui longissimo intervallo ultra hos positi sunt, nihilominus adfuere. Ab ipsa quoque Hispania vir ille multo omnium sermone celebratus, una cum reliquis aliis consedit. Aberat quidem regiae urbis antistes ob senilem aetatem: sed praesto erant presbyteri qui vices ejus implerent. Hujusmodi coronam pacis vinculo consertam et", + "candidate_score": 0.618848, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_187", + "bdc_text": "Et presides , ad quos haec oratio communiter esset instituta , ab iis more imperii communiter , et non seorsim respondendum esse iudicabant .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_167", + "psc_text": "Haec ille cum latino sermone dixisset, quae alius quispiam graece interpretatus est, deinceps concilii praesidibus sermonem concessit. Tum vero alii proximos insimulare coeperunt, alii accusantibus respondere et vicissim queri. Multis igitur hunc in modum ex utraque parte propositis, magnaque controversia in ipso principio excitata, imperator cuncta patientissime auscultans, intento animo propositas quaestiones excepit; et quae ab utraque parte dicebantur, vicissim astruens atque adjuvans, pertinacius certantes paulatim conciliavit. Cumque omnes placide alloqueretur, et graeca uteretur lingua, quippe qui ne hujus quidem linguae ignarus esset, suavissimus ac jucundissimus fuit: dum alios vi rationum adductos in suam sententiam trahit, alios orat et flectit; eosque qui recte dixissent, laudibus afficit, et universos ad concordiam incitat. Donec tandem eos concordes in omnibus de quibus antea certabatur, et consentientes effecit. CAPUT XIV. Concors synodi sententia de fide et de pascha. Adeo ut non modo unius fidei consonantia apud omnes obtineret, verum etiam unum idemque tempus in", + "candidate_score": 0.6188, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_238", + "bdc_text": "Itaque absurdum videbatur colloquio excludere , et principum ad hoc colloquium legatos et eorum qui in colloquio essent consiliorum omnium socios .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_71", + "psc_text": "diluculo procedens ex palatio, ac cum coelesti solis jubare quodammodo exoriens, cunctis adeuntibus beneficentiae suae radios impertiebat. Nec ullus unquam ad illum propius accessit, qui fructum alicujus beneficii non retulerit: nec spe sua unquam frustrati sunt, qui ab ipso aliquid auxilii exspectassent. CAPUT XLIV. Quomodo synodis episcoporum interfuit. Ac generaliter quidem erga omnes talem se praestitit. Verum Ecclesiae Dei praecipue curam gerens, cum per diversas provincias quidam inter se dissentirent, ipse velut communis omnium episcopus a Deo constitutus, ministrorum Dei concilia congregavit. Nec dedignatus adesse et considere in medio illorum conventu, cognitionis particeps fuit; ea quae ad pacem Dei pertinent, cunctis procurans. Porro sedebat in medio tanquam unus e multis; protectores quidem cunctosque corporis custodes procul amovens, Dei autem timore contectus, et amicorum fidelium benevolentia vallatus. Caeterum quoscumque saniori sententiae acquiescere, et ad quietem et concordiam propensos esse animadverterat, eos maxime probabat; palam indicans unanimi omnium consensu se in primis", + "candidate_score": 0.618457, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_292_294", + "bdc_text": "pro Juliacens : Joannes Vlatenus , Conradus Heresbachius , Albertus Küng . Et hunc quidem in modum ordinata utraque acies et ad pugnam instituta fuit .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_158", + "psc_text": "mederi. Unus porro in terris extabat Contantinus, qui ad haec bona perficienda idoneus Dei minister esse videretur. Qui posteaquam haec quae modo dixi auditione accepit, et litteris quas ad Alexandrinos miserat nihil se profecisse cognovit, mentis suae solertiam ipse excitans, novum sibi bellum adversus invisibilem hostem Ecclesiae statum perturbantem conficiendum esse dixit. CAPUT VI. Quomodo synodum Nicaeae fieri jussit. Mox velut divinam quamdam phalangem adversus cum instruens, generalem synodum convocavit; honorificis litteris episcopos undique invitans, ut quantocius adessent. Nec vero simplex ac nuda erat jussio: sed praeterea multum ad hoc opus contulit imperatoris benignitas. Qui aliis quidem cursus publici copiam praebuit: aliis vero jumentorum usum abunde subministravit. Quinetiam sedes huic synodo convenientissima assignata est, urbs quae a victoria nomen habet Nicaea, in Bithynia sita. Perlato igitur in omnes provincias imperatoris praecepto, statim cuncti velut ex transenna emissi, summa cum alacritate advolarunt. Alliciebat scilicet eos spes bonorum, et praesentis pacis opportunitas;", + "candidate_score": 0.612991, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_14", + "bdc_text": "Soli Pomerani , ut remotissimi , tardius caeteris urbium vero legati , Argentinenses , Augustani , Ulmenses , Nombergenses , Francfurtenses , Constantienses , Hamburgenses , Bremenses ad ipsum propemodum diem omnes adfuere .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_161", + "psc_text": "Achivi et Epirotae, et qui longissimo intervallo ultra hos positi sunt, nihilominus adfuere. Ab ipsa quoque Hispania vir ille multo omnium sermone celebratus, una cum reliquis aliis consedit. Aberat quidem regiae urbis antistes ob senilem aetatem: sed praesto erant presbyteri qui vices ejus implerent. Hujusmodi coronam pacis vinculo consertam et connexam, solus ab omni aevo imperator Constantinus velut divinum grati animi monumentum pro victoriis quas de hostibus et inimicis retulerat, Christo Servatori suo dedicavit: hoc amplissimo coetu, tanquam imagine quadam apostolici chori, nostris temporibus convocato. CAPUT VIII. Quod sicut in Actis Apostolorum dicitur, ex variis gentibus convenerunt. Siquidem et Apostolorum temporibus viri religiosi ex omni natione quae sub coelo est, in unum convenisse dicuntur. Inter quos erant Parthi, Medi, Elamitae et qui habitant Mesopotamiam, Judaeam et Cappadociam, Pontum, Asiam et Phrygiam ac Pamphyliam, Aegyptum et partes Libyae quae est juxta Cyrenem; advenae quoque, Romani, Judaei et Proselyti, Cretenses et Arabes.", + "candidate_score": 0.605635, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_187", + "bdc_text": "Et presides , ad quos haec oratio communiter esset instituta , ab iis more imperii communiter , et non seorsim respondendum esse iudicabant .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_222", + "psc_text": "Totius ergo corporis membra communi inter se vinculo jungebantur, et una compages coalescebat. Solaque catholica Dei Ecclesia, apte sibi cohaerens refulgebat, nullo aut haereticorum aut schismaticorum collegio usquam gentium relicto. Atque hujus praeclari facinoris, solus omnium qui unquam extiterunt imperator noster Deo acceptissimus, auctor fuit. LIBER IV. ARGUMENTUM.--I. Qualiter donis ac promotionibus plurimos cohonestavit. --II. Remissio quartae partis censuum. --III. Peraequatio et relevatio censuum. --IV. Quomodo in pecuniariis causis, iis qui causa ceciderant ipse de suo largiebatur. --V. Scytharum per signum crucis devictorum subactio. --VI. Sarmatarum subactio, cum servi adversus dominos rebellassent. --VII. Variorum barbarorum legationes et munera eis ab imperatore donata. --VIII. Quod Persarum regi qui legatos ad ipsum miserat, scripsit in gratiam Christianorum illic agentium. --IX. Epistola Constantini ad Saporem Persarum regem, summa cum pietate Deum et Christum confitentis. --X. Contra simulacra, et de glorificatione Dei. --XI. Contra tyrannos et persecutores, et de captivitate Valeriani. --XII. Quod persecutorum", + "candidate_score": 0.605018, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-Christi-et-de-peccato-originali", + "max_score": 0.716785, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_614_616", + "bdc_text": "De primis conveniebat , nam in communi fidei formula , et trinitatis placitissimi , nemo quicquam monebat . In tertio articulo disputari coeptum est , quae res post baptisma ex originali labe , et naturae depravatione reliqua esset , in sanctis vere ne peccatum appellaretur , quae disputatio parti utrique fundamenti vice ad doctrinae suae confirmationem esse videbatur . Si enim haec vis contagionis tanta non est , quae per omnem nos vitam sic infestet , ut perdere et evertere , quantum in ipsius natura existit parata sit semper , valde magna dubitatio de merito hominum , et de boni operis praestantia oriri potest .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-Christi-et-de-peccato-originali_window_176", + "psc_text": "superior nobis, quia sine labe peccati. CAPUT XXIX. 34. Quapropter quisquis humanam contendit in qualibet aetate naturam non indigere medico secundo Adam, quia non est vitiata in primo Adam, non in aliqua quaestione, in qua dubitari vel errari salva fide potest, sed in ipsa regula fidei qua christiani sumus, gratiae Dei convincitur inimicus. Quale est autem, quod ab istis illa quae ante fuit, velut adhuc minus malis moribus vitiata, hominum laudatur natura; neque respiciunt tantis tanquam intolerabilibus peccatis homines tunc fuisse submersos, ut excepto uno homine Dei et ejus conjuge, tribusque filiis et totidem nuribus, justo judicio Dei, sicut igne postea terra exigua Sodomorum, ita totus mundus diluvio deleretur (Gen. VII et XIX)? Ex quo tempore igitur per unum hominem peccatum intravit in mundum, et per peccatum mors, et ita in omnes homines pertransiit, in quo omnes peccaverunt (Rom. V, 12) , profecto universa massa perditionis facta est possessio perditoris.", + "candidate_score": 0.716785, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_615_617", + "bdc_text": "In tertio articulo disputari coeptum est , quae res post baptisma ex originali labe , et naturae depravatione reliqua esset , in sanctis vere ne peccatum appellaretur , quae disputatio parti utrique fundamenti vice ad doctrinae suae confirmationem esse videbatur . Si enim haec vis contagionis tanta non est , quae per omnem nos vitam sic infestet , ut perdere et evertere , quantum in ipsius natura existit parata sit semper , valde magna dubitatio de merito hominum , et de boni operis praestantia oriri potest . Quibus de rebus inter partes certamina maxima existunt .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-Christi-et-de-peccato-originali_window_176", + "psc_text": "superior nobis, quia sine labe peccati. CAPUT XXIX. 34. Quapropter quisquis humanam contendit in qualibet aetate naturam non indigere medico secundo Adam, quia non est vitiata in primo Adam, non in aliqua quaestione, in qua dubitari vel errari salva fide potest, sed in ipsa regula fidei qua christiani sumus, gratiae Dei convincitur inimicus. Quale est autem, quod ab istis illa quae ante fuit, velut adhuc minus malis moribus vitiata, hominum laudatur natura; neque respiciunt tantis tanquam intolerabilibus peccatis homines tunc fuisse submersos, ut excepto uno homine Dei et ejus conjuge, tribusque filiis et totidem nuribus, justo judicio Dei, sicut igne postea terra exigua Sodomorum, ita totus mundus diluvio deleretur (Gen. VII et XIX)? Ex quo tempore igitur per unum hominem peccatum intravit in mundum, et per peccatum mors, et ita in omnes homines pertransiit, in quo omnes peccaverunt (Rom. V, 12) , profecto universa massa perditionis facta est possessio perditoris.", + "candidate_score": 0.712424, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_614_616", + "bdc_text": "De primis conveniebat , nam in communi fidei formula , et trinitatis placitissimi , nemo quicquam monebat . In tertio articulo disputari coeptum est , quae res post baptisma ex originali labe , et naturae depravatione reliqua esset , in sanctis vere ne peccatum appellaretur , quae disputatio parti utrique fundamenti vice ad doctrinae suae confirmationem esse videbatur . Si enim haec vis contagionis tanta non est , quae per omnem nos vitam sic infestet , ut perdere et evertere , quantum in ipsius natura existit parata sit semper , valde magna dubitatio de merito hominum , et de boni operis praestantia oriri potest .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-Christi-et-de-peccato-originali_window_107", + "psc_text": "iste in eodem ipso loco, unde hoc Ambrosianum testimonium, quod ei placebat, assumpsit, etiam illud eum dixisse, quod « ab initio esse immaculatum, humanae impossibile sit naturae: ubi omnino illam naturalem possibilitatem, quam Pelagius non vult fideliter respicere peccato esse vitiatam, et ideo jactanter extollit, enervem infirmamque testatur venerandus Ambrosius: procul dubio contra istius voluntatem, sed non contra apostolicam veritatem, ubi legitur, Fuimus et nos aliquando natura filii irae, sicut et caeteri (Ephes. II, 3) . Ipsa est enim per peccatum primi hominis, quod ex libero ejus venit arbitrio, vitiata et damnata natura; cui sola per Mediatorem Dei et hominum et omnipotentem medicum divina subvenit gratia. De cujus adjutorio ad justificationem nostram, quo Deus diligentibus eum omnia cooperatur in bonum (Rom. VIII, 28), quos prior dilexit (I Joan. IV, 19), donans eis ut diligeretur ab eis, quia jamdiu est ut disserimus: deinceps incipiamus, quantum Dominus adjuverit, etiam de peccato, quod", + "candidate_score": 0.700277, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_615_617", + "bdc_text": "In tertio articulo disputari coeptum est , quae res post baptisma ex originali labe , et naturae depravatione reliqua esset , in sanctis vere ne peccatum appellaretur , quae disputatio parti utrique fundamenti vice ad doctrinae suae confirmationem esse videbatur . Si enim haec vis contagionis tanta non est , quae per omnem nos vitam sic infestet , ut perdere et evertere , quantum in ipsius natura existit parata sit semper , valde magna dubitatio de merito hominum , et de boni operis praestantia oriri potest . Quibus de rebus inter partes certamina maxima existunt .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-Christi-et-de-peccato-originali_window_107", + "psc_text": "iste in eodem ipso loco, unde hoc Ambrosianum testimonium, quod ei placebat, assumpsit, etiam illud eum dixisse, quod « ab initio esse immaculatum, humanae impossibile sit naturae: ubi omnino illam naturalem possibilitatem, quam Pelagius non vult fideliter respicere peccato esse vitiatam, et ideo jactanter extollit, enervem infirmamque testatur venerandus Ambrosius: procul dubio contra istius voluntatem, sed non contra apostolicam veritatem, ubi legitur, Fuimus et nos aliquando natura filii irae, sicut et caeteri (Ephes. II, 3) . Ipsa est enim per peccatum primi hominis, quod ex libero ejus venit arbitrio, vitiata et damnata natura; cui sola per Mediatorem Dei et hominum et omnipotentem medicum divina subvenit gratia. De cujus adjutorio ad justificationem nostram, quo Deus diligentibus eum omnia cooperatur in bonum (Rom. VIII, 28), quos prior dilexit (I Joan. IV, 19), donans eis ut diligeretur ab eis, quia jamdiu est ut disserimus: deinceps incipiamus, quantum Dominus adjuverit, etiam de peccato, quod", + "candidate_score": 0.698697, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_615_617", + "bdc_text": "In tertio articulo disputari coeptum est , quae res post baptisma ex originali labe , et naturae depravatione reliqua esset , in sanctis vere ne peccatum appellaretur , quae disputatio parti utrique fundamenti vice ad doctrinae suae confirmationem esse videbatur . Si enim haec vis contagionis tanta non est , quae per omnem nos vitam sic infestet , ut perdere et evertere , quantum in ipsius natura existit parata sit semper , valde magna dubitatio de merito hominum , et de boni operis praestantia oriri potest . Quibus de rebus inter partes certamina maxima existunt .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-Christi-et-de-peccato-originali_window_10", + "psc_text": "vero bene vel agimus, vel loquimur, vel cogitamus, nostrum est; quia haec omnia vertere in malum etiam possumus. Unde, quod propter calumniam vestram saepe repetendum est, cum dicimus hominem posse esse sine peccato, et confessione possibilitatis acceptae laudamus Deum, qui nobis hoc posse largitus est, nec est ibi ulla laudandi hominis occasio, ubi solius Dei causa tractatur: non enim de velle, nec de esse, sed tantummodo de eo quod potest esse, disseritur. » CAPUT V. 6. Ecce est totum dogma Pelagii in libro ejus tertio pro Libero Arbitrio, his omnino verbis diligenter expressum, quo tria ista, unum quod est posse, alterum quod est velle, tertium quod est esse, id est, possibilitatem, voluntatem, actionem, tanta curavit subtilitate distinguere, ut quandocumque legimus, vel audimus, divinae gratiae adjutorium confiteri, ut a malo declinemus bonumque faciamus, sive in lege atque doctrina, sive ubilibet constituat, sciamus quid loquitur; nec erremus, aliter eum intelligendo quam sentit.", + "candidate_score": 0.695291, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_428_430", + "bdc_text": "Quanquam enim liberum et arbitrarium futurum erat colloquium , tamen quia referendum ad proxima Comitia , et ex eo de nostra doctrina , velut praeiudicandum erat , sua plurimum interesse credebant , scire , quid esset actum . Nuper certe qua in re actorum exemplum nostri nullum habebant , ea in re adversarii suorum exemplorum fide ostendere conati sunt , nobis cum illis de plerisque rebus iam diu Augustae convenisse . Ad haec cum hae res , de quibus rebus hic disputaretur , essent eius generis , quas scire maxime expediret , sive verae essent , ut dissimularentur minime , sive falsae , hominum errore ut in re periculosa deprehenderentur , quo facilius publico concilio aut error tolli , aut veritas restitui posset , non videbant nostri , quorsum premere attineret disputationes eas , quarum argumenta in illustri deceret esse posita , et vel ad memoriam rei tantae copiam actorum apud partem utramque conservandam videri .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-Christi-et-de-peccato-originali_window_155", + "psc_text": "unius deitatis usque ad resurrectionem qualis futura est mortuorum, de quibus eum nullus interrogaverat, et unde illi nulla quaestio movebatur, quantum dicere libuit, explicasset; ubi ad id quod agebatur ejus sermo pervenit: « Si quae vero, » inquit, « praeter fidem quaestiones natae sunt, de quibus esset inter plerosque contentio; non ego quasi auctor alicujus dogmatis definita hoc auctoritate statui, sed ea quae de Prophetarum et Apostolorum fonte suscepi, vestri Apostolatus offerimus probanda esse judicio; ut si forte ut hominibus quispiam ignorantiae error obrepsit, vestra sententia corrigatur. » Nempe perspicitis, id eum egisse hac praelocutione praemissa, ut si quid in illo apparuisset erroris, non in fide, sed in quaestionibus quae sunt praeter fidem, videretur errasse, ubi etsi corrigendus est error, non tamen tanquam haeresis corrigatur, et qui correctus fuerit, ita dicatur errare, ut non tamen haereticus judicetur. 27. Sed multum eum ista fallit opinio. Longe aliter se habent quaestiones istae,", + "candidate_score": 0.694956, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_623_625", + "bdc_text": "Alii id reliquum originale , et ex peccato esse , et peccatum ex se gignere , et legi divinae natura repugnare , et hoc pacto de ista re Apostolum loqui , itaque et peccatum appellari confitebantur . Alii ei sententiae palam reclamabant , et se vero minime id nobis concessuros esse testabantur . In priore sententia Eccius , in posteriore Pelargus fuit .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-Christi-et-de-peccato-originali_window_112", + "psc_text": "Et recitatum est, Quod peccatum Adae ipsi soli obfuerit, et non generi humano. Et cum recitatum esset, Coelestius dixit: Dixi de traduce peccati dubium me esse, ita tamen ut cui donavit Deus gratiam peritiae consentiam; quia diversa ab eis audivi, qui utique in Ecclesia catholica constituti sunt presbyteri. Paulinus diaconus dixit: Dic nobis nomina ipsorum. Coelestius dixit: Sanctus presbyter Rufinus Romae qui mansit cum sancto Pammachio: ego audivi illum dicentem, quia tradux peccati non sit. Paulinus diaconus dixit: Est aliquis alius? Coelestius dixit: Audivi et plures dicere. Paulinus diaconus dixit: Dic nomina ipsorum. Coelestius dixit: Non tibi sufficit unus sacerdos? » Et post aliqua alio loco: « Aurelius episcopus dixit: Reliqua libelli legantur. Et recitatum est, Quod infantes qui nascuntur, in eo statu sint, in quo fuit Adam ante transgressionem: usque in finem libelli minoris superius inserti. CAPUT IV. « Aurelius episcopus dixit: Docuisti, Coelesti, aliquando, ut dixit diaconus Paulinus,", + "candidate_score": 0.691662, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_615", + "bdc_text": "In tertio articulo disputari coeptum est , quae res post baptisma ex originali labe , et naturae depravatione reliqua esset , in sanctis vere ne peccatum appellaretur , quae disputatio parti utrique fundamenti vice ad doctrinae suae confirmationem esse videbatur .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-Christi-et-de-peccato-originali_window_114", + "psc_text": "Paulinus diaconus dixit: Nega te illa docuisse. Aurelius episcopus dixit: Rogo, quid collegerim ego ex hujus objectione, dico, Adam constitutus in paradiso, quod ante dicatur inexterminabilis factus, postea per transgressionem praecepti factus sit corruptibilis. Hoc dicis, frater Pauline? Paulinus diaconus dixit: Hoc, domine. Aurelius episcopus dixit: Status certe infantum hodie baptizandorum, utrum talis sit, qualis fuit ante transgressionem Adae, an certe de eadem origine peccati, de qua nascitur, transgressionis culpam trahat; hoc vult diaconus Paulinus audire. Paulinus diaconus dixit: Utrum docuit hoc, an non neget? Coelestius dixit: Jam de traduce peccati dixi, quia intra Catholicam constitutos plures audivi destruere, necnon et alios astruere: licet quaestionis res sit ista, non haeresis. Infantes semper dixi egere Baptismo, ac debere baptizari: quid quaerit aliud? » 4. Nempe cernitis sic Coelestium concessisse parvulis Baptismum, ut in eos transire primi hominis peccatum, quod lavacro regenerationis abluitur, noluerit confiteri, quamvis et negare non ausus sit: et", + "candidate_score": 0.689574, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_379_381", + "bdc_text": "In eo igitur responso actae primum pro ista ad pacem hortatione gratiae , tum studium et voluntas erga concordiam declarata , verbis utrunque paucis fuit , omni pontificis mentione praetermissa . Erant autem in illa pontificii legati oratione duo nostris hominibus commemoranda necessario : alterum , pontificem tyrannidem sibi in regno Christi et Ecclesia occupantem , scissa charitate causam tumultibus et funestis bellis dedisse , flammis adhuc eos , in quibus charitatis aliquid superesset , delentem .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-Christi-et-de-peccato-originali_window_79", + "psc_text": "sine Deo. » Hanc ergo epistolam legi, et inveni eum pene per totam non immorari, nisi in facultate et possibilitate naturae, et pene ibi tantum Dei gratiam constituere: christianam vero gratiam tanta brevitate sola nominis commemoratione perstringit, ut nihil aliud videatur, quam eam tacere timuisse. Utrum tamen eam in remissione peccatorum velit intelligi, an etiam in doctrina Christi, ubi est et conversationis ejus exemplum, quod aliquod suorum opusculorum locis facit, an credat aliquod adjutorium bene agendi adjunctum naturae atque doctrinae per inspirationem flagrantissimae et luminosissimae charitatis, non apparet omnino. CAPUT XXXVI. 39. « Legant etiam, » inquit, « ad sanctum Constantium episcopum, ubi breviter quidem, sed plane libero hominis arbitrio Dei gratiam auxiliumque conjunxi. » Hanc epistolam, ut superius dixi (Cap. 34, n. 37), non legi: sed si non est dissimilis caeteris, quae mihi nota commemorat, non habet etiam ipsa quod quaerimus. CAPUT XXXVII. 39. « Legant etiam, » inquit,", + "candidate_score": 0.683535, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_96_98", + "bdc_text": "De fide et operibus prima fuit disputatio , in qua , an fides ipsa iustitia , an causae iustitiae , an neque iustitia neque causae iustitiae , sed tantum loco nobis iustitiae esset , disputabantur . Deinde renati qui sunt , ecquid sua aliqua , an vero nulla sua , sed solius fidei iustitia in iudicio consisterent . Postremo , quia id saepissime obiiceretur , Qui velit in vitam ingredi , mandata ut servet , et multa remissa esse ei , quae dilexisset multum , et , si remittamus nos , etiam remissum iri nobis , et , si quis fidem omnem habeat , charitatem non habeat , eum nihil esse :", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-Christi-et-de-peccato-originali_window_73", + "psc_text": "Ubi est ergo illud Apostoli, Justificati gratis per gratiam ipsius (Rom. III, 24) ? Ubi est et illud, Gratia salvi facti estis? Et ne putarent per opera, addidit, per fidem. Rursus ne ipsam fidem sine Dei gratia sibi putarent esse tribuendam, Et hoc, inquit, non ex vobis, sed Dei donum est (Ephes. II, 8) . Nempe ergo illud unde incipit omne quod merito accipere dicimur, sine merito accipimus, id est, ipsam fidem. Aut si negatur dari; quid est quod dictum est, Sicut unicuique Deus partitus est mensuram fidei (Rom. XII, 3) ? Si autem sic dicitur dari, ut reddatur meritis, non donetur; quid est quod iterum dicit, Vobis donatum est pro Christo, non solum ut credatis in eum, verum etiam ut patiamini pro eo (Philipp. I, 29) ? Utrumque enim donatum esse testatus est, et quod credit in Christum, et quod patitur quisque pro Christo. Isti autem libero arbitrio sic", + "candidate_score": 0.683354, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_379_381", + "bdc_text": "In eo igitur responso actae primum pro ista ad pacem hortatione gratiae , tum studium et voluntas erga concordiam declarata , verbis utrunque paucis fuit , omni pontificis mentione praetermissa . Erant autem in illa pontificii legati oratione duo nostris hominibus commemoranda necessario : alterum , pontificem tyrannidem sibi in regno Christi et Ecclesia occupantem , scissa charitate causam tumultibus et funestis bellis dedisse , flammis adhuc eos , in quibus charitatis aliquid superesset , delentem .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-Christi-et-de-peccato-originali_window_78", + "psc_text": "quas misit ad sanctae memoriae papam Innocentium, libros suos vel scripta commemorat, legi, praeter unam epistolam, quam se brevem misisse ad sanctum Constantium episcopum dicit: nec alicubi potui reperire, hanc eum gratiam confiteri, qua non solum possibilitas naturalis voluntatis et actionis, quam dicit nos habere etiamsi nec volumus nec agimus bonum, sed ipsa etiam voluntas et actio subministratione sancti Spiritus adjuvatur. CAPUT XXXV. 38. « Legant, » inquit, « illam epistolam, quam ad sanctum virum Paulinum episcopum ante duodecim fere annos scripsimus, quae trecentis forte versibus nihil aliud quam Dei gratiam et auxilium confitetur, nosque nihil omnino boni facere posse sine Deo. » Hanc ergo epistolam legi, et inveni eum pene per totam non immorari, nisi in facultate et possibilitate naturae, et pene ibi tantum Dei gratiam constituere: christianam vero gratiam tanta brevitate sola nominis commemoratione perstringit, ut nihil aliud videatur, quam eam tacere timuisse. Utrum tamen eam in remissione", + "candidate_score": 0.679614, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_622_624", + "bdc_text": "Erat autem adversariorum non eadem hac de re sententia . Alii id reliquum originale , et ex peccato esse , et peccatum ex se gignere , et legi divinae natura repugnare , et hoc pacto de ista re Apostolum loqui , itaque et peccatum appellari confitebantur . Alii ei sententiae palam reclamabant , et se vero minime id nobis concessuros esse testabantur .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-Christi-et-de-peccato-originali_window_112", + "psc_text": "Et recitatum est, Quod peccatum Adae ipsi soli obfuerit, et non generi humano. Et cum recitatum esset, Coelestius dixit: Dixi de traduce peccati dubium me esse, ita tamen ut cui donavit Deus gratiam peritiae consentiam; quia diversa ab eis audivi, qui utique in Ecclesia catholica constituti sunt presbyteri. Paulinus diaconus dixit: Dic nobis nomina ipsorum. Coelestius dixit: Sanctus presbyter Rufinus Romae qui mansit cum sancto Pammachio: ego audivi illum dicentem, quia tradux peccati non sit. Paulinus diaconus dixit: Est aliquis alius? Coelestius dixit: Audivi et plures dicere. Paulinus diaconus dixit: Dic nomina ipsorum. Coelestius dixit: Non tibi sufficit unus sacerdos? » Et post aliqua alio loco: « Aurelius episcopus dixit: Reliqua libelli legantur. Et recitatum est, Quod infantes qui nascuntur, in eo statu sint, in quo fuit Adam ante transgressionem: usque in finem libelli minoris superius inserti. CAPUT IV. « Aurelius episcopus dixit: Docuisti, Coelesti, aliquando, ut dixit diaconus Paulinus,", + "candidate_score": 0.678236, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_95_97", + "bdc_text": "Caeteri pro se quisque sententiam suam deprompserunt . De fide et operibus prima fuit disputatio , in qua , an fides ipsa iustitia , an causae iustitiae , an neque iustitia neque causae iustitiae , sed tantum loco nobis iustitiae esset , disputabantur . Deinde renati qui sunt , ecquid sua aliqua , an vero nulla sua , sed solius fidei iustitia in iudicio consisterent .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-Christi-et-de-peccato-originali_window_73", + "psc_text": "Ubi est ergo illud Apostoli, Justificati gratis per gratiam ipsius (Rom. III, 24) ? Ubi est et illud, Gratia salvi facti estis? Et ne putarent per opera, addidit, per fidem. Rursus ne ipsam fidem sine Dei gratia sibi putarent esse tribuendam, Et hoc, inquit, non ex vobis, sed Dei donum est (Ephes. II, 8) . Nempe ergo illud unde incipit omne quod merito accipere dicimur, sine merito accipimus, id est, ipsam fidem. Aut si negatur dari; quid est quod dictum est, Sicut unicuique Deus partitus est mensuram fidei (Rom. XII, 3) ? Si autem sic dicitur dari, ut reddatur meritis, non donetur; quid est quod iterum dicit, Vobis donatum est pro Christo, non solum ut credatis in eum, verum etiam ut patiamini pro eo (Philipp. I, 29) ? Utrumque enim donatum esse testatus est, et quod credit in Christum, et quod patitur quisque pro Christo. Isti autem libero arbitrio sic", + "candidate_score": 0.673889, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_428", + "bdc_text": "Quanquam enim liberum et arbitrarium futurum erat colloquium , tamen quia referendum ad proxima Comitia , et ex eo de nostra doctrina , velut praeiudicandum erat , sua plurimum interesse credebant , scire , quid esset actum .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-Christi-et-de-peccato-originali_window_155", + "psc_text": "unius deitatis usque ad resurrectionem qualis futura est mortuorum, de quibus eum nullus interrogaverat, et unde illi nulla quaestio movebatur, quantum dicere libuit, explicasset; ubi ad id quod agebatur ejus sermo pervenit: « Si quae vero, » inquit, « praeter fidem quaestiones natae sunt, de quibus esset inter plerosque contentio; non ego quasi auctor alicujus dogmatis definita hoc auctoritate statui, sed ea quae de Prophetarum et Apostolorum fonte suscepi, vestri Apostolatus offerimus probanda esse judicio; ut si forte ut hominibus quispiam ignorantiae error obrepsit, vestra sententia corrigatur. » Nempe perspicitis, id eum egisse hac praelocutione praemissa, ut si quid in illo apparuisset erroris, non in fide, sed in quaestionibus quae sunt praeter fidem, videretur errasse, ubi etsi corrigendus est error, non tamen tanquam haeresis corrigatur, et qui correctus fuerit, ita dicatur errare, ut non tamen haereticus judicetur. 27. Sed multum eum ista fallit opinio. Longe aliter se habent quaestiones istae,", + "candidate_score": 0.670644, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_378_380", + "bdc_text": "Post longam decertationem hoc denique legatus a nostris impetravit , ut legato Pontificis , ceu privato homini , omni pontificis mentione omissa , responderetur . In eo igitur responso actae primum pro ista ad pacem hortatione gratiae , tum studium et voluntas erga concordiam declarata , verbis utrunque paucis fuit , omni pontificis mentione praetermissa . Erant autem in illa pontificii legati oratione duo nostris hominibus commemoranda necessario :", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-Christi-et-de-peccato-originali_window_78", + "psc_text": "quas misit ad sanctae memoriae papam Innocentium, libros suos vel scripta commemorat, legi, praeter unam epistolam, quam se brevem misisse ad sanctum Constantium episcopum dicit: nec alicubi potui reperire, hanc eum gratiam confiteri, qua non solum possibilitas naturalis voluntatis et actionis, quam dicit nos habere etiamsi nec volumus nec agimus bonum, sed ipsa etiam voluntas et actio subministratione sancti Spiritus adjuvatur. CAPUT XXXV. 38. « Legant, » inquit, « illam epistolam, quam ad sanctum virum Paulinum episcopum ante duodecim fere annos scripsimus, quae trecentis forte versibus nihil aliud quam Dei gratiam et auxilium confitetur, nosque nihil omnino boni facere posse sine Deo. » Hanc ergo epistolam legi, et inveni eum pene per totam non immorari, nisi in facultate et possibilitate naturae, et pene ibi tantum Dei gratiam constituere: christianam vero gratiam tanta brevitate sola nominis commemoratione perstringit, ut nihil aliud videatur, quam eam tacere timuisse. Utrum tamen eam in remissione", + "candidate_score": 0.669614, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_144_146", + "bdc_text": "Eius epistolae finis voluntatem et studium erga veterem religionem conservandam singulare parti adversariae pollicebatur . Data haec secunda Novembris , reddita vigesima et secunda fuit , palam ipsa quoque quaesitam , non vitatam per Praesides et legatum moram esse arguens . Erat enim de legato minime dubium .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-Christi-et-de-peccato-originali_window_121", + "psc_text": "se non debuisse teneri. Fefellit enim judicium Palaestinum; propterea ibi videtur esse purgatus: Romanam vero Ecclesiam, ubi eum esse notissimum scitis, fallere usquequaque non potuit; quamvis et hoc fuerit utcumque conatus: sed, ut dixi, minime valuit. Recoluit enim beatissimus papa Zesimus, quid imitandus praecessor ejus de ipsis senserit gestis. Attendit etiam quid de illo sentiret praedicanda in Domino Romanorum fides (Rom. I, 8), quorum adversus ejus errorem pro veritate catholica, studia consonantia concorditer flagrare cernebat: inter quos ille diu vixerat, et quos ejus dogmata latere non poterant: qui Coelestium ejus esse discipulum sic noverant, ut fidelissimum et firmissimum possent de hac re testimonium perhibere. Quid ergo de Palaestinae synodi gestis, quibus se Pelagius absolutum esse gloriatur, sanctus papa Innocentius judicarit, quamvis et in litteris ejus, quas nobis rescripsit, legere possitis, et commemoratum cum venerabili papae Zosimo synodus Africana respondit, quod vestrae Charitati cum caeteris instructionibus misimus, tamen nec in hoc", + "candidate_score": 0.669349, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_632_634", + "bdc_text": "Eam stupiditatem scholasticis et philosophicis documentis debent , in quorum libris nusquam invenitur , neque etiam in illorum scholis fidem habet , infectam naturam hominis peccato letaliter ab ea contagione per omnem vitam solius Christi spiritus arte et virtute refici ac reparari opus habere . Sed ad narrationem reliquam redeamus . Dum haec igitur decima octava Januarii fiunt , allatum subito mandatum Caesaris est , ad proxima Ratisponae Comitia omnes festinare iubens .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-Christi-et-de-peccato-originali_window_126", + "psc_text": "si ea non habet, etiam cum labore perquirere, ipsa inde verba transcribimus, quae infra scripta sunt. CAPUT XI. 12. « Synodus dixit: Nunc quoniam anathematizaverit Pelagius incertum stultiloquium, recte respondens, hominem cum adjutorio Dei et gratia posse esse ἀναμάρτητον, id est, sine peccato, respondeat et ad alia capitula. Aliud capitulum in doctrina Coelestii discipuli Pelagii, ex eis quae Carthagine a sancto Aurelio Carthaginensi episcopo cum aliis episcopis audita sunt et commemorata: Adam mortalem factum, qui sive peccaret, sive non peccaret, moriturus esset. Quoniam peccatum Adae ipsum solum laeserit, et non genus humanum. Quoniam lex sic mittat ad regnum, quemadmodum et Evangelium. Quoniam ante adventum Christi fuerint homines sine peccato. Quoniam infantes nuper nati in eo statu sint, in quo Adam fuit ante praevaricationem. Quoniam neque per mortem vel praevaricationem Adae omne genus hominum moriatur, neque per resurrectionem Christi omne genus hominum resurgat. Quoniam sanctus episcopus Augustinus adversus discipulos ejus in", + "candidate_score": 0.668401, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_379", + "bdc_text": "In eo igitur responso actae primum pro ista ad pacem hortatione gratiae , tum studium et voluntas erga concordiam declarata , verbis utrunque paucis fuit , omni pontificis mentione praetermissa .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-Christi-et-de-peccato-originali_window_79", + "psc_text": "sine Deo. » Hanc ergo epistolam legi, et inveni eum pene per totam non immorari, nisi in facultate et possibilitate naturae, et pene ibi tantum Dei gratiam constituere: christianam vero gratiam tanta brevitate sola nominis commemoratione perstringit, ut nihil aliud videatur, quam eam tacere timuisse. Utrum tamen eam in remissione peccatorum velit intelligi, an etiam in doctrina Christi, ubi est et conversationis ejus exemplum, quod aliquod suorum opusculorum locis facit, an credat aliquod adjutorium bene agendi adjunctum naturae atque doctrinae per inspirationem flagrantissimae et luminosissimae charitatis, non apparet omnino. CAPUT XXXVI. 39. « Legant etiam, » inquit, « ad sanctum Constantium episcopum, ubi breviter quidem, sed plane libero hominis arbitrio Dei gratiam auxiliumque conjunxi. » Hanc epistolam, ut superius dixi (Cap. 34, n. 37), non legi: sed si non est dissimilis caeteris, quae mihi nota commemorat, non habet etiam ipsa quod quaerimus. CAPUT XXXVII. 39. « Legant etiam, » inquit,", + "candidate_score": 0.668395, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_492_494", + "bdc_text": "Omne de merito congrui , quod affirmabant , de iustitia , quae per solam fidem est , et de reliquiis peccati in sanctis , quorum utrumque negabant , certamen fuit . Huius rei periculum primum in Palatini Theologo fecerunt , ad caeteros deinceps ordine venturi . Sed enim vir ille immotus per omnia stetit .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-Christi-et-de-peccato-originali_window_121", + "psc_text": "se non debuisse teneri. Fefellit enim judicium Palaestinum; propterea ibi videtur esse purgatus: Romanam vero Ecclesiam, ubi eum esse notissimum scitis, fallere usquequaque non potuit; quamvis et hoc fuerit utcumque conatus: sed, ut dixi, minime valuit. Recoluit enim beatissimus papa Zesimus, quid imitandus praecessor ejus de ipsis senserit gestis. Attendit etiam quid de illo sentiret praedicanda in Domino Romanorum fides (Rom. I, 8), quorum adversus ejus errorem pro veritate catholica, studia consonantia concorditer flagrare cernebat: inter quos ille diu vixerat, et quos ejus dogmata latere non poterant: qui Coelestium ejus esse discipulum sic noverant, ut fidelissimum et firmissimum possent de hac re testimonium perhibere. Quid ergo de Palaestinae synodi gestis, quibus se Pelagius absolutum esse gloriatur, sanctus papa Innocentius judicarit, quamvis et in litteris ejus, quas nobis rescripsit, legere possitis, et commemoratum cum venerabili papae Zosimo synodus Africana respondit, quod vestrae Charitati cum caeteris instructionibus misimus, tamen nec in hoc", + "candidate_score": 0.667284, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_379", + "bdc_text": "In eo igitur responso actae primum pro ista ad pacem hortatione gratiae , tum studium et voluntas erga concordiam declarata , verbis utrunque paucis fuit , omni pontificis mentione praetermissa .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-Christi-et-de-peccato-originali_window_78", + "psc_text": "quas misit ad sanctae memoriae papam Innocentium, libros suos vel scripta commemorat, legi, praeter unam epistolam, quam se brevem misisse ad sanctum Constantium episcopum dicit: nec alicubi potui reperire, hanc eum gratiam confiteri, qua non solum possibilitas naturalis voluntatis et actionis, quam dicit nos habere etiamsi nec volumus nec agimus bonum, sed ipsa etiam voluntas et actio subministratione sancti Spiritus adjuvatur. CAPUT XXXV. 38. « Legant, » inquit, « illam epistolam, quam ad sanctum virum Paulinum episcopum ante duodecim fere annos scripsimus, quae trecentis forte versibus nihil aliud quam Dei gratiam et auxilium confitetur, nosque nihil omnino boni facere posse sine Deo. » Hanc ergo epistolam legi, et inveni eum pene per totam non immorari, nisi in facultate et possibilitate naturae, et pene ibi tantum Dei gratiam constituere: christianam vero gratiam tanta brevitate sola nominis commemoratione perstringit, ut nihil aliud videatur, quam eam tacere timuisse. Utrum tamen eam in remissione", + "candidate_score": 0.665131, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_377_379", + "bdc_text": "sibi vero aut necessitudinem hanc adimeret , aut libere respondendi locum faceret . Post longam decertationem hoc denique legatus a nostris impetravit , ut legato Pontificis , ceu privato homini , omni pontificis mentione omissa , responderetur . In eo igitur responso actae primum pro ista ad pacem hortatione gratiae , tum studium et voluntas erga concordiam declarata , verbis utrunque paucis fuit , omni pontificis mentione praetermissa .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-Christi-et-de-peccato-originali_window_79", + "psc_text": "sine Deo. » Hanc ergo epistolam legi, et inveni eum pene per totam non immorari, nisi in facultate et possibilitate naturae, et pene ibi tantum Dei gratiam constituere: christianam vero gratiam tanta brevitate sola nominis commemoratione perstringit, ut nihil aliud videatur, quam eam tacere timuisse. Utrum tamen eam in remissione peccatorum velit intelligi, an etiam in doctrina Christi, ubi est et conversationis ejus exemplum, quod aliquod suorum opusculorum locis facit, an credat aliquod adjutorium bene agendi adjunctum naturae atque doctrinae per inspirationem flagrantissimae et luminosissimae charitatis, non apparet omnino. CAPUT XXXVI. 39. « Legant etiam, » inquit, « ad sanctum Constantium episcopum, ubi breviter quidem, sed plane libero hominis arbitrio Dei gratiam auxiliumque conjunxi. » Hanc epistolam, ut superius dixi (Cap. 34, n. 37), non legi: sed si non est dissimilis caeteris, quae mihi nota commemorat, non habet etiam ipsa quod quaerimus. CAPUT XXXVII. 39. « Legant etiam, » inquit,", + "candidate_score": 0.664993, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_427_429", + "bdc_text": "Sed quod actorum copia ideo partibus non fieret , id vero nullo pacto tolerandum esse iudicabant . Quanquam enim liberum et arbitrarium futurum erat colloquium , tamen quia referendum ad proxima Comitia , et ex eo de nostra doctrina , velut praeiudicandum erat , sua plurimum interesse credebant , scire , quid esset actum . Nuper certe qua in re actorum exemplum nostri nullum habebant , ea in re adversarii suorum exemplorum fide ostendere conati sunt , nobis cum illis de plerisque rebus iam diu Augustae convenisse .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-Christi-et-de-peccato-originali_window_155", + "psc_text": "unius deitatis usque ad resurrectionem qualis futura est mortuorum, de quibus eum nullus interrogaverat, et unde illi nulla quaestio movebatur, quantum dicere libuit, explicasset; ubi ad id quod agebatur ejus sermo pervenit: « Si quae vero, » inquit, « praeter fidem quaestiones natae sunt, de quibus esset inter plerosque contentio; non ego quasi auctor alicujus dogmatis definita hoc auctoritate statui, sed ea quae de Prophetarum et Apostolorum fonte suscepi, vestri Apostolatus offerimus probanda esse judicio; ut si forte ut hominibus quispiam ignorantiae error obrepsit, vestra sententia corrigatur. » Nempe perspicitis, id eum egisse hac praelocutione praemissa, ut si quid in illo apparuisset erroris, non in fide, sed in quaestionibus quae sunt praeter fidem, videretur errasse, ubi etsi corrigendus est error, non tamen tanquam haeresis corrigatur, et qui correctus fuerit, ita dicatur errare, ut non tamen haereticus judicetur. 27. Sed multum eum ista fallit opinio. Longe aliter se habent quaestiones istae,", + "candidate_score": 0.662244, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_536", + "bdc_text": "Iam quia compertum esset , pauciorum sententias saepissime meliores , his praesertim in rebus esse in eo colloquio , ubi sine praeiuditio veritas sola vestigetur , elidi cuiusquam sententiam sine religione non posse .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-Christi-et-de-peccato-originali_window_104", + "psc_text": "6), quia in ea homines nulla dissimulatione fallebant, sed ut apparebant hominibus, ita noti erant oculis Dei. Non autem dictum est hoc secundum illam perfectionem justitiae, in qua vere atque omnimodo immaculati perfectique vivemus. Nam et apostolus Paulus dixit, secundum justitiam quae ex lege est, se fuisse sine querela; in qua lege etiam Zacharias sine querela conversabatur: sed hanc Apostolus justitiam in stercoribus et detrimentis deputavit, in comparatione justitiae quam speramus (Philipp. III, 6, 8), et quam nunc esurire ac sitire debemus (Matth. V, 6), ut ea quandoque saturemur in specie, quae nunc est in fide, quamdiu justus ex fide vivit (Rom. I, 17). CAPUT XLIX. 54. Audiat denique ipsum venerabilem antistitem, cum exponeret Isaiam prophetam, dicentem, neminem in hoc mundo esse posse sine peccato. Ubi nemo potest dicere, « in hoc mundo » eum dixisse velut in dilectione hujus mundi. De Apostolo etenim loquebatur, qui dixit, Conversatio nostra in", + "candidate_score": 0.659647, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_379", + "bdc_text": "In eo igitur responso actae primum pro ista ad pacem hortatione gratiae , tum studium et voluntas erga concordiam declarata , verbis utrunque paucis fuit , omni pontificis mentione praetermissa .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-Christi-et-de-peccato-originali_window_4", + "psc_text": "per actus singulos recordantis. Item quoniam solent dicere, nobis in eo Christum ad non peccandum praebuisse adjutorium, quia juste ipse vivendo justeque docendo reliquit exemplum: possunt etiam ad hoc ista verba coaptare, ut dicant, per singula momenta, per singulos actus necessariam nobis esse hujusmodi gratiam, id est, ut in omni conversatione nostra intueamur dominicae conversationis exemplum. Pervidet autem fides vestra, a confessione gratiae, de qua quaestio est, quam sit distinguenda ista confessio: et tamen obtegi potest istorum ambiguitate verborum. CAPUT III. 3. Sed quid mirum? Quandoquidem ipse Pelagius cum episcopalibus gestis sine ulla recusatione damnaverit eos, qui dicunt gratiam Dei et adjutorium non ad singulos actus dari, sed in libero arbitrio esse, vel in lege atque doctrina; ubi putabamus ejus de hac re omnes tergiversationes esse consumptas; damnaverit etiam eos, qui docent gratiam Dei secundum merita nostra dari: tamen in libris quos edidit pro libero arbitrio, quorum mentionem facit in", + "candidate_score": 0.659033, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_182", + "bdc_text": "Graviter etiam et acerbe ferebant nostri homines , quod omnis et domestici mali , et quantum in vicinis gentibus esset causa , nobis ut pestilentibus haereticis attribueretur .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-Christi-et-de-peccato-originali_window_152", + "psc_text": "pestiferum et haereticum errorem, quem Domino adjuvante apertius jam devitat Ecclesia, duobus istis, Pelagio scilicet et Coelestio, aut in locum poenitentiae redactis, aut si id recusaverint omnino damnatis, qui hujus perversitatis auctores vel perhibentur, vel etiam probantur; vel certe si auctores non sunt, sed hoc ab aliis didicerunt, assertores tamen atque doctores, per quos id latius reptaret et cresceret, et verbis et litteris suis, et competentibus indiciis, et fama ex his omnibus surgente et crebrescente jactantur: quid restat, nisi ut quisque catholicus pro viribus, quas sumit a Domino, redarguat istam pestem, eique vigilanter obsistat; ut cum respondendi necessitate, sine studio contentionis, pro veritate certatur, instruantur indocti, atque ita in Ecclesiae convertatur utilitatem, quod est inimicus in perniciem machinatus, juxta illud Apostoli, Oportet et haereses esse, ut probati manifesti fiant inter vos (I Cor. XI, 19) ? CAPUT XXIII. 26. Quapropter post multa quae adversus istum errorem inimicum gratiae Dei, quam", + "candidate_score": 0.653361, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_430", + "bdc_text": "Ad haec cum hae res , de quibus rebus hic disputaretur , essent eius generis , quas scire maxime expediret , sive verae essent , ut dissimularentur minime , sive falsae , hominum errore ut in re periculosa deprehenderentur , quo facilius publico concilio aut error tolli , aut veritas restitui posset , non videbant nostri , quorsum premere attineret disputationes eas , quarum argumenta in illustri deceret esse posita , et vel ad memoriam rei tantae copiam actorum apud partem utramque conservandam videri .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-Christi-et-de-peccato-originali_window_118", + "psc_text": "Baptismatis genera facere videamur, et hoc praemunire necessarium est, ne per mysterii occasionem, ad Creatoris injuriam malum antequam fiat ab homine, tradi dicatur homini per naturam. » Hunc sensum suum vobis aperire Pelagius vel timuit, vel erubuit, quem discipulus ejus palam sine ullius obscuritatis ambagibus apud Sedem Apostolicam profiteri nec timuit, nec erubuit. 7. Sed multum misericors memoratae Sedis antistes, ubi eum vidit ferri tanta praesumptione praecipitem, tanquam furentem, donec si posset fieri resipisceret, maluit eum sensim suis interrogationibus et illius responsionibus colligare, quam districta feriendo sententia, in illud abruptum, quo jam propendere videbatur, impellere. Ideo autem non dixi, Aperte ceciderat, sed, propendere videbatur; quia superius in eodem libello suo de hujusmodi quaestionibus locuturus ante praedixerat: « Si forte ut hominibus quispiam ignorantiae error obrepsit, vestra sententia corrigatur. » CAPUT VII. 8. Hanc ejus praelocutionem venerabilis papa Zosimus tenens, egit cum homine, quem falsae doctrinae ventus inflaverat, ut ea quae", + "candidate_score": 0.647526, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_90", + "bdc_text": "His igitur duobus et viginti diebus , dum praesidum adventus necessarius expectatur , ne nihil agerent nostri de doctrina experiri ac futurum certamen praesentare volebant .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-Christi-et-de-peccato-originali_window_171", + "psc_text": "hoc quomodo fieret, si eum in carne venturum esse nescissent, neque ex hac fide juste pieque vixissent? Nam si propterea illis non profuit incarnatio Christi, quia nondum facta erat; nec nobis prodest judicium Christi de vivis et mortuis, quia nondum factum est. Si autem nos per hujus nondum facti, sed futuri judicii fidem stabimus ad dexteram Christi; profecto illi per incarnationis ejus tunc nondum factae, sed futurae fidem membra sunt Christi. CAPUT XXVII. 32. Neque enim putandum est, quod antiquis justis sola quae semper erat, divinitas Christi, non etiam quae nondum erat, ejus humanitas revelata profuerit. Illud enim quod ait Dominus Jesus, Abraham concupivit diem meum videre, et vidit, et gavisus est; si diem suum voluit suum tempus intelligi, testimonium profecto perhibuit Abrahae, quod fide fuerit incarnationis ejus imbutus. Secundum hanc enim habet tempus: divinitas vero ejus omne tempus excedit, quia per illam universa facta sunt tempora. Quod et si", + "candidate_score": 0.645084, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_471_473", + "bdc_text": "Itaque illum , qui contionatus fuisset hactenus , iubebat pergere . Sed ubi contra illorum expectationem contio nostra processit , ipsi quod spectaculum confirmationis instituerant , eodem die exhibuerunt . Et quidem de avertenda contione tantum .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-Christi-et-de-peccato-originali_window_129", + "psc_text": "Adam fuit ante praevaricationem. » Quid ergo hic aliud episcopi judices intelligere potuerunt, nisi eum confiteri, quod peccatum ex Adam in parvulos transeat? Quod ne confiteretur Coelestius, haec damnare noluit, quae iste damnavit. Proinde si ostendero, etiam ipsum nihil aliud sentire de parvulis, nisi quod sine ulla cujusquam vitii contagione nascuntur; quid inter istum et Coelestium in hac quaestione distabit, nisi quod ille apertior, iste occultior fuit; ille pertinacior, iste mendacior; vel certe ille liberior, hic astutior? Ille enim nec in Ecclesia Carthaginensi damnare voluit, quod in Romana postea se tenere confessus est, et corrigi paratum se esse professus est, si ei tanquam homini error obrepsit. Iste autem et illud dogma damnavit tanquam contrarium veritati, ne ipse a catholicis judicibus damnaretur; et id sibi defendendum postea reservavit, aut mendaciter damnans, aut callide interpretans. CAPUT XIII. 14. Sed video de me jam justissime postulari, ut quod promisi, utrum et ipse hoc", + "candidate_score": 0.643408, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_470_472", + "bdc_text": "Senatus et ratione sua ductus , et hac hominum nostrorum oratione motus , contionem hoc tempore minime abrogandam esse iudicabat . Itaque illum , qui contionatus fuisset hactenus , iubebat pergere . Sed ubi contra illorum expectationem contio nostra processit , ipsi quod spectaculum confirmationis instituerant , eodem die exhibuerunt .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-Christi-et-de-peccato-originali_window_118", + "psc_text": "Baptismatis genera facere videamur, et hoc praemunire necessarium est, ne per mysterii occasionem, ad Creatoris injuriam malum antequam fiat ab homine, tradi dicatur homini per naturam. » Hunc sensum suum vobis aperire Pelagius vel timuit, vel erubuit, quem discipulus ejus palam sine ullius obscuritatis ambagibus apud Sedem Apostolicam profiteri nec timuit, nec erubuit. 7. Sed multum misericors memoratae Sedis antistes, ubi eum vidit ferri tanta praesumptione praecipitem, tanquam furentem, donec si posset fieri resipisceret, maluit eum sensim suis interrogationibus et illius responsionibus colligare, quam districta feriendo sententia, in illud abruptum, quo jam propendere videbatur, impellere. Ideo autem non dixi, Aperte ceciderat, sed, propendere videbatur; quia superius in eodem libello suo de hujusmodi quaestionibus locuturus ante praedixerat: « Si forte ut hominibus quispiam ignorantiae error obrepsit, vestra sententia corrigatur. » CAPUT VII. 8. Hanc ejus praelocutionem venerabilis papa Zosimus tenens, egit cum homine, quem falsae doctrinae ventus inflaverat, ut ea quae", + "candidate_score": 0.643225, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_182_184", + "bdc_text": "Graviter etiam et acerbe ferebant nostri homines , quod omnis et domestici mali , et quantum in vicinis gentibus esset causa , nobis ut pestilentibus haereticis attribueretur . Presertim vero legati principum valde commoti , pro se quisque hanc a suo principe iniuriam repellandam esse iudicabant . Et responsum acriter fuisset , ni motus hos insecuta deinde consultatio partim , partim industria praesidum et legati mitigavisset .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-Christi-et-de-peccato-originali_window_152", + "psc_text": "pestiferum et haereticum errorem, quem Domino adjuvante apertius jam devitat Ecclesia, duobus istis, Pelagio scilicet et Coelestio, aut in locum poenitentiae redactis, aut si id recusaverint omnino damnatis, qui hujus perversitatis auctores vel perhibentur, vel etiam probantur; vel certe si auctores non sunt, sed hoc ab aliis didicerunt, assertores tamen atque doctores, per quos id latius reptaret et cresceret, et verbis et litteris suis, et competentibus indiciis, et fama ex his omnibus surgente et crebrescente jactantur: quid restat, nisi ut quisque catholicus pro viribus, quas sumit a Domino, redarguat istam pestem, eique vigilanter obsistat; ut cum respondendi necessitate, sine studio contentionis, pro veritate certatur, instruantur indocti, atque ita in Ecclesiae convertatur utilitatem, quod est inimicus in perniciem machinatus, juxta illud Apostoli, Oportet et haereses esse, ut probati manifesti fiant inter vos (I Cor. XI, 19) ? CAPUT XXIII. 26. Quapropter post multa quae adversus istum errorem inimicum gratiae Dei, quam", + "candidate_score": 0.640502, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_583", + "bdc_text": "Petere denique , ut benigne sibi ad haec respondeatur .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-Christi-et-de-peccato-originali_window_96", + "psc_text": "» (Lib. 10, n. 89, ad Luc. XXII, 61). Legant isti Evangelium, et videant Dominum Jesum tunc intus fuisse, cum a sacerdotum principibus audiretur: apostolum vero Petrum foris et deorsum in atrio cum servis ad focum nunc sedentem, nunc stantem, sicut veracissima et concordissima Evangelistarum narratione monstratur. Unde non potest dici, quod corporalibus oculis eum Dominus visibiliter admonendo respexerit. Et ideo quod ibi scriptum est, Respexit eum Dominus (Luc. XXII, 61) ; intus actum est, in mente actum est, in voluntate actum est. Misericordia Dominus latenter subvenit, cor tetigit, memoriam revocavit, interiore gratia sua visitavit Petrum, interioris hominis usque ad exteriores lacrymas movit et produxit affectum. Ecce quemadmodum Deus adjuvando adest voluntatibus et actionibus nostris: ecce quemadmodum et velle et operari operatur in nobis. 50. Item in eodem libro idem sanctus Ambrosius: « Nam si Petrus, » inquit (Lib. 10, n. 91, ad Luc. XXII), « lapsus est, qui dixit,", + "candidate_score": 0.631637, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_650_652", + "bdc_text": "In qua re id illos fefellit , quod has conditiones omnes , duabus ad summum exceptis , praeter ipsorum expectationem accepimus . Unde liquidum est , nullo pacto colloquium nostros vitasse . Sed quum priore loco diximus , colloquium ipsos fugisse , ex eo manifestum est , quia penes ipsos quolibet momento rem incipere fuit , penes nos nunquam fuit .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-Christi-et-de-peccato-originali_window_104", + "psc_text": "6), quia in ea homines nulla dissimulatione fallebant, sed ut apparebant hominibus, ita noti erant oculis Dei. Non autem dictum est hoc secundum illam perfectionem justitiae, in qua vere atque omnimodo immaculati perfectique vivemus. Nam et apostolus Paulus dixit, secundum justitiam quae ex lege est, se fuisse sine querela; in qua lege etiam Zacharias sine querela conversabatur: sed hanc Apostolus justitiam in stercoribus et detrimentis deputavit, in comparatione justitiae quam speramus (Philipp. III, 6, 8), et quam nunc esurire ac sitire debemus (Matth. V, 6), ut ea quandoque saturemur in specie, quae nunc est in fide, quamdiu justus ex fide vivit (Rom. I, 17). CAPUT XLIX. 54. Audiat denique ipsum venerabilem antistitem, cum exponeret Isaiam prophetam, dicentem, neminem in hoc mundo esse posse sine peccato. Ubi nemo potest dicere, « in hoc mundo » eum dixisse velut in dilectione hujus mundi. De Apostolo etenim loquebatur, qui dixit, Conversatio nostra in", + "candidate_score": 0.623465, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_383", + "bdc_text": "Deinde ostendendum fuit , si qualiter de se profiteretur , Caesaris iussu et imperio , non pontificis nomine adesset , nos eo nomine ut hospitem et spectatorem et adiutorem pacis libenter laturos , ac gratias habituros esse :", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-Christi-et-de-peccato-originali_window_102", + "psc_text": "attendite: posse, velle, esse; id est, possibilitatem, voluntatem, actionem. Si ergo consenserit nobis, non solam possibilitatem in homine, etiamsi nec velit, nec agat bene, sed ipsam quoque voluntatem et actionem, id est, ut bene velimus et bene agamus, quae non sunt in homine, nisi quando bene vult et bene agit: si, ut dixi, consenserit, etiam ipsam voluntatem et actionem divinitus adjuvari, et sic adjuvari, ut sine illo adjutorio nihil bene velimus et agamus, eamque esse gratiam Dei per Jesum Christum Dominum nostrum, in qua nos sua non nostra justitia justos facit, ut ea sit vera nostra justitia quae nobis ab illo est; nihil de adjutorio gratiae Dei, quantum arbitror, inter nos controversiae relinquetur. CAPUT XLVIII. 53. Illud autem propter quod sic laudavit sanctum Ambrosium, quia scilicet in scriptis ejus invenit ex laudibus Zachariae et Elisabeth, posse hominem in hac vita esse sine peccato: quanquam negandum non sit, si hoc velit", + "candidate_score": 0.623368, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_660", + "bdc_text": "De futuris autem Comitiis quid speremus , certum propemodum nihil habetur .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-Christi-et-de-peccato-originali_window_155", + "psc_text": "unius deitatis usque ad resurrectionem qualis futura est mortuorum, de quibus eum nullus interrogaverat, et unde illi nulla quaestio movebatur, quantum dicere libuit, explicasset; ubi ad id quod agebatur ejus sermo pervenit: « Si quae vero, » inquit, « praeter fidem quaestiones natae sunt, de quibus esset inter plerosque contentio; non ego quasi auctor alicujus dogmatis definita hoc auctoritate statui, sed ea quae de Prophetarum et Apostolorum fonte suscepi, vestri Apostolatus offerimus probanda esse judicio; ut si forte ut hominibus quispiam ignorantiae error obrepsit, vestra sententia corrigatur. » Nempe perspicitis, id eum egisse hac praelocutione praemissa, ut si quid in illo apparuisset erroris, non in fide, sed in quaestionibus quae sunt praeter fidem, videretur errasse, ubi etsi corrigendus est error, non tamen tanquam haeresis corrigatur, et qui correctus fuerit, ita dicatur errare, ut non tamen haereticus judicetur. 27. Sed multum eum ista fallit opinio. Longe aliter se habent quaestiones istae,", + "candidate_score": 0.620945, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_326", + "bdc_text": "de iuramenti forma penes se esse constituere , tamen hoc non sine legati consensu facturos esse .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-Christi-et-de-peccato-originali_window_185", + "psc_text": "Illud de conditoris largitate sumitur, hoc de originis damnatione attrahitur: illi est causa bona voluntas Dei summi, huic mala voluntas hominis primi: illud indicat Deum creaturae institutorem, hoc indicat Deum inobedientiae punitorem: denique idem ipse Christus propter illud creandum factor est hominis, propter hoc sanandum factus est homo. CAPUT XXXIV. 39. Bonum ergo sunt nuptiae in omnibus quae sunt propria nuptiarum. Haec autem sunt tria, generandi ordinatio, fides pudicitiae, connubii sacramentum. Propter ordinationem generandi scriptum est: Volo juniores nubere, filios procreare, matres familias esse (I Tim. V, 14) . Propter fidem pudicitiae: Uxor non habet potestatem sui corporis, sed vir: similiter et vir non habet potestatem sui corporis, sed mulier (I Cor. VII, 4) . Propter connubii sacramentum: Quod Deus conjunxit, homo non separet (Matth. XIX, 6) . De quibus in aliis opusculis nostris, quae vobis non sunt incognita, quantum Domino adjuvante potuimus, satis nos disseruisse meminimus (De Bono conjugali,", + "candidate_score": 0.600667, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_306", + "bdc_text": "verem hoc perpendere oportere , si antequam ad Caesarem acta haec relata essent , vulgarentur , quanta et quam iusta id Caesaris indignatione sit futurum .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-Christi-et-de-peccato-originali_window_135", + "psc_text": "de parvulis sentientem; plus mirari coepi, tam impudens in ecclesiastico judicio et de tanta quaestione mendacium. Si enim eosdem libros ante jam scripserat, quomodo se dixit eos anathematizare, qui sic aliquando tenuerunt? Si autem postea illud opus pollicitus est, quomodo anathematizavit qui sic tenent? Nisi ridicule forte dicturus est, eos se damnasse qui sic aliquando tenuerunt, et qui sic tenent; de tempore autem futuro, id est, eis qui sic fuerant retenturi, nec sibi, nec aliis praejudicare potuisse; et ideo non fuisse mentitum, quia postea deprehensus est sic tenere. Sed non hoc dicit, non solum quia ridiculum est, sed quia verum esse non potest. In eisdem quippe libris, et contra peccati ex Adam in parvulos transitum loquitur, et de gestis Palaestinae synodi gloriatur, ubi eos qui sic tenent, veraciter damnasse putatus est, et absolutionem suam fallendo furatus est. CAPUT XV. 16. Quid enim ad rem, de qua nunc agimus, pertinet, quod", + "candidate_score": 0.600437, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "stoa0149b.stoa007.opp-lat1", + "max_score": 0.715435, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_577_579", + "bdc_text": "Vere se hoc affirmare de suo erga concordiam studio posse , mori cupere , ut sit pie conciliata . Quam sinceritatem si ad conciliationem doctrinae sacrae adferre adversarii voluissent potius quam vel superstitiones pravas confirmare , vel fucosam concordiam quaerere , non secius quam iuxta nostram postulationem acturos fuisse , persuasos esse se , invictissimi Imperatoris Caroli virtutem eam esse , veritatem ut patefieri , veris commodis ut consuli velit potius , quam aut errores defendi , aut summum Ecclesiae incommodum diutius dissimulari . Itaque orare , ut haec postulatio profecta non impudenti , sed a pio animo iudicetur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa007.opp-lat1_window_15", + "psc_text": "concilians auctoritatem coactam confitendi se aspematusaspernatus est uoluntatem. si ad fidem ueram istiusmodi uis adhibereturadhiberet, episcopalis doctrina obuiam pergeret diceretque: 'deus uniucrsitatis est dominus, obsequio non eget necessario, non requirit coactam confessionem; non fallendus est, sed promerendus; nostra potius, non sua causa uenerandus est; non possum nisi uolentem recipere, nisi orantem audire, nisi profitentem signare; simplicitate quae-. rendus est, confessione discendus est, caritate amandus est, timore uenerandus est, uuluntatisuoluntatis probitate retinendus est'. § 3 at uero quid istud est, quod sacerdotes timere deum uinculis coguntur, poenis iubentur? sacerdotes earceribuscarceribus continentur, plebs in custodia catenati ordinis eonstrictaconstricta disponitur, uirgines nudantur ad poenam et sacrata dco corpora publieopublico exposita conspectui ad fructum spectaculi et quarstionisquaestionis aptantur. cogunt nempe, non ut Christiani omnes sint, sed ut Arriani, et confessam in deo fidem ad consortium piaculi sui scelere conpellunt. § 4 auctoritate etiam nominis sui in errorem imperatorem transducunt rectum affirmantes, ut sub specie", + "candidate_score": 0.715435, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_578_580", + "bdc_text": "Quam sinceritatem si ad conciliationem doctrinae sacrae adferre adversarii voluissent potius quam vel superstitiones pravas confirmare , vel fucosam concordiam quaerere , non secius quam iuxta nostram postulationem acturos fuisse , persuasos esse se , invictissimi Imperatoris Caroli virtutem eam esse , veritatem ut patefieri , veris commodis ut consuli velit potius , quam aut errores defendi , aut summum Ecclesiae incommodum diutius dissimulari . Itaque orare , ut haec postulatio profecta non impudenti , sed a pio animo iudicetur . Quod si pergant adversarii suffragia praeripere , facile bonos omnes et ubique intellecturos esse , qua mente ad concordiam venissent .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa007.opp-lat1_window_15", + "psc_text": "concilians auctoritatem coactam confitendi se aspematusaspernatus est uoluntatem. si ad fidem ueram istiusmodi uis adhibereturadhiberet, episcopalis doctrina obuiam pergeret diceretque: 'deus uniucrsitatis est dominus, obsequio non eget necessario, non requirit coactam confessionem; non fallendus est, sed promerendus; nostra potius, non sua causa uenerandus est; non possum nisi uolentem recipere, nisi orantem audire, nisi profitentem signare; simplicitate quae-. rendus est, confessione discendus est, caritate amandus est, timore uenerandus est, uuluntatisuoluntatis probitate retinendus est'. § 3 at uero quid istud est, quod sacerdotes timere deum uinculis coguntur, poenis iubentur? sacerdotes earceribuscarceribus continentur, plebs in custodia catenati ordinis eonstrictaconstricta disponitur, uirgines nudantur ad poenam et sacrata dco corpora publieopublico exposita conspectui ad fructum spectaculi et quarstionisquaestionis aptantur. cogunt nempe, non ut Christiani omnes sint, sed ut Arriani, et confessam in deo fidem ad consortium piaculi sui scelere conpellunt. § 4 auctoritate etiam nominis sui in errorem imperatorem transducunt rectum affirmantes, ut sub specie", + "candidate_score": 0.71255, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_576_578", + "bdc_text": "Sensuros esse praefectos colloquio nostrorum hic hominum moderationem et lenitatem . Vere se hoc affirmare de suo erga concordiam studio posse , mori cupere , ut sit pie conciliata . Quam sinceritatem si ad conciliationem doctrinae sacrae adferre adversarii voluissent potius quam vel superstitiones pravas confirmare , vel fucosam concordiam quaerere , non secius quam iuxta nostram postulationem acturos fuisse , persuasos esse se , invictissimi Imperatoris Caroli virtutem eam esse , veritatem ut patefieri , veris commodis ut consuli velit potius , quam aut errores defendi , aut summum Ecclesiae incommodum diutius dissimulari .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa007.opp-lat1_window_15", + "psc_text": "concilians auctoritatem coactam confitendi se aspematusaspernatus est uoluntatem. si ad fidem ueram istiusmodi uis adhibereturadhiberet, episcopalis doctrina obuiam pergeret diceretque: 'deus uniucrsitatis est dominus, obsequio non eget necessario, non requirit coactam confessionem; non fallendus est, sed promerendus; nostra potius, non sua causa uenerandus est; non possum nisi uolentem recipere, nisi orantem audire, nisi profitentem signare; simplicitate quae-. rendus est, confessione discendus est, caritate amandus est, timore uenerandus est, uuluntatisuoluntatis probitate retinendus est'. § 3 at uero quid istud est, quod sacerdotes timere deum uinculis coguntur, poenis iubentur? sacerdotes earceribuscarceribus continentur, plebs in custodia catenati ordinis eonstrictaconstricta disponitur, uirgines nudantur ad poenam et sacrata dco corpora publieopublico exposita conspectui ad fructum spectaculi et quarstionisquaestionis aptantur. cogunt nempe, non ut Christiani omnes sint, sed ut Arriani, et confessam in deo fidem ad consortium piaculi sui scelere conpellunt. § 4 auctoritate etiam nominis sui in errorem imperatorem transducunt rectum affirmantes, ut sub specie", + "candidate_score": 0.708471, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_578", + "bdc_text": "Quam sinceritatem si ad conciliationem doctrinae sacrae adferre adversarii voluissent potius quam vel superstitiones pravas confirmare , vel fucosam concordiam quaerere , non secius quam iuxta nostram postulationem acturos fuisse , persuasos esse se , invictissimi Imperatoris Caroli virtutem eam esse , veritatem ut patefieri , veris commodis ut consuli velit potius , quam aut errores defendi , aut summum Ecclesiae incommodum diutius dissimulari .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa007.opp-lat1_window_15", + "psc_text": "concilians auctoritatem coactam confitendi se aspematusaspernatus est uoluntatem. si ad fidem ueram istiusmodi uis adhibereturadhiberet, episcopalis doctrina obuiam pergeret diceretque: 'deus uniucrsitatis est dominus, obsequio non eget necessario, non requirit coactam confessionem; non fallendus est, sed promerendus; nostra potius, non sua causa uenerandus est; non possum nisi uolentem recipere, nisi orantem audire, nisi profitentem signare; simplicitate quae-. rendus est, confessione discendus est, caritate amandus est, timore uenerandus est, uuluntatisuoluntatis probitate retinendus est'. § 3 at uero quid istud est, quod sacerdotes timere deum uinculis coguntur, poenis iubentur? sacerdotes earceribuscarceribus continentur, plebs in custodia catenati ordinis eonstrictaconstricta disponitur, uirgines nudantur ad poenam et sacrata dco corpora publieopublico exposita conspectui ad fructum spectaculi et quarstionisquaestionis aptantur. cogunt nempe, non ut Christiani omnes sint, sed ut Arriani, et confessam in deo fidem ad consortium piaculi sui scelere conpellunt. § 4 auctoritate etiam nominis sui in errorem imperatorem transducunt rectum affirmantes, ut sub specie", + "candidate_score": 0.698008, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_225_227", + "bdc_text": "Tribus ex partibus colloquium totum , qualiter institutum fuerat , constare oportebat , arbitrorum , reorum , qui nos eramus , et accusatorum , qui erant nostri adversarii . Excuti enim nostra confessio ut aliqua emissa vox digna iudicii severitate , et facta per nos religionis mutatio , ut aliquod infame crimen gravi poena multandum , utrumque ad communem Christi doctrinae regulam , praesidibus audientibus et iudicantibus , adversariis accusantibus et refellentibus , nobis autem defendentibus , debebat . Ea disputatio , qualiter supra diximus , quanquam non diffinitionem sententiae , sed causae et controversiae aestimationem erat habitura , tamen praeiudicii instar futura erat , ut qualis ibi causa apparuisset nostra , talis deinde in concilio hominum de nobis caeterorum sententia pronuntiaretur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa007.opp-lat1_window_19", + "psc_text": "si de ueteribus cartulis prolata aetatis nostrae tempus instruerent, ambigendum, ut opinor, tantis de rebus fuisset. et cum ab aliis quibusque pronuntiari posceretur reus, quaereretur in fidem litterarum, in iudicum uitam, in accusatorum fidem, in ipsius quoque hominis mores atque actus. mouerot enim absolutionem eius Arrianorum iuncta damnatio magnique perieulipericuli esset iudicium simul cum reatus et innocentiacinnocentiae non suscepta rursum § 2 inquisitione dissoluere totaque in patrocinium suum cum fidei doctrina auctoritas sibi antiquitatis assisteret. at cum ipsi, qui tunc Arriani heretici damnati sunt, regnutnregnum exagitent, turbent omnia omnesque ex potestate et ambitione corrumpant, et Athanasius, si fuit, esse adhuc reus potest. testes loquantur, uidcantuideant iudicesindices, fidei doctrina praeceptis euangelicis atque apostolicis eluceat. quae obtunsio intellegentiae est ? quae cordis hebetudo? quae obliuio spei? qui amor scelerum? quod odium ueritatis? in damnatorum fauorcm dei amorem transducunt. cap. 3 § 1 Uenio nunc ad id, quod recens gestum est, in quo", + "candidate_score": 0.675254, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_224_226", + "bdc_text": "Caeterum , antequam de istorum articulorum disceptatione , et velut iuris quadam inter nos et Praesides actione dicam , pauca prius de totius colloquii ratione sunt explicanda . Tribus ex partibus colloquium totum , qualiter institutum fuerat , constare oportebat , arbitrorum , reorum , qui nos eramus , et accusatorum , qui erant nostri adversarii . Excuti enim nostra confessio ut aliqua emissa vox digna iudicii severitate , et facta per nos religionis mutatio , ut aliquod infame crimen gravi poena multandum , utrumque ad communem Christi doctrinae regulam , praesidibus audientibus et iudicantibus , adversariis accusantibus et refellentibus , nobis autem defendentibus , debebat .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa007.opp-lat1_window_19", + "psc_text": "si de ueteribus cartulis prolata aetatis nostrae tempus instruerent, ambigendum, ut opinor, tantis de rebus fuisset. et cum ab aliis quibusque pronuntiari posceretur reus, quaereretur in fidem litterarum, in iudicum uitam, in accusatorum fidem, in ipsius quoque hominis mores atque actus. mouerot enim absolutionem eius Arrianorum iuncta damnatio magnique perieulipericuli esset iudicium simul cum reatus et innocentiacinnocentiae non suscepta rursum § 2 inquisitione dissoluere totaque in patrocinium suum cum fidei doctrina auctoritas sibi antiquitatis assisteret. at cum ipsi, qui tunc Arriani heretici damnati sunt, regnutnregnum exagitent, turbent omnia omnesque ex potestate et ambitione corrumpant, et Athanasius, si fuit, esse adhuc reus potest. testes loquantur, uidcantuideant iudicesindices, fidei doctrina praeceptis euangelicis atque apostolicis eluceat. quae obtunsio intellegentiae est ? quae cordis hebetudo? quae obliuio spei? qui amor scelerum? quod odium ueritatis? in damnatorum fauorcm dei amorem transducunt. cap. 3 § 1 Uenio nunc ad id, quod recens gestum est, in quo", + "candidate_score": 0.674731, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_130_132", + "bdc_text": "Videbatur enim nostris quidem hominibus , convenisse hoc tempore etiam in causis summis et certissimis tantisper libertatem iuditiorum moderari , et tam graves sententias suspendere , et minime odiosissimas et gravissimas in Imperio res excitari oportuisse , dum paci publicae omnium consuleretur . At vero postquam causa etiam bona praecipitato iuditio condemnaretur , omnem hanc de concordia spem frustra esse nostri arbitrabantur . Sed haec Goslaria causa ut habeat , alibi erit et alios per homines narratione integra perfectaque docendum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa007.opp-lat1_window_19", + "psc_text": "si de ueteribus cartulis prolata aetatis nostrae tempus instruerent, ambigendum, ut opinor, tantis de rebus fuisset. et cum ab aliis quibusque pronuntiari posceretur reus, quaereretur in fidem litterarum, in iudicum uitam, in accusatorum fidem, in ipsius quoque hominis mores atque actus. mouerot enim absolutionem eius Arrianorum iuncta damnatio magnique perieulipericuli esset iudicium simul cum reatus et innocentiacinnocentiae non suscepta rursum § 2 inquisitione dissoluere totaque in patrocinium suum cum fidei doctrina auctoritas sibi antiquitatis assisteret. at cum ipsi, qui tunc Arriani heretici damnati sunt, regnutnregnum exagitent, turbent omnia omnesque ex potestate et ambitione corrumpant, et Athanasius, si fuit, esse adhuc reus potest. testes loquantur, uidcantuideant iudicesindices, fidei doctrina praeceptis euangelicis atque apostolicis eluceat. quae obtunsio intellegentiae est ? quae cordis hebetudo? quae obliuio spei? qui amor scelerum? quod odium ueritatis? in damnatorum fauorcm dei amorem transducunt. cap. 3 § 1 Uenio nunc ad id, quod recens gestum est, in quo", + "candidate_score": 0.666926, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_305_307", + "bdc_text": "De principum vero in vulgando moderatione , se quidem non dubitare : verem hoc perpendere oportere , si antequam ad Caesarem acta haec relata essent , vulgarentur , quanta et quam iusta id Caesaris indignatione sit futurum . Postremo , oblatam confessionem quod attineret , facile nos intelligere , confessionis exemplar unum sufficere non posse , itaque plura offerenda esse .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa007.opp-lat1_window_15", + "psc_text": "concilians auctoritatem coactam confitendi se aspematusaspernatus est uoluntatem. si ad fidem ueram istiusmodi uis adhibereturadhiberet, episcopalis doctrina obuiam pergeret diceretque: 'deus uniucrsitatis est dominus, obsequio non eget necessario, non requirit coactam confessionem; non fallendus est, sed promerendus; nostra potius, non sua causa uenerandus est; non possum nisi uolentem recipere, nisi orantem audire, nisi profitentem signare; simplicitate quae-. rendus est, confessione discendus est, caritate amandus est, timore uenerandus est, uuluntatisuoluntatis probitate retinendus est'. § 3 at uero quid istud est, quod sacerdotes timere deum uinculis coguntur, poenis iubentur? sacerdotes earceribuscarceribus continentur, plebs in custodia catenati ordinis eonstrictaconstricta disponitur, uirgines nudantur ad poenam et sacrata dco corpora publieopublico exposita conspectui ad fructum spectaculi et quarstionisquaestionis aptantur. cogunt nempe, non ut Christiani omnes sint, sed ut Arriani, et confessam in deo fidem ad consortium piaculi sui scelere conpellunt. § 4 auctoritate etiam nominis sui in errorem imperatorem transducunt rectum affirmantes, ut sub specie", + "candidate_score": 0.642785, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_130", + "bdc_text": "Videbatur enim nostris quidem hominibus , convenisse hoc tempore etiam in causis summis et certissimis tantisper libertatem iuditiorum moderari , et tam graves sententias suspendere , et minime odiosissimas et gravissimas in Imperio res excitari oportuisse , dum paci publicae omnium consuleretur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa007.opp-lat1_window_19", + "psc_text": "si de ueteribus cartulis prolata aetatis nostrae tempus instruerent, ambigendum, ut opinor, tantis de rebus fuisset. et cum ab aliis quibusque pronuntiari posceretur reus, quaereretur in fidem litterarum, in iudicum uitam, in accusatorum fidem, in ipsius quoque hominis mores atque actus. mouerot enim absolutionem eius Arrianorum iuncta damnatio magnique perieulipericuli esset iudicium simul cum reatus et innocentiacinnocentiae non suscepta rursum § 2 inquisitione dissoluere totaque in patrocinium suum cum fidei doctrina auctoritas sibi antiquitatis assisteret. at cum ipsi, qui tunc Arriani heretici damnati sunt, regnutnregnum exagitent, turbent omnia omnesque ex potestate et ambitione corrumpant, et Athanasius, si fuit, esse adhuc reus potest. testes loquantur, uidcantuideant iudicesindices, fidei doctrina praeceptis euangelicis atque apostolicis eluceat. quae obtunsio intellegentiae est ? quae cordis hebetudo? quae obliuio spei? qui amor scelerum? quod odium ueritatis? in damnatorum fauorcm dei amorem transducunt. cap. 3 § 1 Uenio nunc ad id, quod recens gestum est, in quo", + "candidate_score": 0.637527, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Collatio-cum-Maximino-episcopo-Arianorum", + "max_score": 0.715134, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_349_351", + "bdc_text": "Dominus noster Jesus Christus , viri clarissimi , inquit , et antea dum inter mortales egit semper , et inde in coelum migrans unam maxime rem precatus patrem fuit , unum ut omnes essemus . Hoc mandatum novum dedit , hanc mutuam charitatis benevolentiam omnibus semper inculcavit . Idem divinus Apostolus Paulus ubique et assidue fecit .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Collatio-cum-Maximino-episcopo-Arianorum_window_36", + "psc_text": "Iste est ergo unus Deus, ut jam recitavimus testimoniis, quem Christus et Spiritus sanctus adorant, et omnis creatura veneratur et colit: hac ratione unum profitemur. Non tamen quod copulatio vel permistio Filii cum Patre, aut vel certe Spiritus sancti cum Filio vel cum Patre, faciat unum Deum. Sed quia ille solus unus perfectus est Deus, qui, ut ipse prosecutus es, vitam a nemine accepit, qui Filio dedit suo exemplo habere vitam in semetipso: copulatos quidem dicimus in charitate et in concordia. Jam ut superius reddidimus rationem, alterum esse Patrem, et non ipsum Filium, ipse nos instruit Salvator, dicendo: Si ego testimonium dico de me, testimonium meum non est verum; alius est qui testificatur de me. Et ne praesumptorio spiritu quidam putarent, quod aut de Joanne Baptista dixerit alium, aut forte de Petro apostolo vel Paulo; ipse prosecutus est: Vos misistis ad Joannem, et testimonium reddidit veritati. Ego autem testimonium ab", + "candidate_score": 0.715134, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_349", + "bdc_text": "Dominus noster Jesus Christus , viri clarissimi , inquit , et antea dum inter mortales egit semper , et inde in coelum migrans unam maxime rem precatus patrem fuit , unum ut omnes essemus .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Collatio-cum-Maximino-episcopo-Arianorum_window_36", + "psc_text": "Iste est ergo unus Deus, ut jam recitavimus testimoniis, quem Christus et Spiritus sanctus adorant, et omnis creatura veneratur et colit: hac ratione unum profitemur. Non tamen quod copulatio vel permistio Filii cum Patre, aut vel certe Spiritus sancti cum Filio vel cum Patre, faciat unum Deum. Sed quia ille solus unus perfectus est Deus, qui, ut ipse prosecutus es, vitam a nemine accepit, qui Filio dedit suo exemplo habere vitam in semetipso: copulatos quidem dicimus in charitate et in concordia. Jam ut superius reddidimus rationem, alterum esse Patrem, et non ipsum Filium, ipse nos instruit Salvator, dicendo: Si ego testimonium dico de me, testimonium meum non est verum; alius est qui testificatur de me. Et ne praesumptorio spiritu quidam putarent, quod aut de Joanne Baptista dixerit alium, aut forte de Petro apostolo vel Paulo; ipse prosecutus est: Vos misistis ad Joannem, et testimonium reddidit veritati. Ego autem testimonium ab", + "candidate_score": 0.693614, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_572_574", + "bdc_text": "Verum Dei cultum adversus idololatricum et corruptum , veram dei invocationem contra superstitiosam et simulatam defendi . Quae res si logomachiae vocandae sint , omnium gentium de religione dissidia et contentiones logomachias esse : Sed ab hac tam horrenda philosophandi ratione procul Christianos abesse , unam veram religionem certo Dei verbo traditam ac nixam existere , catholicae Christi Ecclesiae confessione , prophetarum et Apostolorum testimonio confirmatam , in qua Christus verus Dei filius et regnet , et salutem cultoribus suis impertiat .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Collatio-cum-Maximino-episcopo-Arianorum_window_36", + "psc_text": "Iste est ergo unus Deus, ut jam recitavimus testimoniis, quem Christus et Spiritus sanctus adorant, et omnis creatura veneratur et colit: hac ratione unum profitemur. Non tamen quod copulatio vel permistio Filii cum Patre, aut vel certe Spiritus sancti cum Filio vel cum Patre, faciat unum Deum. Sed quia ille solus unus perfectus est Deus, qui, ut ipse prosecutus es, vitam a nemine accepit, qui Filio dedit suo exemplo habere vitam in semetipso: copulatos quidem dicimus in charitate et in concordia. Jam ut superius reddidimus rationem, alterum esse Patrem, et non ipsum Filium, ipse nos instruit Salvator, dicendo: Si ego testimonium dico de me, testimonium meum non est verum; alius est qui testificatur de me. Et ne praesumptorio spiritu quidam putarent, quod aut de Joanne Baptista dixerit alium, aut forte de Petro apostolo vel Paulo; ipse prosecutus est: Vos misistis ad Joannem, et testimonium reddidit veritati. Ego autem testimonium ab", + "candidate_score": 0.685971, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_581_583", + "bdc_text": "Futurum enim esse , ut nos de talibus praeiuditiis necessario conqueramur . Sed sperare se , Praesides autoritatem suam interposituros , ac effecturos esse , ut aliquando veritate patefacta , uno sensu , una voce , omnes Ecclesiae Christum celebrent ac glorificent . Petere denique , ut benigne sibi ad haec respondeatur .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Collatio-cum-Maximino-episcopo-Arianorum_window_112", + "psc_text": "Hoc vis ut et a nobis dicatur, quod corpori, imo magis dispensationi, quam pro nostra salute suscepit, omnia subjecta profiteamur: revera et corpus Patri subjectum, non Filium ipsum unigenitum Deum. Nos enim scimus et credimus quod Pater judicat neminem, sed omne judicium dedit Filio, ut omnes honorificent Filium, sicut honorificant et Patrem (Joan. V, 22, 23) . Hoc enim profitemur, quia et in resurrectione, cum omnia fuerint Filio subjecta, cum omnes eum honorant, et venerantur, et adorant, nec tunc sane Filius extollit se: sed etiam cum omnibus sibi subjectis subditus Patri hoc modo invenitur, ut dicat, Venite, benedicti Patris mei, possidete regnum paratum vobis ab origine mundi (Matth. XXV, 34) . 19. Jam dictum est quod et ipse pro tuo arbitrio secundum sensum tuum visus es alienare. Stat tamen apostolicum dictum, quia sicut oportet, orare nescimus; sed ipse Spiritus postulat pro nobis gemitibus inenarrabilibus. Et quia argumento visus es obstrepere", + "candidate_score": 0.675364, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_574", + "bdc_text": "Sed ab hac tam horrenda philosophandi ratione procul Christianos abesse , unam veram religionem certo Dei verbo traditam ac nixam existere , catholicae Christi Ecclesiae confessione , prophetarum et Apostolorum testimonio confirmatam , in qua Christus verus Dei filius et regnet , et salutem cultoribus suis impertiat .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Collatio-cum-Maximino-episcopo-Arianorum_window_36", + "psc_text": "Iste est ergo unus Deus, ut jam recitavimus testimoniis, quem Christus et Spiritus sanctus adorant, et omnis creatura veneratur et colit: hac ratione unum profitemur. Non tamen quod copulatio vel permistio Filii cum Patre, aut vel certe Spiritus sancti cum Filio vel cum Patre, faciat unum Deum. Sed quia ille solus unus perfectus est Deus, qui, ut ipse prosecutus es, vitam a nemine accepit, qui Filio dedit suo exemplo habere vitam in semetipso: copulatos quidem dicimus in charitate et in concordia. Jam ut superius reddidimus rationem, alterum esse Patrem, et non ipsum Filium, ipse nos instruit Salvator, dicendo: Si ego testimonium dico de me, testimonium meum non est verum; alius est qui testificatur de me. Et ne praesumptorio spiritu quidam putarent, quod aut de Joanne Baptista dixerit alium, aut forte de Petro apostolo vel Paulo; ipse prosecutus est: Vos misistis ad Joannem, et testimonium reddidit veritati. Ego autem testimonium ab", + "candidate_score": 0.670398, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_653_655", + "bdc_text": "Cumque id nos iam inde a principio urgentissime semper postularemus , id ab ipsis extorquere nunquam potuimus . Deinde arbitros ipsi quidem ex sententia et factionis suae omnes , uno Palatini legato excepto , nos contra omnes aversos nobis habeamus . Clara sunt haec , itaque per quos steterit , videre sine dubitatione licet .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Collatio-cum-Maximino-episcopo-Arianorum_window_112", + "psc_text": "Hoc vis ut et a nobis dicatur, quod corpori, imo magis dispensationi, quam pro nostra salute suscepit, omnia subjecta profiteamur: revera et corpus Patri subjectum, non Filium ipsum unigenitum Deum. Nos enim scimus et credimus quod Pater judicat neminem, sed omne judicium dedit Filio, ut omnes honorificent Filium, sicut honorificant et Patrem (Joan. V, 22, 23) . Hoc enim profitemur, quia et in resurrectione, cum omnia fuerint Filio subjecta, cum omnes eum honorant, et venerantur, et adorant, nec tunc sane Filius extollit se: sed etiam cum omnibus sibi subjectis subditus Patri hoc modo invenitur, ut dicat, Venite, benedicti Patris mei, possidete regnum paratum vobis ab origine mundi (Matth. XXV, 34) . 19. Jam dictum est quod et ipse pro tuo arbitrio secundum sensum tuum visus es alienare. Stat tamen apostolicum dictum, quia sicut oportet, orare nescimus; sed ipse Spiritus postulat pro nobis gemitibus inenarrabilibus. Et quia argumento visus es obstrepere", + "candidate_score": 0.653689, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_326_328", + "bdc_text": "de iuramenti forma penes se esse constituere , tamen hoc non sine legati consensu facturos esse . Quod ternos singulos statui uni praefecissent , hoc sibi placere . Responsum nostrum si quod post hoc scriptum offeretur , id utraque in lingua facere oportere .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Collatio-cum-Maximino-episcopo-Arianorum_window_22", + "psc_text": "respondeo tamen ad ea quae proposuisti. Sic non dicimus tres omnipotentes, quomodo non dicimus tres deos. Si enim de singulis interrogemur, utrum Deus sit Pater; respondemus, Deus: utrum Deus sit Filius; respondemus, Deus: utrum Deus sit Spiritus sanctus; respondemus, Deus. Cum autem de omnibus interrogati fuerimus, utrum tres sint; referimus nos ad divinam Scripturam dicentem, Audi, Israel; Dominus Deus tuus, Dominus unus est. Et in hac divina praescriptione condiscimus, eamdem ipsam Trinitatem unum esse Deum. Sic et de singulis si quaeratur, utrum Pater omnipotens sit; respondemus, Omnipotens: si Filius; hoc idem respondemus: si Spiritus sanctus; nec ipsum negamus omnipotentem. Nec tamen dicimus tres omnipotentes, quomodo non dicimus tres deos: sed sicut simul illi tres unus Deus, sic simul illi tres unus omnipotens est, et invisibilis unus Deus Pater et Filius et Spiritus sanctus est. Sine causa ergo putas nos numero coarctari, cum divinitatis potentia etiam rationem numeri excedat. Si enim", + "candidate_score": 0.650782, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_429", + "bdc_text": "Nuper certe qua in re actorum exemplum nostri nullum habebant , ea in re adversarii suorum exemplorum fide ostendere conati sunt , nobis cum illis de plerisque rebus iam diu Augustae convenisse .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Collatio-cum-Maximino-episcopo-Arianorum_window_1", + "psc_text": "enim de divinis Scripturis protuleris, quod commune est cum omnibus, necesse est ut audiamus: eae vero voces quae extra Scripturam sunt, nullo casu a nobis suscipiuntur: praeterea cum ipse Dominus moneat nos et dicat, Sine causa colunt me, docentes mandata et praecepta hominum (Matth. XV, 9) . 2. AUGUSTINUS dixit: Si ad ista omnia respondere voluero, id etiam ego agere videbor, ne veniatur ad causam. Proinde ut cito agamus quod instat, dic mihi fidem tuam de Patre et Filio et Spiritu sancto. MAX. respondit: Si fidem meam postulas, ego illam teneo fidem quae Arimini a trecentis et triginta episcopis, non solum exposita, sed etiam subscriptionibus firmata est. 3. AUG. dixit: Jam dixi, et hoc ipsum repeto, quia respondere noluisti: Dic fidem tuam de Patre et Filio et Spiritu sancto. MAX. respondit: Cum enim non defecerim a responsione, cur accusor a tua Religione, quasi responsum non dederim? 4. AUG. dixit: Propterea", + "candidate_score": 0.628718, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_414", + "bdc_text": "postea colloquio finito , collatis conformatisque utriusque inter se exemplaribus , alter alterius exemplar subscriptione sua ratificarent .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Collatio-cum-Maximino-episcopo-Arianorum_window_144", + "psc_text": "dicentis, Dominus Deus tuus, Dominus unus est: et negatis Deum Spiritum sanctum, cujus sanctum negare non potestis templum. Haec interim post Collationem nostram, qua praesentes alternatim locuti sumus, te admonuisse suffecerit: si autem Dominus voluerit, quoniam longum est, et tu remeare festinas, prosecutiones nostras ante oculos eorum qui legere voluerint, quanta potero perspicuitate constituam, et te veris quidem testimoniis divinis, falsa tamen vestra dogmata probare voluisse, velis nolis, ostendam. Et alia manu: Augustinus episcopus subscripsi. Item alia manu, Maximinus: Cum explicueris hunc libellum, et ad me transmiseris, si non ad omnia responsum dedero, tunc ero culpabilis. Explicuere Gesta. Contuli.", + "candidate_score": 0.625188, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_21_23", + "bdc_text": "et denique ab Anglo Rege Vvintoniensis , qui solutis iam Comitiis venit . Doctores vero Thomas Mutinensis , Magister sacri palatii , Robertus Rogt. Scotus , Petrus Gerardus , Gallus .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Collatio-cum-Maximino-episcopo-Arianorum_window_85", + "psc_text": "Rex regum, et Dominus dominantium (I Tim. VI, 15) . Si Scripturam recitavi, reprehendi non debui: sin vero perscrutaris sensum Scripturae, reddo rationem. 12. Ait enim Apostolus, Beatus et solus potens, Rex regum. Solum dicit potentem Patrem, non quia Filius non sit potens. Audi igitur testimonium de Filio, ipsum Spiritum sanctum clamantem et dicentem, Tollite portas, principes vestri; et elevamini, portae aeternales, et introibit rex gloriae. Et sequitur: Quis est iste rex gloriae? Et responsum intellige: Dominus fortis et potens (Psal. XXIII, 7, 8) . Quomodo non potens, cujus potentiam omnis praedicat creatura? 13. Quomodo non sapiens, de quo Spiritus sanctus collaudans ejus sapientiam clamat et dicit: Quam magnificata sunt opera tua, Domine! Omnia in sapientia fecisti (Psal. CIII, 24) . Nam cum omnia per Christum sint facta, sine dubio illum Spiritus sanctus laudans dicebat, Omnia in sapientia fecisti. Et cum ita habeatur, requirendum est ergo quomodo beatus Paulus dicit,", + "candidate_score": 0.612501, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_533", + "bdc_text": "Mirum autem esse , cur duos tantum loqui oporteat , undenis hinc inde ad loquendum destinatis .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Collatio-cum-Maximino-episcopo-Arianorum_window_138", + "psc_text": "loqui dixisti, non secundum timorem Dei: sed hominibus, quibus donat Deus intellectum, satis apparet quis loquatur secundum timorem Dei; utrum qui obedienter audit Dominum dicentem, Audi, Israel; Dominus Deus tuus, Dominus unus est (Deut. VI, 4) ; quod nos et obtemperanter audimus, et fideliter praedicamus: an ille qui hoc sic audire non vult, ut duos dominos duos deos esse contendat; atque ita introducendo duos deos et duos dominos, ostendat se non timere unum Dominum Deum dicentem, Audi, Israel; Dominus Deus tuus, Dominus unus est. Scis autem sermonem tuum prolixissimum occupasse nobis tempora quibus respondere possemus, et tantum diei remansisse, quantum omnino non sufficeret, ut ea quae dixisti, saltem nobis relegerentur. Noveris tamen omnia quae protulisti, ut probares Deum esse Filium Dei, et magnum Deum, et natum esse ex Patre, et alium esse ipsum et alium esse Patrem, quoniam non est Pater ipse qui Filius, ad ingentes moras pertinuisse, quibus necessarium", + "candidate_score": 0.605871, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_533", + "bdc_text": "Mirum autem esse , cur duos tantum loqui oporteat , undenis hinc inde ad loquendum destinatis .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Collatio-cum-Maximino-episcopo-Arianorum_window_141", + "psc_text": "Audi, Israel, non vultis audire, Dominus Deus tuus, Dominus unus est; sed contra me clamatis, Domini dii nostri domini duo sunt? Numquid hoc faceretis, si Israel esse velletis? Cum hoc ergo nomen interpretetur, Homo videns Deum; rogo te, da veniam, si tu non vis, ego volo esse Israel. Volo quippe in eorum consortio computari, quibus donatur videre Deum. Et gratias illi agimus, quia facit nos videre nunc per speculum in aenigmate, tunc autem facie ad faciem, sicut Apostolus dicit (I Cor. XIII, 12). Videmus itaque donante ipso, etsi adhuc per speculum in aenigmate, tamen videmus, quomodo inter se non sint duo ista contraria, ut et alius Pater sit, alius Filius, alius Spiritus sanctus, et tamen hi tres simul unus sit Dominus Deus. Egi, sicut potui, ut hoc etiam tu videres: sed resistere maluisti, quia Israel esse noluisti. Sed si hoc videre adhuc forsitan non potes, crede et videbis. Intelligendo enim", + "candidate_score": 0.604621, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf026", + "work_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae", + "max_score": 0.714519, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_374_376", + "bdc_text": "Nostri , quia ab adversariis pontifex et dominus et pater et sanctissimus vocaretur agnoscereturque , a nobis omnia contra , ut Antichristus , et ut inimicus veritatis saepissime notaretur , respondere eadem ad orationem eandem tam diversa sentientes minime posse existimabant . Nunquam hoc ne Caesarem ipsum obtinere potuisse , ut Pontificem iis in caussis agnoscerent . Itaque Caesaris legatum orabant , ipse pro se ut pontificis legato responderet , quod maxime vellet , et quod optimum iudicaret :", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_686", + "psc_text": "Apocalypsi voce angelica dicitur12, 10: 'Proiectus est accusator fratrum nostrorum, qui accusabat illos in conspectu Dei nostri die ac nocte.' Satanas in Latino sonat adversarius, sive transgressor. Ipse est enim adversarius, qui est veritatis inimicus, et semper sanctorum virtutibus contraire nititur. Ipse et transgressor, quia praevaricator effectus in veritate, qua conditus est, non stetit. Idem et temptator, quia temptandam iustorum innocentiam postulat, sicut in Iob scribitur. Antichristus appellatur, quia contra Christum venturus est. Non, quomodo quidam simplices intellegunt, Antichristum ideo dictum quod ante Christum venturus sit, id est post eum veniat Christus. Non sic, sed Antichristus Graece dicitur, quod est Latine contrarius Christo. Ἀντὶ enim Graece in Latino contra significat. Christum enim se mentietur, dum venerit; et contra eum dimicabitur; et adversabitur sacramentis Christi, ut veritatis eius evangelium solvat. Nam et templum Hierosolymis reparare, et omnes veteris legis caerimonias restaurare temptabit. Sed et ille Antichristus est qui negat esse Deum", + "candidate_score": 0.714519, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_374", + "bdc_text": "Nostri , quia ab adversariis pontifex et dominus et pater et sanctissimus vocaretur agnoscereturque , a nobis omnia contra , ut Antichristus , et ut inimicus veritatis saepissime notaretur , respondere eadem ad orationem eandem tam diversa sentientes minime posse existimabant .", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_686", + "psc_text": "Apocalypsi voce angelica dicitur12, 10: 'Proiectus est accusator fratrum nostrorum, qui accusabat illos in conspectu Dei nostri die ac nocte.' Satanas in Latino sonat adversarius, sive transgressor. Ipse est enim adversarius, qui est veritatis inimicus, et semper sanctorum virtutibus contraire nititur. Ipse et transgressor, quia praevaricator effectus in veritate, qua conditus est, non stetit. Idem et temptator, quia temptandam iustorum innocentiam postulat, sicut in Iob scribitur. Antichristus appellatur, quia contra Christum venturus est. Non, quomodo quidam simplices intellegunt, Antichristum ideo dictum quod ante Christum venturus sit, id est post eum veniat Christus. Non sic, sed Antichristus Graece dicitur, quod est Latine contrarius Christo. Ἀντὶ enim Graece in Latino contra significat. Christum enim se mentietur, dum venerit; et contra eum dimicabitur; et adversabitur sacramentis Christi, ut veritatis eius evangelium solvat. Nam et templum Hierosolymis reparare, et omnes veteris legis caerimonias restaurare temptabit. Sed et ille Antichristus est qui negat esse Deum", + "candidate_score": 0.714285, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_232_234", + "bdc_text": "Quonam enim pacto hi episcopi , quorum unus episcopatum unum maximum , alter maximos duos , tertius tres maximos , et inter eos archiepiscopatus duos , omnia haec contra omne divinum et humanum ius tenent , quique nullum in vita munus episcopi unquam obeunt , de iis hominibus aut arbitrari aeque , aut arbitros in eorum causa audienda aequos constituere possent , qui totum hoc tyrannidis in Ecclesia genus ceu blasphemum et impium ex professo execrantur . Nam quod Caesaris legatum attinebat , de eius , eiusque principis , cuius legatus erat , de nobis nostraque doctrina et factis sententia , magis evidens argumentum nullum expectari poterat , quam id mandatum , quod erat eodem tempore contra nos velut iudicatum certum editum , quae quanquam talia essent , nostris tamen hominibus , doctrinae suae , quam esse solidam et firmam scirent , rationem reddere , loco semel quantumvis iniquo facto , est visum . Ad hanc igitur futuri colloquii formam per praesides propositam , quid adversarii responderint , quanquam non scimus , tamen conficere difficile non est , ut quorum consilio et suffragio prius composita et constituta fuisset ;", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_466", + "psc_text": "Latine regula nuncupatur. Regula autem dicta quod recte ducit, nec aliquando aliorsum trahit. Alii dixerunt regulam dictam vel quod regat, vel quod normam recte vivendi praebeat, vel quod distortum pravumque quid corrigat. Canones autem generalium conciliorum a temporibus Constantini coeperunt. In praecedentibus namque annis, persecutione fervente, docendarum plebium minime dabatur facultas. Inde Christianitas in diversas haereses scissa est, quia non erat licentia [episcopis] in unum convenire, nisi tempore supradicti imperatoris. Ipse enim dedit facultatem Christianis libere congregare. Sub hoc etiam sancti Patres in concilio Nicaeno de omni orbe terrarum convenientes, iuxta fidem evangelicam et apostolicam, secundum post Apostolos symbolum tradiderunt. Inter cetera autem concilia quattuor esse venerabiles synodos, quae totam principaliter fidem conplectunt, quasi quattuor evangelia, vel totidem paradisi flumina. Harum prior Nicaena synodus trecentorum decem et octo episcoporum Constantino Augusto imperante peracta est. In qua Arianae perfidiae blasphemia condemnata, quam de inaequalitate sanctae Trinitatis idem Arius adserebat; consubstantialem Deo", + "candidate_score": 0.699731, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_107_109", + "bdc_text": "an , si non divino tantum iure Romanus episcopus summus sit , aliqua ei obedientia debeatur . An presbyteri et episcopi gradus iure divino sic dividantur , ut hi ius ordinationis teneant . An episcopi cultus et cerimonias novas possint instituere , iidem an traditiones προς ἐν ταξίαν spectantes possint condere .", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_616", + "psc_text": "primum, id est apostolicum, retinet locum; et ideo, quia summo honore fungitur, tali nomine censetur, sicut Romanus, Antiochenus et Alexandrinus. Archiepiscopus Graeco vocabulo quod sit summus episcoporum. Tenet enim vicem apostolicam et praesidet tam metropolitanis quam episcopis ceteris. [Metropolitani autem a mensura civitatum vocati.] Singulis enim provinciis praeeminent, quorum auctoritati et doctrinae ceteri sacerdotes subiecti sunt, sine quibus nihil reliquos episcopos agere licet. Sollicitudo enim totius provinciae ipsis commissa est. Omnes autem superius designati ordines uno eodemque vocabulo episcopi nominantur, sed inde privato nomine quidam utuntur, propter distinctionem potestatum quam singulariter acceperunt. Patriarcha pater principum. Ἄρχων enim princeps. Archiepiscopus princeps episcoporum. Metropolitanus. Episcopatus autem vocabulum inde dictum, quod ille, qui superefficitur, superintendat, curam scilicet subditorum gerens. Σκοπεῖν enim Latine intendere dicitur. Episcopi autem Graece, Latine speculatores interpretantur. Nam speculator est praepositus in Ecclesia; dictus eo quod speculatur, atque praespiciat populorum infra se positorum mores et vitam. Pontifex princeps sacerdotum est,", + "candidate_score": 0.683197, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_0_2", + "bdc_text": "Acta Conventus Wormatiensis Simone Grynaeo Descripta A. D. 1540 . Charissimis in Christo fratribus Evangelium Tyguri annuntiantibus Simon Grynaeus . S. D .", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_443", + "psc_text": "partes fides Christianae religionis eorum praedicatione disseminata est. Animalia autem dicta sunt quoniam propter animam hominis praedicatur Evangelium Christi. Nam et oculis plena erant intus et foris, quoniam praevident Evangelia quae dicta sunt a prophetis, et quae promiserit in priori. Crura autem eorum recta, quia nihil pravum in Evangeliis est; et alas senas, tegentes crura et facies suas; revelata sunt enim quae tegebantur in adventum Christi. Evangelium autem interpretatur bona adnuntiatio. Graece enim εὖ bonum, ἀγγελία adnuntiatio dicitur. Unde et angelus nuntius interpretatur. Paulus Apostolus suas scripsit Epistolas quattuordecim, e quibus novem septem ecclesiis scripsit, reliquas discipulis suis Timotheo, Tito et Philemoni. Ad Hebraeos autem Epistola plerisque Latinis eius esse incerta est propter dissonantiam sermonis, eandemque alii Barnaban conscripsisse, alii a Clemente scriptam fuisse suspicantur. Petrus scripsit duas nominis sui Epistolas, quae Catholicae ideo nominantur, quia non uni tantum populo vel civitati, sed universis gentibus generaliter scriptae sunt. Iacobus et", + "candidate_score": 0.674839, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_107_109", + "bdc_text": "an , si non divino tantum iure Romanus episcopus summus sit , aliqua ei obedientia debeatur . An presbyteri et episcopi gradus iure divino sic dividantur , ut hi ius ordinationis teneant . An episcopi cultus et cerimonias novas possint instituere , iidem an traditiones προς ἐν ταξίαν spectantes possint condere .", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_615", + "psc_text": "etiam pacis tempore martyres facti sunt, qui etiam si persecutionis tempus existeret, martyres esse potuerunt. § 12 De clericis. Cleros et clericos hinc appellatos, quia Matthias sorte electus est, quem primum per Apostolos legimus ordinatum. Κλῆρος enim Graece sors vel hereditas dicitur. Propterea ergo dicti clerici, quia de sorte sunt Domini, vel quia Domini partem habent. Generaliter autem clerici nuncupantur omnes qui in ecclesia Christi deserviunt, quorum gradus et nomina haec sunt: ostiarius, psalmista, lector, exorcista, acolythus, subdiaconus, diaconus, presbyter, episcopus. Ordo episcoporum quadripertitus est, id est in patriarchis, archiepiscopis, metropolitanis atque episcopis. Patriarcha Graeca lingua summus patrum interpretatur, quia primum, id est apostolicum, retinet locum; et ideo, quia summo honore fungitur, tali nomine censetur, sicut Romanus, Antiochenus et Alexandrinus. Archiepiscopus Graeco vocabulo quod sit summus episcoporum. Tenet enim vicem apostolicam et praesidet tam metropolitanis quam episcopis ceteris. [Metropolitani autem a mensura civitatum vocati.] Singulis enim provinciis praeeminent, quorum auctoritati", + "candidate_score": 0.67076, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_18_20", + "bdc_text": "A Caesare Nicolaus Perinotus Granvella legatus et cum hoc filii primum duo , alter Attrebatensis episcopus , deinde familiares duo , alter Gerardus Veltuvichius , homo omnigena doctrina , linguae praesertim Hebreae usque ad miraculum excultus : alter praepositus Marvillensis , Joannes a Navia , et doctores Hispani tres , unus Malhanda , alter Muscosa , tertius de Hortis , Parrhisiensis scholae alumni venerunt . Sed a papa episcopi quidem Faltiensis , Aquilanus , Mutinensis , item Petrus Paulus Vergerius , et quem supra diximus Attrebatensis , et quem mox dicemus , Secoviensis , et post hos Pogius , perpetuus in aula Caesaris a pontifice legatus :", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_441", + "psc_text": "erat in prophetis per Spiritum sanctum. Secundus Marcus plenus sancto Spiritu scripsit Evangelium Christi eloquio Graeco in Italia, secutus Petrum ut discipulus. Is initium ab spiritu prophetali fecit dicens1, 3: 'Vox clamantis in deserto, parate viam Domino': ut ostenderet Christum post adsumptionem carnis Evangelium praedicasse in mundo. Ipse enim Christus et propheta dictus est, sicut scriptum estIerem. 1, 5: 'Et prophetam in gentibus posui te.' Tertius Lucas, inter omnes evangelistas Graeci sermonis eruditissimus, quippe ut medicus in Graecia, Evangelium scripsit Theophilo Episcopo, initians a sacerdotali spiritu dicens1, 5: 'Fuit in diebus Herodis regis Iudaeae sacerdos Zacharias,' ut manifestaret Christum post nativitatem carnis et praedicationem Evangelii hostiam fuisse effectum pro salute mundi. Ipse est sacerdos de quo dictum est in Psalmis110, 4: 'Tu es sacerdos in aeternum secundum ordinem Melchisedech.' Ubi enim Christus advenit, sacerdotium Iudaeorum obmutuit, lex et prophetia cessavit. Quartus Iohannes scripsit Evangelium ultimus in Asia, incipiens a Verbo,", + "candidate_score": 0.669201, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_365_367", + "bdc_text": "Dominus adsit vobis . Haec illius orationis summa fuit . Sed introducti legati Pontificii causa haec fuisse videtur .", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_537", + "psc_text": "apud Patrem Iesum Christum iustum.' Paracletus autem Graecum est, quod Latine dicitur advocatus. Quod nomen et Filio et Spiritui sancto adscribitur, iuxta quod et Dominus in Evangelio aitIoann. 14, 16: 'Rogabo Patrem, et alium paracletum dabit vobis.' Intercessor autem ideo vocatur, quia pro culpa nostra removenda curam gerit, et pro abluendis nostris criminibus curam inpendit. Sponsus, quia descendens de caelo adhaesit Ecclesiae, ut pace Novi Testamenti essent duo in carne una. Angelus dicitur propter adnuntiationem paternae ac suae voluntatis. Unde [et] apud ProphetamEsai. 9, 6 'magni consilii angelus' legitur, dum sit Deus et Dominus angelorum. Missus dicitur eo quod apparuit huic mundo Verbum caro factum, unde et idem dicitIoann. 16, 28: 'Ego a Patre exii, et veni in hunc mundum.' Homo autem dicitur quia natus est. Propheta, quia futura revelavit. Sacerdos, quia pro nobis hostiam se obtulit. Pastor, quia custos. Magister, quia ostensor. Nazarenus vero a loco. Nazareus a merito,", + "candidate_score": 0.667285, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_106_108", + "bdc_text": "Item , an errare Papa possit in fide : an , si non divino tantum iure Romanus episcopus summus sit , aliqua ei obedientia debeatur . An presbyteri et episcopi gradus iure divino sic dividantur , ut hi ius ordinationis teneant .", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_616", + "psc_text": "primum, id est apostolicum, retinet locum; et ideo, quia summo honore fungitur, tali nomine censetur, sicut Romanus, Antiochenus et Alexandrinus. Archiepiscopus Graeco vocabulo quod sit summus episcoporum. Tenet enim vicem apostolicam et praesidet tam metropolitanis quam episcopis ceteris. [Metropolitani autem a mensura civitatum vocati.] Singulis enim provinciis praeeminent, quorum auctoritati et doctrinae ceteri sacerdotes subiecti sunt, sine quibus nihil reliquos episcopos agere licet. Sollicitudo enim totius provinciae ipsis commissa est. Omnes autem superius designati ordines uno eodemque vocabulo episcopi nominantur, sed inde privato nomine quidam utuntur, propter distinctionem potestatum quam singulariter acceperunt. Patriarcha pater principum. Ἄρχων enim princeps. Archiepiscopus princeps episcoporum. Metropolitanus. Episcopatus autem vocabulum inde dictum, quod ille, qui superefficitur, superintendat, curam scilicet subditorum gerens. Σκοπεῖν enim Latine intendere dicitur. Episcopi autem Graece, Latine speculatores interpretantur. Nam speculator est praepositus in Ecclesia; dictus eo quod speculatur, atque praespiciat populorum infra se positorum mores et vitam. Pontifex princeps sacerdotum est,", + "candidate_score": 0.666383, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_223_225", + "bdc_text": "Hanc peragendae disputationis formam principio per praesidem propositam , postea disputationis vitandae producendaeque , et morae nectendae materiam fuisse compertum est , eorum hominum industria quaesitam , qui quicquid ad concordiam spectare videretur , id prorsus prae se ferrent , concordiam ipsam prorsus fugerent . Caeterum , antequam de istorum articulorum disceptatione , et velut iuris quadam inter nos et Praesides actione dicam , pauca prius de totius colloquii ratione sunt explicanda . Tribus ex partibus colloquium totum , qualiter institutum fuerat , constare oportebat , arbitrorum , reorum , qui nos eramus , et accusatorum , qui erant nostri adversarii .", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_1540", + "psc_text": "praefixa, ut esset huius insigne victoriae. Constat autem forus causa, lege et iudice. Causa vocata a casu quo evenit. Est enim materia et origo negotii, necdum discussionis examine patefacta; quae dum praeponitur causa est, dum discutitur iudicium est, dum finitur, iustitia. Vocatum autem iudicium quasi iurisdictio, et iustitia quasi iuris status. Iudicium autem prius inquisitio vocabatur; unde et actores iudiciorum et praepositos quaestores vel quaesitores vocamus. Negotium multa significat: modo actum rei alicuius, cui contrarium est otium; modo actionem causae, quod est iurgium litis. Et dictum negotium quasi nec otium, id est sine otio. Negotium autem in causis, negotiatio in commerciis dicitur, ubi aliquid datur ut maiora lucrentur. Iurgium dictum quasi iuris garrium, eo quod hi qui causam dicunt iure disceptent. Lis a contentione limitis prius nomen sumpsit. De qua VergiliusAen. 12, 898: Limes erat positus, litem ut discerneret agri. Causa aut argumento aut probatione constat. Argumentum numquam testibus, numquam", + "candidate_score": 0.665999, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_106_108", + "bdc_text": "Item , an errare Papa possit in fide : an , si non divino tantum iure Romanus episcopus summus sit , aliqua ei obedientia debeatur . An presbyteri et episcopi gradus iure divino sic dividantur , ut hi ius ordinationis teneant .", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_615", + "psc_text": "etiam pacis tempore martyres facti sunt, qui etiam si persecutionis tempus existeret, martyres esse potuerunt. § 12 De clericis. Cleros et clericos hinc appellatos, quia Matthias sorte electus est, quem primum per Apostolos legimus ordinatum. Κλῆρος enim Graece sors vel hereditas dicitur. Propterea ergo dicti clerici, quia de sorte sunt Domini, vel quia Domini partem habent. Generaliter autem clerici nuncupantur omnes qui in ecclesia Christi deserviunt, quorum gradus et nomina haec sunt: ostiarius, psalmista, lector, exorcista, acolythus, subdiaconus, diaconus, presbyter, episcopus. Ordo episcoporum quadripertitus est, id est in patriarchis, archiepiscopis, metropolitanis atque episcopis. Patriarcha Graeca lingua summus patrum interpretatur, quia primum, id est apostolicum, retinet locum; et ideo, quia summo honore fungitur, tali nomine censetur, sicut Romanus, Antiochenus et Alexandrinus. Archiepiscopus Graeco vocabulo quod sit summus episcoporum. Tenet enim vicem apostolicam et praesidet tam metropolitanis quam episcopis ceteris. [Metropolitani autem a mensura civitatum vocati.] Singulis enim provinciis praeeminent, quorum auctoritati", + "candidate_score": 0.661608, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_576", + "bdc_text": "Sensuros esse praefectos colloquio nostrorum hic hominum moderationem et lenitatem .", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_160", + "psc_text": "quoque aperte et suaviter dicere; ne id quidem tantum, nisi id quod dicat et facere. § 17 De trimodo dicendi genere. Dicenda sunt quoque summissa leniter, incitata graviter, inflexa moderate. Hoc est enim illud trimodum genus dicendi: humile, medium, grandiloquum. Cum enim magna dicimus, granditer proferenda sunt; cum parva dicimus, subtiliter; cum mediocria, temperate. Nam in parvis causis nihil grande, nihil sublime dicendum est, sed leni ac pedestri more loquendum. In causis autem maioribus, ubi de Deo vel hominum salute referimus, plus magnificentiae et fulgoris est exhibendum. In temperatis vero causis, ubi nihil agitur ut agat, sed tantummodo ut delectetur auditor, inter utrumque moderate dicendum est: sed et quamvis de magnis rebus quisque dicat, non tamen semper granditer docere debet, sed summisse, cum docet; temperate, cum aliquid laudat vel vituperat; granditer, cum ad conversionem aversos animos provocat. Utenda tamen verba in summisso genere sufficientia, in temperato splendentia, in grandi vehementia.", + "candidate_score": 0.661219, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_414_416", + "bdc_text": "postea colloquio finito , collatis conformatisque utriusque inter se exemplaribus , alter alterius exemplar subscriptione sua ratificarent . Et haec quidem notariis proposita iuramenti forma fuit . Substitutis autem , ut acta tradita creditaque sibi , et a se descripta , fide summa intacta ac mortali nulli revelata , mox ut descripissent , notariis restituerent .", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_361", + "psc_text": "Testamentum iuris praetorii est septem testium signis signatum: sed illud apud cives fit, inde civile; istud apud praetores, inde iuris praetorii. Testamentum autem signare notare est, id est ut notum sit quod scriptum est. Holographum testamentum est manu auctoris totum conscriptum atque subscriptum; unde et nomen accepit. Graeci enim ὅλον totum, γραφήν litteram dicunt. Inritum testamentum est, si is qui testavit capite diminutus est, aut si non rite factum est. Inofficiosum testamentum est, quod frustra liberis exheredatis sine officio naturalis pietatis in extraneas personas redactum est. Ruptum testamentum inde vocatur, eo quod nascente postumo, neque exheredato nominatim, neque herede instituto, disrumpitur. Suppressum testamentum est, quod in fraude heredum vel legatariorum seu libertorum non est palam prolatum: quod si non latet, tamen si praedictis personis non proferatur, supprimi tamen videtur. Nuncupatio est, quam in tabulis cerisque testator recitat, dicens: 'Haec ut in his tabulis cerisque scripta sunt, ita dico, ita lego:", + "candidate_score": 0.660876, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_382_384", + "bdc_text": "Vos regni Christi et Ecclesiae , contra ipsius tyrannidem assertores et vindices , divina gratia exortos , aliud nihil quam charitatem cupere conservare . Deinde ostendendum fuit , si qualiter de se profiteretur , Caesaris iussu et imperio , non pontificis nomine adesset , nos eo nomine ut hospitem et spectatorem et adiutorem pacis libenter laturos , ac gratias habituros esse : sin mandatum aliquod nobis offerret a Pontifice , et quod hic faceret , facere se aliqua Pontificis Romani autoritate declararet , nos iam principio protestaturos esse , nobis cum illo negotii nihil hic futurum .", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_530", + "psc_text": "in Actibus4, 27: 'Collecti sunt enim in hac civitate adversus sanctum Filium tuum, quem uncxisti': non utique oleo visibili, sed gratiae dono, quod visibili significatur unguento. Non est autem Salvatoris proprium nomen Christus, sed communis nuncupatio potestatis. Dum enim dicitur Christus, commune dignitatis nomen est; dum Iesus Christus, proprium est vocabulum Salvatoris. Christi autem nomen nusquam alibi omnino nec in aliqua gente fuit, nisi tantum in illo regno ubi Christus prophetabatur, et unde venturus erat. Messias autem Hebraice dicitur, Graece Christus, Latina autem locutione unctus. Iesus Hebraice, Graece σωτήρ, Latine autem salutaris sive salvator interpretatur, pro eo quod cunctis gentibus salutifer venit. Etymologiam autem nominis huius etiam Evangelista significat, dicensMatth. 1, 21: 'Vocabis nomen eius Salvator, quia ipse salvum faciet populum suum.' Sicut enim Christus significat regem, ita Iesus significat salvatorem. Non itaque nos salvos facit quicumque rex, sed rex Salvator. Quod verbum Latina lingua antea non habebat, sed habere", + "candidate_score": 0.660705, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_1", + "bdc_text": "Charissimis in Christo fratribus Evangelium Tyguri annuntiantibus Simon Grynaeus .", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_443", + "psc_text": "partes fides Christianae religionis eorum praedicatione disseminata est. Animalia autem dicta sunt quoniam propter animam hominis praedicatur Evangelium Christi. Nam et oculis plena erant intus et foris, quoniam praevident Evangelia quae dicta sunt a prophetis, et quae promiserit in priori. Crura autem eorum recta, quia nihil pravum in Evangeliis est; et alas senas, tegentes crura et facies suas; revelata sunt enim quae tegebantur in adventum Christi. Evangelium autem interpretatur bona adnuntiatio. Graece enim εὖ bonum, ἀγγελία adnuntiatio dicitur. Unde et angelus nuntius interpretatur. Paulus Apostolus suas scripsit Epistolas quattuordecim, e quibus novem septem ecclesiis scripsit, reliquas discipulis suis Timotheo, Tito et Philemoni. Ad Hebraeos autem Epistola plerisque Latinis eius esse incerta est propter dissonantiam sermonis, eandemque alii Barnaban conscripsisse, alii a Clemente scriptam fuisse suspicantur. Petrus scripsit duas nominis sui Epistolas, quae Catholicae ideo nominantur, quia non uni tantum populo vel civitati, sed universis gentibus generaliter scriptae sunt. Iacobus et", + "candidate_score": 0.660617, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_109_111", + "bdc_text": "An episcopi cultus et cerimonias novas possint instituere , iidem an traditiones προς ἐν ταξίαν spectantes possint condere . An occupandi gubernandique imperia ius tenere : an singulare privilegium prophetiae supra apostolatum et episcopatum existat .", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_616", + "psc_text": "primum, id est apostolicum, retinet locum; et ideo, quia summo honore fungitur, tali nomine censetur, sicut Romanus, Antiochenus et Alexandrinus. Archiepiscopus Graeco vocabulo quod sit summus episcoporum. Tenet enim vicem apostolicam et praesidet tam metropolitanis quam episcopis ceteris. [Metropolitani autem a mensura civitatum vocati.] Singulis enim provinciis praeeminent, quorum auctoritati et doctrinae ceteri sacerdotes subiecti sunt, sine quibus nihil reliquos episcopos agere licet. Sollicitudo enim totius provinciae ipsis commissa est. Omnes autem superius designati ordines uno eodemque vocabulo episcopi nominantur, sed inde privato nomine quidam utuntur, propter distinctionem potestatum quam singulariter acceperunt. Patriarcha pater principum. Ἄρχων enim princeps. Archiepiscopus princeps episcoporum. Metropolitanus. Episcopatus autem vocabulum inde dictum, quod ille, qui superefficitur, superintendat, curam scilicet subditorum gerens. Σκοπεῖν enim Latine intendere dicitur. Episcopi autem Graece, Latine speculatores interpretantur. Nam speculator est praepositus in Ecclesia; dictus eo quod speculatur, atque praespiciat populorum infra se positorum mores et vitam. Pontifex princeps sacerdotum est,", + "candidate_score": 0.65914, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_605_607", + "bdc_text": "protestationes temporum superiorum utrique parti salvae ut essent . Illud autem , utrum pauciorum sententia sententiis divisis praeiudicare sententiae plurium , et utrum ea res ad Caesarem referri debere , nec ne , disputatione opus non habere . Eam rem ex uniuscuiusque consilio et commoditate constituendam esse .", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_143", + "psc_text": "De tripertita controversia. Tripertita controversia iuxta Ciceronem aut simplex est, aut iuncta. Et si iuncta erit, considerandum est utrum ex pluribus quaestionibus iuncta sit, an ex aliqua conparatione. Controversia simplex est, quae absolutam continet unam quaestionem hoc modo: Corinthiis bellum indicamus, an non? Iuncta est ex pluribus quaestionibus, in qua plura quaeruntur hoc pacto: Utrum Carthago diruatur, an Carthaginensibus reddatur, an eo colonia deducatur? Ex conparatione, utrum potius, aut quid potissimum quaeritur, ad hunc modum: Utrum exercitus in Macedoniam contra Philippum mittatur, qui sociis sit auxilio, an teneatur in Italia, ut quam maximae contra Hannibalem copiae sint? § 7 De quattuor partibus orationis. Partes orationis in Rhetorica arte quattuor sunt: exordium, narratio, argumentatio, conclusio. Harum prima auditoris animum provocat, secunda res gestas explicat, tertia fidem adsertionibus facit, quarta finem totius orationis conplectitur. Inchoandum est itaque taliter, ut benivolum, docilem, vel adtentum auditorem faciamus: benivolum precando, docilem instruendo, adtentum excitando. Narrandum", + "candidate_score": 0.657652, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_414_416", + "bdc_text": "postea colloquio finito , collatis conformatisque utriusque inter se exemplaribus , alter alterius exemplar subscriptione sua ratificarent . Et haec quidem notariis proposita iuramenti forma fuit . Substitutis autem , ut acta tradita creditaque sibi , et a se descripta , fide summa intacta ac mortali nulli revelata , mox ut descripissent , notariis restituerent .", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_360", + "psc_text": "valet nisi post testatoris monumentum, unde et apostolusHebr. 9, 17, 'Testamentum,' inquit, 'in mortuis confirmatur.' Testamentum sane in Scripturis sanctis non hoc solum dicitur, quod non valet nisi testatoribus mortuis, sed omne pactum et placitum testamentum vocabant. Nam Laban et Iacob testamentum fecerunt, quod utique etiam inter vivos valeret, et in Psalmis legitur82, 6: 'Adversum te testamentum disposuerunt,' hoc est, pactum; et innumerabilia talia. Tabulae testamenti ideo appellatae sunt, quia ante chartae et membranarum usum in dolatis tabulis non solum testamenta, sed etiam epistolarum alloquia scribebantur; unde et portitores earum tabellarii vocabantur. Testamentum iuris civilis est quinque testium subscriptione firmatum. Testamentum iuris praetorii est septem testium signis signatum: sed illud apud cives fit, inde civile; istud apud praetores, inde iuris praetorii. Testamentum autem signare notare est, id est ut notum sit quod scriptum est. Holographum testamentum est manu auctoris totum conscriptum atque subscriptum; unde et nomen accepit. Graeci enim ὅλον", + "candidate_score": 0.653965, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_225", + "bdc_text": "Tribus ex partibus colloquium totum , qualiter institutum fuerat , constare oportebat , arbitrorum , reorum , qui nos eramus , et accusatorum , qui erant nostri adversarii .", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_1541", + "psc_text": "commerciis dicitur, ubi aliquid datur ut maiora lucrentur. Iurgium dictum quasi iuris garrium, eo quod hi qui causam dicunt iure disceptent. Lis a contentione limitis prius nomen sumpsit. De qua VergiliusAen. 12, 898: Limes erat positus, litem ut discerneret agri. Causa aut argumento aut probatione constat. Argumentum numquam testibus, numquam tabulis dat probationem, sed sola investigatione invenit veritatem; unde et dictum argumentum, id est argutum inventum. Probatio autem testibus et fide tabularum constat. In omne autem iudicium sex personae quaeruntur: iudex, accusator, reus et tres testes. Iudex dictus quasi ius dicens populo, sive quod iure disceptet. Iure autem disceptare est iuste iudicare: non est autem iudex si non est in eo iustitia. Accusator vocatus quasi adcausator, quia ad causam vocat eum quem appellat. Reus a re, qua petitur, nuncupatus, quia, quamvis sceleris conscius non sit, reus tamen dicitur, quamdiu in iudicio pro re aliqua petitur. Testes antiquitus superstites dicebantur, eo", + "candidate_score": 0.651595, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_108", + "bdc_text": "An presbyteri et episcopi gradus iure divino sic dividantur , ut hi ius ordinationis teneant .", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_615", + "psc_text": "etiam pacis tempore martyres facti sunt, qui etiam si persecutionis tempus existeret, martyres esse potuerunt. § 12 De clericis. Cleros et clericos hinc appellatos, quia Matthias sorte electus est, quem primum per Apostolos legimus ordinatum. Κλῆρος enim Graece sors vel hereditas dicitur. Propterea ergo dicti clerici, quia de sorte sunt Domini, vel quia Domini partem habent. Generaliter autem clerici nuncupantur omnes qui in ecclesia Christi deserviunt, quorum gradus et nomina haec sunt: ostiarius, psalmista, lector, exorcista, acolythus, subdiaconus, diaconus, presbyter, episcopus. Ordo episcoporum quadripertitus est, id est in patriarchis, archiepiscopis, metropolitanis atque episcopis. Patriarcha Graeca lingua summus patrum interpretatur, quia primum, id est apostolicum, retinet locum; et ideo, quia summo honore fungitur, tali nomine censetur, sicut Romanus, Antiochenus et Alexandrinus. Archiepiscopus Graeco vocabulo quod sit summus episcoporum. Tenet enim vicem apostolicam et praesidet tam metropolitanis quam episcopis ceteris. [Metropolitani autem a mensura civitatum vocati.] Singulis enim provinciis praeeminent, quorum auctoritati", + "candidate_score": 0.648843, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_190_192", + "bdc_text": "Et electores quidem seorsim , seorsim principes et status caeteri deliberant , mox consilia inter se hi duo ordines conferunt , tum quicquid a se conclusum est , id ita denique ad ordinem tertium , qui urbium imperialium existit , referunt , ut non sententiae quaerendae , aut suffragii colligendi , sed consilii tantum communicandi ratio habeatur . Non enim urbes suffragium in iis deliberationibus veluti nullum habent . Porro in isto secundo , quem esse principum diximus , ordine hi etiam , qui inferiori gradu existunt , comites , barones , abbates numerantur .", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_782", + "psc_text": "Non est autem iudex, si non est in eo iustitia. Praesides rectores provinciae sunt, dicti quod praesunt. Praetores autem quasi praeceptores civitatis et principes. Idem et quaestores quasi quaesitores, eo quod quaestionibus praesunt. Consilium enim et causa apud eos est. Proceres sunt principes civitatis, quasi procedes, quod ante omnes honore praecedant. Unde et capita trabium, quae eminent extra parietes, proceres dicuntur, eo quod primo procedant. Hinc ad primores facta translatio, quod a cetera multitudine prominent. Tribuni dicti quod plebi vel iura vel opem tribuunt. Constituti sunt autem sexto anno post reges exactos. Dum enim plebs a senatu et consulibus premeretur, tunc ipsa sibi tribunos quasi proprios iudices et defensores creavit, qui eorum libertatem tuerentur, et eos adversus iniuriam nobilitatis defenderent. Unde et defensores dicti, eo quod plebem sibi commissam contra insolentiam inproborum defendant. At contra nunc quidam eversores, non defensores existunt. Numerarii vocati sunt, quia publicum nummum aerariis inferunt. Functi,", + "candidate_score": 0.647959, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_405_407", + "bdc_text": "Tantaque Sophistarum ira fuit , ut in hoc coetu moderationis laudem aliquis obtinere potuerit maximus et impetuosissimus rixator . Qua de re pulchrum legati responsum fuit , nam cum a nostris hominibus ad maturandum colloquium assidue urgeretur , confessus aliquando ingenue est , nos non dividi , illos componi non posse . Itaque se , quomodo colloquium procederet , non videre :", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_160", + "psc_text": "quoque aperte et suaviter dicere; ne id quidem tantum, nisi id quod dicat et facere. § 17 De trimodo dicendi genere. Dicenda sunt quoque summissa leniter, incitata graviter, inflexa moderate. Hoc est enim illud trimodum genus dicendi: humile, medium, grandiloquum. Cum enim magna dicimus, granditer proferenda sunt; cum parva dicimus, subtiliter; cum mediocria, temperate. Nam in parvis causis nihil grande, nihil sublime dicendum est, sed leni ac pedestri more loquendum. In causis autem maioribus, ubi de Deo vel hominum salute referimus, plus magnificentiae et fulgoris est exhibendum. In temperatis vero causis, ubi nihil agitur ut agat, sed tantummodo ut delectetur auditor, inter utrumque moderate dicendum est: sed et quamvis de magnis rebus quisque dicat, non tamen semper granditer docere debet, sed summisse, cum docet; temperate, cum aliquid laudat vel vituperat; granditer, cum ad conversionem aversos animos provocat. Utenda tamen verba in summisso genere sufficientia, in temperato splendentia, in grandi vehementia.", + "candidate_score": 0.647241, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_107", + "bdc_text": "an , si non divino tantum iure Romanus episcopus summus sit , aliqua ei obedientia debeatur .", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_616", + "psc_text": "primum, id est apostolicum, retinet locum; et ideo, quia summo honore fungitur, tali nomine censetur, sicut Romanus, Antiochenus et Alexandrinus. Archiepiscopus Graeco vocabulo quod sit summus episcoporum. Tenet enim vicem apostolicam et praesidet tam metropolitanis quam episcopis ceteris. [Metropolitani autem a mensura civitatum vocati.] Singulis enim provinciis praeeminent, quorum auctoritati et doctrinae ceteri sacerdotes subiecti sunt, sine quibus nihil reliquos episcopos agere licet. Sollicitudo enim totius provinciae ipsis commissa est. Omnes autem superius designati ordines uno eodemque vocabulo episcopi nominantur, sed inde privato nomine quidam utuntur, propter distinctionem potestatum quam singulariter acceperunt. Patriarcha pater principum. Ἄρχων enim princeps. Archiepiscopus princeps episcoporum. Metropolitanus. Episcopatus autem vocabulum inde dictum, quod ille, qui superefficitur, superintendat, curam scilicet subditorum gerens. Σκοπεῖν enim Latine intendere dicitur. Episcopi autem Graece, Latine speculatores interpretantur. Nam speculator est praepositus in Ecclesia; dictus eo quod speculatur, atque praespiciat populorum infra se positorum mores et vitam. Pontifex princeps sacerdotum est,", + "candidate_score": 0.644937, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_108_110", + "bdc_text": "An presbyteri et episcopi gradus iure divino sic dividantur , ut hi ius ordinationis teneant . An episcopi cultus et cerimonias novas possint instituere , iidem an traditiones προς ἐν ταξίαν spectantes possint condere . An occupandi gubernandique imperia ius tenere :", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_616", + "psc_text": "primum, id est apostolicum, retinet locum; et ideo, quia summo honore fungitur, tali nomine censetur, sicut Romanus, Antiochenus et Alexandrinus. Archiepiscopus Graeco vocabulo quod sit summus episcoporum. Tenet enim vicem apostolicam et praesidet tam metropolitanis quam episcopis ceteris. [Metropolitani autem a mensura civitatum vocati.] Singulis enim provinciis praeeminent, quorum auctoritati et doctrinae ceteri sacerdotes subiecti sunt, sine quibus nihil reliquos episcopos agere licet. Sollicitudo enim totius provinciae ipsis commissa est. Omnes autem superius designati ordines uno eodemque vocabulo episcopi nominantur, sed inde privato nomine quidam utuntur, propter distinctionem potestatum quam singulariter acceperunt. Patriarcha pater principum. Ἄρχων enim princeps. Archiepiscopus princeps episcoporum. Metropolitanus. Episcopatus autem vocabulum inde dictum, quod ille, qui superefficitur, superintendat, curam scilicet subditorum gerens. Σκοπεῖν enim Latine intendere dicitur. Episcopi autem Graece, Latine speculatores interpretantur. Nam speculator est praepositus in Ecclesia; dictus eo quod speculatur, atque praespiciat populorum infra se positorum mores et vitam. Pontifex princeps sacerdotum est,", + "candidate_score": 0.644504, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_110_112", + "bdc_text": "An occupandi gubernandique imperia ius tenere : an singulare privilegium prophetiae supra apostolatum et episcopatum existat . Quarta de poenitentia et partibus illius disputatio fuit instituta tantum .", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_510", + "psc_text": "de qua statione in Evangelio dixit illeLuc. 18, 12: 'Ieiuno bis in sabbato,' id est quarta et sexta sabbati. Temporum autem, quae legalibus ac propheticis institutionibus terminatis temporibus statuta sunt, ut ieiunium quarti, quinti, septimi, ac decimi mensis; vel, sicut in EvangelioMatth. 9, 15, dies illi in quibus ablatus est sponsus; vel sicut observatio quadragesimae, quae in universo orbe institutione Apostolica observatur circa confinium Dominicae passionis. His tertium genus quidam adiciunt quam Xerophagiam dicunt, abstinentiam scilicet ciborum humentium. Unde et nomen hoc datum, eo quod siccis quidam escis utantur. Poenitentia appellata, quasi punitentia, eo quod ipse homo in se poenitendo puniat quod male admisit. Nam nihil aliud agunt, quos veraciter poenitet, nisi ut id, quod male fecerunt, inpunitum esse non sinant. Eo quippe modo sibi non parcentibus ille parcit, cuius altum iustumque iudicium nullus contemptor evadit. Perfecta est autem poenitentia, praeterita deflere et futura non admittere. Haec secunda in similitudine", + "candidate_score": 0.643178, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_151_153", + "bdc_text": "moderationem summam polliceri : de Ferdinandi legatis non pugnare : petere , ut ante omnia de colloquendi forma constitueretur .", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_161", + "psc_text": "auditor, inter utrumque moderate dicendum est: sed et quamvis de magnis rebus quisque dicat, non tamen semper granditer docere debet, sed summisse, cum docet; temperate, cum aliquid laudat vel vituperat; granditer, cum ad conversionem aversos animos provocat. Utenda tamen verba in summisso genere sufficientia, in temperato splendentia, in grandi vehementia. § 18 De colo, commate, et periodis. Conponitur autem instruiturque omnis oratio verbis, comma et colo et periodo. Comma particula est sententiae. Colon membrum. Periodos ambitus vel circuitus. Fit autem ex coniunctione verborum comma, ex commate colon, ex colo periodos. Comma est iuncturae finitio, utputaCic. Mil. 1: 'Etsi vereor, iudices,' ecce unum comma; sequitur et aliud comma: 'ne turpe sit pro fortissimo viro dicere,' et factum est colon, id est membrum, quod intellectum sensui praestat; sed adhuc pendet oratio, sicque deinde ex pluribus membris fit periodos, id est extrema sententiae clausula: 'ita veterem iudiciorum morem requirunt.' Periodos autem longior esse", + "candidate_score": 0.641085, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_644_646", + "bdc_text": "Iniquum fuit autem in re summa annotare acta non sinere : delectis in colloquium sententiae dictionem non permittere : copiam actorum agentibus partibus denegare :", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_162", + "psc_text": "ecce unum comma; sequitur et aliud comma: 'ne turpe sit pro fortissimo viro dicere,' et factum est colon, id est membrum, quod intellectum sensui praestat; sed adhuc pendet oratio, sicque deinde ex pluribus membris fit periodos, id est extrema sententiae clausula: 'ita veterem iudiciorum morem requirunt.' Periodos autem longior esse non debet quam ut uno spiritu proferatur. § 19 De vitiis litterarum et verborum et sententiarum cavendis. Praeterea purum et honestum oratoris eloquium carere debet omnibus vitiis tam in litteris, quam in verbis, quam etiam in sententiis. In litteris, ut iunctura apta et conveniens sit; et sic observandum, ne praecedentis verbi extrema vocalis in eandem vocalem primam incidat verbi sequentis, ut 'feminae Aegyptiae'. Quae structura melior fit, si consonantes vocalibus adplicantur. Trium quoque consonantium, quae in se incidentes stridere et quasi rixare videntur, vitanda iunctura est, id est, R, S, X, ut: 'ars studiorum,, 'rex Xerxes, 'error Romuli'. Fugienda est", + "candidate_score": 0.639473, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_571", + "bdc_text": "Sed extra hanc verborum pugnam summis hic de rebus controversiam agitari :", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_143", + "psc_text": "De tripertita controversia. Tripertita controversia iuxta Ciceronem aut simplex est, aut iuncta. Et si iuncta erit, considerandum est utrum ex pluribus quaestionibus iuncta sit, an ex aliqua conparatione. Controversia simplex est, quae absolutam continet unam quaestionem hoc modo: Corinthiis bellum indicamus, an non? Iuncta est ex pluribus quaestionibus, in qua plura quaeruntur hoc pacto: Utrum Carthago diruatur, an Carthaginensibus reddatur, an eo colonia deducatur? Ex conparatione, utrum potius, aut quid potissimum quaeritur, ad hunc modum: Utrum exercitus in Macedoniam contra Philippum mittatur, qui sociis sit auxilio, an teneatur in Italia, ut quam maximae contra Hannibalem copiae sint? § 7 De quattuor partibus orationis. Partes orationis in Rhetorica arte quattuor sunt: exordium, narratio, argumentatio, conclusio. Harum prima auditoris animum provocat, secunda res gestas explicat, tertia fidem adsertionibus facit, quarta finem totius orationis conplectitur. Inchoandum est itaque taliter, ut benivolum, docilem, vel adtentum auditorem faciamus: benivolum precando, docilem instruendo, adtentum excitando. Narrandum", + "candidate_score": 0.633566, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_168", + "bdc_text": "Tertia deinde post adventum die , quae sexta iam et vigesima a coeptis Comitiis fuit , convocatis partibus , primum quidem literas et mandata Caesaris exhibuit et legi iussit :", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_426", + "psc_text": "6: DE LIBRIS ET OFFICIIS ECCLESIASTICIS § 1 De veteri et novo testamento. Vetus Testamentum ideo dicitur, quia veniente Novo cessavit. De quo Apostolus meminit dicensCorinth. ii. 5, 17: 'vetera transierunt, et ecce facta sunt nova.' Testamentum [autem] Novum ideo nuncupatur, quia innovat. Non enim illud discunt nisi homines renovati ex vetustate per gratiam, et pertinentes iam ad Testamentum Novum, quod est regnum caelorum. Hebraei autem Vetus Testamentum, Esdra auctore, iuxta numerum litterarum suarum in viginti duos libros accipiunt, dividentes eos in tres ordines: Legis scilicet, Prophetarum et Hagiographorum. Primus ordo Legis in quinque libris accipitur, quorum primus est Bresith, quod est Genesis; secundus Veelle Semoth, quod est Exodus; tertius Vaiicra, quod est Leviticum; quartus Vaiedabber, quod est Numerus; quintus Elleaddebarim, quod est Deuteronomium. Hi sunt quinque libri Moysi, quos Hebraei Thora, Latini Legem appellant. Proprie autem Lex appellatur, quae per Moysen data est. Secundus ordo est prophetarum, in quo", + "candidate_score": 0.633318, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_44_46", + "bdc_text": "Et illa quidem nomina sunt eorum , qui ex adversa parte venemnt. Haec nostrorum . A Saxone electore :", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_750", + "psc_text": "Romanis subacta interiori Germania, per castrorum limites positi a Tiberio Caesare in magnam coaluerunt gentem, atque ita nomen ex locis sumpserunt; quia crebra per limites habitacula constituta burgos vulgo vocant. Hi postea rebelles Romanis effecti plus quam octoginta milia armatorum ripae Rheni fluminis insederunt, et nomen gentis obtinuerunt. Saxonum gens in Oceani litoribus et paludibus inviis sita, virtute atque agilitate habilis. Unde et appellata, quod sit durum et validissimum genus hominum et praestans ceteris piraticis. Franci a quodam proprio duce vocari putantur. Alii eos a feritate morum nuncupatos existimant. Sunt enim in illis mores inconditi, naturalis ferocitas animorun. Brittones quidam Latine nominatos suspicantur, eo quod bruti sint, gens intra Oceanum interfuso mari quasi extra orbem posita. De quibus VergiliusEcl. 1, 67: Toto divisos orbe Britannos. Scotti propria lingua nomen habent a picto corpore, eo quod aculeis ferreis cum atramento variarum figurarum stigmate adnotentur. Galli a candore corporis nuncupati sunt. Γάλα", + "candidate_score": 0.631777, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_44_46", + "bdc_text": "Et illa quidem nomina sunt eorum , qui ex adversa parte venemnt. Haec nostrorum . A Saxone electore :", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_571", + "psc_text": "dixitGenes. 5, 29: 'Iste requiescere nos facit ab omnibus operibus nostris.' Sem dicitur nominatus, quod nomen ex praesagio posteritatis accepit. Ex ipso enim patriarchae et apostoli et populus Dei. Ex eius quoque stirpe et Christus, cuius ab ortu solis usque ad occasum magnum est nomen in gentibus. Chain calidus, et ipse ex praesagio futuri cognominatus. Posteritas enim eius eam terrae partem possedit, quae vicino sole calentior est. Unde et Aegyptus usque hodie Aegyptiorum lingua Kam dicitur. Iapheth latitudo. Ex eo enim populus gentium nascitur; et quia lata est ex gentibus multitudo credentium, ab eadem latitudine Iapheth dictus est. Canaan filius Cham interpretatur motus eorum. Quod quid est aliud nisi opus eorum? Pro motu enim patris, id est pro opere eius, maledictus est. Arfaxat sanans depopulationem. Chus Hebraice Aethiops interpretatur; a posteritate sui generis nomen sortitus. Ab ipso enim sunt progeniti Aethiopes. Nembroth interpretatur tyrannus. Iste enim prior arripuit insuetam in", + "candidate_score": 0.630726, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_189_191", + "bdc_text": "Tribus ex ordinibus consilia publica , primum electorum , deinde principum caeterorum , postremum urbium comparantur . Et electores quidem seorsim , seorsim principes et status caeteri deliberant , mox consilia inter se hi duo ordines conferunt , tum quicquid a se conclusum est , id ita denique ad ordinem tertium , qui urbium imperialium existit , referunt , ut non sententiae quaerendae , aut suffragii colligendi , sed consilii tantum communicandi ratio habeatur . Non enim urbes suffragium in iis deliberationibus veluti nullum habent .", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_151", + "psc_text": "tertia adsumptione, quarta eius probatione, quinta conclusione. Hunc Cicero ita facit in arte Rhetoricade Inv. 1, 12: 'Si deliberatio et demonstratio genera sunt causarum, non possunt recte partes alicuius generis causae putari. Eadem enim res alii genus, alii pars esse potest; eidem genus et pars non potest, vel cetera, quousque syllogismi huius membra claudantur. § 10 De lege. Lex est constitutio populi, quam maiores natu cum plebibus sancierunt. Nam quod Rex vel Imperator edicit, constitutio vel edictum vocatur. Institutio aequitatis duplex est, nunc in legibus, nunc in moribus. Inter legem autem et mores hoc interest, quod lex scripta est, mos vero est vetustate probata consuetudo, sive lex non scripta. Nam lex a legendo vocata, quia scripta est. Mos autem longa consuetudo est, de moribus tracta tantundem. Consuetudo autem est ius quoddam moribus institutum, quod pro lege suscipitur, cum deficit lex; nec differt scriptura an ratione consistat, quando et legem ratio", + "candidate_score": 0.630319, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_44_46", + "bdc_text": "Et illa quidem nomina sunt eorum , qui ex adversa parte venemnt. Haec nostrorum . A Saxone electore :", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_785", + "psc_text": "Unde et Burgundionum gentis nomen inhaesit, quos quondam subacta Germania Romani per castra disposuerunt, atque ita nomen ex locis sumpserunt. Collegiati dicuntur, quod ex eorum collegio custodiisque deputentur, qui facinus aliquod commiserunt. Est enim sordidissimum genus hominum patre incerto progenitum. Privati sunt extranei ab officiis publicis. Est enim nomen magistratum habenti contrarium, et dicti privati quod sint ab officiis curiae absoluti. Mercennarii sunt qui serviunt accepta mercede. Idem et barones Graeco nomine, quod sint fortes in laboribus. βαρὺς enim dicitur gravis, quod est fortis. Cui contrarius est levis, id est infirmus. Publicani appellantur conductores vectigalium fisci, vel rerum publicarum, sive qui vectigalia publica exigunt, vel qui per negotia saeculi lucra sectantur. Unde et cognominati sunt. Vilicus proprie villae gubernator est. Unde et a villa vilicus nomen accepit. Interdum autem vilicus non gubernationem villae, sed dispensationem universae domus Tullio interpretante significat, quod est universarum possessionum et villarum dispensatorem. Actores idem et", + "candidate_score": 0.628492, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_288_290", + "bdc_text": "pro episcopo Argentinensi : Joannes Armbrester , Christophores Vuelsinger , Joannes a Seebach ; pro Vuilhelmo Bavaro :", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_424", + "psc_text": "Nicaena synodus congregatur. VMDXXXIV. Constantius ann. XXIV. Anthropomorphitarum haeresis oritur. VMDLVIII. Iulianus ann. II. Hic ex Christiano paganus efficitur. VMDLX. Iovianus ann. I. Iste iterum Christianus effectus est. VMDLXI. Valentinianus ann. XIV. Gothi haeretici efficiuntur. VMDLXXV. Gratianus ann. VI. Priscillianus agnoscitur. VMDLXXXI. Valentinianus ann. IX. Hieronymus in Bethleem praedicatur. VMDXC. Theodosius ann. III. Iohannes Anachoreta claruit. VMDXCIII. Arcadius ann. XIII. Iohannes Chrysostomus floruit. VMDCVI. Honorius ann. XV. Augustinus Episcopus claruit. VMDCXXI. Theodosius ann. XXVII. Nestorius haeresiarches extitit. VMDCXLVIII. Marcianus ann. VI. Chalcedonensis synodus agitur. VMDCLIV. Leo maior ann. XVI. Aegyptus errore Dioscori latrat. VMDCLXX. Zenon ann. XVII. Acephalorum haeresis orta est. VMDCLXXXVII. Anastasius ann. XXVII. Fulgentius Episcopus praedicatur. VMDCCXIV. Iustinus ann. VIII. Acephalorum haeresis abdicatur. VMDCCXXII. Iustinianus ann. XXXIX. Wandali Africa extinguntur. VMDCCLXI. Iustinus ann. XI. Armeni fidem Christi suscipiunt. VMDCCLXXII. Tiberius ann. VII. Langobardi Italiam capiunt. VMDCCLXXIX. Mauricius ann. XXI. Gothi catholici efficiuntur. VMDCCC. Phocas ann. VII. Romani caeduntur", + "candidate_score": 0.628129, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_401_403", + "bdc_text": "ii praesertim , qui illud agmen ducebant , Pelargus et Eccius . Contemnere Eccius veteranus iam miles , Pelargum , et Monachum , et in iis certaminibus hominem novum : contra Pelargus , ut literis tinctus male , barbarum et agrestem hominem Eccium , et stultis victoriis inflatum , non ferre .", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_103", + "psc_text": "Item per efficientem, id quod efficitur, sicut 'pigrum frigus' quod pigros homines faciat, et 'timor pallidus' eo quod pallidos homines reddat. At contra per id quod efficitur, efficiens, utVirg. Aen. 5, 817: Iungit equos auri genitor spumantiaque addit frena feris. 'Spumantia frena' dixit, cum utique non ipsa faciant spumas, sed equus, qui ea gerit, spumis conspargat infusis. Antonomasia est pro nomine, id est vice nominis posita, ut 'Maia genitus' pro Mercurio. Qui tropus fit modis tribus: ab animo, utVirg. Aen. 5, 407: Magnanimusque Anchisiades; a corpore, utVirg. Aen. 3, 619: Ipse arduus; extrinsecus, utVirg. Aen. 1, 475: Infelix puer atque inpar congressus Achilli. Epitheton, supra nomen. Praeponitur enim proprio nomini, ut 'alma Ceres'comma in text here: I've removed it [Bill Thayer]Virg. Georg. 1, 470: Obscenique canes, inportunaeque volucres. Inter antonomasiam autem et epitheton hoc differt, quod antonomasia pro vice nominis ponitur, epitheton autem numquam est sine nomine. Quibus duobus tropis", + "candidate_score": 0.626225, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_44_46", + "bdc_text": "Et illa quidem nomina sunt eorum , qui ex adversa parte venemnt. Haec nostrorum . A Saxone electore :", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_749", + "psc_text": "sint inmania corpora inmanesque nationes saevissimis duratae frigoribus; qui mores ex ipso caeli rigore traxerunt, ferocis animi et semper indomiti, raptu venatuque viventes. Horum plurimae gentes variae armis, discolores habitu, linguis dissonae, et origine vocabulorum incertae; ut Tolosates, Amsivari, Quadi, Tuungri, Marcomanni, Bruteri, Chamavi, Blangiani, Tubantes; quorum inmanitas barbariae etiam in ipsis vocabulis horrorem quendam significat. Suevi pars Germanorum fuerunt in fine Septentrionis. De quibus Lucanus2, 51: Fundit ab extremo flavos aquilone Suevos. Quorum fuisse centum pagos et populos multi prodiderunt. Dicti autem Suevi putantur a monte Suevo, qui ab ortu initium Germaniae facit, cuius loca incoluerunt. Burgundiones quondam, a Romanis subacta interiori Germania, per castrorum limites positi a Tiberio Caesare in magnam coaluerunt gentem, atque ita nomen ex locis sumpserunt; quia crebra per limites habitacula constituta burgos vulgo vocant. Hi postea rebelles Romanis effecti plus quam octoginta milia armatorum ripae Rheni fluminis insederunt, et nomen gentis obtinuerunt. Saxonum gens", + "candidate_score": 0.626031, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_416", + "bdc_text": "Substitutis autem , ut acta tradita creditaque sibi , et a se descripta , fide summa intacta ac mortali nulli revelata , mox ut descripissent , notariis restituerent .", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_361", + "psc_text": "Testamentum iuris praetorii est septem testium signis signatum: sed illud apud cives fit, inde civile; istud apud praetores, inde iuris praetorii. Testamentum autem signare notare est, id est ut notum sit quod scriptum est. Holographum testamentum est manu auctoris totum conscriptum atque subscriptum; unde et nomen accepit. Graeci enim ὅλον totum, γραφήν litteram dicunt. Inritum testamentum est, si is qui testavit capite diminutus est, aut si non rite factum est. Inofficiosum testamentum est, quod frustra liberis exheredatis sine officio naturalis pietatis in extraneas personas redactum est. Ruptum testamentum inde vocatur, eo quod nascente postumo, neque exheredato nominatim, neque herede instituto, disrumpitur. Suppressum testamentum est, quod in fraude heredum vel legatariorum seu libertorum non est palam prolatum: quod si non latet, tamen si praedictis personis non proferatur, supprimi tamen videtur. Nuncupatio est, quam in tabulis cerisque testator recitat, dicens: 'Haec ut in his tabulis cerisque scripta sunt, ita dico, ita lego:", + "candidate_score": 0.625514, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_84_86", + "bdc_text": "post illum Joannes Erenbergius : ab Argentinensi , comes Isenburgius , missi fuerunt . Et partium quidem praesidumque nomina et adventus talis fuit .", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_571", + "psc_text": "dixitGenes. 5, 29: 'Iste requiescere nos facit ab omnibus operibus nostris.' Sem dicitur nominatus, quod nomen ex praesagio posteritatis accepit. Ex ipso enim patriarchae et apostoli et populus Dei. Ex eius quoque stirpe et Christus, cuius ab ortu solis usque ad occasum magnum est nomen in gentibus. Chain calidus, et ipse ex praesagio futuri cognominatus. Posteritas enim eius eam terrae partem possedit, quae vicino sole calentior est. Unde et Aegyptus usque hodie Aegyptiorum lingua Kam dicitur. Iapheth latitudo. Ex eo enim populus gentium nascitur; et quia lata est ex gentibus multitudo credentium, ab eadem latitudine Iapheth dictus est. Canaan filius Cham interpretatur motus eorum. Quod quid est aliud nisi opus eorum? Pro motu enim patris, id est pro opere eius, maledictus est. Arfaxat sanans depopulationem. Chus Hebraice Aethiops interpretatur; a posteritate sui generis nomen sortitus. Ab ipso enim sunt progeniti Aethiopes. Nembroth interpretatur tyrannus. Iste enim prior arripuit insuetam in", + "candidate_score": 0.624955, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_35", + "bdc_text": "Christophems Scherding , Leonardus Cellarius , Alexander Alesius , Joannes Embeccus , Joannes Pannonius .", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_463", + "psc_text": "fiunt, id est ex pellibus, qui de occisis pecudibus detrahi solent; cuius partes paginae dicuntur, eo quod sibi invicem conpingantur. Versus autem vulgo vocati quia sic scribebant antiqui sicut aratur terra. A sinistra enim ad dexteram primum deducebant stilum, deinde convertebantur ab inferiore, et rursus ad dexteram versus; quos et hodieque rustici versus vocant. Scheda est quod adhuc emendatur, et necdum in libris redactum est; et est nomen Graecum, sicut et tomus. § 15 De canonibus evangeliorum. Canones Evangeliorum Ammonius Alexandriae primus excogitavit, quem postea Eusebius Caesariensis secutus plenius conposuit. Qui ideo facti sunt, ut per eos invenire et scire possimus qui reliquorum Evangelistarum similia aut propria dixerunt. Sunt autem numero decem, quorum primus continet numeros in quibus quattuor eadem dixerunt: Matthaeus, Marcus, Lucas, Iohannes. Secundus, in quibus tres: Matthaeus, Marcus, Lucas. Tertius, in quibus tres: Matthaeus, Lucas, Iohannes. Quartus, in quibus tres: Matthaeus, Marcus, Iohannes. Quintus, in quibus duo:", + "candidate_score": 0.623322, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_35_37", + "bdc_text": "Christophems Scherding , Leonardus Cellarius , Alexander Alesius , Joannes Embeccus , Joannes Pannonius . A Salzburgensi : Martinus Marstellerus , Nicolaus Apella , Joannes Vuinterus .", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_463", + "psc_text": "fiunt, id est ex pellibus, qui de occisis pecudibus detrahi solent; cuius partes paginae dicuntur, eo quod sibi invicem conpingantur. Versus autem vulgo vocati quia sic scribebant antiqui sicut aratur terra. A sinistra enim ad dexteram primum deducebant stilum, deinde convertebantur ab inferiore, et rursus ad dexteram versus; quos et hodieque rustici versus vocant. Scheda est quod adhuc emendatur, et necdum in libris redactum est; et est nomen Graecum, sicut et tomus. § 15 De canonibus evangeliorum. Canones Evangeliorum Ammonius Alexandriae primus excogitavit, quem postea Eusebius Caesariensis secutus plenius conposuit. Qui ideo facti sunt, ut per eos invenire et scire possimus qui reliquorum Evangelistarum similia aut propria dixerunt. Sunt autem numero decem, quorum primus continet numeros in quibus quattuor eadem dixerunt: Matthaeus, Marcus, Lucas, Iohannes. Secundus, in quibus tres: Matthaeus, Marcus, Lucas. Tertius, in quibus tres: Matthaeus, Lucas, Iohannes. Quartus, in quibus tres: Matthaeus, Marcus, Iohannes. Quintus, in quibus duo:", + "candidate_score": 0.622004, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_347", + "bdc_text": "Igitur octava Decembris die sacris hinc inde peractis , cum e templo in Curiam venissemus , aliudque nihil quam classicum illud expectaremus , spectaculum longe aliud novumque obiectum fuit .", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_489", + "psc_text": "figuram adinplevit, observatio eius quievit. Dominicus dies proinde vocatur, quia in eo resurrectionis Domini nostri gaudium celebratur. Qui dies non Iudaeis, sed Christianis in resurrectionem Domini declaratus est, et ex illo habere coepit festivitatem suam. Illis enim solum celebrandum sabbatum traditum est, quia erat antea requies mortuorum; resurrectio autem nullius erat qui resurgens a mortuis non moreretur. Postquam autem facta est talis resurrectio in corpore Domini, ut praeiret in capite Ecclesiae quod corpus Ecclesiae speraret in finem, iam dies Dominicus, id est octavus, qui et primus, celebrari coepit. § 19 De officiis. Officiorum plurima genera esse, sed praecipuum illud quod in sacris divinisque rebus habetur. Officium autem ab efficiendo dictum, quasi efficium, propter decorem sermonis una mutata littera; vel certe ut quisque illa agat quae nulli officiant, sed prosint omnibus. Vespertinum officium est in noctis initio, vocatum ab stella Vespere, quae surgit oriente nocte. Matutinum vero officium est in lucis", + "candidate_score": 0.621849, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_48_50", + "bdc_text": "A Saxone Henricho : Andreas Camitianus , Andreas Francus , Nicolaus Scheublin. A Lunenburgensi : Nicolaus Hostein , Urbanus Regius :", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_463", + "psc_text": "fiunt, id est ex pellibus, qui de occisis pecudibus detrahi solent; cuius partes paginae dicuntur, eo quod sibi invicem conpingantur. Versus autem vulgo vocati quia sic scribebant antiqui sicut aratur terra. A sinistra enim ad dexteram primum deducebant stilum, deinde convertebantur ab inferiore, et rursus ad dexteram versus; quos et hodieque rustici versus vocant. Scheda est quod adhuc emendatur, et necdum in libris redactum est; et est nomen Graecum, sicut et tomus. § 15 De canonibus evangeliorum. Canones Evangeliorum Ammonius Alexandriae primus excogitavit, quem postea Eusebius Caesariensis secutus plenius conposuit. Qui ideo facti sunt, ut per eos invenire et scire possimus qui reliquorum Evangelistarum similia aut propria dixerunt. Sunt autem numero decem, quorum primus continet numeros in quibus quattuor eadem dixerunt: Matthaeus, Marcus, Lucas, Iohannes. Secundus, in quibus tres: Matthaeus, Marcus, Lucas. Tertius, in quibus tres: Matthaeus, Lucas, Iohannes. Quartus, in quibus tres: Matthaeus, Marcus, Iohannes. Quintus, in quibus duo:", + "candidate_score": 0.619549, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_419", + "bdc_text": "Alterum , ut post colloquium habitum , cum essent quatuor notariorum quatuor autographa , ut singulis partibus singula traderentur , Caesari reliqua duo reservarentur .", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_361", + "psc_text": "Testamentum iuris praetorii est septem testium signis signatum: sed illud apud cives fit, inde civile; istud apud praetores, inde iuris praetorii. Testamentum autem signare notare est, id est ut notum sit quod scriptum est. Holographum testamentum est manu auctoris totum conscriptum atque subscriptum; unde et nomen accepit. Graeci enim ὅλον totum, γραφήν litteram dicunt. Inritum testamentum est, si is qui testavit capite diminutus est, aut si non rite factum est. Inofficiosum testamentum est, quod frustra liberis exheredatis sine officio naturalis pietatis in extraneas personas redactum est. Ruptum testamentum inde vocatur, eo quod nascente postumo, neque exheredato nominatim, neque herede instituto, disrumpitur. Suppressum testamentum est, quod in fraude heredum vel legatariorum seu libertorum non est palam prolatum: quod si non latet, tamen si praedictis personis non proferatur, supprimi tamen videtur. Nuncupatio est, quam in tabulis cerisque testator recitat, dicens: 'Haec ut in his tabulis cerisque scripta sunt, ita dico, ita lego:", + "candidate_score": 0.616882, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_67_69", + "bdc_text": "Ab Ulma : Georgius Besserems , Martinus Vueickmannus , Martinus Frechtus . Ab Augusta :", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_1244", + "psc_text": "omnis regio quae circa eam fuit nomen accepit, Sennacherib rex Assyriorum construxit vocavitque Samariam, id est custodiam, quia, quando Israel transtulit in Medos, ibi custodes constituit. Hanc obsidione captam Antiochus solo coaequavit. Quam postea Herodes a fundamentis instaurans in honorem Augusti Augustam, id est Sebastiam Graeco sermone, vocavit. Ibi siti sunt Heliseus et Abdias Prophetae, et, quo maior inter natos mulierum non fuit, Baptista Iohannes. Tiberiadem vero Herodes alius in Iudaea in nomine Tiberii Caesaris condidit. Tyrus urbs Phoenicum condita a Phoenicibus fuit. Haec est civitas ex qua aurum regi Salomoni deferebatur; in qua optima purpura tinguitur: unde et Tyria dicitur nobilis purpura. Phoenices a Rubro profecti mare Sidonem urbem opulentissimam condiderunt, quam a piscium copia Sidon appellaverunt. Nam piscem Phoenices 'sidon' vocant. Ipsi etiam Tyrum in Syria, ipsi Uticam in Africa, Hipponem, Leptim aliasque urbes in ora maritima condiderunt. Ipsi Thebas in Boeotia duce Cadmo; ipsi postremo in ultima", + "candidate_score": 0.615062, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_49", + "bdc_text": "Andreas Camitianus , Andreas Francus , Nicolaus Scheublin. A Lunenburgensi :", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_463", + "psc_text": "fiunt, id est ex pellibus, qui de occisis pecudibus detrahi solent; cuius partes paginae dicuntur, eo quod sibi invicem conpingantur. Versus autem vulgo vocati quia sic scribebant antiqui sicut aratur terra. A sinistra enim ad dexteram primum deducebant stilum, deinde convertebantur ab inferiore, et rursus ad dexteram versus; quos et hodieque rustici versus vocant. Scheda est quod adhuc emendatur, et necdum in libris redactum est; et est nomen Graecum, sicut et tomus. § 15 De canonibus evangeliorum. Canones Evangeliorum Ammonius Alexandriae primus excogitavit, quem postea Eusebius Caesariensis secutus plenius conposuit. Qui ideo facti sunt, ut per eos invenire et scire possimus qui reliquorum Evangelistarum similia aut propria dixerunt. Sunt autem numero decem, quorum primus continet numeros in quibus quattuor eadem dixerunt: Matthaeus, Marcus, Lucas, Iohannes. Secundus, in quibus tres: Matthaeus, Marcus, Lucas. Tertius, in quibus tres: Matthaeus, Lucas, Iohannes. Quartus, in quibus tres: Matthaeus, Marcus, Iohannes. Quintus, in quibus duo:", + "candidate_score": 0.614628, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_565", + "bdc_text": "Barbaram esse rem hanc nimium , et perinde ac si Sarmata interficere Germanum velit ideo , quod lingua alia , et non illius , utatur :", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_78", + "psc_text": "in Latinum, ut 'silva', 'domus'. Alia quoque ex nominibus locorum, urbium, [vel] fluminum traxerunt vocabula. Multa etiam ex diversarum gentium sermone vocantur. Unde et origo eorum vix cernitur. Sunt enim pleraque barbara nomina et incognita Latinis et Graecis. § 30 De glossis. Glossa Graeca interpretatione linguae sortitur nomen. Hanc philosophi adverb[i]um dicunt, quia vocem illam, de cuius requiritur, uno et singulari verbo designat. Quid enim illud sit in uno verbo positum declarat, ut: 'conticescere est tacere'. ItemVirg. Aen. 10, 314: Latus haurit apertum. 'haurit, percutit'. Item cum 'terminum' dicimus 'finem', aut 'populatas' interpretamur esse 'vastatas', et omnino cum unius verbi rem uno verbo manifestamus. § 31 De differentiis. Differentia est species definitionis, quam scriptores artium de eodem et de altero nominant. Haec enim duo quadam inter se communione confusa, coniecta differentia secernuntur, per quam quid sit utrumque cognoscitur; ut cum quaeritur quid inter regem sit et tyrannum, adiecta differentia, quid", + "candidate_score": 0.612561, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_43_45", + "bdc_text": "Joannes Vlatenus , Conradus Heresbachius , Albertus Regius venit . Et illa quidem nomina sunt eorum , qui ex adversa parte venemnt. Haec nostrorum .", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_592", + "psc_text": "De prophetis. Quos gentilitas vates appellant,a hos nostri prophetas vocant, quasi praefatores, quia porro fantur et de futuris vera praedicunt. Qui autem [a] nobis prophetae, in Veteri Testamento videntes appellabantur, quia videbant ea quae ceteri non videbant, et praespiciebant quae in mysterio abscondita erant. Hinc est quod scriptum est in Samuele1 Reg. 9, 9: 'Eamus ad videntem.' Hinc EsaiasEsai. 6, 1: 'Vidi,' inquit, 'Dominum sedentem super thronum excelsum et elevatum.' Et Ezechiel1, 1: 'Aperti sunt caeli et vidi visiones Dei.' Quorundam autem prophetarum etymologiae nominum adnotandae sunt. Vocabula enim eorum satis ostendunt quid in futuris factis dictisque suis praenuntiassent. Helias interpretatur Dominus Deus. Ex futuri igitur praesagio sic vocatus. Nam dum altercaretur in sacrificio cum quadringentis sacerdotibus Baal, invocato nomine Domini descendit de caelo ignis super holocaustum. 'Quod cum vidisset onmis populus, cecidit in faciem suam et ait: Dominus ipse est Deus'3 Reg. 18, 39. Ex hac igitur causa tale", + "candidate_score": 0.612341, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_565", + "bdc_text": "Barbaram esse rem hanc nimium , et perinde ac si Sarmata interficere Germanum velit ideo , quod lingua alia , et non illius , utatur :", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_84", + "psc_text": "omnia fiunt soloecismi, sicut Donatus exposuit. Fiunt praeterea ex plurimis modis. Nam Lucilius centum genera soloecismorum dixit, quos omnes vitare potius quam sequi debet qui regulam recte loquendi tenere studet. § 34 De vitiis. Vitia apud Grammaticos illa dicuntur, quae in eloquio cavere debemus. Sunt autem haec: barbarismus, soloecismus, acyrologia, cacenphaton, et reliqua. Barbarismus est corruptio verbi unius. [Ut si tertiam syllabam quis producat in 'ignoscere'.] Soloecismus conpositio vitiosa verborum. [Ut si aliquis dicat 'inter hominibus' pro 'inter homines'.] Acyrologia non propria dictio, utLucan 2, 15: Liceat sperare timenti. Proprium est autem timenti formidare, non sperare; etVirg. Aen. 5, 287: Gramineo in campo. Proprium est 'graminosum' dicere campum, non 'gramineum'. Cacemphaton dictio obscena vel inconposite sonans. Obscena, utVirg. Aen. 1, 579: His animum arrecti dictis. Inconposita, utVirg. Aen. 2, 27: Iuvat ire et Dorica castra. Mala enim fuit conpositio ab ea syllaba incipere, qua superior finierat. Pleonasmos adiectio unius verbi", + "candidate_score": 0.610681, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_565", + "bdc_text": "Barbaram esse rem hanc nimium , et perinde ac si Sarmata interficere Germanum velit ideo , quod lingua alia , et non illius , utatur :", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_80", + "psc_text": "prima producatur, ut 'latebrae', 'tenebrae'. Appellatus autem barbarismus a barbaris gentibus, dum latinae orationis integritatem nescirent. Unaquaeque enim gens facta Romanorum cum opibus suis vitia quoque et verborum et morum Romam transmisit. Inter barbarismum autem et barbarolexim hoc interest, quod barbarismus in verbo latino fit, dum corrumpitur; quando autem barbara verba latinis eloquiis inferuntur, barbarolexis dicitur. Item quando in prosa vitium fit sermonis, barbarismus vocatur; quando in metro, metaplasmus dicitur. Barbarismus autem fit scripto et pronuntiatione. Scripto quattuor modis: si quis in verbo litteram vel syllabam adiciat, mutet, transmutet, vel minuat. Pronuntiatione autem fit in temporibus, tonis, aspirationibus et reliquis quae sequuntur. Per tempora quippe fit barbarismus, si pro longa syllaba brevis ponatur, aut pro brevi longa. Per tonos, si accentus in alia syllaba commutetur. Per aspirationem, si adiciatur H littera ubi non debet, aut detrahatur ubi esse oportet. Per hiatum, quotiens in pronuntiatione scinditur versus antequam conpleatur, sive quotiens", + "candidate_score": 0.610188, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_272_274", + "bdc_text": "pro Brema , Magdenburga et Hamburga : Nicolaus Ambsdorfius , Joannes Amsderdamus , Daniel Burenus stetit . Sed ab adversariis instituta phalanx taliter fuit .", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_1255", + "psc_text": "Apollinis templum fuit, bellum Augustus contra Antonium gessit. Quo victo, urbem in Actiaco sinu condidit, quam a victoria Nicopolim appellavit. Phalantus Partheniorum dux Parthenios constituit. Taras Neptuni filius fuit, a quo Tarentum civitas et condita et appellata est. Cum Cyrus maritimas urbes Graeciae occuparet, et Phocaeenses ab eo expugnati omnibus angustiis premerentur, iuraverunt ut profugerent quam longissime ab imperio Persarum, ubi ne nomen quidem eorum audirent; atque ita in ultimos Galliae sinus navibus profecti, armisque se adversus Gallicam feritatem tuentes, Massiliam condiderunt et ex nomine ducis nuncupaverunt. Hos Varro trilingues esse ait, quod et Graece loquantur et Latine et Gallice. Narbonam et Arelatum et Pictavis coloni proprii condiderunt. Burdigalim appellatam ferunt quod Burgos Gallos primum colonos habuerit, quibus antea cultoribus adimpleta est. Terraconam in Hispania Scipiones construxerunt; ideo caput est Terraconensis provinciae. [Caesaraugusta Terraconensis Hispaniae oppidum a Caesare Augusto et situm et nominatum, loci amoenitate et deliciis praestantius civitatibus Hispaniae", + "candidate_score": 0.61006, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_85_87", + "bdc_text": "ab Argentinensi , comes Isenburgius , missi fuerunt . Et partium quidem praesidumque nomina et adventus talis fuit . Sed nulla a partibus mora allata colloquio est .", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_537", + "psc_text": "apud Patrem Iesum Christum iustum.' Paracletus autem Graecum est, quod Latine dicitur advocatus. Quod nomen et Filio et Spiritui sancto adscribitur, iuxta quod et Dominus in Evangelio aitIoann. 14, 16: 'Rogabo Patrem, et alium paracletum dabit vobis.' Intercessor autem ideo vocatur, quia pro culpa nostra removenda curam gerit, et pro abluendis nostris criminibus curam inpendit. Sponsus, quia descendens de caelo adhaesit Ecclesiae, ut pace Novi Testamenti essent duo in carne una. Angelus dicitur propter adnuntiationem paternae ac suae voluntatis. Unde [et] apud ProphetamEsai. 9, 6 'magni consilii angelus' legitur, dum sit Deus et Dominus angelorum. Missus dicitur eo quod apparuit huic mundo Verbum caro factum, unde et idem dicitIoann. 16, 28: 'Ego a Patre exii, et veni in hunc mundum.' Homo autem dicitur quia natus est. Propheta, quia futura revelavit. Sacerdos, quia pro nobis hostiam se obtulit. Pastor, quia custos. Magister, quia ostensor. Nazarenus vero a loco. Nazareus a merito,", + "candidate_score": 0.609214, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_13", + "bdc_text": "Nam a nostris Saxones , Hessi , Wirttenbergenses , Brandenburgenses , Lunenburgenses , alii ante , alii ad diem , pauci secundo aut tertio ad summum post die venerunt .", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_395", + "psc_text": "ab amatoribus suis divini honores et in diebus et in sideribus; sed primum a nominibus hominum sidera nuncupata, et a sideribus dies sunt appellati. A fando autem feriae nuncupatae sunt, quod sit in eis nobis tempus dictionis, id est in divino vel humano officio fari. Sed ex his festos dies hominum causa institutos, feriatos divinorum sacrorum. Partes diei tres sunt: mane, meridies et suprema. Mane lux matura et plena, nec iam crepusculum. Et dictum mane a mano; manum enim antiqui bonum dicebant. Quid enim melius luce? Alii mane aestimant vocari a Manibus, quorum conversatio a luna ad terram est. Alii putant ab aere, quia manus, id est rarus, est atque perspicuus. Meridies dicta quasi medidies, hoc est medius dies; vel quia tunc purior dies est. Merum enim purum dicitur. In toto enim die nihil clarius meridie, quando sol de medio caelo rutilat et omnem orbem pari claritate inlustrat. Suprema est", + "candidate_score": 0.60613, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_279_281", + "bdc_text": "Bemhardus ab Hagen , Ebrardus Billig , Dietericus a Manderschid ; pro Palatino : Henricus Stoll , Mathias Keiler , Henricus Has ;", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_825", + "psc_text": "duobus]. Aequimanus appellatur utraque manu gladium tenens. B Beatus dictus quasi bene auctus, scilicet ab habendo quod vellet et nihil patiendo quod nollet. Ille autem vere beatus est qui et habet omnia quae vult bona, et nihil vult male. Ex his enim duobus beatus homo efficitur. Bonus a venustate corporis creditur dictus: postea et ad animum translatum nomen. Eum autem dicimus bonum cui non praevalet malum: eumque optimum qui peccat minimum. Benignus est vir sponte ad benefaciendum paratus et dulcis adloquio. Non autem multum distat benignus a bono, quia et ipse ad benefaciendum videtur expositus. Sed in eo differt quia potest bonus esse et tristior, et bene quidem facere et praestare quod poscitur, non tamen suavis esse novit consortio; benignus autem sua cunctos novit invitare dulcedine. Beneficus a benefaciendo alteri dictus; unde et beneficientia vocatur, quae proximo prode est. Benivolus, quia bene vult. Non tamen dicimus benevolus, sicut nec malevolus.", + "candidate_score": 0.605507, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_419", + "bdc_text": "Alterum , ut post colloquium habitum , cum essent quatuor notariorum quatuor autographa , ut singulis partibus singula traderentur , Caesari reliqua duo reservarentur .", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_360", + "psc_text": "valet nisi post testatoris monumentum, unde et apostolusHebr. 9, 17, 'Testamentum,' inquit, 'in mortuis confirmatur.' Testamentum sane in Scripturis sanctis non hoc solum dicitur, quod non valet nisi testatoribus mortuis, sed omne pactum et placitum testamentum vocabant. Nam Laban et Iacob testamentum fecerunt, quod utique etiam inter vivos valeret, et in Psalmis legitur82, 6: 'Adversum te testamentum disposuerunt,' hoc est, pactum; et innumerabilia talia. Tabulae testamenti ideo appellatae sunt, quia ante chartae et membranarum usum in dolatis tabulis non solum testamenta, sed etiam epistolarum alloquia scribebantur; unde et portitores earum tabellarii vocabantur. Testamentum iuris civilis est quinque testium subscriptione firmatum. Testamentum iuris praetorii est septem testium signis signatum: sed illud apud cives fit, inde civile; istud apud praetores, inde iuris praetorii. Testamentum autem signare notare est, id est ut notum sit quod scriptum est. Holographum testamentum est manu auctoris totum conscriptum atque subscriptum; unde et nomen accepit. Graeci enim ὅλον", + "candidate_score": 0.605415, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_56_58", + "bdc_text": "Ab Hesso : Alexander a Tanna , Hartmannus Schleyer , Joannes Feyus , Adamus Krafftus , Gerardus Noviomagus , Joannes Pistorius . A Pomerano :", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_823", + "psc_text": "aves capiat. Astrosus ab astro dictus, quasi malo sidere natus. Aenormis, eo quod normam et mensuram excedat. Abactor est fur iumentorum et pecorum, quem vulgo abigeium vocant, ab abigendo scilicet. Atratus et albatus: ille a veste nigra, iste ab alba. Advena, eo quod aliunde adveniat. Alienigena, quod alieni generis sit, et non eius ubi est. [Item] Alienigena, qui ex alia gente genitus est, et non ex ea ubi est. Accola, eo quod adveniens terram colat. Agricola, a colendo agro, sicut silvicola. Adsecula, eo quod sequatur aliquem lucri causa. Assiduus dicebatur apud antiquos qui assibus ad aerarium expensum conferendis erat, et in negotiis quoque publicis frequens; unde et per S, non per D scribendus est. Adparitor nominatus, quod appareat et videatur et praesto sit ad obsequium. Adtentus, ut aliquid audiens teneat. Adtonitus, veluti furore quodam instinctus atque stupefactus; dictus autem adtonitus a tonitruum strepitu, quasi tonitru obstupefactus et vicino fulgori aut", + "candidate_score": 0.604879, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_86", + "bdc_text": "Et partium quidem praesidumque nomina et adventus talis fuit .", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_571", + "psc_text": "dixitGenes. 5, 29: 'Iste requiescere nos facit ab omnibus operibus nostris.' Sem dicitur nominatus, quod nomen ex praesagio posteritatis accepit. Ex ipso enim patriarchae et apostoli et populus Dei. Ex eius quoque stirpe et Christus, cuius ab ortu solis usque ad occasum magnum est nomen in gentibus. Chain calidus, et ipse ex praesagio futuri cognominatus. Posteritas enim eius eam terrae partem possedit, quae vicino sole calentior est. Unde et Aegyptus usque hodie Aegyptiorum lingua Kam dicitur. Iapheth latitudo. Ex eo enim populus gentium nascitur; et quia lata est ex gentibus multitudo credentium, ab eadem latitudine Iapheth dictus est. Canaan filius Cham interpretatur motus eorum. Quod quid est aliud nisi opus eorum? Pro motu enim patris, id est pro opere eius, maledictus est. Arfaxat sanans depopulationem. Chus Hebraice Aethiops interpretatur; a posteritate sui generis nomen sortitus. Ab ipso enim sunt progeniti Aethiopes. Nembroth interpretatur tyrannus. Iste enim prior arripuit insuetam in", + "candidate_score": 0.601938, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_401", + "bdc_text": "ii praesertim , qui illud agmen ducebant , Pelargus et Eccius .", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_972", + "psc_text": "Differt autem inter pecora et pecudes: nam veteres communiter in significatione omnium animalium pecora dixerunt; pecudes autem tantum illa animalia quae eduntur, quasi pecuedes. Generaliter autem omne animal pecus a pascendo vocatum. Iumenta nomina inde traxerunt, quod nostrum laborem vel onus suo adiutorio subvectando vel arando iuvent. Nam bos carpenta trahit, et durissimas terrae glebas vomere vertit; equus et asinus portant onera, et hominum in gradiendo laborem temperant. Unde et iumenta appellantur ab eo quod iuvent homines: sunt enim magnarum virium animalia. Item quoque armenta, vel quod sint apta armis, id est bello; vel quod his in armis utimur. Alii armenta tantum boves intellegunt, ab arando, quasi aramenta [vel quod sint cornibus armata]. Discretio est autem inter armenta et greges: nam armenta equorum et boum sunt, greges vero caprarum et ovium. Ovis molle pecus lanis, corpore inerme, animo placidum, ab oblatione dictum; eo quod apud veteres [in] initio non tauri,", + "candidate_score": 0.600759, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_273_275", + "bdc_text": "Nicolaus Ambsdorfius , Joannes Amsderdamus , Daniel Burenus stetit . Sed ab adversariis instituta phalanx taliter fuit . Stetit pro Moguntino Mihahel Heldling , Ambrosius Pelargus , Conradus Bruno ;", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_1531", + "psc_text": "eos Hispani et Galli tautanos vocant. Falarica est telum ingens torno factum, habens ferrum cubitale et rotunditatem de plumbo in modum sphaerae. In ipsa summitate dicitur etiam et ignem habere adfixum. Hoc autem telo pugnatur de turribus, quas dici manifestum est. Iuvenalis6, 589: Consulis ante falas delphinorumque columnas. A falis igitur dicta est falarica, sicut a muro muralis. Sane falaricam Lucanus dicit nervis mitti tortilibus et quadam machina6, 198: Ut nunc tortilibus vibrata falarica nervis. Vergilius vero ait Turnum manu †falaricae †iaculasseAen. 9, 705. Pila sunt arma iaculorum atque telorum a torquendo, vel emittendo, vocatae. De quibus Lucanus1, 7: Signa pares aquilas et pila minantia pilis. Cuius singulare pilum dicitur. Telum vocatur secundum Graecam etymologiam, ἀπὸ τοῦ τηλόθεν, quidquid longe iaci potest: quamquam abusive dicatur et gladium, ut est illudVirg. Aen. 9, 747: At non hoc telum, mea quod vi dextera versat. Proprie autem telum a longitudine dictum: unde et", + "candidate_score": 0.600513, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_279_281", + "bdc_text": "Bemhardus ab Hagen , Ebrardus Billig , Dietericus a Manderschid ; pro Palatino : Henricus Stoll , Mathias Keiler , Henricus Has ;", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_824", + "psc_text": "in negotiis quoque publicis frequens; unde et per S, non per D scribendus est. Adparitor nominatus, quod appareat et videatur et praesto sit ad obsequium. Adtentus, ut aliquid audiens teneat. Adtonitus, veluti furore quodam instinctus atque stupefactus; dictus autem adtonitus a tonitruum strepitu, quasi tonitru obstupefactus et vicino fulgori aut tactu proximus. Adlectus, quod sit palam electus. Abactus, quod sit ab actu remotus. Abortivus, eo quod non oriatur, sed aboriatur et excidat. Adoptivus, quia est optatus palam in filium. Ambo, ab eo quod est ἄμφω, nomen de Graeco Latinum factum, littera tertia demutata. Alius [e multis dicitur]. Alter [vero e duobus]. Aequimanus appellatur utraque manu gladium tenens. B Beatus dictus quasi bene auctus, scilicet ab habendo quod vellet et nihil patiendo quod nollet. Ille autem vere beatus est qui et habet omnia quae vult bona, et nihil vult male. Ex his enim duobus beatus homo efficitur. Bonus a venustate corporis", + "candidate_score": 0.599509, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_266_268", + "bdc_text": "pro Strasburgo : Wolfgangus Capito , Jacobus Sturmius , Simon Gryneus ; pro Augusta et Ulma :", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_1392", + "psc_text": "utimur. Laboriosius in Hispania et Gallia eruitur plumbum, nam in Brittania summo terrae corio. § 23 De stagno. Stagni etymologia ἀποχωρίζων, id est separans et secernens. Mixta enim et adulterata inter se per ignem metalla dissociat, et ab auro et argento aes plumbumque secernit; alia quoque metalla ab igne defendit, et quum sit natura aeris ferrique durissima, si absque stagno fuerit, uritur et crematur. Stagnum inlitum aereis vasis saporem facit gratiorem et conpescit virus aeruginis. Specula etiam ex eo temperantur. Cerussa quoque ex eo, sicut ex plumbo, conficitur. § 24 De electro. Electrum vocatum quod ad radium solis clarius auro argentoque reluceat; sol enim a poetis Elector vocatur. Defaecatius est enim hoc metallum omnibus metallis. Huius tria genera: unum, quod ex pini arboribus fluit, quod sucinum dicitur; alterum metallum, quod naturaliter invenitur et in pretio habetur; tertium, quod fit de tribus partibus auri et argenti una. Quas partes, etiam si", + "candidate_score": 0.598615, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_266_268", + "bdc_text": "pro Strasburgo : Wolfgangus Capito , Jacobus Sturmius , Simon Gryneus ; pro Augusta et Ulma :", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_1397", + "psc_text": "hoc est sagitta. Scripulus sex siliquarum pondere constat. Hic apud Graecos gramma vocatur. Scripulus autem dictus per diminutionem a lapillo brevi qui scrupus vocatur. Dragma octava pars unciae est et denarii pondus argenti, tribus constans scripulis, id est decem et octo siliquis. Denarium autem dictum quia pro decem nummis inputatur. Solidum nuncupatum, quia nihil illi deesse videtur; solidum enim veteres integrum dicebant et totum. Ipse quoque nomisma vocatur pro eo quod nominibus principum effigiisque signetur. Ab initio vero unum nomisma unus argenteus erat; hoc enim ab Assyriis coepit: dicunt autem Iudaei quod Abraham in terram Chanaan primus hanc advexerit formam. Solidum apud Latinos alio nomine sextula dicitur, quod his sex uncia conpleatur. Hunc, ut diximus, vulgus aureum solidum vocant; cuius tertiam partem ideo dixerunt tremissem, eo quod solidum faciat ter missus. Sextula bis adsum[ma]ta duellam facit; ter posita staterem reddit. Stater autem medietas unciae est, adpendens aureos tres; unde et", + "candidate_score": 0.597837, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_65_67", + "bdc_text": "A Nornberga : Erasmus Ebnerus , Huldrichus Vuerdhemems , Andreas Osiander , Vuincelaus Linckius . Ab Ulma :", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_871", + "psc_text": "sicera, quae mentem ab integra sanitate pervertit. Nugas autem Hebraeum nomen est. Ita enim in Prophetis est expositum, ubi dicit Sophonias3, 4: 'Nugas, qui a lege recesserunt,' ut nosse possimus linguam Hebraicam omnium linguarum esse matrem. Nugigerulus appellatus ab eo quod sit turpis nuntius. Neglegens, [quasi] nec legens. Nepos dictus a genere quodam scorpionum qui natos suos consumit, excepto eum, qui dorso eius insiderit; nam rursus ipse qui servatus fuerit consumit patrem: unde homines qui bona parentum per luxuriam consumunt nepotes dicuntur. Hinc quoque nepotatio pro luxuria ponitur, qua certe quaeque res consumuntur. Niger, quasi nubiger: quia non serenus, sed fusco opertus. Unde et nubilum diem tetrum dicimus. O Orthodoxus, rectae gloriae. Orator ab ore vocatus, a perorando nominatus, id est dicendo; nam orare dicere est. Obaudiens, ab aure, eo quod audiat imperantem. Ospes, quod inferat ostio pedem. Ospes, facilis, aptus et ostio patens: unde et ospitalis homo dicitur. Osor,", + "candidate_score": 0.59731, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_21", + "bdc_text": "et denique ab Anglo Rege Vvintoniensis , qui solutis iam Comitiis venit .", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_530", + "psc_text": "in Actibus4, 27: 'Collecti sunt enim in hac civitate adversus sanctum Filium tuum, quem uncxisti': non utique oleo visibili, sed gratiae dono, quod visibili significatur unguento. Non est autem Salvatoris proprium nomen Christus, sed communis nuncupatio potestatis. Dum enim dicitur Christus, commune dignitatis nomen est; dum Iesus Christus, proprium est vocabulum Salvatoris. Christi autem nomen nusquam alibi omnino nec in aliqua gente fuit, nisi tantum in illo regno ubi Christus prophetabatur, et unde venturus erat. Messias autem Hebraice dicitur, Graece Christus, Latina autem locutione unctus. Iesus Hebraice, Graece σωτήρ, Latine autem salutaris sive salvator interpretatur, pro eo quod cunctis gentibus salutifer venit. Etymologiam autem nominis huius etiam Evangelista significat, dicensMatth. 1, 21: 'Vocabis nomen eius Salvator, quia ipse salvum faciet populum suum.' Sicut enim Christus significat regem, ita Iesus significat salvatorem. Non itaque nos salvos facit quicumque rex, sed rex Salvator. Quod verbum Latina lingua antea non habebat, sed habere", + "candidate_score": 0.597029, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_273_275", + "bdc_text": "Nicolaus Ambsdorfius , Joannes Amsderdamus , Daniel Burenus stetit . Sed ab adversariis instituta phalanx taliter fuit . Stetit pro Moguntino Mihahel Heldling , Ambrosius Pelargus , Conradus Bruno ;", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_891", + "psc_text": "'Quid me mones? Et tutorem et paedagogum olim obrui.' Testes dici quod testamento adhiberi solent; sicut signatores, quod testamentum signent. Tetricus, mons in Sabinis asperrimus. Unde et tristes homines tetricos dicimus. Taciturnus, in tacendo diuturnus. Trutinator, examinator, ex iudicii libra perpendens recta; translatione a trutina, quae est gemina ponderum lances. Tristis. Tenax, nummi cupidior, quod teneat. Interdum et pertinax. [Truculentus.] Torvus, terribilis, eo quod sit torto vultu et turbulento aspectu, ut: 'torva leaena,' etVirg. Aen. 3, 677: Cernimus adstantes nequiquam lumine torvo. Turbidus, terribilis. Teter, ob obscura tenebrosaque vita. Teterrimus, pro fero nimium. Tetrum enim veteres pro fero dixerunt, ut EnniusAnn. 607: 'tetros elephantos.' Terribilis, quia terrorem habet et timetur. Tergiversator, quod animum quasi tergum vertat huc et illuc, nec [facile] qualis sit intellegitur. Temulentus a temeto, id est vino, dictus. Timidus, quod timeat diu, id est sanguine; nam timor sanguinem gelat, qui coactus gignit timorem. Turpis, quod sit informis", + "candidate_score": 0.595979, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_401", + "bdc_text": "ii praesertim , qui illud agmen ducebant , Pelargus et Eccius .", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_1414", + "psc_text": "ligonibus frangunt: et dicta occatio quasi obcaecatio, quod operiat semina. Occare igitur est operire terra semina, vites vel arbores. Runcatio est a terra herbas evellere; nam rus terra est. Sulcus a sole vocatus quod proscissus solem capiat. Vervactum dictum quasi vere actum, id est verno aratum. Proscissio est aratio prima, cum adhuc durus ager est. Satio dicta quasi seminis actio, quasi satorum actio. Serere autem vocatum, quia hoc sereno caelo faciendum est, non per imbres. Hinc est et illud VergilianumGeorg. 1, 299: Nudus ara, sere nudus. Messis a metendo, id est a recidendo, dicta. Seges autem de semine [dicta] quod iacimus, sive a sectione. § 3 De frumentis. Prima Ceres coepit uti frugibus in Graecia et habere segetes translatis aliunde seminibus. Huius meminit Ovidius dicensMetam. 5, 341: Prima Ceres unco glebam dimovit aratro, prima dedit fruges alimentaque mitia terris. Frumenta sunt proprie quae aristas habent, fruges autem reliqua. Frumenta autem", + "candidate_score": 0.595162, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_56_58", + "bdc_text": "Ab Hesso : Alexander a Tanna , Hartmannus Schleyer , Joannes Feyus , Adamus Krafftus , Gerardus Noviomagus , Joannes Pistorius . A Pomerano :", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_959", + "psc_text": "ut manus a manu, vel pes a pede. Alii a decisione, ut sine manu aut capite generata, quos Graeci steresios vocant. Alia praenumeria, quando solum caput aut crus nascitur. Alia, quae in parte transfigurantur, sicut qui leonis habent vultum vel canis, vel taurinum caput aut corpus, ut ex Pasiphaë memorant genitum Minotaurum; quod Graeci ἑτερομορφίαν vocant. Alia, quae ex omni parte transfigurantur in alienae creationis portentum, ut ex muliere vitulum dicit historia generatum. Alia, quae sine transfiguratione mutationem habent locorum, ut oculos in pectore vel in fronte, aures supra tempora: vel sicut Aristoteles tradidit quendam in sinistra parte iecur, in dextera splen habuisse. Alia secundum connaturationem, ut in alia manu digiti plures connaturati et cohaerentes reperiuntur, in alia minus, sive in pedibus. Alia secundum inmaturam et intemperatam creationem, sicut hi qui dentati nascuntur sive barbati vel cani. Alia conplexu plurimarum differentiarum, sicut illud quod praediximus § 5 in Alexandro multiforme", + "candidate_score": 0.594669, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_67_69", + "bdc_text": "Ab Ulma : Georgius Besserems , Martinus Vueickmannus , Martinus Frechtus . Ab Augusta :", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_726", + "psc_text": "VergiliusGeorg. 2, 117: Solis est thurea virga Sabaeis. Hi sunt et Arabes. Hevila, a quo Getuli in parte remotioris Africae heremo cohaerentes. Sabatha, a quo Sabatheni, qui nunc Astabari nominantur. Rhegma vero et Seba et Cuza paulatim antiqua vocabula perdiderunt, et quae nunc a veteribus habeant ignorantur. Filii Rhegma, Saba et Dadan. Hic Saba per Sin litteram scribitur in Hebraeo; ille autem superior Saba per Samech, a quo appellatos Sabaeos: interpretatur autem nunc Saba Arabia. Dadan, a quo gens est Aethiopiae in occidentali plaga. Filii Mesraim Labaim, a quo Libyi, qui quondam Phuthaei vocabantur. Casloim, a quo Philistiim, quos veteres Ἀλλοφύλους, nos modo corrupte Palaestinos vocamus. Ceterae sex gentes ignotae sunt, quia bello Aethiopico subversae usque ad oblivionem praeteritorum nominum pervenerunt. Filii Chanaam undecim, ex quo Chananaeorum decem gentes, quorum terram his expulsis Iudaei possiderunt. Quorum primogenitus Sidon, a quo Sidones. Unde et urbs eorum in Phoenice Sidon vocatur. Secundus", + "candidate_score": 0.594502, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_255", + "bdc_text": "Pro Hesso Joannes Fry , Martinus Bucerus , Adamus Fuldanus ;", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_1394", + "psc_text": "25 De ponderibus. Ponderum ac mensurarum iuvat cognoscere modum. Nam omnia corporalia, sicut scriptum est, a summis usque ad ima in mensura et numero et pondere disposita sunt atque formata; cunctis enim corporeis rebus pondus natura dedit; suum quoque regit omnia pondusCarm. de pond. 3. Primus Moyses [qui omnes antecedit gentilium philosophos tempore, nobis et numeros et mensuras et pondus diversis in] scripturae suae locis narravit. Primus Phidon Argivus ponderum rationem in Graecia constituit; et licet alii antiquiores extiterint, sed iste hac arte experientior fuit. Pondus dictum eo quod in statera libratum pendeat; hinc et pensum. Abusive autem pondus libra una est. Unde etiam dipondius dictum est, quasi duo pondera; quod nomen adhuc in usu retinetur. Trutina est gemina ponderum lances aequali examine pendens, facta propter talenta et centenaria adpendenda; sicut momentana pro parva modicaque pecunia. Haec et moneta vocata. Idem et statera nomen ex numero habens, quod duobus lancis", + "candidate_score": 0.594172, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_56_58", + "bdc_text": "Ab Hesso : Alexander a Tanna , Hartmannus Schleyer , Joannes Feyus , Adamus Krafftus , Gerardus Noviomagus , Joannes Pistorius . A Pomerano :", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_1630", + "psc_text": "Dinoscuntur et gentes ita habitu sicut et lingua discordes. Persae brachia et crura lin[e]amentis, caput tiara tegunt; eminent apicibus fastigiatis Alani; horrent et male tecti cum latratoribus linguis Scotti; sagati sunt Alamanni, linteati Indi, gemmati Persae, sericati Seres, pharetrati Armenii. Nonnullae etiam gentes non solum in vestibus sed et in corpore aliqua sibi propria quasi insignia vindicant: ut videmus cirros Germanorum, granos et cinnibar Gotorum, stigmata Brittonum. Circumcidunt quoque Iudaei praeputia, pertundunt Arabes aures, flavent capitibus intectis Getae, nitent Albani albentibus crinibus. Mauros habet tetra nox corporum, Gallos candida cutis; sine equis inertes extant Alani; nec abest gens Pictorum, nomen a corpore, quod minutis opifex acus punctis et expressus nativi graminis sucus inludit, ut has ad sui, specimen cicatrices ferat, pictis artubus maculosa nobilitas. Habet et sexus institutam speciem habitus; ut in viris tonsi capilli, in mulieribus redundantia crinium, quod maxime virginibus insigne est; quarum et ornatus ipse proprie sic", + "candidate_score": 0.592191, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_56_58", + "bdc_text": "Ab Hesso : Alexander a Tanna , Hartmannus Schleyer , Joannes Feyus , Adamus Krafftus , Gerardus Noviomagus , Joannes Pistorius . A Pomerano :", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_103", + "psc_text": "Item per efficientem, id quod efficitur, sicut 'pigrum frigus' quod pigros homines faciat, et 'timor pallidus' eo quod pallidos homines reddat. At contra per id quod efficitur, efficiens, utVirg. Aen. 5, 817: Iungit equos auri genitor spumantiaque addit frena feris. 'Spumantia frena' dixit, cum utique non ipsa faciant spumas, sed equus, qui ea gerit, spumis conspargat infusis. Antonomasia est pro nomine, id est vice nominis posita, ut 'Maia genitus' pro Mercurio. Qui tropus fit modis tribus: ab animo, utVirg. Aen. 5, 407: Magnanimusque Anchisiades; a corpore, utVirg. Aen. 3, 619: Ipse arduus; extrinsecus, utVirg. Aen. 1, 475: Infelix puer atque inpar congressus Achilli. Epitheton, supra nomen. Praeponitur enim proprio nomini, ut 'alma Ceres'comma in text here: I've removed it [Bill Thayer]Virg. Georg. 1, 470: Obscenique canes, inportunaeque volucres. Inter antonomasiam autem et epitheton hoc differt, quod antonomasia pro vice nominis ponitur, epitheton autem numquam est sine nomine. Quibus duobus tropis", + "candidate_score": 0.590304, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_56_58", + "bdc_text": "Ab Hesso : Alexander a Tanna , Hartmannus Schleyer , Joannes Feyus , Adamus Krafftus , Gerardus Noviomagus , Joannes Pistorius . A Pomerano :", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_739", + "psc_text": "ab Achille vel Alexandro usque ad internicionem deletae sunt. In partes Asiaticae Scythiae gentes, quae posteros se Iasonis credunt, albo crine nascuntur ab adsiduis nivibus; et ipsius capilli color genti nomen dedit. Et inde dicuntur Albani. Horum glauca oculis, id est picta, inest pupilla, adeo ut nocte plus quam die cernant. Albani autem vicini Amazonum fuerunt. Hugnos antea Hunnos vocatos, postremo a rege suo Avares appellatos, qui prius in ultima Maeotide inter glacialem Tanaim et Massagetarum inmanes populos habitaverunt. Deinde pernicibus equis Caucasi rupibus, feras gentes Alexandri claustra cohibente, eruperunt, et orientem viginti annis tenuerunt captivum, et ab Aegyptiis atque Aethiopibus annuum vectigal exegerunt. Troianorum gens antea Dardana a Dardano nominata. Nam Dardanus et Iasius fratres e Graecia profecti; ex his Iasius ad Thraciam, Dardanus ad Phrygiam pervenit, ibique primus regnavit. Post quem filius eius Ericthonius, deinde nepos eius Tros, a quo Troiani nuncupati sunt. Galatae Galli esse noscuntur, qui", + "candidate_score": 0.589066, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_56_58", + "bdc_text": "Ab Hesso : Alexander a Tanna , Hartmannus Schleyer , Joannes Feyus , Adamus Krafftus , Gerardus Noviomagus , Joannes Pistorius . A Pomerano :", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_958", + "psc_text": "Nam portenta sunt quae transfigurantur, sicut fertur in Umbria mulierem peperisse serpentem. Unde Lucanus1,563: Matremque suus conterruit infans. Portentuosa vero levem sumunt mutationem, exempli causa cum sex digitis nati. Portenta igitur vel portentuosa existunt alia magnitudine totius corporis ultra communem hominum modum, quantus fuit Tityon in novem iugeribus iacens, Homero testante: alia parvitate totius corporis, ut nani, vel quos Graeci pygmaeos vocant, eo quod sint statura cubitales. Alii a magnitudine partium, veluti capite informi, aut superfluis membrorum partibus, ut bicipites et trimani, vel cynodontes, quibus gemini procedunt dentes. Alii a defectu partium, in quibus altera pars plurimum deficit ab altera, ut manus a manu, vel pes a pede. Alii a decisione, ut sine manu aut capite generata, quos Graeci steresios vocant. Alia praenumeria, quando solum caput aut crus nascitur. Alia, quae in parte transfigurantur, sicut qui leonis habent vultum vel canis, vel taurinum caput aut corpus, ut ex Pasiphaë memorant", + "candidate_score": 0.588293, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_56_58", + "bdc_text": "Ab Hesso : Alexander a Tanna , Hartmannus Schleyer , Joannes Feyus , Adamus Krafftus , Gerardus Noviomagus , Joannes Pistorius . A Pomerano :", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_842", + "psc_text": "dictus. Nam antiqui et odi dicebant et osus sum. Hinc est exosus, quo utimur, licet iam osus non dicimus. Exitiosus, eo quod multis exitio sit. Executor, ab exequendo. Idem et exactor. Effractor, quod sit expugnator claustrorum. Efferatus, mente ferina effectus et ultra humanum modum excedens. Effrenatus, ab eo quod sit praeceps et pronus et sine freno rationis. Eunuchus Graecum nomen est, quod est spado. Horum quidam coeunt, sed tamen virtus in semine nulla est. Liquorem enim habent et emittunt, sed ad gignendum inanem atque invalidum. Effeta ab eo, quod sit frequenti fetu exhausta. Partus enim eam assiduusa debilem reddit. F Facundus dictus, quia facile fari possit. Facetus, qui iocos et lusus gestis et factis conmendat, a faciendo dictus. Frugalis a fruge nominatus, id est a fructu vel parsimonia, sive, ut alii volunt, a modestia et temperantia. Fenerator, qui pecuniam deponit apud debitorem, quasi fenoris actor: nam fenus pecunia est. Fenerator", + "candidate_score": 0.588183, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.713717, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_336_338", + "bdc_text": "Itaque sperare , postquam omnia propter colloquium maturandum de se concessissent , caetera praesides , ut duae et viginti voces seorsim singulae audirentur , tum ut in unoquoque articulo sententia cuiusque diligenter annotaretur , curaturos , et moram omnem deinde remoturos esse , sane nemo nostrum post hanc liberalitatem nostrorum , tergiversaturum quemquam aut praesidum aut adversariorum esse . Verum enim vero caetera quidem omnia praesides laudare , quae nos concessissemus , sed de numerandis duobus suffragiis aeque ut antea lubrice respondere , cura et diligentia sua se ea in re Caesari satis facturos , formam vero iuramenti ab se et legato comprehensam nobis exhibituros esse per praesidum responsum datum tertia Decembris fuit . Nostri cum post longam ultro citra dierum aliquot altercationem omnia praesidibus permisissent , et illud de suffragiis responsum lubricum et dubium etiam in praesentiarum dissimulassent , ob colloquium maturandum nihil de illorum sententia iam amplius commutabant , tantum id orando instabant , res ut aliquando inchoaretur , ac ad colloquium veniretur prorsusque persuasum nobis amplius iam nihil excipientibus fuit , colloquium necessario consequuturum esse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.713717, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_578_580", + "bdc_text": "Quam sinceritatem si ad conciliationem doctrinae sacrae adferre adversarii voluissent potius quam vel superstitiones pravas confirmare , vel fucosam concordiam quaerere , non secius quam iuxta nostram postulationem acturos fuisse , persuasos esse se , invictissimi Imperatoris Caroli virtutem eam esse , veritatem ut patefieri , veris commodis ut consuli velit potius , quam aut errores defendi , aut summum Ecclesiae incommodum diutius dissimulari . Itaque orare , ut haec postulatio profecta non impudenti , sed a pio animo iudicetur . Quod si pergant adversarii suffragia praeripere , facile bonos omnes et ubique intellecturos esse , qua mente ad concordiam venissent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3032", + "psc_text": "solito crebrius, et multo magis ubicumque ab eorum saevitia respirabat aliquanta libertas. 18. Tum vero illi sic exarserunt, et tantis sunt odiorum stimulis incitati, ut contra eorum insidias atque violentias et apertissima latrocinia, vix ullae nostrae communionis Ecclesiae possent esse securae, vix ulla via tuta qua iter agerent quicumque adversus eorum rabiem pacem catholicam praedicarent, eorumque dementiam perspicua veritate convincerent. Usque adeo prorsus non solum laicis, vel quibuslibet clericis, sed ipsis quoque episcopis catholicis quodammodo proponebatur dura conditio. Aut enim tacenda erat veritas, aut eorum immanitas perferenda. Sed si veritas taceretur, non solum nemo fuerat ejus silentio liberandus, sed multi etiam illorum seductione perdendi: si autem veritatis praedicatione furor eorum ad saeviendum provocaretur, aliquibus liberatis nostrisque firmatis, rursus a sequenda veritate formido impediret infirmos. Cum igitur his angustiis affligeretur Ecclesia, quisquis existimat omnia potius sustinenda, quam Dei auxilium, ut per christianos imperatores ferretur, fuisse poscendum, parum attendit non bonam de", + "candidate_score": 0.712042, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_5_7", + "bdc_text": "Vos autem de me vobis sic persuadete , qualiter ipse de me apud vos semper sum professus , ut fratre in Christo et vos vere amante et communis ministerii salutisque publicae vobiscum divina electione custode , cuique nihil in vita possit evenire gratius , quam si vera et solida mentium nostrarum conspiratione cohaereamus . Christum huius meae confessionis et studii erga vos testem advoco . Non solum autem haec , quam dixi , occupatio mihi obstitit , ut ad vos hactenus nihil , sed et haec , quia vel qui mihi , quae vellem , desciberet , nemo , vel quod ipse scribere cupiebam , aut nihil aut quam minimum fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1714", + "psc_text": "imponimus, ratumque nos habituros quod egerint pollicemur, subscriptiones omnium nostrum non solum habeas factas, verum etiam cum fiunt ipse perspicias; admonituri quoque, Domino adjuvante, populum christianum, ut a collationis loco, quietis et tranquillitatis gratia, suum abstineat omnino conventum, et ea quae aguntur, non cum aguntur, audire festinet, sed conscripta ut cognoscat, exspectet, sicut ea te prolaturum omnibus promisisti. 2. Illo etiam, veritate confisi, nos vinculo conditionis obstringimus, ut si nobis ii cum quibus agimus demonstrare potuerint, cum secundum Dei promissa populi christiani usquequaque crescendo jam magnam partem orbis implerent, et in caeteram dilatarentur implendam, subito Ecclesiam Christi, nescio quorum, quos isti accusant, peccatorum periisse contagio, et in sola remansisse parte Donati; si hoc, ut dictum est, demonstrare potuerint, nullos apud eos honores episcopalis muneris requiremus, sed eorum sequemur, pro sola aeterna salute, consilium, quibus tanti gratiam beneficii pro cognita veritate debebimus. Si autem nos potius valuerimus ostendere Ecclesiam Christi, omnium", + "candidate_score": 0.711825, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_575_577", + "bdc_text": "Quae cum ita sint , cumque non de verbis levibus , sed de maximis rebus certetur , orare valde , ne novis articulis , novis iterum formis res involvatur , tempus extrahatur , Christi causa rideatur , arte et dolo suffragiorum libertas intervertatur , sed ad colloquium liberum et Christianum iuxta Hagnoici instituti rationem recta veniatur , ac patefacta veritate error eliminetur ac tollatur . Sensuros esse praefectos colloquio nostrorum hic hominum moderationem et lenitatem . Vere se hoc affirmare de suo erga concordiam studio posse , mori cupere , ut sit pie conciliata .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1762", + "psc_text": "ipsa vera Vita beata nos orare docuit, non in multiloquio, tanquam eo fiat ut exaudiamur quo loquaciores sumus, cum eum oremus qui novit, sicut ipse Dominus ait, quid nobis necessarium sit, priusquam petamus ab eo (Matth. VI, 7, 8). Unde mirum videri potest, quamvis multiloquium prohibuerit, cur nos sic orare adhortatus sit, qui novit quid nobis necessarium sit, priusquam petamus ab eo, ut diceret, Oportet semper orare, et non deficere; viduae cujusdam proposito exemplo, quae de suo adversario cupiens vindicari, judicem iniquum saepe interpellando flexit ad audiendum, non justitia vel misericordia permotum, sed taedio superatum: ut hinc admoneremur, quam certius nos exaudiat misericors et justus Dominus Deus sine intermissione orantes, quando illa nec ab iniquo et impio judice potuit assidua interpellatione contemni; et quam libens atque placatus bona desideria impleat eorum, a quibus aliena peccata novit ignosci, si quo cupiebat illa pervenit quae voluit vindicari (Luc. XVIII, 1-8). Ille quoque", + "candidate_score": 0.71125, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_349", + "bdc_text": "Dominus noster Jesus Christus , viri clarissimi , inquit , et antea dum inter mortales egit semper , et inde in coelum migrans unam maxime rem precatus patrem fuit , unum ut omnes essemus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4066", + "psc_text": "Nam etsi sunt qui dicuntur dii, sive in coelo, sive in terra, sicut sunt dii multi et domini multi; nobis tamen unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso; et unus Dominus noster Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 5, 6)? Porro si quod de uno Deo Patre dicitur, cogit inde Filium separare, dicant qui audent, non posse jam intelligi Dominum Patrem, quia unus, inquit, Dominus noster Jesus Christus. Nam si unus, utique solus: si solus, quomodo et Pater; nisi quia et ipse et Pater, unus Deus et solus Deus, non separato Spiritu sancto? Unus ergo Deus Pater, et cum illo Filius unus Deus, quamvis non cum illo unus Pater. Itemque unus Dominus Jesus Christus, et cum illo unus Dominus Pater, quamvis non cum illo unus Jesus Christus tanquam et Pater sit Jesus Christus. Hoc enim nomen ex dispensatione misericordiae susceptaeque humanitatis", + "candidate_score": 0.710755, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_5_7", + "bdc_text": "Vos autem de me vobis sic persuadete , qualiter ipse de me apud vos semper sum professus , ut fratre in Christo et vos vere amante et communis ministerii salutisque publicae vobiscum divina electione custode , cuique nihil in vita possit evenire gratius , quam si vera et solida mentium nostrarum conspiratione cohaereamus . Christum huius meae confessionis et studii erga vos testem advoco . Non solum autem haec , quam dixi , occupatio mihi obstitit , ut ad vos hactenus nihil , sed et haec , quia vel qui mihi , quae vellem , desciberet , nemo , vel quod ipse scribere cupiebam , aut nihil aut quam minimum fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736", + "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.", + "candidate_score": 0.708959, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_578_580", + "bdc_text": "Quam sinceritatem si ad conciliationem doctrinae sacrae adferre adversarii voluissent potius quam vel superstitiones pravas confirmare , vel fucosam concordiam quaerere , non secius quam iuxta nostram postulationem acturos fuisse , persuasos esse se , invictissimi Imperatoris Caroli virtutem eam esse , veritatem ut patefieri , veris commodis ut consuli velit potius , quam aut errores defendi , aut summum Ecclesiae incommodum diutius dissimulari . Itaque orare , ut haec postulatio profecta non impudenti , sed a pio animo iudicetur . Quod si pergant adversarii suffragia praeripere , facile bonos omnes et ubique intellecturos esse , qua mente ad concordiam venissent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1056", + "psc_text": "primo utique apud collegas transmarinos convincere debuerunt, ipso Imperatore longe ordinatius agente, ut episcoporum causam ad se delatam, ad episcopos mitteret, nec victi pacem cum fratribus habere voluerunt: sed rursus ad eumdem imperatorem venerunt; rursus non Caecilianum tantum, verum etiam datos sibi episcopos judices, apud terrenum regem accusaverunt; rursus ab alio episcopali judicio ad eumdem imperatorem appellaverunt. Nec eo ipso inter partes cognoscente atque judicante, vel veritati vel paci cedendum esse duxerunt. 14. Quid autem aliud statueret Constantinus adversus Caecilianum et socios ejus, si essent vestris majoribus accusantibus victi, quam quod statuit in eos ipsos, qui cum ultro accusassent, nec ea quae intendebant probare potuissent, noluerunt veritati consentire, nec victi? Ille quippe imperator primus constituit in hac causa, ut res convictorum, et unitati pervicaciter resistentium, fisco vindicarentur. Sed videlicet si vestris majoribus accusantibus atque superantibus, contra communionem Caeciliani imperator tale aliquid decrevisset, provisores Ecclesiae, defensores pacis et unitatis nominari velletis.", + "candidate_score": 0.708159, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_4_6", + "bdc_text": "Ergo domum reversus iam et otium ea , quae annotaram , describendi nactus una ad omnes epistola semel omnia , quae isthic gesta sunt , nunc scribendo omnibus cupio , si possim , satisfacere . Vos autem de me vobis sic persuadete , qualiter ipse de me apud vos semper sum professus , ut fratre in Christo et vos vere amante et communis ministerii salutisque publicae vobiscum divina electione custode , cuique nihil in vita possit evenire gratius , quam si vera et solida mentium nostrarum conspiratione cohaereamus . Christum huius meae confessionis et studii erga vos testem advoco .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_445", + "psc_text": "ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non desistentibus, et ut cuique facultas dabatur, multa dicentibus. Ex quibus omnibus verbis nostris, quantum recordari potui, causae totius actionem, Dilectionem vestram fraudare nolui. Potestis enim ei litteras meas legere, ut vel approbet vera me scripsisse; vel ipse vobis, si quid melius recolit, incunctanter insinuet. CAPUT II. 3. Primo enim vitam nostram, quam vobis benevolentius fortasse quam verius narrantibus, se comperisse dicebat, praedicare dignatus est: adjungens se dixisse vobis, nos omnia, quae de nobis insinuaveratis, bene facere potuisse, si in Ecclesia faceremus. Deinde quaerere coepimus quaenam illa esset Ecclesia, ubi vivere sic oporteret; utrum illa quae, sicut sancta tanto ante Scriptura", + "candidate_score": 0.70676, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_577_579", + "bdc_text": "Vere se hoc affirmare de suo erga concordiam studio posse , mori cupere , ut sit pie conciliata . Quam sinceritatem si ad conciliationem doctrinae sacrae adferre adversarii voluissent potius quam vel superstitiones pravas confirmare , vel fucosam concordiam quaerere , non secius quam iuxta nostram postulationem acturos fuisse , persuasos esse se , invictissimi Imperatoris Caroli virtutem eam esse , veritatem ut patefieri , veris commodis ut consuli velit potius , quam aut errores defendi , aut summum Ecclesiae incommodum diutius dissimulari . Itaque orare , ut haec postulatio profecta non impudenti , sed a pio animo iudicetur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1056", + "psc_text": "primo utique apud collegas transmarinos convincere debuerunt, ipso Imperatore longe ordinatius agente, ut episcoporum causam ad se delatam, ad episcopos mitteret, nec victi pacem cum fratribus habere voluerunt: sed rursus ad eumdem imperatorem venerunt; rursus non Caecilianum tantum, verum etiam datos sibi episcopos judices, apud terrenum regem accusaverunt; rursus ab alio episcopali judicio ad eumdem imperatorem appellaverunt. Nec eo ipso inter partes cognoscente atque judicante, vel veritati vel paci cedendum esse duxerunt. 14. Quid autem aliud statueret Constantinus adversus Caecilianum et socios ejus, si essent vestris majoribus accusantibus victi, quam quod statuit in eos ipsos, qui cum ultro accusassent, nec ea quae intendebant probare potuissent, noluerunt veritati consentire, nec victi? Ille quippe imperator primus constituit in hac causa, ut res convictorum, et unitati pervicaciter resistentium, fisco vindicarentur. Sed videlicet si vestris majoribus accusantibus atque superantibus, contra communionem Caeciliani imperator tale aliquid decrevisset, provisores Ecclesiae, defensores pacis et unitatis nominari velletis.", + "candidate_score": 0.701543, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_578_580", + "bdc_text": "Quam sinceritatem si ad conciliationem doctrinae sacrae adferre adversarii voluissent potius quam vel superstitiones pravas confirmare , vel fucosam concordiam quaerere , non secius quam iuxta nostram postulationem acturos fuisse , persuasos esse se , invictissimi Imperatoris Caroli virtutem eam esse , veritatem ut patefieri , veris commodis ut consuli velit potius , quam aut errores defendi , aut summum Ecclesiae incommodum diutius dissimulari . Itaque orare , ut haec postulatio profecta non impudenti , sed a pio animo iudicetur . Quod si pergant adversarii suffragia praeripere , facile bonos omnes et ubique intellecturos esse , qua mente ad concordiam venissent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3033", + "psc_text": "etiam illorum seductione perdendi: si autem veritatis praedicatione furor eorum ad saeviendum provocaretur, aliquibus liberatis nostrisque firmatis, rursus a sequenda veritate formido impediret infirmos. Cum igitur his angustiis affligeretur Ecclesia, quisquis existimat omnia potius sustinenda, quam Dei auxilium, ut per christianos imperatores ferretur, fuisse poscendum, parum attendit non bonam de hac negligentia reddi potuisse rationem. CAP. V. 19. Quod enim dicunt qui contra suas impietates leges justas institui nolunt, non petiisse a regibus terrae Apostolos talia, non considerant aliud fuisse tunc tempus, et omnia suis temporibus agi. Quis enim tunc in Christum crediderat imperator, qui ei pro pietate contra impietatem leges ferendo serviret, quando adhuc illud propheticum complebatur, Quare fremuerunt gentes, et populi meditati sunt inania? Astiterunt reges terrae, et principes convenerunt in unum adversus Dominum, et adversus Christum ejus: nondum autem agebatur, quod paulo post in eodem psalmo dicitur, Et nunc reges intelligite; erudimini qui judicatis terram. Servite Domino", + "candidate_score": 0.700775, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_578_580", + "bdc_text": "Quam sinceritatem si ad conciliationem doctrinae sacrae adferre adversarii voluissent potius quam vel superstitiones pravas confirmare , vel fucosam concordiam quaerere , non secius quam iuxta nostram postulationem acturos fuisse , persuasos esse se , invictissimi Imperatoris Caroli virtutem eam esse , veritatem ut patefieri , veris commodis ut consuli velit potius , quam aut errores defendi , aut summum Ecclesiae incommodum diutius dissimulari . Itaque orare , ut haec postulatio profecta non impudenti , sed a pio animo iudicetur . Quod si pergant adversarii suffragia praeripere , facile bonos omnes et ubique intellecturos esse , qua mente ad concordiam venissent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1057", + "psc_text": "ea quae intendebant probare potuissent, noluerunt veritati consentire, nec victi? Ille quippe imperator primus constituit in hac causa, ut res convictorum, et unitati pervicaciter resistentium, fisco vindicarentur. Sed videlicet si vestris majoribus accusantibus atque superantibus, contra communionem Caeciliani imperator tale aliquid decrevisset, provisores Ecclesiae, defensores pacis et unitatis nominari velletis. Cum vero in eos qui ultro accusantes nihil probare potuerunt, nec oblato sibi gremio pacis quo correcti exciperentur, consentire voluerunt, ab imperatoribus talia decernuntur, indignum facinus clamitatur; neminem ad unitatem esse cogendum, malum pro malo reddendum nemini esse contenditur. Quid est aliud quam id quod de vobis quidam scripsit: Quod volumus sanctum est. Et nunc non erat magnum neque difficile considerare atque cogitare Constantini judicium atque sententiam contra vos vigere, quae vestris majoribus Caecilianum apud Imperatorem toties accusantibus, et non convincentibus, adversus vos promulgata est; eamque necessario sequi caeteros imperatores, maxime catholicos christianos, quoties de vobis aliquid agere vestrae obstinationis", + "candidate_score": 0.700027, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_578_580", + "bdc_text": "Quam sinceritatem si ad conciliationem doctrinae sacrae adferre adversarii voluissent potius quam vel superstitiones pravas confirmare , vel fucosam concordiam quaerere , non secius quam iuxta nostram postulationem acturos fuisse , persuasos esse se , invictissimi Imperatoris Caroli virtutem eam esse , veritatem ut patefieri , veris commodis ut consuli velit potius , quam aut errores defendi , aut summum Ecclesiae incommodum diutius dissimulari . Itaque orare , ut haec postulatio profecta non impudenti , sed a pio animo iudicetur . Quod si pergant adversarii suffragia praeripere , facile bonos omnes et ubique intellecturos esse , qua mente ad concordiam venissent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1547", + "psc_text": "gloriantur, coguntur adversari credentibus, et audent imperitos quasi ratione traducere, quando maxime cum ista medicina Dominus venerit, ut fidem populis imperaret. Sed hoc facere coguntur, ut dixi, quia jacere se abjectissime sentiunt, si eorum auctoritas cum auctoritate catholica conferatur. Conantur ergo auctoritatem stabilissimam fundatissimae Ecclesiae quasi rationis nomine et pollicitatione superare. Omnium enim haereticorum quasi regularis est ista temeritas. Sed ille fidei imperator clementissimus, et per conventus celeberrimos populorum atque gentium, sedesque ipsas Apostolorum arce auctoritatis munivit Ecclesiam, et per pauciores pie doctos et vere spirituales viros, copiosissimis apparatibus etiam invictissimae rationis armavit. Verum illa rectissima disciplina est, in arcem fidei quam maxime recipi infirmos, ut pro eis jam tutissime positis, fortissima ratione pugnetur. 33. Platonici vero, qui falsorum philosophorum erroribus illo tempore circumlatrantibus, non habentes divinam personam qua imperarent fidem, sententiam suam tegere quaerendam, quam polluendam proferre maluerunt, cum jam Christi nomen terrenis regnis admirantibus perturbatisque crebresceret, emergere coeperant,", + "candidate_score": 0.69979, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_575_577", + "bdc_text": "Quae cum ita sint , cumque non de verbis levibus , sed de maximis rebus certetur , orare valde , ne novis articulis , novis iterum formis res involvatur , tempus extrahatur , Christi causa rideatur , arte et dolo suffragiorum libertas intervertatur , sed ad colloquium liberum et Christianum iuxta Hagnoici instituti rationem recta veniatur , ac patefacta veritate error eliminetur ac tollatur . Sensuros esse praefectos colloquio nostrorum hic hominum moderationem et lenitatem . Vere se hoc affirmare de suo erga concordiam studio posse , mori cupere , ut sit pie conciliata .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1775", + "psc_text": "homo christianus in qualibet tribulatione constitutus in hoc gemitus edat, in hoc lacrymas fundat, hinc exordiatur, in hoc immoretur, ad hoc terminet orationem. His enim verbis res ipsas memoriae nostrae commendari oportebat. CAPUT XII. 22. Nam quaelibet alia verba dicamus, quae affectus orantis vel praecedendo format ut clareat, vel consequendo attendit ut crescat; nihil aliud dicimus quam quod in ista dominica oratione positum est, si recte et congruenter oramus. Quisquis autem id dicit quod ad istam evangelicam precem pertinere non possit, etiamsi non illicite orat, carnaliter orat: quod nescio quemadmodum non dicatur illicite, quandoquidem spiritu renatos nonnisi spiritualiter decet orare. Qui enim dicit, verbi gratia, Clarificare in omnibus gentibus, sicut clarificatus es in nobis: et, Prophetae tui fideles inveniantur (Eccli. XXXVI, 4, 18); quid aliud dicit quam, Sanctificetur nomen tuum? Qui dicit, Deus virtutum, converte nos, et ostende faciem tuam, et salvi erimus (Psal. LXXIX, 4); quid aliud dicit quam,", + "candidate_score": 0.699367, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_577_579", + "bdc_text": "Vere se hoc affirmare de suo erga concordiam studio posse , mori cupere , ut sit pie conciliata . Quam sinceritatem si ad conciliationem doctrinae sacrae adferre adversarii voluissent potius quam vel superstitiones pravas confirmare , vel fucosam concordiam quaerere , non secius quam iuxta nostram postulationem acturos fuisse , persuasos esse se , invictissimi Imperatoris Caroli virtutem eam esse , veritatem ut patefieri , veris commodis ut consuli velit potius , quam aut errores defendi , aut summum Ecclesiae incommodum diutius dissimulari . Itaque orare , ut haec postulatio profecta non impudenti , sed a pio animo iudicetur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3032", + "psc_text": "solito crebrius, et multo magis ubicumque ab eorum saevitia respirabat aliquanta libertas. 18. Tum vero illi sic exarserunt, et tantis sunt odiorum stimulis incitati, ut contra eorum insidias atque violentias et apertissima latrocinia, vix ullae nostrae communionis Ecclesiae possent esse securae, vix ulla via tuta qua iter agerent quicumque adversus eorum rabiem pacem catholicam praedicarent, eorumque dementiam perspicua veritate convincerent. Usque adeo prorsus non solum laicis, vel quibuslibet clericis, sed ipsis quoque episcopis catholicis quodammodo proponebatur dura conditio. Aut enim tacenda erat veritas, aut eorum immanitas perferenda. Sed si veritas taceretur, non solum nemo fuerat ejus silentio liberandus, sed multi etiam illorum seductione perdendi: si autem veritatis praedicatione furor eorum ad saeviendum provocaretur, aliquibus liberatis nostrisque firmatis, rursus a sequenda veritate formido impediret infirmos. Cum igitur his angustiis affligeretur Ecclesia, quisquis existimat omnia potius sustinenda, quam Dei auxilium, ut per christianos imperatores ferretur, fuisse poscendum, parum attendit non bonam de", + "candidate_score": 0.699104, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_443_445", + "bdc_text": "hunc caetera curaturum , copiam actorum suo tempore ab illo impetrari posse , etiam originalia a Caesare repetere licere , eum aequum nihil recusaturum esse , propter substitutos autem colloquium turbare non decere . Hoc responsum datum decima sexta Decembris fuit , cum hactenus plus minus septem diebus de forma iuramenti disceptatum fuisset . Nostri postridie tametsi praeiudicium horum Comitiorum sibi periculo esse , et quicquid hic fieret , proximis in Comitiis , ceu pro transacto habitum iri , viderent , tum quanquam Caesaris mandatum astipulari sibi intelligerent , quod notarios colloquio praeficere se ideo testatur , ut partes habeant , in quo acta probe perpendant :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.698613, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_577_579", + "bdc_text": "Vere se hoc affirmare de suo erga concordiam studio posse , mori cupere , ut sit pie conciliata . Quam sinceritatem si ad conciliationem doctrinae sacrae adferre adversarii voluissent potius quam vel superstitiones pravas confirmare , vel fucosam concordiam quaerere , non secius quam iuxta nostram postulationem acturos fuisse , persuasos esse se , invictissimi Imperatoris Caroli virtutem eam esse , veritatem ut patefieri , veris commodis ut consuli velit potius , quam aut errores defendi , aut summum Ecclesiae incommodum diutius dissimulari . Itaque orare , ut haec postulatio profecta non impudenti , sed a pio animo iudicetur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1057", + "psc_text": "ea quae intendebant probare potuissent, noluerunt veritati consentire, nec victi? Ille quippe imperator primus constituit in hac causa, ut res convictorum, et unitati pervicaciter resistentium, fisco vindicarentur. Sed videlicet si vestris majoribus accusantibus atque superantibus, contra communionem Caeciliani imperator tale aliquid decrevisset, provisores Ecclesiae, defensores pacis et unitatis nominari velletis. Cum vero in eos qui ultro accusantes nihil probare potuerunt, nec oblato sibi gremio pacis quo correcti exciperentur, consentire voluerunt, ab imperatoribus talia decernuntur, indignum facinus clamitatur; neminem ad unitatem esse cogendum, malum pro malo reddendum nemini esse contenditur. Quid est aliud quam id quod de vobis quidam scripsit: Quod volumus sanctum est. Et nunc non erat magnum neque difficile considerare atque cogitare Constantini judicium atque sententiam contra vos vigere, quae vestris majoribus Caecilianum apud Imperatorem toties accusantibus, et non convincentibus, adversus vos promulgata est; eamque necessario sequi caeteros imperatores, maxime catholicos christianos, quoties de vobis aliquid agere vestrae obstinationis", + "candidate_score": 0.697571, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_576_578", + "bdc_text": "Sensuros esse praefectos colloquio nostrorum hic hominum moderationem et lenitatem . Vere se hoc affirmare de suo erga concordiam studio posse , mori cupere , ut sit pie conciliata . Quam sinceritatem si ad conciliationem doctrinae sacrae adferre adversarii voluissent potius quam vel superstitiones pravas confirmare , vel fucosam concordiam quaerere , non secius quam iuxta nostram postulationem acturos fuisse , persuasos esse se , invictissimi Imperatoris Caroli virtutem eam esse , veritatem ut patefieri , veris commodis ut consuli velit potius , quam aut errores defendi , aut summum Ecclesiae incommodum diutius dissimulari .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3032", + "psc_text": "solito crebrius, et multo magis ubicumque ab eorum saevitia respirabat aliquanta libertas. 18. Tum vero illi sic exarserunt, et tantis sunt odiorum stimulis incitati, ut contra eorum insidias atque violentias et apertissima latrocinia, vix ullae nostrae communionis Ecclesiae possent esse securae, vix ulla via tuta qua iter agerent quicumque adversus eorum rabiem pacem catholicam praedicarent, eorumque dementiam perspicua veritate convincerent. Usque adeo prorsus non solum laicis, vel quibuslibet clericis, sed ipsis quoque episcopis catholicis quodammodo proponebatur dura conditio. Aut enim tacenda erat veritas, aut eorum immanitas perferenda. Sed si veritas taceretur, non solum nemo fuerat ejus silentio liberandus, sed multi etiam illorum seductione perdendi: si autem veritatis praedicatione furor eorum ad saeviendum provocaretur, aliquibus liberatis nostrisque firmatis, rursus a sequenda veritate formido impediret infirmos. Cum igitur his angustiis affligeretur Ecclesia, quisquis existimat omnia potius sustinenda, quam Dei auxilium, ut per christianos imperatores ferretur, fuisse poscendum, parum attendit non bonam de", + "candidate_score": 0.697486, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_443_445", + "bdc_text": "hunc caetera curaturum , copiam actorum suo tempore ab illo impetrari posse , etiam originalia a Caesare repetere licere , eum aequum nihil recusaturum esse , propter substitutos autem colloquium turbare non decere . Hoc responsum datum decima sexta Decembris fuit , cum hactenus plus minus septem diebus de forma iuramenti disceptatum fuisset . Nostri postridie tametsi praeiudicium horum Comitiorum sibi periculo esse , et quicquid hic fieret , proximis in Comitiis , ceu pro transacto habitum iri , viderent , tum quanquam Caesaris mandatum astipulari sibi intelligerent , quod notarios colloquio praeficere se ideo testatur , ut partes habeant , in quo acta probe perpendant :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4037", + "psc_text": "quod inter nos mane placuerat, ut a notariis verba nostra exciperentur; ne ulterius dicas, quod te audio non tacere, non me fuisse ausum tibi dicere fidem meam, his litteris accipe quod et tu legas, et cui volueris legendum tradas, et quod volueris vicissim scribendo ipse respondeas. Iniquum est enim ut quisque de alio judicare velit, et judicari de se nolit. 2. Et de praeterito quidem placito nostro, quod condicto meridiano implere noluisti, facile existimari potest quis nostrum fidei suae fiduciam non habuerit: utrum qui volebat ut diceretur, et timebat ne teneretur; an qui usque adeo nolebat eam disceptantium judicio subtrahi, ut mandata litteris vellet etiam legentium memoriae commendari, ne quisquam vel oblivione opinatus, vel dissensione irritatus, diceret ab aliquo nostrum aut non esse dictum quod dictum erat, aut dictum esse quod dictum non erat. In his enim solent latebras suae malae defensionis inquirere, qui contentionis sunt cupidiores quam veritatis. Hoc", + "candidate_score": 0.696679, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_338_340", + "bdc_text": "Nostri cum post longam ultro citra dierum aliquot altercationem omnia praesidibus permisissent , et illud de suffragiis responsum lubricum et dubium etiam in praesentiarum dissimulassent , ob colloquium maturandum nihil de illorum sententia iam amplius commutabant , tantum id orando instabant , res ut aliquando inchoaretur , ac ad colloquium veniretur prorsusque persuasum nobis amplius iam nihil excipientibus fuit , colloquium necessario consequuturum esse . Sed aliam novamque veluti telam exorsi praesides sunt . Certis iam nostra a parte sibi redditis , etiam apud alteram persecutandum :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.695615, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_544_546", + "bdc_text": "Sin breves tantum articulos proponere , in quibus nostra doctrina velut sententiis dictis damnaretur , multo se minus hoc laturos . Magnis de rebus Ecclesiae esse controversiam , quas concisis sententiis et diffinitionibus brevibus obrui non oporteret , sed erui ac patefieri praesenti colloquio ut appareant , et potenti scriptura copiose confirmari . Ergo legitimam colloquio formam se poscere , a qua si ad alias quasdam praeiuditiales formas fugeretur , se iam testatum esse velle , sibi et suis minime esse ferendum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", + "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", + "candidate_score": 0.695529, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_577_579", + "bdc_text": "Vere se hoc affirmare de suo erga concordiam studio posse , mori cupere , ut sit pie conciliata . Quam sinceritatem si ad conciliationem doctrinae sacrae adferre adversarii voluissent potius quam vel superstitiones pravas confirmare , vel fucosam concordiam quaerere , non secius quam iuxta nostram postulationem acturos fuisse , persuasos esse se , invictissimi Imperatoris Caroli virtutem eam esse , veritatem ut patefieri , veris commodis ut consuli velit potius , quam aut errores defendi , aut summum Ecclesiae incommodum diutius dissimulari . Itaque orare , ut haec postulatio profecta non impudenti , sed a pio animo iudicetur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3033", + "psc_text": "etiam illorum seductione perdendi: si autem veritatis praedicatione furor eorum ad saeviendum provocaretur, aliquibus liberatis nostrisque firmatis, rursus a sequenda veritate formido impediret infirmos. Cum igitur his angustiis affligeretur Ecclesia, quisquis existimat omnia potius sustinenda, quam Dei auxilium, ut per christianos imperatores ferretur, fuisse poscendum, parum attendit non bonam de hac negligentia reddi potuisse rationem. CAP. V. 19. Quod enim dicunt qui contra suas impietates leges justas institui nolunt, non petiisse a regibus terrae Apostolos talia, non considerant aliud fuisse tunc tempus, et omnia suis temporibus agi. Quis enim tunc in Christum crediderat imperator, qui ei pro pietate contra impietatem leges ferendo serviret, quando adhuc illud propheticum complebatur, Quare fremuerunt gentes, et populi meditati sunt inania? Astiterunt reges terrae, et principes convenerunt in unum adversus Dominum, et adversus Christum ejus: nondum autem agebatur, quod paulo post in eodem psalmo dicitur, Et nunc reges intelligite; erudimini qui judicatis terram. Servite Domino", + "candidate_score": 0.695447, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_171_173", + "bdc_text": "Sed tumultu Belgico impeditum , antea praecipuos homines , nuper etiam fratrem pro se misisse , ideo dicto hoc nono die , ut res aliquando tota cognosceretur , curavisse , ideo venire ad catholicum colloquium se ipsum studuisse , sed eadem de causa et iisdem motibus impeditum , legatum hunc , ex quo omnis ipsius sententia intelligi posset , huic colloquio cum pleno mandato praefecisse . Itaque orare , ut huic perinde ac si ipse praesto Caesar esset , fidem haberent , et rem bene agerent . Talis sententia mandati et instructionis Imperatoris fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3050", + "psc_text": "per priorum imperatorum leges ad communionem homines catholicam cogerentur; obtinuimus tamen ut illud potius quod dixi, ab imperatoribus peteretur: decretum est in concilio nostro, legati ad Comitatum missi sunt. 26. Sed Dei major misericordia, qui sciret harum legum terror et quaedam medicinalis molestia quam multorum esset pravis vel frigidis animis necessaria, et illi duritiae quae verbis emendari non potest, sed tamen aliquantula severitate disciplinae potest, id egit ut legati nostri quod susceperant, obtinere non possent. Jam enim nos praevenerant ex aliis locis quaedam episcoporum querelae gravissimae, qui mala fuerant ab ipsis multa perpessi, et a suis sedibus exturbati; praecipue horrenda et incredibilis caedes Maximiani episcopi catholici Ecclesiae Bagaiensis effecit ut nostra legatio jam quid ageret non haberet. Jam enim lex fuerat promulgata, ut tantae immanitatis haeresis Donatistarum, cui crudelius parci videbatur quam ipsa saeviebat, non tantum violenta esse, sed omnino esse non sineretur impune: non tamen supplicio capitali, propter servandam", + "candidate_score": 0.695348, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_577_579", + "bdc_text": "Vere se hoc affirmare de suo erga concordiam studio posse , mori cupere , ut sit pie conciliata . Quam sinceritatem si ad conciliationem doctrinae sacrae adferre adversarii voluissent potius quam vel superstitiones pravas confirmare , vel fucosam concordiam quaerere , non secius quam iuxta nostram postulationem acturos fuisse , persuasos esse se , invictissimi Imperatoris Caroli virtutem eam esse , veritatem ut patefieri , veris commodis ut consuli velit potius , quam aut errores defendi , aut summum Ecclesiae incommodum diutius dissimulari . Itaque orare , ut haec postulatio profecta non impudenti , sed a pio animo iudicetur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2103", + "psc_text": "Quidquid enim jam passi fueritis imperialibus legibus, quod non pro justitia, sed pro iniquitate patimini, non poteritis dicere ideo nos esse injustos, quia sic vobiscum agi non debuit, ut Imperator vos ab ista iniquitate compesceret. Episcopi enim vestri confessi sunt majores suos sic egisse cum Caeciliano, quomodo vobiscum agi non vultis. Et tamen quod Caecilianum apud Imperatorem persecuti fuerint, etiam ipsis confitentibus et profitentibus satis constitit: quod autem Caecilianus fuerit ab Imperatore damnatus, omnino non constitit; imo etiam constitit eum, accusantibus et persequentibus majoribus eorum, et bis numero prius ab episcopis, et ab ipso postea Imperatore fuisse purgatum. Hoc etiam ipsi confirmaverunt, talia postea, quasi pro causa sua, proferendo, ut magis contra ipsos esse invenirentur, et pro causa Caeciliani etiam illa quae protulerunt, recitarentur. Quoscumque ergo accusare voluerunt, nullis certis documentis probare potuerunt: quidquid autem nos et pro Ecclesiae causa, et pro Caeciliani causa diximus, et verbis suis et lectionibus", + "candidate_score": 0.695219, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_543_545", + "bdc_text": "quid sperandum sit , si stilo persequi caetera omnia conentur ? Sin breves tantum articulos proponere , in quibus nostra doctrina velut sententiis dictis damnaretur , multo se minus hoc laturos . Magnis de rebus Ecclesiae esse controversiam , quas concisis sententiis et diffinitionibus brevibus obrui non oporteret , sed erui ac patefieri praesenti colloquio ut appareant , et potenti scriptura copiose confirmari .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", + "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", + "candidate_score": 0.695184, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_5", + "bdc_text": "Vos autem de me vobis sic persuadete , qualiter ipse de me apud vos semper sum professus , ut fratre in Christo et vos vere amante et communis ministerii salutisque publicae vobiscum divina electione custode , cuique nihil in vita possit evenire gratius , quam si vera et solida mentium nostrarum conspiratione cohaereamus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1714", + "psc_text": "imponimus, ratumque nos habituros quod egerint pollicemur, subscriptiones omnium nostrum non solum habeas factas, verum etiam cum fiunt ipse perspicias; admonituri quoque, Domino adjuvante, populum christianum, ut a collationis loco, quietis et tranquillitatis gratia, suum abstineat omnino conventum, et ea quae aguntur, non cum aguntur, audire festinet, sed conscripta ut cognoscat, exspectet, sicut ea te prolaturum omnibus promisisti. 2. Illo etiam, veritate confisi, nos vinculo conditionis obstringimus, ut si nobis ii cum quibus agimus demonstrare potuerint, cum secundum Dei promissa populi christiani usquequaque crescendo jam magnam partem orbis implerent, et in caeteram dilatarentur implendam, subito Ecclesiam Christi, nescio quorum, quos isti accusant, peccatorum periisse contagio, et in sola remansisse parte Donati; si hoc, ut dictum est, demonstrare potuerint, nullos apud eos honores episcopalis muneris requiremus, sed eorum sequemur, pro sola aeterna salute, consilium, quibus tanti gratiam beneficii pro cognita veritate debebimus. Si autem nos potius valuerimus ostendere Ecclesiam Christi, omnium", + "candidate_score": 0.695152, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_443_445", + "bdc_text": "hunc caetera curaturum , copiam actorum suo tempore ab illo impetrari posse , etiam originalia a Caesare repetere licere , eum aequum nihil recusaturum esse , propter substitutos autem colloquium turbare non decere . Hoc responsum datum decima sexta Decembris fuit , cum hactenus plus minus septem diebus de forma iuramenti disceptatum fuisset . Nostri postridie tametsi praeiudicium horum Comitiorum sibi periculo esse , et quicquid hic fieret , proximis in Comitiis , ceu pro transacto habitum iri , viderent , tum quanquam Caesaris mandatum astipulari sibi intelligerent , quod notarios colloquio praeficere se ideo testatur , ut partes habeant , in quo acta probe perpendant :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2107", + "psc_text": "Comitatum directus est, tunc Imperator contra Caecilianum potuerit judicare, et illud judicium suum quod nos recitaveramus, ubi inter partes cognoverat, Caecilianumque purgaverat, sententia posteriore rescindere. Sed dicebatur eis ut hoc potius legerent; et nihil omnino proferebant. Illae autem litterae Imperatoris, quibus ad se mitti jussit Ingentium, quas contra seipsos pro Caeciliano recitaverunt, hoc continent, quod Aelianus proconsul in causa Felicis audientiam praebuerit competentem, eumdemque Felicem a crimine traditionis innocentem fuisse constiterit: sed Ingentium ad Comitatum suum propterea jubere transmitti, ut illis qui ibi erant, et diurnis diebus eum interpellare non desinebant, apparere et intimari posset, et frustra eos Caeciliano invidiam comparare, et adversus eum violenter insurgere voluisse. 11. Quis eos crederet ista contra se recitasse pro nobis, nisi Dei omnipotentis nutu factum esset, ut non solum verba eorum Gestis tenerentur, sed etiam manus subscribentium legerentur? Nam et ordinem consulum et dierum, qui Gestis expressus est, si quis nunc diligenter advertat,", + "candidate_score": 0.694418, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_347_349", + "bdc_text": "Igitur octava Decembris die sacris hinc inde peractis , cum e templo in Curiam venissemus , aliudque nihil quam classicum illud expectaremus , spectaculum longe aliud novumque obiectum fuit . Legatus enim Pontificis , Feltrensis episcopus , partibus hinc inde stantibus , et quid faciendum esset expectantibus , per medios ingressus , et loco infra legatum Caesaris humiliore collocatus , orationem huiusmodi habebat : Dominus noster Jesus Christus , viri clarissimi , inquit , et antea dum inter mortales egit semper , et inde in coelum migrans unam maxime rem precatus patrem fuit , unum ut omnes essemus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4066", + "psc_text": "Nam etsi sunt qui dicuntur dii, sive in coelo, sive in terra, sicut sunt dii multi et domini multi; nobis tamen unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso; et unus Dominus noster Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 5, 6)? Porro si quod de uno Deo Patre dicitur, cogit inde Filium separare, dicant qui audent, non posse jam intelligi Dominum Patrem, quia unus, inquit, Dominus noster Jesus Christus. Nam si unus, utique solus: si solus, quomodo et Pater; nisi quia et ipse et Pater, unus Deus et solus Deus, non separato Spiritu sancto? Unus ergo Deus Pater, et cum illo Filius unus Deus, quamvis non cum illo unus Pater. Itemque unus Dominus Jesus Christus, et cum illo unus Dominus Pater, quamvis non cum illo unus Jesus Christus tanquam et Pater sit Jesus Christus. Hoc enim nomen ex dispensatione misericordiae susceptaeque humanitatis", + "candidate_score": 0.694241, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_475_477", + "bdc_text": "Trium principum legati fuerunt , qui doctrinam nostram in iis Comitiis contra spem adversariorum sunt professi . Primus Palatini apud Heidelbergam contionator erat , cuius viri sententiam cum is princeps ante Comitia non ignoraret , cum nostra per omnia convenire , caeterorum , quos in eadem Academia Theologos habebat , non convenire , illis praeteritis , qui a nobis dissentirent , eum misit , quem consentire certum esset . Quare principem hunc singulariter evangelicae concordiae studuisse consulere , dubitari non potest .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1357", + "psc_text": "Deus in sacrilega discordia alienatos a matre vestra Catholica. Nihil in nos aliquando probare potuistis; vestri episcopi conventi a nobis, nunquam nobiscum pacifice conferre voluerunt, quasi fugientes cum peccatoribus loqui. Quis ferat istam superbiam? quasi Paulus apostolus non contulerit cum peccatoribus et cum valde sacrilegis: legite Actus Apostolorum, et videte. Quasi ipse Dominus non cum Judaeis, a quibus crucifixus est, sermones de Lege habuerit, eisque congruenter responderit. Postremo diabolus est primus omnium peccatorum, qui converti ad justitiam nunquam poterit, et tamen nec ipse Dominus de Lege dedignatus est ei respondere; ut intelligatis istos ideo nobiscum nolle conferre, quia causam suam perditam norunt. 14. Nos ignoramus quid adversus seipsos homines jactent, qui calumniosis dissensionibus gaudent. In Scripturis discimus Christum, in Scripturis discimus Ecclesiam. Has Scripturas communiter habemus, quare non in eis et Christum et Ecclesiam communiter retinemus? Nos ubi agnovimus eum de quo dicit Apostolus, Abrahae dictae sunt promissiones et semini", + "candidate_score": 0.693748, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_335_337", + "bdc_text": "denique utraque in lingua omnia deinde responsa non gravatim oblaturos esse . Itaque sperare , postquam omnia propter colloquium maturandum de se concessissent , caetera praesides , ut duae et viginti voces seorsim singulae audirentur , tum ut in unoquoque articulo sententia cuiusque diligenter annotaretur , curaturos , et moram omnem deinde remoturos esse , sane nemo nostrum post hanc liberalitatem nostrorum , tergiversaturum quemquam aut praesidum aut adversariorum esse . Verum enim vero caetera quidem omnia praesides laudare , quae nos concessissemus , sed de numerandis duobus suffragiis aeque ut antea lubrice respondere , cura et diligentia sua se ea in re Caesari satis facturos , formam vero iuramenti ab se et legato comprehensam nobis exhibituros esse per praesidum responsum datum tertia Decembris fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.692695, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_545_547", + "bdc_text": "Magnis de rebus Ecclesiae esse controversiam , quas concisis sententiis et diffinitionibus brevibus obrui non oporteret , sed erui ac patefieri praesenti colloquio ut appareant , et potenti scriptura copiose confirmari . Ergo legitimam colloquio formam se poscere , a qua si ad alias quasdam praeiuditiales formas fugeretur , se iam testatum esse velle , sibi et suis minime esse ferendum . Hanc formam responsi nostri verbis ipsis propemodum retulimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_853", + "psc_text": "autem aliquid asperum, refellendi necessitate, depromptum fuerit; quo tolerabile fiat, leniore circumfundamus eloquio, ne litum melle gladium stringere judicemur. Nisi forte ille modus est, quo utrumque hoc vitium, vel vitii suspicionem caveamus, si cum doctiore amico sic disputemus, ut quidquid dixerit, necesse sit approbare, nec quaerendi saltem causa, liceat aliquantulum reluctari. 3. Tum vero sine ullo timore offensionis tanquam in campo luditur; sed mirum si nobis non illuditur. Ego enim fateor Charitati tuae, solis eis Scripturarum libris qui jam canonici appellantur, didici hunc timorem honoremque deferre, ut nullum eorum auctorem scribendo aliquid errasse firmissime credam. Ac si aliquid in eis offendero Litteris, quod videatur contrarium veritati; nihil aliud, quam vel mendosum esse codicem, vel interpretem non assecutum esse quod dictum est, vel me minime intellexisse, non ambigam. Alios autem ita lego, ut quantalibet sanctitate doctrinaque praepolleant, non ideo verum putem, quia ipsi ita senserunt; sed quia mihi vel per illos", + "candidate_score": 0.692604, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_336_338", + "bdc_text": "Itaque sperare , postquam omnia propter colloquium maturandum de se concessissent , caetera praesides , ut duae et viginti voces seorsim singulae audirentur , tum ut in unoquoque articulo sententia cuiusque diligenter annotaretur , curaturos , et moram omnem deinde remoturos esse , sane nemo nostrum post hanc liberalitatem nostrorum , tergiversaturum quemquam aut praesidum aut adversariorum esse . Verum enim vero caetera quidem omnia praesides laudare , quae nos concessissemus , sed de numerandis duobus suffragiis aeque ut antea lubrice respondere , cura et diligentia sua se ea in re Caesari satis facturos , formam vero iuramenti ab se et legato comprehensam nobis exhibituros esse per praesidum responsum datum tertia Decembris fuit . Nostri cum post longam ultro citra dierum aliquot altercationem omnia praesidibus permisissent , et illud de suffragiis responsum lubricum et dubium etiam in praesentiarum dissimulassent , ob colloquium maturandum nihil de illorum sententia iam amplius commutabant , tantum id orando instabant , res ut aliquando inchoaretur , ac ad colloquium veniretur prorsusque persuasum nobis amplius iam nihil excipientibus fuit , colloquium necessario consequuturum esse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_416", + "psc_text": "Promisit idem Donatus quod eos esset exhibiturus: quod cum non semel, sed saepius promisisset, amplius ad illud judicium accedere noluit, ubi jam erat tanta confessus, ut nihil aliud deinceps non accedendo, nisi praesens damnari noluisse videretur; cum tamen ea quae damnanda essent, eo praesente atque interrogato manifestata fuerint. Accessit et aliud, ut a quibusdam adversus Caecilianum denuntiationis libellus daretur: post quod factum quemadmodum sit rursus agitata cognitio, et quae personae illum libellum dederint, quoque modo nihil in Caecilianum probari potuerit, quid dicam, cum et audieritis omnia, et quoties volueritis, legere possitis? 16. De numero autem septuaginta episcoporum, cum quasi gravissima opponeretur auctoritas, quae fuerint dicta meministis; et tamen viri gravissimi ab infinitis quaestionibus catena quadam inexplicabili sese nectentibus suum temperare arbitrium maluerunt, nequaquam curantes quam multi essent illi episcopi, aut unde collecti, quos videbant tanta temeritate caecatos, ut in absentes et non interrogatos collegas, tam praecipites auderent proferre sententias. Et", + "candidate_score": 0.691999, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_349", + "bdc_text": "Dominus noster Jesus Christus , viri clarissimi , inquit , et antea dum inter mortales egit semper , et inde in coelum migrans unam maxime rem precatus patrem fuit , unum ut omnes essemus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4070", + "psc_text": "Unus Deus et Pater omnium; procul dubio id quod ibi dixit, Unus Dominus, quem, nisi Jesum Christum voluit intelligi? Si ergo eis placet, desinat esse Dominus Pater, quia unus est Dominus Jesus Christus. Quod si absurdum et impium est opinari, discamus intelligere unitatem Patris et Filii et Spiritus sancti; ut quod de uno solo Deo dictum fuerit, non continuo prohibeamur de Filio vel de Spiritu sancto intelligere: quia Pater quidem non est Filius, et Filius non est Pater, et Spiritus utriusque non est Pater aut Filius; sed tamen et Pater et Filius et Spiritus sanctus, unus solus et verus est Dominus Deus. CAPUT IV. 21. Neque enim Spiritus sanctus si aut Deus aut verus Deus non esset, templum ejus essent corpora nostra. Nescitis, inquit, quia corpora vestra templum in vobis est Spiritus sancti, quem habetis a Deo? et ne quisquam ipsum Spiritum negaret Deum, continuo secutus ait, Et non estis", + "candidate_score": 0.691998, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_98_100", + "bdc_text": "Postremo , quia id saepissime obiiceretur , Qui velit in vitam ingredi , mandata ut servet , et multa remissa esse ei , quae dilexisset multum , et , si remittamus nos , etiam remissum iri nobis , et , si quis fidem omnem habeat , charitatem non habeat , eum nihil esse : haec , in quam , quia saepe producerent adversarii , quaesitum est , an ullo pacto vitam novitas sanctorum mereretur . His de rebus prima disputatio fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3813", + "psc_text": "libero arbitrio utuntur? 19. Quomodo dicitur omnes homines eam fuisse accepturos, si non illi quibus non donatur, eam sua voluntate respuerent, quoniam Deus vult omnes homines salvos fieri (I Tim. II, 4); cum multis non detur parvulis, et sine illa plerique moriantur, qui non habent contrariam voluntatem, et aliquando cupientibus festinantibusque parentibus, ministris quoque volentibus ac paratis, Deo nolente non detur, cum repente, antequam detur, exspirat, pro quo, ut acciperet, currebatur? Unde manifestum est eos qui huic resistunt tam perspicuae veritati, non intelligere omnino qua locutione sit dictum quod omnes homines vult Deus salvos fieri; cum tam multi salvi non fiant, non quia ipsi, sed quia Deus non vult, quod sine ulla caligine manifestatur in parvulis. Sed sicut illud quod dictum est, Omnes in Christo vivificabuntur (I Cor. XV, 22), cum tam multi aeterna morte puniantur, ideo dictum est, quia omnes quicumque vitam aeternam percipiunt, non percipiunt nisi in Christo:", + "candidate_score": 0.69163, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_545_547", + "bdc_text": "Magnis de rebus Ecclesiae esse controversiam , quas concisis sententiis et diffinitionibus brevibus obrui non oporteret , sed erui ac patefieri praesenti colloquio ut appareant , et potenti scriptura copiose confirmari . Ergo legitimam colloquio formam se poscere , a qua si ad alias quasdam praeiuditiales formas fugeretur , se iam testatum esse velle , sibi et suis minime esse ferendum . Hanc formam responsi nostri verbis ipsis propemodum retulimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_446", + "psc_text": "nostram, quam vobis benevolentius fortasse quam verius narrantibus, se comperisse dicebat, praedicare dignatus est: adjungens se dixisse vobis, nos omnia, quae de nobis insinuaveratis, bene facere potuisse, si in Ecclesia faceremus. Deinde quaerere coepimus quaenam illa esset Ecclesia, ubi vivere sic oporteret; utrum illa quae, sicut sancta tanto ante Scriptura praedixerat, se terrarum orbe diffunderet, an illa quam pars exigua vel Afrorum vel Africae contineret. Hic primo asserere conatus est, ubique terrarum esse communionem suam. Quaerebam utrum epistolas communicatorias, quas formatas dicimus, posset quo vellem dare, et affirmabam, quod manifestum erat omnibus, hoc modo facillime illam terminari posse quaestionem. Parabam autem, ut si consentiret, ad illas ecclesias a nobis tales litterae mitterentur, quas in apostolicis auctoritatibus pariter legeremus illo jam tempore fuisse fundatas. 4. Sed quia res aperte falsa erat, permixtis verbis cito inde discessum est; inter quae verba evangelicam illam Domini admonitionem commemoravit, qua dixit: Cavete a pseudoprophetis; multi", + "candidate_score": 0.691606, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_98_100", + "bdc_text": "Postremo , quia id saepissime obiiceretur , Qui velit in vitam ingredi , mandata ut servet , et multa remissa esse ei , quae dilexisset multum , et , si remittamus nos , etiam remissum iri nobis , et , si quis fidem omnem habeat , charitatem non habeat , eum nihil esse : haec , in quam , quia saepe producerent adversarii , quaesitum est , an ullo pacto vitam novitas sanctorum mereretur . His de rebus prima disputatio fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3088", + "psc_text": "non remittetur ei, neque in hoc saeculo, neque in futuro (Matth. XII, 32); non attendunt quia secundum istum sensum nemo liberandus est. Quis enim non loquitur adversus Spiritum sanctum et peccat in eum, sive qui nondum est christianus, sive qui est haereticus Arianus, aut Eunomianus, aut Macedonianus, qui eum dicunt esse creaturam; aut Photinianus, qui ejus omnino negat aliquam esse substantiam, sed unum tantummodo esse Deum Patrem; sive alii haeretici, quos commemorare longum est? Nulli ergo istorum liberandi sunt? aut ipsi Judaei, quibus Dominus hoc objecit, si in eum crederent, non erant baptizandi? non enim ait Salvator, In Baptismo remittetur; sed, non remittetur, inquit, neque in hoc saeculo, neque in futuro. 49. Intelligant ergo non omne, sed aliquod significatum esse peccatum in Spiritum sanctum, quod omnino non remittetur. Sicut enim eum dixisset, Si non venirem, peccatum non haberent (Joan. XV, 22), utique non omne peccatum intelligi voluit, quandoquidem pleni erant", + "candidate_score": 0.691566, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_349_351", + "bdc_text": "Dominus noster Jesus Christus , viri clarissimi , inquit , et antea dum inter mortales egit semper , et inde in coelum migrans unam maxime rem precatus patrem fuit , unum ut omnes essemus . Hoc mandatum novum dedit , hanc mutuam charitatis benevolentiam omnibus semper inculcavit . Idem divinus Apostolus Paulus ubique et assidue fecit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4067", + "psc_text": "Spiritu sancto? Unus ergo Deus Pater, et cum illo Filius unus Deus, quamvis non cum illo unus Pater. Itemque unus Dominus Jesus Christus, et cum illo unus Dominus Pater, quamvis non cum illo unus Jesus Christus tanquam et Pater sit Jesus Christus. Hoc enim nomen ex dispensatione misericordiae susceptaeque humanitatis assumptum est. 19. An forte quod ait Apostolus, Unus Dominus noster Jesus Christus, per quem omnia, non vultis adjungi quod dictum est unus, ad id quod est Dominus, sed ad id quod ait, per quem omnia; ut non unus Dominus, sed unus per quem omnia intelligatur, ut non sit Pater per quem omnia, sed Pater solus ex quo omnia, et Filius solus per quem omnia? Si ita est, jam tandem fatemini unum Dominum et Deum nostrum esse Patrem et Filium. Quis enim cognovit sensum Domini? aut quis consiliarius ejus fuit? Aut quis prior dedit illi, et retribuetur ei? Quoniam ex", + "candidate_score": 0.691496, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_535_537", + "bdc_text": "de quibus solis , ut ne sententiam dicere , sed tantum ut velut advocati sententiam dicentibus in causa adesse possent , cautum fuisset . Iam quia compertum esset , pauciorum sententias saepissime meliores , his praesertim in rebus esse in eo colloquio , ubi sine praeiuditio veritas sola vestigetur , elidi cuiusquam sententiam sine religione non posse . Itaque certum esse , neque ab ipsis secus Caesaris mandatum intellectum fuisse , quam ut delectorum voces et sententiae essent in hoc colloquio liberae , ac ut omnes ad Caesarem referrentur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1503", + "psc_text": "facias intentos, nolle discere quod infundatur intentis. Sed si hoc te scire jam dicis, idque ipsum christianam doctrinam esse respondes, quam te omnibus praeponere novimus, et in ea sola esse praesumere spem salutis aeternae, non opus est ei cognitione dialogorum Ciceronis, et collectione emendicatarum discordantium sententiarum alienarum procurari auditores. Moribus tuis intenti fiant, qui abs te aliquid tale accepturi sunt. Nolo prius aliquid doceas quod dediscendum est, ut vera doceas. 12. Nam si alienarum sententiarum dissidentium et repugnantium cognitio aliquid adjuvat insinuatorem christianae veritatis, ut noverit quomodo adversantes destruat falsitates, ad hoc duntaxat, ne quis contra disserens, nonnisi in refellendis tuis figat oculum, sua vero sedulo occultet. Nam cognitio veritatis omnia falsa, si modo proferantur, etiam quae prius inaudita erant, et dijudicare et subvertere idonea est. Sed ut non solum aperta feriantur, sed etiam abscondita eruantur, si alienos opus est cognoscere errores, erige oculos auresque, oro te, et vide atque", + "candidate_score": 0.690715, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_243_245", + "bdc_text": "Caetera quanquam agitata sunt , disceptationem tamen levem habuerunt : quale fuit , ut ne quid eorum , quae hic acta fuissent , prius quam relatum esset ad Caesarem quoque evulgaretur , tum etiam notarii duo hinc , duo isthinc constituerentur . Nam in priore gravabat hoc , quod nostri homines ad eos principes , unde erant missi , iis de rebus , quibus de tum ageretur , assidue referre multis ex causis opus haberent , et promittere de editione rerum earum non possent , quae edendae an supprimendae essent , tum sciri posset , cum esset intellectum in causa religionis iam iudicanda qualiter se hominum iuditia prodidissent , non quando de quando de eorum ipsorum iudiciis aut informatus Caesar esset , aut sententiam suam ipse pronuntiavisset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_416", + "psc_text": "Promisit idem Donatus quod eos esset exhibiturus: quod cum non semel, sed saepius promisisset, amplius ad illud judicium accedere noluit, ubi jam erat tanta confessus, ut nihil aliud deinceps non accedendo, nisi praesens damnari noluisse videretur; cum tamen ea quae damnanda essent, eo praesente atque interrogato manifestata fuerint. Accessit et aliud, ut a quibusdam adversus Caecilianum denuntiationis libellus daretur: post quod factum quemadmodum sit rursus agitata cognitio, et quae personae illum libellum dederint, quoque modo nihil in Caecilianum probari potuerit, quid dicam, cum et audieritis omnia, et quoties volueritis, legere possitis? 16. De numero autem septuaginta episcoporum, cum quasi gravissima opponeretur auctoritas, quae fuerint dicta meministis; et tamen viri gravissimi ab infinitis quaestionibus catena quadam inexplicabili sese nectentibus suum temperare arbitrium maluerunt, nequaquam curantes quam multi essent illi episcopi, aut unde collecti, quos videbant tanta temeritate caecatos, ut in absentes et non interrogatos collegas, tam praecipites auderent proferre sententias. Et", + "candidate_score": 0.690599, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_154_156", + "bdc_text": "Sic adversarii tum . Nostri sumpto spatio in eandem propemodum sententiam , se quoque de praesidum principumque diligentia in religionis causa iam aliquando cognoscenda gaudere : ac etiam eam ad rem paratos adesse :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1889", + "psc_text": "me secundum Legem, et contra Legem jubes me percuti! Et cum a circumstantibus diceretur, Injuriam facis principi sacerdotum, irridenter eos admonere voluit quid dixerit, ut qui saperent, intelligerent jam destruendum esse adventu Christi parietem dealbatum, hoc est, hypocrisim sacerdotii Judaeorum: ait quippe, Nescivi, fratres, quia princeps est; scriptum est enim, Principi populi tui non maledices (Act. XXIII, 3-5); cum procul dubio, qui in eodem populo creverat, atque ibi Lege fuerat eruditus, illum principem sacerdotum nescire non posset, nec eos quibus ita notus erat, ullo modo falleret quod nesciret. 14. Sunt ergo ista praecepta patientiae semper in cordis praeparatione retinenda, ipsaque benevolentia, ne reddatur malum pro malo, semper in voluntate complenda est. Agenda sunt autem multa, etiam cum invitis benigna quadam asperitate plectendis, quorum potius utilitati consulendum est quam voluntati; quod in principe civitatis luculentissime illorum litterae laudaverunt. Nam in corripiendo filio quamlibet aspere, nunquam profecto amor paternus amittitur. Fit tamen", + "candidate_score": 0.690323, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_628_630", + "bdc_text": "Non enim si furiosus homo inclusus cancellis est , et nocere nulli potest , ideo ipse nocens conditione sua non est . Neque si ignitum ferrum attingere sine lesione is potest , qui forcipe ad eam rem est instructus , ideo ferrum conditione sua aut ignitum non est , aut exurere tenentem non potest . Sane ita gratia Dei fit , ut peccati furentem semper in nobis vim et rabiem , cancellis illius circumdatam inclusamque , et fidei in Christum forcipe praehensam , tenere sine lesione nostri queamus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1456", + "psc_text": "suis se flagellari a Domino confitentur: de quo scriptum est, Quem enim diligit Dominus corripit (Prov. III, 12); flagellat autem omnem filium quem recipit (Hebr. XII, 6): unde et Apostolus, Si enim nosmetipsos judicaremus, a Domino non utique judicaremur. Cum judicamur autem a Domino corripimur, ne cum hoc mundo damnemur (I Cor. XI, 31, 32). 6. Haec fideliter lege, fideliter praedica, et quantum potes cave, et cavendum doce, ne adversus Deum in his tentationibus et tribulationibus murmuretur. Bonos dicis Dei servos et fideles et sanctos, gladio barbarorum peremptos. Quid autem interest, utrum eos febris an ferrum de corpore solverit? Non qua occasione exeant, sed quales ad se exeant Dominus attendit in servis suis, nisi quod majorem habet poenam languor diuturnus quam citissimus exitus: et tamen etiam ipsum languorem diuturnum et horrendum legimus, qualem passus est Job ille, cujus certe justitiae Deus ipse qui falli non potest, tale perhibet testimonium. 7.", + "candidate_score": 0.690263, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_629_631", + "bdc_text": "Neque si ignitum ferrum attingere sine lesione is potest , qui forcipe ad eam rem est instructus , ideo ferrum conditione sua aut ignitum non est , aut exurere tenentem non potest . Sane ita gratia Dei fit , ut peccati furentem semper in nobis vim et rabiem , cancellis illius circumdatam inclusamque , et fidei in Christum forcipe praehensam , tenere sine lesione nostri queamus . In qua re incredibile est , id Sophistarum genus quam hallucinetur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2378", + "psc_text": "Joseph, pro dura tribulatione positum mihi videtur: aperte quippe dicitur, Ferrum pertransiit animam ejus, donec veniret verbum ejus; id est, tamdiu fuit in dura tribulatione, donec fieret quod praedixit. Hinc enim magnus est habitus, et ab illa tribulatione liberatus. Sed ne humanae sapientiae tribueretur, quod venit verbum ejus, id est, factum est quod praedixit, more suo Scriptura sancta Deo inde dat gloriam, et continuo subjungit: Eloquium Domini ignivit eum (Psal. CIV, 18, 19). 34. Ut potui non defui interrogationibus tuis adjutus orationibus tuis, et ipsis quas misisti, disputationibus tuis. Cum enim interrogando disputas, et quaeris acriter et doces humiliter. Utile est autem ut de obscuritatibus divinarum Scripturarum, quas exercitationis nostrae causa Deus esse voluit, multae inveniantur sententiae, cum aliud alii videtur, quae tamen omnes sanae fidei doctrinaeque concordent. Dabis sane veniam stilo meo multum festinanti, ut jam in navi constituto occurrerem perlatori Filium autem nostrum Paulinum, in Christi charitate dulcissimum,", + "candidate_score": 0.690261, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_96_98", + "bdc_text": "De fide et operibus prima fuit disputatio , in qua , an fides ipsa iustitia , an causae iustitiae , an neque iustitia neque causae iustitiae , sed tantum loco nobis iustitiae esset , disputabantur . Deinde renati qui sunt , ecquid sua aliqua , an vero nulla sua , sed solius fidei iustitia in iudicio consisterent . Postremo , quia id saepissime obiiceretur , Qui velit in vitam ingredi , mandata ut servet , et multa remissa esse ei , quae dilexisset multum , et , si remittamus nos , etiam remissum iri nobis , et , si quis fidem omnem habeat , charitatem non habeat , eum nihil esse :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3360", + "psc_text": "13, 14). Restat igitur ut ipsam fidem unde omnis justitia sumit initium, propter quod dicitur ad Ecclesiam in Cantico canticorum, Venies et pertransies ab initio fidei (Cant. IV, sec. LXX): restat, inquam, ut ipsam fidem non humano, quod isti extollunt, tribuamus arbitrio, nec ullis praecedentibus meritis, quoniam inde incipiunt bona quaecumque sunt merita; sed gratuitum donum Dei esse fateamur, si gratiam veram, id est sine meritis, cogitamus: quia, sicut in eadem Epistola legitur, Deus unicuique partitur mensuram fidei (Rom. XII, 3). Opera quippe bona fiunt ab homine; fides autem fit in homine, sine qua illa a nullo fiunt homine. Omne enim quod non est ex fide, peccatum est (Id. XIV, 23). 10. Quapropter, ne se vel ipsius orationis meritum extollat, etiamsi ad vincendas temporalium rerum cupiditates, et diligenda bona aeterna atque ipsum fontem omnium bonorum Deum, adjutorium datur oranti; fides orat quae data est non oranti, quae utique nisi data", + "candidate_score": 0.690002, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_581_583", + "bdc_text": "Futurum enim esse , ut nos de talibus praeiuditiis necessario conqueramur . Sed sperare se , Praesides autoritatem suam interposituros , ac effecturos esse , ut aliquando veritate patefacta , uno sensu , una voce , omnes Ecclesiae Christum celebrent ac glorificent . Petere denique , ut benigne sibi ad haec respondeatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3566", + "psc_text": "gloria, quando dicetur, Venite, benedicti Patris mei, percipite regnum (Matth. XXV, 34): et tamen tanquam factum fuisset dictum est, quod certo sciebatur futurum. 51. Multo minus mirandum est quod etiam verbis praesentis temporis usus est in eo quod illum identidem dixisse memorasti, Propter spem, quae reposita est nobis, quam ante audistis in verbo veritatis Evangelii, quod advenit in vos, sicut et in omni mundo est fructificans et crescens (Coloss. I, 5, 6), quamvis Evangelium nondum mundum tenebat universum: sed fructificare illud in universo mundo dixit et crescere, ut ita significaret quousque fuisset fructificando et crescendo venturum. Si ergo latet quando Ecclesia fructificante atque crescente universus omnino a mari usque ad mare orbis implebitur, procul dubio latet quando finis erit; ante quippe non erit. CAPUT XIII. 52. Ut autem tibi tanquam sancto homini Dei et sincerissimo fratri aperiam de hac quaestione quid sentiam: error quidem in utroque vitandus est, quantum ab", + "candidate_score": 0.689974, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_453_455", + "bdc_text": "Novum hoc et inexpectatum nostris hominibus , a contionando suos ultro prohibentibus erat . Ut ne enim dicendi vehementia libertateque , quas secum res ubique verbi Dei veritas trahit , adversarii incitarentur , contenti contione publica suos a contionando privatim continuerunt , praesertim cum ea respublica , in qua conventus erat , non dum composita prorsus , factionibus , ut fere multis hodie in locis fit , suis adhuc fluctuans , parem utrique parti copiam populum docendi relinqueret , et hactenus contionatum , nemine interpellante , plus sesquimense fuisset . Sed quoniam ( ut fit ) is contionator , qui doctrinam Christi more nostro vere proponebat , longe adeo superabat , ut illo altero relicto ad hunc solum populus omnis conflueret , ac templum totum compleret , hoc praesertim tempore , cum praestantissimi homines , qui de religionis controversia aderant , ad eius conciones accessissent , adversariis hic concursus plaususque populi intolerandus fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1883", + "psc_text": "Brevi multitudo dispersa atque vaga, concordia civitas facta erat. Quae porro praecepta concordiae in suis templis unquam illi legenda censuerunt? Quandoquidem miseri quaerere cogebantur, quonam modo sine offensione cujusquam eorum discordes inter se deos suos colere possent: quos si imitari discordando vellent, rupto concordiae vinculo civitas laberetur; quod postea paulatim decoloratis corruptisque moribus agi coepit per bella civilia. 11. Quanta vero praecepta concordiae non humanis disputationibus exquisita, sed divina auctoritate conscripta in Christi ecclesiis lectitentur, quis vel ab illa religione alienus, ita surdus est ut ignoret? Ad hoc enim et illa pertinent, quae malunt exagitare quam discere, alteram percutienti praebendam esse maxillam, volenti auferre tunicam dandum etiam pallium, cum angariante duplicandam viam. Hoc quippe fit ut vincatur bono malus, imo in homine malo vincatur bono malum, et homo liberetur a malo, non exteriore et alieno, sed intimo ac suo, quo gravius et perniciosius quam cujusvis hostis extrinsecus immanitate vastatur. Qui", + "candidate_score": 0.689332, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_552_554", + "bdc_text": "Itaque quam doctrinam complexi conscientia bona fuissent , ad eius defensionem rectissimo studio venisse . Orare se Praesides , ut quia huc de doctrina benigne et placite cognitum ventum esset , ne breves articulos obiici , et super iis nuda interrogatione insidiose se premi paterentur , sed expositione copiosa et lucida causam totam pertractari curarent . Non enim eo se missos esse , ut articulos flexiloquos et insidiose scriptos ab adversariis sibi propositos reciperent , ac domum referrent , sed ut praesenti ope ac industria et fide in rebus obscuris eruendis , et veritate iuvanda , adversariorum aut imbecillitatem aut errorem relevarent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", + "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", + "candidate_score": 0.689322, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_349", + "bdc_text": "Dominus noster Jesus Christus , viri clarissimi , inquit , et antea dum inter mortales egit semper , et inde in coelum migrans unam maxime rem precatus patrem fuit , unum ut omnes essemus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4067", + "psc_text": "Spiritu sancto? Unus ergo Deus Pater, et cum illo Filius unus Deus, quamvis non cum illo unus Pater. Itemque unus Dominus Jesus Christus, et cum illo unus Dominus Pater, quamvis non cum illo unus Jesus Christus tanquam et Pater sit Jesus Christus. Hoc enim nomen ex dispensatione misericordiae susceptaeque humanitatis assumptum est. 19. An forte quod ait Apostolus, Unus Dominus noster Jesus Christus, per quem omnia, non vultis adjungi quod dictum est unus, ad id quod est Dominus, sed ad id quod ait, per quem omnia; ut non unus Dominus, sed unus per quem omnia intelligatur, ut non sit Pater per quem omnia, sed Pater solus ex quo omnia, et Filius solus per quem omnia? Si ita est, jam tandem fatemini unum Dominum et Deum nostrum esse Patrem et Filium. Quis enim cognovit sensum Domini? aut quis consiliarius ejus fuit? Aut quis prior dedit illi, et retribuetur ei? Quoniam ex", + "candidate_score": 0.688989, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_588_590", + "bdc_text": "Volebant enim , ut ne acta per singula , sed summis tantum capitibus , in quibus partes aut convenissent , aut dissensissent , annotarentur . Haec summa tum sententiae Praesidum fuit . In quo ut erat illud primum naturale , et in omni propemodum disceptatione necessarium , unus ut pro multis loqueretur , ac in certamen duo inter se componerentur , quodque nostri homines non solum libenter admittebant , sed etiam iamdudum ultro instituebant , sic in eo colloquio , quod esset de rebus sacris et liberum , et ubi sine religione silere et dissimulare nihil potest , uni sic potestatem loquendi facere , ut caeteris ( alteri si visum esset ) silentium imponeretur , et ab omni ratione prorsus abhorrebat , et ad eruendam veritatem plurimum incommodabat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1917", + "psc_text": "disserendo ordinare, non ut carptim, sicut propositae sunt, de singulis disseram, sed uno quodam tenore sermonis eas inter se connectam atque contexam, difficile opus videtur; et tamen puto facilius eas solvi, si hoc fecero. Invicem quippe adjuvabunt, si altera pendebit ex altera, donec omnes veniant in seriem disputationis, non singillatim separatis locis, quasi unaquaeque in sua privata intentione habitet, sed unum aliquid intuentes, et unum collaborantes sociali ratione, et individua veritate. CAP. PRIMUM. 2. Voluisti ergo et scripto commonuisti exponi atque aperiri tibi, quid sibi velit vox illa Domini, Deus meus, Deus meus, ut quid me dereliquisti? et quid sit quod Apostolus ait, Ut in charitate radicati et fundati, praevaleatis comprehendere cum omnibus sanctis quae sit latitudo, longitudo, altitudo et profundum (Ephes. III, 17): et quae sint virgines quinque stultae, quaeve sapientes (Matth. XXV, 2): et quae sint tenebrae exteriores (Matth. XXII, 15): et quomodo intelligendum sit, Verbum caro factum", + "candidate_score": 0.688915, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_113_115", + "bdc_text": "Haec igitur , dum a nostris hominibus fiunt , venisse praesides iam dicebantur . Itaque quia instare deinde verum cum ipso hoste certamen videbatur , finem isti congressus utilissimi habuerunt . Haec dum in Comitiis geruntur , dumque pacis et concordiae expectatio est aliqua , hostile ac horribile maxime Caesaris edictum ad nos adfertur , in Brabantia paucis ante diebus propositum , in quo doctrina nostra publice istis in locis proscribebatur , et qui eam profiteri fuisset ausus , ferro et igni excindebatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1883", + "psc_text": "Brevi multitudo dispersa atque vaga, concordia civitas facta erat. Quae porro praecepta concordiae in suis templis unquam illi legenda censuerunt? Quandoquidem miseri quaerere cogebantur, quonam modo sine offensione cujusquam eorum discordes inter se deos suos colere possent: quos si imitari discordando vellent, rupto concordiae vinculo civitas laberetur; quod postea paulatim decoloratis corruptisque moribus agi coepit per bella civilia. 11. Quanta vero praecepta concordiae non humanis disputationibus exquisita, sed divina auctoritate conscripta in Christi ecclesiis lectitentur, quis vel ab illa religione alienus, ita surdus est ut ignoret? Ad hoc enim et illa pertinent, quae malunt exagitare quam discere, alteram percutienti praebendam esse maxillam, volenti auferre tunicam dandum etiam pallium, cum angariante duplicandam viam. Hoc quippe fit ut vincatur bono malus, imo in homine malo vincatur bono malum, et homo liberetur a malo, non exteriore et alieno, sed intimo ac suo, quo gravius et perniciosius quam cujusvis hostis extrinsecus immanitate vastatur. Qui", + "candidate_score": 0.68883, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_98_100", + "bdc_text": "Postremo , quia id saepissime obiiceretur , Qui velit in vitam ingredi , mandata ut servet , et multa remissa esse ei , quae dilexisset multum , et , si remittamus nos , etiam remissum iri nobis , et , si quis fidem omnem habeat , charitatem non habeat , eum nihil esse : haec , in quam , quia saepe producerent adversarii , quaesitum est , an ullo pacto vitam novitas sanctorum mereretur . His de rebus prima disputatio fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3089", + "psc_text": "sed, non remittetur, inquit, neque in hoc saeculo, neque in futuro. 49. Intelligant ergo non omne, sed aliquod significatum esse peccatum in Spiritum sanctum, quod omnino non remittetur. Sicut enim eum dixisset, Si non venirem, peccatum non haberent (Joan. XV, 22), utique non omne peccatum intelligi voluit, quandoquidem pleni erant multis magnisque peccatis; sed aliquod proprium peccatum, quod si non haberent, possent illis omnia dimitti quae habebant, id est, quod in cum venientem non crediderunt; hoc enim non haberent peccatum, si non veniret: sic etiam eum dixit, Qui peccaverit in Spiritum sanctum, vel, Qui verbum dixerit adversus Spiritum sanctum, non utique omne quod in Spiritum sanctum peccatur facto sive dicto, sed aliquod certum et proprium intelligi voluit. Hoc est autem duritia cordis usque ad finem hujus vitae, qua homo recusat in unitate corporis Christi, quod vivificat Spiritus sanctus, remissionem accipere peccatorum. Cum enim dixisset discipulis, Accipite Spiritum sanctum, continuo subjecit,", + "candidate_score": 0.688799, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_545_547", + "bdc_text": "Magnis de rebus Ecclesiae esse controversiam , quas concisis sententiis et diffinitionibus brevibus obrui non oporteret , sed erui ac patefieri praesenti colloquio ut appareant , et potenti scriptura copiose confirmari . Ergo legitimam colloquio formam se poscere , a qua si ad alias quasdam praeiuditiales formas fugeretur , se iam testatum esse velle , sibi et suis minime esse ferendum . Hanc formam responsi nostri verbis ipsis propemodum retulimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1867", + "psc_text": "amplius quam ad illud quod inquirendum putavit, respondendum fuit: ad ea vero quae mihi pertractanda atque solvenda in epistola tua ipse misisti, sive ab illo, sive etiam ab aliis vel suggerantur vel ingerantur, ad te potius pro viribus nostris pertractata et soluta mitti debuerunt; non sic quemadmodum de his agendum est librorum negotio, sed quemadmodum potest epistolari sat esse colloquio, ut si tibi visum fuerit, qui eorum motus quotidianis disputationibus experiris, et illis legantur hae litterae. At si auriculis eorum minus pietate fidei praecultis, sermo iste non sufficit, prius inter nos quod eis putas sufficere peragatur, tum demum ad illos quod peractum fuerit perferatur. Multa enim sunt, a quibus sensus eorum si adhuc abhorret et resilit, vel uberiore vel subtiliore ratione, vel certe auctoritate cui resistere indignum putent, persuaderi aliquando forsitan possint. 2. Ergo in epistola tua posuisti, moveri quosdam, cur hic Deus, qui et veteris Testamenti Deus esse firmatur,", + "candidate_score": 0.688727, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_578", + "bdc_text": "Quam sinceritatem si ad conciliationem doctrinae sacrae adferre adversarii voluissent potius quam vel superstitiones pravas confirmare , vel fucosam concordiam quaerere , non secius quam iuxta nostram postulationem acturos fuisse , persuasos esse se , invictissimi Imperatoris Caroli virtutem eam esse , veritatem ut patefieri , veris commodis ut consuli velit potius , quam aut errores defendi , aut summum Ecclesiae incommodum diutius dissimulari .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1056", + "psc_text": "primo utique apud collegas transmarinos convincere debuerunt, ipso Imperatore longe ordinatius agente, ut episcoporum causam ad se delatam, ad episcopos mitteret, nec victi pacem cum fratribus habere voluerunt: sed rursus ad eumdem imperatorem venerunt; rursus non Caecilianum tantum, verum etiam datos sibi episcopos judices, apud terrenum regem accusaverunt; rursus ab alio episcopali judicio ad eumdem imperatorem appellaverunt. Nec eo ipso inter partes cognoscente atque judicante, vel veritati vel paci cedendum esse duxerunt. 14. Quid autem aliud statueret Constantinus adversus Caecilianum et socios ejus, si essent vestris majoribus accusantibus victi, quam quod statuit in eos ipsos, qui cum ultro accusassent, nec ea quae intendebant probare potuissent, noluerunt veritati consentire, nec victi? Ille quippe imperator primus constituit in hac causa, ut res convictorum, et unitati pervicaciter resistentium, fisco vindicarentur. Sed videlicet si vestris majoribus accusantibus atque superantibus, contra communionem Caeciliani imperator tale aliquid decrevisset, provisores Ecclesiae, defensores pacis et unitatis nominari velletis.", + "candidate_score": 0.688664, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_446_448", + "bdc_text": "tamen antequam vellent colloquium institutum remorari , conditiones has se accipere , et actorum nuda copia sine autographis contentos fore respondebant , modo ab utriusque partis notariis eam repetere liceret . Novos deinde substitutos crearunt , ac postremum ut sine mora ad colloquium veniretur , postularunt . Decima iam octava Decembris fuit , cum de colloquii conditionibus omnibus omnino transactum videretur , cumque iam nihil quam ipsum superesse colloquium crederetur , novas hic rursum morae causas adversarii excitare , et viam quaerere , quomodo in proximorum Comitiorum diem usque vicinum iam res extraheretur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.688479, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_6_8", + "bdc_text": "Christum huius meae confessionis et studii erga vos testem advoco . Non solum autem haec , quam dixi , occupatio mihi obstitit , ut ad vos hactenus nihil , sed et haec , quia vel qui mihi , quae vellem , desciberet , nemo , vel quod ipse scribere cupiebam , aut nihil aut quam minimum fuit . Nam et vos pro Comitiorum istorum fama pro hominum undique concursu aliquid magnum et admirabile et quendam inter partis utriusque proceres congressum talem animo effinxisse scio , quam posteritas miraretur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2168", + "psc_text": "Memor debiti quod ex tua petitione et mea promissione factum est, religiosa famula Dei Paulina, persolutionis quoque ejus negligens esse non debui. Cum enim petivisses ut de invisibili Deo, utrum per oculos corporeos possit videri, prolixe aliquid copioseque ad te scriberem, negare non potui, ne sanctum tuum studium offenderem; sed promissum distuli, sive propter alias occupationes meas, sive quod a me id flagitaretur, unde aliquanto diutius cogitari oportebat. Sed cum tanta res esset quae, cogitando non tam quid de ea sentiendum dicendumve esset, quam quonam modo persuadendum iis qui diversa sentirent, fieret difficilior; finem aliquando dilationi adhibendum putavi, sperans divinum adjutorium magis mihi scribenti quam differenti adfuturum. Quamobrem primum mihi videtur plus valere in hac inquisitione vivendi quam loquendi modum. Nam qui didicerunt a Domino Jesu Christo mites esse et humiles corde (Matth. XXI, 29), plus cogitando et orando proficiunt, quam legendo et audiendo. Nec ideo tamen agere partes suas", + "candidate_score": 0.688252, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_3_5", + "bdc_text": "Istis Comitiorum circumcursitationibus et amicorum salutationibus ac appellationibus et rerum , quae gerebantur , negotiis et occupationibus et brevi denique hyberni diei spatio factum est , ut totum mihi tempus absumeretur , ac ut scribere ad unumquemque vestrum , quae maxime vellem , quaeque maxime debuisse fateor , minime potuerim . Ergo domum reversus iam et otium ea , quae annotaram , describendi nactus una ad omnes epistola semel omnia , quae isthic gesta sunt , nunc scribendo omnibus cupio , si possim , satisfacere . Vos autem de me vobis sic persuadete , qualiter ipse de me apud vos semper sum professus , ut fratre in Christo et vos vere amante et communis ministerii salutisque publicae vobiscum divina electione custode , cuique nihil in vita possit evenire gratius , quam si vera et solida mentium nostrarum conspiratione cohaereamus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_513", + "psc_text": "epistolam praenotavi; quod in tuam contumeliam fecisse videar, si non ita mihi abs te ut rescribatur exspecto. De Carthaginensi promissione tua vel nostra instantia, quid multa commemorem? Quomodolibet ea gesserimus, transierint, ne quod restat impediant. Nunc excusatio, nisi fallor, nulla est adjuvante Domino; ambo in Numidia sumus, et nobis loco terrarum invicem propinquamus. Rumor ad me detulit, adhuc te velle mecum disputando experiri de quaestione, quae nostram dirimit communionem. Vide quam breviter omnes auferantur ambages, ad hanc epistolam responde, si placet, et fortasse sufficiet, non solum nobis, sed et eis qui nos audire desiderant; aut si non sufficiet, scripta atque rescripta, donec sufficiant, repetantur. Quid enim nobis commodius poterit exhibere urbium, quas incolimus, tanta vicinitas? Ego enim statui nihil de hac re agere vobiscum, nisi per litteras, vel ne cui nostrum de memoria, quod dicitur elabatur, vel ne fraudentur talium studiosi, qui forte interesse non possunt. Soletis de praeteritis rebus", + "candidate_score": 0.688209, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_478_480", + "bdc_text": "Legati alteri duo Brandenburgensis Principis apud Francfortum alter pastor , alter Theologus professor erat . Is princeps proximis Hagnoae Comitiis adversariorum nostrorum factis offensus , domum rediens , Evangelio per omnem ditionem sublectam locum statim fecit Christique doctrinam non solum recepit , sed incredibili pro se studio colit , ut nemo hodie libellos hos de religione aut diligentius legere , aut melius intelligere credatur : illustri et pleno solatii ingentis bonis omnibus exemplo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4000", + "psc_text": "prophetica jam praecesserat, praecipiens homini breviter et simul, non tantum ut se nihil malit esse quam bonum, verum etiam unde fiat bonus: Diliges, inquit, Dominum Deum tuum ex toto cordo tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua (Deut. VI, 5); et, Diliges proximum tuum tanquam teipsum (Lev. XIX, 18). Hoc cui persuasum esset, non ei reliquam facilem, sed eam totam esse doctrinam duntaxat utilem ac salubrem. Multae enim doctrinae sunt, si tamen doctrinae dicendae sunt, vel superfluae, vel noxiae. Veterum Libris Christus attestans: In his, inquit, duobus praeceptis tota lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 40). Proinde, quia mihi videor inspexisse tanquam in speculo sermocinationis mecum tuae, nihil te esse malle quam virum bonum; Deum, quo nihil est melius, et unde humanus animus haurit ut bonus sit, quonam modo colendum credas, audeo percontari: nam quod eum colendum credas, jam teneo. Quaero etiam quid de Christo sentias.", + "candidate_score": 0.688105, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_114_116", + "bdc_text": "Itaque quia instare deinde verum cum ipso hoste certamen videbatur , finem isti congressus utilissimi habuerunt . Haec dum in Comitiis geruntur , dumque pacis et concordiae expectatio est aliqua , hostile ac horribile maxime Caesaris edictum ad nos adfertur , in Brabantia paucis ante diebus propositum , in quo doctrina nostra publice istis in locis proscribebatur , et qui eam profiteri fuisset ausus , ferro et igni excindebatur . Cum hoc edicto , quod in libellis istic Gallicana et vernacula lingua editis circumferebatur , allata etiam fama dirae persecutionis est .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3050", + "psc_text": "per priorum imperatorum leges ad communionem homines catholicam cogerentur; obtinuimus tamen ut illud potius quod dixi, ab imperatoribus peteretur: decretum est in concilio nostro, legati ad Comitatum missi sunt. 26. Sed Dei major misericordia, qui sciret harum legum terror et quaedam medicinalis molestia quam multorum esset pravis vel frigidis animis necessaria, et illi duritiae quae verbis emendari non potest, sed tamen aliquantula severitate disciplinae potest, id egit ut legati nostri quod susceperant, obtinere non possent. Jam enim nos praevenerant ex aliis locis quaedam episcoporum querelae gravissimae, qui mala fuerant ab ipsis multa perpessi, et a suis sedibus exturbati; praecipue horrenda et incredibilis caedes Maximiani episcopi catholici Ecclesiae Bagaiensis effecit ut nostra legatio jam quid ageret non haberet. Jam enim lex fuerat promulgata, ut tantae immanitatis haeresis Donatistarum, cui crudelius parci videbatur quam ipsa saeviebat, non tantum violenta esse, sed omnino esse non sineretur impune: non tamen supplicio capitali, propter servandam", + "candidate_score": 0.688002, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_221_223", + "bdc_text": "ut articuli , quibus de disputari nos vellemus , in ordinem redacti ac descripti praesidibus traderentur non paradoxi , sed Christiani , et ad concordiam apti : caetera deinde sese curaturos esse . Hanc peragendae disputationis formam principio per praesidem propositam , postea disputationis vitandae producendaeque , et morae nectendae materiam fuisse compertum est , eorum hominum industria quaesitam , qui quicquid ad concordiam spectare videretur , id prorsus prae se ferrent , concordiam ipsam prorsus fugerent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1917", + "psc_text": "disserendo ordinare, non ut carptim, sicut propositae sunt, de singulis disseram, sed uno quodam tenore sermonis eas inter se connectam atque contexam, difficile opus videtur; et tamen puto facilius eas solvi, si hoc fecero. Invicem quippe adjuvabunt, si altera pendebit ex altera, donec omnes veniant in seriem disputationis, non singillatim separatis locis, quasi unaquaeque in sua privata intentione habitet, sed unum aliquid intuentes, et unum collaborantes sociali ratione, et individua veritate. CAP. PRIMUM. 2. Voluisti ergo et scripto commonuisti exponi atque aperiri tibi, quid sibi velit vox illa Domini, Deus meus, Deus meus, ut quid me dereliquisti? et quid sit quod Apostolus ait, Ut in charitate radicati et fundati, praevaleatis comprehendere cum omnibus sanctis quae sit latitudo, longitudo, altitudo et profundum (Ephes. III, 17): et quae sint virgines quinque stultae, quaeve sapientes (Matth. XXV, 2): et quae sint tenebrae exteriores (Matth. XXII, 15): et quomodo intelligendum sit, Verbum caro factum", + "candidate_score": 0.687968, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_226_228", + "bdc_text": "Excuti enim nostra confessio ut aliqua emissa vox digna iudicii severitate , et facta per nos religionis mutatio , ut aliquod infame crimen gravi poena multandum , utrumque ad communem Christi doctrinae regulam , praesidibus audientibus et iudicantibus , adversariis accusantibus et refellentibus , nobis autem defendentibus , debebat . Ea disputatio , qualiter supra diximus , quanquam non diffinitionem sententiae , sed causae et controversiae aestimationem erat habitura , tamen praeiudicii instar futura erat , ut qualis ibi causa apparuisset nostra , talis deinde in concilio hominum de nobis caeterorum sententia pronuntiaretur . Istud autem quod fieri in omnibus ut litigationibus ita arbitrationibus solet , ut is qui arbiter aliqua in re sit , idem in eadem re cum eo , cuius est arbiter , aut nihil , aut non magis in una quam in altera parte communicet , istud hic minime custodiebatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_814", + "psc_text": "Evangelio ubi Dominus ait: In quo judicio judicaveritis, judicabimini (Id. VII, 2)? Cum enim causa quae inter illum et Spem exorta est, sub divino examine pendeat secundum placitum eorum, quod vobis si volueritis poterit recitari; quis ego sum, ut audeam Dei praevenire sententiam in delendo vel supprimendo ejus nomine, de quo nec suspicari temere mali aliquid episcopus debui, nec dilucide judicare homo de occultis hominum potui, cum in ipsis causis saecularibus, quando ad majorem potestatem refertur arbitrium judicandi, manentibus sicuti erant omnibus rebus, exspectetur illa sententia, unde jam non liceat provocari, ne superiori cognitori fiat injuria, si ejus pendente judicio aliquid fuerit commutatum? Et utique multum interest inter divinam et humanam quamlibet excelsissimam potestatem. Domini Dei nostri misericordia nunquam vos deserat, domini dilectissimi et honorandi fratres. EPISTOLA LXXVIII. Quidam e monasterio Augustini Spes nomine, accusatus a Bonifacio presbytero, crimen in Bonifacium ipsum transtulit. Cum res evidentibus argumentis cognosci ab Augustino", + "candidate_score": 0.687391, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_551_553", + "bdc_text": "eius rei aerumnas infinitas , quas propterea tulissent , testem optimum esse . Itaque quam doctrinam complexi conscientia bona fuissent , ad eius defensionem rectissimo studio venisse . Orare se Praesides , ut quia huc de doctrina benigne et placite cognitum ventum esset , ne breves articulos obiici , et super iis nuda interrogatione insidiose se premi paterentur , sed expositione copiosa et lucida causam totam pertractari curarent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", + "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", + "candidate_score": 0.687324, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_558_560", + "bdc_text": "Itaque grave et intolerabile praeiuditium hoc esse , cum ante causae ex utraque parte cognitionem suffragia praeriperentur . Pontificiam Synodum ideo se recusasse , quia iudicem et adversarium eundem ferre minime voluissent . At istic minus futurum sibi periculi , quam hic :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_824", + "psc_text": "voluit ille, qui dividit propria unicuique prout vult. 4. Quapropter cum ego noluissem hunc gravissimum dolorem cordis mei vobis perferri in notitiam, ne vos atrociter et inaniter contristando turbarem; fortassis ideo Deus noluit vos latere, ut nobiscum orationibus incumbatis, ut quod ipse in hac causa novit, nos autem nosse non possumus, etiam nobis manifestare dignetur. Nomen autem presbyteri propterea non ausus sum de numero collegarum ejus vel supprimere vel delere, ne divinae potestati, sub cujus examine causa adhuc pendet, facere viderer injuriam, si illius judicium meo vellem praejudicio praevenire: quod nec in negotiis saecularibus judices faciunt, quando causae dubitatio ad majorem potestatem refertur, ut pendente relatione aliquid audeant commutare. Et in episcoporum concilio constitutum est, nullum clericum qui nondum convictus sit, suspendi a communione debere, nisi ad causam suam examinandam se non praesentaverit. Bonifacius tamen hanc humilitatem suscepit, ut nec litteras acciperet, quibus in peregrinatione honorem suum quaereret, ut in", + "candidate_score": 0.687236, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_478_480", + "bdc_text": "Legati alteri duo Brandenburgensis Principis apud Francfortum alter pastor , alter Theologus professor erat . Is princeps proximis Hagnoae Comitiis adversariorum nostrorum factis offensus , domum rediens , Evangelio per omnem ditionem sublectam locum statim fecit Christique doctrinam non solum recepit , sed incredibili pro se studio colit , ut nemo hodie libellos hos de religione aut diligentius legere , aut melius intelligere credatur : illustri et pleno solatii ingentis bonis omnibus exemplo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", + "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", + "candidate_score": 0.687218, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_454_456", + "bdc_text": "Ut ne enim dicendi vehementia libertateque , quas secum res ubique verbi Dei veritas trahit , adversarii incitarentur , contenti contione publica suos a contionando privatim continuerunt , praesertim cum ea respublica , in qua conventus erat , non dum composita prorsus , factionibus , ut fere multis hodie in locis fit , suis adhuc fluctuans , parem utrique parti copiam populum docendi relinqueret , et hactenus contionatum , nemine interpellante , plus sesquimense fuisset . Sed quoniam ( ut fit ) is contionator , qui doctrinam Christi more nostro vere proponebat , longe adeo superabat , ut illo altero relicto ad hunc solum populus omnis conflueret , ac templum totum compleret , hoc praesertim tempore , cum praestantissimi homines , qui de religionis controversia aderant , ad eius conciones accessissent , adversariis hic concursus plaususque populi intolerandus fuit . Ergo , ut contio haec prohiberetur , per legatum egerunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1883", + "psc_text": "Brevi multitudo dispersa atque vaga, concordia civitas facta erat. Quae porro praecepta concordiae in suis templis unquam illi legenda censuerunt? Quandoquidem miseri quaerere cogebantur, quonam modo sine offensione cujusquam eorum discordes inter se deos suos colere possent: quos si imitari discordando vellent, rupto concordiae vinculo civitas laberetur; quod postea paulatim decoloratis corruptisque moribus agi coepit per bella civilia. 11. Quanta vero praecepta concordiae non humanis disputationibus exquisita, sed divina auctoritate conscripta in Christi ecclesiis lectitentur, quis vel ab illa religione alienus, ita surdus est ut ignoret? Ad hoc enim et illa pertinent, quae malunt exagitare quam discere, alteram percutienti praebendam esse maxillam, volenti auferre tunicam dandum etiam pallium, cum angariante duplicandam viam. Hoc quippe fit ut vincatur bono malus, imo in homine malo vincatur bono malum, et homo liberetur a malo, non exteriore et alieno, sed intimo ac suo, quo gravius et perniciosius quam cujusvis hostis extrinsecus immanitate vastatur. Qui", + "candidate_score": 0.687078, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_578", + "bdc_text": "Quam sinceritatem si ad conciliationem doctrinae sacrae adferre adversarii voluissent potius quam vel superstitiones pravas confirmare , vel fucosam concordiam quaerere , non secius quam iuxta nostram postulationem acturos fuisse , persuasos esse se , invictissimi Imperatoris Caroli virtutem eam esse , veritatem ut patefieri , veris commodis ut consuli velit potius , quam aut errores defendi , aut summum Ecclesiae incommodum diutius dissimulari .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3032", + "psc_text": "solito crebrius, et multo magis ubicumque ab eorum saevitia respirabat aliquanta libertas. 18. Tum vero illi sic exarserunt, et tantis sunt odiorum stimulis incitati, ut contra eorum insidias atque violentias et apertissima latrocinia, vix ullae nostrae communionis Ecclesiae possent esse securae, vix ulla via tuta qua iter agerent quicumque adversus eorum rabiem pacem catholicam praedicarent, eorumque dementiam perspicua veritate convincerent. Usque adeo prorsus non solum laicis, vel quibuslibet clericis, sed ipsis quoque episcopis catholicis quodammodo proponebatur dura conditio. Aut enim tacenda erat veritas, aut eorum immanitas perferenda. Sed si veritas taceretur, non solum nemo fuerat ejus silentio liberandus, sed multi etiam illorum seductione perdendi: si autem veritatis praedicatione furor eorum ad saeviendum provocaretur, aliquibus liberatis nostrisque firmatis, rursus a sequenda veritate formido impediret infirmos. Cum igitur his angustiis affligeretur Ecclesia, quisquis existimat omnia potius sustinenda, quam Dei auxilium, ut per christianos imperatores ferretur, fuisse poscendum, parum attendit non bonam de", + "candidate_score": 0.68707, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_98", + "bdc_text": "Postremo , quia id saepissime obiiceretur , Qui velit in vitam ingredi , mandata ut servet , et multa remissa esse ei , quae dilexisset multum , et , si remittamus nos , etiam remissum iri nobis , et , si quis fidem omnem habeat , charitatem non habeat , eum nihil esse :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3813", + "psc_text": "libero arbitrio utuntur? 19. Quomodo dicitur omnes homines eam fuisse accepturos, si non illi quibus non donatur, eam sua voluntate respuerent, quoniam Deus vult omnes homines salvos fieri (I Tim. II, 4); cum multis non detur parvulis, et sine illa plerique moriantur, qui non habent contrariam voluntatem, et aliquando cupientibus festinantibusque parentibus, ministris quoque volentibus ac paratis, Deo nolente non detur, cum repente, antequam detur, exspirat, pro quo, ut acciperet, currebatur? Unde manifestum est eos qui huic resistunt tam perspicuae veritati, non intelligere omnino qua locutione sit dictum quod omnes homines vult Deus salvos fieri; cum tam multi salvi non fiant, non quia ipsi, sed quia Deus non vult, quod sine ulla caligine manifestatur in parvulis. Sed sicut illud quod dictum est, Omnes in Christo vivificabuntur (I Cor. XV, 22), cum tam multi aeterna morte puniantur, ideo dictum est, quia omnes quicumque vitam aeternam percipiunt, non percipiunt nisi in Christo:", + "candidate_score": 0.686646, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_608_610", + "bdc_text": "Eodem die , qui duodecimus Januarii fuit , nostri ad haec ita responderunt , se , quoniam ad postulationem suam , qua id agitur , ut omnium vox libera in hoc colloquio esset , de sua tantum parte responsum fuisset , intelligere eam de parte altera negatam sibi esse . Sed eam , sic ut per multa hactenus alia , missam facere , acta modo per singula notarentur , et salvis superiorum temporum protestationibus aliquem saltem exitum colloquium haberet . Sequenti die iuramentum notariis et substitutis propositum , et ab illis receptum , et in diem posterum colloquium nobis indictum fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.686574, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_336_338", + "bdc_text": "Itaque sperare , postquam omnia propter colloquium maturandum de se concessissent , caetera praesides , ut duae et viginti voces seorsim singulae audirentur , tum ut in unoquoque articulo sententia cuiusque diligenter annotaretur , curaturos , et moram omnem deinde remoturos esse , sane nemo nostrum post hanc liberalitatem nostrorum , tergiversaturum quemquam aut praesidum aut adversariorum esse . Verum enim vero caetera quidem omnia praesides laudare , quae nos concessissemus , sed de numerandis duobus suffragiis aeque ut antea lubrice respondere , cura et diligentia sua se ea in re Caesari satis facturos , formam vero iuramenti ab se et legato comprehensam nobis exhibituros esse per praesidum responsum datum tertia Decembris fuit . Nostri cum post longam ultro citra dierum aliquot altercationem omnia praesidibus permisissent , et illud de suffragiis responsum lubricum et dubium etiam in praesentiarum dissimulassent , ob colloquium maturandum nihil de illorum sententia iam amplius commutabant , tantum id orando instabant , res ut aliquando inchoaretur , ac ad colloquium veniretur prorsusque persuasum nobis amplius iam nihil excipientibus fuit , colloquium necessario consequuturum esse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_443", + "psc_text": "praeterea turba confluxit; sed nobis in tota illa multitudine perpauci apparebant, qui utiliter ac salubriter agi causam illam, et tantam reique tantae quaestionem prudenter et pie discuti cuperent. Caeteri vero magis ad spectaculum quasi altercationis nostrae prope theatrica consuetudine, quam ad instructionem salutis christiana devotione convenerant. Quapropter nec silentium nobis praebere, nec intente nobiscum atque modeste saltem et ordinate colloqui potuerunt, exceptis, ut dixi, paucis, quorum religiosa et simplex apparebat intentio. Itaque libere pro sui cujusque animi motu immoderate loquentium omnia strepitu turbabantur, nec evincere sive nos, sive ipse rogando, interdum etiam objurgando potuimus, ut nobis modestum silentium praeberetur. 2. Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut", + "candidate_score": 0.685665, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_3_5", + "bdc_text": "Istis Comitiorum circumcursitationibus et amicorum salutationibus ac appellationibus et rerum , quae gerebantur , negotiis et occupationibus et brevi denique hyberni diei spatio factum est , ut totum mihi tempus absumeretur , ac ut scribere ad unumquemque vestrum , quae maxime vellem , quaeque maxime debuisse fateor , minime potuerim . Ergo domum reversus iam et otium ea , quae annotaram , describendi nactus una ad omnes epistola semel omnia , quae isthic gesta sunt , nunc scribendo omnibus cupio , si possim , satisfacere . Vos autem de me vobis sic persuadete , qualiter ipse de me apud vos semper sum professus , ut fratre in Christo et vos vere amante et communis ministerii salutisque publicae vobiscum divina electione custode , cuique nihil in vita possit evenire gratius , quam si vera et solida mentium nostrarum conspiratione cohaereamus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_445", + "psc_text": "ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non desistentibus, et ut cuique facultas dabatur, multa dicentibus. Ex quibus omnibus verbis nostris, quantum recordari potui, causae totius actionem, Dilectionem vestram fraudare nolui. Potestis enim ei litteras meas legere, ut vel approbet vera me scripsisse; vel ipse vobis, si quid melius recolit, incunctanter insinuet. CAPUT II. 3. Primo enim vitam nostram, quam vobis benevolentius fortasse quam verius narrantibus, se comperisse dicebat, praedicare dignatus est: adjungens se dixisse vobis, nos omnia, quae de nobis insinuaveratis, bene facere potuisse, si in Ecclesia faceremus. Deinde quaerere coepimus quaenam illa esset Ecclesia, ubi vivere sic oporteret; utrum illa quae, sicut sancta tanto ante Scriptura", + "candidate_score": 0.68542, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_476_478", + "bdc_text": "Primus Palatini apud Heidelbergam contionator erat , cuius viri sententiam cum is princeps ante Comitia non ignoraret , cum nostra per omnia convenire , caeterorum , quos in eadem Academia Theologos habebat , non convenire , illis praeteritis , qui a nobis dissentirent , eum misit , quem consentire certum esset . Quare principem hunc singulariter evangelicae concordiae studuisse consulere , dubitari non potest . Legati alteri duo Brandenburgensis Principis apud Francfortum alter pastor , alter Theologus professor erat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1348", + "psc_text": "8. Scitote quod primi majores vestri causam Caeciliani ad imperatorem Constantinum detulerunt. Exigite hoc a nobis, probemus vobis; et si non probaverimus, facite de nobis quidquid potueritis. Sed quia Constantinus non est ausus de causa episcopi judicare, eam discutiendam atque finiendam episcopis delegavit. Quod et factum est in urbe Roma praesidente Melchiade episcopo illius Ecclesiae cum multis collegis suis. Qui cum Caecilianum innocentem pronuntiassent, et Donatum qui schisma Carthagini fecerat, sententia percussissent, iterum vestri ad Imperatorem venerunt, de judicio episcoporum, in quo victi fuerant, murmurarunt. Quomodo enim potest malus litigator laudare judices, quibus judicantibus victus est? Iterum tamen clementissimus Imperator alios judices episcopos dedit apud Arelatum galliae civitatem, et ab ipsis vestri ad ipsum Imperatorem appellarunt, donec etiam ipse causam cognosceret, et Caecilianum innocentem, illos calumniosos pronuntiaret. Nec sic toties victi quieverunt, sed de Felice Aptungitano, per quem Caecilianus fuerat ordinatus, quotidianis interpellationibus ipsi Imperatori taedium fecerunt, dicentes eum esse", + "candidate_score": 0.685311, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_3_5", + "bdc_text": "Istis Comitiorum circumcursitationibus et amicorum salutationibus ac appellationibus et rerum , quae gerebantur , negotiis et occupationibus et brevi denique hyberni diei spatio factum est , ut totum mihi tempus absumeretur , ac ut scribere ad unumquemque vestrum , quae maxime vellem , quaeque maxime debuisse fateor , minime potuerim . Ergo domum reversus iam et otium ea , quae annotaram , describendi nactus una ad omnes epistola semel omnia , quae isthic gesta sunt , nunc scribendo omnibus cupio , si possim , satisfacere . Vos autem de me vobis sic persuadete , qualiter ipse de me apud vos semper sum professus , ut fratre in Christo et vos vere amante et communis ministerii salutisque publicae vobiscum divina electione custode , cuique nihil in vita possit evenire gratius , quam si vera et solida mentium nostrarum conspiratione cohaereamus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.685307, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_142_144", + "bdc_text": "Significabat deinde , praemittere se Joannem ä Navia , perspecta prius iisdem in negotiis prudentia virum , qui occupationes ipsius apud partes excusaret , atque efficeret , gravissima res ut ne moram pateretur . Postremum orabat , ut ne se expectarent . Eius epistolae finis voluntatem et studium erga veterem religionem conservandam singulare parti adversariae pollicebatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736", + "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.", + "candidate_score": 0.684438, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_580_582", + "bdc_text": "Quod si pergant adversarii suffragia praeripere , facile bonos omnes et ubique intellecturos esse , qua mente ad concordiam venissent . Futurum enim esse , ut nos de talibus praeiuditiis necessario conqueramur . Sed sperare se , Praesides autoritatem suam interposituros , ac effecturos esse , ut aliquando veritate patefacta , uno sensu , una voce , omnes Ecclesiae Christum celebrent ac glorificent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4250", + "psc_text": "perficiendus, domina eximia, meritoque honorabilis in Christo ac suscipienda filia. Equidem etiam in iis rebus quas utcumque scio, magis te cupio esse scientem, quam scientiae nostrae indigentem. Neque enim, ut quod scimus doceamus, aliorum ignorantiam optare debemus: multo quippe melius omnes sumus docibiles Deo; quod utique in illa superna patria, cum in nobis completum fuerit quod promissum est, perficietur, ut non dicat homo proximo suo, Cognosce Dominum: omnes enim cognoscent eum, sicut scriptum est, a minore usque ad majorem eorum (Jerem. XXXI, 34). Et sollicitissime cavendum est in docendo superbiae vitium, quod in discendo non ita est. Unde et sancta Scriptura nos admonet, dicens: Sit omnis homo velox ad audiendum, tardus autem ad loquendum (Jacobi I, 19): et ille in Psalmo ait, Auditui meo dabis exsultationem et laetitiam; continuoque subjecit, Et exsultabunt ossa humiliata (Psal. L, 10). Vidit enim in audiendo facillime servari humilitatem, quae difficilis est in docendo; quoniam", + "candidate_score": 0.684371, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_337_339", + "bdc_text": "Verum enim vero caetera quidem omnia praesides laudare , quae nos concessissemus , sed de numerandis duobus suffragiis aeque ut antea lubrice respondere , cura et diligentia sua se ea in re Caesari satis facturos , formam vero iuramenti ab se et legato comprehensam nobis exhibituros esse per praesidum responsum datum tertia Decembris fuit . Nostri cum post longam ultro citra dierum aliquot altercationem omnia praesidibus permisissent , et illud de suffragiis responsum lubricum et dubium etiam in praesentiarum dissimulassent , ob colloquium maturandum nihil de illorum sententia iam amplius commutabant , tantum id orando instabant , res ut aliquando inchoaretur , ac ad colloquium veniretur prorsusque persuasum nobis amplius iam nihil excipientibus fuit , colloquium necessario consequuturum esse . Sed aliam novamque veluti telam exorsi praesides sunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.684282, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_114_116", + "bdc_text": "Itaque quia instare deinde verum cum ipso hoste certamen videbatur , finem isti congressus utilissimi habuerunt . Haec dum in Comitiis geruntur , dumque pacis et concordiae expectatio est aliqua , hostile ac horribile maxime Caesaris edictum ad nos adfertur , in Brabantia paucis ante diebus propositum , in quo doctrina nostra publice istis in locis proscribebatur , et qui eam profiteri fuisset ausus , ferro et igni excindebatur . Cum hoc edicto , quod in libellis istic Gallicana et vernacula lingua editis circumferebatur , allata etiam fama dirae persecutionis est .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1883", + "psc_text": "Brevi multitudo dispersa atque vaga, concordia civitas facta erat. Quae porro praecepta concordiae in suis templis unquam illi legenda censuerunt? Quandoquidem miseri quaerere cogebantur, quonam modo sine offensione cujusquam eorum discordes inter se deos suos colere possent: quos si imitari discordando vellent, rupto concordiae vinculo civitas laberetur; quod postea paulatim decoloratis corruptisque moribus agi coepit per bella civilia. 11. Quanta vero praecepta concordiae non humanis disputationibus exquisita, sed divina auctoritate conscripta in Christi ecclesiis lectitentur, quis vel ab illa religione alienus, ita surdus est ut ignoret? Ad hoc enim et illa pertinent, quae malunt exagitare quam discere, alteram percutienti praebendam esse maxillam, volenti auferre tunicam dandum etiam pallium, cum angariante duplicandam viam. Hoc quippe fit ut vincatur bono malus, imo in homine malo vincatur bono malum, et homo liberetur a malo, non exteriore et alieno, sed intimo ac suo, quo gravius et perniciosius quam cujusvis hostis extrinsecus immanitate vastatur. Qui", + "candidate_score": 0.684134, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_482", + "bdc_text": "Horum princeps quantum per aetatem iuvenilem ac inter initia gubernationis licet doctrinam Christi praeclare tuetur , ac spem bonis omnibus certissimam de se praebet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4000", + "psc_text": "prophetica jam praecesserat, praecipiens homini breviter et simul, non tantum ut se nihil malit esse quam bonum, verum etiam unde fiat bonus: Diliges, inquit, Dominum Deum tuum ex toto cordo tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua (Deut. VI, 5); et, Diliges proximum tuum tanquam teipsum (Lev. XIX, 18). Hoc cui persuasum esset, non ei reliquam facilem, sed eam totam esse doctrinam duntaxat utilem ac salubrem. Multae enim doctrinae sunt, si tamen doctrinae dicendae sunt, vel superfluae, vel noxiae. Veterum Libris Christus attestans: In his, inquit, duobus praeceptis tota lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 40). Proinde, quia mihi videor inspexisse tanquam in speculo sermocinationis mecum tuae, nihil te esse malle quam virum bonum; Deum, quo nihil est melius, et unde humanus animus haurit ut bonus sit, quonam modo colendum credas, audeo percontari: nam quod eum colendum credas, jam teneo. Quaero etiam quid de Christo sentias.", + "candidate_score": 0.683601, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_99_101", + "bdc_text": "haec , in quam , quia saepe producerent adversarii , quaesitum est , an ullo pacto vitam novitas sanctorum mereretur . His de rebus prima disputatio fuit . De Missa , altera , in qua duabus de rebus , operis eius applicatione et corporis Christi sacrificatione adversus Scholarum sententiam est actum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2715", + "psc_text": "quosdam scriberem de Libero Arbitrio, qui in multorum manus exierunt, et nunc habentur a plurimis, quatuor opiniones de animae incarnatione, Utrum ex illa una quae primo homini data est, caeterae propagentur: an singulis quibusque novae etiam modo fiant: an alicubi jam existentes, vel mittantur divinitus, vel sponte labantur in corpora; ita putavi esse tractandas, ut quaelibet earum vera esset, non impediret intentionem meam, qua tunc adversus eos quantis poteram viribus agebam, qui naturam mali suo principio praeditam, adversus Deum conantur inducere, id est contra Manichaeos (De Libero Arbitrio, lib. 3 c. 21): nam de Priscillianistis adhuc nihil audieram, qui non multum ab istis dissimiles blasphemias fabulantur. Ideo quintam opinionem non addidi, quam in tua epistola inter caeteras commemorasti, ne aliquam praeterires, ubi de hac quaestione interroganti rescripsisti religiosae memoriae viro, nobisque in Christi charitate gratissimo Marcellino, quod anima sit pars Dei: primo, quia non de incarnatione ejus, sed de natura", + "candidate_score": 0.68359, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_104_106", + "bdc_text": "quae quidem quaestiones has habebat : An Petrus et huius successores potestatem supra ceteros aliquam ordinandi qualis et confirmandi caeteros , est , haberent . Item , an errare Papa possit in fide :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_859", + "psc_text": "quid fecerit; quid scripserit quaero: hoc ad quaestionem quam suscepi, maxime pertinet; ut veritas divinarum Scripturarum, ad nostram fidem aedificandam memoriae commendata, non a quibuslibet, sed ab ipsis Apostolis, ac per hoc in canonicum auctoritatis culmen recepta, ex omni parte verax atque indubitanda persistat. Nam si hoc fecit Petrus quod facere debuit, mentitus est Paulus, quod eum viderit non recte ingredientem ad veritatem Evangelii. Quisquis enim hoc facit quod facere debet, recte utique facit. Et ideo falsum de illo dicit, qui dicit eum non recte fecisse quod eum novit facere debuisse. Si autem verum scripsit Paulus, verum est quod Petrus non recte tunc ingrediebatur ad veritatem Evangelii. Id ergo faciebat quod facere non debebat; et si tale aliquid Paulus ipse jam fecerat, correctum potius etiam ipsum credam coapostoli sui correctionem non potuisse negligere, quam mendaciter aliquid in sua Epistola posuisse; et in Epistola qualibet: quanto magis in illa, in qua", + "candidate_score": 0.683465, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_409_411", + "bdc_text": "Sed iam ad propositam ab ipsis iuramenti formam redeamus , quae materia deinceps protracti usque in adventum Caesaris colloquii fuit . Ea talis erat . Omnia scripta dictaque colloquii huius , a se annotata et in ordinem digesta notarii conservarent , ac nihil nec adderent , nec detraherent :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.683442, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_575", + "bdc_text": "Quae cum ita sint , cumque non de verbis levibus , sed de maximis rebus certetur , orare valde , ne novis articulis , novis iterum formis res involvatur , tempus extrahatur , Christi causa rideatur , arte et dolo suffragiorum libertas intervertatur , sed ad colloquium liberum et Christianum iuxta Hagnoici instituti rationem recta veniatur , ac patefacta veritate error eliminetur ac tollatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1762", + "psc_text": "ipsa vera Vita beata nos orare docuit, non in multiloquio, tanquam eo fiat ut exaudiamur quo loquaciores sumus, cum eum oremus qui novit, sicut ipse Dominus ait, quid nobis necessarium sit, priusquam petamus ab eo (Matth. VI, 7, 8). Unde mirum videri potest, quamvis multiloquium prohibuerit, cur nos sic orare adhortatus sit, qui novit quid nobis necessarium sit, priusquam petamus ab eo, ut diceret, Oportet semper orare, et non deficere; viduae cujusdam proposito exemplo, quae de suo adversario cupiens vindicari, judicem iniquum saepe interpellando flexit ad audiendum, non justitia vel misericordia permotum, sed taedio superatum: ut hinc admoneremur, quam certius nos exaudiat misericors et justus Dominus Deus sine intermissione orantes, quando illa nec ab iniquo et impio judice potuit assidua interpellatione contemni; et quam libens atque placatus bona desideria impleat eorum, a quibus aliena peccata novit ignosci, si quo cupiebat illa pervenit quae voluit vindicari (Luc. XVIII, 1-8). Ille quoque", + "candidate_score": 0.683222, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_476_478", + "bdc_text": "Primus Palatini apud Heidelbergam contionator erat , cuius viri sententiam cum is princeps ante Comitia non ignoraret , cum nostra per omnia convenire , caeterorum , quos in eadem Academia Theologos habebat , non convenire , illis praeteritis , qui a nobis dissentirent , eum misit , quem consentire certum esset . Quare principem hunc singulariter evangelicae concordiae studuisse consulere , dubitari non potest . Legati alteri duo Brandenburgensis Principis apud Francfortum alter pastor , alter Theologus professor erat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_395", + "psc_text": "unitatem Christi discordiis furialibus dissipantes, eos petiisse a Constantino tunc imperatore judices episcopos, qui de suis quaestionibus quae in Africa exortae pacis vinculum dirimebant, arbitro medio judicarent. Quod posteaquam factum est, praesente Caeciliano et illis qui adversus eum navigaverant, judicante Melchiade tunc Romanae urbis episcopo, cum collegis suis quos ad preces Donatistarum miserat Imperator, in Caecilianum nihil probari potuisse, ac per hoc, illo in episcopatu confirmato, Donatum qui adversus eum tunc aderat improbatum. Quibus peractis rebus, cum illi omnes in pertinacia scelestissimi schismatis permanerent, post apud Arelatum memoratum imperatorem eamdem causam diligentius examinandam terminandamque curasse. Illos vero ab ecclesiastico judicio provocasse, ut causam Constantinus audiret. Quo posteaquam ventum est, utraque parte assistente, innocentem Caecilianum fuisse judicatum, atque illos recessisse superatos, et in eadem tamen perversitate mansisse. Nec de Felicis Aptungitani causa negligentiam consecutam, sed ad ejusdem principis jussionem proconsularibus Gestis etiam ipsum fuisse purgatum . 5. Sed quia haec omnia", + "candidate_score": 0.682894, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_241_243", + "bdc_text": "Quae enim expositio disceptatae fieret controversiae , aut quomodo existimatio iniri vera posset , in ea re , in qua momenta praecipua legerentur , et sententiae hominum de religione disceptantium dissimularentur . Itaque non tam sua , quam Caesaris interesse credebant nostri , si de re ut acta fuisset quam clarissime instrueretur . Caetera quanquam agitata sunt , disceptationem tamen levem habuerunt :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1867", + "psc_text": "amplius quam ad illud quod inquirendum putavit, respondendum fuit: ad ea vero quae mihi pertractanda atque solvenda in epistola tua ipse misisti, sive ab illo, sive etiam ab aliis vel suggerantur vel ingerantur, ad te potius pro viribus nostris pertractata et soluta mitti debuerunt; non sic quemadmodum de his agendum est librorum negotio, sed quemadmodum potest epistolari sat esse colloquio, ut si tibi visum fuerit, qui eorum motus quotidianis disputationibus experiris, et illis legantur hae litterae. At si auriculis eorum minus pietate fidei praecultis, sermo iste non sufficit, prius inter nos quod eis putas sufficere peragatur, tum demum ad illos quod peractum fuerit perferatur. Multa enim sunt, a quibus sensus eorum si adhuc abhorret et resilit, vel uberiore vel subtiliore ratione, vel certe auctoritate cui resistere indignum putent, persuaderi aliquando forsitan possint. 2. Ergo in epistola tua posuisti, moveri quosdam, cur hic Deus, qui et veteris Testamenti Deus esse firmatur,", + "candidate_score": 0.682876, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_590_592", + "bdc_text": "In quo ut erat illud primum naturale , et in omni propemodum disceptatione necessarium , unus ut pro multis loqueretur , ac in certamen duo inter se componerentur , quodque nostri homines non solum libenter admittebant , sed etiam iamdudum ultro instituebant , sic in eo colloquio , quod esset de rebus sacris et liberum , et ubi sine religione silere et dissimulare nihil potest , uni sic potestatem loquendi facere , ut caeteris ( alteri si visum esset ) silentium imponeretur , et ab omni ratione prorsus abhorrebat , et ad eruendam veritatem plurimum incommodabat . Saepe enim fit , ut loco postremo sedenti , praesertim ubi loca non pro cuiusque industria , sed pro statu Principum , attribuuntur , facilius aliquid in mentem veniat , quam ei , qui loco summo sedet . Illud autem , quod adversus omnem usum forensem , et contra omnem publicae et privatae actionis naturam erat , acta res ut ne per singula , sed summis tantum capitibus , notaretur , valde mirati sunt nostri , prorsusque inexpectatum fuit , cur nunc denique id denegaretur , quod esset constitutum ab ipsis prius .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3116", + "psc_text": "Unde autem argumententur adversus Apostolum apertissime dicentem, Per unum hominem peccatum intravit in mundum, et per peccatum mors, et ita in omnes homines pertransiit, in quo omnes peccaverunt (Rom. V, 12), dicentes etiam parvulos propria per liberum arbitrium habere peccata, taedet attendere, pigetque proferre, sed magis compellimur dicere. Quod enim potuerunt magna et acuta ingenia cogitare, aut inopiae est tacendo vitare, aut arrogantiae contemnendo praeterire. Ecce, inquiunt, Esau et Jacob intra viscera materna luctantur, et dum nascuntur, alter supplantatur ab altero, atque in pede praecedentis manu consequentis et tenentis inventa, perseverans quodammodo lucta convincitur. Quomodo ergo in infantibus haec agentibus, nullum est vel ad bonum vel ad malum propriae voluntatis arbitrium, unde praemia sive supplicia meritis praecedentibus subsequantur? 14. Ad hoc nos dicimus, ideo motus illos et tanquam litigium parvulorum signum rerum fuisse magnarum, quia non fuit arbitrium, sed prodigium. Neque enim daturi sumus et asinis liberum arbitrium voluntatis, quoniam", + "candidate_score": 0.682873, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_479_481", + "bdc_text": "Is princeps proximis Hagnoae Comitiis adversariorum nostrorum factis offensus , domum rediens , Evangelio per omnem ditionem sublectam locum statim fecit Christique doctrinam non solum recepit , sed incredibili pro se studio colit , ut nemo hodie libellos hos de religione aut diligentius legere , aut melius intelligere credatur : illustri et pleno solatii ingentis bonis omnibus exemplo . Postremi duo , Clivensis Principis legati , Conradus Herebachius et Joannes Vlatenus , fuerunt , quorum uterque mirabili studio in publicam Germaniae concordiam pro singulari sapientia , qua praediti sunt , incubuerunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1883", + "psc_text": "Brevi multitudo dispersa atque vaga, concordia civitas facta erat. Quae porro praecepta concordiae in suis templis unquam illi legenda censuerunt? Quandoquidem miseri quaerere cogebantur, quonam modo sine offensione cujusquam eorum discordes inter se deos suos colere possent: quos si imitari discordando vellent, rupto concordiae vinculo civitas laberetur; quod postea paulatim decoloratis corruptisque moribus agi coepit per bella civilia. 11. Quanta vero praecepta concordiae non humanis disputationibus exquisita, sed divina auctoritate conscripta in Christi ecclesiis lectitentur, quis vel ab illa religione alienus, ita surdus est ut ignoret? Ad hoc enim et illa pertinent, quae malunt exagitare quam discere, alteram percutienti praebendam esse maxillam, volenti auferre tunicam dandum etiam pallium, cum angariante duplicandam viam. Hoc quippe fit ut vincatur bono malus, imo in homine malo vincatur bono malum, et homo liberetur a malo, non exteriore et alieno, sed intimo ac suo, quo gravius et perniciosius quam cujusvis hostis extrinsecus immanitate vastatur. Qui", + "candidate_score": 0.682792, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_482_484", + "bdc_text": "Horum princeps quantum per aetatem iuvenilem ac inter initia gubernationis licet doctrinam Christi praeclare tuetur , ac spem bonis omnibus certissimam de se praebet . Sed iam ad hos viros redeamus . Formae igitur quaedam orationis propositae iis fuerunt , verbis taliter attemperatae , ut convenire cum nostra doctrina videri non bene cautis potuerint .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4000", + "psc_text": "prophetica jam praecesserat, praecipiens homini breviter et simul, non tantum ut se nihil malit esse quam bonum, verum etiam unde fiat bonus: Diliges, inquit, Dominum Deum tuum ex toto cordo tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua (Deut. VI, 5); et, Diliges proximum tuum tanquam teipsum (Lev. XIX, 18). Hoc cui persuasum esset, non ei reliquam facilem, sed eam totam esse doctrinam duntaxat utilem ac salubrem. Multae enim doctrinae sunt, si tamen doctrinae dicendae sunt, vel superfluae, vel noxiae. Veterum Libris Christus attestans: In his, inquit, duobus praeceptis tota lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 40). Proinde, quia mihi videor inspexisse tanquam in speculo sermocinationis mecum tuae, nihil te esse malle quam virum bonum; Deum, quo nihil est melius, et unde humanus animus haurit ut bonus sit, quonam modo colendum credas, audeo percontari: nam quod eum colendum credas, jam teneo. Quaero etiam quid de Christo sentias.", + "candidate_score": 0.682636, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_244_246", + "bdc_text": "quale fuit , ut ne quid eorum , quae hic acta fuissent , prius quam relatum esset ad Caesarem quoque evulgaretur , tum etiam notarii duo hinc , duo isthinc constituerentur . Nam in priore gravabat hoc , quod nostri homines ad eos principes , unde erant missi , iis de rebus , quibus de tum ageretur , assidue referre multis ex causis opus haberent , et promittere de editione rerum earum non possent , quae edendae an supprimendae essent , tum sciri posset , cum esset intellectum in causa religionis iam iudicanda qualiter se hominum iuditia prodidissent , non quando de quando de eorum ipsorum iudiciis aut informatus Caesar esset , aut sententiam suam ipse pronuntiavisset . In posteriore nulla difficultas erat , nisi inventa postea ab adversariis nova eius articuli interpretatio fuisset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_945", + "psc_text": "simul enim et ille notus erat, non ausi estis unquam de Optato judicare, ne temere de incognitis judicaretis; nos tandem possumus aut debemus de iis qui ante nos vixerunt, ad vestrum tantummodo testimonium, temerariam de incognitis ferre sententiam, ut parum sit quod vos ignota criminamini, nisi et nos ignota judicemus? Non enim Optatum, etiamsi forte falsa periclitatur invidia, sed te defendis, cum dicis: Ignoro qualis iste fuerit. Quanto magis ergo quales fuerint Afri, quos ignotiores arguis, Orientalis orbis ignorat? a quibus tamen Ecclesiis, quarum nomina habes in Libris et recitas, nefaria dissensione disjungeris. Si Thamugadensem episcopum vestrum famosissimum et pessime diffamatum, non dico Caesariensis, sed Sitifensis collega ejus ejusdemque temporis ignorabat, quomodo traditores Afros, quicumque illi fuerint, Ecclesia Corinthiorum, Ephesiorum, Colossensium, Philippensium, Thessalonicensium, Antiochenorum, Ponti, Galatiae, Cappadociae, caeterarumque orbis partium ab Apostolis in Christo aedificatarum, aut nosse potuit, aut damnari a vobis meruit, quia non potuit? et tamen eis non", + "candidate_score": 0.682624, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_143_145", + "bdc_text": "Postremum orabat , ut ne se expectarent . Eius epistolae finis voluntatem et studium erga veterem religionem conservandam singulare parti adversariae pollicebatur . Data haec secunda Novembris , reddita vigesima et secunda fuit , palam ipsa quoque quaesitam , non vitatam per Praesides et legatum moram esse arguens .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1867", + "psc_text": "amplius quam ad illud quod inquirendum putavit, respondendum fuit: ad ea vero quae mihi pertractanda atque solvenda in epistola tua ipse misisti, sive ab illo, sive etiam ab aliis vel suggerantur vel ingerantur, ad te potius pro viribus nostris pertractata et soluta mitti debuerunt; non sic quemadmodum de his agendum est librorum negotio, sed quemadmodum potest epistolari sat esse colloquio, ut si tibi visum fuerit, qui eorum motus quotidianis disputationibus experiris, et illis legantur hae litterae. At si auriculis eorum minus pietate fidei praecultis, sermo iste non sufficit, prius inter nos quod eis putas sufficere peragatur, tum demum ad illos quod peractum fuerit perferatur. Multa enim sunt, a quibus sensus eorum si adhuc abhorret et resilit, vel uberiore vel subtiliore ratione, vel certe auctoritate cui resistere indignum putent, persuaderi aliquando forsitan possint. 2. Ergo in epistola tua posuisti, moveri quosdam, cur hic Deus, qui et veteris Testamenti Deus esse firmatur,", + "candidate_score": 0.682621, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_338", + "bdc_text": "Nostri cum post longam ultro citra dierum aliquot altercationem omnia praesidibus permisissent , et illud de suffragiis responsum lubricum et dubium etiam in praesentiarum dissimulassent , ob colloquium maturandum nihil de illorum sententia iam amplius commutabant , tantum id orando instabant , res ut aliquando inchoaretur , ac ad colloquium veniretur prorsusque persuasum nobis amplius iam nihil excipientibus fuit , colloquium necessario consequuturum esse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.682618, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_221_223", + "bdc_text": "ut articuli , quibus de disputari nos vellemus , in ordinem redacti ac descripti praesidibus traderentur non paradoxi , sed Christiani , et ad concordiam apti : caetera deinde sese curaturos esse . Hanc peragendae disputationis formam principio per praesidem propositam , postea disputationis vitandae producendaeque , et morae nectendae materiam fuisse compertum est , eorum hominum industria quaesitam , qui quicquid ad concordiam spectare videretur , id prorsus prae se ferrent , concordiam ipsam prorsus fugerent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_443", + "psc_text": "praeterea turba confluxit; sed nobis in tota illa multitudine perpauci apparebant, qui utiliter ac salubriter agi causam illam, et tantam reique tantae quaestionem prudenter et pie discuti cuperent. Caeteri vero magis ad spectaculum quasi altercationis nostrae prope theatrica consuetudine, quam ad instructionem salutis christiana devotione convenerant. Quapropter nec silentium nobis praebere, nec intente nobiscum atque modeste saltem et ordinate colloqui potuerunt, exceptis, ut dixi, paucis, quorum religiosa et simplex apparebat intentio. Itaque libere pro sui cujusque animi motu immoderate loquentium omnia strepitu turbabantur, nec evincere sive nos, sive ipse rogando, interdum etiam objurgando potuimus, ut nobis modestum silentium praeberetur. 2. Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut", + "candidate_score": 0.682607, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_476", + "bdc_text": "Primus Palatini apud Heidelbergam contionator erat , cuius viri sententiam cum is princeps ante Comitia non ignoraret , cum nostra per omnia convenire , caeterorum , quos in eadem Academia Theologos habebat , non convenire , illis praeteritis , qui a nobis dissentirent , eum misit , quem consentire certum esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1357", + "psc_text": "Deus in sacrilega discordia alienatos a matre vestra Catholica. Nihil in nos aliquando probare potuistis; vestri episcopi conventi a nobis, nunquam nobiscum pacifice conferre voluerunt, quasi fugientes cum peccatoribus loqui. Quis ferat istam superbiam? quasi Paulus apostolus non contulerit cum peccatoribus et cum valde sacrilegis: legite Actus Apostolorum, et videte. Quasi ipse Dominus non cum Judaeis, a quibus crucifixus est, sermones de Lege habuerit, eisque congruenter responderit. Postremo diabolus est primus omnium peccatorum, qui converti ad justitiam nunquam poterit, et tamen nec ipse Dominus de Lege dedignatus est ei respondere; ut intelligatis istos ideo nobiscum nolle conferre, quia causam suam perditam norunt. 14. Nos ignoramus quid adversus seipsos homines jactent, qui calumniosis dissensionibus gaudent. In Scripturis discimus Christum, in Scripturis discimus Ecclesiam. Has Scripturas communiter habemus, quare non in eis et Christum et Ecclesiam communiter retinemus? Nos ubi agnovimus eum de quo dicit Apostolus, Abrahae dictae sunt promissiones et semini", + "candidate_score": 0.682376, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_202_204", + "bdc_text": "et nostra oratio sine teste apud illum futura , adversariis , in quorum gratiam sibi in nos indulserat , et praesidibus , quorum de nobis opinioni medendum fuerat , remotis , omni gratia et utilitate caritura videbatur . Ita denique cum nostri et legatum et praesides , et eos , qui inter adversarios concordiae studere videbantur , acriore responso in ipso praesertim colloquii principio frustra se alienaturos , et apologia hac nunc quidem nihil effecturos esse viderent , in commune responsum concesserunt . In eo responso actae gratiae Caesaris primum , mox legati erga Germanos , benevolentiae et studiis fuerunt :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3827", + "psc_text": "antecedente donetur. Hoc et gratiarum actio indicat quod oratio; oratio pro infidelibus, gratiarum actio pro fidelibus. Qui enim est orandus ut faciat, illi est actio gratiarum reddenda cum fecerit: unde idem dicit apostolus ad Ephesios, Propter hoc et ego, audita fide vestra in Domino Jesu, et dilectione in omnes sanctos, non cesso gratias agere pro vobis (Ibid. 15). 29. Loquimur autem nunc de ipsis initiis, cum homines qui erant aversi et adversi, convertuntur ad Deum, et velle incipiunt quod nolebant, et habere fidem quam non habebant; quod ut fiat in eis, oratur pro eis, quamvis non oretur ab eis: ipsi enim quomodo invocabunt, in quem non crediderunt (Rom. X, 14)? Cum vero factum fuerit quod oratur, ei qui fecit aguntur gratiae, et pro eis et ab eis. Deo rationibus autem jam fidelium, quas et pro se et pro aliis fidelibus faciunt, ut proficiant in eo quod esse coeperunt, et de", + "candidate_score": 0.682324, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_374", + "bdc_text": "Nostri , quia ab adversariis pontifex et dominus et pater et sanctissimus vocaretur agnoscereturque , a nobis omnia contra , ut Antichristus , et ut inimicus veritatis saepissime notaretur , respondere eadem ad orationem eandem tam diversa sentientes minime posse existimabant .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4066", + "psc_text": "Nam etsi sunt qui dicuntur dii, sive in coelo, sive in terra, sicut sunt dii multi et domini multi; nobis tamen unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso; et unus Dominus noster Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 5, 6)? Porro si quod de uno Deo Patre dicitur, cogit inde Filium separare, dicant qui audent, non posse jam intelligi Dominum Patrem, quia unus, inquit, Dominus noster Jesus Christus. Nam si unus, utique solus: si solus, quomodo et Pater; nisi quia et ipse et Pater, unus Deus et solus Deus, non separato Spiritu sancto? Unus ergo Deus Pater, et cum illo Filius unus Deus, quamvis non cum illo unus Pater. Itemque unus Dominus Jesus Christus, et cum illo unus Dominus Pater, quamvis non cum illo unus Jesus Christus tanquam et Pater sit Jesus Christus. Hoc enim nomen ex dispensatione misericordiae susceptaeque humanitatis", + "candidate_score": 0.682308, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_475_477", + "bdc_text": "Trium principum legati fuerunt , qui doctrinam nostram in iis Comitiis contra spem adversariorum sunt professi . Primus Palatini apud Heidelbergam contionator erat , cuius viri sententiam cum is princeps ante Comitia non ignoraret , cum nostra per omnia convenire , caeterorum , quos in eadem Academia Theologos habebat , non convenire , illis praeteritis , qui a nobis dissentirent , eum misit , quem consentire certum esset . Quare principem hunc singulariter evangelicae concordiae studuisse consulere , dubitari non potest .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", + "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", + "candidate_score": 0.682071, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_6_8", + "bdc_text": "Christum huius meae confessionis et studii erga vos testem advoco . Non solum autem haec , quam dixi , occupatio mihi obstitit , ut ad vos hactenus nihil , sed et haec , quia vel qui mihi , quae vellem , desciberet , nemo , vel quod ipse scribere cupiebam , aut nihil aut quam minimum fuit . Nam et vos pro Comitiorum istorum fama pro hominum undique concursu aliquid magnum et admirabile et quendam inter partis utriusque proceres congressum talem animo effinxisse scio , quam posteritas miraretur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2739", + "psc_text": "illarum recte vinceret caeteras, me securissimo fieret, quando etiam secundum omnes id quod agebam, invictum persistere demonstrabam. Nunc vero unam volo, si possum, ratione recta eligere ex omnibus; et propterea hujus ipsius de qua nunc agimus defensionem, in his quae commemoravi de illo libro, verbis meis attentius intuens, validam firmamque non video. 20. Nam velut firmamentum ejus illud est, quod ibi dixi: Quis autem novit quid parvulis, de quorum cruciatibus duritia majorum contunditur, aut exercetur fides, aut misericordia probatur: quis ergo novit quid ipsis parvulis in secreto judiciorum suorum bonae compensationis reservet Deus? Sed hoc non immerito dici video de his qui vel pro Christi nomine ac vera religione tale aliquid etiam nescientes patiuntur, vel Sacramento Christi jam imbuti sunt; quia sine societate unius Mediatoris liberari a damnatione non possunt, ut possit eis, etiam pro illis malis quae hic in diversis afflictionibus pertulerunt, compensatio ista praestari. Nunc autem cum ista", + "candidate_score": 0.682063, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_580_582", + "bdc_text": "Quod si pergant adversarii suffragia praeripere , facile bonos omnes et ubique intellecturos esse , qua mente ad concordiam venissent . Futurum enim esse , ut nos de talibus praeiuditiis necessario conqueramur . Sed sperare se , Praesides autoritatem suam interposituros , ac effecturos esse , ut aliquando veritate patefacta , uno sensu , una voce , omnes Ecclesiae Christum celebrent ac glorificent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3902", + "psc_text": "retractatis priorum de hac re opinionibus, pene omnium par invenitur et una sententia, qua propositum et praedestinationem Dei secundum praescientiam receperunt; ut ob hoc Deus alios vasa honoris, alios contumeliae fecerit, quia finem uniuscujusque praeviderit, et sub ipso gratiae adjutorio in qua futurus esset voluntate et actione praescierit. 9. Quibus omnibus enodatis, et multis insuper, quae altiore intuitu ad causam hanc pertinentia magis potes videre, discussis; credimus et speramus non solum tenuitatem nostram disputationum tuarum praesidio roborandam, sed etiam ipsos quos meritis atque honoribus claros caligo istius opinionis obscurat, defaecatissimum lumen gratiae recepturos. Nam unum eorum praecipuae auctoritatis et spiritualium studiorum virum, sanctum Hilarium Arelatensem episcopum, sciat Beatitudo tua admiratorem sectatoremque in aliis omnibus tuae esse doctrinae; et de hoc quod in querelam trahit, jampridem apud Sanctitatem tuam sensum suum per litteras velle conferre. Sed quia utrum hoc facturus, aut quo fine sit facturus incertum est, et omnium nostrum fatigatio,", + "candidate_score": 0.681421, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_224_226", + "bdc_text": "Caeterum , antequam de istorum articulorum disceptatione , et velut iuris quadam inter nos et Praesides actione dicam , pauca prius de totius colloquii ratione sunt explicanda . Tribus ex partibus colloquium totum , qualiter institutum fuerat , constare oportebat , arbitrorum , reorum , qui nos eramus , et accusatorum , qui erant nostri adversarii . Excuti enim nostra confessio ut aliqua emissa vox digna iudicii severitate , et facta per nos religionis mutatio , ut aliquod infame crimen gravi poena multandum , utrumque ad communem Christi doctrinae regulam , praesidibus audientibus et iudicantibus , adversariis accusantibus et refellentibus , nobis autem defendentibus , debebat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1357", + "psc_text": "Deus in sacrilega discordia alienatos a matre vestra Catholica. Nihil in nos aliquando probare potuistis; vestri episcopi conventi a nobis, nunquam nobiscum pacifice conferre voluerunt, quasi fugientes cum peccatoribus loqui. Quis ferat istam superbiam? quasi Paulus apostolus non contulerit cum peccatoribus et cum valde sacrilegis: legite Actus Apostolorum, et videte. Quasi ipse Dominus non cum Judaeis, a quibus crucifixus est, sermones de Lege habuerit, eisque congruenter responderit. Postremo diabolus est primus omnium peccatorum, qui converti ad justitiam nunquam poterit, et tamen nec ipse Dominus de Lege dedignatus est ei respondere; ut intelligatis istos ideo nobiscum nolle conferre, quia causam suam perditam norunt. 14. Nos ignoramus quid adversus seipsos homines jactent, qui calumniosis dissensionibus gaudent. In Scripturis discimus Christum, in Scripturis discimus Ecclesiam. Has Scripturas communiter habemus, quare non in eis et Christum et Ecclesiam communiter retinemus? Nos ubi agnovimus eum de quo dicit Apostolus, Abrahae dictae sunt promissiones et semini", + "candidate_score": 0.681372, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_555_557", + "bdc_text": "Iniquum esse , parte utraque nondum audita , ire in suffragia : quod adversarios facere ac instituere certum esset . Posse enim fieri , ut , audita una in re multorum sententia , et doctorum hominum disputationibus versata , de sua quidam sententia desistant .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3350", + "psc_text": "sermocinamur, admonentes ut docendis instes, quibus terrendis satis, quantum comperimus, institisti. Sunt enim quidam, qui justissime damnatas impietates adhuc liberius defendendas putant; et sunt qui occultius penetrant domos, et quod in aperto jam clamare metuunt, in secreto seminare non quiescunt: sunt autem qui omnino silverunt, magno timore compressi, sed adhuc corde retinent quod ore jam proferre non audent; qui tamen esse possunt fratribus ex priore ipsius dogmatis defensione notissimi. Proinde alii severius coercendi, alii vigilantius vestigandi, alii tractandi quidem lenius, sed non segnius sunt docendi, ut si non timentur ne perdant, non tamen negligantur ne pereant. CAPUT II. 3. Quod enim putant auferri sibi liberum arbitrium, si nec ipsam bonam voluntatem sine adjutorio Dei hominem habere consenserint; non intelligunt non se firmare humanum arbitrium, sed impellere, ut per inania feratur, non in Domino tanquam in petra stabili collocetur: paratur enim voluntas a Domino. 4. Quod autem personarum acceptorem Deum se", + "candidate_score": 0.681257, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_6_8", + "bdc_text": "Christum huius meae confessionis et studii erga vos testem advoco . Non solum autem haec , quam dixi , occupatio mihi obstitit , ut ad vos hactenus nihil , sed et haec , quia vel qui mihi , quae vellem , desciberet , nemo , vel quod ipse scribere cupiebam , aut nihil aut quam minimum fuit . Nam et vos pro Comitiorum istorum fama pro hominum undique concursu aliquid magnum et admirabile et quendam inter partis utriusque proceres congressum talem animo effinxisse scio , quam posteritas miraretur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_732", + "psc_text": "res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius quam quae populi audiunt instruendis, propter ecclesiasticas occupationes omnino non possum. CAPUT III. 6. Nescio quae scripta maledica super tuo nomine ad Africam pervenerunt. Accepimus tamen quod dignatus es mittere, illis respondens maledictis. Quo perlecto, fateor, multum dolui inter tam charas familiaresque personas, cunctis pene Ecclesiis notissimo amicitiae vinculo copulatas, tantum malum extitisse discordiae. Et tu quidem quantum tibi modereris, quantumque teneas aculeos indignationis tuae, ne reddas maledictum pro maledicto, satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem,", + "candidate_score": 0.681105, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_6_8", + "bdc_text": "Christum huius meae confessionis et studii erga vos testem advoco . Non solum autem haec , quam dixi , occupatio mihi obstitit , ut ad vos hactenus nihil , sed et haec , quia vel qui mihi , quae vellem , desciberet , nemo , vel quod ipse scribere cupiebam , aut nihil aut quam minimum fuit . Nam et vos pro Comitiorum istorum fama pro hominum undique concursu aliquid magnum et admirabile et quendam inter partis utriusque proceres congressum talem animo effinxisse scio , quam posteritas miraretur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.681083, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_543_545", + "bdc_text": "quid sperandum sit , si stilo persequi caetera omnia conentur ? Sin breves tantum articulos proponere , in quibus nostra doctrina velut sententiis dictis damnaretur , multo se minus hoc laturos . Magnis de rebus Ecclesiae esse controversiam , quas concisis sententiis et diffinitionibus brevibus obrui non oporteret , sed erui ac patefieri praesenti colloquio ut appareant , et potenti scriptura copiose confirmari .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1201", + "psc_text": "fur? nescio utrum audet dicere aliquis, Aliquid horum erit, aut non erit, sicut mihi sine dubitatione respondet quod credat in Deum, et quod se convertat ad Deum. Deinde scripta tua concludens, adjungis et dicis: Ad istas ergo quaestiones peto breviter respondere digneris, ita ut non mihi de consuetudine praescribas, sed rationem reddas. 8. His litteris tuis lectis et relectis, et quantum temporis angustiae sinebant consideratis, recordatus sum Nebridium amicum meum, qui cum esset rerum obscurarum ad doctrinam pietatis maxime pertinentium diligentissimus et acerrimus inquisitor, valde oderat de quaestione magna responsionem brevem. Et quisquis hoc poposcisset, aegerrime ferebat, eumque, si ejus persona pateretur, vultu indignabundus et voce cohibebat, indignum deputans qui talia quaereret, cum de re tanta quam multa dici possent deberentque nesciret. Sed ego tibi non similiter, ut solebat ille, succenseo: es enim episcopus multis curis occupatus, ut ego; unde nec tibi facile vacat prolixum aliquid legere, nec mihi scribere.", + "candidate_score": 0.681027, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_527_529", + "bdc_text": "Et verba haec de Christiano et amico colloquio habendo secus intelligi non posse , quam ut collatione et voce libera , unusquisque ad id colloquium delectus , rebus agitatis pie et modeste dicat . Ac ut nequis ad id adhibitus liberae sententiae pronuntiatione fraudetur . Denique si secus fieret , huic negotio minime conducere , si enim iuxta propositam ab ipsis rationem esset peragendum colloquium , adversarii prius dictata quaedam sua suis proponere , ut eis assentiantur , urgere velint , tum futurum esse , ut prius sententia apud illos diceretur , quam pars altera audiretur :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1917", + "psc_text": "disserendo ordinare, non ut carptim, sicut propositae sunt, de singulis disseram, sed uno quodam tenore sermonis eas inter se connectam atque contexam, difficile opus videtur; et tamen puto facilius eas solvi, si hoc fecero. Invicem quippe adjuvabunt, si altera pendebit ex altera, donec omnes veniant in seriem disputationis, non singillatim separatis locis, quasi unaquaeque in sua privata intentione habitet, sed unum aliquid intuentes, et unum collaborantes sociali ratione, et individua veritate. CAP. PRIMUM. 2. Voluisti ergo et scripto commonuisti exponi atque aperiri tibi, quid sibi velit vox illa Domini, Deus meus, Deus meus, ut quid me dereliquisti? et quid sit quod Apostolus ait, Ut in charitate radicati et fundati, praevaleatis comprehendere cum omnibus sanctis quae sit latitudo, longitudo, altitudo et profundum (Ephes. III, 17): et quae sint virgines quinque stultae, quaeve sapientes (Matth. XXV, 2): et quae sint tenebrae exteriores (Matth. XXII, 15): et quomodo intelligendum sit, Verbum caro factum", + "candidate_score": 0.680767, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_553_555", + "bdc_text": "Orare se Praesides , ut quia huc de doctrina benigne et placite cognitum ventum esset , ne breves articulos obiici , et super iis nuda interrogatione insidiose se premi paterentur , sed expositione copiosa et lucida causam totam pertractari curarent . Non enim eo se missos esse , ut articulos flexiloquos et insidiose scriptos ab adversariis sibi propositos reciperent , ac domum referrent , sed ut praesenti ope ac industria et fide in rebus obscuris eruendis , et veritate iuvanda , adversariorum aut imbecillitatem aut errorem relevarent . Iniquum esse , parte utraque nondum audita , ire in suffragia :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", + "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", + "candidate_score": 0.680418, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_6_8", + "bdc_text": "Christum huius meae confessionis et studii erga vos testem advoco . Non solum autem haec , quam dixi , occupatio mihi obstitit , ut ad vos hactenus nihil , sed et haec , quia vel qui mihi , quae vellem , desciberet , nemo , vel quod ipse scribere cupiebam , aut nihil aut quam minimum fuit . Nam et vos pro Comitiorum istorum fama pro hominum undique concursu aliquid magnum et admirabile et quendam inter partis utriusque proceres congressum talem animo effinxisse scio , quam posteritas miraretur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3586", + "psc_text": "hominum notitiamque diffundi jure succenseat, idque jactantius quam utilius fecisse me judicet, quasi ego potuerim quaerere, quod ille non potuerit enodare, cum forsitan possit, idque dum faciat, exspectandum sit. Magis enim scio, quod aliis occupatur, quae minime differenda sunt, plurisque pendenda. 3. Quod ut tua quoque Sanctitas noverit, attende paulisper quid mihi alio anno per latorem, per quem scripseram, remeantem scripserit, nam hoc ex ejus epistola in istam transtuli: Incidit, inquit, tempus difficillimum, quando mihi tacere melius fuit, quam loqui; ita ut nostra studia cessarent, ne, juxta Appium, canina exerceretur facundia. Itaque duobus libellis tuis, quos nomini meo dedicasti, eruditissimis, et omni eloquentiae splendore fulgentibus, ad tempus respondere non potui, non quod quidquam in illis reprehendendum putem; sed quia juxta beatum Apostolum, « Unusquisque in suo sensu abundat; alius quidem sic, alius autem sic » (Rom. XIV, 5). Certe quidquid dici potuit, et sublimi ingenio de Scripturarum sanctarum hauriri fontibus,", + "candidate_score": 0.679834, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_630_632", + "bdc_text": "Sane ita gratia Dei fit , ut peccati furentem semper in nobis vim et rabiem , cancellis illius circumdatam inclusamque , et fidei in Christum forcipe praehensam , tenere sine lesione nostri queamus . In qua re incredibile est , id Sophistarum genus quam hallucinetur . Eam stupiditatem scholasticis et philosophicis documentis debent , in quorum libris nusquam invenitur , neque etiam in illorum scholis fidem habet , infectam naturam hominis peccato letaliter ab ea contagione per omnem vitam solius Christi spiritus arte et virtute refici ac reparari opus habere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2803", + "psc_text": "ad salutem, ut non solum qui nondum certa valent intelligentia conspicere naturam Dei, quam fide tenent, verum etiam qui nondum in ipsa anima sua ita incorpoream substantiam a corporis generalitate discernunt, quemadmodum certi sunt se vivere, nosse, velle, ideo non sint alieni a salute, quam stultitia illa praedicationis fidelibus confert. 4. Nam si propter eos solos Christus mortuus est, qui certa intelligentia possunt ista discernere, pene frustra in Ecclesia laboramus. Si autem, quod veritas habet, infirmi populi credentium ad medicum currunt, sanandi per Christum, et hunc crucifixum, ut ubi abundavit peccatum, superabundet gratia (Rom. V, 20); miris fit modis per altitudinem divitiarum sapientiae et scientiae Dei, et per inscrutabilia judicia ejus (Id. XI, 33), ut et nonnulli a corporibus incorporea discernentes, cum sibi ex hoc magni videntur, et irrident stultitiam praedicationis, qua salvi fiunt credentes, ab unica via longe exerrent, quae ad vitam aeternam sola perducit: et multi in cruce", + "candidate_score": 0.67973, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_578", + "bdc_text": "Quam sinceritatem si ad conciliationem doctrinae sacrae adferre adversarii voluissent potius quam vel superstitiones pravas confirmare , vel fucosam concordiam quaerere , non secius quam iuxta nostram postulationem acturos fuisse , persuasos esse se , invictissimi Imperatoris Caroli virtutem eam esse , veritatem ut patefieri , veris commodis ut consuli velit potius , quam aut errores defendi , aut summum Ecclesiae incommodum diutius dissimulari .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1547", + "psc_text": "gloriantur, coguntur adversari credentibus, et audent imperitos quasi ratione traducere, quando maxime cum ista medicina Dominus venerit, ut fidem populis imperaret. Sed hoc facere coguntur, ut dixi, quia jacere se abjectissime sentiunt, si eorum auctoritas cum auctoritate catholica conferatur. Conantur ergo auctoritatem stabilissimam fundatissimae Ecclesiae quasi rationis nomine et pollicitatione superare. Omnium enim haereticorum quasi regularis est ista temeritas. Sed ille fidei imperator clementissimus, et per conventus celeberrimos populorum atque gentium, sedesque ipsas Apostolorum arce auctoritatis munivit Ecclesiam, et per pauciores pie doctos et vere spirituales viros, copiosissimis apparatibus etiam invictissimae rationis armavit. Verum illa rectissima disciplina est, in arcem fidei quam maxime recipi infirmos, ut pro eis jam tutissime positis, fortissima ratione pugnetur. 33. Platonici vero, qui falsorum philosophorum erroribus illo tempore circumlatrantibus, non habentes divinam personam qua imperarent fidem, sententiam suam tegere quaerendam, quam polluendam proferre maluerunt, cum jam Christi nomen terrenis regnis admirantibus perturbatisque crebresceret, emergere coeperant,", + "candidate_score": 0.679514, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_480_482", + "bdc_text": "illustri et pleno solatii ingentis bonis omnibus exemplo . Postremi duo , Clivensis Principis legati , Conradus Herebachius et Joannes Vlatenus , fuerunt , quorum uterque mirabili studio in publicam Germaniae concordiam pro singulari sapientia , qua praediti sunt , incubuerunt . Horum princeps quantum per aetatem iuvenilem ac inter initia gubernationis licet doctrinam Christi praeclare tuetur , ac spem bonis omnibus certissimam de se praebet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4000", + "psc_text": "prophetica jam praecesserat, praecipiens homini breviter et simul, non tantum ut se nihil malit esse quam bonum, verum etiam unde fiat bonus: Diliges, inquit, Dominum Deum tuum ex toto cordo tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua (Deut. VI, 5); et, Diliges proximum tuum tanquam teipsum (Lev. XIX, 18). Hoc cui persuasum esset, non ei reliquam facilem, sed eam totam esse doctrinam duntaxat utilem ac salubrem. Multae enim doctrinae sunt, si tamen doctrinae dicendae sunt, vel superfluae, vel noxiae. Veterum Libris Christus attestans: In his, inquit, duobus praeceptis tota lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 40). Proinde, quia mihi videor inspexisse tanquam in speculo sermocinationis mecum tuae, nihil te esse malle quam virum bonum; Deum, quo nihil est melius, et unde humanus animus haurit ut bonus sit, quonam modo colendum credas, audeo percontari: nam quod eum colendum credas, jam teneo. Quaero etiam quid de Christo sentias.", + "candidate_score": 0.679353, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_343_345", + "bdc_text": "Prima die actum cum parte , altera cum legato communicatum , utrisque omnium rerum prius probe consciis , tertia Missa de spiritu sancto cantata ab illis , a nobis concio et precatio publica habita , quarta sic denique ut in crastinum parati adessemus , indictum nobis fuit . Equidem sic opinionem nostram lusit haec fabula hactenus , ut rem aliam , quam quae promittebatur agi , ne suspicari quidem cuiquam in mentem veniret . Serio conditiones colloquii habendi propositae , serio difficultate earum adversarii moti , serio rem divinam factam credebamus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4020", + "psc_text": "Nam quidam Manichaei canonicum librum, cujus titulus est Actus Apostolorum, repudiant. Timent enim evidentissimam veritatem, ubi apparet sanctus Spiritus missus, qui est a Domino Jesu Christo in evangelica veritate promissus (Act. II, 2-4). Sub ejus quippe Spiritus nomine, a quo penitus alieni sunt, indocta hominum corda decipiunt, mira caecitate asserentes eamdem Domini promissionem in suo haeresiarcha Manichaeo esse completam. Quod et illi haeretici faciunt, qui vocantur Cataphryges, dicentes, per nescio quos insanos, Montanum scilicet et Priscillam, quos et proprios suos prophetas habent, venisse Spiritum sanctum, quem Dominus missurum se esse promisit. 3. Priscillianistae vero accipiunt omnia, et canonica et apocrypha simul. Sed quaecumque quae contra eos sunt, in suae perversitatis sensus aliquando callida et astuta, aliquando ridicula et hebeti expositione pervertunt. Nec saltem ita ut ea ipsa, quae exponunt ab suae sectae hominibus alienis, vera esse credant; alioquin aut catholici essent, aut non multum a veritate alieni, qui et in", + "candidate_score": 0.679325, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_360_362", + "bdc_text": "Et hactenus quidem occasio se nulla dedit , cum essent quaesitae multae . Nunc autem Carolus primogenitus Ecclesiae filius ad id concilium Pontificis exequendum ( ut fidus Sanctae Romanae Ecclesiae advocatus est ) cum hoc colloquium , tum illa mox deinde futura Ratisponae Comitia , velut viam aditumque ad generale Concilium instituisset , me ut hic vobiscum adessem iussit voluitque . Et quia is nunc dies adest , quo de salute publica , et de Ecclesiae dignitate summa , deque rebus maximis deliberatur , oro , ut cogitare velitis , quid vos conveniat facere per omniaque divina et humana iura obtestor , ut conciliationis rationem habeatis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1721", + "psc_text": "quam pie tanto studio ramum a se fractum radix catholica inquirit, si ramus ipse similiter a se parvum fragmen incisum sic colligere laboravit. ( Et alia manu ): Optamus te, fili, in Domino bene valere. Aurelius episcopus Ecclesiae catholicae Carthaginensis, huic epistolae subscripsi. ( Item alia manu ): Silvanus senex Ecclesiae Summensis subscripsi. EPISTOLA CXXIX. Catholici episcopi Notoriae Donatistarum respondent, significantes Marcellino se illis concedere quod petierant, ut universi qui venerant eorum episcopi praesentes essent in eo loco ubi celebranda erat collatio: tum etiam catholicae Ecclesiae causam adversus eorum schisma validis argumentis vindicant. Honorabili ac dilectissimo filio V. C. et spectabili tribuno et notario MARCELLINO, AURELIUS, SILVANUS, et universi episcopi catholici. 1. Multum nos sollicitos reddidit Notoria, vel litterae fratrum nostrorum, quos cupimus ad catholicam pacem a perniciosa dissensione converti, quod edicto Nobilitatis tuae, quo ipsius disputationis nostrae tranquillitati quietique providisti, consentire noluerunt; ne forte etiamsi non omnes, aliqui tamen", + "candidate_score": 0.679123, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_348_350", + "bdc_text": "Legatus enim Pontificis , Feltrensis episcopus , partibus hinc inde stantibus , et quid faciendum esset expectantibus , per medios ingressus , et loco infra legatum Caesaris humiliore collocatus , orationem huiusmodi habebat : Dominus noster Jesus Christus , viri clarissimi , inquit , et antea dum inter mortales egit semper , et inde in coelum migrans unam maxime rem precatus patrem fuit , unum ut omnes essemus . Hoc mandatum novum dedit , hanc mutuam charitatis benevolentiam omnibus semper inculcavit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4066", + "psc_text": "Nam etsi sunt qui dicuntur dii, sive in coelo, sive in terra, sicut sunt dii multi et domini multi; nobis tamen unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso; et unus Dominus noster Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 5, 6)? Porro si quod de uno Deo Patre dicitur, cogit inde Filium separare, dicant qui audent, non posse jam intelligi Dominum Patrem, quia unus, inquit, Dominus noster Jesus Christus. Nam si unus, utique solus: si solus, quomodo et Pater; nisi quia et ipse et Pater, unus Deus et solus Deus, non separato Spiritu sancto? Unus ergo Deus Pater, et cum illo Filius unus Deus, quamvis non cum illo unus Pater. Itemque unus Dominus Jesus Christus, et cum illo unus Dominus Pater, quamvis non cum illo unus Jesus Christus tanquam et Pater sit Jesus Christus. Hoc enim nomen ex dispensatione misericordiae susceptaeque humanitatis", + "candidate_score": 0.679096, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_233_235", + "bdc_text": "Nam quod Caesaris legatum attinebat , de eius , eiusque principis , cuius legatus erat , de nobis nostraque doctrina et factis sententia , magis evidens argumentum nullum expectari poterat , quam id mandatum , quod erat eodem tempore contra nos velut iudicatum certum editum , quae quanquam talia essent , nostris tamen hominibus , doctrinae suae , quam esse solidam et firmam scirent , rationem reddere , loco semel quantumvis iniquo facto , est visum . Ad hanc igitur futuri colloquii formam per praesides propositam , quid adversarii responderint , quanquam non scimus , tamen conficere difficile non est , ut quorum consilio et suffragio prius composita et constituta fuisset ; non enim praesides sine illorum consilio quicquam aut agebant , aut agere etiam poterant .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4037", + "psc_text": "quod inter nos mane placuerat, ut a notariis verba nostra exciperentur; ne ulterius dicas, quod te audio non tacere, non me fuisse ausum tibi dicere fidem meam, his litteris accipe quod et tu legas, et cui volueris legendum tradas, et quod volueris vicissim scribendo ipse respondeas. Iniquum est enim ut quisque de alio judicare velit, et judicari de se nolit. 2. Et de praeterito quidem placito nostro, quod condicto meridiano implere noluisti, facile existimari potest quis nostrum fidei suae fiduciam non habuerit: utrum qui volebat ut diceretur, et timebat ne teneretur; an qui usque adeo nolebat eam disceptantium judicio subtrahi, ut mandata litteris vellet etiam legentium memoriae commendari, ne quisquam vel oblivione opinatus, vel dissensione irritatus, diceret ab aliquo nostrum aut non esse dictum quod dictum erat, aut dictum esse quod dictum non erat. In his enim solent latebras suae malae defensionis inquirere, qui contentionis sunt cupidiores quam veritatis. Hoc", + "candidate_score": 0.678948, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_388_390", + "bdc_text": "De ea re antequam ad iuramenti formam venio , paucis est dicendum . Quanquam enim haec sententia pontificis Romani multis iam annis fuit , ut ne colloquium nobiscum iustum ullum haberetur , tamen quia id nostri semper urserunt , simulare saltem aliquem congressum adversariis necesse fuit . Itaque cum duae res ipsis propositae essent , altera , extra iactum dimicare , et hostem procul lacessere :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_683", + "psc_text": "Hoc propter concilium insinuare curavi Venerabilitati tuae, quod etiam ipsi non celavi, sed ei fideliter quid institutum esset aperui: ut si intra annum causam suam, si forte sibi aliquid agendum putat, agere neglexerit, deinceps ejus vocem nemo audiat. Nos autem, beatissime domine et venerabiliter suscipiende pater, si haec indicia malae conversationis clericorum, maxime cum fama non bona eos coeperit comitari, non putaverimus eo modo vindicanda, quo in concilio constitutum est; incipimus cogi ea quae sciri non possunt, velle discutere, et aut incerta damnare, aut vere incognita praeterire. Ego certe presbyterum, et qui die jejunii, quo ejusdem loci etiam Ecclesia jejunabat, valefaciens collegae suo ejusdem loci presbytero, apud famosam mulierem, nullum secum clericum habens, remanere et prandere et coenare ausus est, et in una domo dormire, removendum ab officio presbyterii arbitratus sum, timens ei deinceps Ecclesiam Dei committere. Quod si forte judicibus ecclesiasticis aliud videtur, quia sex episcopis causam presbyteri terminari", + "candidate_score": 0.678754, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_144_146", + "bdc_text": "Eius epistolae finis voluntatem et studium erga veterem religionem conservandam singulare parti adversariae pollicebatur . Data haec secunda Novembris , reddita vigesima et secunda fuit , palam ipsa quoque quaesitam , non vitatam per Praesides et legatum moram esse arguens . Erat enim de legato minime dubium .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_541", + "psc_text": "occasionem tuam sine aliquo odio convenimus, hoc circa eum servantes quod Apostolus dicit: Servum autem Domini litigare non oportet, sed mitem esse ad omnes, docibilem, patientem, in modestia corripientem diversa sentientes; ne forte det illis Deus poenitentiam ad cognoscendam veritatem, et resipiscant de diaboli laqueis, captivati ab ipso in ipsius voluntatem (II Tim. II, 24-26). Si ergo aliquid aspere diximus, non ad amaritudinem dissensionis, sed ad correctionem dilectionis valere cognoscat. Incolumis vivas in Christo, dilectissime et honorabilis frater. DE DUABUS EPISTOLIS PROXIME SEQUENTIBUS. (LIB. II RETRACT. CAP. XX.) Libri duo quorum est titulus « Ad inquisitiones Januarii, » multa de Sacramentis continent disputata, sive quae universaliter, sive quae partiliter, id est non peraeque in omnibus locis observat Ecclesia, nec tamen commemorari omnia potuerunt, sed satis ad inquisita responsum est: quorum librorum prior, epistola est, habet quippe in capite quis ad quem scribat; sed ideo inter libros annumeratur hoc opus, quoniam", + "candidate_score": 0.678746, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_222_224", + "bdc_text": "caetera deinde sese curaturos esse . Hanc peragendae disputationis formam principio per praesidem propositam , postea disputationis vitandae producendaeque , et morae nectendae materiam fuisse compertum est , eorum hominum industria quaesitam , qui quicquid ad concordiam spectare videretur , id prorsus prae se ferrent , concordiam ipsam prorsus fugerent . Caeterum , antequam de istorum articulorum disceptatione , et velut iuris quadam inter nos et Praesides actione dicam , pauca prius de totius colloquii ratione sunt explicanda .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_443", + "psc_text": "praeterea turba confluxit; sed nobis in tota illa multitudine perpauci apparebant, qui utiliter ac salubriter agi causam illam, et tantam reique tantae quaestionem prudenter et pie discuti cuperent. Caeteri vero magis ad spectaculum quasi altercationis nostrae prope theatrica consuetudine, quam ad instructionem salutis christiana devotione convenerant. Quapropter nec silentium nobis praebere, nec intente nobiscum atque modeste saltem et ordinate colloqui potuerunt, exceptis, ut dixi, paucis, quorum religiosa et simplex apparebat intentio. Itaque libere pro sui cujusque animi motu immoderate loquentium omnia strepitu turbabantur, nec evincere sive nos, sive ipse rogando, interdum etiam objurgando potuimus, ut nobis modestum silentium praeberetur. 2. Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut", + "candidate_score": 0.678351, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_3_5", + "bdc_text": "Istis Comitiorum circumcursitationibus et amicorum salutationibus ac appellationibus et rerum , quae gerebantur , negotiis et occupationibus et brevi denique hyberni diei spatio factum est , ut totum mihi tempus absumeretur , ac ut scribere ad unumquemque vestrum , quae maxime vellem , quaeque maxime debuisse fateor , minime potuerim . Ergo domum reversus iam et otium ea , quae annotaram , describendi nactus una ad omnes epistola semel omnia , quae isthic gesta sunt , nunc scribendo omnibus cupio , si possim , satisfacere . Vos autem de me vobis sic persuadete , qualiter ipse de me apud vos semper sum professus , ut fratre in Christo et vos vere amante et communis ministerii salutisque publicae vobiscum divina electione custode , cuique nihil in vita possit evenire gratius , quam si vera et solida mentium nostrarum conspiratione cohaereamus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_446", + "psc_text": "nostram, quam vobis benevolentius fortasse quam verius narrantibus, se comperisse dicebat, praedicare dignatus est: adjungens se dixisse vobis, nos omnia, quae de nobis insinuaveratis, bene facere potuisse, si in Ecclesia faceremus. Deinde quaerere coepimus quaenam illa esset Ecclesia, ubi vivere sic oporteret; utrum illa quae, sicut sancta tanto ante Scriptura praedixerat, se terrarum orbe diffunderet, an illa quam pars exigua vel Afrorum vel Africae contineret. Hic primo asserere conatus est, ubique terrarum esse communionem suam. Quaerebam utrum epistolas communicatorias, quas formatas dicimus, posset quo vellem dare, et affirmabam, quod manifestum erat omnibus, hoc modo facillime illam terminari posse quaestionem. Parabam autem, ut si consentiret, ad illas ecclesias a nobis tales litterae mitterentur, quas in apostolicis auctoritatibus pariter legeremus illo jam tempore fuisse fundatas. 4. Sed quia res aperte falsa erat, permixtis verbis cito inde discessum est; inter quae verba evangelicam illam Domini admonitionem commemoravit, qua dixit: Cavete a pseudoprophetis; multi", + "candidate_score": 0.678296, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_128_130", + "bdc_text": "Ita enim sapientes homines iudicabant , quoniam Caesar suam de religione sententiam veram , nostram falsam esse persuasum haberet adeo , ut exquisitissimis tormentis hanc firmare , illam extirpare institueret , non simul et pacem simulandam , et hostiles minas intendendas fuisse . Accedebat eodem tempore , quod urbs imperii maxima et antiquissima Goslaria , publice in ea causa , et ab iis hominibus proscripta esse ferebatur , a quibus prius in eadem causa ipsa absoluta , is autem condemnatus fuisset , in cuius illa nunc gratiam proscriberetur . Videbatur enim nostris quidem hominibus , convenisse hoc tempore etiam in causis summis et certissimis tantisper libertatem iuditiorum moderari , et tam graves sententias suspendere , et minime odiosissimas et gravissimas in Imperio res excitari oportuisse , dum paci publicae omnium consuleretur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2107", + "psc_text": "Comitatum directus est, tunc Imperator contra Caecilianum potuerit judicare, et illud judicium suum quod nos recitaveramus, ubi inter partes cognoverat, Caecilianumque purgaverat, sententia posteriore rescindere. Sed dicebatur eis ut hoc potius legerent; et nihil omnino proferebant. Illae autem litterae Imperatoris, quibus ad se mitti jussit Ingentium, quas contra seipsos pro Caeciliano recitaverunt, hoc continent, quod Aelianus proconsul in causa Felicis audientiam praebuerit competentem, eumdemque Felicem a crimine traditionis innocentem fuisse constiterit: sed Ingentium ad Comitatum suum propterea jubere transmitti, ut illis qui ibi erant, et diurnis diebus eum interpellare non desinebant, apparere et intimari posset, et frustra eos Caeciliano invidiam comparare, et adversus eum violenter insurgere voluisse. 11. Quis eos crederet ista contra se recitasse pro nobis, nisi Dei omnipotentis nutu factum esset, ut non solum verba eorum Gestis tenerentur, sed etiam manus subscribentium legerentur? Nam et ordinem consulum et dierum, qui Gestis expressus est, si quis nunc diligenter advertat,", + "candidate_score": 0.678231, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_240_242", + "bdc_text": "Nam quamquam illud consentiebant nostri , ut ne suffragiorum multitudine , in colloquio libero sacroque , quicquam diffiniretur , tamen minime faciendum esse iudicabant , ut ne ullius suffragium non annotaretur . Quae enim expositio disceptatae fieret controversiae , aut quomodo existimatio iniri vera posset , in ea re , in qua momenta praecipua legerentur , et sententiae hominum de religione disceptantium dissimularentur . Itaque non tam sua , quam Caesaris interesse credebant nostri , si de re ut acta fuisset quam clarissime instrueretur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1917", + "psc_text": "disserendo ordinare, non ut carptim, sicut propositae sunt, de singulis disseram, sed uno quodam tenore sermonis eas inter se connectam atque contexam, difficile opus videtur; et tamen puto facilius eas solvi, si hoc fecero. Invicem quippe adjuvabunt, si altera pendebit ex altera, donec omnes veniant in seriem disputationis, non singillatim separatis locis, quasi unaquaeque in sua privata intentione habitet, sed unum aliquid intuentes, et unum collaborantes sociali ratione, et individua veritate. CAP. PRIMUM. 2. Voluisti ergo et scripto commonuisti exponi atque aperiri tibi, quid sibi velit vox illa Domini, Deus meus, Deus meus, ut quid me dereliquisti? et quid sit quod Apostolus ait, Ut in charitate radicati et fundati, praevaleatis comprehendere cum omnibus sanctis quae sit latitudo, longitudo, altitudo et profundum (Ephes. III, 17): et quae sint virgines quinque stultae, quaeve sapientes (Matth. XXV, 2): et quae sint tenebrae exteriores (Matth. XXII, 15): et quomodo intelligendum sit, Verbum caro factum", + "candidate_score": 0.678218, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_306_308", + "bdc_text": "verem hoc perpendere oportere , si antequam ad Caesarem acta haec relata essent , vulgarentur , quanta et quam iusta id Caesaris indignatione sit futurum . Postremo , oblatam confessionem quod attineret , facile nos intelligere , confessionis exemplar unum sufficere non posse , itaque plura offerenda esse . Uno praesides , uno Legatum Caesaris , uno adversarios opus habere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_416", + "psc_text": "Promisit idem Donatus quod eos esset exhibiturus: quod cum non semel, sed saepius promisisset, amplius ad illud judicium accedere noluit, ubi jam erat tanta confessus, ut nihil aliud deinceps non accedendo, nisi praesens damnari noluisse videretur; cum tamen ea quae damnanda essent, eo praesente atque interrogato manifestata fuerint. Accessit et aliud, ut a quibusdam adversus Caecilianum denuntiationis libellus daretur: post quod factum quemadmodum sit rursus agitata cognitio, et quae personae illum libellum dederint, quoque modo nihil in Caecilianum probari potuerit, quid dicam, cum et audieritis omnia, et quoties volueritis, legere possitis? 16. De numero autem septuaginta episcoporum, cum quasi gravissima opponeretur auctoritas, quae fuerint dicta meministis; et tamen viri gravissimi ab infinitis quaestionibus catena quadam inexplicabili sese nectentibus suum temperare arbitrium maluerunt, nequaquam curantes quam multi essent illi episcopi, aut unde collecti, quos videbant tanta temeritate caecatos, ut in absentes et non interrogatos collegas, tam praecipites auderent proferre sententias. Et", + "candidate_score": 0.678154, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_115_117", + "bdc_text": "Haec dum in Comitiis geruntur , dumque pacis et concordiae expectatio est aliqua , hostile ac horribile maxime Caesaris edictum ad nos adfertur , in Brabantia paucis ante diebus propositum , in quo doctrina nostra publice istis in locis proscribebatur , et qui eam profiteri fuisset ausus , ferro et igni excindebatur . Cum hoc edicto , quod in libellis istic Gallicana et vernacula lingua editis circumferebatur , allata etiam fama dirae persecutionis est . Nostri enim homines , qui tum ex aula Caesaris redibant , omnem haereseos suspitionem capitalem esse narrabant .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3050", + "psc_text": "per priorum imperatorum leges ad communionem homines catholicam cogerentur; obtinuimus tamen ut illud potius quod dixi, ab imperatoribus peteretur: decretum est in concilio nostro, legati ad Comitatum missi sunt. 26. Sed Dei major misericordia, qui sciret harum legum terror et quaedam medicinalis molestia quam multorum esset pravis vel frigidis animis necessaria, et illi duritiae quae verbis emendari non potest, sed tamen aliquantula severitate disciplinae potest, id egit ut legati nostri quod susceperant, obtinere non possent. Jam enim nos praevenerant ex aliis locis quaedam episcoporum querelae gravissimae, qui mala fuerant ab ipsis multa perpessi, et a suis sedibus exturbati; praecipue horrenda et incredibilis caedes Maximiani episcopi catholici Ecclesiae Bagaiensis effecit ut nostra legatio jam quid ageret non haberet. Jam enim lex fuerat promulgata, ut tantae immanitatis haeresis Donatistarum, cui crudelius parci videbatur quam ipsa saeviebat, non tantum violenta esse, sed omnino esse non sineretur impune: non tamen supplicio capitali, propter servandam", + "candidate_score": 0.677993, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_387_389", + "bdc_text": "Itaque nostri homines trahi de industria rem , et colloquium simulari , non quaeri , videntes , causam diligentius circumspicere coeperunt . De ea re antequam ad iuramenti formam venio , paucis est dicendum . Quanquam enim haec sententia pontificis Romani multis iam annis fuit , ut ne colloquium nobiscum iustum ullum haberetur , tamen quia id nostri semper urserunt , simulare saltem aliquem congressum adversariis necesse fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_443", + "psc_text": "praeterea turba confluxit; sed nobis in tota illa multitudine perpauci apparebant, qui utiliter ac salubriter agi causam illam, et tantam reique tantae quaestionem prudenter et pie discuti cuperent. Caeteri vero magis ad spectaculum quasi altercationis nostrae prope theatrica consuetudine, quam ad instructionem salutis christiana devotione convenerant. Quapropter nec silentium nobis praebere, nec intente nobiscum atque modeste saltem et ordinate colloqui potuerunt, exceptis, ut dixi, paucis, quorum religiosa et simplex apparebat intentio. Itaque libere pro sui cujusque animi motu immoderate loquentium omnia strepitu turbabantur, nec evincere sive nos, sive ipse rogando, interdum etiam objurgando potuimus, ut nobis modestum silentium praeberetur. 2. Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut", + "candidate_score": 0.677853, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_444_446", + "bdc_text": "Hoc responsum datum decima sexta Decembris fuit , cum hactenus plus minus septem diebus de forma iuramenti disceptatum fuisset . Nostri postridie tametsi praeiudicium horum Comitiorum sibi periculo esse , et quicquid hic fieret , proximis in Comitiis , ceu pro transacto habitum iri , viderent , tum quanquam Caesaris mandatum astipulari sibi intelligerent , quod notarios colloquio praeficere se ideo testatur , ut partes habeant , in quo acta probe perpendant : tamen antequam vellent colloquium institutum remorari , conditiones has se accipere , et actorum nuda copia sine autographis contentos fore respondebant , modo ab utriusque partis notariis eam repetere liceret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2107", + "psc_text": "Comitatum directus est, tunc Imperator contra Caecilianum potuerit judicare, et illud judicium suum quod nos recitaveramus, ubi inter partes cognoverat, Caecilianumque purgaverat, sententia posteriore rescindere. Sed dicebatur eis ut hoc potius legerent; et nihil omnino proferebant. Illae autem litterae Imperatoris, quibus ad se mitti jussit Ingentium, quas contra seipsos pro Caeciliano recitaverunt, hoc continent, quod Aelianus proconsul in causa Felicis audientiam praebuerit competentem, eumdemque Felicem a crimine traditionis innocentem fuisse constiterit: sed Ingentium ad Comitatum suum propterea jubere transmitti, ut illis qui ibi erant, et diurnis diebus eum interpellare non desinebant, apparere et intimari posset, et frustra eos Caeciliano invidiam comparare, et adversus eum violenter insurgere voluisse. 11. Quis eos crederet ista contra se recitasse pro nobis, nisi Dei omnipotentis nutu factum esset, ut non solum verba eorum Gestis tenerentur, sed etiam manus subscribentium legerentur? Nam et ordinem consulum et dierum, qui Gestis expressus est, si quis nunc diligenter advertat,", + "candidate_score": 0.677552, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_343_345", + "bdc_text": "Prima die actum cum parte , altera cum legato communicatum , utrisque omnium rerum prius probe consciis , tertia Missa de spiritu sancto cantata ab illis , a nobis concio et precatio publica habita , quarta sic denique ut in crastinum parati adessemus , indictum nobis fuit . Equidem sic opinionem nostram lusit haec fabula hactenus , ut rem aliam , quam quae promittebatur agi , ne suspicari quidem cuiquam in mentem veniret . Serio conditiones colloquii habendi propositae , serio difficultate earum adversarii moti , serio rem divinam factam credebamus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_623", + "psc_text": "dicentes: Digitus Dei est hic. 30. Exodum lege, et vide ubi Pascha celebraverunt, post quot dies data sit Lex. Loquitur Deus ad Moysen in eremo Sina die primo mensis tertii. Nota ergo unum diem ex ingressu ipsius tertii mensis, et vide quid dicat inter caetera: Descende, inquit, testare populo, et purifica illos hodie et cras, et lavent vestimenta sua, et sint parati in diem tertium. Tertia enim die descendet Dominus in montem Sina coram omni populo (Id. XIX, 10, 11): tunc data est Lex tertio scilicet die tertii mensis. Numera itaque a quartodecimo primi mensis die, quo factum est Pascha, usque ad diem tertium tertii mensis, et invenies decem et septem dies primi mensis, triginta secundi, tres tertii, qui fiunt quinquaginta. Lex in arca est sanctificatio in corpore Domini, per cujus resurrectionem nobis requies futura promittitur, ad quam percipiendam Spiritu sancto charitas inspiratur. Spiritus autem nondum erat datus, quia Jesus", + "candidate_score": 0.677444, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_343", + "bdc_text": "Prima die actum cum parte , altera cum legato communicatum , utrisque omnium rerum prius probe consciis , tertia Missa de spiritu sancto cantata ab illis , a nobis concio et precatio publica habita , quarta sic denique ut in crastinum parati adessemus , indictum nobis fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_623", + "psc_text": "dicentes: Digitus Dei est hic. 30. Exodum lege, et vide ubi Pascha celebraverunt, post quot dies data sit Lex. Loquitur Deus ad Moysen in eremo Sina die primo mensis tertii. Nota ergo unum diem ex ingressu ipsius tertii mensis, et vide quid dicat inter caetera: Descende, inquit, testare populo, et purifica illos hodie et cras, et lavent vestimenta sua, et sint parati in diem tertium. Tertia enim die descendet Dominus in montem Sina coram omni populo (Id. XIX, 10, 11): tunc data est Lex tertio scilicet die tertii mensis. Numera itaque a quartodecimo primi mensis die, quo factum est Pascha, usque ad diem tertium tertii mensis, et invenies decem et septem dies primi mensis, triginta secundi, tres tertii, qui fiunt quinquaginta. Lex in arca est sanctificatio in corpore Domini, per cujus resurrectionem nobis requies futura promittitur, ad quam percipiendam Spiritu sancto charitas inspiratur. Spiritus autem nondum erat datus, quia Jesus", + "candidate_score": 0.677415, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_579", + "bdc_text": "Itaque orare , ut haec postulatio profecta non impudenti , sed a pio animo iudicetur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1762", + "psc_text": "ipsa vera Vita beata nos orare docuit, non in multiloquio, tanquam eo fiat ut exaudiamur quo loquaciores sumus, cum eum oremus qui novit, sicut ipse Dominus ait, quid nobis necessarium sit, priusquam petamus ab eo (Matth. VI, 7, 8). Unde mirum videri potest, quamvis multiloquium prohibuerit, cur nos sic orare adhortatus sit, qui novit quid nobis necessarium sit, priusquam petamus ab eo, ut diceret, Oportet semper orare, et non deficere; viduae cujusdam proposito exemplo, quae de suo adversario cupiens vindicari, judicem iniquum saepe interpellando flexit ad audiendum, non justitia vel misericordia permotum, sed taedio superatum: ut hinc admoneremur, quam certius nos exaudiat misericors et justus Dominus Deus sine intermissione orantes, quando illa nec ab iniquo et impio judice potuit assidua interpellatione contemni; et quam libens atque placatus bona desideria impleat eorum, a quibus aliena peccata novit ignosci, si quo cupiebat illa pervenit quae voluit vindicari (Luc. XVIII, 1-8). Ille quoque", + "candidate_score": 0.677225, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_243_245", + "bdc_text": "Caetera quanquam agitata sunt , disceptationem tamen levem habuerunt : quale fuit , ut ne quid eorum , quae hic acta fuissent , prius quam relatum esset ad Caesarem quoque evulgaretur , tum etiam notarii duo hinc , duo isthinc constituerentur . Nam in priore gravabat hoc , quod nostri homines ad eos principes , unde erant missi , iis de rebus , quibus de tum ageretur , assidue referre multis ex causis opus haberent , et promittere de editione rerum earum non possent , quae edendae an supprimendae essent , tum sciri posset , cum esset intellectum in causa religionis iam iudicanda qualiter se hominum iuditia prodidissent , non quando de quando de eorum ipsorum iudiciis aut informatus Caesar esset , aut sententiam suam ipse pronuntiavisset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1348", + "psc_text": "8. Scitote quod primi majores vestri causam Caeciliani ad imperatorem Constantinum detulerunt. Exigite hoc a nobis, probemus vobis; et si non probaverimus, facite de nobis quidquid potueritis. Sed quia Constantinus non est ausus de causa episcopi judicare, eam discutiendam atque finiendam episcopis delegavit. Quod et factum est in urbe Roma praesidente Melchiade episcopo illius Ecclesiae cum multis collegis suis. Qui cum Caecilianum innocentem pronuntiassent, et Donatum qui schisma Carthagini fecerat, sententia percussissent, iterum vestri ad Imperatorem venerunt, de judicio episcoporum, in quo victi fuerant, murmurarunt. Quomodo enim potest malus litigator laudare judices, quibus judicantibus victus est? Iterum tamen clementissimus Imperator alios judices episcopos dedit apud Arelatum galliae civitatem, et ab ipsis vestri ad ipsum Imperatorem appellarunt, donec etiam ipse causam cognosceret, et Caecilianum innocentem, illos calumniosos pronuntiaret. Nec sic toties victi quieverunt, sed de Felice Aptungitano, per quem Caecilianus fuerat ordinatus, quotidianis interpellationibus ipsi Imperatori taedium fecerunt, dicentes eum esse", + "candidate_score": 0.677218, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_3_5", + "bdc_text": "Istis Comitiorum circumcursitationibus et amicorum salutationibus ac appellationibus et rerum , quae gerebantur , negotiis et occupationibus et brevi denique hyberni diei spatio factum est , ut totum mihi tempus absumeretur , ac ut scribere ad unumquemque vestrum , quae maxime vellem , quaeque maxime debuisse fateor , minime potuerim . Ergo domum reversus iam et otium ea , quae annotaram , describendi nactus una ad omnes epistola semel omnia , quae isthic gesta sunt , nunc scribendo omnibus cupio , si possim , satisfacere . Vos autem de me vobis sic persuadete , qualiter ipse de me apud vos semper sum professus , ut fratre in Christo et vos vere amante et communis ministerii salutisque publicae vobiscum divina electione custode , cuique nihil in vita possit evenire gratius , quam si vera et solida mentium nostrarum conspiratione cohaereamus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.677096, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_224_226", + "bdc_text": "Caeterum , antequam de istorum articulorum disceptatione , et velut iuris quadam inter nos et Praesides actione dicam , pauca prius de totius colloquii ratione sunt explicanda . Tribus ex partibus colloquium totum , qualiter institutum fuerat , constare oportebat , arbitrorum , reorum , qui nos eramus , et accusatorum , qui erant nostri adversarii . Excuti enim nostra confessio ut aliqua emissa vox digna iudicii severitate , et facta per nos religionis mutatio , ut aliquod infame crimen gravi poena multandum , utrumque ad communem Christi doctrinae regulam , praesidibus audientibus et iudicantibus , adversariis accusantibus et refellentibus , nobis autem defendentibus , debebat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2103", + "psc_text": "Quidquid enim jam passi fueritis imperialibus legibus, quod non pro justitia, sed pro iniquitate patimini, non poteritis dicere ideo nos esse injustos, quia sic vobiscum agi non debuit, ut Imperator vos ab ista iniquitate compesceret. Episcopi enim vestri confessi sunt majores suos sic egisse cum Caeciliano, quomodo vobiscum agi non vultis. Et tamen quod Caecilianum apud Imperatorem persecuti fuerint, etiam ipsis confitentibus et profitentibus satis constitit: quod autem Caecilianus fuerit ab Imperatore damnatus, omnino non constitit; imo etiam constitit eum, accusantibus et persequentibus majoribus eorum, et bis numero prius ab episcopis, et ab ipso postea Imperatore fuisse purgatum. Hoc etiam ipsi confirmaverunt, talia postea, quasi pro causa sua, proferendo, ut magis contra ipsos esse invenirentur, et pro causa Caeciliani etiam illa quae protulerunt, recitarentur. Quoscumque ergo accusare voluerunt, nullis certis documentis probare potuerunt: quidquid autem nos et pro Ecclesiae causa, et pro Caeciliani causa diximus, et verbis suis et lectionibus", + "candidate_score": 0.676862, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_244_246", + "bdc_text": "quale fuit , ut ne quid eorum , quae hic acta fuissent , prius quam relatum esset ad Caesarem quoque evulgaretur , tum etiam notarii duo hinc , duo isthinc constituerentur . Nam in priore gravabat hoc , quod nostri homines ad eos principes , unde erant missi , iis de rebus , quibus de tum ageretur , assidue referre multis ex causis opus haberent , et promittere de editione rerum earum non possent , quae edendae an supprimendae essent , tum sciri posset , cum esset intellectum in causa religionis iam iudicanda qualiter se hominum iuditia prodidissent , non quando de quando de eorum ipsorum iudiciis aut informatus Caesar esset , aut sententiam suam ipse pronuntiavisset . In posteriore nulla difficultas erat , nisi inventa postea ab adversariis nova eius articuli interpretatio fuisset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2107", + "psc_text": "Comitatum directus est, tunc Imperator contra Caecilianum potuerit judicare, et illud judicium suum quod nos recitaveramus, ubi inter partes cognoverat, Caecilianumque purgaverat, sententia posteriore rescindere. Sed dicebatur eis ut hoc potius legerent; et nihil omnino proferebant. Illae autem litterae Imperatoris, quibus ad se mitti jussit Ingentium, quas contra seipsos pro Caeciliano recitaverunt, hoc continent, quod Aelianus proconsul in causa Felicis audientiam praebuerit competentem, eumdemque Felicem a crimine traditionis innocentem fuisse constiterit: sed Ingentium ad Comitatum suum propterea jubere transmitti, ut illis qui ibi erant, et diurnis diebus eum interpellare non desinebant, apparere et intimari posset, et frustra eos Caeciliano invidiam comparare, et adversus eum violenter insurgere voluisse. 11. Quis eos crederet ista contra se recitasse pro nobis, nisi Dei omnipotentis nutu factum esset, ut non solum verba eorum Gestis tenerentur, sed etiam manus subscribentium legerentur? Nam et ordinem consulum et dierum, qui Gestis expressus est, si quis nunc diligenter advertat,", + "candidate_score": 0.676857, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_483_485", + "bdc_text": "Sed iam ad hos viros redeamus . Formae igitur quaedam orationis propositae iis fuerunt , verbis taliter attemperatae , ut convenire cum nostra doctrina videri non bene cautis potuerint . Sed isti viri cum primum sententiam suam pro se quisque diceret et ab adversariis intelligeretur verba viris frustra dari , agi cum Palatini legato ceptum est , ut Theologum suum in verbis pertinacem compesceret , ac intra potestatem haberet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3922", + "psc_text": "penitus de tanta quorumdam contradictione reticere. Sunt ex parte tales personae, ut his, consuetudine ecclesiastica, laicos summam reverentiam necesse sit exhibere. Quod quidem ita curavimus Deo juvante servare, ut, cum opus fuit, non taceremus quae ad quaestionis hujus assertionem exiguitas nostrarum virium suggerebat. Sed nunc summatim, quantum festinatio perlatoris admisit, haec velut commonendo suggessi. Tuae sanctae prudentiae est dispicere quid facto opus sit, ut talium et tantorum superetur vel temperetur intentio. Cui ego jam parum prodesse existimo te reddere rationem, nisi et addatur auctoritas quam transgredi infatigabiliter contentiosa corda non possint. Sed plane illud tacere non debeo, quod se dicant tuam Sanctitatem, hoc excepto, in factis et dictis omnibus admirari. Tuum erit decernere quomodo sit in hoc eorum contradictio toleranda. Nec mireris quod aliter vel aliqua in hac epistola addidi, quantum puto, quae in superiore non dixeram; talis est enim nunc eorum definitio, praeter illa quae per festinationem aut oblivionem", + "candidate_score": 0.676663, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_95_97", + "bdc_text": "Caeteri pro se quisque sententiam suam deprompserunt . De fide et operibus prima fuit disputatio , in qua , an fides ipsa iustitia , an causae iustitiae , an neque iustitia neque causae iustitiae , sed tantum loco nobis iustitiae esset , disputabantur . Deinde renati qui sunt , ecquid sua aliqua , an vero nulla sua , sed solius fidei iustitia in iudicio consisterent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3107", + "psc_text": "ex operibus. Ipsa est enim justitia ex fide, quam Gentes apprehenderunt, de quibus dictum est: Quid ergo dicemus? Quia Gentes, quae non cognoverunt justitiam, apprehenderunt justitiam; justitiam autem quae ex fide est. Israel autem persequens legem justitiae, in legem justitiae non pervenit: quare? Quia non ex fide, sed tanquam ex operibus. Offenderunt enim in lapidem offensionis, sicut scriptum est, Ecce pono in Sion lapidem offensionis, et petram scandali; et qui crediderit in eum non confundetur (Rom. IX, 30-33). Ipsa est justitia ex fide, qua credimus nos justificari, hoc est, justos fieri gratia Dei per Jesum Christum Dominum nostrum, ut inveniamur in illo, non habentes nostram justitiam quae ex Lege est, sed eam quae est per fidem Christi. Quae ex Deo justitia (Philipp. III, 9) in fide, in fide utique est, qua credimus nobis justitiam divinitus dari, non a nobis in nobis nostris viribus fieri. 9. Nam cur illam justitiam quae", + "candidate_score": 0.676562, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_95_97", + "bdc_text": "Caeteri pro se quisque sententiam suam deprompserunt . De fide et operibus prima fuit disputatio , in qua , an fides ipsa iustitia , an causae iustitiae , an neque iustitia neque causae iustitiae , sed tantum loco nobis iustitiae esset , disputabantur . Deinde renati qui sunt , ecquid sua aliqua , an vero nulla sua , sed solius fidei iustitia in iudicio consisterent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3360", + "psc_text": "13, 14). Restat igitur ut ipsam fidem unde omnis justitia sumit initium, propter quod dicitur ad Ecclesiam in Cantico canticorum, Venies et pertransies ab initio fidei (Cant. IV, sec. LXX): restat, inquam, ut ipsam fidem non humano, quod isti extollunt, tribuamus arbitrio, nec ullis praecedentibus meritis, quoniam inde incipiunt bona quaecumque sunt merita; sed gratuitum donum Dei esse fateamur, si gratiam veram, id est sine meritis, cogitamus: quia, sicut in eadem Epistola legitur, Deus unicuique partitur mensuram fidei (Rom. XII, 3). Opera quippe bona fiunt ab homine; fides autem fit in homine, sine qua illa a nullo fiunt homine. Omne enim quod non est ex fide, peccatum est (Id. XIV, 23). 10. Quapropter, ne se vel ipsius orationis meritum extollat, etiamsi ad vincendas temporalium rerum cupiditates, et diligenda bona aeterna atque ipsum fontem omnium bonorum Deum, adjutorium datur oranti; fides orat quae data est non oranti, quae utique nisi data", + "candidate_score": 0.67647, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_422_424", + "bdc_text": "Haec in illa praestituta iuramenti forma desiderata a nostris principio fuerunt , perpensa diligentius ea clausula , qua cavetur , ne cui quicquam quisque notariorum communicet , ne quis hoc de iis intelligeret , qui in ipso colloquio versarentur , quos actorum copia excludere contra actionis naturam erat , addendum necessario videbatur , ut de iis tantum intelligeretur , qui ad colloquium destinati non essent . Valde autem nova hac postulatione perculsi nostri fuerunt . Primum enim cum iis actorum copia qui non legati , postea etiam iis , qui quanquam legati , non tamen destinati ad colloquium essent , negaretur , iam denique diserte omnibus haec eripiebatur , ut quicquid actum foret , ad unum Caesaris legatum per praesides remittendum esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.676304, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_98", + "bdc_text": "Postremo , quia id saepissime obiiceretur , Qui velit in vitam ingredi , mandata ut servet , et multa remissa esse ei , quae dilexisset multum , et , si remittamus nos , etiam remissum iri nobis , et , si quis fidem omnem habeat , charitatem non habeat , eum nihil esse :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3089", + "psc_text": "sed, non remittetur, inquit, neque in hoc saeculo, neque in futuro. 49. Intelligant ergo non omne, sed aliquod significatum esse peccatum in Spiritum sanctum, quod omnino non remittetur. Sicut enim eum dixisset, Si non venirem, peccatum non haberent (Joan. XV, 22), utique non omne peccatum intelligi voluit, quandoquidem pleni erant multis magnisque peccatis; sed aliquod proprium peccatum, quod si non haberent, possent illis omnia dimitti quae habebant, id est, quod in cum venientem non crediderunt; hoc enim non haberent peccatum, si non veniret: sic etiam eum dixit, Qui peccaverit in Spiritum sanctum, vel, Qui verbum dixerit adversus Spiritum sanctum, non utique omne quod in Spiritum sanctum peccatur facto sive dicto, sed aliquod certum et proprium intelligi voluit. Hoc est autem duritia cordis usque ad finem hujus vitae, qua homo recusat in unitate corporis Christi, quod vivificat Spiritus sanctus, remissionem accipere peccatorum. Cum enim dixisset discipulis, Accipite Spiritum sanctum, continuo subjecit,", + "candidate_score": 0.676283, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_430_432", + "bdc_text": "Ad haec cum hae res , de quibus rebus hic disputaretur , essent eius generis , quas scire maxime expediret , sive verae essent , ut dissimularentur minime , sive falsae , hominum errore ut in re periculosa deprehenderentur , quo facilius publico concilio aut error tolli , aut veritas restitui posset , non videbant nostri , quorsum premere attineret disputationes eas , quarum argumenta in illustri deceret esse posita , et vel ad memoriam rei tantae copiam actorum apud partem utramque conservandam videri . Iniquum etiam hoc et contra legationis fidem esse putabant , quod substituti , quos ex legatorum nostrorum numero subsidio notariis adiunxeramus , domum reversi , quid actum esset , narrare ne iis quidem auderent , unde essent missi . Easdem postulationes causasque , cum apud legatum Caesaris eodem die exposuissent nostri , legatus actorum copiam ideo partibus non necessariam esse iudicabat , quoniam liberum colloquium hoc et extra diffinitionis periculum esset , deinde videri intutum putabat , ut partibus committeretur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.676264, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_144_146", + "bdc_text": "Eius epistolae finis voluntatem et studium erga veterem religionem conservandam singulare parti adversariae pollicebatur . Data haec secunda Novembris , reddita vigesima et secunda fuit , palam ipsa quoque quaesitam , non vitatam per Praesides et legatum moram esse arguens . Erat enim de legato minime dubium .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1867", + "psc_text": "amplius quam ad illud quod inquirendum putavit, respondendum fuit: ad ea vero quae mihi pertractanda atque solvenda in epistola tua ipse misisti, sive ab illo, sive etiam ab aliis vel suggerantur vel ingerantur, ad te potius pro viribus nostris pertractata et soluta mitti debuerunt; non sic quemadmodum de his agendum est librorum negotio, sed quemadmodum potest epistolari sat esse colloquio, ut si tibi visum fuerit, qui eorum motus quotidianis disputationibus experiris, et illis legantur hae litterae. At si auriculis eorum minus pietate fidei praecultis, sermo iste non sufficit, prius inter nos quod eis putas sufficere peragatur, tum demum ad illos quod peractum fuerit perferatur. Multa enim sunt, a quibus sensus eorum si adhuc abhorret et resilit, vel uberiore vel subtiliore ratione, vel certe auctoritate cui resistere indignum putent, persuaderi aliquando forsitan possint. 2. Ergo in epistola tua posuisti, moveri quosdam, cur hic Deus, qui et veteris Testamenti Deus esse firmatur,", + "candidate_score": 0.676248, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_230_232", + "bdc_text": "cum de nobis arbitrandum , inter arbitros stare vidisses , et eos quidem plerosque maxime et veritati et nobis infestos , quod illorum libelli seditiosissimi non ita pridem emissi palam declarant . Ad haec arbitri tres non hi erant , qui se possent inferre medios , cum ex professo partis alterius causam tuerentur , et Palatini legatus unus fungi offitio vere posse videretur . Quonam enim pacto hi episcopi , quorum unus episcopatum unum maximum , alter maximos duos , tertius tres maximos , et inter eos archiepiscopatus duos , omnia haec contra omne divinum et humanum ius tenent , quique nullum in vita munus episcopi unquam obeunt , de iis hominibus aut arbitrari aeque , aut arbitros in eorum causa audienda aequos constituere possent , qui totum hoc tyrannidis in Ecclesia genus ceu blasphemum et impium ex professo execrantur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", + "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", + "candidate_score": 0.676105, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_152_154", + "bdc_text": "de Ferdinandi legatis non pugnare : petere , ut ante omnia de colloquendi forma constitueretur . Sic adversarii tum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3350", + "psc_text": "sermocinamur, admonentes ut docendis instes, quibus terrendis satis, quantum comperimus, institisti. Sunt enim quidam, qui justissime damnatas impietates adhuc liberius defendendas putant; et sunt qui occultius penetrant domos, et quod in aperto jam clamare metuunt, in secreto seminare non quiescunt: sunt autem qui omnino silverunt, magno timore compressi, sed adhuc corde retinent quod ore jam proferre non audent; qui tamen esse possunt fratribus ex priore ipsius dogmatis defensione notissimi. Proinde alii severius coercendi, alii vigilantius vestigandi, alii tractandi quidem lenius, sed non segnius sunt docendi, ut si non timentur ne perdant, non tamen negligantur ne pereant. CAPUT II. 3. Quod enim putant auferri sibi liberum arbitrium, si nec ipsam bonam voluntatem sine adjutorio Dei hominem habere consenserint; non intelligunt non se firmare humanum arbitrium, sed impellere, ut per inania feratur, non in Domino tanquam in petra stabili collocetur: paratur enim voluntas a Domino. 4. Quod autem personarum acceptorem Deum se", + "candidate_score": 0.676091, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_381_383", + "bdc_text": "alterum , pontificem tyrannidem sibi in regno Christi et Ecclesia occupantem , scissa charitate causam tumultibus et funestis bellis dedisse , flammis adhuc eos , in quibus charitatis aliquid superesset , delentem . Vos regni Christi et Ecclesiae , contra ipsius tyrannidem assertores et vindices , divina gratia exortos , aliud nihil quam charitatem cupere conservare . Deinde ostendendum fuit , si qualiter de se profiteretur , Caesaris iussu et imperio , non pontificis nomine adesset , nos eo nomine ut hospitem et spectatorem et adiutorem pacis libenter laturos , ac gratias habituros esse :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_660", + "psc_text": "Quis autem vere dicit se habere Christi charitatem, quando ejus non amplectitur unitatem? Cum ergo ad Catholicam veniunt, non hic accipiunt quod habebant; sed ut prodesse illis incipiat quod habebant, accipiunt hic quod non habebant. Hic enim accipiunt radicem charitatis in vinculo pacis, et in societate unitatis; ut non ad damnationem, sed ad liberationem illis valeant omnia quae habent sacramenta veritatis. Non enim debent gloriari sarmenta, quia non sunt spinarum ligna, sed vitis. Si enim non in radice vixerint, cum tota specie sua in ignem mittentur. De quibusdam autem ramis fractis dixit Apostolus quia potens est Deus iterum inserere illos (Rom. XI, 23). Et ideo, dilectissime frater, quoscumque illorum videris forte dubitantes quo ordine suscipiantur a nobis, ostende illis istam quam bene nosti manum meam, et si eam apud se habere voluerint, habeant; quia testem Deum facio super animam meam, sic eos me suscepturum, ut non solum baptismum Christi quem", + "candidate_score": 0.676074, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_444_446", + "bdc_text": "Hoc responsum datum decima sexta Decembris fuit , cum hactenus plus minus septem diebus de forma iuramenti disceptatum fuisset . Nostri postridie tametsi praeiudicium horum Comitiorum sibi periculo esse , et quicquid hic fieret , proximis in Comitiis , ceu pro transacto habitum iri , viderent , tum quanquam Caesaris mandatum astipulari sibi intelligerent , quod notarios colloquio praeficere se ideo testatur , ut partes habeant , in quo acta probe perpendant : tamen antequam vellent colloquium institutum remorari , conditiones has se accipere , et actorum nuda copia sine autographis contentos fore respondebant , modo ab utriusque partis notariis eam repetere liceret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.676041, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_121_123", + "bdc_text": "Eum , qui extortam haereseos confessionem recantaret , capite tantum plecti , qui in ea profitenda persisteret , vivum exuri , non ita , ut in cineres vertatur , sed ut ambusto corpore denigrataque ac horrenda forma , ad palum affixus , suspensusque caeteris in terrorem ostenderetur . Vestes etiam damnatorum in templis patenti conspicuoque in loco suspensas asservari , ut utriusque et vivi et mortui haeretici memoria cunctos metu percelleret et absterreret . Addebant etiam , ab hoc inhumano et crudeli inquisitionis genere , quosdam ipsi Caesari charissimos , summa Caesaris autoritate eripi vix potuisse :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2364", + "psc_text": "I, 3). Mirabiliter autem vult eos esse horum velut mirabilium contemptores, cum eos ostendit corpus factos illius capitis, dicendo: Et estis in illo repleti, qui est caput omnis principatus et potestatis. 26. Hinc jam ne umbris Judaismi seducantur, adjungit: In quo etiam circumcisi estis, circumcisione non manufacta in exspoliatione corporis carnis; vel, sicut aliqui habent, in exspoliatione corporis peccatorum carnis, in circumcisione Christi; consepulti ei in Baptismo, in quo et consurrexistis per fidem operationis Dei, qui suscitavit illum a mortuis. Vide quemadmodum et hic corpus Christi eos ostendit, ut ista contemnant, cohaerentes tanto capiti suo, mediatori Dei et hominum Christo Jesu, et nullum falsum vel invalidum medium per quod Deo cohaereant, requirentes. Et vos, inquit, cum essetis mortui in delictis et praeputio carnis vestrae; praeputium vocavit quod significatur praeputio, hoc est delicta carnalia quibus exspoliandi sumus: vivificavit, inquit, cum illo, donans vobis omnia delicta, delens quod adversus nos erat chirographum", + "candidate_score": 0.675836, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_433_435", + "bdc_text": "Edi enim sine ingenti multorum offendiculo non posse , omnem hanc turbam natam ex incerta librorum editione fuisse . Caesarem ipsum si quid utile in editione esset , bono publico consulturum esse . Hic cum nostri conditionibus iis se acquiescere non posse ostenderent , subinde legatus :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2699", + "psc_text": "Jacobi apostoli, ubi ait, « Quicumque totam legem servaverit, offendat autem in uno, factus est omnium reus » (Jacobi II, 10); de utroque consulens eum. Sed in illo priore quaestionem quam proposui, ipse non solvi; in posteriore autem quid mihi de illa solvenda videretur ipse non tacui: sed utrum hoc approbaret etiam ille, consului. Rescripsit autem, laudans eamdem consultationem meam, sibi tamen ad respondendum otium non esse respondit. Ego vero quousque esset in corpore, hos libros edere nolui, ne forte responderet aliquando, et cum ipsa responsione ejus potius ederentur. Illo autem defuncto ad hoc edidi priorem, ut qui legit admoneatur aut non quaerere omnino quomodo detur anima nascentibus, aut certe de re obscurissima eam solutionem quaestionis hujus admittere, quae contraria non sit apertissimis rebus quas de originali peccato fides catholica novit in parvulis, nisi regenerentur in Christo sine dubitatione damnandis; posteriorem vero ad hoc ut quaestionis de qua ibi agitur,", + "candidate_score": 0.67579, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_233_235", + "bdc_text": "Nam quod Caesaris legatum attinebat , de eius , eiusque principis , cuius legatus erat , de nobis nostraque doctrina et factis sententia , magis evidens argumentum nullum expectari poterat , quam id mandatum , quod erat eodem tempore contra nos velut iudicatum certum editum , quae quanquam talia essent , nostris tamen hominibus , doctrinae suae , quam esse solidam et firmam scirent , rationem reddere , loco semel quantumvis iniquo facto , est visum . Ad hanc igitur futuri colloquii formam per praesides propositam , quid adversarii responderint , quanquam non scimus , tamen conficere difficile non est , ut quorum consilio et suffragio prius composita et constituta fuisset ; non enim praesides sine illorum consilio quicquam aut agebant , aut agere etiam poterant .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1727", + "psc_text": "fuerat peritura, tot testimonia divina recitari; pro ea vero, quae, sicut putant, fuerat Domino placitura, nullum ejus testimonium reperiri: haec forte cogitantes, ad finiendas vanas, et perniciosas, et saluti aeternae contrarias inimicitias, ad locum collationis nostrae omnes convenire voluerunt, non ut tumultus novus oriatur, sed ut vetusta discordia finiatur. 4. Nam et illud quo in nos solent graviter irritari, quod reges terrae, quos tanto ante praedictum est Christo domino servituros, leges contra haereticos et schismaticos pro catholica pace constituunt, credimus quod aliquando cogitaverint non esse culpandum: quia et antiqui reges non solum gentis Hebraicae, sed etiam alienigenae, ne quisquam contra Deum Israel, hoc est verum Deum, non tantum faceret, sed vel diceret aliquid, omnes regni sui populos praeceptis minacissimis terruerunt; et majores istorum ipsam Caeciliani causam, unde nata est ista dissensio, ad Constantinum imperatorem per Anulinum proconsulem accusando miserunt; quod utique non ob aliud videntur fecisse, nisi ut imperator Constantinus", + "candidate_score": 0.675757, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_145_147", + "bdc_text": "Data haec secunda Novembris , reddita vigesima et secunda fuit , palam ipsa quoque quaesitam , non vitatam per Praesides et legatum moram esse arguens . Erat enim de legato minime dubium . Quo nam enim pacto res ulla privata , quali in re illum hoc se tempore Vesontii occupavisse constabat , misso ad tantum colloquium audiendum Caesaris ad imperium legato obstare potuit ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_401", + "psc_text": "viguit principatus, et caeteris terris, unde Evangelium ad ipsam Africam venit, per communicatorias litteras esse conjunctum, ubi paratus esset causam suam dicere, si adversarii ejus ab eo illas Ecclesias alienare conarentur. Quia ergo venire noluit ad hospitium collegarum, quos a suis inimicis contra veritatem suae causae perversos esse sentiebat vel suspicabatur, vel, ut ipsi asserunt, simulabat, tanto magis Secundus, si verae pacis custos esse voluisset, cavere debuit ne damnarentur absentes, qui judicio eorum omnino interesse noluerunt. Neque enim de presbyteris aut diaconis aut inferioris ordinis clericis, sed de collegis agebatur, qui possent aliorum collegarum judicio, praesertim apostolicarum Ecclesiarum, causam suam integram reservare; ubi contra eos sententiae dictae in absentes, nullo modo aliquid valerent, quando eorum judicium non primo aditum postea deseruerunt, sed suspectum semper habitum nunquam adire voluerunt. 8. Haec res maxime sollicitare debuit Secundum qui tunc erat primas, si propterea concilium regebat, ut paci consuleret; facile enim fortassis rabida", + "candidate_score": 0.675738, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_202_204", + "bdc_text": "et nostra oratio sine teste apud illum futura , adversariis , in quorum gratiam sibi in nos indulserat , et praesidibus , quorum de nobis opinioni medendum fuerat , remotis , omni gratia et utilitate caritura videbatur . Ita denique cum nostri et legatum et praesides , et eos , qui inter adversarios concordiae studere videbantur , acriore responso in ipso praesertim colloquii principio frustra se alienaturos , et apologia hac nunc quidem nihil effecturos esse viderent , in commune responsum concesserunt . In eo responso actae gratiae Caesaris primum , mox legati erga Germanos , benevolentiae et studiis fuerunt :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_864", + "psc_text": "hi, qui cum in Christum ex Judaeis credidissent, tamen aemulatores erant Legis, ne per doctrinam Christi velut sacrilega, nec Deo mandante conscripta damnari putarentur quae per Moysen patribus fuerant ministrata. Hoc enim de Paulo jactaverant, non illi qui intelligebant quo animo a Judaeis fidelibus observari tunc ista deberent, propter commendandam scilicet auctoritatem divinam et sacramentorum illorum propheticam sanctitatem, non propter adipiscendam salutem, quae jam in Christo revelabatur, et per Baptismi sacramentum ministrabatur; sed illi hoc de Paulo sparserant, qui sic ea volebant observari, tanquam sine his in Evangelio salus credentibus esse non posset. Ipsum enim senserant vehementissimum gratiae praedicatorem et intentioni eorum maxime adversum, docentem non per illa hominem justificari, sed per gratiam Jesu Christi, cujus praenuntiandae causa illae umbrae in Lege mandatae sunt. Et ideo illi invidiam et persecutionem molientes concitare, tanquam inimicum Legis mandatorumque divinorum criminabantur: cujus falsae criminationis invidiam congruentius devitare non posset, quam ut ea ipse", + "candidate_score": 0.675665, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_448_450", + "bdc_text": "Decima iam octava Decembris fuit , cum de colloquii conditionibus omnibus omnino transactum videretur , cumque iam nihil quam ipsum superesse colloquium crederetur , novas hic rursum morae causas adversarii excitare , et viam quaerere , quomodo in proximorum Comitiorum diem usque vicinum iam res extraheretur . Nam et contionem publicam avertere sunt conati , et suffragia trium istorum , qui inter ipsos a nobis stabant , praeripere , et privatum colloquium ex publico facere . De unaquaque re paucis dicemus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.675656, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_114_116", + "bdc_text": "Itaque quia instare deinde verum cum ipso hoste certamen videbatur , finem isti congressus utilissimi habuerunt . Haec dum in Comitiis geruntur , dumque pacis et concordiae expectatio est aliqua , hostile ac horribile maxime Caesaris edictum ad nos adfertur , in Brabantia paucis ante diebus propositum , in quo doctrina nostra publice istis in locis proscribebatur , et qui eam profiteri fuisset ausus , ferro et igni excindebatur . Cum hoc edicto , quod in libellis istic Gallicana et vernacula lingua editis circumferebatur , allata etiam fama dirae persecutionis est .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3032", + "psc_text": "solito crebrius, et multo magis ubicumque ab eorum saevitia respirabat aliquanta libertas. 18. Tum vero illi sic exarserunt, et tantis sunt odiorum stimulis incitati, ut contra eorum insidias atque violentias et apertissima latrocinia, vix ullae nostrae communionis Ecclesiae possent esse securae, vix ulla via tuta qua iter agerent quicumque adversus eorum rabiem pacem catholicam praedicarent, eorumque dementiam perspicua veritate convincerent. Usque adeo prorsus non solum laicis, vel quibuslibet clericis, sed ipsis quoque episcopis catholicis quodammodo proponebatur dura conditio. Aut enim tacenda erat veritas, aut eorum immanitas perferenda. Sed si veritas taceretur, non solum nemo fuerat ejus silentio liberandus, sed multi etiam illorum seductione perdendi: si autem veritatis praedicatione furor eorum ad saeviendum provocaretur, aliquibus liberatis nostrisque firmatis, rursus a sequenda veritate formido impediret infirmos. Cum igitur his angustiis affligeretur Ecclesia, quisquis existimat omnia potius sustinenda, quam Dei auxilium, ut per christianos imperatores ferretur, fuisse poscendum, parum attendit non bonam de", + "candidate_score": 0.67563, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_114_116", + "bdc_text": "Itaque quia instare deinde verum cum ipso hoste certamen videbatur , finem isti congressus utilissimi habuerunt . Haec dum in Comitiis geruntur , dumque pacis et concordiae expectatio est aliqua , hostile ac horribile maxime Caesaris edictum ad nos adfertur , in Brabantia paucis ante diebus propositum , in quo doctrina nostra publice istis in locis proscribebatur , et qui eam profiteri fuisset ausus , ferro et igni excindebatur . Cum hoc edicto , quod in libellis istic Gallicana et vernacula lingua editis circumferebatur , allata etiam fama dirae persecutionis est .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3048", + "psc_text": "in quibus et ego eram, quamvis Donatistarum rabies usquequaque saeviret, non esse petendum ab imperatoribus ut ipsam haeresim juberent omnino non esse, poenam constituendo eis qui in illa esse voluissent; sed hoc potius constituerent, ut eorum furiosas violentias non paterentur qui veritatem catholicam vel praedicarent loquendo, vel legerent constituendo. Quod eo modo fieri aliquatenus posse arbitrabamur, si legem piissimae memoriae Theodosii, quam generaliter in omnes haereticos promulgavit, Ut quisquis eorum episcopus vel clericus ubilibet esset inventus, decem libris auri multaretur, expressius in Donatistas, qui se negabant haereticos, ita confirmarent, ut non omnes ea multa ferirentur, sed in quorum regionibus aliquas violentias a clericis, vel a Circumcellionibus, vel populis eorum, Ecclesia catholica pateretur: ut scilicet post protestationem Catholicorum qui fuissent ista perpessi, jam cura ordinum ad persolvendam multam episcopi sive ministri caeteri tenerentur. Ita enim existimabamus eis territis, et nihil tale facere audentibus, posse libere doceri et teneri catholicam veritatem, ut", + "candidate_score": 0.675501, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_521_523", + "bdc_text": "Eorum autem sententiam qui inter colligendum suffragia non quod plurimi , sed quod pauciores sensissent , nec in colloquium inferendam , nec parti adversariae per praesides ostendendam , sed scriptam usque factam Caesari relationem custodiendam esse . Hoc si reciperent nostri , fieri colloquium posse , valde se sperare . Ad haec nostri :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.675387, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_245_247", + "bdc_text": "Nam in priore gravabat hoc , quod nostri homines ad eos principes , unde erant missi , iis de rebus , quibus de tum ageretur , assidue referre multis ex causis opus haberent , et promittere de editione rerum earum non possent , quae edendae an supprimendae essent , tum sciri posset , cum esset intellectum in causa religionis iam iudicanda qualiter se hominum iuditia prodidissent , non quando de quando de eorum ipsorum iudiciis aut informatus Caesar esset , aut sententiam suam ipse pronuntiavisset . In posteriore nulla difficultas erat , nisi inventa postea ab adversariis nova eius articuli interpretatio fuisset . Quoniam enim hi homines , quos ob praesentem tum necessitatem nostri ad excipiendum acta designarant , huiusmodi erant , non qui descriptum , sed qui expensum aestimatumque disputationem eam venissent , ut conscribendi acta laborem et ferre , et non illibenter suscipere videbantur , ita autographa iterem describendi molestiam honestis hominibus imponere iniquum iudicabatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2107", + "psc_text": "Comitatum directus est, tunc Imperator contra Caecilianum potuerit judicare, et illud judicium suum quod nos recitaveramus, ubi inter partes cognoverat, Caecilianumque purgaverat, sententia posteriore rescindere. Sed dicebatur eis ut hoc potius legerent; et nihil omnino proferebant. Illae autem litterae Imperatoris, quibus ad se mitti jussit Ingentium, quas contra seipsos pro Caeciliano recitaverunt, hoc continent, quod Aelianus proconsul in causa Felicis audientiam praebuerit competentem, eumdemque Felicem a crimine traditionis innocentem fuisse constiterit: sed Ingentium ad Comitatum suum propterea jubere transmitti, ut illis qui ibi erant, et diurnis diebus eum interpellare non desinebant, apparere et intimari posset, et frustra eos Caeciliano invidiam comparare, et adversus eum violenter insurgere voluisse. 11. Quis eos crederet ista contra se recitasse pro nobis, nisi Dei omnipotentis nutu factum esset, ut non solum verba eorum Gestis tenerentur, sed etiam manus subscribentium legerentur? Nam et ordinem consulum et dierum, qui Gestis expressus est, si quis nunc diligenter advertat,", + "candidate_score": 0.67518, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_227", + "bdc_text": "Ea disputatio , qualiter supra diximus , quanquam non diffinitionem sententiae , sed causae et controversiae aestimationem erat habitura , tamen praeiudicii instar futura erat , ut qualis ibi causa apparuisset nostra , talis deinde in concilio hominum de nobis caeterorum sententia pronuntiaretur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3993", + "psc_text": "Numquidnam, obsecro vos, numquidnam solum judicium Dei, quod inter fideles atque infideles futurum esse in eisdem Litteris legimus, cum illa omnia sicut praedicta sunt venerint; numquidnam solum judicium Dei venturum non esse putabimus? Imo vero veniet, sicut illa omnia venerunt. Nec quisquam erit homo nostrorum temporum, qui se in illo judicio de sua possit infidelitate defendere; cum Christum cantet et justus ad aequitatem, et perjurus ad fraudem, et rex ad imperium, et miles ad pugnam, et maritus propter regimen, et uxor propter obsequium, et pater propter praeceptum, et filius propter obedientiam, et dominus propter dominationem, et servus propter famulatum, et humilis ad pietatem, et superbus ad aemulationem, et dives ut porrigat, et pauper ut sumat, et ebriosus ad phialam, et mendicus ad januam, et bonus ut praestet, et malus ut fallat; et christianus venerator, et paganus adulator, omnes Christum cantant, et qua voluntate atque ore cantent, eidem ipsi quem cantant", + "candidate_score": 0.675063, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_143_145", + "bdc_text": "Postremum orabat , ut ne se expectarent . Eius epistolae finis voluntatem et studium erga veterem religionem conservandam singulare parti adversariae pollicebatur . Data haec secunda Novembris , reddita vigesima et secunda fuit , palam ipsa quoque quaesitam , non vitatam per Praesides et legatum moram esse arguens .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736", + "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.", + "candidate_score": 0.674911, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_113_115", + "bdc_text": "Haec igitur , dum a nostris hominibus fiunt , venisse praesides iam dicebantur . Itaque quia instare deinde verum cum ipso hoste certamen videbatur , finem isti congressus utilissimi habuerunt . Haec dum in Comitiis geruntur , dumque pacis et concordiae expectatio est aliqua , hostile ac horribile maxime Caesaris edictum ad nos adfertur , in Brabantia paucis ante diebus propositum , in quo doctrina nostra publice istis in locis proscribebatur , et qui eam profiteri fuisset ausus , ferro et igni excindebatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3050", + "psc_text": "per priorum imperatorum leges ad communionem homines catholicam cogerentur; obtinuimus tamen ut illud potius quod dixi, ab imperatoribus peteretur: decretum est in concilio nostro, legati ad Comitatum missi sunt. 26. Sed Dei major misericordia, qui sciret harum legum terror et quaedam medicinalis molestia quam multorum esset pravis vel frigidis animis necessaria, et illi duritiae quae verbis emendari non potest, sed tamen aliquantula severitate disciplinae potest, id egit ut legati nostri quod susceperant, obtinere non possent. Jam enim nos praevenerant ex aliis locis quaedam episcoporum querelae gravissimae, qui mala fuerant ab ipsis multa perpessi, et a suis sedibus exturbati; praecipue horrenda et incredibilis caedes Maximiani episcopi catholici Ecclesiae Bagaiensis effecit ut nostra legatio jam quid ageret non haberet. Jam enim lex fuerat promulgata, ut tantae immanitatis haeresis Donatistarum, cui crudelius parci videbatur quam ipsa saeviebat, non tantum violenta esse, sed omnino esse non sineretur impune: non tamen supplicio capitali, propter servandam", + "candidate_score": 0.674698, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_553_555", + "bdc_text": "Orare se Praesides , ut quia huc de doctrina benigne et placite cognitum ventum esset , ne breves articulos obiici , et super iis nuda interrogatione insidiose se premi paterentur , sed expositione copiosa et lucida causam totam pertractari curarent . Non enim eo se missos esse , ut articulos flexiloquos et insidiose scriptos ab adversariis sibi propositos reciperent , ac domum referrent , sed ut praesenti ope ac industria et fide in rebus obscuris eruendis , et veritate iuvanda , adversariorum aut imbecillitatem aut errorem relevarent . Iniquum esse , parte utraque nondum audita , ire in suffragia :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3350", + "psc_text": "sermocinamur, admonentes ut docendis instes, quibus terrendis satis, quantum comperimus, institisti. Sunt enim quidam, qui justissime damnatas impietates adhuc liberius defendendas putant; et sunt qui occultius penetrant domos, et quod in aperto jam clamare metuunt, in secreto seminare non quiescunt: sunt autem qui omnino silverunt, magno timore compressi, sed adhuc corde retinent quod ore jam proferre non audent; qui tamen esse possunt fratribus ex priore ipsius dogmatis defensione notissimi. Proinde alii severius coercendi, alii vigilantius vestigandi, alii tractandi quidem lenius, sed non segnius sunt docendi, ut si non timentur ne perdant, non tamen negligantur ne pereant. CAPUT II. 3. Quod enim putant auferri sibi liberum arbitrium, si nec ipsam bonam voluntatem sine adjutorio Dei hominem habere consenserint; non intelligunt non se firmare humanum arbitrium, sed impellere, ut per inania feratur, non in Domino tanquam in petra stabili collocetur: paratur enim voluntas a Domino. 4. Quod autem personarum acceptorem Deum se", + "candidate_score": 0.674572, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_447_449", + "bdc_text": "Novos deinde substitutos crearunt , ac postremum ut sine mora ad colloquium veniretur , postularunt . Decima iam octava Decembris fuit , cum de colloquii conditionibus omnibus omnino transactum videretur , cumque iam nihil quam ipsum superesse colloquium crederetur , novas hic rursum morae causas adversarii excitare , et viam quaerere , quomodo in proximorum Comitiorum diem usque vicinum iam res extraheretur . Nam et contionem publicam avertere sunt conati , et suffragia trium istorum , qui inter ipsos a nobis stabant , praeripere , et privatum colloquium ex publico facere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.674527, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_108", + "bdc_text": "An presbyteri et episcopi gradus iure divino sic dividantur , ut hi ius ordinationis teneant .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1621", + "psc_text": "Cor. XII, 28) dixerat de gradibus vel ordinibus dispositionum Dei, operante Spiritu sancto divisiones gratiarum: « Et quosdam quidem dedit apostolos, quosdam autem prophetas, alios vero Evangelistas, alios autem pastores et doctores ad consummationem sanctorum » (Ephes. IV, 11, 12), et reliqua. Hoc opto distinguas mihi in hac diversitate nominum, quae sit cuique nomini officiorum vel gratiarum proprietas? quid proprium sit Apostolorum, quid Prophetarum, quid Evangelistarum, quid Pastorum, quidve Doctorum. In omnibus enim his diversis nominibus simile et prope unum doctrinae officium video fuisse tractatum. Hos autem Prophetas quos post Apostolos posuit, non puto illos esse qui ordine temporum ante Apostolos fuerunt, sed illos quibus jam sub Apostolis per gratiam donabatur, aut interpretatio Scripturarum et inspectio mentium, aut praedictio temporis secuturi; ut Agabus cernebat, qui et famem instantem praedixit (Act. XI, 28) et quae beatus Paulus in Jerosolymis passurus esset, et verbo denuntiavit, et signo zonae ejus ostendit (Id. XXI,", + "candidate_score": 0.674103, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_575", + "bdc_text": "Quae cum ita sint , cumque non de verbis levibus , sed de maximis rebus certetur , orare valde , ne novis articulis , novis iterum formis res involvatur , tempus extrahatur , Christi causa rideatur , arte et dolo suffragiorum libertas intervertatur , sed ad colloquium liberum et Christianum iuxta Hagnoici instituti rationem recta veniatur , ac patefacta veritate error eliminetur ac tollatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1775", + "psc_text": "homo christianus in qualibet tribulatione constitutus in hoc gemitus edat, in hoc lacrymas fundat, hinc exordiatur, in hoc immoretur, ad hoc terminet orationem. His enim verbis res ipsas memoriae nostrae commendari oportebat. CAPUT XII. 22. Nam quaelibet alia verba dicamus, quae affectus orantis vel praecedendo format ut clareat, vel consequendo attendit ut crescat; nihil aliud dicimus quam quod in ista dominica oratione positum est, si recte et congruenter oramus. Quisquis autem id dicit quod ad istam evangelicam precem pertinere non possit, etiamsi non illicite orat, carnaliter orat: quod nescio quemadmodum non dicatur illicite, quandoquidem spiritu renatos nonnisi spiritualiter decet orare. Qui enim dicit, verbi gratia, Clarificare in omnibus gentibus, sicut clarificatus es in nobis: et, Prophetae tui fideles inveniantur (Eccli. XXXVI, 4, 18); quid aliud dicit quam, Sanctificetur nomen tuum? Qui dicit, Deus virtutum, converte nos, et ostende faciem tuam, et salvi erimus (Psal. LXXIX, 4); quid aliud dicit quam,", + "candidate_score": 0.673918, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_552_554", + "bdc_text": "Itaque quam doctrinam complexi conscientia bona fuissent , ad eius defensionem rectissimo studio venisse . Orare se Praesides , ut quia huc de doctrina benigne et placite cognitum ventum esset , ne breves articulos obiici , et super iis nuda interrogatione insidiose se premi paterentur , sed expositione copiosa et lucida causam totam pertractari curarent . Non enim eo se missos esse , ut articulos flexiloquos et insidiose scriptos ab adversariis sibi propositos reciperent , ac domum referrent , sed ut praesenti ope ac industria et fide in rebus obscuris eruendis , et veritate iuvanda , adversariorum aut imbecillitatem aut errorem relevarent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3350", + "psc_text": "sermocinamur, admonentes ut docendis instes, quibus terrendis satis, quantum comperimus, institisti. Sunt enim quidam, qui justissime damnatas impietates adhuc liberius defendendas putant; et sunt qui occultius penetrant domos, et quod in aperto jam clamare metuunt, in secreto seminare non quiescunt: sunt autem qui omnino silverunt, magno timore compressi, sed adhuc corde retinent quod ore jam proferre non audent; qui tamen esse possunt fratribus ex priore ipsius dogmatis defensione notissimi. Proinde alii severius coercendi, alii vigilantius vestigandi, alii tractandi quidem lenius, sed non segnius sunt docendi, ut si non timentur ne perdant, non tamen negligantur ne pereant. CAPUT II. 3. Quod enim putant auferri sibi liberum arbitrium, si nec ipsam bonam voluntatem sine adjutorio Dei hominem habere consenserint; non intelligunt non se firmare humanum arbitrium, sed impellere, ut per inania feratur, non in Domino tanquam in petra stabili collocetur: paratur enim voluntas a Domino. 4. Quod autem personarum acceptorem Deum se", + "candidate_score": 0.673687, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_430_432", + "bdc_text": "Ad haec cum hae res , de quibus rebus hic disputaretur , essent eius generis , quas scire maxime expediret , sive verae essent , ut dissimularentur minime , sive falsae , hominum errore ut in re periculosa deprehenderentur , quo facilius publico concilio aut error tolli , aut veritas restitui posset , non videbant nostri , quorsum premere attineret disputationes eas , quarum argumenta in illustri deceret esse posita , et vel ad memoriam rei tantae copiam actorum apud partem utramque conservandam videri . Iniquum etiam hoc et contra legationis fidem esse putabant , quod substituti , quos ex legatorum nostrorum numero subsidio notariis adiunxeramus , domum reversi , quid actum esset , narrare ne iis quidem auderent , unde essent missi . Easdem postulationes causasque , cum apud legatum Caesaris eodem die exposuissent nostri , legatus actorum copiam ideo partibus non necessariam esse iudicabat , quoniam liberum colloquium hoc et extra diffinitionis periculum esset , deinde videri intutum putabat , ut partibus committeretur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_375", + "psc_text": "Dominum Jesum salus ipsa, quae illis Sacramentis significabatur, advenerat. Ideoque Gentibus, quod insuetos a fide revocarent onere gravi et non necessario, nullo modo imponenda esse censebat (Act. XV, 28). 5. Quapropter non ideo Petrum emendavit, quod paternas traditiones observaret: quod si facere vellet, nec mendaciter nec incongrue faceret; quamvis enim jam superflua, tamen solita non nocerent: sed quoniam Gentes cogebat Judaizare (Gal. II, 14), quod nullo modo posset, nisi ea sic ageret, tanquam adhuc etiam post Domini adventum necessaria saluti forent; quod vehementer per apostolatum Pauli veritas dissuasit. Nec apostolus Petrus hoc ignorabat; sed id faciebat, timens eos qui ex circumcisione erant. Ita et ipse vere correctus est, et Paulus vera narravit, ne sancta Scriptura, quae ad fidem posteris edita est, admissa auctoritate mendacii, tota dubia nutet et fluctuet. Non enim potest aut oportet litteris explicari, quanta et quam inexplicabilia mala consequantur, si hoc concesserimus. Posset autem opportune minusque periculose", + "candidate_score": 0.673658, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_243_245", + "bdc_text": "Caetera quanquam agitata sunt , disceptationem tamen levem habuerunt : quale fuit , ut ne quid eorum , quae hic acta fuissent , prius quam relatum esset ad Caesarem quoque evulgaretur , tum etiam notarii duo hinc , duo isthinc constituerentur . Nam in priore gravabat hoc , quod nostri homines ad eos principes , unde erant missi , iis de rebus , quibus de tum ageretur , assidue referre multis ex causis opus haberent , et promittere de editione rerum earum non possent , quae edendae an supprimendae essent , tum sciri posset , cum esset intellectum in causa religionis iam iudicanda qualiter se hominum iuditia prodidissent , non quando de quando de eorum ipsorum iudiciis aut informatus Caesar esset , aut sententiam suam ipse pronuntiavisset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_423", + "psc_text": "cum Caeciliano permanere communionem orbis terrarum, et ad eum a transmarinis Ecclesiis communicatorias litteras mitti, non ad illum quem ipsi scelerate ordinaverant; puduit eos semper tacere, quia posset eis objici, cur paterentur ignaram per tot gentes Ecclesiam communicare damnatis, et cur se ipsi ab innocentis orbis terrarum communione praeciderent, cum tacendo sinerent episcopo, quem Carthaginensibus ordinassent, a toto orbe non communicari. Elegerunt, sicut dicitur, ad duas agere causam cum Caeciliano apud Ecclesias transmarinas, parati ad utrumque: ut si eum potuissent quacumque versutia falsae criminationis evincere, satiarent plenissime cupiditatem suam; si autem non possent, in eadem quidem perversitate durarent, sed jam tamen quasi haberent quod dicerent, malos judices se esse perpessos; quae vox est omnium malorum litigatorum, cum fuerint etiam manifestissima veritate superati: quasi non eis ad hoc dici posset et justissime dici, Ecce putemus illos episcopos, qui Romae judicarunt, non bonos judices fuisse; restabat adhuc plenarium Ecclesiae universae concilium, ubi", + "candidate_score": 0.673613, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_338_340", + "bdc_text": "Nostri cum post longam ultro citra dierum aliquot altercationem omnia praesidibus permisissent , et illud de suffragiis responsum lubricum et dubium etiam in praesentiarum dissimulassent , ob colloquium maturandum nihil de illorum sententia iam amplius commutabant , tantum id orando instabant , res ut aliquando inchoaretur , ac ad colloquium veniretur prorsusque persuasum nobis amplius iam nihil excipientibus fuit , colloquium necessario consequuturum esse . Sed aliam novamque veluti telam exorsi praesides sunt . Certis iam nostra a parte sibi redditis , etiam apud alteram persecutandum :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_443", + "psc_text": "praeterea turba confluxit; sed nobis in tota illa multitudine perpauci apparebant, qui utiliter ac salubriter agi causam illam, et tantam reique tantae quaestionem prudenter et pie discuti cuperent. Caeteri vero magis ad spectaculum quasi altercationis nostrae prope theatrica consuetudine, quam ad instructionem salutis christiana devotione convenerant. Quapropter nec silentium nobis praebere, nec intente nobiscum atque modeste saltem et ordinate colloqui potuerunt, exceptis, ut dixi, paucis, quorum religiosa et simplex apparebat intentio. Itaque libere pro sui cujusque animi motu immoderate loquentium omnia strepitu turbabantur, nec evincere sive nos, sive ipse rogando, interdum etiam objurgando potuimus, ut nobis modestum silentium praeberetur. 2. Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut", + "candidate_score": 0.673521, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_389_391", + "bdc_text": "Quanquam enim haec sententia pontificis Romani multis iam annis fuit , ut ne colloquium nobiscum iustum ullum haberetur , tamen quia id nostri semper urserunt , simulare saltem aliquem congressum adversariis necesse fuit . Itaque cum duae res ipsis propositae essent , altera , extra iactum dimicare , et hostem procul lacessere : altera , dilati interceptique colloquii causam in nos convertere :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_683", + "psc_text": "Hoc propter concilium insinuare curavi Venerabilitati tuae, quod etiam ipsi non celavi, sed ei fideliter quid institutum esset aperui: ut si intra annum causam suam, si forte sibi aliquid agendum putat, agere neglexerit, deinceps ejus vocem nemo audiat. Nos autem, beatissime domine et venerabiliter suscipiende pater, si haec indicia malae conversationis clericorum, maxime cum fama non bona eos coeperit comitari, non putaverimus eo modo vindicanda, quo in concilio constitutum est; incipimus cogi ea quae sciri non possunt, velle discutere, et aut incerta damnare, aut vere incognita praeterire. Ego certe presbyterum, et qui die jejunii, quo ejusdem loci etiam Ecclesia jejunabat, valefaciens collegae suo ejusdem loci presbytero, apud famosam mulierem, nullum secum clericum habens, remanere et prandere et coenare ausus est, et in una domo dormire, removendum ab officio presbyterii arbitratus sum, timens ei deinceps Ecclesiam Dei committere. Quod si forte judicibus ecclesiasticis aliud videtur, quia sex episcopis causam presbyteri terminari", + "candidate_score": 0.673351, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_627_629", + "bdc_text": "Nos hac forma allata contenti esse poteramus , si quod verbis praeferebatur , id agi vere ab iis re ipsa persuasum fuisset , mirumque in re tam manifesta , post tam clara scripturae sanctae testimonia hesitare quemquam potuisse . Non enim si furiosus homo inclusus cancellis est , et nocere nulli potest , ideo ipse nocens conditione sua non est . Neque si ignitum ferrum attingere sine lesione is potest , qui forcipe ad eam rem est instructus , ideo ferrum conditione sua aut ignitum non est , aut exurere tenentem non potest .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2378", + "psc_text": "Joseph, pro dura tribulatione positum mihi videtur: aperte quippe dicitur, Ferrum pertransiit animam ejus, donec veniret verbum ejus; id est, tamdiu fuit in dura tribulatione, donec fieret quod praedixit. Hinc enim magnus est habitus, et ab illa tribulatione liberatus. Sed ne humanae sapientiae tribueretur, quod venit verbum ejus, id est, factum est quod praedixit, more suo Scriptura sancta Deo inde dat gloriam, et continuo subjungit: Eloquium Domini ignivit eum (Psal. CIV, 18, 19). 34. Ut potui non defui interrogationibus tuis adjutus orationibus tuis, et ipsis quas misisti, disputationibus tuis. Cum enim interrogando disputas, et quaeris acriter et doces humiliter. Utile est autem ut de obscuritatibus divinarum Scripturarum, quas exercitationis nostrae causa Deus esse voluit, multae inveniantur sententiae, cum aliud alii videtur, quae tamen omnes sanae fidei doctrinaeque concordent. Dabis sane veniam stilo meo multum festinanti, ut jam in navi constituto occurrerem perlatori Filium autem nostrum Paulinum, in Christi charitate dulcissimum,", + "candidate_score": 0.673306, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_630", + "bdc_text": "Sane ita gratia Dei fit , ut peccati furentem semper in nobis vim et rabiem , cancellis illius circumdatam inclusamque , et fidei in Christum forcipe praehensam , tenere sine lesione nostri queamus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3834", + "psc_text": "Cave ne tibi subrepat in tua virtute confidere; homo es enim, et maledictus omnis qui spem suam ponit in homine (Jerem. XVII, 5). Sed plane in Deo tuo toto corde confide, et ipse erit virtus tua, in qua pius gratusque confidas, cui dicas humiliter et fideliter, Diligam te, Domine, virtus mea (Psal. XVII, 2): quia et ipsa charitas Dei, quae perfecta foras mittit timorem (I Joan. IV, 18), non per vires nostras, id est humanas, diffunditur in cordibus nostris, sed sicut dicit Apostolus, per Spiritum sanctum qui datus est nobis (Rom. V, 5). 3. Vigila ergo et ora, ne intres in tentationem (Marc. XIV, 38). Ipsa quippe oratio admonet te quod indigeas adjutorio Domini tui, ne spem bene vivendi in te ponas. Oras enim non jam ut accipias divitias et honores praesentis saeculi, aut aliquid vanitatis humanae, sed ne intres in tentationem: quod utique si homo sibi praestare posset volendo,", + "candidate_score": 0.673286, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_243_245", + "bdc_text": "Caetera quanquam agitata sunt , disceptationem tamen levem habuerunt : quale fuit , ut ne quid eorum , quae hic acta fuissent , prius quam relatum esset ad Caesarem quoque evulgaretur , tum etiam notarii duo hinc , duo isthinc constituerentur . Nam in priore gravabat hoc , quod nostri homines ad eos principes , unde erant missi , iis de rebus , quibus de tum ageretur , assidue referre multis ex causis opus haberent , et promittere de editione rerum earum non possent , quae edendae an supprimendae essent , tum sciri posset , cum esset intellectum in causa religionis iam iudicanda qualiter se hominum iuditia prodidissent , non quando de quando de eorum ipsorum iudiciis aut informatus Caesar esset , aut sententiam suam ipse pronuntiavisset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.673242, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_459_461", + "bdc_text": "Hanc iniuriam quo magis accenderent , eo die , quo contionem veniens populus expectaturus frustra erat , ritum confirmationis , quem per annos duodecim istic omiserant , instauraturi erant , ut praeberet res ea speciem apud populum , velut instauratum Pontificis regnum , Christi regnum eo die in illa urbe collapsum esset . Hoc fomentum ad haec Comitia vel prorsus dissolvendum , vel in nova usque Comitia usque producendum , satis ipsis idoneum videbatur . Nostri , adito Senatu , ostendebant , eum virum , qui tredecim annis antea , et nunc toto Comitiorum tempore , interpellante nemine , contionatus fuisset , sine eorum ignominia , qui huc evangelii defendendi causa venissent , refici hoc tempore et se praesente non posse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_683", + "psc_text": "Hoc propter concilium insinuare curavi Venerabilitati tuae, quod etiam ipsi non celavi, sed ei fideliter quid institutum esset aperui: ut si intra annum causam suam, si forte sibi aliquid agendum putat, agere neglexerit, deinceps ejus vocem nemo audiat. Nos autem, beatissime domine et venerabiliter suscipiende pater, si haec indicia malae conversationis clericorum, maxime cum fama non bona eos coeperit comitari, non putaverimus eo modo vindicanda, quo in concilio constitutum est; incipimus cogi ea quae sciri non possunt, velle discutere, et aut incerta damnare, aut vere incognita praeterire. Ego certe presbyterum, et qui die jejunii, quo ejusdem loci etiam Ecclesia jejunabat, valefaciens collegae suo ejusdem loci presbytero, apud famosam mulierem, nullum secum clericum habens, remanere et prandere et coenare ausus est, et in una domo dormire, removendum ab officio presbyterii arbitratus sum, timens ei deinceps Ecclesiam Dei committere. Quod si forte judicibus ecclesiasticis aliud videtur, quia sex episcopis causam presbyteri terminari", + "candidate_score": 0.673074, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_476", + "bdc_text": "Primus Palatini apud Heidelbergam contionator erat , cuius viri sententiam cum is princeps ante Comitia non ignoraret , cum nostra per omnia convenire , caeterorum , quos in eadem Academia Theologos habebat , non convenire , illis praeteritis , qui a nobis dissentirent , eum misit , quem consentire certum esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_401", + "psc_text": "viguit principatus, et caeteris terris, unde Evangelium ad ipsam Africam venit, per communicatorias litteras esse conjunctum, ubi paratus esset causam suam dicere, si adversarii ejus ab eo illas Ecclesias alienare conarentur. Quia ergo venire noluit ad hospitium collegarum, quos a suis inimicis contra veritatem suae causae perversos esse sentiebat vel suspicabatur, vel, ut ipsi asserunt, simulabat, tanto magis Secundus, si verae pacis custos esse voluisset, cavere debuit ne damnarentur absentes, qui judicio eorum omnino interesse noluerunt. Neque enim de presbyteris aut diaconis aut inferioris ordinis clericis, sed de collegis agebatur, qui possent aliorum collegarum judicio, praesertim apostolicarum Ecclesiarum, causam suam integram reservare; ubi contra eos sententiae dictae in absentes, nullo modo aliquid valerent, quando eorum judicium non primo aditum postea deseruerunt, sed suspectum semper habitum nunquam adire voluerunt. 8. Haec res maxime sollicitare debuit Secundum qui tunc erat primas, si propterea concilium regebat, ut paci consuleret; facile enim fortassis rabida", + "candidate_score": 0.672827, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_241_243", + "bdc_text": "Quae enim expositio disceptatae fieret controversiae , aut quomodo existimatio iniri vera posset , in ea re , in qua momenta praecipua legerentur , et sententiae hominum de religione disceptantium dissimularentur . Itaque non tam sua , quam Caesaris interesse credebant nostri , si de re ut acta fuisset quam clarissime instrueretur . Caetera quanquam agitata sunt , disceptationem tamen levem habuerunt :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_443", + "psc_text": "praeterea turba confluxit; sed nobis in tota illa multitudine perpauci apparebant, qui utiliter ac salubriter agi causam illam, et tantam reique tantae quaestionem prudenter et pie discuti cuperent. Caeteri vero magis ad spectaculum quasi altercationis nostrae prope theatrica consuetudine, quam ad instructionem salutis christiana devotione convenerant. Quapropter nec silentium nobis praebere, nec intente nobiscum atque modeste saltem et ordinate colloqui potuerunt, exceptis, ut dixi, paucis, quorum religiosa et simplex apparebat intentio. Itaque libere pro sui cujusque animi motu immoderate loquentium omnia strepitu turbabantur, nec evincere sive nos, sive ipse rogando, interdum etiam objurgando potuimus, ut nobis modestum silentium praeberetur. 2. Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut", + "candidate_score": 0.672728, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_590_592", + "bdc_text": "In quo ut erat illud primum naturale , et in omni propemodum disceptatione necessarium , unus ut pro multis loqueretur , ac in certamen duo inter se componerentur , quodque nostri homines non solum libenter admittebant , sed etiam iamdudum ultro instituebant , sic in eo colloquio , quod esset de rebus sacris et liberum , et ubi sine religione silere et dissimulare nihil potest , uni sic potestatem loquendi facere , ut caeteris ( alteri si visum esset ) silentium imponeretur , et ab omni ratione prorsus abhorrebat , et ad eruendam veritatem plurimum incommodabat . Saepe enim fit , ut loco postremo sedenti , praesertim ubi loca non pro cuiusque industria , sed pro statu Principum , attribuuntur , facilius aliquid in mentem veniat , quam ei , qui loco summo sedet . Illud autem , quod adversus omnem usum forensem , et contra omnem publicae et privatae actionis naturam erat , acta res ut ne per singula , sed summis tantum capitibus , notaretur , valde mirati sunt nostri , prorsusque inexpectatum fuit , cur nunc denique id denegaretur , quod esset constitutum ab ipsis prius .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.672635, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_520_522", + "bdc_text": "Ibi paratos esse se concedere , ut si quae dixisset pars una , alicui ex ea parte , qui quidem de plurimorum numero esset , veluti ex sententia sua non dictum non probaretur , ut is sententiam suam praesidibus aut scriptam offerat , aut presens apud eos exponat , sed utrunque privatim et extra colloquium . Eorum autem sententiam qui inter colligendum suffragia non quod plurimi , sed quod pauciores sensissent , nec in colloquium inferendam , nec parti adversariae per praesides ostendendam , sed scriptam usque factam Caesari relationem custodiendam esse . Hoc si reciperent nostri , fieri colloquium posse , valde se sperare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.67236, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_521_523", + "bdc_text": "Eorum autem sententiam qui inter colligendum suffragia non quod plurimi , sed quod pauciores sensissent , nec in colloquium inferendam , nec parti adversariae per praesides ostendendam , sed scriptam usque factam Caesari relationem custodiendam esse . Hoc si reciperent nostri , fieri colloquium posse , valde se sperare . Ad haec nostri :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4037", + "psc_text": "quod inter nos mane placuerat, ut a notariis verba nostra exciperentur; ne ulterius dicas, quod te audio non tacere, non me fuisse ausum tibi dicere fidem meam, his litteris accipe quod et tu legas, et cui volueris legendum tradas, et quod volueris vicissim scribendo ipse respondeas. Iniquum est enim ut quisque de alio judicare velit, et judicari de se nolit. 2. Et de praeterito quidem placito nostro, quod condicto meridiano implere noluisti, facile existimari potest quis nostrum fidei suae fiduciam non habuerit: utrum qui volebat ut diceretur, et timebat ne teneretur; an qui usque adeo nolebat eam disceptantium judicio subtrahi, ut mandata litteris vellet etiam legentium memoriae commendari, ne quisquam vel oblivione opinatus, vel dissensione irritatus, diceret ab aliquo nostrum aut non esse dictum quod dictum erat, aut dictum esse quod dictum non erat. In his enim solent latebras suae malae defensionis inquirere, qui contentionis sunt cupidiores quam veritatis. Hoc", + "candidate_score": 0.67234, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_177_179", + "bdc_text": "precibus postremo usque ad lachrymas effusis et obtestationibus summis animos est mollire conatus . Ea oratio non eodem modo accepta a partibus fuit . Adversarii mirari et laudare , nostri reprehendere , nec prudentis esse hominis dicere , quem re ipsa velis adducere ad te , eum verbis alienare et absterrere , et quod tegere in toto negotio debueris , id dissimulare ne principio quidem potuisse :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1772", + "psc_text": "Multum autem precari, est ad eum quem precamur, diuturna et pia cordis excitatione pulsare. Nam plerumque hoc negotium plus gemitibus quam sermonibus agitur, plus fletu quam affatu. Ponit autem lacrymas nostras in conspectu suo, et gemitus noster non est absconditus ab eo qui omnia per Verbum condidit, et humana verba non quaerit. CAPUT XI. 21. Nobis ergo verba necessaria sunt, quibus commoneamur et inspiciamus quid petamus, non quibus Dominum seu docendum seu flectendum esse credamus. Cum ergo dicimus, Sanctificetur nomen tuum, nos ipsos admonemus desiderare ut nomen ejus quod semper sanctum est, etiam apud homines sanctum habeatur, hoc est non contemnatur; quod non Deo, sed hominibus prodest. Et in eo quod dicimus, Adveniat regnum tuum, quod seu velimus, seu nolimus, utique veniet, desiderium nostrum ad illud regnum excitamus, ut nobis veniat, atque nos in eo regnare mereamur. Cum dicimus, Fiat voluntas tua sicut in coelo et in terra, nobis ab", + "candidate_score": 0.672215, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_222_224", + "bdc_text": "caetera deinde sese curaturos esse . Hanc peragendae disputationis formam principio per praesidem propositam , postea disputationis vitandae producendaeque , et morae nectendae materiam fuisse compertum est , eorum hominum industria quaesitam , qui quicquid ad concordiam spectare videretur , id prorsus prae se ferrent , concordiam ipsam prorsus fugerent . Caeterum , antequam de istorum articulorum disceptatione , et velut iuris quadam inter nos et Praesides actione dicam , pauca prius de totius colloquii ratione sunt explicanda .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.672211, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_170_172", + "bdc_text": "Caesarem omnibus semper modis Germaniam componere fuisse conatum , ideo Hispanios reliquisse , et in Germaniam non sine periculo venisse , ideo ad Comitia nostra semper festinasse . Sed tumultu Belgico impeditum , antea praecipuos homines , nuper etiam fratrem pro se misisse , ideo dicto hoc nono die , ut res aliquando tota cognosceretur , curavisse , ideo venire ad catholicum colloquium se ipsum studuisse , sed eadem de causa et iisdem motibus impeditum , legatum hunc , ex quo omnis ipsius sententia intelligi posset , huic colloquio cum pleno mandato praefecisse . Itaque orare , ut huic perinde ac si ipse praesto Caesar esset , fidem haberent , et rem bene agerent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1181", + "psc_text": "2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum, qui urgente necessitate pro salute civis sui, etiam media hieme quomodocumque ad illas partes venire compulsus est, et salutare et admonere charitatem tuam quam habes in Christo Jesu Domino nostro, ut opus tuum bonum diligentissima acceleretur instantia, quo noverint inimici Ecclesiae leges illas, quae de idolis confringendis et haereticis corrigendis vivo Stilichone in Africam missae sunt, ex voluntate Imperatoris piissimi et fidelissimi constitutas; quo nesciente vel nolente factum sive dolose jactant, sive libenter putant, atque hinc animos imperitorum turbulentissimos reddunt, nobisque periculose ac vehementer infestos. 3. Hoc autem quod petendo vel suggerendo admoneo praestantiam tuam, non dubito omnium per Africam", + "candidate_score": 0.672209, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_622_624", + "bdc_text": "Erat autem adversariorum non eadem hac de re sententia . Alii id reliquum originale , et ex peccato esse , et peccatum ex se gignere , et legi divinae natura repugnare , et hoc pacto de ista re Apostolum loqui , itaque et peccatum appellari confitebantur . Alii ei sententiae palam reclamabant , et se vero minime id nobis concessuros esse testabantur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1357", + "psc_text": "Deus in sacrilega discordia alienatos a matre vestra Catholica. Nihil in nos aliquando probare potuistis; vestri episcopi conventi a nobis, nunquam nobiscum pacifice conferre voluerunt, quasi fugientes cum peccatoribus loqui. Quis ferat istam superbiam? quasi Paulus apostolus non contulerit cum peccatoribus et cum valde sacrilegis: legite Actus Apostolorum, et videte. Quasi ipse Dominus non cum Judaeis, a quibus crucifixus est, sermones de Lege habuerit, eisque congruenter responderit. Postremo diabolus est primus omnium peccatorum, qui converti ad justitiam nunquam poterit, et tamen nec ipse Dominus de Lege dedignatus est ei respondere; ut intelligatis istos ideo nobiscum nolle conferre, quia causam suam perditam norunt. 14. Nos ignoramus quid adversus seipsos homines jactent, qui calumniosis dissensionibus gaudent. In Scripturis discimus Christum, in Scripturis discimus Ecclesiam. Has Scripturas communiter habemus, quare non in eis et Christum et Ecclesiam communiter retinemus? Nos ubi agnovimus eum de quo dicit Apostolus, Abrahae dictae sunt promissiones et semini", + "candidate_score": 0.672083, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_346_348", + "bdc_text": "Sed ubi fieri nihil vidimus , postquam omnia , quae solent fieri , esse facta vidissemus , et postquam omnia nos de nobis concessissemus , dubitare iam deinde , et quicquid fieret nihil vere fieri credere coepimus . Igitur octava Decembris die sacris hinc inde peractis , cum e templo in Curiam venissemus , aliudque nihil quam classicum illud expectaremus , spectaculum longe aliud novumque obiectum fuit . Legatus enim Pontificis , Feltrensis episcopus , partibus hinc inde stantibus , et quid faciendum esset expectantibus , per medios ingressus , et loco infra legatum Caesaris humiliore collocatus , orationem huiusmodi habebat :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_566", + "psc_text": "Spes autem quae videtur, non est spes: quod enim videt quis, quid sperat? Si autem quod non videmus speramus, per patientiam exspectamus (Rom. VIII, 24): secundum hanc fidem, et spem, et dilectionem, qua coepimus esse sub gratia, jam commortui sumus cum Christo, et consepulti illi per baptismum in mortem (Coloss. III), sicut dicit Apostolus: Quia et vetus homo noster simul crucifixus est cum illo; et resurreximus cum illo (Rom. VI, 6): quia simul nos excitavit, et simul sedere fecit in coelestibus. Unde est et illa exhortatio: Si autem resurrexistis cum Christo, quae sursum sunt quaerite, ubi Christus est ad dexteram Dei sedens; quae sursum sunt sapite, non quae super terram. Sed quod sequitur et dicit, Mortui enim estis, et vita vestra abscondita est cum Christo in Deo. Cum Christus apparuerit vita vestra, tunc et vos apparebitis cum illo in gloria (Coloss. III, 1-4); satis indicat quid velit intelligi, quia nunc", + "candidate_score": 0.67198, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_342_344", + "bdc_text": "Ad has quatuor res perfitiendas dies insumpti totidem fuerunt . Prima die actum cum parte , altera cum legato communicatum , utrisque omnium rerum prius probe consciis , tertia Missa de spiritu sancto cantata ab illis , a nobis concio et precatio publica habita , quarta sic denique ut in crastinum parati adessemus , indictum nobis fuit . Equidem sic opinionem nostram lusit haec fabula hactenus , ut rem aliam , quam quae promittebatur agi , ne suspicari quidem cuiquam in mentem veniret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_623", + "psc_text": "dicentes: Digitus Dei est hic. 30. Exodum lege, et vide ubi Pascha celebraverunt, post quot dies data sit Lex. Loquitur Deus ad Moysen in eremo Sina die primo mensis tertii. Nota ergo unum diem ex ingressu ipsius tertii mensis, et vide quid dicat inter caetera: Descende, inquit, testare populo, et purifica illos hodie et cras, et lavent vestimenta sua, et sint parati in diem tertium. Tertia enim die descendet Dominus in montem Sina coram omni populo (Id. XIX, 10, 11): tunc data est Lex tertio scilicet die tertii mensis. Numera itaque a quartodecimo primi mensis die, quo factum est Pascha, usque ad diem tertium tertii mensis, et invenies decem et septem dies primi mensis, triginta secundi, tres tertii, qui fiunt quinquaginta. Lex in arca est sanctificatio in corpore Domini, per cujus resurrectionem nobis requies futura promittitur, ad quam percipiendam Spiritu sancto charitas inspiratur. Spiritus autem nondum erat datus, quia Jesus", + "candidate_score": 0.671919, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_250_252", + "bdc_text": "Confessio namque et apologia nostrorum oblata tum praesidibus eorum articulorum loco , quos antea a nobis postularant , ita fuit , ut omnis in iis futuri colloquii disputatio existeret . Doctorum autem nomina et loca , quos in hanc disputationem nostri quidem destinassent , exhibita statim principio fuit . Eius autem rei talis erat utraque ex parte ratio , ut ter undeni hinc inde homines pro Principum urbiumque suorum numero et loco ad hoc certamen adhiberentur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_416", + "psc_text": "Promisit idem Donatus quod eos esset exhibiturus: quod cum non semel, sed saepius promisisset, amplius ad illud judicium accedere noluit, ubi jam erat tanta confessus, ut nihil aliud deinceps non accedendo, nisi praesens damnari noluisse videretur; cum tamen ea quae damnanda essent, eo praesente atque interrogato manifestata fuerint. Accessit et aliud, ut a quibusdam adversus Caecilianum denuntiationis libellus daretur: post quod factum quemadmodum sit rursus agitata cognitio, et quae personae illum libellum dederint, quoque modo nihil in Caecilianum probari potuerit, quid dicam, cum et audieritis omnia, et quoties volueritis, legere possitis? 16. De numero autem septuaginta episcoporum, cum quasi gravissima opponeretur auctoritas, quae fuerint dicta meministis; et tamen viri gravissimi ab infinitis quaestionibus catena quadam inexplicabili sese nectentibus suum temperare arbitrium maluerunt, nequaquam curantes quam multi essent illi episcopi, aut unde collecti, quos videbant tanta temeritate caecatos, ut in absentes et non interrogatos collegas, tam praecipites auderent proferre sententias. Et", + "candidate_score": 0.671638, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_623_625", + "bdc_text": "Alii id reliquum originale , et ex peccato esse , et peccatum ex se gignere , et legi divinae natura repugnare , et hoc pacto de ista re Apostolum loqui , itaque et peccatum appellari confitebantur . Alii ei sententiae palam reclamabant , et se vero minime id nobis concessuros esse testabantur . In priore sententia Eccius , in posteriore Pelargus fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3310", + "psc_text": "litteras, ut tuae Venerationi dirigerent, dedimus. Hi autem non ideo sunt haeretici, quia dicunt animas originem de illa prima peccatrice non ducere, quod vel aliqua fortasse ratione vera dici potest, vel sine fidei labe nesciri: sed hinc conantur efficere (unde omnino apertissimi haeretici judicantur) animas parvulorum nihil mali ex Adam trahere, quod sit lavacro regenerationis expiandum. Nam Pelagii de hac re argumentatio, quae inter alia ejus damnabilia etiam litteris apostolicae Sedis adjuncta est, ita se habet: Si anima, inquit, ex traduce non est, sed sola caro tantum habet traducem peccati; sola ergo poenam meretur. Injustum est enim ut hodie nata anima non ex massa Adae, tam antiquum peccatum portet alienum; quia nulla ratione conceditur ut Deus qui propria peccata dimittit, unum imputet alienum. 23. Si ergo ita potes animarum asserere sine ulla propagine novitatem, ut ratione justa et a fide catholica non aliena, etiam sic peccato primi hominis ostendantur obnoxiae;", + "candidate_score": 0.67163, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_566_568", + "bdc_text": "duras nos nimium inscitiae poenas hactenus luere , si plectimur ideo , quia aut non balbutire satis cum adversariis , aut non aeque diserte loqui possimus . Nos vero etiam sceleris ab illis accusari , si Ecclesiae et rei publicae tranquillitatem rixis verborum non necessariis turbamus . Quasdam porro verborum pugnas esse :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_852", + "psc_text": "sancto, ut in magnis et laboriosis quaestionibus, non tanquam ludentem in campo Scripturarum, sed in montibus anhelantem adjuves. Si autem propter hilaritatem quam esse inter charissimos disserentes decet, putasti dicendum esse, Ludamus: sive illud apertum et planum sit, unde colloquimur, sive arduum atque difficile, hoc ipsum edoce, obsecro te, quonam modo assequi valeamus: ut cum forte aliquid nos movet, quod nobis, et si non cautius attendentibus, certe tardius intelligentibus, non probatum est, et quid nobis videatur, contra conamur asserere, si hoc aliquanto securiore libertate dicamus, non incidamus in suspicionem puerilis jactantiae, quasi nostro nomini famam, viros illustres accusando, quaeramus: si autem aliquid asperum, refellendi necessitate, depromptum fuerit; quo tolerabile fiat, leniore circumfundamus eloquio, ne litum melle gladium stringere judicemur. Nisi forte ille modus est, quo utrumque hoc vitium, vel vitii suspicionem caveamus, si cum doctiore amico sic disputemus, ut quidquid dixerit, necesse sit approbare, nec quaerendi saltem causa, liceat aliquantulum", + "candidate_score": 0.671343, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_459_461", + "bdc_text": "Hanc iniuriam quo magis accenderent , eo die , quo contionem veniens populus expectaturus frustra erat , ritum confirmationis , quem per annos duodecim istic omiserant , instauraturi erant , ut praeberet res ea speciem apud populum , velut instauratum Pontificis regnum , Christi regnum eo die in illa urbe collapsum esset . Hoc fomentum ad haec Comitia vel prorsus dissolvendum , vel in nova usque Comitia usque producendum , satis ipsis idoneum videbatur . Nostri , adito Senatu , ostendebant , eum virum , qui tredecim annis antea , et nunc toto Comitiorum tempore , interpellante nemine , contionatus fuisset , sine eorum ignominia , qui huc evangelii defendendi causa venissent , refici hoc tempore et se praesente non posse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1547", + "psc_text": "gloriantur, coguntur adversari credentibus, et audent imperitos quasi ratione traducere, quando maxime cum ista medicina Dominus venerit, ut fidem populis imperaret. Sed hoc facere coguntur, ut dixi, quia jacere se abjectissime sentiunt, si eorum auctoritas cum auctoritate catholica conferatur. Conantur ergo auctoritatem stabilissimam fundatissimae Ecclesiae quasi rationis nomine et pollicitatione superare. Omnium enim haereticorum quasi regularis est ista temeritas. Sed ille fidei imperator clementissimus, et per conventus celeberrimos populorum atque gentium, sedesque ipsas Apostolorum arce auctoritatis munivit Ecclesiam, et per pauciores pie doctos et vere spirituales viros, copiosissimis apparatibus etiam invictissimae rationis armavit. Verum illa rectissima disciplina est, in arcem fidei quam maxime recipi infirmos, ut pro eis jam tutissime positis, fortissima ratione pugnetur. 33. Platonici vero, qui falsorum philosophorum erroribus illo tempore circumlatrantibus, non habentes divinam personam qua imperarent fidem, sententiam suam tegere quaerendam, quam polluendam proferre maluerunt, cum jam Christi nomen terrenis regnis admirantibus perturbatisque crebresceret, emergere coeperant,", + "candidate_score": 0.671021, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_429_431", + "bdc_text": "Nuper certe qua in re actorum exemplum nostri nullum habebant , ea in re adversarii suorum exemplorum fide ostendere conati sunt , nobis cum illis de plerisque rebus iam diu Augustae convenisse . Ad haec cum hae res , de quibus rebus hic disputaretur , essent eius generis , quas scire maxime expediret , sive verae essent , ut dissimularentur minime , sive falsae , hominum errore ut in re periculosa deprehenderentur , quo facilius publico concilio aut error tolli , aut veritas restitui posset , non videbant nostri , quorsum premere attineret disputationes eas , quarum argumenta in illustri deceret esse posita , et vel ad memoriam rei tantae copiam actorum apud partem utramque conservandam videri . Iniquum etiam hoc et contra legationis fidem esse putabant , quod substituti , quos ex legatorum nostrorum numero subsidio notariis adiunxeramus , domum reversi , quid actum esset , narrare ne iis quidem auderent , unde essent missi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.670983, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_481_483", + "bdc_text": "Postremi duo , Clivensis Principis legati , Conradus Herebachius et Joannes Vlatenus , fuerunt , quorum uterque mirabili studio in publicam Germaniae concordiam pro singulari sapientia , qua praediti sunt , incubuerunt . Horum princeps quantum per aetatem iuvenilem ac inter initia gubernationis licet doctrinam Christi praeclare tuetur , ac spem bonis omnibus certissimam de se praebet . Sed iam ad hos viros redeamus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4181", + "psc_text": "Gratias itaque Deo, quod te mihi amicum facere tandem aliquando dignatur. Nunc enim nobis est rerum humanarum et divinarum cum benevolentia et charitate consensio in Christo Jesu Domino nostro, verissima pace nostra. Qui duobus praeceptis cuncta praeconia divina conclusit, dicens: Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua; et, Diliges proximum tuum tanquam teipsum. In iis duobus praeceptis tota Lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 37-40). In illo primo rerum divinarum, in hoc secundo rerum humanarum est cum benevolentia et charitate consensio. Haec duo si mecum firmissime teneas, amicitia nostra vera ac sempiterna erit; et non solum nos invicem, sed ipsi etiam Domino sociabit. 5. Quod ut fiat, exhortor gravitatem et prudentiam tuam ut jam etiam fidelium Sacramenta percipias: decet enim aetatem, et congruit, quantum credo, moribus tuis. Memento quid mihi dixeris profecturo, comicum quidem de Terentio, si recolis, versum,", + "candidate_score": 0.670919, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_428", + "bdc_text": "Quanquam enim liberum et arbitrarium futurum erat colloquium , tamen quia referendum ad proxima Comitia , et ex eo de nostra doctrina , velut praeiudicandum erat , sua plurimum interesse credebant , scire , quid esset actum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_845", + "psc_text": "Sed plerumque non voce de coelo, non per prophetam, non per revelationem vel somnii, vel excessus mentis qui dicitur ecstasis, sed rebus ipsis accidentibus, et ad aliud quam statueramus vocantibus cogimur agnoscere Dei voluntatem esse aliam quam erat nostra: tanquam si proficisci statueremus, et aliquid oriretur quod consulta de officio nostro veritas vetaret deserere, aut decernentibus ibi manere nuntiaretur aliquid, quod eadem veritate consulta nos compelleret proficisci. De hoc tertio genere causarum mutandae sententiae, quid tibi videatur peto mecum plenius et enodatius colloquaris. Saepe nos quippe conturbat, et difficile est non aliquid quod magis faciendum erat omittere, dum illud mutare nolumus in quo prius permanere statueramus, non quidem malum verum, jam ideo malum quia id quod potius agendum est occurrens deseritur; quod si non occurreret, non solum sine vituperatione, sed etiam cum laude, in illo priore perduraretur. Hic non falli difficile est; hic omnino vox prophetica praevalet: Delicta quis intelligit", + "candidate_score": 0.670739, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_337_339", + "bdc_text": "Verum enim vero caetera quidem omnia praesides laudare , quae nos concessissemus , sed de numerandis duobus suffragiis aeque ut antea lubrice respondere , cura et diligentia sua se ea in re Caesari satis facturos , formam vero iuramenti ab se et legato comprehensam nobis exhibituros esse per praesidum responsum datum tertia Decembris fuit . Nostri cum post longam ultro citra dierum aliquot altercationem omnia praesidibus permisissent , et illud de suffragiis responsum lubricum et dubium etiam in praesentiarum dissimulassent , ob colloquium maturandum nihil de illorum sententia iam amplius commutabant , tantum id orando instabant , res ut aliquando inchoaretur , ac ad colloquium veniretur prorsusque persuasum nobis amplius iam nihil excipientibus fuit , colloquium necessario consequuturum esse . Sed aliam novamque veluti telam exorsi praesides sunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_416", + "psc_text": "Promisit idem Donatus quod eos esset exhibiturus: quod cum non semel, sed saepius promisisset, amplius ad illud judicium accedere noluit, ubi jam erat tanta confessus, ut nihil aliud deinceps non accedendo, nisi praesens damnari noluisse videretur; cum tamen ea quae damnanda essent, eo praesente atque interrogato manifestata fuerint. Accessit et aliud, ut a quibusdam adversus Caecilianum denuntiationis libellus daretur: post quod factum quemadmodum sit rursus agitata cognitio, et quae personae illum libellum dederint, quoque modo nihil in Caecilianum probari potuerit, quid dicam, cum et audieritis omnia, et quoties volueritis, legere possitis? 16. De numero autem septuaginta episcoporum, cum quasi gravissima opponeretur auctoritas, quae fuerint dicta meministis; et tamen viri gravissimi ab infinitis quaestionibus catena quadam inexplicabili sese nectentibus suum temperare arbitrium maluerunt, nequaquam curantes quam multi essent illi episcopi, aut unde collecti, quos videbant tanta temeritate caecatos, ut in absentes et non interrogatos collegas, tam praecipites auderent proferre sententias. Et", + "candidate_score": 0.670738, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_128_130", + "bdc_text": "Ita enim sapientes homines iudicabant , quoniam Caesar suam de religione sententiam veram , nostram falsam esse persuasum haberet adeo , ut exquisitissimis tormentis hanc firmare , illam extirpare institueret , non simul et pacem simulandam , et hostiles minas intendendas fuisse . Accedebat eodem tempore , quod urbs imperii maxima et antiquissima Goslaria , publice in ea causa , et ab iis hominibus proscripta esse ferebatur , a quibus prius in eadem causa ipsa absoluta , is autem condemnatus fuisset , in cuius illa nunc gratiam proscriberetur . Videbatur enim nostris quidem hominibus , convenisse hoc tempore etiam in causis summis et certissimis tantisper libertatem iuditiorum moderari , et tam graves sententias suspendere , et minime odiosissimas et gravissimas in Imperio res excitari oportuisse , dum paci publicae omnium consuleretur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1058", + "psc_text": "volumus sanctum est. Et nunc non erat magnum neque difficile considerare atque cogitare Constantini judicium atque sententiam contra vos vigere, quae vestris majoribus Caecilianum apud Imperatorem toties accusantibus, et non convincentibus, adversus vos promulgata est; eamque necessario sequi caeteros imperatores, maxime catholicos christianos, quoties de vobis aliquid agere vestrae obstinationis necessitas cogit. 15. Facile erat ista cogitare, ut vobis ipsis aliquando diceretis: Si Caecilianus vel innocens fuit, vel nocens convinci non potuit, quid in hoc negotio tam longe lateque diffusa societas christiana peccavit? cur orbi christiano non licuit ignorare quod non potuerunt, qui accusaverant, demonstrare? cur illi quos Christus in agro suo, id est in hoc mundo, seminavit, et inter zizania crescere usque ad messem praecepit (Matth. XIII, 24-30.); cur tot millia fidelium in omnibus gentibus, quorum multitudinem stellis coeli et arenae maris Dominus comparavit, quos in semine Abrahae benedicendos promisit (Gen. XXII, 17, 18) et reddidit, propterea negantur esse", + "candidate_score": 0.670703, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_115_117", + "bdc_text": "Haec dum in Comitiis geruntur , dumque pacis et concordiae expectatio est aliqua , hostile ac horribile maxime Caesaris edictum ad nos adfertur , in Brabantia paucis ante diebus propositum , in quo doctrina nostra publice istis in locis proscribebatur , et qui eam profiteri fuisset ausus , ferro et igni excindebatur . Cum hoc edicto , quod in libellis istic Gallicana et vernacula lingua editis circumferebatur , allata etiam fama dirae persecutionis est . Nostri enim homines , qui tum ex aula Caesaris redibant , omnem haereseos suspitionem capitalem esse narrabant .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3048", + "psc_text": "in quibus et ego eram, quamvis Donatistarum rabies usquequaque saeviret, non esse petendum ab imperatoribus ut ipsam haeresim juberent omnino non esse, poenam constituendo eis qui in illa esse voluissent; sed hoc potius constituerent, ut eorum furiosas violentias non paterentur qui veritatem catholicam vel praedicarent loquendo, vel legerent constituendo. Quod eo modo fieri aliquatenus posse arbitrabamur, si legem piissimae memoriae Theodosii, quam generaliter in omnes haereticos promulgavit, Ut quisquis eorum episcopus vel clericus ubilibet esset inventus, decem libris auri multaretur, expressius in Donatistas, qui se negabant haereticos, ita confirmarent, ut non omnes ea multa ferirentur, sed in quorum regionibus aliquas violentias a clericis, vel a Circumcellionibus, vel populis eorum, Ecclesia catholica pateretur: ut scilicet post protestationem Catholicorum qui fuissent ista perpessi, jam cura ordinum ad persolvendam multam episcopi sive ministri caeteri tenerentur. Ita enim existimabamus eis territis, et nihil tale facere audentibus, posse libere doceri et teneri catholicam veritatem, ut", + "candidate_score": 0.670676, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_582_584", + "bdc_text": "Sed sperare se , Praesides autoritatem suam interposituros , ac effecturos esse , ut aliquando veritate patefacta , uno sensu , una voce , omnes Ecclesiae Christum celebrent ac glorificent . Petere denique , ut benigne sibi ad haec respondeatur . Hanc fratrum postulationem quam ipsam quoque verbis quibus est habita propemodum reddidimus , legati principum evangelicorum una cum sua praesidibus et proposuerunt , et placere sibi ostenderunt , simulque ut res tam diu producta aliquem saltem exitum inveniret , petiverunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2392", + "psc_text": "Nos interea, quoniam rumor erat quod ecclesiastica manus posset eos eripere, falsis promissionibus ludebamur; ut illo non solum quasi volente, sed etiam instante, pro eis ad Comitatum episcopus mitteretur, ea pollicitatione interposita episcopalibus auribus, quod donec aliquid pro eis illic ageretur, nullum causae illorum excitaretur examen. Postremo, pridie quam terirentur, venit ad nos Praestantia tua; spem dedisti, qualem nunquam antea dederas, quod eos tibi posset concedere profecturo, cum illi graviter prudenterque dixisses, totum quod tecum tam assidue familiarius secretiusque loqueretur, non te honorare potius quam gravare, atque ad id valere, quod communicato et pertractato inter vos mortis eorum consilio, nemo dubitaret quid post haec omnia sequeretur. Quae cum te dixisse nobis indicares, inter narrandum namque tendens in eum locum ubi celebrantur sacramenta fidelium, stupentibus nobis ita jurasti te ista dixisse, ut non solum tunc, verum etiam nunc post tam horrendum inopinatum exitum, cum tuos omnes nutus recolo, nimis mihi impudens", + "candidate_score": 0.670392, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_96", + "bdc_text": "De fide et operibus prima fuit disputatio , in qua , an fides ipsa iustitia , an causae iustitiae , an neque iustitia neque causae iustitiae , sed tantum loco nobis iustitiae esset , disputabantur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3107", + "psc_text": "ex operibus. Ipsa est enim justitia ex fide, quam Gentes apprehenderunt, de quibus dictum est: Quid ergo dicemus? Quia Gentes, quae non cognoverunt justitiam, apprehenderunt justitiam; justitiam autem quae ex fide est. Israel autem persequens legem justitiae, in legem justitiae non pervenit: quare? Quia non ex fide, sed tanquam ex operibus. Offenderunt enim in lapidem offensionis, sicut scriptum est, Ecce pono in Sion lapidem offensionis, et petram scandali; et qui crediderit in eum non confundetur (Rom. IX, 30-33). Ipsa est justitia ex fide, qua credimus nos justificari, hoc est, justos fieri gratia Dei per Jesum Christum Dominum nostrum, ut inveniamur in illo, non habentes nostram justitiam quae ex Lege est, sed eam quae est per fidem Christi. Quae ex Deo justitia (Philipp. III, 9) in fide, in fide utique est, qua credimus nobis justitiam divinitus dari, non a nobis in nobis nostris viribus fieri. 9. Nam cur illam justitiam quae", + "candidate_score": 0.670028, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_492_494", + "bdc_text": "Omne de merito congrui , quod affirmabant , de iustitia , quae per solam fidem est , et de reliquiis peccati in sanctis , quorum utrumque negabant , certamen fuit . Huius rei periculum primum in Palatini Theologo fecerunt , ad caeteros deinceps ordine venturi . Sed enim vir ille immotus per omnia stetit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3142", + "psc_text": "Quae cum ita sint, audeant disputare, et quibus possunt persuadere contendant, Deum justum, apud quem non est iniquitas, parvulos a peccatis propriis innocentes, si nec illo ex Adam obligati et obstricti sunt, morte perpetua damnaturum. Quod si absurdissimum est et a justitia Dei penitus alienum, et tamen nullus qui se meminit catholicae fidei christianum, negat aut dubitat parvulos non accepta gratia regenerationis in Christo, sine cibo carnis ejus et sanguinis potu, non habere in se vitam, ac per hoc poenae sempiternae obnoxios; profecto restat ut quia ipsi non egerunt aliquid boni aut mali, ideo mortis eorum justa sit poena, quia in illo moriuntur, in quo omnes peccaverunt; unde in isto solo justificantur, a quo peccatum nec originale trahi potuit, nec proprium perpetrari. 31. Ipse vocavit nos non solum ex Judaeis, verum etiam ex Gentibus; quoniam et illius Jerusalem filios, quae interfecit Prophetas, et lapidavit missos ad se, quamvis ipsa nolente", + "candidate_score": 0.669985, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_495_497", + "bdc_text": "Ad hanc igitur rupem cum essent luctati frustra diu , desperata re , hunc impetum a caeteris abstinuerunt , sic cum illis actum fuit , igitur cum omnes iam vias frustra ad colloquium publicum , qualiter ipsi volebant , peragendum tentassent adversarii , ad privati colloquii rationes totos se converterunt . Principio legatus per privatum hominem egit cum Melanchtone nostro , eam in rem ut consentire vellet , multis ostendens , nisi id faceret , de colloquio hoc quidem tempore prorsus actum esse . Huius postulationis eadem adversariis causa , quae morae fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.669912, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_559_561", + "bdc_text": "Pontificiam Synodum ideo se recusasse , quia iudicem et adversarium eundem ferre minime voluissent . At istic minus futurum sibi periculi , quam hic : siquidem adversariorum articulis praepositis , sine ulla eorum pertractatione simpliciter sit aut contradicendum , aut assentiendum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_416", + "psc_text": "Promisit idem Donatus quod eos esset exhibiturus: quod cum non semel, sed saepius promisisset, amplius ad illud judicium accedere noluit, ubi jam erat tanta confessus, ut nihil aliud deinceps non accedendo, nisi praesens damnari noluisse videretur; cum tamen ea quae damnanda essent, eo praesente atque interrogato manifestata fuerint. Accessit et aliud, ut a quibusdam adversus Caecilianum denuntiationis libellus daretur: post quod factum quemadmodum sit rursus agitata cognitio, et quae personae illum libellum dederint, quoque modo nihil in Caecilianum probari potuerit, quid dicam, cum et audieritis omnia, et quoties volueritis, legere possitis? 16. De numero autem septuaginta episcoporum, cum quasi gravissima opponeretur auctoritas, quae fuerint dicta meministis; et tamen viri gravissimi ab infinitis quaestionibus catena quadam inexplicabili sese nectentibus suum temperare arbitrium maluerunt, nequaquam curantes quam multi essent illi episcopi, aut unde collecti, quos videbant tanta temeritate caecatos, ut in absentes et non interrogatos collegas, tam praecipites auderent proferre sententias. Et", + "candidate_score": 0.669909, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_462_464", + "bdc_text": "Turpe futurum sibi , si culpa sua non solum non promotus evangelii cursus , non solum alibi , sed etiam eo loco , ubi in eam rem nunc maxime incumberent , impeditus fuisset . Neque illius rei exemplum ullum extare , cum tot in locis ab annis iam viginti iisdem de rebus pars utraque saepe convenisset : sed Evangelii praeconium , de quo certatur , in iis publicis conventibus liberum semper fuisse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_764", + "psc_text": "18). Rursumque in consequentibus: « Post annos quatuordecim ascendi iterum Jerosolymam cum Barnaba, assumpto et Tito. Ascendi autem secundum revelationem, et exposui eis Evangelium quod praedico inter Gentes: » ostendens se non habuisse securitatem Evangelii praedicandi, nisi Petri, et qui cum eo erant, fuisset sententia roboratum. Statimque sequitur: « Separatim autem his qui videbantur aliquid esse, ne forte in vacuum currerem aut cucurrissem. » Quare separatim, et non in publico? Ne forte fidelibus ex numero Judaeorum, qui Legem putabant esse servandam, et sic credendum in Domino Salvatore, fidei scandulum nasceretur. Ergo et eo tempore cum Petrus venisset Antiochiam (licet hoc Apostolorum Acta non scribant, sed affirmanti Paulo credendum sit), in faciem illi Paulus restitisse se scribit, quia reprehensibilis erat. Prius enim quam venirent quidam a Jacobo, cum Gentibus edebat; cum autem venissent, subtrahebat se, et segregabat, timens eos qui ex circumcisione erant. Et consenserunt cum illo caeteri Judaei, ita ut", + "candidate_score": 0.66971, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_385_387", + "bdc_text": "Cum iam omnia , quae quidem ad huiusmodi certamina parantur , transacta , et haec de colloquii futuri conditionibus disceptatio composita esse videretur , ecce novam et copiosam magis litigandi materiam adversarii invenerunt . Proposita enim nona Decembris die iuramenti forma notariis , plena conditionum intolerabilium fuit . Itaque nostri homines trahi de industria rem , et colloquium simulari , non quaeri , videntes , causam diligentius circumspicere coeperunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.669666, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_143_145", + "bdc_text": "Postremum orabat , ut ne se expectarent . Eius epistolae finis voluntatem et studium erga veterem religionem conservandam singulare parti adversariae pollicebatur . Data haec secunda Novembris , reddita vigesima et secunda fuit , palam ipsa quoque quaesitam , non vitatam per Praesides et legatum moram esse arguens .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_541", + "psc_text": "occasionem tuam sine aliquo odio convenimus, hoc circa eum servantes quod Apostolus dicit: Servum autem Domini litigare non oportet, sed mitem esse ad omnes, docibilem, patientem, in modestia corripientem diversa sentientes; ne forte det illis Deus poenitentiam ad cognoscendam veritatem, et resipiscant de diaboli laqueis, captivati ab ipso in ipsius voluntatem (II Tim. II, 24-26). Si ergo aliquid aspere diximus, non ad amaritudinem dissensionis, sed ad correctionem dilectionis valere cognoscat. Incolumis vivas in Christo, dilectissime et honorabilis frater. DE DUABUS EPISTOLIS PROXIME SEQUENTIBUS. (LIB. II RETRACT. CAP. XX.) Libri duo quorum est titulus « Ad inquisitiones Januarii, » multa de Sacramentis continent disputata, sive quae universaliter, sive quae partiliter, id est non peraeque in omnibus locis observat Ecclesia, nec tamen commemorari omnia potuerunt, sed satis ad inquisita responsum est: quorum librorum prior, epistola est, habet quippe in capite quis ad quem scribat; sed ideo inter libros annumeratur hoc opus, quoniam", + "candidate_score": 0.669573, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_632", + "bdc_text": "Eam stupiditatem scholasticis et philosophicis documentis debent , in quorum libris nusquam invenitur , neque etiam in illorum scholis fidem habet , infectam naturam hominis peccato letaliter ab ea contagione per omnem vitam solius Christi spiritus arte et virtute refici ac reparari opus habere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4233", + "psc_text": "ergo crede quod credis, quia in illo homine totam naturam nostram suscepit Filius Dei, id est et animam rationalem et carnem mortalem sine peccato. Infirmitatis enim nostrae particeps factus est, non iniquitatis, ut per infirmitatem communem, solveret iniquitatem nostram, et adduceret nos ad justitiam suam, bibens mortem de nostro, et propinans vitam de suo. Sed si habes aliquam scripturam eorum, in qua asserunt quod huic fidei sit contrarium, dignare eam mittere, ut non solum fidem nostram dicamus, sed eorum quoque perfidiam, quantum possumus, refellamus. Sine dubio enim hoc ipsum, quod perverse et impie sentiunt, aliquibus testimoniis divinarum Scripturarum conantur astruere: in quibus eis ostendendum est quam non recte intelligant Litteras sacras conscriptas ad fidelium salutem; tanquam si quisquam se medicinalibus ferramentis graviter vexet, quae utique non ad vulnerandum, sed ad sanandum sunt instituta. Multum autem laboravimus et laboramus, quantum Dominus donat, contra diversos errores arguendos. Sed laborum nostrorum opuscula si", + "candidate_score": 0.669449, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_445_447", + "bdc_text": "Nostri postridie tametsi praeiudicium horum Comitiorum sibi periculo esse , et quicquid hic fieret , proximis in Comitiis , ceu pro transacto habitum iri , viderent , tum quanquam Caesaris mandatum astipulari sibi intelligerent , quod notarios colloquio praeficere se ideo testatur , ut partes habeant , in quo acta probe perpendant : tamen antequam vellent colloquium institutum remorari , conditiones has se accipere , et actorum nuda copia sine autographis contentos fore respondebant , modo ab utriusque partis notariis eam repetere liceret . Novos deinde substitutos crearunt , ac postremum ut sine mora ad colloquium veniretur , postularunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.669365, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_7_9", + "bdc_text": "Non solum autem haec , quam dixi , occupatio mihi obstitit , ut ad vos hactenus nihil , sed et haec , quia vel qui mihi , quae vellem , desciberet , nemo , vel quod ipse scribere cupiebam , aut nihil aut quam minimum fuit . Nam et vos pro Comitiorum istorum fama pro hominum undique concursu aliquid magnum et admirabile et quendam inter partis utriusque proceres congressum talem animo effinxisse scio , quam posteritas miraretur . Et mea quoque fuit haec eadem expectatio :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3586", + "psc_text": "hominum notitiamque diffundi jure succenseat, idque jactantius quam utilius fecisse me judicet, quasi ego potuerim quaerere, quod ille non potuerit enodare, cum forsitan possit, idque dum faciat, exspectandum sit. Magis enim scio, quod aliis occupatur, quae minime differenda sunt, plurisque pendenda. 3. Quod ut tua quoque Sanctitas noverit, attende paulisper quid mihi alio anno per latorem, per quem scripseram, remeantem scripserit, nam hoc ex ejus epistola in istam transtuli: Incidit, inquit, tempus difficillimum, quando mihi tacere melius fuit, quam loqui; ita ut nostra studia cessarent, ne, juxta Appium, canina exerceretur facundia. Itaque duobus libellis tuis, quos nomini meo dedicasti, eruditissimis, et omni eloquentiae splendore fulgentibus, ad tempus respondere non potui, non quod quidquam in illis reprehendendum putem; sed quia juxta beatum Apostolum, « Unusquisque in suo sensu abundat; alius quidem sic, alius autem sic » (Rom. XIV, 5). Certe quidquid dici potuit, et sublimi ingenio de Scripturarum sanctarum hauriri fontibus,", + "candidate_score": 0.669358, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_609_611", + "bdc_text": "Sed eam , sic ut per multa hactenus alia , missam facere , acta modo per singula notarentur , et salvis superiorum temporum protestationibus aliquem saltem exitum colloquium haberet . Sequenti die iuramentum notariis et substitutis propositum , et ab illis receptum , et in diem posterum colloquium nobis indictum fuit . Quatuor deinde fuit dierum disputatio , quae qualiter peracta sit , tum apparebit , cum integre in lucem edetur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1867", + "psc_text": "amplius quam ad illud quod inquirendum putavit, respondendum fuit: ad ea vero quae mihi pertractanda atque solvenda in epistola tua ipse misisti, sive ab illo, sive etiam ab aliis vel suggerantur vel ingerantur, ad te potius pro viribus nostris pertractata et soluta mitti debuerunt; non sic quemadmodum de his agendum est librorum negotio, sed quemadmodum potest epistolari sat esse colloquio, ut si tibi visum fuerit, qui eorum motus quotidianis disputationibus experiris, et illis legantur hae litterae. At si auriculis eorum minus pietate fidei praecultis, sermo iste non sufficit, prius inter nos quod eis putas sufficere peragatur, tum demum ad illos quod peractum fuerit perferatur. Multa enim sunt, a quibus sensus eorum si adhuc abhorret et resilit, vel uberiore vel subtiliore ratione, vel certe auctoritate cui resistere indignum putent, persuaderi aliquando forsitan possint. 2. Ergo in epistola tua posuisti, moveri quosdam, cur hic Deus, qui et veteris Testamenti Deus esse firmatur,", + "candidate_score": 0.669052, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_481_483", + "bdc_text": "Postremi duo , Clivensis Principis legati , Conradus Herebachius et Joannes Vlatenus , fuerunt , quorum uterque mirabili studio in publicam Germaniae concordiam pro singulari sapientia , qua praediti sunt , incubuerunt . Horum princeps quantum per aetatem iuvenilem ac inter initia gubernationis licet doctrinam Christi praeclare tuetur , ac spem bonis omnibus certissimam de se praebet . Sed iam ad hos viros redeamus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4000", + "psc_text": "prophetica jam praecesserat, praecipiens homini breviter et simul, non tantum ut se nihil malit esse quam bonum, verum etiam unde fiat bonus: Diliges, inquit, Dominum Deum tuum ex toto cordo tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua (Deut. VI, 5); et, Diliges proximum tuum tanquam teipsum (Lev. XIX, 18). Hoc cui persuasum esset, non ei reliquam facilem, sed eam totam esse doctrinam duntaxat utilem ac salubrem. Multae enim doctrinae sunt, si tamen doctrinae dicendae sunt, vel superfluae, vel noxiae. Veterum Libris Christus attestans: In his, inquit, duobus praeceptis tota lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 40). Proinde, quia mihi videor inspexisse tanquam in speculo sermocinationis mecum tuae, nihil te esse malle quam virum bonum; Deum, quo nihil est melius, et unde humanus animus haurit ut bonus sit, quonam modo colendum credas, audeo percontari: nam quod eum colendum credas, jam teneo. Quaero etiam quid de Christo sentias.", + "candidate_score": 0.669008, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_484", + "bdc_text": "Formae igitur quaedam orationis propositae iis fuerunt , verbis taliter attemperatae , ut convenire cum nostra doctrina videri non bene cautis potuerint .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_443", + "psc_text": "praeterea turba confluxit; sed nobis in tota illa multitudine perpauci apparebant, qui utiliter ac salubriter agi causam illam, et tantam reique tantae quaestionem prudenter et pie discuti cuperent. Caeteri vero magis ad spectaculum quasi altercationis nostrae prope theatrica consuetudine, quam ad instructionem salutis christiana devotione convenerant. Quapropter nec silentium nobis praebere, nec intente nobiscum atque modeste saltem et ordinate colloqui potuerunt, exceptis, ut dixi, paucis, quorum religiosa et simplex apparebat intentio. Itaque libere pro sui cujusque animi motu immoderate loquentium omnia strepitu turbabantur, nec evincere sive nos, sive ipse rogando, interdum etiam objurgando potuimus, ut nobis modestum silentium praeberetur. 2. Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut", + "candidate_score": 0.668806, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_207_209", + "bdc_text": "Huc legatum Caesaris , huc Principes , huc ex omnibus nationibus sapientes homines venisse , non ut mutuis se querelis et iurgationibus vexarent , sed ut quae res orbem Christianum turbaret , lucide iam aliquando intelligerent . Itaque tum appariturum esse , quis causam querelae iustae praeberet ; ubi recte finitum esset colloquium .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1727", + "psc_text": "fuerat peritura, tot testimonia divina recitari; pro ea vero, quae, sicut putant, fuerat Domino placitura, nullum ejus testimonium reperiri: haec forte cogitantes, ad finiendas vanas, et perniciosas, et saluti aeternae contrarias inimicitias, ad locum collationis nostrae omnes convenire voluerunt, non ut tumultus novus oriatur, sed ut vetusta discordia finiatur. 4. Nam et illud quo in nos solent graviter irritari, quod reges terrae, quos tanto ante praedictum est Christo domino servituros, leges contra haereticos et schismaticos pro catholica pace constituunt, credimus quod aliquando cogitaverint non esse culpandum: quia et antiqui reges non solum gentis Hebraicae, sed etiam alienigenae, ne quisquam contra Deum Israel, hoc est verum Deum, non tantum faceret, sed vel diceret aliquid, omnes regni sui populos praeceptis minacissimis terruerunt; et majores istorum ipsam Caeciliani causam, unde nata est ista dissensio, ad Constantinum imperatorem per Anulinum proconsulem accusando miserunt; quod utique non ob aliud videntur fecisse, nisi ut imperator Constantinus", + "candidate_score": 0.668748, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_474_476", + "bdc_text": "Sed iam de ea disceptatione , quae habita cum illis viris fuit , paucis dicamus . Trium principum legati fuerunt , qui doctrinam nostram in iis Comitiis contra spem adversariorum sunt professi . Primus Palatini apud Heidelbergam contionator erat , cuius viri sententiam cum is princeps ante Comitia non ignoraret , cum nostra per omnia convenire , caeterorum , quos in eadem Academia Theologos habebat , non convenire , illis praeteritis , qui a nobis dissentirent , eum misit , quem consentire certum esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1727", + "psc_text": "fuerat peritura, tot testimonia divina recitari; pro ea vero, quae, sicut putant, fuerat Domino placitura, nullum ejus testimonium reperiri: haec forte cogitantes, ad finiendas vanas, et perniciosas, et saluti aeternae contrarias inimicitias, ad locum collationis nostrae omnes convenire voluerunt, non ut tumultus novus oriatur, sed ut vetusta discordia finiatur. 4. Nam et illud quo in nos solent graviter irritari, quod reges terrae, quos tanto ante praedictum est Christo domino servituros, leges contra haereticos et schismaticos pro catholica pace constituunt, credimus quod aliquando cogitaverint non esse culpandum: quia et antiqui reges non solum gentis Hebraicae, sed etiam alienigenae, ne quisquam contra Deum Israel, hoc est verum Deum, non tantum faceret, sed vel diceret aliquid, omnes regni sui populos praeceptis minacissimis terruerunt; et majores istorum ipsam Caeciliani causam, unde nata est ista dissensio, ad Constantinum imperatorem per Anulinum proconsulem accusando miserunt; quod utique non ob aliud videntur fecisse, nisi ut imperator Constantinus", + "candidate_score": 0.668675, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_530_532", + "bdc_text": "Ea re in religionis quidem negotio intolerabilius excogitari nihil posset . Quod autem paucorum dissentientium sententiam , quominus parti alteri innotesceret , premere instituerent , hoc absque eorum principum , quorum isti pauci legati essent , iniuria fieri non posse , et futurum interim forte , ut quorum esset sententia melior ac moderatior , hi dicenda sententia excluderentur . Praeterea hac forma , quam iam proponerent , non tam pluralitatem suffragiorum , quam nemo hic quaereret , sed prorsus ipsa delectorum suffragia tolli , si tantum duobus colloquendi locus daretur , caeteris omnibus silentium imponeretur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_824", + "psc_text": "voluit ille, qui dividit propria unicuique prout vult. 4. Quapropter cum ego noluissem hunc gravissimum dolorem cordis mei vobis perferri in notitiam, ne vos atrociter et inaniter contristando turbarem; fortassis ideo Deus noluit vos latere, ut nobiscum orationibus incumbatis, ut quod ipse in hac causa novit, nos autem nosse non possumus, etiam nobis manifestare dignetur. Nomen autem presbyteri propterea non ausus sum de numero collegarum ejus vel supprimere vel delere, ne divinae potestati, sub cujus examine causa adhuc pendet, facere viderer injuriam, si illius judicium meo vellem praejudicio praevenire: quod nec in negotiis saecularibus judices faciunt, quando causae dubitatio ad majorem potestatem refertur, ut pendente relatione aliquid audeant commutare. Et in episcoporum concilio constitutum est, nullum clericum qui nondum convictus sit, suspendi a communione debere, nisi ad causam suam examinandam se non praesentaverit. Bonifacius tamen hanc humilitatem suscepit, ut nec litteras acciperet, quibus in peregrinatione honorem suum quaereret, ut in", + "candidate_score": 0.668514, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_241_243", + "bdc_text": "Quae enim expositio disceptatae fieret controversiae , aut quomodo existimatio iniri vera posset , in ea re , in qua momenta praecipua legerentur , et sententiae hominum de religione disceptantium dissimularentur . Itaque non tam sua , quam Caesaris interesse credebant nostri , si de re ut acta fuisset quam clarissime instrueretur . Caetera quanquam agitata sunt , disceptationem tamen levem habuerunt :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1917", + "psc_text": "disserendo ordinare, non ut carptim, sicut propositae sunt, de singulis disseram, sed uno quodam tenore sermonis eas inter se connectam atque contexam, difficile opus videtur; et tamen puto facilius eas solvi, si hoc fecero. Invicem quippe adjuvabunt, si altera pendebit ex altera, donec omnes veniant in seriem disputationis, non singillatim separatis locis, quasi unaquaeque in sua privata intentione habitet, sed unum aliquid intuentes, et unum collaborantes sociali ratione, et individua veritate. CAP. PRIMUM. 2. Voluisti ergo et scripto commonuisti exponi atque aperiri tibi, quid sibi velit vox illa Domini, Deus meus, Deus meus, ut quid me dereliquisti? et quid sit quod Apostolus ait, Ut in charitate radicati et fundati, praevaleatis comprehendere cum omnibus sanctis quae sit latitudo, longitudo, altitudo et profundum (Ephes. III, 17): et quae sint virgines quinque stultae, quaeve sapientes (Matth. XXV, 2): et quae sint tenebrae exteriores (Matth. XXII, 15): et quomodo intelligendum sit, Verbum caro factum", + "candidate_score": 0.668504, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_241_243", + "bdc_text": "Quae enim expositio disceptatae fieret controversiae , aut quomodo existimatio iniri vera posset , in ea re , in qua momenta praecipua legerentur , et sententiae hominum de religione disceptantium dissimularentur . Itaque non tam sua , quam Caesaris interesse credebant nostri , si de re ut acta fuisset quam clarissime instrueretur . Caetera quanquam agitata sunt , disceptationem tamen levem habuerunt :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1503", + "psc_text": "facias intentos, nolle discere quod infundatur intentis. Sed si hoc te scire jam dicis, idque ipsum christianam doctrinam esse respondes, quam te omnibus praeponere novimus, et in ea sola esse praesumere spem salutis aeternae, non opus est ei cognitione dialogorum Ciceronis, et collectione emendicatarum discordantium sententiarum alienarum procurari auditores. Moribus tuis intenti fiant, qui abs te aliquid tale accepturi sunt. Nolo prius aliquid doceas quod dediscendum est, ut vera doceas. 12. Nam si alienarum sententiarum dissidentium et repugnantium cognitio aliquid adjuvat insinuatorem christianae veritatis, ut noverit quomodo adversantes destruat falsitates, ad hoc duntaxat, ne quis contra disserens, nonnisi in refellendis tuis figat oculum, sua vero sedulo occultet. Nam cognitio veritatis omnia falsa, si modo proferantur, etiam quae prius inaudita erant, et dijudicare et subvertere idonea est. Sed ut non solum aperta feriantur, sed etiam abscondita eruantur, si alienos opus est cognoscere errores, erige oculos auresque, oro te, et vide atque", + "candidate_score": 0.668475, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_449_451", + "bdc_text": "Nam et contionem publicam avertere sunt conati , et suffragia trium istorum , qui inter ipsos a nobis stabant , praeripere , et privatum colloquium ex publico facere . De unaquaque re paucis dicemus . Questi de contionibus , ut maxime concordiam remorantibus apud legatum gravissime fuere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1883", + "psc_text": "Brevi multitudo dispersa atque vaga, concordia civitas facta erat. Quae porro praecepta concordiae in suis templis unquam illi legenda censuerunt? Quandoquidem miseri quaerere cogebantur, quonam modo sine offensione cujusquam eorum discordes inter se deos suos colere possent: quos si imitari discordando vellent, rupto concordiae vinculo civitas laberetur; quod postea paulatim decoloratis corruptisque moribus agi coepit per bella civilia. 11. Quanta vero praecepta concordiae non humanis disputationibus exquisita, sed divina auctoritate conscripta in Christi ecclesiis lectitentur, quis vel ab illa religione alienus, ita surdus est ut ignoret? Ad hoc enim et illa pertinent, quae malunt exagitare quam discere, alteram percutienti praebendam esse maxillam, volenti auferre tunicam dandum etiam pallium, cum angariante duplicandam viam. Hoc quippe fit ut vincatur bono malus, imo in homine malo vincatur bono malum, et homo liberetur a malo, non exteriore et alieno, sed intimo ac suo, quo gravius et perniciosius quam cujusvis hostis extrinsecus immanitate vastatur. Qui", + "candidate_score": 0.668189, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_201_203", + "bdc_text": "Non enim publice nos quidem auditurus esse legatus credebatur , postquam privatim illos audivisset : et nostra oratio sine teste apud illum futura , adversariis , in quorum gratiam sibi in nos indulserat , et praesidibus , quorum de nobis opinioni medendum fuerat , remotis , omni gratia et utilitate caritura videbatur . Ita denique cum nostri et legatum et praesides , et eos , qui inter adversarios concordiae studere videbantur , acriore responso in ipso praesertim colloquii principio frustra se alienaturos , et apologia hac nunc quidem nihil effecturos esse viderent , in commune responsum concesserunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", + "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", + "candidate_score": 0.668085, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_344_346", + "bdc_text": "Equidem sic opinionem nostram lusit haec fabula hactenus , ut rem aliam , quam quae promittebatur agi , ne suspicari quidem cuiquam in mentem veniret . Serio conditiones colloquii habendi propositae , serio difficultate earum adversarii moti , serio rem divinam factam credebamus . Sed ubi fieri nihil vidimus , postquam omnia , quae solent fieri , esse facta vidissemus , et postquam omnia nos de nobis concessissemus , dubitare iam deinde , et quicquid fieret nihil vere fieri credere coepimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_93", + "psc_text": "enim ardore inquisitionis tuae, cum esset mirabilis, non fuisse perturbatam modestiam disputandi. Nam neque flagrantius percontantem, neque tranquillius audientem, quemquam facile invenerim. Vellem itaque tecum multum loqui: non enim multum esset, quantumcumque esset, si tecum loquerer. Sed quia difficile est, quid opus est causas quaerere? Prorsus difficile est: erit fortasse aliquando facillimum; ita Deus velit: nunc certe aliud est. Dedi ergo negotium fratri, per quem litteras misi, ut omnia nostra legenda praebeat prudentissimae Charitati tuae. Non enim aliquid meum inculcabit invito; novi enim quid benignitatis in nos animo geras; quae tamen si lecta probaveris, et vera pervideris, nostra esse non putes, nisi quia data sunt, eoque te convertas licet, unde tibi quoque est ut ea probares datum. Nemo enim quod legit, in codice ipso cernit verum esse, aut in eo qui scripserit; sed in se potius, si ejus menti quoddam non vulgariter candidum, sed a faece corporis remotissimum lumen veritatis", + "candidate_score": 0.668051, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_172_174", + "bdc_text": "Itaque orare , ut huic perinde ac si ipse praesto Caesar esset , fidem haberent , et rem bene agerent . Talis sententia mandati et instructionis Imperatoris fuit . Literis et mandato Caesaris exhibito , usus deinde hortatione legatus est huiusmodi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3982", + "psc_text": "Cum autem ibi me inveneris, ora pro me ne deficiam, sed perficiar; ora fili, ora. Sentio quid dicam, scio quid petam; non tibi videatur indignum, et quasi ultra merita tua: fraudabis me magno adjutorio, si non feceris. Non solum tu, sed etiam omnes qui ex ore tuo dilexerint, orate pro me: hoc eis me petivisse indica, et si multum nobis tribuitis, jussisse nos existimate quod petimus, et tamen date petentibus, vel obtemperate jubentibus. Orate pro nobis. Lege Litteras divinas, et invenies ipsos arietes nostros Apostolos petiisse hoc a filiis suis, sive praecepisse auditoribus suis. Ego certe quoniam hoc a me petiisti pro te, quantum faciam, videt qui exaudiat, qui videbat quia et ante faciebam: sed redde etiam in hac re dilectionis vicem. Praepositi vestri sumus; grex Dei estis: considerate et videte pericula nostra majora esse quam vestra, et orate pro nobis. Hoc enim et nobis condecet et vobis, ut bonam", + "candidate_score": 0.667853, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_141_143", + "bdc_text": "Granvella vero in sua ad adversarios epistola , primum quaerebatur , quod exclusus negotiis adesse rei tantae in tempore non potuisset , cum id maxime et celeritate itinerum , et summo confidendorum negotiorum studio conatus esset . Significabat deinde , praemittere se Joannem ä Navia , perspecta prius iisdem in negotiis prudentia virum , qui occupationes ipsius apud partes excusaret , atque efficeret , gravissima res ut ne moram pateretur . Postremum orabat , ut ne se expectarent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2634", + "psc_text": "minusque exercitato ingenio praediti, eo tamen studio feruntur ad cognoscendas litteras nostras, sive amico, sive inimico animo, ut eis subtrahi omnino non possint. Ista cogitanti cernis quanta cura in scribendo esse debeat, praesertim de rebus ita magnis, ut in eis et magni laborent. Si autem cum aliquid in manibus habeo, intermittendum est et differendum, ut ad ea potius respondeatur quae supervenientia requiruntur; quid fiet si etiam ipsis dum respondetur, alia supervenerint? Num placet ut etiam his omissis illa suscipiantur, et semper priora fiant quae posteriora oboriuntur, eaque sola terminare contingat, quibus cum scribuntur non supervenerit aliquid quod quaeratur? Quod ut mihi accidat difficillimum est; sed non opinor tibi hoc placere. Non ergo debui alia interrumpere cum tua supervenissent, sicut nec tua, si alia rursus irruerint; et tamen servare hanc justitiam non sinor. Nam ecce ut tibi haec ipsa rescriberem, quibus id admonerem, intermisi quae agebam, et animum meum ad hanc", + "candidate_score": 0.667734, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_654_656", + "bdc_text": "Deinde arbitros ipsi quidem ex sententia et factionis suae omnes , uno Palatini legato excepto , nos contra omnes aversos nobis habeamus . Clara sunt haec , itaque per quos steterit , videre sine dubitatione licet . Illud autem omnium est manifestissimum , colloquium ab illis prorsus vitatum fuisse , quia sub ipsa statim Comitiorum initia , constituta dies novis Comitiis , et velut terminus iis Comitiis adeo angusto intervallo praefixus , ut etiam si colloqui placitum fuisset , tamen post tam serum legati adventum vix ut institui , ne dum fieri colloquium potuerit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1727", + "psc_text": "fuerat peritura, tot testimonia divina recitari; pro ea vero, quae, sicut putant, fuerat Domino placitura, nullum ejus testimonium reperiri: haec forte cogitantes, ad finiendas vanas, et perniciosas, et saluti aeternae contrarias inimicitias, ad locum collationis nostrae omnes convenire voluerunt, non ut tumultus novus oriatur, sed ut vetusta discordia finiatur. 4. Nam et illud quo in nos solent graviter irritari, quod reges terrae, quos tanto ante praedictum est Christo domino servituros, leges contra haereticos et schismaticos pro catholica pace constituunt, credimus quod aliquando cogitaverint non esse culpandum: quia et antiqui reges non solum gentis Hebraicae, sed etiam alienigenae, ne quisquam contra Deum Israel, hoc est verum Deum, non tantum faceret, sed vel diceret aliquid, omnes regni sui populos praeceptis minacissimis terruerunt; et majores istorum ipsam Caeciliani causam, unde nata est ista dissensio, ad Constantinum imperatorem per Anulinum proconsulem accusando miserunt; quod utique non ob aliud videntur fecisse, nisi ut imperator Constantinus", + "candidate_score": 0.667708, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_100_102", + "bdc_text": "His de rebus prima disputatio fuit . De Missa , altera , in qua duabus de rebus , operis eius applicatione et corporis Christi sacrificatione adversus Scholarum sententiam est actum . Tertia de votis monasticis et cultu electitio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1263", + "psc_text": "unius sacerdotis victima, hoc est, ex effuso Christi sanguine ministratur, et aliud nunc quod huic manifestationi congruum, qui jam declarato nomine christiani appellamur, offerimus, non solum evangelicis, verum etiam propheticis Litteris demonstratur. Mutatio quippe non Dei, non ipsius religionis, sed sacrificiorum et sacramentorum impudenter nunc videretur praedicata, nisi fuisset ante praedicta. Quemadmodum enim unus idemque homo, si Deo mane aliud offerat, aliud vespere, pro congruentia diurni temporis, non Deum mutat, nec religionem, sicut nec salutem qui alio modo mane, alio vespere salutat: ita in universo tractu saeculorum, cum aliud oblatum est ab antiquis sanctis, aliud ab eis qui nunc sunt offertur, non humana praesumptione, sed auctoritate divina, temporibus congrua sacra mysteria celebrantur, non Deus aut religio commutatur. QUAESTIO QUARTA. De eo quod scriptum est: In qua mensura mensi fueritis, remetietur vobis (Matth. VII, 2). 22. Jam nunc deinde videamus quale sit quod de mensura peccati atque supplicii proposuit, sic Evangelio", + "candidate_score": 0.667617, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_609_611", + "bdc_text": "Sed eam , sic ut per multa hactenus alia , missam facere , acta modo per singula notarentur , et salvis superiorum temporum protestationibus aliquem saltem exitum colloquium haberet . Sequenti die iuramentum notariis et substitutis propositum , et ab illis receptum , et in diem posterum colloquium nobis indictum fuit . Quatuor deinde fuit dierum disputatio , quae qualiter peracta sit , tum apparebit , cum integre in lucem edetur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1726", + "psc_text": "collationis cura suscepta diligentius perscrutati sunt Scripturas sacras; et quia in eis innumerabilia testimonia repererunt, quibus promissa est Ecclesia futura in omnibus gentibus, et toto orbe terrarum, sicut eam reddi et praesentari coepisse in Evangelio et Epistolis apostolicis, et in Actibus Apostolorum videmus, ubi et ipsa loca, et civitates, et provinciae leguntur, per quas crevit, incipiens ab Jerusalem, ut inde se etiam in Africam non migrando, sed crescendo diffunderet; non autem invenerunt aliquod testimonium divinorum eloquiorum, ubi dictum est eam perituram de caeteris partibus mundi, et in sola Africa Donati parte mansuram; et viderunt quam sit absurdum, pro illa, quae fuerat peritura, tot testimonia divina recitari; pro ea vero, quae, sicut putant, fuerat Domino placitura, nullum ejus testimonium reperiri: haec forte cogitantes, ad finiendas vanas, et perniciosas, et saluti aeternae contrarias inimicitias, ad locum collationis nostrae omnes convenire voluerunt, non ut tumultus novus oriatur, sed ut vetusta discordia finiatur. 4.", + "candidate_score": 0.66759, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_520_522", + "bdc_text": "Ibi paratos esse se concedere , ut si quae dixisset pars una , alicui ex ea parte , qui quidem de plurimorum numero esset , veluti ex sententia sua non dictum non probaretur , ut is sententiam suam praesidibus aut scriptam offerat , aut presens apud eos exponat , sed utrunque privatim et extra colloquium . Eorum autem sententiam qui inter colligendum suffragia non quod plurimi , sed quod pauciores sensissent , nec in colloquium inferendam , nec parti adversariae per praesides ostendendam , sed scriptam usque factam Caesari relationem custodiendam esse . Hoc si reciperent nostri , fieri colloquium posse , valde se sperare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_416", + "psc_text": "Promisit idem Donatus quod eos esset exhibiturus: quod cum non semel, sed saepius promisisset, amplius ad illud judicium accedere noluit, ubi jam erat tanta confessus, ut nihil aliud deinceps non accedendo, nisi praesens damnari noluisse videretur; cum tamen ea quae damnanda essent, eo praesente atque interrogato manifestata fuerint. Accessit et aliud, ut a quibusdam adversus Caecilianum denuntiationis libellus daretur: post quod factum quemadmodum sit rursus agitata cognitio, et quae personae illum libellum dederint, quoque modo nihil in Caecilianum probari potuerit, quid dicam, cum et audieritis omnia, et quoties volueritis, legere possitis? 16. De numero autem septuaginta episcoporum, cum quasi gravissima opponeretur auctoritas, quae fuerint dicta meministis; et tamen viri gravissimi ab infinitis quaestionibus catena quadam inexplicabili sese nectentibus suum temperare arbitrium maluerunt, nequaquam curantes quam multi essent illi episcopi, aut unde collecti, quos videbant tanta temeritate caecatos, ut in absentes et non interrogatos collegas, tam praecipites auderent proferre sententias. Et", + "candidate_score": 0.667516, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_129_131", + "bdc_text": "Accedebat eodem tempore , quod urbs imperii maxima et antiquissima Goslaria , publice in ea causa , et ab iis hominibus proscripta esse ferebatur , a quibus prius in eadem causa ipsa absoluta , is autem condemnatus fuisset , in cuius illa nunc gratiam proscriberetur . Videbatur enim nostris quidem hominibus , convenisse hoc tempore etiam in causis summis et certissimis tantisper libertatem iuditiorum moderari , et tam graves sententias suspendere , et minime odiosissimas et gravissimas in Imperio res excitari oportuisse , dum paci publicae omnium consuleretur . At vero postquam causa etiam bona praecipitato iuditio condemnaretur , omnem hanc de concordia spem frustra esse nostri arbitrabantur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_814", + "psc_text": "Evangelio ubi Dominus ait: In quo judicio judicaveritis, judicabimini (Id. VII, 2)? Cum enim causa quae inter illum et Spem exorta est, sub divino examine pendeat secundum placitum eorum, quod vobis si volueritis poterit recitari; quis ego sum, ut audeam Dei praevenire sententiam in delendo vel supprimendo ejus nomine, de quo nec suspicari temere mali aliquid episcopus debui, nec dilucide judicare homo de occultis hominum potui, cum in ipsis causis saecularibus, quando ad majorem potestatem refertur arbitrium judicandi, manentibus sicuti erant omnibus rebus, exspectetur illa sententia, unde jam non liceat provocari, ne superiori cognitori fiat injuria, si ejus pendente judicio aliquid fuerit commutatum? Et utique multum interest inter divinam et humanam quamlibet excelsissimam potestatem. Domini Dei nostri misericordia nunquam vos deserat, domini dilectissimi et honorandi fratres. EPISTOLA LXXVIII. Quidam e monasterio Augustini Spes nomine, accusatus a Bonifacio presbytero, crimen in Bonifacium ipsum transtulit. Cum res evidentibus argumentis cognosci ab Augustino", + "candidate_score": 0.667428, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_241_243", + "bdc_text": "Quae enim expositio disceptatae fieret controversiae , aut quomodo existimatio iniri vera posset , in ea re , in qua momenta praecipua legerentur , et sententiae hominum de religione disceptantium dissimularentur . Itaque non tam sua , quam Caesaris interesse credebant nostri , si de re ut acta fuisset quam clarissime instrueretur . Caetera quanquam agitata sunt , disceptationem tamen levem habuerunt :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_416", + "psc_text": "Promisit idem Donatus quod eos esset exhibiturus: quod cum non semel, sed saepius promisisset, amplius ad illud judicium accedere noluit, ubi jam erat tanta confessus, ut nihil aliud deinceps non accedendo, nisi praesens damnari noluisse videretur; cum tamen ea quae damnanda essent, eo praesente atque interrogato manifestata fuerint. Accessit et aliud, ut a quibusdam adversus Caecilianum denuntiationis libellus daretur: post quod factum quemadmodum sit rursus agitata cognitio, et quae personae illum libellum dederint, quoque modo nihil in Caecilianum probari potuerit, quid dicam, cum et audieritis omnia, et quoties volueritis, legere possitis? 16. De numero autem septuaginta episcoporum, cum quasi gravissima opponeretur auctoritas, quae fuerint dicta meministis; et tamen viri gravissimi ab infinitis quaestionibus catena quadam inexplicabili sese nectentibus suum temperare arbitrium maluerunt, nequaquam curantes quam multi essent illi episcopi, aut unde collecti, quos videbant tanta temeritate caecatos, ut in absentes et non interrogatos collegas, tam praecipites auderent proferre sententias. Et", + "candidate_score": 0.667252, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_609_611", + "bdc_text": "Sed eam , sic ut per multa hactenus alia , missam facere , acta modo per singula notarentur , et salvis superiorum temporum protestationibus aliquem saltem exitum colloquium haberet . Sequenti die iuramentum notariis et substitutis propositum , et ab illis receptum , et in diem posterum colloquium nobis indictum fuit . Quatuor deinde fuit dierum disputatio , quae qualiter peracta sit , tum apparebit , cum integre in lucem edetur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3902", + "psc_text": "retractatis priorum de hac re opinionibus, pene omnium par invenitur et una sententia, qua propositum et praedestinationem Dei secundum praescientiam receperunt; ut ob hoc Deus alios vasa honoris, alios contumeliae fecerit, quia finem uniuscujusque praeviderit, et sub ipso gratiae adjutorio in qua futurus esset voluntate et actione praescierit. 9. Quibus omnibus enodatis, et multis insuper, quae altiore intuitu ad causam hanc pertinentia magis potes videre, discussis; credimus et speramus non solum tenuitatem nostram disputationum tuarum praesidio roborandam, sed etiam ipsos quos meritis atque honoribus claros caligo istius opinionis obscurat, defaecatissimum lumen gratiae recepturos. Nam unum eorum praecipuae auctoritatis et spiritualium studiorum virum, sanctum Hilarium Arelatensem episcopum, sciat Beatitudo tua admiratorem sectatoremque in aliis omnibus tuae esse doctrinae; et de hoc quod in querelam trahit, jampridem apud Sanctitatem tuam sensum suum per litteras velle conferre. Sed quia utrum hoc facturus, aut quo fine sit facturus incertum est, et omnium nostrum fatigatio,", + "candidate_score": 0.667004, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_603_605", + "bdc_text": "ab nostra parte si quis quid post illos vellet subiicere , cum parte sua non pugnans , sed consentiens , ei ut id liceret : ( prorsus quasi solliciti de nobis essent , ne nos inter nos pugnam cui diceremus ) Acta per singula integreque ut conscriberentur : protestationes temporum superiorum utrique parti salvae ut essent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4037", + "psc_text": "quod inter nos mane placuerat, ut a notariis verba nostra exciperentur; ne ulterius dicas, quod te audio non tacere, non me fuisse ausum tibi dicere fidem meam, his litteris accipe quod et tu legas, et cui volueris legendum tradas, et quod volueris vicissim scribendo ipse respondeas. Iniquum est enim ut quisque de alio judicare velit, et judicari de se nolit. 2. Et de praeterito quidem placito nostro, quod condicto meridiano implere noluisti, facile existimari potest quis nostrum fidei suae fiduciam non habuerit: utrum qui volebat ut diceretur, et timebat ne teneretur; an qui usque adeo nolebat eam disceptantium judicio subtrahi, ut mandata litteris vellet etiam legentium memoriae commendari, ne quisquam vel oblivione opinatus, vel dissensione irritatus, diceret ab aliquo nostrum aut non esse dictum quod dictum erat, aut dictum esse quod dictum non erat. In his enim solent latebras suae malae defensionis inquirere, qui contentionis sunt cupidiores quam veritatis. Hoc", + "candidate_score": 0.66688, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_227", + "bdc_text": "Ea disputatio , qualiter supra diximus , quanquam non diffinitionem sententiae , sed causae et controversiae aestimationem erat habitura , tamen praeiudicii instar futura erat , ut qualis ibi causa apparuisset nostra , talis deinde in concilio hominum de nobis caeterorum sententia pronuntiaretur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2862", + "psc_text": "nec causa causae, nec persona personae praejudicat. Et ibi debes agnoscere, quia si persona tot episcoporum tuorum in illis septem constitutorum non vis ut praejudicet personae Donati Mutugennensis presbyteri, quanto minus non debet praejudicare Caeciliani persona, etiamsi mali aliquid in illo esset inventum, universae unitati Christi, quae non in una villa Mutugenna concluditur, sed toto terrarum orbe diffunditur? 8. Sed ecce facimus quod voluisti; sic tecum agimus, ac si non dixerint vestri, Nec causa causae, nec persona personae praejudicat. Tu inveni quid illi dicere debuerint, cum eis objecta esset causa et persona Primiani, qui damnatores suos et damnavit cum caeteris, et damnatos ac detestatos in suos rursus honores suscepit, et baptismum quem mortui dederant (quia de ipsis in illa praeclara sententia dictum erat quod mortuorum funeribus plena sint littora [In Bagaitano concilio ]), agnoscere potius et acceptare, quam exsufflare et rescindere maluit, totumque dissolvit quod male intelligentes dicere soletis, Qui", + "candidate_score": 0.666811, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_169_171", + "bdc_text": "Earum haec summa fuit . Caesarem omnibus semper modis Germaniam componere fuisse conatum , ideo Hispanios reliquisse , et in Germaniam non sine periculo venisse , ideo ad Comitia nostra semper festinasse . Sed tumultu Belgico impeditum , antea praecipuos homines , nuper etiam fratrem pro se misisse , ideo dicto hoc nono die , ut res aliquando tota cognosceretur , curavisse , ideo venire ad catholicum colloquium se ipsum studuisse , sed eadem de causa et iisdem motibus impeditum , legatum hunc , ex quo omnis ipsius sententia intelligi posset , huic colloquio cum pleno mandato praefecisse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3050", + "psc_text": "per priorum imperatorum leges ad communionem homines catholicam cogerentur; obtinuimus tamen ut illud potius quod dixi, ab imperatoribus peteretur: decretum est in concilio nostro, legati ad Comitatum missi sunt. 26. Sed Dei major misericordia, qui sciret harum legum terror et quaedam medicinalis molestia quam multorum esset pravis vel frigidis animis necessaria, et illi duritiae quae verbis emendari non potest, sed tamen aliquantula severitate disciplinae potest, id egit ut legati nostri quod susceperant, obtinere non possent. Jam enim nos praevenerant ex aliis locis quaedam episcoporum querelae gravissimae, qui mala fuerant ab ipsis multa perpessi, et a suis sedibus exturbati; praecipue horrenda et incredibilis caedes Maximiani episcopi catholici Ecclesiae Bagaiensis effecit ut nostra legatio jam quid ageret non haberet. Jam enim lex fuerat promulgata, ut tantae immanitatis haeresis Donatistarum, cui crudelius parci videbatur quam ipsa saeviebat, non tantum violenta esse, sed omnino esse non sineretur impune: non tamen supplicio capitali, propter servandam", + "candidate_score": 0.666761, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_444_446", + "bdc_text": "Hoc responsum datum decima sexta Decembris fuit , cum hactenus plus minus septem diebus de forma iuramenti disceptatum fuisset . Nostri postridie tametsi praeiudicium horum Comitiorum sibi periculo esse , et quicquid hic fieret , proximis in Comitiis , ceu pro transacto habitum iri , viderent , tum quanquam Caesaris mandatum astipulari sibi intelligerent , quod notarios colloquio praeficere se ideo testatur , ut partes habeant , in quo acta probe perpendant : tamen antequam vellent colloquium institutum remorari , conditiones has se accipere , et actorum nuda copia sine autographis contentos fore respondebant , modo ab utriusque partis notariis eam repetere liceret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_516", + "psc_text": "ex eo numero fuerunt isti, quibus vestrum concilium diem prorogaverat et praefixerat, intra quem nisi ad vestram communionem remeavissent, eadem sententia tenerentur; sed de illo numero isti fuerunt, quos eo die sine dilatione damnastis, quo illis dilationem dedistis. Probabo, si negaveris: concilium vestrum loquitur; proconsularia Gesta habemus in manibus, quibus id non semel allegastis. Aliam ergo defensionem para, si potes, ne dum negas quod convincam, moras faciamus. Felicianus igitur et Praetextatus si innocentes erant, quare sic damnati sunt? Si scelerati, quare sic recepti sunt? Si probaveris innocentes, cur non credamus a multo paucioribus majoribus vestris falso crimine traditionis innocentes potuisse damnari, si a trecentis decem successoribus eorum, ubi etiam pro magno scriptum est, plenarii concilii ore veridico, in falso crimine schismatis innocentes damnari potuerunt? Si autem probaveris recte fuisse damnatos, quae restat defensio cur in eodem episcopatu recepti sint, nisi ut exaggerans utilitatem salubritatemque pacis, ostendas etiam ista pro unitatis", + "candidate_score": 0.666574, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_170_172", + "bdc_text": "Caesarem omnibus semper modis Germaniam componere fuisse conatum , ideo Hispanios reliquisse , et in Germaniam non sine periculo venisse , ideo ad Comitia nostra semper festinasse . Sed tumultu Belgico impeditum , antea praecipuos homines , nuper etiam fratrem pro se misisse , ideo dicto hoc nono die , ut res aliquando tota cognosceretur , curavisse , ideo venire ad catholicum colloquium se ipsum studuisse , sed eadem de causa et iisdem motibus impeditum , legatum hunc , ex quo omnis ipsius sententia intelligi posset , huic colloquio cum pleno mandato praefecisse . Itaque orare , ut huic perinde ac si ipse praesto Caesar esset , fidem haberent , et rem bene agerent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_403", + "psc_text": "judici dimittamus: aut si aliqui in vobis sunt qui certa istorum crimina ita noverint, ut ea facile valeant edocere, negantesque convincere, et talibus communicare formidant, pergant ad fratres et collegas nostros transmarinarum Ecclesiarum episcopos, et ibi prius de istorum factis et contumacia conquerantur, quod ad judicium collegarum Afrorum male sibi conscii venire noluerunt, ut inde illis denuntietur ut veniant, ibique objectis respondeant. Quod si non fecerint, ibi etiam eorum pravitas et perversitas innotescet, missaque tractatoria super eorum nomine per totum orbem terrarum, quacumque jam Christi Ecclesia dilata est, ab omnibus Ecclesiis eorum communio praecidetur, ne aliquis error in Cathedra Ecclesiae Carthaginis oriatur. Tum demum securi episcopum alium plebi Carthaginis ordinabimus, cum a tota Ecclesia isti fuerint separati: ne forte cum alius modo fuerit ordinatus, non ei communicetur ab Ecclesia transmarina, quia iste ab honore depositus non videbitur, quem jam ordinatum fama celebravit, et ad eum commeare communicatorias litteras fecit; atque", + "candidate_score": 0.666445, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_647_649", + "bdc_text": "legatos ad colloquium missos colloquio excludere : singulorum suffragia in re sacra audire non velle : accusatorem posteriore loco dicere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2428", + "psc_text": "ulciscendi cupiditate deflexit. Nam quomodo non est admonitus accusator ne suas persequeretur injurias, quando ipsi judices ita sunt a vindicando prohibiti, qui in adultera punienda, non privato dolori compellebantur servire, sed Legi? Unde Joseph, cui virgo Maria, Domini mater, fuerat desponsata, cum eam comperisset esse praegnantem, cui se noverat non esse commixtum, et ob hoc nihil aliud quam adulteram credidisset, puniri tamen eam noluit; nec approbator flagitii fuit Nam haec voluntas ejus etiam justitiae deputatur: ita quippe de illo scriptum est, Et cum esset homo justus, et nollet eam divulgare, statuit eam occulte dimittere. Haec eo cogitante, apparuit illi angelus qui doceret esse numinis, quod ille putaverat criminis (Matth. I, 18-20). 10. Si ergo cogitata infirmitate communi, et accusatorius dolor, et judicatorius rigor frangitur; quod tandem censes pro reis esse debere, vel defensoris vel intercessoris officium? quandoquidem et vos viri boni qui nunc judices estis, et in foro aliquando versati", + "candidate_score": 0.666243, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_344_346", + "bdc_text": "Equidem sic opinionem nostram lusit haec fabula hactenus , ut rem aliam , quam quae promittebatur agi , ne suspicari quidem cuiquam in mentem veniret . Serio conditiones colloquii habendi propositae , serio difficultate earum adversarii moti , serio rem divinam factam credebamus . Sed ubi fieri nihil vidimus , postquam omnia , quae solent fieri , esse facta vidissemus , et postquam omnia nos de nobis concessissemus , dubitare iam deinde , et quicquid fieret nihil vere fieri credere coepimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_845", + "psc_text": "Sed plerumque non voce de coelo, non per prophetam, non per revelationem vel somnii, vel excessus mentis qui dicitur ecstasis, sed rebus ipsis accidentibus, et ad aliud quam statueramus vocantibus cogimur agnoscere Dei voluntatem esse aliam quam erat nostra: tanquam si proficisci statueremus, et aliquid oriretur quod consulta de officio nostro veritas vetaret deserere, aut decernentibus ibi manere nuntiaretur aliquid, quod eadem veritate consulta nos compelleret proficisci. De hoc tertio genere causarum mutandae sententiae, quid tibi videatur peto mecum plenius et enodatius colloquaris. Saepe nos quippe conturbat, et difficile est non aliquid quod magis faciendum erat omittere, dum illud mutare nolumus in quo prius permanere statueramus, non quidem malum verum, jam ideo malum quia id quod potius agendum est occurrens deseritur; quod si non occurreret, non solum sine vituperatione, sed etiam cum laude, in illo priore perduraretur. Hic non falli difficile est; hic omnino vox prophetica praevalet: Delicta quis intelligit", + "candidate_score": 0.666119, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_172", + "bdc_text": "Itaque orare , ut huic perinde ac si ipse praesto Caesar esset , fidem haberent , et rem bene agerent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3982", + "psc_text": "Cum autem ibi me inveneris, ora pro me ne deficiam, sed perficiar; ora fili, ora. Sentio quid dicam, scio quid petam; non tibi videatur indignum, et quasi ultra merita tua: fraudabis me magno adjutorio, si non feceris. Non solum tu, sed etiam omnes qui ex ore tuo dilexerint, orate pro me: hoc eis me petivisse indica, et si multum nobis tribuitis, jussisse nos existimate quod petimus, et tamen date petentibus, vel obtemperate jubentibus. Orate pro nobis. Lege Litteras divinas, et invenies ipsos arietes nostros Apostolos petiisse hoc a filiis suis, sive praecepisse auditoribus suis. Ego certe quoniam hoc a me petiisti pro te, quantum faciam, videt qui exaudiat, qui videbat quia et ante faciebam: sed redde etiam in hac re dilectionis vicem. Praepositi vestri sumus; grex Dei estis: considerate et videte pericula nostra majora esse quam vestra, et orate pro nobis. Hoc enim et nobis condecet et vobis, ut bonam", + "candidate_score": 0.666091, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_128", + "bdc_text": "Ita enim sapientes homines iudicabant , quoniam Caesar suam de religione sententiam veram , nostram falsam esse persuasum haberet adeo , ut exquisitissimis tormentis hanc firmare , illam extirpare institueret , non simul et pacem simulandam , et hostiles minas intendendas fuisse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1503", + "psc_text": "facias intentos, nolle discere quod infundatur intentis. Sed si hoc te scire jam dicis, idque ipsum christianam doctrinam esse respondes, quam te omnibus praeponere novimus, et in ea sola esse praesumere spem salutis aeternae, non opus est ei cognitione dialogorum Ciceronis, et collectione emendicatarum discordantium sententiarum alienarum procurari auditores. Moribus tuis intenti fiant, qui abs te aliquid tale accepturi sunt. Nolo prius aliquid doceas quod dediscendum est, ut vera doceas. 12. Nam si alienarum sententiarum dissidentium et repugnantium cognitio aliquid adjuvat insinuatorem christianae veritatis, ut noverit quomodo adversantes destruat falsitates, ad hoc duntaxat, ne quis contra disserens, nonnisi in refellendis tuis figat oculum, sua vero sedulo occultet. Nam cognitio veritatis omnia falsa, si modo proferantur, etiam quae prius inaudita erant, et dijudicare et subvertere idonea est. Sed ut non solum aperta feriantur, sed etiam abscondita eruantur, si alienos opus est cognoscere errores, erige oculos auresque, oro te, et vide atque", + "candidate_score": 0.665774, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_338", + "bdc_text": "Nostri cum post longam ultro citra dierum aliquot altercationem omnia praesidibus permisissent , et illud de suffragiis responsum lubricum et dubium etiam in praesentiarum dissimulassent , ob colloquium maturandum nihil de illorum sententia iam amplius commutabant , tantum id orando instabant , res ut aliquando inchoaretur , ac ad colloquium veniretur prorsusque persuasum nobis amplius iam nihil excipientibus fuit , colloquium necessario consequuturum esse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_443", + "psc_text": "praeterea turba confluxit; sed nobis in tota illa multitudine perpauci apparebant, qui utiliter ac salubriter agi causam illam, et tantam reique tantae quaestionem prudenter et pie discuti cuperent. Caeteri vero magis ad spectaculum quasi altercationis nostrae prope theatrica consuetudine, quam ad instructionem salutis christiana devotione convenerant. Quapropter nec silentium nobis praebere, nec intente nobiscum atque modeste saltem et ordinate colloqui potuerunt, exceptis, ut dixi, paucis, quorum religiosa et simplex apparebat intentio. Itaque libere pro sui cujusque animi motu immoderate loquentium omnia strepitu turbabantur, nec evincere sive nos, sive ipse rogando, interdum etiam objurgando potuimus, ut nobis modestum silentium praeberetur. 2. Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut", + "candidate_score": 0.665752, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_170_172", + "bdc_text": "Caesarem omnibus semper modis Germaniam componere fuisse conatum , ideo Hispanios reliquisse , et in Germaniam non sine periculo venisse , ideo ad Comitia nostra semper festinasse . Sed tumultu Belgico impeditum , antea praecipuos homines , nuper etiam fratrem pro se misisse , ideo dicto hoc nono die , ut res aliquando tota cognosceretur , curavisse , ideo venire ad catholicum colloquium se ipsum studuisse , sed eadem de causa et iisdem motibus impeditum , legatum hunc , ex quo omnis ipsius sententia intelligi posset , huic colloquio cum pleno mandato praefecisse . Itaque orare , ut huic perinde ac si ipse praesto Caesar esset , fidem haberent , et rem bene agerent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2093", + "psc_text": "diligentiam vobis ministrata est. Nulla excusatio jam remansit; nimium dura, nimium diabolica sunt hominum corda quae adhuc tantae manifestationi veritatis obsistunt. 3. Ecce episcopi partis vestrae, quos omnes elegerunt, ut pro omnibus loquerentur, conati sunt, quantum potuerunt, ut omnino ipsa causa non ageretur, propter quam tantus numerus episcoporum utriusque partis de universa Africa, et de tam longinquis locis Carthaginem venerat. Et cum omnis anima suspensa exspectaret in tanta collectione quid ageretur, illi vehementer instabant ut nihil ageretur. Quare hoc, nisi quia causam suam malam sciebant, et facillime se posse vinci, si ageretur, dubitare non poterant? Ipse ergo animus eorum, quo timebant ne causa ageretur, jam victos eos esse monstrabat. Si enim extorquerent quod volebant, ut jam collatio ipsa non fieret, nec disputationibus nostris veritas appareret: redeuntes a Carthagine, quid vobis erant responsari? quid demonstraturi? Credo, prolaturi erant Gesta, et dicturi vobis: Nos instabamus ut causa non ageretur, illi instabant ut", + "candidate_score": 0.665593, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_175_177", + "bdc_text": "Primum extenuatione sui studio et voluntate erga nos suae praedicatione benevolentiam captabat . Postea cum de studio Caroli Germani Caesaris in Germanos quaedam , quaedam etiam de statu Germaniae , et qui olim fuisset , et qui nunc esset , tum de insecutis civilem hanc discordiam calamitatibus non nulla , non incommoda ad concordiam disseruisset ad extremum , ut virus deinde mali domestici extra Germaniam in omnes vicinas iam nationes redundasset , et consistere iam ipsa nusquam posset , multaque id genus alia permoleste et incaute , et ad concordiam minime apposita , ingessit ; precibus postremo usque ad lachrymas effusis et obtestationibus summis animos est mollire conatus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1883", + "psc_text": "Brevi multitudo dispersa atque vaga, concordia civitas facta erat. Quae porro praecepta concordiae in suis templis unquam illi legenda censuerunt? Quandoquidem miseri quaerere cogebantur, quonam modo sine offensione cujusquam eorum discordes inter se deos suos colere possent: quos si imitari discordando vellent, rupto concordiae vinculo civitas laberetur; quod postea paulatim decoloratis corruptisque moribus agi coepit per bella civilia. 11. Quanta vero praecepta concordiae non humanis disputationibus exquisita, sed divina auctoritate conscripta in Christi ecclesiis lectitentur, quis vel ab illa religione alienus, ita surdus est ut ignoret? Ad hoc enim et illa pertinent, quae malunt exagitare quam discere, alteram percutienti praebendam esse maxillam, volenti auferre tunicam dandum etiam pallium, cum angariante duplicandam viam. Hoc quippe fit ut vincatur bono malus, imo in homine malo vincatur bono malum, et homo liberetur a malo, non exteriore et alieno, sed intimo ac suo, quo gravius et perniciosius quam cujusvis hostis extrinsecus immanitate vastatur. Qui", + "candidate_score": 0.665585, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_461_463", + "bdc_text": "Nostri , adito Senatu , ostendebant , eum virum , qui tredecim annis antea , et nunc toto Comitiorum tempore , interpellante nemine , contionatus fuisset , sine eorum ignominia , qui huc evangelii defendendi causa venissent , refici hoc tempore et se praesente non posse . Turpe futurum sibi , si culpa sua non solum non promotus evangelii cursus , non solum alibi , sed etiam eo loco , ubi in eam rem nunc maxime incumberent , impeditus fuisset . Neque illius rei exemplum ullum extare , cum tot in locis ab annis iam viginti iisdem de rebus pars utraque saepe convenisset :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_416", + "psc_text": "Promisit idem Donatus quod eos esset exhibiturus: quod cum non semel, sed saepius promisisset, amplius ad illud judicium accedere noluit, ubi jam erat tanta confessus, ut nihil aliud deinceps non accedendo, nisi praesens damnari noluisse videretur; cum tamen ea quae damnanda essent, eo praesente atque interrogato manifestata fuerint. Accessit et aliud, ut a quibusdam adversus Caecilianum denuntiationis libellus daretur: post quod factum quemadmodum sit rursus agitata cognitio, et quae personae illum libellum dederint, quoque modo nihil in Caecilianum probari potuerit, quid dicam, cum et audieritis omnia, et quoties volueritis, legere possitis? 16. De numero autem septuaginta episcoporum, cum quasi gravissima opponeretur auctoritas, quae fuerint dicta meministis; et tamen viri gravissimi ab infinitis quaestionibus catena quadam inexplicabili sese nectentibus suum temperare arbitrium maluerunt, nequaquam curantes quam multi essent illi episcopi, aut unde collecti, quos videbant tanta temeritate caecatos, ut in absentes et non interrogatos collegas, tam praecipites auderent proferre sententias. Et", + "candidate_score": 0.665532, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_597_599", + "bdc_text": "Cum igitur duarum postulationum utraque iniqua esset sive ad colloquium delectus suam in colloquio sententiam dicere prohiberetur , sive in actione rerum maximarum quid actum esset supprimeretur , quod ad suam partem attineret , neutrum se nostri concedere posse ostendebant . Quantum vero adversarii de sua concessuri essent , ipsis curandum et committendum esse iudicabant . Huic nostrorum orationi , quae habita quinto Januarii fuit , vix undecima post Januarii die Praesides responderunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.665419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_345_347", + "bdc_text": "Serio conditiones colloquii habendi propositae , serio difficultate earum adversarii moti , serio rem divinam factam credebamus . Sed ubi fieri nihil vidimus , postquam omnia , quae solent fieri , esse facta vidissemus , et postquam omnia nos de nobis concessissemus , dubitare iam deinde , et quicquid fieret nihil vere fieri credere coepimus . Igitur octava Decembris die sacris hinc inde peractis , cum e templo in Curiam venissemus , aliudque nihil quam classicum illud expectaremus , spectaculum longe aliud novumque obiectum fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1256", + "psc_text": "ante nos Dei eloquia tractaverunt, de similitudinibus sacrificiorum Veteris Testamenti, tanquam umbris figurisque futurorum copiose locuti sunt. 18. Hoc sane nec in ista brevitate praetereundum est, quod templum, sacerdotium, sacrificium, et alia quaecumque ad haec pertinentia, nisi uni vero Deo deberi nossent dii falsi, hoc est daemones, qui sunt praevaricatores angeli, nunquam haec sibi a cultoribus suis, quos decipiunt, expetissent. Verum haec cum exhibentur Deo, secundum ejus inspirationem atque doctrinam, vera religio est: cum autem daemonibus, secundum eorum impiam superbiam, noxia superstitio. Quapropter qui christianas Litteras utriusque Testamenti sciunt, non hoc culpant in sacrilegis ritibus Paganorum quod construant templa, et instituant sacerdotia, et faciant sacrificia; sed quod haec idolis et daemoniis exhibeant. Et idola quidem omni sensu carere, quis dubitet? Verumtamen cum his locantur sedibus, honorabili sublimitate, ut a precantibus atque immolantibus attendantur, ipsa similitudine animatorum membrorum atque sensuum, quamvis insensata et exanima, afficiunt infirmos animos, ut vivere ac spirare", + "candidate_score": 0.665262, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_245", + "bdc_text": "Nam in priore gravabat hoc , quod nostri homines ad eos principes , unde erant missi , iis de rebus , quibus de tum ageretur , assidue referre multis ex causis opus haberent , et promittere de editione rerum earum non possent , quae edendae an supprimendae essent , tum sciri posset , cum esset intellectum in causa religionis iam iudicanda qualiter se hominum iuditia prodidissent , non quando de quando de eorum ipsorum iudiciis aut informatus Caesar esset , aut sententiam suam ipse pronuntiavisset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_945", + "psc_text": "simul enim et ille notus erat, non ausi estis unquam de Optato judicare, ne temere de incognitis judicaretis; nos tandem possumus aut debemus de iis qui ante nos vixerunt, ad vestrum tantummodo testimonium, temerariam de incognitis ferre sententiam, ut parum sit quod vos ignota criminamini, nisi et nos ignota judicemus? Non enim Optatum, etiamsi forte falsa periclitatur invidia, sed te defendis, cum dicis: Ignoro qualis iste fuerit. Quanto magis ergo quales fuerint Afri, quos ignotiores arguis, Orientalis orbis ignorat? a quibus tamen Ecclesiis, quarum nomina habes in Libris et recitas, nefaria dissensione disjungeris. Si Thamugadensem episcopum vestrum famosissimum et pessime diffamatum, non dico Caesariensis, sed Sitifensis collega ejus ejusdemque temporis ignorabat, quomodo traditores Afros, quicumque illi fuerint, Ecclesia Corinthiorum, Ephesiorum, Colossensium, Philippensium, Thessalonicensium, Antiochenorum, Ponti, Galatiae, Cappadociae, caeterarumque orbis partium ab Apostolis in Christo aedificatarum, aut nosse potuit, aut damnari a vobis meruit, quia non potuit? et tamen eis non", + "candidate_score": 0.665181, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_206_208", + "bdc_text": "Videri frustra fieri , ut quisquam de magnis Imperii incommodis hoc tempore et loco quereretur , ubi de causis et remedio malorum inveniendo instituta esset deliberatio . Huc legatum Caesaris , huc Principes , huc ex omnibus nationibus sapientes homines venisse , non ut mutuis se querelis et iurgationibus vexarent , sed ut quae res orbem Christianum turbaret , lucide iam aliquando intelligerent . Itaque tum appariturum esse , quis causam querelae iustae praeberet ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3033", + "psc_text": "etiam illorum seductione perdendi: si autem veritatis praedicatione furor eorum ad saeviendum provocaretur, aliquibus liberatis nostrisque firmatis, rursus a sequenda veritate formido impediret infirmos. Cum igitur his angustiis affligeretur Ecclesia, quisquis existimat omnia potius sustinenda, quam Dei auxilium, ut per christianos imperatores ferretur, fuisse poscendum, parum attendit non bonam de hac negligentia reddi potuisse rationem. CAP. V. 19. Quod enim dicunt qui contra suas impietates leges justas institui nolunt, non petiisse a regibus terrae Apostolos talia, non considerant aliud fuisse tunc tempus, et omnia suis temporibus agi. Quis enim tunc in Christum crediderat imperator, qui ei pro pietate contra impietatem leges ferendo serviret, quando adhuc illud propheticum complebatur, Quare fremuerunt gentes, et populi meditati sunt inania? Astiterunt reges terrae, et principes convenerunt in unum adversus Dominum, et adversus Christum ejus: nondum autem agebatur, quod paulo post in eodem psalmo dicitur, Et nunc reges intelligite; erudimini qui judicatis terram. Servite Domino", + "candidate_score": 0.66509, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_247_249", + "bdc_text": "Quoniam enim hi homines , quos ob praesentem tum necessitatem nostri ad excipiendum acta designarant , huiusmodi erant , non qui descriptum , sed qui expensum aestimatumque disputationem eam venissent , ut conscribendi acta laborem et ferre , et non illibenter suscipere videbantur , ita autographa iterem describendi molestiam honestis hominibus imponere iniquum iudicabatur . Itaque postulatum hic fuit , ut notariis singulis substitutos singulos habere liceret . Reliqua conveniebant .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.665003, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_606_608", + "bdc_text": "Illud autem , utrum pauciorum sententia sententiis divisis praeiudicare sententiae plurium , et utrum ea res ad Caesarem referri debere , nec ne , disputatione opus non habere . Eam rem ex uniuscuiusque consilio et commoditate constituendam esse . Eodem die , qui duodecimus Januarii fuit , nostri ad haec ita responderunt , se , quoniam ad postulationem suam , qua id agitur , ut omnium vox libera in hoc colloquio esset , de sua tantum parte responsum fuisset , intelligere eam de parte altera negatam sibi esse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2097", + "psc_text": "29): nam etiam hoc ipse Apostolus scripsit. Cum autem dicit, judicium sibi manducat, satis ostendit, quia non alteri judicium manducat, sed sibi. Hoc nos egimus, et ostendimus, et obtinuimus, quia communio malorum non maculat aliquem participatione Sacramentorum, sed consensione factorum. Nam si in factis malis non eis quisque consentiat; portat malus causum suam et personam suam, nec praejudicat alteri quem in consensione mali operis socium non habet criminis. 6. Hoc etiam ipsi voce apertissima coacti sunt confiteri; non tunc quando ista dicebamus, sed postea cum aliud ageretur. Nam cum ventum fuisset ad causam etiam Caeciliani, quam nos ab Ecclesiae causa distinguebamus, ut si forte malus esset inventus, ipsum anathematizaremus, non tamen propter ipsum Ecclesiam Christi relinqueremus, cui per malam suam causam praejudicare non posset: cum ergo etiam ad ipsam Caeciliani causam ventum fuisset, et legi sent illi concilium Carthaginense, ubi recitabant septuaginta plus minus episcoporum sententias contra Caecilianum absentem prolatas;", + "candidate_score": 0.66491, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_345_347", + "bdc_text": "Serio conditiones colloquii habendi propositae , serio difficultate earum adversarii moti , serio rem divinam factam credebamus . Sed ubi fieri nihil vidimus , postquam omnia , quae solent fieri , esse facta vidissemus , et postquam omnia nos de nobis concessissemus , dubitare iam deinde , et quicquid fieret nihil vere fieri credere coepimus . Igitur octava Decembris die sacris hinc inde peractis , cum e templo in Curiam venissemus , aliudque nihil quam classicum illud expectaremus , spectaculum longe aliud novumque obiectum fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1572", + "psc_text": "incommutabilium, quanta in hac vita capi non ab omnibus potest, verum etiam ad summitatem contemplationis, quam dicit Apostolus, facie ad faciem (I Cor. XIII, 12), sine dubitatione perveniemus. Nam quidam etiam minimi, et tamen in via fidei perseverantissime gradientes, ad illam beatissimam contemplationem perveniunt: quidam vero quid sit natura invisibilis, incommutabilis, incorporea, utcumque jam scientes, et viam quae ducit ad tantae beatitudinis mansionem, quoniam stulta illis videtur, quod est Christus crucifixus, tenere recusantes, ad quietis ipsius penetrale, cujus jam luce mens eorum velut in longinqua radiante perstringitur, pervenire non possunt. 5. Sunt autem quaedam, quae cum audierimus, non eis accommodamus fidem, et ratione nobis reddita vera esse cognoscimus, quae credere non valemus. Et universa Dei miracula ideo ab infidelibus non creduntur, quia eorum ratio non videtur. Et revera sunt de quibus ratio reddi non potest, non tamen non est: quid enim est in rerum natura, quod irrationabiliter fecerit Deus? Sed", + "candidate_score": 0.664847, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_480_482", + "bdc_text": "illustri et pleno solatii ingentis bonis omnibus exemplo . Postremi duo , Clivensis Principis legati , Conradus Herebachius et Joannes Vlatenus , fuerunt , quorum uterque mirabili studio in publicam Germaniae concordiam pro singulari sapientia , qua praediti sunt , incubuerunt . Horum princeps quantum per aetatem iuvenilem ac inter initia gubernationis licet doctrinam Christi praeclare tuetur , ac spem bonis omnibus certissimam de se praebet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4181", + "psc_text": "Gratias itaque Deo, quod te mihi amicum facere tandem aliquando dignatur. Nunc enim nobis est rerum humanarum et divinarum cum benevolentia et charitate consensio in Christo Jesu Domino nostro, verissima pace nostra. Qui duobus praeceptis cuncta praeconia divina conclusit, dicens: Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua; et, Diliges proximum tuum tanquam teipsum. In iis duobus praeceptis tota Lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 37-40). In illo primo rerum divinarum, in hoc secundo rerum humanarum est cum benevolentia et charitate consensio. Haec duo si mecum firmissime teneas, amicitia nostra vera ac sempiterna erit; et non solum nos invicem, sed ipsi etiam Domino sociabit. 5. Quod ut fiat, exhortor gravitatem et prudentiam tuam ut jam etiam fidelium Sacramenta percipias: decet enim aetatem, et congruit, quantum credo, moribus tuis. Memento quid mihi dixeris profecturo, comicum quidem de Terentio, si recolis, versum,", + "candidate_score": 0.664831, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_384_386", + "bdc_text": "sin mandatum aliquod nobis offerret a Pontifice , et quod hic faceret , facere se aliqua Pontificis Romani autoritate declararet , nos iam principio protestaturos esse , nobis cum illo negotii nihil hic futurum . Cum iam omnia , quae quidem ad huiusmodi certamina parantur , transacta , et haec de colloquii futuri conditionibus disceptatio composita esse videretur , ecce novam et copiosam magis litigandi materiam adversarii invenerunt . Proposita enim nona Decembris die iuramenti forma notariis , plena conditionum intolerabilium fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.664812, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_452_454", + "bdc_text": "Itaque in eam rem sic incubuit is , ut non mediocriter Senatum turbaret prorsus enim , ut in praesentiarum contio tolleretur , agebat . Novum hoc et inexpectatum nostris hominibus , a contionando suos ultro prohibentibus erat . Ut ne enim dicendi vehementia libertateque , quas secum res ubique verbi Dei veritas trahit , adversarii incitarentur , contenti contione publica suos a contionando privatim continuerunt , praesertim cum ea respublica , in qua conventus erat , non dum composita prorsus , factionibus , ut fere multis hodie in locis fit , suis adhuc fluctuans , parem utrique parti copiam populum docendi relinqueret , et hactenus contionatum , nemine interpellante , plus sesquimense fuisset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1883", + "psc_text": "Brevi multitudo dispersa atque vaga, concordia civitas facta erat. Quae porro praecepta concordiae in suis templis unquam illi legenda censuerunt? Quandoquidem miseri quaerere cogebantur, quonam modo sine offensione cujusquam eorum discordes inter se deos suos colere possent: quos si imitari discordando vellent, rupto concordiae vinculo civitas laberetur; quod postea paulatim decoloratis corruptisque moribus agi coepit per bella civilia. 11. Quanta vero praecepta concordiae non humanis disputationibus exquisita, sed divina auctoritate conscripta in Christi ecclesiis lectitentur, quis vel ab illa religione alienus, ita surdus est ut ignoret? Ad hoc enim et illa pertinent, quae malunt exagitare quam discere, alteram percutienti praebendam esse maxillam, volenti auferre tunicam dandum etiam pallium, cum angariante duplicandam viam. Hoc quippe fit ut vincatur bono malus, imo in homine malo vincatur bono malum, et homo liberetur a malo, non exteriore et alieno, sed intimo ac suo, quo gravius et perniciosius quam cujusvis hostis extrinsecus immanitate vastatur. Qui", + "candidate_score": 0.664724, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_342_344", + "bdc_text": "Ad has quatuor res perfitiendas dies insumpti totidem fuerunt . Prima die actum cum parte , altera cum legato communicatum , utrisque omnium rerum prius probe consciis , tertia Missa de spiritu sancto cantata ab illis , a nobis concio et precatio publica habita , quarta sic denique ut in crastinum parati adessemus , indictum nobis fuit . Equidem sic opinionem nostram lusit haec fabula hactenus , ut rem aliam , quam quae promittebatur agi , ne suspicari quidem cuiquam in mentem veniret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4020", + "psc_text": "Nam quidam Manichaei canonicum librum, cujus titulus est Actus Apostolorum, repudiant. Timent enim evidentissimam veritatem, ubi apparet sanctus Spiritus missus, qui est a Domino Jesu Christo in evangelica veritate promissus (Act. II, 2-4). Sub ejus quippe Spiritus nomine, a quo penitus alieni sunt, indocta hominum corda decipiunt, mira caecitate asserentes eamdem Domini promissionem in suo haeresiarcha Manichaeo esse completam. Quod et illi haeretici faciunt, qui vocantur Cataphryges, dicentes, per nescio quos insanos, Montanum scilicet et Priscillam, quos et proprios suos prophetas habent, venisse Spiritum sanctum, quem Dominus missurum se esse promisit. 3. Priscillianistae vero accipiunt omnia, et canonica et apocrypha simul. Sed quaecumque quae contra eos sunt, in suae perversitatis sensus aliquando callida et astuta, aliquando ridicula et hebeti expositione pervertunt. Nec saltem ita ut ea ipsa, quae exponunt ab suae sectae hominibus alienis, vera esse credant; alioquin aut catholici essent, aut non multum a veritate alieni, qui et in", + "candidate_score": 0.664712, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_217_219", + "bdc_text": "ut ne singuli singula , sed ut undeni singula suffragia constituerent , utque numerus personarum non ad multitudinem , sed ad certitudinem suffragiorum spectaret : ut undeni hinc inde soli in disputatione loquerentur , caeteri non actores essent , sed advocati loquentibus assisterent : ut notarii tantum quatuor , duo hinc , duo istinc constituerentur iure iurando astricti :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2092", + "psc_text": "ne infalsatum aliquid ab aliquo diceretur. Dati sunt etiam a nobis et ab ipsis notarii quatuor hinc, et quatuor inde, ut bini cum exceptoribus judicis alternarent, ne aliquis nostrum se dixisse aliquid causaretur, quod non fuisset exceptum. Huic tantae diligentiae etiam illud est additum, ut et nos et ipsi, quemadmodum ipse judex, verbis nostris subscriberemus, ne quisquam diceret in illis Gestis aliquid vel postea fuisse corruptum. Cum enim adhuc viventibus eis qui subscripserunt, innotuerint eadem Gesta omnibus locis, in quibus oportet ut innotescant; sic etiam ad posteros confirmata veritas perdurabit. Nolite ergo esse ingrati tantae misericordiae Dei, quae per istam diligentiam vobis ministrata est. Nulla excusatio jam remansit; nimium dura, nimium diabolica sunt hominum corda quae adhuc tantae manifestationi veritatis obsistunt. 3. Ecce episcopi partis vestrae, quos omnes elegerunt, ut pro omnibus loquerentur, conati sunt, quantum potuerunt, ut omnino ipsa causa non ageretur, propter quam tantus numerus episcoporum utriusque partis", + "candidate_score": 0.664679, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_470_472", + "bdc_text": "Senatus et ratione sua ductus , et hac hominum nostrorum oratione motus , contionem hoc tempore minime abrogandam esse iudicabat . Itaque illum , qui contionatus fuisset hactenus , iubebat pergere . Sed ubi contra illorum expectationem contio nostra processit , ipsi quod spectaculum confirmationis instituerant , eodem die exhibuerunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_867", + "psc_text": "autem hoc, quod magis arbitror, ante illud Jerosolymitanum concilium Petrus fecit; nec sic mirum est, quod eum volebat Paulus non timide obtegere, sed fidenter asserere quod eum pariter sentire jam noverat: sive quod cum eo contulerat Evangelium; sive quod in Cornelii centurionis vocatione, etiam divinitus eum de hac re admonitum acceperat; sive quod antequam illi, quod timuerat, venissent Antiochiam, cum gentibus eum convesci viderat. Neque enim negamus in hac sententia fuisse jam Petrum, in qua et Paulus fuit. Non itaque tunc eum quid in ea re verum esse docebat: sed ejus simulationem, qua Gentes judaizare cogebantur, arguebat; non ob aliud, nisi quia sic illa omnia simulatoria gerebantur, tanquam verum esset quod illi dicebant, qui sine circumcisione praeputii atque aliis observationibus quae erant umbrae futurorum, putabant credentes salvos esse non posse. 12. Ergo et Timotheum circumcidit propterea, ne Judaeis, et maxime cognationi ejus maternae sic viderentur qui ex Gentibus in Christum", + "candidate_score": 0.664675, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_312_314", + "bdc_text": "tum ut voces singulorum valerent , ac notarentur . De Ferdinando vero nunquam pugnasse , de substitutis autem ut colloquio interessent , minime debere mirum videri , quos et ob descriptionem actorum , et ob legationis munus verum omnium conscios fieri oportere . Iuramenti formam , qualiter notariis proponeretur , et qualiter utraque pars in eam convenisset , ita se recipere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1713", + "psc_text": "postulaturos ut sibi servetur episcopatus si victi fuerint, cum tamen velint dignitatem donatistis episcopis etiam victis suam cuique integram manere. Honorabili ac dilectissimo filio, viro clarissimo et spectabili tribuno et notario, MARCELLINO, AURELIUS, SILVANUS, et universi episcopi catholici. 1. Edicto Spectabilitatis tuae, quo nostrae collationis tranquillitati quietique servandae, et veritati manifestandae muniendaeque consultum est, in omnibus nos consentire, sicut admonere dignatus es, per has litteras intimamus; hoc est, de loco et tempore ipsius collationis, et de numero eorum quos praesentes esse oportebit. Consentimus etiam ut hi quibus conferendi delegamus officium, subscribant prosecutionibus suis: inque illo scripto, quo eis hoc munus imponimus, ratumque nos habituros quod egerint pollicemur, subscriptiones omnium nostrum non solum habeas factas, verum etiam cum fiunt ipse perspicias; admonituri quoque, Domino adjuvante, populum christianum, ut a collationis loco, quietis et tranquillitatis gratia, suum abstineat omnino conventum, et ea quae aguntur, non cum aguntur, audire festinet, sed conscripta ut", + "candidate_score": 0.664436, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_427_429", + "bdc_text": "Sed quod actorum copia ideo partibus non fieret , id vero nullo pacto tolerandum esse iudicabant . Quanquam enim liberum et arbitrarium futurum erat colloquium , tamen quia referendum ad proxima Comitia , et ex eo de nostra doctrina , velut praeiudicandum erat , sua plurimum interesse credebant , scire , quid esset actum . Nuper certe qua in re actorum exemplum nostri nullum habebant , ea in re adversarii suorum exemplorum fide ostendere conati sunt , nobis cum illis de plerisque rebus iam diu Augustae convenisse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_50", + "psc_text": "sint inseparabiles. NEBRIDIO AUGUSTINUS. 1. Cum me vehementer agitaret quaestio, a te dudum cum quadam etiam familiari objurgatione proposita, quonam pacto una vivere possemus, et de hoc solo statuissem rescribere tibi, et rescripta flagitare, neque ad aliud aliquid, quod ad nostra studia pertinet, stilum avertere, ut inter nos istud ipsum terminaretur, cito me securum fecit recentis epistolae tuae brevissima et verissima ratio: propterea scilicet hinc non esse cogitandum, quia vel nos cum potuerimus ad te, vel tu cum potueris ad nos necessario venturus sis. Hinc ergo, ut dixi, securus effectus consideravi omnes epistolas tuas, ut viderem quarum responsionum debitor sim. In quibus tam multas quaestiones reperi, ut etiamsi facile dissolvi possent, ipso acervo cujusvis ingenium otiumque superarent. Tam vero difficiles sunt, ut etsi una earum mihi esset imposita, non dubitarem me onustissimum confiteri. Hoc autem prooemium ad id valet, ut tantisper desinas nova quaerere, donec toto aere alieno liberemur, et", + "candidate_score": 0.664432, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_466_468", + "bdc_text": "caeterum hoc illi certas tum ob rationes ita permissum fuisse , ut certa cum protestatione , ne id unquam postea a nobis peteret , exciperetur . Quod si omnino silentium huic imponatur , sperare se eum locum , quem huic negavissent , suis contionatoribus negaturos non esse . Curaturum se , ut pro uno contionatore decem substituantur , proque eorum moderatione sponsurum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_416", + "psc_text": "Promisit idem Donatus quod eos esset exhibiturus: quod cum non semel, sed saepius promisisset, amplius ad illud judicium accedere noluit, ubi jam erat tanta confessus, ut nihil aliud deinceps non accedendo, nisi praesens damnari noluisse videretur; cum tamen ea quae damnanda essent, eo praesente atque interrogato manifestata fuerint. Accessit et aliud, ut a quibusdam adversus Caecilianum denuntiationis libellus daretur: post quod factum quemadmodum sit rursus agitata cognitio, et quae personae illum libellum dederint, quoque modo nihil in Caecilianum probari potuerit, quid dicam, cum et audieritis omnia, et quoties volueritis, legere possitis? 16. De numero autem septuaginta episcoporum, cum quasi gravissima opponeretur auctoritas, quae fuerint dicta meministis; et tamen viri gravissimi ab infinitis quaestionibus catena quadam inexplicabili sese nectentibus suum temperare arbitrium maluerunt, nequaquam curantes quam multi essent illi episcopi, aut unde collecti, quos videbant tanta temeritate caecatos, ut in absentes et non interrogatos collegas, tam praecipites auderent proferre sententias. Et", + "candidate_score": 0.664318, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_219_221", + "bdc_text": "ut notarii tantum quatuor , duo hinc , duo istinc constituerentur iure iurando astricti : ut legati principum actorum copiam principibus suis ita communicarent , ut ne quid omnium ante factam Caesari relationem evulgaretur : ut articuli , quibus de disputari nos vellemus , in ordinem redacti ac descripti praesidibus traderentur non paradoxi , sed Christiani , et ad concordiam apti :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2092", + "psc_text": "ne infalsatum aliquid ab aliquo diceretur. Dati sunt etiam a nobis et ab ipsis notarii quatuor hinc, et quatuor inde, ut bini cum exceptoribus judicis alternarent, ne aliquis nostrum se dixisse aliquid causaretur, quod non fuisset exceptum. Huic tantae diligentiae etiam illud est additum, ut et nos et ipsi, quemadmodum ipse judex, verbis nostris subscriberemus, ne quisquam diceret in illis Gestis aliquid vel postea fuisse corruptum. Cum enim adhuc viventibus eis qui subscripserunt, innotuerint eadem Gesta omnibus locis, in quibus oportet ut innotescant; sic etiam ad posteros confirmata veritas perdurabit. Nolite ergo esse ingrati tantae misericordiae Dei, quae per istam diligentiam vobis ministrata est. Nulla excusatio jam remansit; nimium dura, nimium diabolica sunt hominum corda quae adhuc tantae manifestationi veritatis obsistunt. 3. Ecce episcopi partis vestrae, quos omnes elegerunt, ut pro omnibus loquerentur, conati sunt, quantum potuerunt, ut omnino ipsa causa non ageretur, propter quam tantus numerus episcoporum utriusque partis", + "candidate_score": 0.664137, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_245", + "bdc_text": "Nam in priore gravabat hoc , quod nostri homines ad eos principes , unde erant missi , iis de rebus , quibus de tum ageretur , assidue referre multis ex causis opus haberent , et promittere de editione rerum earum non possent , quae edendae an supprimendae essent , tum sciri posset , cum esset intellectum in causa religionis iam iudicanda qualiter se hominum iuditia prodidissent , non quando de quando de eorum ipsorum iudiciis aut informatus Caesar esset , aut sententiam suam ipse pronuntiavisset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1380", + "psc_text": "desertor infixerat, ipso correcto violare non ausi sunt, quia regium cognoverunt. De hoc eorum facto tam bono judicare non vis, ubi eos deberes laudabiliter imitari, et sequeris judicium eorum, in quo merentur ab omnibus detestari. Times de Primiano judicare, ne cogaris audire quod culpes: imo vero judica, et illic magis poteris invenire quod laudes. Non enim quod male fecit Primianus te volumus memorare, sed quod optime fecit: qui in suscipiendis quos ejus damnator in separatione sceleratissima baptizaverat, errorem hominum correxit, non Dei Sacramenta destruxit. Bonum Christi et in hominibus malignis agnovit; malum autem hominum, non violato Christi bono, emendavit. Aut si hoc factum displicet tibi, illud saltem attende, illud pro bono tuo ingenio prudenter adverte, quia unum Primianum non judicas de factis ipsius Primiani, et orbem christianum judicas de factis Caeciliani. Times ne te polluat, si noveris quod vindicare non audeas: absolve ergo gentes, quae nec nosse poterant quod accusas.", + "candidate_score": 0.664035, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_620_622", + "bdc_text": "Sed eius viri paucorum licet dierum orationes continuo de hac re habitae , et quid in hac controversia positum sit , et quam ridicula adversariorum contentio fuerit , satis superque docebunt . Decima et octava Januarii die , binis ab utraque parte delectis viris , et ad se domum vocatis , legatus , cum satis se iam hanc rem intelligere , et ad informandum Caesarem sufficienter instructum esse diceret , sententias partium conformare conatus est . Erat autem adversariorum non eadem hac de re sententia .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3350", + "psc_text": "sermocinamur, admonentes ut docendis instes, quibus terrendis satis, quantum comperimus, institisti. Sunt enim quidam, qui justissime damnatas impietates adhuc liberius defendendas putant; et sunt qui occultius penetrant domos, et quod in aperto jam clamare metuunt, in secreto seminare non quiescunt: sunt autem qui omnino silverunt, magno timore compressi, sed adhuc corde retinent quod ore jam proferre non audent; qui tamen esse possunt fratribus ex priore ipsius dogmatis defensione notissimi. Proinde alii severius coercendi, alii vigilantius vestigandi, alii tractandi quidem lenius, sed non segnius sunt docendi, ut si non timentur ne perdant, non tamen negligantur ne pereant. CAPUT II. 3. Quod enim putant auferri sibi liberum arbitrium, si nec ipsam bonam voluntatem sine adjutorio Dei hominem habere consenserint; non intelligunt non se firmare humanum arbitrium, sed impellere, ut per inania feratur, non in Domino tanquam in petra stabili collocetur: paratur enim voluntas a Domino. 4. Quod autem personarum acceptorem Deum se", + "candidate_score": 0.663994, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_532_534", + "bdc_text": "Praeterea hac forma , quam iam proponerent , non tam pluralitatem suffragiorum , quam nemo hic quaereret , sed prorsus ipsa delectorum suffragia tolli , si tantum duobus colloquendi locus daretur , caeteris omnibus silentium imponeretur . Mirum autem esse , cur duos tantum loqui oporteat , undenis hinc inde ad loquendum destinatis . Si autem hos undenos silere oporteat , quid sibi bis hinc inde undeni adiuncti vellent :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1733", + "psc_text": "vult quod collationis loco omnes adesse desiderant? Si enim pacem non cogitant, quid non perturbabunt locuturi, aut quid illic facient tacituri? Nam etiamsi clamor non sit, solus susurrus ipse multorum, satis magnum strepitum faciet, quo impediatur illa collatio. 7. Quid est autem quod in Notoria sua ponendum putarunt, ideo se juste flagitasse ut omnes adessent, quia omnes conventi sunt ut venirent? quasi possent eligi pauci qui adesse deberent, nisi ab omnibus qui venissent, ut eorum electioni te praesente subscriberent, ac sic in paucis omnes essent, cum ab omnibus pauci electi essent. Aut ergo tumultus ab eis cogitatur, aut pax; quorum illud optamus, illud cavemus: et ideo ne forte, quod absit, hoc praeparetur potius quod cavemus quam quod optamus, consentimus adesse omnes illos, ut tamen a nobis tantus adsit numerus, quantus tuae Spectabilitati sufficere visus est; ut tumultuosum per turbas si quid emerserit, nonnisi eis recte imputetur, in quorum parte praesens", + "candidate_score": 0.663983, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_310_312", + "bdc_text": "Hoc responsum quoniam nostrarum praecipuarum postulationum alteram de legatis reliquis adhibendis manifeste , alteram de suffragiis non notandis obscure per ambages reiiciebat , postulationem autem alteram de exemplaribus ridiculam , alteram de statuum multitudine aeque levem inferebat , nostri paucis hunc in modum exceperunt . Adhuc se ita , ut prius , postulare , ut caeteri , qui huc legati venissent , ad suffragiorum numerum non destinati , colloquio Interessent : tum ut voces singulorum valerent , ac notarentur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2342", + "psc_text": "notissimum est. Et utique aliud est orare, aliud adorare. Denique non isto verbo, sed alio legitur in graeco, Dominum Deum tuum adorabis (Matth. IV, 10); et, Adorabo ad templum sanctum tuum (Psal. V, 8); et si qua similia. 14. Pro interpellationibus autem quod nostri habent, secundum codices, credo, vestros, postulationes posuisti. Haec interim duo, id est quod alii postulationes, alii interpellationes interpretati sunt, unum verbum transferre voluerunt quod graecus habet, ἐντεύξεις. Et profecto advertis, et nosti aliud esse interpellare, aliud postulare. Non enim solemus dicere, Postulant interpellaturi, sed, Interpellant postulaturi: verumtamen ex vicinitate verbum usurpatum, cui propinquitas ipsa impetrat intellectum, non est velut censoria notatione culpandum. Nam et de ipso Domino Jesu Christo dictum est quod interpellat pro nobis (Rom. VIII, 34): numquidnam interpellat, et non etiam postulat? Imo vero quia postulat, pro eo positum est, interpellat. Evidenter quippe alibi de eo dicitur: Et si quis peccaverit, advocatum habemus apud", + "candidate_score": 0.663908, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_233", + "bdc_text": "Nam quod Caesaris legatum attinebat , de eius , eiusque principis , cuius legatus erat , de nobis nostraque doctrina et factis sententia , magis evidens argumentum nullum expectari poterat , quam id mandatum , quod erat eodem tempore contra nos velut iudicatum certum editum , quae quanquam talia essent , nostris tamen hominibus , doctrinae suae , quam esse solidam et firmam scirent , rationem reddere , loco semel quantumvis iniquo facto , est visum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2107", + "psc_text": "Comitatum directus est, tunc Imperator contra Caecilianum potuerit judicare, et illud judicium suum quod nos recitaveramus, ubi inter partes cognoverat, Caecilianumque purgaverat, sententia posteriore rescindere. Sed dicebatur eis ut hoc potius legerent; et nihil omnino proferebant. Illae autem litterae Imperatoris, quibus ad se mitti jussit Ingentium, quas contra seipsos pro Caeciliano recitaverunt, hoc continent, quod Aelianus proconsul in causa Felicis audientiam praebuerit competentem, eumdemque Felicem a crimine traditionis innocentem fuisse constiterit: sed Ingentium ad Comitatum suum propterea jubere transmitti, ut illis qui ibi erant, et diurnis diebus eum interpellare non desinebant, apparere et intimari posset, et frustra eos Caeciliano invidiam comparare, et adversus eum violenter insurgere voluisse. 11. Quis eos crederet ista contra se recitasse pro nobis, nisi Dei omnipotentis nutu factum esset, ut non solum verba eorum Gestis tenerentur, sed etiam manus subscribentium legerentur? Nam et ordinem consulum et dierum, qui Gestis expressus est, si quis nunc diligenter advertat,", + "candidate_score": 0.663848, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_148_150", + "bdc_text": "Audita oratione Praesidum , et iis epistolis lectis , adversarii primum , et quidem pro se , responderunt , diligentiam principum sibi placere : paratos se esse colloqui : et in mora non futuros :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_541", + "psc_text": "occasionem tuam sine aliquo odio convenimus, hoc circa eum servantes quod Apostolus dicit: Servum autem Domini litigare non oportet, sed mitem esse ad omnes, docibilem, patientem, in modestia corripientem diversa sentientes; ne forte det illis Deus poenitentiam ad cognoscendam veritatem, et resipiscant de diaboli laqueis, captivati ab ipso in ipsius voluntatem (II Tim. II, 24-26). Si ergo aliquid aspere diximus, non ad amaritudinem dissensionis, sed ad correctionem dilectionis valere cognoscat. Incolumis vivas in Christo, dilectissime et honorabilis frater. DE DUABUS EPISTOLIS PROXIME SEQUENTIBUS. (LIB. II RETRACT. CAP. XX.) Libri duo quorum est titulus « Ad inquisitiones Januarii, » multa de Sacramentis continent disputata, sive quae universaliter, sive quae partiliter, id est non peraeque in omnibus locis observat Ecclesia, nec tamen commemorari omnia potuerunt, sed satis ad inquisita responsum est: quorum librorum prior, epistola est, habet quippe in capite quis ad quem scribat; sed ideo inter libros annumeratur hoc opus, quoniam", + "candidate_score": 0.663801, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_245", + "bdc_text": "Nam in priore gravabat hoc , quod nostri homines ad eos principes , unde erant missi , iis de rebus , quibus de tum ageretur , assidue referre multis ex causis opus haberent , et promittere de editione rerum earum non possent , quae edendae an supprimendae essent , tum sciri posset , cum esset intellectum in causa religionis iam iudicanda qualiter se hominum iuditia prodidissent , non quando de quando de eorum ipsorum iudiciis aut informatus Caesar esset , aut sententiam suam ipse pronuntiavisset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1377", + "psc_text": "non audes judicare, quem potes interrogare; mihi quare dicitur ut judicem de mortuo longe antequam natus sum? et christianis gentibus quare dicitur ut judicent de factis Afrorum traditorum ante tot annos mortuorum, quos nec vivos tot christiani qui tunc vivebant, in terris remotissimis constituti audire vel nosse potuerunt? Qui manentem notum non audes judicare Primianum, cur mihi antiquum et ignotum judicandum vis imponere Caecilianum? Si patres tuos non judicas de factis suis, quare fratres tuos judicas de factis alienis? 3. An forte fratres nos negas? Sed melius audimus sanctum Spiritum per prophetam praecipientem, Audite qui pavetis verbum Domini: dicite, Fratres nostri estis, his qui vos oderunt et qui vos detestantur, ut nomen Domini honorificetur, et appareat illis in jucunditate, ipsi autem erubescant (Isai. LXVI, 5, secundum LXX). Revera enim si hominibus nomen Domini jucundius esset, quam nomina hominum, numquid Christus clamans, Pacem meam do vobis (Joan. XIV, 27), divideretur in", + "candidate_score": 0.663396, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_496_498", + "bdc_text": "Principio legatus per privatum hominem egit cum Melanchtone nostro , eam in rem ut consentire vellet , multis ostendens , nisi id faceret , de colloquio hoc quidem tempore prorsus actum esse . Huius postulationis eadem adversariis causa , quae morae fuit . Melanchthon publice sese cum quovis paratum esse colloqui , ac rationem fidei suae reddere paratum esse ostendebat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1867", + "psc_text": "amplius quam ad illud quod inquirendum putavit, respondendum fuit: ad ea vero quae mihi pertractanda atque solvenda in epistola tua ipse misisti, sive ab illo, sive etiam ab aliis vel suggerantur vel ingerantur, ad te potius pro viribus nostris pertractata et soluta mitti debuerunt; non sic quemadmodum de his agendum est librorum negotio, sed quemadmodum potest epistolari sat esse colloquio, ut si tibi visum fuerit, qui eorum motus quotidianis disputationibus experiris, et illis legantur hae litterae. At si auriculis eorum minus pietate fidei praecultis, sermo iste non sufficit, prius inter nos quod eis putas sufficere peragatur, tum demum ad illos quod peractum fuerit perferatur. Multa enim sunt, a quibus sensus eorum si adhuc abhorret et resilit, vel uberiore vel subtiliore ratione, vel certe auctoritate cui resistere indignum putent, persuaderi aliquando forsitan possint. 2. Ergo in epistola tua posuisti, moveri quosdam, cur hic Deus, qui et veteris Testamenti Deus esse firmatur,", + "candidate_score": 0.663325, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_520_522", + "bdc_text": "Ibi paratos esse se concedere , ut si quae dixisset pars una , alicui ex ea parte , qui quidem de plurimorum numero esset , veluti ex sententia sua non dictum non probaretur , ut is sententiam suam praesidibus aut scriptam offerat , aut presens apud eos exponat , sed utrunque privatim et extra colloquium . Eorum autem sententiam qui inter colligendum suffragia non quod plurimi , sed quod pauciores sensissent , nec in colloquium inferendam , nec parti adversariae per praesides ostendendam , sed scriptam usque factam Caesari relationem custodiendam esse . Hoc si reciperent nostri , fieri colloquium posse , valde se sperare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_754", + "psc_text": "contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter suos. » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere utrum ea quae scripsimus haberentur in graecis, ut, si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares; praesertim cum libere in praefatione confessus sim, Origenis commentarios me esse secutum, et vel mea vel aliena dictasse, et in fine ejusdem capituli quod reprehendis, scripserim: « Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem; debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat quod ipse commisit. » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in graecis legeram,", + "candidate_score": 0.663092, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_520_522", + "bdc_text": "Ibi paratos esse se concedere , ut si quae dixisset pars una , alicui ex ea parte , qui quidem de plurimorum numero esset , veluti ex sententia sua non dictum non probaretur , ut is sententiam suam praesidibus aut scriptam offerat , aut presens apud eos exponat , sed utrunque privatim et extra colloquium . Eorum autem sententiam qui inter colligendum suffragia non quod plurimi , sed quod pauciores sensissent , nec in colloquium inferendam , nec parti adversariae per praesides ostendendam , sed scriptam usque factam Caesari relationem custodiendam esse . Hoc si reciperent nostri , fieri colloquium posse , valde se sperare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3902", + "psc_text": "retractatis priorum de hac re opinionibus, pene omnium par invenitur et una sententia, qua propositum et praedestinationem Dei secundum praescientiam receperunt; ut ob hoc Deus alios vasa honoris, alios contumeliae fecerit, quia finem uniuscujusque praeviderit, et sub ipso gratiae adjutorio in qua futurus esset voluntate et actione praescierit. 9. Quibus omnibus enodatis, et multis insuper, quae altiore intuitu ad causam hanc pertinentia magis potes videre, discussis; credimus et speramus non solum tenuitatem nostram disputationum tuarum praesidio roborandam, sed etiam ipsos quos meritis atque honoribus claros caligo istius opinionis obscurat, defaecatissimum lumen gratiae recepturos. Nam unum eorum praecipuae auctoritatis et spiritualium studiorum virum, sanctum Hilarium Arelatensem episcopum, sciat Beatitudo tua admiratorem sectatoremque in aliis omnibus tuae esse doctrinae; et de hoc quod in querelam trahit, jampridem apud Sanctitatem tuam sensum suum per litteras velle conferre. Sed quia utrum hoc facturus, aut quo fine sit facturus incertum est, et omnium nostrum fatigatio,", + "candidate_score": 0.663019, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_206_208", + "bdc_text": "Videri frustra fieri , ut quisquam de magnis Imperii incommodis hoc tempore et loco quereretur , ubi de causis et remedio malorum inveniendo instituta esset deliberatio . Huc legatum Caesaris , huc Principes , huc ex omnibus nationibus sapientes homines venisse , non ut mutuis se querelis et iurgationibus vexarent , sed ut quae res orbem Christianum turbaret , lucide iam aliquando intelligerent . Itaque tum appariturum esse , quis causam querelae iustae praeberet ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1727", + "psc_text": "fuerat peritura, tot testimonia divina recitari; pro ea vero, quae, sicut putant, fuerat Domino placitura, nullum ejus testimonium reperiri: haec forte cogitantes, ad finiendas vanas, et perniciosas, et saluti aeternae contrarias inimicitias, ad locum collationis nostrae omnes convenire voluerunt, non ut tumultus novus oriatur, sed ut vetusta discordia finiatur. 4. Nam et illud quo in nos solent graviter irritari, quod reges terrae, quos tanto ante praedictum est Christo domino servituros, leges contra haereticos et schismaticos pro catholica pace constituunt, credimus quod aliquando cogitaverint non esse culpandum: quia et antiqui reges non solum gentis Hebraicae, sed etiam alienigenae, ne quisquam contra Deum Israel, hoc est verum Deum, non tantum faceret, sed vel diceret aliquid, omnes regni sui populos praeceptis minacissimis terruerunt; et majores istorum ipsam Caeciliani causam, unde nata est ista dissensio, ad Constantinum imperatorem per Anulinum proconsulem accusando miserunt; quod utique non ob aliud videntur fecisse, nisi ut imperator Constantinus", + "candidate_score": 0.662922, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_409_411", + "bdc_text": "Sed iam ad propositam ab ipsis iuramenti formam redeamus , quae materia deinceps protracti usque in adventum Caesaris colloquii fuit . Ea talis erat . Omnia scripta dictaque colloquii huius , a se annotata et in ordinem digesta notarii conservarent , ac nihil nec adderent , nec detraherent :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_445", + "psc_text": "ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non desistentibus, et ut cuique facultas dabatur, multa dicentibus. Ex quibus omnibus verbis nostris, quantum recordari potui, causae totius actionem, Dilectionem vestram fraudare nolui. Potestis enim ei litteras meas legere, ut vel approbet vera me scripsisse; vel ipse vobis, si quid melius recolit, incunctanter insinuet. CAPUT II. 3. Primo enim vitam nostram, quam vobis benevolentius fortasse quam verius narrantibus, se comperisse dicebat, praedicare dignatus est: adjungens se dixisse vobis, nos omnia, quae de nobis insinuaveratis, bene facere potuisse, si in Ecclesia faceremus. Deinde quaerere coepimus quaenam illa esset Ecclesia, ubi vivere sic oporteret; utrum illa quae, sicut sancta tanto ante Scriptura", + "candidate_score": 0.66258, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_350_352", + "bdc_text": "Hoc mandatum novum dedit , hanc mutuam charitatis benevolentiam omnibus semper inculcavit . Idem divinus Apostolus Paulus ubique et assidue fecit . Nempe haec una vere vivendi lex est , et vitae summa , caetera vana sunt omnia , et nihil .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3265", + "psc_text": "37, 39, 40). In hac ergo dilectione quotidie profice, et orando, et bene agendo, ut ipso adjuvante qui tibi eam praecepit atque donavit, nutriatur et crescat, donec haec te perfecta perficiat. Ipsa est enim charitas, quae, sicut Apostolus dicit, diffusa est in cordibus nostris per Spiritum sanctum qui datus est nobis (Rom. V, 5): ipsa est de qua item dicit, Plenitudo legis charitas (Id. XIII, 10): ipsa est per quam fides operatur; unde iterum dicit, Neque circumcisio quidquam valet, neque praeputium; sed fides quae per dilectionem operatur (Galat V, 6). 3. In hac ergo omnes sancti patres nostri et Patriarchae et Prophetae et Apostoli placuerunt Deo. In hac omnes veri martyres usque ad sanguinem contra diabolum certaverunt; et quia in eis non refriguit nec defecit, ideo vicerunt. In hac omnes fideles boni quotidie proficiunt, pervenire cupientes non ad regnum mortalium, sed ad regnum coelorum; non ad temporalem, sed ad sempiternam", + "candidate_score": 0.662453, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_511_513", + "bdc_text": "in qua de bonorum omnium et publici iuditii summo contemptu , de salutis publicae maximo neglectu multa sunt amplissime dicta . Verum enim vero non dum satis Caesar vicinus erat , ut proelium dirimere : non dum satis Ratispona Comitia propinqua erant , ut certantes avocare possent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_400", + "psc_text": "falsum erat, cum sibi prospexerit. 7. Nam si in ejus corde cogitatio pacis habitaret, non apud Carthaginem postea cum traditoribus, quos praesentes atque confessos Deo dimiserat, damnaret crimine traditionis, quos absentes apud eum nemo convicerat. Tanto magis enim timere debuit ne pax unitatis violaretur, quanto erat Carthago civitas ampla et illustris, unde se per totum Africae corpus malum quod ibi esset exortum, tanquam a vertice effunderet. Erat etiam transmarinis vicina regionibus et fama celeberrima nobilis: unde non mediocris utique auctoritatis habebat episcopum, qui posset non curare conspirantem multitudinem inimicorum, cum se videret et Romanae Ecclesiae, in qua semper apostolicae cathedrae viguit principatus, et caeteris terris, unde Evangelium ad ipsam Africam venit, per communicatorias litteras esse conjunctum, ubi paratus esset causam suam dicere, si adversarii ejus ab eo illas Ecclesias alienare conarentur. Quia ergo venire noluit ad hospitium collegarum, quos a suis inimicis contra veritatem suae causae perversos esse sentiebat vel", + "candidate_score": 0.662393, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_169_171", + "bdc_text": "Earum haec summa fuit . Caesarem omnibus semper modis Germaniam componere fuisse conatum , ideo Hispanios reliquisse , et in Germaniam non sine periculo venisse , ideo ad Comitia nostra semper festinasse . Sed tumultu Belgico impeditum , antea praecipuos homines , nuper etiam fratrem pro se misisse , ideo dicto hoc nono die , ut res aliquando tota cognosceretur , curavisse , ideo venire ad catholicum colloquium se ipsum studuisse , sed eadem de causa et iisdem motibus impeditum , legatum hunc , ex quo omnis ipsius sententia intelligi posset , huic colloquio cum pleno mandato praefecisse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1181", + "psc_text": "2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum, qui urgente necessitate pro salute civis sui, etiam media hieme quomodocumque ad illas partes venire compulsus est, et salutare et admonere charitatem tuam quam habes in Christo Jesu Domino nostro, ut opus tuum bonum diligentissima acceleretur instantia, quo noverint inimici Ecclesiae leges illas, quae de idolis confringendis et haereticis corrigendis vivo Stilichone in Africam missae sunt, ex voluntate Imperatoris piissimi et fidelissimi constitutas; quo nesciente vel nolente factum sive dolose jactant, sive libenter putant, atque hinc animos imperitorum turbulentissimos reddunt, nobisque periculose ac vehementer infestos. 3. Hoc autem quod petendo vel suggerendo admoneo praestantiam tuam, non dubito omnium per Africam", + "candidate_score": 0.66238, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_126_128", + "bdc_text": "Itaque omnium animi antea ad aliquam concordiae spem arrecti , hac fama consternati fuerunt , nec quisquam inventus est , qui pollicitationibus Caesaris fidem ullam habendam esse iudicaret : qui de pace pollicens hostilia interim exerceret . Ita enim sapientes homines iudicabant , quoniam Caesar suam de religione sententiam veram , nostram falsam esse persuasum haberet adeo , ut exquisitissimis tormentis hanc firmare , illam extirpare institueret , non simul et pacem simulandam , et hostiles minas intendendas fuisse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3032", + "psc_text": "solito crebrius, et multo magis ubicumque ab eorum saevitia respirabat aliquanta libertas. 18. Tum vero illi sic exarserunt, et tantis sunt odiorum stimulis incitati, ut contra eorum insidias atque violentias et apertissima latrocinia, vix ullae nostrae communionis Ecclesiae possent esse securae, vix ulla via tuta qua iter agerent quicumque adversus eorum rabiem pacem catholicam praedicarent, eorumque dementiam perspicua veritate convincerent. Usque adeo prorsus non solum laicis, vel quibuslibet clericis, sed ipsis quoque episcopis catholicis quodammodo proponebatur dura conditio. Aut enim tacenda erat veritas, aut eorum immanitas perferenda. Sed si veritas taceretur, non solum nemo fuerat ejus silentio liberandus, sed multi etiam illorum seductione perdendi: si autem veritatis praedicatione furor eorum ad saeviendum provocaretur, aliquibus liberatis nostrisque firmatis, rursus a sequenda veritate formido impediret infirmos. Cum igitur his angustiis affligeretur Ecclesia, quisquis existimat omnia potius sustinenda, quam Dei auxilium, ut per christianos imperatores ferretur, fuisse poscendum, parum attendit non bonam de", + "candidate_score": 0.662196, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_542_544", + "bdc_text": "Non enim conventum colloquio destinare , et tot homines doctos convenire necesse fuisse , si stilo disceptare pararent , ac melius etiam potuisse domi fieri tot septimanas consumpsisse adversarios hic in uno fortasse articulo procudendo : quid sperandum sit , si stilo persequi caetera omnia conentur ? Sin breves tantum articulos proponere , in quibus nostra doctrina velut sententiis dictis damnaretur , multo se minus hoc laturos .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", + "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", + "candidate_score": 0.662021, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_460_462", + "bdc_text": "Hoc fomentum ad haec Comitia vel prorsus dissolvendum , vel in nova usque Comitia usque producendum , satis ipsis idoneum videbatur . Nostri , adito Senatu , ostendebant , eum virum , qui tredecim annis antea , et nunc toto Comitiorum tempore , interpellante nemine , contionatus fuisset , sine eorum ignominia , qui huc evangelii defendendi causa venissent , refici hoc tempore et se praesente non posse . Turpe futurum sibi , si culpa sua non solum non promotus evangelii cursus , non solum alibi , sed etiam eo loco , ubi in eam rem nunc maxime incumberent , impeditus fuisset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_683", + "psc_text": "Hoc propter concilium insinuare curavi Venerabilitati tuae, quod etiam ipsi non celavi, sed ei fideliter quid institutum esset aperui: ut si intra annum causam suam, si forte sibi aliquid agendum putat, agere neglexerit, deinceps ejus vocem nemo audiat. Nos autem, beatissime domine et venerabiliter suscipiende pater, si haec indicia malae conversationis clericorum, maxime cum fama non bona eos coeperit comitari, non putaverimus eo modo vindicanda, quo in concilio constitutum est; incipimus cogi ea quae sciri non possunt, velle discutere, et aut incerta damnare, aut vere incognita praeterire. Ego certe presbyterum, et qui die jejunii, quo ejusdem loci etiam Ecclesia jejunabat, valefaciens collegae suo ejusdem loci presbytero, apud famosam mulierem, nullum secum clericum habens, remanere et prandere et coenare ausus est, et in una domo dormire, removendum ab officio presbyterii arbitratus sum, timens ei deinceps Ecclesiam Dei committere. Quod si forte judicibus ecclesiasticis aliud videtur, quia sex episcopis causam presbyteri terminari", + "candidate_score": 0.661991, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_245", + "bdc_text": "Nam in priore gravabat hoc , quod nostri homines ad eos principes , unde erant missi , iis de rebus , quibus de tum ageretur , assidue referre multis ex causis opus haberent , et promittere de editione rerum earum non possent , quae edendae an supprimendae essent , tum sciri posset , cum esset intellectum in causa religionis iam iudicanda qualiter se hominum iuditia prodidissent , non quando de quando de eorum ipsorum iudiciis aut informatus Caesar esset , aut sententiam suam ipse pronuntiavisset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_814", + "psc_text": "Evangelio ubi Dominus ait: In quo judicio judicaveritis, judicabimini (Id. VII, 2)? Cum enim causa quae inter illum et Spem exorta est, sub divino examine pendeat secundum placitum eorum, quod vobis si volueritis poterit recitari; quis ego sum, ut audeam Dei praevenire sententiam in delendo vel supprimendo ejus nomine, de quo nec suspicari temere mali aliquid episcopus debui, nec dilucide judicare homo de occultis hominum potui, cum in ipsis causis saecularibus, quando ad majorem potestatem refertur arbitrium judicandi, manentibus sicuti erant omnibus rebus, exspectetur illa sententia, unde jam non liceat provocari, ne superiori cognitori fiat injuria, si ejus pendente judicio aliquid fuerit commutatum? Et utique multum interest inter divinam et humanam quamlibet excelsissimam potestatem. Domini Dei nostri misericordia nunquam vos deserat, domini dilectissimi et honorandi fratres. EPISTOLA LXXVIII. Quidam e monasterio Augustini Spes nomine, accusatus a Bonifacio presbytero, crimen in Bonifacium ipsum transtulit. Cum res evidentibus argumentis cognosci ab Augustino", + "candidate_score": 0.661983, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_441", + "bdc_text": "Hi sic responderunt , ut dicerent , formam iuramenti a se propositam adhuc sibi placere :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1690", + "psc_text": "sicut supra diximus, quia per illam praesentiam creditum est, eum etiam ad clericatum suscipiendum posse desiderantibus consentire. Postremo quodlibet de nobis vel de Hipponensibus sentiatur, longe alia est eorum causa qui coegerint jurare, quam eorum qui, non dico coegerint, sed suaserint pejerare. Ipse etiam de quo agitur, considerare non renuat, utrum sit pejus, sub quolibet timore jusjurandum, an remoto ipso timore perjurium. 13. Deo gratias, quia non aliter Hipponenses promissum circa se impleri sentiunt, quam ut adsit voluntate habitandi, et eat quo necesse fuerit cum dispositione redeundi. Nam si verba jurationis attenderent et exigerent, tam nullo modo servus Dei recedere, quam ullo modo debuit pejerare. Sed quia crimen eorum esset, non dico talem virum, sed quemlibet hominem sic tenere; nec ipsi aliam exspectationem se habuisse probaverunt, qui audientes quod rediturus abscesserit gratulati sunt, nec aliud illis verax juratio debet, quam id quod ab illa exspectaverunt. Quid est autem quod dicitur,", + "candidate_score": 0.661847, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_341_343", + "bdc_text": "tum ut gravi magnaque in re opem prius divinam implorandum , denique rem omnem legato Caesaris communicandam , atque ita tum ad rem veniendum esse monebant . Ad has quatuor res perfitiendas dies insumpti totidem fuerunt . Prima die actum cum parte , altera cum legato communicatum , utrisque omnium rerum prius probe consciis , tertia Missa de spiritu sancto cantata ab illis , a nobis concio et precatio publica habita , quarta sic denique ut in crastinum parati adessemus , indictum nobis fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3982", + "psc_text": "Cum autem ibi me inveneris, ora pro me ne deficiam, sed perficiar; ora fili, ora. Sentio quid dicam, scio quid petam; non tibi videatur indignum, et quasi ultra merita tua: fraudabis me magno adjutorio, si non feceris. Non solum tu, sed etiam omnes qui ex ore tuo dilexerint, orate pro me: hoc eis me petivisse indica, et si multum nobis tribuitis, jussisse nos existimate quod petimus, et tamen date petentibus, vel obtemperate jubentibus. Orate pro nobis. Lege Litteras divinas, et invenies ipsos arietes nostros Apostolos petiisse hoc a filiis suis, sive praecepisse auditoribus suis. Ego certe quoniam hoc a me petiisti pro te, quantum faciam, videt qui exaudiat, qui videbat quia et ante faciebam: sed redde etiam in hac re dilectionis vicem. Praepositi vestri sumus; grex Dei estis: considerate et videte pericula nostra majora esse quam vestra, et orate pro nobis. Hoc enim et nobis condecet et vobis, ut bonam", + "candidate_score": 0.661818, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_506_508", + "bdc_text": "Intutum enim esse iudicabant , teste remoto , cum illis quicquam agere , quorum de fide erga se dubitare multis ex causis cogeret . Itaque haec quoque spes privati colloquii praecisa adversariis fuit . Vigesima iam sexta Decembris erat , cum nostri toties iam spe sua frustrati , nullum deinde colloquium expectarent , sed magis domum respicerent , et ludum hunc , qui cum tantis impensis tantaque temporis et rerum iactura , tanta cum ignominia istic luderetur , effugere cuperent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_406", + "psc_text": "adversus fallaces criminatores, apud transmarinos ecclesiasticos judices diligentissima discussione purgarent. 10. Itaque concilium illud perversum atque nefarium, maxime ut creditur traditorum fuit, quibus confessis Secundus Tigisitanus ignoverat: ut quoniam de traditione fama crebruerat, infamatis aliis a se averterent suspicionem, et cum homines per Africam totam credentes episcopis, falsa de innocentibus loquerentur, quod damnati essent apud Carthaginem traditores, tanquam in nebula mendacissimi rumoris, ipsi qui vere tradiderant latitarent. Unde videtis, charissimi, fieri potuisse, quod verisimile non esse quidam vestrum dicebant, ut qui essent de sua traditione confessi, causamque suam impetravissent Deo dimitti oportere, iidem judices damnatoresque tanquam traditorum absentium postea consedissent. Magis enim amplexi sunt occasionem, qua possent alios falsa criminatione perfundere, et conversas in eos linguas hominum ab inquisitione criminum suorum hoc modo declinare. Alioquin si fieri non posset ut quisque mala quae ipse committeret, in alio judicaret, non diceret quibusdam Paulus apostolus: Propterea inexcusabilis es, o homo omnis qui", + "candidate_score": 0.661736, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_417_419", + "bdc_text": "In hac utriusque iuramenti forma primum quidem pars nostra omni actorum copia excludebatur , deinde notarii et substituti nostri , qui iidem et legati , ad hoc colloquium missi erant , ne , domum reversi referre ad suos quicquam possent , iuramenti religione obstringebantur . Ergo caeteris hic dissimulatis , res duas nostri in hac forma correxerunt . Alterum , ut post colloquium habitum , cum essent quatuor notariorum quatuor autographa , ut singulis partibus singula traderentur , Caesari reliqua duo reservarentur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.661723, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_463_465", + "bdc_text": "Neque illius rei exemplum ullum extare , cum tot in locis ab annis iam viginti iisdem de rebus pars utraque saepe convenisset : sed Evangelii praeconium , de quo certatur , in iis publicis conventibus liberum semper fuisse . Semel Caesarem impetrasse , ut quo tempore Comitia celebrarentur , eo tempore Evangelii doctrina sileret :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_764", + "psc_text": "18). Rursumque in consequentibus: « Post annos quatuordecim ascendi iterum Jerosolymam cum Barnaba, assumpto et Tito. Ascendi autem secundum revelationem, et exposui eis Evangelium quod praedico inter Gentes: » ostendens se non habuisse securitatem Evangelii praedicandi, nisi Petri, et qui cum eo erant, fuisset sententia roboratum. Statimque sequitur: « Separatim autem his qui videbantur aliquid esse, ne forte in vacuum currerem aut cucurrissem. » Quare separatim, et non in publico? Ne forte fidelibus ex numero Judaeorum, qui Legem putabant esse servandam, et sic credendum in Domino Salvatore, fidei scandulum nasceretur. Ergo et eo tempore cum Petrus venisset Antiochiam (licet hoc Apostolorum Acta non scribant, sed affirmanti Paulo credendum sit), in faciem illi Paulus restitisse se scribit, quia reprehensibilis erat. Prius enim quam venirent quidam a Jacobo, cum Gentibus edebat; cum autem venissent, subtrahebat se, et segregabat, timens eos qui ex circumcisione erant. Et consenserunt cum illo caeteri Judaei, ita ut", + "candidate_score": 0.661642, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_334_336", + "bdc_text": "personas se pro statuum numero ordinasse : denique utraque in lingua omnia deinde responsa non gravatim oblaturos esse . Itaque sperare , postquam omnia propter colloquium maturandum de se concessissent , caetera praesides , ut duae et viginti voces seorsim singulae audirentur , tum ut in unoquoque articulo sententia cuiusque diligenter annotaretur , curaturos , et moram omnem deinde remoturos esse , sane nemo nostrum post hanc liberalitatem nostrorum , tergiversaturum quemquam aut praesidum aut adversariorum esse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.661582, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_334_336", + "bdc_text": "personas se pro statuum numero ordinasse : denique utraque in lingua omnia deinde responsa non gravatim oblaturos esse . Itaque sperare , postquam omnia propter colloquium maturandum de se concessissent , caetera praesides , ut duae et viginti voces seorsim singulae audirentur , tum ut in unoquoque articulo sententia cuiusque diligenter annotaretur , curaturos , et moram omnem deinde remoturos esse , sane nemo nostrum post hanc liberalitatem nostrorum , tergiversaturum quemquam aut praesidum aut adversariorum esse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1917", + "psc_text": "disserendo ordinare, non ut carptim, sicut propositae sunt, de singulis disseram, sed uno quodam tenore sermonis eas inter se connectam atque contexam, difficile opus videtur; et tamen puto facilius eas solvi, si hoc fecero. Invicem quippe adjuvabunt, si altera pendebit ex altera, donec omnes veniant in seriem disputationis, non singillatim separatis locis, quasi unaquaeque in sua privata intentione habitet, sed unum aliquid intuentes, et unum collaborantes sociali ratione, et individua veritate. CAP. PRIMUM. 2. Voluisti ergo et scripto commonuisti exponi atque aperiri tibi, quid sibi velit vox illa Domini, Deus meus, Deus meus, ut quid me dereliquisti? et quid sit quod Apostolus ait, Ut in charitate radicati et fundati, praevaleatis comprehendere cum omnibus sanctis quae sit latitudo, longitudo, altitudo et profundum (Ephes. III, 17): et quae sint virgines quinque stultae, quaeve sapientes (Matth. XXV, 2): et quae sint tenebrae exteriores (Matth. XXII, 15): et quomodo intelligendum sit, Verbum caro factum", + "candidate_score": 0.661523, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_7_9", + "bdc_text": "Non solum autem haec , quam dixi , occupatio mihi obstitit , ut ad vos hactenus nihil , sed et haec , quia vel qui mihi , quae vellem , desciberet , nemo , vel quod ipse scribere cupiebam , aut nihil aut quam minimum fuit . Nam et vos pro Comitiorum istorum fama pro hominum undique concursu aliquid magnum et admirabile et quendam inter partis utriusque proceres congressum talem animo effinxisse scio , quam posteritas miraretur . Et mea quoque fuit haec eadem expectatio :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.661492, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_312_314", + "bdc_text": "tum ut voces singulorum valerent , ac notarentur . De Ferdinando vero nunquam pugnasse , de substitutis autem ut colloquio interessent , minime debere mirum videri , quos et ob descriptionem actorum , et ob legationis munus verum omnium conscios fieri oportere . Iuramenti formam , qualiter notariis proponeretur , et qualiter utraque pars in eam convenisset , ita se recipere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4047", + "psc_text": "tua tibi usitatissima retinere, quando nunquam ea repetere valuisse videbamus, cum non aliquid maxime necessarium parares; quanto minus posse illos qui nos audirent, ita nostrorum meminisse verborum, ut si quid forte vel tu de meis, vel ego de tuis verbis vellem retractare atque discutere, valerent seu dictum seu non dictum liquido recordari; in qua nobis difficultate facile notariorum recitatio subveniret. Tunc indignanter dixisti melius fuisse ut meam famam semper audires, eo quod longe inferiorem me expertus esses, quam tibi illa jactasset. Tunc ego commemoravi, cum te ante prandium salutaremus, et eam famam nobis praedicasses, hoc me dixisse, quod de me illa mentita sit: hic sane aisti verum me dixisse. Proinde cum duo tibi de me diversa locuti sint, aliud fama mea, et aliud ego; magis utique gaudere debeo, me potius quam illam repertum esse veracem. Sed quia scriptum est, Solus Deus verax, omnis autem homo mendax (Rom. III, 4); vereor", + "candidate_score": 0.66132, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_604_606", + "bdc_text": "( prorsus quasi solliciti de nobis essent , ne nos inter nos pugnam cui diceremus ) Acta per singula integreque ut conscriberentur : protestationes temporum superiorum utrique parti salvae ut essent . Illud autem , utrum pauciorum sententia sententiis divisis praeiudicare sententiae plurium , et utrum ea res ad Caesarem referri debere , nec ne , disputatione opus non habere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2110", + "psc_text": "aliquid dedimus judici, ut contra illos pro nobis pronuntiaret; ipsis quid dedimus, ut contra se pro nobis tanta non solum dicerent, verum etiam recitarent? An forte volunt ut eis apud vos gratias agamus, quia cum dicant judicem praemio a nobis esse corruptum, ipsi tam multa, quae pro nobis contra seipsos dixerunt et recitaverunt, gratis nobis omnia praestiterunt? Aut certe si propterea dicunt quod nos vicerint, quia melius egerunt causam Caeciliani quam nos, hoc plane credite illis. Nos enim duas lectiones pro illo sufficere putaveramus: illi autem quatuor protulerunt. 13. Sed quid pluribus litteras oneramus? Si vultis nobis credere, credite; et teneamus pariter unitatem, quam jubet et diligit Deus. Si autem nobis non vultis credere, Gesta ipsa legite, aut vobis ut legantur admittite, et an vera sint quae scripsimus vobis, ipsi probate. Si autem nihil horum facere vultis, et manifestissima veritate convictam partis Donati falsitatem adhuc sequi desideratis, mundi sumus a", + "candidate_score": 0.66119, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_646_648", + "bdc_text": "copiam actorum agentibus partibus denegare : legatos ad colloquium missos colloquio excludere : singulorum suffragia in re sacra audire non velle :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_863", + "psc_text": "consuetudinem ingredi. Quid ergo est? Utique oportet convenire multitudinem; audierunt enim te supervenisse. Hoc ergo fac, quod tibi dicimus. Sunt nobis viri quatuor votum habentes super se; his assumptis, sanctificate cum ipsis, et impende in eos ut radant capita; et scient omnes quia quae de te audierunt falsa sunt, sed sequeris et ipse custodiens legem. De Gentibus autem qui crediderunt, nos mandavimus, judicantes nihil ejusmodi servare illos, nisi ut se observent ab idolis immolato, et a sanguine, et a fornicatione (Act. XXI, 20-25). Non opinor, obscurum est, et Jacobum hoc ideo monuisse, ut scirent falsa esse quae de illo audierant hi, qui cum in Christum ex Judaeis credidissent, tamen aemulatores erant Legis, ne per doctrinam Christi velut sacrilega, nec Deo mandante conscripta damnari putarentur quae per Moysen patribus fuerant ministrata. Hoc enim de Paulo jactaverant, non illi qui intelligebant quo animo a Judaeis fidelibus observari tunc ista deberent, propter commendandam", + "candidate_score": 0.661125, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_99_101", + "bdc_text": "haec , in quam , quia saepe producerent adversarii , quaesitum est , an ullo pacto vitam novitas sanctorum mereretur . His de rebus prima disputatio fuit . De Missa , altera , in qua duabus de rebus , operis eius applicatione et corporis Christi sacrificatione adversus Scholarum sententiam est actum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2752", + "psc_text": "a Deo mitti opinantur in corpora. Nam et ab his hoc idem quaeritur: si animae inculpatae obedienter veniunt, quo mittuntur; cur in parvulis, si non baptizati vitam istam finierint, puniuntur? Eadem prorsus in utraque sententia difficultas est. Illi sibi videntur de hac facilius exire quaestione, qui animas asseverant pro meritis vitae prioris singulas singulis corporibus implicari. Hoc enim putant esse in Adam mori, in carne scilicet quae propagata est ex Adam, supplicia pendere: a quo reatu, inquiunt, gratia Christi liberat pusillos cum magnis. Hoc quidem recte, veraciter, optimeque, quod gratia Christi liberat a reatu peccatorum pusillos cum magnis. Sed in alia superiore vita peccare animas, et inde praecipitari in carceres carneos, non credo, non acquiesco, non consentio. Primum, quoniam per nescio quos fieri circumitus id aiunt isti, ut post nescio quanta volumina saeculorum iterum ad istam sarcinam corruptibilis carnis et supplicia pendenda redeundum sit: qua opinione quid horribilius cogitari possit,", + "candidate_score": 0.66112, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_206_208", + "bdc_text": "Videri frustra fieri , ut quisquam de magnis Imperii incommodis hoc tempore et loco quereretur , ubi de causis et remedio malorum inveniendo instituta esset deliberatio . Huc legatum Caesaris , huc Principes , huc ex omnibus nationibus sapientes homines venisse , non ut mutuis se querelis et iurgationibus vexarent , sed ut quae res orbem Christianum turbaret , lucide iam aliquando intelligerent . Itaque tum appariturum esse , quis causam querelae iustae praeberet ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1728", + "psc_text": "Deum Israel, hoc est verum Deum, non tantum faceret, sed vel diceret aliquid, omnes regni sui populos praeceptis minacissimis terruerunt; et majores istorum ipsam Caeciliani causam, unde nata est ista dissensio, ad Constantinum imperatorem per Anulinum proconsulem accusando miserunt; quod utique non ob aliud videntur fecisse, nisi ut imperator Constantinus contra eos qui superati essent, eis qui superassent, aliquid regali auctoritate decerneret; totamque ipsam causam potuerunt (et forte fecerunt ipsius collationis necessitate), archivis publicis perserutatis, invenire olim esse finitam, post ecclesiastica judicia, quibus absolutus est Caecilianus, illo etiam imperatore judicante, ad cujus examen rem totam et primo miserunt, et postea perduxerunt. Ibi potuerunt etiam causam Felicis Aptungensis ordinatoris Caeciliani, quem malorum omnium fontem in concilio suo dixerant, cognoscente Aeliano proconsule ex praecepto ejusdem imperatoris, invenire purgatam. 5. Quanquam et hoc si attenderunt, et, quod facile fuerat, adverterunt, in Scripturis sanctis Ecclesiam Christi permixtis zizaniis, et palea, et piscibus malis futuram", + "candidate_score": 0.661112, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_460_462", + "bdc_text": "Hoc fomentum ad haec Comitia vel prorsus dissolvendum , vel in nova usque Comitia usque producendum , satis ipsis idoneum videbatur . Nostri , adito Senatu , ostendebant , eum virum , qui tredecim annis antea , et nunc toto Comitiorum tempore , interpellante nemine , contionatus fuisset , sine eorum ignominia , qui huc evangelii defendendi causa venissent , refici hoc tempore et se praesente non posse . Turpe futurum sibi , si culpa sua non solum non promotus evangelii cursus , non solum alibi , sed etiam eo loco , ubi in eam rem nunc maxime incumberent , impeditus fuisset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_873", + "psc_text": "malum dicere non audeo, quod Deum praecepisse ipsa christiana fide negare non possum, qua didici non eo me justificari, sed gratia Dei per Jesum Christum Dominum nostrum? 15. Dico ergo circumcisionem praeputii et caetera hujusmodi, priori populo per Testamentum quod Vetus dicitur, divinitus data ad significationem futurorum quae per Christum oportebat impleri: quibus advenientibus, remansisse illa Christianis legenda tantum, ad intelligentiam praemissae prophetiae; non autem necessario facienda, quasi adhuc exspectandum esset, ut veniret fidei revelatio quae his significabatur esse ventura. Sed quamvis Gentibus imponenda non essent, non tamen sic debuisse auferri a consuetudine Judaeorum, tanquam detestanda atque damnanda. Sensim proinde atque paulatim fervente sana praedicatione gratiae Christi, qua sola nossent credentes se justificari, salvosque fieri, non illis umbris rerum antea futurarum, tunc jam venientium atque praesentium, ut in illorum Judaeorum vocatione, quos praesentia carnis Domini, et apostolica tempora sic invenerant, omnis illa actio consumeretur umbrarum: hoc eis suffecisse ad commendationem,", + "candidate_score": 0.661, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_359_361", + "bdc_text": "Quanquam autem coactus tum quidem concilium differre reiicereque , et id propositum iisdem de causis mutare est , tamen id eo consilio distulit , ut tempus idoneum nactus , id quod coepisset , aliquando persequeretur . Et hactenus quidem occasio se nulla dedit , cum essent quaesitae multae . Nunc autem Carolus primogenitus Ecclesiae filius ad id concilium Pontificis exequendum ( ut fidus Sanctae Romanae Ecclesiae advocatus est ) cum hoc colloquium , tum illa mox deinde futura Ratisponae Comitia , velut viam aditumque ad generale Concilium instituisset , me ut hic vobiscum adessem iussit voluitque .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1721", + "psc_text": "quam pie tanto studio ramum a se fractum radix catholica inquirit, si ramus ipse similiter a se parvum fragmen incisum sic colligere laboravit. ( Et alia manu ): Optamus te, fili, in Domino bene valere. Aurelius episcopus Ecclesiae catholicae Carthaginensis, huic epistolae subscripsi. ( Item alia manu ): Silvanus senex Ecclesiae Summensis subscripsi. EPISTOLA CXXIX. Catholici episcopi Notoriae Donatistarum respondent, significantes Marcellino se illis concedere quod petierant, ut universi qui venerant eorum episcopi praesentes essent in eo loco ubi celebranda erat collatio: tum etiam catholicae Ecclesiae causam adversus eorum schisma validis argumentis vindicant. Honorabili ac dilectissimo filio V. C. et spectabili tribuno et notario MARCELLINO, AURELIUS, SILVANUS, et universi episcopi catholici. 1. Multum nos sollicitos reddidit Notoria, vel litterae fratrum nostrorum, quos cupimus ad catholicam pacem a perniciosa dissensione converti, quod edicto Nobilitatis tuae, quo ipsius disputationis nostrae tranquillitati quietique providisti, consentire noluerunt; ne forte etiamsi non omnes, aliqui tamen", + "candidate_score": 0.660846, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_129_131", + "bdc_text": "Accedebat eodem tempore , quod urbs imperii maxima et antiquissima Goslaria , publice in ea causa , et ab iis hominibus proscripta esse ferebatur , a quibus prius in eadem causa ipsa absoluta , is autem condemnatus fuisset , in cuius illa nunc gratiam proscriberetur . Videbatur enim nostris quidem hominibus , convenisse hoc tempore etiam in causis summis et certissimis tantisper libertatem iuditiorum moderari , et tam graves sententias suspendere , et minime odiosissimas et gravissimas in Imperio res excitari oportuisse , dum paci publicae omnium consuleretur . At vero postquam causa etiam bona praecipitato iuditio condemnaretur , omnem hanc de concordia spem frustra esse nostri arbitrabantur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2109", + "psc_text": "calumniosissimos judicavit. In quo ordine consulum et dierum satis ostenditur fallaciter eos et calumniose dixisse, quod Imperator misso ad Comitatum Ingentio, judicium suum mutavit, et Caecilianum quem prius purgaverat, postea condemnavit. Non solum autem nihil de hac re legere potuerunt, et contra seipsos tanta legerunt; sed etiam per ordinem consulum evidentius convincuntur, post causam Felicis proconsulari judicio terminatam, in qua jussum est ut ad Comitatum Ingentius mitteretur, nec parvo intervallo, sed longe postea memorati imperatoris judicio inter partes habito, Caecilianum fuisse purgatum. 12. Non ergo vobis dicant quia praemio corrupimus judicem. Quid enim aliud solent victi homines dicere? Aut si aliquid dedimus judici, ut contra illos pro nobis pronuntiaret; ipsis quid dedimus, ut contra se pro nobis tanta non solum dicerent, verum etiam recitarent? An forte volunt ut eis apud vos gratias agamus, quia cum dicant judicem praemio a nobis esse corruptum, ipsi tam multa, quae pro nobis contra seipsos", + "candidate_score": 0.660691, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_602_604", + "bdc_text": "Ut loco caeterorum duo tantum viri colloquerentur : ab nostra parte si quis quid post illos vellet subiicere , cum parte sua non pugnans , sed consentiens , ei ut id liceret : ( prorsus quasi solliciti de nobis essent , ne nos inter nos pugnam cui diceremus ) Acta per singula integreque ut conscriberentur :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4037", + "psc_text": "quod inter nos mane placuerat, ut a notariis verba nostra exciperentur; ne ulterius dicas, quod te audio non tacere, non me fuisse ausum tibi dicere fidem meam, his litteris accipe quod et tu legas, et cui volueris legendum tradas, et quod volueris vicissim scribendo ipse respondeas. Iniquum est enim ut quisque de alio judicare velit, et judicari de se nolit. 2. Et de praeterito quidem placito nostro, quod condicto meridiano implere noluisti, facile existimari potest quis nostrum fidei suae fiduciam non habuerit: utrum qui volebat ut diceretur, et timebat ne teneretur; an qui usque adeo nolebat eam disceptantium judicio subtrahi, ut mandata litteris vellet etiam legentium memoriae commendari, ne quisquam vel oblivione opinatus, vel dissensione irritatus, diceret ab aliquo nostrum aut non esse dictum quod dictum erat, aut dictum esse quod dictum non erat. In his enim solent latebras suae malae defensionis inquirere, qui contentionis sunt cupidiores quam veritatis. Hoc", + "candidate_score": 0.660647, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_554_556", + "bdc_text": "Non enim eo se missos esse , ut articulos flexiloquos et insidiose scriptos ab adversariis sibi propositos reciperent , ac domum referrent , sed ut praesenti ope ac industria et fide in rebus obscuris eruendis , et veritate iuvanda , adversariorum aut imbecillitatem aut errorem relevarent . Iniquum esse , parte utraque nondum audita , ire in suffragia : quod adversarios facere ac instituere certum esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1504", + "psc_text": "tuis figat oculum, sua vero sedulo occultet. Nam cognitio veritatis omnia falsa, si modo proferantur, etiam quae prius inaudita erant, et dijudicare et subvertere idonea est. Sed ut non solum aperta feriantur, sed etiam abscondita eruantur, si alienos opus est cognoscere errores, erige oculos auresque, oro te, et vide atque ausculta utrum aliquis adversus nos de Anaximene et de Anaxagora proferat aliquid; quando jam ne ipsorum quidem multo recentiorum, multumque loquacium Stoicorum aut Epicureorum cineres caleant, unde aliqua contra fidem christianam scintilla excitetur: sed circuli atque conventicula partim fugacia, partim etiam audacter prompta, vel Donatistarum, vel Maximianensium, vel Manichaeorum, vel etiam ad quorum greges turbamque venturus es Arianorum, Eunomianorum, Macedonianorum, Cataphrygarum, caeterarumque pestium innumerabiliter perstrepant; quorum omnium errores si cognoscere piget, quid nobis est, propter defensionem christianae religionis, quaerere quid senserit Anaximenes, et olim sopitas lites inani curiositate recoquere, cum quorumdam etiam haereticorum, qui nomine christiano gloriari voluerunt, ut Marcionitarum", + "candidate_score": 0.660486, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_632", + "bdc_text": "Eam stupiditatem scholasticis et philosophicis documentis debent , in quorum libris nusquam invenitur , neque etiam in illorum scholis fidem habet , infectam naturam hominis peccato letaliter ab ea contagione per omnem vitam solius Christi spiritus arte et virtute refici ac reparari opus habere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2803", + "psc_text": "ad salutem, ut non solum qui nondum certa valent intelligentia conspicere naturam Dei, quam fide tenent, verum etiam qui nondum in ipsa anima sua ita incorpoream substantiam a corporis generalitate discernunt, quemadmodum certi sunt se vivere, nosse, velle, ideo non sint alieni a salute, quam stultitia illa praedicationis fidelibus confert. 4. Nam si propter eos solos Christus mortuus est, qui certa intelligentia possunt ista discernere, pene frustra in Ecclesia laboramus. Si autem, quod veritas habet, infirmi populi credentium ad medicum currunt, sanandi per Christum, et hunc crucifixum, ut ubi abundavit peccatum, superabundet gratia (Rom. V, 20); miris fit modis per altitudinem divitiarum sapientiae et scientiae Dei, et per inscrutabilia judicia ejus (Id. XI, 33), ut et nonnulli a corporibus incorporea discernentes, cum sibi ex hoc magni videntur, et irrident stultitiam praedicationis, qua salvi fiunt credentes, ab unica via longe exerrent, quae ad vitam aeternam sola perducit: et multi in cruce", + "candidate_score": 0.660481, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_219_221", + "bdc_text": "ut notarii tantum quatuor , duo hinc , duo istinc constituerentur iure iurando astricti : ut legati principum actorum copiam principibus suis ita communicarent , ut ne quid omnium ante factam Caesari relationem evulgaretur : ut articuli , quibus de disputari nos vellemus , in ordinem redacti ac descripti praesidibus traderentur non paradoxi , sed Christiani , et ad concordiam apti :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_863", + "psc_text": "consuetudinem ingredi. Quid ergo est? Utique oportet convenire multitudinem; audierunt enim te supervenisse. Hoc ergo fac, quod tibi dicimus. Sunt nobis viri quatuor votum habentes super se; his assumptis, sanctificate cum ipsis, et impende in eos ut radant capita; et scient omnes quia quae de te audierunt falsa sunt, sed sequeris et ipse custodiens legem. De Gentibus autem qui crediderunt, nos mandavimus, judicantes nihil ejusmodi servare illos, nisi ut se observent ab idolis immolato, et a sanguine, et a fornicatione (Act. XXI, 20-25). Non opinor, obscurum est, et Jacobum hoc ideo monuisse, ut scirent falsa esse quae de illo audierant hi, qui cum in Christum ex Judaeis credidissent, tamen aemulatores erant Legis, ne per doctrinam Christi velut sacrilega, nec Deo mandante conscripta damnari putarentur quae per Moysen patribus fuerant ministrata. Hoc enim de Paulo jactaverant, non illi qui intelligebant quo animo a Judaeis fidelibus observari tunc ista deberent, propter commendandam", + "candidate_score": 0.660414, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_448_450", + "bdc_text": "Decima iam octava Decembris fuit , cum de colloquii conditionibus omnibus omnino transactum videretur , cumque iam nihil quam ipsum superesse colloquium crederetur , novas hic rursum morae causas adversarii excitare , et viam quaerere , quomodo in proximorum Comitiorum diem usque vicinum iam res extraheretur . Nam et contionem publicam avertere sunt conati , et suffragia trium istorum , qui inter ipsos a nobis stabant , praeripere , et privatum colloquium ex publico facere . De unaquaque re paucis dicemus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_443", + "psc_text": "praeterea turba confluxit; sed nobis in tota illa multitudine perpauci apparebant, qui utiliter ac salubriter agi causam illam, et tantam reique tantae quaestionem prudenter et pie discuti cuperent. Caeteri vero magis ad spectaculum quasi altercationis nostrae prope theatrica consuetudine, quam ad instructionem salutis christiana devotione convenerant. Quapropter nec silentium nobis praebere, nec intente nobiscum atque modeste saltem et ordinate colloqui potuerunt, exceptis, ut dixi, paucis, quorum religiosa et simplex apparebat intentio. Itaque libere pro sui cujusque animi motu immoderate loquentium omnia strepitu turbabantur, nec evincere sive nos, sive ipse rogando, interdum etiam objurgando potuimus, ut nobis modestum silentium praeberetur. 2. Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut", + "candidate_score": 0.66041, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_148", + "bdc_text": "Audita oratione Praesidum , et iis epistolis lectis , adversarii primum , et quidem pro se , responderunt , diligentiam principum sibi placere :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_744", + "psc_text": "inimicitias pervenisse; laetum erit, et multo majus ex inimicitiis talibus ad pristinam concordiam revertisse. EPISTOLA LXXIV. Augustinus Praesidium rogat ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Sicut praesens rogavi Sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit Charitas tua quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum, et mearum ad ipsum, et ad me ipsius, quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, vel quomodo non debui, aliquid scripsi; non ad illum de me, sed ad me ipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem, quo correctus petam ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. EPISTOLA LXXV.", + "candidate_score": 0.66037, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_659_661", + "bdc_text": "Nam de privato colloquio longum esset dicere . De futuris autem Comitiis quid speremus , certum propemodum nihil habetur . Vos in Domino valete , et me , sicut coepistis , amate .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4151", + "psc_text": "XXIV, 13): conjungere Domino, ut crescat in novissimis vita tua. Scio enim non deesse recreationem cordis de fratribus bonis. Huc adjunge promissiones Dei fideles, magnas, certas, sempiternas, ipsiusque tolerantiae imperturbabilem ineffabilemque mercedem: et vide quam verum Domino cantes, Secundum multitudinem dolorum meorum in corde meo, consolationes tuae jucundaverunt animam meam (Psal. XCIII, 19). Mitte fratri Firmo litteras nostras. Sanctitatem tuam et familiam Dei, quae tuo ministerio gubernatur, fratres et sorores quae apud nos sunt nobiscum, in Domino resalutant. ( Et alia manu: ) Incolumes pro nobis oretis, dilectissimi et sancti fratres. Ego Alypius impensissime saluto Sinceritatem tuam, omnesque tibi in Domino conjunctos; atque ut hanc tanquam meam epistolam deputes, peto: etsi enim aliam propriam mittere potuissem, tamen malui huic suscribere, ut unanimitatem nostram una etiam pagina testaretur. EPISTOLA CCXLIX. Augustinus Restituto, quatenus mali tolerandi in Ecclesia. Domino desiderantissimo, et honorifica sinceritate charissimo fratri, et condiacono RESTITUTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem.", + "candidate_score": 0.66035, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_442_444", + "bdc_text": "originalia soli Caesari reddenda esse : hunc caetera curaturum , copiam actorum suo tempore ab illo impetrari posse , etiam originalia a Caesare repetere licere , eum aequum nihil recusaturum esse , propter substitutos autem colloquium turbare non decere . Hoc responsum datum decima sexta Decembris fuit , cum hactenus plus minus septem diebus de forma iuramenti disceptatum fuisset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1706", + "psc_text": "significat quod in Evangelio Dominus ait: Reddite Caesari quae Caesaris sunt, et Deo quae Dei sunt (Matth. XXII, 21). Hoc enim dixit, cum sibi demonstrato nummo, et quaesito cujus haberet imaginem, responsum esset, Caesaris; ut hinc intelligerent, quod Deus exigeret ab homine imaginem suam in homine ipso, sicut Caesar suam exigebat in nummo. Quanto magis ergo reddenda est cum promittitur, cui etiam non promissa debetur! 7. Quapropter, charissime, possem quidem pro mea quantulacumque facultatula, sancti propositi quod Deo vovisse vos comperi, uberius laudare fructum, ac demonstrare quid distet inter christianos dilectores mundi hujus, et contemptores, quamvis fideles utrique dicantur. Eodem utrique lavacro sacri fontis abluti sunt, eisdem imbuti consecratique mysteriis, utrique ejusdem Evangelii non auditores tantum, verum etiam praedicatores; nec utrique tamen regni Dei lucisque participes, et vitae aeternae, quae sola est beata, cohaeredes. Dominus enim Jesus non ab eis qui non audiunt, sed eos inter se auditores verborum suorum,", + "candidate_score": 0.660279, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_163_165", + "bdc_text": "Caeterum , quod ad privatam Saxonum protestationem attinebat , protestatione opposita , Ferdinandum regem rite et legitime electum esse affirmabant . Interea , quoniam adventare Caesaris legatus , et intra biduum adfuturus esse diceretur , in eius adventum differendam rem esse putabant , per cuius absentiam omnis haec actio impediretur . Haec vigesimo secundo die acta fuere , taleque initium Comitia habuere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3570", + "psc_text": "illo secundus et tertius; omnes enim manifestationem Domini diligunt. Exsultabunt itaque citius venisse quod diligunt. Si autem factum non fuerit, et apparere coeperit hoc potius esse verum quod dicebat secundus, metuendum est ne inter ipsas moras perturbentur qui crediderant quod dixerat primus, et incipiant Domini adventum non tardum putare, sed nullum: qui vides quantus sit interitus animarum. Quod si tantae fidei fuerint, ut se ad secundi praedicta convertant, et Dominum etiam tardantem fideliter et patienter exspectent; abundabunt tamen opprobria et insultationes atque irrisiones inimicorum multos infirmos a christiana fide avertentiam, dicendo tam fallaciter eis regnum esse promissum, quam fallaciter dicebatur cito esse venturum. Qui autem credunt quod secundus dicit, tardius Dominum esse venturum, si falsum fuerit inventum, citius Domino veniente; nullo modo qui ei crediderant turbabuntur in fide, sed inopinato gaudio perfruentur. 54. Quapropter qui dicit Dominum citius esse venturum, optabilius loquitur, sed periculosius fallitur. Utinam ergo sit verum; quia", + "candidate_score": 0.660026, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_496_498", + "bdc_text": "Principio legatus per privatum hominem egit cum Melanchtone nostro , eam in rem ut consentire vellet , multis ostendens , nisi id faceret , de colloquio hoc quidem tempore prorsus actum esse . Huius postulationis eadem adversariis causa , quae morae fuit . Melanchthon publice sese cum quovis paratum esse colloqui , ac rationem fidei suae reddere paratum esse ostendebat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.659929, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_243", + "bdc_text": "Caetera quanquam agitata sunt , disceptationem tamen levem habuerunt :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_443", + "psc_text": "praeterea turba confluxit; sed nobis in tota illa multitudine perpauci apparebant, qui utiliter ac salubriter agi causam illam, et tantam reique tantae quaestionem prudenter et pie discuti cuperent. Caeteri vero magis ad spectaculum quasi altercationis nostrae prope theatrica consuetudine, quam ad instructionem salutis christiana devotione convenerant. Quapropter nec silentium nobis praebere, nec intente nobiscum atque modeste saltem et ordinate colloqui potuerunt, exceptis, ut dixi, paucis, quorum religiosa et simplex apparebat intentio. Itaque libere pro sui cujusque animi motu immoderate loquentium omnia strepitu turbabantur, nec evincere sive nos, sive ipse rogando, interdum etiam objurgando potuimus, ut nobis modestum silentium praeberetur. 2. Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut", + "candidate_score": 0.659901, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_616_618", + "bdc_text": "Si enim haec vis contagionis tanta non est , quae per omnem nos vitam sic infestet , ut perdere et evertere , quantum in ipsius natura existit parata sit semper , valde magna dubitatio de merito hominum , et de boni operis praestantia oriri potest . Quibus de rebus inter partes certamina maxima existunt . Itaque nostri homines summa cura hic agendum esse credebant .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3834", + "psc_text": "Cave ne tibi subrepat in tua virtute confidere; homo es enim, et maledictus omnis qui spem suam ponit in homine (Jerem. XVII, 5). Sed plane in Deo tuo toto corde confide, et ipse erit virtus tua, in qua pius gratusque confidas, cui dicas humiliter et fideliter, Diligam te, Domine, virtus mea (Psal. XVII, 2): quia et ipsa charitas Dei, quae perfecta foras mittit timorem (I Joan. IV, 18), non per vires nostras, id est humanas, diffunditur in cordibus nostris, sed sicut dicit Apostolus, per Spiritum sanctum qui datus est nobis (Rom. V, 5). 3. Vigila ergo et ora, ne intres in tentationem (Marc. XIV, 38). Ipsa quippe oratio admonet te quod indigeas adjutorio Domini tui, ne spem bene vivendi in te ponas. Oras enim non jam ut accipias divitias et honores praesentis saeculi, aut aliquid vanitatis humanae, sed ne intres in tentationem: quod utique si homo sibi praestare posset volendo,", + "candidate_score": 0.65941, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_642_644", + "bdc_text": "altera , dilati colloquii causam in nos convertere studuisse . Posterior res iniquis postulationibus est quaesita , quasi non qui iniquas conditiones obiecisset , sed qui eas repulisset , moram quaesisse et colloquia fugisse dicendum esset . Iniquum fuit autem in re summa annotare acta non sinere :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.659388, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_8_10", + "bdc_text": "Nam et vos pro Comitiorum istorum fama pro hominum undique concursu aliquid magnum et admirabile et quendam inter partis utriusque proceres congressum talem animo effinxisse scio , quam posteritas miraretur . Et mea quoque fuit haec eadem expectatio : sed quae ita me lusit , ut nisi quid sit non factum scribam , quid factum sit , scribere non possim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3061", + "psc_text": "in Christi pace laetitias, frequentias, alacritates, et ad hymnos audiendos et canendos, et ad verbum Dei percipiendum celebres hilaresque conventus, multorumque in eis cum dolore magno recordationem praeteriti erroris, et cum gaudio considerationem cognitae veritatis, et cum indignatione et detestatione mendacium magistrorum, quod modo cognoscant de nostris Sacramentis quam falsa jactaverint; multorum etiam in eis confessiones quod olim vellent esse catholici, nec inter homines tanti furoris auderent: horum ergo populorum congregationes per plurimas Africae regiones ab illa perditione liberatorum, si sub uno conspectu videres; tunc diceres nimiae fuisse crudelitatis, si dum timeretur ne homines desperati, et istorum innumerabili multitudini nulla aestimatione comparandi, suis et voluntariis ignibus cremarentur, isti in aeternum perdendi et sempiternis ignibus cruciandi relinquerentur. 33. Si enim duo aliqui in una domo habitarent, quam certissime sciremus esse ruituram, nobisque id praenuntiantibus nollent credere, atque in ea manere persisterent; si eos inde possemus eruere vel invitos, quibus imminentem illam", + "candidate_score": 0.659383, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_484", + "bdc_text": "Formae igitur quaedam orationis propositae iis fuerunt , verbis taliter attemperatae , ut convenire cum nostra doctrina videri non bene cautis potuerint .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3240", + "psc_text": "licet nos Apostolus non solum opportune, verum etiam importune praedicando verbo instare praecipiat (II Tim. IV, 2); non tamen in eorum hominum numero vos habemus, quibus sermo vel pagina nostra importuna videatur, quando id quod ad sanam doctrinam non pertinet, vos ut vigilanter evitetis alloquimur. Hinc ergo est quod admonitionem nostram tam grato animo suscepistis, ut in epistola tua ad quam nunc rescribimus, diceres: Sane quod me hortatur Reverentia vestra, ne aures indulgeam his hominibus qui pravis tractatibus venerandam fidem saepe corrumpunt, gratias uberes ago tam piae admonitioni. 3. Quod itaque adjungis et dicis, Sed noverit sacerdotium vestrum, longe me ac domunculam meam ab hujusmodi personis esse discretam: omnisque familia nostra adeo catholicam sequitur fidem, ut in nullam haeresim aliquando deviaverit, nec unquam lapsa sit; non dico in eas sectas quae vix expiantur, sed nec in eas quae parvos habere videntur errores; hoc est quod nos magis magisque compellit non", + "candidate_score": 0.65925, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_422_424", + "bdc_text": "Haec in illa praestituta iuramenti forma desiderata a nostris principio fuerunt , perpensa diligentius ea clausula , qua cavetur , ne cui quicquam quisque notariorum communicet , ne quis hoc de iis intelligeret , qui in ipso colloquio versarentur , quos actorum copia excludere contra actionis naturam erat , addendum necessario videbatur , ut de iis tantum intelligeretur , qui ad colloquium destinati non essent . Valde autem nova hac postulatione perculsi nostri fuerunt . Primum enim cum iis actorum copia qui non legati , postea etiam iis , qui quanquam legati , non tamen destinati ad colloquium essent , negaretur , iam denique diserte omnibus haec eripiebatur , ut quicquid actum foret , ad unum Caesaris legatum per praesides remittendum esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4037", + "psc_text": "quod inter nos mane placuerat, ut a notariis verba nostra exciperentur; ne ulterius dicas, quod te audio non tacere, non me fuisse ausum tibi dicere fidem meam, his litteris accipe quod et tu legas, et cui volueris legendum tradas, et quod volueris vicissim scribendo ipse respondeas. Iniquum est enim ut quisque de alio judicare velit, et judicari de se nolit. 2. Et de praeterito quidem placito nostro, quod condicto meridiano implere noluisti, facile existimari potest quis nostrum fidei suae fiduciam non habuerit: utrum qui volebat ut diceretur, et timebat ne teneretur; an qui usque adeo nolebat eam disceptantium judicio subtrahi, ut mandata litteris vellet etiam legentium memoriae commendari, ne quisquam vel oblivione opinatus, vel dissensione irritatus, diceret ab aliquo nostrum aut non esse dictum quod dictum erat, aut dictum esse quod dictum non erat. In his enim solent latebras suae malae defensionis inquirere, qui contentionis sunt cupidiores quam veritatis. Hoc", + "candidate_score": 0.659109, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_141_143", + "bdc_text": "Granvella vero in sua ad adversarios epistola , primum quaerebatur , quod exclusus negotiis adesse rei tantae in tempore non potuisset , cum id maxime et celeritate itinerum , et summo confidendorum negotiorum studio conatus esset . Significabat deinde , praemittere se Joannem ä Navia , perspecta prius iisdem in negotiis prudentia virum , qui occupationes ipsius apud partes excusaret , atque efficeret , gravissima res ut ne moram pateretur . Postremum orabat , ut ne se expectarent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1183", + "psc_text": "ab episcopo suo venerabili fratre meo Severo, qui tuam mecum sincerissimam Dilectionem multum salutat, per Hipponem-Regium, ubi ego sum, transire jussus est; quia cum forte simul essemus in magnis Ecclesiae tribulationibus et perturbationibus, quaerebamus occasionem scribendi ad Eximietatem tuam, et non inveniebamus. Jam quidem unam epistolam miseram in negotio sancti fratris et collegae mei Bonifacii episcopi Cataquensis; sed nondum ad nos pervenerant graviora, quae nos vehementius agitarent: quibus comprimendis vel corrigendis quemadmodum meliore secundum Christi viam consilio succurratur, commodius episcopi qui propterea navigaverunt, cum tanta benignitate tui cordis acturi sunt, qui potuerunt communi consilio diligentius deliberatum aliquid ferre, quantum temporis permittebat angustia. Illud tamen quo animum clementissimi et religiosissimi principis erga Ecclesiam provincia noverit, nullo modo esse differendum, sed etiam antequam episcopos qui profecti sunt, videas, quamprimum tua praestantissima pro Christi membris in tribulatione maxima constitutis vigilantia potuerit, accelerandum suggero, peto, obsecro, flagito. Neque enim parvum in his malis solatium", + "candidate_score": 0.659106, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_597_599", + "bdc_text": "Cum igitur duarum postulationum utraque iniqua esset sive ad colloquium delectus suam in colloquio sententiam dicere prohiberetur , sive in actione rerum maximarum quid actum esset supprimeretur , quod ad suam partem attineret , neutrum se nostri concedere posse ostendebant . Quantum vero adversarii de sua concessuri essent , ipsis curandum et committendum esse iudicabant . Huic nostrorum orationi , quae habita quinto Januarii fuit , vix undecima post Januarii die Praesides responderunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4037", + "psc_text": "quod inter nos mane placuerat, ut a notariis verba nostra exciperentur; ne ulterius dicas, quod te audio non tacere, non me fuisse ausum tibi dicere fidem meam, his litteris accipe quod et tu legas, et cui volueris legendum tradas, et quod volueris vicissim scribendo ipse respondeas. Iniquum est enim ut quisque de alio judicare velit, et judicari de se nolit. 2. Et de praeterito quidem placito nostro, quod condicto meridiano implere noluisti, facile existimari potest quis nostrum fidei suae fiduciam non habuerit: utrum qui volebat ut diceretur, et timebat ne teneretur; an qui usque adeo nolebat eam disceptantium judicio subtrahi, ut mandata litteris vellet etiam legentium memoriae commendari, ne quisquam vel oblivione opinatus, vel dissensione irritatus, diceret ab aliquo nostrum aut non esse dictum quod dictum erat, aut dictum esse quod dictum non erat. In his enim solent latebras suae malae defensionis inquirere, qui contentionis sunt cupidiores quam veritatis. Hoc", + "candidate_score": 0.659097, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_343", + "bdc_text": "Prima die actum cum parte , altera cum legato communicatum , utrisque omnium rerum prius probe consciis , tertia Missa de spiritu sancto cantata ab illis , a nobis concio et precatio publica habita , quarta sic denique ut in crastinum parati adessemus , indictum nobis fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1073", + "psc_text": "et resurgere a mortuis tertia die, et praedicari in nomine ejus poenitentiam et remissionem peccatorum per omnes gentes, incipientibus ab Jerusalem (Luc. XXIV, 44, 47). Legis etiam Actus Apostolorum, quemadmodum hoc Evangelium coeperit ab Jerusalem, ubi primo illos centum viginti Spiritus sanctus implevit, atque inde in Judaeam atque Samariam, et in omnes gentes exierit, sicut eis dixerat ascensurus in coelum, Eritis mihi testes in Jerusalem, et in tota Judaea et Samaria, et usque in fines terrae (Act. I, 15, 8, et II): quia in omnem terram exivit sonus eorum, et in fines orbis terrae verba eorum (Psal. XVIII, 5). Et tu contradicis divinis testimoniis tanta firmitate roboratis, tanta luce manifestatis, et ad istam proscriptionem Christi haereditatem perducere conaris, ut cum in ejus nomine, sicut dixit, praedicetur poenitentia in omnibus gentibus, quisquis hac fuerit praedicatione commotus, in qualibet parte orbis terrarum, nisi quaesierit et invenerit latentem in Mauritania Caesariensi Cartennensem Vincentium,", + "candidate_score": 0.659026, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_545", + "bdc_text": "Magnis de rebus Ecclesiae esse controversiam , quas concisis sententiis et diffinitionibus brevibus obrui non oporteret , sed erui ac patefieri praesenti colloquio ut appareant , et potenti scriptura copiose confirmari .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_202", + "psc_text": "Mihi enim videtur exitiosissime credi, aliquod in Libris sanctis haberi mendacium; id est eos homines, per quos nobis illa Scriptura ministrata est atque conscripta, aliquid in libris suis fuisse mentitos. Alia quippe quaestio est, sitne aliquando mentiri viri boni; et alia quaestio est, utrum scriptorem sanctarum Scripturarum mentiri oportuerit: imo vero non alia, sed nulla quaestio est. Admisso enim semel in tantum auctoritatis fastigium officioso aliquo mendacio, nulla illorum librorum particula remanebit, quae non ut cuique videbitur vel ad mores difficilis vel ad fidem incredibilis, eadem perniciosissima regula ad mentientis auctoris consilium officiumque referatur. 4. Si enim mentiebatur apostolus Paulus cum apostolum Petrum objurgans diceret, Si tu cum sis Judaeus, gentiliter et non judaice vivis, quemadmodum gentes cogis judaizare? et recte illi videbatur Petrus fecisse, quem non recte fecisse et dixit et scripsit, ut quasi animos tumultuantium deliniret (Gal. II, 11-14); quid respondebimus, cum exsurrexerint perversi homines, prohibentes nuptias, quos", + "candidate_score": 0.658843, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_445", + "bdc_text": "Nostri postridie tametsi praeiudicium horum Comitiorum sibi periculo esse , et quicquid hic fieret , proximis in Comitiis , ceu pro transacto habitum iri , viderent , tum quanquam Caesaris mandatum astipulari sibi intelligerent , quod notarios colloquio praeficere se ideo testatur , ut partes habeant , in quo acta probe perpendant :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.658804, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_457_459", + "bdc_text": "Atque quo facilius id efficerent , ipsi suam quoque sterilem illam , et ad quam extra unam et alteram anum nemo adibat , abrogare parati fuerunt : ut hoc toto tempore , quo conventus istic esset , contio nulla haberetur . Hanc iniuriam quo magis accenderent , eo die , quo contionem veniens populus expectaturus frustra erat , ritum confirmationis , quem per annos duodecim istic omiserant , instauraturi erant , ut praeberet res ea speciem apud populum , velut instauratum Pontificis regnum , Christi regnum eo die in illa urbe collapsum esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_375", + "psc_text": "Dominum Jesum salus ipsa, quae illis Sacramentis significabatur, advenerat. Ideoque Gentibus, quod insuetos a fide revocarent onere gravi et non necessario, nullo modo imponenda esse censebat (Act. XV, 28). 5. Quapropter non ideo Petrum emendavit, quod paternas traditiones observaret: quod si facere vellet, nec mendaciter nec incongrue faceret; quamvis enim jam superflua, tamen solita non nocerent: sed quoniam Gentes cogebat Judaizare (Gal. II, 14), quod nullo modo posset, nisi ea sic ageret, tanquam adhuc etiam post Domini adventum necessaria saluti forent; quod vehementer per apostolatum Pauli veritas dissuasit. Nec apostolus Petrus hoc ignorabat; sed id faciebat, timens eos qui ex circumcisione erant. Ita et ipse vere correctus est, et Paulus vera narravit, ne sancta Scriptura, quae ad fidem posteris edita est, admissa auctoritate mendacii, tota dubia nutet et fluctuet. Non enim potest aut oportet litteris explicari, quanta et quam inexplicabilia mala consequantur, si hoc concesserimus. Posset autem opportune minusque periculose", + "candidate_score": 0.65879, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_169_171", + "bdc_text": "Earum haec summa fuit . Caesarem omnibus semper modis Germaniam componere fuisse conatum , ideo Hispanios reliquisse , et in Germaniam non sine periculo venisse , ideo ad Comitia nostra semper festinasse . Sed tumultu Belgico impeditum , antea praecipuos homines , nuper etiam fratrem pro se misisse , ideo dicto hoc nono die , ut res aliquando tota cognosceretur , curavisse , ideo venire ad catholicum colloquium se ipsum studuisse , sed eadem de causa et iisdem motibus impeditum , legatum hunc , ex quo omnis ipsius sententia intelligi posset , huic colloquio cum pleno mandato praefecisse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1727", + "psc_text": "fuerat peritura, tot testimonia divina recitari; pro ea vero, quae, sicut putant, fuerat Domino placitura, nullum ejus testimonium reperiri: haec forte cogitantes, ad finiendas vanas, et perniciosas, et saluti aeternae contrarias inimicitias, ad locum collationis nostrae omnes convenire voluerunt, non ut tumultus novus oriatur, sed ut vetusta discordia finiatur. 4. Nam et illud quo in nos solent graviter irritari, quod reges terrae, quos tanto ante praedictum est Christo domino servituros, leges contra haereticos et schismaticos pro catholica pace constituunt, credimus quod aliquando cogitaverint non esse culpandum: quia et antiqui reges non solum gentis Hebraicae, sed etiam alienigenae, ne quisquam contra Deum Israel, hoc est verum Deum, non tantum faceret, sed vel diceret aliquid, omnes regni sui populos praeceptis minacissimis terruerunt; et majores istorum ipsam Caeciliani causam, unde nata est ista dissensio, ad Constantinum imperatorem per Anulinum proconsulem accusando miserunt; quod utique non ob aliud videntur fecisse, nisi ut imperator Constantinus", + "candidate_score": 0.658729, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_554_556", + "bdc_text": "Non enim eo se missos esse , ut articulos flexiloquos et insidiose scriptos ab adversariis sibi propositos reciperent , ac domum referrent , sed ut praesenti ope ac industria et fide in rebus obscuris eruendis , et veritate iuvanda , adversariorum aut imbecillitatem aut errorem relevarent . Iniquum esse , parte utraque nondum audita , ire in suffragia : quod adversarios facere ac instituere certum esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3321", + "psc_text": "oves, cui eum pressius quidem ac timidius, sed tamen insusurrare non sant, penetrantes domos, sicut ait Apostolus, et caetera quae sequuntur exercita impietate facientes (II Tim. III, 6, et sqq). Nec illi negligendi sunt, qui usque ad profundum silentium supprimunt timore quod sentiunt, sed tamen eamdem perversitatem sentire non desinunt. Nonnuli quippe eorum, antequam ista pestilentia manifestissimo etiam Sedis apostolicae judicio damnaretur, vobis innotescere potuerunt, quos nunc repente reticuisse perspicitis; nec utrum sanati sint sciri potest, nisi cum non solum dogmata illa falsa tacuerint, verum etiam illis vera contraria, eo quo illa solent studio defensaverint: qui tamen lenius profecto sunt tractandi. Quid enim eos terreri opus est, quos satis territos ipsa taciturnitas monstrat? Nec ideo tanquam sani praetereundi sunt diligentia medicinae, quorum vulnus in abdito est. Etsi enim terrendi non sunt, tamen docendi sunt; et quantum existimo, facilius possunt, dum in eis timor severitatis doctorem adjuvat veritatis, ut opitulante Domino,", + "candidate_score": 0.658691, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_135", + "bdc_text": "Itaque tempus videri ad rem ut veniretur Orare , ut omni cum moderatione partes se praeberent , petere , ut Ferdinandi legatio , quae iam venisset , colloquio adhiberetur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3982", + "psc_text": "Cum autem ibi me inveneris, ora pro me ne deficiam, sed perficiar; ora fili, ora. Sentio quid dicam, scio quid petam; non tibi videatur indignum, et quasi ultra merita tua: fraudabis me magno adjutorio, si non feceris. Non solum tu, sed etiam omnes qui ex ore tuo dilexerint, orate pro me: hoc eis me petivisse indica, et si multum nobis tribuitis, jussisse nos existimate quod petimus, et tamen date petentibus, vel obtemperate jubentibus. Orate pro nobis. Lege Litteras divinas, et invenies ipsos arietes nostros Apostolos petiisse hoc a filiis suis, sive praecepisse auditoribus suis. Ego certe quoniam hoc a me petiisti pro te, quantum faciam, videt qui exaudiat, qui videbat quia et ante faciebam: sed redde etiam in hac re dilectionis vicem. Praepositi vestri sumus; grex Dei estis: considerate et videte pericula nostra majora esse quam vestra, et orate pro nobis. Hoc enim et nobis condecet et vobis, ut bonam", + "candidate_score": 0.658669, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_355_357", + "bdc_text": "Huius igitur Germaniae Romani pontifices saepe miserti , cum succurrere calamitatibus eius conati fuissent , tamen efficere nunquam potuerunt , saltem ut audirentur . Paulus adeo nuper Ro . Pontifex magno cunctos ad liberum concilium studio , et expectatum a vobis , et sepe etiam postulatum , vocavit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3053", + "psc_text": "nocte transeuntibus per lucernam conspectus, agnitus atque collectus, et ad religiosam domum apportatus, adhibita magna cura, post multos dies ab illa desperatione recreatus est: occisum eum tamen fama scelere Donatistarum etiam trans mare nuntiaverat; quo posteaquam venit, et vita ejus inopinatissima apparuit, cicatricibus, suis tam multis, tam ingentibus, tam recentibus, non frustra famam mortuum se nuntiasse monstravit. 28. Auxilium ergo petivit ab imperatore christiano, non tam sui ulciscendi causa, quam tuendae Ecclesiae sibi creditae. Quod si praetermisisset, non ejus fuisset laudanda patientia, sed negligentia merito culpanda. Neque enim et apostolus Paulus vitae suae transitoriae consulebat, sed Ecclesiae Dei, quando contra illos qui eum occidere conspiraverant, consilium illorum tribuno ut proderetur effecit: unde factum est ut eum ad locum quo fuerat perducendus, deduceret miles armatus, ne illorum pateretur insidias (Act. XXIII, 17-32). Romanas etiam leges implorare minime dubitavit, civem Romanum se esse proclamans, quos tunc affligi verberibus non licebat (Id. XXII,", + "candidate_score": 0.658551, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_447_449", + "bdc_text": "Novos deinde substitutos crearunt , ac postremum ut sine mora ad colloquium veniretur , postularunt . Decima iam octava Decembris fuit , cum de colloquii conditionibus omnibus omnino transactum videretur , cumque iam nihil quam ipsum superesse colloquium crederetur , novas hic rursum morae causas adversarii excitare , et viam quaerere , quomodo in proximorum Comitiorum diem usque vicinum iam res extraheretur . Nam et contionem publicam avertere sunt conati , et suffragia trium istorum , qui inter ipsos a nobis stabant , praeripere , et privatum colloquium ex publico facere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1733", + "psc_text": "vult quod collationis loco omnes adesse desiderant? Si enim pacem non cogitant, quid non perturbabunt locuturi, aut quid illic facient tacituri? Nam etiamsi clamor non sit, solus susurrus ipse multorum, satis magnum strepitum faciet, quo impediatur illa collatio. 7. Quid est autem quod in Notoria sua ponendum putarunt, ideo se juste flagitasse ut omnes adessent, quia omnes conventi sunt ut venirent? quasi possent eligi pauci qui adesse deberent, nisi ab omnibus qui venissent, ut eorum electioni te praesente subscriberent, ac sic in paucis omnes essent, cum ab omnibus pauci electi essent. Aut ergo tumultus ab eis cogitatur, aut pax; quorum illud optamus, illud cavemus: et ideo ne forte, quod absit, hoc praeparetur potius quod cavemus quam quod optamus, consentimus adesse omnes illos, ut tamen a nobis tantus adsit numerus, quantus tuae Spectabilitati sufficere visus est; ut tumultuosum per turbas si quid emerserit, nonnisi eis recte imputetur, in quorum parte praesens", + "candidate_score": 0.658487, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_433_435", + "bdc_text": "Edi enim sine ingenti multorum offendiculo non posse , omnem hanc turbam natam ex incerta librorum editione fuisse . Caesarem ipsum si quid utile in editione esset , bono publico consulturum esse . Hic cum nostri conditionibus iis se acquiescere non posse ostenderent , subinde legatus :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_797", + "psc_text": "editioni nostrae praeposuimus, explicant; ad illasque prudentem lectorem remittendum puto. Et si me, ut dicis in Novi Testamenti emendatione suscipis, exponisque causam cur suscipias; quia plurimi linguae graecae habentes scientiam, de meo possint opere judicare: eamdem integritatem debueras etiam in Veteri credere Testamento, quod non nostra confinximus, sed ut apud Hebraeos invenimus, divina transtulimus. Sicubi dubitas, Hebraeos interroga. 21. Sed forte dices: Quid si Hebraei aut respondere noluerint, aut mentiri voluerint? Tota frequentia Judaeorum in mea interpretatione reticebit, nullusque invenire poterit, qui hebraeae linguae habeat notionem; aut omnes imitabuntur illos Judaeos, quos dicis in Africae repertos oppidulo in meam conspirasse calumniam? Hujuscemodi enim in epistola tua texis fabulam: « Quidam frater noster episcopus, cum lectitari instituisset in Ecclesia cui praeest, interpretationem tuam, movit quiddam longe aliter a te positam apud Jonam prophetam, quam erat omnium sensibus memoriaeque inveteratum, et tot aetatum successionibus decantatum. Factus est tantus tumultus in plebe, maxime", + "candidate_score": 0.658451, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_576", + "bdc_text": "Sensuros esse praefectos colloquio nostrorum hic hominum moderationem et lenitatem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_443", + "psc_text": "praeterea turba confluxit; sed nobis in tota illa multitudine perpauci apparebant, qui utiliter ac salubriter agi causam illam, et tantam reique tantae quaestionem prudenter et pie discuti cuperent. Caeteri vero magis ad spectaculum quasi altercationis nostrae prope theatrica consuetudine, quam ad instructionem salutis christiana devotione convenerant. Quapropter nec silentium nobis praebere, nec intente nobiscum atque modeste saltem et ordinate colloqui potuerunt, exceptis, ut dixi, paucis, quorum religiosa et simplex apparebat intentio. Itaque libere pro sui cujusque animi motu immoderate loquentium omnia strepitu turbabantur, nec evincere sive nos, sive ipse rogando, interdum etiam objurgando potuimus, ut nobis modestum silentium praeberetur. 2. Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut", + "candidate_score": 0.65842, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_459", + "bdc_text": "Hanc iniuriam quo magis accenderent , eo die , quo contionem veniens populus expectaturus frustra erat , ritum confirmationis , quem per annos duodecim istic omiserant , instauraturi erant , ut praeberet res ea speciem apud populum , velut instauratum Pontificis regnum , Christi regnum eo die in illa urbe collapsum esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2681", + "psc_text": "autem in diebus Noe frustra praedicatum est, quia non crediderunt, cum exspectaret eos Dei patientia per tempus tot annorum quibus arca eadem fabricata est (nam ejus etiam fabricatio quodammodo praedicatio fuit); sicut modo similes eorum non credunt, qui sub eadem forma, ignorantiae tenebris velut carcere concluduntur, frustra intuentes Ecclesiam toto mundo construi, imminente judicio, tanquam diluvio quo tunc omnes increduli perierunt: ait quippe Dominus, Sicut in diebus Noe, ita erit et in diebus Filii hominis. Manducabant, bibebant, nubebant, uxores ducebant, donec intravit Noe in arcam; venit diluvium, et perdidit omnes (Luc. XVII, 26). Sed quia ea res gesta etiam futuram rem significabat, ideo ibi diluvium, et Baptismum significavit fidelibus, et infidelibus poenam: sicut in figura non rei gestae, sed tantummodo dictae, quod de lapide scriptum est (Psal. CXVII, 22; Isai. VIII, 14, et XXVIII, 16; Dan. II, 34, 45; Matth. XXI, 44; Luc. XX, 17; Act. IV, 11; Rom. IX,", + "candidate_score": 0.658372, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_309_311", + "bdc_text": "Quod autem ad Nornbergense Augustenseque pactum attineret , si intra hanc formam consisterent , periculi nihil esse . Hoc responsum quoniam nostrarum praecipuarum postulationum alteram de legatis reliquis adhibendis manifeste , alteram de suffragiis non notandis obscure per ambages reiiciebat , postulationem autem alteram de exemplaribus ridiculam , alteram de statuum multitudine aeque levem inferebat , nostri paucis hunc in modum exceperunt . Adhuc se ita , ut prius , postulare , ut caeteri , qui huc legati venissent , ad suffragiorum numerum non destinati , colloquio Interessent :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_50", + "psc_text": "sint inseparabiles. NEBRIDIO AUGUSTINUS. 1. Cum me vehementer agitaret quaestio, a te dudum cum quadam etiam familiari objurgatione proposita, quonam pacto una vivere possemus, et de hoc solo statuissem rescribere tibi, et rescripta flagitare, neque ad aliud aliquid, quod ad nostra studia pertinet, stilum avertere, ut inter nos istud ipsum terminaretur, cito me securum fecit recentis epistolae tuae brevissima et verissima ratio: propterea scilicet hinc non esse cogitandum, quia vel nos cum potuerimus ad te, vel tu cum potueris ad nos necessario venturus sis. Hinc ergo, ut dixi, securus effectus consideravi omnes epistolas tuas, ut viderem quarum responsionum debitor sim. In quibus tam multas quaestiones reperi, ut etiamsi facile dissolvi possent, ipso acervo cujusvis ingenium otiumque superarent. Tam vero difficiles sunt, ut etsi una earum mihi esset imposita, non dubitarem me onustissimum confiteri. Hoc autem prooemium ad id valet, ut tantisper desinas nova quaerere, donec toto aere alieno liberemur, et", + "candidate_score": 0.658344, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_169_171", + "bdc_text": "Earum haec summa fuit . Caesarem omnibus semper modis Germaniam componere fuisse conatum , ideo Hispanios reliquisse , et in Germaniam non sine periculo venisse , ideo ad Comitia nostra semper festinasse . Sed tumultu Belgico impeditum , antea praecipuos homines , nuper etiam fratrem pro se misisse , ideo dicto hoc nono die , ut res aliquando tota cognosceretur , curavisse , ideo venire ad catholicum colloquium se ipsum studuisse , sed eadem de causa et iisdem motibus impeditum , legatum hunc , ex quo omnis ipsius sententia intelligi posset , huic colloquio cum pleno mandato praefecisse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_403", + "psc_text": "judici dimittamus: aut si aliqui in vobis sunt qui certa istorum crimina ita noverint, ut ea facile valeant edocere, negantesque convincere, et talibus communicare formidant, pergant ad fratres et collegas nostros transmarinarum Ecclesiarum episcopos, et ibi prius de istorum factis et contumacia conquerantur, quod ad judicium collegarum Afrorum male sibi conscii venire noluerunt, ut inde illis denuntietur ut veniant, ibique objectis respondeant. Quod si non fecerint, ibi etiam eorum pravitas et perversitas innotescet, missaque tractatoria super eorum nomine per totum orbem terrarum, quacumque jam Christi Ecclesia dilata est, ab omnibus Ecclesiis eorum communio praecidetur, ne aliquis error in Cathedra Ecclesiae Carthaginis oriatur. Tum demum securi episcopum alium plebi Carthaginis ordinabimus, cum a tota Ecclesia isti fuerint separati: ne forte cum alius modo fuerit ordinatus, non ei communicetur ab Ecclesia transmarina, quia iste ab honore depositus non videbitur, quem jam ordinatum fama celebravit, et ad eum commeare communicatorias litteras fecit; atque", + "candidate_score": 0.658264, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_449_451", + "bdc_text": "Nam et contionem publicam avertere sunt conati , et suffragia trium istorum , qui inter ipsos a nobis stabant , praeripere , et privatum colloquium ex publico facere . De unaquaque re paucis dicemus . Questi de contionibus , ut maxime concordiam remorantibus apud legatum gravissime fuere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.658236, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_133_135", + "bdc_text": "Sed nos ad institutam Comitiorum narrationem redeamus . Igitur vigesima Novembris die , quae secunda et vigesima constituti colloquii fuit , praesides postquam advenissent , vocatis in Curiam partibus , se suis a principibus praefectos colloquio legatos venisse , et audire paratos esse ostendebant . Itaque tempus videri ad rem ut veniretur Orare , ut omni cum moderatione partes se praeberent , petere , ut Ferdinandi legatio , quae iam venisset , colloquio adhiberetur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2392", + "psc_text": "Nos interea, quoniam rumor erat quod ecclesiastica manus posset eos eripere, falsis promissionibus ludebamur; ut illo non solum quasi volente, sed etiam instante, pro eis ad Comitatum episcopus mitteretur, ea pollicitatione interposita episcopalibus auribus, quod donec aliquid pro eis illic ageretur, nullum causae illorum excitaretur examen. Postremo, pridie quam terirentur, venit ad nos Praestantia tua; spem dedisti, qualem nunquam antea dederas, quod eos tibi posset concedere profecturo, cum illi graviter prudenterque dixisses, totum quod tecum tam assidue familiarius secretiusque loqueretur, non te honorare potius quam gravare, atque ad id valere, quod communicato et pertractato inter vos mortis eorum consilio, nemo dubitaret quid post haec omnia sequeretur. Quae cum te dixisse nobis indicares, inter narrandum namque tendens in eum locum ubi celebrantur sacramenta fidelium, stupentibus nobis ita jurasti te ista dixisse, ut non solum tunc, verum etiam nunc post tam horrendum inopinatum exitum, cum tuos omnes nutus recolo, nimis mihi impudens", + "candidate_score": 0.658235, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_462_464", + "bdc_text": "Turpe futurum sibi , si culpa sua non solum non promotus evangelii cursus , non solum alibi , sed etiam eo loco , ubi in eam rem nunc maxime incumberent , impeditus fuisset . Neque illius rei exemplum ullum extare , cum tot in locis ab annis iam viginti iisdem de rebus pars utraque saepe convenisset : sed Evangelii praeconium , de quo certatur , in iis publicis conventibus liberum semper fuisse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3520", + "psc_text": "de templi eversione praedixerat, et quod signum esset adventus ejus, et consummationis saeculi. Non enim discrepant rebus, si alius aliquid dicit quod alius tacet, aut alio modo dicit: magis autem collata invicem juvant, ut legentis intellectus regatur. Sed de omnibus disputare nunc longum est. Interrogantibus enim Dominus ea respondit, quae jam ex illo tempore fuerant secutura, sive de excidio Jerusalem, unde orta est ipsius interrogationis occasio; sive de adventu suo per Ecclesiam, in qua usque ad finem venire non cessat: in suis enim veniens agnoscitur, dum ejus quotidie membra nascuntur; de quo adventu ait, Amodo videbitis Filium hominis venientem in nubibus (Matth. XXVI, 64): de quibus nubibus dictum est per prophetam, Mandabo nubibus meis ne pluant super eam (Isai. V, 6): sive de ipso fine, in quo apparebit vivos judicaturus et mortuos. 26. Cum itaque signa dicat, quae ad ista tria pertinent, id est, ad excidium illius civitatis; ad adventum", + "candidate_score": 0.658212, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_309_311", + "bdc_text": "Quod autem ad Nornbergense Augustenseque pactum attineret , si intra hanc formam consisterent , periculi nihil esse . Hoc responsum quoniam nostrarum praecipuarum postulationum alteram de legatis reliquis adhibendis manifeste , alteram de suffragiis non notandis obscure per ambages reiiciebat , postulationem autem alteram de exemplaribus ridiculam , alteram de statuum multitudine aeque levem inferebat , nostri paucis hunc in modum exceperunt . Adhuc se ita , ut prius , postulare , ut caeteri , qui huc legati venissent , ad suffragiorum numerum non destinati , colloquio Interessent :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1732", + "psc_text": "adesse dixerunt, ut eorum numerus appareat, quoniam eos paucos esse adversarii saepe sui mentiti sunt; hoc si aliquando a nostris dictum est, de his locis dici verissime potuit ubi nostrorum coepiscoporum et clericorum atque laicorum longe major est numerus, et maxime in proconsulari provincia: quanquam, excepta Numidia consulari, etiam in caeteris provinciis Africanis nostrorum numero facillime superentur; aut certe, in comparatione omnium gentium, per quas catholica communio dilatatur, eos esse paucissimos rectissime dicimus. Sed nunc si numerum suum innotescere voluissent, nonne ordinatius atque tranquillius innotesceret per eorum subscriptiones, quas ut mandato suo te cernente subjungant, edicto admonuisti? Quid sibi ergo vult quod collationis loco omnes adesse desiderant? Si enim pacem non cogitant, quid non perturbabunt locuturi, aut quid illic facient tacituri? Nam etiamsi clamor non sit, solus susurrus ipse multorum, satis magnum strepitum faciet, quo impediatur illa collatio. 7. Quid est autem quod in Notoria sua ponendum putarunt, ideo se", + "candidate_score": 0.658153, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_620_622", + "bdc_text": "Sed eius viri paucorum licet dierum orationes continuo de hac re habitae , et quid in hac controversia positum sit , et quam ridicula adversariorum contentio fuerit , satis superque docebunt . Decima et octava Januarii die , binis ab utraque parte delectis viris , et ad se domum vocatis , legatus , cum satis se iam hanc rem intelligere , et ad informandum Caesarem sufficienter instructum esse diceret , sententias partium conformare conatus est . Erat autem adversariorum non eadem hac de re sententia .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", + "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", + "candidate_score": 0.658153, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_123_125", + "bdc_text": "Addebant etiam , ab hoc inhumano et crudeli inquisitionis genere , quosdam ipsi Caesari charissimos , summa Caesaris autoritate eripi vix potuisse : quippe tam magno Caesarem inquisitoribus istis obstrictum esse . Haec ubi allata sunt , nostris hominibus mira videbantur , cum is , qui de pace nobiscum concilianda instituisset agere , tempusque et locum ad eam rem designavisset , tantum non in conspectu , et inter ipsa pacis ineundae principia , tam infeste in nostram doctrinam grassaretur , et legatum omnium eorum consiliorum factorumque conscium ad nos de pace cruentis adhuc nostro sanguine manibus mitteret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1241", + "psc_text": "adventum suum hominibus commodarat? Orbis quoque cum ipsa Roma in ritibus templorum caluit. Quare, inquit, Salvator qui dictus est, sese tot saeculis subduxit? Sed ne, inquit, dicant lege Judaica vetere hominum curatum genus, longo post tempore lex Judaeorum apparuit ac viguit angusta Syriae regione, postea vero prorepsit etiam in fines Italos; sed post Caesarem Caium, aut certe ipso imperante. Quid igitur actum de Romanis animabus vel Latinis, quae gratia nondum advenientis Christi viduatae sunt, usque in Caesarum tempus? 9. Huic propositioni respondetur, ut primo ipsi dicant utrum profuerint hominibus deorum suorum sacra, quae constat certis temporibus instituta. Quae si negant aliquid profuisse ad animarum salutem, nobiscum ea destruunt, et esse inania confitentur. Nos quidem etiam perniciosa monstramus; sed parum non est ut ipsi interim prius inania fateantur. Si vero ea defendunt, et sapienter atque utiliter asserunt instituta; quaero quid actum sit de his qui antequam haec instituta essent, morte obierunt:", + "candidate_score": 0.658146, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_172", + "bdc_text": "Itaque orare , ut huic perinde ac si ipse praesto Caesar esset , fidem haberent , et rem bene agerent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3827", + "psc_text": "antecedente donetur. Hoc et gratiarum actio indicat quod oratio; oratio pro infidelibus, gratiarum actio pro fidelibus. Qui enim est orandus ut faciat, illi est actio gratiarum reddenda cum fecerit: unde idem dicit apostolus ad Ephesios, Propter hoc et ego, audita fide vestra in Domino Jesu, et dilectione in omnes sanctos, non cesso gratias agere pro vobis (Ibid. 15). 29. Loquimur autem nunc de ipsis initiis, cum homines qui erant aversi et adversi, convertuntur ad Deum, et velle incipiunt quod nolebant, et habere fidem quam non habebant; quod ut fiat in eis, oratur pro eis, quamvis non oretur ab eis: ipsi enim quomodo invocabunt, in quem non crediderunt (Rom. X, 14)? Cum vero factum fuerit quod oratur, ei qui fecit aguntur gratiae, et pro eis et ab eis. Deo rationibus autem jam fidelium, quas et pro se et pro aliis fidelibus faciunt, ut proficiant in eo quod esse coeperunt, et de", + "candidate_score": 0.658118, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_309_311", + "bdc_text": "Quod autem ad Nornbergense Augustenseque pactum attineret , si intra hanc formam consisterent , periculi nihil esse . Hoc responsum quoniam nostrarum praecipuarum postulationum alteram de legatis reliquis adhibendis manifeste , alteram de suffragiis non notandis obscure per ambages reiiciebat , postulationem autem alteram de exemplaribus ridiculam , alteram de statuum multitudine aeque levem inferebat , nostri paucis hunc in modum exceperunt . Adhuc se ita , ut prius , postulare , ut caeteri , qui huc legati venissent , ad suffragiorum numerum non destinati , colloquio Interessent :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.658077, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_540_542", + "bdc_text": "Proinde neque an placeat interrogare oportere , placere enim non posse . Quod porro adornato iam scripto adversarii pugnare nobiscum instituerent , quanquam stilo se suosque melius instructos scirent , tamen quia infinita mora scribendo ducenda esset , nequaquam hanc pugnae rationem ingredi velle . Non enim conventum colloquio destinare , et tot homines doctos convenire necesse fuisse , si stilo disceptare pararent , ac melius etiam potuisse domi fieri tot septimanas consumpsisse adversarios hic in uno fortasse articulo procudendo :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3350", + "psc_text": "sermocinamur, admonentes ut docendis instes, quibus terrendis satis, quantum comperimus, institisti. Sunt enim quidam, qui justissime damnatas impietates adhuc liberius defendendas putant; et sunt qui occultius penetrant domos, et quod in aperto jam clamare metuunt, in secreto seminare non quiescunt: sunt autem qui omnino silverunt, magno timore compressi, sed adhuc corde retinent quod ore jam proferre non audent; qui tamen esse possunt fratribus ex priore ipsius dogmatis defensione notissimi. Proinde alii severius coercendi, alii vigilantius vestigandi, alii tractandi quidem lenius, sed non segnius sunt docendi, ut si non timentur ne perdant, non tamen negligantur ne pereant. CAPUT II. 3. Quod enim putant auferri sibi liberum arbitrium, si nec ipsam bonam voluntatem sine adjutorio Dei hominem habere consenserint; non intelligunt non se firmare humanum arbitrium, sed impellere, ut per inania feratur, non in Domino tanquam in petra stabili collocetur: paratur enim voluntas a Domino. 4. Quod autem personarum acceptorem Deum se", + "candidate_score": 0.658068, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_458_460", + "bdc_text": "ut hoc toto tempore , quo conventus istic esset , contio nulla haberetur . Hanc iniuriam quo magis accenderent , eo die , quo contionem veniens populus expectaturus frustra erat , ritum confirmationis , quem per annos duodecim istic omiserant , instauraturi erant , ut praeberet res ea speciem apud populum , velut instauratum Pontificis regnum , Christi regnum eo die in illa urbe collapsum esset . Hoc fomentum ad haec Comitia vel prorsus dissolvendum , vel in nova usque Comitia usque producendum , satis ipsis idoneum videbatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1726", + "psc_text": "collationis cura suscepta diligentius perscrutati sunt Scripturas sacras; et quia in eis innumerabilia testimonia repererunt, quibus promissa est Ecclesia futura in omnibus gentibus, et toto orbe terrarum, sicut eam reddi et praesentari coepisse in Evangelio et Epistolis apostolicis, et in Actibus Apostolorum videmus, ubi et ipsa loca, et civitates, et provinciae leguntur, per quas crevit, incipiens ab Jerusalem, ut inde se etiam in Africam non migrando, sed crescendo diffunderet; non autem invenerunt aliquod testimonium divinorum eloquiorum, ubi dictum est eam perituram de caeteris partibus mundi, et in sola Africa Donati parte mansuram; et viderunt quam sit absurdum, pro illa, quae fuerat peritura, tot testimonia divina recitari; pro ea vero, quae, sicut putant, fuerat Domino placitura, nullum ejus testimonium reperiri: haec forte cogitantes, ad finiendas vanas, et perniciosas, et saluti aeternae contrarias inimicitias, ad locum collationis nostrae omnes convenire voluerunt, non ut tumultus novus oriatur, sed ut vetusta discordia finiatur. 4.", + "candidate_score": 0.658032, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_100_102", + "bdc_text": "His de rebus prima disputatio fuit . De Missa , altera , in qua duabus de rebus , operis eius applicatione et corporis Christi sacrificatione adversus Scholarum sententiam est actum . Tertia de votis monasticis et cultu electitio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2715", + "psc_text": "quosdam scriberem de Libero Arbitrio, qui in multorum manus exierunt, et nunc habentur a plurimis, quatuor opiniones de animae incarnatione, Utrum ex illa una quae primo homini data est, caeterae propagentur: an singulis quibusque novae etiam modo fiant: an alicubi jam existentes, vel mittantur divinitus, vel sponte labantur in corpora; ita putavi esse tractandas, ut quaelibet earum vera esset, non impediret intentionem meam, qua tunc adversus eos quantis poteram viribus agebam, qui naturam mali suo principio praeditam, adversus Deum conantur inducere, id est contra Manichaeos (De Libero Arbitrio, lib. 3 c. 21): nam de Priscillianistis adhuc nihil audieram, qui non multum ab istis dissimiles blasphemias fabulantur. Ideo quintam opinionem non addidi, quam in tua epistola inter caeteras commemorasti, ne aliquam praeterires, ubi de hac quaestione interroganti rescripsisti religiosae memoriae viro, nobisque in Christi charitate gratissimo Marcellino, quod anima sit pars Dei: primo, quia non de incarnatione ejus, sed de natura", + "candidate_score": 0.657967, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_157_159", + "bdc_text": "sed omnibus superioris temporis protestationibus salvis . De colloquendi modo ubi propositum fuisset , perhumaniter omnia facturos polliceri . Ferdinandi regis legatos , si adhibeantur , caeteri quidem omnes nihil se repugnare dicere , salva modo lege colloquii Hagnoae proposita , eademque nostris libertate permissa , quos ipsos quoque spectatum huc ad futuros verisimile esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1727", + "psc_text": "fuerat peritura, tot testimonia divina recitari; pro ea vero, quae, sicut putant, fuerat Domino placitura, nullum ejus testimonium reperiri: haec forte cogitantes, ad finiendas vanas, et perniciosas, et saluti aeternae contrarias inimicitias, ad locum collationis nostrae omnes convenire voluerunt, non ut tumultus novus oriatur, sed ut vetusta discordia finiatur. 4. Nam et illud quo in nos solent graviter irritari, quod reges terrae, quos tanto ante praedictum est Christo domino servituros, leges contra haereticos et schismaticos pro catholica pace constituunt, credimus quod aliquando cogitaverint non esse culpandum: quia et antiqui reges non solum gentis Hebraicae, sed etiam alienigenae, ne quisquam contra Deum Israel, hoc est verum Deum, non tantum faceret, sed vel diceret aliquid, omnes regni sui populos praeceptis minacissimis terruerunt; et majores istorum ipsam Caeciliani causam, unde nata est ista dissensio, ad Constantinum imperatorem per Anulinum proconsulem accusando miserunt; quod utique non ob aliud videntur fecisse, nisi ut imperator Constantinus", + "candidate_score": 0.657761, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_433_435", + "bdc_text": "Edi enim sine ingenti multorum offendiculo non posse , omnem hanc turbam natam ex incerta librorum editione fuisse . Caesarem ipsum si quid utile in editione esset , bono publico consulturum esse . Hic cum nostri conditionibus iis se acquiescere non posse ostenderent , subinde legatus :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2869", + "psc_text": "scirent, qui possent, non a me fuisse eosdem libros editos, sed ablatos priusquam mihi editione mea digni viderentur. Verum multorum fratrum vehementissima postulatione, et maxime tua jussione compulsus, opus tam laboriosum, adjuvante Domino terminare curavi; eosque emendatos non ut volui, sed ut potui, ne ab illis qui subrepti jam in manus hominum exierant, plurimum discreparent, Venerationi tuae per filium nostrum condiaconum charissimum misi, et cuicumque audiendos, describendos, legendosque permisi: in quibus si servari mea dispositio potuisset, essent profecto, etsi easdem sententias habentes, multo tamen enodatiores atque planiores, quantum rerum tantarum explicandarum difficultas et facultas nostra pateretur. Sunt autem qui primos quatuor vel potius quinque etiam sine prooemiis habent, et duodecimum sine extrema parte non parva: sed si eis haec editio potuerit innotescere, omnia si voluerint et valuerint, emendabunt. Peto sane ut hanc epistolam, seorsum quidem, sed tamen ad caput eorumdem librorum jubeas anteponi. Vale. Ora pro me. EPISTOLA CLXXV. Patres", + "candidate_score": 0.657744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_579", + "bdc_text": "Itaque orare , ut haec postulatio profecta non impudenti , sed a pio animo iudicetur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2878", + "psc_text": "necessario consequitur, ut nec orare debeamus ne intremus in tentationem, quod Dominus et discipulos monuit (Matth. XXVI, 41), et posuit in oratione quam docuit (Id. VI, 13); aut ne deficiat fides nostra, quod pro apostolo Petro se rogasse ipse testatus est (Luc. XXII, 32). Si enim haec possibilitate naturae, et arbitrio voluntatis in potestate sunt constituta; quis non ea videat a Domino inaniter peti, et fallaciter orari, cum orando poscuntur quae naturae nostrae jam ita conditae sufficientibus viribus obtinentur? nec debuisse dicere Dominum Jesum, Vigilate et orate; sed tantummodo, Vigilate, ne intretis in tentationem? nec beatissimo Petro primo Apostolorum, Rogavi pro te, sed, moneo te, vel impero ac praecipio ne deficiat fides tua? 5. Contradicitur etiam istorum contentione benedictionibus nostris, ut incassum super populum dicere videamur quidquid eis a Domino precamur, ut recte ac pie vivendo illi placeant; vel illa quae pro fidelibus precatur Apostolus, dicens: Flecto genua mea ad", + "candidate_score": 0.657723, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_223_225", + "bdc_text": "Hanc peragendae disputationis formam principio per praesidem propositam , postea disputationis vitandae producendaeque , et morae nectendae materiam fuisse compertum est , eorum hominum industria quaesitam , qui quicquid ad concordiam spectare videretur , id prorsus prae se ferrent , concordiam ipsam prorsus fugerent . Caeterum , antequam de istorum articulorum disceptatione , et velut iuris quadam inter nos et Praesides actione dicam , pauca prius de totius colloquii ratione sunt explicanda . Tribus ex partibus colloquium totum , qualiter institutum fuerat , constare oportebat , arbitrorum , reorum , qui nos eramus , et accusatorum , qui erant nostri adversarii .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.657709, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_140_142", + "bdc_text": "Itaque qua re se excusare volebant Praesides , eadem palam se in suspitionem iniectae morae vocabant . Granvella vero in sua ad adversarios epistola , primum quaerebatur , quod exclusus negotiis adesse rei tantae in tempore non potuisset , cum id maxime et celeritate itinerum , et summo confidendorum negotiorum studio conatus esset . Significabat deinde , praemittere se Joannem ä Navia , perspecta prius iisdem in negotiis prudentia virum , qui occupationes ipsius apud partes excusaret , atque efficeret , gravissima res ut ne moram pateretur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1183", + "psc_text": "ab episcopo suo venerabili fratre meo Severo, qui tuam mecum sincerissimam Dilectionem multum salutat, per Hipponem-Regium, ubi ego sum, transire jussus est; quia cum forte simul essemus in magnis Ecclesiae tribulationibus et perturbationibus, quaerebamus occasionem scribendi ad Eximietatem tuam, et non inveniebamus. Jam quidem unam epistolam miseram in negotio sancti fratris et collegae mei Bonifacii episcopi Cataquensis; sed nondum ad nos pervenerant graviora, quae nos vehementius agitarent: quibus comprimendis vel corrigendis quemadmodum meliore secundum Christi viam consilio succurratur, commodius episcopi qui propterea navigaverunt, cum tanta benignitate tui cordis acturi sunt, qui potuerunt communi consilio diligentius deliberatum aliquid ferre, quantum temporis permittebat angustia. Illud tamen quo animum clementissimi et religiosissimi principis erga Ecclesiam provincia noverit, nullo modo esse differendum, sed etiam antequam episcopos qui profecti sunt, videas, quamprimum tua praestantissima pro Christi membris in tribulatione maxima constitutis vigilantia potuerit, accelerandum suggero, peto, obsecro, flagito. Neque enim parvum in his malis solatium", + "candidate_score": 0.657641, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_495_497", + "bdc_text": "Ad hanc igitur rupem cum essent luctati frustra diu , desperata re , hunc impetum a caeteris abstinuerunt , sic cum illis actum fuit , igitur cum omnes iam vias frustra ad colloquium publicum , qualiter ipsi volebant , peragendum tentassent adversarii , ad privati colloquii rationes totos se converterunt . Principio legatus per privatum hominem egit cum Melanchtone nostro , eam in rem ut consentire vellet , multis ostendens , nisi id faceret , de colloquio hoc quidem tempore prorsus actum esse . Huius postulationis eadem adversariis causa , quae morae fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1674", + "psc_text": "Simul etiam quid timeret ostendit, ne quis irruisset hostilis incursus, qui esset discessione vitandus. Volebat addi sancta Melania, et aeris morbidi causationem; sed illius responsione reprehensa est. Ego autem dixi, gravem ab illo et non contemnendam causam necessitatis ingestam, quae cives etiam emigrare compelleret: sed si haec populo dicerentur, timendum esse ne male nos ominari videremur; si autem sub generali necessitatis nomine fieret excusatio, non nisi fraudulentam necessitatem putari. Placuit tamen ut de hac re populi animum experiremur; et nihil aliud quam id quod putaveramus invenimus. Nam cum ejus verba a diacono dicta recitarentur, et omnia placuissent; ubi nomen interpositae necessitatis insonuit, continuo reclamatum est, promissioque displicuit, tumultu recrudescente, et nihil aliud quam fraude secum agi populo existimante. Quod cum sanctus filius noster vidisset, jussit inde auferri nomen necessitatis, rursumque ad laetitiam populus remeavit. 5. Et cum lassitudinem excusarem, sine me ad plebem accedere noluit; simul accessimus. Dixit ei quae", + "candidate_score": 0.657569, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_523_525", + "bdc_text": "Ad haec nostri : Excusatione morae moram necti , et nunc denique post duos menses novam colloquii formam quaeri , neque Hagnoici instituti sententiam hanc esse , ut una ex parte sententia unica , de plurimorum tantum suffragio collecta parti alteri proponeretur , pauciorum si qua esset non proponeretur , sed reservaretur , ac seorsim Caesari exhiberetur . Scire se , diffiniendum hic nihil esse , nec etiam postulare , ut suffragiorum pluralitate certetur :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1268", + "psc_text": "deberemus. Neque enim aequalia sunt, verbi gratia, triticum et hordeum; et profecto dici posset, Quantum mensi fueritis, tantum remetietur vobis, hoc est, quantum tritici, tantum hordei. Quod si de doloribus ageretur atque diceretur, Quantum dolorem ingesseritis, tantus ingeretur vobis; fieri posset ut tantus dolor esset, quamvis tempore diuturnior, hoc est mora major, vi par. Neque enim si de duabus lucernis dicamus, Tantum ignis iste caluit, quantum ille; ideo falsum erit, quia una earum forte citius exstincta est. Non itaque si aliquid secundum aliud tantum est, secundum aliud non est tantum, quia non omni modo tantum est, ideo falsus est modus in quo tantum est. 25. Cum vero dixerit, In qua mensura mensi fueritis, remetietur vobis, cumque manifestum sit, aliud esse mensuram in qua metitur aliquid, aliud ipsam rem quae metitur; jam fieri potest ut in qua mensura homines mensi essent, verbi gratia, modium tritici, in ea illis metirentur millia modiorum,", + "candidate_score": 0.65754, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_218_220", + "bdc_text": "ut undeni hinc inde soli in disputatione loquerentur , caeteri non actores essent , sed advocati loquentibus assisterent : ut notarii tantum quatuor , duo hinc , duo istinc constituerentur iure iurando astricti : ut legati principum actorum copiam principibus suis ita communicarent , ut ne quid omnium ante factam Caesari relationem evulgaretur :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2092", + "psc_text": "ne infalsatum aliquid ab aliquo diceretur. Dati sunt etiam a nobis et ab ipsis notarii quatuor hinc, et quatuor inde, ut bini cum exceptoribus judicis alternarent, ne aliquis nostrum se dixisse aliquid causaretur, quod non fuisset exceptum. Huic tantae diligentiae etiam illud est additum, ut et nos et ipsi, quemadmodum ipse judex, verbis nostris subscriberemus, ne quisquam diceret in illis Gestis aliquid vel postea fuisse corruptum. Cum enim adhuc viventibus eis qui subscripserunt, innotuerint eadem Gesta omnibus locis, in quibus oportet ut innotescant; sic etiam ad posteros confirmata veritas perdurabit. Nolite ergo esse ingrati tantae misericordiae Dei, quae per istam diligentiam vobis ministrata est. Nulla excusatio jam remansit; nimium dura, nimium diabolica sunt hominum corda quae adhuc tantae manifestationi veritatis obsistunt. 3. Ecce episcopi partis vestrae, quos omnes elegerunt, ut pro omnibus loquerentur, conati sunt, quantum potuerunt, ut omnino ipsa causa non ageretur, propter quam tantus numerus episcoporum utriusque partis", + "candidate_score": 0.657534, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_309_311", + "bdc_text": "Quod autem ad Nornbergense Augustenseque pactum attineret , si intra hanc formam consisterent , periculi nihil esse . Hoc responsum quoniam nostrarum praecipuarum postulationum alteram de legatis reliquis adhibendis manifeste , alteram de suffragiis non notandis obscure per ambages reiiciebat , postulationem autem alteram de exemplaribus ridiculam , alteram de statuum multitudine aeque levem inferebat , nostri paucis hunc in modum exceperunt . Adhuc se ita , ut prius , postulare , ut caeteri , qui huc legati venissent , ad suffragiorum numerum non destinati , colloquio Interessent :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_513", + "psc_text": "epistolam praenotavi; quod in tuam contumeliam fecisse videar, si non ita mihi abs te ut rescribatur exspecto. De Carthaginensi promissione tua vel nostra instantia, quid multa commemorem? Quomodolibet ea gesserimus, transierint, ne quod restat impediant. Nunc excusatio, nisi fallor, nulla est adjuvante Domino; ambo in Numidia sumus, et nobis loco terrarum invicem propinquamus. Rumor ad me detulit, adhuc te velle mecum disputando experiri de quaestione, quae nostram dirimit communionem. Vide quam breviter omnes auferantur ambages, ad hanc epistolam responde, si placet, et fortasse sufficiet, non solum nobis, sed et eis qui nos audire desiderant; aut si non sufficiet, scripta atque rescripta, donec sufficiant, repetantur. Quid enim nobis commodius poterit exhibere urbium, quas incolimus, tanta vicinitas? Ego enim statui nihil de hac re agere vobiscum, nisi per litteras, vel ne cui nostrum de memoria, quod dicitur elabatur, vel ne fraudentur talium studiosi, qui forte interesse non possunt. Soletis de praeteritis rebus", + "candidate_score": 0.657417, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_138_140", + "bdc_text": "In Caesaris epistola ostendebatur , Granvellam ad haec comitia destinatum , negotiis subitis impeditum esse , Caesarem orare , ut si ille in tempore non adesset , res tanta ne differreretur , nec sumptus frustra fierent , sed colloquio praefecti praesides pergerent , et illum ne expectarent . Data haec duodecimo Octobris cum esset , et reddenda sub primam colloquii diem fuisset , reddita vix tandem vigesima secunda est , viginti et duobus diebus per Praesides retenta , et serius , quam oportebat , partibus proposita . Itaque qua re se excusare volebant Praesides , eadem palam se in suspitionem iniectae morae vocabant .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_516", + "psc_text": "ex eo numero fuerunt isti, quibus vestrum concilium diem prorogaverat et praefixerat, intra quem nisi ad vestram communionem remeavissent, eadem sententia tenerentur; sed de illo numero isti fuerunt, quos eo die sine dilatione damnastis, quo illis dilationem dedistis. Probabo, si negaveris: concilium vestrum loquitur; proconsularia Gesta habemus in manibus, quibus id non semel allegastis. Aliam ergo defensionem para, si potes, ne dum negas quod convincam, moras faciamus. Felicianus igitur et Praetextatus si innocentes erant, quare sic damnati sunt? Si scelerati, quare sic recepti sunt? Si probaveris innocentes, cur non credamus a multo paucioribus majoribus vestris falso crimine traditionis innocentes potuisse damnari, si a trecentis decem successoribus eorum, ubi etiam pro magno scriptum est, plenarii concilii ore veridico, in falso crimine schismatis innocentes damnari potuerunt? Si autem probaveris recte fuisse damnatos, quae restat defensio cur in eodem episcopatu recepti sint, nisi ut exaggerans utilitatem salubritatemque pacis, ostendas etiam ista pro unitatis", + "candidate_score": 0.657414, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_597_599", + "bdc_text": "Cum igitur duarum postulationum utraque iniqua esset sive ad colloquium delectus suam in colloquio sententiam dicere prohiberetur , sive in actione rerum maximarum quid actum esset supprimeretur , quod ad suam partem attineret , neutrum se nostri concedere posse ostendebant . Quantum vero adversarii de sua concessuri essent , ipsis curandum et committendum esse iudicabant . Huic nostrorum orationi , quae habita quinto Januarii fuit , vix undecima post Januarii die Praesides responderunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_516", + "psc_text": "ex eo numero fuerunt isti, quibus vestrum concilium diem prorogaverat et praefixerat, intra quem nisi ad vestram communionem remeavissent, eadem sententia tenerentur; sed de illo numero isti fuerunt, quos eo die sine dilatione damnastis, quo illis dilationem dedistis. Probabo, si negaveris: concilium vestrum loquitur; proconsularia Gesta habemus in manibus, quibus id non semel allegastis. Aliam ergo defensionem para, si potes, ne dum negas quod convincam, moras faciamus. Felicianus igitur et Praetextatus si innocentes erant, quare sic damnati sunt? Si scelerati, quare sic recepti sunt? Si probaveris innocentes, cur non credamus a multo paucioribus majoribus vestris falso crimine traditionis innocentes potuisse damnari, si a trecentis decem successoribus eorum, ubi etiam pro magno scriptum est, plenarii concilii ore veridico, in falso crimine schismatis innocentes damnari potuerunt? Si autem probaveris recte fuisse damnatos, quae restat defensio cur in eodem episcopatu recepti sint, nisi ut exaggerans utilitatem salubritatemque pacis, ostendas etiam ista pro unitatis", + "candidate_score": 0.657393, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_343", + "bdc_text": "Prima die actum cum parte , altera cum legato communicatum , utrisque omnium rerum prius probe consciis , tertia Missa de spiritu sancto cantata ab illis , a nobis concio et precatio publica habita , quarta sic denique ut in crastinum parati adessemus , indictum nobis fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_622", + "psc_text": "enim Jamnes et Mambres restiterunt Moysi, sic et isti resistunt veritati, homines mente corrupti, reprobi circa fidem: sed ultra non proficient; dementia enim eorum erit manifesta omnibus, sicut et illorum fuit (II Tim. III, 8). Quia enim per ipsam corruptionem mentis inquietissimi fuerunt, in signo tertio defecerunt, fatentes sibi adversum esse Spiritum sanctum qui erat in Moyse. Nam deficientes dixerunt: Digitus Dei est hic (Exod. VIII, 19). Sicut autem conciliatus et placatus Spiritus sanctus requiem praestat mitibus et humilibus corde, ita contrarius et adversus immites ac superbos inquietudine exagitat. Quam inquietudinem muscae illae brevissimae significaverunt, sub quibus magi Pharaonis defecerunt, dicentes: Digitus Dei est hic. 30. Exodum lege, et vide ubi Pascha celebraverunt, post quot dies data sit Lex. Loquitur Deus ad Moysen in eremo Sina die primo mensis tertii. Nota ergo unum diem ex ingressu ipsius tertii mensis, et vide quid dicat inter caetera: Descende, inquit, testare populo, et", + "candidate_score": 0.657326, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_540_542", + "bdc_text": "Proinde neque an placeat interrogare oportere , placere enim non posse . Quod porro adornato iam scripto adversarii pugnare nobiscum instituerent , quanquam stilo se suosque melius instructos scirent , tamen quia infinita mora scribendo ducenda esset , nequaquam hanc pugnae rationem ingredi velle . Non enim conventum colloquio destinare , et tot homines doctos convenire necesse fuisse , si stilo disceptare pararent , ac melius etiam potuisse domi fieri tot septimanas consumpsisse adversarios hic in uno fortasse articulo procudendo :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3486", + "psc_text": "Non est vestrum praedicare tempora; sed, Non est vestrum nosse: verum si ita vis intelligi quod ait, Non est vestrum scire, ac si diceret, Non est vestrum scientes facere, id est, non est vestrum hoc docere; quis nostrum docere audeat, vel se scire praesumat quod Deus ille magister nec eos discipulos docuit, a quibus praesentibus interrogatus est praesens, nec illi tam sancti magnique doctores Ecclesiam docere potuerunt? 5. An respondebitur, haec non docuisse Apostolos, sed Prophetas? Hoc enim aisti, et verum est, quod ea quae futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent, inquis, ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Sed si venratio tua satis admiratione plenum esse dicit, si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit; quanto majore admiratione plenam est, si ea quae Prophetae hominibus sunt locuti, haec Apostoli vel scire sunt prohibiti vel docere! Quomodo autem Prophetae", + "candidate_score": 0.657314, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_447_449", + "bdc_text": "Novos deinde substitutos crearunt , ac postremum ut sine mora ad colloquium veniretur , postularunt . Decima iam octava Decembris fuit , cum de colloquii conditionibus omnibus omnino transactum videretur , cumque iam nihil quam ipsum superesse colloquium crederetur , novas hic rursum morae causas adversarii excitare , et viam quaerere , quomodo in proximorum Comitiorum diem usque vicinum iam res extraheretur . Nam et contionem publicam avertere sunt conati , et suffragia trium istorum , qui inter ipsos a nobis stabant , praeripere , et privatum colloquium ex publico facere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1714", + "psc_text": "imponimus, ratumque nos habituros quod egerint pollicemur, subscriptiones omnium nostrum non solum habeas factas, verum etiam cum fiunt ipse perspicias; admonituri quoque, Domino adjuvante, populum christianum, ut a collationis loco, quietis et tranquillitatis gratia, suum abstineat omnino conventum, et ea quae aguntur, non cum aguntur, audire festinet, sed conscripta ut cognoscat, exspectet, sicut ea te prolaturum omnibus promisisti. 2. Illo etiam, veritate confisi, nos vinculo conditionis obstringimus, ut si nobis ii cum quibus agimus demonstrare potuerint, cum secundum Dei promissa populi christiani usquequaque crescendo jam magnam partem orbis implerent, et in caeteram dilatarentur implendam, subito Ecclesiam Christi, nescio quorum, quos isti accusant, peccatorum periisse contagio, et in sola remansisse parte Donati; si hoc, ut dictum est, demonstrare potuerint, nullos apud eos honores episcopalis muneris requiremus, sed eorum sequemur, pro sola aeterna salute, consilium, quibus tanti gratiam beneficii pro cognita veritate debebimus. Si autem nos potius valuerimus ostendere Ecclesiam Christi, omnium", + "candidate_score": 0.657274, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_203", + "bdc_text": "Ita denique cum nostri et legatum et praesides , et eos , qui inter adversarios concordiae studere videbantur , acriore responso in ipso praesertim colloquii principio frustra se alienaturos , et apologia hac nunc quidem nihil effecturos esse viderent , in commune responsum concesserunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1357", + "psc_text": "Deus in sacrilega discordia alienatos a matre vestra Catholica. Nihil in nos aliquando probare potuistis; vestri episcopi conventi a nobis, nunquam nobiscum pacifice conferre voluerunt, quasi fugientes cum peccatoribus loqui. Quis ferat istam superbiam? quasi Paulus apostolus non contulerit cum peccatoribus et cum valde sacrilegis: legite Actus Apostolorum, et videte. Quasi ipse Dominus non cum Judaeis, a quibus crucifixus est, sermones de Lege habuerit, eisque congruenter responderit. Postremo diabolus est primus omnium peccatorum, qui converti ad justitiam nunquam poterit, et tamen nec ipse Dominus de Lege dedignatus est ei respondere; ut intelligatis istos ideo nobiscum nolle conferre, quia causam suam perditam norunt. 14. Nos ignoramus quid adversus seipsos homines jactent, qui calumniosis dissensionibus gaudent. In Scripturis discimus Christum, in Scripturis discimus Ecclesiam. Has Scripturas communiter habemus, quare non in eis et Christum et Ecclesiam communiter retinemus? Nos ubi agnovimus eum de quo dicit Apostolus, Abrahae dictae sunt promissiones et semini", + "candidate_score": 0.657246, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_141_143", + "bdc_text": "Granvella vero in sua ad adversarios epistola , primum quaerebatur , quod exclusus negotiis adesse rei tantae in tempore non potuisset , cum id maxime et celeritate itinerum , et summo confidendorum negotiorum studio conatus esset . Significabat deinde , praemittere se Joannem ä Navia , perspecta prius iisdem in negotiis prudentia virum , qui occupationes ipsius apud partes excusaret , atque efficeret , gravissima res ut ne moram pateretur . Postremum orabat , ut ne se expectarent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2635", + "psc_text": "mihi accidat difficillimum est; sed non opinor tibi hoc placere. Non ergo debui alia interrumpere cum tua supervenissent, sicut nec tua, si alia rursus irruerint; et tamen servare hanc justitiam non sinor. Nam ecce ut tibi haec ipsa rescriberem, quibus id admonerem, intermisi quae agebam, et animum meum ad hanc epistolam ab alia magna intentione detorsi. 2. Facile autem fuit hanc excusationem, ut arbitror, non iniquam, litteris inditam tibi remittere; respondere autem inquisitionibus tuis non ita facile est: et puto in ipsis opusculis quae me nunc intentissimum detinent, non defutura quaedam loca, ubi haec ipsa expediam quae requiris, si Dominus faverit. Jam etiam ex iis quaestionibus quas modo misisti, multa soluta sunt in eis libris quos nondum edidi, sive de Trinitate, sive de Genesi. Quanquam et illa si relegas quae tibi jamdiu nota sunt, vel, nisi fallor, fuerunt, quia ea fortasse oblitus es quae te conferente mecum ac sermocinante conscripsi,", + "candidate_score": 0.657183, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_417_419", + "bdc_text": "In hac utriusque iuramenti forma primum quidem pars nostra omni actorum copia excludebatur , deinde notarii et substituti nostri , qui iidem et legati , ad hoc colloquium missi erant , ne , domum reversi referre ad suos quicquam possent , iuramenti religione obstringebantur . Ergo caeteris hic dissimulatis , res duas nostri in hac forma correxerunt . Alterum , ut post colloquium habitum , cum essent quatuor notariorum quatuor autographa , ut singulis partibus singula traderentur , Caesari reliqua duo reservarentur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2092", + "psc_text": "ne infalsatum aliquid ab aliquo diceretur. Dati sunt etiam a nobis et ab ipsis notarii quatuor hinc, et quatuor inde, ut bini cum exceptoribus judicis alternarent, ne aliquis nostrum se dixisse aliquid causaretur, quod non fuisset exceptum. Huic tantae diligentiae etiam illud est additum, ut et nos et ipsi, quemadmodum ipse judex, verbis nostris subscriberemus, ne quisquam diceret in illis Gestis aliquid vel postea fuisse corruptum. Cum enim adhuc viventibus eis qui subscripserunt, innotuerint eadem Gesta omnibus locis, in quibus oportet ut innotescant; sic etiam ad posteros confirmata veritas perdurabit. Nolite ergo esse ingrati tantae misericordiae Dei, quae per istam diligentiam vobis ministrata est. Nulla excusatio jam remansit; nimium dura, nimium diabolica sunt hominum corda quae adhuc tantae manifestationi veritatis obsistunt. 3. Ecce episcopi partis vestrae, quos omnes elegerunt, ut pro omnibus loquerentur, conati sunt, quantum potuerunt, ut omnino ipsa causa non ageretur, propter quam tantus numerus episcoporum utriusque partis", + "candidate_score": 0.657138, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_118", + "bdc_text": "Si quis imagine praeferita caput non aperuisset , si quis imagines nullas domi habuisset , si quis voce aliqua incircumspectius usus fuisset , si quis leve contemptius iuditium praebuisset , omnia haec ad haereseos suspitionem certam valere , ac satis esse , ostendebant .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", + "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", + "candidate_score": 0.657133, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_522_524", + "bdc_text": "Hoc si reciperent nostri , fieri colloquium posse , valde se sperare . Ad haec nostri : Excusatione morae moram necti , et nunc denique post duos menses novam colloquii formam quaeri , neque Hagnoici instituti sententiam hanc esse , ut una ex parte sententia unica , de plurimorum tantum suffragio collecta parti alteri proponeretur , pauciorum si qua esset non proponeretur , sed reservaretur , ac seorsim Caesari exhiberetur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.657052, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_386_388", + "bdc_text": "Proposita enim nona Decembris die iuramenti forma notariis , plena conditionum intolerabilium fuit . Itaque nostri homines trahi de industria rem , et colloquium simulari , non quaeri , videntes , causam diligentius circumspicere coeperunt . De ea re antequam ad iuramenti formam venio , paucis est dicendum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_443", + "psc_text": "praeterea turba confluxit; sed nobis in tota illa multitudine perpauci apparebant, qui utiliter ac salubriter agi causam illam, et tantam reique tantae quaestionem prudenter et pie discuti cuperent. Caeteri vero magis ad spectaculum quasi altercationis nostrae prope theatrica consuetudine, quam ad instructionem salutis christiana devotione convenerant. Quapropter nec silentium nobis praebere, nec intente nobiscum atque modeste saltem et ordinate colloqui potuerunt, exceptis, ut dixi, paucis, quorum religiosa et simplex apparebat intentio. Itaque libere pro sui cujusque animi motu immoderate loquentium omnia strepitu turbabantur, nec evincere sive nos, sive ipse rogando, interdum etiam objurgando potuimus, ut nobis modestum silentium praeberetur. 2. Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut", + "candidate_score": 0.657024, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_219_221", + "bdc_text": "ut notarii tantum quatuor , duo hinc , duo istinc constituerentur iure iurando astricti : ut legati principum actorum copiam principibus suis ita communicarent , ut ne quid omnium ante factam Caesari relationem evulgaretur : ut articuli , quibus de disputari nos vellemus , in ordinem redacti ac descripti praesidibus traderentur non paradoxi , sed Christiani , et ad concordiam apti :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2091", + "psc_text": "nobis objecerunt crimen traditionis, non potuerunt conscribere sine crimine falsitatis. Proinde quae maxime necessaria credidimus, his litteris tanquam breviario collecta inseruimus, ne forte ad magna Gestorum volumina vel pervenire non facile possitis, vel ea legere laboriosum putetis. 2. Carthaginem venimus et nos et episcopi vestri, et quod prius nolebant et indignum esse dicebant, in unum convenimus. Electi sunt ex nobis et ex ipsis septem hinc, et septem inde, qui pro causa omnium loquerentur. Electi sunt alii septem hinc, et septem inde, cum quibus, ubi opus erat, consilium pertractarent. Electi sunt quatuor hinc, et quatuor inde, qui Gestis conscribendis custodes essent, ne infalsatum aliquid ab aliquo diceretur. Dati sunt etiam a nobis et ab ipsis notarii quatuor hinc, et quatuor inde, ut bini cum exceptoribus judicis alternarent, ne aliquis nostrum se dixisse aliquid causaretur, quod non fuisset exceptum. Huic tantae diligentiae etiam illud est additum, ut et nos et ipsi, quemadmodum", + "candidate_score": 0.656976, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_340_342", + "bdc_text": "Certis iam nostra a parte sibi redditis , etiam apud alteram persecutandum : tum ut gravi magnaque in re opem prius divinam implorandum , denique rem omnem legato Caesaris communicandam , atque ita tum ad rem veniendum esse monebant . Ad has quatuor res perfitiendas dies insumpti totidem fuerunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3982", + "psc_text": "Cum autem ibi me inveneris, ora pro me ne deficiam, sed perficiar; ora fili, ora. Sentio quid dicam, scio quid petam; non tibi videatur indignum, et quasi ultra merita tua: fraudabis me magno adjutorio, si non feceris. Non solum tu, sed etiam omnes qui ex ore tuo dilexerint, orate pro me: hoc eis me petivisse indica, et si multum nobis tribuitis, jussisse nos existimate quod petimus, et tamen date petentibus, vel obtemperate jubentibus. Orate pro nobis. Lege Litteras divinas, et invenies ipsos arietes nostros Apostolos petiisse hoc a filiis suis, sive praecepisse auditoribus suis. Ego certe quoniam hoc a me petiisti pro te, quantum faciam, videt qui exaudiat, qui videbat quia et ante faciebam: sed redde etiam in hac re dilectionis vicem. Praepositi vestri sumus; grex Dei estis: considerate et videte pericula nostra majora esse quam vestra, et orate pro nobis. Hoc enim et nobis condecet et vobis, ut bonam", + "candidate_score": 0.656973, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_638", + "bdc_text": "Itaque trium dierum disputatio haec , et dimidii , ipsa ad disputandum comparatio mensium propemodum trium fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1292", + "psc_text": "quod in ventre ceti triduo fuit, fas non est aliter intelligere, quam ab ipso coelesti magistro in Evangelio commemoravimus revelatum. 38. Proposita exposuimus ut potuimus: sed ille qui proposuit, jam sit christianus, ne forte cum exspectat ante Librorum sanctorum finire quaestiones, prius finiat vitam istam, quam transeat a morte ad vitam. Ferri enim potest, quod antequam christianis sacramentis imbuatur, quaerit de resurrectione mortuorum. Concedendum etiam fortassis quod de Christo quaesivit, cur tanto post venerit, vel si quae sunt aliae paucae et magnae quaestiones, quibus caetera inserviunt. Si autem qualis est illa, In qua mensura mensi fueritis, metietur vobis, vel qualis ista de Jona, etiam omnes tales antequam sit christianus finire cogitat, perparum cogitat vel conditionem humanam, vel aetatem jam suam. Sunt enim innumerabiles, quae non sunt finiendae ante fidem ne finiatur vita sine fide. Sed plane retenta jam fide, ad exercendam piam delectationem mentium fidelium studiosissime requirendae, et quod in", + "candidate_score": 0.656934, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_471_473", + "bdc_text": "Itaque illum , qui contionatus fuisset hactenus , iubebat pergere . Sed ubi contra illorum expectationem contio nostra processit , ipsi quod spectaculum confirmationis instituerant , eodem die exhibuerunt . Et quidem de avertenda contione tantum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_867", + "psc_text": "autem hoc, quod magis arbitror, ante illud Jerosolymitanum concilium Petrus fecit; nec sic mirum est, quod eum volebat Paulus non timide obtegere, sed fidenter asserere quod eum pariter sentire jam noverat: sive quod cum eo contulerat Evangelium; sive quod in Cornelii centurionis vocatione, etiam divinitus eum de hac re admonitum acceperat; sive quod antequam illi, quod timuerat, venissent Antiochiam, cum gentibus eum convesci viderat. Neque enim negamus in hac sententia fuisse jam Petrum, in qua et Paulus fuit. Non itaque tunc eum quid in ea re verum esse docebat: sed ejus simulationem, qua Gentes judaizare cogebantur, arguebat; non ob aliud, nisi quia sic illa omnia simulatoria gerebantur, tanquam verum esset quod illi dicebant, qui sine circumcisione praeputii atque aliis observationibus quae erant umbrae futurorum, putabant credentes salvos esse non posse. 12. Ergo et Timotheum circumcidit propterea, ne Judaeis, et maxime cognationi ejus maternae sic viderentur qui ex Gentibus in Christum", + "candidate_score": 0.65683, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_541_543", + "bdc_text": "Quod porro adornato iam scripto adversarii pugnare nobiscum instituerent , quanquam stilo se suosque melius instructos scirent , tamen quia infinita mora scribendo ducenda esset , nequaquam hanc pugnae rationem ingredi velle . Non enim conventum colloquio destinare , et tot homines doctos convenire necesse fuisse , si stilo disceptare pararent , ac melius etiam potuisse domi fieri tot septimanas consumpsisse adversarios hic in uno fortasse articulo procudendo : quid sperandum sit , si stilo persequi caetera omnia conentur ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3350", + "psc_text": "sermocinamur, admonentes ut docendis instes, quibus terrendis satis, quantum comperimus, institisti. Sunt enim quidam, qui justissime damnatas impietates adhuc liberius defendendas putant; et sunt qui occultius penetrant domos, et quod in aperto jam clamare metuunt, in secreto seminare non quiescunt: sunt autem qui omnino silverunt, magno timore compressi, sed adhuc corde retinent quod ore jam proferre non audent; qui tamen esse possunt fratribus ex priore ipsius dogmatis defensione notissimi. Proinde alii severius coercendi, alii vigilantius vestigandi, alii tractandi quidem lenius, sed non segnius sunt docendi, ut si non timentur ne perdant, non tamen negligantur ne pereant. CAPUT II. 3. Quod enim putant auferri sibi liberum arbitrium, si nec ipsam bonam voluntatem sine adjutorio Dei hominem habere consenserint; non intelligunt non se firmare humanum arbitrium, sed impellere, ut per inania feratur, non in Domino tanquam in petra stabili collocetur: paratur enim voluntas a Domino. 4. Quod autem personarum acceptorem Deum se", + "candidate_score": 0.656814, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_158_160", + "bdc_text": "De colloquendi modo ubi propositum fuisset , perhumaniter omnia facturos polliceri . Ferdinandi regis legatos , si adhibeantur , caeteri quidem omnes nihil se repugnare dicere , salva modo lege colloquii Hagnoae proposita , eademque nostris libertate permissa , quos ipsos quoque spectatum huc ad futuros verisimile esset . Saxones vero , regem se Ferdinandum legitime electum non agnoscere , testabantur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2107", + "psc_text": "Comitatum directus est, tunc Imperator contra Caecilianum potuerit judicare, et illud judicium suum quod nos recitaveramus, ubi inter partes cognoverat, Caecilianumque purgaverat, sententia posteriore rescindere. Sed dicebatur eis ut hoc potius legerent; et nihil omnino proferebant. Illae autem litterae Imperatoris, quibus ad se mitti jussit Ingentium, quas contra seipsos pro Caeciliano recitaverunt, hoc continent, quod Aelianus proconsul in causa Felicis audientiam praebuerit competentem, eumdemque Felicem a crimine traditionis innocentem fuisse constiterit: sed Ingentium ad Comitatum suum propterea jubere transmitti, ut illis qui ibi erant, et diurnis diebus eum interpellare non desinebant, apparere et intimari posset, et frustra eos Caeciliano invidiam comparare, et adversus eum violenter insurgere voluisse. 11. Quis eos crederet ista contra se recitasse pro nobis, nisi Dei omnipotentis nutu factum esset, ut non solum verba eorum Gestis tenerentur, sed etiam manus subscribentium legerentur? Nam et ordinem consulum et dierum, qui Gestis expressus est, si quis nunc diligenter advertat,", + "candidate_score": 0.656515, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_631_633", + "bdc_text": "In qua re incredibile est , id Sophistarum genus quam hallucinetur . Eam stupiditatem scholasticis et philosophicis documentis debent , in quorum libris nusquam invenitur , neque etiam in illorum scholis fidem habet , infectam naturam hominis peccato letaliter ab ea contagione per omnem vitam solius Christi spiritus arte et virtute refici ac reparari opus habere . Sed ad narrationem reliquam redeamus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1521", + "psc_text": "ratiocinandi fiduciam: oppugnatos autem esse nomine Epicureorum et Stoicorum a Platonicis eos, qui in corporis vel in animi natura ponerent et finem boni, et causas rerum, et ratiocinandi fiduciam; eo rem successione temporum esse devolutam, ut christianae jam aetatis exordio, cum rerum invisibilium atque aeternarum fides per visibilia miracula salubriter praedicaretur hominibus, qui nec videre nec cogitare aliquid praeter corpora poterant, beato apostolo Paulo, qui eamdem finem Gentibus praeseminabat, iidem ipsi Epicurei et Stoici, in Actibus Apostolorum contradixisse inveniantur. 21. Qua in re satis mihi videtur demonstratum esse errores Gentium, sive de moribus, sive de natura rerum, sive de ratione investigandae veritatis, qui quamvis essent multi atque multiplices, in his tamen maxime duabus sectis eminebant, expugnantibus doctis et tanta disserendi subtilitate atque copia subvertentibus, durasse tamen usque in tempora christiana. Quos jam certe nostra aetate sic obmutuisse conspicimus, ut vix jam in scholis rhetorum commemoretur tantum quae fuerint illorum sententiae:", + "candidate_score": 0.656456, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_467_469", + "bdc_text": "Quod si omnino silentium huic imponatur , sperare se eum locum , quem huic negavissent , suis contionatoribus negaturos non esse . Curaturum se , ut pro uno contionatore decem substituantur , proque eorum moderatione sponsurum . Sin autem hanc quoque tam honestam postulationem reficerent , se principibus suis significaturos esse , neque legatis neque doctrinae ipsorum amplius hic locum esse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3715", + "psc_text": "Nec vos judicetis esse malevolas, quando hoc indicatis. Magis quippe innocentes non estis, si sorores vestras, quas indicando corrigere potestis, tacendo perire permittitis. Si enim soror tua vulnus haberet in corpore, quod vellet occultari, dum timeret secari, nonne crudeliter abs te sileretur, et misericorditer indicaretur? Quanto ergo potius eam debes manifestare, ne perniciosius putrescat in corde? Sed antequam aliis demonstretur, per quas convincenda est si negaverit, praepositae debet ostendi, si admonita neglexerit corrigi, ne forte possit secretius correpta non innotescere caeteris. Si autem negaverit, tunc neganti adhibendae sunt aliae, ut jam coram omnibus possit, non ab una teste argui, sed a duabus tribusve convinci. Convicta vero, secundum praepositae vel presbyteri arbitrium debet emendatoriam sustinere vindictam: quam si ferre recusaverit, et si ipsa non abscesserit, de vestra societate projiciatur. Non enim et hoc fit crudeliter, sed misericorditer, ne contagione pestifera plurimas perdat. Et hoc quod dixi de oculo non figendo, etiam", + "candidate_score": 0.656432, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_158_160", + "bdc_text": "De colloquendi modo ubi propositum fuisset , perhumaniter omnia facturos polliceri . Ferdinandi regis legatos , si adhibeantur , caeteri quidem omnes nihil se repugnare dicere , salva modo lege colloquii Hagnoae proposita , eademque nostris libertate permissa , quos ipsos quoque spectatum huc ad futuros verisimile esset . Saxones vero , regem se Ferdinandum legitime electum non agnoscere , testabantur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1727", + "psc_text": "fuerat peritura, tot testimonia divina recitari; pro ea vero, quae, sicut putant, fuerat Domino placitura, nullum ejus testimonium reperiri: haec forte cogitantes, ad finiendas vanas, et perniciosas, et saluti aeternae contrarias inimicitias, ad locum collationis nostrae omnes convenire voluerunt, non ut tumultus novus oriatur, sed ut vetusta discordia finiatur. 4. Nam et illud quo in nos solent graviter irritari, quod reges terrae, quos tanto ante praedictum est Christo domino servituros, leges contra haereticos et schismaticos pro catholica pace constituunt, credimus quod aliquando cogitaverint non esse culpandum: quia et antiqui reges non solum gentis Hebraicae, sed etiam alienigenae, ne quisquam contra Deum Israel, hoc est verum Deum, non tantum faceret, sed vel diceret aliquid, omnes regni sui populos praeceptis minacissimis terruerunt; et majores istorum ipsam Caeciliani causam, unde nata est ista dissensio, ad Constantinum imperatorem per Anulinum proconsulem accusando miserunt; quod utique non ob aliud videntur fecisse, nisi ut imperator Constantinus", + "candidate_score": 0.656418, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_138_140", + "bdc_text": "In Caesaris epistola ostendebatur , Granvellam ad haec comitia destinatum , negotiis subitis impeditum esse , Caesarem orare , ut si ille in tempore non adesset , res tanta ne differreretur , nec sumptus frustra fierent , sed colloquio praefecti praesides pergerent , et illum ne expectarent . Data haec duodecimo Octobris cum esset , et reddenda sub primam colloquii diem fuisset , reddita vix tandem vigesima secunda est , viginti et duobus diebus per Praesides retenta , et serius , quam oportebat , partibus proposita . Itaque qua re se excusare volebant Praesides , eadem palam se in suspitionem iniectae morae vocabant .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_416", + "psc_text": "Promisit idem Donatus quod eos esset exhibiturus: quod cum non semel, sed saepius promisisset, amplius ad illud judicium accedere noluit, ubi jam erat tanta confessus, ut nihil aliud deinceps non accedendo, nisi praesens damnari noluisse videretur; cum tamen ea quae damnanda essent, eo praesente atque interrogato manifestata fuerint. Accessit et aliud, ut a quibusdam adversus Caecilianum denuntiationis libellus daretur: post quod factum quemadmodum sit rursus agitata cognitio, et quae personae illum libellum dederint, quoque modo nihil in Caecilianum probari potuerit, quid dicam, cum et audieritis omnia, et quoties volueritis, legere possitis? 16. De numero autem septuaginta episcoporum, cum quasi gravissima opponeretur auctoritas, quae fuerint dicta meministis; et tamen viri gravissimi ab infinitis quaestionibus catena quadam inexplicabili sese nectentibus suum temperare arbitrium maluerunt, nequaquam curantes quam multi essent illi episcopi, aut unde collecti, quos videbant tanta temeritate caecatos, ut in absentes et non interrogatos collegas, tam praecipites auderent proferre sententias. Et", + "candidate_score": 0.656316, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_311_313", + "bdc_text": "Adhuc se ita , ut prius , postulare , ut caeteri , qui huc legati venissent , ad suffragiorum numerum non destinati , colloquio Interessent : tum ut voces singulorum valerent , ac notarentur . De Ferdinando vero nunquam pugnasse , de substitutis autem ut colloquio interessent , minime debere mirum videri , quos et ob descriptionem actorum , et ob legationis munus verum omnium conscios fieri oportere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_401", + "psc_text": "viguit principatus, et caeteris terris, unde Evangelium ad ipsam Africam venit, per communicatorias litteras esse conjunctum, ubi paratus esset causam suam dicere, si adversarii ejus ab eo illas Ecclesias alienare conarentur. Quia ergo venire noluit ad hospitium collegarum, quos a suis inimicis contra veritatem suae causae perversos esse sentiebat vel suspicabatur, vel, ut ipsi asserunt, simulabat, tanto magis Secundus, si verae pacis custos esse voluisset, cavere debuit ne damnarentur absentes, qui judicio eorum omnino interesse noluerunt. Neque enim de presbyteris aut diaconis aut inferioris ordinis clericis, sed de collegis agebatur, qui possent aliorum collegarum judicio, praesertim apostolicarum Ecclesiarum, causam suam integram reservare; ubi contra eos sententiae dictae in absentes, nullo modo aliquid valerent, quando eorum judicium non primo aditum postea deseruerunt, sed suspectum semper habitum nunquam adire voluerunt. 8. Haec res maxime sollicitare debuit Secundum qui tunc erat primas, si propterea concilium regebat, ut paci consuleret; facile enim fortassis rabida", + "candidate_score": 0.656196, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_457_459", + "bdc_text": "Atque quo facilius id efficerent , ipsi suam quoque sterilem illam , et ad quam extra unam et alteram anum nemo adibat , abrogare parati fuerunt : ut hoc toto tempore , quo conventus istic esset , contio nulla haberetur . Hanc iniuriam quo magis accenderent , eo die , quo contionem veniens populus expectaturus frustra erat , ritum confirmationis , quem per annos duodecim istic omiserant , instauraturi erant , ut praeberet res ea speciem apud populum , velut instauratum Pontificis regnum , Christi regnum eo die in illa urbe collapsum esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_866", + "psc_text": "ei diceret Jacobus, Et scient omnes; sed diceret, Et putabunt omnes, quoniam quae de te audierunt, falsa sunt: praesertim quia in ipsis Jerosolymis Apostoli jam decreverant, ne quisquam Gentes cogeret judaizare (Act. XV, 28); non autem decreverant, ne quisquam tunc Judaeos judaizare prohiberet, quamvis etiam ipsos jam doctrina christiana non cogeret. Proinde si post Apostolorum decretum Petrus habuit illam in Antiochia simulationem, qua Gentes cogeret judaizare, quod jam nec ipse cogebatur, quamvis propter commendanda eloquia Dei quae Judaeis sunt credita, non prohibebatur; quid mirum, si constringebat eum Paulus libere asserere, quod cum caeteris Apostolis se Jerosolymis decrevisse meminerat? 11. Si autem hoc, quod magis arbitror, ante illud Jerosolymitanum concilium Petrus fecit; nec sic mirum est, quod eum volebat Paulus non timide obtegere, sed fidenter asserere quod eum pariter sentire jam noverat: sive quod cum eo contulerat Evangelium; sive quod in Cornelii centurionis vocatione, etiam divinitus eum de hac re admonitum", + "candidate_score": 0.656169, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_105", + "bdc_text": "An Petrus et huius successores potestatem supra ceteros aliquam ordinandi qualis et confirmandi caeteros , est , haberent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_763", + "psc_text": "quod neque patres nostri, neque nos portare potuimus? Sed per gratiam Domini nostri Jesu Christi credimus salvari, quemadmodum et illi. Tacuit autem omnis multitudo » (Act. XV, 1-12), et in sententiam ejus Jacobus apostolus, et omnes simul presbyteri transierunt. 8. Haec non debent molesta esse lectori, sed et illi et mihi utilia, ut probemus, ante apostolum Paulum non ignorasse Petrum, imo principem hujus fuisse decreti, Legem post Evangelium non esse servandam. Denique tantae Petrus auctoritatis fuit, ut Paulus in Epistola sua scripserit: « Deinde post annos tres veni Jerosolymam videre Petrum, et mansi apud eum diebus quindecim » (Gal. I, 18). Rursumque in consequentibus: « Post annos quatuordecim ascendi iterum Jerosolymam cum Barnaba, assumpto et Tito. Ascendi autem secundum revelationem, et exposui eis Evangelium quod praedico inter Gentes: » ostendens se non habuisse securitatem Evangelii praedicandi, nisi Petri, et qui cum eo erant, fuisset sententia roboratum. Statimque sequitur: « Separatim", + "candidate_score": 0.656161, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_461_463", + "bdc_text": "Nostri , adito Senatu , ostendebant , eum virum , qui tredecim annis antea , et nunc toto Comitiorum tempore , interpellante nemine , contionatus fuisset , sine eorum ignominia , qui huc evangelii defendendi causa venissent , refici hoc tempore et se praesente non posse . Turpe futurum sibi , si culpa sua non solum non promotus evangelii cursus , non solum alibi , sed etiam eo loco , ubi in eam rem nunc maxime incumberent , impeditus fuisset . Neque illius rei exemplum ullum extare , cum tot in locis ab annis iam viginti iisdem de rebus pars utraque saepe convenisset :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_764", + "psc_text": "18). Rursumque in consequentibus: « Post annos quatuordecim ascendi iterum Jerosolymam cum Barnaba, assumpto et Tito. Ascendi autem secundum revelationem, et exposui eis Evangelium quod praedico inter Gentes: » ostendens se non habuisse securitatem Evangelii praedicandi, nisi Petri, et qui cum eo erant, fuisset sententia roboratum. Statimque sequitur: « Separatim autem his qui videbantur aliquid esse, ne forte in vacuum currerem aut cucurrissem. » Quare separatim, et non in publico? Ne forte fidelibus ex numero Judaeorum, qui Legem putabant esse servandam, et sic credendum in Domino Salvatore, fidei scandulum nasceretur. Ergo et eo tempore cum Petrus venisset Antiochiam (licet hoc Apostolorum Acta non scribant, sed affirmanti Paulo credendum sit), in faciem illi Paulus restitisse se scribit, quia reprehensibilis erat. Prius enim quam venirent quidam a Jacobo, cum Gentibus edebat; cum autem venissent, subtrahebat se, et segregabat, timens eos qui ex circumcisione erant. Et consenserunt cum illo caeteri Judaei, ita ut", + "candidate_score": 0.656134, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_464_466", + "bdc_text": "sed Evangelii praeconium , de quo certatur , in iis publicis conventibus liberum semper fuisse . Semel Caesarem impetrasse , ut quo tempore Comitia celebrarentur , eo tempore Evangelii doctrina sileret : caeterum hoc illi certas tum ob rationes ita permissum fuisse , ut certa cum protestatione , ne id unquam postea a nobis peteret , exciperetur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3795", + "psc_text": "eruit? praedicanda tantum illis est doctrina divina, an etiam orandum pro eis, ut de tenebrarum potestate divinitus eruantur? Si tantummodo praedicandum esse dicis, jussioni Domini et orationibus Ecclesiae contradicis: si autem fateris pro eis orandum, id utique orandum fateris, ut eidem doctrinae, arbitrio liberato a tenebrarum potestate, consentiant. Ita fit ut neque fideles fiant, nisi libero arbitrio, et tamen illius gratia fideles fiant, qui eorum a potestate tenebrarum liberavit arbitrium. Sic et Dei gratia non negatur, sed sine ullis humanis praecedentibus meritis vera monstratur; et liberum ita defenditur, ut humilitate solidetur, non elatione praecipitetur arbitrium, et qui gloriatur, non in homine, vel quolibet alio, vel seipso, sed in Domino glorietur (I Cor. I, 31). 9. Potestas enim tenebrarum quid est, nisi potestas diaboli et angelorum ejus, qui cum fuissent angeli lucis, in veritate per liberum arbitrium non stantes (Joan. VIII, 44), sed inde cadentes, facti sunt tenebrae? Non te ista", + "candidate_score": 0.655964, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_234_236", + "bdc_text": "Ad hanc igitur futuri colloquii formam per praesides propositam , quid adversarii responderint , quanquam non scimus , tamen conficere difficile non est , ut quorum consilio et suffragio prius composita et constituta fuisset ; non enim praesides sine illorum consilio quicquam aut agebant , aut agere etiam poterant . Nostri vero permulta in iis necessario desiderabant .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3486", + "psc_text": "Non est vestrum praedicare tempora; sed, Non est vestrum nosse: verum si ita vis intelligi quod ait, Non est vestrum scire, ac si diceret, Non est vestrum scientes facere, id est, non est vestrum hoc docere; quis nostrum docere audeat, vel se scire praesumat quod Deus ille magister nec eos discipulos docuit, a quibus praesentibus interrogatus est praesens, nec illi tam sancti magnique doctores Ecclesiam docere potuerunt? 5. An respondebitur, haec non docuisse Apostolos, sed Prophetas? Hoc enim aisti, et verum est, quod ea quae futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent, inquis, ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Sed si venratio tua satis admiratione plenum esse dicit, si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit; quanto majore admiratione plenam est, si ea quae Prophetae hominibus sunt locuti, haec Apostoli vel scire sunt prohibiti vel docere! Quomodo autem Prophetae", + "candidate_score": 0.655868, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_207_209", + "bdc_text": "Huc legatum Caesaris , huc Principes , huc ex omnibus nationibus sapientes homines venisse , non ut mutuis se querelis et iurgationibus vexarent , sed ut quae res orbem Christianum turbaret , lucide iam aliquando intelligerent . Itaque tum appariturum esse , quis causam querelae iustae praeberet ; ubi recte finitum esset colloquium .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_401", + "psc_text": "viguit principatus, et caeteris terris, unde Evangelium ad ipsam Africam venit, per communicatorias litteras esse conjunctum, ubi paratus esset causam suam dicere, si adversarii ejus ab eo illas Ecclesias alienare conarentur. Quia ergo venire noluit ad hospitium collegarum, quos a suis inimicis contra veritatem suae causae perversos esse sentiebat vel suspicabatur, vel, ut ipsi asserunt, simulabat, tanto magis Secundus, si verae pacis custos esse voluisset, cavere debuit ne damnarentur absentes, qui judicio eorum omnino interesse noluerunt. Neque enim de presbyteris aut diaconis aut inferioris ordinis clericis, sed de collegis agebatur, qui possent aliorum collegarum judicio, praesertim apostolicarum Ecclesiarum, causam suam integram reservare; ubi contra eos sententiae dictae in absentes, nullo modo aliquid valerent, quando eorum judicium non primo aditum postea deseruerunt, sed suspectum semper habitum nunquam adire voluerunt. 8. Haec res maxime sollicitare debuit Secundum qui tunc erat primas, si propterea concilium regebat, ut paci consuleret; facile enim fortassis rabida", + "candidate_score": 0.655832, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_466_468", + "bdc_text": "caeterum hoc illi certas tum ob rationes ita permissum fuisse , ut certa cum protestatione , ne id unquam postea a nobis peteret , exciperetur . Quod si omnino silentium huic imponatur , sperare se eum locum , quem huic negavissent , suis contionatoribus negaturos non esse . Curaturum se , ut pro uno contionatore decem substituantur , proque eorum moderatione sponsurum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3715", + "psc_text": "Nec vos judicetis esse malevolas, quando hoc indicatis. Magis quippe innocentes non estis, si sorores vestras, quas indicando corrigere potestis, tacendo perire permittitis. Si enim soror tua vulnus haberet in corpore, quod vellet occultari, dum timeret secari, nonne crudeliter abs te sileretur, et misericorditer indicaretur? Quanto ergo potius eam debes manifestare, ne perniciosius putrescat in corde? Sed antequam aliis demonstretur, per quas convincenda est si negaverit, praepositae debet ostendi, si admonita neglexerit corrigi, ne forte possit secretius correpta non innotescere caeteris. Si autem negaverit, tunc neganti adhibendae sunt aliae, ut jam coram omnibus possit, non ab una teste argui, sed a duabus tribusve convinci. Convicta vero, secundum praepositae vel presbyteri arbitrium debet emendatoriam sustinere vindictam: quam si ferre recusaverit, et si ipsa non abscesserit, de vestra societate projiciatur. Non enim et hoc fit crudeliter, sed misericorditer, ne contagione pestifera plurimas perdat. Et hoc quod dixi de oculo non figendo, etiam", + "candidate_score": 0.655767, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_139_141", + "bdc_text": "Data haec duodecimo Octobris cum esset , et reddenda sub primam colloquii diem fuisset , reddita vix tandem vigesima secunda est , viginti et duobus diebus per Praesides retenta , et serius , quam oportebat , partibus proposita . Itaque qua re se excusare volebant Praesides , eadem palam se in suspitionem iniectae morae vocabant . Granvella vero in sua ad adversarios epistola , primum quaerebatur , quod exclusus negotiis adesse rei tantae in tempore non potuisset , cum id maxime et celeritate itinerum , et summo confidendorum negotiorum studio conatus esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_516", + "psc_text": "ex eo numero fuerunt isti, quibus vestrum concilium diem prorogaverat et praefixerat, intra quem nisi ad vestram communionem remeavissent, eadem sententia tenerentur; sed de illo numero isti fuerunt, quos eo die sine dilatione damnastis, quo illis dilationem dedistis. Probabo, si negaveris: concilium vestrum loquitur; proconsularia Gesta habemus in manibus, quibus id non semel allegastis. Aliam ergo defensionem para, si potes, ne dum negas quod convincam, moras faciamus. Felicianus igitur et Praetextatus si innocentes erant, quare sic damnati sunt? Si scelerati, quare sic recepti sunt? Si probaveris innocentes, cur non credamus a multo paucioribus majoribus vestris falso crimine traditionis innocentes potuisse damnari, si a trecentis decem successoribus eorum, ubi etiam pro magno scriptum est, plenarii concilii ore veridico, in falso crimine schismatis innocentes damnari potuerunt? Si autem probaveris recte fuisse damnatos, quae restat defensio cur in eodem episcopatu recepti sint, nisi ut exaggerans utilitatem salubritatemque pacis, ostendas etiam ista pro unitatis", + "candidate_score": 0.655717, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_141_143", + "bdc_text": "Granvella vero in sua ad adversarios epistola , primum quaerebatur , quod exclusus negotiis adesse rei tantae in tempore non potuisset , cum id maxime et celeritate itinerum , et summo confidendorum negotiorum studio conatus esset . Significabat deinde , praemittere se Joannem ä Navia , perspecta prius iisdem in negotiis prudentia virum , qui occupationes ipsius apud partes excusaret , atque efficeret , gravissima res ut ne moram pateretur . Postremum orabat , ut ne se expectarent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1800", + "psc_text": "te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas excitaberis, quorum testimoniis utuntur Apostoli. Si quid autem, vel cum legis, vel cum cogitas, tibi oritur quaestionis, in quo dissolvendo videar necessarius, scribe ut rescribam Magis enim hoc forte Domino ad juvante potero, quam praesens talia loqui tecum; non solum propter occupationes varias et meas et tuas (quoniam non cum mihi vacat, occurrit ut et tibi vacet), verum etiam propter eorum irruentem praesentiam, qui plerumque non sunt apti tali negotio, magisque linguae certaminibus, quam scientiae luminibus delectantur: quod autem scriptum habetur, semper vacat ad legendum, cum vacat legenti; nec onerosum fit praesens, quod cum voles sumitur, cum voles ponitur. EPISTOLA", + "candidate_score": 0.6557, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_94_96", + "bdc_text": "In hoc circulo Melanchthon praefuit . Caeteri pro se quisque sententiam suam deprompserunt . De fide et operibus prima fuit disputatio , in qua , an fides ipsa iustitia , an causae iustitiae , an neque iustitia neque causae iustitiae , sed tantum loco nobis iustitiae esset , disputabantur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3360", + "psc_text": "13, 14). Restat igitur ut ipsam fidem unde omnis justitia sumit initium, propter quod dicitur ad Ecclesiam in Cantico canticorum, Venies et pertransies ab initio fidei (Cant. IV, sec. LXX): restat, inquam, ut ipsam fidem non humano, quod isti extollunt, tribuamus arbitrio, nec ullis praecedentibus meritis, quoniam inde incipiunt bona quaecumque sunt merita; sed gratuitum donum Dei esse fateamur, si gratiam veram, id est sine meritis, cogitamus: quia, sicut in eadem Epistola legitur, Deus unicuique partitur mensuram fidei (Rom. XII, 3). Opera quippe bona fiunt ab homine; fides autem fit in homine, sine qua illa a nullo fiunt homine. Omne enim quod non est ex fide, peccatum est (Id. XIV, 23). 10. Quapropter, ne se vel ipsius orationis meritum extollat, etiamsi ad vincendas temporalium rerum cupiditates, et diligenda bona aeterna atque ipsum fontem omnium bonorum Deum, adjutorium datur oranti; fides orat quae data est non oranti, quae utique nisi data", + "candidate_score": 0.655643, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_220_222", + "bdc_text": "ut legati principum actorum copiam principibus suis ita communicarent , ut ne quid omnium ante factam Caesari relationem evulgaretur : ut articuli , quibus de disputari nos vellemus , in ordinem redacti ac descripti praesidibus traderentur non paradoxi , sed Christiani , et ad concordiam apti : caetera deinde sese curaturos esse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3600", + "psc_text": "quantum possumus, inquiramus, mutua dilectione mittenda. CAPUT V. 11. Tua quippe consultatio brevis atque postrema in litteris quas ad fratres Caesareenses misisti, ita se habet: Exoro, inquit, ut me filium vestrum atque discipulum, et ad haec mysteria nuper proximeque Deo juvante venientem, qua debetis et dignum est, et qua prudentes respondere convenit sacerdotes, informatione doceatis: utrum magis illa sit tenenda sententia quae animam dicit esse de traduce, et per occultam quamdam originem ordinemque secretum in omne hominum genus caeteras animas ex Adae protoplasti transfusione defluere; an potius ea, quam omnes fratres vestri, et sacerdotes hic positi retinent et affirmant, eligenda definitio, credulitasque retinenda, quae Deum auctorem universarum rerum, hominumque cunctorum et fuisse, et esse, et futurum esse testatur et credit. Horum igitur duorum quae consulens proposuisti, vis ut eligatur, tibique respondeatur alterutrum; quod fieri deberet ab scientibus, si essent inter se duo ista contraria ut, altero electo, consequenter esset alterum", + "candidate_score": 0.655614, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_157_159", + "bdc_text": "sed omnibus superioris temporis protestationibus salvis . De colloquendi modo ubi propositum fuisset , perhumaniter omnia facturos polliceri . Ferdinandi regis legatos , si adhibeantur , caeteri quidem omnes nihil se repugnare dicere , salva modo lege colloquii Hagnoae proposita , eademque nostris libertate permissa , quos ipsos quoque spectatum huc ad futuros verisimile esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1726", + "psc_text": "collationis cura suscepta diligentius perscrutati sunt Scripturas sacras; et quia in eis innumerabilia testimonia repererunt, quibus promissa est Ecclesia futura in omnibus gentibus, et toto orbe terrarum, sicut eam reddi et praesentari coepisse in Evangelio et Epistolis apostolicis, et in Actibus Apostolorum videmus, ubi et ipsa loca, et civitates, et provinciae leguntur, per quas crevit, incipiens ab Jerusalem, ut inde se etiam in Africam non migrando, sed crescendo diffunderet; non autem invenerunt aliquod testimonium divinorum eloquiorum, ubi dictum est eam perituram de caeteris partibus mundi, et in sola Africa Donati parte mansuram; et viderunt quam sit absurdum, pro illa, quae fuerat peritura, tot testimonia divina recitari; pro ea vero, quae, sicut putant, fuerat Domino placitura, nullum ejus testimonium reperiri: haec forte cogitantes, ad finiendas vanas, et perniciosas, et saluti aeternae contrarias inimicitias, ad locum collationis nostrae omnes convenire voluerunt, non ut tumultus novus oriatur, sed ut vetusta discordia finiatur. 4.", + "candidate_score": 0.655547, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_306_308", + "bdc_text": "verem hoc perpendere oportere , si antequam ad Caesarem acta haec relata essent , vulgarentur , quanta et quam iusta id Caesaris indignatione sit futurum . Postremo , oblatam confessionem quod attineret , facile nos intelligere , confessionis exemplar unum sufficere non posse , itaque plura offerenda esse . Uno praesides , uno Legatum Caesaris , uno adversarios opus habere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2757", + "psc_text": "si nascentibus singulis novae singulae nunc usque fiunt, ubi peccati vinculum contrabant, quod per Sacramentum gratiae Christi etiam in infantibus recenter natis solvendum esse non dubitamus, cum in non parvum volumen procederet, nolui ulla alia onerare quaestione: sed quod urget acrius, multo minus est negligendum. Proinde quaeso, et per Deum obsecro ut exponas mihi, quod multis existimo profuturum, aut si jam vel abs te vel ab alio aliquo expositum habes, dirigas nobis, quomodo accipiendum sit quod in Epistola Jacobi apostoli scriptum est, Quicumque enim totam legem servaverit, offendat autem in uno, factus est omnium reus. Quae res talis ac tanta est, ut quod hinc tibi non jam olim scripsi, multum me poeniteat. 2. De agenda namque praesenti vita, quomodo ad vitam perveniamus aeternam, non de praeterita perscrutanda, quam penitus demersit oblivio, sicut est illud quod de anima quaerendum putavi, haec vertitur quaestio. Eleganter autem dictum esse narratur quod huic rei", + "candidate_score": 0.655537, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_460_462", + "bdc_text": "Hoc fomentum ad haec Comitia vel prorsus dissolvendum , vel in nova usque Comitia usque producendum , satis ipsis idoneum videbatur . Nostri , adito Senatu , ostendebant , eum virum , qui tredecim annis antea , et nunc toto Comitiorum tempore , interpellante nemine , contionatus fuisset , sine eorum ignominia , qui huc evangelii defendendi causa venissent , refici hoc tempore et se praesente non posse . Turpe futurum sibi , si culpa sua non solum non promotus evangelii cursus , non solum alibi , sed etiam eo loco , ubi in eam rem nunc maxime incumberent , impeditus fuisset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_516", + "psc_text": "ex eo numero fuerunt isti, quibus vestrum concilium diem prorogaverat et praefixerat, intra quem nisi ad vestram communionem remeavissent, eadem sententia tenerentur; sed de illo numero isti fuerunt, quos eo die sine dilatione damnastis, quo illis dilationem dedistis. Probabo, si negaveris: concilium vestrum loquitur; proconsularia Gesta habemus in manibus, quibus id non semel allegastis. Aliam ergo defensionem para, si potes, ne dum negas quod convincam, moras faciamus. Felicianus igitur et Praetextatus si innocentes erant, quare sic damnati sunt? Si scelerati, quare sic recepti sunt? Si probaveris innocentes, cur non credamus a multo paucioribus majoribus vestris falso crimine traditionis innocentes potuisse damnari, si a trecentis decem successoribus eorum, ubi etiam pro magno scriptum est, plenarii concilii ore veridico, in falso crimine schismatis innocentes damnari potuerunt? Si autem probaveris recte fuisse damnatos, quae restat defensio cur in eodem episcopatu recepti sint, nisi ut exaggerans utilitatem salubritatemque pacis, ostendas etiam ista pro unitatis", + "candidate_score": 0.655441, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_309_311", + "bdc_text": "Quod autem ad Nornbergense Augustenseque pactum attineret , si intra hanc formam consisterent , periculi nihil esse . Hoc responsum quoniam nostrarum praecipuarum postulationum alteram de legatis reliquis adhibendis manifeste , alteram de suffragiis non notandis obscure per ambages reiiciebat , postulationem autem alteram de exemplaribus ridiculam , alteram de statuum multitudine aeque levem inferebat , nostri paucis hunc in modum exceperunt . Adhuc se ita , ut prius , postulare , ut caeteri , qui huc legati venissent , ad suffragiorum numerum non destinati , colloquio Interessent :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_443", + "psc_text": "praeterea turba confluxit; sed nobis in tota illa multitudine perpauci apparebant, qui utiliter ac salubriter agi causam illam, et tantam reique tantae quaestionem prudenter et pie discuti cuperent. Caeteri vero magis ad spectaculum quasi altercationis nostrae prope theatrica consuetudine, quam ad instructionem salutis christiana devotione convenerant. Quapropter nec silentium nobis praebere, nec intente nobiscum atque modeste saltem et ordinate colloqui potuerunt, exceptis, ut dixi, paucis, quorum religiosa et simplex apparebat intentio. Itaque libere pro sui cujusque animi motu immoderate loquentium omnia strepitu turbabantur, nec evincere sive nos, sive ipse rogando, interdum etiam objurgando potuimus, ut nobis modestum silentium praeberetur. 2. Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut", + "candidate_score": 0.655396, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_459", + "bdc_text": "Hanc iniuriam quo magis accenderent , eo die , quo contionem veniens populus expectaturus frustra erat , ritum confirmationis , quem per annos duodecim istic omiserant , instauraturi erant , ut praeberet res ea speciem apud populum , velut instauratum Pontificis regnum , Christi regnum eo die in illa urbe collapsum esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_867", + "psc_text": "autem hoc, quod magis arbitror, ante illud Jerosolymitanum concilium Petrus fecit; nec sic mirum est, quod eum volebat Paulus non timide obtegere, sed fidenter asserere quod eum pariter sentire jam noverat: sive quod cum eo contulerat Evangelium; sive quod in Cornelii centurionis vocatione, etiam divinitus eum de hac re admonitum acceperat; sive quod antequam illi, quod timuerat, venissent Antiochiam, cum gentibus eum convesci viderat. Neque enim negamus in hac sententia fuisse jam Petrum, in qua et Paulus fuit. Non itaque tunc eum quid in ea re verum esse docebat: sed ejus simulationem, qua Gentes judaizare cogebantur, arguebat; non ob aliud, nisi quia sic illa omnia simulatoria gerebantur, tanquam verum esset quod illi dicebant, qui sine circumcisione praeputii atque aliis observationibus quae erant umbrae futurorum, putabant credentes salvos esse non posse. 12. Ergo et Timotheum circumcidit propterea, ne Judaeis, et maxime cognationi ejus maternae sic viderentur qui ex Gentibus in Christum", + "candidate_score": 0.655267, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_96", + "bdc_text": "De fide et operibus prima fuit disputatio , in qua , an fides ipsa iustitia , an causae iustitiae , an neque iustitia neque causae iustitiae , sed tantum loco nobis iustitiae esset , disputabantur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3360", + "psc_text": "13, 14). Restat igitur ut ipsam fidem unde omnis justitia sumit initium, propter quod dicitur ad Ecclesiam in Cantico canticorum, Venies et pertransies ab initio fidei (Cant. IV, sec. LXX): restat, inquam, ut ipsam fidem non humano, quod isti extollunt, tribuamus arbitrio, nec ullis praecedentibus meritis, quoniam inde incipiunt bona quaecumque sunt merita; sed gratuitum donum Dei esse fateamur, si gratiam veram, id est sine meritis, cogitamus: quia, sicut in eadem Epistola legitur, Deus unicuique partitur mensuram fidei (Rom. XII, 3). Opera quippe bona fiunt ab homine; fides autem fit in homine, sine qua illa a nullo fiunt homine. Omne enim quod non est ex fide, peccatum est (Id. XIV, 23). 10. Quapropter, ne se vel ipsius orationis meritum extollat, etiamsi ad vincendas temporalium rerum cupiditates, et diligenda bona aeterna atque ipsum fontem omnium bonorum Deum, adjutorium datur oranti; fides orat quae data est non oranti, quae utique nisi data", + "candidate_score": 0.655248, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_554_556", + "bdc_text": "Non enim eo se missos esse , ut articulos flexiloquos et insidiose scriptos ab adversariis sibi propositos reciperent , ac domum referrent , sed ut praesenti ope ac industria et fide in rebus obscuris eruendis , et veritate iuvanda , adversariorum aut imbecillitatem aut errorem relevarent . Iniquum esse , parte utraque nondum audita , ire in suffragia : quod adversarios facere ac instituere certum esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3350", + "psc_text": "sermocinamur, admonentes ut docendis instes, quibus terrendis satis, quantum comperimus, institisti. Sunt enim quidam, qui justissime damnatas impietates adhuc liberius defendendas putant; et sunt qui occultius penetrant domos, et quod in aperto jam clamare metuunt, in secreto seminare non quiescunt: sunt autem qui omnino silverunt, magno timore compressi, sed adhuc corde retinent quod ore jam proferre non audent; qui tamen esse possunt fratribus ex priore ipsius dogmatis defensione notissimi. Proinde alii severius coercendi, alii vigilantius vestigandi, alii tractandi quidem lenius, sed non segnius sunt docendi, ut si non timentur ne perdant, non tamen negligantur ne pereant. CAPUT II. 3. Quod enim putant auferri sibi liberum arbitrium, si nec ipsam bonam voluntatem sine adjutorio Dei hominem habere consenserint; non intelligunt non se firmare humanum arbitrium, sed impellere, ut per inania feratur, non in Domino tanquam in petra stabili collocetur: paratur enim voluntas a Domino. 4. Quod autem personarum acceptorem Deum se", + "candidate_score": 0.65515, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_463_465", + "bdc_text": "Neque illius rei exemplum ullum extare , cum tot in locis ab annis iam viginti iisdem de rebus pars utraque saepe convenisset : sed Evangelii praeconium , de quo certatur , in iis publicis conventibus liberum semper fuisse . Semel Caesarem impetrasse , ut quo tempore Comitia celebrarentur , eo tempore Evangelii doctrina sileret :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_866", + "psc_text": "ei diceret Jacobus, Et scient omnes; sed diceret, Et putabunt omnes, quoniam quae de te audierunt, falsa sunt: praesertim quia in ipsis Jerosolymis Apostoli jam decreverant, ne quisquam Gentes cogeret judaizare (Act. XV, 28); non autem decreverant, ne quisquam tunc Judaeos judaizare prohiberet, quamvis etiam ipsos jam doctrina christiana non cogeret. Proinde si post Apostolorum decretum Petrus habuit illam in Antiochia simulationem, qua Gentes cogeret judaizare, quod jam nec ipse cogebatur, quamvis propter commendanda eloquia Dei quae Judaeis sunt credita, non prohibebatur; quid mirum, si constringebat eum Paulus libere asserere, quod cum caeteris Apostolis se Jerosolymis decrevisse meminerat? 11. Si autem hoc, quod magis arbitror, ante illud Jerosolymitanum concilium Petrus fecit; nec sic mirum est, quod eum volebat Paulus non timide obtegere, sed fidenter asserere quod eum pariter sentire jam noverat: sive quod cum eo contulerat Evangelium; sive quod in Cornelii centurionis vocatione, etiam divinitus eum de hac re admonitum", + "candidate_score": 0.655139, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_532", + "bdc_text": "Praeterea hac forma , quam iam proponerent , non tam pluralitatem suffragiorum , quam nemo hic quaereret , sed prorsus ipsa delectorum suffragia tolli , si tantum duobus colloquendi locus daretur , caeteris omnibus silentium imponeretur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1733", + "psc_text": "vult quod collationis loco omnes adesse desiderant? Si enim pacem non cogitant, quid non perturbabunt locuturi, aut quid illic facient tacituri? Nam etiamsi clamor non sit, solus susurrus ipse multorum, satis magnum strepitum faciet, quo impediatur illa collatio. 7. Quid est autem quod in Notoria sua ponendum putarunt, ideo se juste flagitasse ut omnes adessent, quia omnes conventi sunt ut venirent? quasi possent eligi pauci qui adesse deberent, nisi ab omnibus qui venissent, ut eorum electioni te praesente subscriberent, ac sic in paucis omnes essent, cum ab omnibus pauci electi essent. Aut ergo tumultus ab eis cogitatur, aut pax; quorum illud optamus, illud cavemus: et ideo ne forte, quod absit, hoc praeparetur potius quod cavemus quam quod optamus, consentimus adesse omnes illos, ut tamen a nobis tantus adsit numerus, quantus tuae Spectabilitati sufficere visus est; ut tumultuosum per turbas si quid emerserit, nonnisi eis recte imputetur, in quorum parte praesens", + "candidate_score": 0.655016, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_501_503", + "bdc_text": "Haec pro se Philippus , cuius tamen consilium a nulla nec publica nec privata concordiam quaerendi ratione abhorrebat : sed causis aliis impediebatur . Legati vero nostri ideo privatim agere se non posse respondebant , quoniam mandatum nullum principum suorum de ea re haberent , et aliter ab illis instructi ad Comitia venissent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_401", + "psc_text": "viguit principatus, et caeteris terris, unde Evangelium ad ipsam Africam venit, per communicatorias litteras esse conjunctum, ubi paratus esset causam suam dicere, si adversarii ejus ab eo illas Ecclesias alienare conarentur. Quia ergo venire noluit ad hospitium collegarum, quos a suis inimicis contra veritatem suae causae perversos esse sentiebat vel suspicabatur, vel, ut ipsi asserunt, simulabat, tanto magis Secundus, si verae pacis custos esse voluisset, cavere debuit ne damnarentur absentes, qui judicio eorum omnino interesse noluerunt. Neque enim de presbyteris aut diaconis aut inferioris ordinis clericis, sed de collegis agebatur, qui possent aliorum collegarum judicio, praesertim apostolicarum Ecclesiarum, causam suam integram reservare; ubi contra eos sententiae dictae in absentes, nullo modo aliquid valerent, quando eorum judicium non primo aditum postea deseruerunt, sed suspectum semper habitum nunquam adire voluerunt. 8. Haec res maxime sollicitare debuit Secundum qui tunc erat primas, si propterea concilium regebat, ut paci consuleret; facile enim fortassis rabida", + "candidate_score": 0.655001, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_234", + "bdc_text": "Ad hanc igitur futuri colloquii formam per praesides propositam , quid adversarii responderint , quanquam non scimus , tamen conficere difficile non est , ut quorum consilio et suffragio prius composita et constituta fuisset ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3486", + "psc_text": "Non est vestrum praedicare tempora; sed, Non est vestrum nosse: verum si ita vis intelligi quod ait, Non est vestrum scire, ac si diceret, Non est vestrum scientes facere, id est, non est vestrum hoc docere; quis nostrum docere audeat, vel se scire praesumat quod Deus ille magister nec eos discipulos docuit, a quibus praesentibus interrogatus est praesens, nec illi tam sancti magnique doctores Ecclesiam docere potuerunt? 5. An respondebitur, haec non docuisse Apostolos, sed Prophetas? Hoc enim aisti, et verum est, quod ea quae futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent, inquis, ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Sed si venratio tua satis admiratione plenum esse dicit, si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit; quanto majore admiratione plenam est, si ea quae Prophetae hominibus sunt locuti, haec Apostoli vel scire sunt prohibiti vel docere! Quomodo autem Prophetae", + "candidate_score": 0.654937, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_7_9", + "bdc_text": "Non solum autem haec , quam dixi , occupatio mihi obstitit , ut ad vos hactenus nihil , sed et haec , quia vel qui mihi , quae vellem , desciberet , nemo , vel quod ipse scribere cupiebam , aut nihil aut quam minimum fuit . Nam et vos pro Comitiorum istorum fama pro hominum undique concursu aliquid magnum et admirabile et quendam inter partis utriusque proceres congressum talem animo effinxisse scio , quam posteritas miraretur . Et mea quoque fuit haec eadem expectatio :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2151", + "psc_text": "et tu scis quantum in illo vicissim diligaris a nobis: et ideo non dubitavi te contristari potuisse, si eos vidisses sine litteris meis, quos a nobis profectos, et tanta nobis familiaritate conjunctos ignorare non posses; simul etiam quia rescriptorum debitor fui. Nam ex quo sumpsi epistolam tuam, nisi nunc primum rescripsisse me nescio: tantis enim curis obstricti et distenti sumus, ut etiam hoc nesciam. 2. Vobis autem quemadmodum sit et utrum vobis aliquam requiem, quantum in hac terra potest, Dominus praestiterit, valde nosse cupimus: quoniam si glorificatur unum membrum, congaudent omnia membra (I Cor. XII, 26); atque ita plerumque contingit, ut dum aliquos fratres nostros in quantulacumque requie constitutos, in mediis nostris anxietatibus cogitamus, non parva ex parte recreemur, tanquam et nos in ipsis quietius tranquilliusque vivamus. Quamvis etiam cum molestiae in hujus vitae fragilitate crebrescunt, aeternam requiem nos desiderare compellunt. Mundus quippe iste periculosior est blandus quam molestus, et", + "candidate_score": 0.654891, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_1_3", + "bdc_text": "Charissimis in Christo fratribus Evangelium Tyguri annuntiantibus Simon Grynaeus . S. D . Istis Comitiorum circumcursitationibus et amicorum salutationibus ac appellationibus et rerum , quae gerebantur , negotiis et occupationibus et brevi denique hyberni diei spatio factum est , ut totum mihi tempus absumeretur , ac ut scribere ad unumquemque vestrum , quae maxime vellem , quaeque maxime debuisse fateor , minime potuerim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1181", + "psc_text": "2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum, qui urgente necessitate pro salute civis sui, etiam media hieme quomodocumque ad illas partes venire compulsus est, et salutare et admonere charitatem tuam quam habes in Christo Jesu Domino nostro, ut opus tuum bonum diligentissima acceleretur instantia, quo noverint inimici Ecclesiae leges illas, quae de idolis confringendis et haereticis corrigendis vivo Stilichone in Africam missae sunt, ex voluntate Imperatoris piissimi et fidelissimi constitutas; quo nesciente vel nolente factum sive dolose jactant, sive libenter putant, atque hinc animos imperitorum turbulentissimos reddunt, nobisque periculose ac vehementer infestos. 3. Hoc autem quod petendo vel suggerendo admoneo praestantiam tuam, non dubito omnium per Africam", + "candidate_score": 0.654776, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_237_239", + "bdc_text": "Gravabat enim principio , non quod legati Ferdinandi in colloquium adhiberentur , sed quod hi quidem adhiberentur , nostri vero excluderentur , qui supra hos ter denos et pauci et praestantes viri , et tales denique erant , quibus cum isti ter undeni nostri consilia omnia communicare necesse haberent . Itaque absurdum videbatur colloquio excludere , et principum ad hoc colloquium legatos et eorum qui in colloquio essent consiliorum omnium socios . Illud autem nullo pacto dissimulandum esse iudicabant , quod ex undenis suffragiis facere suffragia singula niterentur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_401", + "psc_text": "viguit principatus, et caeteris terris, unde Evangelium ad ipsam Africam venit, per communicatorias litteras esse conjunctum, ubi paratus esset causam suam dicere, si adversarii ejus ab eo illas Ecclesias alienare conarentur. Quia ergo venire noluit ad hospitium collegarum, quos a suis inimicis contra veritatem suae causae perversos esse sentiebat vel suspicabatur, vel, ut ipsi asserunt, simulabat, tanto magis Secundus, si verae pacis custos esse voluisset, cavere debuit ne damnarentur absentes, qui judicio eorum omnino interesse noluerunt. Neque enim de presbyteris aut diaconis aut inferioris ordinis clericis, sed de collegis agebatur, qui possent aliorum collegarum judicio, praesertim apostolicarum Ecclesiarum, causam suam integram reservare; ubi contra eos sententiae dictae in absentes, nullo modo aliquid valerent, quando eorum judicium non primo aditum postea deseruerunt, sed suspectum semper habitum nunquam adire voluerunt. 8. Haec res maxime sollicitare debuit Secundum qui tunc erat primas, si propterea concilium regebat, ut paci consuleret; facile enim fortassis rabida", + "candidate_score": 0.654623, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_463_465", + "bdc_text": "Neque illius rei exemplum ullum extare , cum tot in locis ab annis iam viginti iisdem de rebus pars utraque saepe convenisset : sed Evangelii praeconium , de quo certatur , in iis publicis conventibus liberum semper fuisse . Semel Caesarem impetrasse , ut quo tempore Comitia celebrarentur , eo tempore Evangelii doctrina sileret :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_867", + "psc_text": "autem hoc, quod magis arbitror, ante illud Jerosolymitanum concilium Petrus fecit; nec sic mirum est, quod eum volebat Paulus non timide obtegere, sed fidenter asserere quod eum pariter sentire jam noverat: sive quod cum eo contulerat Evangelium; sive quod in Cornelii centurionis vocatione, etiam divinitus eum de hac re admonitum acceperat; sive quod antequam illi, quod timuerat, venissent Antiochiam, cum gentibus eum convesci viderat. Neque enim negamus in hac sententia fuisse jam Petrum, in qua et Paulus fuit. Non itaque tunc eum quid in ea re verum esse docebat: sed ejus simulationem, qua Gentes judaizare cogebantur, arguebat; non ob aliud, nisi quia sic illa omnia simulatoria gerebantur, tanquam verum esset quod illi dicebant, qui sine circumcisione praeputii atque aliis observationibus quae erant umbrae futurorum, putabant credentes salvos esse non posse. 12. Ergo et Timotheum circumcidit propterea, ne Judaeis, et maxime cognationi ejus maternae sic viderentur qui ex Gentibus in Christum", + "candidate_score": 0.654487, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_460_462", + "bdc_text": "Hoc fomentum ad haec Comitia vel prorsus dissolvendum , vel in nova usque Comitia usque producendum , satis ipsis idoneum videbatur . Nostri , adito Senatu , ostendebant , eum virum , qui tredecim annis antea , et nunc toto Comitiorum tempore , interpellante nemine , contionatus fuisset , sine eorum ignominia , qui huc evangelii defendendi causa venissent , refici hoc tempore et se praesente non posse . Turpe futurum sibi , si culpa sua non solum non promotus evangelii cursus , non solum alibi , sed etiam eo loco , ubi in eam rem nunc maxime incumberent , impeditus fuisset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_403", + "psc_text": "judici dimittamus: aut si aliqui in vobis sunt qui certa istorum crimina ita noverint, ut ea facile valeant edocere, negantesque convincere, et talibus communicare formidant, pergant ad fratres et collegas nostros transmarinarum Ecclesiarum episcopos, et ibi prius de istorum factis et contumacia conquerantur, quod ad judicium collegarum Afrorum male sibi conscii venire noluerunt, ut inde illis denuntietur ut veniant, ibique objectis respondeant. Quod si non fecerint, ibi etiam eorum pravitas et perversitas innotescet, missaque tractatoria super eorum nomine per totum orbem terrarum, quacumque jam Christi Ecclesia dilata est, ab omnibus Ecclesiis eorum communio praecidetur, ne aliquis error in Cathedra Ecclesiae Carthaginis oriatur. Tum demum securi episcopum alium plebi Carthaginis ordinabimus, cum a tota Ecclesia isti fuerint separati: ne forte cum alius modo fuerit ordinatus, non ei communicetur ab Ecclesia transmarina, quia iste ab honore depositus non videbitur, quem jam ordinatum fama celebravit, et ad eum commeare communicatorias litteras fecit; atque", + "candidate_score": 0.65431, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_426_428", + "bdc_text": "Nam ut autographa actorum ad Caesarem pervenirent , valde nostri cupiebant sperabantque recte iis informatum , aliquando de doctrina nostra melius sensurum esse . Sed quod actorum copia ideo partibus non fieret , id vero nullo pacto tolerandum esse iudicabant . Quanquam enim liberum et arbitrarium futurum erat colloquium , tamen quia referendum ad proxima Comitia , et ex eo de nostra doctrina , velut praeiudicandum erat , sua plurimum interesse credebant , scire , quid esset actum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2107", + "psc_text": "Comitatum directus est, tunc Imperator contra Caecilianum potuerit judicare, et illud judicium suum quod nos recitaveramus, ubi inter partes cognoverat, Caecilianumque purgaverat, sententia posteriore rescindere. Sed dicebatur eis ut hoc potius legerent; et nihil omnino proferebant. Illae autem litterae Imperatoris, quibus ad se mitti jussit Ingentium, quas contra seipsos pro Caeciliano recitaverunt, hoc continent, quod Aelianus proconsul in causa Felicis audientiam praebuerit competentem, eumdemque Felicem a crimine traditionis innocentem fuisse constiterit: sed Ingentium ad Comitatum suum propterea jubere transmitti, ut illis qui ibi erant, et diurnis diebus eum interpellare non desinebant, apparere et intimari posset, et frustra eos Caeciliano invidiam comparare, et adversus eum violenter insurgere voluisse. 11. Quis eos crederet ista contra se recitasse pro nobis, nisi Dei omnipotentis nutu factum esset, ut non solum verba eorum Gestis tenerentur, sed etiam manus subscribentium legerentur? Nam et ordinem consulum et dierum, qui Gestis expressus est, si quis nunc diligenter advertat,", + "candidate_score": 0.654279, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_205_207", + "bdc_text": "tum ei querelae , quae gravis et acerba in illius oratione fuit , sic est responsum . Videri frustra fieri , ut quisquam de magnis Imperii incommodis hoc tempore et loco quereretur , ubi de causis et remedio malorum inveniendo instituta esset deliberatio . Huc legatum Caesaris , huc Principes , huc ex omnibus nationibus sapientes homines venisse , non ut mutuis se querelis et iurgationibus vexarent , sed ut quae res orbem Christianum turbaret , lucide iam aliquando intelligerent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3050", + "psc_text": "per priorum imperatorum leges ad communionem homines catholicam cogerentur; obtinuimus tamen ut illud potius quod dixi, ab imperatoribus peteretur: decretum est in concilio nostro, legati ad Comitatum missi sunt. 26. Sed Dei major misericordia, qui sciret harum legum terror et quaedam medicinalis molestia quam multorum esset pravis vel frigidis animis necessaria, et illi duritiae quae verbis emendari non potest, sed tamen aliquantula severitate disciplinae potest, id egit ut legati nostri quod susceperant, obtinere non possent. Jam enim nos praevenerant ex aliis locis quaedam episcoporum querelae gravissimae, qui mala fuerant ab ipsis multa perpessi, et a suis sedibus exturbati; praecipue horrenda et incredibilis caedes Maximiani episcopi catholici Ecclesiae Bagaiensis effecit ut nostra legatio jam quid ageret non haberet. Jam enim lex fuerat promulgata, ut tantae immanitatis haeresis Donatistarum, cui crudelius parci videbatur quam ipsa saeviebat, non tantum violenta esse, sed omnino esse non sineretur impune: non tamen supplicio capitali, propter servandam", + "candidate_score": 0.654275, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_564_566", + "bdc_text": "Nam et ipsos crudeles esse , si propter verba sanguinis tantum fundant . Barbaram esse rem hanc nimium , et perinde ac si Sarmata interficere Germanum velit ideo , quod lingua alia , et non illius , utatur : duras nos nimium inscitiae poenas hactenus luere , si plectimur ideo , quia aut non balbutire satis cum adversariis , aut non aeque diserte loqui possimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3447", + "psc_text": "occulto; nec littera, sed spiritu; nec carnis, sed cordis circumcisione Judaei. CAPUT IV. 14. Quae cum ita se habeant, non tamen debemus consuetudinem sermonis humani inepta loquacitate confundere, et in rebus discernendis frequentata vocabula perturbata significatione miscere, ut eos qui Christiani sunt et appellatione usitatissima Christiani vocantur, inusitato vocabulo aliquis affectet appellare Judaeos; vel cum sit ipse voceturque Christianus, Israelitae potius nomine delectetur; et quod in mysterio debet semper intelligere, parcius autem ore proferre, hoc in quotidiana loquendi consuetudine magis eligat frequentare inepta insolentia, et, si dici potest, imperita scientia. Numquid enim Apostoli, per quos ea didicimus, ista nesciebant, quomodo nos potius simus semen Abrahae secundum Isaac promissionis haeredes; et Judaei spiritu, non littera; cordis circumcisione, non carnis; et non secundum carnem Israel, sed Israel Dei? Sciebant utique ista multo sapientius certiusque quam nos; et tamen in loquendi consuetudine Judaeos et Israelitas eos appellabant, qui secundum carnem de Abrahae stirpe", + "candidate_score": 0.654235, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_448_450", + "bdc_text": "Decima iam octava Decembris fuit , cum de colloquii conditionibus omnibus omnino transactum videretur , cumque iam nihil quam ipsum superesse colloquium crederetur , novas hic rursum morae causas adversarii excitare , et viam quaerere , quomodo in proximorum Comitiorum diem usque vicinum iam res extraheretur . Nam et contionem publicam avertere sunt conati , et suffragia trium istorum , qui inter ipsos a nobis stabant , praeripere , et privatum colloquium ex publico facere . De unaquaque re paucis dicemus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1011", + "psc_text": "tantum perpetrassent scelus. Gesta sunt haec ab hora ferme decima usque ad noctis partem non minimam. Nemo compescere, nemo subvenire tentavit illorum, quorum esse gravis posset auctoritas, praeter unum peregrinum, per quem et plurimi servi Dei de manibus interficere conantium liberati sunt, et multa extorta praedantibus; per quem clarum factum est, quam facile illa vel omnino non fierent, vel coepta desisterent, si cives, maximeque primates ea fieri perficique vetuissent. 9. Proinde in universa illa civitate non innocentes a nocentibus, sed minus nocentes a nocentioribus poteris fortasse discernere. Nam in parvo peccato illi sunt, qui metu deterriti, maximeque ne offenderent eos quos in illo oppido plurimum posse, et inimicos Ecclesiae noverant, opem ferre non ausi sunt: scelerati autem omnes, quibus etsi non facientibus, neque immittentibus, tamen volentibus ista commissa sunt; sceleratiores, qui commiserunt; sceleratissimi, qui immiserunt. Sed de immissione suspicionem putemus esse non veritatem, nec ea discutiamus quae nisi tormentis eorum", + "candidate_score": 0.654171, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_602_604", + "bdc_text": "Ut loco caeterorum duo tantum viri colloquerentur : ab nostra parte si quis quid post illos vellet subiicere , cum parte sua non pugnans , sed consentiens , ei ut id liceret : ( prorsus quasi solliciti de nobis essent , ne nos inter nos pugnam cui diceremus ) Acta per singula integreque ut conscriberentur :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.654149, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_177", + "bdc_text": "precibus postremo usque ad lachrymas effusis et obtestationibus summis animos est mollire conatus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1771", + "psc_text": "XXII, 43): ubi quid aliud quam nobis praebebat exemplum, in tempore precator opportunus, cum Patre exauditor aeternus? 20. Dicuntur fratres in Aegypto crebras quidem habere orationes, sed eas tamen brevissimas, et raptim quodammodo jaculatas, ne illa vigilanter erecta, quae oranti plurimum necessaria est, per productiores moras evanescat atque hebetetur intentio. Ac per hoc etiam ipsi satis ostendunt, hanc intentionem, sicut non est obtundenda, si perdurare non potest, ita si perduraverit, non cito esse rumpendam. Absit enim ab oratione multa locutio, sed non desit multa precatio, si fervens perseverat intentio. Nam multum loqui, est in orando rem necessariam superfluis agere verbis. Multum autem precari, est ad eum quem precamur, diuturna et pia cordis excitatione pulsare. Nam plerumque hoc negotium plus gemitibus quam sermonibus agitur, plus fletu quam affatu. Ponit autem lacrymas nostras in conspectu suo, et gemitus noster non est absconditus ab eo qui omnia per Verbum condidit, et humana verba", + "candidate_score": 0.654104, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_306_308", + "bdc_text": "verem hoc perpendere oportere , si antequam ad Caesarem acta haec relata essent , vulgarentur , quanta et quam iusta id Caesaris indignatione sit futurum . Postremo , oblatam confessionem quod attineret , facile nos intelligere , confessionis exemplar unum sufficere non posse , itaque plura offerenda esse . Uno praesides , uno Legatum Caesaris , uno adversarios opus habere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2110", + "psc_text": "aliquid dedimus judici, ut contra illos pro nobis pronuntiaret; ipsis quid dedimus, ut contra se pro nobis tanta non solum dicerent, verum etiam recitarent? An forte volunt ut eis apud vos gratias agamus, quia cum dicant judicem praemio a nobis esse corruptum, ipsi tam multa, quae pro nobis contra seipsos dixerunt et recitaverunt, gratis nobis omnia praestiterunt? Aut certe si propterea dicunt quod nos vicerint, quia melius egerunt causam Caeciliani quam nos, hoc plane credite illis. Nos enim duas lectiones pro illo sufficere putaveramus: illi autem quatuor protulerunt. 13. Sed quid pluribus litteras oneramus? Si vultis nobis credere, credite; et teneamus pariter unitatem, quam jubet et diligit Deus. Si autem nobis non vultis credere, Gesta ipsa legite, aut vobis ut legantur admittite, et an vera sint quae scripsimus vobis, ipsi probate. Si autem nihil horum facere vultis, et manifestissima veritate convictam partis Donati falsitatem adhuc sequi desideratis, mundi sumus a", + "candidate_score": 0.654071, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_460_462", + "bdc_text": "Hoc fomentum ad haec Comitia vel prorsus dissolvendum , vel in nova usque Comitia usque producendum , satis ipsis idoneum videbatur . Nostri , adito Senatu , ostendebant , eum virum , qui tredecim annis antea , et nunc toto Comitiorum tempore , interpellante nemine , contionatus fuisset , sine eorum ignominia , qui huc evangelii defendendi causa venissent , refici hoc tempore et se praesente non posse . Turpe futurum sibi , si culpa sua non solum non promotus evangelii cursus , non solum alibi , sed etiam eo loco , ubi in eam rem nunc maxime incumberent , impeditus fuisset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_405", + "psc_text": "absentium collegarum esset damnaturus, cum in potestate Acta concilii non haberet, contradicente primate? Quod si tanta et adversus primam sedem seditio nasceretur, ut nonnulli damnare jam vellent quos volebat ille differri, quanto melius a talibus inquieta et impacata molientibus, quam a totius orbis communione dissentiretur? Sed quia non erant quae in Caecilianum et ordinatores ejus transmarino judicio probarentur, propterea nec priusquam in eum sententias dicerent, deferre voluerunt, nec posteaquam dixerunt, perseveranter id agere ut Ecclesiae transmarinae in notitiam perferretur, quorum traditorum in Africa damnatorum communionem vitare deberet. Quia si id facere tentavissent, adessent sibi Caecilianus et caeteri, et suam causam adversus fallaces criminatores, apud transmarinos ecclesiasticos judices diligentissima discussione purgarent. 10. Itaque concilium illud perversum atque nefarium, maxime ut creditur traditorum fuit, quibus confessis Secundus Tigisitanus ignoverat: ut quoniam de traditione fama crebruerat, infamatis aliis a se averterent suspicionem, et cum homines per Africam totam credentes episcopis, falsa de innocentibus", + "candidate_score": 0.654016, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_310_312", + "bdc_text": "Hoc responsum quoniam nostrarum praecipuarum postulationum alteram de legatis reliquis adhibendis manifeste , alteram de suffragiis non notandis obscure per ambages reiiciebat , postulationem autem alteram de exemplaribus ridiculam , alteram de statuum multitudine aeque levem inferebat , nostri paucis hunc in modum exceperunt . Adhuc se ita , ut prius , postulare , ut caeteri , qui huc legati venissent , ad suffragiorum numerum non destinati , colloquio Interessent : tum ut voces singulorum valerent , ac notarentur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1732", + "psc_text": "adesse dixerunt, ut eorum numerus appareat, quoniam eos paucos esse adversarii saepe sui mentiti sunt; hoc si aliquando a nostris dictum est, de his locis dici verissime potuit ubi nostrorum coepiscoporum et clericorum atque laicorum longe major est numerus, et maxime in proconsulari provincia: quanquam, excepta Numidia consulari, etiam in caeteris provinciis Africanis nostrorum numero facillime superentur; aut certe, in comparatione omnium gentium, per quas catholica communio dilatatur, eos esse paucissimos rectissime dicimus. Sed nunc si numerum suum innotescere voluissent, nonne ordinatius atque tranquillius innotesceret per eorum subscriptiones, quas ut mandato suo te cernente subjungant, edicto admonuisti? Quid sibi ergo vult quod collationis loco omnes adesse desiderant? Si enim pacem non cogitant, quid non perturbabunt locuturi, aut quid illic facient tacituri? Nam etiamsi clamor non sit, solus susurrus ipse multorum, satis magnum strepitum faciet, quo impediatur illa collatio. 7. Quid est autem quod in Notoria sua ponendum putarunt, ideo se", + "candidate_score": 0.653893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_430", + "bdc_text": "Ad haec cum hae res , de quibus rebus hic disputaretur , essent eius generis , quas scire maxime expediret , sive verae essent , ut dissimularentur minime , sive falsae , hominum errore ut in re periculosa deprehenderentur , quo facilius publico concilio aut error tolli , aut veritas restitui posset , non videbant nostri , quorsum premere attineret disputationes eas , quarum argumenta in illustri deceret esse posita , et vel ad memoriam rei tantae copiam actorum apud partem utramque conservandam videri .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_202", + "psc_text": "Mihi enim videtur exitiosissime credi, aliquod in Libris sanctis haberi mendacium; id est eos homines, per quos nobis illa Scriptura ministrata est atque conscripta, aliquid in libris suis fuisse mentitos. Alia quippe quaestio est, sitne aliquando mentiri viri boni; et alia quaestio est, utrum scriptorem sanctarum Scripturarum mentiri oportuerit: imo vero non alia, sed nulla quaestio est. Admisso enim semel in tantum auctoritatis fastigium officioso aliquo mendacio, nulla illorum librorum particula remanebit, quae non ut cuique videbitur vel ad mores difficilis vel ad fidem incredibilis, eadem perniciosissima regula ad mentientis auctoris consilium officiumque referatur. 4. Si enim mentiebatur apostolus Paulus cum apostolum Petrum objurgans diceret, Si tu cum sis Judaeus, gentiliter et non judaice vivis, quemadmodum gentes cogis judaizare? et recte illi videbatur Petrus fecisse, quem non recte fecisse et dixit et scripsit, ut quasi animos tumultuantium deliniret (Gal. II, 11-14); quid respondebimus, cum exsurrexerint perversi homines, prohibentes nuptias, quos", + "candidate_score": 0.653744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_131_133", + "bdc_text": "At vero postquam causa etiam bona praecipitato iuditio condemnaretur , omnem hanc de concordia spem frustra esse nostri arbitrabantur . Sed haec Goslaria causa ut habeat , alibi erit et alios per homines narratione integra perfectaque docendum . Sed nos ad institutam Comitiorum narrationem redeamus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_406", + "psc_text": "adversus fallaces criminatores, apud transmarinos ecclesiasticos judices diligentissima discussione purgarent. 10. Itaque concilium illud perversum atque nefarium, maxime ut creditur traditorum fuit, quibus confessis Secundus Tigisitanus ignoverat: ut quoniam de traditione fama crebruerat, infamatis aliis a se averterent suspicionem, et cum homines per Africam totam credentes episcopis, falsa de innocentibus loquerentur, quod damnati essent apud Carthaginem traditores, tanquam in nebula mendacissimi rumoris, ipsi qui vere tradiderant latitarent. Unde videtis, charissimi, fieri potuisse, quod verisimile non esse quidam vestrum dicebant, ut qui essent de sua traditione confessi, causamque suam impetravissent Deo dimitti oportere, iidem judices damnatoresque tanquam traditorum absentium postea consedissent. Magis enim amplexi sunt occasionem, qua possent alios falsa criminatione perfundere, et conversas in eos linguas hominum ab inquisitione criminum suorum hoc modo declinare. Alioquin si fieri non posset ut quisque mala quae ipse committeret, in alio judicaret, non diceret quibusdam Paulus apostolus: Propterea inexcusabilis es, o homo omnis qui", + "candidate_score": 0.653666, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_619_621", + "bdc_text": "Qua in re incredibilis intelligendi dicendique vis et industria Melanchthoni nostro fuit . Sed eius viri paucorum licet dierum orationes continuo de hac re habitae , et quid in hac controversia positum sit , et quam ridicula adversariorum contentio fuerit , satis superque docebunt . Decima et octava Januarii die , binis ab utraque parte delectis viris , et ad se domum vocatis , legatus , cum satis se iam hanc rem intelligere , et ad informandum Caesarem sufficienter instructum esse diceret , sententias partium conformare conatus est .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", + "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", + "candidate_score": 0.653648, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_205_207", + "bdc_text": "tum ei querelae , quae gravis et acerba in illius oratione fuit , sic est responsum . Videri frustra fieri , ut quisquam de magnis Imperii incommodis hoc tempore et loco quereretur , ubi de causis et remedio malorum inveniendo instituta esset deliberatio . Huc legatum Caesaris , huc Principes , huc ex omnibus nationibus sapientes homines venisse , non ut mutuis se querelis et iurgationibus vexarent , sed ut quae res orbem Christianum turbaret , lucide iam aliquando intelligerent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_101", + "psc_text": "apud Deum miserius, et tristius, et damnabilius. Item nihil esse in hac vita, et maxime hoc tempore difficilius, laboriosius, periculosius episcopi, aut presbyteri, aut diaconi officio; sed apud Deum nihil beatius, si eo modo militetur quo noster imperator jubet. Quis autem iste sit modus, nec a pueritia, nec ab adolescentia mea didici: et eo tempore quo discere coeperam, vis mihi facta est, merito peccatorum meorum (nam quid aliud existimem nescio), ut secundus locus gubernaculorum mihi traderetur, qui remum tenere non noveram. 2. Sed arbitror Dominum meum propterea me sic emendare voluisse, quod multorum peccata nautarum, antequam expertus essem quid illic agitur, quasi doctior et melior reprehendere audebam. Itaque posteaquam missus sum in medium, tunc sentire coepi temeritates reprehensionum mearum; quanquam et antea periculosissimum judicarem hoc ministerium. Et hinc erant lacrymae illae quas me fundere in civitate, ordinationis meae tempore, nonnulli fratres animadverterunt, et nescientes causas doloris mei, quibus potuerunt sermonibus,", + "candidate_score": 0.653614, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_386_388", + "bdc_text": "Proposita enim nona Decembris die iuramenti forma notariis , plena conditionum intolerabilium fuit . Itaque nostri homines trahi de industria rem , et colloquium simulari , non quaeri , videntes , causam diligentius circumspicere coeperunt . De ea re antequam ad iuramenti formam venio , paucis est dicendum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.653506, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_464_466", + "bdc_text": "sed Evangelii praeconium , de quo certatur , in iis publicis conventibus liberum semper fuisse . Semel Caesarem impetrasse , ut quo tempore Comitia celebrarentur , eo tempore Evangelii doctrina sileret : caeterum hoc illi certas tum ob rationes ita permissum fuisse , ut certa cum protestatione , ne id unquam postea a nobis peteret , exciperetur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_866", + "psc_text": "ei diceret Jacobus, Et scient omnes; sed diceret, Et putabunt omnes, quoniam quae de te audierunt, falsa sunt: praesertim quia in ipsis Jerosolymis Apostoli jam decreverant, ne quisquam Gentes cogeret judaizare (Act. XV, 28); non autem decreverant, ne quisquam tunc Judaeos judaizare prohiberet, quamvis etiam ipsos jam doctrina christiana non cogeret. Proinde si post Apostolorum decretum Petrus habuit illam in Antiochia simulationem, qua Gentes cogeret judaizare, quod jam nec ipse cogebatur, quamvis propter commendanda eloquia Dei quae Judaeis sunt credita, non prohibebatur; quid mirum, si constringebat eum Paulus libere asserere, quod cum caeteris Apostolis se Jerosolymis decrevisse meminerat? 11. Si autem hoc, quod magis arbitror, ante illud Jerosolymitanum concilium Petrus fecit; nec sic mirum est, quod eum volebat Paulus non timide obtegere, sed fidenter asserere quod eum pariter sentire jam noverat: sive quod cum eo contulerat Evangelium; sive quod in Cornelii centurionis vocatione, etiam divinitus eum de hac re admonitum", + "candidate_score": 0.653321, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_442_444", + "bdc_text": "originalia soli Caesari reddenda esse : hunc caetera curaturum , copiam actorum suo tempore ab illo impetrari posse , etiam originalia a Caesare repetere licere , eum aequum nihil recusaturum esse , propter substitutos autem colloquium turbare non decere . Hoc responsum datum decima sexta Decembris fuit , cum hactenus plus minus septem diebus de forma iuramenti disceptatum fuisset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3600", + "psc_text": "quantum possumus, inquiramus, mutua dilectione mittenda. CAPUT V. 11. Tua quippe consultatio brevis atque postrema in litteris quas ad fratres Caesareenses misisti, ita se habet: Exoro, inquit, ut me filium vestrum atque discipulum, et ad haec mysteria nuper proximeque Deo juvante venientem, qua debetis et dignum est, et qua prudentes respondere convenit sacerdotes, informatione doceatis: utrum magis illa sit tenenda sententia quae animam dicit esse de traduce, et per occultam quamdam originem ordinemque secretum in omne hominum genus caeteras animas ex Adae protoplasti transfusione defluere; an potius ea, quam omnes fratres vestri, et sacerdotes hic positi retinent et affirmant, eligenda definitio, credulitasque retinenda, quae Deum auctorem universarum rerum, hominumque cunctorum et fuisse, et esse, et futurum esse testatur et credit. Horum igitur duorum quae consulens proposuisti, vis ut eligatur, tibique respondeatur alterutrum; quod fieri deberet ab scientibus, si essent inter se duo ista contraria ut, altero electo, consequenter esset alterum", + "candidate_score": 0.65319, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_394_396", + "bdc_text": "Nam iniquas conditiones omnes non repulimus , sed recepimus nos , una fortasse et extrema excepta , qualiter mox intelligetur : et contra ipsorum expectationem , maxima eorum pars , qui in colloquio fuerunt , a nobis , non ab illis stetit : in quibus revocando ad se , et a nobis avertendis tam laborarunt , quam in iniquis conditionibus inveniendis et obiiciendis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3056", + "psc_text": "catholici facti sunt: docuit enim eos sollicitudo, quos negligentes securitas fecerat. Istorum autem omnium praecedentium auctoritatem et persuasionem secuti sunt multi, qui minus idonei erant per seipsos intelligere quid distaret inter Donatistarum errorem, et catholicam veritatem. 30. Ita cum magna agmina populorum vera mater in sinum gaudens reciperet, remanserunt turbae durae, et in illa peste infelici animositate sistentes. Ex his quoque plurimi simulando communicaverunt, alii paucitate latuerunt. Sed illi qui simulabant, paulatim assuescendo et praedicationem veritatis audiendo, maxime post collationem et disputationem quae inter nos et episcopos eorum apud Carthaginem fuit, ex magna parte correcti sunt. In quibusdam vero locis, ubi pertinacior et impacatior praevaluit multitudo, cui resistere non poterant pauciores quorum erat melior de communione sententia, aut turbae auctoritati paucorum potentiorum subditae in malam partem obtemperarunt, aliquanto diutius laboratum est. Ex his sunt in quibus adhuc laboratur, in quo labore multa Catholici, et maxime episcopi et clerici horrenda et", + "candidate_score": 0.653175, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_131_133", + "bdc_text": "At vero postquam causa etiam bona praecipitato iuditio condemnaretur , omnem hanc de concordia spem frustra esse nostri arbitrabantur . Sed haec Goslaria causa ut habeat , alibi erit et alios per homines narratione integra perfectaque docendum . Sed nos ad institutam Comitiorum narrationem redeamus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_987", + "psc_text": "in ea causa persisteret. 4. Sed haec humana judicia deputentur, et circumveniri ac falli, vel etiam corrumpi potuisse dicantur. Cur ergo adhuc accusatur christianus orbis terrarum, et nescio quibus traditorum criminibus infamatur, qui utique nec potuit nec debuit nisi electis judicibus potius quam victis litigatoribus credere? Habent apud Deum illi judices causam suam sive bonam sive malam: quid fecit Ecclesia toto orbe diffusa, quae non ob aliud ab istis rebaptizanda censetur, nisi quia in ea causa, in qua quid veri esset judicare non potuit, eis potius qui judicare potuerunt, quam eis qui nec superati cesserunt, credendum putavit? O magnum crimen omnium gentium, quas in semine Abrahae benedicendas promisit Deus (Gen. XXII, 18), et sicut promisit exhibuit! quae cum una voce dixerint, Quare nos vultis rebaptizare, respondetur eis, Quia nescitis qui fuerint in Africa sanctorum Codicum traditores, et in eo quod nesciebatis, judicibus magis quam accusatoribus credere voluistis. Si crimen alienum", + "candidate_score": 0.653073, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_619_621", + "bdc_text": "Qua in re incredibilis intelligendi dicendique vis et industria Melanchthoni nostro fuit . Sed eius viri paucorum licet dierum orationes continuo de hac re habitae , et quid in hac controversia positum sit , et quam ridicula adversariorum contentio fuerit , satis superque docebunt . Decima et octava Januarii die , binis ab utraque parte delectis viris , et ad se domum vocatis , legatus , cum satis se iam hanc rem intelligere , et ad informandum Caesarem sufficienter instructum esse diceret , sententias partium conformare conatus est .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2979", + "psc_text": "2. Si ergo sunt aliqui, quos in sui defensionem perversitas tanta devinxit, qui huic se dogmati dedant atque conjungant, sperantes hoc ad catholicam pertinere doctrinam, quod abhorrens longius et penitus approbatur adversum, infecti illorum et monitis et verbis ut laberentur inducti, quatenus ad rectum viae tramitem redeant festinabunt, ne diutius mentem obsidens velut eorum sensibus pastus error invadat. Nam si Pelagius quocumque restitit loco, eorum animos qui facile vel simpliciter crederent disputanti, hac affirmatione decepit: seu hac illi in urbe sint (quos nescientes nec manifestare possumus nec negare, cum et si sunt lateant, nec aliquando audeant vel illum praedicantem ista defendere, vel talia aliquo nostrorum praesente jactare, nec in tanta populi multitudine deprehendi aliquis facile, nec alicubi possit agnosci), sive in quovis terrarum loco degant; Dei nostri misericordia gratiaque credimus quod facile corrigantur, audita ejus damnatione qui fuerit pertinax et resistens hujus dogmatis auctor inventus; nec interest ubi isti fuerint,", + "candidate_score": 0.65294, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_553", + "bdc_text": "Orare se Praesides , ut quia huc de doctrina benigne et placite cognitum ventum esset , ne breves articulos obiici , et super iis nuda interrogatione insidiose se premi paterentur , sed expositione copiosa et lucida causam totam pertractari curarent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", + "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", + "candidate_score": 0.652837, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_603_605", + "bdc_text": "ab nostra parte si quis quid post illos vellet subiicere , cum parte sua non pugnans , sed consentiens , ei ut id liceret : ( prorsus quasi solliciti de nobis essent , ne nos inter nos pugnam cui diceremus ) Acta per singula integreque ut conscriberentur : protestationes temporum superiorum utrique parti salvae ut essent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.652749, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_460_462", + "bdc_text": "Hoc fomentum ad haec Comitia vel prorsus dissolvendum , vel in nova usque Comitia usque producendum , satis ipsis idoneum videbatur . Nostri , adito Senatu , ostendebant , eum virum , qui tredecim annis antea , et nunc toto Comitiorum tempore , interpellante nemine , contionatus fuisset , sine eorum ignominia , qui huc evangelii defendendi causa venissent , refici hoc tempore et se praesente non posse . Turpe futurum sibi , si culpa sua non solum non promotus evangelii cursus , non solum alibi , sed etiam eo loco , ubi in eam rem nunc maxime incumberent , impeditus fuisset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1181", + "psc_text": "2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum, qui urgente necessitate pro salute civis sui, etiam media hieme quomodocumque ad illas partes venire compulsus est, et salutare et admonere charitatem tuam quam habes in Christo Jesu Domino nostro, ut opus tuum bonum diligentissima acceleretur instantia, quo noverint inimici Ecclesiae leges illas, quae de idolis confringendis et haereticis corrigendis vivo Stilichone in Africam missae sunt, ex voluntate Imperatoris piissimi et fidelissimi constitutas; quo nesciente vel nolente factum sive dolose jactant, sive libenter putant, atque hinc animos imperitorum turbulentissimos reddunt, nobisque periculose ac vehementer infestos. 3. Hoc autem quod petendo vel suggerendo admoneo praestantiam tuam, non dubito omnium per Africam", + "candidate_score": 0.652733, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_464_466", + "bdc_text": "sed Evangelii praeconium , de quo certatur , in iis publicis conventibus liberum semper fuisse . Semel Caesarem impetrasse , ut quo tempore Comitia celebrarentur , eo tempore Evangelii doctrina sileret : caeterum hoc illi certas tum ob rationes ita permissum fuisse , ut certa cum protestatione , ne id unquam postea a nobis peteret , exciperetur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_764", + "psc_text": "18). Rursumque in consequentibus: « Post annos quatuordecim ascendi iterum Jerosolymam cum Barnaba, assumpto et Tito. Ascendi autem secundum revelationem, et exposui eis Evangelium quod praedico inter Gentes: » ostendens se non habuisse securitatem Evangelii praedicandi, nisi Petri, et qui cum eo erant, fuisset sententia roboratum. Statimque sequitur: « Separatim autem his qui videbantur aliquid esse, ne forte in vacuum currerem aut cucurrissem. » Quare separatim, et non in publico? Ne forte fidelibus ex numero Judaeorum, qui Legem putabant esse servandam, et sic credendum in Domino Salvatore, fidei scandulum nasceretur. Ergo et eo tempore cum Petrus venisset Antiochiam (licet hoc Apostolorum Acta non scribant, sed affirmanti Paulo credendum sit), in faciem illi Paulus restitisse se scribit, quia reprehensibilis erat. Prius enim quam venirent quidam a Jacobo, cum Gentibus edebat; cum autem venissent, subtrahebat se, et segregabat, timens eos qui ex circumcisione erant. Et consenserunt cum illo caeteri Judaei, ita ut", + "candidate_score": 0.652716, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_132_134", + "bdc_text": "Sed haec Goslaria causa ut habeat , alibi erit et alios per homines narratione integra perfectaque docendum . Sed nos ad institutam Comitiorum narrationem redeamus . Igitur vigesima Novembris die , quae secunda et vigesima constituti colloquii fuit , praesides postquam advenissent , vocatis in Curiam partibus , se suis a principibus praefectos colloquio legatos venisse , et audire paratos esse ostendebant .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3487", + "psc_text": "divina hominibus sunt locuti. Sed si venratio tua satis admiratione plenum esse dicit, si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit; quanto majore admiratione plenam est, si ea quae Prophetae hominibus sunt locuti, haec Apostoli vel scire sunt prohibiti vel docere! Quomodo autem Prophetae ista, de quibus agitur, tempora docentes, non intelligerentur ab Apostolis, si intelliguntur a nobis? aut si eos Apostoli intellexerunt, istam mensuram temporis prophetantes; quomodo non docerent quod intellexerunt, quando per eorum praeconium et ipsi Prophetae innotescebant, qui eos suis Libris ista docuerunt? Et ideo per quas Litteras ea ipsi didicerant, per easdem poterant alii quoque in his gentibus discere, in quibus Apostoli auctoritatem propheticam commendabant. Cur ergo eis dictum est, Non est vestrum scire, vel si ita intelligendum est. Non est vestrum docere tempora, quae Pater posuit in sua potestate; quandoquidem sic ea docebant, cum hi in quorum Litteris discerentur,", + "candidate_score": 0.652609, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_166", + "bdc_text": "Quarta deinde et vigesima cum legatus veniret , ab iis episcopis , qui tum ibi erant , obviam omnibus euntibus honorifice acceptus est .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_616", + "psc_text": "ex Evangelio tamen, quia manifestum est, quo etiam die Dominus crucifixus sit, et in sepultura fuerit, et resurrexerit, adjuncta est etiam ipsorum dierum observatio per patrum concilia, et orbi universo christiano persuasum est eo modo Pascha celebrari oportere. 28. Quadragesima sane jejuniorum habet auctoritatem, et in veteribus Libris ex jejunio Moysi (Exod. XXXIV, 28) et Eliae (III Reg. XIX, 8); et ex Evangelio, quia totidem diebus Dominus jejunavit (Matth. IV, 2), demonstrans Evangelium non dissentire a Lege et Prophetis. In persona quippe Moysi, Lex; in persona Eliae, Prophetae accipiuntur, inter quos et in monte gloriosus apparuit; ut evidentius emineret quod de illo dicit Apostolus: Testimonium habens a Lege et Prophetis (Rom. III, 21). In qua ergo parte anni congruentius observatio Quadragesimae constitueretur, nisi confini atque contigua dominicae passioni? Quia in ea significatur haec vita laboriosa, cui opus est continentia, ut ab ipsius mundi amicitia jejunetur; quae utique fallaciter blandiri, et", + "candidate_score": 0.65249, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_110_112", + "bdc_text": "An occupandi gubernandique imperia ius tenere : an singulare privilegium prophetiae supra apostolatum et episcopatum existat . Quarta de poenitentia et partibus illius disputatio fuit instituta tantum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1053", + "psc_text": "verae nomine impudenter aliquid possideret. CAPUT IV. 12. Quod autem pertinet ad terrenarum potestatum jussa, contra schismaticos aut haereticos vel impetranda vel exserenda, illi quidem a quibus vos separastis acerrimi fuerunt, et contra vos, quantum audire potuimus; et contra Maximianistas, quod Gestorum etiam certis documentis probamus: sed tamen nondum ab eis separati eratis, quando Juliano imperatori in sua petitione dixerunt, quod apud eum sola justitia locum haberet; quem certe apostatam noverant, et idololatriis deditum sic videbant, ut aut justitiam esse idololatriam faterentur, aut se scelerate mentitos negare non possent, ut apud eum dicerent solam locum habere justitiam, apud quem magnum locum cernerent habere idololatriam. Sed fuerit error in verbo, de facto ipso quid dicis? Si nihil justum ab imperatore petendum est, cur a Juliano petitum est quod justum putatum est? 13. An hoc petendum est, ut sua quisque recuperet, non ut aliquem, quo ab imperatore coerceatur, accuset? Interim et in", + "candidate_score": 0.652488, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_210_212", + "bdc_text": "Ad id rite peragendum , opus sapientia , fide et constantia bonorum esse . Hic se operam suam pro virili polliceri . Et quidem talis legati oratio , taliter responsum legato fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3101", + "psc_text": "quis extollatur (Eph. II, 9): non quia bona opera frustrantur, cum Deus reddat unicuique secundum opera ejus, sitque gloria et honor et pax omni operanti bonum (Rom. II, 6, 10); sed quia opera ex gratia, non ex oporibus gratia; quoniam fides quae per dilectionem operatur (Galat. V, 6), nihil operaretur nisi ipsa dilectio Dei diffunderetur in cordibus nostris per Spiritum sanctum qui datus est nobis (Rom. V, 5). Nec ipsa fides esset in nobis, nisi Deus unicuique partiretur mensuram fidei (Id. XII, 3). 5. Bonum est igitur homini ut cum totis viribus liberi arbitrii sui veraciter dicat, Fortitudinem meam ad te custodiam (Psal. LVIII, 10): quia ille qui putavit sine ipsius adjutorio se posse custodire quod dedit, profectus in longinquam regionem, et vivens prodige, cuncta consumpsit, et miseria durae servitutis attritus, reversusque in semetipsum dixit, Surgam, et ibo ad patrem meum (Luc. XV, 12-18): quam cogitationem bonam quando haberet, nisi", + "candidate_score": 0.652467, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_411", + "bdc_text": "Omnia scripta dictaque colloquii huius , a se annotata et in ordinem digesta notarii conservarent , ac nihil nec adderent , nec detraherent :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.652373, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_460_462", + "bdc_text": "Hoc fomentum ad haec Comitia vel prorsus dissolvendum , vel in nova usque Comitia usque producendum , satis ipsis idoneum videbatur . Nostri , adito Senatu , ostendebant , eum virum , qui tredecim annis antea , et nunc toto Comitiorum tempore , interpellante nemine , contionatus fuisset , sine eorum ignominia , qui huc evangelii defendendi causa venissent , refici hoc tempore et se praesente non posse . Turpe futurum sibi , si culpa sua non solum non promotus evangelii cursus , non solum alibi , sed etiam eo loco , ubi in eam rem nunc maxime incumberent , impeditus fuisset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_416", + "psc_text": "Promisit idem Donatus quod eos esset exhibiturus: quod cum non semel, sed saepius promisisset, amplius ad illud judicium accedere noluit, ubi jam erat tanta confessus, ut nihil aliud deinceps non accedendo, nisi praesens damnari noluisse videretur; cum tamen ea quae damnanda essent, eo praesente atque interrogato manifestata fuerint. Accessit et aliud, ut a quibusdam adversus Caecilianum denuntiationis libellus daretur: post quod factum quemadmodum sit rursus agitata cognitio, et quae personae illum libellum dederint, quoque modo nihil in Caecilianum probari potuerit, quid dicam, cum et audieritis omnia, et quoties volueritis, legere possitis? 16. De numero autem septuaginta episcoporum, cum quasi gravissima opponeretur auctoritas, quae fuerint dicta meministis; et tamen viri gravissimi ab infinitis quaestionibus catena quadam inexplicabili sese nectentibus suum temperare arbitrium maluerunt, nequaquam curantes quam multi essent illi episcopi, aut unde collecti, quos videbant tanta temeritate caecatos, ut in absentes et non interrogatos collegas, tam praecipites auderent proferre sententias. Et", + "candidate_score": 0.652306, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_299_301", + "bdc_text": "De bis undenis suffragiis quid faciendum esset , utriusque partis legatis videndum . Se quod officii sui esse crederent , curaturos esse , relatio gestae rei diligens Caesari ut fieret . In nostra vero ordinatione plus quam undecim status numerari :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1706", + "psc_text": "significat quod in Evangelio Dominus ait: Reddite Caesari quae Caesaris sunt, et Deo quae Dei sunt (Matth. XXII, 21). Hoc enim dixit, cum sibi demonstrato nummo, et quaesito cujus haberet imaginem, responsum esset, Caesaris; ut hinc intelligerent, quod Deus exigeret ab homine imaginem suam in homine ipso, sicut Caesar suam exigebat in nummo. Quanto magis ergo reddenda est cum promittitur, cui etiam non promissa debetur! 7. Quapropter, charissime, possem quidem pro mea quantulacumque facultatula, sancti propositi quod Deo vovisse vos comperi, uberius laudare fructum, ac demonstrare quid distet inter christianos dilectores mundi hujus, et contemptores, quamvis fideles utrique dicantur. Eodem utrique lavacro sacri fontis abluti sunt, eisdem imbuti consecratique mysteriis, utrique ejusdem Evangelii non auditores tantum, verum etiam praedicatores; nec utrique tamen regni Dei lucisque participes, et vitae aeternae, quae sola est beata, cohaeredes. Dominus enim Jesus non ab eis qui non audiunt, sed eos inter se auditores verborum suorum,", + "candidate_score": 0.65227, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_355_357", + "bdc_text": "Huius igitur Germaniae Romani pontifices saepe miserti , cum succurrere calamitatibus eius conati fuissent , tamen efficere nunquam potuerunt , saltem ut audirentur . Paulus adeo nuper Ro . Pontifex magno cunctos ad liberum concilium studio , et expectatum a vobis , et sepe etiam postulatum , vocavit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_867", + "psc_text": "autem hoc, quod magis arbitror, ante illud Jerosolymitanum concilium Petrus fecit; nec sic mirum est, quod eum volebat Paulus non timide obtegere, sed fidenter asserere quod eum pariter sentire jam noverat: sive quod cum eo contulerat Evangelium; sive quod in Cornelii centurionis vocatione, etiam divinitus eum de hac re admonitum acceperat; sive quod antequam illi, quod timuerat, venissent Antiochiam, cum gentibus eum convesci viderat. Neque enim negamus in hac sententia fuisse jam Petrum, in qua et Paulus fuit. Non itaque tunc eum quid in ea re verum esse docebat: sed ejus simulationem, qua Gentes judaizare cogebantur, arguebat; non ob aliud, nisi quia sic illa omnia simulatoria gerebantur, tanquam verum esset quod illi dicebant, qui sine circumcisione praeputii atque aliis observationibus quae erant umbrae futurorum, putabant credentes salvos esse non posse. 12. Ergo et Timotheum circumcidit propterea, ne Judaeis, et maxime cognationi ejus maternae sic viderentur qui ex Gentibus in Christum", + "candidate_score": 0.652221, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_165_167", + "bdc_text": "Haec vigesimo secundo die acta fuere , taleque initium Comitia habuere . Quarta deinde et vigesima cum legatus veniret , ab iis episcopis , qui tum ibi erant , obviam omnibus euntibus honorifice acceptus est . Postridie ab utriusque partis proceribus seorsim salutatus , et de re proposita appellatus , benigne respondit , et pollicitus amplissime fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_413", + "psc_text": "etiam ipsis securalibus legibus poenas justas et debitas lueret. CAPUT V. 14. Quod si Gesta proconsularia displicent, ecclesiasticis cedite. Omnia vobis ordine recitata sunt. An forte non debuit Romanae Ecclesiae Melchiades episcopus cum collegis transmarinis episcopis illud sibi usurpare judicium, quod ab Afris septuaginta, ubi primas Tigisitanus praesedit, fuerat terminatum? Quid quod nec ipse usurpavit? Rogatus quippe imperator, judices misit episcopos qui cum eo sederent, et de tota illa causa quod justum videretur statuerent. Hoc probamus et Donatistarum precibus, et verbis ipsius imperatoris: utraque enim vobis lecta meministis, et inspiciendi ac describendi licentiam nunc habetis. Legite et considerate omnia. Videte quanta cura pacis atque unitatis conservandae vel restituendae cuncta discussa sint; quemadmodum accusatorum persona tractata, et quorumdam eorum quibus maculis improbata sit, praesentiumque vocibus liquido constiterit, nihil eos habuisse quod in Caecilianum dicerent, sed totam causam in plebem de parte Majorini, hoc est seditiosam et ab Ecclesiae pace alienatam multitudinem", + "candidate_score": 0.652211, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_441", + "bdc_text": "Hi sic responderunt , ut dicerent , formam iuramenti a se propositam adhuc sibi placere :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1673", + "psc_text": "audito, ad populum tumultuantem perrexi, factoque silentio, quid promissum esset cum promissione etiam jurationis aperui. Illi vero qui solum ejus presbyterium cogitabant atque cupiebant, non ita ut putabam quod oblatum fuerat acceperunt; sed inter se aliquantulum mussitantes, petiverunt ut adderetur eidem promissioni atque jurationi, ut si quando illi ad suscipiendum clericatum consentire placuisset, non nisi in ipsa Hipponensi ecclesia consentiret. Retuli ad eum; sine dubitatione annuit. Renuntiavi illis, laetati sunt; et mox jurationem pollicitam poposcerunt. 4. Reverti ad filium nostrum, eumque inveni fluctuantem quibusnam verbis comprehendi posset illa cum juratione promissio, propter necessitates irruentes, quae possent eum ut abscederet cogere. Simul etiam quid timeret ostendit, ne quis irruisset hostilis incursus, qui esset discessione vitandus. Volebat addi sancta Melania, et aeris morbidi causationem; sed illius responsione reprehensa est. Ego autem dixi, gravem ab illo et non contemnendam causam necessitatis ingestam, quae cives etiam emigrare compelleret: sed si haec populo dicerentur, timendum", + "candidate_score": 0.652205, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_132_134", + "bdc_text": "Sed haec Goslaria causa ut habeat , alibi erit et alios per homines narratione integra perfectaque docendum . Sed nos ad institutam Comitiorum narrationem redeamus . Igitur vigesima Novembris die , quae secunda et vigesima constituti colloquii fuit , praesides postquam advenissent , vocatis in Curiam partibus , se suis a principibus praefectos colloquio legatos venisse , et audire paratos esse ostendebant .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_867", + "psc_text": "autem hoc, quod magis arbitror, ante illud Jerosolymitanum concilium Petrus fecit; nec sic mirum est, quod eum volebat Paulus non timide obtegere, sed fidenter asserere quod eum pariter sentire jam noverat: sive quod cum eo contulerat Evangelium; sive quod in Cornelii centurionis vocatione, etiam divinitus eum de hac re admonitum acceperat; sive quod antequam illi, quod timuerat, venissent Antiochiam, cum gentibus eum convesci viderat. Neque enim negamus in hac sententia fuisse jam Petrum, in qua et Paulus fuit. Non itaque tunc eum quid in ea re verum esse docebat: sed ejus simulationem, qua Gentes judaizare cogebantur, arguebat; non ob aliud, nisi quia sic illa omnia simulatoria gerebantur, tanquam verum esset quod illi dicebant, qui sine circumcisione praeputii atque aliis observationibus quae erant umbrae futurorum, putabant credentes salvos esse non posse. 12. Ergo et Timotheum circumcidit propterea, ne Judaeis, et maxime cognationi ejus maternae sic viderentur qui ex Gentibus in Christum", + "candidate_score": 0.652194, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_250_252", + "bdc_text": "Confessio namque et apologia nostrorum oblata tum praesidibus eorum articulorum loco , quos antea a nobis postularant , ita fuit , ut omnis in iis futuri colloquii disputatio existeret . Doctorum autem nomina et loca , quos in hanc disputationem nostri quidem destinassent , exhibita statim principio fuit . Eius autem rei talis erat utraque ex parte ratio , ut ter undeni hinc inde homines pro Principum urbiumque suorum numero et loco ad hoc certamen adhiberentur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1726", + "psc_text": "collationis cura suscepta diligentius perscrutati sunt Scripturas sacras; et quia in eis innumerabilia testimonia repererunt, quibus promissa est Ecclesia futura in omnibus gentibus, et toto orbe terrarum, sicut eam reddi et praesentari coepisse in Evangelio et Epistolis apostolicis, et in Actibus Apostolorum videmus, ubi et ipsa loca, et civitates, et provinciae leguntur, per quas crevit, incipiens ab Jerusalem, ut inde se etiam in Africam non migrando, sed crescendo diffunderet; non autem invenerunt aliquod testimonium divinorum eloquiorum, ubi dictum est eam perituram de caeteris partibus mundi, et in sola Africa Donati parte mansuram; et viderunt quam sit absurdum, pro illa, quae fuerat peritura, tot testimonia divina recitari; pro ea vero, quae, sicut putant, fuerat Domino placitura, nullum ejus testimonium reperiri: haec forte cogitantes, ad finiendas vanas, et perniciosas, et saluti aeternae contrarias inimicitias, ad locum collationis nostrae omnes convenire voluerunt, non ut tumultus novus oriatur, sed ut vetusta discordia finiatur. 4.", + "candidate_score": 0.651989, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_388_390", + "bdc_text": "De ea re antequam ad iuramenti formam venio , paucis est dicendum . Quanquam enim haec sententia pontificis Romani multis iam annis fuit , ut ne colloquium nobiscum iustum ullum haberetur , tamen quia id nostri semper urserunt , simulare saltem aliquem congressum adversariis necesse fuit . Itaque cum duae res ipsis propositae essent , altera , extra iactum dimicare , et hostem procul lacessere :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.651938, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_131_133", + "bdc_text": "At vero postquam causa etiam bona praecipitato iuditio condemnaretur , omnem hanc de concordia spem frustra esse nostri arbitrabantur . Sed haec Goslaria causa ut habeat , alibi erit et alios per homines narratione integra perfectaque docendum . Sed nos ad institutam Comitiorum narrationem redeamus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_407", + "psc_text": "Magis enim amplexi sunt occasionem, qua possent alios falsa criminatione perfundere, et conversas in eos linguas hominum ab inquisitione criminum suorum hoc modo declinare. Alioquin si fieri non posset ut quisque mala quae ipse committeret, in alio judicaret, non diceret quibusdam Paulus apostolus: Propterea inexcusabilis es, o homo omnis qui judicas. In quo enim alium judicas, temetipsum condemnas; eadem enim agis, quae judicas. (Rom. II, 1.) Quod illi omnino fecerunt, ut haec verba apostolica integre in eos apteque conveniant. 11. Non ergo tunc Secundus, quando eorum crimina Deo dimisit, paci unitatique consuluit: alioquin magis hoc apud Carthaginem provideret, ne schisma fieret, ubi nullus aderat cui confesso crimen donare cogeretur; sed quod erat facillimum, tota conservatio pacis esset absentes nolle damnare. Itaque injuriam facerent innocentibus, etiamsi eis non convictis, neque confessis, neque omnino praesentibus ignoscere voluissent. Ille quippe accipit veniam, cujus culpa certissima est. Quanto ergo immaniores et caeciores fuerunt, qui", + "candidate_score": 0.651869, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_461_463", + "bdc_text": "Nostri , adito Senatu , ostendebant , eum virum , qui tredecim annis antea , et nunc toto Comitiorum tempore , interpellante nemine , contionatus fuisset , sine eorum ignominia , qui huc evangelii defendendi causa venissent , refici hoc tempore et se praesente non posse . Turpe futurum sibi , si culpa sua non solum non promotus evangelii cursus , non solum alibi , sed etiam eo loco , ubi in eam rem nunc maxime incumberent , impeditus fuisset . Neque illius rei exemplum ullum extare , cum tot in locis ab annis iam viginti iisdem de rebus pars utraque saepe convenisset :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_403", + "psc_text": "judici dimittamus: aut si aliqui in vobis sunt qui certa istorum crimina ita noverint, ut ea facile valeant edocere, negantesque convincere, et talibus communicare formidant, pergant ad fratres et collegas nostros transmarinarum Ecclesiarum episcopos, et ibi prius de istorum factis et contumacia conquerantur, quod ad judicium collegarum Afrorum male sibi conscii venire noluerunt, ut inde illis denuntietur ut veniant, ibique objectis respondeant. Quod si non fecerint, ibi etiam eorum pravitas et perversitas innotescet, missaque tractatoria super eorum nomine per totum orbem terrarum, quacumque jam Christi Ecclesia dilata est, ab omnibus Ecclesiis eorum communio praecidetur, ne aliquis error in Cathedra Ecclesiae Carthaginis oriatur. Tum demum securi episcopum alium plebi Carthaginis ordinabimus, cum a tota Ecclesia isti fuerint separati: ne forte cum alius modo fuerit ordinatus, non ei communicetur ab Ecclesia transmarina, quia iste ab honore depositus non videbitur, quem jam ordinatum fama celebravit, et ad eum commeare communicatorias litteras fecit; atque", + "candidate_score": 0.651807, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_426_428", + "bdc_text": "Nam ut autographa actorum ad Caesarem pervenirent , valde nostri cupiebant sperabantque recte iis informatum , aliquando de doctrina nostra melius sensurum esse . Sed quod actorum copia ideo partibus non fieret , id vero nullo pacto tolerandum esse iudicabant . Quanquam enim liberum et arbitrarium futurum erat colloquium , tamen quia referendum ad proxima Comitia , et ex eo de nostra doctrina , velut praeiudicandum erat , sua plurimum interesse credebant , scire , quid esset actum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4037", + "psc_text": "quod inter nos mane placuerat, ut a notariis verba nostra exciperentur; ne ulterius dicas, quod te audio non tacere, non me fuisse ausum tibi dicere fidem meam, his litteris accipe quod et tu legas, et cui volueris legendum tradas, et quod volueris vicissim scribendo ipse respondeas. Iniquum est enim ut quisque de alio judicare velit, et judicari de se nolit. 2. Et de praeterito quidem placito nostro, quod condicto meridiano implere noluisti, facile existimari potest quis nostrum fidei suae fiduciam non habuerit: utrum qui volebat ut diceretur, et timebat ne teneretur; an qui usque adeo nolebat eam disceptantium judicio subtrahi, ut mandata litteris vellet etiam legentium memoriae commendari, ne quisquam vel oblivione opinatus, vel dissensione irritatus, diceret ab aliquo nostrum aut non esse dictum quod dictum erat, aut dictum esse quod dictum non erat. In his enim solent latebras suae malae defensionis inquirere, qui contentionis sunt cupidiores quam veritatis. Hoc", + "candidate_score": 0.651759, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_458_460", + "bdc_text": "ut hoc toto tempore , quo conventus istic esset , contio nulla haberetur . Hanc iniuriam quo magis accenderent , eo die , quo contionem veniens populus expectaturus frustra erat , ritum confirmationis , quem per annos duodecim istic omiserant , instauraturi erant , ut praeberet res ea speciem apud populum , velut instauratum Pontificis regnum , Christi regnum eo die in illa urbe collapsum esset . Hoc fomentum ad haec Comitia vel prorsus dissolvendum , vel in nova usque Comitia usque producendum , satis ipsis idoneum videbatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_405", + "psc_text": "absentium collegarum esset damnaturus, cum in potestate Acta concilii non haberet, contradicente primate? Quod si tanta et adversus primam sedem seditio nasceretur, ut nonnulli damnare jam vellent quos volebat ille differri, quanto melius a talibus inquieta et impacata molientibus, quam a totius orbis communione dissentiretur? Sed quia non erant quae in Caecilianum et ordinatores ejus transmarino judicio probarentur, propterea nec priusquam in eum sententias dicerent, deferre voluerunt, nec posteaquam dixerunt, perseveranter id agere ut Ecclesiae transmarinae in notitiam perferretur, quorum traditorum in Africa damnatorum communionem vitare deberet. Quia si id facere tentavissent, adessent sibi Caecilianus et caeteri, et suam causam adversus fallaces criminatores, apud transmarinos ecclesiasticos judices diligentissima discussione purgarent. 10. Itaque concilium illud perversum atque nefarium, maxime ut creditur traditorum fuit, quibus confessis Secundus Tigisitanus ignoverat: ut quoniam de traditione fama crebruerat, infamatis aliis a se averterent suspicionem, et cum homines per Africam totam credentes episcopis, falsa de innocentibus", + "candidate_score": 0.651702, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_418_420", + "bdc_text": "Ergo caeteris hic dissimulatis , res duas nostri in hac forma correxerunt . Alterum , ut post colloquium habitum , cum essent quatuor notariorum quatuor autographa , ut singulis partibus singula traderentur , Caesari reliqua duo reservarentur . Alterum , ut quoniam hi notarii substitutique iidem aut principum aut Urbium suarum legati essent , de actis referre iis , a quibus fuissent missi , possent , et notariatus et legationis offitio pari fide fungi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2091", + "psc_text": "nobis objecerunt crimen traditionis, non potuerunt conscribere sine crimine falsitatis. Proinde quae maxime necessaria credidimus, his litteris tanquam breviario collecta inseruimus, ne forte ad magna Gestorum volumina vel pervenire non facile possitis, vel ea legere laboriosum putetis. 2. Carthaginem venimus et nos et episcopi vestri, et quod prius nolebant et indignum esse dicebant, in unum convenimus. Electi sunt ex nobis et ex ipsis septem hinc, et septem inde, qui pro causa omnium loquerentur. Electi sunt alii septem hinc, et septem inde, cum quibus, ubi opus erat, consilium pertractarent. Electi sunt quatuor hinc, et quatuor inde, qui Gestis conscribendis custodes essent, ne infalsatum aliquid ab aliquo diceretur. Dati sunt etiam a nobis et ab ipsis notarii quatuor hinc, et quatuor inde, ut bini cum exceptoribus judicis alternarent, ne aliquis nostrum se dixisse aliquid causaretur, quod non fuisset exceptum. Huic tantae diligentiae etiam illud est additum, ut et nos et ipsi, quemadmodum", + "candidate_score": 0.651663, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_406_408", + "bdc_text": "Qua de re pulchrum legati responsum fuit , nam cum a nostris hominibus ad maturandum colloquium assidue urgeretur , confessus aliquando ingenue est , nos non dividi , illos componi non posse . Itaque se , quomodo colloquium procederet , non videre : in quo spes omnis esset in nostra dissensione collocata .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1917", + "psc_text": "disserendo ordinare, non ut carptim, sicut propositae sunt, de singulis disseram, sed uno quodam tenore sermonis eas inter se connectam atque contexam, difficile opus videtur; et tamen puto facilius eas solvi, si hoc fecero. Invicem quippe adjuvabunt, si altera pendebit ex altera, donec omnes veniant in seriem disputationis, non singillatim separatis locis, quasi unaquaeque in sua privata intentione habitet, sed unum aliquid intuentes, et unum collaborantes sociali ratione, et individua veritate. CAP. PRIMUM. 2. Voluisti ergo et scripto commonuisti exponi atque aperiri tibi, quid sibi velit vox illa Domini, Deus meus, Deus meus, ut quid me dereliquisti? et quid sit quod Apostolus ait, Ut in charitate radicati et fundati, praevaleatis comprehendere cum omnibus sanctis quae sit latitudo, longitudo, altitudo et profundum (Ephes. III, 17): et quae sint virgines quinque stultae, quaeve sapientes (Matth. XXV, 2): et quae sint tenebrae exteriores (Matth. XXII, 15): et quomodo intelligendum sit, Verbum caro factum", + "candidate_score": 0.65166, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_464_466", + "bdc_text": "sed Evangelii praeconium , de quo certatur , in iis publicis conventibus liberum semper fuisse . Semel Caesarem impetrasse , ut quo tempore Comitia celebrarentur , eo tempore Evangelii doctrina sileret : caeterum hoc illi certas tum ob rationes ita permissum fuisse , ut certa cum protestatione , ne id unquam postea a nobis peteret , exciperetur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_867", + "psc_text": "autem hoc, quod magis arbitror, ante illud Jerosolymitanum concilium Petrus fecit; nec sic mirum est, quod eum volebat Paulus non timide obtegere, sed fidenter asserere quod eum pariter sentire jam noverat: sive quod cum eo contulerat Evangelium; sive quod in Cornelii centurionis vocatione, etiam divinitus eum de hac re admonitum acceperat; sive quod antequam illi, quod timuerat, venissent Antiochiam, cum gentibus eum convesci viderat. Neque enim negamus in hac sententia fuisse jam Petrum, in qua et Paulus fuit. Non itaque tunc eum quid in ea re verum esse docebat: sed ejus simulationem, qua Gentes judaizare cogebantur, arguebat; non ob aliud, nisi quia sic illa omnia simulatoria gerebantur, tanquam verum esset quod illi dicebant, qui sine circumcisione praeputii atque aliis observationibus quae erant umbrae futurorum, putabant credentes salvos esse non posse. 12. Ergo et Timotheum circumcidit propterea, ne Judaeis, et maxime cognationi ejus maternae sic viderentur qui ex Gentibus in Christum", + "candidate_score": 0.651605, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_354_356", + "bdc_text": "Sed ubi relicta Charitas , et praeceptum Domini neglectum fuit , patriam hanc vestram tumultu completam esse , tum caedes et funesta bella successisse videtis , quae quidem tanta per Germaniam aliquo iam tempore fuere , ut hanc qui prius viderim , cognoscere vix nunc possim . Huius igitur Germaniae Romani pontifices saepe miserti , cum succurrere calamitatibus eius conati fuissent , tamen efficere nunquam potuerunt , saltem ut audirentur . Paulus adeo nuper Ro .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_784", + "psc_text": "Judaeorum Paulus dimiserat, quod malum habebant. Quod est malum Judaeorum, quod Paulus dimiserat? Utique illud quod sequitur: quod ignorantes, inquit, Dei justitiam, et suam volentes constituere, justitiae Dei non sunt subjecti (Rom. X, 3); deinde quod post passionem et resurrectionem Christi, dato ac manifestato Sacramento gratiae, secundum ordinem Melchisedech, adhuc putabant vetera sacramenta non ex consuetudine solemnitatis, sed ex necessitate salutis esse celebranda; quae tamen si nunquam fuissent necessaria, infructuose atque inaniter pro eis Machabai martyres fierent: postremo illud, quod praedicatores gratiae Christianos Judaei, tanquam hostes Legis, persequerentur. Hos atque hujusmodi errores et vitia, dicit se damna et ut stercora arbitratum, ut Christum lucrifaceret (Philipp. III, 8).» 16. Didicimus per te, quae apostolus Paulus mala reliquerit Judaeorum; rursum te docente discamus quae bona eorum tenuerit. « Observationes, » inquies, « Legis, quas more patrio celebrant, sicut ab ipso Paulo celebratae sunt, sine ulla salutis necessitate. » Id quid velis dicere,", + "candidate_score": 0.651597, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_504_506", + "bdc_text": "Et hanc quidem causam nostri prae se tulerunt : sed alia et maior erat , cur sibi genus hoc colloquii fugiendum esse censerent . Intutum enim esse iudicabant , teste remoto , cum illis quicquam agere , quorum de fide erga se dubitare multis ex causis cogeret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_406", + "psc_text": "adversus fallaces criminatores, apud transmarinos ecclesiasticos judices diligentissima discussione purgarent. 10. Itaque concilium illud perversum atque nefarium, maxime ut creditur traditorum fuit, quibus confessis Secundus Tigisitanus ignoverat: ut quoniam de traditione fama crebruerat, infamatis aliis a se averterent suspicionem, et cum homines per Africam totam credentes episcopis, falsa de innocentibus loquerentur, quod damnati essent apud Carthaginem traditores, tanquam in nebula mendacissimi rumoris, ipsi qui vere tradiderant latitarent. Unde videtis, charissimi, fieri potuisse, quod verisimile non esse quidam vestrum dicebant, ut qui essent de sua traditione confessi, causamque suam impetravissent Deo dimitti oportere, iidem judices damnatoresque tanquam traditorum absentium postea consedissent. Magis enim amplexi sunt occasionem, qua possent alios falsa criminatione perfundere, et conversas in eos linguas hominum ab inquisitione criminum suorum hoc modo declinare. Alioquin si fieri non posset ut quisque mala quae ipse committeret, in alio judicaret, non diceret quibusdam Paulus apostolus: Propterea inexcusabilis es, o homo omnis qui", + "candidate_score": 0.65152, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_495_497", + "bdc_text": "Ad hanc igitur rupem cum essent luctati frustra diu , desperata re , hunc impetum a caeteris abstinuerunt , sic cum illis actum fuit , igitur cum omnes iam vias frustra ad colloquium publicum , qualiter ipsi volebant , peragendum tentassent adversarii , ad privati colloquii rationes totos se converterunt . Principio legatus per privatum hominem egit cum Melanchtone nostro , eam in rem ut consentire vellet , multis ostendens , nisi id faceret , de colloquio hoc quidem tempore prorsus actum esse . Huius postulationis eadem adversariis causa , quae morae fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2979", + "psc_text": "2. Si ergo sunt aliqui, quos in sui defensionem perversitas tanta devinxit, qui huic se dogmati dedant atque conjungant, sperantes hoc ad catholicam pertinere doctrinam, quod abhorrens longius et penitus approbatur adversum, infecti illorum et monitis et verbis ut laberentur inducti, quatenus ad rectum viae tramitem redeant festinabunt, ne diutius mentem obsidens velut eorum sensibus pastus error invadat. Nam si Pelagius quocumque restitit loco, eorum animos qui facile vel simpliciter crederent disputanti, hac affirmatione decepit: seu hac illi in urbe sint (quos nescientes nec manifestare possumus nec negare, cum et si sunt lateant, nec aliquando audeant vel illum praedicantem ista defendere, vel talia aliquo nostrorum praesente jactare, nec in tanta populi multitudine deprehendi aliquis facile, nec alicubi possit agnosci), sive in quovis terrarum loco degant; Dei nostri misericordia gratiaque credimus quod facile corrigantur, audita ejus damnatione qui fuerit pertinax et resistens hujus dogmatis auctor inventus; nec interest ubi isti fuerint,", + "candidate_score": 0.651516, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_204_206", + "bdc_text": "In eo responso actae gratiae Caesaris primum , mox legati erga Germanos , benevolentiae et studiis fuerunt : tum ei querelae , quae gravis et acerba in illius oratione fuit , sic est responsum . Videri frustra fieri , ut quisquam de magnis Imperii incommodis hoc tempore et loco quereretur , ubi de causis et remedio malorum inveniendo instituta esset deliberatio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3050", + "psc_text": "per priorum imperatorum leges ad communionem homines catholicam cogerentur; obtinuimus tamen ut illud potius quod dixi, ab imperatoribus peteretur: decretum est in concilio nostro, legati ad Comitatum missi sunt. 26. Sed Dei major misericordia, qui sciret harum legum terror et quaedam medicinalis molestia quam multorum esset pravis vel frigidis animis necessaria, et illi duritiae quae verbis emendari non potest, sed tamen aliquantula severitate disciplinae potest, id egit ut legati nostri quod susceperant, obtinere non possent. Jam enim nos praevenerant ex aliis locis quaedam episcoporum querelae gravissimae, qui mala fuerant ab ipsis multa perpessi, et a suis sedibus exturbati; praecipue horrenda et incredibilis caedes Maximiani episcopi catholici Ecclesiae Bagaiensis effecit ut nostra legatio jam quid ageret non haberet. Jam enim lex fuerat promulgata, ut tantae immanitatis haeresis Donatistarum, cui crudelius parci videbatur quam ipsa saeviebat, non tantum violenta esse, sed omnino esse non sineretur impune: non tamen supplicio capitali, propter servandam", + "candidate_score": 0.651462, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_418_420", + "bdc_text": "Ergo caeteris hic dissimulatis , res duas nostri in hac forma correxerunt . Alterum , ut post colloquium habitum , cum essent quatuor notariorum quatuor autographa , ut singulis partibus singula traderentur , Caesari reliqua duo reservarentur . Alterum , ut quoniam hi notarii substitutique iidem aut principum aut Urbium suarum legati essent , de actis referre iis , a quibus fuissent missi , possent , et notariatus et legationis offitio pari fide fungi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2092", + "psc_text": "ne infalsatum aliquid ab aliquo diceretur. Dati sunt etiam a nobis et ab ipsis notarii quatuor hinc, et quatuor inde, ut bini cum exceptoribus judicis alternarent, ne aliquis nostrum se dixisse aliquid causaretur, quod non fuisset exceptum. Huic tantae diligentiae etiam illud est additum, ut et nos et ipsi, quemadmodum ipse judex, verbis nostris subscriberemus, ne quisquam diceret in illis Gestis aliquid vel postea fuisse corruptum. Cum enim adhuc viventibus eis qui subscripserunt, innotuerint eadem Gesta omnibus locis, in quibus oportet ut innotescant; sic etiam ad posteros confirmata veritas perdurabit. Nolite ergo esse ingrati tantae misericordiae Dei, quae per istam diligentiam vobis ministrata est. Nulla excusatio jam remansit; nimium dura, nimium diabolica sunt hominum corda quae adhuc tantae manifestationi veritatis obsistunt. 3. Ecce episcopi partis vestrae, quos omnes elegerunt, ut pro omnibus loquerentur, conati sunt, quantum potuerunt, ut omnino ipsa causa non ageretur, propter quam tantus numerus episcoporum utriusque partis", + "candidate_score": 0.651364, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_331", + "bdc_text": "Igitur postridie eius diei , quae tertia iam Decembris fuit , nostri cum rationi Hagnoae conceptae postulationes suas non obstare , rei vero propositae multum etiam conducere docuissent , tamen quia secus praesidibus videretur , et obtineri apud illos non posset , se eas ob res colloquium dirimere non velle ostendebant .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3486", + "psc_text": "Non est vestrum praedicare tempora; sed, Non est vestrum nosse: verum si ita vis intelligi quod ait, Non est vestrum scire, ac si diceret, Non est vestrum scientes facere, id est, non est vestrum hoc docere; quis nostrum docere audeat, vel se scire praesumat quod Deus ille magister nec eos discipulos docuit, a quibus praesentibus interrogatus est praesens, nec illi tam sancti magnique doctores Ecclesiam docere potuerunt? 5. An respondebitur, haec non docuisse Apostolos, sed Prophetas? Hoc enim aisti, et verum est, quod ea quae futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent, inquis, ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Sed si venratio tua satis admiratione plenum esse dicit, si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit; quanto majore admiratione plenam est, si ea quae Prophetae hominibus sunt locuti, haec Apostoli vel scire sunt prohibiti vel docere! Quomodo autem Prophetae", + "candidate_score": 0.65134, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_519_521", + "bdc_text": "Sic constitutam ab una parte conflatamque non ex omnium , sed ex plurimorum suffragiis sententiam , et praesidibus oblatam , alteri deinde parti excutiendam tradant . Ibi paratos esse se concedere , ut si quae dixisset pars una , alicui ex ea parte , qui quidem de plurimorum numero esset , veluti ex sententia sua non dictum non probaretur , ut is sententiam suam praesidibus aut scriptam offerat , aut presens apud eos exponat , sed utrunque privatim et extra colloquium . Eorum autem sententiam qui inter colligendum suffragia non quod plurimi , sed quod pauciores sensissent , nec in colloquium inferendam , nec parti adversariae per praesides ostendendam , sed scriptam usque factam Caesari relationem custodiendam esse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3715", + "psc_text": "Nec vos judicetis esse malevolas, quando hoc indicatis. Magis quippe innocentes non estis, si sorores vestras, quas indicando corrigere potestis, tacendo perire permittitis. Si enim soror tua vulnus haberet in corpore, quod vellet occultari, dum timeret secari, nonne crudeliter abs te sileretur, et misericorditer indicaretur? Quanto ergo potius eam debes manifestare, ne perniciosius putrescat in corde? Sed antequam aliis demonstretur, per quas convincenda est si negaverit, praepositae debet ostendi, si admonita neglexerit corrigi, ne forte possit secretius correpta non innotescere caeteris. Si autem negaverit, tunc neganti adhibendae sunt aliae, ut jam coram omnibus possit, non ab una teste argui, sed a duabus tribusve convinci. Convicta vero, secundum praepositae vel presbyteri arbitrium debet emendatoriam sustinere vindictam: quam si ferre recusaverit, et si ipsa non abscesserit, de vestra societate projiciatur. Non enim et hoc fit crudeliter, sed misericorditer, ne contagione pestifera plurimas perdat. Et hoc quod dixi de oculo non figendo, etiam", + "candidate_score": 0.651205, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_8_10", + "bdc_text": "Nam et vos pro Comitiorum istorum fama pro hominum undique concursu aliquid magnum et admirabile et quendam inter partis utriusque proceres congressum talem animo effinxisse scio , quam posteritas miraretur . Et mea quoque fuit haec eadem expectatio : sed quae ita me lusit , ut nisi quid sit non factum scribam , quid factum sit , scribere non possim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", + "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", + "candidate_score": 0.651194, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_168", + "bdc_text": "Tertia deinde post adventum die , quae sexta iam et vigesima a coeptis Comitiis fuit , convocatis partibus , primum quidem literas et mandata Caesaris exhibuit et legi iussit :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_623", + "psc_text": "dicentes: Digitus Dei est hic. 30. Exodum lege, et vide ubi Pascha celebraverunt, post quot dies data sit Lex. Loquitur Deus ad Moysen in eremo Sina die primo mensis tertii. Nota ergo unum diem ex ingressu ipsius tertii mensis, et vide quid dicat inter caetera: Descende, inquit, testare populo, et purifica illos hodie et cras, et lavent vestimenta sua, et sint parati in diem tertium. Tertia enim die descendet Dominus in montem Sina coram omni populo (Id. XIX, 10, 11): tunc data est Lex tertio scilicet die tertii mensis. Numera itaque a quartodecimo primi mensis die, quo factum est Pascha, usque ad diem tertium tertii mensis, et invenies decem et septem dies primi mensis, triginta secundi, tres tertii, qui fiunt quinquaginta. Lex in arca est sanctificatio in corpore Domini, per cujus resurrectionem nobis requies futura promittitur, ad quam percipiendam Spiritu sancto charitas inspiratur. Spiritus autem nondum erat datus, quia Jesus", + "candidate_score": 0.651126, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_621", + "bdc_text": "Decima et octava Januarii die , binis ab utraque parte delectis viris , et ad se domum vocatis , legatus , cum satis se iam hanc rem intelligere , et ad informandum Caesarem sufficienter instructum esse diceret , sententias partium conformare conatus est .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_771", + "psc_text": "hostiae pro te fuerint immolatae? Utique respondebis: Ne scandalizarentur qui ex Judaeis crediderant. Simulasti ergo Judaeum ut Judaeos lucrifaceres; et hanc ipsam simulationem Jacobus et caeteri te docuere presbyteri: sed tamen evadere non potuisti. Orta enim seditione cum occidendus esses, raptus es a tribuno, et ab eo missus Caesaream, sub custodia militum diligenti, ne te Judaei quasi simulatorem ac destructorem Legis occiderent; atque unde Romam perveniens, in hospitio quod tibi conduxeras, Christum et Judaeis et Gentibus praedicasti: et sententia tua Neronis gladio confirmata est (Act. XXIII, 23, et XXVIII, 14, 30). 11. Didicimus quod propter metum Judaeorum, et Petrus et Paulus aequaliter finxerint se Legis praecepta servare. Qua igitur fronte, qua audacia Paulus in altero reprehendat quod ipse commisit? Ego, imo alii ante me exposuerunt causam quam putaverant, non officiosum mendacium defendentes, sicut tu scribis, sed docentes honestam dispensationem; ut et Apostolorum prudentiam demonstrarent, et blasphemantis Porphyrii impudentiam coercerent, qui", + "candidate_score": 0.65099, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_381", + "bdc_text": "alterum , pontificem tyrannidem sibi in regno Christi et Ecclesia occupantem , scissa charitate causam tumultibus et funestis bellis dedisse , flammis adhuc eos , in quibus charitatis aliquid superesset , delentem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_660", + "psc_text": "Quis autem vere dicit se habere Christi charitatem, quando ejus non amplectitur unitatem? Cum ergo ad Catholicam veniunt, non hic accipiunt quod habebant; sed ut prodesse illis incipiat quod habebant, accipiunt hic quod non habebant. Hic enim accipiunt radicem charitatis in vinculo pacis, et in societate unitatis; ut non ad damnationem, sed ad liberationem illis valeant omnia quae habent sacramenta veritatis. Non enim debent gloriari sarmenta, quia non sunt spinarum ligna, sed vitis. Si enim non in radice vixerint, cum tota specie sua in ignem mittentur. De quibusdam autem ramis fractis dixit Apostolus quia potens est Deus iterum inserere illos (Rom. XI, 23). Et ideo, dilectissime frater, quoscumque illorum videris forte dubitantes quo ordine suscipiantur a nobis, ostende illis istam quam bene nosti manum meam, et si eam apud se habere voluerint, habeant; quia testem Deum facio super animam meam, sic eos me suscepturum, ut non solum baptismum Christi quem", + "candidate_score": 0.650988, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_90_92", + "bdc_text": "His igitur duobus et viginti diebus , dum praesidum adventus necessarius expectatur , ne nihil agerent nostri de doctrina experiri ac futurum certamen praesentare volebant . Haec congressio talis fuit . Conveniebant enim docti nostrae partis homines inter se , atque articulus aliquis in commune proponebatur , omniumque de ea re sententia audiebatur ordine .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_416", + "psc_text": "Promisit idem Donatus quod eos esset exhibiturus: quod cum non semel, sed saepius promisisset, amplius ad illud judicium accedere noluit, ubi jam erat tanta confessus, ut nihil aliud deinceps non accedendo, nisi praesens damnari noluisse videretur; cum tamen ea quae damnanda essent, eo praesente atque interrogato manifestata fuerint. Accessit et aliud, ut a quibusdam adversus Caecilianum denuntiationis libellus daretur: post quod factum quemadmodum sit rursus agitata cognitio, et quae personae illum libellum dederint, quoque modo nihil in Caecilianum probari potuerit, quid dicam, cum et audieritis omnia, et quoties volueritis, legere possitis? 16. De numero autem septuaginta episcoporum, cum quasi gravissima opponeretur auctoritas, quae fuerint dicta meministis; et tamen viri gravissimi ab infinitis quaestionibus catena quadam inexplicabili sese nectentibus suum temperare arbitrium maluerunt, nequaquam curantes quam multi essent illi episcopi, aut unde collecti, quos videbant tanta temeritate caecatos, ut in absentes et non interrogatos collegas, tam praecipites auderent proferre sententias. Et", + "candidate_score": 0.650864, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_389_391", + "bdc_text": "Quanquam enim haec sententia pontificis Romani multis iam annis fuit , ut ne colloquium nobiscum iustum ullum haberetur , tamen quia id nostri semper urserunt , simulare saltem aliquem congressum adversariis necesse fuit . Itaque cum duae res ipsis propositae essent , altera , extra iactum dimicare , et hostem procul lacessere : altera , dilati interceptique colloquii causam in nos convertere :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_401", + "psc_text": "viguit principatus, et caeteris terris, unde Evangelium ad ipsam Africam venit, per communicatorias litteras esse conjunctum, ubi paratus esset causam suam dicere, si adversarii ejus ab eo illas Ecclesias alienare conarentur. Quia ergo venire noluit ad hospitium collegarum, quos a suis inimicis contra veritatem suae causae perversos esse sentiebat vel suspicabatur, vel, ut ipsi asserunt, simulabat, tanto magis Secundus, si verae pacis custos esse voluisset, cavere debuit ne damnarentur absentes, qui judicio eorum omnino interesse noluerunt. Neque enim de presbyteris aut diaconis aut inferioris ordinis clericis, sed de collegis agebatur, qui possent aliorum collegarum judicio, praesertim apostolicarum Ecclesiarum, causam suam integram reservare; ubi contra eos sententiae dictae in absentes, nullo modo aliquid valerent, quando eorum judicium non primo aditum postea deseruerunt, sed suspectum semper habitum nunquam adire voluerunt. 8. Haec res maxime sollicitare debuit Secundum qui tunc erat primas, si propterea concilium regebat, ut paci consuleret; facile enim fortassis rabida", + "candidate_score": 0.65072, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_511_513", + "bdc_text": "in qua de bonorum omnium et publici iuditii summo contemptu , de salutis publicae maximo neglectu multa sunt amplissime dicta . Verum enim vero non dum satis Caesar vicinus erat , ut proelium dirimere : non dum satis Ratispona Comitia propinqua erant , ut certantes avocare possent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_442", + "psc_text": "est, perficiatur conventu frequentiore. Dominis dilectissimis et praedicabilibus fratribus ELEUSIO, GLORIO et FELICIBUS, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Fortunium quem Tubursicum habetis episcopum, per eamdem civitatem, quanquam festinantissime, cum ad Cirtensem Ecclesiam pergeremus, experti sumus ita omnino ut de illo soletis benignissime polliceri. Eam ipsam quippe vestram de illo nobis sermocinationem cum ei renuntiaremus, volentes eum videre, non abnuit. Venimus itaque ad eum; quia aetati ejus id a nobis deferendum videbatur, potius quam exigendum ut ipse ad nos veniret prior. Perreximus ergo comitantibus non paucis, quos forte aggregatos nobis illud tempus invenerat. Cum autem apud eum consedissemus, rumore disperso non parva praeterea turba confluxit; sed nobis in tota illa multitudine perpauci apparebant, qui utiliter ac salubriter agi causam illam, et tantam reique tantae quaestionem prudenter et pie discuti cuperent. Caeteri vero magis ad spectaculum quasi altercationis nostrae prope theatrica consuetudine, quam ad instructionem salutis christiana devotione convenerant. Quapropter nec silentium nobis", + "candidate_score": 0.650587, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_223_225", + "bdc_text": "Hanc peragendae disputationis formam principio per praesidem propositam , postea disputationis vitandae producendaeque , et morae nectendae materiam fuisse compertum est , eorum hominum industria quaesitam , qui quicquid ad concordiam spectare videretur , id prorsus prae se ferrent , concordiam ipsam prorsus fugerent . Caeterum , antequam de istorum articulorum disceptatione , et velut iuris quadam inter nos et Praesides actione dicam , pauca prius de totius colloquii ratione sunt explicanda . Tribus ex partibus colloquium totum , qualiter institutum fuerat , constare oportebat , arbitrorum , reorum , qui nos eramus , et accusatorum , qui erant nostri adversarii .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_443", + "psc_text": "praeterea turba confluxit; sed nobis in tota illa multitudine perpauci apparebant, qui utiliter ac salubriter agi causam illam, et tantam reique tantae quaestionem prudenter et pie discuti cuperent. Caeteri vero magis ad spectaculum quasi altercationis nostrae prope theatrica consuetudine, quam ad instructionem salutis christiana devotione convenerant. Quapropter nec silentium nobis praebere, nec intente nobiscum atque modeste saltem et ordinate colloqui potuerunt, exceptis, ut dixi, paucis, quorum religiosa et simplex apparebat intentio. Itaque libere pro sui cujusque animi motu immoderate loquentium omnia strepitu turbabantur, nec evincere sive nos, sive ipse rogando, interdum etiam objurgando potuimus, ut nobis modestum silentium praeberetur. 2. Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut", + "candidate_score": 0.650556, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_317_319", + "bdc_text": "Hoc enim ab illis reprehensum fuit , quod in nostra ordinatione urbes alicubi vel duas vel tres copulavissemus . Exemplaria porro quod attineret , nulla esse nunc quidem recentia mundaque , sed paucos intra dies copiam plurimorum affuturam , tum abunde nos exhibituros , interea talia acciperent , qualia nunc forte nobis suppeditarent . Mirum autem et incredibile videri , adversarios ad eam disputationem , in qua Augustana confessio esset excutienda , sine eius libri exemplaribus venisse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_416", + "psc_text": "Promisit idem Donatus quod eos esset exhibiturus: quod cum non semel, sed saepius promisisset, amplius ad illud judicium accedere noluit, ubi jam erat tanta confessus, ut nihil aliud deinceps non accedendo, nisi praesens damnari noluisse videretur; cum tamen ea quae damnanda essent, eo praesente atque interrogato manifestata fuerint. Accessit et aliud, ut a quibusdam adversus Caecilianum denuntiationis libellus daretur: post quod factum quemadmodum sit rursus agitata cognitio, et quae personae illum libellum dederint, quoque modo nihil in Caecilianum probari potuerit, quid dicam, cum et audieritis omnia, et quoties volueritis, legere possitis? 16. De numero autem septuaginta episcoporum, cum quasi gravissima opponeretur auctoritas, quae fuerint dicta meministis; et tamen viri gravissimi ab infinitis quaestionibus catena quadam inexplicabili sese nectentibus suum temperare arbitrium maluerunt, nequaquam curantes quam multi essent illi episcopi, aut unde collecti, quos videbant tanta temeritate caecatos, ut in absentes et non interrogatos collegas, tam praecipites auderent proferre sententias. Et", + "candidate_score": 0.650546, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_458_460", + "bdc_text": "ut hoc toto tempore , quo conventus istic esset , contio nulla haberetur . Hanc iniuriam quo magis accenderent , eo die , quo contionem veniens populus expectaturus frustra erat , ritum confirmationis , quem per annos duodecim istic omiserant , instauraturi erant , ut praeberet res ea speciem apud populum , velut instauratum Pontificis regnum , Christi regnum eo die in illa urbe collapsum esset . Hoc fomentum ad haec Comitia vel prorsus dissolvendum , vel in nova usque Comitia usque producendum , satis ipsis idoneum videbatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1714", + "psc_text": "imponimus, ratumque nos habituros quod egerint pollicemur, subscriptiones omnium nostrum non solum habeas factas, verum etiam cum fiunt ipse perspicias; admonituri quoque, Domino adjuvante, populum christianum, ut a collationis loco, quietis et tranquillitatis gratia, suum abstineat omnino conventum, et ea quae aguntur, non cum aguntur, audire festinet, sed conscripta ut cognoscat, exspectet, sicut ea te prolaturum omnibus promisisti. 2. Illo etiam, veritate confisi, nos vinculo conditionis obstringimus, ut si nobis ii cum quibus agimus demonstrare potuerint, cum secundum Dei promissa populi christiani usquequaque crescendo jam magnam partem orbis implerent, et in caeteram dilatarentur implendam, subito Ecclesiam Christi, nescio quorum, quos isti accusant, peccatorum periisse contagio, et in sola remansisse parte Donati; si hoc, ut dictum est, demonstrare potuerint, nullos apud eos honores episcopalis muneris requiremus, sed eorum sequemur, pro sola aeterna salute, consilium, quibus tanti gratiam beneficii pro cognita veritate debebimus. Si autem nos potius valuerimus ostendere Ecclesiam Christi, omnium", + "candidate_score": 0.650515, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_539_541", + "bdc_text": "Itaque quoniam haec nova forma , et scripto Caesaris , et legatorum mandatis , et naturae colloquii repugnaret , eam se recipere non posse . Proinde neque an placeat interrogare oportere , placere enim non posse . Quod porro adornato iam scripto adversarii pugnare nobiscum instituerent , quanquam stilo se suosque melius instructos scirent , tamen quia infinita mora scribendo ducenda esset , nequaquam hanc pugnae rationem ingredi velle .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4037", + "psc_text": "quod inter nos mane placuerat, ut a notariis verba nostra exciperentur; ne ulterius dicas, quod te audio non tacere, non me fuisse ausum tibi dicere fidem meam, his litteris accipe quod et tu legas, et cui volueris legendum tradas, et quod volueris vicissim scribendo ipse respondeas. Iniquum est enim ut quisque de alio judicare velit, et judicari de se nolit. 2. Et de praeterito quidem placito nostro, quod condicto meridiano implere noluisti, facile existimari potest quis nostrum fidei suae fiduciam non habuerit: utrum qui volebat ut diceretur, et timebat ne teneretur; an qui usque adeo nolebat eam disceptantium judicio subtrahi, ut mandata litteris vellet etiam legentium memoriae commendari, ne quisquam vel oblivione opinatus, vel dissensione irritatus, diceret ab aliquo nostrum aut non esse dictum quod dictum erat, aut dictum esse quod dictum non erat. In his enim solent latebras suae malae defensionis inquirere, qui contentionis sunt cupidiores quam veritatis. Hoc", + "candidate_score": 0.650515, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_172", + "bdc_text": "Itaque orare , ut huic perinde ac si ipse praesto Caesar esset , fidem haberent , et rem bene agerent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3830", + "psc_text": "credere; aliter tecum agendum est, ut non sic erres, aut, si errare persistis, ne mittas alios in errorem. Si autem, quod de te magis credo, sentis atque consentis orare nos Deum debere ac solere pro nolentibus credere, ut velint credere, et pro eis qui adversantur et contradicunt legi ejus atque doctrinae, ut ei credant eamque sectentur; si sentis atque consentis debere nos etiam Deo agere gratias ac solere pro talibus, cum ad fidem ejus doctrinamque conversi, volentes ex nolentibus fiunt, oportet sine dubitatione fatearis voluntates hominum Dei gratia praeveniri, et ut bonum velint homines quod nolebant, Deum facere, qui rogatur ut faciat, et cui nos novimus agere gratias dignum et justum esse cum fecerit. Dominus tibi det intellectum in omnibus, domine frater. EPISTOLA CCXVIII. Palatinum adhortatur ut in christiana sapientia proficiat ac perseveret, id summopere cavens ne spem bene vivendi collocet in propriis viribus. Domino dilectissimo, et desideratissimo filio PALATINO,", + "candidate_score": 0.650408, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_417_419", + "bdc_text": "In hac utriusque iuramenti forma primum quidem pars nostra omni actorum copia excludebatur , deinde notarii et substituti nostri , qui iidem et legati , ad hoc colloquium missi erant , ne , domum reversi referre ad suos quicquam possent , iuramenti religione obstringebantur . Ergo caeteris hic dissimulatis , res duas nostri in hac forma correxerunt . Alterum , ut post colloquium habitum , cum essent quatuor notariorum quatuor autographa , ut singulis partibus singula traderentur , Caesari reliqua duo reservarentur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2091", + "psc_text": "nobis objecerunt crimen traditionis, non potuerunt conscribere sine crimine falsitatis. Proinde quae maxime necessaria credidimus, his litteris tanquam breviario collecta inseruimus, ne forte ad magna Gestorum volumina vel pervenire non facile possitis, vel ea legere laboriosum putetis. 2. Carthaginem venimus et nos et episcopi vestri, et quod prius nolebant et indignum esse dicebant, in unum convenimus. Electi sunt ex nobis et ex ipsis septem hinc, et septem inde, qui pro causa omnium loquerentur. Electi sunt alii septem hinc, et septem inde, cum quibus, ubi opus erat, consilium pertractarent. Electi sunt quatuor hinc, et quatuor inde, qui Gestis conscribendis custodes essent, ne infalsatum aliquid ab aliquo diceretur. Dati sunt etiam a nobis et ab ipsis notarii quatuor hinc, et quatuor inde, ut bini cum exceptoribus judicis alternarent, ne aliquis nostrum se dixisse aliquid causaretur, quod non fuisset exceptum. Huic tantae diligentiae etiam illud est additum, ut et nos et ipsi, quemadmodum", + "candidate_score": 0.65032, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_413_415", + "bdc_text": "nec ullo pacto cuiquam , quicquam ea de re communicarent , sed simul ac descripta per amanuenses essent , ad se reciperent : postea colloquio finito , collatis conformatisque utriusque inter se exemplaribus , alter alterius exemplar subscriptione sua ratificarent . Et haec quidem notariis proposita iuramenti forma fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1726", + "psc_text": "collationis cura suscepta diligentius perscrutati sunt Scripturas sacras; et quia in eis innumerabilia testimonia repererunt, quibus promissa est Ecclesia futura in omnibus gentibus, et toto orbe terrarum, sicut eam reddi et praesentari coepisse in Evangelio et Epistolis apostolicis, et in Actibus Apostolorum videmus, ubi et ipsa loca, et civitates, et provinciae leguntur, per quas crevit, incipiens ab Jerusalem, ut inde se etiam in Africam non migrando, sed crescendo diffunderet; non autem invenerunt aliquod testimonium divinorum eloquiorum, ubi dictum est eam perituram de caeteris partibus mundi, et in sola Africa Donati parte mansuram; et viderunt quam sit absurdum, pro illa, quae fuerat peritura, tot testimonia divina recitari; pro ea vero, quae, sicut putant, fuerat Domino placitura, nullum ejus testimonium reperiri: haec forte cogitantes, ad finiendas vanas, et perniciosas, et saluti aeternae contrarias inimicitias, ad locum collationis nostrae omnes convenire voluerunt, non ut tumultus novus oriatur, sed ut vetusta discordia finiatur. 4.", + "candidate_score": 0.650276, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_336", + "bdc_text": "Itaque sperare , postquam omnia propter colloquium maturandum de se concessissent , caetera praesides , ut duae et viginti voces seorsim singulae audirentur , tum ut in unoquoque articulo sententia cuiusque diligenter annotaretur , curaturos , et moram omnem deinde remoturos esse , sane nemo nostrum post hanc liberalitatem nostrorum , tergiversaturum quemquam aut praesidum aut adversariorum esse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.650235, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_539_541", + "bdc_text": "Itaque quoniam haec nova forma , et scripto Caesaris , et legatorum mandatis , et naturae colloquii repugnaret , eam se recipere non posse . Proinde neque an placeat interrogare oportere , placere enim non posse . Quod porro adornato iam scripto adversarii pugnare nobiscum instituerent , quanquam stilo se suosque melius instructos scirent , tamen quia infinita mora scribendo ducenda esset , nequaquam hanc pugnae rationem ingredi velle .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_724", + "psc_text": "quaedam nonnullius a me tuae offensionis indicia. Itaque, ubi mulcebar legens, ibi continuo feriebar; hoc sane vel maxime admirans, quod cum dicas te exemplaribus litterarum mearum ideo temere non putasse credendum, ne forte te respondente laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses meum esse sermonem et sic rescribere, postea jubeas, si mea est epistola, aperte me scribere, aut mittere exemplaria veriora, ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione versemur. Quo pacto enim possumus in hac disputatione sine rancore versari, si me laedere paras? aut si non paras, quomodo ego, te non laedente, abs te laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses, meum esse sermonem, et sic rescribere, hoc est et sic laedere? Nisi enim rescribendo laesisses, ego juste expostulare non possem. Proinde cum ita rescribis, ut laedas, quis locus nobis relinquitur in disputatione Scripturarum sine ullo rancore versandi? Ego quidem absit ut laedar, si mihi certa ratione volueris et", + "candidate_score": 0.650213, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_176_178", + "bdc_text": "Postea cum de studio Caroli Germani Caesaris in Germanos quaedam , quaedam etiam de statu Germaniae , et qui olim fuisset , et qui nunc esset , tum de insecutis civilem hanc discordiam calamitatibus non nulla , non incommoda ad concordiam disseruisset ad extremum , ut virus deinde mali domestici extra Germaniam in omnes vicinas iam nationes redundasset , et consistere iam ipsa nusquam posset , multaque id genus alia permoleste et incaute , et ad concordiam minime apposita , ingessit ; precibus postremo usque ad lachrymas effusis et obtestationibus summis animos est mollire conatus . Ea oratio non eodem modo accepta a partibus fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_102", + "psc_text": "agitur, quasi doctior et melior reprehendere audebam. Itaque posteaquam missus sum in medium, tunc sentire coepi temeritates reprehensionum mearum; quanquam et antea periculosissimum judicarem hoc ministerium. Et hinc erant lacrymae illae quas me fundere in civitate, ordinationis meae tempore, nonnulli fratres animadverterunt, et nescientes causas doloris mei, quibus potuerunt sermonibus, qui omnino ad vulnus meum non pertinerent, tamen bono animo consolati sunt. Sed multo valde ac multo amplius expertus sum, quam putabam: non quia novos aliquos fluctus aut tempestates vidi quas ante non noveram, vel non audieram, vel non legeram, vel non cogitaveram; sed ad eas evitandas aut perferendas solertiam et vires meas omnino non noveram, et alicujus momenti arbitrabar. Dominus autem irrisit me, et rebus ipsis ostendere voluit meipsum mihi. 3. Quod si non damnando, sed miserando fecit, hoc enim spero certe vel nunc cognita aegritudine mea, debeo Scripturarum ejus medicamenta omnia perscrutari, et orando ac legendo agere, ut", + "candidate_score": 0.6502, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_485_487", + "bdc_text": "Sed isti viri cum primum sententiam suam pro se quisque diceret et ab adversariis intelligeretur verba viris frustra dari , agi cum Palatini legato ceptum est , ut Theologum suum in verbis pertinacem compesceret , ac intra potestatem haberet . Hoc Bavarum , hoc alios principes facere , nec Theologis hanc libertatem permitteret , quod ipsis , non autem quod ipsorum principibus videretur respondendi . Actum etiam cum ipso principe Palatino est .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1889", + "psc_text": "me secundum Legem, et contra Legem jubes me percuti! Et cum a circumstantibus diceretur, Injuriam facis principi sacerdotum, irridenter eos admonere voluit quid dixerit, ut qui saperent, intelligerent jam destruendum esse adventu Christi parietem dealbatum, hoc est, hypocrisim sacerdotii Judaeorum: ait quippe, Nescivi, fratres, quia princeps est; scriptum est enim, Principi populi tui non maledices (Act. XXIII, 3-5); cum procul dubio, qui in eodem populo creverat, atque ibi Lege fuerat eruditus, illum principem sacerdotum nescire non posset, nec eos quibus ita notus erat, ullo modo falleret quod nesciret. 14. Sunt ergo ista praecepta patientiae semper in cordis praeparatione retinenda, ipsaque benevolentia, ne reddatur malum pro malo, semper in voluntate complenda est. Agenda sunt autem multa, etiam cum invitis benigna quadam asperitate plectendis, quorum potius utilitati consulendum est quam voluntati; quod in principe civitatis luculentissime illorum litterae laudaverunt. Nam in corripiendo filio quamlibet aspere, nunquam profecto amor paternus amittitur. Fit tamen", + "candidate_score": 0.650176, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_233", + "bdc_text": "Nam quod Caesaris legatum attinebat , de eius , eiusque principis , cuius legatus erat , de nobis nostraque doctrina et factis sententia , magis evidens argumentum nullum expectari poterat , quam id mandatum , quod erat eodem tempore contra nos velut iudicatum certum editum , quae quanquam talia essent , nostris tamen hominibus , doctrinae suae , quam esse solidam et firmam scirent , rationem reddere , loco semel quantumvis iniquo facto , est visum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4037", + "psc_text": "quod inter nos mane placuerat, ut a notariis verba nostra exciperentur; ne ulterius dicas, quod te audio non tacere, non me fuisse ausum tibi dicere fidem meam, his litteris accipe quod et tu legas, et cui volueris legendum tradas, et quod volueris vicissim scribendo ipse respondeas. Iniquum est enim ut quisque de alio judicare velit, et judicari de se nolit. 2. Et de praeterito quidem placito nostro, quod condicto meridiano implere noluisti, facile existimari potest quis nostrum fidei suae fiduciam non habuerit: utrum qui volebat ut diceretur, et timebat ne teneretur; an qui usque adeo nolebat eam disceptantium judicio subtrahi, ut mandata litteris vellet etiam legentium memoriae commendari, ne quisquam vel oblivione opinatus, vel dissensione irritatus, diceret ab aliquo nostrum aut non esse dictum quod dictum erat, aut dictum esse quod dictum non erat. In his enim solent latebras suae malae defensionis inquirere, qui contentionis sunt cupidiores quam veritatis. Hoc", + "candidate_score": 0.650129, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_310_312", + "bdc_text": "Hoc responsum quoniam nostrarum praecipuarum postulationum alteram de legatis reliquis adhibendis manifeste , alteram de suffragiis non notandis obscure per ambages reiiciebat , postulationem autem alteram de exemplaribus ridiculam , alteram de statuum multitudine aeque levem inferebat , nostri paucis hunc in modum exceperunt . Adhuc se ita , ut prius , postulare , ut caeteri , qui huc legati venissent , ad suffragiorum numerum non destinati , colloquio Interessent : tum ut voces singulorum valerent , ac notarentur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_513", + "psc_text": "epistolam praenotavi; quod in tuam contumeliam fecisse videar, si non ita mihi abs te ut rescribatur exspecto. De Carthaginensi promissione tua vel nostra instantia, quid multa commemorem? Quomodolibet ea gesserimus, transierint, ne quod restat impediant. Nunc excusatio, nisi fallor, nulla est adjuvante Domino; ambo in Numidia sumus, et nobis loco terrarum invicem propinquamus. Rumor ad me detulit, adhuc te velle mecum disputando experiri de quaestione, quae nostram dirimit communionem. Vide quam breviter omnes auferantur ambages, ad hanc epistolam responde, si placet, et fortasse sufficiet, non solum nobis, sed et eis qui nos audire desiderant; aut si non sufficiet, scripta atque rescripta, donec sufficiant, repetantur. Quid enim nobis commodius poterit exhibere urbium, quas incolimus, tanta vicinitas? Ego enim statui nihil de hac re agere vobiscum, nisi per litteras, vel ne cui nostrum de memoria, quod dicitur elabatur, vel ne fraudentur talium studiosi, qui forte interesse non possunt. Soletis de praeteritis rebus", + "candidate_score": 0.650106, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_203_205", + "bdc_text": "Ita denique cum nostri et legatum et praesides , et eos , qui inter adversarios concordiae studere videbantur , acriore responso in ipso praesertim colloquii principio frustra se alienaturos , et apologia hac nunc quidem nihil effecturos esse viderent , in commune responsum concesserunt . In eo responso actae gratiae Caesaris primum , mox legati erga Germanos , benevolentiae et studiis fuerunt : tum ei querelae , quae gravis et acerba in illius oratione fuit , sic est responsum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1357", + "psc_text": "Deus in sacrilega discordia alienatos a matre vestra Catholica. Nihil in nos aliquando probare potuistis; vestri episcopi conventi a nobis, nunquam nobiscum pacifice conferre voluerunt, quasi fugientes cum peccatoribus loqui. Quis ferat istam superbiam? quasi Paulus apostolus non contulerit cum peccatoribus et cum valde sacrilegis: legite Actus Apostolorum, et videte. Quasi ipse Dominus non cum Judaeis, a quibus crucifixus est, sermones de Lege habuerit, eisque congruenter responderit. Postremo diabolus est primus omnium peccatorum, qui converti ad justitiam nunquam poterit, et tamen nec ipse Dominus de Lege dedignatus est ei respondere; ut intelligatis istos ideo nobiscum nolle conferre, quia causam suam perditam norunt. 14. Nos ignoramus quid adversus seipsos homines jactent, qui calumniosis dissensionibus gaudent. In Scripturis discimus Christum, in Scripturis discimus Ecclesiam. Has Scripturas communiter habemus, quare non in eis et Christum et Ecclesiam communiter retinemus? Nos ubi agnovimus eum de quo dicit Apostolus, Abrahae dictae sunt promissiones et semini", + "candidate_score": 0.650025, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_614", + "bdc_text": "De primis conveniebat , nam in communi fidei formula , et trinitatis placitissimi , nemo quicquam monebat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1556", + "psc_text": "Noli me tangere, nondum enim ascendi ad Patrem meum » (Joan. XX, 17)? 4. Ego igitur elaborans approbare ubique esse Christum virtute, non opere; divinitate, non carne; de unitate Dei et personarum trinitate hujusmodi verba conscripsi: Deus, inquam, unus est, et personae tres sunt. Deus indiscretus est, personae discretae sunt. Deus intra omnia, trans omnia est, ultima includit, media implet, summa transcendit, ultra universa et per universa diffunditur: personae autem sibi constantes, proprietate secernuntur, non confusione miscentur. Deus ergo unus est, et ubique est; quia et alius praeter illum non est, et locus non est vacuus ubi esse alius possit. Plena sunt Deo omnia, et praeter Deum nihil est. Ipse est in Patre, ipse in Filio, ipse in Spiritu sancto: ac per hoc, Pater, et Filius, et Spiritus sanctus non plures dii, sed ipse unus est Deus; et non est ipse Pater qui est Filius, nec Filius qui est Spiritus", + "candidate_score": 0.64987, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_441", + "bdc_text": "Hi sic responderunt , ut dicerent , formam iuramenti a se propositam adhuc sibi placere :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1663", + "psc_text": "utrum aliquando licite pejeremus, ubi nobis, ne jurandi facilitate in perjurium prolabamur, etiam praeceptum est ne juremus! 4. Illud sane rectissime dici non ambigo, non secundum verba jurantis, sed secundum exspectationem illius cui juratur, quam novit ille qui jurat, fidem jurationis impleri. Nam verba difficillime comprehendunt, maxime breviter, sententiam cujus a jurante fides exigitur. Unde perjuri sunt, qui servatis verbis, exspectationem eorum quibus juratum est deceperunt; et perjuri non sunt, qui etiam verbis non servatis, illud quod ab eis cum jurarent exspectatum est, impleverunt. Proinde quia Hipponenses sanctum Pinianum non sicut damnatum, sed sicut charissimum inhabitatorem suae civitatis habere voluerunt, etsi verbis ejus non satis comprehendi potuit, usque adeo tamen in promptu est quid ab illo exspectaverint, ut quod nunc post jurationem absens est, neminem moveat eorum qui audire potuerunt, certa eum causa profecturum esse, cum voluntate redeundi. Ac per hoc perjurus nec erit, nec ab eis putabitur, nisi eorum", + "candidate_score": 0.649826, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_310_312", + "bdc_text": "Hoc responsum quoniam nostrarum praecipuarum postulationum alteram de legatis reliquis adhibendis manifeste , alteram de suffragiis non notandis obscure per ambages reiiciebat , postulationem autem alteram de exemplaribus ridiculam , alteram de statuum multitudine aeque levem inferebat , nostri paucis hunc in modum exceperunt . Adhuc se ita , ut prius , postulare , ut caeteri , qui huc legati venissent , ad suffragiorum numerum non destinati , colloquio Interessent : tum ut voces singulorum valerent , ac notarentur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2344", + "psc_text": "postulationes, ipsum et illic verbum est, ubi scriptum est, interpellat pro nobis. 15. Cum igitur et qui precatur oret, et qui orat precetur, et qui interpellat Deum, ad hoc interpellet ut oret et precetur; quid sibi vult quod ista ita posuit Apostolus, ut non sit eorum negligenda distinctio? Excepto itaque nomine generali, et salva loquendi consuetudine, secundum quam sive dicas precationem, sive orationem, sive interpellationem, vel postulationem, una eademque res intelligitur; aliqua etiam singulorum istorum proprietas inquirenda est; sed ad eam liquido pervenire difficile est: multa quippe hinc dici possunt quae improbanda non sint. 16. Sed eligo in his verbis hoc intelligere, quod omnis vel pene omnis frequentat Ecclesia, ut precationes accipiamus dictas, quas facimus in celebratione Sacramentorum, antequam illud quod est in Domini mensa incipiat benedici: orationes, cum benedicitur et sanctificatur, et ad distribuendum comminuitur; quam totam petitionem fere omnis Ecclesia dominica oratione concludit. Ad quem intellectum etiam verbi", + "candidate_score": 0.649737, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_387", + "bdc_text": "Itaque nostri homines trahi de industria rem , et colloquium simulari , non quaeri , videntes , causam diligentius circumspicere coeperunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_443", + "psc_text": "praeterea turba confluxit; sed nobis in tota illa multitudine perpauci apparebant, qui utiliter ac salubriter agi causam illam, et tantam reique tantae quaestionem prudenter et pie discuti cuperent. Caeteri vero magis ad spectaculum quasi altercationis nostrae prope theatrica consuetudine, quam ad instructionem salutis christiana devotione convenerant. Quapropter nec silentium nobis praebere, nec intente nobiscum atque modeste saltem et ordinate colloqui potuerunt, exceptis, ut dixi, paucis, quorum religiosa et simplex apparebat intentio. Itaque libere pro sui cujusque animi motu immoderate loquentium omnia strepitu turbabantur, nec evincere sive nos, sive ipse rogando, interdum etiam objurgando potuimus, ut nobis modestum silentium praeberetur. 2. Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut", + "candidate_score": 0.649727, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_226", + "bdc_text": "Excuti enim nostra confessio ut aliqua emissa vox digna iudicii severitate , et facta per nos religionis mutatio , ut aliquod infame crimen gravi poena multandum , utrumque ad communem Christi doctrinae regulam , praesidibus audientibus et iudicantibus , adversariis accusantibus et refellentibus , nobis autem defendentibus , debebat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1905", + "psc_text": "et in ecclesia Hipponensi jamjamque cupio recitari, ac, si fieri potuerit, etiam per omnes ecclesias in dioecesi constitutas; ut audiant homines, pleneque agnoscant confessores iniquitatis, non Dei timore extorquente poenitentiam, sed judiciaria diligentia crudelissimorum pectorum aperiente duritiam; sive illorum qui de homicidio et de excaecato ac debilitato presbyteri corpore confessi; sive illorum qui se illa scire potuisse, quamvis sibi dicerent displicere, negare non ausi sunt, refugientes catholicam pacem, velut ne criminibus polluantur alienis, et in illo schismatis sacrilegio inter sceleratorum tam immanium tantam multitudinem perdurantes; sive etiam illorum qui se inde non recessuros, etiam demonstrata sibi catholica veritate et Donatistarum perversitate, dixerunt. Non est leve quod Deus agi voluit per operam tuam. Utinam tales eorum causas crebras sic audias, et facinora eorum atque insana pertinacia sic saepe prodatur, eademque publicata Gesta in omnium notitiam perferantur! Quod autem scripsit Eximietas tua, dubitare te utrum in Theoprepia debeas eadem Gesta jubere proponi;", + "candidate_score": 0.649686, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_318_320", + "bdc_text": "Exemplaria porro quod attineret , nulla esse nunc quidem recentia mundaque , sed paucos intra dies copiam plurimorum affuturam , tum abunde nos exhibituros , interea talia acciperent , qualia nunc forte nobis suppeditarent . Mirum autem et incredibile videri , adversarios ad eam disputationem , in qua Augustana confessio esset excutienda , sine eius libri exemplaribus venisse . Sic nostri responderunt :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_416", + "psc_text": "Promisit idem Donatus quod eos esset exhibiturus: quod cum non semel, sed saepius promisisset, amplius ad illud judicium accedere noluit, ubi jam erat tanta confessus, ut nihil aliud deinceps non accedendo, nisi praesens damnari noluisse videretur; cum tamen ea quae damnanda essent, eo praesente atque interrogato manifestata fuerint. Accessit et aliud, ut a quibusdam adversus Caecilianum denuntiationis libellus daretur: post quod factum quemadmodum sit rursus agitata cognitio, et quae personae illum libellum dederint, quoque modo nihil in Caecilianum probari potuerit, quid dicam, cum et audieritis omnia, et quoties volueritis, legere possitis? 16. De numero autem septuaginta episcoporum, cum quasi gravissima opponeretur auctoritas, quae fuerint dicta meministis; et tamen viri gravissimi ab infinitis quaestionibus catena quadam inexplicabili sese nectentibus suum temperare arbitrium maluerunt, nequaquam curantes quam multi essent illi episcopi, aut unde collecti, quos videbant tanta temeritate caecatos, ut in absentes et non interrogatos collegas, tam praecipites auderent proferre sententias. Et", + "candidate_score": 0.649608, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_523_525", + "bdc_text": "Ad haec nostri : Excusatione morae moram necti , et nunc denique post duos menses novam colloquii formam quaeri , neque Hagnoici instituti sententiam hanc esse , ut una ex parte sententia unica , de plurimorum tantum suffragio collecta parti alteri proponeretur , pauciorum si qua esset non proponeretur , sed reservaretur , ac seorsim Caesari exhiberetur . Scire se , diffiniendum hic nihil esse , nec etiam postulare , ut suffragiorum pluralitate certetur :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.649553, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_458_460", + "bdc_text": "ut hoc toto tempore , quo conventus istic esset , contio nulla haberetur . Hanc iniuriam quo magis accenderent , eo die , quo contionem veniens populus expectaturus frustra erat , ritum confirmationis , quem per annos duodecim istic omiserant , instauraturi erant , ut praeberet res ea speciem apud populum , velut instauratum Pontificis regnum , Christi regnum eo die in illa urbe collapsum esset . Hoc fomentum ad haec Comitia vel prorsus dissolvendum , vel in nova usque Comitia usque producendum , satis ipsis idoneum videbatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3056", + "psc_text": "catholici facti sunt: docuit enim eos sollicitudo, quos negligentes securitas fecerat. Istorum autem omnium praecedentium auctoritatem et persuasionem secuti sunt multi, qui minus idonei erant per seipsos intelligere quid distaret inter Donatistarum errorem, et catholicam veritatem. 30. Ita cum magna agmina populorum vera mater in sinum gaudens reciperet, remanserunt turbae durae, et in illa peste infelici animositate sistentes. Ex his quoque plurimi simulando communicaverunt, alii paucitate latuerunt. Sed illi qui simulabant, paulatim assuescendo et praedicationem veritatis audiendo, maxime post collationem et disputationem quae inter nos et episcopos eorum apud Carthaginem fuit, ex magna parte correcti sunt. In quibusdam vero locis, ubi pertinacior et impacatior praevaluit multitudo, cui resistere non poterant pauciores quorum erat melior de communione sententia, aut turbae auctoritati paucorum potentiorum subditae in malam partem obtemperarunt, aliquanto diutius laboratum est. Ex his sunt in quibus adhuc laboratur, in quo labore multa Catholici, et maxime episcopi et clerici horrenda et", + "candidate_score": 0.649495, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_519_521", + "bdc_text": "Sic constitutam ab una parte conflatamque non ex omnium , sed ex plurimorum suffragiis sententiam , et praesidibus oblatam , alteri deinde parti excutiendam tradant . Ibi paratos esse se concedere , ut si quae dixisset pars una , alicui ex ea parte , qui quidem de plurimorum numero esset , veluti ex sententia sua non dictum non probaretur , ut is sententiam suam praesidibus aut scriptam offerat , aut presens apud eos exponat , sed utrunque privatim et extra colloquium . Eorum autem sententiam qui inter colligendum suffragia non quod plurimi , sed quod pauciores sensissent , nec in colloquium inferendam , nec parti adversariae per praesides ostendendam , sed scriptam usque factam Caesari relationem custodiendam esse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_754", + "psc_text": "contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter suos. » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere utrum ea quae scripsimus haberentur in graecis, ut, si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares; praesertim cum libere in praefatione confessus sim, Origenis commentarios me esse secutum, et vel mea vel aliena dictasse, et in fine ejusdem capituli quod reprehendis, scripserim: « Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem; debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat quod ipse commisit. » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in graecis legeram,", + "candidate_score": 0.649489, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_457_459", + "bdc_text": "Atque quo facilius id efficerent , ipsi suam quoque sterilem illam , et ad quam extra unam et alteram anum nemo adibat , abrogare parati fuerunt : ut hoc toto tempore , quo conventus istic esset , contio nulla haberetur . Hanc iniuriam quo magis accenderent , eo die , quo contionem veniens populus expectaturus frustra erat , ritum confirmationis , quem per annos duodecim istic omiserant , instauraturi erant , ut praeberet res ea speciem apud populum , velut instauratum Pontificis regnum , Christi regnum eo die in illa urbe collapsum esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_764", + "psc_text": "18). Rursumque in consequentibus: « Post annos quatuordecim ascendi iterum Jerosolymam cum Barnaba, assumpto et Tito. Ascendi autem secundum revelationem, et exposui eis Evangelium quod praedico inter Gentes: » ostendens se non habuisse securitatem Evangelii praedicandi, nisi Petri, et qui cum eo erant, fuisset sententia roboratum. Statimque sequitur: « Separatim autem his qui videbantur aliquid esse, ne forte in vacuum currerem aut cucurrissem. » Quare separatim, et non in publico? Ne forte fidelibus ex numero Judaeorum, qui Legem putabant esse servandam, et sic credendum in Domino Salvatore, fidei scandulum nasceretur. Ergo et eo tempore cum Petrus venisset Antiochiam (licet hoc Apostolorum Acta non scribant, sed affirmanti Paulo credendum sit), in faciem illi Paulus restitisse se scribit, quia reprehensibilis erat. Prius enim quam venirent quidam a Jacobo, cum Gentibus edebat; cum autem venissent, subtrahebat se, et segregabat, timens eos qui ex circumcisione erant. Et consenserunt cum illo caeteri Judaei, ita ut", + "candidate_score": 0.6494, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_90_92", + "bdc_text": "His igitur duobus et viginti diebus , dum praesidum adventus necessarius expectatur , ne nihil agerent nostri de doctrina experiri ac futurum certamen praesentare volebant . Haec congressio talis fuit . Conveniebant enim docti nostrae partis homines inter se , atque articulus aliquis in commune proponebatur , omniumque de ea re sententia audiebatur ordine .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_683", + "psc_text": "Hoc propter concilium insinuare curavi Venerabilitati tuae, quod etiam ipsi non celavi, sed ei fideliter quid institutum esset aperui: ut si intra annum causam suam, si forte sibi aliquid agendum putat, agere neglexerit, deinceps ejus vocem nemo audiat. Nos autem, beatissime domine et venerabiliter suscipiende pater, si haec indicia malae conversationis clericorum, maxime cum fama non bona eos coeperit comitari, non putaverimus eo modo vindicanda, quo in concilio constitutum est; incipimus cogi ea quae sciri non possunt, velle discutere, et aut incerta damnare, aut vere incognita praeterire. Ego certe presbyterum, et qui die jejunii, quo ejusdem loci etiam Ecclesia jejunabat, valefaciens collegae suo ejusdem loci presbytero, apud famosam mulierem, nullum secum clericum habens, remanere et prandere et coenare ausus est, et in una domo dormire, removendum ab officio presbyterii arbitratus sum, timens ei deinceps Ecclesiam Dei committere. Quod si forte judicibus ecclesiasticis aliud videtur, quia sex episcopis causam presbyteri terminari", + "candidate_score": 0.649374, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_182_184", + "bdc_text": "Graviter etiam et acerbe ferebant nostri homines , quod omnis et domestici mali , et quantum in vicinis gentibus esset causa , nobis ut pestilentibus haereticis attribueretur . Presertim vero legati principum valde commoti , pro se quisque hanc a suo principe iniuriam repellandam esse iudicabant . Et responsum acriter fuisset , ni motus hos insecuta deinde consultatio partim , partim industria praesidum et legati mitigavisset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_390", + "psc_text": "Dixit quidem apostolus Paulus: Haereticum hominem post unam correptionem devita, sciens quia subversus est ejusmodi, et peccat, et est a semetipso damnatus (Tit. III, 10, 11). Sed qui sententiam suam, quamvis falsam atque perversam, nulla pertinaci animositate defendunt, praesertim quam non audacia praesumptionis suae pepererunt, sed a seductis atque in errorem lapsis parentibus acceperunt, quaerunt autem cauta sollicitudine veritatem, corrigi parati, cum invenerint; nequaquam sunt inter haereticos deputandi. Tales ergo vos nisi esse crederem, nullas fortasse vobis litteras mitterem. Quanquam et ipsum haereticum quamlibet odiosa superbia tumidum et pervivacia malae contentionis insanum, sicut vitandum monemus, ne infirmos et parvulos fallat; ita non abnuimus, quibuscumque modis possumus corrigendum. Unde factum est ut etiam ad nonnullos Donatistarum primarios scriberemus, non communicatorias litteras, quas jam olim, propter suam perversitatem ab unitate catholica quae toto orbe diffusa est, non accipiunt; sed tales privatas, qualibus nobis uti etiam ad Paganos licet, quas illi etsi aliquando", + "candidate_score": 0.649326, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_582", + "bdc_text": "Sed sperare se , Praesides autoritatem suam interposituros , ac effecturos esse , ut aliquando veritate patefacta , uno sensu , una voce , omnes Ecclesiae Christum celebrent ac glorificent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3566", + "psc_text": "gloria, quando dicetur, Venite, benedicti Patris mei, percipite regnum (Matth. XXV, 34): et tamen tanquam factum fuisset dictum est, quod certo sciebatur futurum. 51. Multo minus mirandum est quod etiam verbis praesentis temporis usus est in eo quod illum identidem dixisse memorasti, Propter spem, quae reposita est nobis, quam ante audistis in verbo veritatis Evangelii, quod advenit in vos, sicut et in omni mundo est fructificans et crescens (Coloss. I, 5, 6), quamvis Evangelium nondum mundum tenebat universum: sed fructificare illud in universo mundo dixit et crescere, ut ita significaret quousque fuisset fructificando et crescendo venturum. Si ergo latet quando Ecclesia fructificante atque crescente universus omnino a mari usque ad mare orbis implebitur, procul dubio latet quando finis erit; ante quippe non erit. CAPUT XIII. 52. Ut autem tibi tanquam sancto homini Dei et sincerissimo fratri aperiam de hac quaestione quid sentiam: error quidem in utroque vitandus est, quantum ab", + "candidate_score": 0.649231, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_414", + "bdc_text": "postea colloquio finito , collatis conformatisque utriusque inter se exemplaribus , alter alterius exemplar subscriptione sua ratificarent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1726", + "psc_text": "collationis cura suscepta diligentius perscrutati sunt Scripturas sacras; et quia in eis innumerabilia testimonia repererunt, quibus promissa est Ecclesia futura in omnibus gentibus, et toto orbe terrarum, sicut eam reddi et praesentari coepisse in Evangelio et Epistolis apostolicis, et in Actibus Apostolorum videmus, ubi et ipsa loca, et civitates, et provinciae leguntur, per quas crevit, incipiens ab Jerusalem, ut inde se etiam in Africam non migrando, sed crescendo diffunderet; non autem invenerunt aliquod testimonium divinorum eloquiorum, ubi dictum est eam perituram de caeteris partibus mundi, et in sola Africa Donati parte mansuram; et viderunt quam sit absurdum, pro illa, quae fuerat peritura, tot testimonia divina recitari; pro ea vero, quae, sicut putant, fuerat Domino placitura, nullum ejus testimonium reperiri: haec forte cogitantes, ad finiendas vanas, et perniciosas, et saluti aeternae contrarias inimicitias, ad locum collationis nostrae omnes convenire voluerunt, non ut tumultus novus oriatur, sed ut vetusta discordia finiatur. 4.", + "candidate_score": 0.649218, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_562", + "bdc_text": "Scire se , quod sepissime a multis et dicatur , et iudicetur , verborum hic controversiam , non rerum esse , eamque tolli levi horridiorum verborum moderatione et concinna partium interpretatione posse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", + "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", + "candidate_score": 0.649182, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_518_520", + "bdc_text": "ut suam quaeque pars sententiam super proposita quaestione non de omnium , sed de plurimorum suffragio collectam , legato Caesaris et praesidibus aut per interpretem , aut scriptam proponant . Sic constitutam ab una parte conflatamque non ex omnium , sed ex plurimorum suffragiis sententiam , et praesidibus oblatam , alteri deinde parti excutiendam tradant . Ibi paratos esse se concedere , ut si quae dixisset pars una , alicui ex ea parte , qui quidem de plurimorum numero esset , veluti ex sententia sua non dictum non probaretur , ut is sententiam suam praesidibus aut scriptam offerat , aut presens apud eos exponat , sed utrunque privatim et extra colloquium .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_913", + "psc_text": "adhuc nosse quomodo coaequanda sit in interprete peritia linguarum, conjecturis eorum qui Scripturas edisserendo pertractant; quos necesse est, etiamsi rectae atque unius fidei fuerint, varias parere in multorum locorum obscuritate sententias: quamvis nequaquam ipsa varietas ab ejusdem fidei unitate discordet; sicut etiam unus tractator, secundum eamdem fidem aliter atque aliter eumdem locum potest exponere, quia hoc ejus obscuritas patitur. 35. Ideo autem desidero interpretationem tuam de Septuaginta, ut et tanta latinorum interpretum, qui qualescumque hoc ausi sunt, quantum possumus imperitia careamus: et hi qui me invidere putant utilibus laboribus tuis, tandem aliquando, si fieri potest, intelligant, propterea me nolle tuam ex hebraeo interpretationem in ecclesiis legi, ne contra Septuaginta auctoritatem, tanquam novum aliquid proferentes, magno scandalo perturbemus plebes Christi, quarum aures et corda illam interpretationem audire consueverunt, quae etiam ab Apostolis approbata est. Unde et illud apud Jonam virgultum (Jonae IV, 6), si in hebraeo nec hedera est, nec cucurbita,", + "candidate_score": 0.648877, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_2_4", + "bdc_text": "S. D . Istis Comitiorum circumcursitationibus et amicorum salutationibus ac appellationibus et rerum , quae gerebantur , negotiis et occupationibus et brevi denique hyberni diei spatio factum est , ut totum mihi tempus absumeretur , ac ut scribere ad unumquemque vestrum , quae maxime vellem , quaeque maxime debuisse fateor , minime potuerim . Ergo domum reversus iam et otium ea , quae annotaram , describendi nactus una ad omnes epistola semel omnia , quae isthic gesta sunt , nunc scribendo omnibus cupio , si possim , satisfacere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_513", + "psc_text": "epistolam praenotavi; quod in tuam contumeliam fecisse videar, si non ita mihi abs te ut rescribatur exspecto. De Carthaginensi promissione tua vel nostra instantia, quid multa commemorem? Quomodolibet ea gesserimus, transierint, ne quod restat impediant. Nunc excusatio, nisi fallor, nulla est adjuvante Domino; ambo in Numidia sumus, et nobis loco terrarum invicem propinquamus. Rumor ad me detulit, adhuc te velle mecum disputando experiri de quaestione, quae nostram dirimit communionem. Vide quam breviter omnes auferantur ambages, ad hanc epistolam responde, si placet, et fortasse sufficiet, non solum nobis, sed et eis qui nos audire desiderant; aut si non sufficiet, scripta atque rescripta, donec sufficiant, repetantur. Quid enim nobis commodius poterit exhibere urbium, quas incolimus, tanta vicinitas? Ego enim statui nihil de hac re agere vobiscum, nisi per litteras, vel ne cui nostrum de memoria, quod dicitur elabatur, vel ne fraudentur talium studiosi, qui forte interesse non possunt. Soletis de praeteritis rebus", + "candidate_score": 0.648842, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_248_250", + "bdc_text": "Itaque postulatum hic fuit , ut notariis singulis substitutos singulos habere liceret . Reliqua conveniebant . Confessio namque et apologia nostrorum oblata tum praesidibus eorum articulorum loco , quos antea a nobis postularant , ita fuit , ut omnis in iis futuri colloquii disputatio existeret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1717", + "psc_text": "quippe unusquisque nostrum, honoris sibi socio copulato, vicissim sedere eminentius, sicut peregrino episcopo juxta considente collega. Hoc cum alternis basilicis utrinque conceditur, uterque ab alterutro honore mutuo praevenitur; quia ubi praeceptio charitatis dilataverit corda, possessio pacis non fit angusta, ut uno eorum defuncto, deinceps jam singulis singuli pristino more succedant: nec novum aliquid fiet; nam hoc ab ipsius separationis exordio, in eis qui damnato nefariae discissionis errore unitatis dulcedinem vel sero sapuerunt, catholica dilectio custodivit. Aut si forte christiani populi singulis delectantur episcopis, et duorum consortium, inusitata rerum facie tolerare non possunt, utrique de medio secedamus, et Ecclesiis in singulis damnata schismatis causa, in unitate pacifica constitutis, ab his qui singuli in Ecclesiis singulis invenientur, unitate facta per loca necessaria singuli constituantur episcopi. Quid enim dubitemus Redemptori nostro sacrificium istius humilitatis offerre? an vero ille de coelis in membra humana descendit, ut membra ejus essemus; et nos, ne ipsa ejus", + "candidate_score": 0.648821, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_457_459", + "bdc_text": "Atque quo facilius id efficerent , ipsi suam quoque sterilem illam , et ad quam extra unam et alteram anum nemo adibat , abrogare parati fuerunt : ut hoc toto tempore , quo conventus istic esset , contio nulla haberetur . Hanc iniuriam quo magis accenderent , eo die , quo contionem veniens populus expectaturus frustra erat , ritum confirmationis , quem per annos duodecim istic omiserant , instauraturi erant , ut praeberet res ea speciem apud populum , velut instauratum Pontificis regnum , Christi regnum eo die in illa urbe collapsum esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_867", + "psc_text": "autem hoc, quod magis arbitror, ante illud Jerosolymitanum concilium Petrus fecit; nec sic mirum est, quod eum volebat Paulus non timide obtegere, sed fidenter asserere quod eum pariter sentire jam noverat: sive quod cum eo contulerat Evangelium; sive quod in Cornelii centurionis vocatione, etiam divinitus eum de hac re admonitum acceperat; sive quod antequam illi, quod timuerat, venissent Antiochiam, cum gentibus eum convesci viderat. Neque enim negamus in hac sententia fuisse jam Petrum, in qua et Paulus fuit. Non itaque tunc eum quid in ea re verum esse docebat: sed ejus simulationem, qua Gentes judaizare cogebantur, arguebat; non ob aliud, nisi quia sic illa omnia simulatoria gerebantur, tanquam verum esset quod illi dicebant, qui sine circumcisione praeputii atque aliis observationibus quae erant umbrae futurorum, putabant credentes salvos esse non posse. 12. Ergo et Timotheum circumcidit propterea, ne Judaeis, et maxime cognationi ejus maternae sic viderentur qui ex Gentibus in Christum", + "candidate_score": 0.648764, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_528_530", + "bdc_text": "Ac ut nequis ad id adhibitus liberae sententiae pronuntiatione fraudetur . Denique si secus fieret , huic negotio minime conducere , si enim iuxta propositam ab ipsis rationem esset peragendum colloquium , adversarii prius dictata quaedam sua suis proponere , ut eis assentiantur , urgere velint , tum futurum esse , ut prius sententia apud illos diceretur , quam pars altera audiretur : Ea re in religionis quidem negotio intolerabilius excogitari nihil posset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1867", + "psc_text": "amplius quam ad illud quod inquirendum putavit, respondendum fuit: ad ea vero quae mihi pertractanda atque solvenda in epistola tua ipse misisti, sive ab illo, sive etiam ab aliis vel suggerantur vel ingerantur, ad te potius pro viribus nostris pertractata et soluta mitti debuerunt; non sic quemadmodum de his agendum est librorum negotio, sed quemadmodum potest epistolari sat esse colloquio, ut si tibi visum fuerit, qui eorum motus quotidianis disputationibus experiris, et illis legantur hae litterae. At si auriculis eorum minus pietate fidei praecultis, sermo iste non sufficit, prius inter nos quod eis putas sufficere peragatur, tum demum ad illos quod peractum fuerit perferatur. Multa enim sunt, a quibus sensus eorum si adhuc abhorret et resilit, vel uberiore vel subtiliore ratione, vel certe auctoritate cui resistere indignum putent, persuaderi aliquando forsitan possint. 2. Ergo in epistola tua posuisti, moveri quosdam, cur hic Deus, qui et veteris Testamenti Deus esse firmatur,", + "candidate_score": 0.64863, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_466_468", + "bdc_text": "caeterum hoc illi certas tum ob rationes ita permissum fuisse , ut certa cum protestatione , ne id unquam postea a nobis peteret , exciperetur . Quod si omnino silentium huic imponatur , sperare se eum locum , quem huic negavissent , suis contionatoribus negaturos non esse . Curaturum se , ut pro uno contionatore decem substituantur , proque eorum moderatione sponsurum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.648556, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_436_438", + "bdc_text": "Ergo colloquium impedire vultis , inquit . Illud deinde addidit , nullam causam videri , cur actorum copiam tantopere urgerent nostri , quam quia ad evulgationem festinarent . Eo denique progressa haec disputatio fuit , ut penes Caesarem esse positum diceret , actorum copiam cui vellet permittere , se vero cum praesidibus ea de re acturum esse , ostendebatque vix se magno negotio rem huc perduxisse , conatos illos fuisse longe secus nobiscum agere , multa se dissimulare , illos interea se perdi clamare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.648543, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_457_459", + "bdc_text": "Atque quo facilius id efficerent , ipsi suam quoque sterilem illam , et ad quam extra unam et alteram anum nemo adibat , abrogare parati fuerunt : ut hoc toto tempore , quo conventus istic esset , contio nulla haberetur . Hanc iniuriam quo magis accenderent , eo die , quo contionem veniens populus expectaturus frustra erat , ritum confirmationis , quem per annos duodecim istic omiserant , instauraturi erant , ut praeberet res ea speciem apud populum , velut instauratum Pontificis regnum , Christi regnum eo die in illa urbe collapsum esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1714", + "psc_text": "imponimus, ratumque nos habituros quod egerint pollicemur, subscriptiones omnium nostrum non solum habeas factas, verum etiam cum fiunt ipse perspicias; admonituri quoque, Domino adjuvante, populum christianum, ut a collationis loco, quietis et tranquillitatis gratia, suum abstineat omnino conventum, et ea quae aguntur, non cum aguntur, audire festinet, sed conscripta ut cognoscat, exspectet, sicut ea te prolaturum omnibus promisisti. 2. Illo etiam, veritate confisi, nos vinculo conditionis obstringimus, ut si nobis ii cum quibus agimus demonstrare potuerint, cum secundum Dei promissa populi christiani usquequaque crescendo jam magnam partem orbis implerent, et in caeteram dilatarentur implendam, subito Ecclesiam Christi, nescio quorum, quos isti accusant, peccatorum periisse contagio, et in sola remansisse parte Donati; si hoc, ut dictum est, demonstrare potuerint, nullos apud eos honores episcopalis muneris requiremus, sed eorum sequemur, pro sola aeterna salute, consilium, quibus tanti gratiam beneficii pro cognita veritate debebimus. Si autem nos potius valuerimus ostendere Ecclesiam Christi, omnium", + "candidate_score": 0.648457, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_1_3", + "bdc_text": "Charissimis in Christo fratribus Evangelium Tyguri annuntiantibus Simon Grynaeus . S. D . Istis Comitiorum circumcursitationibus et amicorum salutationibus ac appellationibus et rerum , quae gerebantur , negotiis et occupationibus et brevi denique hyberni diei spatio factum est , ut totum mihi tempus absumeretur , ac ut scribere ad unumquemque vestrum , quae maxime vellem , quaeque maxime debuisse fateor , minime potuerim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_403", + "psc_text": "judici dimittamus: aut si aliqui in vobis sunt qui certa istorum crimina ita noverint, ut ea facile valeant edocere, negantesque convincere, et talibus communicare formidant, pergant ad fratres et collegas nostros transmarinarum Ecclesiarum episcopos, et ibi prius de istorum factis et contumacia conquerantur, quod ad judicium collegarum Afrorum male sibi conscii venire noluerunt, ut inde illis denuntietur ut veniant, ibique objectis respondeant. Quod si non fecerint, ibi etiam eorum pravitas et perversitas innotescet, missaque tractatoria super eorum nomine per totum orbem terrarum, quacumque jam Christi Ecclesia dilata est, ab omnibus Ecclesiis eorum communio praecidetur, ne aliquis error in Cathedra Ecclesiae Carthaginis oriatur. Tum demum securi episcopum alium plebi Carthaginis ordinabimus, cum a tota Ecclesia isti fuerint separati: ne forte cum alius modo fuerit ordinatus, non ei communicetur ab Ecclesia transmarina, quia iste ab honore depositus non videbitur, quem jam ordinatum fama celebravit, et ad eum commeare communicatorias litteras fecit; atque", + "candidate_score": 0.648411, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_449_451", + "bdc_text": "Nam et contionem publicam avertere sunt conati , et suffragia trium istorum , qui inter ipsos a nobis stabant , praeripere , et privatum colloquium ex publico facere . De unaquaque re paucis dicemus . Questi de contionibus , ut maxime concordiam remorantibus apud legatum gravissime fuere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1714", + "psc_text": "imponimus, ratumque nos habituros quod egerint pollicemur, subscriptiones omnium nostrum non solum habeas factas, verum etiam cum fiunt ipse perspicias; admonituri quoque, Domino adjuvante, populum christianum, ut a collationis loco, quietis et tranquillitatis gratia, suum abstineat omnino conventum, et ea quae aguntur, non cum aguntur, audire festinet, sed conscripta ut cognoscat, exspectet, sicut ea te prolaturum omnibus promisisti. 2. Illo etiam, veritate confisi, nos vinculo conditionis obstringimus, ut si nobis ii cum quibus agimus demonstrare potuerint, cum secundum Dei promissa populi christiani usquequaque crescendo jam magnam partem orbis implerent, et in caeteram dilatarentur implendam, subito Ecclesiam Christi, nescio quorum, quos isti accusant, peccatorum periisse contagio, et in sola remansisse parte Donati; si hoc, ut dictum est, demonstrare potuerint, nullos apud eos honores episcopalis muneris requiremus, sed eorum sequemur, pro sola aeterna salute, consilium, quibus tanti gratiam beneficii pro cognita veritate debebimus. Si autem nos potius valuerimus ostendere Ecclesiam Christi, omnium", + "candidate_score": 0.648409, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_411_413", + "bdc_text": "Omnia scripta dictaque colloquii huius , a se annotata et in ordinem digesta notarii conservarent , ac nihil nec adderent , nec detraherent : actorum copiam nulli extra colloquium facerent : nec ullo pacto cuiquam , quicquam ea de re communicarent , sed simul ac descripta per amanuenses essent , ad se reciperent :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2092", + "psc_text": "ne infalsatum aliquid ab aliquo diceretur. Dati sunt etiam a nobis et ab ipsis notarii quatuor hinc, et quatuor inde, ut bini cum exceptoribus judicis alternarent, ne aliquis nostrum se dixisse aliquid causaretur, quod non fuisset exceptum. Huic tantae diligentiae etiam illud est additum, ut et nos et ipsi, quemadmodum ipse judex, verbis nostris subscriberemus, ne quisquam diceret in illis Gestis aliquid vel postea fuisse corruptum. Cum enim adhuc viventibus eis qui subscripserunt, innotuerint eadem Gesta omnibus locis, in quibus oportet ut innotescant; sic etiam ad posteros confirmata veritas perdurabit. Nolite ergo esse ingrati tantae misericordiae Dei, quae per istam diligentiam vobis ministrata est. Nulla excusatio jam remansit; nimium dura, nimium diabolica sunt hominum corda quae adhuc tantae manifestationi veritatis obsistunt. 3. Ecce episcopi partis vestrae, quos omnes elegerunt, ut pro omnibus loquerentur, conati sunt, quantum potuerunt, ut omnino ipsa causa non ageretur, propter quam tantus numerus episcoporum utriusque partis", + "candidate_score": 0.648367, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_133_135", + "bdc_text": "Sed nos ad institutam Comitiorum narrationem redeamus . Igitur vigesima Novembris die , quae secunda et vigesima constituti colloquii fuit , praesides postquam advenissent , vocatis in Curiam partibus , se suis a principibus praefectos colloquio legatos venisse , et audire paratos esse ostendebant . Itaque tempus videri ad rem ut veniretur Orare , ut omni cum moderatione partes se praeberent , petere , ut Ferdinandi legatio , quae iam venisset , colloquio adhiberetur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.648288, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_177", + "bdc_text": "precibus postremo usque ad lachrymas effusis et obtestationibus summis animos est mollire conatus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1775", + "psc_text": "homo christianus in qualibet tribulatione constitutus in hoc gemitus edat, in hoc lacrymas fundat, hinc exordiatur, in hoc immoretur, ad hoc terminet orationem. His enim verbis res ipsas memoriae nostrae commendari oportebat. CAPUT XII. 22. Nam quaelibet alia verba dicamus, quae affectus orantis vel praecedendo format ut clareat, vel consequendo attendit ut crescat; nihil aliud dicimus quam quod in ista dominica oratione positum est, si recte et congruenter oramus. Quisquis autem id dicit quod ad istam evangelicam precem pertinere non possit, etiamsi non illicite orat, carnaliter orat: quod nescio quemadmodum non dicatur illicite, quandoquidem spiritu renatos nonnisi spiritualiter decet orare. Qui enim dicit, verbi gratia, Clarificare in omnibus gentibus, sicut clarificatus es in nobis: et, Prophetae tui fideles inveniantur (Eccli. XXXVI, 4, 18); quid aliud dicit quam, Sanctificetur nomen tuum? Qui dicit, Deus virtutum, converte nos, et ostende faciem tuam, et salvi erimus (Psal. LXXIX, 4); quid aliud dicit quam,", + "candidate_score": 0.64825, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_8_10", + "bdc_text": "Nam et vos pro Comitiorum istorum fama pro hominum undique concursu aliquid magnum et admirabile et quendam inter partis utriusque proceres congressum talem animo effinxisse scio , quam posteritas miraretur . Et mea quoque fuit haec eadem expectatio : sed quae ita me lusit , ut nisi quid sit non factum scribam , quid factum sit , scribere non possim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2392", + "psc_text": "Nos interea, quoniam rumor erat quod ecclesiastica manus posset eos eripere, falsis promissionibus ludebamur; ut illo non solum quasi volente, sed etiam instante, pro eis ad Comitatum episcopus mitteretur, ea pollicitatione interposita episcopalibus auribus, quod donec aliquid pro eis illic ageretur, nullum causae illorum excitaretur examen. Postremo, pridie quam terirentur, venit ad nos Praestantia tua; spem dedisti, qualem nunquam antea dederas, quod eos tibi posset concedere profecturo, cum illi graviter prudenterque dixisses, totum quod tecum tam assidue familiarius secretiusque loqueretur, non te honorare potius quam gravare, atque ad id valere, quod communicato et pertractato inter vos mortis eorum consilio, nemo dubitaret quid post haec omnia sequeretur. Quae cum te dixisse nobis indicares, inter narrandum namque tendens in eum locum ubi celebrantur sacramenta fidelium, stupentibus nobis ita jurasti te ista dixisse, ut non solum tunc, verum etiam nunc post tam horrendum inopinatum exitum, cum tuos omnes nutus recolo, nimis mihi impudens", + "candidate_score": 0.648135, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_217_219", + "bdc_text": "ut ne singuli singula , sed ut undeni singula suffragia constituerent , utque numerus personarum non ad multitudinem , sed ad certitudinem suffragiorum spectaret : ut undeni hinc inde soli in disputatione loquerentur , caeteri non actores essent , sed advocati loquentibus assisterent : ut notarii tantum quatuor , duo hinc , duo istinc constituerentur iure iurando astricti :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3350", + "psc_text": "sermocinamur, admonentes ut docendis instes, quibus terrendis satis, quantum comperimus, institisti. Sunt enim quidam, qui justissime damnatas impietates adhuc liberius defendendas putant; et sunt qui occultius penetrant domos, et quod in aperto jam clamare metuunt, in secreto seminare non quiescunt: sunt autem qui omnino silverunt, magno timore compressi, sed adhuc corde retinent quod ore jam proferre non audent; qui tamen esse possunt fratribus ex priore ipsius dogmatis defensione notissimi. Proinde alii severius coercendi, alii vigilantius vestigandi, alii tractandi quidem lenius, sed non segnius sunt docendi, ut si non timentur ne perdant, non tamen negligantur ne pereant. CAPUT II. 3. Quod enim putant auferri sibi liberum arbitrium, si nec ipsam bonam voluntatem sine adjutorio Dei hominem habere consenserint; non intelligunt non se firmare humanum arbitrium, sed impellere, ut per inania feratur, non in Domino tanquam in petra stabili collocetur: paratur enim voluntas a Domino. 4. Quod autem personarum acceptorem Deum se", + "candidate_score": 0.648043, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_340_342", + "bdc_text": "Certis iam nostra a parte sibi redditis , etiam apud alteram persecutandum : tum ut gravi magnaque in re opem prius divinam implorandum , denique rem omnem legato Caesaris communicandam , atque ita tum ad rem veniendum esse monebant . Ad has quatuor res perfitiendas dies insumpti totidem fuerunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3163", + "psc_text": "caetera quae de hac miseria multa connectis ingemiscendo, exspectans redemptionem corporis tui, et nondum re, sed spe salvum te esse cognoscens (Rom. VIII, 23, 24). 41. Sed fortassis tu alium in te transfigurasti, cum haec diceres, nec aliquas de carne concupiscente adversus spiritum, quamvis ei non consentias, molestias importunas pateris et odiosas: verumtamen et tu, et quisquis haec patitur, et gratiam Christi per quam de corpore mortis hujus liberetur exspectat, nondum quidem evidenter in seipso, sed in illo homine latenter ibi erat, quando cibus vetitus tangebatur, et concipiebatur longe lateque per cunctos itura perditio. De orando autem, et gemitibus flagitando proficiendi ac recte vivendi adjutorio, quae tua non fervet epistola? quid est tui quantumcumque sermonis, ubi non sit sparsum gemebunda pietate quod in oratione dicimus, Ne nos inferas in tentationem (Matth. VI, 13). Invicem itaque nos et consolemur in his omnibus, et exhortemur, et quantum dat Dominus adjuvemus. Quae autem,", + "candidate_score": 0.647935, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_531_533", + "bdc_text": "Quod autem paucorum dissentientium sententiam , quominus parti alteri innotesceret , premere instituerent , hoc absque eorum principum , quorum isti pauci legati essent , iniuria fieri non posse , et futurum interim forte , ut quorum esset sententia melior ac moderatior , hi dicenda sententia excluderentur . Praeterea hac forma , quam iam proponerent , non tam pluralitatem suffragiorum , quam nemo hic quaereret , sed prorsus ipsa delectorum suffragia tolli , si tantum duobus colloquendi locus daretur , caeteris omnibus silentium imponeretur . Mirum autem esse , cur duos tantum loqui oporteat , undenis hinc inde ad loquendum destinatis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1733", + "psc_text": "vult quod collationis loco omnes adesse desiderant? Si enim pacem non cogitant, quid non perturbabunt locuturi, aut quid illic facient tacituri? Nam etiamsi clamor non sit, solus susurrus ipse multorum, satis magnum strepitum faciet, quo impediatur illa collatio. 7. Quid est autem quod in Notoria sua ponendum putarunt, ideo se juste flagitasse ut omnes adessent, quia omnes conventi sunt ut venirent? quasi possent eligi pauci qui adesse deberent, nisi ab omnibus qui venissent, ut eorum electioni te praesente subscriberent, ac sic in paucis omnes essent, cum ab omnibus pauci electi essent. Aut ergo tumultus ab eis cogitatur, aut pax; quorum illud optamus, illud cavemus: et ideo ne forte, quod absit, hoc praeparetur potius quod cavemus quam quod optamus, consentimus adesse omnes illos, ut tamen a nobis tantus adsit numerus, quantus tuae Spectabilitati sufficere visus est; ut tumultuosum per turbas si quid emerserit, nonnisi eis recte imputetur, in quorum parte praesens", + "candidate_score": 0.647893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_390_392", + "bdc_text": "Itaque cum duae res ipsis propositae essent , altera , extra iactum dimicare , et hostem procul lacessere : altera , dilati interceptique colloquii causam in nos convertere : posteriorem rem multis conditionibus iniquis obiectis , priorem fama sparsa , et multorum hominum consensione efficere voluerunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.647873, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_457_459", + "bdc_text": "Atque quo facilius id efficerent , ipsi suam quoque sterilem illam , et ad quam extra unam et alteram anum nemo adibat , abrogare parati fuerunt : ut hoc toto tempore , quo conventus istic esset , contio nulla haberetur . Hanc iniuriam quo magis accenderent , eo die , quo contionem veniens populus expectaturus frustra erat , ritum confirmationis , quem per annos duodecim istic omiserant , instauraturi erant , ut praeberet res ea speciem apud populum , velut instauratum Pontificis regnum , Christi regnum eo die in illa urbe collapsum esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1726", + "psc_text": "collationis cura suscepta diligentius perscrutati sunt Scripturas sacras; et quia in eis innumerabilia testimonia repererunt, quibus promissa est Ecclesia futura in omnibus gentibus, et toto orbe terrarum, sicut eam reddi et praesentari coepisse in Evangelio et Epistolis apostolicis, et in Actibus Apostolorum videmus, ubi et ipsa loca, et civitates, et provinciae leguntur, per quas crevit, incipiens ab Jerusalem, ut inde se etiam in Africam non migrando, sed crescendo diffunderet; non autem invenerunt aliquod testimonium divinorum eloquiorum, ubi dictum est eam perituram de caeteris partibus mundi, et in sola Africa Donati parte mansuram; et viderunt quam sit absurdum, pro illa, quae fuerat peritura, tot testimonia divina recitari; pro ea vero, quae, sicut putant, fuerat Domino placitura, nullum ejus testimonium reperiri: haec forte cogitantes, ad finiendas vanas, et perniciosas, et saluti aeternae contrarias inimicitias, ad locum collationis nostrae omnes convenire voluerunt, non ut tumultus novus oriatur, sed ut vetusta discordia finiatur. 4.", + "candidate_score": 0.647851, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_539_541", + "bdc_text": "Itaque quoniam haec nova forma , et scripto Caesaris , et legatorum mandatis , et naturae colloquii repugnaret , eam se recipere non posse . Proinde neque an placeat interrogare oportere , placere enim non posse . Quod porro adornato iam scripto adversarii pugnare nobiscum instituerent , quanquam stilo se suosque melius instructos scirent , tamen quia infinita mora scribendo ducenda esset , nequaquam hanc pugnae rationem ingredi velle .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_719", + "psc_text": "te scriptum quod tibi rectum videbatur: quaeso ut me patienter audias. Non scripsisti librum; et quomodo mihi reprehensionis a te meae per alios scripta delata sunt? cur habet Italia quod tu non scripsisti? qua ratione poscis ut rescribam ad ea quae scripsisse te denegas? Nec tam hebes sum ut, si diversa senseris, me a te laesum putem. Sed si mea cominus dicta reprehendas, et rationem scriptorum expetas, et quae scripserim emendare compellas, et ad παλινῳδίαν provoces, et oculos mihi reddas; in hoc laeditur amicitia, in hoc necessitudinis jura violantur. Ne videamur certare pueriliter et fautoribus invicem vel detractoribus nostris tribuere materiam contendendi; haec scribo, quia te pure et christiane diligere cupio, nec quidquam in mea mente retinere quod distet a labiis. Non enim convenit ut ab adolescentia usque ad hanc aetatem, in monasteriolo cum sanctis fratribus labore desudans, aliquid contra episcopum communionis meae scribere audeam, et eum episcopum quem ante", + "candidate_score": 0.647842, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_569_571", + "bdc_text": "ex eorum impetu et vehementia , qui in hanc arenam descenderunt , natas , sic qualiter in omni fere contentione fieri videmus , ut moderationis terminos partes incitatae praetervehantur , libenter se et concedere , et ita etiam rem se habere scire . Sed eas neque difficile esse tollere neque de verbis se unquam litigasse , quanquam tuendam in Ecclesia sermonis proprietatem esse fateantur . Sed extra hanc verborum pugnam summis hic de rebus controversiam agitari :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3920", + "psc_text": "de eorum poenis malueris dubitari. Quod in libro tertio de Libero Arbitrio ita positum meministi (lib. 3, c. 23), ut hanc eis occasionem potuerit exhibere. Hoc etiam de aliorum libris quorum est in Ecclesia auctoritas, faciunt quod perspicit Sanctitas tua non parum posse juvare contradictores, nisi majora, aut certe vel paria proferantur a nobis: non enim ignorat prudentissima pietas tua quanto plures sint in Ecclesia, qui auctoritate nominum in sententia teneantur, aut a sententia transferantur. Ad summam, fatigatis omnibus nobis, ad id prosecutio eorum, vel potius querela convertitur, consentientibus etiam his qui hanc definitionem improbare non audent, ut dicant: Quid opus fuit hujuscemodi disputationis incerto tot minus intelligentium corda turbari? Neque enim minus utiliter sine hac definitione, aiunt, tot annis a tot tractatoribus, tot praecedentibus libris et tuis et aliorum, cum contra alios, tum maxime contra Pelagianos, catholicam fidem fuisse defensam. 9. Haec, mi pater, et alia interminabiliter plura, ut", + "candidate_score": 0.647703, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_516_518", + "bdc_text": "viam nullam eius inchoandi videre , responderunt , nisi ut Hagnoici mandati institutum servaretur . Eius hanc sententiam esse : ut suam quaeque pars sententiam super proposita quaestione non de omnium , sed de plurimorum suffragio collectam , legato Caesaris et praesidibus aut per interpretem , aut scriptam proponant .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_913", + "psc_text": "adhuc nosse quomodo coaequanda sit in interprete peritia linguarum, conjecturis eorum qui Scripturas edisserendo pertractant; quos necesse est, etiamsi rectae atque unius fidei fuerint, varias parere in multorum locorum obscuritate sententias: quamvis nequaquam ipsa varietas ab ejusdem fidei unitate discordet; sicut etiam unus tractator, secundum eamdem fidem aliter atque aliter eumdem locum potest exponere, quia hoc ejus obscuritas patitur. 35. Ideo autem desidero interpretationem tuam de Septuaginta, ut et tanta latinorum interpretum, qui qualescumque hoc ausi sunt, quantum possumus imperitia careamus: et hi qui me invidere putant utilibus laboribus tuis, tandem aliquando, si fieri potest, intelligant, propterea me nolle tuam ex hebraeo interpretationem in ecclesiis legi, ne contra Septuaginta auctoritatem, tanquam novum aliquid proferentes, magno scandalo perturbemus plebes Christi, quarum aures et corda illam interpretationem audire consueverunt, quae etiam ab Apostolis approbata est. Unde et illud apud Jonam virgultum (Jonae IV, 6), si in hebraeo nec hedera est, nec cucurbita,", + "candidate_score": 0.64769, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_236_238", + "bdc_text": "Nostri vero permulta in iis necessario desiderabant . Gravabat enim principio , non quod legati Ferdinandi in colloquium adhiberentur , sed quod hi quidem adhiberentur , nostri vero excluderentur , qui supra hos ter denos et pauci et praestantes viri , et tales denique erant , quibus cum isti ter undeni nostri consilia omnia communicare necesse haberent . Itaque absurdum videbatur colloquio excludere , et principum ad hoc colloquium legatos et eorum qui in colloquio essent consiliorum omnium socios .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_401", + "psc_text": "viguit principatus, et caeteris terris, unde Evangelium ad ipsam Africam venit, per communicatorias litteras esse conjunctum, ubi paratus esset causam suam dicere, si adversarii ejus ab eo illas Ecclesias alienare conarentur. Quia ergo venire noluit ad hospitium collegarum, quos a suis inimicis contra veritatem suae causae perversos esse sentiebat vel suspicabatur, vel, ut ipsi asserunt, simulabat, tanto magis Secundus, si verae pacis custos esse voluisset, cavere debuit ne damnarentur absentes, qui judicio eorum omnino interesse noluerunt. Neque enim de presbyteris aut diaconis aut inferioris ordinis clericis, sed de collegis agebatur, qui possent aliorum collegarum judicio, praesertim apostolicarum Ecclesiarum, causam suam integram reservare; ubi contra eos sententiae dictae in absentes, nullo modo aliquid valerent, quando eorum judicium non primo aditum postea deseruerunt, sed suspectum semper habitum nunquam adire voluerunt. 8. Haec res maxime sollicitare debuit Secundum qui tunc erat primas, si propterea concilium regebat, ut paci consuleret; facile enim fortassis rabida", + "candidate_score": 0.647661, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_25_27", + "bdc_text": "Secoviensis episcopus , Fridericus Nausea , Joannes Cocleus , Martinus nescio quis . A Moguntino : Joannes Erenbergius , Julius Pflugus , Conradus Bruno , Jodocus Butzfeldius , Joannes Minsingerus , Ambrosius Pelargus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2089", + "psc_text": "episcopi in Carthaginensi collatione convicti sint. Itaque nunc demum redeant ad Ecclesiae catholicae communionem. SILVANUS Senex, VALENTINUS, AURELIUS, INNOCENTIUS, MAXIMINUS, OPTATUS, AUGUSTINUS, DONATUS, et caeteri episcopi de concilio Zertensi, ad Donatistas. 1. Cum in auribus nostris fama crebresceret, hoc vobis vestros episcopos dicere, Cognitorem praemio fuisse corruptum, ut contra eos sententia proferretur, vos autem ista facile credere, ac propterea multos vestrum adhuc nolle acquiescere veritati; placuit nobis, cogente Domini charitate, ex concilio nostro haec ad vos scripta dirigere, quibus primitus admoneremini illos vobis victos atque convictos haec mendacia jactare: qui etiam in suo Mandato, quod pro illa collatione fecerunt, et suis nominibus atque subscriptionibus firmaverunt, nos illic traditores et persecutores suos esse dicentes, in falsitate atque mendacio manifestissimo detecti atque convicti sunt; ita ut volentes gloriari de multitudine coepiscoporum suorum, inter aliquorum absentium nomina etiam mortui nomen insererent; et cum quaereretur ubi esset, subita perturbatione caecati, ipsi eum confiterentur in", + "candidate_score": 0.647601, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_411_413", + "bdc_text": "Omnia scripta dictaque colloquii huius , a se annotata et in ordinem digesta notarii conservarent , ac nihil nec adderent , nec detraherent : actorum copiam nulli extra colloquium facerent : nec ullo pacto cuiquam , quicquam ea de re communicarent , sed simul ac descripta per amanuenses essent , ad se reciperent :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.647529, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_452_454", + "bdc_text": "Itaque in eam rem sic incubuit is , ut non mediocriter Senatum turbaret prorsus enim , ut in praesentiarum contio tolleretur , agebat . Novum hoc et inexpectatum nostris hominibus , a contionando suos ultro prohibentibus erat . Ut ne enim dicendi vehementia libertateque , quas secum res ubique verbi Dei veritas trahit , adversarii incitarentur , contenti contione publica suos a contionando privatim continuerunt , praesertim cum ea respublica , in qua conventus erat , non dum composita prorsus , factionibus , ut fere multis hodie in locis fit , suis adhuc fluctuans , parem utrique parti copiam populum docendi relinqueret , et hactenus contionatum , nemine interpellante , plus sesquimense fuisset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1714", + "psc_text": "imponimus, ratumque nos habituros quod egerint pollicemur, subscriptiones omnium nostrum non solum habeas factas, verum etiam cum fiunt ipse perspicias; admonituri quoque, Domino adjuvante, populum christianum, ut a collationis loco, quietis et tranquillitatis gratia, suum abstineat omnino conventum, et ea quae aguntur, non cum aguntur, audire festinet, sed conscripta ut cognoscat, exspectet, sicut ea te prolaturum omnibus promisisti. 2. Illo etiam, veritate confisi, nos vinculo conditionis obstringimus, ut si nobis ii cum quibus agimus demonstrare potuerint, cum secundum Dei promissa populi christiani usquequaque crescendo jam magnam partem orbis implerent, et in caeteram dilatarentur implendam, subito Ecclesiam Christi, nescio quorum, quos isti accusant, peccatorum periisse contagio, et in sola remansisse parte Donati; si hoc, ut dictum est, demonstrare potuerint, nullos apud eos honores episcopalis muneris requiremus, sed eorum sequemur, pro sola aeterna salute, consilium, quibus tanti gratiam beneficii pro cognita veritate debebimus. Si autem nos potius valuerimus ostendere Ecclesiam Christi, omnium", + "candidate_score": 0.647465, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_434_436", + "bdc_text": "Caesarem ipsum si quid utile in editione esset , bono publico consulturum esse . Hic cum nostri conditionibus iis se acquiescere non posse ostenderent , subinde legatus : Ergo colloquium impedire vultis , inquit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3054", + "psc_text": "illos qui eum occidere conspiraverant, consilium illorum tribuno ut proderetur effecit: unde factum est ut eum ad locum quo fuerat perducendus, deduceret miles armatus, ne illorum pateretur insidias (Act. XXIII, 17-32). Romanas etiam leges implorare minime dubitavit, civem Romanum se esse proclamans, quos tunc affligi verberibus non licebat (Id. XXII, 25): itemque ne Judaeis eum interimere cupientibus traderetur, Caesaris poposcit auxilium (Id. XXV, 11), Romani quidem principis, sed non christiani. Ubi satis ostendit quid facere postea deberent Christi dispensatores, quando imperatores christianos periclitante Ecclesia reperirent. Hinc ergo factum est ut Imperator religiosus et pius, perlatis in notitiam suam talibus causis, mallet piissimis legibus illius impietatis errorem omnino corrigere, et eos qui contra Christum Christi signa portarent, ad unitatem catholicam terrendo et coercendo redigere, quam saeviendi tantummodo auferre licentiam, et errandi ac pereundi relinquere. 29. Jamvero cum ipsae leges venissent in Africam, praecipue illi qui quaerebant occasionem, aut saevitiam furentium metuebant,", + "candidate_score": 0.647354, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_409_411", + "bdc_text": "Sed iam ad propositam ab ipsis iuramenti formam redeamus , quae materia deinceps protracti usque in adventum Caesaris colloquii fuit . Ea talis erat . Omnia scripta dictaque colloquii huius , a se annotata et in ordinem digesta notarii conservarent , ac nihil nec adderent , nec detraherent :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4037", + "psc_text": "quod inter nos mane placuerat, ut a notariis verba nostra exciperentur; ne ulterius dicas, quod te audio non tacere, non me fuisse ausum tibi dicere fidem meam, his litteris accipe quod et tu legas, et cui volueris legendum tradas, et quod volueris vicissim scribendo ipse respondeas. Iniquum est enim ut quisque de alio judicare velit, et judicari de se nolit. 2. Et de praeterito quidem placito nostro, quod condicto meridiano implere noluisti, facile existimari potest quis nostrum fidei suae fiduciam non habuerit: utrum qui volebat ut diceretur, et timebat ne teneretur; an qui usque adeo nolebat eam disceptantium judicio subtrahi, ut mandata litteris vellet etiam legentium memoriae commendari, ne quisquam vel oblivione opinatus, vel dissensione irritatus, diceret ab aliquo nostrum aut non esse dictum quod dictum erat, aut dictum esse quod dictum non erat. In his enim solent latebras suae malae defensionis inquirere, qui contentionis sunt cupidiores quam veritatis. Hoc", + "candidate_score": 0.647224, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_234_236", + "bdc_text": "Ad hanc igitur futuri colloquii formam per praesides propositam , quid adversarii responderint , quanquam non scimus , tamen conficere difficile non est , ut quorum consilio et suffragio prius composita et constituta fuisset ; non enim praesides sine illorum consilio quicquam aut agebant , aut agere etiam poterant . Nostri vero permulta in iis necessario desiderabant .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.647087, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_599_601", + "bdc_text": "Huic nostrorum orationi , quae habita quinto Januarii fuit , vix undecima post Januarii die Praesides responderunt . Igitur cum iam in vicino Caesar esse , et dies Ratisponenses instare , et proelium si iniretur subito dirimendum esse videretur , praesides adesse nostros postridie et legati Caesaris mentem cognoscere , iusserunt . Eorum sententia ad nostram recusationem data talis fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_426", + "psc_text": "re illos quemadmodum detestetur, audistis. Atque utinam saltem ipsius judicio insanissimis animositatibus suis finem posuissent, atque ut eis ipse cessit, ut de illa causa post episcopos judicaret, a sanctis antistitibus postea veniam petiturus, dum tamen illi quod ulterius dicerent non haberent, si ejus sententiae non obtemperarent, ad quem ipsi provocaverunt, sic et illi aliquando cederent veritati. Jussit enim ille ut ei partes ad agendam causam Romam occurrerent. Quo cum Caecilianus nescio qua causa non occurrisset, interpellatus ab eis, praecepit ut Mediolanum sequerentur. Tunc se aliqui eorum subtrahere coeperunt, fortasse indignati quia non est eos imitatus Constantinus, ut jam statim atque velociter Caecilianum damnaret absentem. Quod ubi cognovit providus Imperator, reliquos ab officialibus custoditos fecit Mediolanum pervenire. Quo cum etiam Caecilianus venisset, ipsum quoque, sicut scripsit, exhibuit, cognitaque causa, qua diligentia, qua cautela, qua provisione, sicut ejus indicant litterae, Caecilianum innocentissimum, illos improbissimos judicavit. CAPUT VIII. 21. Et adhuc baptizant extra", + "candidate_score": 0.647048, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_519_521", + "bdc_text": "Sic constitutam ab una parte conflatamque non ex omnium , sed ex plurimorum suffragiis sententiam , et praesidibus oblatam , alteri deinde parti excutiendam tradant . Ibi paratos esse se concedere , ut si quae dixisset pars una , alicui ex ea parte , qui quidem de plurimorum numero esset , veluti ex sententia sua non dictum non probaretur , ut is sententiam suam praesidibus aut scriptam offerat , aut presens apud eos exponat , sed utrunque privatim et extra colloquium . Eorum autem sententiam qui inter colligendum suffragia non quod plurimi , sed quod pauciores sensissent , nec in colloquium inferendam , nec parti adversariae per praesides ostendendam , sed scriptam usque factam Caesari relationem custodiendam esse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_416", + "psc_text": "Promisit idem Donatus quod eos esset exhibiturus: quod cum non semel, sed saepius promisisset, amplius ad illud judicium accedere noluit, ubi jam erat tanta confessus, ut nihil aliud deinceps non accedendo, nisi praesens damnari noluisse videretur; cum tamen ea quae damnanda essent, eo praesente atque interrogato manifestata fuerint. Accessit et aliud, ut a quibusdam adversus Caecilianum denuntiationis libellus daretur: post quod factum quemadmodum sit rursus agitata cognitio, et quae personae illum libellum dederint, quoque modo nihil in Caecilianum probari potuerit, quid dicam, cum et audieritis omnia, et quoties volueritis, legere possitis? 16. De numero autem septuaginta episcoporum, cum quasi gravissima opponeretur auctoritas, quae fuerint dicta meministis; et tamen viri gravissimi ab infinitis quaestionibus catena quadam inexplicabili sese nectentibus suum temperare arbitrium maluerunt, nequaquam curantes quam multi essent illi episcopi, aut unde collecti, quos videbant tanta temeritate caecatos, ut in absentes et non interrogatos collegas, tam praecipites auderent proferre sententias. Et", + "candidate_score": 0.646984, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_600_602", + "bdc_text": "Igitur cum iam in vicino Caesar esse , et dies Ratisponenses instare , et proelium si iniretur subito dirimendum esse videretur , praesides adesse nostros postridie et legati Caesaris mentem cognoscere , iusserunt . Eorum sententia ad nostram recusationem data talis fuit . Ut loco caeterorum duo tantum viri colloquerentur :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_426", + "psc_text": "re illos quemadmodum detestetur, audistis. Atque utinam saltem ipsius judicio insanissimis animositatibus suis finem posuissent, atque ut eis ipse cessit, ut de illa causa post episcopos judicaret, a sanctis antistitibus postea veniam petiturus, dum tamen illi quod ulterius dicerent non haberent, si ejus sententiae non obtemperarent, ad quem ipsi provocaverunt, sic et illi aliquando cederent veritati. Jussit enim ille ut ei partes ad agendam causam Romam occurrerent. Quo cum Caecilianus nescio qua causa non occurrisset, interpellatus ab eis, praecepit ut Mediolanum sequerentur. Tunc se aliqui eorum subtrahere coeperunt, fortasse indignati quia non est eos imitatus Constantinus, ut jam statim atque velociter Caecilianum damnaret absentem. Quod ubi cognovit providus Imperator, reliquos ab officialibus custoditos fecit Mediolanum pervenire. Quo cum etiam Caecilianus venisset, ipsum quoque, sicut scripsit, exhibuit, cognitaque causa, qua diligentia, qua cautela, qua provisione, sicut ejus indicant litterae, Caecilianum innocentissimum, illos improbissimos judicavit. CAPUT VIII. 21. Et adhuc baptizant extra", + "candidate_score": 0.646961, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_449_451", + "bdc_text": "Nam et contionem publicam avertere sunt conati , et suffragia trium istorum , qui inter ipsos a nobis stabant , praeripere , et privatum colloquium ex publico facere . De unaquaque re paucis dicemus . Questi de contionibus , ut maxime concordiam remorantibus apud legatum gravissime fuere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_443", + "psc_text": "praeterea turba confluxit; sed nobis in tota illa multitudine perpauci apparebant, qui utiliter ac salubriter agi causam illam, et tantam reique tantae quaestionem prudenter et pie discuti cuperent. Caeteri vero magis ad spectaculum quasi altercationis nostrae prope theatrica consuetudine, quam ad instructionem salutis christiana devotione convenerant. Quapropter nec silentium nobis praebere, nec intente nobiscum atque modeste saltem et ordinate colloqui potuerunt, exceptis, ut dixi, paucis, quorum religiosa et simplex apparebat intentio. Itaque libere pro sui cujusque animi motu immoderate loquentium omnia strepitu turbabantur, nec evincere sive nos, sive ipse rogando, interdum etiam objurgando potuimus, ut nobis modestum silentium praeberetur. 2. Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut", + "candidate_score": 0.64692, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_546_548", + "bdc_text": "Ergo legitimam colloquio formam se poscere , a qua si ad alias quasdam praeiuditiales formas fugeretur , se iam testatum esse velle , sibi et suis minime esse ferendum . Hanc formam responsi nostri verbis ipsis propemodum retulimus . Sic legati principum nostrorum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4037", + "psc_text": "quod inter nos mane placuerat, ut a notariis verba nostra exciperentur; ne ulterius dicas, quod te audio non tacere, non me fuisse ausum tibi dicere fidem meam, his litteris accipe quod et tu legas, et cui volueris legendum tradas, et quod volueris vicissim scribendo ipse respondeas. Iniquum est enim ut quisque de alio judicare velit, et judicari de se nolit. 2. Et de praeterito quidem placito nostro, quod condicto meridiano implere noluisti, facile existimari potest quis nostrum fidei suae fiduciam non habuerit: utrum qui volebat ut diceretur, et timebat ne teneretur; an qui usque adeo nolebat eam disceptantium judicio subtrahi, ut mandata litteris vellet etiam legentium memoriae commendari, ne quisquam vel oblivione opinatus, vel dissensione irritatus, diceret ab aliquo nostrum aut non esse dictum quod dictum erat, aut dictum esse quod dictum non erat. In his enim solent latebras suae malae defensionis inquirere, qui contentionis sunt cupidiores quam veritatis. Hoc", + "candidate_score": 0.646909, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_391_393", + "bdc_text": "altera , dilati interceptique colloquii causam in nos convertere : posteriorem rem multis conditionibus iniquis obiectis , priorem fama sparsa , et multorum hominum consensione efficere voluerunt . Sed ipsis contra res utraque cessit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.646825, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_339_341", + "bdc_text": "Sed aliam novamque veluti telam exorsi praesides sunt . Certis iam nostra a parte sibi redditis , etiam apud alteram persecutandum : tum ut gravi magnaque in re opem prius divinam implorandum , denique rem omnem legato Caesaris communicandam , atque ita tum ad rem veniendum esse monebant .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3050", + "psc_text": "per priorum imperatorum leges ad communionem homines catholicam cogerentur; obtinuimus tamen ut illud potius quod dixi, ab imperatoribus peteretur: decretum est in concilio nostro, legati ad Comitatum missi sunt. 26. Sed Dei major misericordia, qui sciret harum legum terror et quaedam medicinalis molestia quam multorum esset pravis vel frigidis animis necessaria, et illi duritiae quae verbis emendari non potest, sed tamen aliquantula severitate disciplinae potest, id egit ut legati nostri quod susceperant, obtinere non possent. Jam enim nos praevenerant ex aliis locis quaedam episcoporum querelae gravissimae, qui mala fuerant ab ipsis multa perpessi, et a suis sedibus exturbati; praecipue horrenda et incredibilis caedes Maximiani episcopi catholici Ecclesiae Bagaiensis effecit ut nostra legatio jam quid ageret non haberet. Jam enim lex fuerat promulgata, ut tantae immanitatis haeresis Donatistarum, cui crudelius parci videbatur quam ipsa saeviebat, non tantum violenta esse, sed omnino esse non sineretur impune: non tamen supplicio capitali, propter servandam", + "candidate_score": 0.646725, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_105", + "bdc_text": "An Petrus et huius successores potestatem supra ceteros aliquam ordinandi qualis et confirmandi caeteros , est , haberent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_866", + "psc_text": "ei diceret Jacobus, Et scient omnes; sed diceret, Et putabunt omnes, quoniam quae de te audierunt, falsa sunt: praesertim quia in ipsis Jerosolymis Apostoli jam decreverant, ne quisquam Gentes cogeret judaizare (Act. XV, 28); non autem decreverant, ne quisquam tunc Judaeos judaizare prohiberet, quamvis etiam ipsos jam doctrina christiana non cogeret. Proinde si post Apostolorum decretum Petrus habuit illam in Antiochia simulationem, qua Gentes cogeret judaizare, quod jam nec ipse cogebatur, quamvis propter commendanda eloquia Dei quae Judaeis sunt credita, non prohibebatur; quid mirum, si constringebat eum Paulus libere asserere, quod cum caeteris Apostolis se Jerosolymis decrevisse meminerat? 11. Si autem hoc, quod magis arbitror, ante illud Jerosolymitanum concilium Petrus fecit; nec sic mirum est, quod eum volebat Paulus non timide obtegere, sed fidenter asserere quod eum pariter sentire jam noverat: sive quod cum eo contulerat Evangelium; sive quod in Cornelii centurionis vocatione, etiam divinitus eum de hac re admonitum", + "candidate_score": 0.646571, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_388_390", + "bdc_text": "De ea re antequam ad iuramenti formam venio , paucis est dicendum . Quanquam enim haec sententia pontificis Romani multis iam annis fuit , ut ne colloquium nobiscum iustum ullum haberetur , tamen quia id nostri semper urserunt , simulare saltem aliquem congressum adversariis necesse fuit . Itaque cum duae res ipsis propositae essent , altera , extra iactum dimicare , et hostem procul lacessere :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3922", + "psc_text": "penitus de tanta quorumdam contradictione reticere. Sunt ex parte tales personae, ut his, consuetudine ecclesiastica, laicos summam reverentiam necesse sit exhibere. Quod quidem ita curavimus Deo juvante servare, ut, cum opus fuit, non taceremus quae ad quaestionis hujus assertionem exiguitas nostrarum virium suggerebat. Sed nunc summatim, quantum festinatio perlatoris admisit, haec velut commonendo suggessi. Tuae sanctae prudentiae est dispicere quid facto opus sit, ut talium et tantorum superetur vel temperetur intentio. Cui ego jam parum prodesse existimo te reddere rationem, nisi et addatur auctoritas quam transgredi infatigabiliter contentiosa corda non possint. Sed plane illud tacere non debeo, quod se dicant tuam Sanctitatem, hoc excepto, in factis et dictis omnibus admirari. Tuum erit decernere quomodo sit in hoc eorum contradictio toleranda. Nec mireris quod aliter vel aliqua in hac epistola addidi, quantum puto, quae in superiore non dixeram; talis est enim nunc eorum definitio, praeter illa quae per festinationem aut oblivionem", + "candidate_score": 0.646566, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_317_319", + "bdc_text": "Hoc enim ab illis reprehensum fuit , quod in nostra ordinatione urbes alicubi vel duas vel tres copulavissemus . Exemplaria porro quod attineret , nulla esse nunc quidem recentia mundaque , sed paucos intra dies copiam plurimorum affuturam , tum abunde nos exhibituros , interea talia acciperent , qualia nunc forte nobis suppeditarent . Mirum autem et incredibile videri , adversarios ad eam disputationem , in qua Augustana confessio esset excutienda , sine eius libri exemplaribus venisse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2695", + "psc_text": "ex anima, et sinuli cum brutis ammantibus conditione subsistat. Super quo quid mihi videretur, in opusculis contra Ruffinum scripsisse me novi, adversus eum libellum quem sanctae memoriae Anastasio, episcopo Romanae Ecclesiae, dedit; in quo lubrica et subdola, imo stulta confessione, dum auditorum simplicitati illudere nititur, suae fidei, imo perfidiae illusit: quos libros reor sanctum parentem vestrum habere Oceanum; olim enim editi sunt, multis Ruffini libris adversus calumnias respondentes. Certe habes ibi virum sanctum et eruditum Augustinum episcopum, qui viva, ut aiunt, voce docere te poterit, et suam, imo per se nostram explicare sententiam. CAP. II. 2. Ezechielis volumen olim aggredi volui, et sponsionem creberrimam studiosis lectoribus reddere; sed in ipso dictandi exordio ita animus meus occidentalium provinciarum, et maxime urbis Romae vastatione confusus est, ut juxta vulgare proverbium, proprium quoque ignorarem vocabulum: diuque tacui, sciens tempus esse lacrymarum. Hoc autem anno cum tres explicassem libros, subitus impetus barbarorum, de quibus", + "candidate_score": 0.646508, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_523_525", + "bdc_text": "Ad haec nostri : Excusatione morae moram necti , et nunc denique post duos menses novam colloquii formam quaeri , neque Hagnoici instituti sententiam hanc esse , ut una ex parte sententia unica , de plurimorum tantum suffragio collecta parti alteri proponeretur , pauciorum si qua esset non proponeretur , sed reservaretur , ac seorsim Caesari exhiberetur . Scire se , diffiniendum hic nihil esse , nec etiam postulare , ut suffragiorum pluralitate certetur :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2643", + "psc_text": "[Gen. XVIII, 4], contrectando sentiret)? vel spiritus spiritui dormientis in specie aliqua simili corpori, sicut nos ipsi nobis videmur tali figura etiam per loca moveri somniantes, longe aliter quam membra in stratis jacentia moventur. 6. Haec ideo mira sunt, quia occultiorem habent rationem, quam ut videri vel reddi ab homine homini possit. Nam istae causae sunt admirationis, cum vel ratio cujusque rei latet, vel eadem res usitata non est, quod aut singularis aut rara est. Ex illa ergo causa latentis rationis, ego dixi in epistola quam te legisse commemoras (Epist. 137, ad Volusianum), cum eis responderem qui negant esse credendum, quod Christum virgo pepererit, virgo permanserit, Si ratio quaeritur, non erit mirabile: hoc enim dictum est, non quod ratione res careat, sed quod eos lateat quibus hoc Deus voluit esse mirabile. Ex alia vero admirationis causa, quae ideo est, quia insolitum aliquid occurrit, scriptum est de Domino quod miratus sit", + "candidate_score": 0.646355, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_317_319", + "bdc_text": "Hoc enim ab illis reprehensum fuit , quod in nostra ordinatione urbes alicubi vel duas vel tres copulavissemus . Exemplaria porro quod attineret , nulla esse nunc quidem recentia mundaque , sed paucos intra dies copiam plurimorum affuturam , tum abunde nos exhibituros , interea talia acciperent , qualia nunc forte nobis suppeditarent . Mirum autem et incredibile videri , adversarios ad eam disputationem , in qua Augustana confessio esset excutienda , sine eius libri exemplaribus venisse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", + "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", + "candidate_score": 0.646344, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_458_460", + "bdc_text": "ut hoc toto tempore , quo conventus istic esset , contio nulla haberetur . Hanc iniuriam quo magis accenderent , eo die , quo contionem veniens populus expectaturus frustra erat , ritum confirmationis , quem per annos duodecim istic omiserant , instauraturi erant , ut praeberet res ea speciem apud populum , velut instauratum Pontificis regnum , Christi regnum eo die in illa urbe collapsum esset . Hoc fomentum ad haec Comitia vel prorsus dissolvendum , vel in nova usque Comitia usque producendum , satis ipsis idoneum videbatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_516", + "psc_text": "ex eo numero fuerunt isti, quibus vestrum concilium diem prorogaverat et praefixerat, intra quem nisi ad vestram communionem remeavissent, eadem sententia tenerentur; sed de illo numero isti fuerunt, quos eo die sine dilatione damnastis, quo illis dilationem dedistis. Probabo, si negaveris: concilium vestrum loquitur; proconsularia Gesta habemus in manibus, quibus id non semel allegastis. Aliam ergo defensionem para, si potes, ne dum negas quod convincam, moras faciamus. Felicianus igitur et Praetextatus si innocentes erant, quare sic damnati sunt? Si scelerati, quare sic recepti sunt? Si probaveris innocentes, cur non credamus a multo paucioribus majoribus vestris falso crimine traditionis innocentes potuisse damnari, si a trecentis decem successoribus eorum, ubi etiam pro magno scriptum est, plenarii concilii ore veridico, in falso crimine schismatis innocentes damnari potuerunt? Si autem probaveris recte fuisse damnatos, quae restat defensio cur in eodem episcopatu recepti sint, nisi ut exaggerans utilitatem salubritatemque pacis, ostendas etiam ista pro unitatis", + "candidate_score": 0.646332, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_411", + "bdc_text": "Omnia scripta dictaque colloquii huius , a se annotata et in ordinem digesta notarii conservarent , ac nihil nec adderent , nec detraherent :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_445", + "psc_text": "ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non desistentibus, et ut cuique facultas dabatur, multa dicentibus. Ex quibus omnibus verbis nostris, quantum recordari potui, causae totius actionem, Dilectionem vestram fraudare nolui. Potestis enim ei litteras meas legere, ut vel approbet vera me scripsisse; vel ipse vobis, si quid melius recolit, incunctanter insinuet. CAPUT II. 3. Primo enim vitam nostram, quam vobis benevolentius fortasse quam verius narrantibus, se comperisse dicebat, praedicare dignatus est: adjungens se dixisse vobis, nos omnia, quae de nobis insinuaveratis, bene facere potuisse, si in Ecclesia faceremus. Deinde quaerere coepimus quaenam illa esset Ecclesia, ubi vivere sic oporteret; utrum illa quae, sicut sancta tanto ante Scriptura", + "candidate_score": 0.646161, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_352_354", + "bdc_text": "Nempe haec una vere vivendi lex est , et vitae summa , caetera vana sunt omnia , et nihil . Huius praecepti si fuissemus , inquit , nos memores , nunquam ortae inter nos inimicitiae tantae fuissent . Sed ubi relicta Charitas , et praeceptum Domini neglectum fuit , patriam hanc vestram tumultu completam esse , tum caedes et funesta bella successisse videtis , quae quidem tanta per Germaniam aliquo iam tempore fuere , ut hanc qui prius viderim , cognoscere vix nunc possim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2256", + "psc_text": "Porro si ea quae in animo nostro sunt corporibus locisque simillima, non tamen locorum spatiis atque finibus continentur, nec intervallis localibus in nostra memoria reponuntur; quanto magis illa quae nullam gerunt similitudinem corporum, charitas, gaudium, longanimitas, pax, benignitas, bonitas, fides, mansuetudo, continentia, nulla locorum spatia tenent, nulla intercapedine separantur, aut aliqua oculi cordis, quo radios suos mittant et ea videant, intervalla conquirunt! Nonne omnia in uno sunt sine angustia, et suis terminis nota sunt, sine circuitu regionum? Aut dic in quo loco videas charitatem; quae tamen in tantum tibi cognita est, in quantum eam potes mentis acie contueri: quam non ideo magnam nosti, quia ingentem aliquam molem conspiciendo lustrasti; nec cum tibi intus loquitur, ut secundum eam vivas, ullis perstrepit sonis; nec ut eam cernas, corporalium lumen erigis oculorum; nec ut eam fortiter teneas, corporalium vires praeparas lacertorum; nec cum tibi venit in mentem, sentis ejus incessum. 44. Ecce etiam", + "candidate_score": 0.646056, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_217_219", + "bdc_text": "ut ne singuli singula , sed ut undeni singula suffragia constituerent , utque numerus personarum non ad multitudinem , sed ad certitudinem suffragiorum spectaret : ut undeni hinc inde soli in disputatione loquerentur , caeteri non actores essent , sed advocati loquentibus assisterent : ut notarii tantum quatuor , duo hinc , duo istinc constituerentur iure iurando astricti :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2426", + "psc_text": "eam sine peccato esse non dicimus? quod si dixerimus, nos ipsos, sicut scriptum est, decipimus, et veritas in nobis non est (I Joan. I, 8). Proinde licet accusatoris alia persona sit, alia defensoris, alia intercessoris, alia judicis, de quorum propriis officiis nimis longum est, et non necessarium hoc sermone disserere; sic tamen etiam ipsos criminum ultores, atque in hoc officio non ira propria concitatos, sed legum ministros, nec suarum, sed alienarum examina tarum injuriarum vindices, quales judices esse debent, terruit censura divina, ut cogitarent sibi propter sua peccata Dei misericordiam necessariam, nec putarent ad culpam sui officii pertinere, si quid erga eos misericorditer agerent, quorum vitae necisque haberent legitimam potestatem. CAPUT IV. 9. Nam cum ad Dominum Christum Judaei adduxissent mulierem in adulterio comprehensam, eumque tentantes dicerent quod jussa esset Lege lapidari, ac deinde quaererent quid de illa ipse praeciperet; respondit eis: Qui sine peccato est vestrum, prior in eam", + "candidate_score": 0.645996, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_420_422", + "bdc_text": "Alterum , ut quoniam hi notarii substitutique iidem aut principum aut Urbium suarum legati essent , de actis referre iis , a quibus fuissent missi , possent , et notariatus et legationis offitio pari fide fungi . Additum illud denique fuit , quod natura rerum postulabat , ut aliqua necessitate orta , pro notario notarium alium substituere liceret . Haec in illa praestituta iuramenti forma desiderata a nostris principio fuerunt , perpensa diligentius ea clausula , qua cavetur , ne cui quicquam quisque notariorum communicet , ne quis hoc de iis intelligeret , qui in ipso colloquio versarentur , quos actorum copia excludere contra actionis naturam erat , addendum necessario videbatur , ut de iis tantum intelligeretur , qui ad colloquium destinati non essent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.645936, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_420_422", + "bdc_text": "Alterum , ut quoniam hi notarii substitutique iidem aut principum aut Urbium suarum legati essent , de actis referre iis , a quibus fuissent missi , possent , et notariatus et legationis offitio pari fide fungi . Additum illud denique fuit , quod natura rerum postulabat , ut aliqua necessitate orta , pro notario notarium alium substituere liceret . Haec in illa praestituta iuramenti forma desiderata a nostris principio fuerunt , perpensa diligentius ea clausula , qua cavetur , ne cui quicquam quisque notariorum communicet , ne quis hoc de iis intelligeret , qui in ipso colloquio versarentur , quos actorum copia excludere contra actionis naturam erat , addendum necessario videbatur , ut de iis tantum intelligeretur , qui ad colloquium destinati non essent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4037", + "psc_text": "quod inter nos mane placuerat, ut a notariis verba nostra exciperentur; ne ulterius dicas, quod te audio non tacere, non me fuisse ausum tibi dicere fidem meam, his litteris accipe quod et tu legas, et cui volueris legendum tradas, et quod volueris vicissim scribendo ipse respondeas. Iniquum est enim ut quisque de alio judicare velit, et judicari de se nolit. 2. Et de praeterito quidem placito nostro, quod condicto meridiano implere noluisti, facile existimari potest quis nostrum fidei suae fiduciam non habuerit: utrum qui volebat ut diceretur, et timebat ne teneretur; an qui usque adeo nolebat eam disceptantium judicio subtrahi, ut mandata litteris vellet etiam legentium memoriae commendari, ne quisquam vel oblivione opinatus, vel dissensione irritatus, diceret ab aliquo nostrum aut non esse dictum quod dictum erat, aut dictum esse quod dictum non erat. In his enim solent latebras suae malae defensionis inquirere, qui contentionis sunt cupidiores quam veritatis. Hoc", + "candidate_score": 0.64585, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_617_619", + "bdc_text": "Quibus de rebus inter partes certamina maxima existunt . Itaque nostri homines summa cura hic agendum esse credebant . Qua in re incredibilis intelligendi dicendique vis et industria Melanchthoni nostro fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2", + "psc_text": "nisi falsi approbatio. Pulsus autem quisque illis argumentis ab eo quod se firmum et inconcussum tenere crediderat, tanto constantius atque cautius aliud quaerebat, quanto et in moribus major erat industria, et in natura rerum atque animorum altissima et implicitissima latere veritas sentiebatur. Tanta porro nunc fuga laboris et incuria bonarum artium, ut simul atque sonuerit, acutissimis philosophis esse visum nihil posse comprehendi, dimittant mentes et in aeternum obducant. Non enim audent vivaciores se illis credere, ut sibi appareat quod tanto studio, ingenio, otio, tam denique multa multiplicique doctrina, postremo vita etiam longissima Carneades invenire non potuit. Si vero etiam aliquantum obnitentes adversus pigritiam, legerint eosdem libros, quibus quasi ostenditur naturae humanae denegata perceptio; tanto torpore indormiscunt, ut nec coelesti tuba evigilent. 3. Quamobrem cum gratissimum habeam fidele judicium tuum de libellis meis, tantumque in te momenti ponam, ut nec error in tuam prudentiam, nec in amicitiam simulatio cadere possit, illud", + "candidate_score": 0.645822, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_135", + "bdc_text": "Itaque tempus videri ad rem ut veniretur Orare , ut omni cum moderatione partes se praeberent , petere , ut Ferdinandi legatio , quae iam venisset , colloquio adhiberetur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1793", + "psc_text": "Quapropter si se omnis anima intelligat in hoc saeculo destitutam atque desolatam, quamdiu peregrinatur a Domino, profecto quamdam viduitatem suam Deo defensori assidua et impensissima precatione commendat. Ora ergo ut vidua Christi, nondum habens ejus conspectum, cujus precaris auxilium. Et licet sis ditissima, sicut pauper ora: nondum enim veras futuri saeculi divitias habes, ubi nulla damna formides. Licet habeas filios et nepotes, numerosamque familiam, quod et supra dictum est, sicut desolata ora: incerta sunt enim omnia temporalia, etiam usque in finem vitae hujus in nostram consolationem mansura. Tu autem si ea quae sursum sunt quaeris et sapis, aeterna et certa desideras, quae quamdiu nondum habes, etiam salvis omnibus atque obsequentibus tuis, tanquam desolatam deputare te debes. Et si tu, profecto etiam tuo exemplo religiosissima nurus tua, et aliae sanctae viduae virginesque sub vestra cura securius constitutae: quanto enim magis domum vestram pie tractatis, tanto impensius orationibus instare debetis, rerum praesentium", + "candidate_score": 0.645516, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_395_397", + "bdc_text": "et contra ipsorum expectationem , maxima eorum pars , qui in colloquio fuerunt , a nobis , non ab illis stetit : in quibus revocando ad se , et a nobis avertendis tam laborarunt , quam in iniquis conditionibus inveniendis et obiiciendis . Alia praeterea , et quidem maior , adversarios difficultas circumstabat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_443", + "psc_text": "praeterea turba confluxit; sed nobis in tota illa multitudine perpauci apparebant, qui utiliter ac salubriter agi causam illam, et tantam reique tantae quaestionem prudenter et pie discuti cuperent. Caeteri vero magis ad spectaculum quasi altercationis nostrae prope theatrica consuetudine, quam ad instructionem salutis christiana devotione convenerant. Quapropter nec silentium nobis praebere, nec intente nobiscum atque modeste saltem et ordinate colloqui potuerunt, exceptis, ut dixi, paucis, quorum religiosa et simplex apparebat intentio. Itaque libere pro sui cujusque animi motu immoderate loquentium omnia strepitu turbabantur, nec evincere sive nos, sive ipse rogando, interdum etiam objurgando potuimus, ut nobis modestum silentium praeberetur. 2. Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut", + "candidate_score": 0.645451, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_416_418", + "bdc_text": "Substitutis autem , ut acta tradita creditaque sibi , et a se descripta , fide summa intacta ac mortali nulli revelata , mox ut descripissent , notariis restituerent . In hac utriusque iuramenti forma primum quidem pars nostra omni actorum copia excludebatur , deinde notarii et substituti nostri , qui iidem et legati , ad hoc colloquium missi erant , ne , domum reversi referre ad suos quicquam possent , iuramenti religione obstringebantur . Ergo caeteris hic dissimulatis , res duas nostri in hac forma correxerunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.645323, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_8_10", + "bdc_text": "Nam et vos pro Comitiorum istorum fama pro hominum undique concursu aliquid magnum et admirabile et quendam inter partis utriusque proceres congressum talem animo effinxisse scio , quam posteritas miraretur . Et mea quoque fuit haec eadem expectatio : sed quae ita me lusit , ut nisi quid sit non factum scribam , quid factum sit , scribere non possim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3965", + "psc_text": "colloquar fabulerque, non satior. Proinde hinc etiam nostra in te desideria metire. Cum jamdiu finem mereretur epistolaris paginae forsitan ingrata verbositas, subtrahimus verecundiam; dum cupiditati consulimus, et sermonem relinquere, esse a te recedere suspicamur. Nolo ergo non desinere, sed non possum: si enim credis, mi pater, adeo nostris sensibus ac praecordiis inhaesisti, ex quo non contenti tua fama tam gloriosa, tam maxima, scriptis te tuis intueri maluimus, cum una mihi, atque haec brevis epistola tua, ardoris tantas flammas, incendiaque commoverit. Unde deprecamur te, ac tota mente deposcimus, ut quoniam gentiles ritus te etiam legendo, ut nunquam alias, abunde affatimque contempsimus (quanquam enim a parentibus, ab avis, et postrema usque gentis prole Christi jura percepimus, tamen aliquoties sensibus nostris superfluae superstitionis superba vanitas inerrabat); peto ut etiam Confessionum libros a te perscriptos, nobis mittere ac donare digneris. Si enim alii quoque, prono animo ac benigna mente, tua nobis scripta largiti sunt,", + "candidate_score": 0.645075, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_567_569", + "bdc_text": "Nos vero etiam sceleris ab illis accusari , si Ecclesiae et rei publicae tranquillitatem rixis verborum non necessariis turbamus . Quasdam porro verborum pugnas esse : ex eorum impetu et vehementia , qui in hanc arenam descenderunt , natas , sic qualiter in omni fere contentione fieri videmus , ut moderationis terminos partes incitatae praetervehantur , libenter se et concedere , et ita etiam rem se habere scire .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_443", + "psc_text": "praeterea turba confluxit; sed nobis in tota illa multitudine perpauci apparebant, qui utiliter ac salubriter agi causam illam, et tantam reique tantae quaestionem prudenter et pie discuti cuperent. Caeteri vero magis ad spectaculum quasi altercationis nostrae prope theatrica consuetudine, quam ad instructionem salutis christiana devotione convenerant. Quapropter nec silentium nobis praebere, nec intente nobiscum atque modeste saltem et ordinate colloqui potuerunt, exceptis, ut dixi, paucis, quorum religiosa et simplex apparebat intentio. Itaque libere pro sui cujusque animi motu immoderate loquentium omnia strepitu turbabantur, nec evincere sive nos, sive ipse rogando, interdum etiam objurgando potuimus, ut nobis modestum silentium praeberetur. 2. Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut", + "candidate_score": 0.645023, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_422", + "bdc_text": "Haec in illa praestituta iuramenti forma desiderata a nostris principio fuerunt , perpensa diligentius ea clausula , qua cavetur , ne cui quicquam quisque notariorum communicet , ne quis hoc de iis intelligeret , qui in ipso colloquio versarentur , quos actorum copia excludere contra actionis naturam erat , addendum necessario videbatur , ut de iis tantum intelligeretur , qui ad colloquium destinati non essent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.644907, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_163_165", + "bdc_text": "Caeterum , quod ad privatam Saxonum protestationem attinebat , protestatione opposita , Ferdinandum regem rite et legitime electum esse affirmabant . Interea , quoniam adventare Caesaris legatus , et intra biduum adfuturus esse diceretur , in eius adventum differendam rem esse putabant , per cuius absentiam omnis haec actio impediretur . Haec vigesimo secundo die acta fuere , taleque initium Comitia habuere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3571", + "psc_text": "cito esse venturum. Qui autem credunt quod secundus dicit, tardius Dominum esse venturum, si falsum fuerit inventum, citius Domino veniente; nullo modo qui ei crediderant turbabuntur in fide, sed inopinato gaudio perfruentur. 54. Quapropter qui dicit Dominum citius esse venturum, optabilius loquitur, sed periculosius fallitur. Utinam ergo sit verum; quia erit molestum, si non erit verum! Qui autem dicit Dominum tardius esse venturum, et tamen credit, sperat, amat ejus adventum; profecto de tarditate ejus etiamsi fallitur, feliciter fallitur: habebit enim majorem patientiam, si hoc ita erit; majorem laetitiam, si non erit. Ac per hoc ab eis qui diligunt manifestationem Domini, ille auditur suavius, isti creditur tutius: qui autem quid horum sit verum ignorare se confitetur, illud optat, hoc tolerat, in nullo eorum errat, quia nihil eorum aut affirmat aut negat. Obsecro te ut me talem non spernas; quia et ego te diligo id affirmantem quod verum esse desidero, et tanto", + "candidate_score": 0.644833, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_422", + "bdc_text": "Haec in illa praestituta iuramenti forma desiderata a nostris principio fuerunt , perpensa diligentius ea clausula , qua cavetur , ne cui quicquam quisque notariorum communicet , ne quis hoc de iis intelligeret , qui in ipso colloquio versarentur , quos actorum copia excludere contra actionis naturam erat , addendum necessario videbatur , ut de iis tantum intelligeretur , qui ad colloquium destinati non essent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2308", + "psc_text": "protectionem intelligimus: sic et cum audimus manus, operationem intelligere debemus; et cum audimus pedes, praesentationem; et cum audimus oculos, visionem qua cognoscit; et cum audimus faciem, notitiam qua innotescit; et si quid aliud eadem Scriptura tale commemorat, puto spiritualiter intelligendum. Neque hoc ego tantum, aut ego prior, sed omnes qui qualicumque spirituali intelligentia resistunt eis qui ob hoc Anthropomorphitae nominantur. Ex quorum litteris ne multa commemorando majores moras faciam, hoc unum sancti Hieronymi interpono, ut noverit iste frater, non se de hac re mecum magis quam cum prioribus agere debere, si quid eum contra permovet. 14. Cum ergo ille vir in Scripturis doctissimus, psalmum exponeret ubi dictum est, Intelligite ergo qui insipientes estis in populo, et stulti aliquando sapite. Qui plantavit aurem, non audiet? aut qui finxit oculum, non considerat? inter caetera, Iste locus, inquit, adversus eos maxime facit, qui Anthropomorphitae sunt, qui dicunt Deum habere membra quae etiam nos", + "candidate_score": 0.64478, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_203_205", + "bdc_text": "Ita denique cum nostri et legatum et praesides , et eos , qui inter adversarios concordiae studere videbantur , acriore responso in ipso praesertim colloquii principio frustra se alienaturos , et apologia hac nunc quidem nihil effecturos esse viderent , in commune responsum concesserunt . In eo responso actae gratiae Caesaris primum , mox legati erga Germanos , benevolentiae et studiis fuerunt : tum ei querelae , quae gravis et acerba in illius oratione fuit , sic est responsum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3827", + "psc_text": "antecedente donetur. Hoc et gratiarum actio indicat quod oratio; oratio pro infidelibus, gratiarum actio pro fidelibus. Qui enim est orandus ut faciat, illi est actio gratiarum reddenda cum fecerit: unde idem dicit apostolus ad Ephesios, Propter hoc et ego, audita fide vestra in Domino Jesu, et dilectione in omnes sanctos, non cesso gratias agere pro vobis (Ibid. 15). 29. Loquimur autem nunc de ipsis initiis, cum homines qui erant aversi et adversi, convertuntur ad Deum, et velle incipiunt quod nolebant, et habere fidem quam non habebant; quod ut fiat in eis, oratur pro eis, quamvis non oretur ab eis: ipsi enim quomodo invocabunt, in quem non crediderunt (Rom. X, 14)? Cum vero factum fuerit quod oratur, ei qui fecit aguntur gratiae, et pro eis et ab eis. Deo rationibus autem jam fidelium, quas et pro se et pro aliis fidelibus faciunt, ut proficiant in eo quod esse coeperunt, et de", + "candidate_score": 0.644755, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_215", + "bdc_text": "ut ab Hagnoica forma in colloquio ne discederetur , in qua cautum esset , ne extra bis ter undenos in colloquium quisquam reciperetur , neque aequum videri , quod idem sibi suisque licere quisquam postulet , quod Regi Ferdinando permitteretur :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1523", + "psc_text": "uni regi Christo pias cervices oportere submittere, et intelligere Verbum Dei homine indutum, qui jussit, et creditum est quod illi vel proferre metuebant. 22. Huic te, mi Dioscore, ut tota pietate subdas velim, nec aliam tibi ad capessendam et obtinendam veritatem viam munias, quam quae munita est ab illo qui gressuum nostrorum tanquam Deus vidit infirmitatem. Ea est autem prima, humilitas; secunda, humilitas; tertia, humilitas: et quoties interrogares hoc dicerem; non quo alia non sint praecepta, quae dicantur, sed nisi humilitas omnia quaecumque bene facimus et praecesserit et comitetur et consecuta fuerit, et proposita quam intueamur, et apposita cui adhaereamus, et imposita qua reprimamur, jam nobis de aliquo bono facto gaudentibus totum extorquet de manu superbia. Vitia quippe caetera in peccatis, superbia vero etiam in recte factis timenda est, ne illa quae laudabiliter facta sunt, ipsius laudis cupiditate amittantur. Itaque sicut rhetor ille nobilissimus cum interrogatus esset quid ei primum", + "candidate_score": 0.644585, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_518_520", + "bdc_text": "ut suam quaeque pars sententiam super proposita quaestione non de omnium , sed de plurimorum suffragio collectam , legato Caesaris et praesidibus aut per interpretem , aut scriptam proponant . Sic constitutam ab una parte conflatamque non ex omnium , sed ex plurimorum suffragiis sententiam , et praesidibus oblatam , alteri deinde parti excutiendam tradant . Ibi paratos esse se concedere , ut si quae dixisset pars una , alicui ex ea parte , qui quidem de plurimorum numero esset , veluti ex sententia sua non dictum non probaretur , ut is sententiam suam praesidibus aut scriptam offerat , aut presens apud eos exponat , sed utrunque privatim et extra colloquium .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1867", + "psc_text": "amplius quam ad illud quod inquirendum putavit, respondendum fuit: ad ea vero quae mihi pertractanda atque solvenda in epistola tua ipse misisti, sive ab illo, sive etiam ab aliis vel suggerantur vel ingerantur, ad te potius pro viribus nostris pertractata et soluta mitti debuerunt; non sic quemadmodum de his agendum est librorum negotio, sed quemadmodum potest epistolari sat esse colloquio, ut si tibi visum fuerit, qui eorum motus quotidianis disputationibus experiris, et illis legantur hae litterae. At si auriculis eorum minus pietate fidei praecultis, sermo iste non sufficit, prius inter nos quod eis putas sufficere peragatur, tum demum ad illos quod peractum fuerit perferatur. Multa enim sunt, a quibus sensus eorum si adhuc abhorret et resilit, vel uberiore vel subtiliore ratione, vel certe auctoritate cui resistere indignum putent, persuaderi aliquando forsitan possint. 2. Ergo in epistola tua posuisti, moveri quosdam, cur hic Deus, qui et veteris Testamenti Deus esse firmatur,", + "candidate_score": 0.644553, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_618_620", + "bdc_text": "Itaque nostri homines summa cura hic agendum esse credebant . Qua in re incredibilis intelligendi dicendique vis et industria Melanchthoni nostro fuit . Sed eius viri paucorum licet dierum orationes continuo de hac re habitae , et quid in hac controversia positum sit , et quam ridicula adversariorum contentio fuerit , satis superque docebunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_443", + "psc_text": "praeterea turba confluxit; sed nobis in tota illa multitudine perpauci apparebant, qui utiliter ac salubriter agi causam illam, et tantam reique tantae quaestionem prudenter et pie discuti cuperent. Caeteri vero magis ad spectaculum quasi altercationis nostrae prope theatrica consuetudine, quam ad instructionem salutis christiana devotione convenerant. Quapropter nec silentium nobis praebere, nec intente nobiscum atque modeste saltem et ordinate colloqui potuerunt, exceptis, ut dixi, paucis, quorum religiosa et simplex apparebat intentio. Itaque libere pro sui cujusque animi motu immoderate loquentium omnia strepitu turbabantur, nec evincere sive nos, sive ipse rogando, interdum etiam objurgando potuimus, ut nobis modestum silentium praeberetur. 2. Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut", + "candidate_score": 0.644511, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_412_414", + "bdc_text": "actorum copiam nulli extra colloquium facerent : nec ullo pacto cuiquam , quicquam ea de re communicarent , sed simul ac descripta per amanuenses essent , ad se reciperent : postea colloquio finito , collatis conformatisque utriusque inter se exemplaribus , alter alterius exemplar subscriptione sua ratificarent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1726", + "psc_text": "collationis cura suscepta diligentius perscrutati sunt Scripturas sacras; et quia in eis innumerabilia testimonia repererunt, quibus promissa est Ecclesia futura in omnibus gentibus, et toto orbe terrarum, sicut eam reddi et praesentari coepisse in Evangelio et Epistolis apostolicis, et in Actibus Apostolorum videmus, ubi et ipsa loca, et civitates, et provinciae leguntur, per quas crevit, incipiens ab Jerusalem, ut inde se etiam in Africam non migrando, sed crescendo diffunderet; non autem invenerunt aliquod testimonium divinorum eloquiorum, ubi dictum est eam perituram de caeteris partibus mundi, et in sola Africa Donati parte mansuram; et viderunt quam sit absurdum, pro illa, quae fuerat peritura, tot testimonia divina recitari; pro ea vero, quae, sicut putant, fuerat Domino placitura, nullum ejus testimonium reperiri: haec forte cogitantes, ad finiendas vanas, et perniciosas, et saluti aeternae contrarias inimicitias, ad locum collationis nostrae omnes convenire voluerunt, non ut tumultus novus oriatur, sed ut vetusta discordia finiatur. 4.", + "candidate_score": 0.644499, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_8_10", + "bdc_text": "Nam et vos pro Comitiorum istorum fama pro hominum undique concursu aliquid magnum et admirabile et quendam inter partis utriusque proceres congressum talem animo effinxisse scio , quam posteritas miraretur . Et mea quoque fuit haec eadem expectatio : sed quae ita me lusit , ut nisi quid sit non factum scribam , quid factum sit , scribere non possim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1664", + "psc_text": "etsi verbis ejus non satis comprehendi potuit, usque adeo tamen in promptu est quid ab illo exspectaverint, ut quod nunc post jurationem absens est, neminem moveat eorum qui audire potuerunt, certa eum causa profecturum esse, cum voluntate redeundi. Ac per hoc perjurus nec erit, nec ab eis putabitur, nisi eorum exspectationem deceperit: non autem decipiet, nisi aut voluntatem mutaverit apud eos habitandi, aut aliquando discesserit sine dispositione redeundi; quod absit ab ejus moribus et fide, quam Christo et Ecclesiae debitam servat. Nam, ut omittam quod mecum nosti, quam sit tremendum de perjurio divinum judicium; illud certe scio, nulli nos deinceps succensere debere qui nobis jurantibus non crediderit, si talis viri perjurium non modo aequo animo ferendum, verum etiam defendendum putabimus. Quod et a nobis et ab illo avertat illius misericordia, qui eruit a tentatione sperantes in se. Sicut ergo in commonitorio rescripsisti, impleat promissum quo ita se promisit ab Hippone", + "candidate_score": 0.644487, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_8_10", + "bdc_text": "Nam et vos pro Comitiorum istorum fama pro hominum undique concursu aliquid magnum et admirabile et quendam inter partis utriusque proceres congressum talem animo effinxisse scio , quam posteritas miraretur . Et mea quoque fuit haec eadem expectatio : sed quae ita me lusit , ut nisi quid sit non factum scribam , quid factum sit , scribere non possim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1210", + "psc_text": "fit per communionem cladis, sed per solatium charitatis, ut quamvis alii ferendo patiuntur, alii cognoscendo compatiuntur, communis sit tamen tribulatio, quibus probatio, spes, dilectio, spiritusque communis est. Omnes autem nos Dominus consolatur, qui et haec temporalia mala praedixit, et post haec bona aeterna promisit: nec debet cum praeliatur infringi, qui vult post praelium coronari, vires illo subministrante certantibus, qui praeparat ineffabilia dona victoribus. 3. Rescripta illa nostra non tibi ad nos auferant scribendi fiduciam, praesertim quia timorem nostrum non improbabili defensione lenistri. Parvulos tuos resalutamus, et in Christo tibi grandescere optamus, qui jam in hac aetate cernunt quam sit amor hujus saeculi periculosus et noxius; atque utinam cum magna et dura quatiuntur, parva et flexibilia corrigantur. De domo illa quid dicam, nisi benignissimae tuae curae gratias agam? Nam eam, quam dare possumus, nolunt; quam volunt autem, dare non possumus. Neque enim sicut falso audierunt, a decessore meo relicta est Ecclesiae,", + "candidate_score": 0.644441, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_391_393", + "bdc_text": "altera , dilati interceptique colloquii causam in nos convertere : posteriorem rem multis conditionibus iniquis obiectis , priorem fama sparsa , et multorum hominum consensione efficere voluerunt . Sed ipsis contra res utraque cessit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1403", + "psc_text": "colligatos, a vobis divisos, illis sociatos, simul in Africa constitutos, notissimos, amicissimos, conjunctissimos, qui etsi non praesentes eum ordinaverunt, propter eum tamen et absentem Primianum damnaverunt; et inquinasse dicitur surculus Caeciliani orbis terrarum populos christianos numerosissimos, remotissimos, ignotissimos, cujus non dico causam, sed multi nec nomen nosse potuerunt? Non communicant peccatis alienis, qui peccatum Maximiani non solum scierunt, sed et contra Primianum levando erexerunt: et communicant peccatis alienis, qui Caecilianum episcopum factum, aut in longinquis gentibus nescierunt, aut in propinquioribus tantummodo audierunt, aut in ipsa Africa factum simpliciter, et pacifice cognoverunt, aut in ipsa Carthagine contra neminem levaverunt! Nec cum fure concurrebant, qui communicabant ei de quo dicit Nummasius advocatus, loquens pro praesente Restituto episcopo vestro, quod per occultum sacrilegii propemodum furtum, episcopalis nominis invaserit principatum; nec cum adultero portionem suam ponebant, qui communicabant veritatis adultero; nec modico fermento tota eorum massa corrumpebatur, cum ei faverent, cum in ejus parte,", + "candidate_score": 0.644386, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_513_515", + "bdc_text": "non dum satis Ratispona Comitia propinqua erant , ut certantes avocare possent . Mora adhuc opus erat . Ergo ad expostulationem nostrorum praesides , cur colloquium non procederet , a se non stare :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.644207, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_658_660", + "bdc_text": "Itaque instituti huius memor epistolam nunc ita claudam . Nam de privato colloquio longum esset dicere . De futuris autem Comitiis quid speremus , certum propemodum nihil habetur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1201", + "psc_text": "fur? nescio utrum audet dicere aliquis, Aliquid horum erit, aut non erit, sicut mihi sine dubitatione respondet quod credat in Deum, et quod se convertat ad Deum. Deinde scripta tua concludens, adjungis et dicis: Ad istas ergo quaestiones peto breviter respondere digneris, ita ut non mihi de consuetudine praescribas, sed rationem reddas. 8. His litteris tuis lectis et relectis, et quantum temporis angustiae sinebant consideratis, recordatus sum Nebridium amicum meum, qui cum esset rerum obscurarum ad doctrinam pietatis maxime pertinentium diligentissimus et acerrimus inquisitor, valde oderat de quaestione magna responsionem brevem. Et quisquis hoc poposcisset, aegerrime ferebat, eumque, si ejus persona pateretur, vultu indignabundus et voce cohibebat, indignum deputans qui talia quaereret, cum de re tanta quam multa dici possent deberentque nesciret. Sed ego tibi non similiter, ut solebat ille, succenseo: es enim episcopus multis curis occupatus, ut ego; unde nec tibi facile vacat prolixum aliquid legere, nec mihi scribere.", + "candidate_score": 0.644113, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_218_220", + "bdc_text": "ut undeni hinc inde soli in disputatione loquerentur , caeteri non actores essent , sed advocati loquentibus assisterent : ut notarii tantum quatuor , duo hinc , duo istinc constituerentur iure iurando astricti : ut legati principum actorum copiam principibus suis ita communicarent , ut ne quid omnium ante factam Caesari relationem evulgaretur :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2091", + "psc_text": "nobis objecerunt crimen traditionis, non potuerunt conscribere sine crimine falsitatis. Proinde quae maxime necessaria credidimus, his litteris tanquam breviario collecta inseruimus, ne forte ad magna Gestorum volumina vel pervenire non facile possitis, vel ea legere laboriosum putetis. 2. Carthaginem venimus et nos et episcopi vestri, et quod prius nolebant et indignum esse dicebant, in unum convenimus. Electi sunt ex nobis et ex ipsis septem hinc, et septem inde, qui pro causa omnium loquerentur. Electi sunt alii septem hinc, et septem inde, cum quibus, ubi opus erat, consilium pertractarent. Electi sunt quatuor hinc, et quatuor inde, qui Gestis conscribendis custodes essent, ne infalsatum aliquid ab aliquo diceretur. Dati sunt etiam a nobis et ab ipsis notarii quatuor hinc, et quatuor inde, ut bini cum exceptoribus judicis alternarent, ne aliquis nostrum se dixisse aliquid causaretur, quod non fuisset exceptum. Huic tantae diligentiae etiam illud est additum, ut et nos et ipsi, quemadmodum", + "candidate_score": 0.643985, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_450_452", + "bdc_text": "De unaquaque re paucis dicemus . Questi de contionibus , ut maxime concordiam remorantibus apud legatum gravissime fuere . Itaque in eam rem sic incubuit is , ut non mediocriter Senatum turbaret prorsus enim , ut in praesentiarum contio tolleretur , agebat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3922", + "psc_text": "penitus de tanta quorumdam contradictione reticere. Sunt ex parte tales personae, ut his, consuetudine ecclesiastica, laicos summam reverentiam necesse sit exhibere. Quod quidem ita curavimus Deo juvante servare, ut, cum opus fuit, non taceremus quae ad quaestionis hujus assertionem exiguitas nostrarum virium suggerebat. Sed nunc summatim, quantum festinatio perlatoris admisit, haec velut commonendo suggessi. Tuae sanctae prudentiae est dispicere quid facto opus sit, ut talium et tantorum superetur vel temperetur intentio. Cui ego jam parum prodesse existimo te reddere rationem, nisi et addatur auctoritas quam transgredi infatigabiliter contentiosa corda non possint. Sed plane illud tacere non debeo, quod se dicant tuam Sanctitatem, hoc excepto, in factis et dictis omnibus admirari. Tuum erit decernere quomodo sit in hoc eorum contradictio toleranda. Nec mireris quod aliter vel aliqua in hac epistola addidi, quantum puto, quae in superiore non dixeram; talis est enim nunc eorum definitio, praeter illa quae per festinationem aut oblivionem", + "candidate_score": 0.643937, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_337", + "bdc_text": "Verum enim vero caetera quidem omnia praesides laudare , quae nos concessissemus , sed de numerandis duobus suffragiis aeque ut antea lubrice respondere , cura et diligentia sua se ea in re Caesari satis facturos , formam vero iuramenti ab se et legato comprehensam nobis exhibituros esse per praesidum responsum datum tertia Decembris fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1706", + "psc_text": "significat quod in Evangelio Dominus ait: Reddite Caesari quae Caesaris sunt, et Deo quae Dei sunt (Matth. XXII, 21). Hoc enim dixit, cum sibi demonstrato nummo, et quaesito cujus haberet imaginem, responsum esset, Caesaris; ut hinc intelligerent, quod Deus exigeret ab homine imaginem suam in homine ipso, sicut Caesar suam exigebat in nummo. Quanto magis ergo reddenda est cum promittitur, cui etiam non promissa debetur! 7. Quapropter, charissime, possem quidem pro mea quantulacumque facultatula, sancti propositi quod Deo vovisse vos comperi, uberius laudare fructum, ac demonstrare quid distet inter christianos dilectores mundi hujus, et contemptores, quamvis fideles utrique dicantur. Eodem utrique lavacro sacri fontis abluti sunt, eisdem imbuti consecratique mysteriis, utrique ejusdem Evangelii non auditores tantum, verum etiam praedicatores; nec utrique tamen regni Dei lucisque participes, et vitae aeternae, quae sola est beata, cohaeredes. Dominus enim Jesus non ab eis qui non audiunt, sed eos inter se auditores verborum suorum,", + "candidate_score": 0.643934, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_422", + "bdc_text": "Haec in illa praestituta iuramenti forma desiderata a nostris principio fuerunt , perpensa diligentius ea clausula , qua cavetur , ne cui quicquam quisque notariorum communicet , ne quis hoc de iis intelligeret , qui in ipso colloquio versarentur , quos actorum copia excludere contra actionis naturam erat , addendum necessario videbatur , ut de iis tantum intelligeretur , qui ad colloquium destinati non essent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4037", + "psc_text": "quod inter nos mane placuerat, ut a notariis verba nostra exciperentur; ne ulterius dicas, quod te audio non tacere, non me fuisse ausum tibi dicere fidem meam, his litteris accipe quod et tu legas, et cui volueris legendum tradas, et quod volueris vicissim scribendo ipse respondeas. Iniquum est enim ut quisque de alio judicare velit, et judicari de se nolit. 2. Et de praeterito quidem placito nostro, quod condicto meridiano implere noluisti, facile existimari potest quis nostrum fidei suae fiduciam non habuerit: utrum qui volebat ut diceretur, et timebat ne teneretur; an qui usque adeo nolebat eam disceptantium judicio subtrahi, ut mandata litteris vellet etiam legentium memoriae commendari, ne quisquam vel oblivione opinatus, vel dissensione irritatus, diceret ab aliquo nostrum aut non esse dictum quod dictum erat, aut dictum esse quod dictum non erat. In his enim solent latebras suae malae defensionis inquirere, qui contentionis sunt cupidiores quam veritatis. Hoc", + "candidate_score": 0.643835, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_536", + "bdc_text": "Iam quia compertum esset , pauciorum sententias saepissime meliores , his praesertim in rebus esse in eo colloquio , ubi sine praeiuditio veritas sola vestigetur , elidi cuiusquam sententiam sine religione non posse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1503", + "psc_text": "facias intentos, nolle discere quod infundatur intentis. Sed si hoc te scire jam dicis, idque ipsum christianam doctrinam esse respondes, quam te omnibus praeponere novimus, et in ea sola esse praesumere spem salutis aeternae, non opus est ei cognitione dialogorum Ciceronis, et collectione emendicatarum discordantium sententiarum alienarum procurari auditores. Moribus tuis intenti fiant, qui abs te aliquid tale accepturi sunt. Nolo prius aliquid doceas quod dediscendum est, ut vera doceas. 12. Nam si alienarum sententiarum dissidentium et repugnantium cognitio aliquid adjuvat insinuatorem christianae veritatis, ut noverit quomodo adversantes destruat falsitates, ad hoc duntaxat, ne quis contra disserens, nonnisi in refellendis tuis figat oculum, sua vero sedulo occultet. Nam cognitio veritatis omnia falsa, si modo proferantur, etiam quae prius inaudita erant, et dijudicare et subvertere idonea est. Sed ut non solum aperta feriantur, sed etiam abscondita eruantur, si alienos opus est cognoscere errores, erige oculos auresque, oro te, et vide atque", + "candidate_score": 0.643689, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_162_164", + "bdc_text": "De formula se consideraturos esse ostendebant . Caeterum , quod ad privatam Saxonum protestationem attinebat , protestatione opposita , Ferdinandum regem rite et legitime electum esse affirmabant . Interea , quoniam adventare Caesaris legatus , et intra biduum adfuturus esse diceretur , in eius adventum differendam rem esse putabant , per cuius absentiam omnis haec actio impediretur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3570", + "psc_text": "illo secundus et tertius; omnes enim manifestationem Domini diligunt. Exsultabunt itaque citius venisse quod diligunt. Si autem factum non fuerit, et apparere coeperit hoc potius esse verum quod dicebat secundus, metuendum est ne inter ipsas moras perturbentur qui crediderant quod dixerat primus, et incipiant Domini adventum non tardum putare, sed nullum: qui vides quantus sit interitus animarum. Quod si tantae fidei fuerint, ut se ad secundi praedicta convertant, et Dominum etiam tardantem fideliter et patienter exspectent; abundabunt tamen opprobria et insultationes atque irrisiones inimicorum multos infirmos a christiana fide avertentiam, dicendo tam fallaciter eis regnum esse promissum, quam fallaciter dicebatur cito esse venturum. Qui autem credunt quod secundus dicit, tardius Dominum esse venturum, si falsum fuerit inventum, citius Domino veniente; nullo modo qui ei crediderant turbabuntur in fide, sed inopinato gaudio perfruentur. 54. Quapropter qui dicit Dominum citius esse venturum, optabilius loquitur, sed periculosius fallitur. Utinam ergo sit verum; quia", + "candidate_score": 0.643689, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_382", + "bdc_text": "Vos regni Christi et Ecclesiae , contra ipsius tyrannidem assertores et vindices , divina gratia exortos , aliud nihil quam charitatem cupere conservare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_949", + "psc_text": "Tota igitur quaestio est, utrum nihil mali sit schisma, aut utrum schisma non feceritis, ut pro bono opere potestatibus resistatis, non pro malo, unde vobis acquiratis judicium. Propterea providentissime Dominus non ait: Beati qui persecutionem patiuntur tantum; sed addidit, propter justitiam (Matth. V, 10). Si ergo justitia est quam operati estis in illa dissensione, in qua etiam permanetis, secundum ea quae supra dixi, nosse abs te cupio. Si autem iniquitas est orbem christianum damnare inauditum, vel quia non audivit quae vos audistis, vel quia non ei probatum est quod temere credidistis, aut sine certo documento accusastis, et ideo rebaptizare velle tot Ecclesias ipsius Domini, cum hic adhuc esset in carne, et Apostolorum ejus praedicatione ac labore fundatas: quia vobis licet, aut nescire Afros collegas vestros malos simul viventes, simul Sacramenta tractantes; aut etiam scire, sed tolerare, ne pars Donati dividatur; illis autem in orbe remotissimo constitutis, non licet nescire quod", + "candidate_score": 0.64367, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_34_36", + "bdc_text": "A Marchione electore : Christophems Scherding , Leonardus Cellarius , Alexander Alesius , Joannes Embeccus , Joannes Pannonius . A Salzburgensi :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_894", + "psc_text": "horum quatuor auctoritatem tu quoque infringis. Nam Laodicenum, cujus nomen taces, de Ecclesia dicis nuper egressum; Alexandrum autem veterem haereticum; Origenem vero ac Didymum reprehensos abs te lego in recentioribus opusculis tuis, et non mediocriter, nec de mediocribus quaestionibus, quamvis Origenem mirabiliter ante laudaveris. Cum iis ergo errare puto quia nec te ipse patieris; quamvis hoc perinde dicatur, ac si in hac sententia non erraverint. Nam quis est qui se velit cum quolibet errare? Tres igitur restant, Eusebius Emisenus, Theodorus Heracleotes, et quem paulo post commemoras Joannes qui dudum in pontificali gradu Constantinopolitanam rexit ecclesiam. 24. Porro, si quaeras vel recolas quid hinc senserit noster Ambrosius, quid noster itidem Cyprianus; invenies fortasse nec nobis defuisse, quos in eo quod asserimus sequeremur. Quanquam, sicut paulo ante dixi, tantummodo Scripturis canonicis hanc ingenuam debeam servitutem, qua eas solas ita sequar, ut conscriptores earum nihil in eis omnino errasse, nihil fallaciter posuisse non", + "candidate_score": 0.64366, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_235_237", + "bdc_text": "non enim praesides sine illorum consilio quicquam aut agebant , aut agere etiam poterant . Nostri vero permulta in iis necessario desiderabant . Gravabat enim principio , non quod legati Ferdinandi in colloquium adhiberentur , sed quod hi quidem adhiberentur , nostri vero excluderentur , qui supra hos ter denos et pauci et praestantes viri , et tales denique erant , quibus cum isti ter undeni nostri consilia omnia communicare necesse haberent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_401", + "psc_text": "viguit principatus, et caeteris terris, unde Evangelium ad ipsam Africam venit, per communicatorias litteras esse conjunctum, ubi paratus esset causam suam dicere, si adversarii ejus ab eo illas Ecclesias alienare conarentur. Quia ergo venire noluit ad hospitium collegarum, quos a suis inimicis contra veritatem suae causae perversos esse sentiebat vel suspicabatur, vel, ut ipsi asserunt, simulabat, tanto magis Secundus, si verae pacis custos esse voluisset, cavere debuit ne damnarentur absentes, qui judicio eorum omnino interesse noluerunt. Neque enim de presbyteris aut diaconis aut inferioris ordinis clericis, sed de collegis agebatur, qui possent aliorum collegarum judicio, praesertim apostolicarum Ecclesiarum, causam suam integram reservare; ubi contra eos sententiae dictae in absentes, nullo modo aliquid valerent, quando eorum judicium non primo aditum postea deseruerunt, sed suspectum semper habitum nunquam adire voluerunt. 8. Haec res maxime sollicitare debuit Secundum qui tunc erat primas, si propterea concilium regebat, ut paci consuleret; facile enim fortassis rabida", + "candidate_score": 0.643641, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_505_507", + "bdc_text": "sed alia et maior erat , cur sibi genus hoc colloquii fugiendum esse censerent . Intutum enim esse iudicabant , teste remoto , cum illis quicquam agere , quorum de fide erga se dubitare multis ex causis cogeret . Itaque haec quoque spes privati colloquii praecisa adversariis fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3350", + "psc_text": "sermocinamur, admonentes ut docendis instes, quibus terrendis satis, quantum comperimus, institisti. Sunt enim quidam, qui justissime damnatas impietates adhuc liberius defendendas putant; et sunt qui occultius penetrant domos, et quod in aperto jam clamare metuunt, in secreto seminare non quiescunt: sunt autem qui omnino silverunt, magno timore compressi, sed adhuc corde retinent quod ore jam proferre non audent; qui tamen esse possunt fratribus ex priore ipsius dogmatis defensione notissimi. Proinde alii severius coercendi, alii vigilantius vestigandi, alii tractandi quidem lenius, sed non segnius sunt docendi, ut si non timentur ne perdant, non tamen negligantur ne pereant. CAPUT II. 3. Quod enim putant auferri sibi liberum arbitrium, si nec ipsam bonam voluntatem sine adjutorio Dei hominem habere consenserint; non intelligunt non se firmare humanum arbitrium, sed impellere, ut per inania feratur, non in Domino tanquam in petra stabili collocetur: paratur enim voluntas a Domino. 4. Quod autem personarum acceptorem Deum se", + "candidate_score": 0.643408, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_553", + "bdc_text": "Orare se Praesides , ut quia huc de doctrina benigne et placite cognitum ventum esset , ne breves articulos obiici , et super iis nuda interrogatione insidiose se premi paterentur , sed expositione copiosa et lucida causam totam pertractari curarent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1762", + "psc_text": "ipsa vera Vita beata nos orare docuit, non in multiloquio, tanquam eo fiat ut exaudiamur quo loquaciores sumus, cum eum oremus qui novit, sicut ipse Dominus ait, quid nobis necessarium sit, priusquam petamus ab eo (Matth. VI, 7, 8). Unde mirum videri potest, quamvis multiloquium prohibuerit, cur nos sic orare adhortatus sit, qui novit quid nobis necessarium sit, priusquam petamus ab eo, ut diceret, Oportet semper orare, et non deficere; viduae cujusdam proposito exemplo, quae de suo adversario cupiens vindicari, judicem iniquum saepe interpellando flexit ad audiendum, non justitia vel misericordia permotum, sed taedio superatum: ut hinc admoneremur, quam certius nos exaudiat misericors et justus Dominus Deus sine intermissione orantes, quando illa nec ab iniquo et impio judice potuit assidua interpellatione contemni; et quam libens atque placatus bona desideria impleat eorum, a quibus aliena peccata novit ignosci, si quo cupiebat illa pervenit quae voluit vindicari (Luc. XVIII, 1-8). Ille quoque", + "candidate_score": 0.64339, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_215", + "bdc_text": "ut ab Hagnoica forma in colloquio ne discederetur , in qua cautum esset , ne extra bis ter undenos in colloquium quisquam reciperetur , neque aequum videri , quod idem sibi suisque licere quisquam postulet , quod Regi Ferdinando permitteretur :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4037", + "psc_text": "quod inter nos mane placuerat, ut a notariis verba nostra exciperentur; ne ulterius dicas, quod te audio non tacere, non me fuisse ausum tibi dicere fidem meam, his litteris accipe quod et tu legas, et cui volueris legendum tradas, et quod volueris vicissim scribendo ipse respondeas. Iniquum est enim ut quisque de alio judicare velit, et judicari de se nolit. 2. Et de praeterito quidem placito nostro, quod condicto meridiano implere noluisti, facile existimari potest quis nostrum fidei suae fiduciam non habuerit: utrum qui volebat ut diceretur, et timebat ne teneretur; an qui usque adeo nolebat eam disceptantium judicio subtrahi, ut mandata litteris vellet etiam legentium memoriae commendari, ne quisquam vel oblivione opinatus, vel dissensione irritatus, diceret ab aliquo nostrum aut non esse dictum quod dictum erat, aut dictum esse quod dictum non erat. In his enim solent latebras suae malae defensionis inquirere, qui contentionis sunt cupidiores quam veritatis. Hoc", + "candidate_score": 0.643161, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_395_397", + "bdc_text": "et contra ipsorum expectationem , maxima eorum pars , qui in colloquio fuerunt , a nobis , non ab illis stetit : in quibus revocando ad se , et a nobis avertendis tam laborarunt , quam in iniquis conditionibus inveniendis et obiiciendis . Alia praeterea , et quidem maior , adversarios difficultas circumstabat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3056", + "psc_text": "catholici facti sunt: docuit enim eos sollicitudo, quos negligentes securitas fecerat. Istorum autem omnium praecedentium auctoritatem et persuasionem secuti sunt multi, qui minus idonei erant per seipsos intelligere quid distaret inter Donatistarum errorem, et catholicam veritatem. 30. Ita cum magna agmina populorum vera mater in sinum gaudens reciperet, remanserunt turbae durae, et in illa peste infelici animositate sistentes. Ex his quoque plurimi simulando communicaverunt, alii paucitate latuerunt. Sed illi qui simulabant, paulatim assuescendo et praedicationem veritatis audiendo, maxime post collationem et disputationem quae inter nos et episcopos eorum apud Carthaginem fuit, ex magna parte correcti sunt. In quibusdam vero locis, ubi pertinacior et impacatior praevaluit multitudo, cui resistere non poterant pauciores quorum erat melior de communione sententia, aut turbae auctoritati paucorum potentiorum subditae in malam partem obtemperarunt, aliquanto diutius laboratum est. Ex his sunt in quibus adhuc laboratur, in quo labore multa Catholici, et maxime episcopi et clerici horrenda et", + "candidate_score": 0.643121, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_207", + "bdc_text": "Huc legatum Caesaris , huc Principes , huc ex omnibus nationibus sapientes homines venisse , non ut mutuis se querelis et iurgationibus vexarent , sed ut quae res orbem Christianum turbaret , lucide iam aliquando intelligerent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1727", + "psc_text": "fuerat peritura, tot testimonia divina recitari; pro ea vero, quae, sicut putant, fuerat Domino placitura, nullum ejus testimonium reperiri: haec forte cogitantes, ad finiendas vanas, et perniciosas, et saluti aeternae contrarias inimicitias, ad locum collationis nostrae omnes convenire voluerunt, non ut tumultus novus oriatur, sed ut vetusta discordia finiatur. 4. Nam et illud quo in nos solent graviter irritari, quod reges terrae, quos tanto ante praedictum est Christo domino servituros, leges contra haereticos et schismaticos pro catholica pace constituunt, credimus quod aliquando cogitaverint non esse culpandum: quia et antiqui reges non solum gentis Hebraicae, sed etiam alienigenae, ne quisquam contra Deum Israel, hoc est verum Deum, non tantum faceret, sed vel diceret aliquid, omnes regni sui populos praeceptis minacissimis terruerunt; et majores istorum ipsam Caeciliani causam, unde nata est ista dissensio, ad Constantinum imperatorem per Anulinum proconsulem accusando miserunt; quod utique non ob aliud videntur fecisse, nisi ut imperator Constantinus", + "candidate_score": 0.642731, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_553", + "bdc_text": "Orare se Praesides , ut quia huc de doctrina benigne et placite cognitum ventum esset , ne breves articulos obiici , et super iis nuda interrogatione insidiose se premi paterentur , sed expositione copiosa et lucida causam totam pertractari curarent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3486", + "psc_text": "Non est vestrum praedicare tempora; sed, Non est vestrum nosse: verum si ita vis intelligi quod ait, Non est vestrum scire, ac si diceret, Non est vestrum scientes facere, id est, non est vestrum hoc docere; quis nostrum docere audeat, vel se scire praesumat quod Deus ille magister nec eos discipulos docuit, a quibus praesentibus interrogatus est praesens, nec illi tam sancti magnique doctores Ecclesiam docere potuerunt? 5. An respondebitur, haec non docuisse Apostolos, sed Prophetas? Hoc enim aisti, et verum est, quod ea quae futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent, inquis, ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Sed si venratio tua satis admiratione plenum esse dicit, si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit; quanto majore admiratione plenam est, si ea quae Prophetae hominibus sunt locuti, haec Apostoli vel scire sunt prohibiti vel docere! Quomodo autem Prophetae", + "candidate_score": 0.642693, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_440_442", + "bdc_text": "Ab hoc deinde ad praesides ipsos est ventum . Hi sic responderunt , ut dicerent , formam iuramenti a se propositam adhuc sibi placere : originalia soli Caesari reddenda esse :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1706", + "psc_text": "significat quod in Evangelio Dominus ait: Reddite Caesari quae Caesaris sunt, et Deo quae Dei sunt (Matth. XXII, 21). Hoc enim dixit, cum sibi demonstrato nummo, et quaesito cujus haberet imaginem, responsum esset, Caesaris; ut hinc intelligerent, quod Deus exigeret ab homine imaginem suam in homine ipso, sicut Caesar suam exigebat in nummo. Quanto magis ergo reddenda est cum promittitur, cui etiam non promissa debetur! 7. Quapropter, charissime, possem quidem pro mea quantulacumque facultatula, sancti propositi quod Deo vovisse vos comperi, uberius laudare fructum, ac demonstrare quid distet inter christianos dilectores mundi hujus, et contemptores, quamvis fideles utrique dicantur. Eodem utrique lavacro sacri fontis abluti sunt, eisdem imbuti consecratique mysteriis, utrique ejusdem Evangelii non auditores tantum, verum etiam praedicatores; nec utrique tamen regni Dei lucisque participes, et vitae aeternae, quae sola est beata, cohaeredes. Dominus enim Jesus non ab eis qui non audiunt, sed eos inter se auditores verborum suorum,", + "candidate_score": 0.642665, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_8_10", + "bdc_text": "Nam et vos pro Comitiorum istorum fama pro hominum undique concursu aliquid magnum et admirabile et quendam inter partis utriusque proceres congressum talem animo effinxisse scio , quam posteritas miraretur . Et mea quoque fuit haec eadem expectatio : sed quae ita me lusit , ut nisi quid sit non factum scribam , quid factum sit , scribere non possim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_416", + "psc_text": "Promisit idem Donatus quod eos esset exhibiturus: quod cum non semel, sed saepius promisisset, amplius ad illud judicium accedere noluit, ubi jam erat tanta confessus, ut nihil aliud deinceps non accedendo, nisi praesens damnari noluisse videretur; cum tamen ea quae damnanda essent, eo praesente atque interrogato manifestata fuerint. Accessit et aliud, ut a quibusdam adversus Caecilianum denuntiationis libellus daretur: post quod factum quemadmodum sit rursus agitata cognitio, et quae personae illum libellum dederint, quoque modo nihil in Caecilianum probari potuerit, quid dicam, cum et audieritis omnia, et quoties volueritis, legere possitis? 16. De numero autem septuaginta episcoporum, cum quasi gravissima opponeretur auctoritas, quae fuerint dicta meministis; et tamen viri gravissimi ab infinitis quaestionibus catena quadam inexplicabili sese nectentibus suum temperare arbitrium maluerunt, nequaquam curantes quam multi essent illi episcopi, aut unde collecti, quos videbant tanta temeritate caecatos, ut in absentes et non interrogatos collegas, tam praecipites auderent proferre sententias. Et", + "candidate_score": 0.642659, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_151_153", + "bdc_text": "moderationem summam polliceri : de Ferdinandi legatis non pugnare : petere , ut ante omnia de colloquendi forma constitueretur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_272", + "psc_text": "ignoscere. 4. Illud tamen quod promittere dignatus es, peto memineris, ut sedentibus quos ipse delegeris (dummodo verba nostra non inaniter ventilentur, sed stilo excipiantur, ut et tranquillius et ordinatius disseramus, et si quid forte a nobis dictum de memoria lapsum fuerit, recitatione revocetur), rem tam magnam, et ad salutem omnium pertinentem cum concordia requiramus. Aut si placet, nullo medio interposito, prius nobiscum sive per epistolas, sive per collocutionem atque lectionem, ubi placuerit, conferamus: ne forte intemperantes nonnulli auditores malint quasi nostrum exspectare certamen, quam de nostra salute in nostra collocutione cogitare: ut quod fuerit inter nos terminatum, postea per nos populus noverit; aut si per epistolas agi placet, ipsae plebibus recitentur, ut aliquando non plebes, sed plebs una dicatur. Prorsus sicut volueris, sicut jusseris, sicut tibi placuerit, libenter amplector. Et de animo beatissimi et venerabilis mihi patris Valerii nunc absentis tota securitate polliceor hoc eum cum magna laetitia cogniturum: novi", + "candidate_score": 0.642536, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_472_474", + "bdc_text": "Sed ubi contra illorum expectationem contio nostra processit , ipsi quod spectaculum confirmationis instituerant , eodem die exhibuerunt . Et quidem de avertenda contione tantum . Sed iam de ea disceptatione , quae habita cum illis viris fuit , paucis dicamus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_863", + "psc_text": "consuetudinem ingredi. Quid ergo est? Utique oportet convenire multitudinem; audierunt enim te supervenisse. Hoc ergo fac, quod tibi dicimus. Sunt nobis viri quatuor votum habentes super se; his assumptis, sanctificate cum ipsis, et impende in eos ut radant capita; et scient omnes quia quae de te audierunt falsa sunt, sed sequeris et ipse custodiens legem. De Gentibus autem qui crediderunt, nos mandavimus, judicantes nihil ejusmodi servare illos, nisi ut se observent ab idolis immolato, et a sanguine, et a fornicatione (Act. XXI, 20-25). Non opinor, obscurum est, et Jacobum hoc ideo monuisse, ut scirent falsa esse quae de illo audierant hi, qui cum in Christum ex Judaeis credidissent, tamen aemulatores erant Legis, ne per doctrinam Christi velut sacrilega, nec Deo mandante conscripta damnari putarentur quae per Moysen patribus fuerant ministrata. Hoc enim de Paulo jactaverant, non illi qui intelligebant quo animo a Judaeis fidelibus observari tunc ista deberent, propter commendandam", + "candidate_score": 0.642511, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_217_219", + "bdc_text": "ut ne singuli singula , sed ut undeni singula suffragia constituerent , utque numerus personarum non ad multitudinem , sed ad certitudinem suffragiorum spectaret : ut undeni hinc inde soli in disputatione loquerentur , caeteri non actores essent , sed advocati loquentibus assisterent : ut notarii tantum quatuor , duo hinc , duo istinc constituerentur iure iurando astricti :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.64251, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_410_412", + "bdc_text": "Ea talis erat . Omnia scripta dictaque colloquii huius , a se annotata et in ordinem digesta notarii conservarent , ac nihil nec adderent , nec detraherent : actorum copiam nulli extra colloquium facerent :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.642452, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_505_507", + "bdc_text": "sed alia et maior erat , cur sibi genus hoc colloquii fugiendum esse censerent . Intutum enim esse iudicabant , teste remoto , cum illis quicquam agere , quorum de fide erga se dubitare multis ex causis cogeret . Itaque haec quoque spes privati colloquii praecisa adversariis fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_406", + "psc_text": "adversus fallaces criminatores, apud transmarinos ecclesiasticos judices diligentissima discussione purgarent. 10. Itaque concilium illud perversum atque nefarium, maxime ut creditur traditorum fuit, quibus confessis Secundus Tigisitanus ignoverat: ut quoniam de traditione fama crebruerat, infamatis aliis a se averterent suspicionem, et cum homines per Africam totam credentes episcopis, falsa de innocentibus loquerentur, quod damnati essent apud Carthaginem traditores, tanquam in nebula mendacissimi rumoris, ipsi qui vere tradiderant latitarent. Unde videtis, charissimi, fieri potuisse, quod verisimile non esse quidam vestrum dicebant, ut qui essent de sua traditione confessi, causamque suam impetravissent Deo dimitti oportere, iidem judices damnatoresque tanquam traditorum absentium postea consedissent. Magis enim amplexi sunt occasionem, qua possent alios falsa criminatione perfundere, et conversas in eos linguas hominum ab inquisitione criminum suorum hoc modo declinare. Alioquin si fieri non posset ut quisque mala quae ipse committeret, in alio judicaret, non diceret quibusdam Paulus apostolus: Propterea inexcusabilis es, o homo omnis qui", + "candidate_score": 0.642434, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_539_541", + "bdc_text": "Itaque quoniam haec nova forma , et scripto Caesaris , et legatorum mandatis , et naturae colloquii repugnaret , eam se recipere non posse . Proinde neque an placeat interrogare oportere , placere enim non posse . Quod porro adornato iam scripto adversarii pugnare nobiscum instituerent , quanquam stilo se suosque melius instructos scirent , tamen quia infinita mora scribendo ducenda esset , nequaquam hanc pugnae rationem ingredi velle .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_725", + "psc_text": "ante debuisses, meum esse sermonem, et sic rescribere, hoc est et sic laedere? Nisi enim rescribendo laesisses, ego juste expostulare non possem. Proinde cum ita rescribis, ut laedas, quis locus nobis relinquitur in disputatione Scripturarum sine ullo rancore versandi? Ego quidem absit ut laedar, si mihi certa ratione volueris et potueris demonstrare illud ex Epistola Apostoli, vel quid aliud Scripturarum sanctarum te verius intellexisse, quam me: imo vero absit, ut non cum gratiarum actione lucris meis deputem, si fuero te docente instructus, aut emendante correctus. 2. Verumtamen, tu mihi frater charissime, nisi te putares laesum scriptis meis, non me putares laedi posse rescriptis tuis. Nullo enim modo id de te opinatus fuero, quod non te arbitraris laesum, si sic tamen rescribis ut laedas. Aut si te non sic rescribente, ego propter nimiam stultitiam meam laedi posse putatus sum, hoc ipso laesisti plane, quod de me ita sexsisti. Sed nullo modo", + "candidate_score": 0.64235, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_418_420", + "bdc_text": "Ergo caeteris hic dissimulatis , res duas nostri in hac forma correxerunt . Alterum , ut post colloquium habitum , cum essent quatuor notariorum quatuor autographa , ut singulis partibus singula traderentur , Caesari reliqua duo reservarentur . Alterum , ut quoniam hi notarii substitutique iidem aut principum aut Urbium suarum legati essent , de actis referre iis , a quibus fuissent missi , possent , et notariatus et legationis offitio pari fide fungi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.642141, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_2_4", + "bdc_text": "S. D . Istis Comitiorum circumcursitationibus et amicorum salutationibus ac appellationibus et rerum , quae gerebantur , negotiis et occupationibus et brevi denique hyberni diei spatio factum est , ut totum mihi tempus absumeretur , ac ut scribere ad unumquemque vestrum , quae maxime vellem , quaeque maxime debuisse fateor , minime potuerim . Ergo domum reversus iam et otium ea , quae annotaram , describendi nactus una ad omnes epistola semel omnia , quae isthic gesta sunt , nunc scribendo omnibus cupio , si possim , satisfacere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.64214, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_411", + "bdc_text": "Omnia scripta dictaque colloquii huius , a se annotata et in ordinem digesta notarii conservarent , ac nihil nec adderent , nec detraherent :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4047", + "psc_text": "tua tibi usitatissima retinere, quando nunquam ea repetere valuisse videbamus, cum non aliquid maxime necessarium parares; quanto minus posse illos qui nos audirent, ita nostrorum meminisse verborum, ut si quid forte vel tu de meis, vel ego de tuis verbis vellem retractare atque discutere, valerent seu dictum seu non dictum liquido recordari; in qua nobis difficultate facile notariorum recitatio subveniret. Tunc indignanter dixisti melius fuisse ut meam famam semper audires, eo quod longe inferiorem me expertus esses, quam tibi illa jactasset. Tunc ego commemoravi, cum te ante prandium salutaremus, et eam famam nobis praedicasses, hoc me dixisse, quod de me illa mentita sit: hic sane aisti verum me dixisse. Proinde cum duo tibi de me diversa locuti sint, aliud fama mea, et aliud ego; magis utique gaudere debeo, me potius quam illam repertum esse veracem. Sed quia scriptum est, Solus Deus verax, omnis autem homo mendax (Rom. III, 4); vereor", + "candidate_score": 0.642073, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_8_10", + "bdc_text": "Nam et vos pro Comitiorum istorum fama pro hominum undique concursu aliquid magnum et admirabile et quendam inter partis utriusque proceres congressum talem animo effinxisse scio , quam posteritas miraretur . Et mea quoque fuit haec eadem expectatio : sed quae ita me lusit , ut nisi quid sit non factum scribam , quid factum sit , scribere non possim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3463", + "psc_text": "Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem. Et quia dignatus es id petere a nobis, ut quid senserimus de ipsis quaestionibus, per litteras tuae sincerissimae charitati insinuaremus; ad ea de quibus scripta legi, prout intellectus exiguus meae mediocritatis sentire potuit aut intelligere, infra scripsi. 2. Cum Dei omnipotentis conditoris totius creaturae arbitrio et potestate cuncta gerantur; vel quae facta sunt, vel quae etiam futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Unde satis admiratione plenum est si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit, secundum hoc capitulum quod Dominus beatis Apostolis", + "candidate_score": 0.64199, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_459", + "bdc_text": "Hanc iniuriam quo magis accenderent , eo die , quo contionem veniens populus expectaturus frustra erat , ritum confirmationis , quem per annos duodecim istic omiserant , instauraturi erant , ut praeberet res ea speciem apud populum , velut instauratum Pontificis regnum , Christi regnum eo die in illa urbe collapsum esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_764", + "psc_text": "18). Rursumque in consequentibus: « Post annos quatuordecim ascendi iterum Jerosolymam cum Barnaba, assumpto et Tito. Ascendi autem secundum revelationem, et exposui eis Evangelium quod praedico inter Gentes: » ostendens se non habuisse securitatem Evangelii praedicandi, nisi Petri, et qui cum eo erant, fuisset sententia roboratum. Statimque sequitur: « Separatim autem his qui videbantur aliquid esse, ne forte in vacuum currerem aut cucurrissem. » Quare separatim, et non in publico? Ne forte fidelibus ex numero Judaeorum, qui Legem putabant esse servandam, et sic credendum in Domino Salvatore, fidei scandulum nasceretur. Ergo et eo tempore cum Petrus venisset Antiochiam (licet hoc Apostolorum Acta non scribant, sed affirmanti Paulo credendum sit), in faciem illi Paulus restitisse se scribit, quia reprehensibilis erat. Prius enim quam venirent quidam a Jacobo, cum Gentibus edebat; cum autem venissent, subtrahebat se, et segregabat, timens eos qui ex circumcisione erant. Et consenserunt cum illo caeteri Judaei, ita ut", + "candidate_score": 0.641946, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_593", + "bdc_text": "In ipsa quippe iuramenti forma , ut acta singula scriberentur , cautum fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_472", + "psc_text": "de ore sacerdotis judicavi in causa tali: quae qualis sit, per litteras expono; simul etiam ut et ego instruar in diversis causis. Singulas autem quaestiones et diversas, per capitula designari feci, ad quas singillatim dignare respondere.--In Arzugibus, ut audivi, decurioni qui limiti praeest vel tribuno solent jurare barbari, jurantes per daemones suos, qui ad deducendas bastagas pacti fuerint, vel aliqui ad servandas fruges ipsas, singuli possessores vel conductores solent ad custodiendas fruges suscipere, quasi jam fideles, epistolam decurione mittente, vel singuli transeuntes quibus necesse est per eos transire. Mihi autem disceptatio in corde nata est, si ille possessor qui susceperit barbarum, cujus fides per daemonum jurationem firma visa est, non coinquinatur vel ipse, vel illa quae custodit, vel ille qui deducitur a deductore barbaro. Sed hoc debes scire quia qui jurat barbarus a possessore pro servandis frugibus accipiat aurum, vel a viatore deductor; sed tamen cum hac veluti mercede quae", + "candidate_score": 0.641942, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_655_657", + "bdc_text": "Clara sunt haec , itaque per quos steterit , videre sine dubitatione licet . Illud autem omnium est manifestissimum , colloquium ab illis prorsus vitatum fuisse , quia sub ipsa statim Comitiorum initia , constituta dies novis Comitiis , et velut terminus iis Comitiis adeo angusto intervallo praefixus , ut etiam si colloqui placitum fuisset , tamen post tam serum legati adventum vix ut institui , ne dum fieri colloquium potuerit . Sed ego narratione nuda contentus esse , et vobis haec iudicanda relinquere volui .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3556", + "psc_text": "enim nullus ambigit de Christi adventu novissimo et de fide saeculi praedictum fuisse. Nam et illas quinque et quinque virgines (Matth. XXV, 1-13), non defuerunt qui non contemptibili disputatione docere voluerint, ad hunc ejus adventum, qui nunc fit per Ecclesiam, pertinere. Sed haec non sunt temere pollicenda, ne aliquid occurrat quod valide contradicat, praesertim quia in talibus divinorum eloquiorum obscuritatibus, quibus nostras intelligentias Deo placuit exercere, non solum alius alio movetur acutius eorum qui Scripturas sanctas non improbabiliter tractant; sed etiam quilibet unus illorum, aliquando minus, aliquando melius intelligit. CAPUT XII. 46. Nescio tamen utrum intueri aliquid certius in hac quaestione possemus, si ulla ratione seu facultate possemus, quam illud quod in epistola priore jam posui, quando Evangelio mundus universus impleatur. Quod enim putat Venerabilitas tua jam hoc per ipsos Apostolos factum, non ita esse certis documentis probavi. Sunt enim apud nos, hoc est, in Africa, barbarae innumerabiles gentes, in", + "candidate_score": 0.641932, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_656", + "bdc_text": "Illud autem omnium est manifestissimum , colloquium ab illis prorsus vitatum fuisse , quia sub ipsa statim Comitiorum initia , constituta dies novis Comitiis , et velut terminus iis Comitiis adeo angusto intervallo praefixus , ut etiam si colloqui placitum fuisset , tamen post tam serum legati adventum vix ut institui , ne dum fieri colloquium potuerit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3491", + "psc_text": "Rursus eumdem apostolum dixisse commemoras: De temporibus autem et momentis non necesse habemus scribere vobis: vos enim ipsi diligenter scitis quia dies Domini sicut fur in nocte, ita veniet; et cum dixerint, Pax et securitas, tunc subitaneus illis apparebit interitus, quomodo dolores parturientis, et non effugient (I Thess. V, 1-3). Et hic non dixit post quantum temporis hoc futurum sit, sed quomodo futurum sit; id est, non quanta erit aetatis brevitas vel prolixitas, sed quantumlibet intervallum sit spatiumque temporis, non tamen eis hoc veniet malum novissimum, nisi cum dixerint, Pax et securitas. Quibus verbis videtur Apostolus hujus novissimi diei vel spem vel timorem ab hoc nostro tempore removisse: non enim videmus ipsos amatores hujus saeculi, quibus subitaneus apparebit interitus, jam dicere, Pax et securitas. 9. Quid ergo scire sufficiat, satis ipse demonstrat Apostolus, dicendo, De temporibus et momentis non opus habemus vobis scribere; vel sicut alii codices habent, Non opus", + "candidate_score": 0.641917, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_340", + "bdc_text": "Certis iam nostra a parte sibi redditis , etiam apud alteram persecutandum :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_972", + "psc_text": "sumus tibi primitus conqueri, ut consideret Gravitas vestra quam multi vestrum, imo vos omnes, qui vos pati dicitis persecutionem, sub ipsis quasi terribilibus imperatorum catholicorum legibus in possessionibus vestris et alienis securi sedeatis, et nos a vestris tam inaudita mala patiamur. Vos dicitis pati persecutionem; et nos ab armatis vestris fustibus et ferro concidimur. Vos dicitis pati persecutionem; et nostrae domus ab armatis vestris compilando vastantur. Vos dicitis pati persecutionem; et nostri oculi ab armatis vestris calce et aceto exstinguuntur. Insuper etiam si quas mortes sibi ultro ingerunt, nobis volunt esse invidiosas, vobis gloriosas. Quod nobis faciunt, sibi non imputant; et quod sibi faciunt, nobis imputant. Vivunt ut latrones, moriuntur ut circumcelliones, honorantur ut martyres; et tamen nec latrones aliquando audivimus eos quos depraedati sunt, excaecasse. Occisos auferunt luci, non vivis auferunt lucem. 9. Nos interim si quando vestros tenemus, cum magna dilectione servamus illaesos, loquimur illis, et legimus omnia,", + "candidate_score": 0.6419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_506", + "bdc_text": "Intutum enim esse iudicabant , teste remoto , cum illis quicquam agere , quorum de fide erga se dubitare multis ex causis cogeret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3607", + "psc_text": "formidabas. Hos enim defunctos, tales tantosque et tam doctos episcopos fuisse dixisti, ut eorum traditiones timeres doctor novellus rudisque corrumpere velle. Itaque si scire possem, tales, ac tanti, et tam docti viri istam de animarum propagatione sententiam, quibus vel testimoniis asserebant: quam tamen in litteris ad Caesareenses datis, illorum auctoritatem nequaquam respiciens, inventionem novam et inauditum dogma esse dixisti; cum profecto, etsi error est, novum tamen eum non esse noverimus, sed vetustum et antiquum . CAPUT VII. 15. Quando autem nos aliquae causae in aliqua quaestione non immerito dubitare compellunt, non etiam hinc dubitare debemus utrum dubitare debeamus. De dubiis quippe rebus sine dubitatione dubitandum est. Vides quemadmodum Apostolus de se ipso dubitare non dubitet, utrum in corpore, an extra corpus raptus sit in tertium coelum; sive hoc, sive illud, nescio, Deus scit (II Cor. XII, 2, 3). Cur ergo mihi, quamdiu nescio, dubitare non liceat, utrum anima mea in", + "candidate_score": 0.641679, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_218_220", + "bdc_text": "ut undeni hinc inde soli in disputatione loquerentur , caeteri non actores essent , sed advocati loquentibus assisterent : ut notarii tantum quatuor , duo hinc , duo istinc constituerentur iure iurando astricti : ut legati principum actorum copiam principibus suis ita communicarent , ut ne quid omnium ante factam Caesari relationem evulgaretur :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.641611, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_655_657", + "bdc_text": "Clara sunt haec , itaque per quos steterit , videre sine dubitatione licet . Illud autem omnium est manifestissimum , colloquium ab illis prorsus vitatum fuisse , quia sub ipsa statim Comitiorum initia , constituta dies novis Comitiis , et velut terminus iis Comitiis adeo angusto intervallo praefixus , ut etiam si colloqui placitum fuisset , tamen post tam serum legati adventum vix ut institui , ne dum fieri colloquium potuerit . Sed ego narratione nuda contentus esse , et vobis haec iudicanda relinquere volui .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2107", + "psc_text": "Comitatum directus est, tunc Imperator contra Caecilianum potuerit judicare, et illud judicium suum quod nos recitaveramus, ubi inter partes cognoverat, Caecilianumque purgaverat, sententia posteriore rescindere. Sed dicebatur eis ut hoc potius legerent; et nihil omnino proferebant. Illae autem litterae Imperatoris, quibus ad se mitti jussit Ingentium, quas contra seipsos pro Caeciliano recitaverunt, hoc continent, quod Aelianus proconsul in causa Felicis audientiam praebuerit competentem, eumdemque Felicem a crimine traditionis innocentem fuisse constiterit: sed Ingentium ad Comitatum suum propterea jubere transmitti, ut illis qui ibi erant, et diurnis diebus eum interpellare non desinebant, apparere et intimari posset, et frustra eos Caeciliano invidiam comparare, et adversus eum violenter insurgere voluisse. 11. Quis eos crederet ista contra se recitasse pro nobis, nisi Dei omnipotentis nutu factum esset, ut non solum verba eorum Gestis tenerentur, sed etiam manus subscribentium legerentur? Nam et ordinem consulum et dierum, qui Gestis expressus est, si quis nunc diligenter advertat,", + "candidate_score": 0.641531, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_337", + "bdc_text": "Verum enim vero caetera quidem omnia praesides laudare , quae nos concessissemus , sed de numerandis duobus suffragiis aeque ut antea lubrice respondere , cura et diligentia sua se ea in re Caesari satis facturos , formam vero iuramenti ab se et legato comprehensam nobis exhibituros esse per praesidum responsum datum tertia Decembris fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_387", + "psc_text": "corde nostro jucundant animam nostram (Psal. XCIII, 19). Ita est, quia ita promissum est; ita erit quod restat, sicut promissum est. Obsecramus te per eum qui tibi ista donavit, et populum, cui servis, hac per te benedictione perfudit, ut jubeas singulos quos volueris sermones eorum conscriptos, et emendatos mitti nobis. Nam et ego quod jussisti non negligo, et de Tychonii septem regulis vel clavibus, sicut saepe jam scripsi, cognoscere quid tibi videatur exspecto. Fratrem Hilarinum Hipponensem archiatrum et principalem multum commendamus. Nam de fratre Romano quid satagas novimus, nihilque petendum est nisi ut te pro illo adjuvet Dominus. Amen. EPISTOLA XLII. Augustinus Paulino, flagitans ut litterarum debitum amplius anno integro non redditum exsolvat, mittatque sibi opus adversus Paganos, cum id perfecerit. Prodit nunc primum ex corticeo codice, qui olim Narbonensis ecclesiae fuit, nunc vero est illustris familiae Phimarconensis: Dominis laudabilibus in Christo sanctissimis fratribus PAULINO et THERASIAE, AUGUSTINUS, in Domino", + "candidate_score": 0.641471, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_208", + "bdc_text": "Itaque tum appariturum esse , quis causam querelae iustae praeberet ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2343", + "psc_text": "non est velut censoria notatione culpandum. Nam et de ipso Domino Jesu Christo dictum est quod interpellat pro nobis (Rom. VIII, 34): numquidnam interpellat, et non etiam postulat? Imo vero quia postulat, pro eo positum est, interpellat. Evidenter quippe alibi de eo dicitur: Et si quis peccaverit, advocatum habemus apud Patrem, Jesum Christum justum, et ipse est exoratio pro peccatis nostris (I Joan. II, 1, 2). Quanquam fortassis codices apud vos etiam in eo loco de Domino Jesu Christo non habent, interpellat pro nobis, sed, postulat pro nobis: in graeco enim, quo verbo hic positae sunt interpellationes, quas ipse posuisti postulationes, ipsum et illic verbum est, ubi scriptum est, interpellat pro nobis. 15. Cum igitur et qui precatur oret, et qui orat precetur, et qui interpellat Deum, ad hoc interpellet ut oret et precetur; quid sibi vult quod ista ita posuit Apostolus, ut non sit eorum negligenda distinctio? Excepto itaque", + "candidate_score": 0.641461, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_433_435", + "bdc_text": "Edi enim sine ingenti multorum offendiculo non posse , omnem hanc turbam natam ex incerta librorum editione fuisse . Caesarem ipsum si quid utile in editione esset , bono publico consulturum esse . Hic cum nostri conditionibus iis se acquiescere non posse ostenderent , subinde legatus :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_756", + "psc_text": "recte reprehenderet eos qui Legem servarent, quasi doctor Gentium; et Petrus jure reprehenderetur qui princeps circumcisionis (Gal. II, 8) id imperavit Gentibus, quod soli qui ex Judaeis erant, debuerint observare. Hoc si placet, imo quia placet, ut quicumque credunt ex Judaeis debitores sint legis faciendae; tu ut episcopus in toto orbe notissimus, debes hanc promulgare sententiam, et in assensum tuum omnes coepiscopos trahere. Ego in parvo tuguriunculo, cum monachis, id est compeccatoribus meis, de magnis statuere non audeo, nisi hoc ingenue confiteri, me majorum scripta legere, et in commentariis, secundum omnium consuetudinem, varias ponere explanationes, ut e multis sequatur unusquisque quod velit. Quod quidem te puto et in saeculari litteratura, et in divinis Libris legisse, et probasse. 6. Hanc autem explanationem, quam primus Origenes in decimo Stromatum libro, ubi Epistolam Pauli ad Galatas interpretatur, et caeteri deinceps interpretes sunt secuti, illa vel maxime causa subintroducunt, ut Porphyrio respondeant blasphemanti, qui", + "candidate_score": 0.641232, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_411_413", + "bdc_text": "Omnia scripta dictaque colloquii huius , a se annotata et in ordinem digesta notarii conservarent , ac nihil nec adderent , nec detraherent : actorum copiam nulli extra colloquium facerent : nec ullo pacto cuiquam , quicquam ea de re communicarent , sed simul ac descripta per amanuenses essent , ad se reciperent :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4037", + "psc_text": "quod inter nos mane placuerat, ut a notariis verba nostra exciperentur; ne ulterius dicas, quod te audio non tacere, non me fuisse ausum tibi dicere fidem meam, his litteris accipe quod et tu legas, et cui volueris legendum tradas, et quod volueris vicissim scribendo ipse respondeas. Iniquum est enim ut quisque de alio judicare velit, et judicari de se nolit. 2. Et de praeterito quidem placito nostro, quod condicto meridiano implere noluisti, facile existimari potest quis nostrum fidei suae fiduciam non habuerit: utrum qui volebat ut diceretur, et timebat ne teneretur; an qui usque adeo nolebat eam disceptantium judicio subtrahi, ut mandata litteris vellet etiam legentium memoriae commendari, ne quisquam vel oblivione opinatus, vel dissensione irritatus, diceret ab aliquo nostrum aut non esse dictum quod dictum erat, aut dictum esse quod dictum non erat. In his enim solent latebras suae malae defensionis inquirere, qui contentionis sunt cupidiores quam veritatis. Hoc", + "candidate_score": 0.641203, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_8_10", + "bdc_text": "Nam et vos pro Comitiorum istorum fama pro hominum undique concursu aliquid magnum et admirabile et quendam inter partis utriusque proceres congressum talem animo effinxisse scio , quam posteritas miraretur . Et mea quoque fuit haec eadem expectatio : sed quae ita me lusit , ut nisi quid sit non factum scribam , quid factum sit , scribere non possim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_197", + "psc_text": "de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis obsequendo atque amplectendo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Nunquam aeque quisquam tam facie cuilibet innotuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum quieta, laeta, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse; tamen exiguum quiddam tui minus habeo, praesentiam videlicet corporis: quam ipsam etiam posteaquam te beatissimus nunc episcopus, tum vero jam episcopatu dignus, frater Alypius vidit, remeansque a me visus est, negare non possum magna ex parte mihi esse relatu ejus impressam; et ante reditum, cum te ille ibi videbat, ego videbam, sed oculis ejus. Non enim animo me atque illum, sed corpore duos, qui noverit, dixerit, concordia duntaxat et familiaritate fidissima, non meritis quibus ille antecellit. Quia ergo me primitus communione spiritus quo in unum nectimur, deinde illius ex ore jam diligis; nequaquam impudenter quasi aliquis ignotus commendo Germanitati tuae fratrem Profuturum,", + "candidate_score": 0.641153, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_181_183", + "bdc_text": "Benevolentiam vero iactanti , cum et mandatum Brabanticum ( cuius ille autor esse credebatur ) et paucos ante dies exercita in nostros homines Vesontii crudelitas , quam etiam imperialis iuditii autoritate exequi conatus erat , repugnarent , fidem nemo habebat . Graviter etiam et acerbe ferebant nostri homines , quod omnis et domestici mali , et quantum in vicinis gentibus esset causa , nobis ut pestilentibus haereticis attribueretur . Presertim vero legati principum valde commoti , pro se quisque hanc a suo principe iniuriam repellandam esse iudicabant .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3050", + "psc_text": "per priorum imperatorum leges ad communionem homines catholicam cogerentur; obtinuimus tamen ut illud potius quod dixi, ab imperatoribus peteretur: decretum est in concilio nostro, legati ad Comitatum missi sunt. 26. Sed Dei major misericordia, qui sciret harum legum terror et quaedam medicinalis molestia quam multorum esset pravis vel frigidis animis necessaria, et illi duritiae quae verbis emendari non potest, sed tamen aliquantula severitate disciplinae potest, id egit ut legati nostri quod susceperant, obtinere non possent. Jam enim nos praevenerant ex aliis locis quaedam episcoporum querelae gravissimae, qui mala fuerant ab ipsis multa perpessi, et a suis sedibus exturbati; praecipue horrenda et incredibilis caedes Maximiani episcopi catholici Ecclesiae Bagaiensis effecit ut nostra legatio jam quid ageret non haberet. Jam enim lex fuerat promulgata, ut tantae immanitatis haeresis Donatistarum, cui crudelius parci videbatur quam ipsa saeviebat, non tantum violenta esse, sed omnino esse non sineretur impune: non tamen supplicio capitali, propter servandam", + "candidate_score": 0.64114, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_82_84", + "bdc_text": "Sed colloquii totius praesides et velut arbitri futuri : a Palatino Ludovicus Fleckensteinus , a Bavaro V. Sebelsdorfius , a Moguntino primum quidem Julius Pflug , qui quod liberalius eruditus esset , ne quid nobiscum ageret , statim revocatus fuit : post illum Joannes Erenbergius :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1348", + "psc_text": "8. Scitote quod primi majores vestri causam Caeciliani ad imperatorem Constantinum detulerunt. Exigite hoc a nobis, probemus vobis; et si non probaverimus, facite de nobis quidquid potueritis. Sed quia Constantinus non est ausus de causa episcopi judicare, eam discutiendam atque finiendam episcopis delegavit. Quod et factum est in urbe Roma praesidente Melchiade episcopo illius Ecclesiae cum multis collegis suis. Qui cum Caecilianum innocentem pronuntiassent, et Donatum qui schisma Carthagini fecerat, sententia percussissent, iterum vestri ad Imperatorem venerunt, de judicio episcoporum, in quo victi fuerant, murmurarunt. Quomodo enim potest malus litigator laudare judices, quibus judicantibus victus est? Iterum tamen clementissimus Imperator alios judices episcopos dedit apud Arelatum galliae civitatem, et ab ipsis vestri ad ipsum Imperatorem appellarunt, donec etiam ipse causam cognosceret, et Caecilianum innocentem, illos calumniosos pronuntiaret. Nec sic toties victi quieverunt, sed de Felice Aptungitano, per quem Caecilianus fuerat ordinatus, quotidianis interpellationibus ipsi Imperatori taedium fecerunt, dicentes eum esse", + "candidate_score": 0.64105, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_411", + "bdc_text": "Omnia scripta dictaque colloquii huius , a se annotata et in ordinem digesta notarii conservarent , ac nihil nec adderent , nec detraherent :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2092", + "psc_text": "ne infalsatum aliquid ab aliquo diceretur. Dati sunt etiam a nobis et ab ipsis notarii quatuor hinc, et quatuor inde, ut bini cum exceptoribus judicis alternarent, ne aliquis nostrum se dixisse aliquid causaretur, quod non fuisset exceptum. Huic tantae diligentiae etiam illud est additum, ut et nos et ipsi, quemadmodum ipse judex, verbis nostris subscriberemus, ne quisquam diceret in illis Gestis aliquid vel postea fuisse corruptum. Cum enim adhuc viventibus eis qui subscripserunt, innotuerint eadem Gesta omnibus locis, in quibus oportet ut innotescant; sic etiam ad posteros confirmata veritas perdurabit. Nolite ergo esse ingrati tantae misericordiae Dei, quae per istam diligentiam vobis ministrata est. Nulla excusatio jam remansit; nimium dura, nimium diabolica sunt hominum corda quae adhuc tantae manifestationi veritatis obsistunt. 3. Ecce episcopi partis vestrae, quos omnes elegerunt, ut pro omnibus loquerentur, conati sunt, quantum potuerunt, ut omnino ipsa causa non ageretur, propter quam tantus numerus episcoporum utriusque partis", + "candidate_score": 0.64101, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_339_341", + "bdc_text": "Sed aliam novamque veluti telam exorsi praesides sunt . Certis iam nostra a parte sibi redditis , etiam apud alteram persecutandum : tum ut gravi magnaque in re opem prius divinam implorandum , denique rem omnem legato Caesaris communicandam , atque ita tum ad rem veniendum esse monebant .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1054", + "psc_text": "locum cernerent habere idololatriam. Sed fuerit error in verbo, de facto ipso quid dicis? Si nihil justum ab imperatore petendum est, cur a Juliano petitum est quod justum putatum est? 13. An hoc petendum est, ut sua quisque recuperet, non ut aliquem, quo ab imperatore coerceatur, accuset? Interim et in suarum rerum recipiendarum repetitione ab apostolicis exemplis receditur, quia hoc fecisse nemo invenitur illorum. Sed tamen cum majores vestri ipsum Caecilianum tunc Ecclesiae Carthaginensis episcopum, cui tanquam criminoso communicare noluerunt, apud principem Constantinum per Anulinum proconsulem accusaverunt; non res suas amissas repetiverunt, sed innocentem, sicut existimamus et sicut ipse judiciorum exitus docuit, calumniose appetiverunt: quo quid sceleratius ab eis fieri potuit? Si autem, sicut falso arbitramini, vere criminosum judicandum terrenis potestatibus tradiderunt, quid nobis objicitis quod vestrorum praesumptio primitus fecit? quod eos non argueremus quia fecerunt, si non animo invido et noxio, sed emendandi et corrigendi voluntate fecissent. Vos autem", + "candidate_score": 0.640784, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_543", + "bdc_text": "quid sperandum sit , si stilo persequi caetera omnia conentur ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1323", + "psc_text": "dixisti quod omnes eam leges diversis viis et tramitibus appetant; vereor ne forte, cum putas etiam illam viam, in qua nunc constitutus es, eo tendere, pigrior sis ad eam tenendam quae illuc sola perducit. Sed rursus verbum quod posuisti diligenter attendens, videor mihi tuam non impudenter aperire sententiam: neque enim dixisti, quam omnes leges diversis viis et tramitibus assequuntur, aut ostendunt, aut inveniunt, aut ingrediuntur, aut obtinent, aut aliquid ejusmodi, sed dicendo, appetunt, librato verbo, atque perpenso, non adeptionem significasti, sed adipiscendi cupiditatem. Ita nec illam quae vera est, exclusisti, nec alias quae falsae sunt, admisisti, et illa quippe appetit quae perducit, nec perducit omnis quae hoc appetit; quo quisquis perducitur, sine ulla dubitatione beatus est. Beati autem omnes esse volumus, hoc est, appetimus, nec tamen omnes qui volumus possumus, hoc est, quod apperimus adipiscimur. Ille ergo adipiscitur qui viam tenet non solum qua id appetit, sed qua etiam pervenitur,", + "candidate_score": 0.640589, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_353_355", + "bdc_text": "Huius praecepti si fuissemus , inquit , nos memores , nunquam ortae inter nos inimicitiae tantae fuissent . Sed ubi relicta Charitas , et praeceptum Domini neglectum fuit , patriam hanc vestram tumultu completam esse , tum caedes et funesta bella successisse videtis , quae quidem tanta per Germaniam aliquo iam tempore fuere , ut hanc qui prius viderim , cognoscere vix nunc possim . Huius igitur Germaniae Romani pontifices saepe miserti , cum succurrere calamitatibus eius conati fuissent , tamen efficere nunquam potuerunt , saltem ut audirentur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3057", + "psc_text": "ubi pertinacior et impacatior praevaluit multitudo, cui resistere non poterant pauciores quorum erat melior de communione sententia, aut turbae auctoritati paucorum potentiorum subditae in malam partem obtemperarunt, aliquanto diutius laboratum est. Ex his sunt in quibus adhuc laboratur, in quo labore multa Catholici, et maxime episcopi et clerici horrenda et dura perpessi sunt, quae commemorare longum est; quando quorumdam et oculi exstincti sunt, et cujusdam episcopi manus et lingua praecisa est; nonnulli etiam trucidati sunt. Taceo crudelissimas caedes, et domorum depraedationes, per nocturnas aggressiones et incendia, non solum privatorum habitaculorum, verum etiam ecclesiarum; in quas flammas non defuerunt qui et Codices dominicos mitterent. 31. Sed nos hujusmodi afflictos malis, consequens consolatus est fructus. Nam ubicumque a perditis ista commissa sunt, ibi ferventius atque perfectius unitas christiana profecit, et uberius laudatur Dominus, qui donare dignatus est ut servi ejus passionibus suis lucrarentur fratres suos, et oves ejus mortifero errore dispersas in", + "candidate_score": 0.640559, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_382", + "bdc_text": "Vos regni Christi et Ecclesiae , contra ipsius tyrannidem assertores et vindices , divina gratia exortos , aliud nihil quam charitatem cupere conservare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2160", + "psc_text": "fortissimus justitiae dilector exclamat: Quis nos separabit a charitate Christi? tribulatio? an angustia? an persecutio? an fames? an nuditas? an periculum? an gladius? sicut scriptum est, Quoniam propter te mortificamur tota die; deputati sumus ut oves occisionis (Psal. XLIII, 22). Sed in his omnibus supervincimus per eum qui dilexit nos. Certus sum enim quia neque mors, neque vita, neque angelus, neque principatus, neque praesentia, neque futura, neque virtus, neque altitudo, neque profundum, neque creatura alia poterit nos separare a charitate Dei quae est in Christo Jesu Domino nostro (Rom. VIII, 35-39). Vide quemadmodum non utcumque ait, Quis nos separabit a Christo; sed ostendens unde cohaereamus Christo, Quis nos, inquit, separabit a charitate Christi? Charitate igitur Christo, non poenae timore cohaeremus. Deinde, commemoratis eis quae videntur habere violentiam, nec tamen habent valentiam separandi, ita conclusit, ut eamdem diceret charitatem Dei quam dixerat Christi. Et quid est, a charitate Christi, nisi a", + "candidate_score": 0.64048, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_532_534", + "bdc_text": "Praeterea hac forma , quam iam proponerent , non tam pluralitatem suffragiorum , quam nemo hic quaereret , sed prorsus ipsa delectorum suffragia tolli , si tantum duobus colloquendi locus daretur , caeteris omnibus silentium imponeretur . Mirum autem esse , cur duos tantum loqui oporteat , undenis hinc inde ad loquendum destinatis . Si autem hos undenos silere oporteat , quid sibi bis hinc inde undeni adiuncti vellent :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_443", + "psc_text": "praeterea turba confluxit; sed nobis in tota illa multitudine perpauci apparebant, qui utiliter ac salubriter agi causam illam, et tantam reique tantae quaestionem prudenter et pie discuti cuperent. Caeteri vero magis ad spectaculum quasi altercationis nostrae prope theatrica consuetudine, quam ad instructionem salutis christiana devotione convenerant. Quapropter nec silentium nobis praebere, nec intente nobiscum atque modeste saltem et ordinate colloqui potuerunt, exceptis, ut dixi, paucis, quorum religiosa et simplex apparebat intentio. Itaque libere pro sui cujusque animi motu immoderate loquentium omnia strepitu turbabantur, nec evincere sive nos, sive ipse rogando, interdum etiam objurgando potuimus, ut nobis modestum silentium praeberetur. 2. Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut", + "candidate_score": 0.640472, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_441", + "bdc_text": "Hi sic responderunt , ut dicerent , formam iuramenti a se propositam adhuc sibi placere :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1665", + "psc_text": "succensere debere qui nobis jurantibus non crediderit, si talis viri perjurium non modo aequo animo ferendum, verum etiam defendendum putabimus. Quod et a nobis et ab illo avertat illius misericordia, qui eruit a tentatione sperantes in se. Sicut ergo in commonitorio rescripsisti, impleat promissum quo ita se promisit ab Hippone non recessurum, quemadmodum ego vel ipsi Hipponenses non recedimus, quibus tamen et abeundi et redeundi facultas est libera: nisi quod his qui juratione non detinentur, etiam omnino et migrandi et non redeundi sine perjurii reatu potestas est. 5. Clericos sane nostros vel fratres in monasterio constitutos, participes vel hortatores fuisse contumeliarum tuarum, utrum probari possit, ignoro. Nam cum hoc quaesissem, dictum est unum tantummodo Carthaginensium de monasterio clamasse cum populo, cum illum presbyterum peterent, non cum in te indigna jactarent. Adjunxi huic epistolae ipsius promissionis exemplum, ex chartula eadem translatum, quam ipse subscripsit, et me inspiciente emendatum. EPISTOLA CXXVI. Ejusdem", + "candidate_score": 0.640432, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_472_474", + "bdc_text": "Sed ubi contra illorum expectationem contio nostra processit , ipsi quod spectaculum confirmationis instituerant , eodem die exhibuerunt . Et quidem de avertenda contione tantum . Sed iam de ea disceptatione , quae habita cum illis viris fuit , paucis dicamus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_867", + "psc_text": "autem hoc, quod magis arbitror, ante illud Jerosolymitanum concilium Petrus fecit; nec sic mirum est, quod eum volebat Paulus non timide obtegere, sed fidenter asserere quod eum pariter sentire jam noverat: sive quod cum eo contulerat Evangelium; sive quod in Cornelii centurionis vocatione, etiam divinitus eum de hac re admonitum acceperat; sive quod antequam illi, quod timuerat, venissent Antiochiam, cum gentibus eum convesci viderat. Neque enim negamus in hac sententia fuisse jam Petrum, in qua et Paulus fuit. Non itaque tunc eum quid in ea re verum esse docebat: sed ejus simulationem, qua Gentes judaizare cogebantur, arguebat; non ob aliud, nisi quia sic illa omnia simulatoria gerebantur, tanquam verum esset quod illi dicebant, qui sine circumcisione praeputii atque aliis observationibus quae erant umbrae futurorum, putabant credentes salvos esse non posse. 12. Ergo et Timotheum circumcidit propterea, ne Judaeis, et maxime cognationi ejus maternae sic viderentur qui ex Gentibus in Christum", + "candidate_score": 0.640359, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_101", + "bdc_text": "De Missa , altera , in qua duabus de rebus , operis eius applicatione et corporis Christi sacrificatione adversus Scholarum sententiam est actum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1992", + "psc_text": "quod est Ecclesia, quam dicit etiam unicam suam. Tu autem, Domine, inquit, ne longe facias auxilium tuum: hoc ad ejus carnem pertinet, cujus resurrectio non in longum est missa, ut aliorum. In defensionem meam aspice: ne quid noceant inimici, qui sibi videntur aliquid potuisse carnem perimendo mortalem. Non autem nocent, si defendente gratia Dei, non eis ad malum anima superata consentiat: sic enim et alibi prophetatum est, Terra tradita est in manus impii; hoc est caro terrena. 41. Erue a framea animam meam. Framea gladius est; nec utique tali ferro Christus occisus est, sed cruce, nec latus ejus gladio, sed lancea percusserunt. Translato ergo verbo, frameam linguam dixit persequentium, sicut in alio psalmo dicitur, Et lingua eorum gladius acutus (Psal. LVI, 5). Unde, quia in ejus carne lingua praevaluit malignorum, orat ut animae nihil noceat, cum dicit, Erue a framea animam meam: ut haec in prophetia oratio, si ad caput", + "candidate_score": 0.640263, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_593", + "bdc_text": "In ipsa quippe iuramenti forma , ut acta singula scriberentur , cautum fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4080", + "psc_text": "CAPUT V. 26. Ecce quantum potui, exposui tibi fidem meam. Et plura quidem dici possunt, et diligentius disputari; sed vereor ne ista ipsa quae dixi, oneri sint occupationibus tuis: tamen ea non solum dictata conscribi volui, sed etiam manu mea subscribenda curavi; quod quidem et antea volueram, si quod inter nos placuerat, servaretur. Sed modo certe puto jam non a te debere dici timuisse me tibi dicere fidem meam, quando non solum dixi, sed scriptam subscripsi, ne me quisquam dicat aut dixisse quod non dixi, aut non dixisse quod dixi. Hoc fac et tu, si judices quaeris, non qui in ore tuo revereantur personam tuam, sed qui in litteris tuis exserant libertatem suam. Si enim calumniam times (quod nullo modo auderem dicere, nisi hoc ipse dixisses), licet tibi non subscribere: nam et ego propterea nolui nomen tuum scribi in his meis litteris, ne hoc forte noluisses. 27. Facile est ut", + "candidate_score": 0.640239, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_7", + "bdc_text": "Non solum autem haec , quam dixi , occupatio mihi obstitit , ut ad vos hactenus nihil , sed et haec , quia vel qui mihi , quae vellem , desciberet , nemo , vel quod ipse scribere cupiebam , aut nihil aut quam minimum fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3586", + "psc_text": "hominum notitiamque diffundi jure succenseat, idque jactantius quam utilius fecisse me judicet, quasi ego potuerim quaerere, quod ille non potuerit enodare, cum forsitan possit, idque dum faciat, exspectandum sit. Magis enim scio, quod aliis occupatur, quae minime differenda sunt, plurisque pendenda. 3. Quod ut tua quoque Sanctitas noverit, attende paulisper quid mihi alio anno per latorem, per quem scripseram, remeantem scripserit, nam hoc ex ejus epistola in istam transtuli: Incidit, inquit, tempus difficillimum, quando mihi tacere melius fuit, quam loqui; ita ut nostra studia cessarent, ne, juxta Appium, canina exerceretur facundia. Itaque duobus libellis tuis, quos nomini meo dedicasti, eruditissimis, et omni eloquentiae splendore fulgentibus, ad tempus respondere non potui, non quod quidquam in illis reprehendendum putem; sed quia juxta beatum Apostolum, « Unusquisque in suo sensu abundat; alius quidem sic, alius autem sic » (Rom. XIV, 5). Certe quidquid dici potuit, et sublimi ingenio de Scripturarum sanctarum hauriri fontibus,", + "candidate_score": 0.640113, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_411_413", + "bdc_text": "Omnia scripta dictaque colloquii huius , a se annotata et in ordinem digesta notarii conservarent , ac nihil nec adderent , nec detraherent : actorum copiam nulli extra colloquium facerent : nec ullo pacto cuiquam , quicquam ea de re communicarent , sed simul ac descripta per amanuenses essent , ad se reciperent :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1713", + "psc_text": "postulaturos ut sibi servetur episcopatus si victi fuerint, cum tamen velint dignitatem donatistis episcopis etiam victis suam cuique integram manere. Honorabili ac dilectissimo filio, viro clarissimo et spectabili tribuno et notario, MARCELLINO, AURELIUS, SILVANUS, et universi episcopi catholici. 1. Edicto Spectabilitatis tuae, quo nostrae collationis tranquillitati quietique servandae, et veritati manifestandae muniendaeque consultum est, in omnibus nos consentire, sicut admonere dignatus es, per has litteras intimamus; hoc est, de loco et tempore ipsius collationis, et de numero eorum quos praesentes esse oportebit. Consentimus etiam ut hi quibus conferendi delegamus officium, subscribant prosecutionibus suis: inque illo scripto, quo eis hoc munus imponimus, ratumque nos habituros quod egerint pollicemur, subscriptiones omnium nostrum non solum habeas factas, verum etiam cum fiunt ipse perspicias; admonituri quoque, Domino adjuvante, populum christianum, ut a collationis loco, quietis et tranquillitatis gratia, suum abstineat omnino conventum, et ea quae aguntur, non cum aguntur, audire festinet, sed conscripta ut", + "candidate_score": 0.640104, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_535", + "bdc_text": "de quibus solis , ut ne sententiam dicere , sed tantum ut velut advocati sententiam dicentibus in causa adesse possent , cautum fuisset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3350", + "psc_text": "sermocinamur, admonentes ut docendis instes, quibus terrendis satis, quantum comperimus, institisti. Sunt enim quidam, qui justissime damnatas impietates adhuc liberius defendendas putant; et sunt qui occultius penetrant domos, et quod in aperto jam clamare metuunt, in secreto seminare non quiescunt: sunt autem qui omnino silverunt, magno timore compressi, sed adhuc corde retinent quod ore jam proferre non audent; qui tamen esse possunt fratribus ex priore ipsius dogmatis defensione notissimi. Proinde alii severius coercendi, alii vigilantius vestigandi, alii tractandi quidem lenius, sed non segnius sunt docendi, ut si non timentur ne perdant, non tamen negligantur ne pereant. CAPUT II. 3. Quod enim putant auferri sibi liberum arbitrium, si nec ipsam bonam voluntatem sine adjutorio Dei hominem habere consenserint; non intelligunt non se firmare humanum arbitrium, sed impellere, ut per inania feratur, non in Domino tanquam in petra stabili collocetur: paratur enim voluntas a Domino. 4. Quod autem personarum acceptorem Deum se", + "candidate_score": 0.640089, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_389", + "bdc_text": "Quanquam enim haec sententia pontificis Romani multis iam annis fuit , ut ne colloquium nobiscum iustum ullum haberetur , tamen quia id nostri semper urserunt , simulare saltem aliquem congressum adversariis necesse fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_683", + "psc_text": "Hoc propter concilium insinuare curavi Venerabilitati tuae, quod etiam ipsi non celavi, sed ei fideliter quid institutum esset aperui: ut si intra annum causam suam, si forte sibi aliquid agendum putat, agere neglexerit, deinceps ejus vocem nemo audiat. Nos autem, beatissime domine et venerabiliter suscipiende pater, si haec indicia malae conversationis clericorum, maxime cum fama non bona eos coeperit comitari, non putaverimus eo modo vindicanda, quo in concilio constitutum est; incipimus cogi ea quae sciri non possunt, velle discutere, et aut incerta damnare, aut vere incognita praeterire. Ego certe presbyterum, et qui die jejunii, quo ejusdem loci etiam Ecclesia jejunabat, valefaciens collegae suo ejusdem loci presbytero, apud famosam mulierem, nullum secum clericum habens, remanere et prandere et coenare ausus est, et in una domo dormire, removendum ab officio presbyterii arbitratus sum, timens ei deinceps Ecclesiam Dei committere. Quod si forte judicibus ecclesiasticis aliud videtur, quia sex episcopis causam presbyteri terminari", + "candidate_score": 0.639814, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_411", + "bdc_text": "Omnia scripta dictaque colloquii huius , a se annotata et in ordinem digesta notarii conservarent , ac nihil nec adderent , nec detraherent :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1713", + "psc_text": "postulaturos ut sibi servetur episcopatus si victi fuerint, cum tamen velint dignitatem donatistis episcopis etiam victis suam cuique integram manere. Honorabili ac dilectissimo filio, viro clarissimo et spectabili tribuno et notario, MARCELLINO, AURELIUS, SILVANUS, et universi episcopi catholici. 1. Edicto Spectabilitatis tuae, quo nostrae collationis tranquillitati quietique servandae, et veritati manifestandae muniendaeque consultum est, in omnibus nos consentire, sicut admonere dignatus es, per has litteras intimamus; hoc est, de loco et tempore ipsius collationis, et de numero eorum quos praesentes esse oportebit. Consentimus etiam ut hi quibus conferendi delegamus officium, subscribant prosecutionibus suis: inque illo scripto, quo eis hoc munus imponimus, ratumque nos habituros quod egerint pollicemur, subscriptiones omnium nostrum non solum habeas factas, verum etiam cum fiunt ipse perspicias; admonituri quoque, Domino adjuvante, populum christianum, ut a collationis loco, quietis et tranquillitatis gratia, suum abstineat omnino conventum, et ea quae aguntur, non cum aguntur, audire festinet, sed conscripta ut", + "candidate_score": 0.63974, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_522", + "bdc_text": "Hoc si reciperent nostri , fieri colloquium posse , valde se sperare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_442", + "psc_text": "est, perficiatur conventu frequentiore. Dominis dilectissimis et praedicabilibus fratribus ELEUSIO, GLORIO et FELICIBUS, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Fortunium quem Tubursicum habetis episcopum, per eamdem civitatem, quanquam festinantissime, cum ad Cirtensem Ecclesiam pergeremus, experti sumus ita omnino ut de illo soletis benignissime polliceri. Eam ipsam quippe vestram de illo nobis sermocinationem cum ei renuntiaremus, volentes eum videre, non abnuit. Venimus itaque ad eum; quia aetati ejus id a nobis deferendum videbatur, potius quam exigendum ut ipse ad nos veniret prior. Perreximus ergo comitantibus non paucis, quos forte aggregatos nobis illud tempus invenerat. Cum autem apud eum consedissemus, rumore disperso non parva praeterea turba confluxit; sed nobis in tota illa multitudine perpauci apparebant, qui utiliter ac salubriter agi causam illam, et tantam reique tantae quaestionem prudenter et pie discuti cuperent. Caeteri vero magis ad spectaculum quasi altercationis nostrae prope theatrica consuetudine, quam ad instructionem salutis christiana devotione convenerant. Quapropter nec silentium nobis", + "candidate_score": 0.639722, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_352_354", + "bdc_text": "Nempe haec una vere vivendi lex est , et vitae summa , caetera vana sunt omnia , et nihil . Huius praecepti si fuissemus , inquit , nos memores , nunquam ortae inter nos inimicitiae tantae fuissent . Sed ubi relicta Charitas , et praeceptum Domini neglectum fuit , patriam hanc vestram tumultu completam esse , tum caedes et funesta bella successisse videtis , quae quidem tanta per Germaniam aliquo iam tempore fuere , ut hanc qui prius viderim , cognoscere vix nunc possim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2513", + "psc_text": "lex imperat, fides impetrat. 9. Nam ut interim omittamus legis multa praecepta, et hoc inde commemoremus quod ad commemorandum elegit Apostolus; cum dicit lex, Non concupisces, quid videtur aliud imperare, nisi ab illicitis cupiditatibus continentiam? Animus quippe velut pondere, amore fertur quocumque fertur. Jubemur itaque detrahere de pondere cupiditatis quod accedat ad pondus charitatis, donec illud consumatur, hoc perficiatur: plenitudo enim legis est charitas. Et tamen de ipsa continentia vide quid scriptum sit: Et cum scirem, inquit, quia nemo potest esse continens nisi Deus det, et hoc ipsum erat sapientiae, scire cujus esset hoc donum; adii Dominum, et deprecatus sum illum (Sap. VIII, 21). Numquid dixit, Et cum scirem quia nemo potest esse continens, nisi per proprium liberum arbitrium, et hoc ipsum erat sapientiae, scire a meipso esse hoc bonum? Non plane hoc dixit, quod quidam in sua vanitate dicunt; sed quod fuit in sanctae Scripturae veritate dicendum: Cum scirem,", + "candidate_score": 0.639718, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_303_305", + "bdc_text": "De Ferdinando quod respondissent nostri , placere . Placere etiam de notariis , sed ita ut eadem iuramenti lege substituti eorum obstringerentur , colloquio excluderentur , et iuramenti utrisque praestandi forma a se ut constitueretur . De principum vero in vulgando moderatione , se quidem non dubitare :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.63967, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_353_355", + "bdc_text": "Huius praecepti si fuissemus , inquit , nos memores , nunquam ortae inter nos inimicitiae tantae fuissent . Sed ubi relicta Charitas , et praeceptum Domini neglectum fuit , patriam hanc vestram tumultu completam esse , tum caedes et funesta bella successisse videtis , quae quidem tanta per Germaniam aliquo iam tempore fuere , ut hanc qui prius viderim , cognoscere vix nunc possim . Huius igitur Germaniae Romani pontifices saepe miserti , cum succurrere calamitatibus eius conati fuissent , tamen efficere nunquam potuerunt , saltem ut audirentur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_400", + "psc_text": "falsum erat, cum sibi prospexerit. 7. Nam si in ejus corde cogitatio pacis habitaret, non apud Carthaginem postea cum traditoribus, quos praesentes atque confessos Deo dimiserat, damnaret crimine traditionis, quos absentes apud eum nemo convicerat. Tanto magis enim timere debuit ne pax unitatis violaretur, quanto erat Carthago civitas ampla et illustris, unde se per totum Africae corpus malum quod ibi esset exortum, tanquam a vertice effunderet. Erat etiam transmarinis vicina regionibus et fama celeberrima nobilis: unde non mediocris utique auctoritatis habebat episcopum, qui posset non curare conspirantem multitudinem inimicorum, cum se videret et Romanae Ecclesiae, in qua semper apostolicae cathedrae viguit principatus, et caeteris terris, unde Evangelium ad ipsam Africam venit, per communicatorias litteras esse conjunctum, ubi paratus esset causam suam dicere, si adversarii ejus ab eo illas Ecclesias alienare conarentur. Quia ergo venire noluit ad hospitium collegarum, quos a suis inimicis contra veritatem suae causae perversos esse sentiebat vel", + "candidate_score": 0.63966, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_410_412", + "bdc_text": "Ea talis erat . Omnia scripta dictaque colloquii huius , a se annotata et in ordinem digesta notarii conservarent , ac nihil nec adderent , nec detraherent : actorum copiam nulli extra colloquium facerent :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1713", + "psc_text": "postulaturos ut sibi servetur episcopatus si victi fuerint, cum tamen velint dignitatem donatistis episcopis etiam victis suam cuique integram manere. Honorabili ac dilectissimo filio, viro clarissimo et spectabili tribuno et notario, MARCELLINO, AURELIUS, SILVANUS, et universi episcopi catholici. 1. Edicto Spectabilitatis tuae, quo nostrae collationis tranquillitati quietique servandae, et veritati manifestandae muniendaeque consultum est, in omnibus nos consentire, sicut admonere dignatus es, per has litteras intimamus; hoc est, de loco et tempore ipsius collationis, et de numero eorum quos praesentes esse oportebit. Consentimus etiam ut hi quibus conferendi delegamus officium, subscribant prosecutionibus suis: inque illo scripto, quo eis hoc munus imponimus, ratumque nos habituros quod egerint pollicemur, subscriptiones omnium nostrum non solum habeas factas, verum etiam cum fiunt ipse perspicias; admonituri quoque, Domino adjuvante, populum christianum, ut a collationis loco, quietis et tranquillitatis gratia, suum abstineat omnino conventum, et ea quae aguntur, non cum aguntur, audire festinet, sed conscripta ut", + "candidate_score": 0.639572, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_375", + "bdc_text": "Nunquam hoc ne Caesarem ipsum obtinere potuisse , ut Pontificem iis in caussis agnoscerent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2103", + "psc_text": "Quidquid enim jam passi fueritis imperialibus legibus, quod non pro justitia, sed pro iniquitate patimini, non poteritis dicere ideo nos esse injustos, quia sic vobiscum agi non debuit, ut Imperator vos ab ista iniquitate compesceret. Episcopi enim vestri confessi sunt majores suos sic egisse cum Caeciliano, quomodo vobiscum agi non vultis. Et tamen quod Caecilianum apud Imperatorem persecuti fuerint, etiam ipsis confitentibus et profitentibus satis constitit: quod autem Caecilianus fuerit ab Imperatore damnatus, omnino non constitit; imo etiam constitit eum, accusantibus et persequentibus majoribus eorum, et bis numero prius ab episcopis, et ab ipso postea Imperatore fuisse purgatum. Hoc etiam ipsi confirmaverunt, talia postea, quasi pro causa sua, proferendo, ut magis contra ipsos esse invenirentur, et pro causa Caeciliani etiam illa quae protulerunt, recitarentur. Quoscumque ergo accusare voluerunt, nullis certis documentis probare potuerunt: quidquid autem nos et pro Ecclesiae causa, et pro Caeciliani causa diximus, et verbis suis et lectionibus", + "candidate_score": 0.639543, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_3", + "bdc_text": "Istis Comitiorum circumcursitationibus et amicorum salutationibus ac appellationibus et rerum , quae gerebantur , negotiis et occupationibus et brevi denique hyberni diei spatio factum est , ut totum mihi tempus absumeretur , ac ut scribere ad unumquemque vestrum , quae maxime vellem , quaeque maxime debuisse fateor , minime potuerim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.639474, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_618", + "bdc_text": "Itaque nostri homines summa cura hic agendum esse credebant .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_443", + "psc_text": "praeterea turba confluxit; sed nobis in tota illa multitudine perpauci apparebant, qui utiliter ac salubriter agi causam illam, et tantam reique tantae quaestionem prudenter et pie discuti cuperent. Caeteri vero magis ad spectaculum quasi altercationis nostrae prope theatrica consuetudine, quam ad instructionem salutis christiana devotione convenerant. Quapropter nec silentium nobis praebere, nec intente nobiscum atque modeste saltem et ordinate colloqui potuerunt, exceptis, ut dixi, paucis, quorum religiosa et simplex apparebat intentio. Itaque libere pro sui cujusque animi motu immoderate loquentium omnia strepitu turbabantur, nec evincere sive nos, sive ipse rogando, interdum etiam objurgando potuimus, ut nobis modestum silentium praeberetur. 2. Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut", + "candidate_score": 0.6393, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_604", + "bdc_text": "( prorsus quasi solliciti de nobis essent , ne nos inter nos pugnam cui diceremus ) Acta per singula integreque ut conscriberentur :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_445", + "psc_text": "ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non desistentibus, et ut cuique facultas dabatur, multa dicentibus. Ex quibus omnibus verbis nostris, quantum recordari potui, causae totius actionem, Dilectionem vestram fraudare nolui. Potestis enim ei litteras meas legere, ut vel approbet vera me scripsisse; vel ipse vobis, si quid melius recolit, incunctanter insinuet. CAPUT II. 3. Primo enim vitam nostram, quam vobis benevolentius fortasse quam verius narrantibus, se comperisse dicebat, praedicare dignatus est: adjungens se dixisse vobis, nos omnia, quae de nobis insinuaveratis, bene facere potuisse, si in Ecclesia faceremus. Deinde quaerere coepimus quaenam illa esset Ecclesia, ubi vivere sic oporteret; utrum illa quae, sicut sancta tanto ante Scriptura", + "candidate_score": 0.639062, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_410_412", + "bdc_text": "Ea talis erat . Omnia scripta dictaque colloquii huius , a se annotata et in ordinem digesta notarii conservarent , ac nihil nec adderent , nec detraherent : actorum copiam nulli extra colloquium facerent :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4047", + "psc_text": "tua tibi usitatissima retinere, quando nunquam ea repetere valuisse videbamus, cum non aliquid maxime necessarium parares; quanto minus posse illos qui nos audirent, ita nostrorum meminisse verborum, ut si quid forte vel tu de meis, vel ego de tuis verbis vellem retractare atque discutere, valerent seu dictum seu non dictum liquido recordari; in qua nobis difficultate facile notariorum recitatio subveniret. Tunc indignanter dixisti melius fuisse ut meam famam semper audires, eo quod longe inferiorem me expertus esses, quam tibi illa jactasset. Tunc ego commemoravi, cum te ante prandium salutaremus, et eam famam nobis praedicasses, hoc me dixisse, quod de me illa mentita sit: hic sane aisti verum me dixisse. Proinde cum duo tibi de me diversa locuti sint, aliud fama mea, et aliud ego; magis utique gaudere debeo, me potius quam illam repertum esse veracem. Sed quia scriptum est, Solus Deus verax, omnis autem homo mendax (Rom. III, 4); vereor", + "candidate_score": 0.638968, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_339_341", + "bdc_text": "Sed aliam novamque veluti telam exorsi praesides sunt . Certis iam nostra a parte sibi redditis , etiam apud alteram persecutandum : tum ut gravi magnaque in re opem prius divinam implorandum , denique rem omnem legato Caesaris communicandam , atque ita tum ad rem veniendum esse monebant .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3163", + "psc_text": "caetera quae de hac miseria multa connectis ingemiscendo, exspectans redemptionem corporis tui, et nondum re, sed spe salvum te esse cognoscens (Rom. VIII, 23, 24). 41. Sed fortassis tu alium in te transfigurasti, cum haec diceres, nec aliquas de carne concupiscente adversus spiritum, quamvis ei non consentias, molestias importunas pateris et odiosas: verumtamen et tu, et quisquis haec patitur, et gratiam Christi per quam de corpore mortis hujus liberetur exspectat, nondum quidem evidenter in seipso, sed in illo homine latenter ibi erat, quando cibus vetitus tangebatur, et concipiebatur longe lateque per cunctos itura perditio. De orando autem, et gemitibus flagitando proficiendi ac recte vivendi adjutorio, quae tua non fervet epistola? quid est tui quantumcumque sermonis, ubi non sit sparsum gemebunda pietate quod in oratione dicimus, Ne nos inferas in tentationem (Matth. VI, 13). Invicem itaque nos et consolemur in his omnibus, et exhortemur, et quantum dat Dominus adjuvemus. Quae autem,", + "candidate_score": 0.638839, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_395_397", + "bdc_text": "et contra ipsorum expectationem , maxima eorum pars , qui in colloquio fuerunt , a nobis , non ab illis stetit : in quibus revocando ad se , et a nobis avertendis tam laborarunt , quam in iniquis conditionibus inveniendis et obiiciendis . Alia praeterea , et quidem maior , adversarios difficultas circumstabat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.638812, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_498_500", + "bdc_text": "Melanchthon publice sese cum quovis paratum esse colloqui , ac rationem fidei suae reddere paratum esse ostendebat . Verum enim vero nulli se autorem ab ea forma discedendi futurum , quae a Caesare proposita , et ab utrisque partibus recepta fuisset . Scire se et expertum saepe privatis in congressibus , quae res gratia et autoritate paucorum tententur ac perficiantur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1706", + "psc_text": "significat quod in Evangelio Dominus ait: Reddite Caesari quae Caesaris sunt, et Deo quae Dei sunt (Matth. XXII, 21). Hoc enim dixit, cum sibi demonstrato nummo, et quaesito cujus haberet imaginem, responsum esset, Caesaris; ut hinc intelligerent, quod Deus exigeret ab homine imaginem suam in homine ipso, sicut Caesar suam exigebat in nummo. Quanto magis ergo reddenda est cum promittitur, cui etiam non promissa debetur! 7. Quapropter, charissime, possem quidem pro mea quantulacumque facultatula, sancti propositi quod Deo vovisse vos comperi, uberius laudare fructum, ac demonstrare quid distet inter christianos dilectores mundi hujus, et contemptores, quamvis fideles utrique dicantur. Eodem utrique lavacro sacri fontis abluti sunt, eisdem imbuti consecratique mysteriis, utrique ejusdem Evangelii non auditores tantum, verum etiam praedicatores; nec utrique tamen regni Dei lucisque participes, et vitae aeternae, quae sola est beata, cohaeredes. Dominus enim Jesus non ab eis qui non audiunt, sed eos inter se auditores verborum suorum,", + "candidate_score": 0.638737, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_398_400", + "bdc_text": "Non enim isti solum in ipsorum parte ab ipsis dissentiebant , quorum sententia de religione diversa ex professo fuit , et qui palam a nobis sentiebant : sed hi etiam , qui conspirare contra nos cum illis maxime cuperent , convenire ipsi inter se non potuerunt . Obstrepere sibi Theologi et Monachi , et cottidie inter se rixari , sine ordine sententiam dicere :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1403", + "psc_text": "colligatos, a vobis divisos, illis sociatos, simul in Africa constitutos, notissimos, amicissimos, conjunctissimos, qui etsi non praesentes eum ordinaverunt, propter eum tamen et absentem Primianum damnaverunt; et inquinasse dicitur surculus Caeciliani orbis terrarum populos christianos numerosissimos, remotissimos, ignotissimos, cujus non dico causam, sed multi nec nomen nosse potuerunt? Non communicant peccatis alienis, qui peccatum Maximiani non solum scierunt, sed et contra Primianum levando erexerunt: et communicant peccatis alienis, qui Caecilianum episcopum factum, aut in longinquis gentibus nescierunt, aut in propinquioribus tantummodo audierunt, aut in ipsa Africa factum simpliciter, et pacifice cognoverunt, aut in ipsa Carthagine contra neminem levaverunt! Nec cum fure concurrebant, qui communicabant ei de quo dicit Nummasius advocatus, loquens pro praesente Restituto episcopo vestro, quod per occultum sacrilegii propemodum furtum, episcopalis nominis invaserit principatum; nec cum adultero portionem suam ponebant, qui communicabant veritatis adultero; nec modico fermento tota eorum massa corrumpebatur, cum ei faverent, cum in ejus parte,", + "candidate_score": 0.63854, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_441_443", + "bdc_text": "Hi sic responderunt , ut dicerent , formam iuramenti a se propositam adhuc sibi placere : originalia soli Caesari reddenda esse : hunc caetera curaturum , copiam actorum suo tempore ab illo impetrari posse , etiam originalia a Caesare repetere licere , eum aequum nihil recusaturum esse , propter substitutos autem colloquium turbare non decere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2107", + "psc_text": "Comitatum directus est, tunc Imperator contra Caecilianum potuerit judicare, et illud judicium suum quod nos recitaveramus, ubi inter partes cognoverat, Caecilianumque purgaverat, sententia posteriore rescindere. Sed dicebatur eis ut hoc potius legerent; et nihil omnino proferebant. Illae autem litterae Imperatoris, quibus ad se mitti jussit Ingentium, quas contra seipsos pro Caeciliano recitaverunt, hoc continent, quod Aelianus proconsul in causa Felicis audientiam praebuerit competentem, eumdemque Felicem a crimine traditionis innocentem fuisse constiterit: sed Ingentium ad Comitatum suum propterea jubere transmitti, ut illis qui ibi erant, et diurnis diebus eum interpellare non desinebant, apparere et intimari posset, et frustra eos Caeciliano invidiam comparare, et adversus eum violenter insurgere voluisse. 11. Quis eos crederet ista contra se recitasse pro nobis, nisi Dei omnipotentis nutu factum esset, ut non solum verba eorum Gestis tenerentur, sed etiam manus subscribentium legerentur? Nam et ordinem consulum et dierum, qui Gestis expressus est, si quis nunc diligenter advertat,", + "candidate_score": 0.638539, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_596_598", + "bdc_text": "Erat etiam haec difficultas , quod actorum relationem suo Principi facere legatus nemo posset , iustam saltem , si quid actum esset , nemo prorsus annotavisset . Cum igitur duarum postulationum utraque iniqua esset sive ad colloquium delectus suam in colloquio sententiam dicere prohiberetur , sive in actione rerum maximarum quid actum esset supprimeretur , quod ad suam partem attineret , neutrum se nostri concedere posse ostendebant . Quantum vero adversarii de sua concessuri essent , ipsis curandum et committendum esse iudicabant .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.638524, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_544", + "bdc_text": "Sin breves tantum articulos proponere , in quibus nostra doctrina velut sententiis dictis damnaretur , multo se minus hoc laturos .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", + "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", + "candidate_score": 0.638451, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_151_153", + "bdc_text": "moderationem summam polliceri : de Ferdinandi legatis non pugnare : petere , ut ante omnia de colloquendi forma constitueretur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3350", + "psc_text": "sermocinamur, admonentes ut docendis instes, quibus terrendis satis, quantum comperimus, institisti. Sunt enim quidam, qui justissime damnatas impietates adhuc liberius defendendas putant; et sunt qui occultius penetrant domos, et quod in aperto jam clamare metuunt, in secreto seminare non quiescunt: sunt autem qui omnino silverunt, magno timore compressi, sed adhuc corde retinent quod ore jam proferre non audent; qui tamen esse possunt fratribus ex priore ipsius dogmatis defensione notissimi. Proinde alii severius coercendi, alii vigilantius vestigandi, alii tractandi quidem lenius, sed non segnius sunt docendi, ut si non timentur ne perdant, non tamen negligantur ne pereant. CAPUT II. 3. Quod enim putant auferri sibi liberum arbitrium, si nec ipsam bonam voluntatem sine adjutorio Dei hominem habere consenserint; non intelligunt non se firmare humanum arbitrium, sed impellere, ut per inania feratur, non in Domino tanquam in petra stabili collocetur: paratur enim voluntas a Domino. 4. Quod autem personarum acceptorem Deum se", + "candidate_score": 0.63838, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_247", + "bdc_text": "Quoniam enim hi homines , quos ob praesentem tum necessitatem nostri ad excipiendum acta designarant , huiusmodi erant , non qui descriptum , sed qui expensum aestimatumque disputationem eam venissent , ut conscribendi acta laborem et ferre , et non illibenter suscipere videbantur , ita autographa iterem describendi molestiam honestis hominibus imponere iniquum iudicabatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.63826, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_97", + "bdc_text": "Deinde renati qui sunt , ecquid sua aliqua , an vero nulla sua , sed solius fidei iustitia in iudicio consisterent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3107", + "psc_text": "ex operibus. Ipsa est enim justitia ex fide, quam Gentes apprehenderunt, de quibus dictum est: Quid ergo dicemus? Quia Gentes, quae non cognoverunt justitiam, apprehenderunt justitiam; justitiam autem quae ex fide est. Israel autem persequens legem justitiae, in legem justitiae non pervenit: quare? Quia non ex fide, sed tanquam ex operibus. Offenderunt enim in lapidem offensionis, sicut scriptum est, Ecce pono in Sion lapidem offensionis, et petram scandali; et qui crediderit in eum non confundetur (Rom. IX, 30-33). Ipsa est justitia ex fide, qua credimus nos justificari, hoc est, justos fieri gratia Dei per Jesum Christum Dominum nostrum, ut inveniamur in illo, non habentes nostram justitiam quae ex Lege est, sed eam quae est per fidem Christi. Quae ex Deo justitia (Philipp. III, 9) in fide, in fide utique est, qua credimus nobis justitiam divinitus dari, non a nobis in nobis nostris viribus fieri. 9. Nam cur illam justitiam quae", + "candidate_score": 0.638183, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_250", + "bdc_text": "Confessio namque et apologia nostrorum oblata tum praesidibus eorum articulorum loco , quos antea a nobis postularant , ita fuit , ut omnis in iis futuri colloquii disputatio existeret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_416", + "psc_text": "Promisit idem Donatus quod eos esset exhibiturus: quod cum non semel, sed saepius promisisset, amplius ad illud judicium accedere noluit, ubi jam erat tanta confessus, ut nihil aliud deinceps non accedendo, nisi praesens damnari noluisse videretur; cum tamen ea quae damnanda essent, eo praesente atque interrogato manifestata fuerint. Accessit et aliud, ut a quibusdam adversus Caecilianum denuntiationis libellus daretur: post quod factum quemadmodum sit rursus agitata cognitio, et quae personae illum libellum dederint, quoque modo nihil in Caecilianum probari potuerit, quid dicam, cum et audieritis omnia, et quoties volueritis, legere possitis? 16. De numero autem septuaginta episcoporum, cum quasi gravissima opponeretur auctoritas, quae fuerint dicta meministis; et tamen viri gravissimi ab infinitis quaestionibus catena quadam inexplicabili sese nectentibus suum temperare arbitrium maluerunt, nequaquam curantes quam multi essent illi episcopi, aut unde collecti, quos videbant tanta temeritate caecatos, ut in absentes et non interrogatos collegas, tam praecipites auderent proferre sententias. Et", + "candidate_score": 0.638147, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_241", + "bdc_text": "Quae enim expositio disceptatae fieret controversiae , aut quomodo existimatio iniri vera posset , in ea re , in qua momenta praecipua legerentur , et sententiae hominum de religione disceptantium dissimularentur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1504", + "psc_text": "tuis figat oculum, sua vero sedulo occultet. Nam cognitio veritatis omnia falsa, si modo proferantur, etiam quae prius inaudita erant, et dijudicare et subvertere idonea est. Sed ut non solum aperta feriantur, sed etiam abscondita eruantur, si alienos opus est cognoscere errores, erige oculos auresque, oro te, et vide atque ausculta utrum aliquis adversus nos de Anaximene et de Anaxagora proferat aliquid; quando jam ne ipsorum quidem multo recentiorum, multumque loquacium Stoicorum aut Epicureorum cineres caleant, unde aliqua contra fidem christianam scintilla excitetur: sed circuli atque conventicula partim fugacia, partim etiam audacter prompta, vel Donatistarum, vel Maximianensium, vel Manichaeorum, vel etiam ad quorum greges turbamque venturus es Arianorum, Eunomianorum, Macedonianorum, Cataphrygarum, caeterarumque pestium innumerabiliter perstrepant; quorum omnium errores si cognoscere piget, quid nobis est, propter defensionem christianae religionis, quaerere quid senserit Anaximenes, et olim sopitas lites inani curiositate recoquere, cum quorumdam etiam haereticorum, qui nomine christiano gloriari voluerunt, ut Marcionitarum", + "candidate_score": 0.638071, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_241", + "bdc_text": "Quae enim expositio disceptatae fieret controversiae , aut quomodo existimatio iniri vera posset , in ea re , in qua momenta praecipua legerentur , et sententiae hominum de religione disceptantium dissimularentur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1867", + "psc_text": "amplius quam ad illud quod inquirendum putavit, respondendum fuit: ad ea vero quae mihi pertractanda atque solvenda in epistola tua ipse misisti, sive ab illo, sive etiam ab aliis vel suggerantur vel ingerantur, ad te potius pro viribus nostris pertractata et soluta mitti debuerunt; non sic quemadmodum de his agendum est librorum negotio, sed quemadmodum potest epistolari sat esse colloquio, ut si tibi visum fuerit, qui eorum motus quotidianis disputationibus experiris, et illis legantur hae litterae. At si auriculis eorum minus pietate fidei praecultis, sermo iste non sufficit, prius inter nos quod eis putas sufficere peragatur, tum demum ad illos quod peractum fuerit perferatur. Multa enim sunt, a quibus sensus eorum si adhuc abhorret et resilit, vel uberiore vel subtiliore ratione, vel certe auctoritate cui resistere indignum putent, persuaderi aliquando forsitan possint. 2. Ergo in epistola tua posuisti, moveri quosdam, cur hic Deus, qui et veteris Testamenti Deus esse firmatur,", + "candidate_score": 0.638068, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_411", + "bdc_text": "Omnia scripta dictaque colloquii huius , a se annotata et in ordinem digesta notarii conservarent , ac nihil nec adderent , nec detraherent :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4037", + "psc_text": "quod inter nos mane placuerat, ut a notariis verba nostra exciperentur; ne ulterius dicas, quod te audio non tacere, non me fuisse ausum tibi dicere fidem meam, his litteris accipe quod et tu legas, et cui volueris legendum tradas, et quod volueris vicissim scribendo ipse respondeas. Iniquum est enim ut quisque de alio judicare velit, et judicari de se nolit. 2. Et de praeterito quidem placito nostro, quod condicto meridiano implere noluisti, facile existimari potest quis nostrum fidei suae fiduciam non habuerit: utrum qui volebat ut diceretur, et timebat ne teneretur; an qui usque adeo nolebat eam disceptantium judicio subtrahi, ut mandata litteris vellet etiam legentium memoriae commendari, ne quisquam vel oblivione opinatus, vel dissensione irritatus, diceret ab aliquo nostrum aut non esse dictum quod dictum erat, aut dictum esse quod dictum non erat. In his enim solent latebras suae malae defensionis inquirere, qui contentionis sunt cupidiores quam veritatis. Hoc", + "candidate_score": 0.637966, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_650_652", + "bdc_text": "In qua re id illos fefellit , quod has conditiones omnes , duabus ad summum exceptis , praeter ipsorum expectationem accepimus . Unde liquidum est , nullo pacto colloquium nostros vitasse . Sed quum priore loco diximus , colloquium ipsos fugisse , ex eo manifestum est , quia penes ipsos quolibet momento rem incipere fuit , penes nos nunquam fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1357", + "psc_text": "Deus in sacrilega discordia alienatos a matre vestra Catholica. Nihil in nos aliquando probare potuistis; vestri episcopi conventi a nobis, nunquam nobiscum pacifice conferre voluerunt, quasi fugientes cum peccatoribus loqui. Quis ferat istam superbiam? quasi Paulus apostolus non contulerit cum peccatoribus et cum valde sacrilegis: legite Actus Apostolorum, et videte. Quasi ipse Dominus non cum Judaeis, a quibus crucifixus est, sermones de Lege habuerit, eisque congruenter responderit. Postremo diabolus est primus omnium peccatorum, qui converti ad justitiam nunquam poterit, et tamen nec ipse Dominus de Lege dedignatus est ei respondere; ut intelligatis istos ideo nobiscum nolle conferre, quia causam suam perditam norunt. 14. Nos ignoramus quid adversus seipsos homines jactent, qui calumniosis dissensionibus gaudent. In Scripturis discimus Christum, in Scripturis discimus Ecclesiam. Has Scripturas communiter habemus, quare non in eis et Christum et Ecclesiam communiter retinemus? Nos ubi agnovimus eum de quo dicit Apostolus, Abrahae dictae sunt promissiones et semini", + "candidate_score": 0.637846, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_638_640", + "bdc_text": "Itaque trium dierum disputatio haec , et dimidii , ipsa ad disputandum comparatio mensium propemodum trium fuit . Hunc finem Comitia haec habuerunt . Duae vero sunt res , quae legenti haec sponte se praebent coniicienda .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_324", + "psc_text": "diebus jejunii Moysi, hoc deputa esse responsum et de quadraginta diebus Eliae. Jejunio, inquit, Daniel leonum siccam rabiem illaesus evasit: quasi legerit quod sabbato jejunaverit, aut etiam cum ipsis leonibus sabbato fuerit; ubi tamen legimus quod et pranderit. Jejunio, inquit, trium fida germanitas ignibus coruscanti carceri dominata, rogi hospitio susceptum Dominum adoravit. Haec exempla sanctorum, nec ad persuadendum cujuscumque diei jejunium valent; quanto minus sabbati? Quandoquidem non solum non legitur tres viros sabbato fuisse missos in caminum ignis ardentem; sed ne illud quidem legitur, tamdiu illic eos fuisse ut possit quisquam dicere eos jejunasse, imo vero vix unius horae spatium est, quo eorum confessio hymnusque cantatur: nec amplius inter illas flammas innoxias deambulaverunt, quam canticum illud terminaverunt. Nisi forte ab isto etiam unius horae spatium jejunio deputatur. Quod si ita est, non habet quod succenseat pransoribus sabbati: usque ad horam enim prandii, multo quam in illo camino prolixius jejunatur. 17.", + "candidate_score": 0.63781, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_462", + "bdc_text": "Turpe futurum sibi , si culpa sua non solum non promotus evangelii cursus , non solum alibi , sed etiam eo loco , ubi in eam rem nunc maxime incumberent , impeditus fuisset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3486", + "psc_text": "Non est vestrum praedicare tempora; sed, Non est vestrum nosse: verum si ita vis intelligi quod ait, Non est vestrum scire, ac si diceret, Non est vestrum scientes facere, id est, non est vestrum hoc docere; quis nostrum docere audeat, vel se scire praesumat quod Deus ille magister nec eos discipulos docuit, a quibus praesentibus interrogatus est praesens, nec illi tam sancti magnique doctores Ecclesiam docere potuerunt? 5. An respondebitur, haec non docuisse Apostolos, sed Prophetas? Hoc enim aisti, et verum est, quod ea quae futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent, inquis, ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Sed si venratio tua satis admiratione plenum esse dicit, si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit; quanto majore admiratione plenam est, si ea quae Prophetae hominibus sunt locuti, haec Apostoli vel scire sunt prohibiti vel docere! Quomodo autem Prophetae", + "candidate_score": 0.637525, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_252_254", + "bdc_text": "Eius autem rei talis erat utraque ex parte ratio , ut ter undeni hinc inde homines pro Principum urbiumque suorum numero et loco ad hoc certamen adhiberentur . Et a nobis quidem pro electore Saxone : Franciscus Burckardus , Philippus Melanchthon , Justus Menius ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2091", + "psc_text": "nobis objecerunt crimen traditionis, non potuerunt conscribere sine crimine falsitatis. Proinde quae maxime necessaria credidimus, his litteris tanquam breviario collecta inseruimus, ne forte ad magna Gestorum volumina vel pervenire non facile possitis, vel ea legere laboriosum putetis. 2. Carthaginem venimus et nos et episcopi vestri, et quod prius nolebant et indignum esse dicebant, in unum convenimus. Electi sunt ex nobis et ex ipsis septem hinc, et septem inde, qui pro causa omnium loquerentur. Electi sunt alii septem hinc, et septem inde, cum quibus, ubi opus erat, consilium pertractarent. Electi sunt quatuor hinc, et quatuor inde, qui Gestis conscribendis custodes essent, ne infalsatum aliquid ab aliquo diceretur. Dati sunt etiam a nobis et ab ipsis notarii quatuor hinc, et quatuor inde, ut bini cum exceptoribus judicis alternarent, ne aliquis nostrum se dixisse aliquid causaretur, quod non fuisset exceptum. Huic tantae diligentiae etiam illud est additum, ut et nos et ipsi, quemadmodum", + "candidate_score": 0.637375, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_354_356", + "bdc_text": "Sed ubi relicta Charitas , et praeceptum Domini neglectum fuit , patriam hanc vestram tumultu completam esse , tum caedes et funesta bella successisse videtis , quae quidem tanta per Germaniam aliquo iam tempore fuere , ut hanc qui prius viderim , cognoscere vix nunc possim . Huius igitur Germaniae Romani pontifices saepe miserti , cum succurrere calamitatibus eius conati fuissent , tamen efficere nunquam potuerunt , saltem ut audirentur . Paulus adeo nuper Ro .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_878", + "psc_text": "Jam enim cum venisset fides quae prius illis observationibus praenuntiata, post mortem et resurrectionem Domini revelata est, amiserant tanquam vitam officii sui. Verumtamen sicut defuncta corpora, necessariorum officiis deducenda erant quodammodo ad sepulturam, nec simulate, sed religiose; non autem deserenda continuo, vel inimicorum obtrectationibus tanquam canum morsibus projicienda. Proinde nunc quisquis Christianorum, quamvis sit ex Judaeis, similiter ea celebrare voluerit, tanquam sopitos cineres eruens, non erit pius deductor vel bajulus corporis, sed impius sepulturae violator. 17. Fateor sane, in eo quod epistola continet mea, quod ideo sacramenta Judaeorum Paulus celebranda susceperat, cum jam Christi esset apostolus, ut doceret non esse perniciosa his qui ea vellent, sicut a parentibus per Legem acceperant, custodire, minus me posuisse, Illo duntaxat tempore, quo primum fidei gratia revelata est: tunc enim hoc non erat perniciosum. Progressu vero temporis illae observationes ab omnibus Christianis desererentur; ne, si tunc fieret, non discerneretur quod Deus populo suo per", + "candidate_score": 0.637227, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_596_598", + "bdc_text": "Erat etiam haec difficultas , quod actorum relationem suo Principi facere legatus nemo posset , iustam saltem , si quid actum esset , nemo prorsus annotavisset . Cum igitur duarum postulationum utraque iniqua esset sive ad colloquium delectus suam in colloquio sententiam dicere prohiberetur , sive in actione rerum maximarum quid actum esset supprimeretur , quod ad suam partem attineret , neutrum se nostri concedere posse ostendebant . Quantum vero adversarii de sua concessuri essent , ipsis curandum et committendum esse iudicabant .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4037", + "psc_text": "quod inter nos mane placuerat, ut a notariis verba nostra exciperentur; ne ulterius dicas, quod te audio non tacere, non me fuisse ausum tibi dicere fidem meam, his litteris accipe quod et tu legas, et cui volueris legendum tradas, et quod volueris vicissim scribendo ipse respondeas. Iniquum est enim ut quisque de alio judicare velit, et judicari de se nolit. 2. Et de praeterito quidem placito nostro, quod condicto meridiano implere noluisti, facile existimari potest quis nostrum fidei suae fiduciam non habuerit: utrum qui volebat ut diceretur, et timebat ne teneretur; an qui usque adeo nolebat eam disceptantium judicio subtrahi, ut mandata litteris vellet etiam legentium memoriae commendari, ne quisquam vel oblivione opinatus, vel dissensione irritatus, diceret ab aliquo nostrum aut non esse dictum quod dictum erat, aut dictum esse quod dictum non erat. In his enim solent latebras suae malae defensionis inquirere, qui contentionis sunt cupidiores quam veritatis. Hoc", + "candidate_score": 0.637197, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_441_443", + "bdc_text": "Hi sic responderunt , ut dicerent , formam iuramenti a se propositam adhuc sibi placere : originalia soli Caesari reddenda esse : hunc caetera curaturum , copiam actorum suo tempore ab illo impetrari posse , etiam originalia a Caesare repetere licere , eum aequum nihil recusaturum esse , propter substitutos autem colloquium turbare non decere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1054", + "psc_text": "locum cernerent habere idololatriam. Sed fuerit error in verbo, de facto ipso quid dicis? Si nihil justum ab imperatore petendum est, cur a Juliano petitum est quod justum putatum est? 13. An hoc petendum est, ut sua quisque recuperet, non ut aliquem, quo ab imperatore coerceatur, accuset? Interim et in suarum rerum recipiendarum repetitione ab apostolicis exemplis receditur, quia hoc fecisse nemo invenitur illorum. Sed tamen cum majores vestri ipsum Caecilianum tunc Ecclesiae Carthaginensis episcopum, cui tanquam criminoso communicare noluerunt, apud principem Constantinum per Anulinum proconsulem accusaverunt; non res suas amissas repetiverunt, sed innocentem, sicut existimamus et sicut ipse judiciorum exitus docuit, calumniose appetiverunt: quo quid sceleratius ab eis fieri potuit? Si autem, sicut falso arbitramini, vere criminosum judicandum terrenis potestatibus tradiderunt, quid nobis objicitis quod vestrorum praesumptio primitus fecit? quod eos non argueremus quia fecerunt, si non animo invido et noxio, sed emendandi et corrigendi voluntate fecissent. Vos autem", + "candidate_score": 0.637192, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_658_660", + "bdc_text": "Itaque instituti huius memor epistolam nunc ita claudam . Nam de privato colloquio longum esset dicere . De futuris autem Comitiis quid speremus , certum propemodum nihil habetur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1210", + "psc_text": "fit per communionem cladis, sed per solatium charitatis, ut quamvis alii ferendo patiuntur, alii cognoscendo compatiuntur, communis sit tamen tribulatio, quibus probatio, spes, dilectio, spiritusque communis est. Omnes autem nos Dominus consolatur, qui et haec temporalia mala praedixit, et post haec bona aeterna promisit: nec debet cum praeliatur infringi, qui vult post praelium coronari, vires illo subministrante certantibus, qui praeparat ineffabilia dona victoribus. 3. Rescripta illa nostra non tibi ad nos auferant scribendi fiduciam, praesertim quia timorem nostrum non improbabili defensione lenistri. Parvulos tuos resalutamus, et in Christo tibi grandescere optamus, qui jam in hac aetate cernunt quam sit amor hujus saeculi periculosus et noxius; atque utinam cum magna et dura quatiuntur, parva et flexibilia corrigantur. De domo illa quid dicam, nisi benignissimae tuae curae gratias agam? Nam eam, quam dare possumus, nolunt; quam volunt autem, dare non possumus. Neque enim sicut falso audierunt, a decessore meo relicta est Ecclesiae,", + "candidate_score": 0.637156, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_467", + "bdc_text": "Quod si omnino silentium huic imponatur , sperare se eum locum , quem huic negavissent , suis contionatoribus negaturos non esse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3715", + "psc_text": "Nec vos judicetis esse malevolas, quando hoc indicatis. Magis quippe innocentes non estis, si sorores vestras, quas indicando corrigere potestis, tacendo perire permittitis. Si enim soror tua vulnus haberet in corpore, quod vellet occultari, dum timeret secari, nonne crudeliter abs te sileretur, et misericorditer indicaretur? Quanto ergo potius eam debes manifestare, ne perniciosius putrescat in corde? Sed antequam aliis demonstretur, per quas convincenda est si negaverit, praepositae debet ostendi, si admonita neglexerit corrigi, ne forte possit secretius correpta non innotescere caeteris. Si autem negaverit, tunc neganti adhibendae sunt aliae, ut jam coram omnibus possit, non ab una teste argui, sed a duabus tribusve convinci. Convicta vero, secundum praepositae vel presbyteri arbitrium debet emendatoriam sustinere vindictam: quam si ferre recusaverit, et si ipsa non abscesserit, de vestra societate projiciatur. Non enim et hoc fit crudeliter, sed misericorditer, ne contagione pestifera plurimas perdat. Et hoc quod dixi de oculo non figendo, etiam", + "candidate_score": 0.637091, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_496", + "bdc_text": "Principio legatus per privatum hominem egit cum Melanchtone nostro , eam in rem ut consentire vellet , multis ostendens , nisi id faceret , de colloquio hoc quidem tempore prorsus actum esse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1867", + "psc_text": "amplius quam ad illud quod inquirendum putavit, respondendum fuit: ad ea vero quae mihi pertractanda atque solvenda in epistola tua ipse misisti, sive ab illo, sive etiam ab aliis vel suggerantur vel ingerantur, ad te potius pro viribus nostris pertractata et soluta mitti debuerunt; non sic quemadmodum de his agendum est librorum negotio, sed quemadmodum potest epistolari sat esse colloquio, ut si tibi visum fuerit, qui eorum motus quotidianis disputationibus experiris, et illis legantur hae litterae. At si auriculis eorum minus pietate fidei praecultis, sermo iste non sufficit, prius inter nos quod eis putas sufficere peragatur, tum demum ad illos quod peractum fuerit perferatur. Multa enim sunt, a quibus sensus eorum si adhuc abhorret et resilit, vel uberiore vel subtiliore ratione, vel certe auctoritate cui resistere indignum putent, persuaderi aliquando forsitan possint. 2. Ergo in epistola tua posuisti, moveri quosdam, cur hic Deus, qui et veteris Testamenti Deus esse firmatur,", + "candidate_score": 0.637082, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_587", + "bdc_text": "Verum ad has nostrorum legatorum doctorumque hominum querelas , altera Januarii praesides sic responderunt , ut primum in superiore sententia perstarent , deinde ut conditionem novam , eamque vel ad concordiam vel ad veritatis inquisitionem minime accomodatam inferrent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4037", + "psc_text": "quod inter nos mane placuerat, ut a notariis verba nostra exciperentur; ne ulterius dicas, quod te audio non tacere, non me fuisse ausum tibi dicere fidem meam, his litteris accipe quod et tu legas, et cui volueris legendum tradas, et quod volueris vicissim scribendo ipse respondeas. Iniquum est enim ut quisque de alio judicare velit, et judicari de se nolit. 2. Et de praeterito quidem placito nostro, quod condicto meridiano implere noluisti, facile existimari potest quis nostrum fidei suae fiduciam non habuerit: utrum qui volebat ut diceretur, et timebat ne teneretur; an qui usque adeo nolebat eam disceptantium judicio subtrahi, ut mandata litteris vellet etiam legentium memoriae commendari, ne quisquam vel oblivione opinatus, vel dissensione irritatus, diceret ab aliquo nostrum aut non esse dictum quod dictum erat, aut dictum esse quod dictum non erat. In his enim solent latebras suae malae defensionis inquirere, qui contentionis sunt cupidiores quam veritatis. Hoc", + "candidate_score": 0.637079, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_636_638", + "bdc_text": "Eodem die , quae Januarii decima nona fuit , omni congressu publico ab utrisque partibus omisso , in abitum unusquisque sese comparabat . Postridie denique omnes abierunt . Itaque trium dierum disputatio haec , et dimidii , ipsa ad disputandum comparatio mensium propemodum trium fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_324", + "psc_text": "diebus jejunii Moysi, hoc deputa esse responsum et de quadraginta diebus Eliae. Jejunio, inquit, Daniel leonum siccam rabiem illaesus evasit: quasi legerit quod sabbato jejunaverit, aut etiam cum ipsis leonibus sabbato fuerit; ubi tamen legimus quod et pranderit. Jejunio, inquit, trium fida germanitas ignibus coruscanti carceri dominata, rogi hospitio susceptum Dominum adoravit. Haec exempla sanctorum, nec ad persuadendum cujuscumque diei jejunium valent; quanto minus sabbati? Quandoquidem non solum non legitur tres viros sabbato fuisse missos in caminum ignis ardentem; sed ne illud quidem legitur, tamdiu illic eos fuisse ut possit quisquam dicere eos jejunasse, imo vero vix unius horae spatium est, quo eorum confessio hymnusque cantatur: nec amplius inter illas flammas innoxias deambulaverunt, quam canticum illud terminaverunt. Nisi forte ab isto etiam unius horae spatium jejunio deputatur. Quod si ita est, non habet quod succenseat pransoribus sabbati: usque ad horam enim prandii, multo quam in illo camino prolixius jejunatur. 17.", + "candidate_score": 0.637039, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_604", + "bdc_text": "( prorsus quasi solliciti de nobis essent , ne nos inter nos pugnam cui diceremus ) Acta per singula integreque ut conscriberentur :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2091", + "psc_text": "nobis objecerunt crimen traditionis, non potuerunt conscribere sine crimine falsitatis. Proinde quae maxime necessaria credidimus, his litteris tanquam breviario collecta inseruimus, ne forte ad magna Gestorum volumina vel pervenire non facile possitis, vel ea legere laboriosum putetis. 2. Carthaginem venimus et nos et episcopi vestri, et quod prius nolebant et indignum esse dicebant, in unum convenimus. Electi sunt ex nobis et ex ipsis septem hinc, et septem inde, qui pro causa omnium loquerentur. Electi sunt alii septem hinc, et septem inde, cum quibus, ubi opus erat, consilium pertractarent. Electi sunt quatuor hinc, et quatuor inde, qui Gestis conscribendis custodes essent, ne infalsatum aliquid ab aliquo diceretur. Dati sunt etiam a nobis et ab ipsis notarii quatuor hinc, et quatuor inde, ut bini cum exceptoribus judicis alternarent, ne aliquis nostrum se dixisse aliquid causaretur, quod non fuisset exceptum. Huic tantae diligentiae etiam illud est additum, ut et nos et ipsi, quemadmodum", + "candidate_score": 0.636977, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_331", + "bdc_text": "Igitur postridie eius diei , quae tertia iam Decembris fuit , nostri cum rationi Hagnoae conceptae postulationes suas non obstare , rei vero propositae multum etiam conducere docuissent , tamen quia secus praesidibus videretur , et obtineri apud illos non posset , se eas ob res colloquium dirimere non velle ostendebant .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3785", + "psc_text": "A Domino gressus hominis diriguntur, et viam ejus volet, ut intelligeremus ipsam voluntatem bonam qua incipimus velle credere (quoniam Dei via quid est, nisi fides recta?) illius esse donum qui gressus nostros propterea dirigit primitus ut velimus. Non enim ait Scriptura, A Domino gressus hominis diriguntur, quia viam ejus voluit; sed, diriguntur, inquit, et volet. Non igitur quia voluit, diriguntur; sed quia diriguntur, volet. CAPUT II. 4. Hic tu rursus fortasse dicturus es hoc fieri a Domino, dum doctrina ejus legitur vel auditur, si homo veritati quam legit vel audit, sua consentiat voluntate. Si enim lateret eum, inquis, doctrina Dei, non dirigerentur gressus ejus, quibus directis vellet viam Dei. Ac per hoc sic tantum putas a Domino gressus hominis dirigi ad eligendam viam Dei, quia sine doctrina Dei non ei potest innotescere veritas, cui propria voluntate consentiat. Cui si consentit, inquis ( quod in ejus libero arbitrio constitutum est), recte", + "candidate_score": 0.636874, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_640", + "bdc_text": "Duae vero sunt res , quae legenti haec sponte se praebent coniicienda .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_541", + "psc_text": "occasionem tuam sine aliquo odio convenimus, hoc circa eum servantes quod Apostolus dicit: Servum autem Domini litigare non oportet, sed mitem esse ad omnes, docibilem, patientem, in modestia corripientem diversa sentientes; ne forte det illis Deus poenitentiam ad cognoscendam veritatem, et resipiscant de diaboli laqueis, captivati ab ipso in ipsius voluntatem (II Tim. II, 24-26). Si ergo aliquid aspere diximus, non ad amaritudinem dissensionis, sed ad correctionem dilectionis valere cognoscat. Incolumis vivas in Christo, dilectissime et honorabilis frater. DE DUABUS EPISTOLIS PROXIME SEQUENTIBUS. (LIB. II RETRACT. CAP. XX.) Libri duo quorum est titulus « Ad inquisitiones Januarii, » multa de Sacramentis continent disputata, sive quae universaliter, sive quae partiliter, id est non peraeque in omnibus locis observat Ecclesia, nec tamen commemorari omnia potuerunt, sed satis ad inquisita responsum est: quorum librorum prior, epistola est, habet quippe in capite quis ad quem scribat; sed ideo inter libros annumeratur hoc opus, quoniam", + "candidate_score": 0.636819, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_15_17", + "bdc_text": "Nec de parte adversa quicquam in mora fuit . Sero praesides , Colonienses decima , quarta decima Treverenses , octava et decima Moguntinenses , Palatini vigesima post terminum constitutum die , et quidem ex vicino maxime loco ( credo , quia ante caeteros frustra venissent ) , post haec etiam pontificis et Ferdinandi legati venerunt . Nomina vero eorum , qui ad ista Comitia missi fuerunt sunt haec .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1382", + "psc_text": "de pacis gremio sententiae fulmen excussit. Hinc alii duodecim, qui ejus ordinationi, quando contra Primianum levatus est, interfuerant, non dilata damnatione conjuncti sunt: caeteris autem, ne nimia praecisio fieret, praestituto die, redeundi est concessa dilatio, salvis suis honoribus, si intra terminum temporis remeassent. Nec timuerunt trecenti et decem ad suum collegium revocare tanto Maximiani sacrilegio accusatos, intuentes forte quod scriptum est: Charitas cooperit multitudinem peccatorum (I Pet. IV, 8). Quibus autem est permissum tempus dilationis, foris a vestra communione baptizaverunt, quoscumque baptizare potuerunt. Neque enim nisi foris fuissent, dilatione concessa invitari poterant ut redirent. Deinde et antequam dilatio finiretur, et posteaquam finita est, illi duodecim cum Maximiano damnati, apud tres aut amplius proconsules accusati sunt, ut e sedibus suis judiciario vigore pellerentur: inter quos erat Felicianus Mustitanus, de quo non ago, et Praetextatus Assuritanus nuper defunctus, in cujus damnati loco alter jam fuerat ordinatus. Quos duos non unus Primianus, sed", + "candidate_score": 0.636473, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_322", + "bdc_text": "Ad haec iterum Praesides , nobis omnia , ut prius , recusare , et in sententia sua persistere , constitutam colloquio rationem Hagnoae fuisse , eam mutare se non posse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1664", + "psc_text": "etsi verbis ejus non satis comprehendi potuit, usque adeo tamen in promptu est quid ab illo exspectaverint, ut quod nunc post jurationem absens est, neminem moveat eorum qui audire potuerunt, certa eum causa profecturum esse, cum voluntate redeundi. Ac per hoc perjurus nec erit, nec ab eis putabitur, nisi eorum exspectationem deceperit: non autem decipiet, nisi aut voluntatem mutaverit apud eos habitandi, aut aliquando discesserit sine dispositione redeundi; quod absit ab ejus moribus et fide, quam Christo et Ecclesiae debitam servat. Nam, ut omittam quod mecum nosti, quam sit tremendum de perjurio divinum judicium; illud certe scio, nulli nos deinceps succensere debere qui nobis jurantibus non crediderit, si talis viri perjurium non modo aequo animo ferendum, verum etiam defendendum putabimus. Quod et a nobis et ab illo avertat illius misericordia, qui eruit a tentatione sperantes in se. Sicut ergo in commonitorio rescripsisti, impleat promissum quo ita se promisit ab Hippone", + "candidate_score": 0.636342, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_353_355", + "bdc_text": "Huius praecepti si fuissemus , inquit , nos memores , nunquam ortae inter nos inimicitiae tantae fuissent . Sed ubi relicta Charitas , et praeceptum Domini neglectum fuit , patriam hanc vestram tumultu completam esse , tum caedes et funesta bella successisse videtis , quae quidem tanta per Germaniam aliquo iam tempore fuere , ut hanc qui prius viderim , cognoscere vix nunc possim . Huius igitur Germaniae Romani pontifices saepe miserti , cum succurrere calamitatibus eius conati fuissent , tamen efficere nunquam potuerunt , saltem ut audirentur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_115", + "psc_text": "omnibus transmarinis Ecclesiis, partim quia nunquam facta sunt, partim quia vel orta vel inveterata, sanctorum et vere de vita futura cogitantium episcoporum diligentia et animadversione exstincta atque deleta sint, dubitamus quomodo possumus tantam morum labem, vel proposito tam late exemplo emendare? Et nos quidem illarum partium hominem habemus episcopum, unde magnas agimus gratias Deo: quanquam ejus modestiae atque lenitatis est, ejus denique prudentiae et sollicitudinis in Domino, ut etiamsi Afer esset, cito illi de Scripturis persuaderetur curandum, quod licentiosa et male libera consuetudo vulnus inflixit. Sed tanta pestilentia est hujus mali, ut sanari prorsus, quantum mihi videtur, nisi concilii auctoritate non possit. Aut si ab una ecclesia inchoanda est medicina; sicut videtur audaciae, mutare conari quod Carthaginensis Ecclesia tenet, sic magnae impudentiae est, velle servare quae Carthaginensis Ecclesia correxit. Ad hanc autem rem quis alius episcopus esset optandus, nisi qui ea diaconus exsecrabatur? 5. Sed quod erat tunc dolendum nunc", + "candidate_score": 0.636321, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_311", + "bdc_text": "Adhuc se ita , ut prius , postulare , ut caeteri , qui huc legati venissent , ad suffragiorum numerum non destinati , colloquio Interessent :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_442", + "psc_text": "est, perficiatur conventu frequentiore. Dominis dilectissimis et praedicabilibus fratribus ELEUSIO, GLORIO et FELICIBUS, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Fortunium quem Tubursicum habetis episcopum, per eamdem civitatem, quanquam festinantissime, cum ad Cirtensem Ecclesiam pergeremus, experti sumus ita omnino ut de illo soletis benignissime polliceri. Eam ipsam quippe vestram de illo nobis sermocinationem cum ei renuntiaremus, volentes eum videre, non abnuit. Venimus itaque ad eum; quia aetati ejus id a nobis deferendum videbatur, potius quam exigendum ut ipse ad nos veniret prior. Perreximus ergo comitantibus non paucis, quos forte aggregatos nobis illud tempus invenerat. Cum autem apud eum consedissemus, rumore disperso non parva praeterea turba confluxit; sed nobis in tota illa multitudine perpauci apparebant, qui utiliter ac salubriter agi causam illam, et tantam reique tantae quaestionem prudenter et pie discuti cuperent. Caeteri vero magis ad spectaculum quasi altercationis nostrae prope theatrica consuetudine, quam ad instructionem salutis christiana devotione convenerant. Quapropter nec silentium nobis", + "candidate_score": 0.636227, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_348", + "bdc_text": "Legatus enim Pontificis , Feltrensis episcopus , partibus hinc inde stantibus , et quid faciendum esset expectantibus , per medios ingressus , et loco infra legatum Caesaris humiliore collocatus , orationem huiusmodi habebat :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_822", + "psc_text": "medium, ut certo placito se ambo constringerent ad locum sanctum se perrecturos, ubi terribiliora opera Dei non sanam cujuscumque conscientiam multo facilius aperirent, et ad confessionem vel poena vel timore compellerent. Ubique quidem Deus est, et nullo continetur vel includitur loco qui condidit omnia, et eum a veris adoratoribus in spiritu et veritate oportet adorari (Joan. IV, 24), ut in occulto exaudiens, in occulto etiam justificet et coronet. Verumtamen ad ista quae hominibus visibiliter nota sunt, quis potest ejus consilium perscrutari, quare in aliis locis haec miracula fiant, in aliis non fiant? Multis enim notissima est sanctitas loci, ubi beati Felicis Nolensis corpus conditum est, quo volui ut pergerent; quia inde nobis facilius fideliusque scribi potest quidquid in eorum aliquo divinitus fuerit propalatum. Nam et nos novimus Mediolani apud memoriam sanctorum, ubi mirabiliter et terribiliter daemones confitentur, furem quemdam, qui ad eum locum venerat ut falsum jurando deciperet, compulsum fuisse", + "candidate_score": 0.636189, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_318_320", + "bdc_text": "Exemplaria porro quod attineret , nulla esse nunc quidem recentia mundaque , sed paucos intra dies copiam plurimorum affuturam , tum abunde nos exhibituros , interea talia acciperent , qualia nunc forte nobis suppeditarent . Mirum autem et incredibile videri , adversarios ad eam disputationem , in qua Augustana confessio esset excutienda , sine eius libri exemplaribus venisse . Sic nostri responderunt :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3666", + "psc_text": "quia non utique sicut hi quatuor libri, ita illa quae de his excerpta et memorato comiti missa sunt, innotescere potuerunt. Quisquis ergo et illum secundum librum meum ad comitem identidem Valerium sicut primum conscriptum legit, noverit me in quibusdam non respondisse Juliano; sed ei potius qui de libris ejus illa selegit, et non ita posuit ut invenit, sed aliquantum putavit esse mutanda, fortasse ut eo modo quasi sua faceret quae aliena esse constaret. Nunc autem veriora credens exemplaria quae tua Sanctitas misit, ipsi auctori video respondendum, qui unum meum quatuor libris suis refellisse jactat, et usquequaque spargere fidei venena non cessat. Aggressus sum igitur hoc opus in adjutorio Salvatoris pusillorum atque magnorum; et scio te, ut id implerem orasse pro me, et pro iis quibus hujuscemodi labores nostros profuturos credimus et optamus. Attende ergo jam responsionem meam, cujus principium hanc epistolam subsequetur. Vale in Domino memor nostri, beatissime frater. EPISTOLA", + "candidate_score": 0.636147, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_311", + "bdc_text": "Adhuc se ita , ut prius , postulare , ut caeteri , qui huc legati venissent , ad suffragiorum numerum non destinati , colloquio Interessent :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1733", + "psc_text": "vult quod collationis loco omnes adesse desiderant? Si enim pacem non cogitant, quid non perturbabunt locuturi, aut quid illic facient tacituri? Nam etiamsi clamor non sit, solus susurrus ipse multorum, satis magnum strepitum faciet, quo impediatur illa collatio. 7. Quid est autem quod in Notoria sua ponendum putarunt, ideo se juste flagitasse ut omnes adessent, quia omnes conventi sunt ut venirent? quasi possent eligi pauci qui adesse deberent, nisi ab omnibus qui venissent, ut eorum electioni te praesente subscriberent, ac sic in paucis omnes essent, cum ab omnibus pauci electi essent. Aut ergo tumultus ab eis cogitatur, aut pax; quorum illud optamus, illud cavemus: et ideo ne forte, quod absit, hoc praeparetur potius quod cavemus quam quod optamus, consentimus adesse omnes illos, ut tamen a nobis tantus adsit numerus, quantus tuae Spectabilitati sufficere visus est; ut tumultuosum per turbas si quid emerserit, nonnisi eis recte imputetur, in quorum parte praesens", + "candidate_score": 0.636128, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_543", + "bdc_text": "quid sperandum sit , si stilo persequi caetera omnia conentur ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4265", + "psc_text": "gauderem, si te totum invenirem: unde ex parte qua te repereram, gratulabar; et propter partem tuam quam nequaquam cernebam, omnibus modis contristabar. Proinde dixi animae meae, Quare tristis es, et quare conturbas me? Spera in Deo (Psal. XLI, 6), et faciet praesentem amicum quem diligis. Unde confido in Domino et spero quod me faciet de tua visione gratulari. O si oculis cerni dilectio posset! profecto videres quanta apud te nostra esset dilectio. Aut enim aequiparans dilectioni tuae, magnum tibi afferret imitationis studium. Ergo, quia in Domino te diligo, dilige diligentem. Et ut caeteri tecum diligant, per ecclesiasticam auctoritatem hortare. Nam quod petis in litteris tuis, ut ego pro te orem; id recte facerem, si ego ipse a peccatis liber essem, ut pro aliis liceret orare. Et ideo te admoneo ut orationes assiduas animi tui pro me emittas ad Dominum: et memor professionis, illam ante oculos tuos constituas diem, in qua", + "candidate_score": 0.636004, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_563_565", + "bdc_text": "Verum enim vero eos , qui ista dicunt , non videre , pars utraque illorum sententia quam graviter violetur . Nam et ipsos crudeles esse , si propter verba sanguinis tantum fundant . Barbaram esse rem hanc nimium , et perinde ac si Sarmata interficere Germanum velit ideo , quod lingua alia , et non illius , utatur :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3447", + "psc_text": "occulto; nec littera, sed spiritu; nec carnis, sed cordis circumcisione Judaei. CAPUT IV. 14. Quae cum ita se habeant, non tamen debemus consuetudinem sermonis humani inepta loquacitate confundere, et in rebus discernendis frequentata vocabula perturbata significatione miscere, ut eos qui Christiani sunt et appellatione usitatissima Christiani vocantur, inusitato vocabulo aliquis affectet appellare Judaeos; vel cum sit ipse voceturque Christianus, Israelitae potius nomine delectetur; et quod in mysterio debet semper intelligere, parcius autem ore proferre, hoc in quotidiana loquendi consuetudine magis eligat frequentare inepta insolentia, et, si dici potest, imperita scientia. Numquid enim Apostoli, per quos ea didicimus, ista nesciebant, quomodo nos potius simus semen Abrahae secundum Isaac promissionis haeredes; et Judaei spiritu, non littera; cordis circumcisione, non carnis; et non secundum carnem Israel, sed Israel Dei? Sciebant utique ista multo sapientius certiusque quam nos; et tamen in loquendi consuetudine Judaeos et Israelitas eos appellabant, qui secundum carnem de Abrahae stirpe", + "candidate_score": 0.635983, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_203", + "bdc_text": "Ita denique cum nostri et legatum et praesides , et eos , qui inter adversarios concordiae studere videbantur , acriore responso in ipso praesertim colloquii principio frustra se alienaturos , et apologia hac nunc quidem nihil effecturos esse viderent , in commune responsum concesserunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_401", + "psc_text": "viguit principatus, et caeteris terris, unde Evangelium ad ipsam Africam venit, per communicatorias litteras esse conjunctum, ubi paratus esset causam suam dicere, si adversarii ejus ab eo illas Ecclesias alienare conarentur. Quia ergo venire noluit ad hospitium collegarum, quos a suis inimicis contra veritatem suae causae perversos esse sentiebat vel suspicabatur, vel, ut ipsi asserunt, simulabat, tanto magis Secundus, si verae pacis custos esse voluisset, cavere debuit ne damnarentur absentes, qui judicio eorum omnino interesse noluerunt. Neque enim de presbyteris aut diaconis aut inferioris ordinis clericis, sed de collegis agebatur, qui possent aliorum collegarum judicio, praesertim apostolicarum Ecclesiarum, causam suam integram reservare; ubi contra eos sententiae dictae in absentes, nullo modo aliquid valerent, quando eorum judicium non primo aditum postea deseruerunt, sed suspectum semper habitum nunquam adire voluerunt. 8. Haec res maxime sollicitare debuit Secundum qui tunc erat primas, si propterea concilium regebat, ut paci consuleret; facile enim fortassis rabida", + "candidate_score": 0.635947, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_238", + "bdc_text": "Itaque absurdum videbatur colloquio excludere , et principum ad hoc colloquium legatos et eorum qui in colloquio essent consiliorum omnium socios .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_401", + "psc_text": "viguit principatus, et caeteris terris, unde Evangelium ad ipsam Africam venit, per communicatorias litteras esse conjunctum, ubi paratus esset causam suam dicere, si adversarii ejus ab eo illas Ecclesias alienare conarentur. Quia ergo venire noluit ad hospitium collegarum, quos a suis inimicis contra veritatem suae causae perversos esse sentiebat vel suspicabatur, vel, ut ipsi asserunt, simulabat, tanto magis Secundus, si verae pacis custos esse voluisset, cavere debuit ne damnarentur absentes, qui judicio eorum omnino interesse noluerunt. Neque enim de presbyteris aut diaconis aut inferioris ordinis clericis, sed de collegis agebatur, qui possent aliorum collegarum judicio, praesertim apostolicarum Ecclesiarum, causam suam integram reservare; ubi contra eos sententiae dictae in absentes, nullo modo aliquid valerent, quando eorum judicium non primo aditum postea deseruerunt, sed suspectum semper habitum nunquam adire voluerunt. 8. Haec res maxime sollicitare debuit Secundum qui tunc erat primas, si propterea concilium regebat, ut paci consuleret; facile enim fortassis rabida", + "candidate_score": 0.63585, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_82_84", + "bdc_text": "Sed colloquii totius praesides et velut arbitri futuri : a Palatino Ludovicus Fleckensteinus , a Bavaro V. Sebelsdorfius , a Moguntino primum quidem Julius Pflug , qui quod liberalius eruditus esset , ne quid nobiscum ageret , statim revocatus fuit : post illum Joannes Erenbergius :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_961", + "psc_text": "episcopale judicium in urbe Roma faciendum; ubi quemadmodum causa dicta atque finita sit, et Caecilianus innocens judicatus sit, indicant Gesta ecclesiastica. Jam utique post pacificum moderamen judicii episcopalis, omnis contentiosnis et animositatis pertinacia debebat exstingui. Sed rursus majores vestri ad Imperatorem redierunt, et non recte judicatum, neque omnem causam auditam esse conquesti sunt. Unde ille alterum episcopale judicium dedit habendum in Arelatensi Galliae civitate, ubi multi vestri, vana et diabolica dissensione damnata, cum Caeciliano in concordiam redierunt; alii vero pertinacissimi et litigiosissimi ad eumdem imperatorem appellaverunt. Postea et ipse coactus episcopalem causam inter partes cognitam terminavit, et primus contra vestram partem legem constituit, ut loca congregationum vestrarum fisco vindicarentur: quarum omnium rerum documenta si vellemus inserere, nimium longas litteras faceremus. Illud tamen nullo modo praetermittendum est, quomodo Felicis Aptungensis, quem fontem omnium malorum in concilio Carthaginensi, ab Secundo Tigisitano primate, patres vestri fuisse dixerunt, urgentibus apud Imperatorem vestris, publico judicio", + "candidate_score": 0.635822, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_638_640", + "bdc_text": "Itaque trium dierum disputatio haec , et dimidii , ipsa ad disputandum comparatio mensium propemodum trium fuit . Hunc finem Comitia haec habuerunt . Duae vero sunt res , quae legenti haec sponte se praebent coniicienda .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_585", + "psc_text": "et lunae computationem Pascha celebratis? quasi nos ordines siderum, aut vicissitudines temporum a summo atque optimo Deo conditas arguamus, et non eorum perversitatem, quae rebus sapientissime conditis ad stultissimas opiniones abutitur. Nam si mathematicus nobis contradicturus est de sideribus et luminaribus coeli ad sacramenta mystice figuranda similitudines ducere, contradicant et augures ne dicatur nobis, Estote simplices ut columbae: contradicant et Marsi, ne dicatur nobis, Astuti sicut serpentes (Matth. X, 16): contradicant histriones, ne in Psalmis citharam nominemus. Aut quia ex his rebus ad mysteria verbi Dei, similitudinum signa sumuntur, dicant, si placet, vel auspicia nos captare, vel venena conficere, vel theatricas affectare luxurias, quod dementissimum est dicere. 13. Non igitur nos de sole et luna, annuis menstruisve temporibus actionum nostrarum eventa conjicimus, ne in vitae humanae periculosissimis tempestatibus tanquam in scopulos miserae servitutis illisi, a libero arbitrio naufragemus: sed ad rem sacrate significandam similitudines aptas religiosissima devotione suscipimus, sicut de", + "candidate_score": 0.635816, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_513_515", + "bdc_text": "non dum satis Ratispona Comitia propinqua erant , ut certantes avocare possent . Mora adhuc opus erat . Ergo ad expostulationem nostrorum praesides , cur colloquium non procederet , a se non stare :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3350", + "psc_text": "sermocinamur, admonentes ut docendis instes, quibus terrendis satis, quantum comperimus, institisti. Sunt enim quidam, qui justissime damnatas impietates adhuc liberius defendendas putant; et sunt qui occultius penetrant domos, et quod in aperto jam clamare metuunt, in secreto seminare non quiescunt: sunt autem qui omnino silverunt, magno timore compressi, sed adhuc corde retinent quod ore jam proferre non audent; qui tamen esse possunt fratribus ex priore ipsius dogmatis defensione notissimi. Proinde alii severius coercendi, alii vigilantius vestigandi, alii tractandi quidem lenius, sed non segnius sunt docendi, ut si non timentur ne perdant, non tamen negligantur ne pereant. CAPUT II. 3. Quod enim putant auferri sibi liberum arbitrium, si nec ipsam bonam voluntatem sine adjutorio Dei hominem habere consenserint; non intelligunt non se firmare humanum arbitrium, sed impellere, ut per inania feratur, non in Domino tanquam in petra stabili collocetur: paratur enim voluntas a Domino. 4. Quod autem personarum acceptorem Deum se", + "candidate_score": 0.635701, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_242", + "bdc_text": "Itaque non tam sua , quam Caesaris interesse credebant nostri , si de re ut acta fuisset quam clarissime instrueretur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3982", + "psc_text": "Cum autem ibi me inveneris, ora pro me ne deficiam, sed perficiar; ora fili, ora. Sentio quid dicam, scio quid petam; non tibi videatur indignum, et quasi ultra merita tua: fraudabis me magno adjutorio, si non feceris. Non solum tu, sed etiam omnes qui ex ore tuo dilexerint, orate pro me: hoc eis me petivisse indica, et si multum nobis tribuitis, jussisse nos existimate quod petimus, et tamen date petentibus, vel obtemperate jubentibus. Orate pro nobis. Lege Litteras divinas, et invenies ipsos arietes nostros Apostolos petiisse hoc a filiis suis, sive praecepisse auditoribus suis. Ego certe quoniam hoc a me petiisti pro te, quantum faciam, videt qui exaudiat, qui videbat quia et ante faciebam: sed redde etiam in hac re dilectionis vicem. Praepositi vestri sumus; grex Dei estis: considerate et videte pericula nostra majora esse quam vestra, et orate pro nobis. Hoc enim et nobis condecet et vobis, ut bonam", + "candidate_score": 0.635644, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_658_660", + "bdc_text": "Itaque instituti huius memor epistolam nunc ita claudam . Nam de privato colloquio longum esset dicere . De futuris autem Comitiis quid speremus , certum propemodum nihil habetur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_938", + "psc_text": "latentem, et postea proditum convictumque damnatis? Quaero igitur utrum vos contaminaverit eo tempore quo latebat? Respondebis: Nullo modo. Nullo ergo tempore contaminaret, etiamsi semper id lateret; nam et mortuorum nonnulla saepe commissa produntur, nec fraudi est Christianis, qui eis communicavere viventibus. Cur ergo vos tam temeraria atque sacrilega diremptione praecidistis a communione innumerabilium Ecclesiarum Orientalium, quas semper latuit, et adhuc latet quod in Africa gestum esse aut docetis aut fingitis? 2. Alia enim quaestio est, utrum illa vera dicatis, quae quidem nos multo probabilioribus documentis falsa esse convincimus, et in vestris magis ea ipsa quae objicitis, tunc probata declaramus. Sed haec, ut dixi, alia quaestio est, tunc aggredienda et discutienda, cum opus fuerit. Illud nunc attendat vigilantia mentis tuae, neminem contaminari posse ignotorum ignotis criminibus. Unde manifestum est a communione orbis, cui seu falsa seu vera crimina quae Afris intenditis, prorsus ignota sunt et ignota semper fuerunt, sacrilego schismate vos", + "candidate_score": 0.635469, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_22", + "bdc_text": "Doctores vero Thomas Mutinensis , Magister sacri palatii , Robertus Rogt.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2720", + "psc_text": "potius magistrum audire, quam velut magistrum delectat audiri. Recolo enim quid dixerit eis quos prae caeteris elegit: Vos autem, inquit, nolite vocari ab hominibus Rabbi; unus est enim magister vester, Christus (Matth. XXIII, 8). Nec alius docuit Moysen etiam per Jetro (Exod. XVIII, 14-23), nec alius Cornelium etiam per priorem Petrum (Act. X, 25-48), nec alius Petrum etiam per posteriorem Paulum (Galat. II, 11-21): a quocumque enim verum dicitur, illo donante dicitur, qui est ipsa Veritas. Quid si ideo adhuc ista nescimus, et ea neque orando, neque legendo, neque cogitando et ratiocinando invenire potuimus, ut probemur non solum indoctos quanta charitate doceamus, verum a doctis etiam quanta humilitate discamus? 10. Doce ergo, quaeso, quod doceam, doce quod teneam, et dic mihi, si animae singillatim singulis hodieque nascentibus fiunt, ubi in parvulis peccent, ut indigeant in Sacramento Christi remissione peccati, peccantes in Adam ex quo caro est propagata peccati: aut si", + "candidate_score": 0.635453, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_604", + "bdc_text": "( prorsus quasi solliciti de nobis essent , ne nos inter nos pugnam cui diceremus ) Acta per singula integreque ut conscriberentur :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.63543, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_515", + "bdc_text": "Ergo ad expostulationem nostrorum praesides , cur colloquium non procederet , a se non stare :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.635412, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_654", + "bdc_text": "Deinde arbitros ipsi quidem ex sententia et factionis suae omnes , uno Palatini legato excepto , nos contra omnes aversos nobis habeamus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3116", + "psc_text": "Unde autem argumententur adversus Apostolum apertissime dicentem, Per unum hominem peccatum intravit in mundum, et per peccatum mors, et ita in omnes homines pertransiit, in quo omnes peccaverunt (Rom. V, 12), dicentes etiam parvulos propria per liberum arbitrium habere peccata, taedet attendere, pigetque proferre, sed magis compellimur dicere. Quod enim potuerunt magna et acuta ingenia cogitare, aut inopiae est tacendo vitare, aut arrogantiae contemnendo praeterire. Ecce, inquiunt, Esau et Jacob intra viscera materna luctantur, et dum nascuntur, alter supplantatur ab altero, atque in pede praecedentis manu consequentis et tenentis inventa, perseverans quodammodo lucta convincitur. Quomodo ergo in infantibus haec agentibus, nullum est vel ad bonum vel ad malum propriae voluntatis arbitrium, unde praemia sive supplicia meritis praecedentibus subsequantur? 14. Ad hoc nos dicimus, ideo motus illos et tanquam litigium parvulorum signum rerum fuisse magnarum, quia non fuit arbitrium, sed prodigium. Neque enim daturi sumus et asinis liberum arbitrium voluntatis, quoniam", + "candidate_score": 0.63512, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_7", + "bdc_text": "Non solum autem haec , quam dixi , occupatio mihi obstitit , ut ad vos hactenus nihil , sed et haec , quia vel qui mihi , quae vellem , desciberet , nemo , vel quod ipse scribere cupiebam , aut nihil aut quam minimum fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.635103, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_643", + "bdc_text": "Posterior res iniquis postulationibus est quaesita , quasi non qui iniquas conditiones obiecisset , sed qui eas repulisset , moram quaesisse et colloquia fugisse dicendum esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_940", + "psc_text": "IX, 4-6), nisi, ut ibi manifestissime ostenditur, qui moerent et gemunt peccata et iniquitates populi Dei, quae fiunt in medio eorum? quis autem quod ignorat, gemit et moeret? Ex eadem ratione etiam Paulus Apostolus falsos fratres tolerat. Non enim de incognitis ait: Omnes enim sua quaerunt, non quae Jesu Christi (Philipp. II, 21); quos tamen secum fuisse manifestat. Ex quo autem genere sunt, qui vel thurificare idolis, vel Codices divinos tradere, quam mori maluerunt, nisi ex eorum qui sua quaerunt, non Jesu Christi? 3. Multa testimonia Scripturarum praetereo, ne longiorem quam necesse est epistolam faciam, et eruditioni tuae plura per teipsum consideranda permitto. Quod tamen satis est, vide obsecro: si tam multi iniqui in uno populo Dei, eos qui secum versabantur non fecerunt tales, quales ipsi erant, si multitudo illa falsorum fratrum apostolum Paulum, in una cum eis Ecclesia constitutum, non fecit sua quaerentem, non quae Jesu Christi; manifestum est", + "candidate_score": 0.635093, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_341", + "bdc_text": "tum ut gravi magnaque in re opem prius divinam implorandum , denique rem omnem legato Caesaris communicandam , atque ita tum ad rem veniendum esse monebant .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3982", + "psc_text": "Cum autem ibi me inveneris, ora pro me ne deficiam, sed perficiar; ora fili, ora. Sentio quid dicam, scio quid petam; non tibi videatur indignum, et quasi ultra merita tua: fraudabis me magno adjutorio, si non feceris. Non solum tu, sed etiam omnes qui ex ore tuo dilexerint, orate pro me: hoc eis me petivisse indica, et si multum nobis tribuitis, jussisse nos existimate quod petimus, et tamen date petentibus, vel obtemperate jubentibus. Orate pro nobis. Lege Litteras divinas, et invenies ipsos arietes nostros Apostolos petiisse hoc a filiis suis, sive praecepisse auditoribus suis. Ego certe quoniam hoc a me petiisti pro te, quantum faciam, videt qui exaudiat, qui videbat quia et ante faciebam: sed redde etiam in hac re dilectionis vicem. Praepositi vestri sumus; grex Dei estis: considerate et videte pericula nostra majora esse quam vestra, et orate pro nobis. Hoc enim et nobis condecet et vobis, ut bonam", + "candidate_score": 0.635044, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_438", + "bdc_text": "Eo denique progressa haec disputatio fuit , ut penes Caesarem esse positum diceret , actorum copiam cui vellet permittere , se vero cum praesidibus ea de re acturum esse , ostendebatque vix se magno negotio rem huc perduxisse , conatos illos fuisse longe secus nobiscum agere , multa se dissimulare , illos interea se perdi clamare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_516", + "psc_text": "ex eo numero fuerunt isti, quibus vestrum concilium diem prorogaverat et praefixerat, intra quem nisi ad vestram communionem remeavissent, eadem sententia tenerentur; sed de illo numero isti fuerunt, quos eo die sine dilatione damnastis, quo illis dilationem dedistis. Probabo, si negaveris: concilium vestrum loquitur; proconsularia Gesta habemus in manibus, quibus id non semel allegastis. Aliam ergo defensionem para, si potes, ne dum negas quod convincam, moras faciamus. Felicianus igitur et Praetextatus si innocentes erant, quare sic damnati sunt? Si scelerati, quare sic recepti sunt? Si probaveris innocentes, cur non credamus a multo paucioribus majoribus vestris falso crimine traditionis innocentes potuisse damnari, si a trecentis decem successoribus eorum, ubi etiam pro magno scriptum est, plenarii concilii ore veridico, in falso crimine schismatis innocentes damnari potuerunt? Si autem probaveris recte fuisse damnatos, quae restat defensio cur in eodem episcopatu recepti sint, nisi ut exaggerans utilitatem salubritatemque pacis, ostendas etiam ista pro unitatis", + "candidate_score": 0.635023, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_537", + "bdc_text": "Itaque certum esse , neque ab ipsis secus Caesaris mandatum intellectum fuisse , quam ut delectorum voces et sententiae essent in hoc colloquio liberae , ac ut omnes ad Caesarem referrentur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3751", + "psc_text": "potest esse sine libero arbitrio. Sed si posset hoc ipsum sine adjutorio Dei gratiae fieri per liberum arbitrium, ut intelligeremus atque saperemus, non diceretur Deo, Da mihi intellectum, et discam mandata tua (Psal. CXVIII, 125); neque in Evangelio scriptum esset, Tunc aperuit illis sensum, ut intelligerent Scripturas (Luc. XXIV, 45); nec Jacobus apostolus diceret, Si quis autem vestrum indiget sapientia, postulet a Deo, qui dat omnibus affluenter, et non improperat; et dabitur ei (Jacobi I, 5). Potens est autem Dominus qui et vobis donet et nobis, ut de vestra pace et pia consensione nuntiis celerrimis gaudeamus. Saluto vos, non solum meo nomine, sed etiam fratrum qui mecum sunt, et rogo ut pro nobis concorditer atque instanter oretis. Sit vobiscum Dominus. EPISTOLA CCXV. Augustinus Valentine ejusque monachis, de eodem argumento, simul transmittens ipsis librum de Gratia et Libero Arbitrio. Domino dilectissimo, et in Christi membris honorando fratri VALENTINO, et fratribus qui", + "candidate_score": 0.63488, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_657_659", + "bdc_text": "Sed ego narratione nuda contentus esse , et vobis haec iudicanda relinquere volui . Itaque instituti huius memor epistolam nunc ita claudam . Nam de privato colloquio longum esset dicere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque", + "candidate_score": 0.634856, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_182", + "bdc_text": "Graviter etiam et acerbe ferebant nostri homines , quod omnis et domestici mali , et quantum in vicinis gentibus esset causa , nobis ut pestilentibus haereticis attribueretur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1032", + "psc_text": "insidiarum generibus gravibus graviter infestantes, si sic contemneremus et toleraremus, ut nihil omnino quod ad eos terrendos ac corrigendos valere posset, excogitaretur et ageretur a nobis, vere malum pro malo redderemus. Si enim quisquam inimicum suum periculosis febribus phreneticum factum, currere videret in praeceps, nonne tunc potius malum pro malo redderet, si eum sic currere permitteret, quam si corripiendum ligandumque curaret? Et tamen tunc ei molestissimus et adversissimus videretur, quando utilissimus et misericordissimus extitisset: sed plane salute reparata tanto uberius ei gratias ageret, quanto sibi eum minus pepercisse sensisset. O si possem tibi ostendere, ex ipsis Circumcellionibus quam multos jam catholicos manifestos habeamus, damnantes suam pristinam vitam, et miserabilem errorem quo se arbitrabantur pro Ecclesia Dei facere quidquid inquieta temeritate faciebant! qui tamen ad hanc sanitatem non perducerentur, nisi legum istarum quae tibi displicent, vinculis tanquam phrenetici ligarentur. Quid illud alterum genus morbi gravissimi eorum, qui turbulentam quidem audaciam non", + "candidate_score": 0.634812, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_311", + "bdc_text": "Adhuc se ita , ut prius , postulare , ut caeteri , qui huc legati venissent , ad suffragiorum numerum non destinati , colloquio Interessent :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_443", + "psc_text": "praeterea turba confluxit; sed nobis in tota illa multitudine perpauci apparebant, qui utiliter ac salubriter agi causam illam, et tantam reique tantae quaestionem prudenter et pie discuti cuperent. Caeteri vero magis ad spectaculum quasi altercationis nostrae prope theatrica consuetudine, quam ad instructionem salutis christiana devotione convenerant. Quapropter nec silentium nobis praebere, nec intente nobiscum atque modeste saltem et ordinate colloqui potuerunt, exceptis, ut dixi, paucis, quorum religiosa et simplex apparebat intentio. Itaque libere pro sui cujusque animi motu immoderate loquentium omnia strepitu turbabantur, nec evincere sive nos, sive ipse rogando, interdum etiam objurgando potuimus, ut nobis modestum silentium praeberetur. 2. Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut", + "candidate_score": 0.634711, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_410_412", + "bdc_text": "Ea talis erat . Omnia scripta dictaque colloquii huius , a se annotata et in ordinem digesta notarii conservarent , ac nihil nec adderent , nec detraherent : actorum copiam nulli extra colloquium facerent :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_445", + "psc_text": "ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non desistentibus, et ut cuique facultas dabatur, multa dicentibus. Ex quibus omnibus verbis nostris, quantum recordari potui, causae totius actionem, Dilectionem vestram fraudare nolui. Potestis enim ei litteras meas legere, ut vel approbet vera me scripsisse; vel ipse vobis, si quid melius recolit, incunctanter insinuet. CAPUT II. 3. Primo enim vitam nostram, quam vobis benevolentius fortasse quam verius narrantibus, se comperisse dicebat, praedicare dignatus est: adjungens se dixisse vobis, nos omnia, quae de nobis insinuaveratis, bene facere potuisse, si in Ecclesia faceremus. Deinde quaerere coepimus quaenam illa esset Ecclesia, ubi vivere sic oporteret; utrum illa quae, sicut sancta tanto ante Scriptura", + "candidate_score": 0.634352, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_501_503", + "bdc_text": "Haec pro se Philippus , cuius tamen consilium a nulla nec publica nec privata concordiam quaerendi ratione abhorrebat : sed causis aliis impediebatur . Legati vero nostri ideo privatim agere se non posse respondebant , quoniam mandatum nullum principum suorum de ea re haberent , et aliter ab illis instructi ad Comitia venissent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_763", + "psc_text": "quod neque patres nostri, neque nos portare potuimus? Sed per gratiam Domini nostri Jesu Christi credimus salvari, quemadmodum et illi. Tacuit autem omnis multitudo » (Act. XV, 1-12), et in sententiam ejus Jacobus apostolus, et omnes simul presbyteri transierunt. 8. Haec non debent molesta esse lectori, sed et illi et mihi utilia, ut probemus, ante apostolum Paulum non ignorasse Petrum, imo principem hujus fuisse decreti, Legem post Evangelium non esse servandam. Denique tantae Petrus auctoritatis fuit, ut Paulus in Epistola sua scripserit: « Deinde post annos tres veni Jerosolymam videre Petrum, et mansi apud eum diebus quindecim » (Gal. I, 18). Rursumque in consequentibus: « Post annos quatuordecim ascendi iterum Jerosolymam cum Barnaba, assumpto et Tito. Ascendi autem secundum revelationem, et exposui eis Evangelium quod praedico inter Gentes: » ostendens se non habuisse securitatem Evangelii praedicandi, nisi Petri, et qui cum eo erant, fuisset sententia roboratum. Statimque sequitur: « Separatim", + "candidate_score": 0.634273, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_419_421", + "bdc_text": "Alterum , ut post colloquium habitum , cum essent quatuor notariorum quatuor autographa , ut singulis partibus singula traderentur , Caesari reliqua duo reservarentur . Alterum , ut quoniam hi notarii substitutique iidem aut principum aut Urbium suarum legati essent , de actis referre iis , a quibus fuissent missi , possent , et notariatus et legationis offitio pari fide fungi . Additum illud denique fuit , quod natura rerum postulabat , ut aliqua necessitate orta , pro notario notarium alium substituere liceret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2091", + "psc_text": "nobis objecerunt crimen traditionis, non potuerunt conscribere sine crimine falsitatis. Proinde quae maxime necessaria credidimus, his litteris tanquam breviario collecta inseruimus, ne forte ad magna Gestorum volumina vel pervenire non facile possitis, vel ea legere laboriosum putetis. 2. Carthaginem venimus et nos et episcopi vestri, et quod prius nolebant et indignum esse dicebant, in unum convenimus. Electi sunt ex nobis et ex ipsis septem hinc, et septem inde, qui pro causa omnium loquerentur. Electi sunt alii septem hinc, et septem inde, cum quibus, ubi opus erat, consilium pertractarent. Electi sunt quatuor hinc, et quatuor inde, qui Gestis conscribendis custodes essent, ne infalsatum aliquid ab aliquo diceretur. Dati sunt etiam a nobis et ab ipsis notarii quatuor hinc, et quatuor inde, ut bini cum exceptoribus judicis alternarent, ne aliquis nostrum se dixisse aliquid causaretur, quod non fuisset exceptum. Huic tantae diligentiae etiam illud est additum, ut et nos et ipsi, quemadmodum", + "candidate_score": 0.634216, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_658_660", + "bdc_text": "Itaque instituti huius memor epistolam nunc ita claudam . Nam de privato colloquio longum esset dicere . De futuris autem Comitiis quid speremus , certum propemodum nihil habetur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_67", + "psc_text": "1 Recentissimis litteris tuis respondere malui; non quod contempserim praecedentia quaesita tua, minusve me delectaverint, sed quod in respondendo majora quam opinaris molior. Quanquam enim longiorem, quam longissima est, epistolam tibi mittendam esse praescripseris, non tamen tantum habemus otii, quantum existimas, et quantum nos semper optasse nosti et optamus. Nec quaeras cur ita sit: illa enim facilius quibus impedior, quam cur impediar exposuerim. 2. Scribis cur ego et tu cum simus singuli eadem multa faciamus, sol autem non idem faciat quod caetera sidera. Cujus rei causam conarer. Nam si eadem nos agimus, multa et ille cum caeteris agit: si non ille, nec nos. Ambulo et ambulas, movetur et moventur; vigilo et vigilas; lucet et lucent; disputo et disputas; circuit et circumeunt: tametsi actus animi nullo modo est iis, quae videmus, comparandus. Si autem animum, ita ut aequum est, animo conferas, magis idem vel cogitare vel contemplari, vel si quid aliud", + "candidate_score": 0.634069, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_116", + "bdc_text": "Cum hoc edicto , quod in libellis istic Gallicana et vernacula lingua editis circumferebatur , allata etiam fama dirae persecutionis est .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1040", + "psc_text": "Ismael, pro spiritualibus et carnalibus figurentur. Et cum legamus ancillam et filium ejus a Sara passos graves molestias, Paulus tamen apostolus dicit quod ab Ismaele persecutionem sit passus Isaac: Sed sicut tunc, inquit, ille qui erat secundum carnem, persequebatur eum qui erat secundum spiritum, ita et nunc (Galat. IV, 29), ut qui possunt, intelligant magis Ecclesiam catholicam persecutionem pati superbia et impietate carnalium, quos temporalibus molestiis atque terroribus emendare conatur. Quidquid ergo facit vera et legitima mater, etiamsi asperum amarumque sentiatur, non malum pro malo reddit; sed bonum disciplinae, expellendo malum iniquitatis, apponit, non odio nocendi, sed dilectione sanandi. Cum boni et mali eadem faciunt, eademque patiuntur, non factis et poenis, sed causis utique discernendi sunt. Pharao populum Dei duris laboribus atterebat (Exod. V, 9); Moyses eumdem populum impie agentem duris coercitionibus affligebat (Id., XXXII, 27): similia fecerunt, sed non similiter prodesse voluerunt; ille dominatione inflatus, iste dilectione inflammatus est.", + "candidate_score": 0.63404, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_391", + "bdc_text": "altera , dilati interceptique colloquii causam in nos convertere :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.633889, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_87_89", + "bdc_text": "Sed nulla a partibus mora allata colloquio est . Nam in his unius et alterius non necessarius adventus , cum obstare caeteris non posset , etiam non expectabatur : praesidum autem cunctatio , quia et expectabatur necessario et in secundum et vigesimum usque diem negotium produxit , remorata tantisper sola colloquium est .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2603", + "psc_text": "facile perveniret ad aurem presbyteri, et perturbaretur tali nuntio. Quid diu? Post dies forte quatuor visitationis cum loquitur, nam modicam senserat febriculam, periculum nullum erat, medicus aberat, qui penitus sollicitudinem nullam esse testaretur: at ubi se in lectum inclinavit, solutus est idem presbyter. Nec taceo, et in hoc ipso die quo puer solvebatur, petit patrem ad pacem, et petit tertio, et in singulis osculis dicebat patri, Pater, dicamus Deo gratias; et patrem cogebat ut pariter secum dixisset, quasi communem exhortans ad migrandum ex hac vita. Nam inter utrosque septem dies medii numerantur. Quid fiet de tantis rebus? Quis erit occultarum istarum causarum fidelissimus magister? Aestus cordis mei refundit se tibi in tempore angustiae. Dispensatio exitus pueri, ejusque patris est manifesta, quia duo passeres non cadent ad terram sine voluntate Patris (Matth. X, 29). 11. Animam ergo omni corpore carere penitus non posse, illa res, ut puto, ostendit, quia Deus solus", + "candidate_score": 0.633755, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_463", + "bdc_text": "Neque illius rei exemplum ullum extare , cum tot in locis ab annis iam viginti iisdem de rebus pars utraque saepe convenisset :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2256", + "psc_text": "Porro si ea quae in animo nostro sunt corporibus locisque simillima, non tamen locorum spatiis atque finibus continentur, nec intervallis localibus in nostra memoria reponuntur; quanto magis illa quae nullam gerunt similitudinem corporum, charitas, gaudium, longanimitas, pax, benignitas, bonitas, fides, mansuetudo, continentia, nulla locorum spatia tenent, nulla intercapedine separantur, aut aliqua oculi cordis, quo radios suos mittant et ea videant, intervalla conquirunt! Nonne omnia in uno sunt sine angustia, et suis terminis nota sunt, sine circuitu regionum? Aut dic in quo loco videas charitatem; quae tamen in tantum tibi cognita est, in quantum eam potes mentis acie contueri: quam non ideo magnam nosti, quia ingentem aliquam molem conspiciendo lustrasti; nec cum tibi intus loquitur, ut secundum eam vivas, ullis perstrepit sonis; nec ut eam cernas, corporalium lumen erigis oculorum; nec ut eam fortiter teneas, corporalium vires praeparas lacertorum; nec cum tibi venit in mentem, sentis ejus incessum. 44. Ecce etiam", + "candidate_score": 0.633583, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_138", + "bdc_text": "In Caesaris epistola ostendebatur , Granvellam ad haec comitia destinatum , negotiis subitis impeditum esse , Caesarem orare , ut si ille in tempore non adesset , res tanta ne differreretur , nec sumptus frustra fierent , sed colloquio praefecti praesides pergerent , et illum ne expectarent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2107", + "psc_text": "Comitatum directus est, tunc Imperator contra Caecilianum potuerit judicare, et illud judicium suum quod nos recitaveramus, ubi inter partes cognoverat, Caecilianumque purgaverat, sententia posteriore rescindere. Sed dicebatur eis ut hoc potius legerent; et nihil omnino proferebant. Illae autem litterae Imperatoris, quibus ad se mitti jussit Ingentium, quas contra seipsos pro Caeciliano recitaverunt, hoc continent, quod Aelianus proconsul in causa Felicis audientiam praebuerit competentem, eumdemque Felicem a crimine traditionis innocentem fuisse constiterit: sed Ingentium ad Comitatum suum propterea jubere transmitti, ut illis qui ibi erant, et diurnis diebus eum interpellare non desinebant, apparere et intimari posset, et frustra eos Caeciliano invidiam comparare, et adversus eum violenter insurgere voluisse. 11. Quis eos crederet ista contra se recitasse pro nobis, nisi Dei omnipotentis nutu factum esset, ut non solum verba eorum Gestis tenerentur, sed etiam manus subscribentium legerentur? Nam et ordinem consulum et dierum, qui Gestis expressus est, si quis nunc diligenter advertat,", + "candidate_score": 0.633548, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_435_437", + "bdc_text": "Hic cum nostri conditionibus iis se acquiescere non posse ostenderent , subinde legatus : Ergo colloquium impedire vultis , inquit . Illud deinde addidit , nullam causam videri , cur actorum copiam tantopere urgerent nostri , quam quia ad evulgationem festinarent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.633482, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_390_392", + "bdc_text": "Itaque cum duae res ipsis propositae essent , altera , extra iactum dimicare , et hostem procul lacessere : altera , dilati interceptique colloquii causam in nos convertere : posteriorem rem multis conditionibus iniquis obiectis , priorem fama sparsa , et multorum hominum consensione efficere voluerunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_516", + "psc_text": "ex eo numero fuerunt isti, quibus vestrum concilium diem prorogaverat et praefixerat, intra quem nisi ad vestram communionem remeavissent, eadem sententia tenerentur; sed de illo numero isti fuerunt, quos eo die sine dilatione damnastis, quo illis dilationem dedistis. Probabo, si negaveris: concilium vestrum loquitur; proconsularia Gesta habemus in manibus, quibus id non semel allegastis. Aliam ergo defensionem para, si potes, ne dum negas quod convincam, moras faciamus. Felicianus igitur et Praetextatus si innocentes erant, quare sic damnati sunt? Si scelerati, quare sic recepti sunt? Si probaveris innocentes, cur non credamus a multo paucioribus majoribus vestris falso crimine traditionis innocentes potuisse damnari, si a trecentis decem successoribus eorum, ubi etiam pro magno scriptum est, plenarii concilii ore veridico, in falso crimine schismatis innocentes damnari potuerunt? Si autem probaveris recte fuisse damnatos, quae restat defensio cur in eodem episcopatu recepti sint, nisi ut exaggerans utilitatem salubritatemque pacis, ostendas etiam ista pro unitatis", + "candidate_score": 0.63348, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_658_660", + "bdc_text": "Itaque instituti huius memor epistolam nunc ita claudam . Nam de privato colloquio longum esset dicere . De futuris autem Comitiis quid speremus , certum propemodum nihil habetur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_272", + "psc_text": "ignoscere. 4. Illud tamen quod promittere dignatus es, peto memineris, ut sedentibus quos ipse delegeris (dummodo verba nostra non inaniter ventilentur, sed stilo excipiantur, ut et tranquillius et ordinatius disseramus, et si quid forte a nobis dictum de memoria lapsum fuerit, recitatione revocetur), rem tam magnam, et ad salutem omnium pertinentem cum concordia requiramus. Aut si placet, nullo medio interposito, prius nobiscum sive per epistolas, sive per collocutionem atque lectionem, ubi placuerit, conferamus: ne forte intemperantes nonnulli auditores malint quasi nostrum exspectare certamen, quam de nostra salute in nostra collocutione cogitare: ut quod fuerit inter nos terminatum, postea per nos populus noverit; aut si per epistolas agi placet, ipsae plebibus recitentur, ut aliquando non plebes, sed plebs una dicatur. Prorsus sicut volueris, sicut jusseris, sicut tibi placuerit, libenter amplector. Et de animo beatissimi et venerabilis mihi patris Valerii nunc absentis tota securitate polliceor hoc eum cum magna laetitia cogniturum: novi", + "candidate_score": 0.633279, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_435_437", + "bdc_text": "Hic cum nostri conditionibus iis se acquiescere non posse ostenderent , subinde legatus : Ergo colloquium impedire vultis , inquit . Illud deinde addidit , nullam causam videri , cur actorum copiam tantopere urgerent nostri , quam quia ad evulgationem festinarent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_787", + "psc_text": "periculosum intelligis esse quod dicis, rursum illud superfluis verbis temperare conaris: « Sine ulla salutis necessitate, sicut Judaei celebranda putabant, aut fallaci simulatione, quod in Petro reprehenderat Paulus. » 17. Petrus igitur simulavit Legis custodiam; iste autem reprehensor Petri, audacter observavit legitima. Sequitur enim in epistola tua: « Nam si propterea illa sacramenta celebravit, quia simulavit se Judaeum, ut illos lucrifaceret, cur non etiam sacrificavit cum Gentibus, quia et his qui sine Lege erant, tanquam sine Lege factus est, ut eos quoque lucrifaceret (I Cor. IX, 21); nisi quia et illud fecit, ut natura Judaeus, et hoc totum dixit, non ut Paulus se fingeret esse quod non erat, sed ut misericorditer ita subveniendum esse sentiret, ac si ipse in eo errore laboraret; non scilicet mentientis astu, sed compatientis affectu. » Bene defendis Paulum, quod non simulaverit errorem Judaeorum, sed vere fuerit in errore; neque imitari voluerit Petrum mentientem, ut quod", + "candidate_score": 0.633068, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_658_660", + "bdc_text": "Itaque instituti huius memor epistolam nunc ita claudam . Nam de privato colloquio longum esset dicere . De futuris autem Comitiis quid speremus , certum propemodum nihil habetur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.632923, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_638_640", + "bdc_text": "Itaque trium dierum disputatio haec , et dimidii , ipsa ad disputandum comparatio mensium propemodum trium fuit . Hunc finem Comitia haec habuerunt . Duae vero sunt res , quae legenti haec sponte se praebent coniicienda .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_622", + "psc_text": "enim Jamnes et Mambres restiterunt Moysi, sic et isti resistunt veritati, homines mente corrupti, reprobi circa fidem: sed ultra non proficient; dementia enim eorum erit manifesta omnibus, sicut et illorum fuit (II Tim. III, 8). Quia enim per ipsam corruptionem mentis inquietissimi fuerunt, in signo tertio defecerunt, fatentes sibi adversum esse Spiritum sanctum qui erat in Moyse. Nam deficientes dixerunt: Digitus Dei est hic (Exod. VIII, 19). Sicut autem conciliatus et placatus Spiritus sanctus requiem praestat mitibus et humilibus corde, ita contrarius et adversus immites ac superbos inquietudine exagitat. Quam inquietudinem muscae illae brevissimae significaverunt, sub quibus magi Pharaonis defecerunt, dicentes: Digitus Dei est hic. 30. Exodum lege, et vide ubi Pascha celebraverunt, post quot dies data sit Lex. Loquitur Deus ad Moysen in eremo Sina die primo mensis tertii. Nota ergo unum diem ex ingressu ipsius tertii mensis, et vide quid dicat inter caetera: Descende, inquit, testare populo, et", + "candidate_score": 0.632842, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_435", + "bdc_text": "Hic cum nostri conditionibus iis se acquiescere non posse ostenderent , subinde legatus :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1675", + "psc_text": "necessitatis insonuit, continuo reclamatum est, promissioque displicuit, tumultu recrudescente, et nihil aliud quam fraude secum agi populo existimante. Quod cum sanctus filius noster vidisset, jussit inde auferri nomen necessitatis, rursumque ad laetitiam populus remeavit. 5. Et cum lassitudinem excusarem, sine me ad plebem accedere noluit; simul accessimus. Dixit ei quae a diacono audita erant se mandasse, se jurasse, eaque se esse facturum, continuoque omnia eo tenore quo dictaverat, prosecutus est. Responsum est, Deo gratias, et petitum ut totum scriptum subscriberetur. Dimisimus catechumenos, continuoque scriptum subscripsit. Deinde peti coepimus nos episcopi, non vocibus populi, sed tamen a populo per honestos fideles, ut nos quoque subscriberemus. At ubi coepi subscribere, sancta Melania contradixit. Miratus sum quare tam sero, quasi promissionem illam et jurationem nos, non subscribendo, facere possemus infectam: sed tamen obtemperavi; ac sic remansit mea non plena subscriptio, nec ultra nobis quisquam ut subscriberemus putavit instandum. 6. Qui autem alio die", + "candidate_score": 0.632794, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_658_660", + "bdc_text": "Itaque instituti huius memor epistolam nunc ita claudam . Nam de privato colloquio longum esset dicere . De futuris autem Comitiis quid speremus , certum propemodum nihil habetur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3463", + "psc_text": "Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem. Et quia dignatus es id petere a nobis, ut quid senserimus de ipsis quaestionibus, per litteras tuae sincerissimae charitati insinuaremus; ad ea de quibus scripta legi, prout intellectus exiguus meae mediocritatis sentire potuit aut intelligere, infra scripsi. 2. Cum Dei omnipotentis conditoris totius creaturae arbitrio et potestate cuncta gerantur; vel quae facta sunt, vel quae etiam futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Unde satis admiratione plenum est si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit, secundum hoc capitulum quod Dominus beatis Apostolis", + "candidate_score": 0.632784, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_640_642", + "bdc_text": "Duae vero sunt res , quae legenti haec sponte se praebent coniicienda . Altera , illos non colloqui , sed rem in adventum Caesaris usque producere voluisse : altera , dilati colloquii causam in nos convertere studuisse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3486", + "psc_text": "Non est vestrum praedicare tempora; sed, Non est vestrum nosse: verum si ita vis intelligi quod ait, Non est vestrum scire, ac si diceret, Non est vestrum scientes facere, id est, non est vestrum hoc docere; quis nostrum docere audeat, vel se scire praesumat quod Deus ille magister nec eos discipulos docuit, a quibus praesentibus interrogatus est praesens, nec illi tam sancti magnique doctores Ecclesiam docere potuerunt? 5. An respondebitur, haec non docuisse Apostolos, sed Prophetas? Hoc enim aisti, et verum est, quod ea quae futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent, inquis, ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Sed si venratio tua satis admiratione plenum esse dicit, si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit; quanto majore admiratione plenam est, si ea quae Prophetae hominibus sunt locuti, haec Apostoli vel scire sunt prohibiti vel docere! Quomodo autem Prophetae", + "candidate_score": 0.632681, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_543", + "bdc_text": "quid sperandum sit , si stilo persequi caetera omnia conentur ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_566", + "psc_text": "Spes autem quae videtur, non est spes: quod enim videt quis, quid sperat? Si autem quod non videmus speramus, per patientiam exspectamus (Rom. VIII, 24): secundum hanc fidem, et spem, et dilectionem, qua coepimus esse sub gratia, jam commortui sumus cum Christo, et consepulti illi per baptismum in mortem (Coloss. III), sicut dicit Apostolus: Quia et vetus homo noster simul crucifixus est cum illo; et resurreximus cum illo (Rom. VI, 6): quia simul nos excitavit, et simul sedere fecit in coelestibus. Unde est et illa exhortatio: Si autem resurrexistis cum Christo, quae sursum sunt quaerite, ubi Christus est ad dexteram Dei sedens; quae sursum sunt sapite, non quae super terram. Sed quod sequitur et dicit, Mortui enim estis, et vita vestra abscondita est cum Christo in Deo. Cum Christus apparuerit vita vestra, tunc et vos apparebitis cum illo in gloria (Coloss. III, 1-4); satis indicat quid velit intelligi, quia nunc", + "candidate_score": 0.632654, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_87_89", + "bdc_text": "Sed nulla a partibus mora allata colloquio est . Nam in his unius et alterius non necessarius adventus , cum obstare caeteris non posset , etiam non expectabatur : praesidum autem cunctatio , quia et expectabatur necessario et in secundum et vigesimum usque diem negotium produxit , remorata tantisper sola colloquium est .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.632608, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_566", + "bdc_text": "duras nos nimium inscitiae poenas hactenus luere , si plectimur ideo , quia aut non balbutire satis cum adversariis , aut non aeque diserte loqui possimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3350", + "psc_text": "sermocinamur, admonentes ut docendis instes, quibus terrendis satis, quantum comperimus, institisti. Sunt enim quidam, qui justissime damnatas impietates adhuc liberius defendendas putant; et sunt qui occultius penetrant domos, et quod in aperto jam clamare metuunt, in secreto seminare non quiescunt: sunt autem qui omnino silverunt, magno timore compressi, sed adhuc corde retinent quod ore jam proferre non audent; qui tamen esse possunt fratribus ex priore ipsius dogmatis defensione notissimi. Proinde alii severius coercendi, alii vigilantius vestigandi, alii tractandi quidem lenius, sed non segnius sunt docendi, ut si non timentur ne perdant, non tamen negligantur ne pereant. CAPUT II. 3. Quod enim putant auferri sibi liberum arbitrium, si nec ipsam bonam voluntatem sine adjutorio Dei hominem habere consenserint; non intelligunt non se firmare humanum arbitrium, sed impellere, ut per inania feratur, non in Domino tanquam in petra stabili collocetur: paratur enim voluntas a Domino. 4. Quod autem personarum acceptorem Deum se", + "candidate_score": 0.632558, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_426", + "bdc_text": "Nam ut autographa actorum ad Caesarem pervenirent , valde nostri cupiebant sperabantque recte iis informatum , aliquando de doctrina nostra melius sensurum esse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.632409, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_410_412", + "bdc_text": "Ea talis erat . Omnia scripta dictaque colloquii huius , a se annotata et in ordinem digesta notarii conservarent , ac nihil nec adderent , nec detraherent : actorum copiam nulli extra colloquium facerent :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2092", + "psc_text": "ne infalsatum aliquid ab aliquo diceretur. Dati sunt etiam a nobis et ab ipsis notarii quatuor hinc, et quatuor inde, ut bini cum exceptoribus judicis alternarent, ne aliquis nostrum se dixisse aliquid causaretur, quod non fuisset exceptum. Huic tantae diligentiae etiam illud est additum, ut et nos et ipsi, quemadmodum ipse judex, verbis nostris subscriberemus, ne quisquam diceret in illis Gestis aliquid vel postea fuisse corruptum. Cum enim adhuc viventibus eis qui subscripserunt, innotuerint eadem Gesta omnibus locis, in quibus oportet ut innotescant; sic etiam ad posteros confirmata veritas perdurabit. Nolite ergo esse ingrati tantae misericordiae Dei, quae per istam diligentiam vobis ministrata est. Nulla excusatio jam remansit; nimium dura, nimium diabolica sunt hominum corda quae adhuc tantae manifestationi veritatis obsistunt. 3. Ecce episcopi partis vestrae, quos omnes elegerunt, ut pro omnibus loquerentur, conati sunt, quantum potuerunt, ut omnino ipsa causa non ageretur, propter quam tantus numerus episcoporum utriusque partis", + "candidate_score": 0.632146, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_435_437", + "bdc_text": "Hic cum nostri conditionibus iis se acquiescere non posse ostenderent , subinde legatus : Ergo colloquium impedire vultis , inquit . Illud deinde addidit , nullam causam videri , cur actorum copiam tantopere urgerent nostri , quam quia ad evulgationem festinarent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_865", + "psc_text": "intentioni eorum maxime adversum, docentem non per illa hominem justificari, sed per gratiam Jesu Christi, cujus praenuntiandae causa illae umbrae in Lege mandatae sunt. Et ideo illi invidiam et persecutionem molientes concitare, tanquam inimicum Legis mandatorumque divinorum criminabantur: cujus falsae criminationis invidiam congruentius devitare non posset, quam ut ea ipse celebraret quae damnare tanquam sacrilega putabatur, atque ita ostenderet, nec Judaeos tunc ab eis tanquam a nefariis prohibendos, nec Gentiles ad ea tanquam ad necessaria compellendos. 10. Nam si revera sic ea reprobaret, quemadmodum de illo auditum erat, et ideo celebranda susciperet, ut actione simulata suam posset occultare sententiam, non ei diceret Jacobus, Et scient omnes; sed diceret, Et putabunt omnes, quoniam quae de te audierunt, falsa sunt: praesertim quia in ipsis Jerosolymis Apostoli jam decreverant, ne quisquam Gentes cogeret judaizare (Act. XV, 28); non autem decreverant, ne quisquam tunc Judaeos judaizare prohiberet, quamvis etiam ipsos jam doctrina christiana non", + "candidate_score": 0.632118, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_658_660", + "bdc_text": "Itaque instituti huius memor epistolam nunc ita claudam . Nam de privato colloquio longum esset dicere . De futuris autem Comitiis quid speremus , certum propemodum nihil habetur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3495", + "psc_text": "suo tempore: nec dixit post quantum temporis hoc futurum sit. Deinde subjunxit, Jam enim mysterium operatur iniquitatis. Hoc iniquitatis mysterium quomodolibet intelligatur quid sit, ab alio sic, ab alio autem sic; quamdiu tamen operetur, occultum est. Neque id expressit Apostolus tanquam homo ex eorum numero quibus dictum est, Non est vestrum scire tempora: quamvis enim nondum inter eos erat, quando eis hoc dictum est; ad eorum tamen collegium atque societatem etiam ipsum non ambigimus pertinere. 11. Item quod sequitur, Tantum qui modo tenet, teneat, donec de medio fiat: et tunc revelabitur ille iniquus, quem Dominus Jesus interficiet spiritu oris sui, docet nos Antichristum manifestum futurum: siquidem ipsum videtur aliquanto evidentiori significatione tetigisse interficiendum spiritu oris Domini Jesu Christi; sed post quantum temporis istud erit, nec saltem obscure locutus est. Quisnam sit enim qui modo tenet, vel quid teneat, vel quid sibi velit quod ait, de medio fiat, potest quisque se", + "candidate_score": 0.632051, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_658_660", + "bdc_text": "Itaque instituti huius memor epistolam nunc ita claudam . Nam de privato colloquio longum esset dicere . De futuris autem Comitiis quid speremus , certum propemodum nihil habetur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_513", + "psc_text": "epistolam praenotavi; quod in tuam contumeliam fecisse videar, si non ita mihi abs te ut rescribatur exspecto. De Carthaginensi promissione tua vel nostra instantia, quid multa commemorem? Quomodolibet ea gesserimus, transierint, ne quod restat impediant. Nunc excusatio, nisi fallor, nulla est adjuvante Domino; ambo in Numidia sumus, et nobis loco terrarum invicem propinquamus. Rumor ad me detulit, adhuc te velle mecum disputando experiri de quaestione, quae nostram dirimit communionem. Vide quam breviter omnes auferantur ambages, ad hanc epistolam responde, si placet, et fortasse sufficiet, non solum nobis, sed et eis qui nos audire desiderant; aut si non sufficiet, scripta atque rescripta, donec sufficiant, repetantur. Quid enim nobis commodius poterit exhibere urbium, quas incolimus, tanta vicinitas? Ego enim statui nihil de hac re agere vobiscum, nisi per litteras, vel ne cui nostrum de memoria, quod dicitur elabatur, vel ne fraudentur talium studiosi, qui forte interesse non possunt. Soletis de praeteritis rebus", + "candidate_score": 0.631975, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_426", + "bdc_text": "Nam ut autographa actorum ad Caesarem pervenirent , valde nostri cupiebant sperabantque recte iis informatum , aliquando de doctrina nostra melius sensurum esse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1565", + "psc_text": "libris tuis valde sum tuo delectatus ingenio. Proinde volui ut quaedam nostra opuscula, quae arbitratus sum tibi esse necessaria, non procul a nobis positus, sed potius apud nos legeres, ut ea quae forte minus intellexisses, non difficulter praesens interrogares, atque ex nostra sermocinatione mutuoque colloquio, quantum Dominus et nobis promere, et tibi capere tribuisset, quid in libris tuis emendandum esset, ipse cognosceres, ipse emendares. Ejus quippe es facultatis, ut possis ea quae senseris explicare; ejus porro probitatis et humilitatis, ut merearis vera sentire. Et nunc in eadem sum, quae nec tibi debet displicere, sententia; unde te nuper admonui ut in his quae a nobis elaborata apud te legis, signa facias ad ea loca quae te movent, et cum his ad me venias, et de singulis quaeras. Nondum quae fecisti exhortor ut facias. Recte quippe verecundareris, ac te pigeret id agere, si vel semel voluisses, et me difficilem reperisses. Illud quoque", + "candidate_score": 0.631786, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_604", + "bdc_text": "( prorsus quasi solliciti de nobis essent , ne nos inter nos pugnam cui diceremus ) Acta per singula integreque ut conscriberentur :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_50", + "psc_text": "sint inseparabiles. NEBRIDIO AUGUSTINUS. 1. Cum me vehementer agitaret quaestio, a te dudum cum quadam etiam familiari objurgatione proposita, quonam pacto una vivere possemus, et de hoc solo statuissem rescribere tibi, et rescripta flagitare, neque ad aliud aliquid, quod ad nostra studia pertinet, stilum avertere, ut inter nos istud ipsum terminaretur, cito me securum fecit recentis epistolae tuae brevissima et verissima ratio: propterea scilicet hinc non esse cogitandum, quia vel nos cum potuerimus ad te, vel tu cum potueris ad nos necessario venturus sis. Hinc ergo, ut dixi, securus effectus consideravi omnes epistolas tuas, ut viderem quarum responsionum debitor sim. In quibus tam multas quaestiones reperi, ut etiamsi facile dissolvi possent, ipso acervo cujusvis ingenium otiumque superarent. Tam vero difficiles sunt, ut etsi una earum mihi esset imposita, non dubitarem me onustissimum confiteri. Hoc autem prooemium ad id valet, ut tantisper desinas nova quaerere, donec toto aere alieno liberemur, et", + "candidate_score": 0.631529, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_513_515", + "bdc_text": "non dum satis Ratispona Comitia propinqua erant , ut certantes avocare possent . Mora adhuc opus erat . Ergo ad expostulationem nostrorum praesides , cur colloquium non procederet , a se non stare :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2093", + "psc_text": "diligentiam vobis ministrata est. Nulla excusatio jam remansit; nimium dura, nimium diabolica sunt hominum corda quae adhuc tantae manifestationi veritatis obsistunt. 3. Ecce episcopi partis vestrae, quos omnes elegerunt, ut pro omnibus loquerentur, conati sunt, quantum potuerunt, ut omnino ipsa causa non ageretur, propter quam tantus numerus episcoporum utriusque partis de universa Africa, et de tam longinquis locis Carthaginem venerat. Et cum omnis anima suspensa exspectaret in tanta collectione quid ageretur, illi vehementer instabant ut nihil ageretur. Quare hoc, nisi quia causam suam malam sciebant, et facillime se posse vinci, si ageretur, dubitare non poterant? Ipse ergo animus eorum, quo timebant ne causa ageretur, jam victos eos esse monstrabat. Si enim extorquerent quod volebant, ut jam collatio ipsa non fieret, nec disputationibus nostris veritas appareret: redeuntes a Carthagine, quid vobis erant responsari? quid demonstraturi? Credo, prolaturi erant Gesta, et dicturi vobis: Nos instabamus ut causa non ageretur, illi instabant ut", + "candidate_score": 0.631453, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_658_660", + "bdc_text": "Itaque instituti huius memor epistolam nunc ita claudam . Nam de privato colloquio longum esset dicere . De futuris autem Comitiis quid speremus , certum propemodum nihil habetur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_93", + "psc_text": "enim ardore inquisitionis tuae, cum esset mirabilis, non fuisse perturbatam modestiam disputandi. Nam neque flagrantius percontantem, neque tranquillius audientem, quemquam facile invenerim. Vellem itaque tecum multum loqui: non enim multum esset, quantumcumque esset, si tecum loquerer. Sed quia difficile est, quid opus est causas quaerere? Prorsus difficile est: erit fortasse aliquando facillimum; ita Deus velit: nunc certe aliud est. Dedi ergo negotium fratri, per quem litteras misi, ut omnia nostra legenda praebeat prudentissimae Charitati tuae. Non enim aliquid meum inculcabit invito; novi enim quid benignitatis in nos animo geras; quae tamen si lecta probaveris, et vera pervideris, nostra esse non putes, nisi quia data sunt, eoque te convertas licet, unde tibi quoque est ut ea probares datum. Nemo enim quod legit, in codice ipso cernit verum esse, aut in eo qui scripserit; sed in se potius, si ejus menti quoddam non vulgariter candidum, sed a faece corporis remotissimum lumen veritatis", + "candidate_score": 0.631382, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_138", + "bdc_text": "In Caesaris epistola ostendebatur , Granvellam ad haec comitia destinatum , negotiis subitis impeditum esse , Caesarem orare , ut si ille in tempore non adesset , res tanta ne differreretur , nec sumptus frustra fierent , sed colloquio praefecti praesides pergerent , et illum ne expectarent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_416", + "psc_text": "Promisit idem Donatus quod eos esset exhibiturus: quod cum non semel, sed saepius promisisset, amplius ad illud judicium accedere noluit, ubi jam erat tanta confessus, ut nihil aliud deinceps non accedendo, nisi praesens damnari noluisse videretur; cum tamen ea quae damnanda essent, eo praesente atque interrogato manifestata fuerint. Accessit et aliud, ut a quibusdam adversus Caecilianum denuntiationis libellus daretur: post quod factum quemadmodum sit rursus agitata cognitio, et quae personae illum libellum dederint, quoque modo nihil in Caecilianum probari potuerit, quid dicam, cum et audieritis omnia, et quoties volueritis, legere possitis? 16. De numero autem septuaginta episcoporum, cum quasi gravissima opponeretur auctoritas, quae fuerint dicta meministis; et tamen viri gravissimi ab infinitis quaestionibus catena quadam inexplicabili sese nectentibus suum temperare arbitrium maluerunt, nequaquam curantes quam multi essent illi episcopi, aut unde collecti, quos videbant tanta temeritate caecatos, ut in absentes et non interrogatos collegas, tam praecipites auderent proferre sententias. Et", + "candidate_score": 0.631375, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_3", + "bdc_text": "Istis Comitiorum circumcursitationibus et amicorum salutationibus ac appellationibus et rerum , quae gerebantur , negotiis et occupationibus et brevi denique hyberni diei spatio factum est , ut totum mihi tempus absumeretur , ac ut scribere ad unumquemque vestrum , quae maxime vellem , quaeque maxime debuisse fateor , minime potuerim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_103", + "psc_text": "et vires meas omnino non noveram, et alicujus momenti arbitrabar. Dominus autem irrisit me, et rebus ipsis ostendere voluit meipsum mihi. 3. Quod si non damnando, sed miserando fecit, hoc enim spero certe vel nunc cognita aegritudine mea, debeo Scripturarum ejus medicamenta omnia perscrutari, et orando ac legendo agere, ut idonea valetudo animae meae, ad tam periculosa negotia tribuatur; quod ante non feci, quia et tempus non habui. Tunc enim ordinatus sum, cum de ipso vacationis tempore ad cognoscendas divinas Scripturas cogitaremus, et sic nos disponere vellemus, ut nobis otium ad hoc negotium posset esse. Et quod verum est, nondum sciebam quid mihi deesset ad tale opus, quale me nunc torquet et conterit. Quod si propterea in re ipsa didici quid sit homini necessarium, qui populo ministrat sacramentum et verbum Dei, ut jam non mihi liceat assequi quod me non habere cognovi: jubes ergo ut peream, pater Valeri! Ubi est", + "candidate_score": 0.631233, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_3", + "bdc_text": "Istis Comitiorum circumcursitationibus et amicorum salutationibus ac appellationibus et rerum , quae gerebantur , negotiis et occupationibus et brevi denique hyberni diei spatio factum est , ut totum mihi tempus absumeretur , ac ut scribere ad unumquemque vestrum , quae maxime vellem , quaeque maxime debuisse fateor , minime potuerim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1183", + "psc_text": "ab episcopo suo venerabili fratre meo Severo, qui tuam mecum sincerissimam Dilectionem multum salutat, per Hipponem-Regium, ubi ego sum, transire jussus est; quia cum forte simul essemus in magnis Ecclesiae tribulationibus et perturbationibus, quaerebamus occasionem scribendi ad Eximietatem tuam, et non inveniebamus. Jam quidem unam epistolam miseram in negotio sancti fratris et collegae mei Bonifacii episcopi Cataquensis; sed nondum ad nos pervenerant graviora, quae nos vehementius agitarent: quibus comprimendis vel corrigendis quemadmodum meliore secundum Christi viam consilio succurratur, commodius episcopi qui propterea navigaverunt, cum tanta benignitate tui cordis acturi sunt, qui potuerunt communi consilio diligentius deliberatum aliquid ferre, quantum temporis permittebat angustia. Illud tamen quo animum clementissimi et religiosissimi principis erga Ecclesiam provincia noverit, nullo modo esse differendum, sed etiam antequam episcopos qui profecti sunt, videas, quamprimum tua praestantissima pro Christi membris in tribulatione maxima constitutis vigilantia potuerit, accelerandum suggero, peto, obsecro, flagito. Neque enim parvum in his malis solatium", + "candidate_score": 0.630969, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_461", + "bdc_text": "Nostri , adito Senatu , ostendebant , eum virum , qui tredecim annis antea , et nunc toto Comitiorum tempore , interpellante nemine , contionatus fuisset , sine eorum ignominia , qui huc evangelii defendendi causa venissent , refici hoc tempore et se praesente non posse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_764", + "psc_text": "18). Rursumque in consequentibus: « Post annos quatuordecim ascendi iterum Jerosolymam cum Barnaba, assumpto et Tito. Ascendi autem secundum revelationem, et exposui eis Evangelium quod praedico inter Gentes: » ostendens se non habuisse securitatem Evangelii praedicandi, nisi Petri, et qui cum eo erant, fuisset sententia roboratum. Statimque sequitur: « Separatim autem his qui videbantur aliquid esse, ne forte in vacuum currerem aut cucurrissem. » Quare separatim, et non in publico? Ne forte fidelibus ex numero Judaeorum, qui Legem putabant esse servandam, et sic credendum in Domino Salvatore, fidei scandulum nasceretur. Ergo et eo tempore cum Petrus venisset Antiochiam (licet hoc Apostolorum Acta non scribant, sed affirmanti Paulo credendum sit), in faciem illi Paulus restitisse se scribit, quia reprehensibilis erat. Prius enim quam venirent quidam a Jacobo, cum Gentibus edebat; cum autem venissent, subtrahebat se, et segregabat, timens eos qui ex circumcisione erant. Et consenserunt cum illo caeteri Judaei, ita ut", + "candidate_score": 0.630964, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_141", + "bdc_text": "Granvella vero in sua ad adversarios epistola , primum quaerebatur , quod exclusus negotiis adesse rei tantae in tempore non potuisset , cum id maxime et celeritate itinerum , et summo confidendorum negotiorum studio conatus esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1867", + "psc_text": "amplius quam ad illud quod inquirendum putavit, respondendum fuit: ad ea vero quae mihi pertractanda atque solvenda in epistola tua ipse misisti, sive ab illo, sive etiam ab aliis vel suggerantur vel ingerantur, ad te potius pro viribus nostris pertractata et soluta mitti debuerunt; non sic quemadmodum de his agendum est librorum negotio, sed quemadmodum potest epistolari sat esse colloquio, ut si tibi visum fuerit, qui eorum motus quotidianis disputationibus experiris, et illis legantur hae litterae. At si auriculis eorum minus pietate fidei praecultis, sermo iste non sufficit, prius inter nos quod eis putas sufficere peragatur, tum demum ad illos quod peractum fuerit perferatur. Multa enim sunt, a quibus sensus eorum si adhuc abhorret et resilit, vel uberiore vel subtiliore ratione, vel certe auctoritate cui resistere indignum putent, persuaderi aliquando forsitan possint. 2. Ergo in epistola tua posuisti, moveri quosdam, cur hic Deus, qui et veteris Testamenti Deus esse firmatur,", + "candidate_score": 0.630941, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_144", + "bdc_text": "Eius epistolae finis voluntatem et studium erga veterem religionem conservandam singulare parti adversariae pollicebatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1867", + "psc_text": "amplius quam ad illud quod inquirendum putavit, respondendum fuit: ad ea vero quae mihi pertractanda atque solvenda in epistola tua ipse misisti, sive ab illo, sive etiam ab aliis vel suggerantur vel ingerantur, ad te potius pro viribus nostris pertractata et soluta mitti debuerunt; non sic quemadmodum de his agendum est librorum negotio, sed quemadmodum potest epistolari sat esse colloquio, ut si tibi visum fuerit, qui eorum motus quotidianis disputationibus experiris, et illis legantur hae litterae. At si auriculis eorum minus pietate fidei praecultis, sermo iste non sufficit, prius inter nos quod eis putas sufficere peragatur, tum demum ad illos quod peractum fuerit perferatur. Multa enim sunt, a quibus sensus eorum si adhuc abhorret et resilit, vel uberiore vel subtiliore ratione, vel certe auctoritate cui resistere indignum putent, persuaderi aliquando forsitan possint. 2. Ergo in epistola tua posuisti, moveri quosdam, cur hic Deus, qui et veteris Testamenti Deus esse firmatur,", + "candidate_score": 0.630881, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_242", + "bdc_text": "Itaque non tam sua , quam Caesaris interesse credebant nostri , si de re ut acta fuisset quam clarissime instrueretur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3486", + "psc_text": "Non est vestrum praedicare tempora; sed, Non est vestrum nosse: verum si ita vis intelligi quod ait, Non est vestrum scire, ac si diceret, Non est vestrum scientes facere, id est, non est vestrum hoc docere; quis nostrum docere audeat, vel se scire praesumat quod Deus ille magister nec eos discipulos docuit, a quibus praesentibus interrogatus est praesens, nec illi tam sancti magnique doctores Ecclesiam docere potuerunt? 5. An respondebitur, haec non docuisse Apostolos, sed Prophetas? Hoc enim aisti, et verum est, quod ea quae futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent, inquis, ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Sed si venratio tua satis admiratione plenum esse dicit, si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit; quanto majore admiratione plenam est, si ea quae Prophetae hominibus sunt locuti, haec Apostoli vel scire sunt prohibiti vel docere! Quomodo autem Prophetae", + "candidate_score": 0.630748, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_436_438", + "bdc_text": "Ergo colloquium impedire vultis , inquit . Illud deinde addidit , nullam causam videri , cur actorum copiam tantopere urgerent nostri , quam quia ad evulgationem festinarent . Eo denique progressa haec disputatio fuit , ut penes Caesarem esse positum diceret , actorum copiam cui vellet permittere , se vero cum praesidibus ea de re acturum esse , ostendebatque vix se magno negotio rem huc perduxisse , conatos illos fuisse longe secus nobiscum agere , multa se dissimulare , illos interea se perdi clamare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_516", + "psc_text": "ex eo numero fuerunt isti, quibus vestrum concilium diem prorogaverat et praefixerat, intra quem nisi ad vestram communionem remeavissent, eadem sententia tenerentur; sed de illo numero isti fuerunt, quos eo die sine dilatione damnastis, quo illis dilationem dedistis. Probabo, si negaveris: concilium vestrum loquitur; proconsularia Gesta habemus in manibus, quibus id non semel allegastis. Aliam ergo defensionem para, si potes, ne dum negas quod convincam, moras faciamus. Felicianus igitur et Praetextatus si innocentes erant, quare sic damnati sunt? Si scelerati, quare sic recepti sunt? Si probaveris innocentes, cur non credamus a multo paucioribus majoribus vestris falso crimine traditionis innocentes potuisse damnari, si a trecentis decem successoribus eorum, ubi etiam pro magno scriptum est, plenarii concilii ore veridico, in falso crimine schismatis innocentes damnari potuerunt? Si autem probaveris recte fuisse damnatos, quae restat defensio cur in eodem episcopatu recepti sint, nisi ut exaggerans utilitatem salubritatemque pacis, ostendas etiam ista pro unitatis", + "candidate_score": 0.630742, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_522", + "bdc_text": "Hoc si reciperent nostri , fieri colloquium posse , valde se sperare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_272", + "psc_text": "ignoscere. 4. Illud tamen quod promittere dignatus es, peto memineris, ut sedentibus quos ipse delegeris (dummodo verba nostra non inaniter ventilentur, sed stilo excipiantur, ut et tranquillius et ordinatius disseramus, et si quid forte a nobis dictum de memoria lapsum fuerit, recitatione revocetur), rem tam magnam, et ad salutem omnium pertinentem cum concordia requiramus. Aut si placet, nullo medio interposito, prius nobiscum sive per epistolas, sive per collocutionem atque lectionem, ubi placuerit, conferamus: ne forte intemperantes nonnulli auditores malint quasi nostrum exspectare certamen, quam de nostra salute in nostra collocutione cogitare: ut quod fuerit inter nos terminatum, postea per nos populus noverit; aut si per epistolas agi placet, ipsae plebibus recitentur, ut aliquando non plebes, sed plebs una dicatur. Prorsus sicut volueris, sicut jusseris, sicut tibi placuerit, libenter amplector. Et de animo beatissimi et venerabilis mihi patris Valerii nunc absentis tota securitate polliceor hoc eum cum magna laetitia cogniturum: novi", + "candidate_score": 0.630639, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_244", + "bdc_text": "quale fuit , ut ne quid eorum , quae hic acta fuissent , prius quam relatum esset ad Caesarem quoque evulgaretur , tum etiam notarii duo hinc , duo isthinc constituerentur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2092", + "psc_text": "ne infalsatum aliquid ab aliquo diceretur. Dati sunt etiam a nobis et ab ipsis notarii quatuor hinc, et quatuor inde, ut bini cum exceptoribus judicis alternarent, ne aliquis nostrum se dixisse aliquid causaretur, quod non fuisset exceptum. Huic tantae diligentiae etiam illud est additum, ut et nos et ipsi, quemadmodum ipse judex, verbis nostris subscriberemus, ne quisquam diceret in illis Gestis aliquid vel postea fuisse corruptum. Cum enim adhuc viventibus eis qui subscripserunt, innotuerint eadem Gesta omnibus locis, in quibus oportet ut innotescant; sic etiam ad posteros confirmata veritas perdurabit. Nolite ergo esse ingrati tantae misericordiae Dei, quae per istam diligentiam vobis ministrata est. Nulla excusatio jam remansit; nimium dura, nimium diabolica sunt hominum corda quae adhuc tantae manifestationi veritatis obsistunt. 3. Ecce episcopi partis vestrae, quos omnes elegerunt, ut pro omnibus loquerentur, conati sunt, quantum potuerunt, ut omnino ipsa causa non ageretur, propter quam tantus numerus episcoporum utriusque partis", + "candidate_score": 0.63029, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_434", + "bdc_text": "Caesarem ipsum si quid utile in editione esset , bono publico consulturum esse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1881", + "psc_text": "Bell. Catil. )? quomodo Caesari administratori utique reipublicae, mores ejus extollens Cicero dicebat, quod nihil oblivisci soleret nisi injurias ( Orat. pro Q. Ligario. )? Dicebat enim hoc tam magnus laudator, aut tam magnus adulator: sed si laudator, talem Caesarem noverat; si autem adulator, talem esse debere ostendebat principem civitatis, qualem illum fallaciter praedicabat. Quid est autem non reddere malum pro malo, nisi abhorrere ab ulciscendi libidine? quod est accepta injuria ignoscere malle quam persequi, et nihil nisi injurias oblivisci. 10. Haec cum in eorum leguntur auctoribus, exclamatur et plauditur; describi atque praedicari mores videntur, quibus dignum esset exsurgere civitatem quae tot gentibus imperaret, quod accepta injuria ignoscere quam persequi malebant. Cum vero legitur praecipiente auctoritate divina, non reddendum malum pro malo; cum haec tam salubris admonitio congregationibus populorum, tanquam publicis utriusque sexus atque omnium aetatum et dignitatum scholis, de superiore loco personat, accusatur religio tanquam inimica reipublicae! Quae si,", + "candidate_score": 0.630137, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_310", + "bdc_text": "Hoc responsum quoniam nostrarum praecipuarum postulationum alteram de legatis reliquis adhibendis manifeste , alteram de suffragiis non notandis obscure per ambages reiiciebat , postulationem autem alteram de exemplaribus ridiculam , alteram de statuum multitudine aeque levem inferebat , nostri paucis hunc in modum exceperunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1732", + "psc_text": "adesse dixerunt, ut eorum numerus appareat, quoniam eos paucos esse adversarii saepe sui mentiti sunt; hoc si aliquando a nostris dictum est, de his locis dici verissime potuit ubi nostrorum coepiscoporum et clericorum atque laicorum longe major est numerus, et maxime in proconsulari provincia: quanquam, excepta Numidia consulari, etiam in caeteris provinciis Africanis nostrorum numero facillime superentur; aut certe, in comparatione omnium gentium, per quas catholica communio dilatatur, eos esse paucissimos rectissime dicimus. Sed nunc si numerum suum innotescere voluissent, nonne ordinatius atque tranquillius innotesceret per eorum subscriptiones, quas ut mandato suo te cernente subjungant, edicto admonuisti? Quid sibi ergo vult quod collationis loco omnes adesse desiderant? Si enim pacem non cogitant, quid non perturbabunt locuturi, aut quid illic facient tacituri? Nam etiamsi clamor non sit, solus susurrus ipse multorum, satis magnum strepitum faciet, quo impediatur illa collatio. 7. Quid est autem quod in Notoria sua ponendum putarunt, ideo se", + "candidate_score": 0.630024, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_501_503", + "bdc_text": "Haec pro se Philippus , cuius tamen consilium a nulla nec publica nec privata concordiam quaerendi ratione abhorrebat : sed causis aliis impediebatur . Legati vero nostri ideo privatim agere se non posse respondebant , quoniam mandatum nullum principum suorum de ea re haberent , et aliter ab illis instructi ad Comitia venissent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_866", + "psc_text": "ei diceret Jacobus, Et scient omnes; sed diceret, Et putabunt omnes, quoniam quae de te audierunt, falsa sunt: praesertim quia in ipsis Jerosolymis Apostoli jam decreverant, ne quisquam Gentes cogeret judaizare (Act. XV, 28); non autem decreverant, ne quisquam tunc Judaeos judaizare prohiberet, quamvis etiam ipsos jam doctrina christiana non cogeret. Proinde si post Apostolorum decretum Petrus habuit illam in Antiochia simulationem, qua Gentes cogeret judaizare, quod jam nec ipse cogebatur, quamvis propter commendanda eloquia Dei quae Judaeis sunt credita, non prohibebatur; quid mirum, si constringebat eum Paulus libere asserere, quod cum caeteris Apostolis se Jerosolymis decrevisse meminerat? 11. Si autem hoc, quod magis arbitror, ante illud Jerosolymitanum concilium Petrus fecit; nec sic mirum est, quod eum volebat Paulus non timide obtegere, sed fidenter asserere quod eum pariter sentire jam noverat: sive quod cum eo contulerat Evangelium; sive quod in Cornelii centurionis vocatione, etiam divinitus eum de hac re admonitum", + "candidate_score": 0.629994, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_347", + "bdc_text": "Igitur octava Decembris die sacris hinc inde peractis , cum e templo in Curiam venissemus , aliudque nihil quam classicum illud expectaremus , spectaculum longe aliud novumque obiectum fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2529", + "psc_text": "fieri praecepta est (Levit. XII, 3), quoniam Christus, in quo fit delicti carnalis exspoliatio, quam significat circumcisio, die dominico resurrexit, qui post septimum sabbati octavus est. Haec ergo fides etiam antiquorum justorum fuit. Unde et Apostolus dicit, Habentes autem eumdem spiritum fidei, propter quod scriptum est, Credidi propter quod locutus sum; et nos credimus, propter quod et loquimur (II Cor. IV, 13): non diceret, eumdem spiritum fidei, nisi admonens etiam antiquos justos habuisse ipsum spiritum fidei, hoc est incarnationis Christi. Sed quia illis futura praenuntiabatur, quae jam facta nobis annuntiatur; et tempore Veteris Testamenti velabatur, quae tempore Novi Testamenti revelatur; ideo ejus Sacramenta variata sunt, ut alia essent in Veteri Testamento, alia in Novo; cum fides ipsa varia non sit, sed una sit: quia sicut in Adam omnes moriuntur, sic et in Christo omnes vivificabuntur. 15. Quod vero illis verbis quae tractabamus, adjungit et dicit, Lex autem subintravit, ut abundaret", + "candidate_score": 0.629968, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_656", + "bdc_text": "Illud autem omnium est manifestissimum , colloquium ab illis prorsus vitatum fuisse , quia sub ipsa statim Comitiorum initia , constituta dies novis Comitiis , et velut terminus iis Comitiis adeo angusto intervallo praefixus , ut etiam si colloqui placitum fuisset , tamen post tam serum legati adventum vix ut institui , ne dum fieri colloquium potuerit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3508", + "psc_text": "quo esse vel dici coepit hora novissima. CAPUT VII. 19. Quod autem ideo videtur Venerationi tuae comprehendi non posse temporum mensuras, ut definiatur quo anno futurus est finis, quia secundum promissionem Domini breviabuntur dies illi, prorsus non intelligo. Si enim sic breviabuntur, ut fiant ex pluribus pauciores; quaero secundum quam veritatem futuri erant plures, nisi breviarentur? Hebdomades enim sancti Danielis non ad primum Domini adventum, sicut pluribus visum est, sed ad secundum potius existimas pertinere. Itanc ergo breviabuntur, ut vel una in eis hebdomada minus futura sit, et falsa erit prophetia, quae tanta diligentia numerum hebdomadarum definire curavit, ut quiddam diceret etiam dimidio hebdomadis implendum? Miror si per prophetiam Christi destruitur prophetia Danielis. Deinde quale est ut putemus ignorasse Danielem, vel potius angelum, a quo ista dicebat breviaturum Dominum dies illos, et errasse ut hoc diceret; vel scisse quidem, sed ei quem docebat fuisse mentitum? Quod si absurdum est, cur", + "candidate_score": 0.629958, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_144", + "bdc_text": "Eius epistolae finis voluntatem et studium erga veterem religionem conservandam singulare parti adversariae pollicebatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1863", + "psc_text": "exerceat veritate, hoc in promptis quod in reconditis habens. Sed ne aperta fastidirentur, eadem rursus operta desiderantur, desiderata quodam modo renovantur, renovata suaviter intimantur. His salubriter et prava corriguntur, et parva nutriuntur, et magna oblectantur ingenia. Ille huic doctrinae inimicus est animus, qui vel errando eam nescit esse saluberrimam, vel odit aegrotando medicinam. 19. Vides quam prolixam epistolam fecerim. Si quid ergo te movet, atque inter nos pertractari tanti habes, non tibi faciat angustias usitatarum epistolarum velut custodiendus modus; quia et optime nosti quam grandes eas veteres habuerint, cum aliquid agerent quod explicare breviter non valerent. Et si auctorum ad alias litteras pertinentium mos esset alius, nostrorum nobis in hac re dignius imitanda praeberetur auctoritas. Inspice itaque modum Epistolarum apostolicarum, vel eorum etiam qui illa divina eloquia tractaverunt; et non pigeat te vel multa quaerendo proponere, si multa te permovent, vel aliquando diutius versare quod quaeris, ut quantum fieri per", + "candidate_score": 0.629904, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_637_639", + "bdc_text": "Postridie denique omnes abierunt . Itaque trium dierum disputatio haec , et dimidii , ipsa ad disputandum comparatio mensium propemodum trium fuit . Hunc finem Comitia haec habuerunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1292", + "psc_text": "quod in ventre ceti triduo fuit, fas non est aliter intelligere, quam ab ipso coelesti magistro in Evangelio commemoravimus revelatum. 38. Proposita exposuimus ut potuimus: sed ille qui proposuit, jam sit christianus, ne forte cum exspectat ante Librorum sanctorum finire quaestiones, prius finiat vitam istam, quam transeat a morte ad vitam. Ferri enim potest, quod antequam christianis sacramentis imbuatur, quaerit de resurrectione mortuorum. Concedendum etiam fortassis quod de Christo quaesivit, cur tanto post venerit, vel si quae sunt aliae paucae et magnae quaestiones, quibus caetera inserviunt. Si autem qualis est illa, In qua mensura mensi fueritis, metietur vobis, vel qualis ista de Jona, etiam omnes tales antequam sit christianus finire cogitat, perparum cogitat vel conditionem humanam, vel aetatem jam suam. Sunt enim innumerabiles, quae non sunt finiendae ante fidem ne finiatur vita sine fide. Sed plane retenta jam fide, ad exercendam piam delectationem mentium fidelium studiosissime requirendae, et quod in", + "candidate_score": 0.629862, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_656", + "bdc_text": "Illud autem omnium est manifestissimum , colloquium ab illis prorsus vitatum fuisse , quia sub ipsa statim Comitiorum initia , constituta dies novis Comitiis , et velut terminus iis Comitiis adeo angusto intervallo praefixus , ut etiam si colloqui placitum fuisset , tamen post tam serum legati adventum vix ut institui , ne dum fieri colloquium potuerit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3490", + "psc_text": "vigilantes, quandocumque futurus esset. Qui enim adventum Domini non cognoverit primum, praeparare se non poterit ad secundum, credendo in eum fideliterque vigilando, ne illum tanquam fur in tenebris comprehendat, sive tardius venerit, sive citius quam speratur. CAPUT III. 7. Dicit etiam, sicut admones, apostolus Paulus, In novissimis temporibus instabunt tempora periculosa, et reliqua (II Tim. III, 1). Sed numquid ideo docet tempora, quae Pater posuit in sua potestate? aut ideo quisquam novit quam longa vel brevia sint eadem ipsa, quae fatendum est esse novissima? Cogitare quippe debemus quam olim dictum sit, Filioli, novissima hora est (I Joan. II, 18). 8. Rursus eumdem apostolum dixisse commemoras: De temporibus autem et momentis non necesse habemus scribere vobis: vos enim ipsi diligenter scitis quia dies Domini sicut fur in nocte, ita veniet; et cum dixerint, Pax et securitas, tunc subitaneus illis apparebit interitus, quomodo dolores parturientis, et non effugient (I Thess. V, 1-3).", + "candidate_score": 0.629732, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_382", + "bdc_text": "Vos regni Christi et Ecclesiae , contra ipsius tyrannidem assertores et vindices , divina gratia exortos , aliud nihil quam charitatem cupere conservare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3320", + "psc_text": "Deo debemus agere gratias, quam quod ejus sic defenditur gratia ab eis quibus datur, adversus eos quibus vel non datur, vel ingratum est quod datur; quia ut eis gratum sit, occulto et justo judicio Dei non datur? 2. Quapropter, domine venerabilis, et in Christi charitate suscipiende sancte frater, quamvis optime facias, cum de hac re scribis ad fratres, apud quos se illi de tua solent efferre amicitia; tamen haec cura major tibi restat, ut non solum salubri severitate plectantur qui errorem illum christiano infestissimum nomini audent garrire liberius, sed etiam ii diligentissime caveantur vigilantia pastorali, propter infirmiores et simpliciores dominicas oves, cui eum pressius quidem ac timidius, sed tamen insusurrare non sant, penetrantes domos, sicut ait Apostolus, et caetera quae sequuntur exercita impietate facientes (II Tim. III, 6, et sqq). Nec illi negligendi sunt, qui usque ad profundum silentium supprimunt timore quod sentiunt, sed tamen eamdem perversitatem sentire non desinunt.", + "candidate_score": 0.629646, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_218_220", + "bdc_text": "ut undeni hinc inde soli in disputatione loquerentur , caeteri non actores essent , sed advocati loquentibus assisterent : ut notarii tantum quatuor , duo hinc , duo istinc constituerentur iure iurando astricti : ut legati principum actorum copiam principibus suis ita communicarent , ut ne quid omnium ante factam Caesari relationem evulgaretur :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3350", + "psc_text": "sermocinamur, admonentes ut docendis instes, quibus terrendis satis, quantum comperimus, institisti. Sunt enim quidam, qui justissime damnatas impietates adhuc liberius defendendas putant; et sunt qui occultius penetrant domos, et quod in aperto jam clamare metuunt, in secreto seminare non quiescunt: sunt autem qui omnino silverunt, magno timore compressi, sed adhuc corde retinent quod ore jam proferre non audent; qui tamen esse possunt fratribus ex priore ipsius dogmatis defensione notissimi. Proinde alii severius coercendi, alii vigilantius vestigandi, alii tractandi quidem lenius, sed non segnius sunt docendi, ut si non timentur ne perdant, non tamen negligantur ne pereant. CAPUT II. 3. Quod enim putant auferri sibi liberum arbitrium, si nec ipsam bonam voluntatem sine adjutorio Dei hominem habere consenserint; non intelligunt non se firmare humanum arbitrium, sed impellere, ut per inania feratur, non in Domino tanquam in petra stabili collocetur: paratur enim voluntas a Domino. 4. Quod autem personarum acceptorem Deum se", + "candidate_score": 0.629597, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_522", + "bdc_text": "Hoc si reciperent nostri , fieri colloquium posse , valde se sperare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2392", + "psc_text": "Nos interea, quoniam rumor erat quod ecclesiastica manus posset eos eripere, falsis promissionibus ludebamur; ut illo non solum quasi volente, sed etiam instante, pro eis ad Comitatum episcopus mitteretur, ea pollicitatione interposita episcopalibus auribus, quod donec aliquid pro eis illic ageretur, nullum causae illorum excitaretur examen. Postremo, pridie quam terirentur, venit ad nos Praestantia tua; spem dedisti, qualem nunquam antea dederas, quod eos tibi posset concedere profecturo, cum illi graviter prudenterque dixisses, totum quod tecum tam assidue familiarius secretiusque loqueretur, non te honorare potius quam gravare, atque ad id valere, quod communicato et pertractato inter vos mortis eorum consilio, nemo dubitaret quid post haec omnia sequeretur. Quae cum te dixisse nobis indicares, inter narrandum namque tendens in eum locum ubi celebrantur sacramenta fidelium, stupentibus nobis ita jurasti te ista dixisse, ut non solum tunc, verum etiam nunc post tam horrendum inopinatum exitum, cum tuos omnes nutus recolo, nimis mihi impudens", + "candidate_score": 0.629514, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_431", + "bdc_text": "Iniquum etiam hoc et contra legationis fidem esse putabant , quod substituti , quos ex legatorum nostrorum numero subsidio notariis adiunxeramus , domum reversi , quid actum esset , narrare ne iis quidem auderent , unde essent missi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2090", + "psc_text": "suis nominibus atque subscriptionibus firmaverunt, nos illic traditores et persecutores suos esse dicentes, in falsitate atque mendacio manifestissimo detecti atque convicti sunt; ita ut volentes gloriari de multitudine coepiscoporum suorum, inter aliquorum absentium nomina etiam mortui nomen insererent; et cum quaereretur ubi esset, subita perturbatione caecati, ipsi eum confiterentur in itinere defecisse. Et cum interrogarentur quomodo potuerit apud Carthaginem subscribere, qui in itinere jam defecerat, vehementius perturbati, alio mendacio se obligaverunt, respondentes eum a Carthagine redeuntem fuisse defunctum: de quo mendacio exire omnino minime potuerunt. Ecce quibus creditis vel de antiqua traditione, vel de Cognitoris corruptione, qui Mandatum suum, ubi nobis objecerunt crimen traditionis, non potuerunt conscribere sine crimine falsitatis. Proinde quae maxime necessaria credidimus, his litteris tanquam breviario collecta inseruimus, ne forte ad magna Gestorum volumina vel pervenire non facile possitis, vel ea legere laboriosum putetis. 2. Carthaginem venimus et nos et episcopi vestri, et quod prius nolebant et", + "candidate_score": 0.629428, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_425_427", + "bdc_text": "Videbatur autem praeter actionis naturam esse , ut quid actum esset , hae partes cognoscere non possent , quae in actione ipsa versarentur . Nam ut autographa actorum ad Caesarem pervenirent , valde nostri cupiebant sperabantque recte iis informatum , aliquando de doctrina nostra melius sensurum esse . Sed quod actorum copia ideo partibus non fieret , id vero nullo pacto tolerandum esse iudicabant .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3600", + "psc_text": "quantum possumus, inquiramus, mutua dilectione mittenda. CAPUT V. 11. Tua quippe consultatio brevis atque postrema in litteris quas ad fratres Caesareenses misisti, ita se habet: Exoro, inquit, ut me filium vestrum atque discipulum, et ad haec mysteria nuper proximeque Deo juvante venientem, qua debetis et dignum est, et qua prudentes respondere convenit sacerdotes, informatione doceatis: utrum magis illa sit tenenda sententia quae animam dicit esse de traduce, et per occultam quamdam originem ordinemque secretum in omne hominum genus caeteras animas ex Adae protoplasti transfusione defluere; an potius ea, quam omnes fratres vestri, et sacerdotes hic positi retinent et affirmant, eligenda definitio, credulitasque retinenda, quae Deum auctorem universarum rerum, hominumque cunctorum et fuisse, et esse, et futurum esse testatur et credit. Horum igitur duorum quae consulens proposuisti, vis ut eligatur, tibique respondeatur alterutrum; quod fieri deberet ab scientibus, si essent inter se duo ista contraria ut, altero electo, consequenter esset alterum", + "candidate_score": 0.629426, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_541", + "bdc_text": "Quod porro adornato iam scripto adversarii pugnare nobiscum instituerent , quanquam stilo se suosque melius instructos scirent , tamen quia infinita mora scribendo ducenda esset , nequaquam hanc pugnae rationem ingredi velle .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_732", + "psc_text": "res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius quam quae populi audiunt instruendis, propter ecclesiasticas occupationes omnino non possum. CAPUT III. 6. Nescio quae scripta maledica super tuo nomine ad Africam pervenerunt. Accepimus tamen quod dignatus es mittere, illis respondens maledictis. Quo perlecto, fateor, multum dolui inter tam charas familiaresque personas, cunctis pene Ecclesiis notissimo amicitiae vinculo copulatas, tantum malum extitisse discordiae. Et tu quidem quantum tibi modereris, quantumque teneas aculeos indignationis tuae, ne reddas maledictum pro maledicto, satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem,", + "candidate_score": 0.629296, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_327", + "bdc_text": "Quod ternos singulos statui uni praefecissent , hoc sibi placere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2825", + "psc_text": "Nam si templum ei facere, sicut Salomon fecit de lignis et lapidibus, juberemur; utique faciendo templum, λατρείαν exhibere convinceremur: quanto magis λατρείαν debemus cui non templum facimus, sed sumus! 3. Ac per hoc si Patri et Filio et Spiritui sancto λατρεία debetur, et exhibetur a nobis, de qua dictum est, Dominum Deum tuum adorabis, et illi soli servies; procul dubio Dominus Deus noster, cui soli per λατρείαν servire debemus, non est Pater solus, nec Filius solus, nec solus Spiritus sanctus, sed ipsa Trinitas unus Deus solus, Pater, et Filius, et Spiritus sanctus: non ut Pater sit ipse qui Filius, vel Spiritus sanctus ipse sit aut Pater aut Filius, cum sit in illa Trinitate Pater Filii solius, et Filius Patris solius, Spiritus autem sanctus et Patris et Filii sit Spiritus; sed propter unam eamdemque naturam atque inseparabilem vitam, ipsa Trinitas, quantum ab homine potest, fide praecedente intelligitur unus Dominus Deus noster,", + "candidate_score": 0.629228, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_410_412", + "bdc_text": "Ea talis erat . Omnia scripta dictaque colloquii huius , a se annotata et in ordinem digesta notarii conservarent , ac nihil nec adderent , nec detraherent : actorum copiam nulli extra colloquium facerent :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4037", + "psc_text": "quod inter nos mane placuerat, ut a notariis verba nostra exciperentur; ne ulterius dicas, quod te audio non tacere, non me fuisse ausum tibi dicere fidem meam, his litteris accipe quod et tu legas, et cui volueris legendum tradas, et quod volueris vicissim scribendo ipse respondeas. Iniquum est enim ut quisque de alio judicare velit, et judicari de se nolit. 2. Et de praeterito quidem placito nostro, quod condicto meridiano implere noluisti, facile existimari potest quis nostrum fidei suae fiduciam non habuerit: utrum qui volebat ut diceretur, et timebat ne teneretur; an qui usque adeo nolebat eam disceptantium judicio subtrahi, ut mandata litteris vellet etiam legentium memoriae commendari, ne quisquam vel oblivione opinatus, vel dissensione irritatus, diceret ab aliquo nostrum aut non esse dictum quod dictum erat, aut dictum esse quod dictum non erat. In his enim solent latebras suae malae defensionis inquirere, qui contentionis sunt cupidiores quam veritatis. Hoc", + "candidate_score": 0.629155, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_481", + "bdc_text": "Postremi duo , Clivensis Principis legati , Conradus Herebachius et Joannes Vlatenus , fuerunt , quorum uterque mirabili studio in publicam Germaniae concordiam pro singulari sapientia , qua praediti sunt , incubuerunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3487", + "psc_text": "divina hominibus sunt locuti. Sed si venratio tua satis admiratione plenum esse dicit, si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit; quanto majore admiratione plenam est, si ea quae Prophetae hominibus sunt locuti, haec Apostoli vel scire sunt prohibiti vel docere! Quomodo autem Prophetae ista, de quibus agitur, tempora docentes, non intelligerentur ab Apostolis, si intelliguntur a nobis? aut si eos Apostoli intellexerunt, istam mensuram temporis prophetantes; quomodo non docerent quod intellexerunt, quando per eorum praeconium et ipsi Prophetae innotescebant, qui eos suis Libris ista docuerunt? Et ideo per quas Litteras ea ipsi didicerant, per easdem poterant alii quoque in his gentibus discere, in quibus Apostoli auctoritatem propheticam commendabant. Cur ergo eis dictum est, Non est vestrum scire, vel si ita intelligendum est. Non est vestrum docere tempora, quae Pater posuit in sua potestate; quandoquidem sic ea docebant, cum hi in quorum Litteris discerentur,", + "candidate_score": 0.629131, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_188_190", + "bdc_text": "Novus autem agitandi in Imperio consilii mos hic est . Tribus ex ordinibus consilia publica , primum electorum , deinde principum caeterorum , postremum urbium comparantur . Et electores quidem seorsim , seorsim principes et status caeteri deliberant , mox consilia inter se hi duo ordines conferunt , tum quicquid a se conclusum est , id ita denique ad ordinem tertium , qui urbium imperialium existit , referunt , ut non sententiae quaerendae , aut suffragii colligendi , sed consilii tantum communicandi ratio habeatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1883", + "psc_text": "Brevi multitudo dispersa atque vaga, concordia civitas facta erat. Quae porro praecepta concordiae in suis templis unquam illi legenda censuerunt? Quandoquidem miseri quaerere cogebantur, quonam modo sine offensione cujusquam eorum discordes inter se deos suos colere possent: quos si imitari discordando vellent, rupto concordiae vinculo civitas laberetur; quod postea paulatim decoloratis corruptisque moribus agi coepit per bella civilia. 11. Quanta vero praecepta concordiae non humanis disputationibus exquisita, sed divina auctoritate conscripta in Christi ecclesiis lectitentur, quis vel ab illa religione alienus, ita surdus est ut ignoret? Ad hoc enim et illa pertinent, quae malunt exagitare quam discere, alteram percutienti praebendam esse maxillam, volenti auferre tunicam dandum etiam pallium, cum angariante duplicandam viam. Hoc quippe fit ut vincatur bono malus, imo in homine malo vincatur bono malum, et homo liberetur a malo, non exteriore et alieno, sed intimo ac suo, quo gravius et perniciosius quam cujusvis hostis extrinsecus immanitate vastatur. Qui", + "candidate_score": 0.629059, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_297", + "bdc_text": "Hagnoica ratione omnes a colloquio , praeter bis terdenos excludi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_428", + "psc_text": "Nos eis objicimus furorem schismatis, rebaptizationis insaniam, ab haereditate Christi quae per omnes gentes diffusa est, nefariam separationem. De codicibus non tantum nostris, sed etiam eorum, recitamus ecclesias quarum nomina hodie legunt, et quibus hodie non communicant: quae cum recitantur in conventiculis eorum, lectoribus suis dicunt, Pax tecum; et cum ipsis plebibus, quibus illae litterae scriptae sunt, pacem non habent. Et ipsi nobis objiciunt vel falsa crimina mortuorum, vel etiamsi vera, tamen aliena; non intelligentes in iis quae nos eis objicimus, omnes illos teneri; in iis vero quae nobis objiciunt, paleam vel zizania messis dominicae reprehendi, ad frumenta autem crimen non pertinere: neque considerantes quia quibus mali placent in unitate, ipsi communicant malis; quibus autem displicent, et eos emendare non possunt, neque ante tempus messis audent zizania eradicare, ne simul eradicent et triticum (Matth. XIII, 29), non factis eorum, sed altari Christi communicant: ita ut non solum non ab eis", + "candidate_score": 0.629014, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_618", + "bdc_text": "Itaque nostri homines summa cura hic agendum esse credebant .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2390", + "psc_text": "ventitabas, quanto saepius cum solo colloquebaris, tanto magis curaret existimationem tuam; ne his qui tui dicebantur inimici talem exitum daret, ut nihil cum illo aliud egisse putareris. Quod quidem nec ego credo, nec fratres mei qui te in loquelis audierunt, et auditu atque omni nutu viderunt signa benigni pectoris tui. Sed, obsecro te, ignosce credentibus: homines enim sunt, et in animis hominum tantae latebrae sunt, et tanti recessus, ut omnes suspiciosi cum merito culpentur, etiam laudari arbitrentur se debere, quod cauti sint. Causae stabant; ab uno eorum quos teneri ille repente praeceperat, gravissimam te passum fuisse injuriam noveramus. Frater quoque ejus, in quo Ecclesiam maxime persecutus est, nescio quid duriter quasi praeferens tibi respondisse dicebatur. Putabantur tibi ambo esse suspecti. Postulati cum abiissent, te illic remanente, et cum illo secretius, ut ferebatur, loquente, subito jussi sunt detineri. Amicitiam vestram non recentem, sed veterem, homines loquebantur. Famam confirmabat tanta conjunctio, et", + "candidate_score": 0.628818, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_500", + "bdc_text": "Scire se et expertum saepe privatis in congressibus , quae res gratia et autoritate paucorum tententur ac perficiantur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3354", + "psc_text": "scientiae Dei! Quam inscrutabilia sunt judicia ejus, et investigabiles viae ejus! Quis enim cognovit sensum Domini? aut quis consiliarius ejus fuit? aut quis prior dedit illi, et retribuetur ei? Quoniam ex ipso, et per ipsum, et in ipso sunt omnia: ipsi gloria in saecula saeculorum. Amen (Id. XI, 33-36). CAPUT III. 6. Nolunt autem ut sit ipsi gloria in justificandis impiis gratuita gratia, qui ejus ignorantes justitiam, suam volunt constituere (Id. X, 3): vel jam conclamantium religiosorum et piorum vocibus pressi, ita se fatentur ad habendam seu faciendam justitiam divinitus adjuvari, ut sui praecedat aliquid meriti, quasi priores volentes dare ut retribuatur eis ab illo de quo dictum est, Quis prior dedit illi, et retribuetur ei; et suo putantes praeire merito illum de quo audiunt, aut potius audire nolunt, Quoniam ex ipso, et per ipsum, et in ipso sunt omnia. Quarum autem divitiarum est altitudo sapientiae et scientiae ejus, ex", + "candidate_score": 0.628772, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_213", + "bdc_text": "Futuri colloquii formam praesides talem proposuerunt , ut eorum hominum , qui ad dimicationem utraque ex parte ordinati fuissent , et loca et nomina ordine conscripta praesidibus exhiberentur :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1726", + "psc_text": "collationis cura suscepta diligentius perscrutati sunt Scripturas sacras; et quia in eis innumerabilia testimonia repererunt, quibus promissa est Ecclesia futura in omnibus gentibus, et toto orbe terrarum, sicut eam reddi et praesentari coepisse in Evangelio et Epistolis apostolicis, et in Actibus Apostolorum videmus, ubi et ipsa loca, et civitates, et provinciae leguntur, per quas crevit, incipiens ab Jerusalem, ut inde se etiam in Africam non migrando, sed crescendo diffunderet; non autem invenerunt aliquod testimonium divinorum eloquiorum, ubi dictum est eam perituram de caeteris partibus mundi, et in sola Africa Donati parte mansuram; et viderunt quam sit absurdum, pro illa, quae fuerat peritura, tot testimonia divina recitari; pro ea vero, quae, sicut putant, fuerat Domino placitura, nullum ejus testimonium reperiri: haec forte cogitantes, ad finiendas vanas, et perniciosas, et saluti aeternae contrarias inimicitias, ad locum collationis nostrae omnes convenire voluerunt, non ut tumultus novus oriatur, sed ut vetusta discordia finiatur. 4.", + "candidate_score": 0.628623, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_640_642", + "bdc_text": "Duae vero sunt res , quae legenti haec sponte se praebent coniicienda . Altera , illos non colloqui , sed rem in adventum Caesaris usque producere voluisse : altera , dilati colloquii causam in nos convertere studuisse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1878", + "psc_text": "novum, non sicut testamentum quod disposui patribus eorum, cum eduxi eos de terra Aegypti (Jer. XXXI, 31, 32). Et alia multa sunt de hac re testimonia, quibus hoc Deum facturum esse praedictum est, quae commemorare nunc longum est. 8. Hic jam si satis constitit, quod recte alio tempore constitutum est, idem recte alio tempore posse mutari, mutantis opere, non dispositione mutata, quam dispositionem intelligibilis ratio continet, ubi sine tempore simul sunt quae in temporibus simul fieri non possunt, quia tempora non simul currunt; quispiam fortassis exspectet causas a nobis ipsius mutationis accipere, quod ipse nosti quam prolixi sit negotii. Verumtamen breviter dici potest, quod homini acuto fortasse suffecerit, aliis sacramentis praenuntiari Christum cum venturus esset, aliis cum venisset annuntiari oportuisse; sicut modo nos idipsum loquentes, diversitas rerum compulit etiam verba mutare. Siquidem aliud est praenuntiari, aliud annuntiari; aliud cum venturus esset, aliud cum venisset. CAPUT II. 9. Nunc deinde videamus", + "candidate_score": 0.628586, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_32_34", + "bdc_text": "A Palatino : Ludovicus Fleckensteinius , Henrichus Hasus , Henrichus Stoll , Matthis Keiler. A Marchione electore :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1801", + "psc_text": "mihi vacat, occurrit ut et tibi vacet), verum etiam propter eorum irruentem praesentiam, qui plerumque non sunt apti tali negotio, magisque linguae certaminibus, quam scientiae luminibus delectantur: quod autem scriptum habetur, semper vacat ad legendum, cum vacat legenti; nec onerosum fit praesens, quod cum voles sumitur, cum voles ponitur. EPISTOLA CXXXIII. Augustinus Marcellino tribuno, ut Donatistas in quaestione confessos atrocia facinora, puniat citra supplicium capitis, uti congruit Ecclesiae mansuetudini. Domino eximio et merito insigni, atque charissimo filio MARCELLINO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Circumcelliones illos et clericos partis Donati, quos de Hipponensi ad judicium pro factis eorum publicae disciplinae cura deduxerat, a tua Nobilitate comperi auditos, et plurimos eorum de homicidio quod in Restitutum, catholicum presbyterum commiserunt, et de caede Innocentii, alterius catholici presbyteri, atque de oculo ejus effosso, et de digito praeciso fuisse confessos. Unde mihi sollicitudo maxima incussa est, ne forte Sublimitas tua censeat eos tanta legum severitate", + "candidate_score": 0.628411, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_417", + "bdc_text": "In hac utriusque iuramenti forma primum quidem pars nostra omni actorum copia excludebatur , deinde notarii et substituti nostri , qui iidem et legati , ad hoc colloquium missi erant , ne , domum reversi referre ad suos quicquam possent , iuramenti religione obstringebantur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1713", + "psc_text": "postulaturos ut sibi servetur episcopatus si victi fuerint, cum tamen velint dignitatem donatistis episcopis etiam victis suam cuique integram manere. Honorabili ac dilectissimo filio, viro clarissimo et spectabili tribuno et notario, MARCELLINO, AURELIUS, SILVANUS, et universi episcopi catholici. 1. Edicto Spectabilitatis tuae, quo nostrae collationis tranquillitati quietique servandae, et veritati manifestandae muniendaeque consultum est, in omnibus nos consentire, sicut admonere dignatus es, per has litteras intimamus; hoc est, de loco et tempore ipsius collationis, et de numero eorum quos praesentes esse oportebit. Consentimus etiam ut hi quibus conferendi delegamus officium, subscribant prosecutionibus suis: inque illo scripto, quo eis hoc munus imponimus, ratumque nos habituros quod egerint pollicemur, subscriptiones omnium nostrum non solum habeas factas, verum etiam cum fiunt ipse perspicias; admonituri quoque, Domino adjuvante, populum christianum, ut a collationis loco, quietis et tranquillitatis gratia, suum abstineat omnino conventum, et ea quae aguntur, non cum aguntur, audire festinet, sed conscripta ut", + "candidate_score": 0.62819, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_640_642", + "bdc_text": "Duae vero sunt res , quae legenti haec sponte se praebent coniicienda . Altera , illos non colloqui , sed rem in adventum Caesaris usque producere voluisse : altera , dilati colloquii causam in nos convertere studuisse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_688", + "psc_text": "Si autem intelligunt, ambos, ut dixi, audiant, et quod voluerint faciant. Si quae etiam plebes a vobis ad nos transierunt, quas putas a dominis coactas, hoc et ibi fiat; ambos nos audiant, et eligant quod placuerit. Si autem non vis hoc fieri, cui non appareat non vos de veritate praesumere? Sed cavenda est ira Dei, et hic et in futuro saeculo. Adjuro te per Christum, ut ad ista respondeas. EPISTOLA LXVII. Augustinus Hieronymo: negans se scripsisse librum in eum; in hoc falsus, quod aliquis prolixam epistolam librum appellasset. Domino charissimo et desideratissimo, et honorando in Christo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum", + "candidate_score": 0.628153, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_604", + "bdc_text": "( prorsus quasi solliciti de nobis essent , ne nos inter nos pugnam cui diceremus ) Acta per singula integreque ut conscriberentur :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", + "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", + "candidate_score": 0.628125, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_282_284", + "bdc_text": "pro Marchione electore : Leonhardus Keller , Alexander Alestius , Joannes Ludovicus ; pro Meidenburgo et Halberstatto :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_894", + "psc_text": "horum quatuor auctoritatem tu quoque infringis. Nam Laodicenum, cujus nomen taces, de Ecclesia dicis nuper egressum; Alexandrum autem veterem haereticum; Origenem vero ac Didymum reprehensos abs te lego in recentioribus opusculis tuis, et non mediocriter, nec de mediocribus quaestionibus, quamvis Origenem mirabiliter ante laudaveris. Cum iis ergo errare puto quia nec te ipse patieris; quamvis hoc perinde dicatur, ac si in hac sententia non erraverint. Nam quis est qui se velit cum quolibet errare? Tres igitur restant, Eusebius Emisenus, Theodorus Heracleotes, et quem paulo post commemoras Joannes qui dudum in pontificali gradu Constantinopolitanam rexit ecclesiam. 24. Porro, si quaeras vel recolas quid hinc senserit noster Ambrosius, quid noster itidem Cyprianus; invenies fortasse nec nobis defuisse, quos in eo quod asserimus sequeremur. Quanquam, sicut paulo ante dixi, tantummodo Scripturis canonicis hanc ingenuam debeam servitutem, qua eas solas ita sequar, ut conscriptores earum nihil in eis omnino errasse, nihil fallaciter posuisse non", + "candidate_score": 0.628101, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_560", + "bdc_text": "At istic minus futurum sibi periculi , quam hic :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_734", + "psc_text": "pectora tuto refundantur? in cujus sinum tota se projiciat secura dilectio? quis denique amicus non formidetur quasi futurus inimicus, si potuit inter Hieronymum et Ruffinum hoc quod plangimus exoriri? O misera et miseranda conditio! O infida in voluntatibus amicorum scientia praesentium, ubi nulla est praescientia futurorum! Sed quid hoc alteri de altero gemendum putem, quando nec ipse quidem sibi homo est notus in posterum? Novit enim utcumque, vix forte, nunc qualis sit; qualis autem postea futurus sit, ignorat. 7. Haec porro non tantum scientia, qualis quisque sit, verum etiam praescientia, qualis futurus sit, si est in sanctis et beatis Angelis; et quomodo fuerit diabolus beatus aliquando, cum adhuc angelus bonus esset, sciens futuram iniquitatem suam, et sempiternum supplicium, omnino non video. De qua re, si tamen eam nosse opus est, vellem abs te audire quid sentias. Vide quid faciant terrae ac maria quae nos corporaliter dirimunt. Si haec epistola mea", + "candidate_score": 0.628062, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_597", + "bdc_text": "Cum igitur duarum postulationum utraque iniqua esset sive ad colloquium delectus suam in colloquio sententiam dicere prohiberetur , sive in actione rerum maximarum quid actum esset supprimeretur , quod ad suam partem attineret , neutrum se nostri concedere posse ostendebant .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.628043, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_390_392", + "bdc_text": "Itaque cum duae res ipsis propositae essent , altera , extra iactum dimicare , et hostem procul lacessere : altera , dilati interceptique colloquii causam in nos convertere : posteriorem rem multis conditionibus iniquis obiectis , priorem fama sparsa , et multorum hominum consensione efficere voluerunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2445", + "psc_text": "alius homine liberato, vel ne alius liberetur, sibi ipse mortem inferat? Num propter istas alienarum mortium causas, aut sceleri consentiendum est, aut vindicta peccati, quae non fit nocendi, sed corrigendi studio, etiam paterna tollenda, aut opera misericordiae cohibenda sunt? Haec cum accidunt, debemus eis humanum dolorem; non propter illa, ne accidant, recte factorum reprimimus voluntatem. 18. Sic etiam cum intercedimus pro peccatore damnando, sequuntur aliquando quae nolumus; sive in ipso qui nostra intercessione liberatur, ut vel immanius impunita grassetur audacia, subdita cupiditati, ingrata lenitati, atque unus morti ereptus plurimos necet; vel ipso per beneficium nostrum in melius commutato, moribusque correcto, alius male vivendo pereat, sibique hujus impunitate proposita, talia vel graviora committat. Non, ut opinor, haec mala imputanda sunt nobis, cum intercedimus vobis: sed potius illa bona quae, cum id facimus, intuemur et volumus; id est commendatio mansuetudinis ad conciliandam dilectionem verbo veritatis, et ut qui liberantur a temporali morte,", + "candidate_score": 0.627979, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_657_659", + "bdc_text": "Sed ego narratione nuda contentus esse , et vobis haec iudicanda relinquere volui . Itaque instituti huius memor epistolam nunc ita claudam . Nam de privato colloquio longum esset dicere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2168", + "psc_text": "Memor debiti quod ex tua petitione et mea promissione factum est, religiosa famula Dei Paulina, persolutionis quoque ejus negligens esse non debui. Cum enim petivisses ut de invisibili Deo, utrum per oculos corporeos possit videri, prolixe aliquid copioseque ad te scriberem, negare non potui, ne sanctum tuum studium offenderem; sed promissum distuli, sive propter alias occupationes meas, sive quod a me id flagitaretur, unde aliquanto diutius cogitari oportebat. Sed cum tanta res esset quae, cogitando non tam quid de ea sentiendum dicendumve esset, quam quonam modo persuadendum iis qui diversa sentirent, fieret difficilior; finem aliquando dilationi adhibendum putavi, sperans divinum adjutorium magis mihi scribenti quam differenti adfuturum. Quamobrem primum mihi videtur plus valere in hac inquisitione vivendi quam loquendi modum. Nam qui didicerunt a Domino Jesu Christo mites esse et humiles corde (Matth. XXI, 29), plus cogitando et orando proficiunt, quam legendo et audiendo. Nec ideo tamen agere partes suas", + "candidate_score": 0.62773, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_657_659", + "bdc_text": "Sed ego narratione nuda contentus esse , et vobis haec iudicanda relinquere volui . Itaque instituti huius memor epistolam nunc ita claudam . Nam de privato colloquio longum esset dicere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.627554, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_3", + "bdc_text": "Istis Comitiorum circumcursitationibus et amicorum salutationibus ac appellationibus et rerum , quae gerebantur , negotiis et occupationibus et brevi denique hyberni diei spatio factum est , ut totum mihi tempus absumeretur , ac ut scribere ad unumquemque vestrum , quae maxime vellem , quaeque maxime debuisse fateor , minime potuerim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_513", + "psc_text": "epistolam praenotavi; quod in tuam contumeliam fecisse videar, si non ita mihi abs te ut rescribatur exspecto. De Carthaginensi promissione tua vel nostra instantia, quid multa commemorem? Quomodolibet ea gesserimus, transierint, ne quod restat impediant. Nunc excusatio, nisi fallor, nulla est adjuvante Domino; ambo in Numidia sumus, et nobis loco terrarum invicem propinquamus. Rumor ad me detulit, adhuc te velle mecum disputando experiri de quaestione, quae nostram dirimit communionem. Vide quam breviter omnes auferantur ambages, ad hanc epistolam responde, si placet, et fortasse sufficiet, non solum nobis, sed et eis qui nos audire desiderant; aut si non sufficiet, scripta atque rescripta, donec sufficiant, repetantur. Quid enim nobis commodius poterit exhibere urbium, quas incolimus, tanta vicinitas? Ego enim statui nihil de hac re agere vobiscum, nisi per litteras, vel ne cui nostrum de memoria, quod dicitur elabatur, vel ne fraudentur talium studiosi, qui forte interesse non possunt. Soletis de praeteritis rebus", + "candidate_score": 0.627191, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_609", + "bdc_text": "Sed eam , sic ut per multa hactenus alia , missam facere , acta modo per singula notarentur , et salvis superiorum temporum protestationibus aliquem saltem exitum colloquium haberet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1867", + "psc_text": "amplius quam ad illud quod inquirendum putavit, respondendum fuit: ad ea vero quae mihi pertractanda atque solvenda in epistola tua ipse misisti, sive ab illo, sive etiam ab aliis vel suggerantur vel ingerantur, ad te potius pro viribus nostris pertractata et soluta mitti debuerunt; non sic quemadmodum de his agendum est librorum negotio, sed quemadmodum potest epistolari sat esse colloquio, ut si tibi visum fuerit, qui eorum motus quotidianis disputationibus experiris, et illis legantur hae litterae. At si auriculis eorum minus pietate fidei praecultis, sermo iste non sufficit, prius inter nos quod eis putas sufficere peragatur, tum demum ad illos quod peractum fuerit perferatur. Multa enim sunt, a quibus sensus eorum si adhuc abhorret et resilit, vel uberiore vel subtiliore ratione, vel certe auctoritate cui resistere indignum putent, persuaderi aliquando forsitan possint. 2. Ergo in epistola tua posuisti, moveri quosdam, cur hic Deus, qui et veteris Testamenti Deus esse firmatur,", + "candidate_score": 0.627093, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_434", + "bdc_text": "Caesarem ipsum si quid utile in editione esset , bono publico consulturum esse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_995", + "psc_text": "apud eos quidquam valuisse tuas litteras. Cur autem non valuerint, non opus est scribere; sed mitte aliquem tuorum, vel domesticorum, vel amicorum, cujus hoc fidei possis injungere, qui non ad ea loca, sed ad nos primitus veniat illis omnino nescientibus, et nobiscum primitus consilio pertractato, quod agendum Domino adjuvante visum fuerit, agat. Neque enim tantum pro eis agimus cum hoc agimus, sed etiam pro nostris jam factis catholicis, quibus illorum vicinitas sic infesta est, ut contemni a nobis nullo modo possit. Et hoc quidem breviter scribere poteram; sed volui te habere aliquid litterarum nostrarum, quo rationem curae meae non solum ipse cognosceres, sed etiam cuicumque dissuadenti ne tuorum correctioni operam instanter impendas, nobisque detrahenti quod talia velimus, habeas quod respondeas. Quod si superfluo feci, quod jam ista vel didiceras, vel ipse cogitaveras, aut onerosus fui quod curis publicis tam occupato prolixam epistolam ingessi, peto des veniam, dum tamen quod suggessi", + "candidate_score": 0.626948, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_613", + "bdc_text": "Proposita confessione nostra , adversarii articulos , qui in ea essent , ordine excutere instituerunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1055", + "psc_text": "exitus docuit, calumniose appetiverunt: quo quid sceleratius ab eis fieri potuit? Si autem, sicut falso arbitramini, vere criminosum judicandum terrenis potestatibus tradiderunt, quid nobis objicitis quod vestrorum praesumptio primitus fecit? quod eos non argueremus quia fecerunt, si non animo invido et noxio, sed emendandi et corrigendi voluntate fecissent. Vos autem indubitanter arguimus, quibus crimen videtur de inimicis communionis nostrae christiano imperatori aliquid conqueri, cum libellus a majoribus vestris Anulino proconsuli datus, et Constantino imperatori mittendus, ita suprascriptus sit: Libellus Ecclesiae catholicae, criminum Caeciliani, traditus a parte Majorini. Illos autem magis hinc arguimus, quia cum apud Imperatorem ultro Caecilianum accusassent, quem primo utique apud collegas transmarinos convincere debuerunt, ipso Imperatore longe ordinatius agente, ut episcoporum causam ad se delatam, ad episcopos mitteret, nec victi pacem cum fratribus habere voluerunt: sed rursus ad eumdem imperatorem venerunt; rursus non Caecilianum tantum, verum etiam datos sibi episcopos judices, apud terrenum regem accusaverunt; rursus ab", + "candidate_score": 0.626721, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_206", + "bdc_text": "Videri frustra fieri , ut quisquam de magnis Imperii incommodis hoc tempore et loco quereretur , ubi de causis et remedio malorum inveniendo instituta esset deliberatio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2979", + "psc_text": "2. Si ergo sunt aliqui, quos in sui defensionem perversitas tanta devinxit, qui huic se dogmati dedant atque conjungant, sperantes hoc ad catholicam pertinere doctrinam, quod abhorrens longius et penitus approbatur adversum, infecti illorum et monitis et verbis ut laberentur inducti, quatenus ad rectum viae tramitem redeant festinabunt, ne diutius mentem obsidens velut eorum sensibus pastus error invadat. Nam si Pelagius quocumque restitit loco, eorum animos qui facile vel simpliciter crederent disputanti, hac affirmatione decepit: seu hac illi in urbe sint (quos nescientes nec manifestare possumus nec negare, cum et si sunt lateant, nec aliquando audeant vel illum praedicantem ista defendere, vel talia aliquo nostrorum praesente jactare, nec in tanta populi multitudine deprehendi aliquis facile, nec alicubi possit agnosci), sive in quovis terrarum loco degant; Dei nostri misericordia gratiaque credimus quod facile corrigantur, audita ejus damnatione qui fuerit pertinax et resistens hujus dogmatis auctor inventus; nec interest ubi isti fuerint,", + "candidate_score": 0.626633, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_609", + "bdc_text": "Sed eam , sic ut per multa hactenus alia , missam facere , acta modo per singula notarentur , et salvis superiorum temporum protestationibus aliquem saltem exitum colloquium haberet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1790", + "psc_text": "nec gemitibus quaereretur. CAPUT XVI. 29. Haec omnia considerans, et si quid aliud de hac re tibi Dominus insinuaverit, quod vel mihi non occurrit, vel dici a me longum fuit, concerta in oratione vincere hoc saeculum; ora in spe, ora fideliter et amanter, ora instanter atque patienter, ora sicut vidua Christi. Quamvis enim ad omnia membra ejus, hoc est ad omnes qui in eum credunt, et ejus corpori sociantur, sicut docuit, orare pertineat, specialiter tamen diligentior cura orationum in Scripturis ejus viduis invenitur injuncta. Nam duae fuerunt Annae honorabiliter nominatae, una conjugata quae sanctum Samuelem peperit, alia vidua quae Sanctum sanctorum, cum adhuc infans esset, agnovit. Oravit et conjugata in dolore animi et afflictione cordis, quia filios non habebat: tunc ipsum Samuelem impetravit, et acceptum Deo reddidit, quia cum posceret, vovit (I Reg. 1). Sed oratio ejus quomodo ad orationem illam dominicam pertineat, non facile reperitur, nisi quia in eo", + "candidate_score": 0.626583, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_566", + "bdc_text": "duras nos nimium inscitiae poenas hactenus luere , si plectimur ideo , quia aut non balbutire satis cum adversariis , aut non aeque diserte loqui possimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1312", + "psc_text": "censoribus justum visum est, nimium videatur: et vides quam multum intersit, utrum jam punienda culpa sit tantum habere, an propter alias gravissimas culpas, ut tantum quis habeat permittere; quod tunc jam fuit peccatum, nunc volumus sit saltem poena peccati. Sed est quod fieri possit et debeat, ut nec usque ad ista progrediatur severitas, nec nimis secura laetetur et debacchetur impunitas, et imitationis exemplum ad gravissimas et occultissimas poenas infelicibus proponatur. Saltem concede ut nimium superfluis suis timeant, qui necessaria nostra incendere ac vastare moliuntur. Liceat et hoc beneficium tribuere inimicis nostris, ut dum metuunt rebus quas noxium non est amittere, quod sibi noxium est non conentur admittere. Neque enim haec dicenda est vindicta peccati, sed tutela consilii; non est hoc irrogare supplicium, sed ab excipiendo supplicio communire. 7. Quisque imprudentem cum aliquo sensu doloris privat, ne supervacuis sceleribus assuefactus poenas atrocissimas pendat, puero capillos vellit, ne serpentibus plaudat; atque ita,", + "candidate_score": 0.626565, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_7", + "bdc_text": "Non solum autem haec , quam dixi , occupatio mihi obstitit , ut ad vos hactenus nihil , sed et haec , quia vel qui mihi , quae vellem , desciberet , nemo , vel quod ipse scribere cupiebam , aut nihil aut quam minimum fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736", + "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.", + "candidate_score": 0.626421, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_432", + "bdc_text": "Easdem postulationes causasque , cum apud legatum Caesaris eodem die exposuissent nostri , legatus actorum copiam ideo partibus non necessariam esse iudicabat , quoniam liberum colloquium hoc et extra diffinitionis periculum esset , deinde videri intutum putabat , ut partibus committeretur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3156", + "psc_text": "Non ego autem, sed gratia Dei mecum: non quia ipse nihil boni agebat, sed quia nihil ageret, si illa non adjuvaret? Quanquam illa possibilitas liberi arbitrii tam in bonum quam in malum ex aequa lancis perpensione nec huic facilitati locum relinquit, quam saltem videtur esse confessus dicendo, Facilius possunt implere per gratiam, facilius impletur per gratiam bonum, facillime autem sine gratia fit malum: profecto ista possibilitas non aequa lance perpenditur. CAPUT XI. 37. Sed quid plura? Non solum ad istos vitandos cauti esse debemus, verum etiam ad docendos vel monendos, si patiantur, pigrescere non debemus. Plus eis tamen sine dubitatione praestamus, si ut corrigantur oremus, ne cum tantis ingeniis vel pereant, vel alios perdant praesumptione damnabili: quia zelum Dei habent, sed non secundum scientiam; id est, justitiam quae a Deo est ignorantes, et suam volentes constituere, justitiae Dei non sunt subjecti (Rom. X, 2, 3). Quibus utique, quoniam christiani appellantur,", + "candidate_score": 0.626413, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_449", + "bdc_text": "Nam et contionem publicam avertere sunt conati , et suffragia trium istorum , qui inter ipsos a nobis stabant , praeripere , et privatum colloquium ex publico facere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_443", + "psc_text": "praeterea turba confluxit; sed nobis in tota illa multitudine perpauci apparebant, qui utiliter ac salubriter agi causam illam, et tantam reique tantae quaestionem prudenter et pie discuti cuperent. Caeteri vero magis ad spectaculum quasi altercationis nostrae prope theatrica consuetudine, quam ad instructionem salutis christiana devotione convenerant. Quapropter nec silentium nobis praebere, nec intente nobiscum atque modeste saltem et ordinate colloqui potuerunt, exceptis, ut dixi, paucis, quorum religiosa et simplex apparebat intentio. Itaque libere pro sui cujusque animi motu immoderate loquentium omnia strepitu turbabantur, nec evincere sive nos, sive ipse rogando, interdum etiam objurgando potuimus, ut nobis modestum silentium praeberetur. 2. Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut", + "candidate_score": 0.626318, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_388", + "bdc_text": "De ea re antequam ad iuramenti formam venio , paucis est dicendum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_443", + "psc_text": "praeterea turba confluxit; sed nobis in tota illa multitudine perpauci apparebant, qui utiliter ac salubriter agi causam illam, et tantam reique tantae quaestionem prudenter et pie discuti cuperent. Caeteri vero magis ad spectaculum quasi altercationis nostrae prope theatrica consuetudine, quam ad instructionem salutis christiana devotione convenerant. Quapropter nec silentium nobis praebere, nec intente nobiscum atque modeste saltem et ordinate colloqui potuerunt, exceptis, ut dixi, paucis, quorum religiosa et simplex apparebat intentio. Itaque libere pro sui cujusque animi motu immoderate loquentium omnia strepitu turbabantur, nec evincere sive nos, sive ipse rogando, interdum etiam objurgando potuimus, ut nobis modestum silentium praeberetur. 2. Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut", + "candidate_score": 0.626281, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_244", + "bdc_text": "quale fuit , ut ne quid eorum , quae hic acta fuissent , prius quam relatum esset ad Caesarem quoque evulgaretur , tum etiam notarii duo hinc , duo isthinc constituerentur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.626005, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_392", + "bdc_text": "posteriorem rem multis conditionibus iniquis obiectis , priorem fama sparsa , et multorum hominum consensione efficere voluerunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1403", + "psc_text": "colligatos, a vobis divisos, illis sociatos, simul in Africa constitutos, notissimos, amicissimos, conjunctissimos, qui etsi non praesentes eum ordinaverunt, propter eum tamen et absentem Primianum damnaverunt; et inquinasse dicitur surculus Caeciliani orbis terrarum populos christianos numerosissimos, remotissimos, ignotissimos, cujus non dico causam, sed multi nec nomen nosse potuerunt? Non communicant peccatis alienis, qui peccatum Maximiani non solum scierunt, sed et contra Primianum levando erexerunt: et communicant peccatis alienis, qui Caecilianum episcopum factum, aut in longinquis gentibus nescierunt, aut in propinquioribus tantummodo audierunt, aut in ipsa Africa factum simpliciter, et pacifice cognoverunt, aut in ipsa Carthagine contra neminem levaverunt! Nec cum fure concurrebant, qui communicabant ei de quo dicit Nummasius advocatus, loquens pro praesente Restituto episcopo vestro, quod per occultum sacrilegii propemodum furtum, episcopalis nominis invaserit principatum; nec cum adultero portionem suam ponebant, qui communicabant veritatis adultero; nec modico fermento tota eorum massa corrumpebatur, cum ei faverent, cum in ejus parte,", + "candidate_score": 0.625883, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_438", + "bdc_text": "Eo denique progressa haec disputatio fuit , ut penes Caesarem esse positum diceret , actorum copiam cui vellet permittere , se vero cum praesidibus ea de re acturum esse , ostendebatque vix se magno negotio rem huc perduxisse , conatos illos fuisse longe secus nobiscum agere , multa se dissimulare , illos interea se perdi clamare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.625756, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_554", + "bdc_text": "Non enim eo se missos esse , ut articulos flexiloquos et insidiose scriptos ab adversariis sibi propositos reciperent , ac domum referrent , sed ut praesenti ope ac industria et fide in rebus obscuris eruendis , et veritate iuvanda , adversariorum aut imbecillitatem aut errorem relevarent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4021", + "psc_text": "simul. Sed quaecumque quae contra eos sunt, in suae perversitatis sensus aliquando callida et astuta, aliquando ridicula et hebeti expositione pervertunt. Nec saltem ita ut ea ipsa, quae exponunt ab suae sectae hominibus alienis, vera esse credant; alioquin aut catholici essent, aut non multum a veritate alieni, qui et in ipsis scripturis apocryphis sensus catholicos invenirent, aut invenire velle viderentur: sed cum ipsi alia cum suis sentiant, atque inter suos doceant, sive discant, quae non audent prodere, quoniam re vera nefaria sunt et detestanda; tamen fidem catholicam eis quos timent, praedicant, non quam teneant, sed sub qua lateant. Possunt enim aliqui haeretici reperiri fortasse immundiores, sed nullus istis fallacia comparatur. Alii quippe, ut sunt hominum vitia, de hujus vitae consuetudine vel infirmitate mentiuntur: isti autem in ipsa nefaria doctrina haeresis suae praeceptum habere perhibentur, ut occultandorum dogmatum suorum causa, etiam cum falsa juratione mentiantur. Hi qui eos experti sunt, et", + "candidate_score": 0.625718, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_84_86", + "bdc_text": "post illum Joannes Erenbergius : ab Argentinensi , comes Isenburgius , missi fuerunt . Et partium quidem praesidumque nomina et adventus talis fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3268", + "psc_text": "etiam plurimi illius temporis justi. In his erat et ille Centurio qui Domino dixit, Non sum dignus ut intres sub tectum meum; sed tantum dic verbo, et sanabitur puer meus. Nam et ego homo sum sub potestate constitutus, habens sub me milites, et dico huic, Vade, et vadit; et alii, Veni, et venit; et servo meo, Fac hoc, et facit: de quo et Dominus, Amen dico vobis, non inveni tantam fidem in Israel (Matth. VIII, 8-10). In his erat et ille Cornelius ad quem missus angelus dixit, Corneli, acceptae sunt eleemosynae tuae, et exauditae sunt orationes tuae: ubi eum admonuit ut ad beatum Petrum apostolum mitteret, et ab illo audiret quae facere deberet; ad quem apostolum, ut ad eum veniret, etiam religiosum militem misit (Act. X, 4-8). In his erant et illi qui baptizandi cum venissent ad Joannem, sanctum Domini praecursorem et amicum sponsi, de quo Dominus ipse ait, In", + "candidate_score": 0.62546, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_192", + "bdc_text": "Porro in isto secundo , quem esse principum diximus , ordine hi etiam , qui inferiori gradu existunt , comites , barones , abbates numerantur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1621", + "psc_text": "Cor. XII, 28) dixerat de gradibus vel ordinibus dispositionum Dei, operante Spiritu sancto divisiones gratiarum: « Et quosdam quidem dedit apostolos, quosdam autem prophetas, alios vero Evangelistas, alios autem pastores et doctores ad consummationem sanctorum » (Ephes. IV, 11, 12), et reliqua. Hoc opto distinguas mihi in hac diversitate nominum, quae sit cuique nomini officiorum vel gratiarum proprietas? quid proprium sit Apostolorum, quid Prophetarum, quid Evangelistarum, quid Pastorum, quidve Doctorum. In omnibus enim his diversis nominibus simile et prope unum doctrinae officium video fuisse tractatum. Hos autem Prophetas quos post Apostolos posuit, non puto illos esse qui ordine temporum ante Apostolos fuerunt, sed illos quibus jam sub Apostolis per gratiam donabatur, aut interpretatio Scripturarum et inspectio mentium, aut praedictio temporis secuturi; ut Agabus cernebat, qui et famem instantem praedixit (Act. XI, 28) et quae beatus Paulus in Jerosolymis passurus esset, et verbo denuntiavit, et signo zonae ejus ostendit (Id. XXI,", + "candidate_score": 0.625252, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_399_401", + "bdc_text": "sed hi etiam , qui conspirare contra nos cum illis maxime cuperent , convenire ipsi inter se non potuerunt . Obstrepere sibi Theologi et Monachi , et cottidie inter se rixari , sine ordine sententiam dicere : ii praesertim , qui illud agmen ducebant , Pelargus et Eccius .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1403", + "psc_text": "colligatos, a vobis divisos, illis sociatos, simul in Africa constitutos, notissimos, amicissimos, conjunctissimos, qui etsi non praesentes eum ordinaverunt, propter eum tamen et absentem Primianum damnaverunt; et inquinasse dicitur surculus Caeciliani orbis terrarum populos christianos numerosissimos, remotissimos, ignotissimos, cujus non dico causam, sed multi nec nomen nosse potuerunt? Non communicant peccatis alienis, qui peccatum Maximiani non solum scierunt, sed et contra Primianum levando erexerunt: et communicant peccatis alienis, qui Caecilianum episcopum factum, aut in longinquis gentibus nescierunt, aut in propinquioribus tantummodo audierunt, aut in ipsa Africa factum simpliciter, et pacifice cognoverunt, aut in ipsa Carthagine contra neminem levaverunt! Nec cum fure concurrebant, qui communicabant ei de quo dicit Nummasius advocatus, loquens pro praesente Restituto episcopo vestro, quod per occultum sacrilegii propemodum furtum, episcopalis nominis invaserit principatum; nec cum adultero portionem suam ponebant, qui communicabant veritatis adultero; nec modico fermento tota eorum massa corrumpebatur, cum ei faverent, cum in ejus parte,", + "candidate_score": 0.625143, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_554", + "bdc_text": "Non enim eo se missos esse , ut articulos flexiloquos et insidiose scriptos ab adversariis sibi propositos reciperent , ac domum referrent , sed ut praesenti ope ac industria et fide in rebus obscuris eruendis , et veritate iuvanda , adversariorum aut imbecillitatem aut errorem relevarent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1504", + "psc_text": "tuis figat oculum, sua vero sedulo occultet. Nam cognitio veritatis omnia falsa, si modo proferantur, etiam quae prius inaudita erant, et dijudicare et subvertere idonea est. Sed ut non solum aperta feriantur, sed etiam abscondita eruantur, si alienos opus est cognoscere errores, erige oculos auresque, oro te, et vide atque ausculta utrum aliquis adversus nos de Anaximene et de Anaxagora proferat aliquid; quando jam ne ipsorum quidem multo recentiorum, multumque loquacium Stoicorum aut Epicureorum cineres caleant, unde aliqua contra fidem christianam scintilla excitetur: sed circuli atque conventicula partim fugacia, partim etiam audacter prompta, vel Donatistarum, vel Maximianensium, vel Manichaeorum, vel etiam ad quorum greges turbamque venturus es Arianorum, Eunomianorum, Macedonianorum, Cataphrygarum, caeterarumque pestium innumerabiliter perstrepant; quorum omnium errores si cognoscere piget, quid nobis est, propter defensionem christianae religionis, quaerere quid senserit Anaximenes, et olim sopitas lites inani curiositate recoquere, cum quorumdam etiam haereticorum, qui nomine christiano gloriari voluerunt, ut Marcionitarum", + "candidate_score": 0.625084, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_429", + "bdc_text": "Nuper certe qua in re actorum exemplum nostri nullum habebant , ea in re adversarii suorum exemplorum fide ostendere conati sunt , nobis cum illis de plerisque rebus iam diu Augustae convenisse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1294", + "psc_text": "ulla exceptione. Domino recte ac merito suscipiendo et omnibus modis honorando fratri AUGUSTINO, NECTARIUS, in Domino salutem. 1. Sumptis litteris Eximietatis tuae, quibus idolorum cultum, et templorum cerimonias destruxisti, audire mihi visus sum philosophi vocem, non illius quem in Academiae Licaeo memorant, tenebrosis humo angulis residentem, ex profunda quadam cogitatione demersum, reductis ad frontem caput implicuisse genibus, ut aliorum praeclara inventa doctrinae egenus quidam calumniator oppugnet, assertaque praeclare, cum suum nihil defendat, accuset: sed plane excitatus oratione tua ante oculos stetit M. Tullius consularis, qui innumeris civium capitibus conservatis, forensis campi signa victricia stupentibus Graeciae scholis laureatus inferret, tubamque illam canorae vocis et linguae, quam in criminum reos et reipublicae parricidas, spiritu justae indignationis inflaverat, anhelus inverteret, togamque ipsam rugarum paginis resolutis, palliorum imitatus speciem, retorqueret. 2. Ergo cum nos ad exsuperantissimi Dei cultum religionemque compelleres, libenter audivi; cum coelestem patriam intuendam esse suaderes, gratanter accepi. Non enim illam mihi", + "candidate_score": 0.625065, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_434", + "bdc_text": "Caesarem ipsum si quid utile in editione esset , bono publico consulturum esse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1706", + "psc_text": "significat quod in Evangelio Dominus ait: Reddite Caesari quae Caesaris sunt, et Deo quae Dei sunt (Matth. XXII, 21). Hoc enim dixit, cum sibi demonstrato nummo, et quaesito cujus haberet imaginem, responsum esset, Caesaris; ut hinc intelligerent, quod Deus exigeret ab homine imaginem suam in homine ipso, sicut Caesar suam exigebat in nummo. Quanto magis ergo reddenda est cum promittitur, cui etiam non promissa debetur! 7. Quapropter, charissime, possem quidem pro mea quantulacumque facultatula, sancti propositi quod Deo vovisse vos comperi, uberius laudare fructum, ac demonstrare quid distet inter christianos dilectores mundi hujus, et contemptores, quamvis fideles utrique dicantur. Eodem utrique lavacro sacri fontis abluti sunt, eisdem imbuti consecratique mysteriis, utrique ejusdem Evangelii non auditores tantum, verum etiam praedicatores; nec utrique tamen regni Dei lucisque participes, et vitae aeternae, quae sola est beata, cohaeredes. Dominus enim Jesus non ab eis qui non audiunt, sed eos inter se auditores verborum suorum,", + "candidate_score": 0.624965, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_434", + "bdc_text": "Caesarem ipsum si quid utile in editione esset , bono publico consulturum esse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3600", + "psc_text": "quantum possumus, inquiramus, mutua dilectione mittenda. CAPUT V. 11. Tua quippe consultatio brevis atque postrema in litteris quas ad fratres Caesareenses misisti, ita se habet: Exoro, inquit, ut me filium vestrum atque discipulum, et ad haec mysteria nuper proximeque Deo juvante venientem, qua debetis et dignum est, et qua prudentes respondere convenit sacerdotes, informatione doceatis: utrum magis illa sit tenenda sententia quae animam dicit esse de traduce, et per occultam quamdam originem ordinemque secretum in omne hominum genus caeteras animas ex Adae protoplasti transfusione defluere; an potius ea, quam omnes fratres vestri, et sacerdotes hic positi retinent et affirmant, eligenda definitio, credulitasque retinenda, quae Deum auctorem universarum rerum, hominumque cunctorum et fuisse, et esse, et futurum esse testatur et credit. Horum igitur duorum quae consulens proposuisti, vis ut eligatur, tibique respondeatur alterutrum; quod fieri deberet ab scientibus, si essent inter se duo ista contraria ut, altero electo, consequenter esset alterum", + "candidate_score": 0.624912, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_544", + "bdc_text": "Sin breves tantum articulos proponere , in quibus nostra doctrina velut sententiis dictis damnaretur , multo se minus hoc laturos .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2983", + "psc_text": "sciat damnandum se esse, committet? Quod si accersiendus esset, ab iis melius fieret, qui magis proximi et non longo terrarum spatio videntur esse disjuncti. Sed non deerit cura, si medicinae praebeat ille materiam. Potest enim damnare quae senserat, ac, dalis litteris, erroris sui, ut regressum ad nos decet, veniam postulare, fratres charissimi. 5. Librum sane, qui ejus esse diceretur, nobis à vestra Charitate transmissum evolvimus: in quo multa contra Dei gratiam legimus esse conscripta, multa blasphema, nihil quod placeret, et nihil pene quod non penitus displiceret, a quovis damnandum atque calcandum; cujus similia, nisi qui ista scripserat, nemo alter in mentem reciperet atque sentiret. Nam hoc loco latius de lege disputare, velut coram posito repugnanteque Pelagio, necessarium esse non duximus, cum vobiscum totam scientibus parique nobiscum assensione gaudentibus colloquamur. Tunc enim melius haec exempla ponuntur, quando cum iis quos harum constat rerum imprudentes esse, tractamus. Nam de naturae possibilitate, de", + "candidate_score": 0.624776, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_597", + "bdc_text": "Cum igitur duarum postulationum utraque iniqua esset sive ad colloquium delectus suam in colloquio sententiam dicere prohiberetur , sive in actione rerum maximarum quid actum esset supprimeretur , quod ad suam partem attineret , neutrum se nostri concedere posse ostendebant .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4037", + "psc_text": "quod inter nos mane placuerat, ut a notariis verba nostra exciperentur; ne ulterius dicas, quod te audio non tacere, non me fuisse ausum tibi dicere fidem meam, his litteris accipe quod et tu legas, et cui volueris legendum tradas, et quod volueris vicissim scribendo ipse respondeas. Iniquum est enim ut quisque de alio judicare velit, et judicari de se nolit. 2. Et de praeterito quidem placito nostro, quod condicto meridiano implere noluisti, facile existimari potest quis nostrum fidei suae fiduciam non habuerit: utrum qui volebat ut diceretur, et timebat ne teneretur; an qui usque adeo nolebat eam disceptantium judicio subtrahi, ut mandata litteris vellet etiam legentium memoriae commendari, ne quisquam vel oblivione opinatus, vel dissensione irritatus, diceret ab aliquo nostrum aut non esse dictum quod dictum erat, aut dictum esse quod dictum non erat. In his enim solent latebras suae malae defensionis inquirere, qui contentionis sunt cupidiores quam veritatis. Hoc", + "candidate_score": 0.624501, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_355", + "bdc_text": "Huius igitur Germaniae Romani pontifices saepe miserti , cum succurrere calamitatibus eius conati fuissent , tamen efficere nunquam potuerunt , saltem ut audirentur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1941", + "psc_text": "Dixit enim et de illo Isaias: Ille infirmitates nostras portat, et pro nobis in doloribus est (Isai. LIII, 4). Ex hujus igitur infirmitatis voce, de qua Paulus in eo quod petebat non exauditus, et ideo quodam modo derelictus, audit tamen a Domino, Sufficit tibi gratia mea; nam virtus in infirmitate perficitur (II Cor. XII, 9): ex voce ergo hujus infirmitatis nostrae, quam in se transfiguravit caput nostrum, dicitur in hoc psalmo, Deus meus, Deus meus, respice in me; quare me dereliquisti? In eo quippe derelinquitur deprecans, in quo non exauditur. Hanc in se vocem transfiguravit Jesus, vocem scilicet corporis sui, hoc est Ecclesiae suae a vetere homine in novum reformandae; vocem scilicet infirmitatis suae humanae, cui deneganda fuerant bona Veteris Testamenti, ut bona Novi Testamenti optare atque sperare jam disceret. 16. In illis autem Veteris Testamenti bonis, ad veterem hominem pertinentibus, praecipue concupiscitur vitae hujus productio temporalis, ut aliquanto diutius", + "candidate_score": 0.624445, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_354", + "bdc_text": "Sed ubi relicta Charitas , et praeceptum Domini neglectum fuit , patriam hanc vestram tumultu completam esse , tum caedes et funesta bella successisse videtis , quae quidem tanta per Germaniam aliquo iam tempore fuere , ut hanc qui prius viderim , cognoscere vix nunc possim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3468", + "psc_text": "Et Dominus sic praedicat ad Judaeos: « Poenitentiam agite; completa sunt tempora, credite Evangelio » (Marc. I, 15). Et ad Judaeos quidem recte completa dicebat, quia eorum tempora post ejus praedicationem et triginta et quinque, vel quadraginta annos finita sunt. Et in Daniele: « Quoadusque interfecta est bestia, et periit, et corpus ejus datum est ut comburatur; et reliquarum bestiarum regnum translatum est, et magnitudo vitae data est eis usque ad tempus et tempus; » quod graece dicitur, ἕως χρόνου καὶ καιροῦ. Et insequitur: « Et ecce cum nubibus coeli quasi Filius hominis veniens » (Dan. VII, 11-13). Mysterium bestiae e reliquarum bestiarum translatione intelligentibus Scripturam manifestum est. 4. Adventus Domini diligendus est et exspectandus. Est enim magna beatitudo diligentibus ejus adventum, sicut testimonium perhibet beatus apostolus Paulus: « De coetero, » inquit, « reposita est mihi corona justitiae, quam reddet mihi Dominus justus judex in illa die: non autem", + "candidate_score": 0.623959, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_354", + "bdc_text": "Sed ubi relicta Charitas , et praeceptum Domini neglectum fuit , patriam hanc vestram tumultu completam esse , tum caedes et funesta bella successisse videtis , quae quidem tanta per Germaniam aliquo iam tempore fuere , ut hanc qui prius viderim , cognoscere vix nunc possim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3535", + "psc_text": "Non est vestrum scire tempora, quae Pater in sua potestate posuit; quoniam tempora quae per Danielis prophetiam scire poterant, non ad finem saeculi, de quo quaesierant, pertinebant. CAPUT X. 34. Signa vero de coelo et terra, numquid majora nos vidimus, quam qui fuerunt ante nos? Nonne si gentium legatur historia, tanta mira reperiuntur extitisse de coelo terraque, ut aliqua etiam non credantur? Sed, ut multa omittam quae persequi longum est, duos soles quando nos vidimus? quos visos litteris mandaverunt qui tunc fuerunt, antequam Dominus venisset in carne. Quando nos vidimus solem sic obscuratum, quemadmodum obscuratus est, cum Lumen mundi penderet in ligno? nisi forte defectus solis et lunae, quos consueverunt computatores siderum annotare atque praedicere, inter coelestia prodigia numerabimus, quia lunam saepius in sua plenitudine, solem vero rarius, sed tamen vidimus in fine lunae secundum eorum computum defecisse. Non erat talis solis ille defectus, quando crucifixus est Christus, et ideo", + "candidate_score": 0.623571, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_405", + "bdc_text": "Tantaque Sophistarum ira fuit , ut in hoc coetu moderationis laudem aliquis obtinere potuerit maximus et impetuosissimus rixator .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3353", + "psc_text": "Volens Deus ostendere iram, et demonstrare potentiam suam, attulit in multa patientia vasa irae, quae perfecta sunt in perditionem; et ut notas faceret divitias gloriae suae in vasa misericordiae: cui non potest figmentum dicere, Quare sic me fecisti? cum habeat potestatem ex eadem massa facere aliud vas in honorem, aliud in contumeliam (Rom. IX, 20-23). Ubi quia universa ista massa merito damnata est, contumeliam debitam reddit justitia, honorem donat indebitum gratia, non meriti praerogativa, non fati necessitate, non temeritate fortunae, sed altitudine divitiarum sapientiae et scientiae Dei; quam non aperit, sed clausam miratur Apostolus, clamans: O altitudo divitiarum sapientiae et scientiae Dei! Quam inscrutabilia sunt judicia ejus, et investigabiles viae ejus! Quis enim cognovit sensum Domini? aut quis consiliarius ejus fuit? aut quis prior dedit illi, et retribuetur ei? Quoniam ex ipso, et per ipsum, et in ipso sunt omnia: ipsi gloria in saecula saeculorum. Amen (Id. XI, 33-36). CAPUT", + "candidate_score": 0.623505, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_637_639", + "bdc_text": "Postridie denique omnes abierunt . Itaque trium dierum disputatio haec , et dimidii , ipsa ad disputandum comparatio mensium propemodum trium fuit . Hunc finem Comitia haec habuerunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_623", + "psc_text": "dicentes: Digitus Dei est hic. 30. Exodum lege, et vide ubi Pascha celebraverunt, post quot dies data sit Lex. Loquitur Deus ad Moysen in eremo Sina die primo mensis tertii. Nota ergo unum diem ex ingressu ipsius tertii mensis, et vide quid dicat inter caetera: Descende, inquit, testare populo, et purifica illos hodie et cras, et lavent vestimenta sua, et sint parati in diem tertium. Tertia enim die descendet Dominus in montem Sina coram omni populo (Id. XIX, 10, 11): tunc data est Lex tertio scilicet die tertii mensis. Numera itaque a quartodecimo primi mensis die, quo factum est Pascha, usque ad diem tertium tertii mensis, et invenies decem et septem dies primi mensis, triginta secundi, tres tertii, qui fiunt quinquaginta. Lex in arca est sanctificatio in corpore Domini, per cujus resurrectionem nobis requies futura promittitur, ad quam percipiendam Spiritu sancto charitas inspiratur. Spiritus autem nondum erat datus, quia Jesus", + "candidate_score": 0.62342, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_371", + "bdc_text": "Nam quia non venisse se pontificis , sed Caesaris nomine professus est , recta a nostris protestatione ut pontificis legatus exclusus non fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4066", + "psc_text": "Nam etsi sunt qui dicuntur dii, sive in coelo, sive in terra, sicut sunt dii multi et domini multi; nobis tamen unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso; et unus Dominus noster Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 5, 6)? Porro si quod de uno Deo Patre dicitur, cogit inde Filium separare, dicant qui audent, non posse jam intelligi Dominum Patrem, quia unus, inquit, Dominus noster Jesus Christus. Nam si unus, utique solus: si solus, quomodo et Pater; nisi quia et ipse et Pater, unus Deus et solus Deus, non separato Spiritu sancto? Unus ergo Deus Pater, et cum illo Filius unus Deus, quamvis non cum illo unus Pater. Itemque unus Dominus Jesus Christus, et cum illo unus Dominus Pater, quamvis non cum illo unus Jesus Christus tanquam et Pater sit Jesus Christus. Hoc enim nomen ex dispensatione misericordiae susceptaeque humanitatis", + "candidate_score": 0.623312, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_9_11", + "bdc_text": "Et mea quoque fuit haec eadem expectatio : sed quae ita me lusit , ut nisi quid sit non factum scribam , quid factum sit , scribere non possim . Enim vero quanquam de re non magna , magnifica dicere non est meum , tamen qualis est res , iam effitiam , ut intelligatis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2634", + "psc_text": "minusque exercitato ingenio praediti, eo tamen studio feruntur ad cognoscendas litteras nostras, sive amico, sive inimico animo, ut eis subtrahi omnino non possint. Ista cogitanti cernis quanta cura in scribendo esse debeat, praesertim de rebus ita magnis, ut in eis et magni laborent. Si autem cum aliquid in manibus habeo, intermittendum est et differendum, ut ad ea potius respondeatur quae supervenientia requiruntur; quid fiet si etiam ipsis dum respondetur, alia supervenerint? Num placet ut etiam his omissis illa suscipiantur, et semper priora fiant quae posteriora oboriuntur, eaque sola terminare contingat, quibus cum scribuntur non supervenerit aliquid quod quaeratur? Quod ut mihi accidat difficillimum est; sed non opinor tibi hoc placere. Non ergo debui alia interrumpere cum tua supervenissent, sicut nec tua, si alia rursus irruerint; et tamen servare hanc justitiam non sinor. Nam ecce ut tibi haec ipsa rescriberem, quibus id admonerem, intermisi quae agebam, et animum meum ad hanc", + "candidate_score": 0.622932, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_432", + "bdc_text": "Easdem postulationes causasque , cum apud legatum Caesaris eodem die exposuissent nostri , legatus actorum copiam ideo partibus non necessariam esse iudicabat , quoniam liberum colloquium hoc et extra diffinitionis periculum esset , deinde videri intutum putabat , ut partibus committeretur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3097", + "psc_text": "a Creatore nobis insitam diceret: ut videlicet haec intelligatur doctore ipso gratia Dei, quae Paganis atque Christianis, impiis et piis, fidelibus atque infidelibus communis est. 2. Haec mala quibus Salvatoris evacuaretur adventus, ubi hoc possumus dicere quod de Lege dicit Apostolus, Si per naturam justitia, ergo Christus gratis mortuus est (Galat. II, 21), refellebamus, ut poteramus, in cordibus eorum, qui ista sentirent, ut his cognitis, etiam ille, si fieri posset, non lacessitus ista emendaret; atque ita et pernicies destrueretur erroris, et hominis verecundiae parceretur. Sed posteaquam ad nos litterae de Oriente venerunt, eamdem causam apertissime ventilantes, nullo modo jam qua licumque episcopali auctoritate deesse Ecclesiae debueramus. Missae sunt itaque de hac re ex duobus conciliis, Cathaginensi et Milevitano, relationes ad apostolicam Sedem, antequam Gesta ecclesiastica, quibus apud episcopos provinciae Palaestinae Pelagius perhibetur esse purgatus, vel in manus nostras, vel in Africam pervenissent. Scripsimus etiam ad beatae memoriae Papam Innocentium, praeter", + "candidate_score": 0.622624, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_639_641", + "bdc_text": "Hunc finem Comitia haec habuerunt . Duae vero sunt res , quae legenti haec sponte se praebent coniicienda . Altera , illos non colloqui , sed rem in adventum Caesaris usque producere voluisse :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2658", + "psc_text": "litteras non habemus, sed in illorum litteris didicimus secundum quemdam modum laudabiles vitas, ut excepto Dei cultu, in quo erraverunt colentes vana quae publice colenda fuerant instituta, et creaturae potius quam Creatori servientes, in caeteris moribus parcimoniae, continentiae, castitatis, sobrietatis, mortis pro patriae salute contemptus, servataeque fidei non solum civibus, verum et hostibus, imitandi merito proponantur. Quae quidem omnia quando non referuntur ad finem rectae veraeque pictatis, sed ad fastum inanem humanae laudis et gloriae, etiam ipsa inanescunt quodammodo, steriliaque redduntur: verumtamen quadam indole animi ita delectant, ut eos in quibus haec fuerunt, vellemus vel praecipue, vel cum caeteris ab inferni cruciatibus liberari, nisi aliter se haberet sensus humanus, aliter justitia Creatoris. 5. Quae cum ita sint, si omnes inde solvit Salvator, et, sicut requirens scripsisti, exinanivit inferna, ut deinceps judicium jam exspectaretur extremum: haec sunt quae in hac re non immerito movent, quae mihi interim cogitanti solent occurrere. Primum,", + "candidate_score": 0.622544, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_132", + "bdc_text": "Sed haec Goslaria causa ut habeat , alibi erit et alios per homines narratione integra perfectaque docendum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2949", + "psc_text": "ad veritatem Evangelii, dixi Petro coram omnibus, Si tu, cum sis Judaeus, gentiliter et non judaice vivis, quemadmodum Gentes cogis judaizare (Galat. II, 14)? Nulla est hic tropica obscuritas, verba sunt propria apertae locutionis. Hoc profecto Doctor Gentium, his quos parturiebat donec Christus formaretur in eis (Id. IV, 19), et quibus sub divina attestatione praedixerat, Quae autem scribo vobis, ecce coram Deo, quia non mentior (Id. I, 20), aut verum dixit, aut falsum: si falsum, quod absit, quae sequantur advertis; et ambo ista exhorrescas admonet veritatis indicium, et in apostolo Petro mirabilis humilitatis exemplum. 5. Sed quid hinc diutius? cum de hac quaestione inter nos, ego et praedictus venerabilis frater Hieronymus satis litteris egerimus; et in hoc opere recentissimo, quod sub nomine Critobuli adversus Pelagium modo edidit (Lib. 1 adversus Pelag.), eamdem de ista re gesta dictisque apostolicis sententiam tenuit, quam beatissimi Cypriani etiam nos secuti sumus (Epist. 71 ad", + "candidate_score": 0.622493, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_347", + "bdc_text": "Igitur octava Decembris die sacris hinc inde peractis , cum e templo in Curiam venissemus , aliudque nihil quam classicum illud expectaremus , spectaculum longe aliud novumque obiectum fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_604", + "psc_text": "ullam rem proximi (Exod. XX, 1-17, et Deut. V, 6-21), non figurate aliud praetendunt, et mystice aliud significant; sed sic observantur ut sonant. Observare tamen diem sabbati non ad litteram jubemur, secundum otium ab opere corporali, sicut observant Judaei: et ipsa eorum observatio quae ita praecepta est, nisi aliam quamdam spiritualem requiem significet, ridenda judicatur. Unde non inconvenienter intelligimus ad amorem excitandum, quo ad requiem tendimus, valere omnia quae figurate in Scripturis dicuntur; quandoquidem id solum in Decalogo figurate praecipitur, ubi requies commendatur, quae ubique amatur, sed in solo Deo certa et sancta invenitur. CAPUT XIII. 23. Dies tamen dominicus non Judaeis, sed Christianis resurrectione Domini declaratus est, et ex illo habere coepit festivitatem suam. Animae quippe omnium sanctorum ante resurrectionem corporis sunt quidem in requie, sed in ea non sunt actione qua corpora recepta vegetantur. Talem quippe actionem significat dies octavus, qui et primus, quia non aufert illam requiem,", + "candidate_score": 0.622245, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_583", + "bdc_text": "Petere denique , ut benigne sibi ad haec respondeatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4235", + "psc_text": "salute vestra laetatus, ad ea quae scripsisti, repondere non distuli. Et primum miratus sum quomodo dicat novatianus iste Petrum baptizatum non fuisse, cum paulo superius scripseris eum dixisse quod Apostoli fuerint baptizati. Unde illi videatur quod inter Apostolos baptizatos Petrus non fuerit baptizatus, ignoro: et ideo exemplum epistolae tuae, ne forsitan tu non habeas, misi tibi, in quo diligentius consideres ad ea me respondere quae inveni in litteris tuis; si enim notarius non mendose excepit aut scripsit, nescio quale cor habeat qui cum Apostolos baptizatos dicat, Petrum baptizatum negat. 2. Quod autem Petrus dicitur egisse poenitentiam, cavendum est ne ita putetur egisse, quomodo agunt in Ecclesia qui proprie poenitentes vocantur. Et quis hoc ferat, ut primum Apostolorum, inter tales poenitentes numerandum putemus? Poenituit enim eum negasse Christum, quod ejus indicant lacrymae: sic enim scriptum est, quia flevit amare (Matth. XXVI, 75). Nondum enim fuerant resurrectione Domini confirmati, et illo adventu", + "candidate_score": 0.621833, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_495", + "bdc_text": "Ad hanc igitur rupem cum essent luctati frustra diu , desperata re , hunc impetum a caeteris abstinuerunt , sic cum illis actum fuit , igitur cum omnes iam vias frustra ad colloquium publicum , qualiter ipsi volebant , peragendum tentassent adversarii , ad privati colloquii rationes totos se converterunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.621599, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_544", + "bdc_text": "Sin breves tantum articulos proponere , in quibus nostra doctrina velut sententiis dictis damnaretur , multo se minus hoc laturos .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2793", + "psc_text": "ne homo, qui cum in uno offenderit fit omnium reus, in multis offendendo ( quia in multis offendimus omnes ) propter magnum aggerem reatus sui minutatim collectum, ad tribunal tanti judicis perveniat, et eam quam non fecit, misericordiam non inveniat; sed potius dimittendo atque dando mereatur sibi dimitti peccata, reddique promissa. 21. Multa dixi, quibus tibi taedium fortassis inferrem, qui haec, quae tamen approbas, non exspectas discere, quod ea docere consuevisti. Si quid autem est in eis, quantum ad rem ipsam pertinet; nam quali eloquio explicata sint, non nimis curo; si quid ergo in eis est, quod eruditionem offendat tuam, quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere", + "candidate_score": 0.621453, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_618", + "bdc_text": "Itaque nostri homines summa cura hic agendum esse credebant .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1658", + "psc_text": "Ubi enim nobis a spinis talibus securitas et requies praeparari vel praeberi potest, si adversus nos in tam sanctis nobisque charissimis cordibus nostris pullulare potuere? De te quippe imperitum vulgus hoc sensit; de nobis, lumina Ecclesiae: unde quid magis dolendum sit, vides. Utrumque autem non accusandum censeo, sed sanandum: homines enim sunt, et de hominibus talia, licet falsa, non tamen incredibilia suspicantur. Nam utique non usque adeo desipiunt tales homines, ut credant populum suam desiderare pecuniam; praesertim jam experti quod nihil ex ea populus Thagastensis accepit: sic ergo et Hipponensis. Verum omnis haec invidia non nisi in clericos aestuat, maximeque in episcopos, quorum videtur praeminere dominatus, qui uti fruique rebus Ecclesiae tanquam possessores et domini existimantur. Ad istam cupiditatem tam noxiam atque mortiferam, si fieri potest, mi Alypi, non aedificentur per nos infirmi. Recordare quid locuti fuerimus, antequam ista tentatio, quae plus ad hoc cogit, accideret. Ex hoc potius conferendo,", + "candidate_score": 0.621394, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_35", + "bdc_text": "Christophems Scherding , Leonardus Cellarius , Alexander Alesius , Joannes Embeccus , Joannes Pannonius .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_894", + "psc_text": "horum quatuor auctoritatem tu quoque infringis. Nam Laodicenum, cujus nomen taces, de Ecclesia dicis nuper egressum; Alexandrum autem veterem haereticum; Origenem vero ac Didymum reprehensos abs te lego in recentioribus opusculis tuis, et non mediocriter, nec de mediocribus quaestionibus, quamvis Origenem mirabiliter ante laudaveris. Cum iis ergo errare puto quia nec te ipse patieris; quamvis hoc perinde dicatur, ac si in hac sententia non erraverint. Nam quis est qui se velit cum quolibet errare? Tres igitur restant, Eusebius Emisenus, Theodorus Heracleotes, et quem paulo post commemoras Joannes qui dudum in pontificali gradu Constantinopolitanam rexit ecclesiam. 24. Porro, si quaeras vel recolas quid hinc senserit noster Ambrosius, quid noster itidem Cyprianus; invenies fortasse nec nobis defuisse, quos in eo quod asserimus sequeremur. Quanquam, sicut paulo ante dixi, tantummodo Scripturis canonicis hanc ingenuam debeam servitutem, qua eas solas ita sequar, ut conscriptores earum nihil in eis omnino errasse, nihil fallaciter posuisse non", + "candidate_score": 0.621323, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_628", + "bdc_text": "Non enim si furiosus homo inclusus cancellis est , et nocere nulli potest , ideo ipse nocens conditione sua non est .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2403", + "psc_text": "cum ille fureret sublimatus, iste gauderet inclusus? Horrendis et poenalibus tenebris, omnes non tantum carceres, sed etiam inferos vincit scelerati hominis conscientia. Tibi etiam quid nocuit, cujus etsi famam graviter laesit, tamen innocentiam non peremit? Quamvis fama quoque ipsa salva sit, et apud eos qui te melius noverunt quam nos, et apud nos ipsos, qui curas nobiscum tuas, ne tam immane perpetraretur scelus, tanto expressas inspiciebamus affectu, ut tui cordis invisibilia pene oculis cerneremus. Sibi igitur ille nocuit, quidquid nocuit; suam transfixit animam, suam vitam, suam conscientiam; suam denique ipsam famam, quam bonam solent etiam pessimi concupiscere, caeca illa crudelitate vastavit. Tanto enim est odiosior omnibus bonis, quanto magis impiis placere conatus est, vel placuisse laetatus. 11. Ubi autem magis potuit apparere non eum habuisse necessitatem quam se habere confinxit, ut ejus obtentu tanquam bonus faceret tantum malum, quam quod nec illi placuit de cujus praecepto se ausus est excusare?", + "candidate_score": 0.621206, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_161", + "bdc_text": "Ad haec partium responsa paucis Praesides moderatum utriusque partis ingressum laudabant , magnam sibi spem affulsisse ostendebant , si caetera eodem deinde modo fierent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1184", + "psc_text": "permittebat angustia. Illud tamen quo animum clementissimi et religiosissimi principis erga Ecclesiam provincia noverit, nullo modo esse differendum, sed etiam antequam episcopos qui profecti sunt, videas, quamprimum tua praestantissima pro Christi membris in tribulatione maxima constitutis vigilantia potuerit, accelerandum suggero, peto, obsecro, flagito. Neque enim parvum in his malis solatium Dominus obtulit, quod te voluit multo amplius posse quam poteras, quando jam de tuis multis ac magnis operibus bonis gaudebamus. 4. Multum sane de quorumdam, neque paucorum fide firma et stabili gratulamur qui ex occasione legum ipsarum ad Christianam religionem vel catholicam pacem conversi sunt; pro quorum salute sempiterna nos in hac temporali etiam periclitari delectat. Propterea enim maxime ab hominibus nimium dureque perversis, nunc inimicitiarum graviores impetus sustinemus, quos nonnulli eorum nobiscum patientissime sustinent: sed plurimum infirmitati metuimus, donec discant et valeant adjuvante misericordissima gratia Domini, saeculum praesens et hominum diem robore cordis valentiore contemnere. Commonitorium quod misi fratribus", + "candidate_score": 0.621049, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_539", + "bdc_text": "Itaque quoniam haec nova forma , et scripto Caesaris , et legatorum mandatis , et naturae colloquii repugnaret , eam se recipere non posse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_719", + "psc_text": "te scriptum quod tibi rectum videbatur: quaeso ut me patienter audias. Non scripsisti librum; et quomodo mihi reprehensionis a te meae per alios scripta delata sunt? cur habet Italia quod tu non scripsisti? qua ratione poscis ut rescribam ad ea quae scripsisse te denegas? Nec tam hebes sum ut, si diversa senseris, me a te laesum putem. Sed si mea cominus dicta reprehendas, et rationem scriptorum expetas, et quae scripserim emendare compellas, et ad παλινῳδίαν provoces, et oculos mihi reddas; in hoc laeditur amicitia, in hoc necessitudinis jura violantur. Ne videamur certare pueriliter et fautoribus invicem vel detractoribus nostris tribuere materiam contendendi; haec scribo, quia te pure et christiane diligere cupio, nec quidquam in mea mente retinere quod distet a labiis. Non enim convenit ut ab adolescentia usque ad hanc aetatem, in monasteriolo cum sanctis fratribus labore desudans, aliquid contra episcopum communionis meae scribere audeam, et eum episcopum quem ante", + "candidate_score": 0.621042, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_153", + "bdc_text": "petere , ut ante omnia de colloquendi forma constitueretur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2949", + "psc_text": "ad veritatem Evangelii, dixi Petro coram omnibus, Si tu, cum sis Judaeus, gentiliter et non judaice vivis, quemadmodum Gentes cogis judaizare (Galat. II, 14)? Nulla est hic tropica obscuritas, verba sunt propria apertae locutionis. Hoc profecto Doctor Gentium, his quos parturiebat donec Christus formaretur in eis (Id. IV, 19), et quibus sub divina attestatione praedixerat, Quae autem scribo vobis, ecce coram Deo, quia non mentior (Id. I, 20), aut verum dixit, aut falsum: si falsum, quod absit, quae sequantur advertis; et ambo ista exhorrescas admonet veritatis indicium, et in apostolo Petro mirabilis humilitatis exemplum. 5. Sed quid hinc diutius? cum de hac quaestione inter nos, ego et praedictus venerabilis frater Hieronymus satis litteris egerimus; et in hoc opere recentissimo, quod sub nomine Critobuli adversus Pelagium modo edidit (Lib. 1 adversus Pelag.), eamdem de ista re gesta dictisque apostolicis sententiam tenuit, quam beatissimi Cypriani etiam nos secuti sumus (Epist. 71 ad", + "candidate_score": 0.620908, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_554", + "bdc_text": "Non enim eo se missos esse , ut articulos flexiloquos et insidiose scriptos ab adversariis sibi propositos reciperent , ac domum referrent , sed ut praesenti ope ac industria et fide in rebus obscuris eruendis , et veritate iuvanda , adversariorum aut imbecillitatem aut errorem relevarent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3321", + "psc_text": "oves, cui eum pressius quidem ac timidius, sed tamen insusurrare non sant, penetrantes domos, sicut ait Apostolus, et caetera quae sequuntur exercita impietate facientes (II Tim. III, 6, et sqq). Nec illi negligendi sunt, qui usque ad profundum silentium supprimunt timore quod sentiunt, sed tamen eamdem perversitatem sentire non desinunt. Nonnuli quippe eorum, antequam ista pestilentia manifestissimo etiam Sedis apostolicae judicio damnaretur, vobis innotescere potuerunt, quos nunc repente reticuisse perspicitis; nec utrum sanati sint sciri potest, nisi cum non solum dogmata illa falsa tacuerint, verum etiam illis vera contraria, eo quo illa solent studio defensaverint: qui tamen lenius profecto sunt tractandi. Quid enim eos terreri opus est, quos satis territos ipsa taciturnitas monstrat? Nec ideo tanquam sani praetereundi sunt diligentia medicinae, quorum vulnus in abdito est. Etsi enim terrendi non sunt, tamen docendi sunt; et quantum existimo, facilius possunt, dum in eis timor severitatis doctorem adjuvat veritatis, ut opitulante Domino,", + "candidate_score": 0.620755, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_244", + "bdc_text": "quale fuit , ut ne quid eorum , quae hic acta fuissent , prius quam relatum esset ad Caesarem quoque evulgaretur , tum etiam notarii duo hinc , duo isthinc constituerentur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2091", + "psc_text": "nobis objecerunt crimen traditionis, non potuerunt conscribere sine crimine falsitatis. Proinde quae maxime necessaria credidimus, his litteris tanquam breviario collecta inseruimus, ne forte ad magna Gestorum volumina vel pervenire non facile possitis, vel ea legere laboriosum putetis. 2. Carthaginem venimus et nos et episcopi vestri, et quod prius nolebant et indignum esse dicebant, in unum convenimus. Electi sunt ex nobis et ex ipsis septem hinc, et septem inde, qui pro causa omnium loquerentur. Electi sunt alii septem hinc, et septem inde, cum quibus, ubi opus erat, consilium pertractarent. Electi sunt quatuor hinc, et quatuor inde, qui Gestis conscribendis custodes essent, ne infalsatum aliquid ab aliquo diceretur. Dati sunt etiam a nobis et ab ipsis notarii quatuor hinc, et quatuor inde, ut bini cum exceptoribus judicis alternarent, ne aliquis nostrum se dixisse aliquid causaretur, quod non fuisset exceptum. Huic tantae diligentiae etiam illud est additum, ut et nos et ipsi, quemadmodum", + "candidate_score": 0.620682, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_463", + "bdc_text": "Neque illius rei exemplum ullum extare , cum tot in locis ab annis iam viginti iisdem de rebus pars utraque saepe convenisset :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3191", + "psc_text": "promissum est sumpserimus! 17. Cum igitur qui ubique est, non in omnibus habitet; etiam in quibus habitat, non aequaliter habitat. Nam unde est illud quod Elisaeus poposcit, ut dupliciter in eo fieret Spiritus Dei qui erat in Elia (IV Reg. II, 9)? et unde in omnibus sanctis sunt alii aliis sanctiores, nisi abundantius habendo habitatorem Deum? Quomodo ergo verum supra diximus, quod Deus ubique sit totus, quando in aliis est amplius, in aliis minus? Sed non est negligenter intuendum quod diximus, in seipso esse ubique totum. Non ergo in eis quia alii plus eum capiunt, alii minus. Ideo enim ubique esse dicitur, quia nulli parti rerum absens est, ideo totus, quia non parti rerum partem suam praesentem praebet, et alteri parti alteram partem, aequales aequalibus, minori vero minorem, majorique majorem; sed non solum universitati creaturae, verum etiam cuilibet parti ejus totus pariter adest. Hique ab eo longe esse dicuntur, qui", + "candidate_score": 0.620638, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_319", + "bdc_text": "Mirum autem et incredibile videri , adversarios ad eam disputationem , in qua Augustana confessio esset excutienda , sine eius libri exemplaribus venisse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_688", + "psc_text": "Si autem intelligunt, ambos, ut dixi, audiant, et quod voluerint faciant. Si quae etiam plebes a vobis ad nos transierunt, quas putas a dominis coactas, hoc et ibi fiat; ambos nos audiant, et eligant quod placuerit. Si autem non vis hoc fieri, cui non appareat non vos de veritate praesumere? Sed cavenda est ira Dei, et hic et in futuro saeculo. Adjuro te per Christum, ut ad ista respondeas. EPISTOLA LXVII. Augustinus Hieronymo: negans se scripsisse librum in eum; in hoc falsus, quod aliquis prolixam epistolam librum appellasset. Domino charissimo et desideratissimo, et honorando in Christo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum", + "candidate_score": 0.620582, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_372", + "bdc_text": "Sed longa post hanc orationem deliberatio et partium inter se , et seorsim , et partium cum legato Caesaris fuit , qui dum pontificis legato respondendum esset , quaereretur , intercessit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.620443, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_637_639", + "bdc_text": "Postridie denique omnes abierunt . Itaque trium dierum disputatio haec , et dimidii , ipsa ad disputandum comparatio mensium propemodum trium fuit . Hunc finem Comitia haec habuerunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_622", + "psc_text": "enim Jamnes et Mambres restiterunt Moysi, sic et isti resistunt veritati, homines mente corrupti, reprobi circa fidem: sed ultra non proficient; dementia enim eorum erit manifesta omnibus, sicut et illorum fuit (II Tim. III, 8). Quia enim per ipsam corruptionem mentis inquietissimi fuerunt, in signo tertio defecerunt, fatentes sibi adversum esse Spiritum sanctum qui erat in Moyse. Nam deficientes dixerunt: Digitus Dei est hic (Exod. VIII, 19). Sicut autem conciliatus et placatus Spiritus sanctus requiem praestat mitibus et humilibus corde, ita contrarius et adversus immites ac superbos inquietudine exagitat. Quam inquietudinem muscae illae brevissimae significaverunt, sub quibus magi Pharaonis defecerunt, dicentes: Digitus Dei est hic. 30. Exodum lege, et vide ubi Pascha celebraverunt, post quot dies data sit Lex. Loquitur Deus ad Moysen in eremo Sina die primo mensis tertii. Nota ergo unum diem ex ingressu ipsius tertii mensis, et vide quid dicat inter caetera: Descende, inquit, testare populo, et", + "candidate_score": 0.62044, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_290_292", + "bdc_text": "pro Vuilhelmo Bavaro : Matthias Kretzeres , et quidam minister Franciscanus ; pro Juliacens :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_519", + "psc_text": "nos Christi baptismum non habeamus, et praeter vestram communionem nusquam sit. Possem hinc uberius aliquanto disserere. Sed contra vos jam nihil opus est, qui cum Feliciano et Praetextato etiam Maximianistarum baptismum recepistis. Quotquot enim baptizaverunt quando Maximiano communicabant, cum etiam ipsos nominatim, id est Felicianum et Praetextatum de basilicis eorum, sicut gesta testantur, diuturno conflictu judiciorum expellere conaremini; quotquot ergo eo tempore baptizaverunt, nunc secum et vobiscum habent, non solum per aegritudinum pericula, sed etiam per solemnitates Paschales in tot ecclesiis ad suas civitates pertinentibus, et in ipsis tam magnis civitatibus foris in scelere schismatis baptizatos, quorum nulli Baptisma repetitum est. Atque utinam probare possetis, eos quos foris in scelere schismatis Felicianus et Praetextatus tanquam inaniter baptizaverant, ab eis receptis intus quasi utiliter denuo baptizatos. Si enim rursus baptizandi erant isti, rursus ordinandi erant illi. Amiserant enim episcopatum recedentes a vobis, si extra communionem vestram baptizare non poterant. Nam si", + "candidate_score": 0.620429, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_660", + "bdc_text": "De futuris autem Comitiis quid speremus , certum propemodum nihil habetur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_734", + "psc_text": "pectora tuto refundantur? in cujus sinum tota se projiciat secura dilectio? quis denique amicus non formidetur quasi futurus inimicus, si potuit inter Hieronymum et Ruffinum hoc quod plangimus exoriri? O misera et miseranda conditio! O infida in voluntatibus amicorum scientia praesentium, ubi nulla est praescientia futurorum! Sed quid hoc alteri de altero gemendum putem, quando nec ipse quidem sibi homo est notus in posterum? Novit enim utcumque, vix forte, nunc qualis sit; qualis autem postea futurus sit, ignorat. 7. Haec porro non tantum scientia, qualis quisque sit, verum etiam praescientia, qualis futurus sit, si est in sanctis et beatis Angelis; et quomodo fuerit diabolus beatus aliquando, cum adhuc angelus bonus esset, sciens futuram iniquitatem suam, et sempiternum supplicium, omnino non video. De qua re, si tamen eam nosse opus est, vellem abs te audire quid sentias. Vide quid faciant terrae ac maria quae nos corporaliter dirimunt. Si haec epistola mea", + "candidate_score": 0.620322, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_539", + "bdc_text": "Itaque quoniam haec nova forma , et scripto Caesaris , et legatorum mandatis , et naturae colloquii repugnaret , eam se recipere non posse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4037", + "psc_text": "quod inter nos mane placuerat, ut a notariis verba nostra exciperentur; ne ulterius dicas, quod te audio non tacere, non me fuisse ausum tibi dicere fidem meam, his litteris accipe quod et tu legas, et cui volueris legendum tradas, et quod volueris vicissim scribendo ipse respondeas. Iniquum est enim ut quisque de alio judicare velit, et judicari de se nolit. 2. Et de praeterito quidem placito nostro, quod condicto meridiano implere noluisti, facile existimari potest quis nostrum fidei suae fiduciam non habuerit: utrum qui volebat ut diceretur, et timebat ne teneretur; an qui usque adeo nolebat eam disceptantium judicio subtrahi, ut mandata litteris vellet etiam legentium memoriae commendari, ne quisquam vel oblivione opinatus, vel dissensione irritatus, diceret ab aliquo nostrum aut non esse dictum quod dictum erat, aut dictum esse quod dictum non erat. In his enim solent latebras suae malae defensionis inquirere, qui contentionis sunt cupidiores quam veritatis. Hoc", + "candidate_score": 0.620195, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_449", + "bdc_text": "Nam et contionem publicam avertere sunt conati , et suffragia trium istorum , qui inter ipsos a nobis stabant , praeripere , et privatum colloquium ex publico facere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.619496, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_183", + "bdc_text": "Presertim vero legati principum valde commoti , pro se quisque hanc a suo principe iniuriam repellandam esse iudicabant .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1889", + "psc_text": "me secundum Legem, et contra Legem jubes me percuti! Et cum a circumstantibus diceretur, Injuriam facis principi sacerdotum, irridenter eos admonere voluit quid dixerit, ut qui saperent, intelligerent jam destruendum esse adventu Christi parietem dealbatum, hoc est, hypocrisim sacerdotii Judaeorum: ait quippe, Nescivi, fratres, quia princeps est; scriptum est enim, Principi populi tui non maledices (Act. XXIII, 3-5); cum procul dubio, qui in eodem populo creverat, atque ibi Lege fuerat eruditus, illum principem sacerdotum nescire non posset, nec eos quibus ita notus erat, ullo modo falleret quod nesciret. 14. Sunt ergo ista praecepta patientiae semper in cordis praeparatione retinenda, ipsaque benevolentia, ne reddatur malum pro malo, semper in voluntate complenda est. Agenda sunt autem multa, etiam cum invitis benigna quadam asperitate plectendis, quorum potius utilitati consulendum est quam voluntati; quod in principe civitatis luculentissime illorum litterae laudaverunt. Nam in corripiendo filio quamlibet aspere, nunquam profecto amor paternus amittitur. Fit tamen", + "candidate_score": 0.6184, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_513", + "bdc_text": "non dum satis Ratispona Comitia propinqua erant , ut certantes avocare possent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_442", + "psc_text": "est, perficiatur conventu frequentiore. Dominis dilectissimis et praedicabilibus fratribus ELEUSIO, GLORIO et FELICIBUS, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Fortunium quem Tubursicum habetis episcopum, per eamdem civitatem, quanquam festinantissime, cum ad Cirtensem Ecclesiam pergeremus, experti sumus ita omnino ut de illo soletis benignissime polliceri. Eam ipsam quippe vestram de illo nobis sermocinationem cum ei renuntiaremus, volentes eum videre, non abnuit. Venimus itaque ad eum; quia aetati ejus id a nobis deferendum videbatur, potius quam exigendum ut ipse ad nos veniret prior. Perreximus ergo comitantibus non paucis, quos forte aggregatos nobis illud tempus invenerat. Cum autem apud eum consedissemus, rumore disperso non parva praeterea turba confluxit; sed nobis in tota illa multitudine perpauci apparebant, qui utiliter ac salubriter agi causam illam, et tantam reique tantae quaestionem prudenter et pie discuti cuperent. Caeteri vero magis ad spectaculum quasi altercationis nostrae prope theatrica consuetudine, quam ad instructionem salutis christiana devotione convenerant. Quapropter nec silentium nobis", + "candidate_score": 0.617895, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_291_293", + "bdc_text": "Matthias Kretzeres , et quidam minister Franciscanus ; pro Juliacens : Joannes Vlatenus , Conradus Heresbachius , Albertus Küng .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_894", + "psc_text": "horum quatuor auctoritatem tu quoque infringis. Nam Laodicenum, cujus nomen taces, de Ecclesia dicis nuper egressum; Alexandrum autem veterem haereticum; Origenem vero ac Didymum reprehensos abs te lego in recentioribus opusculis tuis, et non mediocriter, nec de mediocribus quaestionibus, quamvis Origenem mirabiliter ante laudaveris. Cum iis ergo errare puto quia nec te ipse patieris; quamvis hoc perinde dicatur, ac si in hac sententia non erraverint. Nam quis est qui se velit cum quolibet errare? Tres igitur restant, Eusebius Emisenus, Theodorus Heracleotes, et quem paulo post commemoras Joannes qui dudum in pontificali gradu Constantinopolitanam rexit ecclesiam. 24. Porro, si quaeras vel recolas quid hinc senserit noster Ambrosius, quid noster itidem Cyprianus; invenies fortasse nec nobis defuisse, quos in eo quod asserimus sequeremur. Quanquam, sicut paulo ante dixi, tantummodo Scripturis canonicis hanc ingenuam debeam servitutem, qua eas solas ita sequar, ut conscriptores earum nihil in eis omnino errasse, nihil fallaciter posuisse non", + "candidate_score": 0.617282, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_66", + "bdc_text": "Erasmus Ebnerus , Huldrichus Vuerdhemems , Andreas Osiander , Vuincelaus Linckius .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_894", + "psc_text": "horum quatuor auctoritatem tu quoque infringis. Nam Laodicenum, cujus nomen taces, de Ecclesia dicis nuper egressum; Alexandrum autem veterem haereticum; Origenem vero ac Didymum reprehensos abs te lego in recentioribus opusculis tuis, et non mediocriter, nec de mediocribus quaestionibus, quamvis Origenem mirabiliter ante laudaveris. Cum iis ergo errare puto quia nec te ipse patieris; quamvis hoc perinde dicatur, ac si in hac sententia non erraverint. Nam quis est qui se velit cum quolibet errare? Tres igitur restant, Eusebius Emisenus, Theodorus Heracleotes, et quem paulo post commemoras Joannes qui dudum in pontificali gradu Constantinopolitanam rexit ecclesiam. 24. Porro, si quaeras vel recolas quid hinc senserit noster Ambrosius, quid noster itidem Cyprianus; invenies fortasse nec nobis defuisse, quos in eo quod asserimus sequeremur. Quanquam, sicut paulo ante dixi, tantummodo Scripturis canonicis hanc ingenuam debeam servitutem, qua eas solas ita sequar, ut conscriptores earum nihil in eis omnino errasse, nihil fallaciter posuisse non", + "candidate_score": 0.616369, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_346", + "bdc_text": "Sed ubi fieri nihil vidimus , postquam omnia , quae solent fieri , esse facta vidissemus , et postquam omnia nos de nobis concessissemus , dubitare iam deinde , et quicquid fieret nihil vere fieri credere coepimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4103", + "psc_text": "quem facta sunt omnia, et sine quo factum est nihil. Si enim per seipsum factus est, erat antequam fieret, ut fieri per se posset: quod certe tanto absurdius dicitur, quanto vanius cogitatur. Si autem non per se factus est, non est factus omnino; quoniam quidquid factum est, per ipsum factum est: Omnia enim per ipsum facta sunt, et sine ipso factum est nihil (Joan. I, 3). 3. Miror parum attendi quae tam expresse Evangelista voluit intimare, ut neminem dissimulare permitteret: non enim satis fuit dicere, Omnia per ipsum facta sunt, nisi adderet, et sine ipso factum est nihil. At ego quamvis tardus, et nondum detersa caligine, saucium mentis oculum gerens ad intuendam Patris et Filii incomparabilem ineffabilemque praestantiam; tamen hoc tota facilitate complector, quod nobis in Evangelio propterea praeseminatum est, non ut hinc comprehenderemus illam divinitatem, sed ut hinc admoneremur non oportere nos de temeraria comprehensione jactare. Si enim omnia", + "candidate_score": 0.616319, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_99", + "bdc_text": "haec , in quam , quia saepe producerent adversarii , quaesitum est , an ullo pacto vitam novitas sanctorum mereretur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2469", + "psc_text": "gratuito amore putanda. Nemo enim potest veraciter amicus esse hominis, nisi fuerit ipsius primitus veritatis: quod si gratis non fiat, nullo fieri pacto potest. 2. De qua re etiam philosophi multa dixerunt; sed apud eos vera pietas, id est verax veri Dei cultus, unde omnia recte vivendi duci oportet officia, non invenitur: non ob aliud, quantum intelligo, nisi quia beatam vitam ipsi sibi quodammodo fabricare voluerunt, potiusque patrandam quam impetrandam putaverunt; cum ejus dator non sit nisi Deus. Neque enim facit beatum hominem, nisi qui fecit hominem. Nam qui tanta creaturae suae bona bonis malisque largitur, ut sint, ut homines sint, ut vigentes sensibus, valentes viribus, affluentes opibus sint; seipsum bonis dabit ut beati sint, quia ejus etiam hoc munus est ut boni sint. Illi vero qui in hac aerumnosa vita, in his moribundis membris, sub hac sarcina corruptibilis carnis, auctores suae beatae vitae et quasi conditores esse voluerunt, velut", + "candidate_score": 0.615811, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_163", + "bdc_text": "Caeterum , quod ad privatam Saxonum protestationem attinebat , protestatione opposita , Ferdinandum regem rite et legitime electum esse affirmabant .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3012", + "psc_text": "ergo legibus imperatorum, quae contra veritatem Dei feruntur, obtemperare non vult, acquirit grande praemium: quicumque autem legibus imperatorum, quae pro Dei veritate feruntur, obtemperare non vult, acquirit grande supplicium. Nam et temporibus Prophetarum omnes reges qui in populo Dei non prohibuerunt nec everterunt quae contra Dei praecepta fuerant instituta, culpantur; et qui prohibuerunt et everterunt, super aliorum merita laudantur. Et rex Nabuchodonozor, cum servus esset idolorum, constituit sacrilegam legem ut simulacrum adoraretur; sed ejus impiae constitutioni qui obedire noluerunt, pie fideliterque fecerunt: idem tamen rex, divino correctus miraculo, piam et laudabilem legem pro veritate constituit, ut quicumque diceret blasphemiam in Deum verum Sidrac, Misac, et Abdenago, cum domo sua penitus interiret (Dan. III, 5, 96). Hanc legem si qui contempserunt, et id quod fuerat constitutum merito perpessi sunt, debuerunt dicere quod isti dicunt, se justos esse, quia ex lege regis persecutionem patiebantur: quod utique dicerent, si ita insanirent, sicuti isti", + "candidate_score": 0.615748, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_83", + "bdc_text": "a Palatino Ludovicus Fleckensteinus , a Bavaro V. Sebelsdorfius , a Moguntino primum quidem Julius Pflug , qui quod liberalius eruditus esset , ne quid nobiscum ageret , statim revocatus fuit :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_789", + "psc_text": "misericorditer deplorandi, qui contentione sua et amore Legis abolitae, apostolum Christi fecere Judaeum. Nec multum interest inter meam et tuam sententiam, quia ego dico et Petrum et Paulum, timore fidelium Judaeorum, Legis exercuisse, imo simulasse mandata; tu autem asseris hoc eos fecisse clementer, « non mentientis astu, sed compatientis affectu: » dummodo illud constet, vel metu, vel misericordia eos simulasse se esse, quod non erant. Illud autem argumentum, quo adversus nos uteris, quod et Gentilibus debuerit gentilis fieri, si Judaeis Judaeus factus est, magis pro nobis facit: sicut enim non fuit vere Judaeus, sic nec vere gentilis erat; et sicut non fuit vere gentilis, sic nec vere Judaeus erat. In eo autem imitator Gentilium est, quia praeputium recipit in fide Christi, et indifferenter permittit vesci cibis quos damnant Judaei; non cultu, ut tu putas, idolorum. In Christo enim Jesu nec circumcisio est aliquid, nec praeputium, sed observatio mandatorum Dei (Gal.", + "candidate_score": 0.615744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_206", + "bdc_text": "Videri frustra fieri , ut quisquam de magnis Imperii incommodis hoc tempore et loco quereretur , ubi de causis et remedio malorum inveniendo instituta esset deliberatio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1728", + "psc_text": "Deum Israel, hoc est verum Deum, non tantum faceret, sed vel diceret aliquid, omnes regni sui populos praeceptis minacissimis terruerunt; et majores istorum ipsam Caeciliani causam, unde nata est ista dissensio, ad Constantinum imperatorem per Anulinum proconsulem accusando miserunt; quod utique non ob aliud videntur fecisse, nisi ut imperator Constantinus contra eos qui superati essent, eis qui superassent, aliquid regali auctoritate decerneret; totamque ipsam causam potuerunt (et forte fecerunt ipsius collationis necessitate), archivis publicis perserutatis, invenire olim esse finitam, post ecclesiastica judicia, quibus absolutus est Caecilianus, illo etiam imperatore judicante, ad cujus examen rem totam et primo miserunt, et postea perduxerunt. Ibi potuerunt etiam causam Felicis Aptungensis ordinatoris Caeciliani, quem malorum omnium fontem in concilio suo dixerant, cognoscente Aeliano proconsule ex praecepto ejusdem imperatoris, invenire purgatam. 5. Quanquam et hoc si attenderunt, et, quod facile fuerat, adverterunt, in Scripturis sanctis Ecclesiam Christi permixtis zizaniis, et palea, et piscibus malis futuram", + "candidate_score": 0.615444, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_513", + "bdc_text": "non dum satis Ratispona Comitia propinqua erant , ut certantes avocare possent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2392", + "psc_text": "Nos interea, quoniam rumor erat quod ecclesiastica manus posset eos eripere, falsis promissionibus ludebamur; ut illo non solum quasi volente, sed etiam instante, pro eis ad Comitatum episcopus mitteretur, ea pollicitatione interposita episcopalibus auribus, quod donec aliquid pro eis illic ageretur, nullum causae illorum excitaretur examen. Postremo, pridie quam terirentur, venit ad nos Praestantia tua; spem dedisti, qualem nunquam antea dederas, quod eos tibi posset concedere profecturo, cum illi graviter prudenterque dixisses, totum quod tecum tam assidue familiarius secretiusque loqueretur, non te honorare potius quam gravare, atque ad id valere, quod communicato et pertractato inter vos mortis eorum consilio, nemo dubitaret quid post haec omnia sequeretur. Quae cum te dixisse nobis indicares, inter narrandum namque tendens in eum locum ubi celebrantur sacramenta fidelium, stupentibus nobis ita jurasti te ista dixisse, ut non solum tunc, verum etiam nunc post tam horrendum inopinatum exitum, cum tuos omnes nutus recolo, nimis mihi impudens", + "candidate_score": 0.61541, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_57_59", + "bdc_text": "Alexander a Tanna , Hartmannus Schleyer , Joannes Feyus , Adamus Krafftus , Gerardus Noviomagus , Joannes Pistorius . A Pomerano : Vuolfgangus Vueddelius , Jacobus Esselems , Nicolaus Glossenus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_894", + "psc_text": "horum quatuor auctoritatem tu quoque infringis. Nam Laodicenum, cujus nomen taces, de Ecclesia dicis nuper egressum; Alexandrum autem veterem haereticum; Origenem vero ac Didymum reprehensos abs te lego in recentioribus opusculis tuis, et non mediocriter, nec de mediocribus quaestionibus, quamvis Origenem mirabiliter ante laudaveris. Cum iis ergo errare puto quia nec te ipse patieris; quamvis hoc perinde dicatur, ac si in hac sententia non erraverint. Nam quis est qui se velit cum quolibet errare? Tres igitur restant, Eusebius Emisenus, Theodorus Heracleotes, et quem paulo post commemoras Joannes qui dudum in pontificali gradu Constantinopolitanam rexit ecclesiam. 24. Porro, si quaeras vel recolas quid hinc senserit noster Ambrosius, quid noster itidem Cyprianus; invenies fortasse nec nobis defuisse, quos in eo quod asserimus sequeremur. Quanquam, sicut paulo ante dixi, tantummodo Scripturis canonicis hanc ingenuam debeam servitutem, qua eas solas ita sequar, ut conscriptores earum nihil in eis omnino errasse, nihil fallaciter posuisse non", + "candidate_score": 0.615265, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_206", + "bdc_text": "Videri frustra fieri , ut quisquam de magnis Imperii incommodis hoc tempore et loco quereretur , ubi de causis et remedio malorum inveniendo instituta esset deliberatio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2103", + "psc_text": "Quidquid enim jam passi fueritis imperialibus legibus, quod non pro justitia, sed pro iniquitate patimini, non poteritis dicere ideo nos esse injustos, quia sic vobiscum agi non debuit, ut Imperator vos ab ista iniquitate compesceret. Episcopi enim vestri confessi sunt majores suos sic egisse cum Caeciliano, quomodo vobiscum agi non vultis. Et tamen quod Caecilianum apud Imperatorem persecuti fuerint, etiam ipsis confitentibus et profitentibus satis constitit: quod autem Caecilianus fuerit ab Imperatore damnatus, omnino non constitit; imo etiam constitit eum, accusantibus et persequentibus majoribus eorum, et bis numero prius ab episcopis, et ab ipso postea Imperatore fuisse purgatum. Hoc etiam ipsi confirmaverunt, talia postea, quasi pro causa sua, proferendo, ut magis contra ipsos esse invenirentur, et pro causa Caeciliani etiam illa quae protulerunt, recitarentur. Quoscumque ergo accusare voluerunt, nullis certis documentis probare potuerunt: quidquid autem nos et pro Ecclesiae causa, et pro Caeciliani causa diximus, et verbis suis et lectionibus", + "candidate_score": 0.615025, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_346", + "bdc_text": "Sed ubi fieri nihil vidimus , postquam omnia , quae solent fieri , esse facta vidissemus , et postquam omnia nos de nobis concessissemus , dubitare iam deinde , et quicquid fieret nihil vere fieri credere coepimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4104", + "psc_text": "quamvis tardus, et nondum detersa caligine, saucium mentis oculum gerens ad intuendam Patris et Filii incomparabilem ineffabilemque praestantiam; tamen hoc tota facilitate complector, quod nobis in Evangelio propterea praeseminatum est, non ut hinc comprehenderemus illam divinitatem, sed ut hinc admoneremur non oportere nos de temeraria comprehensione jactare. Si enim omnia per ipsum facta sunt; quidquid non per ipsum factum est, non est factum. Ipse autem per se factus non est: non est igitur factus. Et omnia per ipsum facta esse ab Evangelista credere cogimur: ab eodem ergo cogimur eum factum esse non credere. Item, si sine ipso factum est nihil, ipse ergo nihil est, quia sine se factus est. Quod si opinari sacrilegum est; restat ut fateamur, non sine se factum esse, aut factum non esse. Non autem sine se factum esse, non possumus dicere. Si enim ipse se fecit, jam erat antequam fieret: si autem ac se faciendum alteri,", + "candidate_score": 0.614714, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_86_88", + "bdc_text": "Et partium quidem praesidumque nomina et adventus talis fuit . Sed nulla a partibus mora allata colloquio est . Nam in his unius et alterius non necessarius adventus , cum obstare caeteris non posset , etiam non expectabatur :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.614646, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_93", + "bdc_text": "Nec solum , quid adversariis respondendum , sed etiam nostra qualiter confirmanda essent , exquirebatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3615", + "psc_text": "patienter utrumque nescire, et quod tu interrogas, et quod ego: si autem jam scis quod interrogo, cum hoc etiam me docueris, tunc et illud quod vis ut respondeam, nihil ibi jam intuens respondebo. Peto ergo ne succenseas, quia non potui confirmare quod quaeris, sed potui demonstrare, quid quaeras; quod cum inveneris, confirmare non dubites quod quaerebas. 19. Et hoc quidem Sanctitati tuae scribendum existimavi, qui propaginem animarum jam quasi certus improbandam putas. Caeterum si illis qui hanc asserunt, rescribendum fuisset, fortassis ostenderem, quemadmodum id, quod se nosse arbitrantur, ignorent; et ne hoc asserere auderent, quantum formidare deberent. 20. Sane in rescripto amici, quod huic epistolae inserui, ne te forte moveat quod duos libros a me missos commemoravit, quibus respondere vacuum sibi tempus non fuisse respondit: unus est de hac quaestione, non ambo; in alio autem illud ab illo consulendo et pertractando quaesivi. Quod vero admonet et hortatur, ut magis demus", + "candidate_score": 0.614471, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_446", + "bdc_text": "tamen antequam vellent colloquium institutum remorari , conditiones has se accipere , et actorum nuda copia sine autographis contentos fore respondebant , modo ab utriusque partis notariis eam repetere liceret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.613924, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_507", + "bdc_text": "Itaque haec quoque spes privati colloquii praecisa adversariis fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1658", + "psc_text": "Ubi enim nobis a spinis talibus securitas et requies praeparari vel praeberi potest, si adversus nos in tam sanctis nobisque charissimis cordibus nostris pullulare potuere? De te quippe imperitum vulgus hoc sensit; de nobis, lumina Ecclesiae: unde quid magis dolendum sit, vides. Utrumque autem non accusandum censeo, sed sanandum: homines enim sunt, et de hominibus talia, licet falsa, non tamen incredibilia suspicantur. Nam utique non usque adeo desipiunt tales homines, ut credant populum suam desiderare pecuniam; praesertim jam experti quod nihil ex ea populus Thagastensis accepit: sic ergo et Hipponensis. Verum omnis haec invidia non nisi in clericos aestuat, maximeque in episcopos, quorum videtur praeminere dominatus, qui uti fruique rebus Ecclesiae tanquam possessores et domini existimantur. Ad istam cupiditatem tam noxiam atque mortiferam, si fieri potest, mi Alypi, non aedificentur per nos infirmi. Recordare quid locuti fuerimus, antequam ista tentatio, quae plus ad hoc cogit, accideret. Ex hoc potius conferendo,", + "candidate_score": 0.613817, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_564", + "bdc_text": "Nam et ipsos crudeles esse , si propter verba sanguinis tantum fundant .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1409", + "psc_text": "pavimenta salsavistis - quod post nostros clerici tui putaverunt esse faciendum. 15. Sed, ut dicere coeperam, hoc de Scripturis testimonium, quod in nos soletis magis conviciando quam probando jactare, Veloces pedes eorum ad effundendum sanguinem, etiam in Felicianum et Praetextatum impetu vehementi, grandiloqua illa sententia concilii Vagaiensis evomuit. Nam cum de Maximiano, quae visa sunt dicenda, dixissent: Nec solum hunc, inquiunt, sceleris sui mors justa condemnat; trahit et ad consortium criminis plurimos catena sacrilegii, de quibus scriptum est: « Venenum aspidum sub labiis eorum, quorum os maledictione et amaritudine plenum est. Veloces pedes eorum ad effundendum sanguinem (Psal. XIII, 3), » etc. Quibus dictis, ut deinde ostenderent qui essent, quos traheret ad consortium criminis catena sacrilegii, eosque cum Maximiano simili severitate damnarent: Famosi ergo, inquiunt, criminis reos Victorianum Carcavianensem, ad quem adjungunt alios undecim, inter quos Felicianum Mustitanum, et Praetextatum Assuritanum. Post haec in eos dicta, facta est cum eis", + "candidate_score": 0.613776, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_657", + "bdc_text": "Sed ego narratione nuda contentus esse , et vobis haec iudicanda relinquere volui .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4107", + "psc_text": "nondum purgatae, posuit tamen in Verbo, quod in re possit inveniri purgata. Demus itaque operam mundando cordi nostro, ut inde exsurgat acies qua ista videre valeamus: Beati enim, inquit, mundicordes; quoniam ipsi Deum videbunt (Matth. V, 7). Ita excedentes animalis hominis caliginosas imagines, ad serenitatem illam sinceritatemque veniemus, qua videre possimus quod dici non posse videmus. 5. Nam libello quem dignatus es mittere, si mihi sit otium, facultasque tribuatur ad singula respondere, arbitror te cogniturum tanto minus quemque vestiri lumine veritatis, quanto magis sibi videtur nudam depromere veritatem. Quis enim ferat, ut alia omittam, et hoc solum interim commemorem quod maxime ingemui, cum apostolus Paulus dicat, Videmus nunc per speculum in aenigmate; tunc autem facie ad faciem (I Cor. XIII, 12); istum jam dicere omni integumento retecto nudam se depromere veritatem? Qui si diceret, Nudam videmus veritatem, nihil esset caecius ista arrogantia visionis: non autem dixit, Videmus, sed, depromimus; ut", + "candidate_score": 0.613405, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_267_269", + "bdc_text": "Wolfgangus Capito , Jacobus Sturmius , Simon Gryneus ; pro Augusta et Ulma : Conradus Helus , Georgius Bessems , Martinus Frechtus ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_442", + "psc_text": "est, perficiatur conventu frequentiore. Dominis dilectissimis et praedicabilibus fratribus ELEUSIO, GLORIO et FELICIBUS, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Fortunium quem Tubursicum habetis episcopum, per eamdem civitatem, quanquam festinantissime, cum ad Cirtensem Ecclesiam pergeremus, experti sumus ita omnino ut de illo soletis benignissime polliceri. Eam ipsam quippe vestram de illo nobis sermocinationem cum ei renuntiaremus, volentes eum videre, non abnuit. Venimus itaque ad eum; quia aetati ejus id a nobis deferendum videbatur, potius quam exigendum ut ipse ad nos veniret prior. Perreximus ergo comitantibus non paucis, quos forte aggregatos nobis illud tempus invenerat. Cum autem apud eum consedissemus, rumore disperso non parva praeterea turba confluxit; sed nobis in tota illa multitudine perpauci apparebant, qui utiliter ac salubriter agi causam illam, et tantam reique tantae quaestionem prudenter et pie discuti cuperent. Caeteri vero magis ad spectaculum quasi altercationis nostrae prope theatrica consuetudine, quam ad instructionem salutis christiana devotione convenerant. Quapropter nec silentium nobis", + "candidate_score": 0.613217, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_466", + "bdc_text": "caeterum hoc illi certas tum ob rationes ita permissum fuisse , ut certa cum protestatione , ne id unquam postea a nobis peteret , exciperetur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.613134, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_513", + "bdc_text": "non dum satis Ratispona Comitia propinqua erant , ut certantes avocare possent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_995", + "psc_text": "apud eos quidquam valuisse tuas litteras. Cur autem non valuerint, non opus est scribere; sed mitte aliquem tuorum, vel domesticorum, vel amicorum, cujus hoc fidei possis injungere, qui non ad ea loca, sed ad nos primitus veniat illis omnino nescientibus, et nobiscum primitus consilio pertractato, quod agendum Domino adjuvante visum fuerit, agat. Neque enim tantum pro eis agimus cum hoc agimus, sed etiam pro nostris jam factis catholicis, quibus illorum vicinitas sic infesta est, ut contemni a nobis nullo modo possit. Et hoc quidem breviter scribere poteram; sed volui te habere aliquid litterarum nostrarum, quo rationem curae meae non solum ipse cognosceres, sed etiam cuicumque dissuadenti ne tuorum correctioni operam instanter impendas, nobisque detrahenti quod talia velimus, habeas quod respondeas. Quod si superfluo feci, quod jam ista vel didiceras, vel ipse cogitaveras, aut onerosus fui quod curis publicis tam occupato prolixam epistolam ingessi, peto des veniam, dum tamen quod suggessi", + "candidate_score": 0.612974, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_384", + "bdc_text": "sin mandatum aliquod nobis offerret a Pontifice , et quod hic faceret , facere se aliqua Pontificis Romani autoritate declararet , nos iam principio protestaturos esse , nobis cum illo negotii nihil hic futurum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2343", + "psc_text": "non est velut censoria notatione culpandum. Nam et de ipso Domino Jesu Christo dictum est quod interpellat pro nobis (Rom. VIII, 34): numquidnam interpellat, et non etiam postulat? Imo vero quia postulat, pro eo positum est, interpellat. Evidenter quippe alibi de eo dicitur: Et si quis peccaverit, advocatum habemus apud Patrem, Jesum Christum justum, et ipse est exoratio pro peccatis nostris (I Joan. II, 1, 2). Quanquam fortassis codices apud vos etiam in eo loco de Domino Jesu Christo non habent, interpellat pro nobis, sed, postulat pro nobis: in graeco enim, quo verbo hic positae sunt interpellationes, quas ipse posuisti postulationes, ipsum et illic verbum est, ubi scriptum est, interpellat pro nobis. 15. Cum igitur et qui precatur oret, et qui orat precetur, et qui interpellat Deum, ad hoc interpellet ut oret et precetur; quid sibi vult quod ista ita posuit Apostolus, ut non sit eorum negligenda distinctio? Excepto itaque", + "candidate_score": 0.612765, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_513", + "bdc_text": "non dum satis Ratispona Comitia propinqua erant , ut certantes avocare possent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_422", + "psc_text": "communione praeciderent. Si autem illic eum accusare tentassent, tunc sibi adesset, tunc innocentiam suam adversus eorum machinamenta defenderet, sicut postea factum esse didicistis: cum tamen illi nimis sero quaesissent judicium transmarinum jam schismatis rei, jam levati altaris horrendo scelere maculati. Primo enim facerent si veritate niterentur; sed falsis rumoribus temporis diuturnitate firmatis, quasi vetusta fama praejudicante ad judicium venire voluerunt: aut quod magis credendum est, damnato prius, sicut libuit, Caeciliano, quasi securi sibi videbantur praefidentes numero suo, nec audentes alibi commovere causam tam malam, ubi nulla corruptione operante posset veritas inveniri. CAP. VII. 19. Sed posteaquam ipsis rebus experti sunt cum Caeciliano permanere communionem orbis terrarum, et ad eum a transmarinis Ecclesiis communicatorias litteras mitti, non ad illum quem ipsi scelerate ordinaverant; puduit eos semper tacere, quia posset eis objici, cur paterentur ignaram per tot gentes Ecclesiam communicare damnatis, et cur se ipsi ab innocentis orbis terrarum communione praeciderent, cum", + "candidate_score": 0.612463, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_474", + "bdc_text": "Sed iam de ea disceptatione , quae habita cum illis viris fuit , paucis dicamus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2580", + "psc_text": "quod pudice, quamvis conjugaliter vivunt, quod domos suas et familias christiane regunt, quod operibus misericordiae sibi thesaurizant in posterum; ne ista disputando, non Scripturarum sanctarum tractatores, sed earum accusatores inveniamur. Quod ideo commemoravi, quoniam isti, quando talia dicere prohibentur ab eis qui hoc Domini consilium non ceperunt, respondent eos talia disputari nolle, quoniam vitiis suis favent, et dominica praecepta implere detrectant: quasi non, ut de iis taceam, qui, licet infirmiores, religiose tamen utuntur divitiis, etiam ipsi cupidi et avari male his utentes, et in terreno thesauro cor luteum figentes, quia et ipsos necesse est usque ad finem portet Ecclesia, sicut illa retia usque ad littus pisces malos (Idem, XIII, 47, 48), tolerabiliores in ea sint quam isti, qui talia sermocinando et disseminando, ita se videri magnos volunt, quia divitias suas vel quantulacumque patrimonia ex praecepto Domini vendiderunt, ut ejus haereditatem, quae usque ad fines terrae dilatatur atque diffunditur hac doctrina", + "candidate_score": 0.612337, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_384", + "bdc_text": "sin mandatum aliquod nobis offerret a Pontifice , et quod hic faceret , facere se aliqua Pontificis Romani autoritate declararet , nos iam principio protestaturos esse , nobis cum illo negotii nihil hic futurum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3781", + "psc_text": "nobis, id est ex propria voluntate, quam nobis in nostro corde non operatus est ipse? Et ad hoc, cum audieris, Quid est ergo quod ait Apostolus, Deus in vobis operatur et velle, et perficere (Philipp. II, 13)? respondes, Per legem suam, per Scripturas suas, Deum operari ut velimus, quas vel legimus vel audimus: sed eis consentire vel non consentire ita nostrum est, ut, si velimus, fiat; si autem nolimus, nihil in nobis operationem Dei valere faciamus. Operatur quippe ille, dicis, quantum in ipso est ut velimus, cum nobis nota fiunt ejus eloquia: sed si eis acquiescere nolumus, nos ut operatio ejus nihil in nobis prosit efficimus. Quae si dicis, profecto nostris orationibus contradicis. 2. Dic ergo apertissime nos pro iis quibus Evangelium praedicamus, non debere orare ut credant, sed eis tantummodo praedicare. Exsere contra orationes Ecclesiae disputationes tuas: et quando audis sacerdotem Dei ad altare exhortantem populum Dei orare pro", + "candidate_score": 0.612065, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_513", + "bdc_text": "non dum satis Ratispona Comitia propinqua erant , ut certantes avocare possent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_682", + "psc_text": "hoc quia iste optime noverat, negare non potuit. Nam quae negavit, Deo dimisi, judicans quae occultare permissus non est. Timui ei committere Ecclesiam, praesertim inter haereticorum circumlatrantium rabiem constitutam. Et cum me rogaret ut ad presbyterum fundi Armemanensis in campo Bullensi, unde ad nos devenerat, causa ejus insinuata litteras darem, ne quid de illo atrocius suspicaretur, ut illic vivat, si fieri potest, sine officio presbyterii correctior, misericordia commotus feci. Haec autem me praecipue prudentiae tuae intimare oportebat, ne aliqua tibi fallacia subreperet. 2. Audivi autem causam ejus, cum centum dies essent ad Dominicum Paschae, qui futurus est octavo idus aprilis. Hoc propter concilium insinuare curavi Venerabilitati tuae, quod etiam ipsi non celavi, sed ei fideliter quid institutum esset aperui: ut si intra annum causam suam, si forte sibi aliquid agendum putat, agere neglexerit, deinceps ejus vocem nemo audiat. Nos autem, beatissime domine et venerabiliter suscipiende pater, si haec indicia malae", + "candidate_score": 0.611946, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_99", + "bdc_text": "haec , in quam , quia saepe producerent adversarii , quaesitum est , an ullo pacto vitam novitas sanctorum mereretur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3694", + "psc_text": "aeternum minatur, in hoc tamen saeculo bona tanta largitur; Qui facit oriri solem suum super bonos et malos, et pluit super justos et injustos (Matth. V, 45): breviter enim aliquid dictum est, ut plura cogitentur. Quam multa enim habeant impii in hac vita munera et dona gratuita ab illo quem contemnunt, enumerare quis potest? Inter quae illud magnum, quod exemplis interpositarum tribulationum quas hujus saeculi dulcedini tanquam bonus medicus miscet, admonet eos, si attendere velint, fugere ab ira ventura; et cum in via sunt, id est in hac vita, concordare cum sermone Dei, quem sibi adversarium fecerunt male vivendo. Quid ergo non misericorditer praestatur hominibus a Domino Deo, a quo etiam tribulatio beneficium est? Nam res prospera donum est consolantis; res autem adversa donum est admonentis Dei: et si haec praestat, ut dixi, etiam malis, quid praeparat sustinentibus se? quorum in numero vos per illius gratiam congregatos esse gaudete, sustinentes", + "candidate_score": 0.611633, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_377", + "bdc_text": "sibi vero aut necessitudinem hanc adimeret , aut libere respondendi locum faceret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3131", + "psc_text": "23. Etenim etiam illud dici potest, sive sit gratia qua justificantur injusti, de qua nobis dubitare fas non est, sive, ut quidam volunt, semper praecedat liberum arbitrium, cujus meritum sequatur vel poena vel praemium, cur omnino creati sunt quod Deus ita peccaturos, ut aeterno essent igne damnandi, sine dubitatione praescivit? Quamvis enim peccata non fecerit, naturas tamen ipsas, quae per seipsas sine dubio bonae sunt, quibus tamen ex arbitrio voluntatis futura essent vitia peccatorum, et in multis talia quibus esset aeterna poena reddenda, quis nisi Deus creavit? Quare, nisi quia voluit? quare autem voluerit, o homo, tu quis es qui respondeas Deo? Numquid dicit figmentum eum ei qui se finxit, Quare sic me fecisti? Annon habet potestatem figulus luti, ex eadem consparsione facere aliud quidem vas in honorem, aliud autem in contumeliam? 24. Atque utinam discamus quod sequitur: Si autem volens Deus ostendere iram, et demonstrare potentiam suam, pertulit in", + "candidate_score": 0.611493, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_318", + "bdc_text": "Exemplaria porro quod attineret , nulla esse nunc quidem recentia mundaque , sed paucos intra dies copiam plurimorum affuturam , tum abunde nos exhibituros , interea talia acciperent , qualia nunc forte nobis suppeditarent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1726", + "psc_text": "collationis cura suscepta diligentius perscrutati sunt Scripturas sacras; et quia in eis innumerabilia testimonia repererunt, quibus promissa est Ecclesia futura in omnibus gentibus, et toto orbe terrarum, sicut eam reddi et praesentari coepisse in Evangelio et Epistolis apostolicis, et in Actibus Apostolorum videmus, ubi et ipsa loca, et civitates, et provinciae leguntur, per quas crevit, incipiens ab Jerusalem, ut inde se etiam in Africam non migrando, sed crescendo diffunderet; non autem invenerunt aliquod testimonium divinorum eloquiorum, ubi dictum est eam perituram de caeteris partibus mundi, et in sola Africa Donati parte mansuram; et viderunt quam sit absurdum, pro illa, quae fuerat peritura, tot testimonia divina recitari; pro ea vero, quae, sicut putant, fuerat Domino placitura, nullum ejus testimonium reperiri: haec forte cogitantes, ad finiendas vanas, et perniciosas, et saluti aeternae contrarias inimicitias, ad locum collationis nostrae omnes convenire voluerunt, non ut tumultus novus oriatur, sed ut vetusta discordia finiatur. 4.", + "candidate_score": 0.611239, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_390", + "bdc_text": "Itaque cum duae res ipsis propositae essent , altera , extra iactum dimicare , et hostem procul lacessere :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3062", + "psc_text": "aestimatione comparandi, suis et voluntariis ignibus cremarentur, isti in aeternum perdendi et sempiternis ignibus cruciandi relinquerentur. 33. Si enim duo aliqui in una domo habitarent, quam certissime sciremus esse ruituram, nobisque id praenuntiantibus nollent credere, atque in ea manere persisterent; si eos inde possemus eruere vel invitos, quibus imminentem illam ruinam postea demonstraremus, ut redire ulterius sub ejus periculum non auderent, puto nisi faceremus, non immerito crudeles dijudicaremur. Porro si unus illorum nobis diceret, Quando intraveritis eruere nos, meipsum continuo trucidabo; alter autem nec exire quidem inde, nec erui vellet, sed neque necare se auderet; quid eligeremus, utrum ambos ruinae opprimendos relinquere, an uno saltem per misericordem nostram operam liberato, alterum non nostra culpa, sed sua potius interire? Nemo est tam infelix qui non quid fieri in talibus causis oporteat, facillime judicet. Et de duobus hominibus, uno scilicet perdito, et uno liberato similitudinem istam proposui: quid ergo sentiendum est de", + "candidate_score": 0.611065, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_408", + "bdc_text": "in quo spes omnis esset in nostra dissensione collocata .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1358", + "psc_text": "perditam norunt. 14. Nos ignoramus quid adversus seipsos homines jactent, qui calumniosis dissensionibus gaudent. In Scripturis discimus Christum, in Scripturis discimus Ecclesiam. Has Scripturas communiter habemus, quare non in eis et Christum et Ecclesiam communiter retinemus? Nos ubi agnovimus eum de quo dicit Apostolus, Abrahae dictae sunt promissiones et semini ejus; non dicit, Et seminibus, tanquam in multis; sed tanquam in uno, Et semini tuo, quod est Christus (Gal. III, 16); ibi agnovimus Ecclesiam, de qua dicit Deus ad Abraham, In semine tuo benedicentur omnes gentes (Gen. XII, 3). Ubi agnovimus Christum in Psalmo de se prophetantem, Dominus dixit ad me, Filius meus es tu; ego hodie genui te; ibi agnovimus Ecclesiam, in eo quod sequitur, Postula a me, et dabo tibi gentes haereditatem tuam, et possessionem tuam terminos terrae (Psal. II, 7, 8). Ubi agnovimus Christum in eo quod scriptum est, Deus deorum Dominus locutus est; ibi agnovimus et", + "candidate_score": 0.61087, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_35_37", + "bdc_text": "Christophems Scherding , Leonardus Cellarius , Alexander Alesius , Joannes Embeccus , Joannes Pannonius . A Salzburgensi : Martinus Marstellerus , Nicolaus Apella , Joannes Vuinterus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_894", + "psc_text": "horum quatuor auctoritatem tu quoque infringis. Nam Laodicenum, cujus nomen taces, de Ecclesia dicis nuper egressum; Alexandrum autem veterem haereticum; Origenem vero ac Didymum reprehensos abs te lego in recentioribus opusculis tuis, et non mediocriter, nec de mediocribus quaestionibus, quamvis Origenem mirabiliter ante laudaveris. Cum iis ergo errare puto quia nec te ipse patieris; quamvis hoc perinde dicatur, ac si in hac sententia non erraverint. Nam quis est qui se velit cum quolibet errare? Tres igitur restant, Eusebius Emisenus, Theodorus Heracleotes, et quem paulo post commemoras Joannes qui dudum in pontificali gradu Constantinopolitanam rexit ecclesiam. 24. Porro, si quaeras vel recolas quid hinc senserit noster Ambrosius, quid noster itidem Cyprianus; invenies fortasse nec nobis defuisse, quos in eo quod asserimus sequeremur. Quanquam, sicut paulo ante dixi, tantummodo Scripturis canonicis hanc ingenuam debeam servitutem, qua eas solas ita sequar, ut conscriptores earum nihil in eis omnino errasse, nihil fallaciter posuisse non", + "candidate_score": 0.610524, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_513", + "bdc_text": "non dum satis Ratispona Comitia propinqua erant , ut certantes avocare possent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3050", + "psc_text": "per priorum imperatorum leges ad communionem homines catholicam cogerentur; obtinuimus tamen ut illud potius quod dixi, ab imperatoribus peteretur: decretum est in concilio nostro, legati ad Comitatum missi sunt. 26. Sed Dei major misericordia, qui sciret harum legum terror et quaedam medicinalis molestia quam multorum esset pravis vel frigidis animis necessaria, et illi duritiae quae verbis emendari non potest, sed tamen aliquantula severitate disciplinae potest, id egit ut legati nostri quod susceperant, obtinere non possent. Jam enim nos praevenerant ex aliis locis quaedam episcoporum querelae gravissimae, qui mala fuerant ab ipsis multa perpessi, et a suis sedibus exturbati; praecipue horrenda et incredibilis caedes Maximiani episcopi catholici Ecclesiae Bagaiensis effecit ut nostra legatio jam quid ageret non haberet. Jam enim lex fuerat promulgata, ut tantae immanitatis haeresis Donatistarum, cui crudelius parci videbatur quam ipsa saeviebat, non tantum violenta esse, sed omnino esse non sineretur impune: non tamen supplicio capitali, propter servandam", + "candidate_score": 0.610006, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_433", + "bdc_text": "Edi enim sine ingenti multorum offendiculo non posse , omnem hanc turbam natam ex incerta librorum editione fuisse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3770", + "psc_text": "in tantum conventus illorum murmurantis nescii, ut nisi frater Florus de Carthagine repedans, eorum perturbationes agnoscens, mihi sollicite nuntiasset, furtiva et tanquam servilis erat inter eos de non intelligenda veritate contentio. Proposui ad auferendas impias quaestiones, ut ad dominum sanctum patrem Evodium mitteremus, ut ipse nobis de hoc sacrosancto libro propter ignaros aliquid certius rescripsisset. Nec hoc patientius accipere voluerunt; sed arripuerunt profectionem nobis taliter non optatam: fratre Floro furore illorum propemodum conturbato, in quem saeviebant, quia ipse illis, ut putabant, vulnera libri hujus attulisset; in quo non poterant medicinam infirmi cognoscere. Unde et sanctum presbyterum Sabinum ad majorem auctoritatem rogavimus, et ipsius Sanctitas librum cum liquidis interpretationibus legit; nec sic anima sauciata curata est. Quibus propter ipsam pietatem sumptus dedimus, ne vulnera ipsorum cumularemus, quae posset sanare libri hujus gratia, in qua refulget tua sancta praesentia. Quibus profectis, quies et pax per omnes fratres exsultavit in Domino. Quinque enim,", + "candidate_score": 0.609231, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_51_53", + "bdc_text": "sed is expectabatur , non venit . A Brandenburgensi Marchione : Friderichus Knoblochsdorffius , Sigismundus Schneewyß et quidam alius .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3500", + "psc_text": "videbitur (Isai. LX, 2): item quod scriptum est, Qui vero exspectant Dominum, exsultabunt cum virtute; producent pennas sicut aquilae, current et non laborabunt, ambulabunt et non esurient (Id. XL, 31). 15. Hoc plane piissime et verissime dicis, commendans eorum beatitudinem, qui diligunt adventum Domini. Sed et illi quibus dicebat Apostolus, Non cito moveamini mente, quasi instet dies Domini, diligebant utique adventum Domini: nec eos hoc dicens Doctor Gentium ab illa dilectione frangebat, qua ut inflammarentur volebat; et ideo nolebat ut crederent eis a quibus audiebant instare diem Domini, ne forte cum transisset tempus quo cum crediderant esse venturum, et venisse non cernerent, etiam caetera fallaciter sibi promitti arbitrantes, et de ipsa mercede fidei desperarent. Non ergo ille diligit adventum Domini, qui eum asserit propinquare, aut ille qui asserit non propinquare; sed ille potius qui eum, sive prope sive longe sit, sinceritate fidei, firmitate spei, ardore charitatis exspectat. Nam si tanto", + "candidate_score": 0.608577, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_408", + "bdc_text": "in quo spes omnis esset in nostra dissensione collocata .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1096", + "psc_text": "Lege enim quid de Petro scripserit Paulus, et quid inde etiam senserit Cyprianus; et non tibi displiceat Ecclesiae mansuetudo, quae membra Christi dispersa colligit, non collecta dispergit: quanquam et illi, qui tunc firmissimi fuerunt, et verba haereticorum insidiosa intelligere potuerunt, pauci quidem in comparatione caeterorum, sed tamen etiam ipsi quidam pro fide fortiter exsulabant, quidam toto orbe latitabant. Ac sic Ecclesia quae per omnes gentes crescit, in frumentis dominicis conservata est, et usque in finem, donec omnino gentes omnes, etiam barbaras teneat, conservabitur. Ipsa est enim Ecclesia in bono semine quod seminavit Filius hominis, et usque ad messem crescere inter zizania, praenuntiavit. Ager autem mundus est, messis finis est saeculi (Matth. XIII, 24-39). 32. Hilarius ergo decem provinciarum Asianarum aut zizania non triticum arguebat, aut ipsum etiam triticum quod defectu quodam periclitabatur, quanto vehementius, tanto utilius arguendum putabat. Habent enim etiam Scripturae canonicae hunc arguendi morem, ut tanquam omnibus dicatur,", + "candidate_score": 0.606527, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_463", + "bdc_text": "Neque illius rei exemplum ullum extare , cum tot in locis ab annis iam viginti iisdem de rebus pars utraque saepe convenisset :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3196", + "psc_text": "res sit ac transitoria, surdus non capit, surdaster non totum capit, atque in his qui audiunt cum pariter ei propinquant, tanto magis alius alio capit, quanto est acutioris, tanto autem minus, quanto est obtusioris auditus, cum ille non varie magis minusve insonet, sed in eo loco in quo sunt, omnibus aequaliter praesto sit; quanto excellentius Deus natura incorporea et immutabiliter viva, qui non sicut sonus per moras temporum tendi et dividi potest, nec spatio aerio tanquam loco suo indiget, ubi praesentibus praesto sit, sed aeterna stabilitate in seipso manens, totus adesse rebus omnibus potest, et singulis totus, quamvis in quibus habitat, habeant eum pro suae capacitatis diversitate, alii amplius, alii minus, quos ipse sibi dilectissimum templum gratia suae bonitatis aedifificat! 20. Et donationum quidem dictae sunt divisiones tanquam per partes et membra unius corporis, ubi et simul omnes unum templum, et singuli singula templa sumus; quia non est Deus in", + "candidate_score": 0.60625, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_66_68", + "bdc_text": "Erasmus Ebnerus , Huldrichus Vuerdhemems , Andreas Osiander , Vuincelaus Linckius . Ab Ulma : Georgius Besserems , Martinus Vueickmannus , Martinus Frechtus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_894", + "psc_text": "horum quatuor auctoritatem tu quoque infringis. Nam Laodicenum, cujus nomen taces, de Ecclesia dicis nuper egressum; Alexandrum autem veterem haereticum; Origenem vero ac Didymum reprehensos abs te lego in recentioribus opusculis tuis, et non mediocriter, nec de mediocribus quaestionibus, quamvis Origenem mirabiliter ante laudaveris. Cum iis ergo errare puto quia nec te ipse patieris; quamvis hoc perinde dicatur, ac si in hac sententia non erraverint. Nam quis est qui se velit cum quolibet errare? Tres igitur restant, Eusebius Emisenus, Theodorus Heracleotes, et quem paulo post commemoras Joannes qui dudum in pontificali gradu Constantinopolitanam rexit ecclesiam. 24. Porro, si quaeras vel recolas quid hinc senserit noster Ambrosius, quid noster itidem Cyprianus; invenies fortasse nec nobis defuisse, quos in eo quod asserimus sequeremur. Quanquam, sicut paulo ante dixi, tantummodo Scripturis canonicis hanc ingenuam debeam servitutem, qua eas solas ita sequar, ut conscriptores earum nihil in eis omnino errasse, nihil fallaciter posuisse non", + "candidate_score": 0.604926, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_266_268", + "bdc_text": "pro Strasburgo : Wolfgangus Capito , Jacobus Sturmius , Simon Gryneus ; pro Augusta et Ulma :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2112", + "psc_text": "salubria vobis erunt cum in catholica pace habueritis caput Christum, ubi charitas cooperit multitudinem peccatorum (I Petr. IV, 8). Haec ad vos scripsimus XVIII cal. julias, piissimo Honorio Augusto IX cos. ut quando possunt ad quosque vestrum istae litterae pervenirent. EPISTOLA CXLII. Augustinus Saturnino et Eufrati presbyteris, aliisque clericis, gratulans de ipsorum reditu ad Ecclesiam, eosque in ejus communione confirmans; et hortans ut ecclesiastica officia, pro suo quisque gradu, fideliter exsequantur. Dominis dilectissimis, fratribus presbyteris, SATURNINO et EUFRATI, et clericis qui vobiscum sunt, ad unitatem Christi pacemque conversis, AUGUSTINUS episcopus, in Domino salutem. 1. Laetificavit nos vester adventus: sed non vos absentia nostra contristet. In illa enim Ecclesia sumus, quae propitio Deo, licet usquequaque porrecta et toto orbe diffusa sit, unum tamen corpus est magnum unius capitis magni, quod caput ejus est ipse Salvator, sicut Apostolus dicit (Eph. V, 23, et Coloss. I, 18). De hujus autem capitis glorificatione, quae", + "candidate_score": 0.60465, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_318", + "bdc_text": "Exemplaria porro quod attineret , nulla esse nunc quidem recentia mundaque , sed paucos intra dies copiam plurimorum affuturam , tum abunde nos exhibituros , interea talia acciperent , qualia nunc forte nobis suppeditarent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_797", + "psc_text": "editioni nostrae praeposuimus, explicant; ad illasque prudentem lectorem remittendum puto. Et si me, ut dicis in Novi Testamenti emendatione suscipis, exponisque causam cur suscipias; quia plurimi linguae graecae habentes scientiam, de meo possint opere judicare: eamdem integritatem debueras etiam in Veteri credere Testamento, quod non nostra confinximus, sed ut apud Hebraeos invenimus, divina transtulimus. Sicubi dubitas, Hebraeos interroga. 21. Sed forte dices: Quid si Hebraei aut respondere noluerint, aut mentiri voluerint? Tota frequentia Judaeorum in mea interpretatione reticebit, nullusque invenire poterit, qui hebraeae linguae habeat notionem; aut omnes imitabuntur illos Judaeos, quos dicis in Africae repertos oppidulo in meam conspirasse calumniam? Hujuscemodi enim in epistola tua texis fabulam: « Quidam frater noster episcopus, cum lectitari instituisset in Ecclesia cui praeest, interpretationem tuam, movit quiddam longe aliter a te positam apud Jonam prophetam, quam erat omnium sensibus memoriaeque inveteratum, et tot aetatum successionibus decantatum. Factus est tantus tumultus in plebe, maxime", + "candidate_score": 0.604264, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_264_266", + "bdc_text": "pro Pomerano : Nicolaus Glossenus , Jacobus Philippus , Vuolfgangus Weddelius ; pro Strasburgo :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_753", + "psc_text": "qui id pollicear quod ille non potuit? Minime: quin potius in eo, ut mihi videor, cautior atque timidior, quod imbecillitatem virium mearum sentiens, Origenis commentarios secutus sum. Scripsit enim ille vir in Epistolam Pauli ad Galatas quinque proprie volumina, et decimum Stromatum suorum librum commatico super explanatione ejus sermone complevit; tractatus quoque varios, et excerpta, quae vesola possent sufficere, composuit. Praetermitto Didymum videntem meum, et Laodicenum, de ecclesia nuper egressum, et Alexandrum veterem haereticum, Eusebium quoque Emisenum, et Theodorum Heracleotem, qui et ipsi nonnullos super hac re commentariolos reliquerunt. E quibus vel si pauca decerperem, fieret aliquid quod non penitus contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter", + "candidate_score": 0.602926, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_653", + "bdc_text": "Cumque id nos iam inde a principio urgentissime semper postularemus , id ab ipsis extorquere nunquam potuimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1768", + "psc_text": "et temporum etiam verbis rogamus Deum, ut illis rerum signis nos ipsos admoneamus, quantumque in hoc desiderio profecerimus nobis ipsis innotescamus, et ad hoc augendum nos ipsos acrius excitemus. Dignior enim sequetur effectus, quem ferventior praecedit affectus. Ac per hoc et quod ait Apostolus, Sine intermissione orate (I Thess. V, 17), quid est aliud quam, Beatam vitam, quae nulla nisi aeterna est, ab eo qui eam solus dare potest, sine intermissione desiderate? Semper ergo hanc a Domino Deo desideremus, et oremus semper. Sed ideo ab aliis curis atque negotiis, quibus ipsum desiderium quodammodo repescit, certis horis ad negotium orandi mentem revocamus, verbis orationis nos ipsos admonentes in id quod desideramus, intendere, ne quod tepescere coeperat, omnino frigescat, et penitus exstinguatur, nisi crebrius inflammetur. Unde et illud quod idem apostolus ait, Postulationes vestrae innotescant apud Deum (Philipp. IV, 6), non sic accipiendum est, tanquam Deo innotescant, qui eas et antequam essent", + "candidate_score": 0.602036, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_653", + "bdc_text": "Cumque id nos iam inde a principio urgentissime semper postularemus , id ab ipsis extorquere nunquam potuimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1762", + "psc_text": "ipsa vera Vita beata nos orare docuit, non in multiloquio, tanquam eo fiat ut exaudiamur quo loquaciores sumus, cum eum oremus qui novit, sicut ipse Dominus ait, quid nobis necessarium sit, priusquam petamus ab eo (Matth. VI, 7, 8). Unde mirum videri potest, quamvis multiloquium prohibuerit, cur nos sic orare adhortatus sit, qui novit quid nobis necessarium sit, priusquam petamus ab eo, ut diceret, Oportet semper orare, et non deficere; viduae cujusdam proposito exemplo, quae de suo adversario cupiens vindicari, judicem iniquum saepe interpellando flexit ad audiendum, non justitia vel misericordia permotum, sed taedio superatum: ut hinc admoneremur, quam certius nos exaudiat misericors et justus Dominus Deus sine intermissione orantes, quando illa nec ab iniquo et impio judice potuit assidua interpellatione contemni; et quam libens atque placatus bona desideria impleat eorum, a quibus aliena peccata novit ignosci, si quo cupiebat illa pervenit quae voluit vindicari (Luc. XVIII, 1-8). Ille quoque", + "candidate_score": 0.601347, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_408", + "bdc_text": "in quo spes omnis esset in nostra dissensione collocata .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_803", + "psc_text": "in multis, sed tanquam in uno; Et semini tuo, quod est Christus (Gal. III, 16). In semine, inquit, tuo benedicentur omnes gentes (Gen. XXII, 18). Erigite oculos cordis, et considerate totum orbem terrarum, quomodo in semine Abrahae benedicuntur omnes gentes. Tunc ab uno credebatur quod nondum videbatur; jam vos videtis, et adhuc invidetis. Passio Domini pretium est orbis terrarum; ille totum orbem redemit: et vos cum toto orbe ad lucrum vestrum non concordatis, sed potius in damnum vestrum in parte litigatis, ut totum perdatis. Audite in Psalmo, quo pretio redempti sumus: Foderunt, inquit, manus meas et pedes, dinumeraverunt omnia ossa mea. Ipsi vero consideraverunt et conspexerunt me; diviserunt sibi vestimenta mea, et super vestimentum meum miserunt sortem (Psal. XXI, 18, 19). Quare divisores vestimentorum Domini esse vultis, et tunicam illam charitatis desuper textam, quam nec persecutores ejus diviserunt, tenere cum toto orbe non vultis? In Psalmo ipso legitur quia totus", + "candidate_score": 0.600491, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_306", + "bdc_text": "verem hoc perpendere oportere , si antequam ad Caesarem acta haec relata essent , vulgarentur , quanta et quam iusta id Caesaris indignatione sit futurum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3486", + "psc_text": "Non est vestrum praedicare tempora; sed, Non est vestrum nosse: verum si ita vis intelligi quod ait, Non est vestrum scire, ac si diceret, Non est vestrum scientes facere, id est, non est vestrum hoc docere; quis nostrum docere audeat, vel se scire praesumat quod Deus ille magister nec eos discipulos docuit, a quibus praesentibus interrogatus est praesens, nec illi tam sancti magnique doctores Ecclesiam docere potuerunt? 5. An respondebitur, haec non docuisse Apostolos, sed Prophetas? Hoc enim aisti, et verum est, quod ea quae futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent, inquis, ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Sed si venratio tua satis admiratione plenum esse dicit, si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit; quanto majore admiratione plenam est, si ea quae Prophetae hominibus sunt locuti, haec Apostoli vel scire sunt prohibiti vel docere! Quomodo autem Prophetae", + "candidate_score": 0.59966, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_68_70", + "bdc_text": "Georgius Besserems , Martinus Vueickmannus , Martinus Frechtus . Ab Augusta : Matthias Langmantellus , Jacobus Herbrotus , Joannes Heelius , Vuolfgangus Musculus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3752", + "psc_text": "meo nomine, sed etiam fratrum qui mecum sunt, et rogo ut pro nobis concorditer atque instanter oretis. Sit vobiscum Dominus. EPISTOLA CCXV. Augustinus Valentine ejusque monachis, de eodem argumento, simul transmittens ipsis librum de Gratia et Libero Arbitrio. Domino dilectissimo, et in Christi membris honorando fratri VALENTINO, et fratribus qui tecum sunt, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cresconium, Felicem et alium Felicem Dei servos, qui ex vestra congregatione ad nos venerunt, nobiscum egisse Pascha, noverit Charitas vestra. Quos ideo tenuimus aliquanto diutius, ut instructiores ad vos redirent adversus novos haereticos Pelagianos, in quorum errorem cadit qui putat secundum aliqua merita humana dari gratiam Dei, quae sola hominem liberat per Dominum nostrum Jesum Christum. Sed rursum qui putat, quando ad judicium Dominus venerit, non judicari hominem secundum opera sua, qui jam per aetatem uti potuit libero voluntatis arbitrio, nihilominus in errore est. Soli enim parvuli qui nondum habent opera propria vel", + "candidate_score": 0.593851, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_68_70", + "bdc_text": "Georgius Besserems , Martinus Vueickmannus , Martinus Frechtus . Ab Augusta : Matthias Langmantellus , Jacobus Herbrotus , Joannes Heelius , Vuolfgangus Musculus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_746", + "psc_text": "et beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Christo salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Tres simul epistolas, imo libellos breves, per diaconum Cyprianum, tuae Dignationis accepi, diversas, ut tu nominas, quaestiones, ut ego sentio, reprehensiones opusculorum meorum continentes: ad quas si respondere voluero, libri magnitudine opus erit. Tamen conabor, quantum facere possum, modum non egredi longioris epistolae, et festinanti fratri moram non facere, qui ante triduum, quam profecturus erat, a me epistolas flagitavit; ut pene in procinctu haec qualiacumque sunt, effutire compellerer, et tumultuario respondere sermone, non maturitate scribentis, sed dictantis temeritate: quae plerumque non in doctrinam, sed in casum vertitur; ut fortissimos quoque milites subita bella conturbant, et ante coguntur fugere, quam possint arma corripere. 2. Caeterum nostra armatura Christus est, et apostoli Pauli institutio, qui scribit ad Ephesios: « Assumite arma Dei, ut possitis resistere in die malo. » Et rursum: « State succincti lumbos vestros in veritate, et induti loricam", + "candidate_score": 0.592425, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_460", + "bdc_text": "Hoc fomentum ad haec Comitia vel prorsus dissolvendum , vel in nova usque Comitia usque producendum , satis ipsis idoneum videbatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1105", + "psc_text": "tritico separare: quod unumquemque peccatis alienis maculari non posse monstravit, quam sibi omnes impiae seditionis auctores solam causam separationis assumunt: quod in eo ipso, in quo aliter sapuit, collegas diversa sentientes, nec judicandos, nec a jure communionis amovendos esse decrevit: quod in ea ipsa epistola ad Jubaianum, quae in concilio, cujus auctoritatem ad rebaptizandum sequi vos dicitis, primitus recitata est, cum fateatur in praeteritum sic esse admissos in Ecclesiam qui fuerant alibi baptizati, ut denuo non baptizarentur, unde illos sine Baptismo fuisse arbitratur; tantum tamen ponit utilitatis et salubritatis in pace Ecclesiae, ut propter illam non eos credat ab Ecclesiae muneribus separari? 37. Qua in re, sicut ingenium tuum novi, facillime perspicis totam causam vestram penitus eversam et exstinctam. Si enim Sacramenta cum peccatoribus communicando, sicut putatis, periit Ecclesia quae fuerat in orbe terrarum (nam vos ideo separastis), jam prius tota perierat, cum, sicut dicit Cyprianus, in eam sine Baptismo", + "candidate_score": 0.589389, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_69_71", + "bdc_text": "Ab Augusta : Matthias Langmantellus , Jacobus Herbrotus , Joannes Heelius , Vuolfgangus Musculus . Ab Hala Suevomm :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2795", + "psc_text": "melius posse novit tua Dilectio, per Dominum obsecro ut id nobiscum communicare digneris. EPISTOLA CLXVIII. Timasius et Jacobus Augustino, gratias agentes pro scripto ipsis libro de Natura et Gratia, adversus libellum Pelagii, naturam non sine gratiae invidia defendentis. Domino vere beatissimo, et merito venerabili patri episcopo AUGUSTINO, TIMASIUS et JACOBUS, in Domino salutem. Ita nos refecit et recreavit gratia Dei, ministrata per verbum tuum, ut prorsus germani dicamus, « Misit verbum suum, et sanavit eos » (Psal. CVI, 20), domine beatissime, et merito venerabilis pater. Sane ea diligentia ventilasse Sanctitatem tuam textum ejusdem libelli reperimus, ut ad singulos apices responsa reddita stupeamus, sive in his quae refutare, detestari, aut fugere deceat christianum; sive in illis in quibus non satis invenitur errasse, quamvis nescio qua calliditate, in ipsis quoque gratiam Dei credidit supprimendam. Sed unum est quod nos in tanto beneficio afficit, quia tarde hoc tam praeclarum gratiae Dei munus effulsit:", + "candidate_score": 0.58934, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_191", + "bdc_text": "Non enim urbes suffragium in iis deliberationibus veluti nullum habent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3521", + "psc_text": "nubibus (Matth. XXVI, 64): de quibus nubibus dictum est per prophetam, Mandabo nubibus meis ne pluant super eam (Isai. V, 6): sive de ipso fine, in quo apparebit vivos judicaturus et mortuos. 26. Cum itaque signa dicat, quae ad ista tria pertinent, id est, ad excidium illius civitatis; ad adventum ejus in corpore suo, quod est Ecclesia; ad adventum ejus in capite Ecclesiae, quod est ipse: quod eorum signorum ad quod horum trium referendum sit, diligenti consideratione ceruendum est, ne forte quod pertinet ad eversionem Jerusalem, ad finem saeculi referendum putemus; aut e contrario quod ad finem saeculi pertinet, affirmemus ad civitatis illius excidium pertinere; aut quod pertinet ad ejus adventum in corpore suo, quod est Ecclesia, dicamus pertinere ad ejus adventum novissimum in corpore suo, quod est caput Ecclesiae; aut rursus quod pertinet ad adventum ejus novissimum per seipsum, ad eum pertinere asseveremus adventum qui est per Ecclesiam. In", + "candidate_score": 0.587285, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_427", + "bdc_text": "Sed quod actorum copia ideo partibus non fieret , id vero nullo pacto tolerandum esse iudicabant .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_406", + "psc_text": "adversus fallaces criminatores, apud transmarinos ecclesiasticos judices diligentissima discussione purgarent. 10. Itaque concilium illud perversum atque nefarium, maxime ut creditur traditorum fuit, quibus confessis Secundus Tigisitanus ignoverat: ut quoniam de traditione fama crebruerat, infamatis aliis a se averterent suspicionem, et cum homines per Africam totam credentes episcopis, falsa de innocentibus loquerentur, quod damnati essent apud Carthaginem traditores, tanquam in nebula mendacissimi rumoris, ipsi qui vere tradiderant latitarent. Unde videtis, charissimi, fieri potuisse, quod verisimile non esse quidam vestrum dicebant, ut qui essent de sua traditione confessi, causamque suam impetravissent Deo dimitti oportere, iidem judices damnatoresque tanquam traditorum absentium postea consedissent. Magis enim amplexi sunt occasionem, qua possent alios falsa criminatione perfundere, et conversas in eos linguas hominum ab inquisitione criminum suorum hoc modo declinare. Alioquin si fieri non posset ut quisque mala quae ipse committeret, in alio judicaret, non diceret quibusdam Paulus apostolus: Propterea inexcusabilis es, o homo omnis qui", + "candidate_score": 0.580365, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_458", + "bdc_text": "ut hoc toto tempore , quo conventus istic esset , contio nulla haberetur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_405", + "psc_text": "absentium collegarum esset damnaturus, cum in potestate Acta concilii non haberet, contradicente primate? Quod si tanta et adversus primam sedem seditio nasceretur, ut nonnulli damnare jam vellent quos volebat ille differri, quanto melius a talibus inquieta et impacata molientibus, quam a totius orbis communione dissentiretur? Sed quia non erant quae in Caecilianum et ordinatores ejus transmarino judicio probarentur, propterea nec priusquam in eum sententias dicerent, deferre voluerunt, nec posteaquam dixerunt, perseveranter id agere ut Ecclesiae transmarinae in notitiam perferretur, quorum traditorum in Africa damnatorum communionem vitare deberet. Quia si id facere tentavissent, adessent sibi Caecilianus et caeteri, et suam causam adversus fallaces criminatores, apud transmarinos ecclesiasticos judices diligentissima discussione purgarent. 10. Itaque concilium illud perversum atque nefarium, maxime ut creditur traditorum fuit, quibus confessis Secundus Tigisitanus ignoverat: ut quoniam de traditione fama crebruerat, infamatis aliis a se averterent suspicionem, et cum homines per Africam totam credentes episcopis, falsa de innocentibus", + "candidate_score": 0.580214, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_427", + "bdc_text": "Sed quod actorum copia ideo partibus non fieret , id vero nullo pacto tolerandum esse iudicabant .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_399", + "psc_text": "Probamus hoc ecclesiasticis Gestis, ubi nominatim declarantur, in quibus Secundus Tigisitanus ea quae cognovit, velut contuitu pacis ignovit, et cum quibus postea non cognovit, discissa pace damnavit. Unde apparuit eum etiam primo non paci consuluisse, sed sibi timuisse. Objecerat ei namque Purpurius Limatensis quod etiam ipse, cum detentus esset a curatore et ordine ut Scripturas traderet, dimissus est, utique non frustra, nisi quia tradidit, aut tradi aliquid jussit. Hanc ille suspicionem satis probabilem metuens, accepto consilio a minore Secundo consanguineo suo, consultisque caeteris qui cum eo erant episcopis, manifestissima crimina Deo judicanda dimisit, atque ita paci prospexisse visus est; quod falsum erat, cum sibi prospexerit. 7. Nam si in ejus corde cogitatio pacis habitaret, non apud Carthaginem postea cum traditoribus, quos praesentes atque confessos Deo dimiserat, damnaret crimine traditionis, quos absentes apud eum nemo convicerat. Tanto magis enim timere debuit ne pax unitatis violaretur, quanto erat Carthago civitas ampla et", + "candidate_score": 0.57355, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis", + "max_score": 0.71344, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_349", + "bdc_text": "Dominus noster Jesus Christus , viri clarissimi , inquit , et antea dum inter mortales egit semper , et inde in coelum migrans unam maxime rem precatus patrem fuit , unum ut omnes essemus .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1556", + "psc_text": "Dominus noster Jesus Christus docuit nos orationem: et cum sit ipse Dominus, sicut in Symbolo accepistis et reddidistis, Filius Dei unicus, tamen noluit esse unus. Unicus est, et unus esse noluit: fratres habere dignatus est. Quibus enim dicit, Dicite, Pater noster, qui es in coelis? Quem voluit a nobis appellari Patrem nostrum, nisi Patrem suum? Numquid invidit nobis? Parentes aliquando cum genuerint unum filium, duos, tres; jam timent generare, ne faciant alios mendicare. Sed quia talis est haereditas quam nobis promittit, quam multi obtineant, et angustias nemo patiatur; ideo in suam fraternitatem vocavit populos gentium, et habet Unicus innumerabiles fratres qui dicant, Pater noster qui es in coelis. Dixerunt ista qui fuerunt ante nos: dicturi sunt qui erunt post nos. Videte quantos fratres habeat Unicus in sua gratia, communicans cum illis hereditatem, pro quibus pertulit mortem. Habebamus patrem et matrem in terra, ut nasceremur ad labores et mortem: invenimus alios", + "candidate_score": 0.71344, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_374_376", + "bdc_text": "Nostri , quia ab adversariis pontifex et dominus et pater et sanctissimus vocaretur agnoscereturque , a nobis omnia contra , ut Antichristus , et ut inimicus veritatis saepissime notaretur , respondere eadem ad orationem eandem tam diversa sentientes minime posse existimabant . Nunquam hoc ne Caesarem ipsum obtinere potuisse , ut Pontificem iis in caussis agnoscerent . Itaque Caesaris legatum orabant , ipse pro se ut pontificis legato responderet , quod maxime vellet , et quod optimum iudicaret :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_9", + "psc_text": "divitiarum sapientiae et scientiae Dei! quam inscrutabilia sunt judicia ejus, et investigabiles viae ipsius! Quis enim cognovit sensum Domini? aut quis consiliarius illi fuit? aut quis prior dedit ei, et retribuetur ei? Quoniam ex ipso, et per ipsum, et in ipso sunt omnia: ipsi gloria in saecula saeculorum (Rom. XI, 33-36) . Etiam hic Filii mentio nominatim non facta est. Unum dicit esse Apostolus Deum et Dominum, ex quo omnia, per quem omnia, in quo omnia. Cur ergo isti Moysen sibi elegerunt, quem Joanni evangelistae opponerent, Paulum autem apostolum ei opponere noluerunt? Quia scilicet imperitis hominibus duo Testamenta persuadere voluerunt esse contraria; ut uno teste utantur, alterum respuant. Hoc enim profitetur error ipsorum. Nam si esset alius, cujus item dementissimus furor ipsum Novum Testamentum sibi contrarium apud imperitos conaretur ostendere; quid aliud ageret, nisi quemadmodum isti Moysen et Joannem, ita ille Paulum et Joannem, tanquam inimicos rixantesque proponeret? Sicut autem", + "candidate_score": 0.699658, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_224_226", + "bdc_text": "Caeterum , antequam de istorum articulorum disceptatione , et velut iuris quadam inter nos et Praesides actione dicam , pauca prius de totius colloquii ratione sunt explicanda . Tribus ex partibus colloquium totum , qualiter institutum fuerat , constare oportebat , arbitrorum , reorum , qui nos eramus , et accusatorum , qui erant nostri adversarii . Excuti enim nostra confessio ut aliqua emissa vox digna iudicii severitate , et facta per nos religionis mutatio , ut aliquod infame crimen gravi poena multandum , utrumque ad communem Christi doctrinae regulam , praesidibus audientibus et iudicantibus , adversariis accusantibus et refellentibus , nobis autem defendentibus , debebat .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2084", + "psc_text": "Apostole? Peccantes coram omnibus argue, ut et caeteri timorem habeant. Quid facimus? Controversiam istam velut judices audimus? Absit. Imo sub judice constituti pulsemus, uti nobis aperiri impetremus: fugiamus sub alas Domini Dei nostri. Non enim Apostolo suo contrarium locutus est, quia et in illo ipse locutus est, sicut dicit: An vultis experimentum ejus accipere, qui in me loquitur Christus (II Cor. XIII, 3) ? Christus in Evangelio, Christus in Apostolo: Christus ergo utrumque dixit; unum ore suo, alterum ore praeconis sui. Quia quando praeco de tribunali aliquid dicit, non scribitur in Gestis, Praeco dixit: sed ille dixisse scribitur, qui praeconi quod diceret imperavit. CAPUT VI. 9. Correptio alias secreta, alias publica esse debet. Duo ergo ista praecepta, fratres, sic audiamus, ut intelligamus, et inter utraque praecepta pacati constituamur. Cum corde nostro nos concordemus, et Scriptura sancta in nulla parte discordat. Verum est omnino, utrumque verum est: sed discernere debemus, aliquando", + "candidate_score": 0.698369, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_349_351", + "bdc_text": "Dominus noster Jesus Christus , viri clarissimi , inquit , et antea dum inter mortales egit semper , et inde in coelum migrans unam maxime rem precatus patrem fuit , unum ut omnes essemus . Hoc mandatum novum dedit , hanc mutuam charitatis benevolentiam omnibus semper inculcavit . Idem divinus Apostolus Paulus ubique et assidue fecit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1556", + "psc_text": "Dominus noster Jesus Christus docuit nos orationem: et cum sit ipse Dominus, sicut in Symbolo accepistis et reddidistis, Filius Dei unicus, tamen noluit esse unus. Unicus est, et unus esse noluit: fratres habere dignatus est. Quibus enim dicit, Dicite, Pater noster, qui es in coelis? Quem voluit a nobis appellari Patrem nostrum, nisi Patrem suum? Numquid invidit nobis? Parentes aliquando cum genuerint unum filium, duos, tres; jam timent generare, ne faciant alios mendicare. Sed quia talis est haereditas quam nobis promittit, quam multi obtineant, et angustias nemo patiatur; ideo in suam fraternitatem vocavit populos gentium, et habet Unicus innumerabiles fratres qui dicant, Pater noster qui es in coelis. Dixerunt ista qui fuerunt ante nos: dicturi sunt qui erunt post nos. Videte quantos fratres habeat Unicus in sua gratia, communicans cum illis hereditatem, pro quibus pertulit mortem. Habebamus patrem et matrem in terra, ut nasceremur ad labores et mortem: invenimus alios", + "candidate_score": 0.696349, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_614_616", + "bdc_text": "De primis conveniebat , nam in communi fidei formula , et trinitatis placitissimi , nemo quicquam monebat . In tertio articulo disputari coeptum est , quae res post baptisma ex originali labe , et naturae depravatione reliqua esset , in sanctis vere ne peccatum appellaretur , quae disputatio parti utrique fundamenti vice ad doctrinae suae confirmationem esse videbatur . Si enim haec vis contagionis tanta non est , quae per omnem nos vitam sic infestet , ut perdere et evertere , quantum in ipsius natura existit parata sit semper , valde magna dubitatio de merito hominum , et de boni operis praestantia oriri potest .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_4149", + "psc_text": "non est, sed naturae inimicum est. Sana unde langues, remanet unde laudes. Medicina vitia persequitur, non naturam. Omnis spiritus qui non confitetur Jesum Christum in carne venisse, ex Deo non est. In quantum non confitetur Christum in carne venisse, in tantum ex Deo non est; quia iste error qui non confitetur Christum in carne venisse, ex Deo non est. Fratres, quid est quod renascimur? Si bene nati sumus, quid est quod renascimur? Natura quae corrupta fuerat, reparatur; natura quae lapsa fuerat, erigitur; natura quae deformis jacebat, gratia reformatur. Solus enim Creator, Pater, Filius et Spiritus sanctus; trina unitas, una trinitas; sola illa natura immutabilis, incommutabilis, nec defectui, nec profectui obnoxia, nec cadit, ut minus sit; nec transcendit, ut plus sit; perfecta, sempiterna, omni modo immutabilis, sola illa natura. Creatura vero bona, sed Creatori impar valde. Vis adhaerere diabolo desertori, si aequare contendis condita Conditori. CAPUT IV. 4. Manichaeorum error, animam", + "candidate_score": 0.694796, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_549_551", + "bdc_text": "In eandem sententiam et apud eosdem docti nostri : Non nescire se , qualia essent hominum de se iuditia , sed Deum se testari , se et concordiam vere quaerere , et pio studio doctrinam hanc profiteri , et ad summam Ecclesiae necessitatem spectare credere : eius rei aerumnas infinitas , quas propterea tulissent , testem optimum esse .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_350", + "psc_text": "diabolo visum esse non probet; videant tamen ipsi quomodo gens tenebrarum divinam substantiam videre potuerit, quando ante pugnam, qua bonum et malum dicunt esse commixtum, nullum adhuc corpus divina substantia, ut ab hoste suo videri posset, assumpserat. Ex quo cognoscant, frustra se catholicae fidei firmamenta velle subvertere, cum suas fabulas ruinosas qualibuscumque responsionum destinis fulciri non possint. SERMO XIII . De eo quod scriptum est in Psalmo II, 10, Erudimini, omnes qui judicatis terram. Habitus ad Mensam sancti Cypriani, VI cal. jun. CAPUT PRIMUM. 1. Terram judicare quid.--Erudimini, omnes qui judicatis terram. Terram judicare, est corpus domare. Audiamus Apostolum judicantem terram: Non sic pugno, inquit, tanquam aerem caedens; sed castigo corpus meum et in servitutem redigo, ne forte aliis praedicans ipse reprobus efficiar (I Cor. IX, 26 et 27) . Audi ergo, terra, judicantem terram; et judica terram, ne sis terra. Si enim terram judicaveris, coelum eris, et in te", + "candidate_score": 0.691743, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_348_350", + "bdc_text": "Legatus enim Pontificis , Feltrensis episcopus , partibus hinc inde stantibus , et quid faciendum esset expectantibus , per medios ingressus , et loco infra legatum Caesaris humiliore collocatus , orationem huiusmodi habebat : Dominus noster Jesus Christus , viri clarissimi , inquit , et antea dum inter mortales egit semper , et inde in coelum migrans unam maxime rem precatus patrem fuit , unum ut omnes essemus . Hoc mandatum novum dedit , hanc mutuam charitatis benevolentiam omnibus semper inculcavit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1556", + "psc_text": "Dominus noster Jesus Christus docuit nos orationem: et cum sit ipse Dominus, sicut in Symbolo accepistis et reddidistis, Filius Dei unicus, tamen noluit esse unus. Unicus est, et unus esse noluit: fratres habere dignatus est. Quibus enim dicit, Dicite, Pater noster, qui es in coelis? Quem voluit a nobis appellari Patrem nostrum, nisi Patrem suum? Numquid invidit nobis? Parentes aliquando cum genuerint unum filium, duos, tres; jam timent generare, ne faciant alios mendicare. Sed quia talis est haereditas quam nobis promittit, quam multi obtineant, et angustias nemo patiatur; ideo in suam fraternitatem vocavit populos gentium, et habet Unicus innumerabiles fratres qui dicant, Pater noster qui es in coelis. Dixerunt ista qui fuerunt ante nos: dicturi sunt qui erunt post nos. Videte quantos fratres habeat Unicus in sua gratia, communicans cum illis hereditatem, pro quibus pertulit mortem. Habebamus patrem et matrem in terra, ut nasceremur ad labores et mortem: invenimus alios", + "candidate_score": 0.691198, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_549_551", + "bdc_text": "In eandem sententiam et apud eosdem docti nostri : Non nescire se , qualia essent hominum de se iuditia , sed Deum se testari , se et concordiam vere quaerere , et pio studio doctrinam hanc profiteri , et ad summam Ecclesiae necessitatem spectare credere : eius rei aerumnas infinitas , quas propterea tulissent , testem optimum esse .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3912", + "psc_text": "Unum autem, quae retro oblitus, in ea quae ante sunt extentus, secundum intentionem sequor ad palmam supernae vocationis Dei in Christo Jesu. Et ad eos qui de sua perfectione possent praesumere, Quotquot autem perfecti sumus, hoc sapiamus. Jam dudum dixerat se imperfectum, nunc autem perfectum. Quare, nisi quia ipsa est perfectio hominis, invenisse se non esse perfectum? Quotquot autem perfecti sumus, hoc sapiamus. Et si quid forte aliter sapitis, id quoque vobis Deus revelabit: id est, ut si vos in aliquo profectu animi justificatos probatis, legendo Scripturas, et inveniendo quae sit vera et perfecta justitia, inveniatis vos reos, et desiderio futurorum damnetis praesentia, vivatis ex fide et spe et charitate; et intelligatis quia quod adhuc creditis, nondum videtis; quod adhuc speratis, nondum tenetis; quod adhuc desideratis, nondum impletis. Et si talis est charitas peregrinantium, qualis erit videntium? Ergo ille qui docebat justitiam Dei, et non constituebat suam, clamabat de Psalmo,", + "candidate_score": 0.688793, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_323", + "bdc_text": "Itaque nec alium auditorem , quam qui in ipso colloquio versaretur , admittere .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_4061", + "psc_text": "Estote autem factores verbi, et non auditores tantum, etc. Cap. I, V\\ V\\. 19, 22. CAPUT PRIMUM. 1. Dicendum de utrorumque officio, auditorum et praedicatorum verbi Dei. Verbi Dei assiduos auditores, beatus Jacobus apostolus convenit, dicens: Estote autem factores verbi, et non auditores tantum, fallentes vosmetipsos. Neque enim eum cujus verbum est, aut per quem dicitur verbum; sed vosmetipsos fallitis. Ex hac ergo sententia manante de fonte veritatis, per os apostolicum veracissimum, audemus et nos exhortari vos: et cum exhortamur vos, respicere nos. Verbi Dei enim inanis est forinsecus praedicator, qui non est intus auditor. Nec ita aversi ab humanitate et fideli consideratione sumus, ut pericula nostra non intelligamus, qui verbum Dei populis praedicamus. Consolatur autem nos, quia ubi periclitamur in ministeriis nostris, adjuvamur orationibus vestris. Nam ut noveritis, fratres, quam tutiore loco stetis quam nos, ipsius apostoli aliam sententiam profero dicentis, Sit autem unusquisque vestrum velox ad audiendum, tardus", + "candidate_score": 0.688288, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_491_493", + "bdc_text": "Hoc responso perculsi adversarii , cum viderent se nihil hac via proficere , alia aggressi , unumquemque illorum ad se privatim vocatum excutere instituunt , sententiamque suam in iis mollibus formis , quibus diximus , ceu mellitum pharmacum propositam , viribus omnibus obtrudere et glutiendam dare conantur . Omne de merito congrui , quod affirmabant , de iustitia , quae per solam fidem est , et de reliquiis peccati in sanctis , quorum utrumque negabant , certamen fuit . Huius rei periculum primum in Palatini Theologo fecerunt , ad caeteros deinceps ordine venturi .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2083", + "psc_text": "ipsum solum; non palam, sed in secreto et occulte. Vis nosse, quisquis talia cogitas, non sibi repugnare duo Testamenta, quia illud in libro Salomonis, hoc in Evangelio reperitur? Apostolum audi. Certe Apostolus minister est Novi Testamenti. Audi ergo apostolum Paulum Timotheo praecipientem et dicentem, Peccantes coram omnibus argue, ut et caeteri timorem habeant (I Tim. V, 20) . Jam non Salomonis liber cum Evangelio, sed Pauli apostoli Epistola videtur confligere. Salomonem paululum sine injuria seponamus: Christum Dominum et Paulum servum ejus audiamus. Quid dicis, Domine? Si peccaverit in te frater tuus, corripe illum inter te et ipsum solum. Quid dicis, Apostole? Peccantes coram omnibus argue, ut et caeteri timorem habeant. Quid facimus? Controversiam istam velut judices audimus? Absit. Imo sub judice constituti pulsemus, uti nobis aperiri impetremus: fugiamus sub alas Domini Dei nostri. Non enim Apostolo suo contrarium locutus est, quia et in illo ipse locutus est, sicut dicit: An", + "candidate_score": 0.687921, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_589_591", + "bdc_text": "Haec summa tum sententiae Praesidum fuit . In quo ut erat illud primum naturale , et in omni propemodum disceptatione necessarium , unus ut pro multis loqueretur , ac in certamen duo inter se componerentur , quodque nostri homines non solum libenter admittebant , sed etiam iamdudum ultro instituebant , sic in eo colloquio , quod esset de rebus sacris et liberum , et ubi sine religione silere et dissimulare nihil potest , uni sic potestatem loquendi facere , ut caeteris ( alteri si visum esset ) silentium imponeretur , et ab omni ratione prorsus abhorrebat , et ad eruendam veritatem plurimum incommodabat . Saepe enim fit , ut loco postremo sedenti , praesertim ubi loca non pro cuiusque industria , sed pro statu Principum , attribuuntur , facilius aliquid in mentem veniat , quam ei , qui loco summo sedet .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2084", + "psc_text": "Apostole? Peccantes coram omnibus argue, ut et caeteri timorem habeant. Quid facimus? Controversiam istam velut judices audimus? Absit. Imo sub judice constituti pulsemus, uti nobis aperiri impetremus: fugiamus sub alas Domini Dei nostri. Non enim Apostolo suo contrarium locutus est, quia et in illo ipse locutus est, sicut dicit: An vultis experimentum ejus accipere, qui in me loquitur Christus (II Cor. XIII, 3) ? Christus in Evangelio, Christus in Apostolo: Christus ergo utrumque dixit; unum ore suo, alterum ore praeconis sui. Quia quando praeco de tribunali aliquid dicit, non scribitur in Gestis, Praeco dixit: sed ille dixisse scribitur, qui praeconi quod diceret imperavit. CAPUT VI. 9. Correptio alias secreta, alias publica esse debet. Duo ergo ista praecepta, fratres, sic audiamus, ut intelligamus, et inter utraque praecepta pacati constituamur. Cum corde nostro nos concordemus, et Scriptura sancta in nulla parte discordat. Verum est omnino, utrumque verum est: sed discernere debemus, aliquando", + "candidate_score": 0.686602, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_347_349", + "bdc_text": "Igitur octava Decembris die sacris hinc inde peractis , cum e templo in Curiam venissemus , aliudque nihil quam classicum illud expectaremus , spectaculum longe aliud novumque obiectum fuit . Legatus enim Pontificis , Feltrensis episcopus , partibus hinc inde stantibus , et quid faciendum esset expectantibus , per medios ingressus , et loco infra legatum Caesaris humiliore collocatus , orationem huiusmodi habebat : Dominus noster Jesus Christus , viri clarissimi , inquit , et antea dum inter mortales egit semper , et inde in coelum migrans unam maxime rem precatus patrem fuit , unum ut omnes essemus .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1556", + "psc_text": "Dominus noster Jesus Christus docuit nos orationem: et cum sit ipse Dominus, sicut in Symbolo accepistis et reddidistis, Filius Dei unicus, tamen noluit esse unus. Unicus est, et unus esse noluit: fratres habere dignatus est. Quibus enim dicit, Dicite, Pater noster, qui es in coelis? Quem voluit a nobis appellari Patrem nostrum, nisi Patrem suum? Numquid invidit nobis? Parentes aliquando cum genuerint unum filium, duos, tres; jam timent generare, ne faciant alios mendicare. Sed quia talis est haereditas quam nobis promittit, quam multi obtineant, et angustias nemo patiatur; ideo in suam fraternitatem vocavit populos gentium, et habet Unicus innumerabiles fratres qui dicant, Pater noster qui es in coelis. Dixerunt ista qui fuerunt ante nos: dicturi sunt qui erunt post nos. Videte quantos fratres habeat Unicus in sua gratia, communicans cum illis hereditatem, pro quibus pertulit mortem. Habebamus patrem et matrem in terra, ut nasceremur ad labores et mortem: invenimus alios", + "candidate_score": 0.686525, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_379_381", + "bdc_text": "In eo igitur responso actae primum pro ista ad pacem hortatione gratiae , tum studium et voluntas erga concordiam declarata , verbis utrunque paucis fuit , omni pontificis mentione praetermissa . Erant autem in illa pontificii legati oratione duo nostris hominibus commemoranda necessario : alterum , pontificem tyrannidem sibi in regno Christi et Ecclesia occupantem , scissa charitate causam tumultibus et funestis bellis dedisse , flammis adhuc eos , in quibus charitatis aliquid superesset , delentem .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3371", + "psc_text": "et non victus malo ejus, vicerit in bono malum; plerumque illum inimicitiarum suarum poenitebit, et irascetur sibi, quod tam bonum hominem laeserit. Ipsa vero ustio, poenitentia est, quae tanquam carbones ignis inimicitias ejus malitiasque consumit. SERMO CL . De verbis Actuum Apostolorum, Quidam autem Epicurei et Stoici philosophi disserebant cum eo, etc. cap. XVII, V\\. 18-34. Habitus Carthagini. CAPUT PRIMUM. 1. Paulus apud Athenienses praedicans. Advertit nobiscum Charitas vestra, cum legeretur liber Actuum Apostolorum, Paulum locutum esse Atheniensibus, et ab eis qui praedicationem veritatis irridebant, dictum fuisse verborum seminatorem. Dictum est quidem ab irridentibus, sed non respuendum est a credentibus. Erat enim revera ille seminator verborum, sed messor morum. Et nos licet tantilli et nequaquam illius excellentiae comparandi, in agro Dei, quod est cor vestrum, verba Dei seminamus, et uberem messem de vestris moribus exspectamus. Verumtamen unde admonemur loqui Charitati vestrae, quod ipsa lectione continetur, hortamur attentius advertatis, si quomodo", + "candidate_score": 0.686237, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_6", + "bdc_text": "Christum huius meae confessionis et studii erga vos testem advoco .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3004", + "psc_text": "6. Novi Testamenti testimonium pro Christo et Ecclesia. Haec Judaeis, et istis nostris. Quare? Quia istas Scripturas Veteris Testamenti et Judaei accipiunt, et nostri isti accipiunt. Sed ipsum Christum, quem illi non accipiunt, videamus si isti accipiunt. Dicat et ipse, dicat et pro se qui caput est, et pro corpore suo quod est Ecclesia, quia et in nobis caput loquitur pro corpore. Audi pro capite: Resurrexit a mortuis, invenit discipulos haesitantes, dubitantes, prae gaudio non credentes; aperuit illis sensum, ut intelligerent Scripturas, et dixit eis, Quia sic scriptum est, et sic oportebat Christum pati, et resurgere a mortuis tertio die. Habes pro capite; dicat et pro corpore: Et praedicari in nomine ejus poenitentiam et remissionem peccatorum per omnes gentes, incipientibus ab Jerusalem (Luc. XXIV, 45, etc.) . Dicat ergo Ecclesia inimicis suis, dicat. Dicit plane, non tacet: sed illi audiant. Fratres, audistis testimonia, jam noscite me. Scrutamini Scripturas, in quibus", + "candidate_score": 0.684837, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_623_625", + "bdc_text": "Alii id reliquum originale , et ex peccato esse , et peccatum ex se gignere , et legi divinae natura repugnare , et hoc pacto de ista re Apostolum loqui , itaque et peccatum appellari confitebantur . Alii ei sententiae palam reclamabant , et se vero minime id nobis concessuros esse testabantur . In priore sententia Eccius , in posteriore Pelargus fuit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3895", + "psc_text": "operibus, inquit, quae nos fecimus, sed secundum suam misericordiam salvos nos fecit, per lavacrum regenerationis (Tit. III, 5) . Et iterum, Qui prius fui blasphemus, et persecutor, et injuriosus: sed misericordiam consecutus sum (I Tim. I, 13) , et reliqua. Hac se constituit conversatum in lege sine querela, hac talem se confitetur fuisse peccatorem, ut omnis peccator propterea de se non desperet, quia Paulus meruit indulgentiam. CAPUT II. 2. Dictum Apostoli sic accipiendum, ut caveatur error Manichaeorum de lege veteri. Lex ad quid data. Originale peccatum. Videte, fratres, et vim sermonis hujus intuemini, quomodo Paulus apostolus damna existimat et stercora, ubi sine querela dicit se conversatum fuisse. Hac impletor legis, hac reus legis, uno eodemque tempore, ante Baptismum, ante gratiam. Sed non sine causa damna esse dicit: ne subintrent cogitationes noxiae, hoc ideo dixisse apostolum Paulum, quod alius dederit legem, alius Evangelium: sicut Manichaeus mente perversa sentit, et reliqui haeretici,", + "candidate_score": 0.684797, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_621_623", + "bdc_text": "Decima et octava Januarii die , binis ab utraque parte delectis viris , et ad se domum vocatis , legatus , cum satis se iam hanc rem intelligere , et ad informandum Caesarem sufficienter instructum esse diceret , sententias partium conformare conatus est . Erat autem adversariorum non eadem hac de re sententia . Alii id reliquum originale , et ex peccato esse , et peccatum ex se gignere , et legi divinae natura repugnare , et hoc pacto de ista re Apostolum loqui , itaque et peccatum appellari confitebantur .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_359", + "psc_text": "si reges judicant terram, et quisquis sub regibus potestatem accepit a regibus; erudiantur et ipsi: quia terra judicat terram; et timere debet eum qui est in coelo terra judicans terram. Parem quippe suum judicat, homo hominem, mortalis mortalem, peccator peccatorem. Si enim procedat in medium dominica illa sententia, Qui sine peccato est, prior in illam lapidem mittat; nonne omnis judicans terram terrae motum patitur? Evangelicum capitulum recolamus. Pharisaei tentantes Dominum, adduxerunt ante eum mulierem in adulterio deprehensam; de quo peccato poena fuerat Lege definita, Lege scilicet data per Moysen famulum Dei (Levit. XX, 10). Hac ergo complexione dolosa et fraudulenta ad Dominum Pharisaei accesserunt, ut si juberet lapidari mulierem diffamatam, perderet mansuetudinem; si autem quod Lex jusserat prohiberet, peccasse teneretur in Legem. Sicut autem interrogantes de tributo Caesari reddendo, ore suo cepit, vicissim interrogans cujus esset prolatus nummus, cujus haberet imaginem et superscriptionem. Respondentes enim ipsi qui interrogaverant, in nummo", + "candidate_score": 0.684497, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_589_591", + "bdc_text": "Haec summa tum sententiae Praesidum fuit . In quo ut erat illud primum naturale , et in omni propemodum disceptatione necessarium , unus ut pro multis loqueretur , ac in certamen duo inter se componerentur , quodque nostri homines non solum libenter admittebant , sed etiam iamdudum ultro instituebant , sic in eo colloquio , quod esset de rebus sacris et liberum , et ubi sine religione silere et dissimulare nihil potest , uni sic potestatem loquendi facere , ut caeteris ( alteri si visum esset ) silentium imponeretur , et ab omni ratione prorsus abhorrebat , et ad eruendam veritatem plurimum incommodabat . Saepe enim fit , ut loco postremo sedenti , praesertim ubi loca non pro cuiusque industria , sed pro statu Principum , attribuuntur , facilius aliquid in mentem veniat , quam ei , qui loco summo sedet .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_682", + "psc_text": "Modo autem sermonem profero, verba inter vos et syllabas non dividitis, nec secatis sermonem meum, ut alius tollat istam partem, alius illam, et sic minutatim et particulatim ad singulos quosque quod dico perveniat: sed totum audit unus, totum audiunt duo, totum audiunt plures, et quotquot venerint totum audiunt; et omnibus sufficit, et singulis integrum est: praeparatur ad audiendum auris tua, nec eam fraudat vicina auris aliena. Si hoc fit de verbo sonante, quid fit de Verbo omnipotente? Quomodo enim vox ista nostra auribus omnium audientium singulis tota est et apud singulos tota est; nec tot sunt meae voces quot vestrae aures, sed una vox multas aures implet, non divisa, sed omnibus tota: sic cogitate Verbum Dei totum in coelis, totum in terris, totum in Angelis, totum apud Patrem, totum apud Virginem, totum in aeternitate, totum in carne, totum ad inferos, cum visitaret, totum in paradiso, quo latronem transtulit. Haec dixi", + "candidate_score": 0.683483, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_622_624", + "bdc_text": "Erat autem adversariorum non eadem hac de re sententia . Alii id reliquum originale , et ex peccato esse , et peccatum ex se gignere , et legi divinae natura repugnare , et hoc pacto de ista re Apostolum loqui , itaque et peccatum appellari confitebantur . Alii ei sententiae palam reclamabant , et se vero minime id nobis concessuros esse testabantur .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2082", + "psc_text": "Sed intelligamus esse ibi summam concordiam, non quemadmodum quidam vani sapiamus, qui errantes opinantur contraria sibi esse duo Testamenta in Libris veteribus et novis: ut ideo putemus hoc esse contrarium, quoniam illud est in Salomonis libro, hoc in Evangelio. Si enim aliquis imperitus et calumniator divinarum Scripturarum diceret, Ecce ubi sibi contradicunt duo Testamenta. Dominus dicit, Corripe illum inter te et ipsum solum. Salomon dicit, Qui arguit palam, pacem facit. Ergo nescit Dominus quid praecepit? Salomon vult contundi frontem peccantis: Christus parcit pudori erubescentis. Ibi enim scriptum est, Qui arguit palam, pacem facit: hic autem, Corripe illum inter te et ipsum solum; non palam, sed in secreto et occulte. Vis nosse, quisquis talia cogitas, non sibi repugnare duo Testamenta, quia illud in libro Salomonis, hoc in Evangelio reperitur? Apostolum audi. Certe Apostolus minister est Novi Testamenti. Audi ergo apostolum Paulum Timotheo praecipientem et dicentem, Peccantes coram omnibus argue, ut et", + "candidate_score": 0.68325, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_142_144", + "bdc_text": "Significabat deinde , praemittere se Joannem ä Navia , perspecta prius iisdem in negotiis prudentia virum , qui occupationes ipsius apud partes excusaret , atque efficeret , gravissima res ut ne moram pateretur . Postremum orabat , ut ne se expectarent . Eius epistolae finis voluntatem et studium erga veterem religionem conservandam singulare parti adversariae pollicebatur .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1290", + "psc_text": "(Act. VII, 51-59). O felix somnus, et requies vera! Ecce quid est requiescere, pro inimicis orare. Sed paululum, quaeso te, sancte Stephane, expone mihi hoc, nescio quid, quare pro te stans orasti, et pro inimicis genu fixisti? Respondet fortasse quod intelligimus: Pro me stans oravi, quia pro me qui recte Deo servivi oravi, orando et impetrando non laboravi. Qui pro justo orat, non laborat: ideo stans pro se oravit. Ventum est ut oraret pro Judaeis, pro interfectoribus Christi, pro interfectoribus sanctorum, pro lapidatoribus suis, attendit nimiam et magnam esse impietatem ipsorum, quae difficile donari posset, et genu fixit. Fige genu in hac vinea, o fortis operarie: fige, inquam, genu in opere hujus vineae, fortissime operarie. Magnum opus tuum, egregium et laudandum multum. Multum altum fodisti, qui odium inimicorum de corde exuisti. Conversi ad Dominum, etc. SERMO L . De eo quod scriptum est in Aggaeo propheta, cap. II, V\\. 9,", + "candidate_score": 0.683049, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_243_245", + "bdc_text": "Caetera quanquam agitata sunt , disceptationem tamen levem habuerunt : quale fuit , ut ne quid eorum , quae hic acta fuissent , prius quam relatum esset ad Caesarem quoque evulgaretur , tum etiam notarii duo hinc , duo isthinc constituerentur . Nam in priore gravabat hoc , quod nostri homines ad eos principes , unde erant missi , iis de rebus , quibus de tum ageretur , assidue referre multis ex causis opus haberent , et promittere de editione rerum earum non possent , quae edendae an supprimendae essent , tum sciri posset , cum esset intellectum in causa religionis iam iudicanda qualiter se hominum iuditia prodidissent , non quando de quando de eorum ipsorum iudiciis aut informatus Caesar esset , aut sententiam suam ipse pronuntiavisset .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3780", + "psc_text": "Quomodo isti non praejudicant absenti Primiano, sic et illi praejudicare non potuerunt absenti Caeciliano. CAPUT IX. 13. Donatistae sua ipsorum sententia damnati. Quid eos putatis in hac angustia respondisse? Quid enim dicerent? Qua evaderent inclusi retibus veritatis? Ut haec retia violenter rumperent, quid dixerunt breviter et absolute pro nobis? Et quidem multa, et pene omnia pro nobis, sicut Gesta indicabunt, quae jam proponenda vestra Charitas lectura est. Sed hoc loco rogo vos, et obsecro per Christum, ut teneatis, dicatis, in ore semper habeatis. Non potuit enim pro nobis brevior, et certior, et liquidior ferri sententia. Quid ergo dixit, cum hoc objiceremus: Sic non praejudicant isti Caeciliano, quomodo nec illi Primiano. Et ille defensor illorum: Nec causa causae praejudicat, nec persona personae (Brevic. Collationis cum Donatistis, die 3, cap. 16, n. 28) . O responsum breve, liquidum, verum! Non enim scivit quid dixit; sed Caiphae similis, cum esset pontifex prophetavit (Joan.", + "candidate_score": 0.682036, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_97_99", + "bdc_text": "Deinde renati qui sunt , ecquid sua aliqua , an vero nulla sua , sed solius fidei iustitia in iudicio consisterent . Postremo , quia id saepissime obiiceretur , Qui velit in vitam ingredi , mandata ut servet , et multa remissa esse ei , quae dilexisset multum , et , si remittamus nos , etiam remissum iri nobis , et , si quis fidem omnem habeat , charitatem non habeat , eum nihil esse : haec , in quam , quia saepe producerent adversarii , quaesitum est , an ullo pacto vitam novitas sanctorum mereretur .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1850", + "psc_text": "vita. Sed ista impoenitentia vel cor impoenitens quamdiu quisque in hac carne vivit, non potest judicari. De nullo enim desperandum est, quamdiu patientia Dei ad poenitentiam adducit, nec de hac vita rapit impium, qui non mortem vult impii, quantum ut revertatur et vivat (Ezech. XVIII, 23). Paganus est hodie: unde scis, utrum sit futurus crastino Christianus? Judaeus infidelis est hodie: quid si cras credat in Christum? Haereticus est hodie: quid si cras sequatur catholicam veritatem? Schismaticus est hodie: quid si cras amplectatur catholicam pacem? Quid si isti, quos in quocumque genere erroris notas, et tanquam desperatissimos damnas, antequam finiant istam vitam, agant poenitentiam, et inveniant veram vitam in futuro? Proinde, fratres, etiam ad hoc vos admoneat, quod ait Apostolus: Nolite ante tempus quidquam judicare (I Cor. IV, 5) . Haec enim blasphemia Spiritus, cui nunquam est ulla remissio (quam non omnem, sed quamdam intelleximus, eamque perseverantem duritiam cordis impoenitentis vel", + "candidate_score": 0.681912, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_121_123", + "bdc_text": "Eum , qui extortam haereseos confessionem recantaret , capite tantum plecti , qui in ea profitenda persisteret , vivum exuri , non ita , ut in cineres vertatur , sed ut ambusto corpore denigrataque ac horrenda forma , ad palum affixus , suspensusque caeteris in terrorem ostenderetur . Vestes etiam damnatorum in templis patenti conspicuoque in loco suspensas asservari , ut utriusque et vivi et mortui haeretici memoria cunctos metu percelleret et absterreret . Addebant etiam , ab hoc inhumano et crudeli inquisitionis genere , quosdam ipsi Caesari charissimos , summa Caesaris autoritate eripi vix potuisse :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2723", + "psc_text": "gaudio. Jam gaudium erat, et adhuc trepidatio permanebat. Res enim incredibilis erat facta, sed tamen facta. Numquid nunc incredibile est, quia resurrexit caro Domini de sepulcro? Totus hoc credidit mundus: qui non credidit, remansit immundus. Tunc tamen incredibile erat: et persuadebatur non solum oculis, sed et manibus, ut per sensum corporis fides in cor descenderet, et in cor fides descendens posset praedicari per mundum, non videntibus aut tangentibus, et tamen sine dubitatione credentibus. Habetis hic, inquit, aliquid quod manducetur? Quanta addit ad aedificium fidei structor bonus? Non esuriebat, et manducare quaerebat. Et manducavit potestate, non necessitate. Agnoscant ergo discipuli verum corpus, quod agnovit ipsis praedicantibus mundus. CAPUT IV. 4. Contra Manichaeos. Si forte aliqui haeretici sunt, qui adhuc habent in corde, quod exhibuerit se oculis Christus, et vera caro non erat Christi; jam ponant illud, persuadeat illis Evangelium. Nos eos reprehendimus, quia hoc sapiunt: damnabit ille, si hoc sapere perseverant.", + "candidate_score": 0.681774, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_380", + "bdc_text": "Erant autem in illa pontificii legati oratione duo nostris hominibus commemoranda necessario :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3000", + "psc_text": "Sed meministis dictum, Erunt duo in carne una. Sacramentum hoc magnum est, ait Apostolus, ego autem dico in Christo et in Ecclesia (Ephes. V, 23, 31, 32) . Si ergo duo sunt in carne una, duo sunt in voce una. Caput nostrum, Dominus Christus, locutus est ad Judaeos ea quae audivimus, cum Evangelium legeretur, caput ad inimicos suos: loquatur et corpus, id est, Ecclesia, ad inimicos suos. Nostis ad quos loquatur. Quid habet loqui? Non dixi de meo, ut vox una sit: quia caro una, vox una. Hoc ergo illis dicamus: voce Ecclesiae loquor. O fratres, filii dispersi, oves errantes, rami praecisi, quid mihi calumniamini? Quid me non agnoscitis? Scrutamini Scripturas, in quibus putatis vos vitam aeternam habere; ipsae testimonium perhibent de me: Judaeis dicit caput nostrum, quod vobis corpus dicit: Quaeretis me, et non invenietis (Joan. VII, 36) . Quare? Quia non scrutamini Scripturas, quae testimonium perhibent de me.", + "candidate_score": 0.681238, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_579_581", + "bdc_text": "Itaque orare , ut haec postulatio profecta non impudenti , sed a pio animo iudicetur . Quod si pergant adversarii suffragia praeripere , facile bonos omnes et ubique intellecturos esse , qua mente ad concordiam venissent . Futurum enim esse , ut nos de talibus praeiuditiis necessario conqueramur .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2532", + "psc_text": "Obsecro autem vos, fratres. Multitudini dicebat: sed omnes unum facere volebat. Obsecro autem vos, fratres, ut idipsum dicatis omnes, et non sint in vobis schismata; sitis autem perfecti in eodem sensu, et in eadem scientia (I Cor. I, 10) . Et alio loco: Unanimes, unum sentientes, nihil per contentionem, neque per inanem gloriam (Philipp. II, 2, 3) . Et Dominus ad Patrem de suis: Ut sint unum, sicut et nos unum sumus (Joan. XVII, 22) . Et in Actibus Apostolorum: Multitudinis autem credentium erat anima una et cor unum (Act. IV, 32) . Ergo magnificate Dominum mecum, et exaltemus nomen ejus in unum (Psal. XXXIII, 4). Quia unum est necessarium, unum illud supernum, unum ubi Pater et Filius et Spiritus sanctus sunt unum. Videte nobis commendari unitatem. Certe Trinitas est Deus noster. Pater non est Filius, Filius non est Pater, Spiritus sanctus nec Pater est, nec Filius, sed amborum Spiritus:", + "candidate_score": 0.680506, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_592_594", + "bdc_text": "Illud autem , quod adversus omnem usum forensem , et contra omnem publicae et privatae actionis naturam erat , acta res ut ne per singula , sed summis tantum capitibus , notaretur , valde mirati sunt nostri , prorsusque inexpectatum fuit , cur nunc denique id denegaretur , quod esset constitutum ab ipsis prius . In ipsa quippe iuramenti forma , ut acta singula scriberentur , cautum fuit . Ne vero conclusiones , et a suis apodixibus avulsae , odiosaeque apud adversarios antea , plus nunc odii excitaturae videbantur , post contentionem obtrusae , utpote quae cum instituere animum nullius possent :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_4110", + "psc_text": "Considerat enim te jurare, Per Deum, per Christum occido illum: et haec quoties per diem, quoties per horam? Non aperis os, nisi ad talem jurationem. Nolles ut diceret tibi, Ante omnia, ut te adversus consuetudinem intentissimum redderet, ut omnia tua inspiceres, omnes motus linguae tuae diligentissime custodires, esses custos malae consuetudinis tuae, ad eam constringendam? Audi, Ante omnia. Dormiebas, pungo, Ante omnia, spinas admoveo. Quid est, Ante omnia? Ante omnia vigila, ante omnia intentus esto. CAPUT IX. 10. Jurandi consuetudini aliquando obnoxius Augustinus. Juratio qua conditione adhibenda. Juravimus et nos passim, habuimus istam teterrimam consuetudinem et mortiferam. Dico Charitati vestrae: ex quo Deo servire coepimus, et quantum malum sit in perjurio vidimus, timuimus vehementer, et veternosissimam consuetudinem timore frenavimus. Frenata restringitur, restricta languescit, languescens emoritur, et malae consuetudini bona succedit. Denique non vobis dicimus, non nos jurare. Si enim hoc dicimus, mentimur. Quantum ad me pertinet, juro; sed quantum mihi", + "candidate_score": 0.680325, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_622_624", + "bdc_text": "Erat autem adversariorum non eadem hac de re sententia . Alii id reliquum originale , et ex peccato esse , et peccatum ex se gignere , et legi divinae natura repugnare , et hoc pacto de ista re Apostolum loqui , itaque et peccatum appellari confitebantur . Alii ei sententiae palam reclamabant , et se vero minime id nobis concessuros esse testabantur .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3895", + "psc_text": "operibus, inquit, quae nos fecimus, sed secundum suam misericordiam salvos nos fecit, per lavacrum regenerationis (Tit. III, 5) . Et iterum, Qui prius fui blasphemus, et persecutor, et injuriosus: sed misericordiam consecutus sum (I Tim. I, 13) , et reliqua. Hac se constituit conversatum in lege sine querela, hac talem se confitetur fuisse peccatorem, ut omnis peccator propterea de se non desperet, quia Paulus meruit indulgentiam. CAPUT II. 2. Dictum Apostoli sic accipiendum, ut caveatur error Manichaeorum de lege veteri. Lex ad quid data. Originale peccatum. Videte, fratres, et vim sermonis hujus intuemini, quomodo Paulus apostolus damna existimat et stercora, ubi sine querela dicit se conversatum fuisse. Hac impletor legis, hac reus legis, uno eodemque tempore, ante Baptismum, ante gratiam. Sed non sine causa damna esse dicit: ne subintrent cogitationes noxiae, hoc ideo dixisse apostolum Paulum, quod alius dederit legem, alius Evangelium: sicut Manichaeus mente perversa sentit, et reliqui haeretici,", + "candidate_score": 0.680248, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_580_582", + "bdc_text": "Quod si pergant adversarii suffragia praeripere , facile bonos omnes et ubique intellecturos esse , qua mente ad concordiam venissent . Futurum enim esse , ut nos de talibus praeiuditiis necessario conqueramur . Sed sperare se , Praesides autoritatem suam interposituros , ac effecturos esse , ut aliquando veritate patefacta , uno sensu , una voce , omnes Ecclesiae Christum celebrent ac glorificent .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2532", + "psc_text": "Obsecro autem vos, fratres. Multitudini dicebat: sed omnes unum facere volebat. Obsecro autem vos, fratres, ut idipsum dicatis omnes, et non sint in vobis schismata; sitis autem perfecti in eodem sensu, et in eadem scientia (I Cor. I, 10) . Et alio loco: Unanimes, unum sentientes, nihil per contentionem, neque per inanem gloriam (Philipp. II, 2, 3) . Et Dominus ad Patrem de suis: Ut sint unum, sicut et nos unum sumus (Joan. XVII, 22) . Et in Actibus Apostolorum: Multitudinis autem credentium erat anima una et cor unum (Act. IV, 32) . Ergo magnificate Dominum mecum, et exaltemus nomen ejus in unum (Psal. XXXIII, 4). Quia unum est necessarium, unum illud supernum, unum ubi Pater et Filius et Spiritus sanctus sunt unum. Videte nobis commendari unitatem. Certe Trinitas est Deus noster. Pater non est Filius, Filius non est Pater, Spiritus sanctus nec Pater est, nec Filius, sed amborum Spiritus:", + "candidate_score": 0.680037, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_615", + "bdc_text": "In tertio articulo disputari coeptum est , quae res post baptisma ex originali labe , et naturae depravatione reliqua esset , in sanctis vere ne peccatum appellaretur , quae disputatio parti utrique fundamenti vice ad doctrinae suae confirmationem esse videbatur .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3895", + "psc_text": "operibus, inquit, quae nos fecimus, sed secundum suam misericordiam salvos nos fecit, per lavacrum regenerationis (Tit. III, 5) . Et iterum, Qui prius fui blasphemus, et persecutor, et injuriosus: sed misericordiam consecutus sum (I Tim. I, 13) , et reliqua. Hac se constituit conversatum in lege sine querela, hac talem se confitetur fuisse peccatorem, ut omnis peccator propterea de se non desperet, quia Paulus meruit indulgentiam. CAPUT II. 2. Dictum Apostoli sic accipiendum, ut caveatur error Manichaeorum de lege veteri. Lex ad quid data. Originale peccatum. Videte, fratres, et vim sermonis hujus intuemini, quomodo Paulus apostolus damna existimat et stercora, ubi sine querela dicit se conversatum fuisse. Hac impletor legis, hac reus legis, uno eodemque tempore, ante Baptismum, ante gratiam. Sed non sine causa damna esse dicit: ne subintrent cogitationes noxiae, hoc ideo dixisse apostolum Paulum, quod alius dederit legem, alius Evangelium: sicut Manichaeus mente perversa sentit, et reliqui haeretici,", + "candidate_score": 0.679645, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_590", + "bdc_text": "In quo ut erat illud primum naturale , et in omni propemodum disceptatione necessarium , unus ut pro multis loqueretur , ac in certamen duo inter se componerentur , quodque nostri homines non solum libenter admittebant , sed etiam iamdudum ultro instituebant , sic in eo colloquio , quod esset de rebus sacris et liberum , et ubi sine religione silere et dissimulare nihil potest , uni sic potestatem loquendi facere , ut caeteris ( alteri si visum esset ) silentium imponeretur , et ab omni ratione prorsus abhorrebat , et ad eruendam veritatem plurimum incommodabat .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_682", + "psc_text": "Modo autem sermonem profero, verba inter vos et syllabas non dividitis, nec secatis sermonem meum, ut alius tollat istam partem, alius illam, et sic minutatim et particulatim ad singulos quosque quod dico perveniat: sed totum audit unus, totum audiunt duo, totum audiunt plures, et quotquot venerint totum audiunt; et omnibus sufficit, et singulis integrum est: praeparatur ad audiendum auris tua, nec eam fraudat vicina auris aliena. Si hoc fit de verbo sonante, quid fit de Verbo omnipotente? Quomodo enim vox ista nostra auribus omnium audientium singulis tota est et apud singulos tota est; nec tot sunt meae voces quot vestrae aures, sed una vox multas aures implet, non divisa, sed omnibus tota: sic cogitate Verbum Dei totum in coelis, totum in terris, totum in Angelis, totum apud Patrem, totum apud Virginem, totum in aeternitate, totum in carne, totum ad inferos, cum visitaret, totum in paradiso, quo latronem transtulit. Haec dixi", + "candidate_score": 0.678904, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_608_610", + "bdc_text": "Eodem die , qui duodecimus Januarii fuit , nostri ad haec ita responderunt , se , quoniam ad postulationem suam , qua id agitur , ut omnium vox libera in hoc colloquio esset , de sua tantum parte responsum fuisset , intelligere eam de parte altera negatam sibi esse . Sed eam , sic ut per multa hactenus alia , missam facere , acta modo per singula notarentur , et salvis superiorum temporum protestationibus aliquem saltem exitum colloquium haberet . Sequenti die iuramentum notariis et substitutis propositum , et ab illis receptum , et in diem posterum colloquium nobis indictum fuit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3780", + "psc_text": "Quomodo isti non praejudicant absenti Primiano, sic et illi praejudicare non potuerunt absenti Caeciliano. CAPUT IX. 13. Donatistae sua ipsorum sententia damnati. Quid eos putatis in hac angustia respondisse? Quid enim dicerent? Qua evaderent inclusi retibus veritatis? Ut haec retia violenter rumperent, quid dixerunt breviter et absolute pro nobis? Et quidem multa, et pene omnia pro nobis, sicut Gesta indicabunt, quae jam proponenda vestra Charitas lectura est. Sed hoc loco rogo vos, et obsecro per Christum, ut teneatis, dicatis, in ore semper habeatis. Non potuit enim pro nobis brevior, et certior, et liquidior ferri sententia. Quid ergo dixit, cum hoc objiceremus: Sic non praejudicant isti Caeciliano, quomodo nec illi Primiano. Et ille defensor illorum: Nec causa causae praejudicat, nec persona personae (Brevic. Collationis cum Donatistis, die 3, cap. 16, n. 28) . O responsum breve, liquidum, verum! Non enim scivit quid dixit; sed Caiphae similis, cum esset pontifex prophetavit (Joan.", + "candidate_score": 0.678, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_484_486", + "bdc_text": "Formae igitur quaedam orationis propositae iis fuerunt , verbis taliter attemperatae , ut convenire cum nostra doctrina videri non bene cautis potuerint . Sed isti viri cum primum sententiam suam pro se quisque diceret et ab adversariis intelligeretur verba viris frustra dari , agi cum Palatini legato ceptum est , ut Theologum suum in verbis pertinacem compesceret , ac intra potestatem haberet . Hoc Bavarum , hoc alios principes facere , nec Theologis hanc libertatem permitteret , quod ipsis , non autem quod ipsorum principibus videretur respondendi .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_4038", + "psc_text": "meum, et in servitutem redigo; ne forte aliis praedicans, ipse reprobus inveniar (I Cor. IX, 26, 27) . Suo timore nos terruit. Quid enim faciet agnus ubi aries tremit? Inter multa ergo, quibus scripsit Apostolus, qualis esse episcopus debeat, etiam illud audivimus, unde modo forsitan loqui et disputare sufficiat. Si enim singula discutere, et de singulis, ut dignum est, disputare conemur; nec nostrae vires sufficiunt ad loquendum, nec vestrae ad audiendum. Quid ergo est quod volo dicere, si adjuvet me qui terruit me? Inter caetera ait episcopum potentem esse debere in doctrina sana, ut contradicentes redarguere possit. Magnum opus est, gravis sarcina, clivus arduus. Sed sperabo, inquit, in Deum, quoniam ipse liberabit me de laqueo venantium, et a verbo aspero (Psal. XC, 2, 3) . Nulla enim causa est, quae magis faciat hominem dispensatorem Dei pigriorem ad redarguendos contradicentes, quam timor verbi asperi. CAPUT II. 2. Avarus suorum reconditor damnatur.", + "candidate_score": 0.677794, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_381_383", + "bdc_text": "alterum , pontificem tyrannidem sibi in regno Christi et Ecclesia occupantem , scissa charitate causam tumultibus et funestis bellis dedisse , flammis adhuc eos , in quibus charitatis aliquid superesset , delentem . Vos regni Christi et Ecclesiae , contra ipsius tyrannidem assertores et vindices , divina gratia exortos , aliud nihil quam charitatem cupere conservare . Deinde ostendendum fuit , si qualiter de se profiteretur , Caesaris iussu et imperio , non pontificis nomine adesset , nos eo nomine ut hospitem et spectatorem et adiutorem pacis libenter laturos , ac gratias habituros esse :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1222", + "psc_text": "XIII.-- Et servus meus David princeps in medio eorum. Ego Dominus locutus sum: non nescio quis haereticus. Ego Dominus locutus sum. 22. Testamentum pacis. Testamenta schismaticorum irrita per imperatorum leges. Scripturas se ab igne servasse jactant Donatistae.--Et disponam ad eos testamentum pacis: per ipsum utique qui ait, Pacem meam do vobis, pacem meam relinquo vobis (Joan. XIV, 27) . Hoc est testamentum patris nostri, testamentum pacis. Quaelibet haereditas dividatur inter consortes, pacis haereditas dividi non potest. Pax nostra Christus est. Pax facit utraque unum, non duo de uno. Ipse enim pax nostra, dixit, qui fecit utraque unum (Ephes. II, 14) . Testamentum Dei est, haereditas pax est. A concordibus consortibus possideatur, non a litigantibus dividatur. Et disponam ad eos testamentum pacis. Vigilate, haeretici, audite a pastore testamentum pacis, venite ad pacem. Irascimini christianis imperatoribus, quia testamenta vestra valere noluerunt in domibus vestris: videte quam digna sit poena. Et quid est", + "candidate_score": 0.677385, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_244_246", + "bdc_text": "quale fuit , ut ne quid eorum , quae hic acta fuissent , prius quam relatum esset ad Caesarem quoque evulgaretur , tum etiam notarii duo hinc , duo isthinc constituerentur . Nam in priore gravabat hoc , quod nostri homines ad eos principes , unde erant missi , iis de rebus , quibus de tum ageretur , assidue referre multis ex causis opus haberent , et promittere de editione rerum earum non possent , quae edendae an supprimendae essent , tum sciri posset , cum esset intellectum in causa religionis iam iudicanda qualiter se hominum iuditia prodidissent , non quando de quando de eorum ipsorum iudiciis aut informatus Caesar esset , aut sententiam suam ipse pronuntiavisset . In posteriore nulla difficultas erat , nisi inventa postea ab adversariis nova eius articuli interpretatio fuisset .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3780", + "psc_text": "Quomodo isti non praejudicant absenti Primiano, sic et illi praejudicare non potuerunt absenti Caeciliano. CAPUT IX. 13. Donatistae sua ipsorum sententia damnati. Quid eos putatis in hac angustia respondisse? Quid enim dicerent? Qua evaderent inclusi retibus veritatis? Ut haec retia violenter rumperent, quid dixerunt breviter et absolute pro nobis? Et quidem multa, et pene omnia pro nobis, sicut Gesta indicabunt, quae jam proponenda vestra Charitas lectura est. Sed hoc loco rogo vos, et obsecro per Christum, ut teneatis, dicatis, in ore semper habeatis. Non potuit enim pro nobis brevior, et certior, et liquidior ferri sententia. Quid ergo dixit, cum hoc objiceremus: Sic non praejudicant isti Caeciliano, quomodo nec illi Primiano. Et ille defensor illorum: Nec causa causae praejudicat, nec persona personae (Brevic. Collationis cum Donatistis, die 3, cap. 16, n. 28) . O responsum breve, liquidum, verum! Non enim scivit quid dixit; sed Caiphae similis, cum esset pontifex prophetavit (Joan.", + "candidate_score": 0.677267, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_581_583", + "bdc_text": "Futurum enim esse , ut nos de talibus praeiuditiis necessario conqueramur . Sed sperare se , Praesides autoritatem suam interposituros , ac effecturos esse , ut aliquando veritate patefacta , uno sensu , una voce , omnes Ecclesiae Christum celebrent ac glorificent . Petere denique , ut benigne sibi ad haec respondeatur .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2084", + "psc_text": "Apostole? Peccantes coram omnibus argue, ut et caeteri timorem habeant. Quid facimus? Controversiam istam velut judices audimus? Absit. Imo sub judice constituti pulsemus, uti nobis aperiri impetremus: fugiamus sub alas Domini Dei nostri. Non enim Apostolo suo contrarium locutus est, quia et in illo ipse locutus est, sicut dicit: An vultis experimentum ejus accipere, qui in me loquitur Christus (II Cor. XIII, 3) ? Christus in Evangelio, Christus in Apostolo: Christus ergo utrumque dixit; unum ore suo, alterum ore praeconis sui. Quia quando praeco de tribunali aliquid dicit, non scribitur in Gestis, Praeco dixit: sed ille dixisse scribitur, qui praeconi quod diceret imperavit. CAPUT VI. 9. Correptio alias secreta, alias publica esse debet. Duo ergo ista praecepta, fratres, sic audiamus, ut intelligamus, et inter utraque praecepta pacati constituamur. Cum corde nostro nos concordemus, et Scriptura sancta in nulla parte discordat. Verum est omnino, utrumque verum est: sed discernere debemus, aliquando", + "candidate_score": 0.676822, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_118_120", + "bdc_text": "Si quis imagine praeferita caput non aperuisset , si quis imagines nullas domi habuisset , si quis voce aliqua incircumspectius usus fuisset , si quis leve contemptius iuditium praebuisset , omnia haec ad haereseos suspitionem certam valere , ac satis esse , ostendebant . Addebant etiam homines , qui domi imaginem nullam haberent , eo coemere , tantum ut capitali suspitione se liberarent . Porro , in quem haereseos suspitio semel cecidisset , eum mox in iudicium trahi , et ecquid ea suspitio ad inquirendum satis iudicatur , iudicio mox constitui , postquam satis esse pronuntiarit iudex , ibi statim ad tormenta hominem rapi et ad sceleris confessionem adigi .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_359", + "psc_text": "si reges judicant terram, et quisquis sub regibus potestatem accepit a regibus; erudiantur et ipsi: quia terra judicat terram; et timere debet eum qui est in coelo terra judicans terram. Parem quippe suum judicat, homo hominem, mortalis mortalem, peccator peccatorem. Si enim procedat in medium dominica illa sententia, Qui sine peccato est, prior in illam lapidem mittat; nonne omnis judicans terram terrae motum patitur? Evangelicum capitulum recolamus. Pharisaei tentantes Dominum, adduxerunt ante eum mulierem in adulterio deprehensam; de quo peccato poena fuerat Lege definita, Lege scilicet data per Moysen famulum Dei (Levit. XX, 10). Hac ergo complexione dolosa et fraudulenta ad Dominum Pharisaei accesserunt, ut si juberet lapidari mulierem diffamatam, perderet mansuetudinem; si autem quod Lex jusserat prohiberet, peccasse teneretur in Legem. Sicut autem interrogantes de tributo Caesari reddendo, ore suo cepit, vicissim interrogans cujus esset prolatus nummus, cujus haberet imaginem et superscriptionem. Respondentes enim ipsi qui interrogaverant, in nummo", + "candidate_score": 0.676134, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_372_374", + "bdc_text": "Sed longa post hanc orationem deliberatio et partium inter se , et seorsim , et partium cum legato Caesaris fuit , qui dum pontificis legato respondendum esset , quaereretur , intercessit . Caesaris legatus , tolerabilius iudicans pontificis authoritatem prorsus dissimulari , quam illius legatum , coram se teste , aliqua ignominia affici , cum crederet nostros protestatione contra pontificem gravi usuros esse , omni studio laboravit ut ne privatum , sed ut commune partis utriusque responsum daretur . Nostri , quia ab adversariis pontifex et dominus et pater et sanctissimus vocaretur agnoscereturque , a nobis omnia contra , ut Antichristus , et ut inimicus veritatis saepissime notaretur , respondere eadem ad orationem eandem tam diversa sentientes minime posse existimabant .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2083", + "psc_text": "ipsum solum; non palam, sed in secreto et occulte. Vis nosse, quisquis talia cogitas, non sibi repugnare duo Testamenta, quia illud in libro Salomonis, hoc in Evangelio reperitur? Apostolum audi. Certe Apostolus minister est Novi Testamenti. Audi ergo apostolum Paulum Timotheo praecipientem et dicentem, Peccantes coram omnibus argue, ut et caeteri timorem habeant (I Tim. V, 20) . Jam non Salomonis liber cum Evangelio, sed Pauli apostoli Epistola videtur confligere. Salomonem paululum sine injuria seponamus: Christum Dominum et Paulum servum ejus audiamus. Quid dicis, Domine? Si peccaverit in te frater tuus, corripe illum inter te et ipsum solum. Quid dicis, Apostole? Peccantes coram omnibus argue, ut et caeteri timorem habeant. Quid facimus? Controversiam istam velut judices audimus? Absit. Imo sub judice constituti pulsemus, uti nobis aperiri impetremus: fugiamus sub alas Domini Dei nostri. Non enim Apostolo suo contrarium locutus est, quia et in illo ipse locutus est, sicut dicit: An", + "candidate_score": 0.676076, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_613_615", + "bdc_text": "Proposita confessione nostra , adversarii articulos , qui in ea essent , ordine excutere instituerunt . De primis conveniebat , nam in communi fidei formula , et trinitatis placitissimi , nemo quicquam monebat . In tertio articulo disputari coeptum est , quae res post baptisma ex originali labe , et naturae depravatione reliqua esset , in sanctis vere ne peccatum appellaretur , quae disputatio parti utrique fundamenti vice ad doctrinae suae confirmationem esse videbatur .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3895", + "psc_text": "operibus, inquit, quae nos fecimus, sed secundum suam misericordiam salvos nos fecit, per lavacrum regenerationis (Tit. III, 5) . Et iterum, Qui prius fui blasphemus, et persecutor, et injuriosus: sed misericordiam consecutus sum (I Tim. I, 13) , et reliqua. Hac se constituit conversatum in lege sine querela, hac talem se confitetur fuisse peccatorem, ut omnis peccator propterea de se non desperet, quia Paulus meruit indulgentiam. CAPUT II. 2. Dictum Apostoli sic accipiendum, ut caveatur error Manichaeorum de lege veteri. Lex ad quid data. Originale peccatum. Videte, fratres, et vim sermonis hujus intuemini, quomodo Paulus apostolus damna existimat et stercora, ubi sine querela dicit se conversatum fuisse. Hac impletor legis, hac reus legis, uno eodemque tempore, ante Baptismum, ante gratiam. Sed non sine causa damna esse dicit: ne subintrent cogitationes noxiae, hoc ideo dixisse apostolum Paulum, quod alius dederit legem, alius Evangelium: sicut Manichaeus mente perversa sentit, et reliqui haeretici,", + "candidate_score": 0.676039, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_346_348", + "bdc_text": "Sed ubi fieri nihil vidimus , postquam omnia , quae solent fieri , esse facta vidissemus , et postquam omnia nos de nobis concessissemus , dubitare iam deinde , et quicquid fieret nihil vere fieri credere coepimus . Igitur octava Decembris die sacris hinc inde peractis , cum e templo in Curiam venissemus , aliudque nihil quam classicum illud expectaremus , spectaculum longe aliud novumque obiectum fuit . Legatus enim Pontificis , Feltrensis episcopus , partibus hinc inde stantibus , et quid faciendum esset expectantibus , per medios ingressus , et loco infra legatum Caesaris humiliore collocatus , orationem huiusmodi habebat :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_666", + "psc_text": "Alio autem loco ipse dicit: Spe salvi facti sumus: spes autem quae videtur, non est spes. Spe salvi facti sumus, nonnisi de praeterito dicimus: et quoniam spe salvi facti sumus, nondum re, adhuc futurum est quod speramus. Nam jam videmus et tenemus: sed nondum res, sed spes. Quod enim videt quis, inquit, quid sperat? Si autem quod non videmus speramus, per patientiam exspectamus (Rom. VIII, 24, 25) . Et tamen salvi facti sumus, et tamen adhuc salutem speramus et exspectamus, nondum tenemus. Sic et Dominus discipulis ait, Omnia quae audivi a Patre meo, nota vobis feci. Si hoc jam factum erat, quare alio loco dicit illis: Adhuc multa habeo vobis dicere; sed non potestis illa portare modo (Joan. XVI, 12) ? Certe, Omnia quae audivi a Patre meo, nota vobis feci: sed cum dicit, Non potestis illa portare modo, et dicit, Habeo vobis dicere; differt, non aufert. Propter certam ergo", + "candidate_score": 0.67557, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_146_148", + "bdc_text": "Erat enim de legato minime dubium . Quo nam enim pacto res ulla privata , quali in re illum hoc se tempore Vesontii occupavisse constabat , misso ad tantum colloquium audiendum Caesaris ad imperium legato obstare potuit ? Audita oratione Praesidum , et iis epistolis lectis , adversarii primum , et quidem pro se , responderunt , diligentiam principum sibi placere :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2084", + "psc_text": "Apostole? Peccantes coram omnibus argue, ut et caeteri timorem habeant. Quid facimus? Controversiam istam velut judices audimus? Absit. Imo sub judice constituti pulsemus, uti nobis aperiri impetremus: fugiamus sub alas Domini Dei nostri. Non enim Apostolo suo contrarium locutus est, quia et in illo ipse locutus est, sicut dicit: An vultis experimentum ejus accipere, qui in me loquitur Christus (II Cor. XIII, 3) ? Christus in Evangelio, Christus in Apostolo: Christus ergo utrumque dixit; unum ore suo, alterum ore praeconis sui. Quia quando praeco de tribunali aliquid dicit, non scribitur in Gestis, Praeco dixit: sed ille dixisse scribitur, qui praeconi quod diceret imperavit. CAPUT VI. 9. Correptio alias secreta, alias publica esse debet. Duo ergo ista praecepta, fratres, sic audiamus, ut intelligamus, et inter utraque praecepta pacati constituamur. Cum corde nostro nos concordemus, et Scriptura sancta in nulla parte discordat. Verum est omnino, utrumque verum est: sed discernere debemus, aliquando", + "candidate_score": 0.67535, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_492", + "bdc_text": "Omne de merito congrui , quod affirmabant , de iustitia , quae per solam fidem est , et de reliquiis peccati in sanctis , quorum utrumque negabant , certamen fuit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3284", + "psc_text": "de peccato, quia non credit in Christum: et de justitia, quia qui voluerunt crediderunt, quamvis in quem crediderunt non viderunt; et per ejus resurrectionem se quoque in resurrectione perfici speraverunt: et de judicio, quia ipsi si vellent credere, a nullo impedirentur, quoniam princeps hujus mundi jam judicatus est. SERMO CXLIV . De verbis eisdem Evangelii Joannis, Ipse arguet mundum de peccato, et de justitia, et de judicio. Cap. XVI, V\\. 8-11. CAPUT PRIMUM. 1. Peccatum incredulitatis cur solum arguitur. Spiritus sanctus, gratia Dei dicitur. Cum Dominus et Salvator noster Jesus Christus de adventu Spiritus sancti, quem se missurum esse promisit et misit, multa diceret; ait inter caetera: Ipse arguet mundum de peccato, et de justitia, et de judicio. Neque hoc cum dixisset, sermonem trajecit in aliud: sed ipsa aliquanto expressius insinuare dignatus est. De peccato quidem, inquit, quia non crediderunt in me: de justitia autem, quia ad Patrem vado: de", + "candidate_score": 0.674263, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_230_232", + "bdc_text": "cum de nobis arbitrandum , inter arbitros stare vidisses , et eos quidem plerosque maxime et veritati et nobis infestos , quod illorum libelli seditiosissimi non ita pridem emissi palam declarant . Ad haec arbitri tres non hi erant , qui se possent inferre medios , cum ex professo partis alterius causam tuerentur , et Palatini legatus unus fungi offitio vere posse videretur . Quonam enim pacto hi episcopi , quorum unus episcopatum unum maximum , alter maximos duos , tertius tres maximos , et inter eos archiepiscopatus duos , omnia haec contra omne divinum et humanum ius tenent , quique nullum in vita munus episcopi unquam obeunt , de iis hominibus aut arbitrari aeque , aut arbitros in eorum causa audienda aequos constituere possent , qui totum hoc tyrannidis in Ecclesia genus ceu blasphemum et impium ex professo execrantur .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2082", + "psc_text": "Sed intelligamus esse ibi summam concordiam, non quemadmodum quidam vani sapiamus, qui errantes opinantur contraria sibi esse duo Testamenta in Libris veteribus et novis: ut ideo putemus hoc esse contrarium, quoniam illud est in Salomonis libro, hoc in Evangelio. Si enim aliquis imperitus et calumniator divinarum Scripturarum diceret, Ecce ubi sibi contradicunt duo Testamenta. Dominus dicit, Corripe illum inter te et ipsum solum. Salomon dicit, Qui arguit palam, pacem facit. Ergo nescit Dominus quid praecepit? Salomon vult contundi frontem peccantis: Christus parcit pudori erubescentis. Ibi enim scriptum est, Qui arguit palam, pacem facit: hic autem, Corripe illum inter te et ipsum solum; non palam, sed in secreto et occulte. Vis nosse, quisquis talia cogitas, non sibi repugnare duo Testamenta, quia illud in libro Salomonis, hoc in Evangelio reperitur? Apostolum audi. Certe Apostolus minister est Novi Testamenti. Audi ergo apostolum Paulum Timotheo praecipientem et dicentem, Peccantes coram omnibus argue, ut et", + "candidate_score": 0.673715, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_444_446", + "bdc_text": "Hoc responsum datum decima sexta Decembris fuit , cum hactenus plus minus septem diebus de forma iuramenti disceptatum fuisset . Nostri postridie tametsi praeiudicium horum Comitiorum sibi periculo esse , et quicquid hic fieret , proximis in Comitiis , ceu pro transacto habitum iri , viderent , tum quanquam Caesaris mandatum astipulari sibi intelligerent , quod notarios colloquio praeficere se ideo testatur , ut partes habeant , in quo acta probe perpendant : tamen antequam vellent colloquium institutum remorari , conditiones has se accipere , et actorum nuda copia sine autographis contentos fore respondebant , modo ab utriusque partis notariis eam repetere liceret .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3780", + "psc_text": "Quomodo isti non praejudicant absenti Primiano, sic et illi praejudicare non potuerunt absenti Caeciliano. CAPUT IX. 13. Donatistae sua ipsorum sententia damnati. Quid eos putatis in hac angustia respondisse? Quid enim dicerent? Qua evaderent inclusi retibus veritatis? Ut haec retia violenter rumperent, quid dixerunt breviter et absolute pro nobis? Et quidem multa, et pene omnia pro nobis, sicut Gesta indicabunt, quae jam proponenda vestra Charitas lectura est. Sed hoc loco rogo vos, et obsecro per Christum, ut teneatis, dicatis, in ore semper habeatis. Non potuit enim pro nobis brevior, et certior, et liquidior ferri sententia. Quid ergo dixit, cum hoc objiceremus: Sic non praejudicant isti Caeciliano, quomodo nec illi Primiano. Et ille defensor illorum: Nec causa causae praejudicat, nec persona personae (Brevic. Collationis cum Donatistis, die 3, cap. 16, n. 28) . O responsum breve, liquidum, verum! Non enim scivit quid dixit; sed Caiphae similis, cum esset pontifex prophetavit (Joan.", + "candidate_score": 0.673213, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_224_226", + "bdc_text": "Caeterum , antequam de istorum articulorum disceptatione , et velut iuris quadam inter nos et Praesides actione dicam , pauca prius de totius colloquii ratione sunt explicanda . Tribus ex partibus colloquium totum , qualiter institutum fuerat , constare oportebat , arbitrorum , reorum , qui nos eramus , et accusatorum , qui erant nostri adversarii . Excuti enim nostra confessio ut aliqua emissa vox digna iudicii severitate , et facta per nos religionis mutatio , ut aliquod infame crimen gravi poena multandum , utrumque ad communem Christi doctrinae regulam , praesidibus audientibus et iudicantibus , adversariis accusantibus et refellentibus , nobis autem defendentibus , debebat .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3780", + "psc_text": "Quomodo isti non praejudicant absenti Primiano, sic et illi praejudicare non potuerunt absenti Caeciliano. CAPUT IX. 13. Donatistae sua ipsorum sententia damnati. Quid eos putatis in hac angustia respondisse? Quid enim dicerent? Qua evaderent inclusi retibus veritatis? Ut haec retia violenter rumperent, quid dixerunt breviter et absolute pro nobis? Et quidem multa, et pene omnia pro nobis, sicut Gesta indicabunt, quae jam proponenda vestra Charitas lectura est. Sed hoc loco rogo vos, et obsecro per Christum, ut teneatis, dicatis, in ore semper habeatis. Non potuit enim pro nobis brevior, et certior, et liquidior ferri sententia. Quid ergo dixit, cum hoc objiceremus: Sic non praejudicant isti Caeciliano, quomodo nec illi Primiano. Et ille defensor illorum: Nec causa causae praejudicat, nec persona personae (Brevic. Collationis cum Donatistis, die 3, cap. 16, n. 28) . O responsum breve, liquidum, verum! Non enim scivit quid dixit; sed Caiphae similis, cum esset pontifex prophetavit (Joan.", + "candidate_score": 0.672926, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_210_212", + "bdc_text": "Ad id rite peragendum , opus sapientia , fide et constantia bonorum esse . Hic se operam suam pro virili polliceri . Et quidem talis legati oratio , taliter responsum legato fuit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_34", + "psc_text": "Ergo iste justificatus est, et operatus non est; et impletur sententia Apostoli dicentis, Arbitramur justificari hominem per fidem sine operibus Legis. Latro qui cum Domino crucifixus est, corde credidit ad justitiam, ore confessus est ad salutem (Id. X, 10). Nam fides quae per dilectionem operatur, etsi non sit in quo exterius operetur, in corde tamen illa fervens servatur. Nam erant quidam in Lege, qui de operibus Legis gloriabantur, quae fortasse non dilectione, sed timore faciebant; et volebant se justos videri, et praeponi Gentibus, quae opus Legis non fecerant. Apostolus autem praedicans fidem gentibus, cum eos qui accedebant ad Dominum, videret justificatos ex fide, ut jam qui crediderant bene operarentur, non quia bene operati sunt credere mererentur, exclamavit securus, et ait, Quia justificari homo potest ex fide sine operibus Legis: ut illi magis non fuerint justi, qui quod faciebant, timore faciebant; cum fides per dilectionem operetur in corde, etiam si foras", + "candidate_score": 0.672553, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_590_592", + "bdc_text": "In quo ut erat illud primum naturale , et in omni propemodum disceptatione necessarium , unus ut pro multis loqueretur , ac in certamen duo inter se componerentur , quodque nostri homines non solum libenter admittebant , sed etiam iamdudum ultro instituebant , sic in eo colloquio , quod esset de rebus sacris et liberum , et ubi sine religione silere et dissimulare nihil potest , uni sic potestatem loquendi facere , ut caeteris ( alteri si visum esset ) silentium imponeretur , et ab omni ratione prorsus abhorrebat , et ad eruendam veritatem plurimum incommodabat . Saepe enim fit , ut loco postremo sedenti , praesertim ubi loca non pro cuiusque industria , sed pro statu Principum , attribuuntur , facilius aliquid in mentem veniat , quam ei , qui loco summo sedet . Illud autem , quod adversus omnem usum forensem , et contra omnem publicae et privatae actionis naturam erat , acta res ut ne per singula , sed summis tantum capitibus , notaretur , valde mirati sunt nostri , prorsusque inexpectatum fuit , cur nunc denique id denegaretur , quod esset constitutum ab ipsis prius .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2084", + "psc_text": "Apostole? Peccantes coram omnibus argue, ut et caeteri timorem habeant. Quid facimus? Controversiam istam velut judices audimus? Absit. Imo sub judice constituti pulsemus, uti nobis aperiri impetremus: fugiamus sub alas Domini Dei nostri. Non enim Apostolo suo contrarium locutus est, quia et in illo ipse locutus est, sicut dicit: An vultis experimentum ejus accipere, qui in me loquitur Christus (II Cor. XIII, 3) ? Christus in Evangelio, Christus in Apostolo: Christus ergo utrumque dixit; unum ore suo, alterum ore praeconis sui. Quia quando praeco de tribunali aliquid dicit, non scribitur in Gestis, Praeco dixit: sed ille dixisse scribitur, qui praeconi quod diceret imperavit. CAPUT VI. 9. Correptio alias secreta, alias publica esse debet. Duo ergo ista praecepta, fratres, sic audiamus, ut intelligamus, et inter utraque praecepta pacati constituamur. Cum corde nostro nos concordemus, et Scriptura sancta in nulla parte discordat. Verum est omnino, utrumque verum est: sed discernere debemus, aliquando", + "candidate_score": 0.672005, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_365_367", + "bdc_text": "Dominus adsit vobis . Haec illius orationis summa fuit . Sed introducti legati Pontificii causa haec fuisse videtur .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1583", + "psc_text": "14) ? Quia ergo quomodo credatur in Deum, et accepistis, et tenuistis, et reddidistis: accipite hodie quomodo invocetur Deus. Ipse Filius sicut audistis, cum Evangilium legeretur, docuit discipulos suos et fideles suos hanc Orationem. Spem habemus obtinendae causae nostrae, quando talis jurisperitus nobis Preces dictavit. Assessor Patris, sicut confessi estis, qui sedet ad dexteram Patris: ipse est advocatus noster, qui futurus est judex noster. Inde enim venturus est judicare vivos et mortuos. Tenete ergo et hanc Orationem, quam reddituri estis ad octo dies. Quicumque autem vestrum non bene Symbolum reddiderunt, habent spatium, teneant: quia die sabbati audientibus omnibus qui aderunt reddituri estis, die sabbati novissimo, quo die baptizandi estis. Ad octo autem dies ab hodierno die reddituri estis hanc Orationem, quam hodie accepistis. CAPUT II. 2. Omnium unus pater. Cujus caput est, Pater noster, qui es in coelis. Invenimus Patrem in coelis: attendamus quemadmodum vivamus in terris. Sic enim debet", + "candidate_score": 0.671389, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_322_324", + "bdc_text": "Ad haec iterum Praesides , nobis omnia , ut prius , recusare , et in sententia sua persistere , constitutam colloquio rationem Hagnoae fuisse , eam mutare se non posse . Itaque nec alium auditorem , quam qui in ipso colloquio versaretur , admittere . De vocibus suffragantium idem , quod prius , statuere :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1160", + "psc_text": "quia fecit nos? CAPUT III. 4. Vox pastoris nunc temporis audienda. Una est nostra sollicitudo, quae nobis imponitur, audire vocem pastoris: et est nunc tempus audiendi, quia ille nondum assumpsit tempus judicandi. Qui loquitur, modo tacet. Loquitur enim in praecepto, tacet in judicio. Ideo dicit quodam in loco: Tacui; numquid semper tacebo (Isai. XLII, 14) ? Quomodo tacuit, cum hoc ipsum loquendo dixerit? Qui dicit, Tacui, non tacet quia et hoc ipsum dicere, Tacui, non tacere est. Audio ergo te loquentem in tot praeceptis, in tot sacramentis, in tot paginis, in tot libris: audio denique in hoc ipso quod dicis, Tacui, numquid semper tacebo? Quomodo ergo tacuisti? Quia nondum dico, Venite, benedicti Patris mei, percipite regnum; et nondum dico aliis, Ite, maledicti, in ignem aeternum, qui praeparatus est diabolo et angelis ejus (Matth. XXV, 34, 41) : et haec ipsa ita nondum dico, ut jam praedicam. Ultimam sententiam, quam dicturus", + "candidate_score": 0.671323, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_155_157", + "bdc_text": "Nostri sumpto spatio in eandem propemodum sententiam , se quoque de praesidum principumque diligentia in religionis causa iam aliquando cognoscenda gaudere : ac etiam eam ad rem paratos adesse : sed omnibus superioris temporis protestationibus salvis .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1050", + "psc_text": "itinere, et tanto forte expeditius ambulantes, quanto minorem sarcinam portant. Nos autem, excepto quod christiani sumus, unde rationem reddemus Deo de vita nostra, sumus etiam praepositi, unde rationem reddemus Deo de dispensatione nostra. Ad hoc istam difficultatem propono, ut compatientes nobis, oretis pro nobis. Veniet enim dies, quo cuncta adducantur in judicium (Eccle. XII, 14). Et ille dies, si saeculo longe est, unicuique homini vitae suae ultimus prope est. Tamen utrumque latere Deus voluit, et quando veniat finis saeculi, et quando sit in unoquoque homine hujus vitae finis. Vis non timere diem occultum? Dum venerit, inveniat te paratum. Cum ergo praepositi ad hoc sint, ut his qui subjecti sunt consulant; non in eo quod praesunt, omnino utilitatem suam attendant, sed eorum quibus ministrant. Quisquis ita praepositus est, ut in eo quod praepositus est, gaudeat, et honorem suum quaerat, et commoda sua sola respiciat, se pascit, non oves. Ad hos sermo", + "candidate_score": 0.670306, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_623", + "bdc_text": "Alii id reliquum originale , et ex peccato esse , et peccatum ex se gignere , et legi divinae natura repugnare , et hoc pacto de ista re Apostolum loqui , itaque et peccatum appellari confitebantur .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3447", + "psc_text": "Quid est quod loqueris? Si enim hoc Apostolo dixerimus, ipsi Christo dicimus. Ait enim alio loco: An vultis experimentum ejus accipere, qui in me loquitur Christus (II Cor. XIII, 3) ? 11. Verior interpretatio Apostoli. Christus peccatum factus quomodo. Quid igitur est? Intendat Charitas vestra magnum altumque mysterium. Felices eritis, si intellectum dilexeritis, et ad dilectum perveneritis. Prorsus, prorsus Christus Dominus noster, Jesus Salvator noster, Redemptor noster peccatum factus est, ut nos essemus justitia Dei in ipso. Quomodo? Audite Legem. Qui noverunt, sciunt quod dico: et qui non noverunt, legant, vel audiant. In Lege peccata vocabantur etiam sacrificia, quae pro peccatis offerebantur. Habes, cum victima pro peccato adduceretur, dicit Lex, Ponant manus suas sacerdotes super peccatum (Levit. IV) ; id est, super victimam pro peccato. Et quod est aliud quam Christus sacrificium pro peccato? Sicut et Christus, inquit, dilexit vos, et tradidit semetipsum pro vobis oblationem et hostiam Deo in", + "candidate_score": 0.670089, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_492", + "bdc_text": "Omne de merito congrui , quod affirmabant , de iustitia , quae per solam fidem est , et de reliquiis peccati in sanctis , quorum utrumque negabant , certamen fuit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3286", + "psc_text": "mundum Spiritus sanctus arguat. An quia peccata omnia per infidelitatem tenentur, per fidem dimittuntur; propterea hoc unum prae caeteris imputat Deus, per quod fit ut caetera non solvantur, dum non credit in humilem Deum homo superbus? Sic enim scriptum est: Deus superbis resistit, humilibus autem dat gratiam (Jacobi IV, 6) . Gratia quippe Dei, donum Dei est. Donum autem maximum ipse Spiritus sanctus est; et ideo gratia dicitur. Cum enim omnes peccassent, et egerent gloria Dei (Rom. III, 23); quia per unum hominem peccatum intravit in mundum, et per peccatum mors, in quo omnes peccaverunt (Id. V, 12): ideo gratia, quia gratis datur. Ideo gratis datur, quia non quasi merces redditur post discussionem meritorum, sed donum datur post veniam delictorum. CAPUT II. 2. Credere Christum, et credere in Christum, differunt. De peccato igitur arguuntur infideles, id est, dilectores mundi: nam ipsi significantur mundi nomine. Cum enim dicitur, Arguet mundum de", + "candidate_score": 0.669857, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_610_612", + "bdc_text": "Sequenti die iuramentum notariis et substitutis propositum , et ab illis receptum , et in diem posterum colloquium nobis indictum fuit . Quatuor deinde fuit dierum disputatio , quae qualiter peracta sit , tum apparebit , cum integre in lucem edetur . Eius autem summa haec erat .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2881", + "psc_text": "Et alio loco: In cogitationibus impii interrogatio erit (Sap. I, 9) . Non ubi ego te interrogo, ibi interrogat Deus. Ego interrogo linguam tuam, Deus interrogat cogitationem tuam. Novit autem quomodo audias, et novit quomodo exigat, qui jubet ut dem. Erogatorem me esse voluit, exactionem sibi servavit. Monere, docere, corripere nostrum est: salvare vero et coronare, aut damnare et in gehennas mittere, non est nostrum. Judex autem tradet ministro, minister in carcerem. Amen dico tibi, non exies inde, donec solvas novissimum quadrantem (Matth. V, 25, 26) . 9. Quadragenarius numerus in jejunio Moysi, Eliae et Christi. Quadragesima ante Pascha. Quinquaginta dies post Pascha. Redeamus ergo ad rem. Perfectio justitiae quadragenario numero demonstratur. Quid est quadragenarium numerum implere? Continere se ab amore hujus saeculi. Continentia a rebus temporalibus, ne perniciose amentur, quasi jejunare est ab isto saeculo. Ideo Dominus quadraginta diebus jejunavit (Id. IV, 2), et Moyses (Exod. XXXIV, 28), et", + "candidate_score": 0.669566, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_622_624", + "bdc_text": "Erat autem adversariorum non eadem hac de re sententia . Alii id reliquum originale , et ex peccato esse , et peccatum ex se gignere , et legi divinae natura repugnare , et hoc pacto de ista re Apostolum loqui , itaque et peccatum appellari confitebantur . Alii ei sententiae palam reclamabant , et se vero minime id nobis concessuros esse testabantur .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2083", + "psc_text": "ipsum solum; non palam, sed in secreto et occulte. Vis nosse, quisquis talia cogitas, non sibi repugnare duo Testamenta, quia illud in libro Salomonis, hoc in Evangelio reperitur? Apostolum audi. Certe Apostolus minister est Novi Testamenti. Audi ergo apostolum Paulum Timotheo praecipientem et dicentem, Peccantes coram omnibus argue, ut et caeteri timorem habeant (I Tim. V, 20) . Jam non Salomonis liber cum Evangelio, sed Pauli apostoli Epistola videtur confligere. Salomonem paululum sine injuria seponamus: Christum Dominum et Paulum servum ejus audiamus. Quid dicis, Domine? Si peccaverit in te frater tuus, corripe illum inter te et ipsum solum. Quid dicis, Apostole? Peccantes coram omnibus argue, ut et caeteri timorem habeant. Quid facimus? Controversiam istam velut judices audimus? Absit. Imo sub judice constituti pulsemus, uti nobis aperiri impetremus: fugiamus sub alas Domini Dei nostri. Non enim Apostolo suo contrarium locutus est, quia et in illo ipse locutus est, sicut dicit: An", + "candidate_score": 0.669269, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_6", + "bdc_text": "Christum huius meae confessionis et studii erga vos testem advoco .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3447", + "psc_text": "Quid est quod loqueris? Si enim hoc Apostolo dixerimus, ipsi Christo dicimus. Ait enim alio loco: An vultis experimentum ejus accipere, qui in me loquitur Christus (II Cor. XIII, 3) ? 11. Verior interpretatio Apostoli. Christus peccatum factus quomodo. Quid igitur est? Intendat Charitas vestra magnum altumque mysterium. Felices eritis, si intellectum dilexeritis, et ad dilectum perveneritis. Prorsus, prorsus Christus Dominus noster, Jesus Salvator noster, Redemptor noster peccatum factus est, ut nos essemus justitia Dei in ipso. Quomodo? Audite Legem. Qui noverunt, sciunt quod dico: et qui non noverunt, legant, vel audiant. In Lege peccata vocabantur etiam sacrificia, quae pro peccatis offerebantur. Habes, cum victima pro peccato adduceretur, dicit Lex, Ponant manus suas sacerdotes super peccatum (Levit. IV) ; id est, super victimam pro peccato. Et quod est aliud quam Christus sacrificium pro peccato? Sicut et Christus, inquit, dilexit vos, et tradidit semetipsum pro vobis oblationem et hostiam Deo in", + "candidate_score": 0.669234, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_532_534", + "bdc_text": "Praeterea hac forma , quam iam proponerent , non tam pluralitatem suffragiorum , quam nemo hic quaereret , sed prorsus ipsa delectorum suffragia tolli , si tantum duobus colloquendi locus daretur , caeteris omnibus silentium imponeretur . Mirum autem esse , cur duos tantum loqui oporteat , undenis hinc inde ad loquendum destinatis . Si autem hos undenos silere oporteat , quid sibi bis hinc inde undeni adiuncti vellent :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_682", + "psc_text": "Modo autem sermonem profero, verba inter vos et syllabas non dividitis, nec secatis sermonem meum, ut alius tollat istam partem, alius illam, et sic minutatim et particulatim ad singulos quosque quod dico perveniat: sed totum audit unus, totum audiunt duo, totum audiunt plures, et quotquot venerint totum audiunt; et omnibus sufficit, et singulis integrum est: praeparatur ad audiendum auris tua, nec eam fraudat vicina auris aliena. Si hoc fit de verbo sonante, quid fit de Verbo omnipotente? Quomodo enim vox ista nostra auribus omnium audientium singulis tota est et apud singulos tota est; nec tot sunt meae voces quot vestrae aures, sed una vox multas aures implet, non divisa, sed omnibus tota: sic cogitate Verbum Dei totum in coelis, totum in terris, totum in Angelis, totum apud Patrem, totum apud Virginem, totum in aeternitate, totum in carne, totum ad inferos, cum visitaret, totum in paradiso, quo latronem transtulit. Haec dixi", + "candidate_score": 0.668749, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_323", + "bdc_text": "Itaque nec alium auditorem , quam qui in ipso colloquio versaretur , admittere .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2937", + "psc_text": "auris audivit, nec in cor hominis ascendit. Si enim dixi, falsum est quod scriptum est, Quod oculus non vidit, nec auris audivit, nec in cor hominis ascendit. Unde enim ascenderet in cor meum, ut dicerem quod in cor hominis non ascendit? Creditur, et non videtur: non solum non videtur, sed nec dicitur. Quomodo ergo creditur, si non dicitur? Quis credit quod non audit? Si autem audit ut credat, dicitur: si dicitur, cogitatur: si cogitatur et dicitur, et in auribus hominum intrat. Et quia non diceretur nisi cogitaretur, et in cor hominis ascendit. Jam ecce ista quaestio tantae rei conturbat nos, ut non possimus verbis explicare quaestionem. Quis explicat rem? CAPUT IV. 4. Filius semper genitus a Patre. Attendamus itaque Evangelium, modo Dominus loquebatur, et faciamus quod ipse dixit: Qui credit in me, inquit, transitum facit a morte in vitam, et in judicium non venit. Amen dico vobis, quia veniet hora,", + "candidate_score": 0.66853, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_380", + "bdc_text": "Erant autem in illa pontificii legati oratione duo nostris hominibus commemoranda necessario :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1593", + "psc_text": "ista Oratio necessaria? Inflare se potest, justificare non potest. Bonum est illi ut imitetur Publicanum, nec tumescat sicut Pharisaeus, qui ascendit in templum, et jactavit merita sua, texit vulnera sua. Ille autem scivit quare ascenderit, qui dicebat, Domine, propitius esto mihi peccatori (Luc. XVIII, 10-13) . Hoc Dominus Jesus: considerate, fratres mei: hoc Dominus Jesus orare docuit discipulos suos, illos magnos primos Apostolos suos, arietes nostros. Si ergo pro peccatis suis dimittendis arietes orant, agni quid debent facere, de quibus dictum est, Afferte Domino filios arietum (Psal. XXVIII, 1)? Hoc ergo scitis vos in Symbolo reddidisse, quia inter caetera nominastis remissionem peccatorum. Remissio peccatorum una est, quae semel datur; alia, quae quotidie datur. Remissio peccatorum una est, quae semel datur in sancto Baptismate; alia, quae quamdiu vivimus hic, datur in Dominica oratione. Propter quod dicimus, Dimitte nobis debita nostra. CAPUT VI. 7. De eadem petitione. Et induxit nobiscum Deus pactum", + "candidate_score": 0.668361, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_352_354", + "bdc_text": "Nempe haec una vere vivendi lex est , et vitae summa , caetera vana sunt omnia , et nihil . Huius praecepti si fuissemus , inquit , nos memores , nunquam ortae inter nos inimicitiae tantae fuissent . Sed ubi relicta Charitas , et praeceptum Domini neglectum fuit , patriam hanc vestram tumultu completam esse , tum caedes et funesta bella successisse videtis , quae quidem tanta per Germaniam aliquo iam tempore fuere , ut hanc qui prius viderim , cognoscere vix nunc possim .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2887", + "psc_text": "Legem, nisi qui habuerit charitatem? Interroga Apostolum: Plenitudo Legis charitas (Rom. XIII, 10) . Omnis enim Lex in uno sermone impleta est, in eo quod scriptum est, Diliges proximum tuum tanquam te ipsum (Galat. V, 14) . Sed praeceptum charitatis geminum est: Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua. Hoc praeceptum magnum est. Alterum huic simile: Diliges proximum tuum tanquam te ipsum. Domini verba sunt in Evangelio: In his duobus praeceptis tota Lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 37-40) . Sine dilectione gemina Lex impleri non potest. Quamdiu non impletur Lex, infirmitas est. Ideo duo minus habebat, qui triginta octo annos infirmus erat. Quid est, duo minus habebat? Duo praecepta illa non implebat. Quid prodest quia caetera implentur, si illa non implentur? Triginta octo habes? si illa duo non habueris, caetera nihil tibi proderunt. Minus habes duo, sine quibus", + "candidate_score": 0.667186, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_1", + "bdc_text": "Charissimis in Christo fratribus Evangelium Tyguri annuntiantibus Simon Grynaeus .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3167", + "psc_text": "mercenarii multi. Illi autem non caste annuntiabant, de quibus gemit Apostolus. Sed quid dicit? Quid enim? dum omni modo, sive occasione, sive veritate Christus annuntietur (Philipp. I, 18) . Permisit ergo esse mercenarios. Pastor veritate Christum annuntiat, mercenarius occasione Christum annuntiat, aliud quaerens. Tamen et ille Christum annuntiat, et ille Christum. Audi vocem pastoris Pauli: Sive occasione, sive veritate Christus annuntietur. Ipse pastor voluit habere mercenarium. Faciunt enim ubi possunt, utiles sunt quantum possunt. Quando autem ad alios usus quaerebat Apostolus, cujus vias imitarentur infirmi: Misi vobis, inquit, Timotheum, qui vos commonefaciat vias meas (I Cor. IV, 17) . Et quid ait? Misi pastorem qui vos commoneret vias meas: id est, qui quomodo ego ambulo, et ipse ambulat. Et mittens pastorem, quid ait? Neminem enim habeo tam unanimem, qui sincera affectione pro vobis sollicitus sit. Nonne cum illo erant multi? Sed quid sequitur? Omnes enim sua quaerunt, non quae sunt", + "candidate_score": 0.666492, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_334_336", + "bdc_text": "personas se pro statuum numero ordinasse : denique utraque in lingua omnia deinde responsa non gravatim oblaturos esse . Itaque sperare , postquam omnia propter colloquium maturandum de se concessissent , caetera praesides , ut duae et viginti voces seorsim singulae audirentur , tum ut in unoquoque articulo sententia cuiusque diligenter annotaretur , curaturos , et moram omnem deinde remoturos esse , sane nemo nostrum post hanc liberalitatem nostrorum , tergiversaturum quemquam aut praesidum aut adversariorum esse .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_557", + "psc_text": "videte quid dicat: Cum timore et tremore multo fui apud vos (I Cor. II, 3) . Tutius ergo est, ut et nos qui loquimur, et vos qui auditis, sub uno magistro condiscipulos nos esse noverimus. Omnino tutius est, et hoc expedit, ut nos non tanquam magistros, sed tanquam condiscipulos vestros audiatis. Videte enim quia sollicitudo nobis imposita est, ubi dicitur, Fratres, nolite plures magistri fieri; in multis enim offendimus omnes. Quis non contremiscat, cum Apostolus dicit, Omnes? Quid sequitur? Quisquis in verbo non offendit, hic perfectus est vir (Jacobi III, 1 et 2) . Quis autem audeat dicere se esse perfectum? Qui ergo stat et audit, in verbo non offendit. Qui autem loquitur, etsi (quod difficile est) non offendit, patitur tamen et timet ne offendat. Oportet ergo vos esse non solum loquentium auditores, sed et timentium miseratores: ut in eo quod verum dicimus, quoniam omne verum a veritate est, non", + "candidate_score": 0.665745, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_604_606", + "bdc_text": "( prorsus quasi solliciti de nobis essent , ne nos inter nos pugnam cui diceremus ) Acta per singula integreque ut conscriberentur : protestationes temporum superiorum utrique parti salvae ut essent . Illud autem , utrum pauciorum sententia sententiis divisis praeiudicare sententiae plurium , et utrum ea res ad Caesarem referri debere , nec ne , disputatione opus non habere .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3780", + "psc_text": "Quomodo isti non praejudicant absenti Primiano, sic et illi praejudicare non potuerunt absenti Caeciliano. CAPUT IX. 13. Donatistae sua ipsorum sententia damnati. Quid eos putatis in hac angustia respondisse? Quid enim dicerent? Qua evaderent inclusi retibus veritatis? Ut haec retia violenter rumperent, quid dixerunt breviter et absolute pro nobis? Et quidem multa, et pene omnia pro nobis, sicut Gesta indicabunt, quae jam proponenda vestra Charitas lectura est. Sed hoc loco rogo vos, et obsecro per Christum, ut teneatis, dicatis, in ore semper habeatis. Non potuit enim pro nobis brevior, et certior, et liquidior ferri sententia. Quid ergo dixit, cum hoc objiceremus: Sic non praejudicant isti Caeciliano, quomodo nec illi Primiano. Et ille defensor illorum: Nec causa causae praejudicat, nec persona personae (Brevic. Collationis cum Donatistis, die 3, cap. 16, n. 28) . O responsum breve, liquidum, verum! Non enim scivit quid dixit; sed Caiphae similis, cum esset pontifex prophetavit (Joan.", + "candidate_score": 0.665649, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_365_367", + "bdc_text": "Dominus adsit vobis . Haec illius orationis summa fuit . Sed introducti legati Pontificii causa haec fuisse videtur .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1611", + "psc_text": "visio Dei fidei hujus merces erit. SERMO LIX . Item in Matthaei cap. VI, 9-13, de oratione Dominica, ad Competentes. CAPUT PRIMUM. 1. Symbolum regula fidei. Reddidistis quod creditis, audite quid oretis. Quoniam invocare non possetis, in quem non credidissetis, Apostolo dicente, Quomodo invocabunt, in quem non crediderunt (Rom. X, 14) ? ideo prius Symbolum didicistis, ubi est regula fidei vestrae brevis et grandis: brevis, numero verborum; grandis pondere sententiarum. Oratio autem quam hodie accipitis tenendam, et ad octo dies reddendam, sicut audistis cum Evangelium legeretur, ab ipso Domino dicta est discipulis ipsius, et ab ipsis pervenit ad nos; quoniam in omnem terram exivit sonus eorum (Psal. XVIII, 5). 2. Omnium unus pater. Ergo nolite inhaerere terrenis, qui Patrem invenistis in coelis. Dicturi enim estis, Pater noster, qui es in coelis. Ad magnum genus pertinere coepistis. Sub isto Patre fratres sunt dominus et servus: sub isto Patre fratres sunt imperator", + "candidate_score": 0.66551, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_321_323", + "bdc_text": "alteraque haec super articulis disceptatio fuit . Ad haec iterum Praesides , nobis omnia , ut prius , recusare , et in sententia sua persistere , constitutam colloquio rationem Hagnoae fuisse , eam mutare se non posse . Itaque nec alium auditorem , quam qui in ipso colloquio versaretur , admittere .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1160", + "psc_text": "quia fecit nos? CAPUT III. 4. Vox pastoris nunc temporis audienda. Una est nostra sollicitudo, quae nobis imponitur, audire vocem pastoris: et est nunc tempus audiendi, quia ille nondum assumpsit tempus judicandi. Qui loquitur, modo tacet. Loquitur enim in praecepto, tacet in judicio. Ideo dicit quodam in loco: Tacui; numquid semper tacebo (Isai. XLII, 14) ? Quomodo tacuit, cum hoc ipsum loquendo dixerit? Qui dicit, Tacui, non tacet quia et hoc ipsum dicere, Tacui, non tacere est. Audio ergo te loquentem in tot praeceptis, in tot sacramentis, in tot paginis, in tot libris: audio denique in hoc ipso quod dicis, Tacui, numquid semper tacebo? Quomodo ergo tacuisti? Quia nondum dico, Venite, benedicti Patris mei, percipite regnum; et nondum dico aliis, Ite, maledicti, in ignem aeternum, qui praeparatus est diabolo et angelis ejus (Matth. XXV, 34, 41) : et haec ipsa ita nondum dico, ut jam praedicam. Ultimam sententiam, quam dicturus", + "candidate_score": 0.665384, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_99_101", + "bdc_text": "haec , in quam , quia saepe producerent adversarii , quaesitum est , an ullo pacto vitam novitas sanctorum mereretur . His de rebus prima disputatio fuit . De Missa , altera , in qua duabus de rebus , operis eius applicatione et corporis Christi sacrificatione adversus Scholarum sententiam est actum .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3004", + "psc_text": "6. Novi Testamenti testimonium pro Christo et Ecclesia. Haec Judaeis, et istis nostris. Quare? Quia istas Scripturas Veteris Testamenti et Judaei accipiunt, et nostri isti accipiunt. Sed ipsum Christum, quem illi non accipiunt, videamus si isti accipiunt. Dicat et ipse, dicat et pro se qui caput est, et pro corpore suo quod est Ecclesia, quia et in nobis caput loquitur pro corpore. Audi pro capite: Resurrexit a mortuis, invenit discipulos haesitantes, dubitantes, prae gaudio non credentes; aperuit illis sensum, ut intelligerent Scripturas, et dixit eis, Quia sic scriptum est, et sic oportebat Christum pati, et resurgere a mortuis tertio die. Habes pro capite; dicat et pro corpore: Et praedicari in nomine ejus poenitentiam et remissionem peccatorum per omnes gentes, incipientibus ab Jerusalem (Luc. XXIV, 45, etc.) . Dicat ergo Ecclesia inimicis suis, dicat. Dicit plane, non tacet: sed illi audiant. Fratres, audistis testimonia, jam noscite me. Scrutamini Scripturas, in quibus", + "candidate_score": 0.665379, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_500_502", + "bdc_text": "Scire se et expertum saepe privatis in congressibus , quae res gratia et autoritate paucorum tententur ac perficiantur . Haec pro se Philippus , cuius tamen consilium a nulla nec publica nec privata concordiam quaerendi ratione abhorrebat : sed causis aliis impediebatur .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_397", + "psc_text": "Si autem quaeras a me, quomodo eis bene utatur Deus: fateor, Dei consilium, sicut homo, explicare non possum. Novi enim cum Paulo apostolo expavescere, quod etiam ille cum consideraret, expavit, et expavescens exclamavit: O altitudo divitiarum sapientiae et scientiae Dei! quam inscrutabilia sunt judicia ejus, et investigabiles viae ejus! Quis enim cognovit sensum Domini? aut quis consiliarius ejus fuit? aut quis prior dedit illi, et retribuetur ei? Quoniam ex ipso et per ipsum et in ipso sunt omnia: ipsi gloria in saecula saeculorum (Rom. XI, 33-36) . Nobis consideratio, admiratio, tremor, exclamatio: quia nulla penetratio. Ipsi autem quid? Gloria in saecula saeculorum. Sive de vasis in honorem, sive de vasis in contumeliam, ipsi gloria in saecula saeculorum. Alios coronat, alios damnat, nusquam errat: alios probat, de aliis probat, omnes ordinat. CAPUT IV. 4. Ad quid mali in mundo. Quid faciunt, inquit, in hoc mundo homines mali? Responde mihi, in fornace", + "candidate_score": 0.664684, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_341_343", + "bdc_text": "tum ut gravi magnaque in re opem prius divinam implorandum , denique rem omnem legato Caesaris communicandam , atque ita tum ad rem veniendum esse monebant . Ad has quatuor res perfitiendas dies insumpti totidem fuerunt . Prima die actum cum parte , altera cum legato communicatum , utrisque omnium rerum prius probe consciis , tertia Missa de spiritu sancto cantata ab illis , a nobis concio et precatio publica habita , quarta sic denique ut in crastinum parati adessemus , indictum nobis fuit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3557", + "psc_text": "in basilica Gratiani, die natali martyrum Bolitanorum. CAPUT PRIMUM. 1. In Scripturis quaedam clausa, quaedam aperta. Verbi Dei altitudo exercet studium, non denegat intellectum. Si enim omnia clausa essent, nihil esset unde revelarentur obscura. Rursus si omnia tecta essent, non esset unde alimentum perciperet anima, et haberet vires quibus posset ad clausa pulsare. In lectionibus apostolicis superioribus, quas Charitati vestrae, quantum Dominus adjuvare dignatus est, exposuimus, multum laborem et sollicitudinem passi sumus. Compatiebamur vobis, et solliciti eramus et pro nobis et pro vobis. Quantum autem existimo, adjuvit Dominus et nos et vos; et ea quae prorsus difficillima videbantur, sic per nos enodare dignatus est, ut nulla quaestio remaneret, quae conturbet mentem piam. Impia enim mens odit etiam ipsum intellectum; et homo aliquando nimium mente perversa timet intelligere, ne cogatur quod intellexerit facere. De talibus ait Psalmus: Noluerunt intelligere, ut bene agerent (Psal. XXXV, 4) . Vos autem, charissimi, quia bonum", + "candidate_score": 0.664568, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_119_121", + "bdc_text": "Addebant etiam homines , qui domi imaginem nullam haberent , eo coemere , tantum ut capitali suspitione se liberarent . Porro , in quem haereseos suspitio semel cecidisset , eum mox in iudicium trahi , et ecquid ea suspitio ad inquirendum satis iudicatur , iudicio mox constitui , postquam satis esse pronuntiarit iudex , ibi statim ad tormenta hominem rapi et ad sceleris confessionem adigi . Eum , qui extortam haereseos confessionem recantaret , capite tantum plecti , qui in ea profitenda persisteret , vivum exuri , non ita , ut in cineres vertatur , sed ut ambusto corpore denigrataque ac horrenda forma , ad palum affixus , suspensusque caeteris in terrorem ostenderetur .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_359", + "psc_text": "si reges judicant terram, et quisquis sub regibus potestatem accepit a regibus; erudiantur et ipsi: quia terra judicat terram; et timere debet eum qui est in coelo terra judicans terram. Parem quippe suum judicat, homo hominem, mortalis mortalem, peccator peccatorem. Si enim procedat in medium dominica illa sententia, Qui sine peccato est, prior in illam lapidem mittat; nonne omnis judicans terram terrae motum patitur? Evangelicum capitulum recolamus. Pharisaei tentantes Dominum, adduxerunt ante eum mulierem in adulterio deprehensam; de quo peccato poena fuerat Lege definita, Lege scilicet data per Moysen famulum Dei (Levit. XX, 10). Hac ergo complexione dolosa et fraudulenta ad Dominum Pharisaei accesserunt, ut si juberet lapidari mulierem diffamatam, perderet mansuetudinem; si autem quod Lex jusserat prohiberet, peccasse teneretur in Legem. Sicut autem interrogantes de tributo Caesari reddendo, ore suo cepit, vicissim interrogans cujus esset prolatus nummus, cujus haberet imaginem et superscriptionem. Respondentes enim ipsi qui interrogaverant, in nummo", + "candidate_score": 0.664293, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_126_128", + "bdc_text": "Itaque omnium animi antea ad aliquam concordiae spem arrecti , hac fama consternati fuerunt , nec quisquam inventus est , qui pollicitationibus Caesaris fidem ullam habendam esse iudicaret : qui de pace pollicens hostilia interim exerceret . Ita enim sapientes homines iudicabant , quoniam Caesar suam de religione sententiam veram , nostram falsam esse persuasum haberet adeo , ut exquisitissimis tormentis hanc firmare , illam extirpare institueret , non simul et pacem simulandam , et hostiles minas intendendas fuisse .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1331", + "psc_text": "prudentioribus; intueantur quanti oratores; quanti periti, quanti philosophi hujus mundi ab illis piscatoribus irretiti sint, ut ad salutem de profundo attraherentur; cogitantes eum qui magnum malum animae humanae, id est, superbiam, suae humilitatis exemplo sanare descendens, infirma mundi elegit, ut confunderet fortia; et stulta hujus mundi elegit, ut confunderet sapientes; non qui essent, sed qui esse viderentur: et ignobilia hujus mundi elegit, et ea quae non sunt, ut ea quae sunt evacuaret (I Cor. I, 27). CAPUT IV. 5. Dissonantia Evangeliorum nulla esse secure creditur, donec intelligatur. Utilitas secreti. Vela appensa in domo. Quidquid velis dicas, inquiunt, nos deprehendimus ubi legitis natum Christum, dissonare inter se Evangelia, et non posse utrumque verum esse quod dissonat. Cum enim ostendero, inquit, dissonantiam, recte improbo fidem, aut tu qui accipis fidem, ostende concordiam. Quam quaeso dissonantiam demonstrabis? Apertam, inquit, cui nemo potest contradicere. Quam securi auditis, quia fideles estis. Attendite, dilectissimi, et videte", + "candidate_score": 0.664198, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_623", + "bdc_text": "Alii id reliquum originale , et ex peccato esse , et peccatum ex se gignere , et legi divinae natura repugnare , et hoc pacto de ista re Apostolum loqui , itaque et peccatum appellari confitebantur .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3895", + "psc_text": "operibus, inquit, quae nos fecimus, sed secundum suam misericordiam salvos nos fecit, per lavacrum regenerationis (Tit. III, 5) . Et iterum, Qui prius fui blasphemus, et persecutor, et injuriosus: sed misericordiam consecutus sum (I Tim. I, 13) , et reliqua. Hac se constituit conversatum in lege sine querela, hac talem se confitetur fuisse peccatorem, ut omnis peccator propterea de se non desperet, quia Paulus meruit indulgentiam. CAPUT II. 2. Dictum Apostoli sic accipiendum, ut caveatur error Manichaeorum de lege veteri. Lex ad quid data. Originale peccatum. Videte, fratres, et vim sermonis hujus intuemini, quomodo Paulus apostolus damna existimat et stercora, ubi sine querela dicit se conversatum fuisse. Hac impletor legis, hac reus legis, uno eodemque tempore, ante Baptismum, ante gratiam. Sed non sine causa damna esse dicit: ne subintrent cogitationes noxiae, hoc ideo dixisse apostolum Paulum, quod alius dederit legem, alius Evangelium: sicut Manichaeus mente perversa sentit, et reliqui haeretici,", + "candidate_score": 0.664037, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_323", + "bdc_text": "Itaque nec alium auditorem , quam qui in ipso colloquio versaretur , admittere .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_682", + "psc_text": "Modo autem sermonem profero, verba inter vos et syllabas non dividitis, nec secatis sermonem meum, ut alius tollat istam partem, alius illam, et sic minutatim et particulatim ad singulos quosque quod dico perveniat: sed totum audit unus, totum audiunt duo, totum audiunt plures, et quotquot venerint totum audiunt; et omnibus sufficit, et singulis integrum est: praeparatur ad audiendum auris tua, nec eam fraudat vicina auris aliena. Si hoc fit de verbo sonante, quid fit de Verbo omnipotente? Quomodo enim vox ista nostra auribus omnium audientium singulis tota est et apud singulos tota est; nec tot sunt meae voces quot vestrae aures, sed una vox multas aures implet, non divisa, sed omnibus tota: sic cogitate Verbum Dei totum in coelis, totum in terris, totum in Angelis, totum apud Patrem, totum apud Virginem, totum in aeternitate, totum in carne, totum ad inferos, cum visitaret, totum in paradiso, quo latronem transtulit. Haec dixi", + "candidate_score": 0.663998, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_346_348", + "bdc_text": "Sed ubi fieri nihil vidimus , postquam omnia , quae solent fieri , esse facta vidissemus , et postquam omnia nos de nobis concessissemus , dubitare iam deinde , et quicquid fieret nihil vere fieri credere coepimus . Igitur octava Decembris die sacris hinc inde peractis , cum e templo in Curiam venissemus , aliudque nihil quam classicum illud expectaremus , spectaculum longe aliud novumque obiectum fuit . Legatus enim Pontificis , Feltrensis episcopus , partibus hinc inde stantibus , et quid faciendum esset expectantibus , per medios ingressus , et loco infra legatum Caesaris humiliore collocatus , orationem huiusmodi habebat :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3630", + "psc_text": "Dei sumus, et nondum apparuit quod erimus. Modo ergo fides, antequam appareat quod erimus. Scimus quod cum apparuerit, similes ei erimus. Numquid quia credimus? Non. Quare ergo? Quoniam videbimus eum sicuti est (I Joan. III, 2) . CAPUT VIII. 8. Spes, in hac peregrinatione solatium. Quid spes? erit ibi? Spes jam non erit, quando erit res. Etenim ipsa spes peregrinationi necessaria est, ipsa est quae consolatur in via. Viator enim quando laborat ambulando, ideo laborem tolerat, quia pervenire sperat. Tolle illi spem perveniendi, continuo franguntur vires ambulandi. Ergo et spes quae hic est, ad justitiam pertinet peregrinationis nostrae. Ipsum Apostolum audi: Adoptionem, inquit, exspectantes, in nobismetipsis ingemiscimus adhuc. Ubi est gemitus, jam non potest dici illa felicitas, de qua Scriptura dicit, Transiit labor et gemitus (Isai. XXXV, 10) . Ergo adhuc, inquit, in nobismetipsis ingemiscimus, adoptionem exspectantes redemptionem corporis nostri. Adhuc ingemiscimus. Quare? Spe enim salvi facti sumus. Spes autem", + "candidate_score": 0.662599, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_333_335", + "bdc_text": "de forma iuramenti , si prius inspitienda detur , amplius nil disputaturos esse : personas se pro statuum numero ordinasse : denique utraque in lingua omnia deinde responsa non gravatim oblaturos esse .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_4110", + "psc_text": "Considerat enim te jurare, Per Deum, per Christum occido illum: et haec quoties per diem, quoties per horam? Non aperis os, nisi ad talem jurationem. Nolles ut diceret tibi, Ante omnia, ut te adversus consuetudinem intentissimum redderet, ut omnia tua inspiceres, omnes motus linguae tuae diligentissime custodires, esses custos malae consuetudinis tuae, ad eam constringendam? Audi, Ante omnia. Dormiebas, pungo, Ante omnia, spinas admoveo. Quid est, Ante omnia? Ante omnia vigila, ante omnia intentus esto. CAPUT IX. 10. Jurandi consuetudini aliquando obnoxius Augustinus. Juratio qua conditione adhibenda. Juravimus et nos passim, habuimus istam teterrimam consuetudinem et mortiferam. Dico Charitati vestrae: ex quo Deo servire coepimus, et quantum malum sit in perjurio vidimus, timuimus vehementer, et veternosissimam consuetudinem timore frenavimus. Frenata restringitur, restricta languescit, languescens emoritur, et malae consuetudini bona succedit. Denique non vobis dicimus, non nos jurare. Si enim hoc dicimus, mentimur. Quantum ad me pertinet, juro; sed quantum mihi", + "candidate_score": 0.662366, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_659_661", + "bdc_text": "Nam de privato colloquio longum esset dicere . De futuris autem Comitiis quid speremus , certum propemodum nihil habetur . Vos in Domino valete , et me , sicut coepistis , amate .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3330", + "psc_text": "modo Petrus mendax erat, aut amare se Dominum mendaciter respondebat? Veraciter hoc respondebat: hoc enim respondebat, quod in corde suo videbat. Quando autem dixerat, Animam meam pro te ponam, de futuris voluit praesumere viribus. Omnis autem homo qualis sit tunc cum loquitur, forte scit; qualis crastino futurus sit, quis scit? Revocabat ergo oculos suos ad cor suum Petrus, quando interrogabatur a Domino, et fidens respondebat quod ibi videbat: Etiam, Domine, tu scis quia amo te. Quod tibi dico, tu scis: quod hic video in corde meo, vides et tu. Non ausus est tamen dicere quod Dominus interrogaverat. Non enim simpliciter Dominus dixerat, Diligis me? sed addiderat, Plus his diligis me? id est, Plus me diligis quam isti? De aliis discipulis dicebat: ille non potuit dicere nisi, Amo te: non ausus est dicere, Plus his. Noluit iterum esse mendax. Suffecerat ei testimonium perhibere cordi suo: non debuit esse judex cordis alieni.", + "candidate_score": 0.662311, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_527", + "bdc_text": "Et verba haec de Christiano et amico colloquio habendo secus intelligi non posse , quam ut collatione et voce libera , unusquisque ad id colloquium delectus , rebus agitatis pie et modeste dicat .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_596", + "psc_text": "qui venit, et ait, Discite a me quia mitis sum et humilis corde (Matth. XI, 29) . Mitis et humilis corde Filius Dei Christus. Quid ergo? Ille dixit, Discite a me quia mitis sum et humilis corde: et nos ei diximus, Ne taceas, neque mitescas, Deus? Sed respondeat nobis: O homo, parum est quia tu non a me discis ut sis mitis, et me vis docere ne sim mitis? Videte, fratres, intendite, adjuvate nos, ut exeamus in ejus nomine (adjuvate nos pia intentione, casta oratione) ex his angustiis. Litigare videntur divina eloquia: contrarium putantur sonare, nisi adsit intellectus, et suscipiamus ab illo ipso, cui diximus, Deus, quis similis tibi? quod et ipse dixit, Intellectum tibi dabo (Psal. XXXI, 8) , suscipiamus. Novimus hoc: Pacem meam do vobis (Joan. XIV, 27) . Dicit Christus, ut inter se pacem habeant Christiani. Quomodo imitabuntur? quomodo audient, si ipsa divina eloquia pacem inter se", + "candidate_score": 0.662161, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_350_352", + "bdc_text": "Hoc mandatum novum dedit , hanc mutuam charitatis benevolentiam omnibus semper inculcavit . Idem divinus Apostolus Paulus ubique et assidue fecit . Nempe haec una vere vivendi lex est , et vitae summa , caetera vana sunt omnia , et nihil .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2887", + "psc_text": "Legem, nisi qui habuerit charitatem? Interroga Apostolum: Plenitudo Legis charitas (Rom. XIII, 10) . Omnis enim Lex in uno sermone impleta est, in eo quod scriptum est, Diliges proximum tuum tanquam te ipsum (Galat. V, 14) . Sed praeceptum charitatis geminum est: Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua. Hoc praeceptum magnum est. Alterum huic simile: Diliges proximum tuum tanquam te ipsum. Domini verba sunt in Evangelio: In his duobus praeceptis tota Lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 37-40) . Sine dilectione gemina Lex impleri non potest. Quamdiu non impletur Lex, infirmitas est. Ideo duo minus habebat, qui triginta octo annos infirmus erat. Quid est, duo minus habebat? Duo praecepta illa non implebat. Quid prodest quia caetera implentur, si illa non implentur? Triginta octo habes? si illa duo non habueris, caetera nihil tibi proderunt. Minus habes duo, sine quibus", + "candidate_score": 0.662086, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_470_472", + "bdc_text": "Senatus et ratione sua ductus , et hac hominum nostrorum oratione motus , contionem hoc tempore minime abrogandam esse iudicabat . Itaque illum , qui contionatus fuisset hactenus , iubebat pergere . Sed ubi contra illorum expectationem contio nostra processit , ipsi quod spectaculum confirmationis instituerant , eodem die exhibuerunt .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3349", + "psc_text": "8. Gentium receptio intra Ecclesiam. Vas ergo illud dubitationem istam sustulit: et ideo post illam visionem admonitus est ab Spiritu sancto, ut descenderet et iret cum eis qui venerant a Cornelio, et perrexit. Cornelius enim et qui cum illo erant, tanquam ex illis animalibus habebantur, quae in vase fuerant demonstrata: quos tamen jam mundaverat Deus, quia eleemosynas eorum inde acceptaverat. Occidendi ergo erant et manducandi, id est, ut interficeretur in eis vita praeterita, qua non noverant Christum; et transirent in corpus ejus, tanquam in novam vitam societatis Ecclesiae. Nam et ipse Petrus cum ad eos venisset, commemoravit breviter quid sibi in illa visione monstratum sit. Ait enim: Et vos scitis quam illicitum sit viro Judaeo conjungi, aut accedere ad alienigenam: sed mihi Deus ostendit, neminem communem aut immundum hominem dicere. Quod utique tunc ostendit Deus, cum vox illa sonuit: Quae Deus mundavit, tu ne immunda dixeris. Et postea veniens ad", + "candidate_score": 0.662009, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_94_96", + "bdc_text": "In hoc circulo Melanchthon praefuit . Caeteri pro se quisque sententiam suam deprompserunt . De fide et operibus prima fuit disputatio , in qua , an fides ipsa iustitia , an causae iustitiae , an neque iustitia neque causae iustitiae , sed tantum loco nobis iustitiae esset , disputabantur .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3284", + "psc_text": "de peccato, quia non credit in Christum: et de justitia, quia qui voluerunt crediderunt, quamvis in quem crediderunt non viderunt; et per ejus resurrectionem se quoque in resurrectione perfici speraverunt: et de judicio, quia ipsi si vellent credere, a nullo impedirentur, quoniam princeps hujus mundi jam judicatus est. SERMO CXLIV . De verbis eisdem Evangelii Joannis, Ipse arguet mundum de peccato, et de justitia, et de judicio. Cap. XVI, V\\. 8-11. CAPUT PRIMUM. 1. Peccatum incredulitatis cur solum arguitur. Spiritus sanctus, gratia Dei dicitur. Cum Dominus et Salvator noster Jesus Christus de adventu Spiritus sancti, quem se missurum esse promisit et misit, multa diceret; ait inter caetera: Ipse arguet mundum de peccato, et de justitia, et de judicio. Neque hoc cum dixisset, sermonem trajecit in aliud: sed ipsa aliquanto expressius insinuare dignatus est. De peccato quidem, inquit, quia non crediderunt in me: de justitia autem, quia ad Patrem vado: de", + "candidate_score": 0.661293, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_89_91", + "bdc_text": "praesidum autem cunctatio , quia et expectabatur necessario et in secundum et vigesimum usque diem negotium produxit , remorata tantisper sola colloquium est . His igitur duobus et viginti diebus , dum praesidum adventus necessarius expectatur , ne nihil agerent nostri de doctrina experiri ac futurum certamen praesentare volebant . Haec congressio talis fuit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1011", + "psc_text": "Et quidem ille cum venerit, redditurus est quod promisit, sed requisiturus est quod redemit: et quod in primo adventu contulit, exacturus est in secundo Quamvis multum praesumere debeamus de misericordia Dei, non tamen negligenter debemus timere justitiam ejus. Cum justitia enim te judicabit, qui cum misericordia te redemit. Nam quod tam longo tempore peccamus et parcit, non est negligentia, sed patientia. Non ille potentiam perdidit, sed nos ad poenitentiam reservavit. Timeamus ergo justitiam, cujus misericordiam desideramus. Parcit enim modo, sed non tacet: sed et si tacet, non semper tacebit. Audiamus ergo eum dum non tacet in praecepto, si volumus ut nobis parcat, cum non tacuerit in judicio. Modo enim nobis praerogatur misericordia, tunc a nobis exigetur justitia, et reddet unicuique secundum opera sua; ac fiet illud quod Apostolus dixit, Judicium sine misericordia illi qui non fecit misericordiam (Jacobi II, 13) . SERMO XLV . De eo quod in Isaia, cap.", + "candidate_score": 0.661001, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_646_648", + "bdc_text": "copiam actorum agentibus partibus denegare : legatos ad colloquium missos colloquio excludere : singulorum suffragia in re sacra audire non velle :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1924", + "psc_text": "quod de malo sui cordis thesauro proferebant; aliud quod de cathedra Moysi, tanquam praecones judicis personabant. Quod dicit praeco, nunquam praeconi tribuetur, si ante judicem dicat. Aliud est quod praeco loquitur in domo sua, aliud quod praeco loquitur audiens a judice. Nam, velit nolit, praeco sonat vocem punitionis et amici sui. Item, velit nolit, sonat vocem absolutionis et inimici sui. Da vocem de corde ejus: absolvit amicum, punit inimicum. Da vocem de sella judicis: punit amicum, absolvit inimicum. Da vocem Scribarum de corde eorum: audies, Manducemus et bibamus; cras enim moriemur (Isai XXII, 13) . Da vocem de cathedra Moysi: audies, Non occides: Non adulterabis: Non furtum facies: Non falsum testimonium dices: Honora patrem et matrem (Exod. XX, 12-16) : Diliges proximum tuum sicut te ipsum (Levit. XIX, 18) . Hoc tu fac, quod per os Scribarum cathedra sonat: non quod per cor Scribarum. Ita enim Domini sententiam utramque complectens,", + "candidate_score": 0.660967, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_511", + "bdc_text": "in qua de bonorum omnium et publici iuditii summo contemptu , de salutis publicae maximo neglectu multa sunt amplissime dicta .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_446", + "psc_text": "boni. Attendunt homines qui credunt praesentia et non credunt futura, quoniam ista bona et mala praesentis saeculi promiscue habent boni et mali. Si divitias optant, vident habere divitias et pessimos homines et bonos homines; vident etiam, si exhorrent paupertatem et miserias hujus saeculi, laborare in his miseriis non solum bonos, sed etiam malos: et dicunt in corde suo, quia res humanas Deus nec respicit, nec regit, sed omnino in intimo quodam mundi hujus fundo dimisit nos casibus volvi, nec aliquam providentiam exhibet nobis. Ac per hoc fit in illis contemptus praecepti, quia non vident manifestationem judicii. CAPUT II. 2. Cur Deus nunc judicat quaedam, non omnia. Verumtamen etiam modo debet quisque attendere, quia quando vult Deus, respicit et judicat, et ad horam non differt: quando autem vult, differt. Et unde hoc? Quia si nunquam in praesenti judicaret, non esse Deus crederetur: si omnia in praesenti judicaret, nihil judicio reservaret. Ad", + "candidate_score": 0.660483, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_89_91", + "bdc_text": "praesidum autem cunctatio , quia et expectabatur necessario et in secundum et vigesimum usque diem negotium produxit , remorata tantisper sola colloquium est . His igitur duobus et viginti diebus , dum praesidum adventus necessarius expectatur , ne nihil agerent nostri de doctrina experiri ac futurum certamen praesentare volebant . Haec congressio talis fuit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1264", + "psc_text": "caput XX, de conductis in viuea. Habitus ad Mensam sancti Cypriani, in die dominico. CAPUT PRIMUM. NUM. 1. Superioris sermonis mentio. Lectiones sanctas plures, cum recitarentur, audivimus, et de his nos oportet dicere, quod Dominus fuerit donare dignatus. Sed lectionum omnis auditor quod recentius lectum est magis meminit, et ut inde aliquid a tractatore verbi dicatur exspectat. Cum ergo ultimum sit sanctum Evangelium recitatum, non dubito exspectare Charitatem vestram, ut de ista vinea, et de conductis, et de mercede denarii aliquid audiatis. Sed ego memini superiore Dominico quid promiserim. Cum enim de sancto Propheta quod lectum fuerat aliquid exponere voluissem; lectum autem fuerat, quaerenti homini quibus sacrificiis placaret Deum, renuntiatum esse, nihil ab illo Deum quaerere, nisi facere judicium et justitiam, et diligere misericordiam, paratumque esse ire cum Domino Deo suo: tractavi, quantum potui, de judicio; tantumque sermo productus est, ut non remaneret temporis spatium, quo possem de caeteris disputare.", + "candidate_score": 0.66027, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_659_661", + "bdc_text": "Nam de privato colloquio longum esset dicere . De futuris autem Comitiis quid speremus , certum propemodum nihil habetur . Vos in Domino valete , et me , sicut coepistis , amate .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_504", + "psc_text": "humilias te, inclinat se ad te. Publicanus de longe stabat, et ideo Deus illi facilius propinquabat: nec oculos levare audebat ad coelum (Luc. XVIII, 13), et jam secum habebat qui fecerat coelum. Unde ergo jucundamur in Domino, si a nobis tam longe est Dominus? Ut non sit longe, et ut longe sit, tu facis. Ama, et propinquabit: ama, et habitabit. Dominus in proximo est, nihil solliciti fueritis (Philipp. IV, 5 et 6). Vis videre quam si amaveris tecum sit? Deus charitas est (I Joan. IV, 8) . Quid longe lateque volitant phantasmata cogitationis tuae, et dicis tibi, Putas quid est Deus? putas qualis est Deus? Quidquid finxeris, non est: quidquid cogitatione comprehenderis, non est. Si enim ipse esset, cogitatione comprehendi non posset. Sed ut aliquid gustu accipias, Deus charitas est. Dicturus es mihi, Putas quid est charitas? Charitas est qua diligimus. Quid diligimus? Ineffabile bonum, bonum beneficum, bonum bonorum omnium", + "candidate_score": 0.660265, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_96", + "bdc_text": "De fide et operibus prima fuit disputatio , in qua , an fides ipsa iustitia , an causae iustitiae , an neque iustitia neque causae iustitiae , sed tantum loco nobis iustitiae esset , disputabantur .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_34", + "psc_text": "Ergo iste justificatus est, et operatus non est; et impletur sententia Apostoli dicentis, Arbitramur justificari hominem per fidem sine operibus Legis. Latro qui cum Domino crucifixus est, corde credidit ad justitiam, ore confessus est ad salutem (Id. X, 10). Nam fides quae per dilectionem operatur, etsi non sit in quo exterius operetur, in corde tamen illa fervens servatur. Nam erant quidam in Lege, qui de operibus Legis gloriabantur, quae fortasse non dilectione, sed timore faciebant; et volebant se justos videri, et praeponi Gentibus, quae opus Legis non fecerant. Apostolus autem praedicans fidem gentibus, cum eos qui accedebant ad Dominum, videret justificatos ex fide, ut jam qui crediderant bene operarentur, non quia bene operati sunt credere mererentur, exclamavit securus, et ait, Quia justificari homo potest ex fide sine operibus Legis: ut illi magis non fuerint justi, qui quod faciebant, timore faciebant; cum fides per dilectionem operetur in corde, etiam si foras", + "candidate_score": 0.660102, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_532", + "bdc_text": "Praeterea hac forma , quam iam proponerent , non tam pluralitatem suffragiorum , quam nemo hic quaereret , sed prorsus ipsa delectorum suffragia tolli , si tantum duobus colloquendi locus daretur , caeteris omnibus silentium imponeretur .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_682", + "psc_text": "Modo autem sermonem profero, verba inter vos et syllabas non dividitis, nec secatis sermonem meum, ut alius tollat istam partem, alius illam, et sic minutatim et particulatim ad singulos quosque quod dico perveniat: sed totum audit unus, totum audiunt duo, totum audiunt plures, et quotquot venerint totum audiunt; et omnibus sufficit, et singulis integrum est: praeparatur ad audiendum auris tua, nec eam fraudat vicina auris aliena. Si hoc fit de verbo sonante, quid fit de Verbo omnipotente? Quomodo enim vox ista nostra auribus omnium audientium singulis tota est et apud singulos tota est; nec tot sunt meae voces quot vestrae aures, sed una vox multas aures implet, non divisa, sed omnibus tota: sic cogitate Verbum Dei totum in coelis, totum in terris, totum in Angelis, totum apud Patrem, totum apud Virginem, totum in aeternitate, totum in carne, totum ad inferos, cum visitaret, totum in paradiso, quo latronem transtulit. Haec dixi", + "candidate_score": 0.659825, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_381", + "bdc_text": "alterum , pontificem tyrannidem sibi in regno Christi et Ecclesia occupantem , scissa charitate causam tumultibus et funestis bellis dedisse , flammis adhuc eos , in quibus charitatis aliquid superesset , delentem .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1846", + "psc_text": "tribulatio, quam pro nomine Christi credentes fuerant perpessuri; tamen non ab re est, eumdem Spiritum sanctum etiam nomine ignis significatum videri. Propter quod et in adventu ejus dictum est: Visae sunt illis linguae divisae, velut ignis, qui et insedit super unumquemque eorum (Id. II, 3) . Hinc et ipse Dominus ait: Ignem veni mittere in mundum (Luc. XII, 49) . Hinc et Apostolus ait: Spiritu ferventes (Rom. XII, 11) : quoniam hinc fervet charitas. Diffunditur quippe in cordibus nostris per Spiritum sanctum, qui datus est nobis. Cui fervori contrarium est, quod Dominus ait, Refrigescet charitas multorum (Matth. XXIV, 12) . Sed perfecta charitas perfectum donum est Spiritus sancti. Prius est autem illud quod ad remissionem pertinet peccatorum: per quod beneficium eruimur de potestate tenebrarum (Coloss. I, 13), et princeps hujus mundi mittitur foras fide nostra (Joan. XII, 31), qui operatur in filiis infidelitatis (Ephes. II, 2), nulla vi alia nisi", + "candidate_score": 0.659666, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_110_112", + "bdc_text": "An occupandi gubernandique imperia ius tenere : an singulare privilegium prophetiae supra apostolatum et episcopatum existat . Quarta de poenitentia et partibus illius disputatio fuit instituta tantum .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2881", + "psc_text": "Et alio loco: In cogitationibus impii interrogatio erit (Sap. I, 9) . Non ubi ego te interrogo, ibi interrogat Deus. Ego interrogo linguam tuam, Deus interrogat cogitationem tuam. Novit autem quomodo audias, et novit quomodo exigat, qui jubet ut dem. Erogatorem me esse voluit, exactionem sibi servavit. Monere, docere, corripere nostrum est: salvare vero et coronare, aut damnare et in gehennas mittere, non est nostrum. Judex autem tradet ministro, minister in carcerem. Amen dico tibi, non exies inde, donec solvas novissimum quadrantem (Matth. V, 25, 26) . 9. Quadragenarius numerus in jejunio Moysi, Eliae et Christi. Quadragesima ante Pascha. Quinquaginta dies post Pascha. Redeamus ergo ad rem. Perfectio justitiae quadragenario numero demonstratur. Quid est quadragenarium numerum implere? Continere se ab amore hujus saeculi. Continentia a rebus temporalibus, ne perniciose amentur, quasi jejunare est ab isto saeculo. Ideo Dominus quadraginta diebus jejunavit (Id. IV, 2), et Moyses (Exod. XXXIV, 28), et", + "candidate_score": 0.659241, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_620_622", + "bdc_text": "Sed eius viri paucorum licet dierum orationes continuo de hac re habitae , et quid in hac controversia positum sit , et quam ridicula adversariorum contentio fuerit , satis superque docebunt . Decima et octava Januarii die , binis ab utraque parte delectis viris , et ad se domum vocatis , legatus , cum satis se iam hanc rem intelligere , et ad informandum Caesarem sufficienter instructum esse diceret , sententias partium conformare conatus est . Erat autem adversariorum non eadem hac de re sententia .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1583", + "psc_text": "14) ? Quia ergo quomodo credatur in Deum, et accepistis, et tenuistis, et reddidistis: accipite hodie quomodo invocetur Deus. Ipse Filius sicut audistis, cum Evangilium legeretur, docuit discipulos suos et fideles suos hanc Orationem. Spem habemus obtinendae causae nostrae, quando talis jurisperitus nobis Preces dictavit. Assessor Patris, sicut confessi estis, qui sedet ad dexteram Patris: ipse est advocatus noster, qui futurus est judex noster. Inde enim venturus est judicare vivos et mortuos. Tenete ergo et hanc Orationem, quam reddituri estis ad octo dies. Quicumque autem vestrum non bene Symbolum reddiderunt, habent spatium, teneant: quia die sabbati audientibus omnibus qui aderunt reddituri estis, die sabbati novissimo, quo die baptizandi estis. Ad octo autem dies ab hodierno die reddituri estis hanc Orationem, quam hodie accepistis. CAPUT II. 2. Omnium unus pater. Cujus caput est, Pater noster, qui es in coelis. Invenimus Patrem in coelis: attendamus quemadmodum vivamus in terris. Sic enim debet", + "candidate_score": 0.65922, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_598_600", + "bdc_text": "Quantum vero adversarii de sua concessuri essent , ipsis curandum et committendum esse iudicabant . Huic nostrorum orationi , quae habita quinto Januarii fuit , vix undecima post Januarii die Praesides responderunt . Igitur cum iam in vicino Caesar esse , et dies Ratisponenses instare , et proelium si iniretur subito dirimendum esse videretur , praesides adesse nostros postridie et legati Caesaris mentem cognoscere , iusserunt .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3780", + "psc_text": "Quomodo isti non praejudicant absenti Primiano, sic et illi praejudicare non potuerunt absenti Caeciliano. CAPUT IX. 13. Donatistae sua ipsorum sententia damnati. Quid eos putatis in hac angustia respondisse? Quid enim dicerent? Qua evaderent inclusi retibus veritatis? Ut haec retia violenter rumperent, quid dixerunt breviter et absolute pro nobis? Et quidem multa, et pene omnia pro nobis, sicut Gesta indicabunt, quae jam proponenda vestra Charitas lectura est. Sed hoc loco rogo vos, et obsecro per Christum, ut teneatis, dicatis, in ore semper habeatis. Non potuit enim pro nobis brevior, et certior, et liquidior ferri sententia. Quid ergo dixit, cum hoc objiceremus: Sic non praejudicant isti Caeciliano, quomodo nec illi Primiano. Et ille defensor illorum: Nec causa causae praejudicat, nec persona personae (Brevic. Collationis cum Donatistis, die 3, cap. 16, n. 28) . O responsum breve, liquidum, verum! Non enim scivit quid dixit; sed Caiphae similis, cum esset pontifex prophetavit (Joan.", + "candidate_score": 0.659209, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_246_248", + "bdc_text": "In posteriore nulla difficultas erat , nisi inventa postea ab adversariis nova eius articuli interpretatio fuisset . Quoniam enim hi homines , quos ob praesentem tum necessitatem nostri ad excipiendum acta designarant , huiusmodi erant , non qui descriptum , sed qui expensum aestimatumque disputationem eam venissent , ut conscribendi acta laborem et ferre , et non illibenter suscipere videbantur , ita autographa iterem describendi molestiam honestis hominibus imponere iniquum iudicabatur . Itaque postulatum hic fuit , ut notariis singulis substitutos singulos habere liceret .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3759", + "psc_text": "Epistola, non enim in hac ipsa longe superius aut inferius; sed in eo ipso loco, ita ut sibi sint eadem verba contigua, utrumque posuit, et quia unusquisque proprium onus portabit, et quod admonuit et hortatus est, ut invicem onera nostra portemus. CAPUT II. 3. Onerum duo genera. Alia ergo sunt onera, in quibus unusquisque proprium portat, nec portat cum alio alter, nec projicit in alterum; et alia sunt onera, in quibus recte dicis fratri, Porto tecum, aut Porto pro te. Si ergo distinctione opus est, non est facilis intellectus. Contra eos ergo qui putabant posse hominem contaminari peccatis alienis, respondit Apostolus, Unusquisque onus proprium portabit. Item, contra eos quibus per hoc possit negligentia subintrare, ut quasi securi facti quod non contaminarentur peccatis alienis, neminem curarent corrigere, Invicem onera vestra portate. Breviter dictum, breviterque distinctum est: et quantum existimo, manifestationem veritatis non impedivit. Nam et breviter audistis, et cito intellexistis. Corda", + "candidate_score": 0.659194, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_0_2", + "bdc_text": "Acta Conventus Wormatiensis Simone Grynaeo Descripta A. D. 1540 . Charissimis in Christo fratribus Evangelium Tyguri annuntiantibus Simon Grynaeus . S. D .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1151", + "psc_text": "I, 7, 8) . Ergo Deo veniente Christo, et nomen ejus, et praedicatio Evangelii ejus ab Jerusalem, id est, ab Africo; et a monte umbroso, id est, a monte Oliveti: quia per omnes gentes diffamatum est Evangelium. Operiet montes umbra ejus, id est refrigerium ejus, protectio ejus; et laudis ejus plena est terra. Cantate ergo cum tota terra canticum novum; non canticum vetus cum angulo terrae. CAPUT XVII. 41. Donatistae Simonis Cyrenaei factum pro se interpretantes. Dicunt et aliud: Cyrenaeus, inquiunt, quidam Simon angariatus est, ut tolleret crucem Domini (Matth. XXVII, 32). Legimus: sed quid te adjuvet, volo scire. Cyrenaeus, inquit, Afer est: quare ipse angariatus est qui crucem tolleret. Ubi sit Cyrene, forte nescis: Lybia est, Pentapolis est, contigua est Africae, ad Orientem magis pertinet. Vel in distributione provinciarum Imperatorum cognosce: Imperator orientalis mittit judicem ad Cyrenen. Breviter respondeo: Ubi est pars Donati, non invenitur Cyrene; ubi est Cyrene,", + "candidate_score": 0.659169, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_347", + "bdc_text": "Igitur octava Decembris die sacris hinc inde peractis , cum e templo in Curiam venissemus , aliudque nihil quam classicum illud expectaremus , spectaculum longe aliud novumque obiectum fuit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3674", + "psc_text": "est, verum est, a Deo praeceptum est: sed occultationis signum est. Novum enim Testamentum in veteri velabatur: vetus Testamentum in novo revelatur. Ideo signum ab occulto transeat in manifestum, et incipiat esse in fronte quod latebat sub veste. Nam in eo signo Christum esse praenuntiatum quis ambigat? Inde cultellus petrinus: Petra autem erat Christus (I Cor. X, 4). Inde octavus dies circumcisionis, et dominicus resurrectionis. Ideo Apostolus inde transiens, inde veniens, transiens scilicet ad Christum, ut auferatur velamen, novit unde glorietur. Mihi autem absit gloriari, nisi in cruce Domini nostri Jesu Christi. Quid enim prius dixerat? Neque enim qui circumcisi sunt, ii legem custodiunt; sed volunt vos circumcidi, ut in vestra carne glorientur (Galat. VI, 14, 13) . Tu quid, Apostole? Transfer signum ad frontem. Mihi autem absit gloriari, nisi in cruce Domini nostri Jesu Christi. Hic habeo, inquit, quod ignorabam. Venit Testamentum novum, revelatum est quod occultabatur. Qui sedebant", + "candidate_score": 0.658883, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_204", + "bdc_text": "In eo responso actae gratiae Caesaris primum , mox legati erga Germanos , benevolentiae et studiis fuerunt :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3991", + "psc_text": "mundum peccatores salvos facere, quorum primus ego sum. Sed ideo misericordiam consecutus sum, ut in me ostenderet Christus Jesus omnem longanimitatem suam, ad informationem eorum qui credituri sunt illi in vitam aeternam. Hoc de apostolica lectione percepimus. Deinde cantavimus Psalmum, exhortantes nos invicem, una voce, uno corde dicentes, Venite adoremus, et prosternamur ei, et fleamus coram Domino qui fecit nos: et ibi praeveniamus faciem ejus in confessione, et in psalmis jubilemus ei. Post haec, evangelica lectio decem leprosos mundatos nobis ostendit, et unum ex eis alienigenam gratias agentem mundatori suo. Has tres lectiones, quantum pro tempore possumus, pertractemus, dicentes pauca de singulis; et quantum conari possumus, adjuvante Domino, non in aliqua earum sic immorantes, ut aliis duabus impedimentum afferamus. CAPUT II. 2. Gratiarum actio ab omnibus debita medico. Peccatum originale in parvulis. Pupillorum tutores episcopi. Proponit nobis Apostolus scientiam gratiarum actionis. Mementote quid ultima evangelica lectio resonet, quomodo Jesus Dominus", + "candidate_score": 0.658226, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_246_248", + "bdc_text": "In posteriore nulla difficultas erat , nisi inventa postea ab adversariis nova eius articuli interpretatio fuisset . Quoniam enim hi homines , quos ob praesentem tum necessitatem nostri ad excipiendum acta designarant , huiusmodi erant , non qui descriptum , sed qui expensum aestimatumque disputationem eam venissent , ut conscribendi acta laborem et ferre , et non illibenter suscipere videbantur , ita autographa iterem describendi molestiam honestis hominibus imponere iniquum iudicabatur . Itaque postulatum hic fuit , ut notariis singulis substitutos singulos habere liceret .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3757", + "psc_text": "Omnes nos per Apostolum admonet veritas, ut invicem onera nostra portemus: et in eo ipso quo nos admonet, ut invicem onera nostra portemus, quo fructu id faciamus ostendit, adjungens et dicens, Et sic adimplebitis legem Christi: quae non implebitur, nisi invicem onera nostra portemus. Quae sint onera ista, et quemadmodum portanda sint, quoniam quidem omnes pro nostris viribus conari debemus implere legem Christi, adjuvante Domino conabor ostendere. Quod me demonstraturum esse proposui, mementote ut exigatis: et cum reddidero, non petatis. Hoc me demonstraturum esse proposui, adjuvante Domino intentionem meam et pro me orationes vestras, quae sint onera quae invicem nos jubet ut portemus Apostolus, et quemadmodum portanda sint. Hoc si fecerimus, illud ubi fructum posuit, sua sponte consequetur, ut impleamus legem Christi. 2. Onera distinguenda. Dicit aliquis: Obscure enim apostolus locutus est, ut tu coneris exponere quae sint ista onera, vel quemadmodum invicem sustinenda? Est illic quaestio, quae nos cogit", + "candidate_score": 0.658159, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_461_463", + "bdc_text": "Nostri , adito Senatu , ostendebant , eum virum , qui tredecim annis antea , et nunc toto Comitiorum tempore , interpellante nemine , contionatus fuisset , sine eorum ignominia , qui huc evangelii defendendi causa venissent , refici hoc tempore et se praesente non posse . Turpe futurum sibi , si culpa sua non solum non promotus evangelii cursus , non solum alibi , sed etiam eo loco , ubi in eam rem nunc maxime incumberent , impeditus fuisset . Neque illius rei exemplum ullum extare , cum tot in locis ab annis iam viginti iisdem de rebus pars utraque saepe convenisset :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1825", + "psc_text": "Lex subintravit, ut abundaret delictum (Rom. V, 20) . Cum ergo ipse etiam alibi dicat, Non veni vocare justos, sed peccatores (Matth. IX, 13) ; quomodo, si non venisset, peccatum non haberent, nisi quia sententia ista nec universaliter nec particulariter, sed indefinite pronuntiata non omne peccatum cogit intelligi? Sed plane nisi aliquod peccatum intellexerimus, quod non haberent, nisi Christus venisset et locutus eis fuisset, falsam, quod absit, sententiam esse diceremus. Non ergo ait, Si non venissem et locutus fuissem eis, nullum peccatum haberent: ne Veritas mentiretur. Nec rursus definite dixit, Si non venissem et locutus fuissem eis, quoddam peccatum non haberent: ne pium studium parum exerceretur. In omni quippe copia Scripturarum sanctarum pascimur apertis, exercemur obscuris: illic fames pellitur, hic fastidium. Quia ergo non est dictum, Peccatum nullum haberent; non perturbemur, cum peccatores Judaeos, etiamsi Dominus non venisset, agnoscimus. Sed tamen quia dictum est, Si non venissem, peccatum non haberent;", + "candidate_score": 0.658147, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_323_325", + "bdc_text": "Itaque nec alium auditorem , quam qui in ipso colloquio versaretur , admittere . De vocibus suffragantium idem , quod prius , statuere : etiam substitutos , ut omne superfluum rescinderetur , colloquio removere :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_682", + "psc_text": "Modo autem sermonem profero, verba inter vos et syllabas non dividitis, nec secatis sermonem meum, ut alius tollat istam partem, alius illam, et sic minutatim et particulatim ad singulos quosque quod dico perveniat: sed totum audit unus, totum audiunt duo, totum audiunt plures, et quotquot venerint totum audiunt; et omnibus sufficit, et singulis integrum est: praeparatur ad audiendum auris tua, nec eam fraudat vicina auris aliena. Si hoc fit de verbo sonante, quid fit de Verbo omnipotente? Quomodo enim vox ista nostra auribus omnium audientium singulis tota est et apud singulos tota est; nec tot sunt meae voces quot vestrae aures, sed una vox multas aures implet, non divisa, sed omnibus tota: sic cogitate Verbum Dei totum in coelis, totum in terris, totum in Angelis, totum apud Patrem, totum apud Virginem, totum in aeternitate, totum in carne, totum ad inferos, cum visitaret, totum in paradiso, quo latronem transtulit. Haec dixi", + "candidate_score": 0.658096, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_593", + "bdc_text": "In ipsa quippe iuramenti forma , ut acta singula scriberentur , cautum fuit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_4110", + "psc_text": "Considerat enim te jurare, Per Deum, per Christum occido illum: et haec quoties per diem, quoties per horam? Non aperis os, nisi ad talem jurationem. Nolles ut diceret tibi, Ante omnia, ut te adversus consuetudinem intentissimum redderet, ut omnia tua inspiceres, omnes motus linguae tuae diligentissime custodires, esses custos malae consuetudinis tuae, ad eam constringendam? Audi, Ante omnia. Dormiebas, pungo, Ante omnia, spinas admoveo. Quid est, Ante omnia? Ante omnia vigila, ante omnia intentus esto. CAPUT IX. 10. Jurandi consuetudini aliquando obnoxius Augustinus. Juratio qua conditione adhibenda. Juravimus et nos passim, habuimus istam teterrimam consuetudinem et mortiferam. Dico Charitati vestrae: ex quo Deo servire coepimus, et quantum malum sit in perjurio vidimus, timuimus vehementer, et veternosissimam consuetudinem timore frenavimus. Frenata restringitur, restricta languescit, languescens emoritur, et malae consuetudini bona succedit. Denique non vobis dicimus, non nos jurare. Si enim hoc dicimus, mentimur. Quantum ad me pertinet, juro; sed quantum mihi", + "candidate_score": 0.657115, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_203_205", + "bdc_text": "Ita denique cum nostri et legatum et praesides , et eos , qui inter adversarios concordiae studere videbantur , acriore responso in ipso praesertim colloquii principio frustra se alienaturos , et apologia hac nunc quidem nihil effecturos esse viderent , in commune responsum concesserunt . In eo responso actae gratiae Caesaris primum , mox legati erga Germanos , benevolentiae et studiis fuerunt : tum ei querelae , quae gravis et acerba in illius oratione fuit , sic est responsum .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3449", + "psc_text": "et bonum: sed infirmabatur per carnem; et quod jubebat, in nobis impleri non poterat. Alia ergo lex, ut dicere coeperam, tibi ostendat peccatum, alia tollat: ostendat peccatum lex litterae, tollat peccatum lex gratiae. SERMO CLIII . De verbis Apostoli, Rom. VII, 5-13, Cum essemus in carne, passiones peccatorum quae per Legem sunt, operabantur in membris nostris, ut fructum ferrent morti, etc. Contra Manichaeos aperte, et tacite contra Pelagianos. CAPUT PRIMUM. 1. Locus Apostoli exponendus quam difficilis. Audivimus, concorditerque respondimus, et Deo nostro consona voce cantavimus: Beatus vir quem tu erudieris, Domine, et ex lege tua docueris eum (Psal. XCIII, 12) . Silentium si praebeatis, audietis. Non invenit locum sapientia, ubi non est patientia. Nos loquimur, sed erudit Deus: nos loquimur, sed Deus docet. Non enim beatus dictus est quem docet homo, sed quem tu erudieris, Domine. Nos plantare possumus et rigare: sed Dei est incrementum dare (I Cor. III, 7).", + "candidate_score": 0.657073, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_94_96", + "bdc_text": "In hoc circulo Melanchthon praefuit . Caeteri pro se quisque sententiam suam deprompserunt . De fide et operibus prima fuit disputatio , in qua , an fides ipsa iustitia , an causae iustitiae , an neque iustitia neque causae iustitiae , sed tantum loco nobis iustitiae esset , disputabantur .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_34", + "psc_text": "Ergo iste justificatus est, et operatus non est; et impletur sententia Apostoli dicentis, Arbitramur justificari hominem per fidem sine operibus Legis. Latro qui cum Domino crucifixus est, corde credidit ad justitiam, ore confessus est ad salutem (Id. X, 10). Nam fides quae per dilectionem operatur, etsi non sit in quo exterius operetur, in corde tamen illa fervens servatur. Nam erant quidam in Lege, qui de operibus Legis gloriabantur, quae fortasse non dilectione, sed timore faciebant; et volebant se justos videri, et praeponi Gentibus, quae opus Legis non fecerant. Apostolus autem praedicans fidem gentibus, cum eos qui accedebant ad Dominum, videret justificatos ex fide, ut jam qui crediderant bene operarentur, non quia bene operati sunt credere mererentur, exclamavit securus, et ait, Quia justificari homo potest ex fide sine operibus Legis: ut illi magis non fuerint justi, qui quod faciebant, timore faciebant; cum fides per dilectionem operetur in corde, etiam si foras", + "candidate_score": 0.656744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_573", + "bdc_text": "Quae res si logomachiae vocandae sint , omnium gentium de religione dissidia et contentiones logomachias esse :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1892", + "psc_text": "posse remissionem omnis peccati omnisque blasphemiae, nisi in Christi congregatione, quae non spargit. Congregatur quippe in Spiritu sancto, qui non est contra se ipsum divisus, sicut ille immundus spiritus. Et propterea omnes congregationes, vel potius dispersiones, quae se Christi Ecclesias appellant, et sunt inter se divisae atque contrariae, et unitatis congregationi, quae vera est Ecclesia ejus, inimicae; non quia videntur ejus habere nomen, idcirco pertinent ad ejus congregationem. Pertinerent autem, si Spiritus sanctus, in quo consociatur haec congregatio, adversum se ipsum divisus esset. Hoc autem quia non est (qui enim non est cum Christo, contra ipsum est; et qui cum illo non congregat, spargit), ideo peccatum omne atque omnis blasphemia dimittetur hominibus in hac congregatione, quam in Spiritu sancto, et non adversus se ipsum diviso, congregat Christus. Ipsius autem Spiritus blasphemia illa, qua fit ut corde impoenitenti huic tanto Dei dono usque in finem vitae istius resistatur, non remittetur. Nam", + "candidate_score": 0.656578, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_455", + "bdc_text": "Sed quoniam ( ut fit ) is contionator , qui doctrinam Christi more nostro vere proponebat , longe adeo superabat , ut illo altero relicto ad hunc solum populus omnis conflueret , ac templum totum compleret , hoc praesertim tempore , cum praestantissimi homines , qui de religionis controversia aderant , ad eius conciones accessissent , adversariis hic concursus plaususque populi intolerandus fuit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1330", + "psc_text": "omnes gentes (Gen. XXII, 18) . Quod credidit unus de sua singularitate, exhibitum est multis de seminis multitudine. Tunc non videbatur, et credebatur; nunc videtur, et impugnatur: et quod uni tunc dicebatur et ab uno credebatur; nunc oppugnatur a paucis, quando exhibetur in multis. Ille qui discipulos suos fecit piscatores hominum, intra retia sua omne genus auctoritatis inclusit. Si multitudini credendum est; quid copiosius Ecclesia toto orbe diffusa? Si divitibus credendum est; attendant quot divites cepit: si pauperibus credendum est, attendant pauperum millia: si nobilibus; intus est jam pene tota nobilitas: si regibus; videant omnes subditos Christo: si eloquentioribus, doctioribus, prudentioribus; intueantur quanti oratores; quanti periti, quanti philosophi hujus mundi ab illis piscatoribus irretiti sint, ut ad salutem de profundo attraherentur; cogitantes eum qui magnum malum animae humanae, id est, superbiam, suae humilitatis exemplo sanare descendens, infirma mundi elegit, ut confunderet fortia; et stulta hujus mundi elegit, ut confunderet sapientes;", + "candidate_score": 0.656419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_333", + "bdc_text": "de forma iuramenti , si prius inspitienda detur , amplius nil disputaturos esse :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_4088", + "psc_text": "nolite jurare, neque per coelum, quia sedes Dei est; neque per terram, quia scabellum est pedum ejus; neque per caput tuum jurabis, quia non tibi est potestas facere unum capillum album aut nigrum. Sit autem sermo vester, Est, est; Non, non: si quid amplius est, a malo est (Matth. V, 33-37) . Huic dominicae admonitioni memorata Apostoli lectio omnino sic congruit, ut nihil aliud Deus jussisse videatur: quia nullus alius hoc dixit, quam ille qui per Apostolum dixit: Ante omnia, inquit, fratres mei, nolite jurare, neque per coelum, neque per terram, neque aliud quodcumque juramentum. Sit autem sermo vester, Est, est; Non, non. Nisi quod iste addidit, Ante omnia: ex quo multum fecit intentos, auxitque difficultatem quaestioni. CAPUT II. 2. Juratio licet a Deo usurpata, homini tamen fugienda. Perjurium quot modis contingit. Invenimus enim jurasse sanctos, jurasse primitus ipsum Dominum, in quo non est omnino peccatum. Juravit Dominus, et non", + "candidate_score": 0.656339, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_406_408", + "bdc_text": "Qua de re pulchrum legati responsum fuit , nam cum a nostris hominibus ad maturandum colloquium assidue urgeretur , confessus aliquando ingenue est , nos non dividi , illos componi non posse . Itaque se , quomodo colloquium procederet , non videre : in quo spes omnis esset in nostra dissensione collocata .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1895", + "psc_text": "quo velut area cum palea trituratur, sic operatur, ut nullius veram confessionem aspernetur, nullius simulatione fallatur, atque ita reprobos fugiat, ut etiam per eorum ministerium probos colligat. Unum ergo suffugium est, ne sit irremissibilis blasphemia, ut cor impoenitens caveatur; nec aliter poenitentia prodesse credatur, nisi ut teneatur Ecclesia, ubi remissio peccatorum datur, et societas Spiritus in pacis vinculo custoditur. CAPUT XXIV. 38. Tractatoris humilitas. Ut potui, difficillimam quaestionem, si tamen aliquatenus potui, Domino miserante atque adjuvante, tractavi. Quidquid tamen in ejus difficultate apprehendere non valui, non imputetur ipsi veritati, quae salubriter pios, etiam cum occultatur, exercet; sed infirmitati meae, qui vel intelligenda conspicere, vel intellecta explicare non potui. De his autem quae forte potuimus et cogitando vestigare, et dicendo expedire, illi sunt agendae gratiae, a quo quaesivimus, a quo petivimus, ad quem pulsavimus, ut haberemus unde et nos meditando aleremur, et vobis loquendo ministraremus. SERMO LXXII . De verbis Evangelii", + "candidate_score": 0.656321, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_101_103", + "bdc_text": "De Missa , altera , in qua duabus de rebus , operis eius applicatione et corporis Christi sacrificatione adversus Scholarum sententiam est actum . Tertia de votis monasticis et cultu electitio . Quarta de primatu papae et potestate Ecclesiae :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1862", + "psc_text": "opera Patris et Filii; quid credendum est de Spiritu sancto, nisi quia et ipse pariter operatur? Nam in eo ipso loco, unde exorta est ista quaestio quam discutimus, cum Filius ejiceret daemonia, ipse tamen ait, Si ego in Spiritu sancto ejicio daemonia, igitur pervenit in vos regnum Dei. CAPUT XVI. 26. Trinitatis potestas et operatio individua. Hic forte quis dicat, Spiritum sanctum dari potius a Patre et Filio, quam sua voluntate aliquid operari; et ad hoc pertinere quod dictum est, In Spiritu sancto ejicio daemonia, quod non ipse Spiritus, sed Christus id faceret Spiritu: ut sic intelligatur quod dictum est, In Spiritu sancto ejicio, tanquam diceretur, Spiritu sancto ejicio. Solent quippe ita loqui Scripturae, Interfecerunt in gladio: id est, gladio. Succenderunt in igni (Psal. LXXIII, 7) : id est, igni. Et accepit Jesus cultros petrinos, in quibus circumcideret filios Israel (Josue V, 2, 3) : id est, quibus circumcideret filios", + "candidate_score": 0.656065, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_386_388", + "bdc_text": "Proposita enim nona Decembris die iuramenti forma notariis , plena conditionum intolerabilium fuit . Itaque nostri homines trahi de industria rem , et colloquium simulari , non quaeri , videntes , causam diligentius circumspicere coeperunt . De ea re antequam ad iuramenti formam venio , paucis est dicendum .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_4110", + "psc_text": "Considerat enim te jurare, Per Deum, per Christum occido illum: et haec quoties per diem, quoties per horam? Non aperis os, nisi ad talem jurationem. Nolles ut diceret tibi, Ante omnia, ut te adversus consuetudinem intentissimum redderet, ut omnia tua inspiceres, omnes motus linguae tuae diligentissime custodires, esses custos malae consuetudinis tuae, ad eam constringendam? Audi, Ante omnia. Dormiebas, pungo, Ante omnia, spinas admoveo. Quid est, Ante omnia? Ante omnia vigila, ante omnia intentus esto. CAPUT IX. 10. Jurandi consuetudini aliquando obnoxius Augustinus. Juratio qua conditione adhibenda. Juravimus et nos passim, habuimus istam teterrimam consuetudinem et mortiferam. Dico Charitati vestrae: ex quo Deo servire coepimus, et quantum malum sit in perjurio vidimus, timuimus vehementer, et veternosissimam consuetudinem timore frenavimus. Frenata restringitur, restricta languescit, languescens emoritur, et malae consuetudini bona succedit. Denique non vobis dicimus, non nos jurare. Si enim hoc dicimus, mentimur. Quantum ad me pertinet, juro; sed quantum mihi", + "candidate_score": 0.655121, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_422_424", + "bdc_text": "Haec in illa praestituta iuramenti forma desiderata a nostris principio fuerunt , perpensa diligentius ea clausula , qua cavetur , ne cui quicquam quisque notariorum communicet , ne quis hoc de iis intelligeret , qui in ipso colloquio versarentur , quos actorum copia excludere contra actionis naturam erat , addendum necessario videbatur , ut de iis tantum intelligeretur , qui ad colloquium destinati non essent . Valde autem nova hac postulatione perculsi nostri fuerunt . Primum enim cum iis actorum copia qui non legati , postea etiam iis , qui quanquam legati , non tamen destinati ad colloquium essent , negaretur , iam denique diserte omnibus haec eripiebatur , ut quicquid actum foret , ad unum Caesaris legatum per praesides remittendum esset .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3780", + "psc_text": "Quomodo isti non praejudicant absenti Primiano, sic et illi praejudicare non potuerunt absenti Caeciliano. CAPUT IX. 13. Donatistae sua ipsorum sententia damnati. Quid eos putatis in hac angustia respondisse? Quid enim dicerent? Qua evaderent inclusi retibus veritatis? Ut haec retia violenter rumperent, quid dixerunt breviter et absolute pro nobis? Et quidem multa, et pene omnia pro nobis, sicut Gesta indicabunt, quae jam proponenda vestra Charitas lectura est. Sed hoc loco rogo vos, et obsecro per Christum, ut teneatis, dicatis, in ore semper habeatis. Non potuit enim pro nobis brevior, et certior, et liquidior ferri sententia. Quid ergo dixit, cum hoc objiceremus: Sic non praejudicant isti Caeciliano, quomodo nec illi Primiano. Et ille defensor illorum: Nec causa causae praejudicat, nec persona personae (Brevic. Collationis cum Donatistis, die 3, cap. 16, n. 28) . O responsum breve, liquidum, verum! Non enim scivit quid dixit; sed Caiphae similis, cum esset pontifex prophetavit (Joan.", + "candidate_score": 0.654644, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_333_335", + "bdc_text": "de forma iuramenti , si prius inspitienda detur , amplius nil disputaturos esse : personas se pro statuum numero ordinasse : denique utraque in lingua omnia deinde responsa non gravatim oblaturos esse .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_4088", + "psc_text": "nolite jurare, neque per coelum, quia sedes Dei est; neque per terram, quia scabellum est pedum ejus; neque per caput tuum jurabis, quia non tibi est potestas facere unum capillum album aut nigrum. Sit autem sermo vester, Est, est; Non, non: si quid amplius est, a malo est (Matth. V, 33-37) . Huic dominicae admonitioni memorata Apostoli lectio omnino sic congruit, ut nihil aliud Deus jussisse videatur: quia nullus alius hoc dixit, quam ille qui per Apostolum dixit: Ante omnia, inquit, fratres mei, nolite jurare, neque per coelum, neque per terram, neque aliud quodcumque juramentum. Sit autem sermo vester, Est, est; Non, non. Nisi quod iste addidit, Ante omnia: ex quo multum fecit intentos, auxitque difficultatem quaestioni. CAPUT II. 2. Juratio licet a Deo usurpata, homini tamen fugienda. Perjurium quot modis contingit. Invenimus enim jurasse sanctos, jurasse primitus ipsum Dominum, in quo non est omnino peccatum. Juravit Dominus, et non", + "candidate_score": 0.654552, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_466_468", + "bdc_text": "caeterum hoc illi certas tum ob rationes ita permissum fuisse , ut certa cum protestatione , ne id unquam postea a nobis peteret , exciperetur . Quod si omnino silentium huic imponatur , sperare se eum locum , quem huic negavissent , suis contionatoribus negaturos non esse . Curaturum se , ut pro uno contionatore decem substituantur , proque eorum moderatione sponsurum .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3780", + "psc_text": "Quomodo isti non praejudicant absenti Primiano, sic et illi praejudicare non potuerunt absenti Caeciliano. CAPUT IX. 13. Donatistae sua ipsorum sententia damnati. Quid eos putatis in hac angustia respondisse? Quid enim dicerent? Qua evaderent inclusi retibus veritatis? Ut haec retia violenter rumperent, quid dixerunt breviter et absolute pro nobis? Et quidem multa, et pene omnia pro nobis, sicut Gesta indicabunt, quae jam proponenda vestra Charitas lectura est. Sed hoc loco rogo vos, et obsecro per Christum, ut teneatis, dicatis, in ore semper habeatis. Non potuit enim pro nobis brevior, et certior, et liquidior ferri sententia. Quid ergo dixit, cum hoc objiceremus: Sic non praejudicant isti Caeciliano, quomodo nec illi Primiano. Et ille defensor illorum: Nec causa causae praejudicat, nec persona personae (Brevic. Collationis cum Donatistis, die 3, cap. 16, n. 28) . O responsum breve, liquidum, verum! Non enim scivit quid dixit; sed Caiphae similis, cum esset pontifex prophetavit (Joan.", + "candidate_score": 0.654368, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_573", + "bdc_text": "Quae res si logomachiae vocandae sint , omnium gentium de religione dissidia et contentiones logomachias esse :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1330", + "psc_text": "omnes gentes (Gen. XXII, 18) . Quod credidit unus de sua singularitate, exhibitum est multis de seminis multitudine. Tunc non videbatur, et credebatur; nunc videtur, et impugnatur: et quod uni tunc dicebatur et ab uno credebatur; nunc oppugnatur a paucis, quando exhibetur in multis. Ille qui discipulos suos fecit piscatores hominum, intra retia sua omne genus auctoritatis inclusit. Si multitudini credendum est; quid copiosius Ecclesia toto orbe diffusa? Si divitibus credendum est; attendant quot divites cepit: si pauperibus credendum est, attendant pauperum millia: si nobilibus; intus est jam pene tota nobilitas: si regibus; videant omnes subditos Christo: si eloquentioribus, doctioribus, prudentioribus; intueantur quanti oratores; quanti periti, quanti philosophi hujus mundi ab illis piscatoribus irretiti sint, ut ad salutem de profundo attraherentur; cogitantes eum qui magnum malum animae humanae, id est, superbiam, suae humilitatis exemplo sanare descendens, infirma mundi elegit, ut confunderet fortia; et stulta hujus mundi elegit, ut confunderet sapientes;", + "candidate_score": 0.654301, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_172", + "bdc_text": "Itaque orare , ut huic perinde ac si ipse praesto Caesar esset , fidem haberent , et rem bene agerent .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3834", + "psc_text": "fidem: sed ut habeatis fidem, orate fide. Sed orare fide non possetis, nisi fidem haberetis. Non enim orat, nisi fides. Quomodo enim invocabunt, in quem non crediderunt? Aut quomodo credent ei quem non audierunt? Quomodo autem audient sine praedicante? Aut quomodo praedicabunt, si non mittantur (Rom. X, 14, 15) ? Ideo loquimur, quia missi sumus. Audite nos, audite illum per nos. Ergo, ait aliquis, invocamus Deum, ut det nobis perseverare in his bonis quae habemus, et addat bona quae non habemus. Praecessit ergo fides quae rogat. Certe totum dat Deus. Ut enim daret mihi, rogavi: ut rogarem, prius credidi. Ergo mihi dedi quod credidi, et Deus dedit quod credens oravi. Solvatur quaestio: non enim parva est. Hoc te video loqui, quia tu prior dedisti aliquid Deo, ut caetera daret tibi. Dedisti quippe illi fidem tuam et orationem tuam. Et ubi est quod ait Apostolus: Quis enim cognovit sensum Domini, aut", + "candidate_score": 0.654236, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_355_357", + "bdc_text": "Huius igitur Germaniae Romani pontifices saepe miserti , cum succurrere calamitatibus eius conati fuissent , tamen efficere nunquam potuerunt , saltem ut audirentur . Paulus adeo nuper Ro . Pontifex magno cunctos ad liberum concilium studio , et expectatum a vobis , et sepe etiam postulatum , vocavit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1517", + "psc_text": "sit, cui hodie male petis? Sed scio illum malignum, dicis. Et te scis malignum. Quamvis forte audeas et de corde alterius judicare quod nescis: sed et te scis malignum. Non audis Apostolum dicentem, Qui prius fui blasphemus, et persecutor, et injuriosus; sed misericordiam consecutus sum, quia ignorans feci in incredulitate (I Tim. I, 13) ? Quando Paulus apostolus persequebatur Christianos, ligans ubi inveniebat, audiendos ad sacerdotes et puniendos attrahebat; quid putatis, fratres, Ecclesia contra illum orabat, an pro illo? Utique Ecclesia Dei, quae didicerat a Domino suo, qui pendens in cruce dixit, Pater, ignosce illis, quia nesciunt quid faciunt (Luc. XXIII, 34) , talia precabatur pro Paulo, imo adhuc pro Saulo, ut hoc in illo fieret, quod et factum est. Nam quia dicit, Eram autem ignotus facie Ecclesiis Judaeae quae sunt in Christo; tantum autem audiebant quia ille qui aliquando nos persequebatur, nunc evangelizat fidem quam aliquando vastabat, et in", + "candidate_score": 0.65422, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_513_515", + "bdc_text": "non dum satis Ratispona Comitia propinqua erant , ut certantes avocare possent . Mora adhuc opus erat . Ergo ad expostulationem nostrorum praesides , cur colloquium non procederet , a se non stare :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2530", + "psc_text": "ista unum aspiciebat. Utrumque officium bonum: sed tamen quod sit melius, quid nos dicamus? Habemus quem interrogemus, patienter audiamus. Quid sit melius, jam cum legeretur audivimus, et me commemorante iterum audiamus. Interpellat Martha hospitem, ad judicem deponit postulationem piarum querelarum, quod eam soror deseruerit, et sic laborantem in ministerio adjuvare neglexerit. Non respondente illa, sed tamen praesente, judicat Dominus. Maria causam suam tanquam otiosa judici maluit committere, nec in respondendo voluit laborare. Si enim pararet respondenti sermonem, remitteret audiendi intentionem. Respondit ergo Dominus, qui in verbo non laborabat, quia Verbum erat. Quid ergo dixit? Martha, Martha, Repetitio nominis indicium est dilectionis, aut forte movendae intentionis: ut audiret attentius, bis vocata est, Martha, Martha, audi: Tu circa multa es occupata, unum autem opus est: id est, unum necessarium est. Non unum opus quasi singulare opus: sed opus est, expedit, necessarium est; quod unum hoc elegerat Maria. CAPUT III. 4. Unum necessarium.", + "candidate_score": 0.654019, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_205_207", + "bdc_text": "tum ei querelae , quae gravis et acerba in illius oratione fuit , sic est responsum . Videri frustra fieri , ut quisquam de magnis Imperii incommodis hoc tempore et loco quereretur , ubi de causis et remedio malorum inveniendo instituta esset deliberatio . Huc legatum Caesaris , huc Principes , huc ex omnibus nationibus sapientes homines venisse , non ut mutuis se querelis et iurgationibus vexarent , sed ut quae res orbem Christianum turbaret , lucide iam aliquando intelligerent .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_397", + "psc_text": "Si autem quaeras a me, quomodo eis bene utatur Deus: fateor, Dei consilium, sicut homo, explicare non possum. Novi enim cum Paulo apostolo expavescere, quod etiam ille cum consideraret, expavit, et expavescens exclamavit: O altitudo divitiarum sapientiae et scientiae Dei! quam inscrutabilia sunt judicia ejus, et investigabiles viae ejus! Quis enim cognovit sensum Domini? aut quis consiliarius ejus fuit? aut quis prior dedit illi, et retribuetur ei? Quoniam ex ipso et per ipsum et in ipso sunt omnia: ipsi gloria in saecula saeculorum (Rom. XI, 33-36) . Nobis consideratio, admiratio, tremor, exclamatio: quia nulla penetratio. Ipsi autem quid? Gloria in saecula saeculorum. Sive de vasis in honorem, sive de vasis in contumeliam, ipsi gloria in saecula saeculorum. Alios coronat, alios damnat, nusquam errat: alios probat, de aliis probat, omnes ordinat. CAPUT IV. 4. Ad quid mali in mundo. Quid faciunt, inquit, in hoc mundo homines mali? Responde mihi, in fornace", + "candidate_score": 0.653977, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_500_502", + "bdc_text": "Scire se et expertum saepe privatis in congressibus , quae res gratia et autoritate paucorum tententur ac perficiantur . Haec pro se Philippus , cuius tamen consilium a nulla nec publica nec privata concordiam quaerendi ratione abhorrebat : sed causis aliis impediebatur .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2997", + "psc_text": "ab invicem quaerentes, gloriam ab invicem exspectantes, et gloriam quae a solo Deo est, non quaerentes. De his apostolus Paulus ita dicit: Testimonium eis perhibeo, quia zelum Dei habent, sed non secundum scientiam. Zelum, inquit, Dei habent: novi, scio, apud illos fui, talis fui. Zelum Dei habent, sed non secundum scientiam? Quid est hoc, Apostole, non secundum scientiam? Expone nobis quam commendes scientiam, quam doleas in illis non esse, et in nobis velis esse. Secutus adjunxit, et quod clausum posuerat, aperuit. Quid est, Zelum Dei habent, sed non secundum scientiam? Ignorantes enim Dei justitiam, et suam volentes constituere, justitiae Dei non sunt subjecti (Rom. X, 2, 3) . Ignorare ergo Dei justitiam et suam velle constituere, hoc est, gloriam ab invicem exspectare et gloriam quae a solo Deo est non requirere, hoc est fermentum Pharisaeorum. Ab hoc cavere Dominus jubet. Si servis jubet, et Dominus jubet, caveamus; ne audiamus, Utquid", + "candidate_score": 0.653915, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_210_212", + "bdc_text": "Ad id rite peragendum , opus sapientia , fide et constantia bonorum esse . Hic se operam suam pro virili polliceri . Et quidem talis legati oratio , taliter responsum legato fuit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_33", + "psc_text": "voce teneretur, magna fides est utique, et magnum opus: et ipsum opus laudavit Deus, cum diceret, Quoniam exaudisti vocem meam. Quare ergo apostolus Paulus ait, Arbitramur justificari hominem per fidem sine operibus Legis (Rom. III, 28) ; et alio loco dicit, Et fides quae per dilectionem operatur (Galat. V, 6) ? Quomodo fides per dilectionem operatur; et quomodo justificatur homo per fidem sine operibus Legis? Quomodo? intendite, fratres. Credidit aliquis, percepit fidei sacramenta in lecto, et mortuus est: defuit illi operandi tempus. Quid dicimus? quia non est justificatus? Plane dicimus justificatum, credentem in eum qui justificat impium (Rom. IV, 5). Ergo iste justificatus est, et operatus non est; et impletur sententia Apostoli dicentis, Arbitramur justificari hominem per fidem sine operibus Legis. Latro qui cum Domino crucifixus est, corde credidit ad justitiam, ore confessus est ad salutem (Id. X, 10). Nam fides quae per dilectionem operatur, etsi non sit in quo", + "candidate_score": 0.65335, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_246_248", + "bdc_text": "In posteriore nulla difficultas erat , nisi inventa postea ab adversariis nova eius articuli interpretatio fuisset . Quoniam enim hi homines , quos ob praesentem tum necessitatem nostri ad excipiendum acta designarant , huiusmodi erant , non qui descriptum , sed qui expensum aestimatumque disputationem eam venissent , ut conscribendi acta laborem et ferre , et non illibenter suscipere videbantur , ita autographa iterem describendi molestiam honestis hominibus imponere iniquum iudicabatur . Itaque postulatum hic fuit , ut notariis singulis substitutos singulos habere liceret .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3758", + "psc_text": "jubet ut portemus Apostolus, et quemadmodum portanda sint. Hoc si fecerimus, illud ubi fructum posuit, sua sponte consequetur, ut impleamus legem Christi. 2. Onera distinguenda. Dicit aliquis: Obscure enim apostolus locutus est, ut tu coneris exponere quae sint ista onera, vel quemadmodum invicem sustinenda? Est illic quaestio, quae nos cogit onera distinguere. Et in ipso quippe capitulo lectionis habes ibi positum, Unusquisque autem proprium onus portabit. Jam ergo occurit sensibus vestris, Si unusquisque onus proprium portabit, quomodo dicit, Invicem onera vestra portate? Nisi quia onera distinguenda sunt, ne sibi contraria loqui putetur Apostolus. Non enim longe, non enim in alia Epistola, non enim in hac ipsa longe superius aut inferius; sed in eo ipso loco, ita ut sibi sint eadem verba contigua, utrumque posuit, et quia unusquisque proprium onus portabit, et quod admonuit et hortatus est, ut invicem onera nostra portemus. CAPUT II. 3. Onerum duo genera. Alia ergo sunt", + "candidate_score": 0.653119, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_333", + "bdc_text": "de forma iuramenti , si prius inspitienda detur , amplius nil disputaturos esse :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_4115", + "psc_text": "vero aliquis sceleratus fur audit, Jura si non tulisti, jura si non fecisti, ab eo qui nescit an fecit: ille tunc, Christiano non licet jurare; quando ab illo exigitur jusjurandum, non licet jurare; Christianus sum, non mihi licet. Capta talem, averte te ab illo, dissimula a negotio de quo loquebaris; misce alias fabulas, et invenies eum millies jurantem, qui semel jurare noluit. Istam ergo consuetudinem quotidianam, crebram, sine causa, nullo extorquente, nullo de tuis verbis dubitante jurandi, avertite a vobis, amputate a linguis vestris, circumcidite ab ore vestro. CAPUT XI. 12. Jurandi consuetudini operosius resistendum. Sed consuetudo est, solet dici. Solet dici, quando non dico. Hoc est, Ante omnia. Quid est, Ante omnia? Prae caeteris cautus esto, plus ad hoc intentus esto, quam ad alia. Major consuetudo majorem intentionem flagitat, non rei levis consuetudo. Si de manu aliquid faceres, facilius manui tuae imperares ne faceret; si pedibus aliquo eundum esset,", + "candidate_score": 0.652925, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_323_325", + "bdc_text": "Itaque nec alium auditorem , quam qui in ipso colloquio versaretur , admittere . De vocibus suffragantium idem , quod prius , statuere : etiam substitutos , ut omne superfluum rescinderetur , colloquio removere :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_4061", + "psc_text": "Estote autem factores verbi, et non auditores tantum, etc. Cap. I, V\\ V\\. 19, 22. CAPUT PRIMUM. 1. Dicendum de utrorumque officio, auditorum et praedicatorum verbi Dei. Verbi Dei assiduos auditores, beatus Jacobus apostolus convenit, dicens: Estote autem factores verbi, et non auditores tantum, fallentes vosmetipsos. Neque enim eum cujus verbum est, aut per quem dicitur verbum; sed vosmetipsos fallitis. Ex hac ergo sententia manante de fonte veritatis, per os apostolicum veracissimum, audemus et nos exhortari vos: et cum exhortamur vos, respicere nos. Verbi Dei enim inanis est forinsecus praedicator, qui non est intus auditor. Nec ita aversi ab humanitate et fideli consideratione sumus, ut pericula nostra non intelligamus, qui verbum Dei populis praedicamus. Consolatur autem nos, quia ubi periclitamur in ministeriis nostris, adjuvamur orationibus vestris. Nam ut noveritis, fratres, quam tutiore loco stetis quam nos, ipsius apostoli aliam sententiam profero dicentis, Sit autem unusquisque vestrum velox ad audiendum, tardus", + "candidate_score": 0.652893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_229_231", + "bdc_text": "Eorum enim consilio , qui in adversaria parte erant , illi qui erant arbitri , cuncta gerebantur , eosdemque homines , cum agendum contra nos esset , inter adversarios : cum de nobis arbitrandum , inter arbitros stare vidisses , et eos quidem plerosque maxime et veritati et nobis infestos , quod illorum libelli seditiosissimi non ita pridem emissi palam declarant . Ad haec arbitri tres non hi erant , qui se possent inferre medios , cum ex professo partis alterius causam tuerentur , et Palatini legatus unus fungi offitio vere posse videretur .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2082", + "psc_text": "Sed intelligamus esse ibi summam concordiam, non quemadmodum quidam vani sapiamus, qui errantes opinantur contraria sibi esse duo Testamenta in Libris veteribus et novis: ut ideo putemus hoc esse contrarium, quoniam illud est in Salomonis libro, hoc in Evangelio. Si enim aliquis imperitus et calumniator divinarum Scripturarum diceret, Ecce ubi sibi contradicunt duo Testamenta. Dominus dicit, Corripe illum inter te et ipsum solum. Salomon dicit, Qui arguit palam, pacem facit. Ergo nescit Dominus quid praecepit? Salomon vult contundi frontem peccantis: Christus parcit pudori erubescentis. Ibi enim scriptum est, Qui arguit palam, pacem facit: hic autem, Corripe illum inter te et ipsum solum; non palam, sed in secreto et occulte. Vis nosse, quisquis talia cogitas, non sibi repugnare duo Testamenta, quia illud in libro Salomonis, hoc in Evangelio reperitur? Apostolum audi. Certe Apostolus minister est Novi Testamenti. Audi ergo apostolum Paulum Timotheo praecipientem et dicentem, Peccantes coram omnibus argue, ut et", + "candidate_score": 0.652691, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_388", + "bdc_text": "De ea re antequam ad iuramenti formam venio , paucis est dicendum .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_4110", + "psc_text": "Considerat enim te jurare, Per Deum, per Christum occido illum: et haec quoties per diem, quoties per horam? Non aperis os, nisi ad talem jurationem. Nolles ut diceret tibi, Ante omnia, ut te adversus consuetudinem intentissimum redderet, ut omnia tua inspiceres, omnes motus linguae tuae diligentissime custodires, esses custos malae consuetudinis tuae, ad eam constringendam? Audi, Ante omnia. Dormiebas, pungo, Ante omnia, spinas admoveo. Quid est, Ante omnia? Ante omnia vigila, ante omnia intentus esto. CAPUT IX. 10. Jurandi consuetudini aliquando obnoxius Augustinus. Juratio qua conditione adhibenda. Juravimus et nos passim, habuimus istam teterrimam consuetudinem et mortiferam. Dico Charitati vestrae: ex quo Deo servire coepimus, et quantum malum sit in perjurio vidimus, timuimus vehementer, et veternosissimam consuetudinem timore frenavimus. Frenata restringitur, restricta languescit, languescens emoritur, et malae consuetudini bona succedit. Denique non vobis dicimus, non nos jurare. Si enim hoc dicimus, mentimur. Quantum ad me pertinet, juro; sed quantum mihi", + "candidate_score": 0.652654, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_333_335", + "bdc_text": "de forma iuramenti , si prius inspitienda detur , amplius nil disputaturos esse : personas se pro statuum numero ordinasse : denique utraque in lingua omnia deinde responsa non gravatim oblaturos esse .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_4116", + "psc_text": "Solet dici, quando non dico. Hoc est, Ante omnia. Quid est, Ante omnia? Prae caeteris cautus esto, plus ad hoc intentus esto, quam ad alia. Major consuetudo majorem intentionem flagitat, non rei levis consuetudo. Si de manu aliquid faceres, facilius manui tuae imperares ne faceret; si pedibus aliquo eundum esset, pigritia retardante excitares te ut surgeres, et ires. Lingua facilitatem habet motus, in udo posita est, facile in lubrico labitur. Quanto illa citius et facilius movetur, tanto tu adversus illam fixus esto. Domabis, si vigilabis; vigilabis, si timebis; timebis, si christianum te esse cogitaveris. Nam tantum mali habet juratio, ut qui lapides colunt, timeant falsum jurare per lapides: tu non times Deum praesentem, Deum viventem, Deum scientem, Deum manentem, Deum in contemptorem vindicantem? Claudit ille templum super lapidem, et it ad domum suam: ipse super deum suum clausit, et tamen quando illi dicitur, Jura per Jovem, praesentis oculos timet. CAPUT", + "candidate_score": 0.652527, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_89_91", + "bdc_text": "praesidum autem cunctatio , quia et expectabatur necessario et in secundum et vigesimum usque diem negotium produxit , remorata tantisper sola colloquium est . His igitur duobus et viginti diebus , dum praesidum adventus necessarius expectatur , ne nihil agerent nostri de doctrina experiri ac futurum certamen praesentare volebant . Haec congressio talis fuit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1050", + "psc_text": "itinere, et tanto forte expeditius ambulantes, quanto minorem sarcinam portant. Nos autem, excepto quod christiani sumus, unde rationem reddemus Deo de vita nostra, sumus etiam praepositi, unde rationem reddemus Deo de dispensatione nostra. Ad hoc istam difficultatem propono, ut compatientes nobis, oretis pro nobis. Veniet enim dies, quo cuncta adducantur in judicium (Eccle. XII, 14). Et ille dies, si saeculo longe est, unicuique homini vitae suae ultimus prope est. Tamen utrumque latere Deus voluit, et quando veniat finis saeculi, et quando sit in unoquoque homine hujus vitae finis. Vis non timere diem occultum? Dum venerit, inveniat te paratum. Cum ergo praepositi ad hoc sint, ut his qui subjecti sunt consulant; non in eo quod praesunt, omnino utilitatem suam attendant, sed eorum quibus ministrant. Quisquis ita praepositus est, ut in eo quod praepositus est, gaudeat, et honorem suum quaerat, et commoda sua sola respiciat, se pascit, non oves. Ad hos sermo", + "candidate_score": 0.652173, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_471_473", + "bdc_text": "Itaque illum , qui contionatus fuisset hactenus , iubebat pergere . Sed ubi contra illorum expectationem contio nostra processit , ipsi quod spectaculum confirmationis instituerant , eodem die exhibuerunt . Et quidem de avertenda contione tantum .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3349", + "psc_text": "8. Gentium receptio intra Ecclesiam. Vas ergo illud dubitationem istam sustulit: et ideo post illam visionem admonitus est ab Spiritu sancto, ut descenderet et iret cum eis qui venerant a Cornelio, et perrexit. Cornelius enim et qui cum illo erant, tanquam ex illis animalibus habebantur, quae in vase fuerant demonstrata: quos tamen jam mundaverat Deus, quia eleemosynas eorum inde acceptaverat. Occidendi ergo erant et manducandi, id est, ut interficeretur in eis vita praeterita, qua non noverant Christum; et transirent in corpus ejus, tanquam in novam vitam societatis Ecclesiae. Nam et ipse Petrus cum ad eos venisset, commemoravit breviter quid sibi in illa visione monstratum sit. Ait enim: Et vos scitis quam illicitum sit viro Judaeo conjungi, aut accedere ad alienigenam: sed mihi Deus ostendit, neminem communem aut immundum hominem dicere. Quod utique tunc ostendit Deus, cum vox illa sonuit: Quae Deus mundavit, tu ne immunda dixeris. Et postea veniens ad", + "candidate_score": 0.651683, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_88_90", + "bdc_text": "Nam in his unius et alterius non necessarius adventus , cum obstare caeteris non posset , etiam non expectabatur : praesidum autem cunctatio , quia et expectabatur necessario et in secundum et vigesimum usque diem negotium produxit , remorata tantisper sola colloquium est . His igitur duobus et viginti diebus , dum praesidum adventus necessarius expectatur , ne nihil agerent nostri de doctrina experiri ac futurum certamen praesentare volebant .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1050", + "psc_text": "itinere, et tanto forte expeditius ambulantes, quanto minorem sarcinam portant. Nos autem, excepto quod christiani sumus, unde rationem reddemus Deo de vita nostra, sumus etiam praepositi, unde rationem reddemus Deo de dispensatione nostra. Ad hoc istam difficultatem propono, ut compatientes nobis, oretis pro nobis. Veniet enim dies, quo cuncta adducantur in judicium (Eccle. XII, 14). Et ille dies, si saeculo longe est, unicuique homini vitae suae ultimus prope est. Tamen utrumque latere Deus voluit, et quando veniat finis saeculi, et quando sit in unoquoque homine hujus vitae finis. Vis non timere diem occultum? Dum venerit, inveniat te paratum. Cum ergo praepositi ad hoc sint, ut his qui subjecti sunt consulant; non in eo quod praesunt, omnino utilitatem suam attendant, sed eorum quibus ministrant. Quisquis ita praepositus est, ut in eo quod praepositus est, gaudeat, et honorem suum quaerat, et commoda sua sola respiciat, se pascit, non oves. Ad hos sermo", + "candidate_score": 0.651595, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_373", + "bdc_text": "Caesaris legatus , tolerabilius iudicans pontificis authoritatem prorsus dissimulari , quam illius legatum , coram se teste , aliqua ignominia affici , cum crederet nostros protestatione contra pontificem gravi usuros esse , omni studio laboravit ut ne privatum , sed ut commune partis utriusque responsum daretur .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2083", + "psc_text": "ipsum solum; non palam, sed in secreto et occulte. Vis nosse, quisquis talia cogitas, non sibi repugnare duo Testamenta, quia illud in libro Salomonis, hoc in Evangelio reperitur? Apostolum audi. Certe Apostolus minister est Novi Testamenti. Audi ergo apostolum Paulum Timotheo praecipientem et dicentem, Peccantes coram omnibus argue, ut et caeteri timorem habeant (I Tim. V, 20) . Jam non Salomonis liber cum Evangelio, sed Pauli apostoli Epistola videtur confligere. Salomonem paululum sine injuria seponamus: Christum Dominum et Paulum servum ejus audiamus. Quid dicis, Domine? Si peccaverit in te frater tuus, corripe illum inter te et ipsum solum. Quid dicis, Apostole? Peccantes coram omnibus argue, ut et caeteri timorem habeant. Quid facimus? Controversiam istam velut judices audimus? Absit. Imo sub judice constituti pulsemus, uti nobis aperiri impetremus: fugiamus sub alas Domini Dei nostri. Non enim Apostolo suo contrarium locutus est, quia et in illo ipse locutus est, sicut dicit: An", + "candidate_score": 0.651564, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_611", + "bdc_text": "Quatuor deinde fuit dierum disputatio , quae qualiter peracta sit , tum apparebit , cum integre in lucem edetur .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2881", + "psc_text": "Et alio loco: In cogitationibus impii interrogatio erit (Sap. I, 9) . Non ubi ego te interrogo, ibi interrogat Deus. Ego interrogo linguam tuam, Deus interrogat cogitationem tuam. Novit autem quomodo audias, et novit quomodo exigat, qui jubet ut dem. Erogatorem me esse voluit, exactionem sibi servavit. Monere, docere, corripere nostrum est: salvare vero et coronare, aut damnare et in gehennas mittere, non est nostrum. Judex autem tradet ministro, minister in carcerem. Amen dico tibi, non exies inde, donec solvas novissimum quadrantem (Matth. V, 25, 26) . 9. Quadragenarius numerus in jejunio Moysi, Eliae et Christi. Quadragesima ante Pascha. Quinquaginta dies post Pascha. Redeamus ergo ad rem. Perfectio justitiae quadragenario numero demonstratur. Quid est quadragenarium numerum implere? Continere se ab amore hujus saeculi. Continentia a rebus temporalibus, ne perniciose amentur, quasi jejunare est ab isto saeculo. Ideo Dominus quadraginta diebus jejunavit (Id. IV, 2), et Moyses (Exod. XXXIV, 28), et", + "candidate_score": 0.651401, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_205", + "bdc_text": "tum ei querelae , quae gravis et acerba in illius oratione fuit , sic est responsum .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_408", + "psc_text": "Sub Deo es, orationem fusurus es; occurrit tibi qui te laesit, occurrit tibi qui te pressit, occurrit tibi qui te spoliavit, occurrit tibi qui in te carcerem misit: eia attende cor tuum, respice Dominum tuum. Ecce malus inimicus tuus, ecce bonus Dominus tuus: nocet tibi inimicus tuus malus, ora pro inimico tuo, dicit tibi Dominus tuus bonus. Inter inimicum tuum malum et Dominum bonum, quid tu facturus es? Contra illum oraturus, aut huic obtemperaturus? CAPUT VIII. 8. Dura jussa, sed magna promissa. Suscipis ex praecepto Domini tui orare pro maligno illo inimico tuo: quid facturus es? Dominus jussit: dura jussit, sed magna promisit. Quae dura jussit? Diligite inimicos vestros, benefacite his qui oderunt vos, et orate pro persequentibus vos. Dura sunt: sed propter verba labiorum tuorum ego custodivi vias duras (Psal. XVI, 4) . Unde tibi viribus tuis custodire vias duras, nisi quia misericordia tua ante oculos meos est? Ecce", + "candidate_score": 0.650855, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_370_372", + "bdc_text": "Neque consilium hoc illos fefellit . Nam quia non venisse se pontificis , sed Caesaris nomine professus est , recta a nostris protestatione ut pontificis legatus exclusus non fuit . Sed longa post hanc orationem deliberatio et partium inter se , et seorsim , et partium cum legato Caesaris fuit , qui dum pontificis legato respondendum esset , quaereretur , intercessit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3780", + "psc_text": "Quomodo isti non praejudicant absenti Primiano, sic et illi praejudicare non potuerunt absenti Caeciliano. CAPUT IX. 13. Donatistae sua ipsorum sententia damnati. Quid eos putatis in hac angustia respondisse? Quid enim dicerent? Qua evaderent inclusi retibus veritatis? Ut haec retia violenter rumperent, quid dixerunt breviter et absolute pro nobis? Et quidem multa, et pene omnia pro nobis, sicut Gesta indicabunt, quae jam proponenda vestra Charitas lectura est. Sed hoc loco rogo vos, et obsecro per Christum, ut teneatis, dicatis, in ore semper habeatis. Non potuit enim pro nobis brevior, et certior, et liquidior ferri sententia. Quid ergo dixit, cum hoc objiceremus: Sic non praejudicant isti Caeciliano, quomodo nec illi Primiano. Et ille defensor illorum: Nec causa causae praejudicat, nec persona personae (Brevic. Collationis cum Donatistis, die 3, cap. 16, n. 28) . O responsum breve, liquidum, verum! Non enim scivit quid dixit; sed Caiphae similis, cum esset pontifex prophetavit (Joan.", + "candidate_score": 0.6502, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_465", + "bdc_text": "Semel Caesarem impetrasse , ut quo tempore Comitia celebrarentur , eo tempore Evangelii doctrina sileret :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2996", + "psc_text": "ne cum illos nimis attendimus, a nobis oculos auferamus. Discipulis enim suis Dominus loquebatur: et utique quod illis loquebatur, et nobis posteris loquebatur. Neque enim ad illos solos pertinet quod ait, Ecce ego vobiscum sum usque ad consummationem saeculi (Matth. XXVIII, 20) : sed ad omnes etiam postea futuros Christianos, et usque in finem saeculi proventuros. Loquens ergo illis ait, Cavete a fermento Pharisaeorum. Tunc putaverunt ideo Dominum dixisse hoc, quia panes non tulerant: non intellexerunt, quia Cavete a fermento Pharisaeorum, hoc dictum est, Cavete a doctrina Pharisaeorum (Id. XVI, 6-12). Quae fuit doctrina Pharisaeorum, nisi quam modo audistis? Gloriam ab invicem quaerentes, gloriam ab invicem exspectantes, et gloriam quae a solo Deo est, non quaerentes. De his apostolus Paulus ita dicit: Testimonium eis perhibeo, quia zelum Dei habent, sed non secundum scientiam. Zelum, inquit, Dei habent: novi, scio, apud illos fui, talis fui. Zelum Dei habent, sed non secundum", + "candidate_score": 0.649911, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_208", + "bdc_text": "Itaque tum appariturum esse , quis causam querelae iustae praeberet ;", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_499", + "psc_text": "Quaerens unde jucunditas, hic audis, Jucundabitur justus in Domino. Lux orta est justo, dicit alibi; et alibi, Delectare in Domino, et dabit tibi petitiones cordis tui (Psal. XXXVI, 4) . Quid nobis indicitur? quid donatur? quid jubetur? quid datur? Ut jucundemur in Domino. Quis jucundabitur in ea re quam non videt? An forte videmus Dominum? Hoc in promissione detinemus: nunc autem per fidem ambulamus, quamdiu sumus in corpore, peregrinamur a Domino; per fidem, non per speciem (II Cor. V, 6, 7). Tunc ad speciem veniemus, quando implebitur quod item Joannes dicit: Dilectissimi, filii Dei sumus, et nondum apparuit quid erimus: scimus quia cum apparuerit, similes ei erimus, quando eum videbimus sicuti est (I Joan. III, 2) . Tunc ergo magna et perfecta jucunditas, et tunc plenum gaudium, ubi jam non spes lactat, sed res nutrit. Tamen etiam nunc, antequam res ipsa veniat nobis, antequam nos ad rem ipsam veniamus, jucundemur", + "candidate_score": 0.649627, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_599_601", + "bdc_text": "Huic nostrorum orationi , quae habita quinto Januarii fuit , vix undecima post Januarii die Praesides responderunt . Igitur cum iam in vicino Caesar esse , et dies Ratisponenses instare , et proelium si iniretur subito dirimendum esse videretur , praesides adesse nostros postridie et legati Caesaris mentem cognoscere , iusserunt . Eorum sententia ad nostram recusationem data talis fuit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3780", + "psc_text": "Quomodo isti non praejudicant absenti Primiano, sic et illi praejudicare non potuerunt absenti Caeciliano. CAPUT IX. 13. Donatistae sua ipsorum sententia damnati. Quid eos putatis in hac angustia respondisse? Quid enim dicerent? Qua evaderent inclusi retibus veritatis? Ut haec retia violenter rumperent, quid dixerunt breviter et absolute pro nobis? Et quidem multa, et pene omnia pro nobis, sicut Gesta indicabunt, quae jam proponenda vestra Charitas lectura est. Sed hoc loco rogo vos, et obsecro per Christum, ut teneatis, dicatis, in ore semper habeatis. Non potuit enim pro nobis brevior, et certior, et liquidior ferri sententia. Quid ergo dixit, cum hoc objiceremus: Sic non praejudicant isti Caeciliano, quomodo nec illi Primiano. Et ille defensor illorum: Nec causa causae praejudicat, nec persona personae (Brevic. Collationis cum Donatistis, die 3, cap. 16, n. 28) . O responsum breve, liquidum, verum! Non enim scivit quid dixit; sed Caiphae similis, cum esset pontifex prophetavit (Joan.", + "candidate_score": 0.649492, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_90", + "bdc_text": "His igitur duobus et viginti diebus , dum praesidum adventus necessarius expectatur , ne nihil agerent nostri de doctrina experiri ac futurum certamen praesentare volebant .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1050", + "psc_text": "itinere, et tanto forte expeditius ambulantes, quanto minorem sarcinam portant. Nos autem, excepto quod christiani sumus, unde rationem reddemus Deo de vita nostra, sumus etiam praepositi, unde rationem reddemus Deo de dispensatione nostra. Ad hoc istam difficultatem propono, ut compatientes nobis, oretis pro nobis. Veniet enim dies, quo cuncta adducantur in judicium (Eccle. XII, 14). Et ille dies, si saeculo longe est, unicuique homini vitae suae ultimus prope est. Tamen utrumque latere Deus voluit, et quando veniat finis saeculi, et quando sit in unoquoque homine hujus vitae finis. Vis non timere diem occultum? Dum venerit, inveniat te paratum. Cum ergo praepositi ad hoc sint, ut his qui subjecti sunt consulant; non in eo quod praesunt, omnino utilitatem suam attendant, sed eorum quibus ministrant. Quisquis ita praepositus est, ut in eo quod praepositus est, gaudeat, et honorem suum quaerat, et commoda sua sola respiciat, se pascit, non oves. Ad hos sermo", + "candidate_score": 0.649331, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_163_165", + "bdc_text": "Caeterum , quod ad privatam Saxonum protestationem attinebat , protestatione opposita , Ferdinandum regem rite et legitime electum esse affirmabant . Interea , quoniam adventare Caesaris legatus , et intra biduum adfuturus esse diceretur , in eius adventum differendam rem esse putabant , per cuius absentiam omnis haec actio impediretur . Haec vigesimo secundo die acta fuere , taleque initium Comitia habuere .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_623", + "psc_text": "Descende Zacchaee; hodie oportet me in domo tua manere (Luc. XIX, 5) ; audivi gemitus gratulationis vestrae. Quasi omnes in Zacchaeo fuistis, et Christum excepistis; sic dixit omnium vestrum cor, O beatum Zacchaeum! Dominus intravit in domum ipsius. O beatum! Numquid nobis potest ita contingere? Jam Christus in coelo est. Recita, mihi, Christe, Testamentum Novum: fac beatum de lege tua. Recita, ut scias te non fraudari Christi praesentia. Audi judicaturum: Quando uni ex minimis meis fecistis, mihi fecistis (Matth. XXV, 40) . Exspectat unusquisque vestrum suscipere Christum sedentem in coelo: attendite illum jacentem sub porticu; attendite esurientem, attendite frigus patientem, attendite egenum, attendite peregrinum. Facite quod soletis, facite quod non soletis. Crescit doctrina, crescant opera bona. Laudatis sementem, exhibete messem. Amen. SERMO XXVI . De verbis Psalmi XCIV, Venite, adoremus et prosternamur ei, fleamus ante Dominum qui nos fecit, etc. Et de verbis Apostoli ad Galat. cap. 2, Nam si", + "candidate_score": 0.649231, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_229_231", + "bdc_text": "Eorum enim consilio , qui in adversaria parte erant , illi qui erant arbitri , cuncta gerebantur , eosdemque homines , cum agendum contra nos esset , inter adversarios : cum de nobis arbitrandum , inter arbitros stare vidisses , et eos quidem plerosque maxime et veritati et nobis infestos , quod illorum libelli seditiosissimi non ita pridem emissi palam declarant . Ad haec arbitri tres non hi erant , qui se possent inferre medios , cum ex professo partis alterius causam tuerentur , et Palatini legatus unus fungi offitio vere posse videretur .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2084", + "psc_text": "Apostole? Peccantes coram omnibus argue, ut et caeteri timorem habeant. Quid facimus? Controversiam istam velut judices audimus? Absit. Imo sub judice constituti pulsemus, uti nobis aperiri impetremus: fugiamus sub alas Domini Dei nostri. Non enim Apostolo suo contrarium locutus est, quia et in illo ipse locutus est, sicut dicit: An vultis experimentum ejus accipere, qui in me loquitur Christus (II Cor. XIII, 3) ? Christus in Evangelio, Christus in Apostolo: Christus ergo utrumque dixit; unum ore suo, alterum ore praeconis sui. Quia quando praeco de tribunali aliquid dicit, non scribitur in Gestis, Praeco dixit: sed ille dixisse scribitur, qui praeconi quod diceret imperavit. CAPUT VI. 9. Correptio alias secreta, alias publica esse debet. Duo ergo ista praecepta, fratres, sic audiamus, ut intelligamus, et inter utraque praecepta pacati constituamur. Cum corde nostro nos concordemus, et Scriptura sancta in nulla parte discordat. Verum est omnino, utrumque verum est: sed discernere debemus, aliquando", + "candidate_score": 0.649, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_229_231", + "bdc_text": "Eorum enim consilio , qui in adversaria parte erant , illi qui erant arbitri , cuncta gerebantur , eosdemque homines , cum agendum contra nos esset , inter adversarios : cum de nobis arbitrandum , inter arbitros stare vidisses , et eos quidem plerosque maxime et veritati et nobis infestos , quod illorum libelli seditiosissimi non ita pridem emissi palam declarant . Ad haec arbitri tres non hi erant , qui se possent inferre medios , cum ex professo partis alterius causam tuerentur , et Palatini legatus unus fungi offitio vere posse videretur .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2083", + "psc_text": "ipsum solum; non palam, sed in secreto et occulte. Vis nosse, quisquis talia cogitas, non sibi repugnare duo Testamenta, quia illud in libro Salomonis, hoc in Evangelio reperitur? Apostolum audi. Certe Apostolus minister est Novi Testamenti. Audi ergo apostolum Paulum Timotheo praecipientem et dicentem, Peccantes coram omnibus argue, ut et caeteri timorem habeant (I Tim. V, 20) . Jam non Salomonis liber cum Evangelio, sed Pauli apostoli Epistola videtur confligere. Salomonem paululum sine injuria seponamus: Christum Dominum et Paulum servum ejus audiamus. Quid dicis, Domine? Si peccaverit in te frater tuus, corripe illum inter te et ipsum solum. Quid dicis, Apostole? Peccantes coram omnibus argue, ut et caeteri timorem habeant. Quid facimus? Controversiam istam velut judices audimus? Absit. Imo sub judice constituti pulsemus, uti nobis aperiri impetremus: fugiamus sub alas Domini Dei nostri. Non enim Apostolo suo contrarium locutus est, quia et in illo ipse locutus est, sicut dicit: An", + "candidate_score": 0.648839, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_163_165", + "bdc_text": "Caeterum , quod ad privatam Saxonum protestationem attinebat , protestatione opposita , Ferdinandum regem rite et legitime electum esse affirmabant . Interea , quoniam adventare Caesaris legatus , et intra biduum adfuturus esse diceretur , in eius adventum differendam rem esse putabant , per cuius absentiam omnis haec actio impediretur . Haec vigesimo secundo die acta fuere , taleque initium Comitia habuere .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3133", + "psc_text": "Legem defendebant. Nos scimus: ergo vident. Quid est, Nos scimus, nisi, nos videmus? Quid est, quia homo iste non est a Deo, quia sic solvit sabbatum? Videntes sunt: quod Lex dicebat, legebant. Praeceptum est enim ut lapidaretur qui solveret sabbatum (Num. XV, 36). Ideo istum dicebant non esse a Deo: sed videntes caeci erant, quia in judicium venit in mundum ille judex futurus vivorum et mortuorum. Quare venit? Ut qui non vident, videant: qui se non videre confitentur, illuminentur. Et qui vident, caeci fiant: id est, qui caecitatem suam non confitentur, gravius obdurentur. Denique impletum est, Qui vident, caeci fiant: Legis defensores, Legis tractatores, Legis doctores, Legis intellectores auctorem Legis crucifixerunt. O caecitas! ipsa est quae ex parte Israel facta est. Ut crucifigeretur Christus, et plenitudo Gentium intraret, caecitas ex parte Israel facta est. Quid est, Ut qui non vident, videant? Ut plenitudo Gentium intraret, caecitas ex parte Israel facta", + "candidate_score": 0.648811, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_228_230", + "bdc_text": "Istud autem quod fieri in omnibus ut litigationibus ita arbitrationibus solet , ut is qui arbiter aliqua in re sit , idem in eadem re cum eo , cuius est arbiter , aut nihil , aut non magis in una quam in altera parte communicet , istud hic minime custodiebatur . Eorum enim consilio , qui in adversaria parte erant , illi qui erant arbitri , cuncta gerebantur , eosdemque homines , cum agendum contra nos esset , inter adversarios : cum de nobis arbitrandum , inter arbitros stare vidisses , et eos quidem plerosque maxime et veritati et nobis infestos , quod illorum libelli seditiosissimi non ita pridem emissi palam declarant .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2084", + "psc_text": "Apostole? Peccantes coram omnibus argue, ut et caeteri timorem habeant. Quid facimus? Controversiam istam velut judices audimus? Absit. Imo sub judice constituti pulsemus, uti nobis aperiri impetremus: fugiamus sub alas Domini Dei nostri. Non enim Apostolo suo contrarium locutus est, quia et in illo ipse locutus est, sicut dicit: An vultis experimentum ejus accipere, qui in me loquitur Christus (II Cor. XIII, 3) ? Christus in Evangelio, Christus in Apostolo: Christus ergo utrumque dixit; unum ore suo, alterum ore praeconis sui. Quia quando praeco de tribunali aliquid dicit, non scribitur in Gestis, Praeco dixit: sed ille dixisse scribitur, qui praeconi quod diceret imperavit. CAPUT VI. 9. Correptio alias secreta, alias publica esse debet. Duo ergo ista praecepta, fratres, sic audiamus, ut intelligamus, et inter utraque praecepta pacati constituamur. Cum corde nostro nos concordemus, et Scriptura sancta in nulla parte discordat. Verum est omnino, utrumque verum est: sed discernere debemus, aliquando", + "candidate_score": 0.648732, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_608", + "bdc_text": "Eodem die , qui duodecimus Januarii fuit , nostri ad haec ita responderunt , se , quoniam ad postulationem suam , qua id agitur , ut omnium vox libera in hoc colloquio esset , de sua tantum parte responsum fuisset , intelligere eam de parte altera negatam sibi esse .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_682", + "psc_text": "Modo autem sermonem profero, verba inter vos et syllabas non dividitis, nec secatis sermonem meum, ut alius tollat istam partem, alius illam, et sic minutatim et particulatim ad singulos quosque quod dico perveniat: sed totum audit unus, totum audiunt duo, totum audiunt plures, et quotquot venerint totum audiunt; et omnibus sufficit, et singulis integrum est: praeparatur ad audiendum auris tua, nec eam fraudat vicina auris aliena. Si hoc fit de verbo sonante, quid fit de Verbo omnipotente? Quomodo enim vox ista nostra auribus omnium audientium singulis tota est et apud singulos tota est; nec tot sunt meae voces quot vestrae aures, sed una vox multas aures implet, non divisa, sed omnibus tota: sic cogitate Verbum Dei totum in coelis, totum in terris, totum in Angelis, totum apud Patrem, totum apud Virginem, totum in aeternitate, totum in carne, totum ad inferos, cum visitaret, totum in paradiso, quo latronem transtulit. Haec dixi", + "candidate_score": 0.648724, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_531", + "bdc_text": "Quod autem paucorum dissentientium sententiam , quominus parti alteri innotesceret , premere instituerent , hoc absque eorum principum , quorum isti pauci legati essent , iniuria fieri non posse , et futurum interim forte , ut quorum esset sententia melior ac moderatior , hi dicenda sententia excluderentur .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3780", + "psc_text": "Quomodo isti non praejudicant absenti Primiano, sic et illi praejudicare non potuerunt absenti Caeciliano. CAPUT IX. 13. Donatistae sua ipsorum sententia damnati. Quid eos putatis in hac angustia respondisse? Quid enim dicerent? Qua evaderent inclusi retibus veritatis? Ut haec retia violenter rumperent, quid dixerunt breviter et absolute pro nobis? Et quidem multa, et pene omnia pro nobis, sicut Gesta indicabunt, quae jam proponenda vestra Charitas lectura est. Sed hoc loco rogo vos, et obsecro per Christum, ut teneatis, dicatis, in ore semper habeatis. Non potuit enim pro nobis brevior, et certior, et liquidior ferri sententia. Quid ergo dixit, cum hoc objiceremus: Sic non praejudicant isti Caeciliano, quomodo nec illi Primiano. Et ille defensor illorum: Nec causa causae praejudicat, nec persona personae (Brevic. Collationis cum Donatistis, die 3, cap. 16, n. 28) . O responsum breve, liquidum, verum! Non enim scivit quid dixit; sed Caiphae similis, cum esset pontifex prophetavit (Joan.", + "candidate_score": 0.648033, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_320_322", + "bdc_text": "Sic nostri responderunt : alteraque haec super articulis disceptatio fuit . Ad haec iterum Praesides , nobis omnia , ut prius , recusare , et in sententia sua persistere , constitutam colloquio rationem Hagnoae fuisse , eam mutare se non posse .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2084", + "psc_text": "Apostole? Peccantes coram omnibus argue, ut et caeteri timorem habeant. Quid facimus? Controversiam istam velut judices audimus? Absit. Imo sub judice constituti pulsemus, uti nobis aperiri impetremus: fugiamus sub alas Domini Dei nostri. Non enim Apostolo suo contrarium locutus est, quia et in illo ipse locutus est, sicut dicit: An vultis experimentum ejus accipere, qui in me loquitur Christus (II Cor. XIII, 3) ? Christus in Evangelio, Christus in Apostolo: Christus ergo utrumque dixit; unum ore suo, alterum ore praeconis sui. Quia quando praeco de tribunali aliquid dicit, non scribitur in Gestis, Praeco dixit: sed ille dixisse scribitur, qui praeconi quod diceret imperavit. CAPUT VI. 9. Correptio alias secreta, alias publica esse debet. Duo ergo ista praecepta, fratres, sic audiamus, ut intelligamus, et inter utraque praecepta pacati constituamur. Cum corde nostro nos concordemus, et Scriptura sancta in nulla parte discordat. Verum est omnino, utrumque verum est: sed discernere debemus, aliquando", + "candidate_score": 0.647941, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_204", + "bdc_text": "In eo responso actae gratiae Caesaris primum , mox legati erga Germanos , benevolentiae et studiis fuerunt :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3992", + "psc_text": "de singulis; et quantum conari possumus, adjuvante Domino, non in aliqua earum sic immorantes, ut aliis duabus impedimentum afferamus. CAPUT II. 2. Gratiarum actio ab omnibus debita medico. Peccatum originale in parvulis. Pupillorum tutores episcopi. Proponit nobis Apostolus scientiam gratiarum actionis. Mementote quid ultima evangelica lectio resonet, quomodo Jesus Dominus laudat gratias agentem, ingratos improbat, mundatos in cute, leprosos in corde. Quid ergo Apostolus? Fidelis, inquit, sermo et omni acceptione dignus. Quis est iste sermo? Quia Christus Jesus venit in mundum, Utquid? Peccatores salvos facere. Quid tu? Quorum primus ego sum. Qui dicit, vel Non sum peccator, vel Non fui, ingratus est Salvatori. Nullus hominum in ista quae ex Adam defluit massa mortalium, nullus omnino hominum non aegrotus, nullus sine gratia Christi sanatus. Quid de parvulis pueris, si ex Adam aegroti? Nam et ipsi portantur ad Ecclesiam: et si pedibus illuc currere non possunt, alienis pedibus currunt, ut sanentur. Accommodat", + "candidate_score": 0.647771, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_89_91", + "bdc_text": "praesidum autem cunctatio , quia et expectabatur necessario et in secundum et vigesimum usque diem negotium produxit , remorata tantisper sola colloquium est . His igitur duobus et viginti diebus , dum praesidum adventus necessarius expectatur , ne nihil agerent nostri de doctrina experiri ac futurum certamen praesentare volebant . Haec congressio talis fuit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3602", + "psc_text": "ipse cavendum monuerit: Corrumpunt, inquit, mores bonos colloquia mala. Sobrii estote juste, et nolite peccare (I Cor. XV, 32-34) . CAPUT II. 2. Patientia et mansuetudo necessaria. Cavete ergo, fratres, ne talibus colloquiis mores vestri corrumpantur, evertatur spes, enervetur patientia, et divertatis in vias pravas. Imo vero mites atque mansueti tenete vias rectas, quas vos docet Dominus: de quibus Psalmus dicit, Diriget mites in judicio, docebit mansuetos vias suas (Psal. XXIV, 9) . Patientiam quippe in laboribus hujus vitae, sine qua non potest custodiri spes futurae vitae, nemo potest perpetuo retinere, nisi mitis atque mansuetus; qui non resistit voluntati Dei, cujus jugum lene est et sarcina levis, sed credentibus Deo, et sperantibus in eum, et diligentibus eum. Ita quippe mites atque mansueti non solum consolationes ejus amabitis, sed etiam flagella ejus tanquam boni filii tolerabitis; ut quoniam quod non videtis speratis, per patientiam exspectetis. Sic agite, sic ambulate. In Christo", + "candidate_score": 0.647748, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_333", + "bdc_text": "de forma iuramenti , si prius inspitienda detur , amplius nil disputaturos esse :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_4087", + "psc_text": "etc., cap. V, V\\. 12. CAPUT PRIMUM. 1. De cavenda juratione admonitio. Prima lectio quae nobis hodie recitata est apostoli Jacobi, oblata nobis est ad disserendum, et quodam modo indicta. Intentos enim vos fecit, admonens ante omnia ne juretis. Difficilis quaestio est. Hoc peccatum quem non reum teneat, si jurare peccatum est? Nam perjurium peccatum esse, et grande peccatum, nemo dubitat. Sed non ait Apostolus, de cujus lectione tractamus, Ante omnia, fratres mei, nolite perjurare; sed, nolite jurare. Praecessit etiam ipsius Domini Jesu Christi in Evangelio similis admonitio: Audistis, inquit, quia dictum est antiquis, Non perjurabis: ego autem dico vobis, nolite jurare, neque per coelum, quia sedes Dei est; neque per terram, quia scabellum est pedum ejus; neque per caput tuum jurabis, quia non tibi est potestas facere unum capillum album aut nigrum. Sit autem sermo vester, Est, est; Non, non: si quid amplius est, a malo est (Matth. V,", + "candidate_score": 0.647572, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_388", + "bdc_text": "De ea re antequam ad iuramenti formam venio , paucis est dicendum .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_4116", + "psc_text": "Solet dici, quando non dico. Hoc est, Ante omnia. Quid est, Ante omnia? Prae caeteris cautus esto, plus ad hoc intentus esto, quam ad alia. Major consuetudo majorem intentionem flagitat, non rei levis consuetudo. Si de manu aliquid faceres, facilius manui tuae imperares ne faceret; si pedibus aliquo eundum esset, pigritia retardante excitares te ut surgeres, et ires. Lingua facilitatem habet motus, in udo posita est, facile in lubrico labitur. Quanto illa citius et facilius movetur, tanto tu adversus illam fixus esto. Domabis, si vigilabis; vigilabis, si timebis; timebis, si christianum te esse cogitaveris. Nam tantum mali habet juratio, ut qui lapides colunt, timeant falsum jurare per lapides: tu non times Deum praesentem, Deum viventem, Deum scientem, Deum manentem, Deum in contemptorem vindicantem? Claudit ille templum super lapidem, et it ad domum suam: ipse super deum suum clausit, et tamen quando illi dicitur, Jura per Jovem, praesentis oculos timet. CAPUT", + "candidate_score": 0.647297, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_591_593", + "bdc_text": "Saepe enim fit , ut loco postremo sedenti , praesertim ubi loca non pro cuiusque industria , sed pro statu Principum , attribuuntur , facilius aliquid in mentem veniat , quam ei , qui loco summo sedet . Illud autem , quod adversus omnem usum forensem , et contra omnem publicae et privatae actionis naturam erat , acta res ut ne per singula , sed summis tantum capitibus , notaretur , valde mirati sunt nostri , prorsusque inexpectatum fuit , cur nunc denique id denegaretur , quod esset constitutum ab ipsis prius . In ipsa quippe iuramenti forma , ut acta singula scriberentur , cautum fuit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_4110", + "psc_text": "Considerat enim te jurare, Per Deum, per Christum occido illum: et haec quoties per diem, quoties per horam? Non aperis os, nisi ad talem jurationem. Nolles ut diceret tibi, Ante omnia, ut te adversus consuetudinem intentissimum redderet, ut omnia tua inspiceres, omnes motus linguae tuae diligentissime custodires, esses custos malae consuetudinis tuae, ad eam constringendam? Audi, Ante omnia. Dormiebas, pungo, Ante omnia, spinas admoveo. Quid est, Ante omnia? Ante omnia vigila, ante omnia intentus esto. CAPUT IX. 10. Jurandi consuetudini aliquando obnoxius Augustinus. Juratio qua conditione adhibenda. Juravimus et nos passim, habuimus istam teterrimam consuetudinem et mortiferam. Dico Charitati vestrae: ex quo Deo servire coepimus, et quantum malum sit in perjurio vidimus, timuimus vehementer, et veternosissimam consuetudinem timore frenavimus. Frenata restringitur, restricta languescit, languescens emoritur, et malae consuetudini bona succedit. Denique non vobis dicimus, non nos jurare. Si enim hoc dicimus, mentimur. Quantum ad me pertinet, juro; sed quantum mihi", + "candidate_score": 0.646854, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_611_613", + "bdc_text": "Quatuor deinde fuit dierum disputatio , quae qualiter peracta sit , tum apparebit , cum integre in lucem edetur . Eius autem summa haec erat . Proposita confessione nostra , adversarii articulos , qui in ea essent , ordine excutere instituerunt .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2881", + "psc_text": "Et alio loco: In cogitationibus impii interrogatio erit (Sap. I, 9) . Non ubi ego te interrogo, ibi interrogat Deus. Ego interrogo linguam tuam, Deus interrogat cogitationem tuam. Novit autem quomodo audias, et novit quomodo exigat, qui jubet ut dem. Erogatorem me esse voluit, exactionem sibi servavit. Monere, docere, corripere nostrum est: salvare vero et coronare, aut damnare et in gehennas mittere, non est nostrum. Judex autem tradet ministro, minister in carcerem. Amen dico tibi, non exies inde, donec solvas novissimum quadrantem (Matth. V, 25, 26) . 9. Quadragenarius numerus in jejunio Moysi, Eliae et Christi. Quadragesima ante Pascha. Quinquaginta dies post Pascha. Redeamus ergo ad rem. Perfectio justitiae quadragenario numero demonstratur. Quid est quadragenarium numerum implere? Continere se ab amore hujus saeculi. Continentia a rebus temporalibus, ne perniciose amentur, quasi jejunare est ab isto saeculo. Ideo Dominus quadraginta diebus jejunavit (Id. IV, 2), et Moyses (Exod. XXXIV, 28), et", + "candidate_score": 0.646737, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_645_647", + "bdc_text": "delectis in colloquium sententiae dictionem non permittere : copiam actorum agentibus partibus denegare : legatos ad colloquium missos colloquio excludere :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1921", + "psc_text": "increpat, quod habeant claves regni coelorum, neque ipsi intrent, neque alios intrare permittant; reprehendens scilicet Pharisaeos et Scribas, doctores Legis Judaeorum. De quibus alio loco ait: Quae dicunt, facite; quae autem faciunt, facere nolite: dicunt enim, et non faciunt (Matth. XXIII, 3) . Quare vobis dictum est, Dicunt enim, et non faciunt, nisi quia sunt quidam de quibus ostenditur quod ait Apostolus, Qui praedicas non furandum, furaris; qui dicis non adulterandum, adulteras; qui abominaris idola, sacrilegium facis; qui in Lege gloriaris, per praevaricationem Legis Deum inhonoras. Nomen enim Dei per vos blasphematur in Gentibus (Rom. XI, 21-23) ? Certe de his manifestum est dicere Dominum, Dicunt enim, et non faciunt. Sunt ergo Scribae illi, sed non eruditi in regno Dei, 3. Praefecti mali quomodo bona loquantur, et a subditis audiendi. Fortassis dicat aliquis vestrum: Et quomodo potest malus homo bona loqui; cum scriptum sit, ipso Domino dicente, Bonus homo de", + "candidate_score": 0.64646, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_333", + "bdc_text": "de forma iuramenti , si prius inspitienda detur , amplius nil disputaturos esse :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_4116", + "psc_text": "Solet dici, quando non dico. Hoc est, Ante omnia. Quid est, Ante omnia? Prae caeteris cautus esto, plus ad hoc intentus esto, quam ad alia. Major consuetudo majorem intentionem flagitat, non rei levis consuetudo. Si de manu aliquid faceres, facilius manui tuae imperares ne faceret; si pedibus aliquo eundum esset, pigritia retardante excitares te ut surgeres, et ires. Lingua facilitatem habet motus, in udo posita est, facile in lubrico labitur. Quanto illa citius et facilius movetur, tanto tu adversus illam fixus esto. Domabis, si vigilabis; vigilabis, si timebis; timebis, si christianum te esse cogitaveris. Nam tantum mali habet juratio, ut qui lapides colunt, timeant falsum jurare per lapides: tu non times Deum praesentem, Deum viventem, Deum scientem, Deum manentem, Deum in contemptorem vindicantem? Claudit ille templum super lapidem, et it ad domum suam: ipse super deum suum clausit, et tamen quando illi dicitur, Jura per Jovem, praesentis oculos timet. CAPUT", + "candidate_score": 0.64636, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_1", + "bdc_text": "Charissimis in Christo fratribus Evangelium Tyguri annuntiantibus Simon Grynaeus .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1151", + "psc_text": "I, 7, 8) . Ergo Deo veniente Christo, et nomen ejus, et praedicatio Evangelii ejus ab Jerusalem, id est, ab Africo; et a monte umbroso, id est, a monte Oliveti: quia per omnes gentes diffamatum est Evangelium. Operiet montes umbra ejus, id est refrigerium ejus, protectio ejus; et laudis ejus plena est terra. Cantate ergo cum tota terra canticum novum; non canticum vetus cum angulo terrae. CAPUT XVII. 41. Donatistae Simonis Cyrenaei factum pro se interpretantes. Dicunt et aliud: Cyrenaeus, inquiunt, quidam Simon angariatus est, ut tolleret crucem Domini (Matth. XXVII, 32). Legimus: sed quid te adjuvet, volo scire. Cyrenaeus, inquit, Afer est: quare ipse angariatus est qui crucem tolleret. Ubi sit Cyrene, forte nescis: Lybia est, Pentapolis est, contigua est Africae, ad Orientem magis pertinet. Vel in distributione provinciarum Imperatorum cognosce: Imperator orientalis mittit judicem ad Cyrenen. Breviter respondeo: Ubi est pars Donati, non invenitur Cyrene; ubi est Cyrene,", + "candidate_score": 0.646139, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_591_593", + "bdc_text": "Saepe enim fit , ut loco postremo sedenti , praesertim ubi loca non pro cuiusque industria , sed pro statu Principum , attribuuntur , facilius aliquid in mentem veniat , quam ei , qui loco summo sedet . Illud autem , quod adversus omnem usum forensem , et contra omnem publicae et privatae actionis naturam erat , acta res ut ne per singula , sed summis tantum capitibus , notaretur , valde mirati sunt nostri , prorsusque inexpectatum fuit , cur nunc denique id denegaretur , quod esset constitutum ab ipsis prius . In ipsa quippe iuramenti forma , ut acta singula scriberentur , cautum fuit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_4088", + "psc_text": "nolite jurare, neque per coelum, quia sedes Dei est; neque per terram, quia scabellum est pedum ejus; neque per caput tuum jurabis, quia non tibi est potestas facere unum capillum album aut nigrum. Sit autem sermo vester, Est, est; Non, non: si quid amplius est, a malo est (Matth. V, 33-37) . Huic dominicae admonitioni memorata Apostoli lectio omnino sic congruit, ut nihil aliud Deus jussisse videatur: quia nullus alius hoc dixit, quam ille qui per Apostolum dixit: Ante omnia, inquit, fratres mei, nolite jurare, neque per coelum, neque per terram, neque aliud quodcumque juramentum. Sit autem sermo vester, Est, est; Non, non. Nisi quod iste addidit, Ante omnia: ex quo multum fecit intentos, auxitque difficultatem quaestioni. CAPUT II. 2. Juratio licet a Deo usurpata, homini tamen fugienda. Perjurium quot modis contingit. Invenimus enim jurasse sanctos, jurasse primitus ipsum Dominum, in quo non est omnino peccatum. Juravit Dominus, et non", + "candidate_score": 0.646065, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_649_651", + "bdc_text": "accusatorem posteriore loco dicere . In qua re id illos fefellit , quod has conditiones omnes , duabus ad summum exceptis , praeter ipsorum expectationem accepimus . Unde liquidum est , nullo pacto colloquium nostros vitasse .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3136", + "psc_text": "Apostolus jam videns, jam ex caeco illuminatus, quid dicit? Si enim data esset Lex quae posset vivificare, omnino ex Lege esset justitia. Intendite: respondeamus, et dicamus: quid est quod dixit? Si data esset Lex quae posset vivificare, omnino ex Lege esset justitia. Si non poterat vivificare, ut quid data est? Secutus adjunxit: Sed conclusit Scriptura omnia sub peccato, ut promissio ex fide Jesu Christi daretur credentibus (Galat. III, 21, 22) . Promissio illuminationis, promissio dilectionis ex fide Jesu Christi, ut daretur credentibus, Scriptura illa, id est, Lex, conclusit omnia sub peccato. Quid est, conclusit omnia sub peccato? Concupiscentiam nesciebam, nisi Lex diceret, Non concupisces (Rom. VII, 7) . Quid est, conclusit Scriptura omnia sub peccato? Fecit delictorem etiam praevaricatorem. Nam sanare non potuit peccatorem. Conclusit omnia sub peccato: sed qua spe? Spe gratiae, spe misericordiae. Accepisti Legem; facere voluisti, non potuisti: a superbia cecidisti, languorem tuum vidisti. Curre ad medicum,", + "candidate_score": 0.645797, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_333", + "bdc_text": "de forma iuramenti , si prius inspitienda detur , amplius nil disputaturos esse :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_4110", + "psc_text": "Considerat enim te jurare, Per Deum, per Christum occido illum: et haec quoties per diem, quoties per horam? Non aperis os, nisi ad talem jurationem. Nolles ut diceret tibi, Ante omnia, ut te adversus consuetudinem intentissimum redderet, ut omnia tua inspiceres, omnes motus linguae tuae diligentissime custodires, esses custos malae consuetudinis tuae, ad eam constringendam? Audi, Ante omnia. Dormiebas, pungo, Ante omnia, spinas admoveo. Quid est, Ante omnia? Ante omnia vigila, ante omnia intentus esto. CAPUT IX. 10. Jurandi consuetudini aliquando obnoxius Augustinus. Juratio qua conditione adhibenda. Juravimus et nos passim, habuimus istam teterrimam consuetudinem et mortiferam. Dico Charitati vestrae: ex quo Deo servire coepimus, et quantum malum sit in perjurio vidimus, timuimus vehementer, et veternosissimam consuetudinem timore frenavimus. Frenata restringitur, restricta languescit, languescens emoritur, et malae consuetudini bona succedit. Denique non vobis dicimus, non nos jurare. Si enim hoc dicimus, mentimur. Quantum ad me pertinet, juro; sed quantum mihi", + "candidate_score": 0.645773, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_228", + "bdc_text": "Istud autem quod fieri in omnibus ut litigationibus ita arbitrationibus solet , ut is qui arbiter aliqua in re sit , idem in eadem re cum eo , cuius est arbiter , aut nihil , aut non magis in una quam in altera parte communicet , istud hic minime custodiebatur .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3290", + "psc_text": "arbitror, ut in tanta profunditate Scripturarum, in quibus forte verbis absconditum aliquid latet quod opportune aperiendum sit, tanquam simul fideliter inquiramus, ut salubriter invenire mereamur. Cur ergo hanc appellat justitiam quia vadit ad Patrem, et non etiam quia venit a Patre? An quia misericordia est quod venit, ideo justitia est quod vadit: ut et in nobis discamus impleri non posse justitiam, si pigri fuerimus praerogare misericordiam, non quae nostra sunt quaerentes, sed et quae aliorum? Quod cum monuisset Apostolus, continuo de ipso Domino conjunxit exemplum: Nihil, inquit, per contentionem, neque per inanem gloriam; sed in humilitate mentis alter alterum existimantes superiorem sibi; non quae sua sunt unusquisque intendentes, sed et quae aliorum. Deinde statim addidit: Singuli quique hoc sentite in vobis, quod et in Christo Jesu: qui cum in forma Dei esset, non rapinam arbitratus est esse aequalis Deo; sed semetipsum exinanivit, formam servi accipiens, in similitudinem hominum factus, et", + "candidate_score": 0.645481, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_392_394", + "bdc_text": "posteriorem rem multis conditionibus iniquis obiectis , priorem fama sparsa , et multorum hominum consensione efficere voluerunt . Sed ipsis contra res utraque cessit . Nam iniquas conditiones omnes non repulimus , sed recepimus nos , una fortasse et extrema excepta , qualiter mox intelligetur :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_200", + "psc_text": "Dei Apostolus, ne se falsis criminationibus appetant: Si mordetis, inquit, et comeditis invicem, videte ne ab invicem consumamini (Galat. V, 15) . CAPUT IX. 10. Nonum praeceptum, Non concupisces uxorem proximi tui (Exod. XX, 17) . Nona plaga, densae tenebrae (Id. X, 22). Etenim est quaedam moechia, contra quam supra praeceptum est, etiam in non appetenda castitate uxoris alienae. Moechus est enim qui non it ad uxorem alienam, tantum quia non contentus est sua. Jamvero non solum post suam peccare, sed etiam alienam attentare, vere densae sunt tenebrae. Nihil enim sic dolet in corde patientis; et qui hoc facit alteri, nihil sic volet pati. Ad alienam paratior est omnis homo: hoc autem nescio utrumne est qui tolerabiliter ferat. O densas tenebras ista facientium, talia concupiscentium! Vere excaecantur furore horribili. Furor enim indomitus est, conculcare viri uxorem. CAPUT X. 11. Decimum praeceptum, Non concupisces ullam rem proximi tui; non pecus, non", + "candidate_score": 0.645469, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_645_647", + "bdc_text": "delectis in colloquium sententiae dictionem non permittere : copiam actorum agentibus partibus denegare : legatos ad colloquium missos colloquio excludere :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1924", + "psc_text": "quod de malo sui cordis thesauro proferebant; aliud quod de cathedra Moysi, tanquam praecones judicis personabant. Quod dicit praeco, nunquam praeconi tribuetur, si ante judicem dicat. Aliud est quod praeco loquitur in domo sua, aliud quod praeco loquitur audiens a judice. Nam, velit nolit, praeco sonat vocem punitionis et amici sui. Item, velit nolit, sonat vocem absolutionis et inimici sui. Da vocem de corde ejus: absolvit amicum, punit inimicum. Da vocem de sella judicis: punit amicum, absolvit inimicum. Da vocem Scribarum de corde eorum: audies, Manducemus et bibamus; cras enim moriemur (Isai XXII, 13) . Da vocem de cathedra Moysi: audies, Non occides: Non adulterabis: Non furtum facies: Non falsum testimonium dices: Honora patrem et matrem (Exod. XX, 12-16) : Diliges proximum tuum sicut te ipsum (Levit. XIX, 18) . Hoc tu fac, quod per os Scribarum cathedra sonat: non quod per cor Scribarum. Ita enim Domini sententiam utramque complectens,", + "candidate_score": 0.64545, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_407_409", + "bdc_text": "Itaque se , quomodo colloquium procederet , non videre : in quo spes omnis esset in nostra dissensione collocata . Sed iam ad propositam ab ipsis iuramenti formam redeamus , quae materia deinceps protracti usque in adventum Caesaris colloquii fuit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_682", + "psc_text": "Modo autem sermonem profero, verba inter vos et syllabas non dividitis, nec secatis sermonem meum, ut alius tollat istam partem, alius illam, et sic minutatim et particulatim ad singulos quosque quod dico perveniat: sed totum audit unus, totum audiunt duo, totum audiunt plures, et quotquot venerint totum audiunt; et omnibus sufficit, et singulis integrum est: praeparatur ad audiendum auris tua, nec eam fraudat vicina auris aliena. Si hoc fit de verbo sonante, quid fit de Verbo omnipotente? Quomodo enim vox ista nostra auribus omnium audientium singulis tota est et apud singulos tota est; nec tot sunt meae voces quot vestrae aures, sed una vox multas aures implet, non divisa, sed omnibus tota: sic cogitate Verbum Dei totum in coelis, totum in terris, totum in Angelis, totum apud Patrem, totum apud Virginem, totum in aeternitate, totum in carne, totum ad inferos, cum visitaret, totum in paradiso, quo latronem transtulit. Haec dixi", + "candidate_score": 0.64526, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_90", + "bdc_text": "His igitur duobus et viginti diebus , dum praesidum adventus necessarius expectatur , ne nihil agerent nostri de doctrina experiri ac futurum certamen praesentare volebant .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_540", + "psc_text": "annos Christiani illa legebant, et non videbant; adhuc futura illa exspectabant, et sic abierunt: non illa viderunt, sed tamen credentes quod futura essent, cum fide abierunt ad Dominum: nostris temporibus etiam ipsa cernuntur. Omnia quae ante praedicta sunt de Ecclesia, videmus impleta: solus dies judicii non est venturus? Ipse solus praenuntiatur, et non veniet? Usque adeo sumus duri et lapidei cordis, ut legamus Scripturas, et videamus omnia prorsus ad litteram evenisse quae scripta sunt, et de his quae remanent desperemus? Quantum est enim quod remanet, ad ea quae jam nobis exhibita videmus? Tam plura Deus ostendit, et de residuo nos fraudaturus est? CAPUT V. Veniet judicium redditurum pro meritis, bonis bona, malis mala. Boni simus, et securi judicem exspectemus. 5. Deus et justus et misericors. Fratres mei, maxime nunc dicentem me audite. Nolo tecum computare praeterita: ab hodierno die te muta, cras te alterum inveniat. Nos autem perversitate nostra sic", + "candidate_score": 0.644955, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_638_640", + "bdc_text": "Itaque trium dierum disputatio haec , et dimidii , ipsa ad disputandum comparatio mensium propemodum trium fuit . Hunc finem Comitia haec habuerunt . Duae vero sunt res , quae legenti haec sponte se praebent coniicienda .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2495", + "psc_text": "dexteras sibi datas fuisse, et signum concordiae, signum consonantiae, quod ab se ipsi didicerant, eis in nihilo discrepabat. Deinde placuisse dicit inter se et ipsos, ut ipse ad Gentes, illi autem in circumcisionem irent (Galat. II, 1-9); ille seminator, illi messores. Merito etiam Athenienses, quamvis nescientes, nomen suum ei dixerunt. Audientes enim ab eo verbum: Quis est, inquiunt, hic seminator verborum (Act. XVII, 18) . CAPUT II. 2. Messes duae, Judaeorum et Gentium. Attendite ergo, et delectet vos mecum inspicere agriculturam Dei, et in ea messes duas, unam transactam, aliam futuram: transactam in populo Judaeorum, futuram in populis Gentium. Probemus hoc: et unde nisi de Scriptura Dei Domini messis? Ecce habemus ibi praesenti capitulo dictum esse, Messis multa, operarii autem pauci. Rogate Dominum messis, ut mittat operarios in messem suam. Sed quia in illa messe futuri erant contradictores et persecutores Judaei: Ecce, inquit, mitto vos sicut agnos in medio luporum.", + "candidate_score": 0.644787, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_649_651", + "bdc_text": "accusatorem posteriore loco dicere . In qua re id illos fefellit , quod has conditiones omnes , duabus ad summum exceptis , praeter ipsorum expectationem accepimus . Unde liquidum est , nullo pacto colloquium nostros vitasse .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2084", + "psc_text": "Apostole? Peccantes coram omnibus argue, ut et caeteri timorem habeant. Quid facimus? Controversiam istam velut judices audimus? Absit. Imo sub judice constituti pulsemus, uti nobis aperiri impetremus: fugiamus sub alas Domini Dei nostri. Non enim Apostolo suo contrarium locutus est, quia et in illo ipse locutus est, sicut dicit: An vultis experimentum ejus accipere, qui in me loquitur Christus (II Cor. XIII, 3) ? Christus in Evangelio, Christus in Apostolo: Christus ergo utrumque dixit; unum ore suo, alterum ore praeconis sui. Quia quando praeco de tribunali aliquid dicit, non scribitur in Gestis, Praeco dixit: sed ille dixisse scribitur, qui praeconi quod diceret imperavit. CAPUT VI. 9. Correptio alias secreta, alias publica esse debet. Duo ergo ista praecepta, fratres, sic audiamus, ut intelligamus, et inter utraque praecepta pacati constituamur. Cum corde nostro nos concordemus, et Scriptura sancta in nulla parte discordat. Verum est omnino, utrumque verum est: sed discernere debemus, aliquando", + "candidate_score": 0.644752, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_353_355", + "bdc_text": "Huius praecepti si fuissemus , inquit , nos memores , nunquam ortae inter nos inimicitiae tantae fuissent . Sed ubi relicta Charitas , et praeceptum Domini neglectum fuit , patriam hanc vestram tumultu completam esse , tum caedes et funesta bella successisse videtis , quae quidem tanta per Germaniam aliquo iam tempore fuere , ut hanc qui prius viderim , cognoscere vix nunc possim . Huius igitur Germaniae Romani pontifices saepe miserti , cum succurrere calamitatibus eius conati fuissent , tamen efficere nunquam potuerunt , saltem ut audirentur .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_603", + "psc_text": "ista efficaciter ubi fieri coeperunt, et exempla non praecesserant; quanto efficacius in nomine Domini, in adjutorio dexterae ipsius hic quoque effici posse credimus, quando jam praecedentia pronuntiantur exempla? Utique hic clamastis: Quomodo Roma, sic et Carthago. Si in capite Gentium res praecessit, membra non sunt secutura? Cogitate, fratres, advertite in libris ipsis Gentium, audite ab eis, in quibus ipsius infelicitatis reliquiae remanserunt; vel audiendo, vel legendo, cognoscite litteras eorum: et videte quia illi et isti dii Romani vocantur. Ergo isti dii vocantur Romani. Et quando Christiani cogebantur, fremente impetu Paganorum, ut eos adorarent, et recusantes, eorum caevitiam usque ad effusionem sanguinis sustinebant; ea videbatur tota culpa martyrum, quorum fundebatur sanguis, quia deos Romanos adorare nolebant, quia ceremonias erga deos Romanos respuebant, quia Romanis diis non supplicabant; et totus impetus, tota invidia non fiebat, nisi de nomine deorum Romanorum. Si ergo dii Romani Romae defecerunt, hic quare remanserunt? Haec ergo, fratres,", + "candidate_score": 0.644352, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_97", + "bdc_text": "Deinde renati qui sunt , ecquid sua aliqua , an vero nulla sua , sed solius fidei iustitia in iudicio consisterent .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3622", + "psc_text": "enim justitiae nihil habemus, nec fidem habemus: si fidem non habemus, christiani non sumus. Si autem fidem habemus, jam aliquid habemus justitiae. Ipsum aliquid, vis nosse quantum sit? Justus ex fide vivit (Habac. II, 4; Rom. I, 17) : justus, inquam, ex fide vivit; quia credit quod non videt. CAPUT V. 5. Justificatio aliqua vere per fidem. Patres, arietes sancti, duces Apostoli, quando annuntiaverunt, non solum viderunt oculis, sed etiam manibus tractaverunt: et tamen Dominus servans nobis donum fidei, cuidam discipulorum suorum tractanti, palpanti, veritatem digitis inquirenti et invenienti, exclamanti, Dominus meus et Deus meus; ait ipse Dominus et Deus, Quia vidisti, credidisti. Et nos futuros intuens: Beati, inquit, qui non viderunt et crediderunt (Joan. XX, 28 et 29) . Non vidimus, audivimus, et credidimus. Beati praedicti sumus, et de justitia nihil habemus? Venit Dominus carnaliter ad Judaeos, et occisus est: non venit ad nos, et acceptus est. Populus quem", + "candidate_score": 0.644109, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_562", + "bdc_text": "Scire se , quod sepissime a multis et dicatur , et iudicetur , verborum hic controversiam , non rerum esse , eamque tolli levi horridiorum verborum moderatione et concinna partium interpretatione posse .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1852", + "psc_text": "tamen tam longam contradictionem cordis impoenitentis, quasi breve aliquid, verbum appellavit, dicens: Quicumque dixerit verbum contra Filium hominis, remittetur ei: qui autem dixerit contra Spiritum sanctum, non remittetur ei, neque in hoc saeculo, neque in futuro. Haec enim quamvis prolixa sit, et plurimis verbis contexta et producta blasphemia; solet tamen Scriptura etiam multa verba verbum appellare. Neque enim unum verbum locutus est quicumque propheta, et tamen sic legitur: Verbum quod factum est ad illum vel illum prophetam. Et Apostolus: Presbyteri, inquit, duplici honore honorentur; maxime qui laborant in verbo et doctrina (I Tim. V, 17) . Non ait, In verbis; sed, in verbo. Et sanctus Jacobus: Estote, inquit, factores verbi, et non auditores tantum (Jacobi I, 22) . Non ait et ipse, Verborum; sed, verbi: quamvis tam multa verba de Scripturis sanctis in ecclesia celebriter et solemniter legantur, dicantur, audiantur. Sicut ergo quantocumque tempore quisquis nostrum in praedicando Evangelio laboraverit,", + "candidate_score": 0.6441, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_333", + "bdc_text": "de forma iuramenti , si prius inspitienda detur , amplius nil disputaturos esse :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_4118", + "psc_text": "sanctum putas, falsum juras. Sed ego illud sanctum non puto. Sanctum putat cui juras. Non enim quando juras, tibi juras, aut lapidi juras; sed proximo juras. Homini juras ante lapidem: sed numquid non ante Deum? Non te audit lapis loquentem: sed punit te Deus fallentem. 14. Jurandi consuetudo quomodo convellitur. Ante omnia ergo, fratres mei, obsecro vos, ne sine causa me Deus haec loqui compulerit. Dico enim ante ipsum quod dixi, saepe me istam quaestionem devitasse: timui ne monendo et praecipiendo plus reos facerem non audituros: hodie autem plus timui ne loqui recusarem, quod loqui juberer. Quasi vero parvus sit fructus sudoris hujus mei, si omnes qui mihi acclamaverunt, clament et contra se, ne falsum jurent adversum se: si tot homines qui me attentissime audierunt, attenti sint adversus consuetudinem suam, et admoneant se hodie, cum ad domos suas venerint, cum consuetudinem suam lapsu linguae repetiverint; admoneat proximus proximum: Hoc est", + "candidate_score": 0.643945, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_388", + "bdc_text": "De ea re antequam ad iuramenti formam venio , paucis est dicendum .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_4118", + "psc_text": "sanctum putas, falsum juras. Sed ego illud sanctum non puto. Sanctum putat cui juras. Non enim quando juras, tibi juras, aut lapidi juras; sed proximo juras. Homini juras ante lapidem: sed numquid non ante Deum? Non te audit lapis loquentem: sed punit te Deus fallentem. 14. Jurandi consuetudo quomodo convellitur. Ante omnia ergo, fratres mei, obsecro vos, ne sine causa me Deus haec loqui compulerit. Dico enim ante ipsum quod dixi, saepe me istam quaestionem devitasse: timui ne monendo et praecipiendo plus reos facerem non audituros: hodie autem plus timui ne loqui recusarem, quod loqui juberer. Quasi vero parvus sit fructus sudoris hujus mei, si omnes qui mihi acclamaverunt, clament et contra se, ne falsum jurent adversum se: si tot homines qui me attentissime audierunt, attenti sint adversus consuetudinem suam, et admoneant se hodie, cum ad domos suas venerint, cum consuetudinem suam lapsu linguae repetiverint; admoneat proximus proximum: Hoc est", + "candidate_score": 0.643619, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_546_548", + "bdc_text": "Ergo legitimam colloquio formam se poscere , a qua si ad alias quasdam praeiuditiales formas fugeretur , se iam testatum esse velle , sibi et suis minime esse ferendum . Hanc formam responsi nostri verbis ipsis propemodum retulimus . Sic legati principum nostrorum .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2084", + "psc_text": "Apostole? Peccantes coram omnibus argue, ut et caeteri timorem habeant. Quid facimus? Controversiam istam velut judices audimus? Absit. Imo sub judice constituti pulsemus, uti nobis aperiri impetremus: fugiamus sub alas Domini Dei nostri. Non enim Apostolo suo contrarium locutus est, quia et in illo ipse locutus est, sicut dicit: An vultis experimentum ejus accipere, qui in me loquitur Christus (II Cor. XIII, 3) ? Christus in Evangelio, Christus in Apostolo: Christus ergo utrumque dixit; unum ore suo, alterum ore praeconis sui. Quia quando praeco de tribunali aliquid dicit, non scribitur in Gestis, Praeco dixit: sed ille dixisse scribitur, qui praeconi quod diceret imperavit. CAPUT VI. 9. Correptio alias secreta, alias publica esse debet. Duo ergo ista praecepta, fratres, sic audiamus, ut intelligamus, et inter utraque praecepta pacati constituamur. Cum corde nostro nos concordemus, et Scriptura sancta in nulla parte discordat. Verum est omnino, utrumque verum est: sed discernere debemus, aliquando", + "candidate_score": 0.643439, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_331", + "bdc_text": "Igitur postridie eius diei , quae tertia iam Decembris fuit , nostri cum rationi Hagnoae conceptae postulationes suas non obstare , rei vero propositae multum etiam conducere docuissent , tamen quia secus praesidibus videretur , et obtineri apud illos non posset , se eas ob res colloquium dirimere non velle ostendebant .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2191", + "psc_text": "Non descendebat, quia latebat. Multo enim facilius poterat de cruce descendere, qui potuit de sepulcro resurgere. Ad nostram informationem demonstrabat patientiam, differebat potentiam, et non est agnitus. Non enim tunc exierat conducere operarios, non exierat, non innotuerat. Tertio die resurrexit, demonstravit se discipulis, ascendit in coelum, et misit Spiritum sanctum quinquagesimo die post resurrectionem, decimo post ascensionem. Missus Spiritus sanctus implevit omnes qui fuerunt in uno conclavi, centum viginti homines (Act. I, 15). Impleti illi Spiritu sancto, coeperunt loqui linguis omnium gentium, expressa est vocatio, exiit ille conducere. Coepit enim veritatis potentia omnibus innotescere. Nam tunc etiam unus accepto Spiritu sancto, etiam unus loquebatur omnium gentium linguis. Modo autem in Ecclesia ipsa unitas tanquam unus loquitur omnium gentium linguis. Ad quam linguam religio christiana non pervenit? ad quos fines non pertendit? Jam non est qui se abscondat a calore ejus (Psal. XVIII, 7): et adhuc fit mora ab eo qui", + "candidate_score": 0.643433, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_190_192", + "bdc_text": "Et electores quidem seorsim , seorsim principes et status caeteri deliberant , mox consilia inter se hi duo ordines conferunt , tum quicquid a se conclusum est , id ita denique ad ordinem tertium , qui urbium imperialium existit , referunt , ut non sententiae quaerendae , aut suffragii colligendi , sed consilii tantum communicandi ratio habeatur . Non enim urbes suffragium in iis deliberationibus veluti nullum habent . Porro in isto secundo , quem esse principum diximus , ordine hi etiam , qui inferiori gradu existunt , comites , barones , abbates numerantur .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1923", + "psc_text": "et non faciunt. Si dicunt, et non faciunt, mali sunt: si mali sunt, bona loqui non possunt: quomodo facimus quod ab ipsis audimus, cum ab ipsis bona audire non possimus? Hoc quomodo solvatur, advertat Sanctitas vestra. Quidquid homo malus a se profert malum est; quidquid homo malus de corde suo profert, malum est: ibi est enim thesaurus malus. Quidquid autem homo bonus de corde suo profert, bonum est: ibi enim est thesaurus bonus. Unde ergo illi mali bona proferebant? Quia in cathedra Moysi sedebant. Nisi praedixisset, Cathedram Moysi sedent (Id. XXIII, 2) ; nunquam malos audiri jussisset. Aliud enim erat, quod de malo sui cordis thesauro proferebant; aliud quod de cathedra Moysi, tanquam praecones judicis personabant. Quod dicit praeco, nunquam praeconi tribuetur, si ante judicem dicat. Aliud est quod praeco loquitur in domo sua, aliud quod praeco loquitur audiens a judice. Nam, velit nolit, praeco sonat vocem punitionis et amici", + "candidate_score": 0.643169, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_441", + "bdc_text": "Hi sic responderunt , ut dicerent , formam iuramenti a se propositam adhuc sibi placere :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_4089", + "psc_text": "est; Non, non. Nisi quod iste addidit, Ante omnia: ex quo multum fecit intentos, auxitque difficultatem quaestioni. CAPUT II. 2. Juratio licet a Deo usurpata, homini tamen fugienda. Perjurium quot modis contingit. Invenimus enim jurasse sanctos, jurasse primitus ipsum Dominum, in quo non est omnino peccatum. Juravit Dominus, et non poenitebit eum: Tu es sacerdos in aeternum, secundum ordinem Melchisedech (Psal. CIX, 4) . Aeternitatem sacerdotii Filio cum juratione promisit. Habes etiam, Per memetipsum juro, dicit Dominus (Gen. XXII, 16) . Et illud juratio est, Vivo ego, dicit Dominus (Num. XIV, 28) . Quomodo homo per Deum, sic Deus per se ipsum. Non est ergo peccatum jurare? Durum est hoc dicere: et quoniam diximus Deum jurasse, quam blasphemum est hoc dicere? Jurat Deus qui peccatum non habet: non ergo est peccatum jurare; sed magis peccatum est pejerare. Fortasse quis dicat non esse proponendum de Domino Deo jurationis exemplum. Deus enim", + "candidate_score": 0.642945, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_199_201", + "bdc_text": "Si penitus nostri propositum pro se et seorsim respondendi urgerent , se quoque legato seorsim , sed extra publicum congressum et privatim in ipsius aedibus responsuros esse . Itaque depulsi nostri ab hoc proposito fuere . Non enim publice nos quidem auditurus esse legatus credebatur , postquam privatim illos audivisset :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_428", + "psc_text": "per prophetam Ezechielem, credo adhibuistis aurem, credo audistis quemadmodum dixerit, Ad domum Israel mittam te, non ad populum altioris linguae te mittam. Populus autem ille nolent audire te, quia nolunt audire me (Ezech. III, 5-7) . Quid ostendit, nisi quia ipse Deus per Prophetam loquebatur? Quia vero in ipsis verbis propheticis nos maxime territi sumus, id est, praepositi quos posuit loqui ad populum suum, prius in illis verbis videmus faciem nostram. Demonstratum est enim nobis, sonante lectore; quasi speculum ubi nos inspiceremus; et inspeximus nos: inspicite vos. Ecce ego facio, quod ibi audivi. Si non discreveris, inquit, justum, si non dixeris peccatori, Morte morieris, et ostenderis illi ut recedat ab iniquitatibus suis; ipse quidem in peccatis suis morietur, sanguinem autem ejus de manu tua exquiram. Si autem dixeris, et ille contempserit, et non obedierit; ille in sceleribus suis morietur, tu autem animam tuam liberabis (Id. XXXIII, 8, 9) . Dico", + "candidate_score": 0.64286, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_640", + "bdc_text": "Duae vero sunt res , quae legenti haec sponte se praebent coniicienda .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_53", + "psc_text": "sed non potestis, palpitat mentis acies; purgetur, ut videat. CAPUT VII. Ut autem purgetur et videat, credat, ut purgari mereatur. Quod ergo videre non potestis, differte, ut curemini, et videre possitis. 8. Felicitas in futuro saeculo qualis speranda. Duo Testamenta. Non tamen tale aliquid in futuro saeculo cogitetis, quale nunc videtis: quia si tale aliquid cogitaveritis, et tale aliquid dilexeritis; cum ipso mundo vultis ire extra mundum, tollere vobiscum vultis mundum. Non erunt ibi ista. Lux ibi erit quaedam, unde hoc rorat nescio quid, quod modo intelligimus, et gaudemus. Sed si habemus benedictionem a rore coeli, habemus abundantiam a fertilitate terrae: sic est enim benedictus Jacob (Gen. XXVII, 28): ad eum pertineamus, et non carnaliter vivamus. Quia unusquisque incipit carnaliter vivere, ideo major dictus est Esau (Id. XXV, 23). Duo Testamenta dicuntur in Lege, unum Vetus, et alterum Novum. Vetus promissiones habebat temporales, sed significationes spirituales. Intendat Charitas vestra. Si", + "candidate_score": 0.642751, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_353_355", + "bdc_text": "Huius praecepti si fuissemus , inquit , nos memores , nunquam ortae inter nos inimicitiae tantae fuissent . Sed ubi relicta Charitas , et praeceptum Domini neglectum fuit , patriam hanc vestram tumultu completam esse , tum caedes et funesta bella successisse videtis , quae quidem tanta per Germaniam aliquo iam tempore fuere , ut hanc qui prius viderim , cognoscere vix nunc possim . Huius igitur Germaniae Romani pontifices saepe miserti , cum succurrere calamitatibus eius conati fuissent , tamen efficere nunquam potuerunt , saltem ut audirentur .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1826", + "psc_text": "haberent: ne pium studium parum exerceretur. In omni quippe copia Scripturarum sanctarum pascimur apertis, exercemur obscuris: illic fames pellitur, hic fastidium. Quia ergo non est dictum, Peccatum nullum haberent; non perturbemur, cum peccatores Judaeos, etiamsi Dominus non venisset, agnoscimus. Sed tamen quia dictum est, Si non venissem, peccatum non haberent; inde necesse est, etiamsi non omne, aliquod tamen eos ex adventu Domini, quod non habebant, contraxisse peccatum. Illud ipsum profecto est, quod in praesentem sibique loquentem non crediderunt, eumque inimicum deputantes, quoniam vera dicebat, insuper occiderunt. Hoc peccatum tam magnum et horrendum, si non venisset et locutus eis fuisset, utique non haberent. Sicut ergo ibi cum audimus, Peccatum non haberent; non omne, sed aliquod peccatum intelligimus: ita in hodierna lectione cum audimus, Spiritus blasphemia non remittetur; non omnem blasphemiam, sed quamdam; et cum audimus, Qui dicit verbum contra Spiritum sanctum, non remittetur ei; non omne verbum, sed quoddam intelligere debemus.", + "candidate_score": 0.642638, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_1", + "bdc_text": "Charissimis in Christo fratribus Evangelium Tyguri annuntiantibus Simon Grynaeus .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2600", + "psc_text": "fuit christianus. Nos audiamus, fratres, quibus credentibus Evangelium recitatur, a quibus qui illa dixit adoratur, cujus signum a nobis in fronte portatur, et in corde habetur. Interest enim plurimum ubi habeat homo signum Christi, utrum in fronte, an et in fronte et in corde. Audistis quid hodie Ezechiel sanctus propheta loquebatur, quemadmodum antequam mitteret Deus exterminatorem populi iniqui, misit primitus signatorem, et ait illi: Vade, et da signum in frontibus eorum qui gemunt et moerent de peccatis populi mei, quae fiunt in medio eorum. Non dixit, quae fiunt extra ipsos; sed, in medio eorum. Gemunt tamen et moerent: et ideo signati sunt in fronte; in fronte interioris hominis, non exterioris. Est enim frons in facie, est frons in conscientia. Denique aliquando quando interior frons pulsatur, exterior obrubescit: aut pudore obrubescit, aut timore pallescit. Est ergo frons hominis interioris. Ibi signati sunt illi, ne vastarentur: quia etsi peccata quae fiebant in", + "candidate_score": 0.642594, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_591_593", + "bdc_text": "Saepe enim fit , ut loco postremo sedenti , praesertim ubi loca non pro cuiusque industria , sed pro statu Principum , attribuuntur , facilius aliquid in mentem veniat , quam ei , qui loco summo sedet . Illud autem , quod adversus omnem usum forensem , et contra omnem publicae et privatae actionis naturam erat , acta res ut ne per singula , sed summis tantum capitibus , notaretur , valde mirati sunt nostri , prorsusque inexpectatum fuit , cur nunc denique id denegaretur , quod esset constitutum ab ipsis prius . In ipsa quippe iuramenti forma , ut acta singula scriberentur , cautum fuit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_4116", + "psc_text": "Solet dici, quando non dico. Hoc est, Ante omnia. Quid est, Ante omnia? Prae caeteris cautus esto, plus ad hoc intentus esto, quam ad alia. Major consuetudo majorem intentionem flagitat, non rei levis consuetudo. Si de manu aliquid faceres, facilius manui tuae imperares ne faceret; si pedibus aliquo eundum esset, pigritia retardante excitares te ut surgeres, et ires. Lingua facilitatem habet motus, in udo posita est, facile in lubrico labitur. Quanto illa citius et facilius movetur, tanto tu adversus illam fixus esto. Domabis, si vigilabis; vigilabis, si timebis; timebis, si christianum te esse cogitaveris. Nam tantum mali habet juratio, ut qui lapides colunt, timeant falsum jurare per lapides: tu non times Deum praesentem, Deum viventem, Deum scientem, Deum manentem, Deum in contemptorem vindicantem? Claudit ille templum super lapidem, et it ad domum suam: ipse super deum suum clausit, et tamen quando illi dicitur, Jura per Jovem, praesentis oculos timet. CAPUT", + "candidate_score": 0.642368, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_499_501", + "bdc_text": "Verum enim vero nulli se autorem ab ea forma discedendi futurum , quae a Caesare proposita , et ab utrisque partibus recepta fuisset . Scire se et expertum saepe privatis in congressibus , quae res gratia et autoritate paucorum tententur ac perficiantur . Haec pro se Philippus , cuius tamen consilium a nulla nec publica nec privata concordiam quaerendi ratione abhorrebat :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_397", + "psc_text": "Si autem quaeras a me, quomodo eis bene utatur Deus: fateor, Dei consilium, sicut homo, explicare non possum. Novi enim cum Paulo apostolo expavescere, quod etiam ille cum consideraret, expavit, et expavescens exclamavit: O altitudo divitiarum sapientiae et scientiae Dei! quam inscrutabilia sunt judicia ejus, et investigabiles viae ejus! Quis enim cognovit sensum Domini? aut quis consiliarius ejus fuit? aut quis prior dedit illi, et retribuetur ei? Quoniam ex ipso et per ipsum et in ipso sunt omnia: ipsi gloria in saecula saeculorum (Rom. XI, 33-36) . Nobis consideratio, admiratio, tremor, exclamatio: quia nulla penetratio. Ipsi autem quid? Gloria in saecula saeculorum. Sive de vasis in honorem, sive de vasis in contumeliam, ipsi gloria in saecula saeculorum. Alios coronat, alios damnat, nusquam errat: alios probat, de aliis probat, omnes ordinat. CAPUT IV. 4. Ad quid mali in mundo. Quid faciunt, inquit, in hoc mundo homines mali? Responde mihi, in fornace", + "candidate_score": 0.642357, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_353_355", + "bdc_text": "Huius praecepti si fuissemus , inquit , nos memores , nunquam ortae inter nos inimicitiae tantae fuissent . Sed ubi relicta Charitas , et praeceptum Domini neglectum fuit , patriam hanc vestram tumultu completam esse , tum caedes et funesta bella successisse videtis , quae quidem tanta per Germaniam aliquo iam tempore fuere , ut hanc qui prius viderim , cognoscere vix nunc possim . Huius igitur Germaniae Romani pontifices saepe miserti , cum succurrere calamitatibus eius conati fuissent , tamen efficere nunquam potuerunt , saltem ut audirentur .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3878", + "psc_text": "Communicatio passionum Christi ex charitate. Quid autem erit in communicationibus passionum Christi, si charitas non erit? Nonne inveniuntur torti latrones in tanta fortitudine corporum, ut quidam eorum non solum conscios prodere noluerint, sed nec nomina sua confiteri dignati sint; inter cruciatus, inter tormenta, effossis lateribus, et pene perditis membris, manserit animus in obstinatione nequissima? Vide ergo quid amabant. Facere tamen ista sine magno amore non poterant. Sed non sic amator Dei. Deus non amatur, nisi de Deo. Amavit ille nescio quid aliud de carne, sicut homo. Quodlibet amaverit, socios suos amaverit, conscientiam scelerum amaverit, gloriam in facinoribus amaverit; quodlibet amaverit, multum amavit, qui torqueri potuit, deficere non potuit. Si ergo ille non potuit, qui torqueri potuit, deficere non potuit; si ergo ille non potuit tanta perferre sine amore; nec tu poteris communicare Christi passionibus sine amore. CAPUT XII. 15. Charitas et dilatatio cordis a Spiritu sancto. Sed quaero quo amore.", + "candidate_score": 0.641993, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_101", + "bdc_text": "De Missa , altera , in qua duabus de rebus , operis eius applicatione et corporis Christi sacrificatione adversus Scholarum sententiam est actum .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3580", + "psc_text": "Evangelio terribiliter dicit, Eum timete, qui habet potestatem et animam et corpus perdere in gehennam ignis (Matth. X, 28) . Si ergo secundum carnem vixeritis, moriemini. CAPUT IX. 9. Opus nostrum in hac vita, mortificatio carnis.--Si autem spiritu actiones carnis mortificaveritis, vivetis. Hoc est opus nostrum in hac vita, actiones carnis spiritu mortificare; quotidie affligere, minuere, frenare, interimere. Quam multa enim proficientes non jam delectant, quae antea delectabant? Quando ergo delectabat, et non ei consentiebatur, mortificabatur: quia jam non delectat, mortificatum est. Calca mortuum, transi ad vivum: calca jacentem, conflige cum resistente. Mortua est enim delectatio una, sed vivit altera: et illam, dum non consentis, mortificas; cum coeperit omnino non delectare, mortificasti. Haec est actio nostra, haec est militia nostra. In hoc agone cum confligimus, Deum habemus spectatorem: in hoc agone cum laboramus, Deum poscimus adjutorem. Si enim nos ipse non adjuvat, non dico vincere, sed nec pugnare poterimus. 10.", + "candidate_score": 0.641669, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_461", + "bdc_text": "Nostri , adito Senatu , ostendebant , eum virum , qui tredecim annis antea , et nunc toto Comitiorum tempore , interpellante nemine , contionatus fuisset , sine eorum ignominia , qui huc evangelii defendendi causa venissent , refici hoc tempore et se praesente non posse .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1825", + "psc_text": "Lex subintravit, ut abundaret delictum (Rom. V, 20) . Cum ergo ipse etiam alibi dicat, Non veni vocare justos, sed peccatores (Matth. IX, 13) ; quomodo, si non venisset, peccatum non haberent, nisi quia sententia ista nec universaliter nec particulariter, sed indefinite pronuntiata non omne peccatum cogit intelligi? Sed plane nisi aliquod peccatum intellexerimus, quod non haberent, nisi Christus venisset et locutus eis fuisset, falsam, quod absit, sententiam esse diceremus. Non ergo ait, Si non venissem et locutus fuissem eis, nullum peccatum haberent: ne Veritas mentiretur. Nec rursus definite dixit, Si non venissem et locutus fuissem eis, quoddam peccatum non haberent: ne pium studium parum exerceretur. In omni quippe copia Scripturarum sanctarum pascimur apertis, exercemur obscuris: illic fames pellitur, hic fastidium. Quia ergo non est dictum, Peccatum nullum haberent; non perturbemur, cum peccatores Judaeos, etiamsi Dominus non venisset, agnoscimus. Sed tamen quia dictum est, Si non venissem, peccatum non haberent;", + "candidate_score": 0.641597, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_655_657", + "bdc_text": "Clara sunt haec , itaque per quos steterit , videre sine dubitatione licet . Illud autem omnium est manifestissimum , colloquium ab illis prorsus vitatum fuisse , quia sub ipsa statim Comitiorum initia , constituta dies novis Comitiis , et velut terminus iis Comitiis adeo angusto intervallo praefixus , ut etiam si colloqui placitum fuisset , tamen post tam serum legati adventum vix ut institui , ne dum fieri colloquium potuerit . Sed ego narratione nuda contentus esse , et vobis haec iudicanda relinquere volui .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3856", + "psc_text": "justitia illa a Christo prohibebat? Obsecro te, expone hoc paululum. Deo potius dicamus, ut illuminet et nos, a quo ipse illuminatus est, qui Epistolam istam scripsit nobis, non atramento, sed Spiritu Dei vivi. Videtis, charissimi, quam sit arduum, quam difficile intelligere hoc: cum constet legem sanctam esse, et mandatum sanctum, et justum, et bonum; constetque omnino inter fideles catholicos; ita ut nemo dissentiat, nisi qui non vult esse catholicus, hanc legem non datam nisi a Domino Deo nostro: secundum istam justitiam, quae in lege est, conversari sine querela, impedimentum fuisse Apostolo, ne veniret ad Christum; nec eum venisse ad Christum, nisi hoc quod fuit secundum justitiam, quae in lege est, sine querela, inter damna et detrimenta et stercora computasset. Sequamur ergo, et accedamus aliquantum, ne forte in ipsis verbis Apostoli elucescat nobis aliquid, unde ista removeatur et solvatur obscuritas. Detrimenta, inquit, credidi haec omnia, et stercora existimavi, ut Christum lucrifaciam.", + "candidate_score": 0.640398, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_218", + "bdc_text": "ut undeni hinc inde soli in disputatione loquerentur , caeteri non actores essent , sed advocati loquentibus assisterent :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_4061", + "psc_text": "Estote autem factores verbi, et non auditores tantum, etc. Cap. I, V\\ V\\. 19, 22. CAPUT PRIMUM. 1. Dicendum de utrorumque officio, auditorum et praedicatorum verbi Dei. Verbi Dei assiduos auditores, beatus Jacobus apostolus convenit, dicens: Estote autem factores verbi, et non auditores tantum, fallentes vosmetipsos. Neque enim eum cujus verbum est, aut per quem dicitur verbum; sed vosmetipsos fallitis. Ex hac ergo sententia manante de fonte veritatis, per os apostolicum veracissimum, audemus et nos exhortari vos: et cum exhortamur vos, respicere nos. Verbi Dei enim inanis est forinsecus praedicator, qui non est intus auditor. Nec ita aversi ab humanitate et fideli consideratione sumus, ut pericula nostra non intelligamus, qui verbum Dei populis praedicamus. Consolatur autem nos, quia ubi periclitamur in ministeriis nostris, adjuvamur orationibus vestris. Nam ut noveritis, fratres, quam tutiore loco stetis quam nos, ipsius apostoli aliam sententiam profero dicentis, Sit autem unusquisque vestrum velox ad audiendum, tardus", + "candidate_score": 0.640206, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_501", + "bdc_text": "Haec pro se Philippus , cuius tamen consilium a nulla nec publica nec privata concordiam quaerendi ratione abhorrebat :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_397", + "psc_text": "Si autem quaeras a me, quomodo eis bene utatur Deus: fateor, Dei consilium, sicut homo, explicare non possum. Novi enim cum Paulo apostolo expavescere, quod etiam ille cum consideraret, expavit, et expavescens exclamavit: O altitudo divitiarum sapientiae et scientiae Dei! quam inscrutabilia sunt judicia ejus, et investigabiles viae ejus! Quis enim cognovit sensum Domini? aut quis consiliarius ejus fuit? aut quis prior dedit illi, et retribuetur ei? Quoniam ex ipso et per ipsum et in ipso sunt omnia: ipsi gloria in saecula saeculorum (Rom. XI, 33-36) . Nobis consideratio, admiratio, tremor, exclamatio: quia nulla penetratio. Ipsi autem quid? Gloria in saecula saeculorum. Sive de vasis in honorem, sive de vasis in contumeliam, ipsi gloria in saecula saeculorum. Alios coronat, alios damnat, nusquam errat: alios probat, de aliis probat, omnes ordinat. CAPUT IV. 4. Ad quid mali in mundo. Quid faciunt, inquit, in hoc mundo homines mali? Responde mihi, in fornace", + "candidate_score": 0.639951, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_403", + "bdc_text": "contra Pelargus , ut literis tinctus male , barbarum et agrestem hominem Eccium , et stultis victoriis inflatum , non ferre .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_257", + "psc_text": "Si quis concupiscat alienas res, raptor et injustus deputatur. Si quis volutatur eum ancillis suis, amatur, blande accipitur; convertuntur vulnera in joca. Si quis autem existat qui dicat se castum, non facere adulterium, notum autem sit quod non faciat; erubescit accedere ad illos non sui similes, ne insultent, ne irrideant, ne dicant non esse virum. Ad hoc delapsa est humana perversitas, ut vir habeatur victus a libidine, et vir non habeatur victor libidinis. Triumphantes exsultant, et non sunt viri: jacent prostrati, et viri sunt? Si spectares, ille tibi videretur fortior, qui jaceret sub bestia, quam qui perimeret bestiam? 13. Sed quia dissimulatis a pugna interiore, et delectant vos pugnae exteriores, ideo non vultis pertinere ad canticum novum; ubi dicitur, Qui docet manus meas ad praelium, et digitos meos ad bellum (Psal. CXLIII, 1) . Est enim bellum quod secum agit homo, dimicans contra concupiscentias malas, frenans avaritiam, elidens superbiam, suffocans", + "candidate_score": 0.639851, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_351_353", + "bdc_text": "Idem divinus Apostolus Paulus ubique et assidue fecit . Nempe haec una vere vivendi lex est , et vitae summa , caetera vana sunt omnia , et nihil . Huius praecepti si fuissemus , inquit , nos memores , nunquam ortae inter nos inimicitiae tantae fuissent .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2082", + "psc_text": "Sed intelligamus esse ibi summam concordiam, non quemadmodum quidam vani sapiamus, qui errantes opinantur contraria sibi esse duo Testamenta in Libris veteribus et novis: ut ideo putemus hoc esse contrarium, quoniam illud est in Salomonis libro, hoc in Evangelio. Si enim aliquis imperitus et calumniator divinarum Scripturarum diceret, Ecce ubi sibi contradicunt duo Testamenta. Dominus dicit, Corripe illum inter te et ipsum solum. Salomon dicit, Qui arguit palam, pacem facit. Ergo nescit Dominus quid praecepit? Salomon vult contundi frontem peccantis: Christus parcit pudori erubescentis. Ibi enim scriptum est, Qui arguit palam, pacem facit: hic autem, Corripe illum inter te et ipsum solum; non palam, sed in secreto et occulte. Vis nosse, quisquis talia cogitas, non sibi repugnare duo Testamenta, quia illud in libro Salomonis, hoc in Evangelio reperitur? Apostolum audi. Certe Apostolus minister est Novi Testamenti. Audi ergo apostolum Paulum Timotheo praecipientem et dicentem, Peccantes coram omnibus argue, ut et", + "candidate_score": 0.639583, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_635", + "bdc_text": "Itaque legatus ipse prorsus iam et disputatione , et sententiarum istarum conformatione missa , tantumque mandato partibus reddito , primus omnium summa cum celeritate , postridie eius diei ubi satis illuxit , abibat .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_4062", + "psc_text": "et fideli consideratione sumus, ut pericula nostra non intelligamus, qui verbum Dei populis praedicamus. Consolatur autem nos, quia ubi periclitamur in ministeriis nostris, adjuvamur orationibus vestris. Nam ut noveritis, fratres, quam tutiore loco stetis quam nos, ipsius apostoli aliam sententiam profero dicentis, Sit autem unusquisque vestrum velox ad audiendum, tardus autem ad loquendum. Prius itaque de hoc officio nostro loquar, propter hanc sententiam, qua admonemur esse velociores ad audiendum, tardiores ad loquendum: ut cum officium nostrum qui saepe loquimur, excusavero, tunc veniam ad id quod primo proposui. CAPUT II. 2. Audire verbum Dei tutius est quam praedicare. Oportet nos exhortari vos, ut non sitis auditores tantum verbi, sed etiam factores. Quod ergo saepe vobis loquimur, quis non, parum advertens necessitatem nostram, judicat nos, cum legit, Sit autem omnis homo velox ad audiendum, tardus autem ad loquendum? Ecce studium vestrum nos non permittit istam servare sententiam. Debetis ergo orare, sublevare, quem", + "candidate_score": 0.639325, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_407", + "bdc_text": "Itaque se , quomodo colloquium procederet , non videre :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2937", + "psc_text": "auris audivit, nec in cor hominis ascendit. Si enim dixi, falsum est quod scriptum est, Quod oculus non vidit, nec auris audivit, nec in cor hominis ascendit. Unde enim ascenderet in cor meum, ut dicerem quod in cor hominis non ascendit? Creditur, et non videtur: non solum non videtur, sed nec dicitur. Quomodo ergo creditur, si non dicitur? Quis credit quod non audit? Si autem audit ut credat, dicitur: si dicitur, cogitatur: si cogitatur et dicitur, et in auribus hominum intrat. Et quia non diceretur nisi cogitaretur, et in cor hominis ascendit. Jam ecce ista quaestio tantae rei conturbat nos, ut non possimus verbis explicare quaestionem. Quis explicat rem? CAPUT IV. 4. Filius semper genitus a Patre. Attendamus itaque Evangelium, modo Dominus loquebatur, et faciamus quod ipse dixit: Qui credit in me, inquit, transitum facit a morte in vitam, et in judicium non venit. Amen dico vobis, quia veniet hora,", + "candidate_score": 0.639138, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_300", + "bdc_text": "Se quod officii sui esse crederent , curaturos esse , relatio gestae rei diligens Caesari ut fieret .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2227", + "psc_text": "erat fideles suos in fine hujus saeculi, prius honoravit crucem in hoc saeculo; ut terrarum principes credentes in eum prohiberent aliquem nocentium crucifigi: et quod cum magna insultatione persecutores Judaei Domino procurarunt, magna fiducia servi ejus, etiam reges in fronte nunc portant. Non tantum apparet modo qualem mortem pro nobis Dominus subire dignatus est: sicut ait Apostolus, Factus pro nobis maledictum (Galat. III, 13) . Et cum ei pendenti Judaeorum caecitas insultaret, posset utique descendere de cruce, qui si nollet, non esset in cruce: sed amplius erat de sepulcro resurgere, quam de cruce descendere. Haec ergo Dominus faciens divina, patiens humana, admonet nos corporalibus miraculis et patientia corporali, ut credamus, et sanemur ad conspicienda illa invisibilia quae carnis oculus nescit. Hoc ergo agens curavit caecos istos, de quibus nunc Evangelium recitatum est. Et in curando videte quid admonuerit aegrotum interiorem. CAPUT X. 9. Duorum caecorum curatio quid significat. Jesum transire", + "candidate_score": 0.638523, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_218_220", + "bdc_text": "ut undeni hinc inde soli in disputatione loquerentur , caeteri non actores essent , sed advocati loquentibus assisterent : ut notarii tantum quatuor , duo hinc , duo istinc constituerentur iure iurando astricti : ut legati principum actorum copiam principibus suis ita communicarent , ut ne quid omnium ante factam Caesari relationem evulgaretur :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3780", + "psc_text": "Quomodo isti non praejudicant absenti Primiano, sic et illi praejudicare non potuerunt absenti Caeciliano. CAPUT IX. 13. Donatistae sua ipsorum sententia damnati. Quid eos putatis in hac angustia respondisse? Quid enim dicerent? Qua evaderent inclusi retibus veritatis? Ut haec retia violenter rumperent, quid dixerunt breviter et absolute pro nobis? Et quidem multa, et pene omnia pro nobis, sicut Gesta indicabunt, quae jam proponenda vestra Charitas lectura est. Sed hoc loco rogo vos, et obsecro per Christum, ut teneatis, dicatis, in ore semper habeatis. Non potuit enim pro nobis brevior, et certior, et liquidior ferri sententia. Quid ergo dixit, cum hoc objiceremus: Sic non praejudicant isti Caeciliano, quomodo nec illi Primiano. Et ille defensor illorum: Nec causa causae praejudicat, nec persona personae (Brevic. Collationis cum Donatistis, die 3, cap. 16, n. 28) . O responsum breve, liquidum, verum! Non enim scivit quid dixit; sed Caiphae similis, cum esset pontifex prophetavit (Joan.", + "candidate_score": 0.638413, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_168", + "bdc_text": "Tertia deinde post adventum die , quae sexta iam et vigesima a coeptis Comitiis fuit , convocatis partibus , primum quidem literas et mandata Caesaris exhibuit et legi iussit :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_150", + "psc_text": "de gente non sancta: cum Dominus venerit in claritate sua cum Angelis sanctis, et colligentur ante eum omnes gentes, et segregabit eos, sicut pastor segregat oves ab haedis: et ponentur justi ad dexteram, haedi autem ad sinistram: et illis dicetur, Venite, benedicti Patris mei, percipite regnum; illis autem, Ite in ignem aeternum, qui praeparatus est diabolo et angelis ejus (Id. XXV, 31-41) . SERMO VI . De eo quod apparuit Dominus Moysi in rubo . CAPUT PRIMUM. 1. Quomodo Deus Moysi apparuit. --Cum sanctae lectiones legerentur, in ea quae scripta sunt in prima lectione, quae nobis recitata est, animo intendimus, et ea quae Dominus suggerit, breviter cum vestra Sanctitate participare curamus: ne carnaliter accipientes divina mysteria, non solum non proficiatis, sed etiam deficiatis. Occurrit enim primo aspectibus nostris ex illa lectione divina, quod Deus apparuit Moysi. Apparere autem per substantiam suam, sicuti est, nonnisi mundis cordibus dignatur. Sic enim scriptum", + "candidate_score": 0.638209, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_488", + "bdc_text": "Sed ad hanc tam impiam postulationem praeclare legatus , principem Palatinum Theologum hunc ideo misisse , quia virum esse bonum iudicasset :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_645", + "psc_text": "principe tenebrarum; Novum autem Testamentum a Domino Deo Patre Domini nostri Jesu Christi. Ipsum Apostolum Paulum audi. Si propterea putas Legem datam ab alio, non a Deo, quia per illam factus es praevaricator; audi ipsum Apostolum Legis laudatorem. Itaque, inquit, Lex quidem sancta, et mandatum sanctum: adde, et justum; adhuc adde, et bonum. Quod ergo bonum est, inquit, mihi factum est mors? Absit: sed peccatum ut appareat peccatum (Rom. VII, 7, 12 et 13) . Erat enim peccatum, sed latebat peccatum. Quando latebat peccatum? Quando te adversarium nondum patiebatur. Coepisti conari, et apparuit qui tenebat. Quando sequebaris, catenam non sentiebas: quaesisti refugium, et apparuit vinculum; voluisti fugere, et coepisti trahi. Quia ergo coepisti trahi, subveniat tibi qui non est ligatus. Quis non est ligatus, nisi qui dixit, Si invenistis in me peccatum, dicite (Joan. VIII, 46) ? Quis non est ligatus, nisi qui dixit, Ecce venit princeps mundi, et in", + "candidate_score": 0.638204, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_208", + "bdc_text": "Itaque tum appariturum esse , quis causam querelae iustae praeberet ;", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_498", + "psc_text": "veritas, quam auditis per quemlibet loquatur; et nemo est major in vobis, nisi qui minor fuerit. Praeloquendum ergo nobis fuit ex more, et vos facite ex amore. SERMO XXI . De eo quod scriptum est in Psalmo LXIII, 11, Jucundabitur justus in Domino. 1. Jucunditas piorum in Deo etiam in hac vita.--Jucundabitur justus in Domino, et sperabit in eo, et gloriabuntur omnes recti corde. Hoc certe voce et ore cantamus. Haec verba Domino dixit et conscientia et lingua christiana, Jucundabitur justus in Domino, non in saeculo. Lux orta est justo, dicit alibi, et rectis corde jucunditas (Psal. XCVI, 11) . Quaerens unde jucunditas, hic audis, Jucundabitur justus in Domino. Lux orta est justo, dicit alibi; et alibi, Delectare in Domino, et dabit tibi petitiones cordis tui (Psal. XXXVI, 4) . Quid nobis indicitur? quid donatur? quid jubetur? quid datur? Ut jucundemur in Domino. Quis jucundabitur in ea re quam non", + "candidate_score": 0.637998, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_112", + "bdc_text": "Quarta de poenitentia et partibus illius disputatio fuit instituta tantum .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2881", + "psc_text": "Et alio loco: In cogitationibus impii interrogatio erit (Sap. I, 9) . Non ubi ego te interrogo, ibi interrogat Deus. Ego interrogo linguam tuam, Deus interrogat cogitationem tuam. Novit autem quomodo audias, et novit quomodo exigat, qui jubet ut dem. Erogatorem me esse voluit, exactionem sibi servavit. Monere, docere, corripere nostrum est: salvare vero et coronare, aut damnare et in gehennas mittere, non est nostrum. Judex autem tradet ministro, minister in carcerem. Amen dico tibi, non exies inde, donec solvas novissimum quadrantem (Matth. V, 25, 26) . 9. Quadragenarius numerus in jejunio Moysi, Eliae et Christi. Quadragesima ante Pascha. Quinquaginta dies post Pascha. Redeamus ergo ad rem. Perfectio justitiae quadragenario numero demonstratur. Quid est quadragenarium numerum implere? Continere se ab amore hujus saeculi. Continentia a rebus temporalibus, ne perniciose amentur, quasi jejunare est ab isto saeculo. Ideo Dominus quadraginta diebus jejunavit (Id. IV, 2), et Moyses (Exod. XXXIV, 28), et", + "candidate_score": 0.637901, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_571", + "bdc_text": "Sed extra hanc verborum pugnam summis hic de rebus controversiam agitari :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1852", + "psc_text": "tamen tam longam contradictionem cordis impoenitentis, quasi breve aliquid, verbum appellavit, dicens: Quicumque dixerit verbum contra Filium hominis, remittetur ei: qui autem dixerit contra Spiritum sanctum, non remittetur ei, neque in hoc saeculo, neque in futuro. Haec enim quamvis prolixa sit, et plurimis verbis contexta et producta blasphemia; solet tamen Scriptura etiam multa verba verbum appellare. Neque enim unum verbum locutus est quicumque propheta, et tamen sic legitur: Verbum quod factum est ad illum vel illum prophetam. Et Apostolus: Presbyteri, inquit, duplici honore honorentur; maxime qui laborant in verbo et doctrina (I Tim. V, 17) . Non ait, In verbis; sed, in verbo. Et sanctus Jacobus: Estote, inquit, factores verbi, et non auditores tantum (Jacobi I, 22) . Non ait et ipse, Verborum; sed, verbi: quamvis tam multa verba de Scripturis sanctis in ecclesia celebriter et solemniter legantur, dicantur, audiantur. Sicut ergo quantocumque tempore quisquis nostrum in praedicando Evangelio laboraverit,", + "candidate_score": 0.637526, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_512_514", + "bdc_text": "Verum enim vero non dum satis Caesar vicinus erat , ut proelium dirimere : non dum satis Ratispona Comitia propinqua erant , ut certantes avocare possent . Mora adhuc opus erat .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2239", + "psc_text": "sunt enim qui labiis honorant, cor autem eorum longe est a Deo (Isai. XXIX, 13). Ipsi sunt juxta viam, quibus praecipit Dominus obtritis corde. Nam cum recitantur ea quae fecit Dominus transeuntia, semper nobis exhibetur transiens Jesus. Quia usque in finem saeculi non desunt caeci sedentes ad viam. Opus ergo est ut clament illi juxta viam sedentes. Turba quae cum Domino erat, compescebat clamorem quaerentium sanitatem. Fratres, videtis quid dicam? Nescio enim quomodo dicam: sed plus nescio quomodo taceam. Hoc dico, et aperte dico. Timeo enim Jesum transeuntem et manentem: et ideo tacere non possum. Bonos Christianos, vere studiosos, volentes facere praecepta Dei, quae in Evangelio scripta sunt, Christiani mali et tepidi prohibent. Turba ipsa quae cum Domino est, prohibet clamantes; id est, prohibet bene operantes, ne perseverando sanentur. Clament illi, non deficiant, neque ducantur quasi auctoritate turbarum; nec eos qui priores christiani facti sunt, male viventes, et bonis operibus", + "candidate_score": 0.636857, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_408_410", + "bdc_text": "in quo spes omnis esset in nostra dissensione collocata . Sed iam ad propositam ab ipsis iuramenti formam redeamus , quae materia deinceps protracti usque in adventum Caesaris colloquii fuit . Ea talis erat .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_682", + "psc_text": "Modo autem sermonem profero, verba inter vos et syllabas non dividitis, nec secatis sermonem meum, ut alius tollat istam partem, alius illam, et sic minutatim et particulatim ad singulos quosque quod dico perveniat: sed totum audit unus, totum audiunt duo, totum audiunt plures, et quotquot venerint totum audiunt; et omnibus sufficit, et singulis integrum est: praeparatur ad audiendum auris tua, nec eam fraudat vicina auris aliena. Si hoc fit de verbo sonante, quid fit de Verbo omnipotente? Quomodo enim vox ista nostra auribus omnium audientium singulis tota est et apud singulos tota est; nec tot sunt meae voces quot vestrae aures, sed una vox multas aures implet, non divisa, sed omnibus tota: sic cogitate Verbum Dei totum in coelis, totum in terris, totum in Angelis, totum apud Patrem, totum apud Virginem, totum in aeternitate, totum in carne, totum ad inferos, cum visitaret, totum in paradiso, quo latronem transtulit. Haec dixi", + "candidate_score": 0.636733, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_593", + "bdc_text": "In ipsa quippe iuramenti forma , ut acta singula scriberentur , cautum fuit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_4115", + "psc_text": "vero aliquis sceleratus fur audit, Jura si non tulisti, jura si non fecisti, ab eo qui nescit an fecit: ille tunc, Christiano non licet jurare; quando ab illo exigitur jusjurandum, non licet jurare; Christianus sum, non mihi licet. Capta talem, averte te ab illo, dissimula a negotio de quo loquebaris; misce alias fabulas, et invenies eum millies jurantem, qui semel jurare noluit. Istam ergo consuetudinem quotidianam, crebram, sine causa, nullo extorquente, nullo de tuis verbis dubitante jurandi, avertite a vobis, amputate a linguis vestris, circumcidite ab ore vestro. CAPUT XI. 12. Jurandi consuetudini operosius resistendum. Sed consuetudo est, solet dici. Solet dici, quando non dico. Hoc est, Ante omnia. Quid est, Ante omnia? Prae caeteris cautus esto, plus ad hoc intentus esto, quam ad alia. Major consuetudo majorem intentionem flagitat, non rei levis consuetudo. Si de manu aliquid faceres, facilius manui tuae imperares ne faceret; si pedibus aliquo eundum esset,", + "candidate_score": 0.636625, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_225", + "bdc_text": "Tribus ex partibus colloquium totum , qualiter institutum fuerat , constare oportebat , arbitrorum , reorum , qui nos eramus , et accusatorum , qui erant nostri adversarii .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2084", + "psc_text": "Apostole? Peccantes coram omnibus argue, ut et caeteri timorem habeant. Quid facimus? Controversiam istam velut judices audimus? Absit. Imo sub judice constituti pulsemus, uti nobis aperiri impetremus: fugiamus sub alas Domini Dei nostri. Non enim Apostolo suo contrarium locutus est, quia et in illo ipse locutus est, sicut dicit: An vultis experimentum ejus accipere, qui in me loquitur Christus (II Cor. XIII, 3) ? Christus in Evangelio, Christus in Apostolo: Christus ergo utrumque dixit; unum ore suo, alterum ore praeconis sui. Quia quando praeco de tribunali aliquid dicit, non scribitur in Gestis, Praeco dixit: sed ille dixisse scribitur, qui praeconi quod diceret imperavit. CAPUT VI. 9. Correptio alias secreta, alias publica esse debet. Duo ergo ista praecepta, fratres, sic audiamus, ut intelligamus, et inter utraque praecepta pacati constituamur. Cum corde nostro nos concordemus, et Scriptura sancta in nulla parte discordat. Verum est omnino, utrumque verum est: sed discernere debemus, aliquando", + "candidate_score": 0.63645, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_570", + "bdc_text": "Sed eas neque difficile esse tollere neque de verbis se unquam litigasse , quanquam tuendam in Ecclesia sermonis proprietatem esse fateantur .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2802", + "psc_text": "proprietate. Recens baptizati in albis. Redi mecum, humana infirmitas, redi ergo. Humana ipsa comprehendamus, si possumus. Homines sumus et nos qui loquimur, et hominibus loquimur, et sonum vocis edimus. Ad aures hominum sonum vocis nostrae perducimus, et per nostrae vocis sonum et intellectum quomodocumque per aurem in corde ponimus. Hinc ergo quod possumus, ut possumus, eloquamur, hoc comprehendamus. Si autem neque hoc comprehendere valuerimus, ad illud quid sumus? Ecce auditis me: verbum facio. Si quis hinc exeat et interrogetur foris quid hic agitur, respondet: Verbum Episcopus facit. Verbum facio de Verbo. Sed quale verbum, de quali Verbo? Mortale verbum, de immortali Verbo; mutabile verbum, de immutabili Verbo; transitorium verbum, de aeterno Verbo. Tamen attendite verbum meum. Dixeram enim vobis, Verbum Dei ubique totum est. Ecce facio vobis verbum: ad omnes pervenit quod dico. Ut ad omnes perveniret quod dico, numquid divisistis quod dico? Si pascerem vos, ut non mentem vestram,", + "candidate_score": 0.636433, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_593", + "bdc_text": "In ipsa quippe iuramenti forma , ut acta singula scriberentur , cautum fuit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_4116", + "psc_text": "Solet dici, quando non dico. Hoc est, Ante omnia. Quid est, Ante omnia? Prae caeteris cautus esto, plus ad hoc intentus esto, quam ad alia. Major consuetudo majorem intentionem flagitat, non rei levis consuetudo. Si de manu aliquid faceres, facilius manui tuae imperares ne faceret; si pedibus aliquo eundum esset, pigritia retardante excitares te ut surgeres, et ires. Lingua facilitatem habet motus, in udo posita est, facile in lubrico labitur. Quanto illa citius et facilius movetur, tanto tu adversus illam fixus esto. Domabis, si vigilabis; vigilabis, si timebis; timebis, si christianum te esse cogitaveris. Nam tantum mali habet juratio, ut qui lapides colunt, timeant falsum jurare per lapides: tu non times Deum praesentem, Deum viventem, Deum scientem, Deum manentem, Deum in contemptorem vindicantem? Claudit ille templum super lapidem, et it ad domum suam: ipse super deum suum clausit, et tamen quando illi dicitur, Jura per Jovem, praesentis oculos timet. CAPUT", + "candidate_score": 0.636162, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_499_501", + "bdc_text": "Verum enim vero nulli se autorem ab ea forma discedendi futurum , quae a Caesare proposita , et ab utrisque partibus recepta fuisset . Scire se et expertum saepe privatis in congressibus , quae res gratia et autoritate paucorum tententur ac perficiantur . Haec pro se Philippus , cuius tamen consilium a nulla nec publica nec privata concordiam quaerendi ratione abhorrebat :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_9", + "psc_text": "divitiarum sapientiae et scientiae Dei! quam inscrutabilia sunt judicia ejus, et investigabiles viae ipsius! Quis enim cognovit sensum Domini? aut quis consiliarius illi fuit? aut quis prior dedit ei, et retribuetur ei? Quoniam ex ipso, et per ipsum, et in ipso sunt omnia: ipsi gloria in saecula saeculorum (Rom. XI, 33-36) . Etiam hic Filii mentio nominatim non facta est. Unum dicit esse Apostolus Deum et Dominum, ex quo omnia, per quem omnia, in quo omnia. Cur ergo isti Moysen sibi elegerunt, quem Joanni evangelistae opponerent, Paulum autem apostolum ei opponere noluerunt? Quia scilicet imperitis hominibus duo Testamenta persuadere voluerunt esse contraria; ut uno teste utantur, alterum respuant. Hoc enim profitetur error ipsorum. Nam si esset alius, cujus item dementissimus furor ipsum Novum Testamentum sibi contrarium apud imperitos conaretur ostendere; quid aliud ageret, nisi quemadmodum isti Moysen et Joannem, ita ille Paulum et Joannem, tanquam inimicos rixantesque proponeret? Sicut autem", + "candidate_score": 0.636007, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_509_511", + "bdc_text": "Itaque expostulare cum praesidibus aggressi serio fuerunt . Gravis ibi hominum nostrorum oratio fuit : in qua de bonorum omnium et publici iuditii summo contemptu , de salutis publicae maximo neglectu multa sunt amplissime dicta .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_4007", + "psc_text": "Nescio quo autem modo id agit avaritia in cordibus hominum, ut omnes, vel ut verius et cautius dicam, pene omnes verbis eam constituant ream, et factis velint habere susceptam. Dixerunt in illam multi et multa, et magna, et gravia, et vera; et poetae et historici et oratores et philosophi, et omne litterarum et professionum genus multa dixit in avaritiam. Magnum est autem non illam habere, et multo plus est non eam habere, quam de vitiis ejus non tacere. 2. Christianis quae fugiendae avaritiae doctrina traditur. Quid autem interest inter philosophos, verbi gratia, accusantes avaritiam, et Apostolos eamdem ipsam accusantes? quid interest? Si advertamus, discimus aliquid, quod proprium non habet nisi schola Christi. Ecce quod modo commemoravi, Nihil intulimus in hunc mundum, nec auferre aliquid possumus: habentes victum et tegumentum, his contenti simus, multi dixerunt. Etiam hoc, Radix omnium malorum avaritia, fuerunt qui dicerent. Illud quod sequitur, nemo dixit illorum: Tu", + "candidate_score": 0.63571, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_644_646", + "bdc_text": "Iniquum fuit autem in re summa annotare acta non sinere : delectis in colloquium sententiae dictionem non permittere : copiam actorum agentibus partibus denegare :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1921", + "psc_text": "increpat, quod habeant claves regni coelorum, neque ipsi intrent, neque alios intrare permittant; reprehendens scilicet Pharisaeos et Scribas, doctores Legis Judaeorum. De quibus alio loco ait: Quae dicunt, facite; quae autem faciunt, facere nolite: dicunt enim, et non faciunt (Matth. XXIII, 3) . Quare vobis dictum est, Dicunt enim, et non faciunt, nisi quia sunt quidam de quibus ostenditur quod ait Apostolus, Qui praedicas non furandum, furaris; qui dicis non adulterandum, adulteras; qui abominaris idola, sacrilegium facis; qui in Lege gloriaris, per praevaricationem Legis Deum inhonoras. Nomen enim Dei per vos blasphematur in Gentibus (Rom. XI, 21-23) ? Certe de his manifestum est dicere Dominum, Dicunt enim, et non faciunt. Sunt ergo Scribae illi, sed non eruditi in regno Dei, 3. Praefecti mali quomodo bona loquantur, et a subditis audiendi. Fortassis dicat aliquis vestrum: Et quomodo potest malus homo bona loqui; cum scriptum sit, ipso Domino dicente, Bonus homo de", + "candidate_score": 0.635151, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_218", + "bdc_text": "ut undeni hinc inde soli in disputatione loquerentur , caeteri non actores essent , sed advocati loquentibus assisterent :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_217", + "psc_text": "Audi dum non tacet in verbo, ne non tibi vacet audire dum non tacebit in judicio. CAPUT II. 2. Modo enim licet tibi causam tuam componere. Ante ultimum judicium Dei tui compone causam tuam. Non est unde praesumas; cum ille venerit, nec falsos testes adduces, quibus ille fallatur, nec patronum fraudulentis circumventionibus et linguosis artibus adhibebis, nec ambies aliquo modo, ut judicem possis corrumpere. Quid ergo agis apud talem judicem, quem nec fallere, nec corrumpere poteris? Et tamen est quod agas. Tunc enim ipse erit judex causae tuae, qui modo testis est vitae tuae. Clamavimus, et laudavimus: componamus causam nostram. Qui testis est operum nostrorum, ipse testis est vocum istarum: non sint inanes, convertantur ad gemitum. Tempus est concordandi cum adversario tuo cito. Tam longanimis est Deus videndo iniqua et non puniendo, ut tamen cito sit futurum judicium. More quippe humanae vitae prolixum est, quod Deo breve est. Sed et", + "candidate_score": 0.634943, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_591_593", + "bdc_text": "Saepe enim fit , ut loco postremo sedenti , praesertim ubi loca non pro cuiusque industria , sed pro statu Principum , attribuuntur , facilius aliquid in mentem veniat , quam ei , qui loco summo sedet . Illud autem , quod adversus omnem usum forensem , et contra omnem publicae et privatae actionis naturam erat , acta res ut ne per singula , sed summis tantum capitibus , notaretur , valde mirati sunt nostri , prorsusque inexpectatum fuit , cur nunc denique id denegaretur , quod esset constitutum ab ipsis prius . In ipsa quippe iuramenti forma , ut acta singula scriberentur , cautum fuit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_4115", + "psc_text": "vero aliquis sceleratus fur audit, Jura si non tulisti, jura si non fecisti, ab eo qui nescit an fecit: ille tunc, Christiano non licet jurare; quando ab illo exigitur jusjurandum, non licet jurare; Christianus sum, non mihi licet. Capta talem, averte te ab illo, dissimula a negotio de quo loquebaris; misce alias fabulas, et invenies eum millies jurantem, qui semel jurare noluit. Istam ergo consuetudinem quotidianam, crebram, sine causa, nullo extorquente, nullo de tuis verbis dubitante jurandi, avertite a vobis, amputate a linguis vestris, circumcidite ab ore vestro. CAPUT XI. 12. Jurandi consuetudini operosius resistendum. Sed consuetudo est, solet dici. Solet dici, quando non dico. Hoc est, Ante omnia. Quid est, Ante omnia? Prae caeteris cautus esto, plus ad hoc intentus esto, quam ad alia. Major consuetudo majorem intentionem flagitat, non rei levis consuetudo. Si de manu aliquid faceres, facilius manui tuae imperares ne faceret; si pedibus aliquo eundum esset,", + "candidate_score": 0.634629, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_436_438", + "bdc_text": "Ergo colloquium impedire vultis , inquit . Illud deinde addidit , nullam causam videri , cur actorum copiam tantopere urgerent nostri , quam quia ad evulgationem festinarent . Eo denique progressa haec disputatio fuit , ut penes Caesarem esse positum diceret , actorum copiam cui vellet permittere , se vero cum praesidibus ea de re acturum esse , ostendebatque vix se magno negotio rem huc perduxisse , conatos illos fuisse longe secus nobiscum agere , multa se dissimulare , illos interea se perdi clamare .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3780", + "psc_text": "Quomodo isti non praejudicant absenti Primiano, sic et illi praejudicare non potuerunt absenti Caeciliano. CAPUT IX. 13. Donatistae sua ipsorum sententia damnati. Quid eos putatis in hac angustia respondisse? Quid enim dicerent? Qua evaderent inclusi retibus veritatis? Ut haec retia violenter rumperent, quid dixerunt breviter et absolute pro nobis? Et quidem multa, et pene omnia pro nobis, sicut Gesta indicabunt, quae jam proponenda vestra Charitas lectura est. Sed hoc loco rogo vos, et obsecro per Christum, ut teneatis, dicatis, in ore semper habeatis. Non potuit enim pro nobis brevior, et certior, et liquidior ferri sententia. Quid ergo dixit, cum hoc objiceremus: Sic non praejudicant isti Caeciliano, quomodo nec illi Primiano. Et ille defensor illorum: Nec causa causae praejudicat, nec persona personae (Brevic. Collationis cum Donatistis, die 3, cap. 16, n. 28) . O responsum breve, liquidum, verum! Non enim scivit quid dixit; sed Caiphae similis, cum esset pontifex prophetavit (Joan.", + "candidate_score": 0.63412, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_650_652", + "bdc_text": "In qua re id illos fefellit , quod has conditiones omnes , duabus ad summum exceptis , praeter ipsorum expectationem accepimus . Unde liquidum est , nullo pacto colloquium nostros vitasse . Sed quum priore loco diximus , colloquium ipsos fugisse , ex eo manifestum est , quia penes ipsos quolibet momento rem incipere fuit , penes nos nunquam fuit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2084", + "psc_text": "Apostole? Peccantes coram omnibus argue, ut et caeteri timorem habeant. Quid facimus? Controversiam istam velut judices audimus? Absit. Imo sub judice constituti pulsemus, uti nobis aperiri impetremus: fugiamus sub alas Domini Dei nostri. Non enim Apostolo suo contrarium locutus est, quia et in illo ipse locutus est, sicut dicit: An vultis experimentum ejus accipere, qui in me loquitur Christus (II Cor. XIII, 3) ? Christus in Evangelio, Christus in Apostolo: Christus ergo utrumque dixit; unum ore suo, alterum ore praeconis sui. Quia quando praeco de tribunali aliquid dicit, non scribitur in Gestis, Praeco dixit: sed ille dixisse scribitur, qui praeconi quod diceret imperavit. CAPUT VI. 9. Correptio alias secreta, alias publica esse debet. Duo ergo ista praecepta, fratres, sic audiamus, ut intelligamus, et inter utraque praecepta pacati constituamur. Cum corde nostro nos concordemus, et Scriptura sancta in nulla parte discordat. Verum est omnino, utrumque verum est: sed discernere debemus, aliquando", + "candidate_score": 0.634037, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_364", + "bdc_text": "Vos operam date , ut vere vos studuisse paci intelligatur .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1450", + "psc_text": "ut quatuor istas syllabas operareris, unde operatus es? Hoc nomen quod pertinet ad solam memoriam, operata est in te et memoria, ut teneres quod dicebas; et intellectus, ut scires quod tenebas; et voluntas, ut proferres quod sciebas. Gratias Domino Deo nostro. Adjuvit nos, et in vobis et in nobis. Vere dico Charitati vestrae, hoc discutiendum et insinuandum trepidissime aggressus eram. Metuebam enim ne forte laetificarem capacium ingenium, et facerem grave tardioribus taedium. Nunc autem video vos et attentione audiendi, et celeritate intelligendi, non solum percepisse dictum, sed praevolasse dicturum: Gratias Domino. CAPUT IX. 21. Ex his tribus illustratur Trinitatis mysterium. Videte ergo, jam securus commendo quod intellexistis; non inculco incognitum, sed repetens commendo perceptum. Ecce de tribus illis una res nominata est, unius rei nomen dictum est: Memoria nomen est unius ex illis tribus, et tamen nomen unius ex illis tribus tria ipsa operata sunt. Non potuit dici sola memoria,", + "candidate_score": 0.634025, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_535", + "bdc_text": "de quibus solis , ut ne sententiam dicere , sed tantum ut velut advocati sententiam dicentibus in causa adesse possent , cautum fuisset .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3780", + "psc_text": "Quomodo isti non praejudicant absenti Primiano, sic et illi praejudicare non potuerunt absenti Caeciliano. CAPUT IX. 13. Donatistae sua ipsorum sententia damnati. Quid eos putatis in hac angustia respondisse? Quid enim dicerent? Qua evaderent inclusi retibus veritatis? Ut haec retia violenter rumperent, quid dixerunt breviter et absolute pro nobis? Et quidem multa, et pene omnia pro nobis, sicut Gesta indicabunt, quae jam proponenda vestra Charitas lectura est. Sed hoc loco rogo vos, et obsecro per Christum, ut teneatis, dicatis, in ore semper habeatis. Non potuit enim pro nobis brevior, et certior, et liquidior ferri sententia. Quid ergo dixit, cum hoc objiceremus: Sic non praejudicant isti Caeciliano, quomodo nec illi Primiano. Et ille defensor illorum: Nec causa causae praejudicat, nec persona personae (Brevic. Collationis cum Donatistis, die 3, cap. 16, n. 28) . O responsum breve, liquidum, verum! Non enim scivit quid dixit; sed Caiphae similis, cum esset pontifex prophetavit (Joan.", + "candidate_score": 0.633722, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_230", + "bdc_text": "cum de nobis arbitrandum , inter arbitros stare vidisses , et eos quidem plerosque maxime et veritati et nobis infestos , quod illorum libelli seditiosissimi non ita pridem emissi palam declarant .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2082", + "psc_text": "Sed intelligamus esse ibi summam concordiam, non quemadmodum quidam vani sapiamus, qui errantes opinantur contraria sibi esse duo Testamenta in Libris veteribus et novis: ut ideo putemus hoc esse contrarium, quoniam illud est in Salomonis libro, hoc in Evangelio. Si enim aliquis imperitus et calumniator divinarum Scripturarum diceret, Ecce ubi sibi contradicunt duo Testamenta. Dominus dicit, Corripe illum inter te et ipsum solum. Salomon dicit, Qui arguit palam, pacem facit. Ergo nescit Dominus quid praecepit? Salomon vult contundi frontem peccantis: Christus parcit pudori erubescentis. Ibi enim scriptum est, Qui arguit palam, pacem facit: hic autem, Corripe illum inter te et ipsum solum; non palam, sed in secreto et occulte. Vis nosse, quisquis talia cogitas, non sibi repugnare duo Testamenta, quia illud in libro Salomonis, hoc in Evangelio reperitur? Apostolum audi. Certe Apostolus minister est Novi Testamenti. Audi ergo apostolum Paulum Timotheo praecipientem et dicentem, Peccantes coram omnibus argue, ut et", + "candidate_score": 0.633147, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_509_511", + "bdc_text": "Itaque expostulare cum praesidibus aggressi serio fuerunt . Gravis ibi hominum nostrorum oratio fuit : in qua de bonorum omnium et publici iuditii summo contemptu , de salutis publicae maximo neglectu multa sunt amplissime dicta .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_4006", + "psc_text": "omnes damnatur, non factis. Sermonis nostri propositio, apostolica lectio. Nihil, inquit, intulimus in hunc mundum, sed nec auferre aliquid possumus: victum et tegumentum habentes, his contenti simus. Nam qui volunt divites fieri, incidunt in tentationem et in laqueum, et in desideria multa et noxia, quae mergunt homines in interitum et perditionem. Radix enim est omnium malorum avaritia: quam quidam appetentes, a fide pererraverunt, et inseruerant se doloribus multis. Digna res quae intentos vos faciat ad audiendum, et nos promptos ad loquendum. His verbis constituitur ante oculos nostros avaritia: accusatur, non defendatur; imo accusata damnetur, ne defensor ejus cum illa damnetur. Nescio quo autem modo id agit avaritia in cordibus hominum, ut omnes, vel ut verius et cautius dicam, pene omnes verbis eam constituant ream, et factis velint habere susceptam. Dixerunt in illam multi et multa, et magna, et gravia, et vera; et poetae et historici et oratores et philosophi, et", + "candidate_score": 0.633079, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_501_503", + "bdc_text": "Haec pro se Philippus , cuius tamen consilium a nulla nec publica nec privata concordiam quaerendi ratione abhorrebat : sed causis aliis impediebatur . Legati vero nostri ideo privatim agere se non posse respondebant , quoniam mandatum nullum principum suorum de ea re haberent , et aliter ab illis instructi ad Comitia venissent .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2083", + "psc_text": "ipsum solum; non palam, sed in secreto et occulte. Vis nosse, quisquis talia cogitas, non sibi repugnare duo Testamenta, quia illud in libro Salomonis, hoc in Evangelio reperitur? Apostolum audi. Certe Apostolus minister est Novi Testamenti. Audi ergo apostolum Paulum Timotheo praecipientem et dicentem, Peccantes coram omnibus argue, ut et caeteri timorem habeant (I Tim. V, 20) . Jam non Salomonis liber cum Evangelio, sed Pauli apostoli Epistola videtur confligere. Salomonem paululum sine injuria seponamus: Christum Dominum et Paulum servum ejus audiamus. Quid dicis, Domine? Si peccaverit in te frater tuus, corripe illum inter te et ipsum solum. Quid dicis, Apostole? Peccantes coram omnibus argue, ut et caeteri timorem habeant. Quid facimus? Controversiam istam velut judices audimus? Absit. Imo sub judice constituti pulsemus, uti nobis aperiri impetremus: fugiamus sub alas Domini Dei nostri. Non enim Apostolo suo contrarium locutus est, quia et in illo ipse locutus est, sicut dicit: An", + "candidate_score": 0.6329, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_509_511", + "bdc_text": "Itaque expostulare cum praesidibus aggressi serio fuerunt . Gravis ibi hominum nostrorum oratio fuit : in qua de bonorum omnium et publici iuditii summo contemptu , de salutis publicae maximo neglectu multa sunt amplissime dicta .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_4008", + "psc_text": "interest? Si advertamus, discimus aliquid, quod proprium non habet nisi schola Christi. Ecce quod modo commemoravi, Nihil intulimus in hunc mundum, nec auferre aliquid possumus: habentes victum et tegumentum, his contenti simus, multi dixerunt. Etiam hoc, Radix omnium malorum avaritia, fuerunt qui dicerent. Illud quod sequitur, nemo dixit illorum: Tu autem, homo Dei, haec fuge; sectare vero justitiam, fidem, charitatem, cum his qui invocant nomen Domini de corde puro. Talia nullus dixit illorum. Longe est a crepantibus buccis soliditas pietatis. Quapropter, charissimi, quoniam sunt extra societatem nostram qui et avaritiam accusaverunt et contempserunt; ne nobis magni videantur aut hominibus Dei, propterea, Tu autem, homo Dei. Si ullo modo compararentur, primitus discernere et tenere debemus propter Deum nos facere quod facimus. Nam si veri Dei cultus afferatur, quilibet amator avaritiae reprobatur. Verumtamen incutere nobis debet majorem curam regula pietatis. Turpe est enim, et nimis pudendum et dolendum, si cultores idolorum inventi", + "candidate_score": 0.632791, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_383", + "bdc_text": "Deinde ostendendum fuit , si qualiter de se profiteretur , Caesaris iussu et imperio , non pontificis nomine adesset , nos eo nomine ut hospitem et spectatorem et adiutorem pacis libenter laturos , ac gratias habituros esse :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3565", + "psc_text": "posset vivificare, omnino ex lege esset justitia: nec quaereretur salvator, nec veniret Christus, nec sanguine suo ovem perditam quaereret. Sic enim dicit alio loco idem apostolus: Nam si per legem justitia, ergo Christus gratis mortuus est (Galat. II, 21) . Quae igitur utilitas legis, et quod adjutorium? Quia conclusit Scriptura omnia sub peccato, ut promissio ex fide Jesu Christi daretur credentibus. Itaque lex, inquit, paedagogus noster erat in Christo Jesu (Id. III, 24) . Ex ista similitudine rem de qua loquor, attendite. Paedagogus puerum non ducit ad se ipsum, sed ad magistrum: sed cum puer bene institutus jam creverit, sub paedagogo non erit. CAPUT IV. 4. Legis utilitas. Tractans de his Apostolus etiam alio loco: valde enim assidue hoc commendat; sed utinam non surdis. Commendat autem hoc assidue, commendans fidem Gentibus; quia fide impetrant adjutorium, ut impleant legem, non per legem, sed vires implendi impetrantes per fidem: ad hoc assidue", + "candidate_score": 0.63248, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_190", + "bdc_text": "Et electores quidem seorsim , seorsim principes et status caeteri deliberant , mox consilia inter se hi duo ordines conferunt , tum quicquid a se conclusum est , id ita denique ad ordinem tertium , qui urbium imperialium existit , referunt , ut non sententiae quaerendae , aut suffragii colligendi , sed consilii tantum communicandi ratio habeatur .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1923", + "psc_text": "et non faciunt. Si dicunt, et non faciunt, mali sunt: si mali sunt, bona loqui non possunt: quomodo facimus quod ab ipsis audimus, cum ab ipsis bona audire non possimus? Hoc quomodo solvatur, advertat Sanctitas vestra. Quidquid homo malus a se profert malum est; quidquid homo malus de corde suo profert, malum est: ibi est enim thesaurus malus. Quidquid autem homo bonus de corde suo profert, bonum est: ibi enim est thesaurus bonus. Unde ergo illi mali bona proferebant? Quia in cathedra Moysi sedebant. Nisi praedixisset, Cathedram Moysi sedent (Id. XXIII, 2) ; nunquam malos audiri jussisset. Aliud enim erat, quod de malo sui cordis thesauro proferebant; aliud quod de cathedra Moysi, tanquam praecones judicis personabant. Quod dicit praeco, nunquam praeconi tribuetur, si ante judicem dicat. Aliud est quod praeco loquitur in domo sua, aliud quod praeco loquitur audiens a judice. Nam, velit nolit, praeco sonat vocem punitionis et amici", + "candidate_score": 0.632003, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_461", + "bdc_text": "Nostri , adito Senatu , ostendebant , eum virum , qui tredecim annis antea , et nunc toto Comitiorum tempore , interpellante nemine , contionatus fuisset , sine eorum ignominia , qui huc evangelii defendendi causa venissent , refici hoc tempore et se praesente non posse .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2083", + "psc_text": "ipsum solum; non palam, sed in secreto et occulte. Vis nosse, quisquis talia cogitas, non sibi repugnare duo Testamenta, quia illud in libro Salomonis, hoc in Evangelio reperitur? Apostolum audi. Certe Apostolus minister est Novi Testamenti. Audi ergo apostolum Paulum Timotheo praecipientem et dicentem, Peccantes coram omnibus argue, ut et caeteri timorem habeant (I Tim. V, 20) . Jam non Salomonis liber cum Evangelio, sed Pauli apostoli Epistola videtur confligere. Salomonem paululum sine injuria seponamus: Christum Dominum et Paulum servum ejus audiamus. Quid dicis, Domine? Si peccaverit in te frater tuus, corripe illum inter te et ipsum solum. Quid dicis, Apostole? Peccantes coram omnibus argue, ut et caeteri timorem habeant. Quid facimus? Controversiam istam velut judices audimus? Absit. Imo sub judice constituti pulsemus, uti nobis aperiri impetremus: fugiamus sub alas Domini Dei nostri. Non enim Apostolo suo contrarium locutus est, quia et in illo ipse locutus est, sicut dicit: An", + "candidate_score": 0.631848, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_513_515", + "bdc_text": "non dum satis Ratispona Comitia propinqua erant , ut certantes avocare possent . Mora adhuc opus erat . Ergo ad expostulationem nostrorum praesides , cur colloquium non procederet , a se non stare :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2239", + "psc_text": "sunt enim qui labiis honorant, cor autem eorum longe est a Deo (Isai. XXIX, 13). Ipsi sunt juxta viam, quibus praecipit Dominus obtritis corde. Nam cum recitantur ea quae fecit Dominus transeuntia, semper nobis exhibetur transiens Jesus. Quia usque in finem saeculi non desunt caeci sedentes ad viam. Opus ergo est ut clament illi juxta viam sedentes. Turba quae cum Domino erat, compescebat clamorem quaerentium sanitatem. Fratres, videtis quid dicam? Nescio enim quomodo dicam: sed plus nescio quomodo taceam. Hoc dico, et aperte dico. Timeo enim Jesum transeuntem et manentem: et ideo tacere non possum. Bonos Christianos, vere studiosos, volentes facere praecepta Dei, quae in Evangelio scripta sunt, Christiani mali et tepidi prohibent. Turba ipsa quae cum Domino est, prohibet clamantes; id est, prohibet bene operantes, ne perseverando sanentur. Clament illi, non deficiant, neque ducantur quasi auctoritate turbarum; nec eos qui priores christiani facti sunt, male viventes, et bonis operibus", + "candidate_score": 0.631662, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_243", + "bdc_text": "Caetera quanquam agitata sunt , disceptationem tamen levem habuerunt :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3374", + "psc_text": "alii. Facta est ergo loquente Apostolo tripartita illa multitudo, per quosdam gradus mira distinctione disposita; irridentium, dubitantium, credentium. Quidam enim, ut scriptum esse audivimus, irridebant, quidam dicebant, Audiemus te de hoc iterum; isti dubitantes erant: aliqui crediderunt. Inter irridentes et credentes, medii sunt dubitantes. Qui irridet, cadit: qui credit, stat: qui dubitat, fluctuat. Audiemus te de hoc iterum, inquiunt: incertum an casuri essent cum irridentibus, an staturi cum credentibus. CAPUT II. Numquid tamen inaniter laboravit seminator ille verborum? Ille vero si formidaret irridentes, non perveniret ad credentes: quomodo seminator ille evangelicus, quem commemorat Dominus (nam utique hoc erat Paulus), si trepidaret mittere semina, ne aliud caderet in via, aliud inter spinas, aliud in loca petrosa; nunquam semen posset etiam ad terram optimam pervenire. Et nos seminemus, spargamus: corda praeparate, fructum date. 3. Epicurei et Stoici cum Apostolo conferentes. Hoc quoque, si meminit Charitas vestra, cum legeretur audivimus, quod quidam ex", + "candidate_score": 0.631445, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_369", + "bdc_text": "Id ita fieri posse putabant , si legato pontificis , qui tum aderat , non pontificis , sed Caesaris nomine posito , non mandato rigido , sed hortatione blanda , non ad nos tantum , sed utramque ad partem instructo locum darent , atque ita ad nos inducerent .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2504", + "psc_text": "Et nos ibi fuimus ubi estis: et nos qui videmur modo de superiore loco conservis metiri cibaria, ante paucos annos in inferiore loco cum conservis accipiebamus cibaria. Episcopus laicis loquor: sed inde scio quam multis futuris episcopis loquor. CAPUT V. 5. Praecepta praedicatoribus constituta, non carnaliter accipienda. Ergo videamus quomodo nos intelligamus, quod praecepit Dominus eis quos mittebat Evangelium praedicare, et mente paratam messem videamus. Nolite, inquit, ferre sacculum aut peram, aut calceamenta; et neminem per viam salutaveritis. Et in quamcumque domum intraveritis, dicite: Pax huic domui. Si est illic filius pacis, requiescet super illum pax vestra: si quo minus, ad vos revertetur. Si requievit, perdidit? Absit hoc a mente sanctorum. Ergo nec illud accipiendum est carnaliter: ac per hoc forte nec saccus, nec calceamenta, nec pera; maximeque illud ubi nobis, si simpliciter sine discussione accipiamus, superbia videtur imposita, ne quemquam in via salutemus. 6. Praeceptum de sacculo non ferendo.", + "candidate_score": 0.631308, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_322", + "bdc_text": "Ad haec iterum Praesides , nobis omnia , ut prius , recusare , et in sententia sua persistere , constitutam colloquio rationem Hagnoae fuisse , eam mutare se non posse .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3892", + "psc_text": "es. Nam ubi tibi placuisti, ibi remansisti. Si autem dixeris, Sufficit; et peristi: Semper adde, semper ambula, semper profice: noli in via remanere, noli retro redire, noli deviare. Remanet, qui non proficit; retro redit, qui ad ea revolvitur unde jam abscesserat; deviat, qui apostatat. Melius it claudus in via, quam cursor praeter viam. Conversi ad Dominum etc. SERMO CLXX . De iisdem verbis Apostoli, Philipp., cap. III, 6-16, Secundum justitiam quae ex Lege est, qui fuerim sine querela, etc., deque verbis Psalmi CXLII, 1, 2, Exaudi me in tua justitia, etc., ac postremo de lectione Evangelii Joannis, cap. VI, 39, Voluntas Patris est ut omnia quae dedit mihi, non pereant, etc.. CAPUT I. 1. Justitia ex Lege Apostolo damnum videtur. Divinae lectiones omnes ita sibi connectuntur, tanquam una sit lectio: quia omnes ex uno ore procedunt. Multa sunt ora ministerium sermonis gerentium: sed unum est os ministros implentis. Audivimus apostolicam", + "candidate_score": 0.631099, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_230", + "bdc_text": "cum de nobis arbitrandum , inter arbitros stare vidisses , et eos quidem plerosque maxime et veritati et nobis infestos , quod illorum libelli seditiosissimi non ita pridem emissi palam declarant .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2083", + "psc_text": "ipsum solum; non palam, sed in secreto et occulte. Vis nosse, quisquis talia cogitas, non sibi repugnare duo Testamenta, quia illud in libro Salomonis, hoc in Evangelio reperitur? Apostolum audi. Certe Apostolus minister est Novi Testamenti. Audi ergo apostolum Paulum Timotheo praecipientem et dicentem, Peccantes coram omnibus argue, ut et caeteri timorem habeant (I Tim. V, 20) . Jam non Salomonis liber cum Evangelio, sed Pauli apostoli Epistola videtur confligere. Salomonem paululum sine injuria seponamus: Christum Dominum et Paulum servum ejus audiamus. Quid dicis, Domine? Si peccaverit in te frater tuus, corripe illum inter te et ipsum solum. Quid dicis, Apostole? Peccantes coram omnibus argue, ut et caeteri timorem habeant. Quid facimus? Controversiam istam velut judices audimus? Absit. Imo sub judice constituti pulsemus, uti nobis aperiri impetremus: fugiamus sub alas Domini Dei nostri. Non enim Apostolo suo contrarium locutus est, quia et in illo ipse locutus est, sicut dicit: An", + "candidate_score": 0.630577, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_299", + "bdc_text": "De bis undenis suffragiis quid faciendum esset , utriusque partis legatis videndum .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_877", + "psc_text": "Duplicia pallia fecit viro suo. CAPUT XIII. 18. De bysso et purpura vestimenta sibi fecit. Non enim decebat matronam tanti viri, vel nudam incedere, vel pannosam. Fecit de bysso et purpura vestimenta sibi. De bysso, candida confessione; de purpura, gloriosa passione. Hujus byssum, cum oramus, agnoscimus; hujus purpuram in martyribus mane laudamus. 19. Conspicuus autem fit in portis vir ejus. Ille qui alicubi demoratur, ille qui pro tali conjuge de domo sua sollicitus non est, ille quem demorantem alicubi nunc nemo videt, conspicuus fit in portis. Attende quando; vide quod sequitur: Cum sederit in concilio cum senioribus terrae. Nihil evidentius; lege aliam prophetiam: Veniet ad judicium cum senioribus populi sui (Isai. III, 14) . In illo concilio, hoc est, in illo judicio, judicantibus secum sanctis, quibus dictum est, Sedebitis super duodecim sedes, judicantes duodecim tribus Israel (Matth. XIX, 28) , conspicuus erit. Veniet enim Filius hominis, sicut dixit, in majestate", + "candidate_score": 0.63023, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_345", + "bdc_text": "Serio conditiones colloquii habendi propositae , serio difficultate earum adversarii moti , serio rem divinam factam credebamus .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1801", + "psc_text": "in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis (Luc. II, 14) : quia ejus qui natus erat, suave jugum est, et sarcina levis. Et sicut dicit Apostolus, Fidelis Deus qui nos non sinit tentari supra id quod possumus ferre; sed facit cum tentatione etiam exitum, ut possimus sustinere (I Cor. X, 13) . Sermo LXXI . De verbis Evangelii Matthaei, cap. XII, 32, Qui dixerit verbum contra Spiritum sanctum, non remittetur ei, neque in hoc saeculo, neque in futuro. Sive de blasphemia in Spiritum sanctum. CAPUT PRIMUM. 1. Praevia observatio ad quaestionem tractandam. Pharisaei de regno diaboli recedere ex suis ipsorum verbis admonentur. Magna quaestio est de recenti evangelica lectione proposita, cui solvendae, quantum ad nos attinet, impares sumus: sed sufficientia nostra ex Deo est, quantum ejus adjutorium vel accipere vel capere possumus. Prius ergo magnitudinem advertite quaestionis; ut cum ejus molem humeris nostris impositam videritis, oretis pro", + "candidate_score": 0.630202, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_383", + "bdc_text": "Deinde ostendendum fuit , si qualiter de se profiteretur , Caesaris iussu et imperio , non pontificis nomine adesset , nos eo nomine ut hospitem et spectatorem et adiutorem pacis libenter laturos , ac gratias habituros esse :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3566", + "psc_text": "paedagogo non erit. CAPUT IV. 4. Legis utilitas. Tractans de his Apostolus etiam alio loco: valde enim assidue hoc commendat; sed utinam non surdis. Commendat autem hoc assidue, commendans fidem Gentibus; quia fide impetrant adjutorium, ut impleant legem, non per legem, sed vires implendi impetrantes per fidem: ad hoc assidue dicit et commendat ista Apostolus, propter Judaeos, qui de lege gloriabantur, et libero suo arbitrio legem sufficere arbitrabantur: ac per hoc quia libero suo arbitrio legem sufficere arbitrabantur, Ignorantes Dei justitiam, id est, ex fide justitiam datam a Deo, et suam volentes statuere, quasi suis viribus impletam, non clamante fide impetratam, justitiae Dei, sicut dicit, non sunt subjecti. Finis enim legis Christus, ait, ad justitiam omni credenti (Rom. X, 3, 4) . Ergo cum de his tractat, opposuit sibi, Quid ergo lex? Quasi, Quae utilitas legis? Respondit: Praevaricationis gratia posita est. Hoc est quod dicit alibi, Lex subintravit, ut abundaret", + "candidate_score": 0.629451, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_654", + "bdc_text": "Deinde arbitros ipsi quidem ex sententia et factionis suae omnes , uno Palatini legato excepto , nos contra omnes aversos nobis habeamus .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2084", + "psc_text": "Apostole? Peccantes coram omnibus argue, ut et caeteri timorem habeant. Quid facimus? Controversiam istam velut judices audimus? Absit. Imo sub judice constituti pulsemus, uti nobis aperiri impetremus: fugiamus sub alas Domini Dei nostri. Non enim Apostolo suo contrarium locutus est, quia et in illo ipse locutus est, sicut dicit: An vultis experimentum ejus accipere, qui in me loquitur Christus (II Cor. XIII, 3) ? Christus in Evangelio, Christus in Apostolo: Christus ergo utrumque dixit; unum ore suo, alterum ore praeconis sui. Quia quando praeco de tribunali aliquid dicit, non scribitur in Gestis, Praeco dixit: sed ille dixisse scribitur, qui praeconi quod diceret imperavit. CAPUT VI. 9. Correptio alias secreta, alias publica esse debet. Duo ergo ista praecepta, fratres, sic audiamus, ut intelligamus, et inter utraque praecepta pacati constituamur. Cum corde nostro nos concordemus, et Scriptura sancta in nulla parte discordat. Verum est omnino, utrumque verum est: sed discernere debemus, aliquando", + "candidate_score": 0.629421, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_308", + "bdc_text": "Uno praesides , uno Legatum Caesaris , uno adversarios opus habere .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1222", + "psc_text": "XIII.-- Et servus meus David princeps in medio eorum. Ego Dominus locutus sum: non nescio quis haereticus. Ego Dominus locutus sum. 22. Testamentum pacis. Testamenta schismaticorum irrita per imperatorum leges. Scripturas se ab igne servasse jactant Donatistae.--Et disponam ad eos testamentum pacis: per ipsum utique qui ait, Pacem meam do vobis, pacem meam relinquo vobis (Joan. XIV, 27) . Hoc est testamentum patris nostri, testamentum pacis. Quaelibet haereditas dividatur inter consortes, pacis haereditas dividi non potest. Pax nostra Christus est. Pax facit utraque unum, non duo de uno. Ipse enim pax nostra, dixit, qui fecit utraque unum (Ephes. II, 14) . Testamentum Dei est, haereditas pax est. A concordibus consortibus possideatur, non a litigantibus dividatur. Et disponam ad eos testamentum pacis. Vigilate, haeretici, audite a pastore testamentum pacis, venite ad pacem. Irascimini christianis imperatoribus, quia testamenta vestra valere noluerunt in domibus vestris: videte quam digna sit poena. Et quid est", + "candidate_score": 0.628993, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_407", + "bdc_text": "Itaque se , quomodo colloquium procederet , non videre :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_426", + "psc_text": "quod ait Apostolus: Si enim cognovissent, nunquam Dominum gloriae crucifixissent (I Cor. II, 8) . Tunc autem siluit interrogatus, sicut et Evangelium loquitur, et impletur in eo Isaiae prophetia dicentis: Sicut ovis ad immolandum ductus est, et sicut agnus coram tondente se fuit sine voce, sic non aperuit os suum (Isai. LIII, 7) . Veniet ergo manifestus, et non silebit. Ad hoc dictum est, Non silebit, quia siluit judicatus. Nam quantum attinet ad voces ipsius nobis necessarias, quando siluit? Non siluit per Patriarchas, non siluit per os carnis suae: et modo si sileret, Scriptura non loqueretur. Lector ascendit, et ipse non silet. Tractator loquitur, si vera loquitur, Christus loquitur. Si sileret Christus, ego vobis ista non dicerem. Nec per os vestrum siluit: nam quando cantabatis, ipse loquebatur. Non silet, opus est ut nos audiamus, sed aure cordis: nam facile est audire auribus carnis. Illis auribus audire debemus, quas quaerebat magister", + "candidate_score": 0.628924, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_401_403", + "bdc_text": "ii praesertim , qui illud agmen ducebant , Pelargus et Eccius . Contemnere Eccius veteranus iam miles , Pelargum , et Monachum , et in iis certaminibus hominem novum : contra Pelargus , ut literis tinctus male , barbarum et agrestem hominem Eccium , et stultis victoriis inflatum , non ferre .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_257", + "psc_text": "Si quis concupiscat alienas res, raptor et injustus deputatur. Si quis volutatur eum ancillis suis, amatur, blande accipitur; convertuntur vulnera in joca. Si quis autem existat qui dicat se castum, non facere adulterium, notum autem sit quod non faciat; erubescit accedere ad illos non sui similes, ne insultent, ne irrideant, ne dicant non esse virum. Ad hoc delapsa est humana perversitas, ut vir habeatur victus a libidine, et vir non habeatur victor libidinis. Triumphantes exsultant, et non sunt viri: jacent prostrati, et viri sunt? Si spectares, ille tibi videretur fortior, qui jaceret sub bestia, quam qui perimeret bestiam? 13. Sed quia dissimulatis a pugna interiore, et delectant vos pugnae exteriores, ideo non vultis pertinere ad canticum novum; ubi dicitur, Qui docet manus meas ad praelium, et digitos meos ad bellum (Psal. CXLIII, 1) . Est enim bellum quod secum agit homo, dimicans contra concupiscentias malas, frenans avaritiam, elidens superbiam, suffocans", + "candidate_score": 0.628852, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_650_652", + "bdc_text": "In qua re id illos fefellit , quod has conditiones omnes , duabus ad summum exceptis , praeter ipsorum expectationem accepimus . Unde liquidum est , nullo pacto colloquium nostros vitasse . Sed quum priore loco diximus , colloquium ipsos fugisse , ex eo manifestum est , quia penes ipsos quolibet momento rem incipere fuit , penes nos nunquam fuit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_5", + "psc_text": "itaque hic sic audis quod ait, in ipso, ut intelligas et, per ipsum; sic in eo quod dicit Joannes, Omnia per ipsum, etiam in ipso intelligere cogeris. Et quemadmodum hic non mihi aufertur intellectus, quo intelligo in ipso facta esse omnia, cum per ipsum legam; sic in Genesi cum legam in ipso factum esse coelum et terram, quis me intelligere prohibet et per ipsum? Nisi forte e duobus Testamentis Manichaei transferunt litem, et eam inter beatissimos testes Novi Testamenti, hoc est, inter Paulum Joannemque constituunt: quia ille ait, in ipso; ille, Et per ipsum. Sed nos, sicut Paulum et Joannem contrarios sibi esse non credimus; ita de Moysi et Pauli concordia etiam ipsos cogimus confiteri. 4. Et quoniam sicut isti duo sibi, sic etiam Joannes consentit ambobus; quia ita dixit, per ipsum, ut in ipso intelligi non prohibeat. CAPUT IV. Omnia divina scripta inter se pacata consistunt. Sed quemadmodum solet", + "candidate_score": 0.62868, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_242", + "bdc_text": "Itaque non tam sua , quam Caesaris interesse credebant nostri , si de re ut acta fuisset quam clarissime instrueretur .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1495", + "psc_text": "Ipsa quippe verba evangelica secum portant expositiones suas; nec intercludunt ora esurientium, quia pascunt corda pulsantium. Intentio quippe cordis humani quo dirigatur, et quo spectet, intuendum est. Si enim qui vult videri ab hominibus bona opera sua, gloriam et utilitatem suam ponit ante homines, et hanc in conspectu hominum quaerit; nihil eorum, quae de hac re Dominus praecepit, implevit: quia et attendit facere justitiam suam coram hominibus, ut videretur ab eis; et non sic eluxit lumen ejus coram hominibus, ut ad hoc viderent bona opera ejus, ut glorificarent Patrem qui in coelis est. Se quippe voluit glorificari, non Deum; et suam quaesivit utilitatem, non dilexit Domini voluntatem. De qualibus dicit Apostolus: Omnes enim quae sua sunt quaerunt, non quae Jesu Christi (Philipp. II, 21) . Itaque non illic sententia terminata est, ubi ait, Sic luceat lumen vestrum coram hominibus, ut videant bona opera vestra: sed continuo subjunxit cur faciendum sit,", + "candidate_score": 0.628376, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_218", + "bdc_text": "ut undeni hinc inde soli in disputatione loquerentur , caeteri non actores essent , sed advocati loquentibus assisterent :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1583", + "psc_text": "14) ? Quia ergo quomodo credatur in Deum, et accepistis, et tenuistis, et reddidistis: accipite hodie quomodo invocetur Deus. Ipse Filius sicut audistis, cum Evangilium legeretur, docuit discipulos suos et fideles suos hanc Orationem. Spem habemus obtinendae causae nostrae, quando talis jurisperitus nobis Preces dictavit. Assessor Patris, sicut confessi estis, qui sedet ad dexteram Patris: ipse est advocatus noster, qui futurus est judex noster. Inde enim venturus est judicare vivos et mortuos. Tenete ergo et hanc Orationem, quam reddituri estis ad octo dies. Quicumque autem vestrum non bene Symbolum reddiderunt, habent spatium, teneant: quia die sabbati audientibus omnibus qui aderunt reddituri estis, die sabbati novissimo, quo die baptizandi estis. Ad octo autem dies ab hodierno die reddituri estis hanc Orationem, quam hodie accepistis. CAPUT II. 2. Omnium unus pater. Cujus caput est, Pater noster, qui es in coelis. Invenimus Patrem in coelis: attendamus quemadmodum vivamus in terris. Sic enim debet", + "candidate_score": 0.627161, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_383", + "bdc_text": "Deinde ostendendum fuit , si qualiter de se profiteretur , Caesaris iussu et imperio , non pontificis nomine adesset , nos eo nomine ut hospitem et spectatorem et adiutorem pacis libenter laturos , ac gratias habituros esse :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3564", + "psc_text": "praemium sanati. CAPUT III. 3. Lege uti legitime. Lex paedagogus.--Ergo, fratres, quod hodie admoniti estis, debitores sumus non carni, ut secundum carnem vivamus. Ad hoc enim adjuti sumus, ad hoc Spiritum Dei accepimus, ad hoc etiam in laboribus nostris quotidianum adjutorium postulamus. Lex cui minatur non implendo quod jubet, eum facit esse sub se: hi sunt sub lege, non sub gratia. Bona est lex, si quis ea legitime utatur (I Tim. I, 8) . Quid est ergo legitime uti lege? Per legem agnoscere morbum suum, et quaerere ad sanitatem divinum adjutorium. Quia, sicut dixi, et saepe dicendum est, Si lex posset vivificare, omnino ex lege esset justitia: nec quaereretur salvator, nec veniret Christus, nec sanguine suo ovem perditam quaereret. Sic enim dicit alio loco idem apostolus: Nam si per legem justitia, ergo Christus gratis mortuus est (Galat. II, 21) . Quae igitur utilitas legis, et quod adjutorium? Quia conclusit Scriptura", + "candidate_score": 0.626877, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_609", + "bdc_text": "Sed eam , sic ut per multa hactenus alia , missam facere , acta modo per singula notarentur , et salvis superiorum temporum protestationibus aliquem saltem exitum colloquium haberet .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1518", + "psc_text": "XXIII, 34) , talia precabatur pro Paulo, imo adhuc pro Saulo, ut hoc in illo fieret, quod et factum est. Nam quia dicit, Eram autem ignotus facie Ecclesiis Judaeae quae sunt in Christo; tantum autem audiebant quia ille qui aliquando nos persequebatur, nunc evangelizat fidem quam aliquando vastabat, et in me magnificabant Deum (Galat. I, 22 24) : quare magnificabant Deum, nisi quia antequam esset factum, rogabant Deum? 4. Multiloquium in oratione vitandum. Ad quid oratio nostra. Desideriorum forma in Dominica oratione. Dominus ergo noster primo amputavit multiloquium, ne multa verba afferas ad Deum, quasi velis multis verbis docere Deum. Quando ergo rogas, pietate opus est, non verbositate. Scit enim Pater vester quid vobis necessarium sit, priusquam petatis ab eo. Nolite ergo multum loqui: quia novit quid vobis necessarium sit. Sed ne forte hic aliquis dicat: Si novit quid nobis sit necessarium, utquid vel pauca verba dicimus? utquid oramus? Ipse", + "candidate_score": 0.626769, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_512_514", + "bdc_text": "Verum enim vero non dum satis Caesar vicinus erat , ut proelium dirimere : non dum satis Ratispona Comitia propinqua erant , ut certantes avocare possent . Mora adhuc opus erat .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2539", + "psc_text": "illa erogabat, haec implebatur. Verumtamen Martha laborans multum in illa occupatione et negotio ministrandi, interpellavit Dominum, et de sorore sua conquesta est, quod eam laborantem non adjuvaret. Dominus autem pro Maria respondit Marthae; et ipse ejus factus est advocatus, qui judex fuerat interpellatus. Martha, inquit, circa multa es occupata, quando unum est necessarium. Maria meliorem partem elegit, quae non auferetur ab ea. Audivimus enim et interpellationem interpellantis, et sententiam judicis. Quae sententia interpellanti respondit, susceptam defendit. Erat enim Maria intenta dulcedini verbi Domini. Intenta erat Martha quomodo pasceret Dominum: intenta Maria quomodo pasceretur a Domino. A Martha convivium Domino parabatur, in cujus convivio Maria jam jucundabatur. Cum ergo Maria suaviter audiret verbum dulcissimum, et corde intentissimo pasceretur, interpellato Domino a sorore sua, quomodo putamus eam timuisse, ne diceret ei Dominus, Surge, et adjuva sororem tuam? Mira enim suavitate tenebatur: quae profecto major est mentis quem ventris. Excusata est, sedit securior.", + "candidate_score": 0.626617, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_407", + "bdc_text": "Itaque se , quomodo colloquium procederet , non videre :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3883", + "psc_text": "vitae ambulemus (Rom. VI, 4) . Morere, ut vivas: sepelire, ut resurgas. Cum enim sepultus fueris, et resurrexeris; tunc verum erit, Sursum cor. Sapuit quod dixi. Numquid iste sermo saperet, nisi esset in vobis interna dulcedo? Conformatus, inquit, morti ipsius, si quo modo occurram in resurrectionem mortuorum. De justitia loquebatur, justitia quae est ex fide Christi, justitia quae a Deo est, et sic cuncta exsecutus est. Et cum justitiam quaereret dicens, Ut inveniar in illo non habens meam justitiam, quae ex Lege est, sed justitiam quae est ex fide Christi, quae est ex Deo; dicit modo, Si quo modo occurram in resurrectionem mortuorum. Quare dixisti, Si quo modo occurram? Non quia jam acceperim, aut jam perfectus sim: sequor autem, si quo modo apprehendam, in quo et apprehensus sum a Christo Jesu. Praevenit me justitia ipsius, sequatur illum mea. Tunc autem sequetur mea, si non sit mea. Si quo modo occurram.", + "candidate_score": 0.626287, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_513_515", + "bdc_text": "non dum satis Ratispona Comitia propinqua erant , ut certantes avocare possent . Mora adhuc opus erat . Ergo ad expostulationem nostrorum praesides , cur colloquium non procederet , a se non stare :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2539", + "psc_text": "illa erogabat, haec implebatur. Verumtamen Martha laborans multum in illa occupatione et negotio ministrandi, interpellavit Dominum, et de sorore sua conquesta est, quod eam laborantem non adjuvaret. Dominus autem pro Maria respondit Marthae; et ipse ejus factus est advocatus, qui judex fuerat interpellatus. Martha, inquit, circa multa es occupata, quando unum est necessarium. Maria meliorem partem elegit, quae non auferetur ab ea. Audivimus enim et interpellationem interpellantis, et sententiam judicis. Quae sententia interpellanti respondit, susceptam defendit. Erat enim Maria intenta dulcedini verbi Domini. Intenta erat Martha quomodo pasceret Dominum: intenta Maria quomodo pasceretur a Domino. A Martha convivium Domino parabatur, in cujus convivio Maria jam jucundabatur. Cum ergo Maria suaviter audiret verbum dulcissimum, et corde intentissimo pasceretur, interpellato Domino a sorore sua, quomodo putamus eam timuisse, ne diceret ei Dominus, Surge, et adjuva sororem tuam? Mira enim suavitate tenebatur: quae profecto major est mentis quem ventris. Excusata est, sedit securior.", + "candidate_score": 0.626134, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_543", + "bdc_text": "quid sperandum sit , si stilo persequi caetera omnia conentur ?", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_25", + "psc_text": "Christus qui in me loquitur (II Cor. XIII, 3) . CAPUT V. Ergo istam regulam, fratres, transferte ad illud quod aliquando tortuosum videbatur, et rectum erit. 6. Expectatio ad Deum. Illum ergo omnes intueamur, ut esurientes animas nostras ille pascat, qui esurivit propter nos; qui pauper factus est, cum dives esset, ut ipsius paupertate nos ditaremur (II Cor. VIII, 9). Opportune ad eum paulo ante cantavimus: Omnia a te exspectant, ut des illis escam in tempore opportuno (Psal. CIII, 27) . Si omnia, omnes: si omnes, et nos. Non ergo si quid boni in sermone daturi sumus, nos dabimus, sed ille a quo omnes accipimus; quia omnes ad eum exspectamus. Tempus est, det: sed faciamus quod dixit, ut det; id est, exspectemus ad eum, ipsum corde intueamur: quia sicut oculi corporis et aures ad nos, ita oculi cordis et aures ad illum. Patente aure cordis audite magnum sacramentum. Omnia quidem", + "candidate_score": 0.626075, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_650_652", + "bdc_text": "In qua re id illos fefellit , quod has conditiones omnes , duabus ad summum exceptis , praeter ipsorum expectationem accepimus . Unde liquidum est , nullo pacto colloquium nostros vitasse . Sed quum priore loco diximus , colloquium ipsos fugisse , ex eo manifestum est , quia penes ipsos quolibet momento rem incipere fuit , penes nos nunquam fuit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2082", + "psc_text": "Sed intelligamus esse ibi summam concordiam, non quemadmodum quidam vani sapiamus, qui errantes opinantur contraria sibi esse duo Testamenta in Libris veteribus et novis: ut ideo putemus hoc esse contrarium, quoniam illud est in Salomonis libro, hoc in Evangelio. Si enim aliquis imperitus et calumniator divinarum Scripturarum diceret, Ecce ubi sibi contradicunt duo Testamenta. Dominus dicit, Corripe illum inter te et ipsum solum. Salomon dicit, Qui arguit palam, pacem facit. Ergo nescit Dominus quid praecepit? Salomon vult contundi frontem peccantis: Christus parcit pudori erubescentis. Ibi enim scriptum est, Qui arguit palam, pacem facit: hic autem, Corripe illum inter te et ipsum solum; non palam, sed in secreto et occulte. Vis nosse, quisquis talia cogitas, non sibi repugnare duo Testamenta, quia illud in libro Salomonis, hoc in Evangelio reperitur? Apostolum audi. Certe Apostolus minister est Novi Testamenti. Audi ergo apostolum Paulum Timotheo praecipientem et dicentem, Peccantes coram omnibus argue, ut et", + "candidate_score": 0.626025, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_650_652", + "bdc_text": "In qua re id illos fefellit , quod has conditiones omnes , duabus ad summum exceptis , praeter ipsorum expectationem accepimus . Unde liquidum est , nullo pacto colloquium nostros vitasse . Sed quum priore loco diximus , colloquium ipsos fugisse , ex eo manifestum est , quia penes ipsos quolibet momento rem incipere fuit , penes nos nunquam fuit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3895", + "psc_text": "operibus, inquit, quae nos fecimus, sed secundum suam misericordiam salvos nos fecit, per lavacrum regenerationis (Tit. III, 5) . Et iterum, Qui prius fui blasphemus, et persecutor, et injuriosus: sed misericordiam consecutus sum (I Tim. I, 13) , et reliqua. Hac se constituit conversatum in lege sine querela, hac talem se confitetur fuisse peccatorem, ut omnis peccator propterea de se non desperet, quia Paulus meruit indulgentiam. CAPUT II. 2. Dictum Apostoli sic accipiendum, ut caveatur error Manichaeorum de lege veteri. Lex ad quid data. Originale peccatum. Videte, fratres, et vim sermonis hujus intuemini, quomodo Paulus apostolus damna existimat et stercora, ubi sine querela dicit se conversatum fuisse. Hac impletor legis, hac reus legis, uno eodemque tempore, ante Baptismum, ante gratiam. Sed non sine causa damna esse dicit: ne subintrent cogitationes noxiae, hoc ideo dixisse apostolum Paulum, quod alius dederit legem, alius Evangelium: sicut Manichaeus mente perversa sentit, et reliqui haeretici,", + "candidate_score": 0.626008, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_486", + "bdc_text": "Hoc Bavarum , hoc alios principes facere , nec Theologis hanc libertatem permitteret , quod ipsis , non autem quod ipsorum principibus videretur respondendi .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1048", + "psc_text": "tremore. 2. Christiani, propter nos; praepositi, propter alios. -- Et factum est ad me verbum Domini, dicens: Fili hominis, propheta super pastores Israel. Hanc lectionem modo, cum legeretur, audivimus: hinc cum vestra Sanctitate aliquid loqui decrevimus. Adjuvabit ipse, ut vera dicamus, si non nostra dicamus. Nam si nostra dixerimus, pastores erimus pascentes nos, non oves: si autem illius sunt quae dicimus, per quemlibet ipse vos pascet. Haec dicit Dominus Deus: O pastores Israel, qui pascunt se solos! Numquid non oves pascunt pastores? Id est, non se pascunt pastores, sed oves. Haec prima causa est quare arguantur pastores isti, quia se ipsos pascunt, non oves. Qui sunt qui se ipsos pascunt? De quibus Apostolus dicit: Omnes enim quae sua sunt quaerunt, non quae Jesu Christi (Philipp. II, 21) . Nos enim, quos in isto loco, de quo periculosa ratio redditur, Dominus secundum dignationem suam, non secundum meritum nostrum constituit, habemus duo", + "candidate_score": 0.625933, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_84_86", + "bdc_text": "post illum Joannes Erenbergius : ab Argentinensi , comes Isenburgius , missi fuerunt . Et partium quidem praesidumque nomina et adventus talis fuit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_878", + "psc_text": "lege aliam prophetiam: Veniet ad judicium cum senioribus populi sui (Isai. III, 14) . In illo concilio, hoc est, in illo judicio, judicantibus secum sanctis, quibus dictum est, Sedebitis super duodecim sedes, judicantes duodecim tribus Israel (Matth. XIX, 28) , conspicuus erit. Veniet enim Filius hominis, sicut dixit, in majestate sua, et omnes Angeli ejus cum eo (Id. XXV, 31) . Ibi omnes Angeli et Archangeli coelorum, et Angeli annuntiatores verbi Dei. Etenim et propheta dictus est angelus: angelus enim nuntius est. Et, Ecce ego mitto angelum meum ante faciem tuam, de Joanne dictum est (Id. XI, 10); et, Sicut angelum Dei excepistis me, Apostolus loquitur (Galat. IV, 14). Ille ergo, ille alicubi nunc demorans, de quo multi dicunt, Quando venturus est? aut, Quis venturus est? conspicuus erit in portis, hoc est, in aperto, in manifesto. In portis conspicuus erit: sed alios admittet, contra alios claudet. Erit conspicuus in portis", + "candidate_score": 0.625838, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_300", + "bdc_text": "Se quod officii sui esse crederent , curaturos esse , relatio gestae rei diligens Caesari ut fieret .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2228", + "psc_text": "humana, admonet nos corporalibus miraculis et patientia corporali, ut credamus, et sanemur ad conspicienda illa invisibilia quae carnis oculus nescit. Hoc ergo agens curavit caecos istos, de quibus nunc Evangelium recitatum est. Et in curando videte quid admonuerit aegrotum interiorem. CAPUT X. 9. Duorum caecorum curatio quid significat. Jesum transire quid. Attendite ipsius facti exitum et ordinem rerum. Sedentes illi in via duo caeci, transeunte Domino exclamabant, ut eorum misereretur. A turba vero, quae cum Domino erat, compescebantur ne clamarent. Neque hoc sine mysterio derelictum putetis. Illi autem compescentem se turbam perseverantissimo clamore vincebant, ut perveniret vox eorum ad aures Domini: quasi non jam ille cogitata praevenerit. Clamaverunt ergo duo caeci, ut audirentur a Domino, et a turbis comprimi nequiverunt. Transibat Dominus, et illi clamabant. Stetit Dominus, et sanati sunt. Nam stetit Dominus, Jesus, et vocavit eos, et ait: Quid vultis vobis faciam? At illi dixerunt: Ut aperiantur oculi nostri.", + "candidate_score": 0.625597, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_432", + "bdc_text": "Easdem postulationes causasque , cum apud legatum Caesaris eodem die exposuissent nostri , legatus actorum copiam ideo partibus non necessariam esse iudicabat , quoniam liberum colloquium hoc et extra diffinitionis periculum esset , deinde videri intutum putabat , ut partibus committeretur .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3052", + "psc_text": "non erat, quam multum laudando decipitis? Numquid Lex hic non erat? Sed ait Apostolus: Si per Legem justitia, ergo Christus gratis mortuus est (Galat. II, 21) . Quod ait Apostolus de lege, hoc nos istis dicimus de natura: Si per naturam justitia, ergo Christus gratis mortuus est. CAPUT X. 10. Concilia contra Pelagianos. Quod ergo dictum est de Judaeis, hoc omnino in istis videmus. Zelum Dei habent. Testimonium illis perhibeo, quia zelum Dei habent, sed non secundum scientiam. Quid est, non secundum scientiam? Ignorantes enim Dei justitiam, et suam volentes constituere, justitiae Dei non sunt subjecti (Rom. X, 2, 3) . Fratres mei, compatimini mecum. Ubi tales inveneritis, occultare nolite, non sit in vobis perversa misericordia: prorsus ubi tales inveneritis, occultare nolite. Redarguite contradicentes, et resistentes ad nos perducite. Jam enim de hac causa duo concilia missa sunt ad Sedem Apostolicam: inde etiam rescripta venerunt. Causa finita est: utinam aliquando", + "candidate_score": 0.625144, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_564", + "bdc_text": "Nam et ipsos crudeles esse , si propter verba sanguinis tantum fundant .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3465", + "psc_text": "8. Praesumens de se ipso vincitur. Attende ergo nunc verba superiora, quae videbantur obscura: Cum enim essemus in carne. Verba quae superiora diximus, unde coepit lectio quae obscura videbatur, attendite: Cum enim essemus in carne, passiones peccatorum quae per Legem sunt. Unde per Legem sunt? Quia eramus in carne. Quid est, quia eramus in carne? Praesumebamus de carne. Num enim qui loquebatur Apostolus, jam exierat de ista carne, aut eis loquebatur qui jam exierant morte de ista carne? Non utique; sed secundum hujus vitae modum, et qui loquebatur, et quibus loquebatur, in carne erant. Quid ergo est, Cum essemus in carne; nisi, cum de carne praesumeremus, hoc est, de nobis consideremus? Homini enim dictum est, et de hominibus dictum est, Videbit omnis caro salutare Dei (Isai. XL, 5; Luc. III, 6) . Quid est, Videbit omnis caro; nisi, videbit omnis homo? Et quid est, Verbum caro factum est (Joan. I,", + "candidate_score": 0.623535, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_347", + "bdc_text": "Igitur octava Decembris die sacris hinc inde peractis , cum e templo in Curiam venissemus , aliudque nihil quam classicum illud expectaremus , spectaculum longe aliud novumque obiectum fuit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1320", + "psc_text": "(Matth. X, 22) . 2. Spectacula Christianorum. Martyrum mortem aliter spectant carnales, aliter spirituales. Quid autem potuit admirabilius nobis concedere Dominus Jesus Christus Filius Dei, qui est et filius hominis, quia et hoc esse dignatus est; quid potuit magnificentius, quam ut non solum spectatores nugacium munerum aggregaret ovili suo, sed etiam nonnullos qui illic spectari solent? Non enim tantum amatores venatorum, sed etiam ipsos venatores venatus est ad salutem: quia et ipse spectatus est. Audi quomodo. Ipse dixit, ipse antequam spectaretur praedixit, et tanquam factum esset quod futurum erat prophetico eloquio praenuntiavit, dicens in Psalmo: Foderunt manus meas et pedes meos, dinumeraverunt omnia ossa mea. Ecce quomodo spectatus est, ut ossa ejus dinumerarentur. Et dicit apertius ipsum spectaculum: Ipsi vero consideraverunt et inspexerunt me (Psal. XXI, 17 et 18.) Spectabatur illudendus, spectabatur ab eis qui non ei saltem faverent in illo spectaculo, sed saevirent: quomodo spectari fecit martyres suos primitus,", + "candidate_score": 0.623443, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_583", + "bdc_text": "Petere denique , ut benigne sibi ad haec respondeatur .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3330", + "psc_text": "modo Petrus mendax erat, aut amare se Dominum mendaciter respondebat? Veraciter hoc respondebat: hoc enim respondebat, quod in corde suo videbat. Quando autem dixerat, Animam meam pro te ponam, de futuris voluit praesumere viribus. Omnis autem homo qualis sit tunc cum loquitur, forte scit; qualis crastino futurus sit, quis scit? Revocabat ergo oculos suos ad cor suum Petrus, quando interrogabatur a Domino, et fidens respondebat quod ibi videbat: Etiam, Domine, tu scis quia amo te. Quod tibi dico, tu scis: quod hic video in corde meo, vides et tu. Non ausus est tamen dicere quod Dominus interrogaverat. Non enim simpliciter Dominus dixerat, Diligis me? sed addiderat, Plus his diligis me? id est, Plus me diligis quam isti? De aliis discipulis dicebat: ille non potuit dicere nisi, Amo te: non ausus est dicere, Plus his. Noluit iterum esse mendax. Suffecerat ei testimonium perhibere cordi suo: non debuit esse judex cordis alieni.", + "candidate_score": 0.623048, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_503_505", + "bdc_text": "Legati vero nostri ideo privatim agere se non posse respondebant , quoniam mandatum nullum principum suorum de ea re haberent , et aliter ab illis instructi ad Comitia venissent . Et hanc quidem causam nostri prae se tulerunt : sed alia et maior erat , cur sibi genus hoc colloquii fugiendum esse censerent .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3856", + "psc_text": "justitia illa a Christo prohibebat? Obsecro te, expone hoc paululum. Deo potius dicamus, ut illuminet et nos, a quo ipse illuminatus est, qui Epistolam istam scripsit nobis, non atramento, sed Spiritu Dei vivi. Videtis, charissimi, quam sit arduum, quam difficile intelligere hoc: cum constet legem sanctam esse, et mandatum sanctum, et justum, et bonum; constetque omnino inter fideles catholicos; ita ut nemo dissentiat, nisi qui non vult esse catholicus, hanc legem non datam nisi a Domino Deo nostro: secundum istam justitiam, quae in lege est, conversari sine querela, impedimentum fuisse Apostolo, ne veniret ad Christum; nec eum venisse ad Christum, nisi hoc quod fuit secundum justitiam, quae in lege est, sine querela, inter damna et detrimenta et stercora computasset. Sequamur ergo, et accedamus aliquantum, ne forte in ipsis verbis Apostoli elucescat nobis aliquid, unde ista removeatur et solvatur obscuritas. Detrimenta, inquit, credidi haec omnia, et stercora existimavi, ut Christum lucrifaciam.", + "candidate_score": 0.622335, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_515", + "bdc_text": "Ergo ad expostulationem nostrorum praesides , cur colloquium non procederet , a se non stare :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_428", + "psc_text": "per prophetam Ezechielem, credo adhibuistis aurem, credo audistis quemadmodum dixerit, Ad domum Israel mittam te, non ad populum altioris linguae te mittam. Populus autem ille nolent audire te, quia nolunt audire me (Ezech. III, 5-7) . Quid ostendit, nisi quia ipse Deus per Prophetam loquebatur? Quia vero in ipsis verbis propheticis nos maxime territi sumus, id est, praepositi quos posuit loqui ad populum suum, prius in illis verbis videmus faciem nostram. Demonstratum est enim nobis, sonante lectore; quasi speculum ubi nos inspiceremus; et inspeximus nos: inspicite vos. Ecce ego facio, quod ibi audivi. Si non discreveris, inquit, justum, si non dixeris peccatori, Morte morieris, et ostenderis illi ut recedat ab iniquitatibus suis; ipse quidem in peccatis suis morietur, sanguinem autem ejus de manu tua exquiram. Si autem dixeris, et ille contempserit, et non obedierit; ille in sceleribus suis morietur, tu autem animam tuam liberabis (Id. XXXIII, 8, 9) . Dico", + "candidate_score": 0.622301, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_354", + "bdc_text": "Sed ubi relicta Charitas , et praeceptum Domini neglectum fuit , patriam hanc vestram tumultu completam esse , tum caedes et funesta bella successisse videtis , quae quidem tanta per Germaniam aliquo iam tempore fuere , ut hanc qui prius viderim , cognoscere vix nunc possim .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2887", + "psc_text": "Legem, nisi qui habuerit charitatem? Interroga Apostolum: Plenitudo Legis charitas (Rom. XIII, 10) . Omnis enim Lex in uno sermone impleta est, in eo quod scriptum est, Diliges proximum tuum tanquam te ipsum (Galat. V, 14) . Sed praeceptum charitatis geminum est: Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua. Hoc praeceptum magnum est. Alterum huic simile: Diliges proximum tuum tanquam te ipsum. Domini verba sunt in Evangelio: In his duobus praeceptis tota Lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 37-40) . Sine dilectione gemina Lex impleri non potest. Quamdiu non impletur Lex, infirmitas est. Ideo duo minus habebat, qui triginta octo annos infirmus erat. Quid est, duo minus habebat? Duo praecepta illa non implebat. Quid prodest quia caetera implentur, si illa non implentur? Triginta octo habes? si illa duo non habueris, caetera nihil tibi proderunt. Minus habes duo, sine quibus", + "candidate_score": 0.621959, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_61_63", + "bdc_text": "Jacobus Sturmius , Joannes Calvinus : Et cum Argentinensibus . A Basilea :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2830", + "psc_text": "in te apparebit; noli festinare mirari, majora horum videbis. Videbitis coelum apertum, et Angelos Dei ascendentes et descendentes ad Filium hominis. Ecce quod vidit Jacob: ecce quare perfudit lapidem oleo Jacob; ecce quare Christum propheta significavit et figuravit Jacob. Illud enim factum prophetia erat. CAPUT VI. 6. Christus et hic et sursum est. Nunc quid exspectetis, novi: quid a me velitis audire, intelligo. Dicam et hoc breviter, ut Dominus donat: Ascendentes et descendentes Angelos ad Filium hominis. Quomodo si descendunt ad illum, hic est: si ascendunt ad illum, sursum est? Si autem ad illum ascendunt, ad illum descendunt, et sursum est, et hic est. Nullo pacto fieri potest ut ad illum ascendant, et ad illum descendant; nisi et ibi sit quo ascendunt, et hic sit quo descendunt. Quomodo probamus et illic eum esse, et hic eum esse? Respondeat nobis Paulus, qui primo Saulus. Expertus est illud ipse, quando prius erat", + "candidate_score": 0.621758, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_9_11", + "bdc_text": "Et mea quoque fuit haec eadem expectatio : sed quae ita me lusit , ut nisi quid sit non factum scribam , quid factum sit , scribere non possim . Enim vero quanquam de re non magna , magnifica dicere non est meum , tamen qualis est res , iam effitiam , ut intelligatis .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2919", + "psc_text": "Filius a se facere quidquam? Video enim aequalitatem quamdam tibi cum Patre, in eo quod audio, Quaecumque Pater facit, haec eadem Filius facit: agnosco aequalitatem, hic intelligo, hic capio ut possum: Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) . Quid est, quod non potes facere quidquam, nisi quod videris Patrem facientem? Quid est hoc? CAPUT X. 13. Difficultas intelligendi isthaec verba ex eo quod non intelligatur videre ipsius Verbi. Forte dicat mihi, imo dicat nobis omnibus: Hoc enim quod dixi, Non potest Filius facere quidquam, nisi quod viderit Patrem facientem: videre meum quomodo intelligis? videre meum quid est? Sequestra paululum formam servi, quam propter te suscepit. Etenim in illa forma servi Dominus noster oculos et aures habebat in carne, et illa forma humana qualem et nos portamus eadem figura corporis erat, eadem lineamenta membrorum. Caro illa venerat ex Adam: sed non erat ille Adam. Ergo Dominus ambulans sive in", + "candidate_score": 0.620904, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_639_641", + "bdc_text": "Hunc finem Comitia haec habuerunt . Duae vero sunt res , quae legenti haec sponte se praebent coniicienda . Altera , illos non colloqui , sed rem in adventum Caesaris usque producere voluisse :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2495", + "psc_text": "dexteras sibi datas fuisse, et signum concordiae, signum consonantiae, quod ab se ipsi didicerant, eis in nihilo discrepabat. Deinde placuisse dicit inter se et ipsos, ut ipse ad Gentes, illi autem in circumcisionem irent (Galat. II, 1-9); ille seminator, illi messores. Merito etiam Athenienses, quamvis nescientes, nomen suum ei dixerunt. Audientes enim ab eo verbum: Quis est, inquiunt, hic seminator verborum (Act. XVII, 18) . CAPUT II. 2. Messes duae, Judaeorum et Gentium. Attendite ergo, et delectet vos mecum inspicere agriculturam Dei, et in ea messes duas, unam transactam, aliam futuram: transactam in populo Judaeorum, futuram in populis Gentium. Probemus hoc: et unde nisi de Scriptura Dei Domini messis? Ecce habemus ibi praesenti capitulo dictum esse, Messis multa, operarii autem pauci. Rogate Dominum messis, ut mittat operarios in messem suam. Sed quia in illa messe futuri erant contradictores et persecutores Judaei: Ecce, inquit, mitto vos sicut agnos in medio luporum.", + "candidate_score": 0.620645, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_388", + "bdc_text": "De ea re antequam ad iuramenti formam venio , paucis est dicendum .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_4088", + "psc_text": "nolite jurare, neque per coelum, quia sedes Dei est; neque per terram, quia scabellum est pedum ejus; neque per caput tuum jurabis, quia non tibi est potestas facere unum capillum album aut nigrum. Sit autem sermo vester, Est, est; Non, non: si quid amplius est, a malo est (Matth. V, 33-37) . Huic dominicae admonitioni memorata Apostoli lectio omnino sic congruit, ut nihil aliud Deus jussisse videatur: quia nullus alius hoc dixit, quam ille qui per Apostolum dixit: Ante omnia, inquit, fratres mei, nolite jurare, neque per coelum, neque per terram, neque aliud quodcumque juramentum. Sit autem sermo vester, Est, est; Non, non. Nisi quod iste addidit, Ante omnia: ex quo multum fecit intentos, auxitque difficultatem quaestioni. CAPUT II. 2. Juratio licet a Deo usurpata, homini tamen fugienda. Perjurium quot modis contingit. Invenimus enim jurasse sanctos, jurasse primitus ipsum Dominum, in quo non est omnino peccatum. Juravit Dominus, et non", + "candidate_score": 0.620499, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_408", + "bdc_text": "in quo spes omnis esset in nostra dissensione collocata .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1892", + "psc_text": "posse remissionem omnis peccati omnisque blasphemiae, nisi in Christi congregatione, quae non spargit. Congregatur quippe in Spiritu sancto, qui non est contra se ipsum divisus, sicut ille immundus spiritus. Et propterea omnes congregationes, vel potius dispersiones, quae se Christi Ecclesias appellant, et sunt inter se divisae atque contrariae, et unitatis congregationi, quae vera est Ecclesia ejus, inimicae; non quia videntur ejus habere nomen, idcirco pertinent ad ejus congregationem. Pertinerent autem, si Spiritus sanctus, in quo consociatur haec congregatio, adversum se ipsum divisus esset. Hoc autem quia non est (qui enim non est cum Christo, contra ipsum est; et qui cum illo non congregat, spargit), ideo peccatum omne atque omnis blasphemia dimittetur hominibus in hac congregatione, quam in Spiritu sancto, et non adversus se ipsum diviso, congregat Christus. Ipsius autem Spiritus blasphemia illa, qua fit ut corde impoenitenti huic tanto Dei dono usque in finem vitae istius resistatur, non remittetur. Nam", + "candidate_score": 0.620306, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_231", + "bdc_text": "Ad haec arbitri tres non hi erant , qui se possent inferre medios , cum ex professo partis alterius causam tuerentur , et Palatini legatus unus fungi offitio vere posse videretur .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3564", + "psc_text": "praemium sanati. CAPUT III. 3. Lege uti legitime. Lex paedagogus.--Ergo, fratres, quod hodie admoniti estis, debitores sumus non carni, ut secundum carnem vivamus. Ad hoc enim adjuti sumus, ad hoc Spiritum Dei accepimus, ad hoc etiam in laboribus nostris quotidianum adjutorium postulamus. Lex cui minatur non implendo quod jubet, eum facit esse sub se: hi sunt sub lege, non sub gratia. Bona est lex, si quis ea legitime utatur (I Tim. I, 8) . Quid est ergo legitime uti lege? Per legem agnoscere morbum suum, et quaerere ad sanitatem divinum adjutorium. Quia, sicut dixi, et saepe dicendum est, Si lex posset vivificare, omnino ex lege esset justitia: nec quaereretur salvator, nec veniret Christus, nec sanguine suo ovem perditam quaereret. Sic enim dicit alio loco idem apostolus: Nam si per legem justitia, ergo Christus gratis mortuus est (Galat. II, 21) . Quae igitur utilitas legis, et quod adjutorium? Quia conclusit Scriptura", + "candidate_score": 0.619592, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_38_40", + "bdc_text": "Ab Argentinensi : Joannes comes ab Isenburg , Jodocus a Sebach , Christophorus Vvelsinger , Joannes Armbrusterus . A Ludovico et Vuilhelmo Bavaris :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1337", + "psc_text": "ex Rahab. Booz autem genuit Obed ex Ruth. Obed autem genuit Jesse. Jesse autem genuit David regem. Jam hinc attendite quemadmodum a David perveniatur ad Christum, qui dictus est filius Abraham et filius David. David autem, inquit, genuit Salomonem ex ea quae fuit Uriae. Salomon autem genuit Roboam. Roboam autem genuit Abiam. Abias autem genuit Asa. Asa autem genuit Josaphat. Josaphat autem genuit Joram. Joram autem genuit Oziam. Ozias autem genuit Joatham. Joatham autem genuit Achaz. Achaz autem genuit Ezechiam. Ezechias autem genuit Manassen. Manasses autem genuit Amon. Amon autem genuit Josiam. Josias autem genuit Jechoniam et fratres ejus, in transmigratione Babylonis. Et post transmigrationem Babylonis, Jechonias genuit Salathiel. Salathiel autem genuit Zorobabel. Zorobabel autem genuit Abiud. Abiud autem genuit Eliachim. Eliachim autem genuit Azor. Azor autem genuit Sadoc. Sadoc autem genuit Achim. Achim autem genuit Eliud. Eliud autem genuit Eleazar. Eleazar autem genuit Mathan. Mathan autem genuit Jacob. Jacob", + "candidate_score": 0.619369, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_183_185", + "bdc_text": "Presertim vero legati principum valde commoti , pro se quisque hanc a suo principe iniuriam repellandam esse iudicabant . Et responsum acriter fuisset , ni motus hos insecuta deinde consultatio partim , partim industria praesidum et legati mitigavisset . Et nostri enim , quae de utraque parte ac in commune dicta fuissent , ea ad se solos transferenda non esse putabant :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2084", + "psc_text": "Apostole? Peccantes coram omnibus argue, ut et caeteri timorem habeant. Quid facimus? Controversiam istam velut judices audimus? Absit. Imo sub judice constituti pulsemus, uti nobis aperiri impetremus: fugiamus sub alas Domini Dei nostri. Non enim Apostolo suo contrarium locutus est, quia et in illo ipse locutus est, sicut dicit: An vultis experimentum ejus accipere, qui in me loquitur Christus (II Cor. XIII, 3) ? Christus in Evangelio, Christus in Apostolo: Christus ergo utrumque dixit; unum ore suo, alterum ore praeconis sui. Quia quando praeco de tribunali aliquid dicit, non scribitur in Gestis, Praeco dixit: sed ille dixisse scribitur, qui praeconi quod diceret imperavit. CAPUT VI. 9. Correptio alias secreta, alias publica esse debet. Duo ergo ista praecepta, fratres, sic audiamus, ut intelligamus, et inter utraque praecepta pacati constituamur. Cum corde nostro nos concordemus, et Scriptura sancta in nulla parte discordat. Verum est omnino, utrumque verum est: sed discernere debemus, aliquando", + "candidate_score": 0.618887, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_416", + "bdc_text": "Substitutis autem , ut acta tradita creditaque sibi , et a se descripta , fide summa intacta ac mortali nulli revelata , mox ut descripissent , notariis restituerent .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3004", + "psc_text": "6. Novi Testamenti testimonium pro Christo et Ecclesia. Haec Judaeis, et istis nostris. Quare? Quia istas Scripturas Veteris Testamenti et Judaei accipiunt, et nostri isti accipiunt. Sed ipsum Christum, quem illi non accipiunt, videamus si isti accipiunt. Dicat et ipse, dicat et pro se qui caput est, et pro corpore suo quod est Ecclesia, quia et in nobis caput loquitur pro corpore. Audi pro capite: Resurrexit a mortuis, invenit discipulos haesitantes, dubitantes, prae gaudio non credentes; aperuit illis sensum, ut intelligerent Scripturas, et dixit eis, Quia sic scriptum est, et sic oportebat Christum pati, et resurgere a mortuis tertio die. Habes pro capite; dicat et pro corpore: Et praedicari in nomine ejus poenitentiam et remissionem peccatorum per omnes gentes, incipientibus ab Jerusalem (Luc. XXIV, 45, etc.) . Dicat ergo Ecclesia inimicis suis, dicat. Dicit plane, non tacet: sed illi audiant. Fratres, audistis testimonia, jam noscite me. Scrutamini Scripturas, in quibus", + "candidate_score": 0.618879, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_61_63", + "bdc_text": "Jacobus Sturmius , Joannes Calvinus : Et cum Argentinensibus . A Basilea :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1685", + "psc_text": "et occidente: istis duabus partibus totus orbis designatur. Multi ab oriente et occidente venient, et recumbent cum Abraham, et Isaac, et Jacob, in regno coelorum: filii autem regni ejicientur in tenebras exteriores. Filii autem regni, Judaei scilicet. Unde filii regni? Quia Legem acceperunt, ad quos Prophetae missi sunt, apud quos templum et sacerdotium fuit, qui celebrabant figuras omnium futurorum. Quarum enim rerum figuras celebraverunt, praesentiam non agnoverunt. Filii ergo regni ibunt, inquit, in tenebras exteriores; ibi erit ploratus et stridor dentium. Videmus Judaeos reprobatos, videmus Christianos ab oriente et occidente vocatos ad quoddam convivium coeleste, ut recumbant cum Abraham et Isaac et Jacob; ubi panis justitia, ubi potus sapientia. CAPUT IV. 7. Reprehenduntur in idolio convivantes cum Paganis. Attendite ergo, fratres: hoc enim estis, ex hoc populo estis, jam tunc praedicto, nunc praesentato. De his utique estis, qui vocati sunt ab oriente et occidente recumbere in regno coelorum, non in", + "candidate_score": 0.618832, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_515_517", + "bdc_text": "Ergo ad expostulationem nostrorum praesides , cur colloquium non procederet , a se non stare : viam nullam eius inchoandi videre , responderunt , nisi ut Hagnoici mandati institutum servaretur . Eius hanc sententiam esse :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_426", + "psc_text": "quod ait Apostolus: Si enim cognovissent, nunquam Dominum gloriae crucifixissent (I Cor. II, 8) . Tunc autem siluit interrogatus, sicut et Evangelium loquitur, et impletur in eo Isaiae prophetia dicentis: Sicut ovis ad immolandum ductus est, et sicut agnus coram tondente se fuit sine voce, sic non aperuit os suum (Isai. LIII, 7) . Veniet ergo manifestus, et non silebit. Ad hoc dictum est, Non silebit, quia siluit judicatus. Nam quantum attinet ad voces ipsius nobis necessarias, quando siluit? Non siluit per Patriarchas, non siluit per os carnis suae: et modo si sileret, Scriptura non loqueretur. Lector ascendit, et ipse non silet. Tractator loquitur, si vera loquitur, Christus loquitur. Si sileret Christus, ego vobis ista non dicerem. Nec per os vestrum siluit: nam quando cantabatis, ipse loquebatur. Non silet, opus est ut nos audiamus, sed aure cordis: nam facile est audire auribus carnis. Illis auribus audire debemus, quas quaerebat magister", + "candidate_score": 0.616689, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_116", + "bdc_text": "Cum hoc edicto , quod in libellis istic Gallicana et vernacula lingua editis circumferebatur , allata etiam fama dirae persecutionis est .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2732", + "psc_text": "Ego in coelo sum, tu in terra; et tamen persequeris me. Caput non tangis, sed membra mea calcas. Sed quid facis? quid proficis? Durum tibi est contra stimulum calcitrare. Quantumcumque calces mittas, te vexas. Pone ergo furorem, cape sanitatem. Pone malum consilium, appete bonum auxilium. Voce illa prostratus est. Quis est prostratus? Persecutor. Ecce victus est una voce. Quid ibas? quid saeviebas? Quos quaerebas, modo sequeris: quos persequebaris, modo pro illis persecutionem pateris. Surgit praedicator, qui prostratus est persecutor. Audivit Domini vocem. Excaecatus est, sed in corpore, ut illuminaretur in corde. Perductus ad Ananiam, de pluribus catechizatus, baptizatus, processit apostolus (Id. IX). Dic, praedica: praedica Christum, dissemina, o bone aries, jamdudum lupus. Vide illum, attende illum, qui saeviebat: Mihi autem absit gloriari, nisi in cruce Domini nostri Jesu Christi, per quem mihi mundus crucifixus est, et ego mundo (Galat. VI, 14) . Funde Evangelium: quod corde concepisti, ore dissemina. Audiant", + "candidate_score": 0.616184, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_388", + "bdc_text": "De ea re antequam ad iuramenti formam venio , paucis est dicendum .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_4115", + "psc_text": "vero aliquis sceleratus fur audit, Jura si non tulisti, jura si non fecisti, ab eo qui nescit an fecit: ille tunc, Christiano non licet jurare; quando ab illo exigitur jusjurandum, non licet jurare; Christianus sum, non mihi licet. Capta talem, averte te ab illo, dissimula a negotio de quo loquebaris; misce alias fabulas, et invenies eum millies jurantem, qui semel jurare noluit. Istam ergo consuetudinem quotidianam, crebram, sine causa, nullo extorquente, nullo de tuis verbis dubitante jurandi, avertite a vobis, amputate a linguis vestris, circumcidite ab ore vestro. CAPUT XI. 12. Jurandi consuetudini operosius resistendum. Sed consuetudo est, solet dici. Solet dici, quando non dico. Hoc est, Ante omnia. Quid est, Ante omnia? Prae caeteris cautus esto, plus ad hoc intentus esto, quam ad alia. Major consuetudo majorem intentionem flagitat, non rei levis consuetudo. Si de manu aliquid faceres, facilius manui tuae imperares ne faceret; si pedibus aliquo eundum esset,", + "candidate_score": 0.616023, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_513", + "bdc_text": "non dum satis Ratispona Comitia propinqua erant , ut certantes avocare possent .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3780", + "psc_text": "Quomodo isti non praejudicant absenti Primiano, sic et illi praejudicare non potuerunt absenti Caeciliano. CAPUT IX. 13. Donatistae sua ipsorum sententia damnati. Quid eos putatis in hac angustia respondisse? Quid enim dicerent? Qua evaderent inclusi retibus veritatis? Ut haec retia violenter rumperent, quid dixerunt breviter et absolute pro nobis? Et quidem multa, et pene omnia pro nobis, sicut Gesta indicabunt, quae jam proponenda vestra Charitas lectura est. Sed hoc loco rogo vos, et obsecro per Christum, ut teneatis, dicatis, in ore semper habeatis. Non potuit enim pro nobis brevior, et certior, et liquidior ferri sententia. Quid ergo dixit, cum hoc objiceremus: Sic non praejudicant isti Caeciliano, quomodo nec illi Primiano. Et ille defensor illorum: Nec causa causae praejudicat, nec persona personae (Brevic. Collationis cum Donatistis, die 3, cap. 16, n. 28) . O responsum breve, liquidum, verum! Non enim scivit quid dixit; sed Caiphae similis, cum esset pontifex prophetavit (Joan.", + "candidate_score": 0.615771, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_515", + "bdc_text": "Ergo ad expostulationem nostrorum praesides , cur colloquium non procederet , a se non stare :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_427", + "psc_text": "non silet. Tractator loquitur, si vera loquitur, Christus loquitur. Si sileret Christus, ego vobis ista non dicerem. Nec per os vestrum siluit: nam quando cantabatis, ipse loquebatur. Non silet, opus est ut nos audiamus, sed aure cordis: nam facile est audire auribus carnis. Illis auribus audire debemus, quas quaerebat magister ipse, cum diceret: Qui habet aures audiendi, audiat (Matth. XIII, 9) . Quis enim ante illum, quando ista dicebat, sine auribus carnis stabat? Omnes aures habebant, et pauci habebant: non omnes habebant aures audiendi, hoc est, obediendi. CAPUT II. 2. Praepositis munus impositum. Votum pii pastoris. Quam terribiliter locutus est per prophetam Ezechielem, credo adhibuistis aurem, credo audistis quemadmodum dixerit, Ad domum Israel mittam te, non ad populum altioris linguae te mittam. Populus autem ille nolent audire te, quia nolunt audire me (Ezech. III, 5-7) . Quid ostendit, nisi quia ipse Deus per Prophetam loquebatur? Quia vero in ipsis verbis", + "candidate_score": 0.615056, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_388", + "bdc_text": "De ea re antequam ad iuramenti formam venio , paucis est dicendum .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_4099", + "psc_text": "juratio est, Per Deum. Ergo nemo dubitet jurasse Apostolum, cum dixit, Per vestram gloriam, fratres, (et ne putemus eum per humanam gloriam jurasse) quam habeo in Christo Jesu Domino nostro. Est alio loco juratio prorsus certa et expressa: Testem invoco super animam meam. Apostolus dicit, Testem Deum invoco super animam meam, quia parcens vobis nondum veni Corinthum (II Cor. I, 23) . Et alio loco ad Galatas: Quae autem scribo vobis, ecce coram Deo, quia non mentior (Galat. I, 20) . CAPUT VI. 6. Varii modi jurandi. Intendite, quaeso, et advertite: et si non tam plausibilis sermo vobis sit, propter angustias quaestionis; utilis tamen est, si ad viscera vestra perveniat. Ecce juravit Apostolus. Non vos fallant, qui nescio quomodo volentes ipsas jurationes discernere, vel potius non intelligere, dicunt non esse jurationem, quando dicit homo, Scit Deus, Testis est Deus, Invoco Deum super animam meam verum me dicere. Invocavit, inquit, Deum,", + "candidate_score": 0.614226, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_167", + "bdc_text": "Postridie ab utriusque partis proceribus seorsim salutatus , et de re proposita appellatus , benigne respondit , et pollicitus amplissime fuit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2712", + "psc_text": "Ego, inquit, solus sum, iste de caeteris est. Non sum, inquit, talis qualis iste, per justitias meas, quibus iniquus non sum. Jejuno bis in sabbato, decimas do omnium quaecumque possideo. Quid rogaverit Deum, quaere in verbis ejus, nihil invenies. Ascendit orare: noluit Deum rogare, sed se laudare. Parum est, non Deum rogare, sed se laudare; insuper et roganti insultare. Publicanus autem de longinquo stabat: et Deo tamen ipse propinquabat. Cordis conscientia removebat, pietas applicabat. Publicanus autem de longinquo stabat: sed Dominus eum de propinquo attendebat. Excelsus enim Dominus, et humilia respicit. Excelsos autem, qualis erat ille pharisaeus, a longe cognoscit. Excelsa quidem a longe cognoscit (Psal. CXXXVII, 6), sed non ignoscit. Adhuc audi humilitatem Publicani. Parum est, quia de longinquo stabat: nec oculos suos ad coelum levabat? Ut aspiceretur, non aspiciebat. Respicere sursum non audebat: premebat conscientia, spes sublevabat. Adhuc audi: Percutiebat pectus suum. Poenas de se ipso exigebat: propterea", + "candidate_score": 0.613744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_85_87", + "bdc_text": "ab Argentinensi , comes Isenburgius , missi fuerunt . Et partium quidem praesidumque nomina et adventus talis fuit . Sed nulla a partibus mora allata colloquio est .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1355", + "psc_text": "Transitum fecit Israel ad Gentes, id est praedicatores Evangelii transierunt ad populos Gentium. Quid ergo miraris quod bis numeratur Jechonias? Etenim si Christi figuram gerebat a Judaeis transeuntis ad Gentes; attende quid est Christus inter Judaeos et Gentes. Nonne ipse est ille lapis angularis? Attende in angulo terminum parietis unius, et initium parietis alterius. Usque ad ipsum lapidem metiris unum parietem, et ab ipso alterum. Bis ergo numeratur lapis angularis, qui connectit utrumque parietem. Jechonias ergo gestans figuram Domini, tanquam lapis angularis typum praeferebat. Et sicut Jechonias regnare non est permissus Judaeis, sed itum est in Babyloniam; sic Christus lapis quem reprobaverunt aedificantes, factus est in caput anguli (Psal. CXVII, 22) , ut Evangelium perveniret ad Gentes. Noli ergo dubitare bis numerare caput anguli, et occurrit tibi numerus scriptus; atque ita quatuordecim sunt, et quatuordecim, et quatuordecim: et non sunt tamen quadraginta duae generationes, sed quadraginta et una. Quia sicut", + "candidate_score": 0.613605, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_408", + "bdc_text": "in quo spes omnis esset in nostra dissensione collocata .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_819", + "psc_text": "in nobis (Joan. I, 1, 2, 3, 14) . Hac ejus sumus paupertate ditati: quia sanguine ejus, qui manavit de carne ejus, quod Verbum caro factum est, ut habitaret in nobis, conscissus est saccus peccatorum nostrorum. Per sanguinem illum abjecimus pannos iniquitatis, ut indueremur stola immortalitatis. 4. Omnes boni fideles divites sunt intus. Hiems et aestas nostra quae. Omnes ergo divites boni fideles. Nemo se contemnat, pauper in cella, dives in conscientia. Dives quippe in conscientia securior dormit in terra, quam dives in purpura. Ibi non excitat sollicitudo maligna, compuncto corde de scelere. Serva divitias in corde tuo, quas tibi contulit paupertas Domini Dei tui. Imo ipsum adhibe tibi custodem: ne pereat de corde quod dedit, servet ipse qui dedit. CAPUT IV. Omnes ergo divites boni fideles, sed non divites hujus mundi. Denique divitias suas nec ipsi sentiunt; sentient postea. Vivit radix, sed hiemis tempore etiam viridis arbor aridae similis", + "candidate_score": 0.612824, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_99", + "bdc_text": "haec , in quam , quia saepe producerent adversarii , quaesitum est , an ullo pacto vitam novitas sanctorum mereretur .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_220", + "psc_text": "longum? Sit tibi senectus certa, si potest: cui autem potest? Nonne ex quo incipit homo vivere, jam potest et mori? Possibilitatem mortis initium vitae facit. In hac terra et in genere humano ille solus mori nondum potest, qui nondum coepit vivere. Incertus ergo dies tanquam quotidianus sperandus est. Si autem tanquam quotidianus sperandus est incertus dies, componatur cum adversario, dum est tecum in via. Via enim vocatur haec vita, per quam omnes transeunt; et non recedit iste adversarius. CAPUT III. 3. Quis est autem iste adversarius? Adversarius iste non est diabolus: nam nunquam te hortaretur Scriptura, ut cum diabolo concordares. Est ergo alius adversarius, quem sibi homo facit adversarium: nam ille si adversarius esset, tecum in via non esset. At hic est tecum in via, ut concordet tecum. Scit enim quia nisi in via secum concordaveris, jam tradet te judici, judex autem ministro, minister in carcerem (Matth. V, 25). Eloquia", + "candidate_score": 0.612455, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_43", + "bdc_text": "Joannes Vlatenus , Conradus Heresbachius , Albertus Regius venit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1522", + "psc_text": "De quo scriptum est in Evangelio, Venite, benedicti Patris mei, percipite regnum quod vobis paratum est ab initio saeculi. Ecce de quo dicimus, Veniat regnum tuum. Ut in nobis veniat, optamus; ut in illo inveniamur, optamus. Nam ecce veniet: sed quid tibi prodest, si ad sinistram te inveniet? Ergo et hic tibi bene optas, pro te oras. Hoc desideras, hoc cupis orando, ut sic vivas, quomodo ad regnum Dei, quod est omnibus sanctis dandum, pertineas. Ergo, ut bene vivas, tibi oras cum dicis, Veniat regnum tuum. Pertineamus ad regnum tuum: veniat et nobis quod venturum est sanctis et justis tuis. CAPUT V. 7. Tertia petitio.--Fiat voluntas tua. Si non illud tu dicas, non faciet Deus voluntatem suam? Memento quod in symbolo reddidisti: Credo in Deum Patrem omnipotentem. Si omnipotens est, cur oras ut fiat voluntas ejus? Quid est ergo, Fiat voluntas tua? Fiat in me, ut non resistam voluntati tuae.", + "candidate_score": 0.611839, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_474", + "bdc_text": "Sed iam de ea disceptatione , quae habita cum illis viris fuit , paucis dicamus .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3197", + "psc_text": "cum ipsis te fruar. Dic mihi ergo, annuntia mihi ubi pascis, ubi cubas in meridie; ne incurram in eos qui alia de te dicunt, alia de te sentiunt; alia de te credunt, alia de te praedicant: et greges suos habent, et sodales tui sunt; quia de mensa tua vivunt, et mensae tuae Sacramenta pertractant. Sodales enim dicti sunt, quod simul edant, quasi simul edales. Tales exprobrantur in Psalmo: Si enim inimicus meus super me magna locutus fuisset, abscondissem me utique ab eo: et si is qui oderat me, super me magna locutus fuisset absconderem me utique ab eo. Tu vero, unanimis meus, dux meus, et notus meus, qui simul mecum dulces capiebas cibos, in domo Dei ambulavimus cum consensu (Psal. LIV, 13-15) . Quare contra domum Domini modo cum dissensu, nisi quia ex nobis exierunt, sed non erant ex nobis (I Joan. XII, 19)? Ideo, o tu, quem dilexit anima", + "candidate_score": 0.611395, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_384", + "bdc_text": "sin mandatum aliquod nobis offerret a Pontifice , et quod hic faceret , facere se aliqua Pontificis Romani autoritate declararet , nos iam principio protestaturos esse , nobis cum illo negotii nihil hic futurum .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3319", + "psc_text": "vere Paulus apostolus non erat aliquid; et tamen in comparatione Dei, Neque qui plantat est aliquid, neque qui rigat (I Cor. III, 7) . Et vobis dicimus, et nobis dicimus, et nobis et vobis dicimus, quando petimus in nomine Christi temporalia ista. Certe enim petiistis. Nam quis non petat? Alius sanitatem petit, si aegrotat; alius liberationem petit, si in carcere constitutus est; alius portum rogat, si in navi turbatur; alius victoriam rogat, si cum hoste confligit; et in nomine Christi totum rogat, et nihil est quod rogat. Quid ergo rogandum est? Petite in nomine meo. Et non dixit quid, sed in verbis intelligimus quid petere debeamus. Petite, et accipietis, ut gaudium vestrum sit plenum. Petite, et accipietis, in nomine meo. Sed quid? Non nihil: quid autem? Ut gaudium vestrum sit plenum: id est, hoc petite quod vobis sufficiat. Nam quando petis nihil: qui bibet de hac aqua, sitiet iterum (Joan.", + "candidate_score": 0.611279, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_588", + "bdc_text": "Volebant enim , ut ne acta per singula , sed summis tantum capitibus , in quibus partes aut convenissent , aut dissensissent , annotarentur .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3004", + "psc_text": "6. Novi Testamenti testimonium pro Christo et Ecclesia. Haec Judaeis, et istis nostris. Quare? Quia istas Scripturas Veteris Testamenti et Judaei accipiunt, et nostri isti accipiunt. Sed ipsum Christum, quem illi non accipiunt, videamus si isti accipiunt. Dicat et ipse, dicat et pro se qui caput est, et pro corpore suo quod est Ecclesia, quia et in nobis caput loquitur pro corpore. Audi pro capite: Resurrexit a mortuis, invenit discipulos haesitantes, dubitantes, prae gaudio non credentes; aperuit illis sensum, ut intelligerent Scripturas, et dixit eis, Quia sic scriptum est, et sic oportebat Christum pati, et resurgere a mortuis tertio die. Habes pro capite; dicat et pro corpore: Et praedicari in nomine ejus poenitentiam et remissionem peccatorum per omnes gentes, incipientibus ab Jerusalem (Luc. XXIV, 45, etc.) . Dicat ergo Ecclesia inimicis suis, dicat. Dicit plane, non tacet: sed illi audiant. Fratres, audistis testimonia, jam noscite me. Scrutamini Scripturas, in quibus", + "candidate_score": 0.610817, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_390", + "bdc_text": "Itaque cum duae res ipsis propositae essent , altera , extra iactum dimicare , et hostem procul lacessere :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2292", + "psc_text": "dicturus sit: Expone mihi hoc quod significabat, quod finxit se longius ire. Si enim significabat, fallacia est, mendacium est. Expositionibus nostris et discretissimis regulis debemus hoc dicere, quid significabat affictio quaedam longius eundi: finxit se longius ire, et tenetur, ne longius eat. Quantum igitur ad praesentiam corporalem absens putabatur Dominus Christus; absens putabatur, velut longius ibit. Tene fideliter, tene illum ad fractionem panis. Quid dicam? agnovistis? Si agnovistis, ibi Christum invenistis. Diutius de sacramento loquendum non est. Qui hoc sacramentum nosse differunt, longius ab eis Christus. Id teneant, non dimittant; invitent ad hospitium, et invitantur ad coelum. SERMO XC . De verbis Evangelii Matthaei, cap. XXII, 1-14, ubi de nuptiis filii regis. Contra Donatistas, de charitate. Habitus Carthagine in Restituta. 1. Convivium dominicum duplex: aliud hic, fidelium; aliud in coelis, beatorum. Nuptias filii regis ejusque convivium norunt omnes fideles, et apparatus mensae dominicae omnium est voluntati propositus. Interest autem quomodo", + "candidate_score": 0.610588, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_467", + "bdc_text": "Quod si omnino silentium huic imponatur , sperare se eum locum , quem huic negavissent , suis contionatoribus negaturos non esse .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_432", + "psc_text": "his; sed totis viribus supplicandum, ut aures cordis, quas clausas habere probantur, Dominus aperire dignetur. Sed numquid ille parcet, numquid silebit quem timere debemus? Audistis in ipso Psalmo, fratres mei, cum enumeraret peccata peccatoris, ait, Haec fecisti, et tacui. Contra hoc dictum est, Veniet, et non silebit. Praesentia sua non silebit. Excepto enim quod Dominus Christus significatur, quia siluit in judicio, ut impleretur in illo etiam ea prophetia, quam paulo ante commemoravi; hoc excepto, modo Deus ipse per se ipsum Dominus Christus tacet. Ascendit enim in coelum, et sedet ad dexteram Patris, inde venturus est judicare vivos et mortuos: quamdiu ibi est, donec veniat tacet. Voces ejus in Libris audimus, de ore ipsius non audimus. Audistis vocem ipsius de sanctis Scripturis isto loco: auditis cum vos ipsas commemoratis, et forte de his rebus inter vos sermocinamini. CAPUT IV. 4. Peccantes videt et odit Deus, etsi nunc tacet. Qui vult audiri", + "candidate_score": 0.610444, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_651_653", + "bdc_text": "Unde liquidum est , nullo pacto colloquium nostros vitasse . Sed quum priore loco diximus , colloquium ipsos fugisse , ex eo manifestum est , quia penes ipsos quolibet momento rem incipere fuit , penes nos nunquam fuit . Cumque id nos iam inde a principio urgentissime semper postularemus , id ab ipsis extorquere nunquam potuimus .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2786", + "psc_text": "factum esse hominem quaerendo perditum hominem, neque unquam tacuit praedicatio nostra, et semper habuit fides vestra: hunc autem Dominum nostrum, qui homo factus est propter nos, Deum semper fuisse apud Patrem, et semper futurum esse, imo semper esse; quia ubi tempus non praeterit, non est ibi Fuit et Erit. Quod enim dicitur Fuit, jam non est; quod dicitur Erit, nondum est: sed semper est, quia vere est, hoc est, incommutabilis est. Modo nos admonuit evangelicum capitulum, magnum divinumque secretum. Hoc enim principium Evangelii sanctus Joannes ructuavit, quia de pectore Domini bibit. Recordamini enim, et lectum est vobis nuperrime, quomodo ipse sanctus Joannes evangelista in sinu Domini discumbebat. Quod aperte exponere volens, ait, Super pectus Domini (Joan. XIII, 23, 25) : ut intelligeremus quid dixerit, in sinu Domini. Ille enim qui super pectus Domini discumbebat, putamus quid bibebat? Non putemus, sed potemus: modo enim et nos audivimus quod bibamus. CAPUT II.", + "candidate_score": 0.610244, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_418", + "bdc_text": "Ergo caeteris hic dissimulatis , res duas nostri in hac forma correxerunt .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3087", + "psc_text": "priores illi ascenderent, ne venturum praenuntiarent. Posteaquam ascenderunt fratres ejus, ascendit etiam ipse tunc ad diem festum, non evidenter, sed quasi occulte. Quid quasi occulte? Ibi facit quasi occulte. Quid quasi occulte? Quia nec hoc erat occulte. Non enim vere latere conabatur, qui in potestate habebat quando teneretur. Sed in illa, ut dixi, occultatione exemplum praebebat cavendi insidias inimicorum infirmis discipulis, qui potentiam non habebant, quando nollent ne prehenderentur. Nam ille etiam palam ascendit postea, et docebat eos in templo, et dicebant nonnulli: Ecce hic est, ecce docet. Certe dicebant nostri principes, quia apprehendere eum volebant: ecce palam loquitur, et nemo in eum manum mittit (Joan. VII, 25, 26) . 8. Altera solutio. Jam vero si nos ipsos attendamus, si corpus ejus cogitemus, quia et nos ipse est. Nam etsi nos ipse non essemus, non esset verum, Cum uni ex minimis meis fecistis, mihi fecistis (Matth. XXV, 40) . Si", + "candidate_score": 0.610018, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_519", + "bdc_text": "Sic constitutam ab una parte conflatamque non ex omnium , sed ex plurimorum suffragiis sententiam , et praesidibus oblatam , alteri deinde parti excutiendam tradant .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2084", + "psc_text": "Apostole? Peccantes coram omnibus argue, ut et caeteri timorem habeant. Quid facimus? Controversiam istam velut judices audimus? Absit. Imo sub judice constituti pulsemus, uti nobis aperiri impetremus: fugiamus sub alas Domini Dei nostri. Non enim Apostolo suo contrarium locutus est, quia et in illo ipse locutus est, sicut dicit: An vultis experimentum ejus accipere, qui in me loquitur Christus (II Cor. XIII, 3) ? Christus in Evangelio, Christus in Apostolo: Christus ergo utrumque dixit; unum ore suo, alterum ore praeconis sui. Quia quando praeco de tribunali aliquid dicit, non scribitur in Gestis, Praeco dixit: sed ille dixisse scribitur, qui praeconi quod diceret imperavit. CAPUT VI. 9. Correptio alias secreta, alias publica esse debet. Duo ergo ista praecepta, fratres, sic audiamus, ut intelligamus, et inter utraque praecepta pacati constituamur. Cum corde nostro nos concordemus, et Scriptura sancta in nulla parte discordat. Verum est omnino, utrumque verum est: sed discernere debemus, aliquando", + "candidate_score": 0.609972, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_327", + "bdc_text": "Quod ternos singulos statui uni praefecissent , hoc sibi placere .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_210", + "psc_text": "in Epistola Judae apostoli, Hi sunt qui segregant semetipsos: reprehendens loquebatur: Hi sunt qui segregant semetipsos, animales, Spiritum non habentes (Judae I, 19) . Quid manifestius? quid evidentius? Merito veniant, etsi eadem credentes quae nos, tamen accepturi Spiritum sanctum, quem habere non possunt, quamdiu sunt hostes unitatis. Hos autem comparat Apostolus magis Pharaonis ( Habentes, inquit, formam pietatis, sed virtutem ejus abnegantes ) (II Timoth. III, 5), qui in signo tertio defecerunt. 14. Jam videte quare in tertio signo defecerunt. Mementote eos qui adversantur unitati, non habere Spiritum sanctum. Tria vero illa praecepta prima in Decalogo ad Dei dilectionem pertinere intelliguntur, ut septem caetera intelligantur ad dilectionem proximi pertinere; ut duabus tabulis Legis et decem praeceptis, duo illa tanquam summaria praecepta teneantur: Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex tota virtute tua; et diliges proximum tuum tanquam te ipsum: in his duobus", + "candidate_score": 0.60993, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_395", + "bdc_text": "et contra ipsorum expectationem , maxima eorum pars , qui in colloquio fuerunt , a nobis , non ab illis stetit :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1049", + "psc_text": "ipsos pascunt, non oves. Qui sunt qui se ipsos pascunt? De quibus Apostolus dicit: Omnes enim quae sua sunt quaerunt, non quae Jesu Christi (Philipp. II, 21) . Nos enim, quos in isto loco, de quo periculosa ratio redditur, Dominus secundum dignationem suam, non secundum meritum nostrum constituit, habemus duo quaedam: unum, quod christiani sumus; alterum, quod praepositi sumus. Illud quod christiani sumus, propter nos est: quod autem praepositi sumus, propter vos est. In eo quod christiani sumus, attenditur utilitas nostra: in eo quod praepositi, nonnisi vestra. Sunt autem multi christiani, et non praepositi, qui perveniunt ad Deum, faciliore fortasse itinere, et tanto forte expeditius ambulantes, quanto minorem sarcinam portant. Nos autem, excepto quod christiani sumus, unde rationem reddemus Deo de vita nostra, sumus etiam praepositi, unde rationem reddemus Deo de dispensatione nostra. Ad hoc istam difficultatem propono, ut compatientes nobis, oretis pro nobis. Veniet enim dies, quo cuncta adducantur", + "candidate_score": 0.609232, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_588", + "bdc_text": "Volebant enim , ut ne acta per singula , sed summis tantum capitibus , in quibus partes aut convenissent , aut dissensissent , annotarentur .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3296", + "psc_text": "id est, caput et corpus, unus est Christus. CAPUT V. 6. Justitia Christi quomodo nostra. Et ideo nos non debemus ab illa justitia separatos putare, quam Dominus ipse commemorat, dicens: De justitia, quia ad Patrem vado. Cum Christo enim et nos resurreximus, et nos cum capite nostro Christo sumus, interim fide et spe: complebitur autem spes nostra in ultima resurrectione mortuorum. Cum autem complebitur spes nostra, tunc complebitur etiam justificatio nostra. Quam completurus Dominus, quid sperare debeamus, ostendit in carne sua (hoc est, in capite nostro), in qua resurrexit et ascendit ad Patrem. Quia sic scriptum est: Traditus est propter delicta nostra, et resurrexit propter justificationem nostram (Rom. IV, 25) . Arguitur ergo mundus de peccato, in eis qui non credunt in Christum: et de justitia, in eis qui resurgunt in membris Christi. Unde dictum est: Ut nos simus justitia Dei in ipso (II Cor. V, 21) . Si enim", + "candidate_score": 0.608895, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_72_74", + "bdc_text": "Joannes Brentius . A Brema : Daniel Burrenus , Joannes Amsterdamus .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3007", + "psc_text": "Sed audiamus et Joannem: Audistis quia venit Antichristus, et nunc antichristi multi facti sunt (I Joan. II, 18) . Quid autem expavescimus in Antichristo, nisi quia nomen suum honoraturus est, et nomen Domini contempturus? Quid aliud facit qui dicit: Ego justifico? Respondetur ei: Ego ad Christum veni, non pedibus, sed corde veni: ubi Evangelium audivi, ibi credidi, ibi baptizatus sum: quia in Christum credidi, in Deum credidi. Et ille: Non es mundus. Quare? Quia non ibi fui. Dic quare non sum mundatus, homo qui baptizatus sum in Jerusalem, homo qui baptizatus sum, verbi gratia, apud Ephesios, ad quos datam Epistolam legis, et quorum pacem spernis? Ecce ad Ephesios scripsit Apostolus: fundata est Ecclesia, manet usque nunc; et uberius manet, multiplicius manet, tenet quod accepit ab Apostolo, Si quis annuntiaverit vobis praeter quam quod accepistis, anathema sit (Galat. I, 9) . Quid ergo? quid mihi dicis? Mundus non sum? Ibi baptizatus,", + "candidate_score": 0.608749, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_651_653", + "bdc_text": "Unde liquidum est , nullo pacto colloquium nostros vitasse . Sed quum priore loco diximus , colloquium ipsos fugisse , ex eo manifestum est , quia penes ipsos quolibet momento rem incipere fuit , penes nos nunquam fuit . Cumque id nos iam inde a principio urgentissime semper postularemus , id ab ipsis extorquere nunquam potuimus .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3319", + "psc_text": "vere Paulus apostolus non erat aliquid; et tamen in comparatione Dei, Neque qui plantat est aliquid, neque qui rigat (I Cor. III, 7) . Et vobis dicimus, et nobis dicimus, et nobis et vobis dicimus, quando petimus in nomine Christi temporalia ista. Certe enim petiistis. Nam quis non petat? Alius sanitatem petit, si aegrotat; alius liberationem petit, si in carcere constitutus est; alius portum rogat, si in navi turbatur; alius victoriam rogat, si cum hoste confligit; et in nomine Christi totum rogat, et nihil est quod rogat. Quid ergo rogandum est? Petite in nomine meo. Et non dixit quid, sed in verbis intelligimus quid petere debeamus. Petite, et accipietis, ut gaudium vestrum sit plenum. Petite, et accipietis, in nomine meo. Sed quid? Non nihil: quid autem? Ut gaudium vestrum sit plenum: id est, hoc petite quod vobis sufficiat. Nam quando petis nihil: qui bibet de hac aqua, sitiet iterum (Joan.", + "candidate_score": 0.608664, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_657", + "bdc_text": "Sed ego narratione nuda contentus esse , et vobis haec iudicanda relinquere volui .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_4046", + "psc_text": "Dicit tibi Deus: Stulte, jussi ut dares, sed non de alieno. Si habes, da de tuo: si non habes quod des de tuo, melius nulli dabis, quam alteros spoliabis. Dicturus est Dominus Christus, cum in judicio suo sederit, et alios ad dexteram et ad sinistram alios separaverit, bene operantibus: Venite, benedicti Patris mei, percipite regnum; sterilibus autem, qui nihil boni in pauperes operati sunt: Ite in ignem aeternum. Et quae dicturus est bonis? Esurivi enim, et dedistis mihi manducare, et caetera. Et respondebunt illi: Domine, quando te vidimus esurientem? Et ille ad eos: Cum uni ex minimis meis fecistis, mihi fecistis. Intellige ergo, stulte, qui vis eleemosynam facere de rapina, quoniam si quando pascis christianum, pascis Christum; quando spolias christianum, spolias Christum. Attendite quid sinistris dicturus est: Ite in ignem aeternum. Quare? Esurivi enim, et non dedistis mihi manducare; nudus fui, et non vestistis me (Matth. XXV, 34, etc.) .", + "candidate_score": 0.608348, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_346", + "bdc_text": "Sed ubi fieri nihil vidimus , postquam omnia , quae solent fieri , esse facta vidissemus , et postquam omnia nos de nobis concessissemus , dubitare iam deinde , et quicquid fieret nihil vere fieri credere coepimus .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2772", + "psc_text": "ut illud Verbum, per quod facta sunt omnia, fieret quod nos sumus, ut attingere possimus illud quod non sumus? Non enim Deus sumus: sed possumus mente vel cordis acie interiore videre Deum. Peccatis acies nostrae obtritae, obtusae, infirmitate dejectae cupiunt videre: sed in spe sumus, in re nondum sumus. Filii Dei sumus. Hoc ait Joannes, qui ait, In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum: qui supra pectus Domini discumbebat, qui secreta ista de sinu illius cordis hauriebat: ipse ait, Dilectissimi, filii Dei sumus; et nondum apparuit quid erimus: scimus quia cum apparuerit, similes ei erimus, quoniam videbimus eum sicuti est (I Joan. III, 2) . Hoc nobis promittitur. 16. Verbum incarnatione quasi lac factum, ut a nobis caperetur. Sed ut perveniamus, si nondum possumus videre Verbum Deum, audiamus Verbum carnem: quia carnales facti sumus, audiamus Verbum carnem factum. Ideo enim venit, ideo suscepit infirmitatem", + "candidate_score": 0.608169, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_390", + "bdc_text": "Itaque cum duae res ipsis propositae essent , altera , extra iactum dimicare , et hostem procul lacessere :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3364", + "psc_text": "cum auditis, orate pro nobis; et forte Dominus Deus cito dabit quod putamus esse difficile. Ex uno enim horreo vivimus; quia in una familia sumus. Quod ergo nos putamus esse valde intus in abdito, forte ipse qui promittit ponit in limine, ut facillime dari possit petentibus. Dilexit inimicos ipse Dominus Christus: pendens enim in cruce ait, Pater, ignosce illis quia nesciunt quid faciunt (Luc. XXIII, 34) . Secutus est ejus exemplum Stephanus, cum lapides in eum jacerentur; et ait: Domine, ne statuas illis hoc delictum (Act. VII, 59) . Dominum imitatus est servus, ut nemo servorum sit piger, et putet hoc esse factum quod a solo Domino fieri poterat. Si ergo multum est ad nos imitari Dominum, imitemur conservum. Ad eamdem quippe gratiam vocati omnes sumus. Quare ergo antiquis dictum est, Diliges proximum tuum, et oderis inimicum tuum? Quia fortassis et ipsis verum dictum est; sed nobis apertius pro temporum", + "candidate_score": 0.6079, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_591", + "bdc_text": "Saepe enim fit , ut loco postremo sedenti , praesertim ubi loca non pro cuiusque industria , sed pro statu Principum , attribuuntur , facilius aliquid in mentem veniat , quam ei , qui loco summo sedet .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_4066", + "psc_text": "Statio enim significat permansionem; sessio, humilitatem. Et ut sciatis quia statio permansionem significat, hanc permansionem dicitur diabolus non habuisse; de quo dictum est: Ille homicida erat ab initio, et in veritate non stetit (Joan. VIII, 44) . Item quia sessio significat humilitatem, ille psalmus ostendit, ubi admonet de poenitentia, et dicit: Surgite postquam sedistis, qui manducatis panem doloris (Psal. CXXVI, 2) . Quid est, Surgite postquam sedistis? Qui se humiliat, exaltabitur (Luc. XIV, 11) . Quid autem boni habeat auditio, ipse Dominus testis est, loquens de Maria quae sedebat ad pedes ejus, et verbum ejus audiebat. Cum enim soror ejus occupatissima circa ministerium, a germana sua desertam se esse quereretur, ab interpellato Domino audivit: Martha, Martha, circa multa es occupata; porro unum est necessarium. Maria meliorem partem elegit, quae non auferetur ab ea (Id. X, 38-42) . Numquid malum erat quod Martha agebat? Quis nostrum satis explicet verbis, quantum sit", + "candidate_score": 0.606779, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_44", + "bdc_text": "Et illa quidem nomina sunt eorum , qui ex adversa parte venemnt.", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1810", + "psc_text": "ambo pertinent ad regnum diaboli. Arianus et Photinianus, ambo haeretici, et adversum se ambo divisi. Donatista et Maximianista ambo haeretici, et adversum se ambo divisi. Omnia vitia erroresque mortalium inter se contrarii, divisi sunt adversum se, et omnes pertinent ad regnum diaboli: ideo non stabit regnum ejus. Justus autem et impius, fidelis et incredulus, catholicus et haereticus, divisi quidem sunt adversum se, sed non ambo pertinent ad regnum Christi. Novit Dominus qui sunt ejus. Nemo sibi de vocabulo blandiatur. Si vult sibi prodesse nomen Domini, recedat ab iniquitate, qui invocat nomen Domini. CAPUT III. 5. Difficultas quaestionis tractandae. Sed ista verba evangelica etsi habebant aliquid obscuritatis, quod, adjuvante Domino, arbitror explanatum; non erant tamen tantae difficultatis, quantae apparet esse quod sequitur. Ideo dico vobis: omne peccatum et blasphemia remittetur hominibus: Spiritus autem blasphemia non remittetur. Et quicumque dixerit verbum contra Filium hominis, remittetur ei: qui autem dixerit contra Spiritum sanctum,", + "candidate_score": 0.606045, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_653", + "bdc_text": "Cumque id nos iam inde a principio urgentissime semper postularemus , id ab ipsis extorquere nunquam potuimus .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1558", + "psc_text": "haereditatis aeternae Patrem in coelis habere coepimus: audiamus quid ab illo petamus. A tali Patre quid petituri sumus? Numquid non ab illo et hodie et heri et nudiustertius pluviam petimus? Nihil magnum est quod a tali Patre quaesivimus: et tamen videtis cum quanto gemitu, cum quanto desiderio pluviam petamus, cum mors timetur, et hoc timetur quod evadere nullus potest. Omnis enim homo citius serius moriturus est: et gemimus, rogamus, parturimus, clamamus ad Deum, ut paulo serius moriamur. Quanto magis ad illum debemus clamare, ut veniamus ubi nunquam moriamur? CAPUT IV. 4. Prima petitio. Ideo, Sanctificetur nomen tuum, dictum est. Hoc etiam ab illo petimus, ut sanctificetur nomen ejus in nobis: nam semper est sanctum. Quomodo autem sanctificatur nomen ejus in nobis, nisi dum nos efficit sanctos? Nos enim fuimus non sancti, et per nomen ejus efficimur sancti: ipse autem semper sanctus, et nomen ipsius semper sanctum. Pro nobis rogamus, non", + "candidate_score": 0.606001, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_353", + "bdc_text": "Huius praecepti si fuissemus , inquit , nos memores , nunquam ortae inter nos inimicitiae tantae fuissent .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3368", + "psc_text": "utique proximi sumus. Certe enim ipse Dominus Jesus Christus qui diligi praecipit inimicos, in duobus illis praeceptis totam Legem et Prophetas pendere testatus est: Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua; et, Diliges proximum tuum tanquam te ipsum (Matth. XXII, 37-40) . Nihil ibi praecepit de dilectione inimici. Non ergo totum haec duo praecepta continent? Absit. Quia cum dicit, Diliges proximum tuum, ibi sunt omnes homines, etiamsi fuerint inimici: quia etiam secundum spiritualem propinquitatem nescis quid tibi sit in praescientia Dei homo, qui tibi ad tempus videtur inimicus. Quia enim patientia Dei ad poenitentiam eum adducit, fortassis cognoscet et sequetur ducentem. Si enim Deus ipse qui novit qui sint in peccatis perseveraturi, qui relicturi justitiam et irrevocabiliter ad iniquitatem lapsuri, tamen facit solem suum oriri super bonos et malos, et pluit super justos et injustos, invitans utique ad poenitentiam", + "candidate_score": 0.605922, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_306", + "bdc_text": "verem hoc perpendere oportere , si antequam ad Caesarem acta haec relata essent , vulgarentur , quanta et quam iusta id Caesaris indignatione sit futurum .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1644", + "psc_text": "Et illi tanquam noxii, olim rei, sero trementes, attendentes peccata sua, quando auderent dicere, immerito se damnari, immerito in se hanc depromi a judice tam justo sententiam? Considerando conscientias suas, considerando omnia vulnera animae suae, quando auderent dicere, Injuste damnamur? De quibus ante in Sapientia dictum est: Traducent eos ex adverso iniquitates eorum (Sap. IV, 20) . Sine dubio videbunt se juste damnari pro sceleribus et criminibus suis: et quasi eis diceret, Non, non inde unde putatis; sed quia esurivi, et non dedistis mihi manducare. Si enim ab illis omnibus vestris factis aversi, et ad me conversi, illa omnia crimina atque peccata eleemosynis redemissetis, ipsae eleemosynae modo liberarent vos, et a reatu tantorum criminum absolverent. Beati enim misericordes, quoniam ipsis misericordia praestabitur (Matth. V, 7) . Modo autem ite in ignem aeternum. Judicium sine misericordia, ei qui non fecit misericordiam (Jacobi II, 13) CAPUT XI. 11. Deus egere voluit in", + "candidate_score": 0.605201, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_390", + "bdc_text": "Itaque cum duae res ipsis propositae essent , altera , extra iactum dimicare , et hostem procul lacessere :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2526", + "psc_text": "mulier quaedam Martha nomine excepit illum in domum suam. etc. Cap. X, V\\. 38-42. CAPUT PRIMUM. 1. Unitas commendatur. Verba Domini nostri Jesu Christi, quae modo ex Evangelio recitata sunt, admonent nos, esse unum aliquid quo tendamus, quando in hujus saeculi multitudine laboramus. Tendimus autem adhuc peregrinantes, nondum manentes; adhuc in via, nondum in patria; adhuc desiderando, nondum fruendo. Tamen tendamus, et sine pigritia et sine intermissione tendamus, ut aliquando pervenire valeamus. 2. Christus pascendum se praebere dignatur. Martha et Maria duae sorores erant, ambae non solum carne, sed etiam religione germanae; ambae Domino cohaeserunt, ambae Domino in carne praesenti concorditer servierunt. Suscepit eum Martha, sicut solent suscipi peregrini. Sed tamen suscepit famula Dominum, aegra Salvatorem, creatura Creatorem. Suscepit autem Spiritu pascenda, in carne pascendum. Voluit enim Dominus formam servi accipere, et accepta forma servi in illa pasci a servis, dignatione, non conditione. Nam et ista dignatio fuit, se praebere", + "candidate_score": 0.605155, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_39", + "bdc_text": "Joannes comes ab Isenburg , Jodocus a Sebach , Christophorus Vvelsinger , Joannes Armbrusterus .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1337", + "psc_text": "ex Rahab. Booz autem genuit Obed ex Ruth. Obed autem genuit Jesse. Jesse autem genuit David regem. Jam hinc attendite quemadmodum a David perveniatur ad Christum, qui dictus est filius Abraham et filius David. David autem, inquit, genuit Salomonem ex ea quae fuit Uriae. Salomon autem genuit Roboam. Roboam autem genuit Abiam. Abias autem genuit Asa. Asa autem genuit Josaphat. Josaphat autem genuit Joram. Joram autem genuit Oziam. Ozias autem genuit Joatham. Joatham autem genuit Achaz. Achaz autem genuit Ezechiam. Ezechias autem genuit Manassen. Manasses autem genuit Amon. Amon autem genuit Josiam. Josias autem genuit Jechoniam et fratres ejus, in transmigratione Babylonis. Et post transmigrationem Babylonis, Jechonias genuit Salathiel. Salathiel autem genuit Zorobabel. Zorobabel autem genuit Abiud. Abiud autem genuit Eliachim. Eliachim autem genuit Azor. Azor autem genuit Sadoc. Sadoc autem genuit Achim. Achim autem genuit Eliud. Eliud autem genuit Eleazar. Eleazar autem genuit Mathan. Mathan autem genuit Jacob. Jacob", + "candidate_score": 0.603635, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_653", + "bdc_text": "Cumque id nos iam inde a principio urgentissime semper postularemus , id ab ipsis extorquere nunquam potuimus .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1660", + "psc_text": "data, vilescunt. Pete, quaere, insta. Petendo et quaerendo crescis, ut capias. Servat tibi Deus, quod non vult cito dare; ut et tu discas magna magne desiderare. Inde oportet semper orare, et non deficere (Id. XVIII, 1) . CAPUT VI. 7. Qui, a quo, quid petamus. Si ergo, fratres mei, mendicos suos nos fecit Deus, monendo nos, et hortando et jubendo ut petamus, quaeramus, pulsemus; attendamus et nos qui a nobis petunt. Petimus nos. A quo petimus? qui petimus? quid petimus? A quo, vel qui, vel quid petimus? Petimus a Deo bono: petimus homines mali: petimus autem justitiam, unde simus boni. Hoc ergo petimus quod in aeternum habeamus: quo cum saturati fuerimus, ulterius non egeamus. Sed ut saturemur, esuriamus et sitiamus; esuriendo et sitiendo petamus, quaeramus, pulsemus. Beati enim qui esuriunt et sitiunt justitiam. Quare beati? Esuriunt et sitiunt, et beati sunt? Aliquando enim egestas beata est? Non inde beati sunt,", + "candidate_score": 0.603531, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_44", + "bdc_text": "Et illa quidem nomina sunt eorum , qui ex adversa parte venemnt.", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1808", + "psc_text": "4. Regnum Christi haeresibus et schismatibus etiam excitatis indivisum. Deinde ne putarent increduli et impii adversantes nomini christiano, propter diversas haereses et schismata eorum qui sub nomine christiano greges colligunt perditorum, etiam Christi regnum adversum se esse divisum, consequenter adjungit: Qui non est mecum, contra me est; et qui non congregat mecum, spargit. Non ait, Qui non est sub voce nominis mei, aut sub specie sacramenti mei: sed, Qui non est mecum, contra me est. Nec ait, Qui non congregat sub voce nominis mei: sed, Qui non congregat mecum, spargit. Non ergo est adversum se divisum regnum Christi: sed homines conantur dividere, quod emptum est pretio sanguinis Christi. Novit enim Dominus qui sunt ejus: Et recedat, inquit, ab iniquitate omnis qui nominat nomen Domini (II Tim. II, 19) . Nam si ab iniquitate non recedit, non pertinet ad regnum Christi, etiam nominans nomen Christi. Ut ergo aliqua, exempli gratia, commemorem:", + "candidate_score": 0.60311, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_326", + "bdc_text": "de iuramenti forma penes se esse constituere , tamen hoc non sine legati consensu facturos esse .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_4110", + "psc_text": "Considerat enim te jurare, Per Deum, per Christum occido illum: et haec quoties per diem, quoties per horam? Non aperis os, nisi ad talem jurationem. Nolles ut diceret tibi, Ante omnia, ut te adversus consuetudinem intentissimum redderet, ut omnia tua inspiceres, omnes motus linguae tuae diligentissime custodires, esses custos malae consuetudinis tuae, ad eam constringendam? Audi, Ante omnia. Dormiebas, pungo, Ante omnia, spinas admoveo. Quid est, Ante omnia? Ante omnia vigila, ante omnia intentus esto. CAPUT IX. 10. Jurandi consuetudini aliquando obnoxius Augustinus. Juratio qua conditione adhibenda. Juravimus et nos passim, habuimus istam teterrimam consuetudinem et mortiferam. Dico Charitati vestrae: ex quo Deo servire coepimus, et quantum malum sit in perjurio vidimus, timuimus vehementer, et veternosissimam consuetudinem timore frenavimus. Frenata restringitur, restricta languescit, languescens emoritur, et malae consuetudini bona succedit. Denique non vobis dicimus, non nos jurare. Si enim hoc dicimus, mentimur. Quantum ad me pertinet, juro; sed quantum mihi", + "candidate_score": 0.602523, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_386", + "bdc_text": "Proposita enim nona Decembris die iuramenti forma notariis , plena conditionum intolerabilium fuit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_4115", + "psc_text": "vero aliquis sceleratus fur audit, Jura si non tulisti, jura si non fecisti, ab eo qui nescit an fecit: ille tunc, Christiano non licet jurare; quando ab illo exigitur jusjurandum, non licet jurare; Christianus sum, non mihi licet. Capta talem, averte te ab illo, dissimula a negotio de quo loquebaris; misce alias fabulas, et invenies eum millies jurantem, qui semel jurare noluit. Istam ergo consuetudinem quotidianam, crebram, sine causa, nullo extorquente, nullo de tuis verbis dubitante jurandi, avertite a vobis, amputate a linguis vestris, circumcidite ab ore vestro. CAPUT XI. 12. Jurandi consuetudini operosius resistendum. Sed consuetudo est, solet dici. Solet dici, quando non dico. Hoc est, Ante omnia. Quid est, Ante omnia? Prae caeteris cautus esto, plus ad hoc intentus esto, quam ad alia. Major consuetudo majorem intentionem flagitat, non rei levis consuetudo. Si de manu aliquid faceres, facilius manui tuae imperares ne faceret; si pedibus aliquo eundum esset,", + "candidate_score": 0.599583, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_70", + "bdc_text": "Matthias Langmantellus , Jacobus Herbrotus , Joannes Heelius , Vuolfgangus Musculus .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1388", + "psc_text": "Matthaeus Jacob patrem dixit Joseph. Lucas autem Heli. Et potest quidem videri unus homo, cujus filius erat Joseph, habuisse duo nomina. Sed quod avos et proavos et alios superius progeneratores diversos enumerant, inque ipso numero plures alius, alius pauciores; manifeste ostenditur habuisse duos patres Joseph. Jam remota quaestionis calumnia, quia fieri posse manifesta ratio demonstravit, alium patrem esse qui genuit, alium qui adoptavit; duobus patribus constitutis, non est mirum si avi et proavi et caeteri parentes sursum versus a diversis patribus diversi numerentur. CAPUT XVIII. 28. Adoptio in sacris Litteris. Antiquorum cum ancillis concubitus quomodo sine adulterio. Nec vobis videatur jus adoptionis a Scripturis nostris alienum, et quasi in consuetudine humanarum legum animadversum, illi auctoritati divinorum Librorum non posse congruere. Antiqua enim res est, et in ipsis eloquiis ecclesiasticis usitata, ut non sola origo seminis generet filium, sed et gratia voluntatis. Nam et mulieres de semine virorum suorum ex ancillis", + "candidate_score": 0.598037, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_353", + "bdc_text": "Huius praecepti si fuissemus , inquit , nos memores , nunquam ortae inter nos inimicitiae tantae fuissent .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1826", + "psc_text": "haberent: ne pium studium parum exerceretur. In omni quippe copia Scripturarum sanctarum pascimur apertis, exercemur obscuris: illic fames pellitur, hic fastidium. Quia ergo non est dictum, Peccatum nullum haberent; non perturbemur, cum peccatores Judaeos, etiamsi Dominus non venisset, agnoscimus. Sed tamen quia dictum est, Si non venissem, peccatum non haberent; inde necesse est, etiamsi non omne, aliquod tamen eos ex adventu Domini, quod non habebant, contraxisse peccatum. Illud ipsum profecto est, quod in praesentem sibique loquentem non crediderunt, eumque inimicum deputantes, quoniam vera dicebat, insuper occiderunt. Hoc peccatum tam magnum et horrendum, si non venisset et locutus eis fuisset, utique non haberent. Sicut ergo ibi cum audimus, Peccatum non haberent; non omne, sed aliquod peccatum intelligimus: ita in hodierna lectione cum audimus, Spiritus blasphemia non remittetur; non omnem blasphemiam, sed quamdam; et cum audimus, Qui dicit verbum contra Spiritum sanctum, non remittetur ei; non omne verbum, sed quoddam intelligere debemus.", + "candidate_score": 0.597901, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_21", + "bdc_text": "et denique ab Anglo Rege Vvintoniensis , qui solutis iam Comitiis venit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_444", + "psc_text": "veniunt. Hominum carnalium perversum judicium. Ad exhortandas mentes Charitatis vestrae, pauca de praesenti psalmo, quae donat Dominus, gratanter accipite. De Domino nostro Jesu Christo prophetatum est in isto psalmo, ubi audivimus et cantavimus, Deus manifestus veniet, Deus noster, et non silebit. Ipse enim Dominus Christus, Deus noster, Filius Dei, primo adventu venit occultus, secundo adventu veniet manifestus. Quando venit occultus, non innotuit nisi servis suis: quando veniet manifestus, innotescet bonis et malis. Quando venit occultus, venit judicandus: quando veniet manifestus, veniet judicaturus. Denique tunc cum judicaretur, siluit, et de silentio ejus propheta praedixerat, Sicut ovis ad immolandum ductus est, et sicut agnus coram tondente, sic non aperuit os suum (Isai. LIII, 7) . Sed Deus noster manifestus veniet, Deus noster, et non silebit. Non quomodo siluit, quando judicandus erat, ita silebit, quando judicaturus erit. Et nunc non silet, si sit qui audiat: sed dictum est, Tunc non silebit, quando vocem", + "candidate_score": 0.597489, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_352", + "bdc_text": "Nempe haec una vere vivendi lex est , et vitae summa , caetera vana sunt omnia , et nihil .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_963", + "psc_text": "mea levis est (Matth. XI, 28, 29) . Sarcina Christi pennae sunt. His pennis ille pauper in sinum Abrahae volavit. Dives ergo hoc audire noluit. Adulantium enim linguas audivit. His linguis adversus Prophetas obsurduit: linguis male laudantium et dicentium, Soli estis, soli vivitis. Ergo, Percepisti bona tua in vita tua. Haec enim bona tua existimasti; alia non credidisti, non sperasti: percepisti illa in vita tua. Illam enim solam vitam tuam putasti, quando post mortem nihil futurum sperasti, nihil triste timuisti. Percepisti ergo bona tua in vita tua, Lazarus autem mala. Non dixit, Sua; sed, mala, quae homines putant, quae homines timent, quae homines pro magno devitant. Per cepit hic Lazarus mala. Bona tua tunc non percepit: nec tamen perdidit. Sicut autem non additum est, Sua; sic nec hoc additum est, In vita sua. Alia enim erat vita ipsius, quam sperabat in sinu Abrahae. Nam hic mortuus erat, hic non vivebat:", + "candidate_score": 0.594939, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_284_286", + "bdc_text": "pro Meidenburgo et Halberstatto : Joannes Minsinger , Conradus Mucosus , Jodocus Hutzfeldus ; pro Saltzburgo :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2507", + "psc_text": "7. De calceamentis non induendis. Calceamenta quid sunt? Calceamenta quibus utimur, coria mortuorum sunt, nobis tegmina pedum. Per hoc ergo jubemur renuntiare mortuis operibus. Hoc in figura Moyses admonebatur, quando Dominus loquens ait, Solve calceamenta de pedibus tuis: locus enim in quo stas terra sancta est (Exod. III, 5) . Quid tam terra sancta, quam Dei Ecclesia? In illa ergo stemus, calceamenta solvamus, id est, mortuis operibus renuntiemus. Nam de his calceamentis, quibus calceati ambulamus, consolatur me idem ipse Dominus meus. Si enim ipse calceatus non esset, non de illo Joannes diceret: Non sum dignus solvere corrigiam calceamentorum ejus (Luc. III, 16) . Sit ergo obedientia, non subrepat superba duritia. Ego, inquit, Evangelium impleo, quia nudo pede ambulo. Tu potes, ego non possum. Quod simul accipimus, custodiamus. Quomodo? Charitate flagremus, invicem diligamus: ac sic fit ut ego amem fortitudinem tuam, et tu portes infirmitatem meam. 8. De salute nemini dicenda", + "candidate_score": 0.592763, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_284_286", + "bdc_text": "pro Meidenburgo et Halberstatto : Joannes Minsinger , Conradus Mucosus , Jodocus Hutzfeldus ; pro Saltzburgo :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3153", + "psc_text": "sive pecuniaria, sive honorum vel laudis humanae. Quomodolibet volentes accipere munera evangelizant, et non tam salutem ejus quaerunt cui annuntiant, quam commodum suum. Ille autem qui audit salutem ab eo qui non habet salutem si ei crediderit quem ille annuntiat, neque in illo spem posuerit, per quem illi annuntiatur salus: qui annuntiat, habebit detrimentum; cui annuntiatur, habebit lucrum. CAPUT VI. 6. Dictum Christi in Pharisaeos, spectare et ad malos de Ecclesia pastores. Ecclesia una ex Judaeis et Gentibus. Habes Dominum dicentem de Pharisaeis, Cathedram Moysi sedent (Matth. XXIII, 2) . Non eos solos significabat Dominus: quasi vero eos qui crederent in Christum, ad Judaeorum scholam mitteret, ut ibi discerent quemadmodum iter sit ad regnum coelorum. Nonne ideo Dominus venit, ut institueret Ecclesiam, ipsosque Judaeos bene credentes et bene sperantes et bene diligentes segregaret tanquam frumenta a paleis, et faceret unum parietem circumcisionis, cui conjungeretur alius paries ex praeputio Gentium, quibus", + "candidate_score": 0.59123, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_33", + "bdc_text": "Ludovicus Fleckensteinius , Henrichus Hasus , Henrichus Stoll , Matthis Keiler.", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1388", + "psc_text": "Matthaeus Jacob patrem dixit Joseph. Lucas autem Heli. Et potest quidem videri unus homo, cujus filius erat Joseph, habuisse duo nomina. Sed quod avos et proavos et alios superius progeneratores diversos enumerant, inque ipso numero plures alius, alius pauciores; manifeste ostenditur habuisse duos patres Joseph. Jam remota quaestionis calumnia, quia fieri posse manifesta ratio demonstravit, alium patrem esse qui genuit, alium qui adoptavit; duobus patribus constitutis, non est mirum si avi et proavi et caeteri parentes sursum versus a diversis patribus diversi numerentur. CAPUT XVIII. 28. Adoptio in sacris Litteris. Antiquorum cum ancillis concubitus quomodo sine adulterio. Nec vobis videatur jus adoptionis a Scripturis nostris alienum, et quasi in consuetudine humanarum legum animadversum, illi auctoritati divinorum Librorum non posse congruere. Antiqua enim res est, et in ipsis eloquiis ecclesiasticis usitata, ut non sola origo seminis generet filium, sed et gratia voluntatis. Nam et mulieres de semine virorum suorum ex ancillis", + "candidate_score": 0.585685, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_10", + "bdc_text": "sed quae ita me lusit , ut nisi quid sit non factum scribam , quid factum sit , scribere non possim .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_361", + "psc_text": "prohibeo, inquit, lapidari quam lapidari Lex jussit; sed quaero a quibus. Non enim resisto, sed Legis ministrum requiro. Denique audite: Lapidare vultis secundum Legem? Qui sine peccato est, prior in illam lapidem mittat. 5. Misericordiam consequitur. Quando autem haec audivit, digito scribebat in terra, ut erudiret terram. Quando autem hoc dixit Pharisaeis, levavit oculos suos ipse, et inspexit terram, et fecit eam tremere. Proinde cum hoc dixisset, iterum coepit scribere in terra. At illi compuncti et tremefacti, unus post alterum discesserunt. O terrae motum, ubi sic terra mota est, ut etiam mutaret locum! CAPUT V. Illis ergo discedentibus, remansit peccatrix et Salvator: remansit aegrota et medicus: remansit misera et misericordia. Et aspiciens mulierem, dixit: Nemo te condemnavit? Et illa: Nemo, Domine. Sed tamen adhuc sollicita erat. Peccatores enim damnare non ausi sunt: non ausi sunt lapidare peccatricem, qui se ipsos intuentes similes invenerunt. Sed adhuc mulier erat in magno periculo:", + "candidate_score": 0.58495, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_596", + "bdc_text": "Erat etiam haec difficultas , quod actorum relationem suo Principi facere legatus nemo posset , iustam saltem , si quid actum esset , nemo prorsus annotavisset .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3087", + "psc_text": "priores illi ascenderent, ne venturum praenuntiarent. Posteaquam ascenderunt fratres ejus, ascendit etiam ipse tunc ad diem festum, non evidenter, sed quasi occulte. Quid quasi occulte? Ibi facit quasi occulte. Quid quasi occulte? Quia nec hoc erat occulte. Non enim vere latere conabatur, qui in potestate habebat quando teneretur. Sed in illa, ut dixi, occultatione exemplum praebebat cavendi insidias inimicorum infirmis discipulis, qui potentiam non habebant, quando nollent ne prehenderentur. Nam ille etiam palam ascendit postea, et docebat eos in templo, et dicebant nonnulli: Ecce hic est, ecce docet. Certe dicebant nostri principes, quia apprehendere eum volebant: ecce palam loquitur, et nemo in eum manum mittit (Joan. VII, 25, 26) . 8. Altera solutio. Jam vero si nos ipsos attendamus, si corpus ejus cogitemus, quia et nos ipse est. Nam etsi nos ipse non essemus, non esset verum, Cum uni ex minimis meis fecistis, mihi fecistis (Matth. XXV, 40) . Si", + "candidate_score": 0.584006, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_540", + "bdc_text": "Proinde neque an placeat interrogare oportere , placere enim non posse .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1658", + "psc_text": "contrario similitudinem vel comparationem, sicut de illo divite ini quo, hortantem nos ad orationem, quando ait Dominus: Erat quidam judex in civitate, qui nec Deum timebat, nec hominem reverebatur. Quaedam vidua interpellabat eum quotidie, et dicebat, Vindica me. Nolebat ille per tempus: illa interpellare non desinebat; et fecit taedio, quod nolebat beneficio (Luc. XVIII, 1-8). Sic enim a contrario nos admonuit ut petamus. CAPUT V. 6. Amicus ad amicum. Venit, inquit, ad amicum suum, cui hospes venerat; et coepit pulsare, et dicere: Hospes mihi venit, commoda mihi tres panes. Respondit ille: Jam requiesco, et mecum servi mei requiescunt. Ille non cessat, astat, instat, pulsat; et tanquam amicus ab amico mendicat. Et quid ait, Dico vobis, quia surgit, et non propter amicitiam ejus, sed propter improbitatem dat illi quantos voluerit (Id. XI, 5-15) . Non propter amicitiam, quamvis amicus sit, sed propter improbitatem. Quid est, propter improbitatem? Quia pulsare non destitit:", + "candidate_score": 0.58114, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf031", + "work_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium", + "max_score": 0.713343, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_349_351", + "bdc_text": "Dominus noster Jesus Christus , viri clarissimi , inquit , et antea dum inter mortales egit semper , et inde in coelum migrans unam maxime rem precatus patrem fuit , unum ut omnes essemus . Hoc mandatum novum dedit , hanc mutuam charitatis benevolentiam omnibus semper inculcavit . Idem divinus Apostolus Paulus ubique et assidue fecit .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_352", + "psc_text": "omnibus epistolis (Gal. I, 1): Gratia vobis et pax a Deo Patre nostro et Domino nostro Jesu Christo. Item (Joan. X, 30): Non ab hominibus, neque per hominem, sed per Jesum Christum et per Deum Patrem. Item in Evangelio (Joan. XIV, 9): Ego et Pater unum sumus: ego in Patre, et Pater in me. XVIII. Nos quoque patrem et filium religiose semper usurpamus, et recte secundum rationem supradictam: etenim motus, ut supra docuimus, filius, atque ipse motus vita et scientia, vel sapientia. Certe Paulus plenissime expressit quod intelligi voluimus (I Cor. I, 4, 5): Gratias ago, inquit, Deo meo semper pro vobis in Christo Jesu, quod omnes locupletati estis in illo, in omni verbo et in omni scientia. Verbum Christum diximus, id est, vitam, scientiam Spiritum sanctum, ergo unum: In Christo enim, ait, locupletati estis. Quod cum ita sit, si Deus et Christus unum, cum Christus et Spiritus unum, jure", + "candidate_score": 0.713343, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_349", + "bdc_text": "Dominus noster Jesus Christus , viri clarissimi , inquit , et antea dum inter mortales egit semper , et inde in coelum migrans unam maxime rem precatus patrem fuit , unum ut omnes essemus .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_352", + "psc_text": "omnibus epistolis (Gal. I, 1): Gratia vobis et pax a Deo Patre nostro et Domino nostro Jesu Christo. Item (Joan. X, 30): Non ab hominibus, neque per hominem, sed per Jesum Christum et per Deum Patrem. Item in Evangelio (Joan. XIV, 9): Ego et Pater unum sumus: ego in Patre, et Pater in me. XVIII. Nos quoque patrem et filium religiose semper usurpamus, et recte secundum rationem supradictam: etenim motus, ut supra docuimus, filius, atque ipse motus vita et scientia, vel sapientia. Certe Paulus plenissime expressit quod intelligi voluimus (I Cor. I, 4, 5): Gratias ago, inquit, Deo meo semper pro vobis in Christo Jesu, quod omnes locupletati estis in illo, in omni verbo et in omni scientia. Verbum Christum diximus, id est, vitam, scientiam Spiritum sanctum, ergo unum: In Christo enim, ait, locupletati estis. Quod cum ita sit, si Deus et Christus unum, cum Christus et Spiritus unum, jure", + "candidate_score": 0.69268, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_459_461", + "bdc_text": "Hanc iniuriam quo magis accenderent , eo die , quo contionem veniens populus expectaturus frustra erat , ritum confirmationis , quem per annos duodecim istic omiserant , instauraturi erant , ut praeberet res ea speciem apud populum , velut instauratum Pontificis regnum , Christi regnum eo die in illa urbe collapsum esset . Hoc fomentum ad haec Comitia vel prorsus dissolvendum , vel in nova usque Comitia usque producendum , satis ipsis idoneum videbatur . Nostri , adito Senatu , ostendebant , eum virum , qui tredecim annis antea , et nunc toto Comitiorum tempore , interpellante nemine , contionatus fuisset , sine eorum ignominia , qui huc evangelii defendendi causa venissent , refici hoc tempore et se praesente non posse .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_102", + "psc_text": "olim datum sit ante annos centum, concedo, et plures. Ubi latuit? ubi dormiit ante undecim annos? cum in Nicaea civitate fide confirmata per 300 plures Episcopos, Arionitas excludentes, in qua synodo istorum virorum Ecclesiae totius orbis lumina fuerunt. Vetus igitur dogma quod fugerat: si non fuit, convictum est, et nunc coepit: si fuit, aut contentione siluit, aut cognitionis et veritatis sententia fugatum est: forte tunc tu patrone dogmatis non solum in vita, sed episcopus fuisti: tacuisti et tu, et socii et discipuli, et condoctores, et toto tempore postea, usquequo imperator Romae fuit, praesens audisti multa contraria, conviva existens istorum hominum quos nunc anathematizas: iratus vel quod sine te fidem scripserunt. An coactus a magistris legatus venisti in defensionem proditionis? Sed quid differt, sive triginta, sive septuaginta, sive amplius, et sive saepius eadem fides in destructionem aliarum αἱρέσεων effecta est? una cum sit, et ab uno incipiens, et operata usque nunc.", + "candidate_score": 0.688881, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_474_476", + "bdc_text": "Sed iam de ea disceptatione , quae habita cum illis viris fuit , paucis dicamus . Trium principum legati fuerunt , qui doctrinam nostram in iis Comitiis contra spem adversariorum sunt professi . Primus Palatini apud Heidelbergam contionator erat , cuius viri sententiam cum is princeps ante Comitia non ignoraret , cum nostra per omnia convenire , caeterorum , quos in eadem Academia Theologos habebat , non convenire , illis praeteritis , qui a nobis dissentirent , eum misit , quem consentire certum esset .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_102", + "psc_text": "olim datum sit ante annos centum, concedo, et plures. Ubi latuit? ubi dormiit ante undecim annos? cum in Nicaea civitate fide confirmata per 300 plures Episcopos, Arionitas excludentes, in qua synodo istorum virorum Ecclesiae totius orbis lumina fuerunt. Vetus igitur dogma quod fugerat: si non fuit, convictum est, et nunc coepit: si fuit, aut contentione siluit, aut cognitionis et veritatis sententia fugatum est: forte tunc tu patrone dogmatis non solum in vita, sed episcopus fuisti: tacuisti et tu, et socii et discipuli, et condoctores, et toto tempore postea, usquequo imperator Romae fuit, praesens audisti multa contraria, conviva existens istorum hominum quos nunc anathematizas: iratus vel quod sine te fidem scripserunt. An coactus a magistris legatus venisti in defensionem proditionis? Sed quid differt, sive triginta, sive septuaginta, sive amplius, et sive saepius eadem fides in destructionem aliarum αἱρέσεων effecta est? una cum sit, et ab uno incipiens, et operata usque nunc.", + "candidate_score": 0.676383, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_457_459", + "bdc_text": "Atque quo facilius id efficerent , ipsi suam quoque sterilem illam , et ad quam extra unam et alteram anum nemo adibat , abrogare parati fuerunt : ut hoc toto tempore , quo conventus istic esset , contio nulla haberetur . Hanc iniuriam quo magis accenderent , eo die , quo contionem veniens populus expectaturus frustra erat , ritum confirmationis , quem per annos duodecim istic omiserant , instauraturi erant , ut praeberet res ea speciem apud populum , velut instauratum Pontificis regnum , Christi regnum eo die in illa urbe collapsum esset .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_102", + "psc_text": "olim datum sit ante annos centum, concedo, et plures. Ubi latuit? ubi dormiit ante undecim annos? cum in Nicaea civitate fide confirmata per 300 plures Episcopos, Arionitas excludentes, in qua synodo istorum virorum Ecclesiae totius orbis lumina fuerunt. Vetus igitur dogma quod fugerat: si non fuit, convictum est, et nunc coepit: si fuit, aut contentione siluit, aut cognitionis et veritatis sententia fugatum est: forte tunc tu patrone dogmatis non solum in vita, sed episcopus fuisti: tacuisti et tu, et socii et discipuli, et condoctores, et toto tempore postea, usquequo imperator Romae fuit, praesens audisti multa contraria, conviva existens istorum hominum quos nunc anathematizas: iratus vel quod sine te fidem scripserunt. An coactus a magistris legatus venisti in defensionem proditionis? Sed quid differt, sive triginta, sive septuaginta, sive amplius, et sive saepius eadem fides in destructionem aliarum αἱρέσεων effecta est? una cum sit, et ab uno incipiens, et operata usque nunc.", + "candidate_score": 0.649983, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_614", + "bdc_text": "De primis conveniebat , nam in communi fidei formula , et trinitatis placitissimi , nemo quicquam monebat .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_427", + "psc_text": "exponentes simplicitate pandemus. Interea unum moneo, sine tempore haec accipi convenire, ex aeterno semper nullo temporis principio, sed ut sit unum utrumque principium et generator et genitum. Primum in rebus aeternis, divinis maximeque primis manentia quieta, et in eo quo sunt existentia, nulla sui per motum mutatione generarunt. Primus Deus, deinde λόγος, vel νοῦς, vel quidquid alter est, vel uterque, ut spiritus, ut vivere, vel vita, ut intelligentia, vel cognoscentia: anima vero sola mota generationes habet. Haec omnia sic domus: τριδύναμος est Deus, id est, tres potentias habens, esse, vivere, intelligere: ita ut in singulis tria sint, sitque ipse unum quodlibet trium nomen quo se praestat accipiens, ut supra docui, et iis multis: nihil enim esse dicendum, nisi quod intelligit. Triplex igitur in singulis singularitas, et unalitas in Trinitate: ista vero tria progressu suo exponemus. XXII. Omnium quae sunt, quaeque esse possunt, aut esse potuerunt, existentiam, vitam, intelligentiamque pro rerum", + "candidate_score": 0.641708, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_425", + "bdc_text": "Videbatur autem praeter actionis naturam esse , ut quid actum esset , hae partes cognoscere non possent , quae in actione ipsa versarentur .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_396", + "psc_text": "coelo actiones sunt, atque actionibus vivunt, sed genita etiam quod futurum fuerant facta: ex ortu enim suo in operationes proprias suasque dimissa, suos actus naturae continentis contagione discurrunt. XIII. Quod si haec quae in mundo sunt actus sunt, quanto magis illa quae in aeternis ac supra coelestia sunt, actus sunt et actiones sunt, quae mundana ista genuerunt? Item et anima et Angeli ex animis, et supra animas. Nam et anima αὐτογόνῳ id est, suo et a se sibi orto motu fertur, αὐτοκίνητος dicitur, unde ἀκίνητος: ergo semper in motu est, quod est semper agere, et esse ipsam 'egr;νέργειαν, ut sit ei substantia, ille motus. Dictum est enim (Gen. I, 26): Faciamus hominem ad imaginem et similitudinem nostram. Habet ergo αὐτόγονον κίνησιν, id est, motum a se ortum, ut Deo est, ut Christo. Sed quia non est ille prior spiritus, idcirco alia substantia, et facta, non a se existens, sed facta", + "candidate_score": 0.626375, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_425", + "bdc_text": "Videbatur autem praeter actionis naturam esse , ut quid actum esset , hae partes cognoscere non possent , quae in actione ipsa versarentur .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_462", + "psc_text": "suae actu, sicuti in multis libris docuimus, passio exstiterit recessionis a patre, unde tenebrae, id est, hyle consecuta est, non creata. Sed haec plenius alibi. XXXII. Nunc quid assertum est, quid probatum? Deum patrem, filium Deum ὁμοούσιον esse, esse tamen et patrem in substantia, et filium in ea quidem substantia, sed sibi existentem actum agente in actu passione exstitisse, numquam separatum a patre, ex aeterno et esse, et fuisse, et futurum esse. Actu, quia intra naturam agendi est, et cum patre, vel in patre esse; et extra hoc dici, et intus et foris cum ipse agat, quia de patre ei actus est, patre agente agere dicitur, et tamen omnia patrem per illum agere dicitur; hunc esse λόγον omnium, et universaliter universalium, et generum, et specialium, et partialium λόγον. Et quia omnium et incorporalium, ergo et corporalium pro sua vi ad id quod esse possunt, ut sint λόγος· unde et mysterii", + "candidate_score": 0.626229, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_352", + "bdc_text": "Nempe haec una vere vivendi lex est , et vitae summa , caetera vana sunt omnia , et nihil .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_188", + "psc_text": "Istud igitur unum existentialiter unum, sed non ut Pater inexistentialiter unum, qui est secundum potentiam existentialiter unum. Habet enim potentiam, et magis habet quod ei futurum est secundum operationem esse, et secundum veritatem non habet, sed est: quoniam potentia, coactio actuosa sit omnia, est sine molestia, et vere omnimodis non egens, quae sit ab hoc ut sit omnia potentia: etenim qua potens nata actio eget, agens ipsa unalitas. LI. Igitur ista secundum istud quod esse dicimus unum, unum vita est, quae sit motio infinita, effectrix aliorum, vel eorum quae vere sunt, vel eorum quae sunt, existens λόγος, ad id quod est esse quae sunt, omnia a sesemet movens semper in motu, in semetipsa habens motum, magis autem ipsa motus est: sic enim Scriptura divina dicit: Quod dedit ipse pater Deus in ipso esse vitam esse (Joan. V, 26) . Iste filius est λόγος, qui est ad Deum, iste per quem", + "candidate_score": 0.619486, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_651_653", + "bdc_text": "Unde liquidum est , nullo pacto colloquium nostros vitasse . Sed quum priore loco diximus , colloquium ipsos fugisse , ex eo manifestum est , quia penes ipsos quolibet momento rem incipere fuit , penes nos nunquam fuit . Cumque id nos iam inde a principio urgentissime semper postularemus , id ab ipsis extorquere nunquam potuimus .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_95", + "psc_text": "ex nihilo factura esset? Idcirco ergo magnum mysterium, quod manifestatum est in carne. Fuit ergo antequam esset in carne, sed manifestatum dixit in carne: intelligibiliter enim erat et intellectualiter; sensibiliter autem et incarnaliter tunc manifestatus est. Potentia enim τοῦ λόγου juxta suam substantiam vitae est, semper substantia, secundum quod vita, et vivefacit, et revivefacit, et non permittit esse in morte quaecumque vivefacit. In prima igitur motione omnia in vitam adduxit, et ista est descensio τοῦ λόγου, quod quoniam a patre exiens, iis qui in coelis sunt, et Angelis, aut thronis, vel gloriis, et hujusmodi quae sunt, dedit suam propriam vitam potentia patria: λόγος enim omnium est, per quem facta sunt omnia. Et rursus, quod non esset vivefacere, nisi esset materia ad potentiam vivefaciendi, effecta est materia mortua naturae, quae vivefacta suas militias emisit vivificatione divina, et corrupit hominem, sed λόγος, vita perfecta complevit mysterium, et apparuit in materia, hoc est", + "candidate_score": 0.616882, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_425", + "bdc_text": "Videbatur autem praeter actionis naturam esse , ut quid actum esset , hae partes cognoscere non possent , quae in actione ipsa versarentur .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_10", + "psc_text": "quidem ipsum quod est esse, intus insitam operationem: si enim motu, hoc est, operatione, quae vita aut qui intellectus est: ergo non est solum esse, sed ipsum quod primum est esse, propter quod est ei quiescere solum ipsum esse: est isto modo et quod est operari, quod est secundum, quoniam non intus, sed cum foris operatur, operari dicitur. Apparente enim operatione, et est et nominatur operatio, et ut generatio sui ipsius et aestimatur et est: sic igitur id ipsum quod est operari, et ipsum esse habet, magis autem non habet: ipsum enim operari esse est; simul enim et simplex, et esse et operari, eorum quae supra sunt natura est declarans et sortita: secundum quod est requiescere, ipsum esse et substantiam; secundum autem quod est in motu esse, actionem, operationem: hoc autem quod est in motu esse, declaratio est ejus quod est esse secundum actionem. Et idcirco (Ibid. 9) erat lumen", + "candidate_score": 0.616496, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_651_653", + "bdc_text": "Unde liquidum est , nullo pacto colloquium nostros vitasse . Sed quum priore loco diximus , colloquium ipsos fugisse , ex eo manifestum est , quia penes ipsos quolibet momento rem incipere fuit , penes nos nunquam fuit . Cumque id nos iam inde a principio urgentissime semper postularemus , id ab ipsis extorquere nunquam potuimus .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_8", + "psc_text": "est: qui erat in principio, erat semper. Quae igitur audacia? quae blasphemia? Non erat aliquando, dicere, toties Joanne dicente: Erat λόγος in principio, erat ad Deum, erat Deus λόγος ipse? Erat hic in principio ad Deum. Licet enim erat praeteriti temporis significationem habeat, frequenter non sine principio; sed hic sine principio accipiendum, quoniam dixit: In principio erat. Quod et vos significatis ante tempora, ante aeonas dicentes (Ibid. 3): Omnia, dicit, per ipsum facta sunt, et sine illo effectum est nihil. Etenim sine λόγῳ quid est, quod non ut sit accipiat? Solus enim λόγός, secundum quod λόγος, est et sibi et aliis ipsum quod est, ipse praestet omnibus quae sunt. Et idcirco aequalis quidem patri. Causa enim principalis et sibi et aliis causa est, potentia, et substantia. Causa exsistens. Prae causa autem pater. Unde filius distabit hoc, quod movetur et operatur in manifestationem, propter magnam divinitatem nobis incognosibiliter operante patre. Supra", + "candidate_score": 0.614153, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_425", + "bdc_text": "Videbatur autem praeter actionis naturam esse , ut quid actum esset , hae partes cognoscere non possent , quae in actione ipsa versarentur .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_245", + "psc_text": "et ipsa actio potentia. Actio est ergo et pater, agit et filius, agit et pater: ideo pater, quia potentia gignit actionem: et ideo filius actio; quia actio ex potentia: ergo et pater in filio, et filius in patre, sed utrumque in singulis, et idcirco unum. Duo autem, quia quo magis est, id alterum apparet: magis autem pater potentia, et actio filius; et idcirco quia magis actio, magis autem actio, quia foris actio. Hoc si ita est, et substantia pater et filius, et una substantia, et de patre substantia, et simul substantia, et semper et ex aeterno simul pater et filius, eadem simulque substantia, hoc est, ὁμοούσιον. An non est lectum in Scripturis divinis? Primum qui hoc negat, rem fatetur, sed Scripturae quaerit auctoritatem. Quomodo autem non iniquum est, ideo rem non admittere, quia majores omiserint, aliquo fortasse casu, vel causa, cum ratione vincaris? verum quid lectum negant substantiam? an de", + "candidate_score": 0.613969, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_425", + "bdc_text": "Videbatur autem praeter actionis naturam esse , ut quid actum esset , hae partes cognoscere non possent , quae in actione ipsa versarentur .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_395", + "psc_text": "aut debuit aut potuit, ne aliquando a se minus: sed semper perfectus, plenus ac totus, in eo quod est ei esse, inest etiam sic esse: caeteraque post Deum sunt, et potentiae sunt, et actiones potentiae, quae vi sua jam esse creduntur, ut omnia et esse, et habere videantur, quae maturis processionis actibus existentia in suo opere heic habere provenit: actiones autem dicuntur, cum existendis processibus gignunt, ac foras promunt quod esse possunt. Ut semen jam potentia est, et culmus, et folia; vel mas aut femina venereae cupiditatis effusio; sed haec in mundo atque sub luna: supra vero in aethere atque coelo actiones sunt, atque actionibus vivunt, sed genita etiam quod futurum fuerant facta: ex ortu enim suo in operationes proprias suasque dimissa, suos actus naturae continentis contagione discurrunt. XIII. Quod si haec quae in mundo sunt actus sunt, quanto magis illa quae in aeternis ac supra coelestia sunt, actus sunt", + "candidate_score": 0.610902, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_425", + "bdc_text": "Videbatur autem praeter actionis naturam esse , ut quid actum esset , hae partes cognoscere non possent , quae in actione ipsa versarentur .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_100", + "psc_text": "tantum filius: ad patrem autem, quoniam id quod est esse, quod est Deus et pater, causa est τῷ λόγῳ ad id quod est ei esse, nec reversum autem: et est proprium ejus, quod primum est esse, quiescere; τοῦ λόγου autem proprium movere et agere, et non localiter moveri, neque in locum translatione, sed motione quae animae est meliore et diviniore, quae propria motione et vitam dat, et intelligentias parit subsistens in se ipsa, et non discissa a propria potentia in operationem. XXVIII. Sed ista. Et rursus: Sunt enim et alia in sacra Scriptura, quod Deus Jesus, quod ante aeones: quod filius, et natura filius, et in carne filius, et maxime in carne filius vocatus, quod tunc salvavit omnia ὄντα, et tunc vicit inimicitias divinitatis, et omnem mortem, et quod ipse passus sit secundum motionem: pater autem non secundum cessationem. Si ista sic sunt, hoc deest solum quomodo intelligendum ὁμοούσιον, aut", + "candidate_score": 0.608465, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_327", + "bdc_text": "Quod ternos singulos statui uni praefecissent , hoc sibi placere .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_428", + "psc_text": "quodlibet trium nomen quo se praestat accipiens, ut supra docui, et iis multis: nihil enim esse dicendum, nisi quod intelligit. Triplex igitur in singulis singularitas, et unalitas in Trinitate: ista vero tria progressu suo exponemus. XXII. Omnium quae sunt, quaeque esse possunt, aut esse potuerunt, existentiam, vitam, intelligentiamque pro rerum ac substantiarum captu, et participationes praestant, sortita sunt: est enim in omnibus esse suum, vivere suum, intelligere suum, suumque sentire, ut sint ista umbra vel imago trium omnium superiorum: ergo Deus cum sit, ut ab omnibus dicitur, unum, et solum unum. Nonnulli autem dixerunt Deum esse unum omnia, et nec unum; omnium enim principium, unde non omnia sed illo modo omnia. Istud autem hac de caussa et primum quidem Deum esse unum et solum. Illa tria, quia non copulatione consistunt, sed existendo quod sunt ipso, et quod alterum credimus sunt, necessario unum, nec ullo modo alterum. Sed de hoc saepe", + "candidate_score": 0.607012, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_352", + "bdc_text": "Nempe haec una vere vivendi lex est , et vitae summa , caetera vana sunt omnia , et nihil .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_385", + "psc_text": "deseret: ex aeterno igitur atque in aeternum vivit principalis et universalis substantia vivendi, non ut substantia sit, et sic vivens; sed ipsum quod est vivens, hoc ipsum substantia est: neque enim cum ipsum vivens, ac vivit, et vivere esse, et quodammodo esse intelligatur, non suum sibi esse quod sit, substantia est, hoc et lectione omni sacra, et rerum ipsarum vocibus spiritus nominatur. X. Spirat autem spiritus, et a se spirat, et Deus spiritus est: spirat vero, hoc est, quod vivit: vivit ergo a se et semper spiritus, qui Deus est: vivit, inquam, atque in actu vivendi, et ipso opere vita cum vivit, opere vitam cum vivit, operatur. Nata ergo est vivente Deo vita aeterna, generata est, et quia vivit, ipsum substantia est: et quod est ab eo quod vivit, et vita ipsa substantia est, per eadem aequalis ac simul, quia ipsum vivit vita est, atque ipsa vita vivendo existit ut", + "candidate_score": 0.606745, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_352", + "bdc_text": "Nempe haec una vere vivendi lex est , et vitae summa , caetera vana sunt omnia , et nihil .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_389", + "psc_text": "quod vita est, ut illud generans ac pater, hoc genitum ac filius, et sit, et esse dicatur. Ergo quia insunt sibi, et licet pater cum sit, filius non sit: rursusque cum filius, qui est ejus cujus est filius, pater non sit; tamen vi rerum et substantiae parilitate, cum vivere vita sit et una sit vivere, merito divina Salvatoris voce pronuntiatum est (Joan. XVI, 10, 11): Et ego in Patre, et Pater in me. Hinc et illud est (Joan. X, 30): Ego et Pater unum sumus: etenim cum rerum vi et natura ipsa duce nihil sint omnia, si non vivant, et motu vitali vacua, nec molem hylicum aut existentiae vel imaginem, vel speciem habere credantur: fluendi enim ac refluendi natura incondite subsistendi, non recipit vis lubrica inconstans, nec formam recipit, ut aliquid esse dicatur. XI. Unde carens eo quod est aliquid esse, etiam esse suum tenet, ut recte nullo modo esse", + "candidate_score": 0.605415, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_352", + "bdc_text": "Nempe haec una vere vivendi lex est , et vitae summa , caetera vana sunt omnia , et nihil .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_375", + "psc_text": "Misit me vivus Pater, et ego vivo propter Patrem. Ac ne qui istum in carne Christum dixisse istud crederet, subjunxit statim (Joan. VI. 59): Hic est panis qui de coelo descendit. Deinde vitam esse, et aeternam vitam sic testatur, sic docet (Ibid. 54, 55): Nisi acceperitis corpus Filii hominis, sicut panem vitae, et biberitis sanguinem ejus, non habebitis vitam in vobis: qui autem edet carnem ejus, et bibet ejus sanguinem, habet vitam aeternam. Omne ergo quod Christus est, vita aeterna est, vel spiritus, vel anima, vel caro: horum enim omnium ipse Λόγος est. Λόγος autem principalis vita est: ergo etiam ea quae induit vita sunt; unde ista et in nobis vitam aeternam merebuntur per Spiritum quem Christus nobis dat, facta et ista spiritalia. Ac ne qui crederet de Christo carnali Christum ista dicere, et non de toto se, qui est Spiritus, anima, caro, quid ait? (Ibid. 63): Quid si videritis", + "candidate_score": 0.601027, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_352", + "bdc_text": "Nempe haec una vere vivendi lex est , et vitae summa , caetera vana sunt omnia , et nihil .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_18", + "psc_text": "vita. Qui enim genuit vitam, vivens est: vivit vita a vivente patre. Non enim ante vita, et sic Deus vivens, sed Deus vivens prior. Sic vita, et sic vivens vita. Et idcirco deinde dicit (Ibid.): Et ego vivo propter patrem. Ergo et pater in ipso. Quod et panis est, et vita (Ibid.): Et qui accipit me, ille vivet propter me (Ibid. 59) . Hic est panis de coelo descendens: Non sicuti patres vestri manducaverunt, et mortui sunt, manducans istum panem vivet in omne saeculum. VII. Numquid homo ista dicit de semetipso, qui sit solum homo? si enim homo ista dicit, blasphemat, et (Joan. IX, 31) peccantes Deus non audit. Sedenim dicit Christus quod audiat illum Deus: Non ergo peccator, neque homo. Et dictum est (Psal. CVII, 3): Vana spes in hominem. Et dicitur (Psal. XIX, 8): Nos vero in Deum nostrum speramus. Christus ergo Deus, non ab alia substantia (Joan.", + "candidate_score": 0.599897, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_352", + "bdc_text": "Nempe haec una vere vivendi lex est , et vitae summa , caetera vana sunt omnia , et nihil .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_289", + "psc_text": "mihi dedit. Et item (Joan. V, 26): Pater ut ipse habet ex se vitam, ita dedit Filio ex se habere vitam: ergo ut pater, ita filius vita est, et ex se vita. Ipsa est enim vita, quae sibi et aliis est vis vivendi, non aliunde vita. Igitur motus, et principalis motus, et unus motus, et a se motus, et unigenitus motus: hic est Λόγος· etenim vita est, per quem vivunt omnia. Et quia vita est, ipse est per quem sunt facta omnia, et in quem facta sunt omnia: quia purgata omnia in vitam aeternam redeunt. Et omnia in ipso facta sunt, quia quae facta sunt in ipso vita sunt: nihil enim quod sit, cui sit esse suum, ex quo ipsi vita sit esse quod sit. Ergo in Christo facta sunt omnia, quia Christus Αόγο�� est. Vita autem nec coepit, quia a se sibi semper est, unde nunquam desinit, et infinita", + "candidate_score": 0.597439, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_652", + "bdc_text": "Sed quum priore loco diximus , colloquium ipsos fugisse , ex eo manifestum est , quia penes ipsos quolibet momento rem incipere fuit , penes nos nunquam fuit .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_8", + "psc_text": "est: qui erat in principio, erat semper. Quae igitur audacia? quae blasphemia? Non erat aliquando, dicere, toties Joanne dicente: Erat λόγος in principio, erat ad Deum, erat Deus λόγος ipse? Erat hic in principio ad Deum. Licet enim erat praeteriti temporis significationem habeat, frequenter non sine principio; sed hic sine principio accipiendum, quoniam dixit: In principio erat. Quod et vos significatis ante tempora, ante aeonas dicentes (Ibid. 3): Omnia, dicit, per ipsum facta sunt, et sine illo effectum est nihil. Etenim sine λόγῳ quid est, quod non ut sit accipiat? Solus enim λόγός, secundum quod λόγος, est et sibi et aliis ipsum quod est, ipse praestet omnibus quae sunt. Et idcirco aequalis quidem patri. Causa enim principalis et sibi et aliis causa est, potentia, et substantia. Causa exsistens. Prae causa autem pater. Unde filius distabit hoc, quod movetur et operatur in manifestationem, propter magnam divinitatem nobis incognosibiliter operante patre. Supra", + "candidate_score": 0.597139, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_352", + "bdc_text": "Nempe haec una vere vivendi lex est , et vitae summa , caetera vana sunt omnia , et nihil .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_291", + "psc_text": "animalia. In carne ergo inest vita, id est, Λόγος· vitae autem inest Christus: quare Λόγος caro factus est. Unde non mirum quod mysterio sumpsit carnem, ut et carni et homini subveniret, sed cum carnem sumpsit, universalem Λόγον carnis sumpsit: nam idcirco omnis carnis potestas in carne triumphavit, et idcirco omni subvenit carni, ut dictum est in Isaia (Isai. XL, 5; LII, 10; Luc. III, 6): Videbit te omnis caro salutare Dei. Et in libro Psalmorum (Psal. LXIV, 3): Ad te omnis caro veniet. Item et universalem λόγον animae: nam et animam habuisse manifestum, cum idem Salvator dixit (Matth. XXVI, 33): Tristis est anima usque ad mortem. Et item in Psalmo (Psalm. XV, 10): Non derelinques animam meam in inferno. Quod autem sumpserit universalem λόγον animae, his manifestum in Ezechiele (Ezech. XVIII, 4): Omnes animae sunt meae, ut anima patris, sic et anima filii. Item universalis animae λόγος et ex hoc", + "candidate_score": 0.596518, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_352", + "bdc_text": "Nempe haec una vere vivendi lex est , et vitae summa , caetera vana sunt omnia , et nihil .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_19", + "psc_text": "blasphemat, et (Joan. IX, 31) peccantes Deus non audit. Sedenim dicit Christus quod audiat illum Deus: Non ergo peccator, neque homo. Et dictum est (Psal. CVII, 3): Vana spes in hominem. Et dicitur (Psal. XIX, 8): Nos vero in Deum nostrum speramus. Christus ergo Deus, non ab alia substantia (Joan. VI, 58): Vivens pater, et ego vivo propter patrem. Et (Joan. VI, 35, 48): Panis vitae sum ego (Ibid. 59) : qui istum manducat, vivet in saeculum. Cuncta ista unam substantiam significant: Et idcirco dicit Jesus quod desuper est, qui dicit ista (Ibid. 63): Si igitur videritis filium hominis ascendentem ubi fuit prius? Quod spiritus Deus est, dictum est (Joan. IV, 24): Spiritus Deus est. Et quod filius spiritus est vivificans, quod ista fides sit perfecta in Christum, dicit Petrus (Joan. VI, 69, 70): Verbum vitae aeternae habes: et nos credimus in te, Domine, quoniam tu es Christus filius Dei.", + "candidate_score": 0.596069, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_352", + "bdc_text": "Nempe haec una vere vivendi lex est , et vitae summa , caetera vana sunt omnia , et nihil .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_357", + "psc_text": "quo facilius judicetur, sic ista melius retractabimus. Vivere ac vita ita sunt, ut et hoc quod est vivere, vita sit: et hoc quod est vita, sit vivere; non ut duplicatum alterum in altero sit, neque alterum cum altero est: haec enim est copulatio: num et ex hoc etiamsi inseparabiliter junctum sit, unitum est, non unum? nunc vero cum ipso eodem opere vitam esse sit vivere, et eodem modo vitam esse sit. De iis enim loquimur duobus, de vivere et vita; non de eo quod ad effectum vitam habet et vivere. Quamquam et ipsum tertium, et in eo quod vitam habet, et ut alterum ex altero, sed ut unum utrumque. Ex quo apparet, quid ipsa per se existentia in suis rebus valeant, cum substantia una atque eadem manente, esse suum nulla sui innovatione custodiant: namque vitae esse suum, est moveri: ipsum autem moveri, hoc est vivere. Esse igitur et vivere est,", + "candidate_score": 0.59476, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_652", + "bdc_text": "Sed quum priore loco diximus , colloquium ipsos fugisse , ex eo manifestum est , quia penes ipsos quolibet momento rem incipere fuit , penes nos nunquam fuit .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_166", + "psc_text": "filium, filium, unum et dicentes, et ideo λόγος, id quod unum, non solum unum dicentes, sed unum et unum. Aliud autem impassibile, unum aliud passum, quomodo ergo Patripassiani sumus? Deus enim nec procedit a semetipso, neque in manifesto actio est, neque velut in motione: quod intus motio veluti non est motio; λόγος autem qui sit in motionis potentia, magis motio et actio est, fertur potentia sua in effectionem eorum quae sunt? quo enim λόγος, hoc causa est eorum quae sunt: quo autem causa, hoc non in se manet semper, qui sit in eo quod est λόγος. Et secundum hoc est iste inversibilis et immutabilis, sed in iis quae sunt juxta genera eorum: quae sunt alius et alius, ipso quo universalis λόγος est, in patre manens idem ipse. Passiones igitur ubi? neque in patre, neque in filio, sed juxta quae sunt genere suo non recipienda, virtutem totam τοῦ λόγου, quodlibet universalis:", + "candidate_score": 0.59047, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf013", + "work_id": "103_Athanasius-Alexandrinus_De-observationibus-monachorum", + "max_score": 0.713223, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_575_577", + "bdc_text": "Quae cum ita sint , cumque non de verbis levibus , sed de maximis rebus certetur , orare valde , ne novis articulis , novis iterum formis res involvatur , tempus extrahatur , Christi causa rideatur , arte et dolo suffragiorum libertas intervertatur , sed ad colloquium liberum et Christianum iuxta Hagnoici instituti rationem recta veniatur , ac patefacta veritate error eliminetur ac tollatur . Sensuros esse praefectos colloquio nostrorum hic hominum moderationem et lenitatem . Vere se hoc affirmare de suo erga concordiam studio posse , mori cupere , ut sit pie conciliata .", + "psc_chunk_id": "103_Athanasius-Alexandrinus_De-observationibus-monachorum_window_9", + "psc_text": "Nec hoc tantum fine contentus, simultates amore commutet; iram patientiae temperet freno; avaritiam abstinentiae vincat imperio; ac praecipue linguam custodia taciturnitatis obsepiat; ne in litigium contentiosa fervescat; ne in maledictum procax incurrat; ne in obtrectationem maledicta serpat; ne in jurationem facilis prolabatur; ne in mendacium ficta dissimulet; ne in circumventione astuta calleat: ne in elatione superba jactetur; sedulo servans tempus tacendi et tempus loquendi, omne otiosum verbum obnoxium sciat esse rationi. Nam ideo et David beatissimus ori suo custodiam deposcit: et condiendum sale sermonem beati Pauli pagina sacra constituit et nullum indomabile membrum esse quam linguam testifica Jacobi praecepta signarunt. Sit igitur qui hujusmodi viam scandit, tacitus, mitis, benignus; et quia charitatis insolubilis nexus habetur, abjiciendus in studio parili semper alium judicans potiorem. Hoc enim freno astringit invidiam, quam vicinae sibi elationis saepius incitatam judicio, dum gratias referendi sibi honoris appetit, notam miseri livoris incurrit. Nec praemium a Deo unusquisque", + "candidate_score": 0.713223, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_362_364", + "bdc_text": "Et quia is nunc dies adest , quo de salute publica , et de Ecclesiae dignitate summa , deque rebus maximis deliberatur , oro , ut cogitare velitis , quid vos conveniat facere per omniaque divina et humana iura obtestor , ut conciliationis rationem habeatis . Polliceor omne studium , quod me quidem attinet : Vos operam date , ut vere vos studuisse paci intelligatur .", + "psc_chunk_id": "103_Athanasius-Alexandrinus_De-observationibus-monachorum_window_6", + "psc_text": "Cujus rei cura in canonicis ponenda est monimentis: non quod apocrypha debeamus praesertim ignorata damnare; sed quod ad scientiam Dei digestam canonis seriem putemus posse sufficere. Illa enim si consentiunt, supervacua sunt; si dissentiunt, vitanda sunt. Sine legendi autem studio nemo ad Deum valebit esse intentus. Primum, quod hujusmodi opera ab aliis actibus caducae occupationis abducunt: et diversorum exemplorum insinuata cognitio vel bonorum appetentiam, vel malorum facit esse cautelam. Neque enim alias Petrus apostolus admoneret: Praeparati semper estote ad rationem reddendam ad omnes poscentes vos de verbo fidei vestrae et spei vestrae (I Petr. III, 16) . Et Apostolus: Non cessamus pro vobis orantes, ut impleamini agnitione ejus in omni sapientia et intellectu spiritali (Col. I, 9) . Et rursus; Verbum Christi habitet in vobis abundanter in omni sapientia (Col. III, 16) . Nam et in Veteri Testamento similem hominibus curam sacrae praeceptionis inculcavit eloquium. Sic enim David ait: Beatus", + "candidate_score": 0.686581, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_142_144", + "bdc_text": "Significabat deinde , praemittere se Joannem ä Navia , perspecta prius iisdem in negotiis prudentia virum , qui occupationes ipsius apud partes excusaret , atque efficeret , gravissima res ut ne moram pateretur . Postremum orabat , ut ne se expectarent . Eius epistolae finis voluntatem et studium erga veterem religionem conservandam singulare parti adversariae pollicebatur .", + "psc_chunk_id": "103_Athanasius-Alexandrinus_De-observationibus-monachorum_window_7", + "psc_text": "cessamus pro vobis orantes, ut impleamini agnitione ejus in omni sapientia et intellectu spiritali (Col. I, 9) . Et rursus; Verbum Christi habitet in vobis abundanter in omni sapientia (Col. III, 16) . Nam et in Veteri Testamento similem hominibus curam sacrae praeceptionis inculcavit eloquium. Sic enim David ait: Beatus vir qui non abiit in consilio impiorum, et in via peccatorum non stetit, et in cathedra pestilentiae non sedit; sed in lege Domini voluntas ejus, et in lege ejus meditabitur die ac nocte (Psal. I, 1) . Et ad Jesum Nave Dominus loquitur: Non recedet liber iste de manibus tuis, et meditaberis in eo die ac nocte (Jos. I, 8) . His quoque se negotiis malarum cogitationum lubrica frequenter interserunt; et quamvis ipsa sedulitas animum ad Deum praestet intentum, efficit tamen in sese mordax saeculi cura sollicitum. Quod si haec frequenter et importune patitur religioso labori deditus, nunquam profecto illis", + "candidate_score": 0.684287, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_378_380", + "bdc_text": "Post longam decertationem hoc denique legatus a nostris impetravit , ut legato Pontificis , ceu privato homini , omni pontificis mentione omissa , responderetur . In eo igitur responso actae primum pro ista ad pacem hortatione gratiae , tum studium et voluntas erga concordiam declarata , verbis utrunque paucis fuit , omni pontificis mentione praetermissa . Erant autem in illa pontificii legati oratione duo nostris hominibus commemoranda necessario :", + "psc_chunk_id": "103_Athanasius-Alexandrinus_De-observationibus-monachorum_window_10", + "psc_text": "Sit igitur qui hujusmodi viam scandit, tacitus, mitis, benignus; et quia charitatis insolubilis nexus habetur, abjiciendus in studio parili semper alium judicans potiorem. Hoc enim freno astringit invidiam, quam vicinae sibi elationis saepius incitatam judicio, dum gratias referendi sibi honoris appetit, notam miseri livoris incurrit. Nec praemium a Deo unusquisque percipit, si ab hominibus id requirit. Deus enim superbis resistit, humilibus autem dat gratiam (Jacob. IV, 6) ; qui cum de hujusmodi studio discipulos erudiret, ipsum pronuntiat maximum, qui minimus velit esse cunctorum. Esto, ab aliquibus frater tuus propensius honoretur, nec illos minus amicos habeas, nec hunc aemulum praelatae venerationis attendas. Quinimo judica circa te augmentum illius honoris accrescere, sciens scriptum: Si enim glorificatur unum membrum, congaudent omnia membra; vos autem estis corpus Christi et membra (I Cor. XVI) . Nam quicunque aliquem vestrum diligit, omnem dignitatem Deo, in quem vos coitis, ascribit. In hoc mite silentium placet; in hoc", + "candidate_score": 0.678099, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_363_365", + "bdc_text": "Polliceor omne studium , quod me quidem attinet : Vos operam date , ut vere vos studuisse paci intelligatur . Dominus adsit vobis .", + "psc_chunk_id": "103_Athanasius-Alexandrinus_De-observationibus-monachorum_window_7", + "psc_text": "cessamus pro vobis orantes, ut impleamini agnitione ejus in omni sapientia et intellectu spiritali (Col. I, 9) . Et rursus; Verbum Christi habitet in vobis abundanter in omni sapientia (Col. III, 16) . Nam et in Veteri Testamento similem hominibus curam sacrae praeceptionis inculcavit eloquium. Sic enim David ait: Beatus vir qui non abiit in consilio impiorum, et in via peccatorum non stetit, et in cathedra pestilentiae non sedit; sed in lege Domini voluntas ejus, et in lege ejus meditabitur die ac nocte (Psal. I, 1) . Et ad Jesum Nave Dominus loquitur: Non recedet liber iste de manibus tuis, et meditaberis in eo die ac nocte (Jos. I, 8) . His quoque se negotiis malarum cogitationum lubrica frequenter interserunt; et quamvis ipsa sedulitas animum ad Deum praestet intentum, efficit tamen in sese mordax saeculi cura sollicitum. Quod si haec frequenter et importune patitur religioso labori deditus, nunquam profecto illis", + "candidate_score": 0.678088, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_362_364", + "bdc_text": "Et quia is nunc dies adest , quo de salute publica , et de Ecclesiae dignitate summa , deque rebus maximis deliberatur , oro , ut cogitare velitis , quid vos conveniat facere per omniaque divina et humana iura obtestor , ut conciliationis rationem habeatis . Polliceor omne studium , quod me quidem attinet : Vos operam date , ut vere vos studuisse paci intelligatur .", + "psc_chunk_id": "103_Athanasius-Alexandrinus_De-observationibus-monachorum_window_7", + "psc_text": "cessamus pro vobis orantes, ut impleamini agnitione ejus in omni sapientia et intellectu spiritali (Col. I, 9) . Et rursus; Verbum Christi habitet in vobis abundanter in omni sapientia (Col. III, 16) . Nam et in Veteri Testamento similem hominibus curam sacrae praeceptionis inculcavit eloquium. Sic enim David ait: Beatus vir qui non abiit in consilio impiorum, et in via peccatorum non stetit, et in cathedra pestilentiae non sedit; sed in lege Domini voluntas ejus, et in lege ejus meditabitur die ac nocte (Psal. I, 1) . Et ad Jesum Nave Dominus loquitur: Non recedet liber iste de manibus tuis, et meditaberis in eo die ac nocte (Jos. I, 8) . His quoque se negotiis malarum cogitationum lubrica frequenter interserunt; et quamvis ipsa sedulitas animum ad Deum praestet intentum, efficit tamen in sese mordax saeculi cura sollicitum. Quod si haec frequenter et importune patitur religioso labori deditus, nunquam profecto illis", + "candidate_score": 0.673524, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_379", + "bdc_text": "In eo igitur responso actae primum pro ista ad pacem hortatione gratiae , tum studium et voluntas erga concordiam declarata , verbis utrunque paucis fuit , omni pontificis mentione praetermissa .", + "psc_chunk_id": "103_Athanasius-Alexandrinus_De-observationibus-monachorum_window_10", + "psc_text": "Sit igitur qui hujusmodi viam scandit, tacitus, mitis, benignus; et quia charitatis insolubilis nexus habetur, abjiciendus in studio parili semper alium judicans potiorem. Hoc enim freno astringit invidiam, quam vicinae sibi elationis saepius incitatam judicio, dum gratias referendi sibi honoris appetit, notam miseri livoris incurrit. Nec praemium a Deo unusquisque percipit, si ab hominibus id requirit. Deus enim superbis resistit, humilibus autem dat gratiam (Jacob. IV, 6) ; qui cum de hujusmodi studio discipulos erudiret, ipsum pronuntiat maximum, qui minimus velit esse cunctorum. Esto, ab aliquibus frater tuus propensius honoretur, nec illos minus amicos habeas, nec hunc aemulum praelatae venerationis attendas. Quinimo judica circa te augmentum illius honoris accrescere, sciens scriptum: Si enim glorificatur unum membrum, congaudent omnia membra; vos autem estis corpus Christi et membra (I Cor. XVI) . Nam quicunque aliquem vestrum diligit, omnem dignitatem Deo, in quem vos coitis, ascribit. In hoc mite silentium placet; in hoc", + "candidate_score": 0.668356, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_334_336", + "bdc_text": "personas se pro statuum numero ordinasse : denique utraque in lingua omnia deinde responsa non gravatim oblaturos esse . Itaque sperare , postquam omnia propter colloquium maturandum de se concessissent , caetera praesides , ut duae et viginti voces seorsim singulae audirentur , tum ut in unoquoque articulo sententia cuiusque diligenter annotaretur , curaturos , et moram omnem deinde remoturos esse , sane nemo nostrum post hanc liberalitatem nostrorum , tergiversaturum quemquam aut praesidum aut adversariorum esse .", + "psc_chunk_id": "103_Athanasius-Alexandrinus_De-observationibus-monachorum_window_9", + "psc_text": "Nec hoc tantum fine contentus, simultates amore commutet; iram patientiae temperet freno; avaritiam abstinentiae vincat imperio; ac praecipue linguam custodia taciturnitatis obsepiat; ne in litigium contentiosa fervescat; ne in maledictum procax incurrat; ne in obtrectationem maledicta serpat; ne in jurationem facilis prolabatur; ne in mendacium ficta dissimulet; ne in circumventione astuta calleat: ne in elatione superba jactetur; sedulo servans tempus tacendi et tempus loquendi, omne otiosum verbum obnoxium sciat esse rationi. Nam ideo et David beatissimus ori suo custodiam deposcit: et condiendum sale sermonem beati Pauli pagina sacra constituit et nullum indomabile membrum esse quam linguam testifica Jacobi praecepta signarunt. Sit igitur qui hujusmodi viam scandit, tacitus, mitis, benignus; et quia charitatis insolubilis nexus habetur, abjiciendus in studio parili semper alium judicans potiorem. Hoc enim freno astringit invidiam, quam vicinae sibi elationis saepius incitatam judicio, dum gratias referendi sibi honoris appetit, notam miseri livoris incurrit. Nec praemium a Deo unusquisque", + "candidate_score": 0.660391, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_151_153", + "bdc_text": "moderationem summam polliceri : de Ferdinandi legatis non pugnare : petere , ut ante omnia de colloquendi forma constitueretur .", + "psc_chunk_id": "103_Athanasius-Alexandrinus_De-observationibus-monachorum_window_9", + "psc_text": "Nec hoc tantum fine contentus, simultates amore commutet; iram patientiae temperet freno; avaritiam abstinentiae vincat imperio; ac praecipue linguam custodia taciturnitatis obsepiat; ne in litigium contentiosa fervescat; ne in maledictum procax incurrat; ne in obtrectationem maledicta serpat; ne in jurationem facilis prolabatur; ne in mendacium ficta dissimulet; ne in circumventione astuta calleat: ne in elatione superba jactetur; sedulo servans tempus tacendi et tempus loquendi, omne otiosum verbum obnoxium sciat esse rationi. Nam ideo et David beatissimus ori suo custodiam deposcit: et condiendum sale sermonem beati Pauli pagina sacra constituit et nullum indomabile membrum esse quam linguam testifica Jacobi praecepta signarunt. Sit igitur qui hujusmodi viam scandit, tacitus, mitis, benignus; et quia charitatis insolubilis nexus habetur, abjiciendus in studio parili semper alium judicans potiorem. Hoc enim freno astringit invidiam, quam vicinae sibi elationis saepius incitatam judicio, dum gratias referendi sibi honoris appetit, notam miseri livoris incurrit. Nec praemium a Deo unusquisque", + "candidate_score": 0.659511, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_150_152", + "bdc_text": "et in mora non futuros : moderationem summam polliceri : de Ferdinandi legatis non pugnare :", + "psc_chunk_id": "103_Athanasius-Alexandrinus_De-observationibus-monachorum_window_9", + "psc_text": "Nec hoc tantum fine contentus, simultates amore commutet; iram patientiae temperet freno; avaritiam abstinentiae vincat imperio; ac praecipue linguam custodia taciturnitatis obsepiat; ne in litigium contentiosa fervescat; ne in maledictum procax incurrat; ne in obtrectationem maledicta serpat; ne in jurationem facilis prolabatur; ne in mendacium ficta dissimulet; ne in circumventione astuta calleat: ne in elatione superba jactetur; sedulo servans tempus tacendi et tempus loquendi, omne otiosum verbum obnoxium sciat esse rationi. Nam ideo et David beatissimus ori suo custodiam deposcit: et condiendum sale sermonem beati Pauli pagina sacra constituit et nullum indomabile membrum esse quam linguam testifica Jacobi praecepta signarunt. Sit igitur qui hujusmodi viam scandit, tacitus, mitis, benignus; et quia charitatis insolubilis nexus habetur, abjiciendus in studio parili semper alium judicans potiorem. Hoc enim freno astringit invidiam, quam vicinae sibi elationis saepius incitatam judicio, dum gratias referendi sibi honoris appetit, notam miseri livoris incurrit. Nec praemium a Deo unusquisque", + "candidate_score": 0.6566, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_126_128", + "bdc_text": "Itaque omnium animi antea ad aliquam concordiae spem arrecti , hac fama consternati fuerunt , nec quisquam inventus est , qui pollicitationibus Caesaris fidem ullam habendam esse iudicaret : qui de pace pollicens hostilia interim exerceret . Ita enim sapientes homines iudicabant , quoniam Caesar suam de religione sententiam veram , nostram falsam esse persuasum haberet adeo , ut exquisitissimis tormentis hanc firmare , illam extirpare institueret , non simul et pacem simulandam , et hostiles minas intendendas fuisse .", + "psc_chunk_id": "103_Athanasius-Alexandrinus_De-observationibus-monachorum_window_16", + "psc_text": "Non blasphemetur bonum nostrum (Rom. XIV, 16) . Et iterum: Ut quid libertas nostra judicetur ab infideli conscientia (I Cor. X, 29) ? Et iterum: Omnia autem vestra honesta fiant (I Cor. XIV, 40) . Et iterum: Commendantes nosmetipsos in omnem conscientiam hominum coram Deo (II Cor. IV, 2) . Et iterum: Provideamus bona non solum coram Deo, sed etiam coram hominibus (Rom. XII, 17) . Et iterum: Ut is qui ex adverso est confundatur, nihil habens de nobis dicere mali (Tit. II, 8) . Neque me praeterit saecularis livoris invidia in obtrectationem semper religionis ardere, et mordacem malignis rumoribus dentem impressum dicacitatis infigere. Utatur sua mundus natura, dum nihil in nostra inveniat disciplina. Falsitas ex more jactetur, dum ne verisimile quidem possit esse quod dicitur. Nemo ideo debet contemnere vulnus infamiae, quia semper consueverit rumor simulare: sed ideo intentius praecavere, quod soleat etiam ficta componere. Nemo ab obtrectationis metu", + "candidate_score": 0.656515, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_656_658", + "bdc_text": "Illud autem omnium est manifestissimum , colloquium ab illis prorsus vitatum fuisse , quia sub ipsa statim Comitiorum initia , constituta dies novis Comitiis , et velut terminus iis Comitiis adeo angusto intervallo praefixus , ut etiam si colloqui placitum fuisset , tamen post tam serum legati adventum vix ut institui , ne dum fieri colloquium potuerit . Sed ego narratione nuda contentus esse , et vobis haec iudicanda relinquere volui . Itaque instituti huius memor epistolam nunc ita claudam .", + "psc_chunk_id": "103_Athanasius-Alexandrinus_De-observationibus-monachorum_window_9", + "psc_text": "Nec hoc tantum fine contentus, simultates amore commutet; iram patientiae temperet freno; avaritiam abstinentiae vincat imperio; ac praecipue linguam custodia taciturnitatis obsepiat; ne in litigium contentiosa fervescat; ne in maledictum procax incurrat; ne in obtrectationem maledicta serpat; ne in jurationem facilis prolabatur; ne in mendacium ficta dissimulet; ne in circumventione astuta calleat: ne in elatione superba jactetur; sedulo servans tempus tacendi et tempus loquendi, omne otiosum verbum obnoxium sciat esse rationi. Nam ideo et David beatissimus ori suo custodiam deposcit: et condiendum sale sermonem beati Pauli pagina sacra constituit et nullum indomabile membrum esse quam linguam testifica Jacobi praecepta signarunt. Sit igitur qui hujusmodi viam scandit, tacitus, mitis, benignus; et quia charitatis insolubilis nexus habetur, abjiciendus in studio parili semper alium judicans potiorem. Hoc enim freno astringit invidiam, quam vicinae sibi elationis saepius incitatam judicio, dum gratias referendi sibi honoris appetit, notam miseri livoris incurrit. Nec praemium a Deo unusquisque", + "candidate_score": 0.653936, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_362", + "bdc_text": "Et quia is nunc dies adest , quo de salute publica , et de Ecclesiae dignitate summa , deque rebus maximis deliberatur , oro , ut cogitare velitis , quid vos conveniat facere per omniaque divina et humana iura obtestor , ut conciliationis rationem habeatis .", + "psc_chunk_id": "103_Athanasius-Alexandrinus_De-observationibus-monachorum_window_6", + "psc_text": "Cujus rei cura in canonicis ponenda est monimentis: non quod apocrypha debeamus praesertim ignorata damnare; sed quod ad scientiam Dei digestam canonis seriem putemus posse sufficere. Illa enim si consentiunt, supervacua sunt; si dissentiunt, vitanda sunt. Sine legendi autem studio nemo ad Deum valebit esse intentus. Primum, quod hujusmodi opera ab aliis actibus caducae occupationis abducunt: et diversorum exemplorum insinuata cognitio vel bonorum appetentiam, vel malorum facit esse cautelam. Neque enim alias Petrus apostolus admoneret: Praeparati semper estote ad rationem reddendam ad omnes poscentes vos de verbo fidei vestrae et spei vestrae (I Petr. III, 16) . Et Apostolus: Non cessamus pro vobis orantes, ut impleamini agnitione ejus in omni sapientia et intellectu spiritali (Col. I, 9) . Et rursus; Verbum Christi habitet in vobis abundanter in omni sapientia (Col. III, 16) . Nam et in Veteri Testamento similem hominibus curam sacrae praeceptionis inculcavit eloquium. Sic enim David ait: Beatus", + "candidate_score": 0.652832, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_149_151", + "bdc_text": "paratos se esse colloqui : et in mora non futuros : moderationem summam polliceri :", + "psc_chunk_id": "103_Athanasius-Alexandrinus_De-observationibus-monachorum_window_9", + "psc_text": "Nec hoc tantum fine contentus, simultates amore commutet; iram patientiae temperet freno; avaritiam abstinentiae vincat imperio; ac praecipue linguam custodia taciturnitatis obsepiat; ne in litigium contentiosa fervescat; ne in maledictum procax incurrat; ne in obtrectationem maledicta serpat; ne in jurationem facilis prolabatur; ne in mendacium ficta dissimulet; ne in circumventione astuta calleat: ne in elatione superba jactetur; sedulo servans tempus tacendi et tempus loquendi, omne otiosum verbum obnoxium sciat esse rationi. Nam ideo et David beatissimus ori suo custodiam deposcit: et condiendum sale sermonem beati Pauli pagina sacra constituit et nullum indomabile membrum esse quam linguam testifica Jacobi praecepta signarunt. Sit igitur qui hujusmodi viam scandit, tacitus, mitis, benignus; et quia charitatis insolubilis nexus habetur, abjiciendus in studio parili semper alium judicans potiorem. Hoc enim freno astringit invidiam, quam vicinae sibi elationis saepius incitatam judicio, dum gratias referendi sibi honoris appetit, notam miseri livoris incurrit. Nec praemium a Deo unusquisque", + "candidate_score": 0.649126, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_531_533", + "bdc_text": "Quod autem paucorum dissentientium sententiam , quominus parti alteri innotesceret , premere instituerent , hoc absque eorum principum , quorum isti pauci legati essent , iniuria fieri non posse , et futurum interim forte , ut quorum esset sententia melior ac moderatior , hi dicenda sententia excluderentur . Praeterea hac forma , quam iam proponerent , non tam pluralitatem suffragiorum , quam nemo hic quaereret , sed prorsus ipsa delectorum suffragia tolli , si tantum duobus colloquendi locus daretur , caeteris omnibus silentium imponeretur . Mirum autem esse , cur duos tantum loqui oporteat , undenis hinc inde ad loquendum destinatis .", + "psc_chunk_id": "103_Athanasius-Alexandrinus_De-observationibus-monachorum_window_9", + "psc_text": "Nec hoc tantum fine contentus, simultates amore commutet; iram patientiae temperet freno; avaritiam abstinentiae vincat imperio; ac praecipue linguam custodia taciturnitatis obsepiat; ne in litigium contentiosa fervescat; ne in maledictum procax incurrat; ne in obtrectationem maledicta serpat; ne in jurationem facilis prolabatur; ne in mendacium ficta dissimulet; ne in circumventione astuta calleat: ne in elatione superba jactetur; sedulo servans tempus tacendi et tempus loquendi, omne otiosum verbum obnoxium sciat esse rationi. Nam ideo et David beatissimus ori suo custodiam deposcit: et condiendum sale sermonem beati Pauli pagina sacra constituit et nullum indomabile membrum esse quam linguam testifica Jacobi praecepta signarunt. Sit igitur qui hujusmodi viam scandit, tacitus, mitis, benignus; et quia charitatis insolubilis nexus habetur, abjiciendus in studio parili semper alium judicans potiorem. Hoc enim freno astringit invidiam, quam vicinae sibi elationis saepius incitatam judicio, dum gratias referendi sibi honoris appetit, notam miseri livoris incurrit. Nec praemium a Deo unusquisque", + "candidate_score": 0.64909, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_152_154", + "bdc_text": "de Ferdinandi legatis non pugnare : petere , ut ante omnia de colloquendi forma constitueretur . Sic adversarii tum .", + "psc_chunk_id": "103_Athanasius-Alexandrinus_De-observationibus-monachorum_window_9", + "psc_text": "Nec hoc tantum fine contentus, simultates amore commutet; iram patientiae temperet freno; avaritiam abstinentiae vincat imperio; ac praecipue linguam custodia taciturnitatis obsepiat; ne in litigium contentiosa fervescat; ne in maledictum procax incurrat; ne in obtrectationem maledicta serpat; ne in jurationem facilis prolabatur; ne in mendacium ficta dissimulet; ne in circumventione astuta calleat: ne in elatione superba jactetur; sedulo servans tempus tacendi et tempus loquendi, omne otiosum verbum obnoxium sciat esse rationi. Nam ideo et David beatissimus ori suo custodiam deposcit: et condiendum sale sermonem beati Pauli pagina sacra constituit et nullum indomabile membrum esse quam linguam testifica Jacobi praecepta signarunt. Sit igitur qui hujusmodi viam scandit, tacitus, mitis, benignus; et quia charitatis insolubilis nexus habetur, abjiciendus in studio parili semper alium judicans potiorem. Hoc enim freno astringit invidiam, quam vicinae sibi elationis saepius incitatam judicio, dum gratias referendi sibi honoris appetit, notam miseri livoris incurrit. Nec praemium a Deo unusquisque", + "candidate_score": 0.648702, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_228", + "bdc_text": "Istud autem quod fieri in omnibus ut litigationibus ita arbitrationibus solet , ut is qui arbiter aliqua in re sit , idem in eadem re cum eo , cuius est arbiter , aut nihil , aut non magis in una quam in altera parte communicet , istud hic minime custodiebatur .", + "psc_chunk_id": "103_Athanasius-Alexandrinus_De-observationibus-monachorum_window_9", + "psc_text": "Nec hoc tantum fine contentus, simultates amore commutet; iram patientiae temperet freno; avaritiam abstinentiae vincat imperio; ac praecipue linguam custodia taciturnitatis obsepiat; ne in litigium contentiosa fervescat; ne in maledictum procax incurrat; ne in obtrectationem maledicta serpat; ne in jurationem facilis prolabatur; ne in mendacium ficta dissimulet; ne in circumventione astuta calleat: ne in elatione superba jactetur; sedulo servans tempus tacendi et tempus loquendi, omne otiosum verbum obnoxium sciat esse rationi. Nam ideo et David beatissimus ori suo custodiam deposcit: et condiendum sale sermonem beati Pauli pagina sacra constituit et nullum indomabile membrum esse quam linguam testifica Jacobi praecepta signarunt. Sit igitur qui hujusmodi viam scandit, tacitus, mitis, benignus; et quia charitatis insolubilis nexus habetur, abjiciendus in studio parili semper alium judicans potiorem. Hoc enim freno astringit invidiam, quam vicinae sibi elationis saepius incitatam judicio, dum gratias referendi sibi honoris appetit, notam miseri livoris incurrit. Nec praemium a Deo unusquisque", + "candidate_score": 0.63635, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_656", + "bdc_text": "Illud autem omnium est manifestissimum , colloquium ab illis prorsus vitatum fuisse , quia sub ipsa statim Comitiorum initia , constituta dies novis Comitiis , et velut terminus iis Comitiis adeo angusto intervallo praefixus , ut etiam si colloqui placitum fuisset , tamen post tam serum legati adventum vix ut institui , ne dum fieri colloquium potuerit .", + "psc_chunk_id": "103_Athanasius-Alexandrinus_De-observationibus-monachorum_window_9", + "psc_text": "Nec hoc tantum fine contentus, simultates amore commutet; iram patientiae temperet freno; avaritiam abstinentiae vincat imperio; ac praecipue linguam custodia taciturnitatis obsepiat; ne in litigium contentiosa fervescat; ne in maledictum procax incurrat; ne in obtrectationem maledicta serpat; ne in jurationem facilis prolabatur; ne in mendacium ficta dissimulet; ne in circumventione astuta calleat: ne in elatione superba jactetur; sedulo servans tempus tacendi et tempus loquendi, omne otiosum verbum obnoxium sciat esse rationi. Nam ideo et David beatissimus ori suo custodiam deposcit: et condiendum sale sermonem beati Pauli pagina sacra constituit et nullum indomabile membrum esse quam linguam testifica Jacobi praecepta signarunt. Sit igitur qui hujusmodi viam scandit, tacitus, mitis, benignus; et quia charitatis insolubilis nexus habetur, abjiciendus in studio parili semper alium judicans potiorem. Hoc enim freno astringit invidiam, quam vicinae sibi elationis saepius incitatam judicio, dum gratias referendi sibi honoris appetit, notam miseri livoris incurrit. Nec praemium a Deo unusquisque", + "candidate_score": 0.631057, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_89", + "bdc_text": "praesidum autem cunctatio , quia et expectabatur necessario et in secundum et vigesimum usque diem negotium produxit , remorata tantisper sola colloquium est .", + "psc_chunk_id": "103_Athanasius-Alexandrinus_De-observationibus-monachorum_window_9", + "psc_text": "Nec hoc tantum fine contentus, simultates amore commutet; iram patientiae temperet freno; avaritiam abstinentiae vincat imperio; ac praecipue linguam custodia taciturnitatis obsepiat; ne in litigium contentiosa fervescat; ne in maledictum procax incurrat; ne in obtrectationem maledicta serpat; ne in jurationem facilis prolabatur; ne in mendacium ficta dissimulet; ne in circumventione astuta calleat: ne in elatione superba jactetur; sedulo servans tempus tacendi et tempus loquendi, omne otiosum verbum obnoxium sciat esse rationi. Nam ideo et David beatissimus ori suo custodiam deposcit: et condiendum sale sermonem beati Pauli pagina sacra constituit et nullum indomabile membrum esse quam linguam testifica Jacobi praecepta signarunt. Sit igitur qui hujusmodi viam scandit, tacitus, mitis, benignus; et quia charitatis insolubilis nexus habetur, abjiciendus in studio parili semper alium judicans potiorem. Hoc enim freno astringit invidiam, quam vicinae sibi elationis saepius incitatam judicio, dum gratias referendi sibi honoris appetit, notam miseri livoris incurrit. Nec praemium a Deo unusquisque", + "candidate_score": 0.626865, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana", + "max_score": 0.713169, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_232_234", + "bdc_text": "Quonam enim pacto hi episcopi , quorum unus episcopatum unum maximum , alter maximos duos , tertius tres maximos , et inter eos archiepiscopatus duos , omnia haec contra omne divinum et humanum ius tenent , quique nullum in vita munus episcopi unquam obeunt , de iis hominibus aut arbitrari aeque , aut arbitros in eorum causa audienda aequos constituere possent , qui totum hoc tyrannidis in Ecclesia genus ceu blasphemum et impium ex professo execrantur . Nam quod Caesaris legatum attinebat , de eius , eiusque principis , cuius legatus erat , de nobis nostraque doctrina et factis sententia , magis evidens argumentum nullum expectari poterat , quam id mandatum , quod erat eodem tempore contra nos velut iudicatum certum editum , quae quanquam talia essent , nostris tamen hominibus , doctrinae suae , quam esse solidam et firmam scirent , rationem reddere , loco semel quantumvis iniquo facto , est visum . Ad hanc igitur futuri colloquii formam per praesides propositam , quid adversarii responderint , quanquam non scimus , tamen conficere difficile non est , ut quorum consilio et suffragio prius composita et constituta fuisset ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_58", + "psc_text": "doctrinae conveniebat judicare? vel quia labes illa intra Constantinopolitanae Ecclesiae limites se continebat, vel quia non apostolicae sedi, sed episcopis universis catholica veritas tota in solidum a Christo Domino credita erat, quam quisque pro virili defendere tenebatur; et caetera hujuscemodi, quae maximas nugas agendo congessit Quesnellus, ut, excepto primatus honore, parem auctoritatem et jurisdictionem in cunctis episcopis admittendam esse confingeret. 9. Possemus quamplurima hic ex Leone proferre, quibus praerogativam ecclesiastici primatus in totum orbem sibi suisque successoribus convenire et deberi passim in suis epistolis et sermonibus affirmavit. Sed ne extra chorum in praesens canere videamur, plane praetermittimus. 329 CAPUT III. Idem Paschasius Quesnellus, novis excogitatis doctrinis, prorsus ecclesiastici regiminis formam pervertit, de Flaviani et Eutychetis causa disserendo. Cardinalis Baronii ea de re asserta sancti Leonis Magni decretis vindicantur. Ejusdem S. pontificis epistola 12 a Quesnello perperam explicata, auctior prout in ms. cod. Vatic. reperitur, exponitur. A cujus epistolae decretis minime", + "candidate_score": 0.713169, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_171_173", + "bdc_text": "Sed tumultu Belgico impeditum , antea praecipuos homines , nuper etiam fratrem pro se misisse , ideo dicto hoc nono die , ut res aliquando tota cognosceretur , curavisse , ideo venire ad catholicum colloquium se ipsum studuisse , sed eadem de causa et iisdem motibus impeditum , legatum hunc , ex quo omnis ipsius sententia intelligi posset , huic colloquio cum pleno mandato praefecisse . Itaque orare , ut huic perinde ac si ipse praesto Caesar esset , fidem haberent , et rem bene agerent . Talis sententia mandati et instructionis Imperatoris fuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_614", + "psc_text": "litteras dare imperatori, forte quia intra quadraginta septem dierum intervallum ipse ex imperatore novas litteras accepit. Siquidem septimo idus Junii fiduciam rescribendi arripere affirmat, cum ex ipsius imperatoris epistolis, tum ex relatione sibi facta ab Abundio caeterisque legatis ex Oriente revertentibus, qui non sola assertione verborum, sed ipsis etiam operum effectibus, demonstrabant ad defensionem catholicae fidei divinum (ait) in vobis vigere praesidium Inter caetera quae ibidem subjicit, narrat jam direxisse Lucentium episcopum, et Basilium presbyterum, qui sollicitudinis meae (ait) partes possint implere, quemadmodum in praecedenti promiserat. Hos autem ad illud munus obeundum ablegavit pro lapsis episcopis reconciliandis, ne horum resipiscentium desideria longiori mora fatigarentur, neve injuriosa facilitas temere et sine discretione susciperet. Synodum vero generalem sicut imperator suggesserat, se postulasse fatetur. Sed sacerdotes provinciarum omnium congregari illius temporis necessitas nulla ratione permittebat propter bella ingruentia, quae haud quibusdam episcopis maxime evocandis a suis abscedere Ecclesiis sinebant. Idcirco ad aliud tempus", + "candidate_score": 0.710693, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_232_234", + "bdc_text": "Quonam enim pacto hi episcopi , quorum unus episcopatum unum maximum , alter maximos duos , tertius tres maximos , et inter eos archiepiscopatus duos , omnia haec contra omne divinum et humanum ius tenent , quique nullum in vita munus episcopi unquam obeunt , de iis hominibus aut arbitrari aeque , aut arbitros in eorum causa audienda aequos constituere possent , qui totum hoc tyrannidis in Ecclesia genus ceu blasphemum et impium ex professo execrantur . Nam quod Caesaris legatum attinebat , de eius , eiusque principis , cuius legatus erat , de nobis nostraque doctrina et factis sententia , magis evidens argumentum nullum expectari poterat , quam id mandatum , quod erat eodem tempore contra nos velut iudicatum certum editum , quae quanquam talia essent , nostris tamen hominibus , doctrinae suae , quam esse solidam et firmam scirent , rationem reddere , loco semel quantumvis iniquo facto , est visum . Ad hanc igitur futuri colloquii formam per praesides propositam , quid adversarii responderint , quanquam non scimus , tamen conficere difficile non est , ut quorum consilio et suffragio prius composita et constituta fuisset ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_335", + "psc_text": "Eusebium ab omni sacerdotali et episcopali dignitate esse judicamus alienos. Ne denique videretur se totius causae arbitrum constituisse, quasi ad episcopos qui ad synodum convenerant conversus, eos ita compellat: Confiteatur vero unusquisque religiosissimorum episcoporum suam propriam voluntatem, manifestam hanc faciant sub fide monimentorum. At quorsum ita episcopos alloquitur, cum quadraginta duobus loqui vetitum fuit? Quando qui pii, legitimi, atque sanctissimi erant judices, jure suffragii et interloquendi privantur, et falsis quaesitis coloribus calumniantur, persequuntur, quin eorum contestationibus locus praebeatur? Et denique quomodo poterant eorum voluntatem patefacere, praesente carnifice Barsuma et militibus, qui cum caeteris, fustibus et gladiis eos puras chartas subscribere cogebant? Exstant enim, notat Baronius, nonaginta sex episcoporum subscriptiones, magna cum ignominia postmodum recitatae in concilio Chalcedonensi, cum causati sunt vim illatam, dum catenae expositae essent, et parati milites, ut si quis reluctaretur, vinctus catenis in exsilium duceretur. 19. Flavianus tandem aegre ferens in tali latrocinio fidei causam ad exitium", + "candidate_score": 0.710315, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_171_173", + "bdc_text": "Sed tumultu Belgico impeditum , antea praecipuos homines , nuper etiam fratrem pro se misisse , ideo dicto hoc nono die , ut res aliquando tota cognosceretur , curavisse , ideo venire ad catholicum colloquium se ipsum studuisse , sed eadem de causa et iisdem motibus impeditum , legatum hunc , ex quo omnis ipsius sententia intelligi posset , huic colloquio cum pleno mandato praefecisse . Itaque orare , ut huic perinde ac si ipse praesto Caesar esset , fidem haberent , et rem bene agerent . Talis sententia mandati et instructionis Imperatoris fuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_259", + "psc_text": "ex gestorum serie et ipsius de quo agitur professione patefactam, evidenter et plene quid servandum esset ostendi. 10. Ex quo sane agendi modo S. pontifex sibi blandiebatur cuncta in ea synodo ad felicem exitum per suos legatos esse perducenda; cum prius eos necessario commonitorio de cunctis rebus agendis definiendisve edocuerit, evidenter et plene quid servandum esset patefaciendo. Sed jam de horum legatorum missione horumque necesaria instructione pro omnibus quae agenda erant etiam mentionem facit in epistola ad imperatorem, eadem die conscripta. In qua pariter strictius paucis causas sive motiva illa tria exposuit, quibus praepeditus detinebatur, ne Ephesinae synodo per se interesset; tamen eum certiorem facit ex gestorum serie satis superque compertum habuisse imperite atque imprudenter Eutychen errasse, et debuisse a sua, quae merito reprobatur, persuasione discedere. Quare cum ipse imperator constituisset apud Ephesum habendum esse synodale judicium, ut imperito seni ea in qua nimis caligat veritas innotescat: Fratres meos Julium", + "candidate_score": 0.706366, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_387_389", + "bdc_text": "Itaque nostri homines trahi de industria rem , et colloquium simulari , non quaeri , videntes , causam diligentius circumspicere coeperunt . De ea re antequam ad iuramenti formam venio , paucis est dicendum . Quanquam enim haec sententia pontificis Romani multis iam annis fuit , ut ne colloquium nobiscum iustum ullum haberetur , tamen quia id nostri semper urserunt , simulare saltem aliquem congressum adversariis necesse fuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_626", + "psc_text": "pontifex in reliquo suae vitae cursu pro Christianae reipublicae bono fideliter adimplevit. Fateor quidem in praecedentibus conscribendis Exercitationibus longum quandoque habuisse sermonem, a quo nostri aevi viri abhorrere solent, leviori potius rerum cortice delectari assueti, quam in sincera earumdem veritatum inquisitione exerceri. Sed ad hanc necessitatem prolixioris quandoque sermonis habendi multae causae me compulerunt. Quarum altera ex usu illarum institutionum oriebatur quas multorum annorum spatio in scholis theologiae exponere fui assuetus, in quibus expendendis brevis et stricta oratio adhiberi haud potest, ne auditores minus sufficienter edoceantur. Propterea hanc consuetudinem longa industria comparatam valde difficile superare potui. Altera vero nostris adversariis adjudicanda est, qui cum obscuras quasdam multisque cavillis circuminvolutas quaestiones excitassent, quibus pro praesenti scribendi proposito 449 me occurrere oportuit, paucis eorum argumenta eripere atque refellere prorsus impossibile fuisset, cum multoties ad genuinos fontes horumque interpretes provocare mihi opus fuit, ut male congesta et constructa eorum aedificia atque systemata demonstrarem.", + "candidate_score": 0.706285, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_171_173", + "bdc_text": "Sed tumultu Belgico impeditum , antea praecipuos homines , nuper etiam fratrem pro se misisse , ideo dicto hoc nono die , ut res aliquando tota cognosceretur , curavisse , ideo venire ad catholicum colloquium se ipsum studuisse , sed eadem de causa et iisdem motibus impeditum , legatum hunc , ex quo omnis ipsius sententia intelligi posset , huic colloquio cum pleno mandato praefecisse . Itaque orare , ut huic perinde ac si ipse praesto Caesar esset , fidem haberent , et rem bene agerent . Talis sententia mandati et instructionis Imperatoris fuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_613", + "psc_text": "ut videlicet, propitiato per unam confessionem Deo, simul et haeretica falsitas, et barbara destruatur hostilitas. Quoniam vero negotium de nova habenda synodo per epistolas ultro citroque missas agere valde difficile pontifex arbitratus est, primo imperatori indicat de solis errantibus esse agendum, minime vero de fide vel Scripturis, quas aliter quam SS. Patres interpretari nefas reputabat; ideo imperiali sollicitudini respondet per legationem, quae (ait) confestim ad clementiam vestram, Deo annuente, perveniet, quidquid ad causae utilitatem arbitror pertinere plenius atque opportunius suggeretur. Non diu distulit ipse pontifex novas litteras dare imperatori, forte quia intra quadraginta septem dierum intervallum ipse ex imperatore novas litteras dare imperatori, forte quia intra quadraginta septem dierum intervallum ipse ex imperatore novas litteras accepit. Siquidem septimo idus Junii fiduciam rescribendi arripere affirmat, cum ex ipsius imperatoris epistolis, tum ex relatione sibi facta ab Abundio caeterisque legatis ex Oriente revertentibus, qui non sola assertione verborum, sed ipsis etiam operum", + "candidate_score": 0.705617, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_105_107", + "bdc_text": "An Petrus et huius successores potestatem supra ceteros aliquam ordinandi qualis et confirmandi caeteros , est , haberent . Item , an errare Papa possit in fide : an , si non divino tantum iure Romanus episcopus summus sit , aliqua ei obedientia debeatur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_394", + "psc_text": "in Theodosii mentem revocabat debitum fidei a majoribus acceptae defendendae, addit pariter defendendum esse summi sacerdotis honorem, et dignitatem propriae venerationis beato apostolo Petro intemeratam, et in nostris temporibus conservare; quatenus beatissimus Romanae civitatis episcopus, cui principatum sacerdotii super omnes antiquitas contulit, locum habeat et facultatem de fide et cacerdotibus judicare. Dicat nunc, amabo, Quesnellus, quomodo potuisset S. Leo Magnus consulere honori suae supremae dignitatis, violatae jurisdictionis suae damna reparare, facultatem quam super omnes antiquitas contulit in integrum restituere, si generalem ex omnibus totius orbis episcopis synodum non coegisset? An non in Ephesina synodo catholica fides, pontificia dignitas, sacerdotii principatus, cathedrae divi Petri honor, fuerunt contempta et solemniter dejecta? In nova ergo solemni synodo, et fides erat firmanda, et apostolicae 400 sedis jura debebant reparari, et propterea appellationem ad se factam a Flaviano ad generale concilium debebat deferre, quamvis sanctus Flavianus ipse solum pontificem, tamquam legitimum suae causae judicem, appellasset.", + "candidate_score": 0.705073, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_231_233", + "bdc_text": "Ad haec arbitri tres non hi erant , qui se possent inferre medios , cum ex professo partis alterius causam tuerentur , et Palatini legatus unus fungi offitio vere posse videretur . Quonam enim pacto hi episcopi , quorum unus episcopatum unum maximum , alter maximos duos , tertius tres maximos , et inter eos archiepiscopatus duos , omnia haec contra omne divinum et humanum ius tenent , quique nullum in vita munus episcopi unquam obeunt , de iis hominibus aut arbitrari aeque , aut arbitros in eorum causa audienda aequos constituere possent , qui totum hoc tyrannidis in Ecclesia genus ceu blasphemum et impium ex professo execrantur . Nam quod Caesaris legatum attinebat , de eius , eiusque principis , cuius legatus erat , de nobis nostraque doctrina et factis sententia , magis evidens argumentum nullum expectari poterat , quam id mandatum , quod erat eodem tempore contra nos velut iudicatum certum editum , quae quanquam talia essent , nostris tamen hominibus , doctrinae suae , quam esse solidam et firmam scirent , rationem reddere , loco semel quantumvis iniquo facto , est visum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_58", + "psc_text": "doctrinae conveniebat judicare? vel quia labes illa intra Constantinopolitanae Ecclesiae limites se continebat, vel quia non apostolicae sedi, sed episcopis universis catholica veritas tota in solidum a Christo Domino credita erat, quam quisque pro virili defendere tenebatur; et caetera hujuscemodi, quae maximas nugas agendo congessit Quesnellus, ut, excepto primatus honore, parem auctoritatem et jurisdictionem in cunctis episcopis admittendam esse confingeret. 9. Possemus quamplurima hic ex Leone proferre, quibus praerogativam ecclesiastici primatus in totum orbem sibi suisque successoribus convenire et deberi passim in suis epistolis et sermonibus affirmavit. Sed ne extra chorum in praesens canere videamur, plane praetermittimus. 329 CAPUT III. Idem Paschasius Quesnellus, novis excogitatis doctrinis, prorsus ecclesiastici regiminis formam pervertit, de Flaviani et Eutychetis causa disserendo. Cardinalis Baronii ea de re asserta sancti Leonis Magni decretis vindicantur. Ejusdem S. pontificis epistola 12 a Quesnello perperam explicata, auctior prout in ms. cod. Vatic. reperitur, exponitur. A cujus epistolae decretis minime", + "candidate_score": 0.702659, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_231_233", + "bdc_text": "Ad haec arbitri tres non hi erant , qui se possent inferre medios , cum ex professo partis alterius causam tuerentur , et Palatini legatus unus fungi offitio vere posse videretur . Quonam enim pacto hi episcopi , quorum unus episcopatum unum maximum , alter maximos duos , tertius tres maximos , et inter eos archiepiscopatus duos , omnia haec contra omne divinum et humanum ius tenent , quique nullum in vita munus episcopi unquam obeunt , de iis hominibus aut arbitrari aeque , aut arbitros in eorum causa audienda aequos constituere possent , qui totum hoc tyrannidis in Ecclesia genus ceu blasphemum et impium ex professo execrantur . Nam quod Caesaris legatum attinebat , de eius , eiusque principis , cuius legatus erat , de nobis nostraque doctrina et factis sententia , magis evidens argumentum nullum expectari poterat , quam id mandatum , quod erat eodem tempore contra nos velut iudicatum certum editum , quae quanquam talia essent , nostris tamen hominibus , doctrinae suae , quam esse solidam et firmam scirent , rationem reddere , loco semel quantumvis iniquo facto , est visum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_83", + "psc_text": "existentibus collaberetur. Ait namque: Cum autem ad interlocutionem examinis vestri Eutyches responderit, dicens: Confiteor ex duabus naturis fuisse Dominum nostrum ante adunationem, post adunationem vero unam naturam confiteor. Hocce enim assertum fidei dogmatibus prorsus contrarium, cum Eutyches interloquendum protulisset, haudquaquam impune et sine ecclesiastica censura erat audiendum. Sed anathemate et exsecratione confodiendum, tamquam aliquod apostolorum symbolo repugnans. Quare S. pontifex summa admiratione in Constantinopolitanos judices commotus eos hisce verbis objurgat: Miror tam absurdam tamque perversam ejus professionem nulla judicantium increpatione reprehensam, et sermonem nimis insipientem nimisque blasphemum ita omissum, quasi nihil quod offenderet esset auditum, etc.. An non igitur in iis Actis S. Leo reperiit quo rationabilius posset Constantinopolitanos judices reprehendere et exagitare, quod minus regulariter sive canonice se gesserint in Eutychianae causae examine et Synodalium Actorum compilatione? An non judicat impiam blasphemam esse illam Eutychetis assertionem, quam Flavianus cum tota illa synodo nulla censura dignam censuit, aut saltem censoria", + "candidate_score": 0.70244, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_232_234", + "bdc_text": "Quonam enim pacto hi episcopi , quorum unus episcopatum unum maximum , alter maximos duos , tertius tres maximos , et inter eos archiepiscopatus duos , omnia haec contra omne divinum et humanum ius tenent , quique nullum in vita munus episcopi unquam obeunt , de iis hominibus aut arbitrari aeque , aut arbitros in eorum causa audienda aequos constituere possent , qui totum hoc tyrannidis in Ecclesia genus ceu blasphemum et impium ex professo execrantur . Nam quod Caesaris legatum attinebat , de eius , eiusque principis , cuius legatus erat , de nobis nostraque doctrina et factis sententia , magis evidens argumentum nullum expectari poterat , quam id mandatum , quod erat eodem tempore contra nos velut iudicatum certum editum , quae quanquam talia essent , nostris tamen hominibus , doctrinae suae , quam esse solidam et firmam scirent , rationem reddere , loco semel quantumvis iniquo facto , est visum . Ad hanc igitur futuri colloquii formam per praesides propositam , quid adversarii responderint , quanquam non scimus , tamen conficere difficile non est , ut quorum consilio et suffragio prius composita et constituta fuisset ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_83", + "psc_text": "existentibus collaberetur. Ait namque: Cum autem ad interlocutionem examinis vestri Eutyches responderit, dicens: Confiteor ex duabus naturis fuisse Dominum nostrum ante adunationem, post adunationem vero unam naturam confiteor. Hocce enim assertum fidei dogmatibus prorsus contrarium, cum Eutyches interloquendum protulisset, haudquaquam impune et sine ecclesiastica censura erat audiendum. Sed anathemate et exsecratione confodiendum, tamquam aliquod apostolorum symbolo repugnans. Quare S. pontifex summa admiratione in Constantinopolitanos judices commotus eos hisce verbis objurgat: Miror tam absurdam tamque perversam ejus professionem nulla judicantium increpatione reprehensam, et sermonem nimis insipientem nimisque blasphemum ita omissum, quasi nihil quod offenderet esset auditum, etc.. An non igitur in iis Actis S. Leo reperiit quo rationabilius posset Constantinopolitanos judices reprehendere et exagitare, quod minus regulariter sive canonice se gesserint in Eutychianae causae examine et Synodalium Actorum compilatione? An non judicat impiam blasphemam esse illam Eutychetis assertionem, quam Flavianus cum tota illa synodo nulla censura dignam censuit, aut saltem censoria", + "candidate_score": 0.701897, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_171_173", + "bdc_text": "Sed tumultu Belgico impeditum , antea praecipuos homines , nuper etiam fratrem pro se misisse , ideo dicto hoc nono die , ut res aliquando tota cognosceretur , curavisse , ideo venire ad catholicum colloquium se ipsum studuisse , sed eadem de causa et iisdem motibus impeditum , legatum hunc , ex quo omnis ipsius sententia intelligi posset , huic colloquio cum pleno mandato praefecisse . Itaque orare , ut huic perinde ac si ipse praesto Caesar esset , fidem haberent , et rem bene agerent . Talis sententia mandati et instructionis Imperatoris fuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_286", + "psc_text": "est negligenda curatio, et pie ac religiose Christianissimus imperator haberi voluit episcopale concilium, ut pleniore judicio omnis possit error aboleri; fratres nostros Julium, etc. . . . . . . et communi vobiscum sententia, quae Domino sint placitura constituant. En ergo synodi habendae causa sufficientissime explicata. Necessum erat mederi malis quibus Eutyches laborabat, qui Christi Evangelio (ut ait idem S. Leo) contradicebat, ostendens se nullum umquam studium cognoscendae veritatis habuisse. Id imperator flagitaverat. Et ideo, divinorum institutorum dictamen primo secutus, auctoritatem apostolicae sedis ad sanctae dispositionis effectum adhibuit; petiit haberi episcopale concilium, credens hoc modo etiam Eutychetis nomini prospicere et consulere posse. Cum propter senectutem et archimandritae magni et celebrioris monasterii ministerium honorabilis videretur, ut Leo ipse in epistola ad Julianum Coensem clarius indicavit. Igitur apostolicae sedis auctoritatem imperator non despiciebat, non rejiciebat, si pro habenda synodo eam adhibere voluit. Hujusce quidem votis Romanum pontificem potuisse aut debuisse obsistere nulla", + "candidate_score": 0.700584, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_171_173", + "bdc_text": "Sed tumultu Belgico impeditum , antea praecipuos homines , nuper etiam fratrem pro se misisse , ideo dicto hoc nono die , ut res aliquando tota cognosceretur , curavisse , ideo venire ad catholicum colloquium se ipsum studuisse , sed eadem de causa et iisdem motibus impeditum , legatum hunc , ex quo omnis ipsius sententia intelligi posset , huic colloquio cum pleno mandato praefecisse . Itaque orare , ut huic perinde ac si ipse praesto Caesar esset , fidem haberent , et rem bene agerent . Talis sententia mandati et instructionis Imperatoris fuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_57", + "psc_text": "sollicitudinis pietatem. Quae exigebant ut subreptionibus locus non pateret: Sed prius de quibus eum (Eutychen videlicet) aestimat arguendum instrui nos oportet, ut possit de bene cognitis congrue judicari. Denique suam epistolam ad imperatorem claudit, dicendo post admonitionem Flaviano per pontificias litteras factam se sperare et credere omnia Flavianum ad nostram notitiam relaturum, ut in lucem ductis quae videbantur occulta, id quod evangelicae et apostolicae doctrinae convenit judicetur. Animadvertat, amabo, Quesnellus an Flavianus Leonem tamquam incompetentem judicem rejecerit? an contempserit admonitionem? an obscure saltem judicaverit non debuisse primitus cuncta R. pontifici reserare? vel non pertinere ad eumdem quod evangelicae et apostolicae doctrinae conveniebat judicare? vel quia labes illa intra Constantinopolitanae Ecclesiae limites se continebat, vel quia non apostolicae sedi, sed episcopis universis catholica veritas tota in solidum a Christo Domino credita erat, quam quisque pro virili defendere tenebatur; et caetera hujuscemodi, quae maximas nugas agendo congessit Quesnellus, ut, excepto primatus honore,", + "candidate_score": 0.700011, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_232_234", + "bdc_text": "Quonam enim pacto hi episcopi , quorum unus episcopatum unum maximum , alter maximos duos , tertius tres maximos , et inter eos archiepiscopatus duos , omnia haec contra omne divinum et humanum ius tenent , quique nullum in vita munus episcopi unquam obeunt , de iis hominibus aut arbitrari aeque , aut arbitros in eorum causa audienda aequos constituere possent , qui totum hoc tyrannidis in Ecclesia genus ceu blasphemum et impium ex professo execrantur . Nam quod Caesaris legatum attinebat , de eius , eiusque principis , cuius legatus erat , de nobis nostraque doctrina et factis sententia , magis evidens argumentum nullum expectari poterat , quam id mandatum , quod erat eodem tempore contra nos velut iudicatum certum editum , quae quanquam talia essent , nostris tamen hominibus , doctrinae suae , quam esse solidam et firmam scirent , rationem reddere , loco semel quantumvis iniquo facto , est visum . Ad hanc igitur futuri colloquii formam per praesides propositam , quid adversarii responderint , quanquam non scimus , tamen conficere difficile non est , ut quorum consilio et suffragio prius composita et constituta fuisset ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_474", + "psc_text": "adducti tres tantopere memo ratos canones condere voluerunt. Recogitabam quidem eos haudquaquam latuisse, aut dissimulare voluisse, jus divinum, quo Romanis pontificibus de omnibus et quibuscumque Ecclesiae causis judicare concessum est. Sed ex altera parte, cum in percurrendis vel Launoii epistolis, eam offendissem quam Jacobo Boetio inscripsit, vel postremam partem octavae dissertationis Paschasii Quesnelli sedulo porpendissem, peculiariter hic de Sardicensibus canonibus verba facere deliberavi, ne quae in praecedentibus descripta fuerunt, dubia infirma atque nullum prorsus robur habere viderentur. Ad dictorum itaque veritatem magis magisque firmandam, plurimum valere posse arbitratus sum illorum summorum pontificum agendi rationem, qui jam Sardicense concilium praecesserunt, quique, nemine refragante, aliorum appellationibus susceptis, definitivas sententias et judicia protulerunt. Cujus generis dicendam esse celeberrimam sancti Athanasii Alexandrini causam mihi persuadere debui. Nondum enim Sardicenses canones conditi erant, nam post quinquennium dumtaxat, aut septennium, Patres illi ad eam synodum convenerunt quando Athanasius ab Eusebianorum Arianorumque factionibus, de variis criminibus per", + "candidate_score": 0.70001, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_231_233", + "bdc_text": "Ad haec arbitri tres non hi erant , qui se possent inferre medios , cum ex professo partis alterius causam tuerentur , et Palatini legatus unus fungi offitio vere posse videretur . Quonam enim pacto hi episcopi , quorum unus episcopatum unum maximum , alter maximos duos , tertius tres maximos , et inter eos archiepiscopatus duos , omnia haec contra omne divinum et humanum ius tenent , quique nullum in vita munus episcopi unquam obeunt , de iis hominibus aut arbitrari aeque , aut arbitros in eorum causa audienda aequos constituere possent , qui totum hoc tyrannidis in Ecclesia genus ceu blasphemum et impium ex professo execrantur . Nam quod Caesaris legatum attinebat , de eius , eiusque principis , cuius legatus erat , de nobis nostraque doctrina et factis sententia , magis evidens argumentum nullum expectari poterat , quam id mandatum , quod erat eodem tempore contra nos velut iudicatum certum editum , quae quanquam talia essent , nostris tamen hominibus , doctrinae suae , quam esse solidam et firmam scirent , rationem reddere , loco semel quantumvis iniquo facto , est visum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_335", + "psc_text": "Eusebium ab omni sacerdotali et episcopali dignitate esse judicamus alienos. Ne denique videretur se totius causae arbitrum constituisse, quasi ad episcopos qui ad synodum convenerant conversus, eos ita compellat: Confiteatur vero unusquisque religiosissimorum episcoporum suam propriam voluntatem, manifestam hanc faciant sub fide monimentorum. At quorsum ita episcopos alloquitur, cum quadraginta duobus loqui vetitum fuit? Quando qui pii, legitimi, atque sanctissimi erant judices, jure suffragii et interloquendi privantur, et falsis quaesitis coloribus calumniantur, persequuntur, quin eorum contestationibus locus praebeatur? Et denique quomodo poterant eorum voluntatem patefacere, praesente carnifice Barsuma et militibus, qui cum caeteris, fustibus et gladiis eos puras chartas subscribere cogebant? Exstant enim, notat Baronius, nonaginta sex episcoporum subscriptiones, magna cum ignominia postmodum recitatae in concilio Chalcedonensi, cum causati sunt vim illatam, dum catenae expositae essent, et parati milites, ut si quis reluctaretur, vinctus catenis in exsilium duceretur. 19. Flavianus tandem aegre ferens in tali latrocinio fidei causam ad exitium", + "candidate_score": 0.699718, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_577_579", + "bdc_text": "Vere se hoc affirmare de suo erga concordiam studio posse , mori cupere , ut sit pie conciliata . Quam sinceritatem si ad conciliationem doctrinae sacrae adferre adversarii voluissent potius quam vel superstitiones pravas confirmare , vel fucosam concordiam quaerere , non secius quam iuxta nostram postulationem acturos fuisse , persuasos esse se , invictissimi Imperatoris Caroli virtutem eam esse , veritatem ut patefieri , veris commodis ut consuli velit potius , quam aut errores defendi , aut summum Ecclesiae incommodum diutius dissimulari . Itaque orare , ut haec postulatio profecta non impudenti , sed a pio animo iudicetur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_284", + "psc_text": "beatissimo Petro cuperet declarari quid in ejus confessione laudatum sit. Si itaque S. Leo Ephesini concilii PP. allocuturus, cur, qua occasione, quove titulo imperatorem apostolicae sedis auctoritatem adhibuerit enarrat, non video quemadmodum quidam scriptores nimis fidenter asseveraverint eam synodum sola imperatoris auctoritate fuisse indictam atque coactam. Apostolicae utique sedis auctoritatem adhiberi petiit, ut divinis pareret institutis, et ut novum erroris germen radicitus evelleretur. Praeterea si imperator cupiebat ab apostolica sede, tamquam a divo Petro declarari quid in hujus confessione a Christo Domino laudatum fuerat, vix credi potest ita animo et opere tum Romanorum pontificum juribus repugnasse, iisque fuisse infensum, ut haec abolere quaesiverit. Et propterea omnem injuriam, quam tum apostolica sedes passa est, non in imperatorem, sed in ejus ministros, qui principis clementia, et maxime animi infirmitate, abusi sunt, rejiciendam esse constantissime propugnamus. Cujus quidem rei si alia argumenta exponere deberemus, illud unum abunde pro omnibus sufficeret, quod colligimus ex", + "candidate_score": 0.698529, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_553_555", + "bdc_text": "Orare se Praesides , ut quia huc de doctrina benigne et placite cognitum ventum esset , ne breves articulos obiici , et super iis nuda interrogatione insidiose se premi paterentur , sed expositione copiosa et lucida causam totam pertractari curarent . Non enim eo se missos esse , ut articulos flexiloquos et insidiose scriptos ab adversariis sibi propositos reciperent , ac domum referrent , sed ut praesenti ope ac industria et fide in rebus obscuris eruendis , et veritate iuvanda , adversariorum aut imbecillitatem aut errorem relevarent . Iniquum esse , parte utraque nondum audita , ire in suffragia :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_626", + "psc_text": "pontifex in reliquo suae vitae cursu pro Christianae reipublicae bono fideliter adimplevit. Fateor quidem in praecedentibus conscribendis Exercitationibus longum quandoque habuisse sermonem, a quo nostri aevi viri abhorrere solent, leviori potius rerum cortice delectari assueti, quam in sincera earumdem veritatum inquisitione exerceri. Sed ad hanc necessitatem prolixioris quandoque sermonis habendi multae causae me compulerunt. Quarum altera ex usu illarum institutionum oriebatur quas multorum annorum spatio in scholis theologiae exponere fui assuetus, in quibus expendendis brevis et stricta oratio adhiberi haud potest, ne auditores minus sufficienter edoceantur. Propterea hanc consuetudinem longa industria comparatam valde difficile superare potui. Altera vero nostris adversariis adjudicanda est, qui cum obscuras quasdam multisque cavillis circuminvolutas quaestiones excitassent, quibus pro praesenti scribendi proposito 449 me occurrere oportuit, paucis eorum argumenta eripere atque refellere prorsus impossibile fuisset, cum multoties ad genuinos fontes horumque interpretes provocare mihi opus fuit, ut male congesta et constructa eorum aedificia atque systemata demonstrarem.", + "candidate_score": 0.697483, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_232_234", + "bdc_text": "Quonam enim pacto hi episcopi , quorum unus episcopatum unum maximum , alter maximos duos , tertius tres maximos , et inter eos archiepiscopatus duos , omnia haec contra omne divinum et humanum ius tenent , quique nullum in vita munus episcopi unquam obeunt , de iis hominibus aut arbitrari aeque , aut arbitros in eorum causa audienda aequos constituere possent , qui totum hoc tyrannidis in Ecclesia genus ceu blasphemum et impium ex professo execrantur . Nam quod Caesaris legatum attinebat , de eius , eiusque principis , cuius legatus erat , de nobis nostraque doctrina et factis sententia , magis evidens argumentum nullum expectari poterat , quam id mandatum , quod erat eodem tempore contra nos velut iudicatum certum editum , quae quanquam talia essent , nostris tamen hominibus , doctrinae suae , quam esse solidam et firmam scirent , rationem reddere , loco semel quantumvis iniquo facto , est visum . Ad hanc igitur futuri colloquii formam per praesides propositam , quid adversarii responderint , quanquam non scimus , tamen conficere difficile non est , ut quorum consilio et suffragio prius composita et constituta fuisset ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_224", + "psc_text": "Quare noster adversarius sibi nimium blandiens suam appendicem hisce clausit verbis. « Certe haec sola posteriora verba: Ad vos, religionis defensores, etc., meridiano sole patefaciunt non ad unum, sed ad plures missum fuisse hoc qualecumque scriptum. » At quidem ex mea sententia non majus robur Quesnelli conjecturae ex istis, quae ejus appendicem claudunt, obtinere potuerunt. Nam quamvis, ut diximus, in illa epigraphe honoris nomina desiderentur, id forte amanuensis vitio dare oportet, cum aliunde ex illis vocibus, ad papam urbis Romae Leonem, id omne habeamus, unum dumtaxat nominari, cui juxta primatus ecclesiastici jura de fidei negotiis et de presbyterorum depositione spectabat judicare. Fateor deinde nullam expressam apostolicae sedis mentionem haberi, omisisse quoque illius splendorem et praerogativas praedicare. Quid tamen? Ergo scriptum hoc, qualecumque sit, ad plures fuit missum? Figmentum apage! Non consuevit imprimis Eutyches in suis conscribendis epistolis atque libellis se exercere in praedicandis splendore et praerogativis eorum ad quos provocabat.", + "candidate_score": 0.696944, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_232_234", + "bdc_text": "Quonam enim pacto hi episcopi , quorum unus episcopatum unum maximum , alter maximos duos , tertius tres maximos , et inter eos archiepiscopatus duos , omnia haec contra omne divinum et humanum ius tenent , quique nullum in vita munus episcopi unquam obeunt , de iis hominibus aut arbitrari aeque , aut arbitros in eorum causa audienda aequos constituere possent , qui totum hoc tyrannidis in Ecclesia genus ceu blasphemum et impium ex professo execrantur . Nam quod Caesaris legatum attinebat , de eius , eiusque principis , cuius legatus erat , de nobis nostraque doctrina et factis sententia , magis evidens argumentum nullum expectari poterat , quam id mandatum , quod erat eodem tempore contra nos velut iudicatum certum editum , quae quanquam talia essent , nostris tamen hominibus , doctrinae suae , quam esse solidam et firmam scirent , rationem reddere , loco semel quantumvis iniquo facto , est visum . Ad hanc igitur futuri colloquii formam per praesides propositam , quid adversarii responderint , quanquam non scimus , tamen conficere difficile non est , ut quorum consilio et suffragio prius composita et constituta fuisset ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_955", + "psc_text": "tunc veras supremi judicis partes obiisse Leonem? Cum videlicet ageretur de servandis Ecclesiarum juribus, illi opus erat infirmare, abolere, et omnibus viribus privare solemnem contractum per mutuum partium consensum in concilio celebratum, quo Constantinopolitanus antistes sibi vindicabat eas praerogativas quas illi sponte Antiochenus episcopus cedebat, et illas quae Alexandrinae conveniebant Ecclesiae, tunc praesulem non habenti, cui nemo Orientalium episcoporum patrocinari visus est, vel quia regiae urbis gloriam, amplitudinem et potentiam exoptabant, vel quia sibi persuadebant quod, semel adjudicatis Constantinopolitano episcopo ordinationibus provinciarum Ponticae, Asianae atque Thraciae, magis consuleretur illarum Ecclesiarum tranquillitati et paci. Contractui autem illo tam solemni nemo ex illis PP. se opposuit, si legatos pontificios excipiamus. Immo unus ex his, Julianus videlicet, episcopus Coensis, apostolicae sedis vicarius apud Orientales, in caeterorum abiens sententiam, Constantinopolitano episcopo, post Romanum, primatum adjudicavit; ita ut concilii Patres non tantum solemnes testes fuerint illius initae jurium transactionis, sed judices etiam, illamque in publicas", + "candidate_score": 0.696797, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_376_378", + "bdc_text": "Itaque Caesaris legatum orabant , ipse pro se ut pontificis legato responderet , quod maxime vellet , et quod optimum iudicaret : sibi vero aut necessitudinem hanc adimeret , aut libere respondendi locum faceret . Post longam decertationem hoc denique legatus a nostris impetravit , ut legato Pontificis , ceu privato homini , omni pontificis mentione omissa , responderetur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_386", + "psc_text": "datum appellationis libellum, at vero ad quem appellatum sit prorsus non lego. Hinc occasionem arripit exagitandi Joannem David, qui scripsit perspicuum esse Romanum pontificem fuisse appellatum, cum necesse sit omnem appellationem alicui judici deferri. Cum igitur Flavianus libellum appellationis legatis dedit, in eis jurisdictionem agnovit recipiendae appellationis. Quod ipsis jus haudquaquam tamquam hominibus privatis convenire poterat; unde necesse est ut tamquam papae legatis libellum tradiderit, quia pontificem pro idoneo appellationis discutiendae judice agnovit. Eum ergo exagitat quod ita scripsisset recedendo a regulis jurisdicendi, ignoraveritque quod nemo nescit qui forum a limine salutavit. Subjicit deinde idem Quesnellus, secundum juris Romani formam, libellum appellationis dari ei ad quem appellatum est, qui litigatori decernat apostolos, id est litteras dimissorias. Atque tandem in medium profert Pauli exemplum a praeside Festo ad Caesarem appellantis: Non alteri (ait) quam ipsi praesidi vocem appellantis direxit. Jam vero Flavianus a Dioscoro ejusque infausta synodo appellans ad aliud concilium,", + "candidate_score": 0.696773, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_557_559", + "bdc_text": "Posse enim fieri , ut , audita una in re multorum sententia , et doctorum hominum disputationibus versata , de sua quidam sententia desistant . Itaque grave et intolerabile praeiuditium hoc esse , cum ante causae ex utraque parte cognitionem suffragia praeriperentur . Pontificiam Synodum ideo se recusasse , quia iudicem et adversarium eundem ferre minime voluissent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_532", + "psc_text": "quo prioribus derogatum esse intelligamus? 428 In eo enim tam perspicue R. P. auctoritas in appellantium causis suscipiendis et judicandis explicatur, ut eo prorsus dirimantur Eusebianorum et cunctorum schismaticorum contentiones, negantium judices synodorum provincialium esse pulsandos ad praeteritorum judiciorum rationem reddendam, quod quidem necessarium ad cohibendam judicum in condemnatum impotentiam, odium atque furorem, Julius pontifex ex Nicaenis canonibus contra eosdem schismaticos probavit, scribendo: Qui bene sentiunt (ait) de iis quae egerunt, et in quibus ipsi judices fuerunt, non indignanter ferre solent si quod ab ipsis judicatum ab aliis excutiatur, quippe qui securi sint ea quae ipsi justa judicaverint injusta numquam fieri posse. Quocirca episcopi in magna synodo Nicaeae congregati, non sine Dei consilio permiserunt prioris synodi Acta in alia synodo examinari, ut et illi qui judices erant prae oculis habentes secundum de ea re futurum judicium, cum omni diligentia causam expenderent, et illi qui sententiam acceperant certo cognoscerent se non", + "candidate_score": 0.696269, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_552_554", + "bdc_text": "Itaque quam doctrinam complexi conscientia bona fuissent , ad eius defensionem rectissimo studio venisse . Orare se Praesides , ut quia huc de doctrina benigne et placite cognitum ventum esset , ne breves articulos obiici , et super iis nuda interrogatione insidiose se premi paterentur , sed expositione copiosa et lucida causam totam pertractari curarent . Non enim eo se missos esse , ut articulos flexiloquos et insidiose scriptos ab adversariis sibi propositos reciperent , ac domum referrent , sed ut praesenti ope ac industria et fide in rebus obscuris eruendis , et veritate iuvanda , adversariorum aut imbecillitatem aut errorem relevarent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_626", + "psc_text": "pontifex in reliquo suae vitae cursu pro Christianae reipublicae bono fideliter adimplevit. Fateor quidem in praecedentibus conscribendis Exercitationibus longum quandoque habuisse sermonem, a quo nostri aevi viri abhorrere solent, leviori potius rerum cortice delectari assueti, quam in sincera earumdem veritatum inquisitione exerceri. Sed ad hanc necessitatem prolixioris quandoque sermonis habendi multae causae me compulerunt. Quarum altera ex usu illarum institutionum oriebatur quas multorum annorum spatio in scholis theologiae exponere fui assuetus, in quibus expendendis brevis et stricta oratio adhiberi haud potest, ne auditores minus sufficienter edoceantur. Propterea hanc consuetudinem longa industria comparatam valde difficile superare potui. Altera vero nostris adversariis adjudicanda est, qui cum obscuras quasdam multisque cavillis circuminvolutas quaestiones excitassent, quibus pro praesenti scribendi proposito 449 me occurrere oportuit, paucis eorum argumenta eripere atque refellere prorsus impossibile fuisset, cum multoties ad genuinos fontes horumque interpretes provocare mihi opus fuit, ut male congesta et constructa eorum aedificia atque systemata demonstrarem.", + "candidate_score": 0.694927, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_558_560", + "bdc_text": "Itaque grave et intolerabile praeiuditium hoc esse , cum ante causae ex utraque parte cognitionem suffragia praeriperentur . Pontificiam Synodum ideo se recusasse , quia iudicem et adversarium eundem ferre minime voluissent . At istic minus futurum sibi periculi , quam hic :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_6", + "psc_text": "subdole subjicit: « Ultro agnovimus Romanum pontificem pro legitimo, ac, si cum singulis episcopis comparetur, pro praecipuo controversiarum ecclesiasticarum judice: sed quis propterea ferat Flavianum, quem et sedis praerogativa, et sanctimonia singularis, et fidei constantia ad martyrium usque perseverans, tantopere commendare debuerant, cum rebelli, imperito, obscuro ac malae frugis monacho componi, committique exauctoratum presbyterum cum suo ac sanctae sedis episcopo, judicem cum reo, et utrumque veluti de communi dividendo altercantem coram Leone sisti, quasi de incerto causae exitu dimicaturum. Absit tanta a sacratissimo episcoporum coetu injuria. » Quid igitur? Propugnatne Quesnellus supremam Romanorum pontificum judiciariam potestatem, quam Scripturarum testimonia indicant, quamque veterum traditio et praxis ipsis asseruit? Fallit quidem. Nam Romanum pontificem praecipuum et legitimum Ecclesiae controversiarum eo sensu dumtaxat appellat, facta nimirum cum singulis episcopis in suis sedibus existentibus comparatione. Volens forte indicare, nullum R. P. judicium firmum et ratum habendum, quod aliorum episcoporum in synodis coactorum suffragio non", + "candidate_score": 0.694698, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_230_232", + "bdc_text": "cum de nobis arbitrandum , inter arbitros stare vidisses , et eos quidem plerosque maxime et veritati et nobis infestos , quod illorum libelli seditiosissimi non ita pridem emissi palam declarant . Ad haec arbitri tres non hi erant , qui se possent inferre medios , cum ex professo partis alterius causam tuerentur , et Palatini legatus unus fungi offitio vere posse videretur . Quonam enim pacto hi episcopi , quorum unus episcopatum unum maximum , alter maximos duos , tertius tres maximos , et inter eos archiepiscopatus duos , omnia haec contra omne divinum et humanum ius tenent , quique nullum in vita munus episcopi unquam obeunt , de iis hominibus aut arbitrari aeque , aut arbitros in eorum causa audienda aequos constituere possent , qui totum hoc tyrannidis in Ecclesia genus ceu blasphemum et impium ex professo execrantur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_335", + "psc_text": "Eusebium ab omni sacerdotali et episcopali dignitate esse judicamus alienos. Ne denique videretur se totius causae arbitrum constituisse, quasi ad episcopos qui ad synodum convenerant conversus, eos ita compellat: Confiteatur vero unusquisque religiosissimorum episcoporum suam propriam voluntatem, manifestam hanc faciant sub fide monimentorum. At quorsum ita episcopos alloquitur, cum quadraginta duobus loqui vetitum fuit? Quando qui pii, legitimi, atque sanctissimi erant judices, jure suffragii et interloquendi privantur, et falsis quaesitis coloribus calumniantur, persequuntur, quin eorum contestationibus locus praebeatur? Et denique quomodo poterant eorum voluntatem patefacere, praesente carnifice Barsuma et militibus, qui cum caeteris, fustibus et gladiis eos puras chartas subscribere cogebant? Exstant enim, notat Baronius, nonaginta sex episcoporum subscriptiones, magna cum ignominia postmodum recitatae in concilio Chalcedonensi, cum causati sunt vim illatam, dum catenae expositae essent, et parati milites, ut si quis reluctaretur, vinctus catenis in exsilium duceretur. 19. Flavianus tandem aegre ferens in tali latrocinio fidei causam ad exitium", + "candidate_score": 0.69408, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_558_560", + "bdc_text": "Itaque grave et intolerabile praeiuditium hoc esse , cum ante causae ex utraque parte cognitionem suffragia praeriperentur . Pontificiam Synodum ideo se recusasse , quia iudicem et adversarium eundem ferre minime voluissent . At istic minus futurum sibi periculi , quam hic :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_532", + "psc_text": "quo prioribus derogatum esse intelligamus? 428 In eo enim tam perspicue R. P. auctoritas in appellantium causis suscipiendis et judicandis explicatur, ut eo prorsus dirimantur Eusebianorum et cunctorum schismaticorum contentiones, negantium judices synodorum provincialium esse pulsandos ad praeteritorum judiciorum rationem reddendam, quod quidem necessarium ad cohibendam judicum in condemnatum impotentiam, odium atque furorem, Julius pontifex ex Nicaenis canonibus contra eosdem schismaticos probavit, scribendo: Qui bene sentiunt (ait) de iis quae egerunt, et in quibus ipsi judices fuerunt, non indignanter ferre solent si quod ab ipsis judicatum ab aliis excutiatur, quippe qui securi sint ea quae ipsi justa judicaverint injusta numquam fieri posse. Quocirca episcopi in magna synodo Nicaeae congregati, non sine Dei consilio permiserunt prioris synodi Acta in alia synodo examinari, ut et illi qui judices erant prae oculis habentes secundum de ea re futurum judicium, cum omni diligentia causam expenderent, et illi qui sententiam acceperant certo cognoscerent se non", + "candidate_score": 0.693275, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_360_362", + "bdc_text": "Et hactenus quidem occasio se nulla dedit , cum essent quaesitae multae . Nunc autem Carolus primogenitus Ecclesiae filius ad id concilium Pontificis exequendum ( ut fidus Sanctae Romanae Ecclesiae advocatus est ) cum hoc colloquium , tum illa mox deinde futura Ratisponae Comitia , velut viam aditumque ad generale Concilium instituisset , me ut hic vobiscum adessem iussit voluitque . Et quia is nunc dies adest , quo de salute publica , et de Ecclesiae dignitate summa , deque rebus maximis deliberatur , oro , ut cogitare velitis , quid vos conveniat facere per omniaque divina et humana iura obtestor , ut conciliationis rationem habeatis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_468", + "psc_text": "quando ipse, jam sibi in omnibus scriptis atque sententiis consentiens, ait ex divina dispensatione oriri auctoritatem, qua de omnibus Ecclesiis posset curam agere, de fidei quaestionibus judicium ferre, causas contentiosas definire atque dirimere, canonicas poenas relaxare? Quid necessum erat iis insistere canonibus, quarto Ecclesiae saeculo exaratis pro suae sedis praerogativis et privilegiis tuendis, cum affirmavit sollicitudinem eum impendere oportere pro universali Ecclesia, et omnibus ejus filiis, eamque curam esse illi a Domino commendatam ob muneris dispensationem, quod gravissimum reputabat, quia cunctis fidelibus majora debebat? Quid denique? Ex Sardicensium canonum privilegio tantummodo coeptum est causas ad apostolicam sedem deferre, cum ex divina institutione ad unam Petri sedem universalis Ecclesiae cura confluere debebat? Nugae, merae nugae. Aliter enim ratiocinatus est S. Leo, ut membra suo capiti sine ullo prorsus dissidio adhaererent. Et propterea mirum non est si titulo ecclesiastici primatus sibi concessi, etiam independenter a quacumque synodo, rerum agendarum in synodis etiam", + "candidate_score": 0.69276, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_144_146", + "bdc_text": "Eius epistolae finis voluntatem et studium erga veterem religionem conservandam singulare parti adversariae pollicebatur . Data haec secunda Novembris , reddita vigesima et secunda fuit , palam ipsa quoque quaesitam , non vitatam per Praesides et legatum moram esse arguens . Erat enim de legato minime dubium .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1032", + "psc_text": "epistolae sanctitatis vestrae subdiderant, jam viderentur satisfecisse praeteritis. Duo alia praeterea suae resipiscentiae argumenta in hac epistola profert. Alterum pertinet ad initam pacem et summam conjunctionem quam cum Romano pontifice Leone in posterum habere et inviolabili nexu conservare desiderat. Alterum vero respicit praecedentem sui ambitus culpam, quam a se amolitur, eamque in cleri sui episcoporumque Orientalium studium refundit. Illud unum addens, quod Quesnelliana et Launoii commenta maxime evertit, affirmando Chalcedonensium gestorum vim omnem et confirmationem auctoritati apostolicae sedis fuisse reservatam. Cum et sic (ne inepte fabulari videar Anatolii verba subjicio) cum et sic gestorum vis omnis et confirmatio auctoritati vestrae beatitudinis fuerit reservata. 533 5. Hisce ergo litteris acceptis non distulit S. Leo responsum dare Anatolio, et nihil minuens de pontificia majestate, firmum incommutabileque propositum in ejus mentem revocat, quo curae communis gratiae debuisset studere, ne ullam anxietatem sibi ingereret. Subjicit se optasse in ecclesiasticis curis talem habere consortem quales", + "candidate_score": 0.692532, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_231_233", + "bdc_text": "Ad haec arbitri tres non hi erant , qui se possent inferre medios , cum ex professo partis alterius causam tuerentur , et Palatini legatus unus fungi offitio vere posse videretur . Quonam enim pacto hi episcopi , quorum unus episcopatum unum maximum , alter maximos duos , tertius tres maximos , et inter eos archiepiscopatus duos , omnia haec contra omne divinum et humanum ius tenent , quique nullum in vita munus episcopi unquam obeunt , de iis hominibus aut arbitrari aeque , aut arbitros in eorum causa audienda aequos constituere possent , qui totum hoc tyrannidis in Ecclesia genus ceu blasphemum et impium ex professo execrantur . Nam quod Caesaris legatum attinebat , de eius , eiusque principis , cuius legatus erat , de nobis nostraque doctrina et factis sententia , magis evidens argumentum nullum expectari poterat , quam id mandatum , quod erat eodem tempore contra nos velut iudicatum certum editum , quae quanquam talia essent , nostris tamen hominibus , doctrinae suae , quam esse solidam et firmam scirent , rationem reddere , loco semel quantumvis iniquo facto , est visum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_62", + "psc_text": "Leone hoc profitente, absit ut quam in uno veneror, in caeteris calcari velim. Ultro agnoscimus Romanum pontificem pro legitimo ac, si cum singulis episcopis comparetur, pro praecipuo controversiarum Ecclesiae judice: sed quis propterea ferat Flavianum, quem et sedis praerogativa, et sanctimonia singularis, et fidei constantia ad martyrium usque perseverans tantopere commendare debuerant, cum rebelli imperito, et obscuro, ac malae frugis monacho componi, committique exauctoratum presbyterum cum suo ac tantae sedis episcopo, judicem cum reo; et utrumque velut 330 de communi dividundo altercantem coram Leone sisti, quasi de incerto causae dimicaturum. Absit tanta a sacratissimo episcoporum coetu injuria. » Haec, et id genus alia, comminiscitur, quae praecipue comprobari posse confingit ex epistola ejusdem S. Leonis ad Anastasium Thessalonicensem, quam ad marginem annotavit, cuique totam pravam interpretationem suam de ecclesiasticis judiciis insistere, eaque fulciri impudenter sibi blanditur. At nihil ea epistola efficacius pro dictis Baronii et veritate firmanda reperiri posse, sequentibus aperte", + "candidate_score": 0.692323, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_231_233", + "bdc_text": "Ad haec arbitri tres non hi erant , qui se possent inferre medios , cum ex professo partis alterius causam tuerentur , et Palatini legatus unus fungi offitio vere posse videretur . Quonam enim pacto hi episcopi , quorum unus episcopatum unum maximum , alter maximos duos , tertius tres maximos , et inter eos archiepiscopatus duos , omnia haec contra omne divinum et humanum ius tenent , quique nullum in vita munus episcopi unquam obeunt , de iis hominibus aut arbitrari aeque , aut arbitros in eorum causa audienda aequos constituere possent , qui totum hoc tyrannidis in Ecclesia genus ceu blasphemum et impium ex professo execrantur . Nam quod Caesaris legatum attinebat , de eius , eiusque principis , cuius legatus erat , de nobis nostraque doctrina et factis sententia , magis evidens argumentum nullum expectari poterat , quam id mandatum , quod erat eodem tempore contra nos velut iudicatum certum editum , quae quanquam talia essent , nostris tamen hominibus , doctrinae suae , quam esse solidam et firmam scirent , rationem reddere , loco semel quantumvis iniquo facto , est visum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_82", + "psc_text": "divinitus explicaverit, suggillaveritque Eutychen tamquam stultum et insanum, qui nolebat intelligere, ut bene ageret, qui et iniquitatem meditatus fuerat in cubili suo, quae veri judicis et magistri partes Leonem sibi vindicasse patefaciunt; tantummodo ultimo illius epistolae capiti mihi insistere liceat, atque ex eo argumentari 334 an Quesnellus jure vel injuria ratiocinatus fuerit in praecedentibus. Eutychianae enim causae examen non detulit ad alios Occidentales episcopos, sed per ipsum synodalibus Actis lustratis, aliqua reprehensione et reformatione digna reperiit, ecclesiastici juris regulis minime consona, quae ab Orientalibus in synodo congregatis debebant necessario praecaveri, ne fides incarnationis de duabus naturis in Christo post unionem existentibus collaberetur. Ait namque: Cum autem ad interlocutionem examinis vestri Eutyches responderit, dicens: Confiteor ex duabus naturis fuisse Dominum nostrum ante adunationem, post adunationem vero unam naturam confiteor. Hocce enim assertum fidei dogmatibus prorsus contrarium, cum Eutyches interloquendum protulisset, haudquaquam impune et sine ecclesiastica censura erat audiendum. Sed anathemate et", + "candidate_score": 0.691469, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_535_537", + "bdc_text": "de quibus solis , ut ne sententiam dicere , sed tantum ut velut advocati sententiam dicentibus in causa adesse possent , cautum fuisset . Iam quia compertum esset , pauciorum sententias saepissime meliores , his praesertim in rebus esse in eo colloquio , ubi sine praeiuditio veritas sola vestigetur , elidi cuiusquam sententiam sine religione non posse . Itaque certum esse , neque ab ipsis secus Caesaris mandatum intellectum fuisse , quam ut delectorum voces et sententiae essent in hoc colloquio liberae , ac ut omnes ad Caesarem referrentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_481", + "psc_text": "prorsus canonico impedimento reverterentur. Quod quidem judicium, ut tamquam irreformabile a cunctis haberetur, idem Julius papa iis omnibus conditionibus praemunivit quae in jure exprimuntur. Videlicet Eusebianae factionis auctores canonicis citationibus 418 Romam venire pulsabat, rationem reddituros de iniquis judiciis habitis in Tyria et Antiochena synodo, secutus in hac parte, ait Theodoretus, Ecclesiae canonem, quo cautum erat ne altera inaudita litigantium parte judicia haberentur, neve in absentes quandoque sententia caderet. Verumtamen Eusebiani causae diffisi, scientes Romanorum militum copiis et commentariensibus haud posse patrocinari, varias, inutiles et fallaces excusationes praetexuere, temporis sibi praefixi brevitatem allegantes, bellum principis in Persas offendiculum itinerantibus esse, et id genus alia adducentes, quae dissimulationi, tergiversationique favere arbitrabantur. 4. Nihilominus tamen, cum eorum judicia rescissa atque abolita a Julio et Romana synodo audierunt, minime attendentes quod omnium cura ad Romanum spectat pontificem, ut ait Sozomenus, vel quod Romana Ecclesia privilegium habet prae caeteris, ut scribit Socrates, Eusebiani graviter", + "candidate_score": 0.690881, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_336_338", + "bdc_text": "Itaque sperare , postquam omnia propter colloquium maturandum de se concessissent , caetera praesides , ut duae et viginti voces seorsim singulae audirentur , tum ut in unoquoque articulo sententia cuiusque diligenter annotaretur , curaturos , et moram omnem deinde remoturos esse , sane nemo nostrum post hanc liberalitatem nostrorum , tergiversaturum quemquam aut praesidum aut adversariorum esse . Verum enim vero caetera quidem omnia praesides laudare , quae nos concessissemus , sed de numerandis duobus suffragiis aeque ut antea lubrice respondere , cura et diligentia sua se ea in re Caesari satis facturos , formam vero iuramenti ab se et legato comprehensam nobis exhibituros esse per praesidum responsum datum tertia Decembris fuit . Nostri cum post longam ultro citra dierum aliquot altercationem omnia praesidibus permisissent , et illud de suffragiis responsum lubricum et dubium etiam in praesentiarum dissimulassent , ob colloquium maturandum nihil de illorum sententia iam amplius commutabant , tantum id orando instabant , res ut aliquando inchoaretur , ac ad colloquium veniretur prorsusque persuasum nobis amplius iam nihil excipientibus fuit , colloquium necessario consequuturum esse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_224", + "psc_text": "Quare noster adversarius sibi nimium blandiens suam appendicem hisce clausit verbis. « Certe haec sola posteriora verba: Ad vos, religionis defensores, etc., meridiano sole patefaciunt non ad unum, sed ad plures missum fuisse hoc qualecumque scriptum. » At quidem ex mea sententia non majus robur Quesnelli conjecturae ex istis, quae ejus appendicem claudunt, obtinere potuerunt. Nam quamvis, ut diximus, in illa epigraphe honoris nomina desiderentur, id forte amanuensis vitio dare oportet, cum aliunde ex illis vocibus, ad papam urbis Romae Leonem, id omne habeamus, unum dumtaxat nominari, cui juxta primatus ecclesiastici jura de fidei negotiis et de presbyterorum depositione spectabat judicare. Fateor deinde nullam expressam apostolicae sedis mentionem haberi, omisisse quoque illius splendorem et praerogativas praedicare. Quid tamen? Ergo scriptum hoc, qualecumque sit, ad plures fuit missum? Figmentum apage! Non consuevit imprimis Eutyches in suis conscribendis epistolis atque libellis se exercere in praedicandis splendore et praerogativis eorum ad quos provocabat.", + "candidate_score": 0.690726, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_373_375", + "bdc_text": "Caesaris legatus , tolerabilius iudicans pontificis authoritatem prorsus dissimulari , quam illius legatum , coram se teste , aliqua ignominia affici , cum crederet nostros protestatione contra pontificem gravi usuros esse , omni studio laboravit ut ne privatum , sed ut commune partis utriusque responsum daretur . Nostri , quia ab adversariis pontifex et dominus et pater et sanctissimus vocaretur agnoscereturque , a nobis omnia contra , ut Antichristus , et ut inimicus veritatis saepissime notaretur , respondere eadem ad orationem eandem tam diversa sentientes minime posse existimabant . Nunquam hoc ne Caesarem ipsum obtinere potuisse , ut Pontificem iis in caussis agnoscerent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_485", + "psc_text": "Romanorum pontificum juribus et praerogativis quam judicaverint de Christi Domini divinitate et divini Verbi cum Patre consubstantialitate. Haec autem de Christo Domino negare minime veritos esse, omnibus exploratum est. Igitur si Eusebiani nulla alia ducebantur lege quam solius arbitrii, non mirum quod nullo ecclesiastico praecepto obtemperare voluerint, et, ut suam pervicacem contumaciam specioso aliquo colore tuerentur; canones confingebant, quibus cautum esset unius synodi judicia alterius synodi cognitione et decretis non posse dissolvi. Sed quale effigium commentiebantur? Ipsi in primis plures synodos coegerant ad Nicaena statuta abolenda. Deinde quando a summo pontifice Julio Romam vocati fuerunt ad causam dicendam, judicis incompetentiam (ut aiunt) non allegarunt. Citationem seu vocationem non impugnarunt. Moram dumtaxat adhibuerunt, et ad tergiversationes varias recurrentes, cum diutius pontifex eorum adventum exspectare non posset, et clam arrepta fuga ab eorum legatis, qui synodorum Tyrii ac Mareoticae Acta inconsulte inter pontificias 419 manus reliquerunt, rerum omnium veritate perspicue cognita, in", + "candidate_score": 0.689851, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_361_363", + "bdc_text": "Nunc autem Carolus primogenitus Ecclesiae filius ad id concilium Pontificis exequendum ( ut fidus Sanctae Romanae Ecclesiae advocatus est ) cum hoc colloquium , tum illa mox deinde futura Ratisponae Comitia , velut viam aditumque ad generale Concilium instituisset , me ut hic vobiscum adessem iussit voluitque . Et quia is nunc dies adest , quo de salute publica , et de Ecclesiae dignitate summa , deque rebus maximis deliberatur , oro , ut cogitare velitis , quid vos conveniat facere per omniaque divina et humana iura obtestor , ut conciliationis rationem habeatis . Polliceor omne studium , quod me quidem attinet :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_469", + "psc_text": "divina institutione ad unam Petri sedem universalis Ecclesiae cura confluere debebat? Nugae, merae nugae. Aliter enim ratiocinatus est S. Leo, ut membra suo capiti sine ullo prorsus dissidio adhaererent. Et propterea mirum non est si titulo ecclesiastici primatus sibi concessi, etiam independenter a quacumque synodo, rerum agendarum in synodis etiam oecumenicis regulas inviolabiliter observandas praescripsit, horum auctoritatem in judiciis ferendis inter arctos limites restrinxit, et tandem sibi reservavit examinare atque perpendere an quorumdam in graviora crimina lapsorum satisfactio et poenitentia veniam et reconciliationem mereretur. Aliud adhuc gravius restat, quo perstringatur Quesnellus, et cum eo caeteri in superioribus indicati. Nimirum cautum voluisse S. pontificem ne episcopi etiam in celebri Chalcedonensi concilio convenientes quibusdam jam communione privatis indulgentiam concederent; vetuitque Anatolio et caeteris Constantinopolitanae Ecclesiae presbyteris, vel episcopis, ne eorum nomina ad altare recitare auderent, priusquam ipsa apostolica sedes quid esset faciendum statueret. Ut (ait), pertractata qualitate causarum, nostra quid debeat observari", + "candidate_score": 0.689802, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_373_375", + "bdc_text": "Caesaris legatus , tolerabilius iudicans pontificis authoritatem prorsus dissimulari , quam illius legatum , coram se teste , aliqua ignominia affici , cum crederet nostros protestatione contra pontificem gravi usuros esse , omni studio laboravit ut ne privatum , sed ut commune partis utriusque responsum daretur . Nostri , quia ab adversariis pontifex et dominus et pater et sanctissimus vocaretur agnoscereturque , a nobis omnia contra , ut Antichristus , et ut inimicus veritatis saepissime notaretur , respondere eadem ad orationem eandem tam diversa sentientes minime posse existimabant . Nunquam hoc ne Caesarem ipsum obtinere potuisse , ut Pontificem iis in caussis agnoscerent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_144", + "psc_text": "atque depictas. Sed adhuc progreditur Quesnellus dicendo: « Licet porro idem pontifex totam ad se causam pertraxisse 347 videatur, » cum et de singulis instrui postulat, et de Flaviani silentio conqueritur: « Cum studere (inquit) debuerit primitus nobis cuncta reserare, non ita tamen est reipsa; similiter enim aliorum episcoporum quilibet, ad cujus sententiam per appellationis libellum provocaretur, et de negotio instrui postularet, et de silentio querelas moveret. Merito ergo ac potiori jure totius facti rationem et notitiam volebat sibi Leo deferri, et quidem primitus utpote primati, cui de eo cum caeteris ac prae caeteris decernundum erat, si appellationi locus dabatur. » 3. At mendacia veritatis coloribus et umbris larvata detegamus. Incassum imprimis, et omnino male, Constantini monachi testimonium Flaviani verbis Quesnellus opponi affirmaret, si utriusque loquendi modus in eumdem prorsus finem tenderet. Constantinus, ut Quesnellus etiam asseverat, haereticus et mendacissimus homo, testatus est Eutychen alios patriarchas, principalium Ecclesiarum metropolitas, horumque", + "candidate_score": 0.689749, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_231_233", + "bdc_text": "Ad haec arbitri tres non hi erant , qui se possent inferre medios , cum ex professo partis alterius causam tuerentur , et Palatini legatus unus fungi offitio vere posse videretur . Quonam enim pacto hi episcopi , quorum unus episcopatum unum maximum , alter maximos duos , tertius tres maximos , et inter eos archiepiscopatus duos , omnia haec contra omne divinum et humanum ius tenent , quique nullum in vita munus episcopi unquam obeunt , de iis hominibus aut arbitrari aeque , aut arbitros in eorum causa audienda aequos constituere possent , qui totum hoc tyrannidis in Ecclesia genus ceu blasphemum et impium ex professo execrantur . Nam quod Caesaris legatum attinebat , de eius , eiusque principis , cuius legatus erat , de nobis nostraque doctrina et factis sententia , magis evidens argumentum nullum expectari poterat , quam id mandatum , quod erat eodem tempore contra nos velut iudicatum certum editum , quae quanquam talia essent , nostris tamen hominibus , doctrinae suae , quam esse solidam et firmam scirent , rationem reddere , loco semel quantumvis iniquo facto , est visum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_148", + "psc_text": "Quesnellus asseverat, nulla prorsus mentione facta aliorum patriarcharum et synodorum, quid est quod contra Orientalium consuetudinem id factum fuisse dicamus; confingendo patriarchas et metropolitas celeberrimarum dioeceseon, horumque synodos etiam fuisse appellandos? Si talis conficta consuetudo obtinuisset, Flavianus quidem, debita servata reverentia erga totius Ecclesiae caput, irregularem prorsus vocasset hanc appellationem, atque rescripsisset ad S. Leonem Orientalis Ecclesiae jura violata et fracta fuisse, cum hujus appellationis prorsus inscii essent patriarchae et metropolitae, quorum de similibus causis judicium pronuntiare intererat. Hocce autem in hac parte Flaviani silentium subsequentibus verbis confirmat eumdem Leonem tamquam solum negotium acturum, et haereticum judicaturum alloquendo. Sed etiam in hac parte mentitus est, tamquam per fallaciam mendacii subrepere se sanctis vestris auribus putans. Si scivisset aut credidisset ad alios etiam suis epistolis per fallaciam mendacii 348 subripere tentasse, istis vocibus, sanctis vestris auribus, has alias, vel aequivalentes, aliorumque episcoporum, addidisset; immo addere debuisset, ut plenius, quemadmodum Leo petebat,", + "candidate_score": 0.689693, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_105_107", + "bdc_text": "An Petrus et huius successores potestatem supra ceteros aliquam ordinandi qualis et confirmandi caeteros , est , haberent . Item , an errare Papa possit in fide : an , si non divino tantum iure Romanus episcopus summus sit , aliqua ei obedientia debeatur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_921", + "psc_text": "qui ipsas Ecclesias fundarunt; hoc enim legati pontificii sine apostolicae sedis injuria dare non poterant. Nec enim istius super omnes episcopos primatus, et in universam Ecclesiam regimen, ex quadam ecclesiastica dispositione et canonum sanctione derivabat, sed ab ipso Domino, qui Petrum suum vicarium et caput totius ecclesiastici coetus constituit, cujus potestatis praerogativae legitimo successionis jure in Romana Ecclesia manent perpetuoque mansurae sunt. Hocce divinum apostolicumque jus plane et multo studio, quasi quod parvipendendum esset, reticuerunt in eo canone. Quamvis in priori, tertia et sexta actione, et alibi passim, Romano episcopo Leoni illud asseruerint, et etiam in synodica epistola, ut paulo post annotabimus. Igitur Lucentius apprime intelligens suis legitimis juribus Rom. pontificem esse fraudatum, et illum ecclesiasticae hierarchiae ordinem a Christo Domino derivatum aboleri, nulla alia dispositione servata, nisi ea quae ex civili Rom. imperii administratione oriebatur, ad quam Ecclesiae canones respexisse contendebant; ideo merito protestatus est, dicendo apost. sedem humiliari", + "candidate_score": 0.689614, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_360_362", + "bdc_text": "Et hactenus quidem occasio se nulla dedit , cum essent quaesitae multae . Nunc autem Carolus primogenitus Ecclesiae filius ad id concilium Pontificis exequendum ( ut fidus Sanctae Romanae Ecclesiae advocatus est ) cum hoc colloquium , tum illa mox deinde futura Ratisponae Comitia , velut viam aditumque ad generale Concilium instituisset , me ut hic vobiscum adessem iussit voluitque . Et quia is nunc dies adest , quo de salute publica , et de Ecclesiae dignitate summa , deque rebus maximis deliberatur , oro , ut cogitare velitis , quid vos conveniat facere per omniaque divina et humana iura obtestor , ut conciliationis rationem habeatis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_469", + "psc_text": "divina institutione ad unam Petri sedem universalis Ecclesiae cura confluere debebat? Nugae, merae nugae. Aliter enim ratiocinatus est S. Leo, ut membra suo capiti sine ullo prorsus dissidio adhaererent. Et propterea mirum non est si titulo ecclesiastici primatus sibi concessi, etiam independenter a quacumque synodo, rerum agendarum in synodis etiam oecumenicis regulas inviolabiliter observandas praescripsit, horum auctoritatem in judiciis ferendis inter arctos limites restrinxit, et tandem sibi reservavit examinare atque perpendere an quorumdam in graviora crimina lapsorum satisfactio et poenitentia veniam et reconciliationem mereretur. Aliud adhuc gravius restat, quo perstringatur Quesnellus, et cum eo caeteri in superioribus indicati. Nimirum cautum voluisse S. pontificem ne episcopi etiam in celebri Chalcedonensi concilio convenientes quibusdam jam communione privatis indulgentiam concederent; vetuitque Anatolio et caeteris Constantinopolitanae Ecclesiae presbyteris, vel episcopis, ne eorum nomina ad altare recitare auderent, priusquam ipsa apostolica sedes quid esset faciendum statueret. Ut (ait), pertractata qualitate causarum, nostra quid debeat observari", + "candidate_score": 0.689339, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_376_378", + "bdc_text": "Itaque Caesaris legatum orabant , ipse pro se ut pontificis legato responderet , quod maxime vellet , et quod optimum iudicaret : sibi vero aut necessitudinem hanc adimeret , aut libere respondendi locum faceret . Post longam decertationem hoc denique legatus a nostris impetravit , ut legato Pontificis , ceu privato homini , omni pontificis mentione omissa , responderetur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_435", + "psc_text": "demandatum fuisse munus agendi personam summi pontificis, hujusque locum tenendi; postremos autem destinatos fuisse, ut totius Occidentalis sanctae synodi sententiam oecumenico concilio exponerent. Diversitas ergo haec personarum et legationum plane evertit illud Quesnellianum commentum, quo auctor contendebat legatos apostolicae sedis omnium Occidentalium nomine interfuisse synodo, omniumque personam egisse. 17. Hanc deinde diversitatem pariter ex Actis Ephesini generalis concilii colligimus: neque urgemur verbis S. Cyrilli a Quesnello recitatis. Nam S. Cyrillus quamvis ibidem distinctam non faciat mentionem singulorum legatorum, tamen sine nominum expressione indicat eos qui apostolicae sedis locum tenebant, et deinde eos quos Occidentalis synodus sub Coelestino coacta instituerat; idcirco dixit: Deposuerunt enim supplentes locum sedis apostolicae, totiusque synodi sanctissimorum Deoque dilectissimorum Occidentalium episcoporum. Utrosque autem legatos suam operam impendere debuisse aequanimiter pro apostolicae sedis juribus, patet ex commonitorio quod idem S. Coelestinus ipsis dederat, praecipiendo ut Ephesum convenientibus, ad S. fratrem et coepiscopum nostrum Cyrillum consilium omne converterent, et", + "candidate_score": 0.689223, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_146_148", + "bdc_text": "Erat enim de legato minime dubium . Quo nam enim pacto res ulla privata , quali in re illum hoc se tempore Vesontii occupavisse constabat , misso ad tantum colloquium audiendum Caesaris ad imperium legato obstare potuit ? Audita oratione Praesidum , et iis epistolis lectis , adversarii primum , et quidem pro se , responderunt , diligentiam principum sibi placere :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_224", + "psc_text": "Quare noster adversarius sibi nimium blandiens suam appendicem hisce clausit verbis. « Certe haec sola posteriora verba: Ad vos, religionis defensores, etc., meridiano sole patefaciunt non ad unum, sed ad plures missum fuisse hoc qualecumque scriptum. » At quidem ex mea sententia non majus robur Quesnelli conjecturae ex istis, quae ejus appendicem claudunt, obtinere potuerunt. Nam quamvis, ut diximus, in illa epigraphe honoris nomina desiderentur, id forte amanuensis vitio dare oportet, cum aliunde ex illis vocibus, ad papam urbis Romae Leonem, id omne habeamus, unum dumtaxat nominari, cui juxta primatus ecclesiastici jura de fidei negotiis et de presbyterorum depositione spectabat judicare. Fateor deinde nullam expressam apostolicae sedis mentionem haberi, omisisse quoque illius splendorem et praerogativas praedicare. Quid tamen? Ergo scriptum hoc, qualecumque sit, ad plures fuit missum? Figmentum apage! Non consuevit imprimis Eutyches in suis conscribendis epistolis atque libellis se exercere in praedicandis splendore et praerogativis eorum ad quos provocabat.", + "candidate_score": 0.688805, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_144_146", + "bdc_text": "Eius epistolae finis voluntatem et studium erga veterem religionem conservandam singulare parti adversariae pollicebatur . Data haec secunda Novembris , reddita vigesima et secunda fuit , palam ipsa quoque quaesitam , non vitatam per Praesides et legatum moram esse arguens . Erat enim de legato minime dubium .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_292", + "psc_text": "ex temporis nota manifestum est. Signata quippe fuit III idus Octobris ejusdem anni. Utcumque tamen res contigerit; videlicet, an Leo habuerit nuntium qui legatorum iter anteverteret; an metuerit quod legati Augustam prohiberentur adire, ignoramus. Unum tamen exploratum est, S. Leonem omne studium adhibuisse, omniaque quaesivisse media ut Orientalium scandala abolerentur, et catholica fides ibidem laesa et quasi periclitans firmaretur. Aliam tamen Quesnelli conjecturam, qua sibi persuasit XII kalendas Julii legatos adhuc Romae fuisse retentos praecedenti capite jam nos rejecimus, ideoque eam missam facimus. 8. Interim vero, profectis jam apostolicae sedis legatis, S. Leo litterarum commercium cum S. Flaviano non intermisit. Nam cum ab eo novas litteras per Basilium diaconum accepisset, duodecimo kalendas Augusti ad eum rescripsit, suisque in litteris, ut strenue contra inimicos nativitatis et crucis Christi dimicaret, quin ab adversariorum potestatibus et insidiis territaretur adhortatur. Ut hanc animi firmitatem ei suaderet Pauli apostoli verbis usus est: In nullo terreamini", + "candidate_score": 0.687859, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_375_377", + "bdc_text": "Nunquam hoc ne Caesarem ipsum obtinere potuisse , ut Pontificem iis in caussis agnoscerent . Itaque Caesaris legatum orabant , ipse pro se ut pontificis legato responderet , quod maxime vellet , et quod optimum iudicaret : sibi vero aut necessitudinem hanc adimeret , aut libere respondendi locum faceret .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_412", + "psc_text": "12. Sed jam S. pontificem Leonem ab illis duabus causis, fidei scilicet et charitatis, adductum fuisse ut oecumenicam synodum, tamquam necessarium remedium adhibendum, ipse decerneret, Quesnellus perfecte intellexisset, si verba ad quae provocat, et quibus insistit, e sua sede non extraxisset, neglectis caeteris aliis quibus S. pontifex Theodosium imperatorem allocutus est. Rerum ergo omnium infelicissimum statum exponit, indicando Ephesini latrocinii judicium et Acta ad apostolicae sedis tribunal, tum propter suorum legatorum reclamationem, tum propter episcopi Flaviani appellationem esse devoluta. Ut quia et nostri fideliter reclamarunt, et eisdem libellum appellationis Flavianus episcopus dedit. Ex hoc ergo, quod praemittit, immediate hoc aliud, tamquam necessario apostolicae sedis juribus cohaerens, subjicit: Generalem synodum intra Italiam jubeatis celebrari, quae omnes offensiones ita aut repellat, aut mitiget, ne aliquid ultra sit vel in fide dubium, vel in charitate divisum. Ne vero ejusmodi decretum a se factum Theodosio imperatori injustum aut irrationabile videretur, in ejus mentem revocat", + "candidate_score": 0.687853, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_231_233", + "bdc_text": "Ad haec arbitri tres non hi erant , qui se possent inferre medios , cum ex professo partis alterius causam tuerentur , et Palatini legatus unus fungi offitio vere posse videretur . Quonam enim pacto hi episcopi , quorum unus episcopatum unum maximum , alter maximos duos , tertius tres maximos , et inter eos archiepiscopatus duos , omnia haec contra omne divinum et humanum ius tenent , quique nullum in vita munus episcopi unquam obeunt , de iis hominibus aut arbitrari aeque , aut arbitros in eorum causa audienda aequos constituere possent , qui totum hoc tyrannidis in Ecclesia genus ceu blasphemum et impium ex professo execrantur . Nam quod Caesaris legatum attinebat , de eius , eiusque principis , cuius legatus erat , de nobis nostraque doctrina et factis sententia , magis evidens argumentum nullum expectari poterat , quam id mandatum , quod erat eodem tempore contra nos velut iudicatum certum editum , quae quanquam talia essent , nostris tamen hominibus , doctrinae suae , quam esse solidam et firmam scirent , rationem reddere , loco semel quantumvis iniquo facto , est visum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_402", + "psc_text": "plura? ante oecumenicum concilium novum, quod congregare satagebat, tamquam magni facinoris reum condemnat ipsum Dioscorum: Magnum facinus (ait in epistola ad Anastasium Thessalonicensem) Alexandrino episcopo auctore vel exsecutore commissum est. Praeterea non ipse solus et Romana synodus voluit cum Flaviano communicare; sed etiam epistolas dedit ad clerum, honoratos et plebem Constantinopolitanam, ut nullis minis deterriti aut formidine acti, se separarent a legitimo suo episcopo, sequentem summae auctoritatis addendo declarationem, quod quisquis incolumi atque superstite Flaviano episcopo vestro, sacerdotium ejus fuerit ausus invadere, numquam in communione nostra habebitur, nec inter episcopos poterit numerari. Quis itaque sine invidiae fuco animum convertens in totam hanc S. Leonis agendi rationem, poterit sibi suaderi Romanum pontificem vigore illius appellationis, procuratoris personam gessisse? Undenam habemus procuratores causarumque patronos judicia proferre, decreta edere, nullas et irritas praecedentium judicum sententias facere, condemnatos absolvere, rogare, petere, mandare, ut omnia in pristinum statum restituantur in quo erant antequam de causis", + "candidate_score": 0.687808, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_373_375", + "bdc_text": "Caesaris legatus , tolerabilius iudicans pontificis authoritatem prorsus dissimulari , quam illius legatum , coram se teste , aliqua ignominia affici , cum crederet nostros protestatione contra pontificem gravi usuros esse , omni studio laboravit ut ne privatum , sed ut commune partis utriusque responsum daretur . Nostri , quia ab adversariis pontifex et dominus et pater et sanctissimus vocaretur agnoscereturque , a nobis omnia contra , ut Antichristus , et ut inimicus veritatis saepissime notaretur , respondere eadem ad orationem eandem tam diversa sentientes minime posse existimabant . Nunquam hoc ne Caesarem ipsum obtinere potuisse , ut Pontificem iis in caussis agnoscerent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_145", + "psc_text": "» 3. At mendacia veritatis coloribus et umbris larvata detegamus. Incassum imprimis, et omnino male, Constantini monachi testimonium Flaviani verbis Quesnellus opponi affirmaret, si utriusque loquendi modus in eumdem prorsus finem tenderet. Constantinus, ut Quesnellus etiam asseverat, haereticus et mendacissimus homo, testatus est Eutychen alios patriarchas, principalium Ecclesiarum metropolitas, horumque synodos appellasse. Si id dare voluisset Flavianus ut noster adversarius interpretari conatur, cum ad S. Leonem rescripsit, quamvis hunc solum nominet, quia eum solum alloquebatur, jam sequeretur vel Flavianum in re non dissentiri a Constantini testimonio, vel quamcumque appellationem ab Eutyche factam negasse. Primum affirmare Quesnelli religio non permittit. Nefas enim esset etiam leviter suspicari Flavianum tantae sanctimoniae episcopum, qui ob fidei catholicae defensionem martyr occubuit, Constantino monacho mentienti subscribere voluisse. Alterum igitur erit concedendum, videlicet, Flavianum negasse quamcumque appellationem veluti ab Eutyche factam; non utcumque tamen factam, sed judicii tempore. Nec enim negavit saltem dissoluto conventu Eutychen Romanum pontificem", + "candidate_score": 0.687675, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_231_233", + "bdc_text": "Ad haec arbitri tres non hi erant , qui se possent inferre medios , cum ex professo partis alterius causam tuerentur , et Palatini legatus unus fungi offitio vere posse videretur . Quonam enim pacto hi episcopi , quorum unus episcopatum unum maximum , alter maximos duos , tertius tres maximos , et inter eos archiepiscopatus duos , omnia haec contra omne divinum et humanum ius tenent , quique nullum in vita munus episcopi unquam obeunt , de iis hominibus aut arbitrari aeque , aut arbitros in eorum causa audienda aequos constituere possent , qui totum hoc tyrannidis in Ecclesia genus ceu blasphemum et impium ex professo execrantur . Nam quod Caesaris legatum attinebat , de eius , eiusque principis , cuius legatus erat , de nobis nostraque doctrina et factis sententia , magis evidens argumentum nullum expectari poterat , quam id mandatum , quod erat eodem tempore contra nos velut iudicatum certum editum , quae quanquam talia essent , nostris tamen hominibus , doctrinae suae , quam esse solidam et firmam scirent , rationem reddere , loco semel quantumvis iniquo facto , est visum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_955", + "psc_text": "tunc veras supremi judicis partes obiisse Leonem? Cum videlicet ageretur de servandis Ecclesiarum juribus, illi opus erat infirmare, abolere, et omnibus viribus privare solemnem contractum per mutuum partium consensum in concilio celebratum, quo Constantinopolitanus antistes sibi vindicabat eas praerogativas quas illi sponte Antiochenus episcopus cedebat, et illas quae Alexandrinae conveniebant Ecclesiae, tunc praesulem non habenti, cui nemo Orientalium episcoporum patrocinari visus est, vel quia regiae urbis gloriam, amplitudinem et potentiam exoptabant, vel quia sibi persuadebant quod, semel adjudicatis Constantinopolitano episcopo ordinationibus provinciarum Ponticae, Asianae atque Thraciae, magis consuleretur illarum Ecclesiarum tranquillitati et paci. Contractui autem illo tam solemni nemo ex illis PP. se opposuit, si legatos pontificios excipiamus. Immo unus ex his, Julianus videlicet, episcopus Coensis, apostolicae sedis vicarius apud Orientales, in caeterorum abiens sententiam, Constantinopolitano episcopo, post Romanum, primatum adjudicavit; ita ut concilii Patres non tantum solemnes testes fuerint illius initae jurium transactionis, sed judices etiam, illamque in publicas", + "candidate_score": 0.687414, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_321_323", + "bdc_text": "alteraque haec super articulis disceptatio fuit . Ad haec iterum Praesides , nobis omnia , ut prius , recusare , et in sententia sua persistere , constitutam colloquio rationem Hagnoae fuisse , eam mutare se non posse . Itaque nec alium auditorem , quam qui in ipso colloquio versaretur , admittere .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_510", + "psc_text": "unamquamque synodum sua auctoritate confirmat, et continuata moderatione custodit, pro suo scilicet principatu, quem beatus Petrus apostolus Domini voce praeceptum, Ecclesia nihilominus subsequente, et tenuit semper, et retinet. Narrat ergo hic quemadmodum apostolica sedes Domini praecepto illud principatum obtinuerit, et semper retineat, quae sua auctoritate unamquamque synodum habeat confirmare, et continuata moderatione custodire. Profecto si unamquamque synodum confirmat, cur Launoius de synodis generalibus id verum non esse contendit? Praeterea Gelasius ipse ut probaret divino jure apostolicam sedem usam fuisse in Acacio damnando, numquam ad synodorum canones provocat, sed ad eos pontifices suos praedecessores, qui de similibus causis judicaverunt, nullo habito prorsus respectu ad Sardicensium PP. sanctiones. Quare ibidem hoc aliud tamquam suae supremae auctoritatis argumentum adducit: Sed nec illa praeterimus, quod apostolica sedes frequenter, ut dictum est, more majorum etiam sine ulla synodo praecedente, et absolvendi quos synodus inique damnaverat, et damnandi, nulla existente synodo, quos oportuit, habuerit facultatem. Deinde", + "candidate_score": 0.6874, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_134_136", + "bdc_text": "Igitur vigesima Novembris die , quae secunda et vigesima constituti colloquii fuit , praesides postquam advenissent , vocatis in Curiam partibus , se suis a principibus praefectos colloquio legatos venisse , et audire paratos esse ostendebant . Itaque tempus videri ad rem ut veniretur Orare , ut omni cum moderatione partes se praeberent , petere , ut Ferdinandi legatio , quae iam venisset , colloquio adhiberetur . Duas deinde epistolas , unam Caesaris , inscriptam utrique , alteram legati Granvellae , parti tantum alteri inscriptam , adhibuerunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_618", + "psc_text": "quibusdam aliis causis amplius deliberandum contingeret, celeriter ad nos relatio dirigatur, ut, pertractata qualitate causarum, nostra quid observari debeat sollicitudo constituat. 6. Hic itaque duo, nisi mea me fallat opinio, attendenda sunt, quae ambo certa et nitida praeseferunt argumenta supremae moderationis a Romanis pontificibus adhibitae in negotiis Orientalium Ecclesiarum. Alterum spectat ad eos poenitentes qui metu adducti lapsi erant. Pro quibus recipiendis Leo ipse eas regulas praescribit quae justitiae haud repugnarent, vel indulgentiae cum justitiae injuria non faverent. Pro his autem reconciliandis misit duos laudatos legatos, Lucentium atque Basilium, quibus cum necessarium commonitorium et institutiones dedisset, nemini, nec ipsi Anatolio Constantinopolitano episcopo, licitum esse poterat ab iisdem vel leviter resilire. Quotquot igitur lapsi ex hoc ordine ad pristina ecclesiastica officia, dignitates et gradus erant restituendi, nonnisi apostolicae sedis auctoritate absolvi poterant, et antiquis honoribus frui concedebatur. Caeteros vero, qui tamquam schismatis auctores habebantur, quorum causa durior et gravior erat, ex", + "candidate_score": 0.687054, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_357_359", + "bdc_text": "Pontifex magno cunctos ad liberum concilium studio , et expectatum a vobis , et sepe etiam postulatum , vocavit . Verum ubi id indixit , et legati nostri repulsi , et mandata contempta , et denique res omnis infecta fuit . Quanquam autem coactus tum quidem concilium differre reiicereque , et id propositum iisdem de causis mutare est , tamen id eo consilio distulit , ut tempus idoneum nactus , id quod coepisset , aliquando persequeretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_974", + "psc_text": "autem cum haec omnia Anatolio objiciebat, ut tamquam omni prorsus vigore vacuum illum canonem esse proscriberet, utpote profectum ab illis qui auctoritate carebant, atque ab illis qui, aut seducti malis artibus, aut minis deterriti, perfecta libertate minime pollebant, nobis indicare voluit episcopos etiam in generalibus synodis congregatos non alias posse causas tractare et definire, nisi eas quas apostolica Petri sedes discutiendas proposuerat. Hac quippe ducti ratione, pontificii legati protestationibus reclamationibusque usi sunt, ut se praecaverent ab eo canone conscribendo, qui apostolicae sedis commonitorio et institutionibus prorsus repugnabat. De quorum protestationibus, cum ipso Anatolius in epistola ad S. pontificem conqueri voluisset, querimoniam repulit respondendo: In quo quidem multum illos mihi haec scribendo commendas; sed temetipsum, quod eis parere nolueris, dum illicita moliris, accusas, superflue non concedenda et insalubriter tibi contraria concupiscens. quae nullum umquam nostrum poterunt obtinere consensum. 2. Jam vero his paululum insistere mihi opus est, ut vetustam illorum temporum", + "candidate_score": 0.68693, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_372_374", + "bdc_text": "Sed longa post hanc orationem deliberatio et partium inter se , et seorsim , et partium cum legato Caesaris fuit , qui dum pontificis legato respondendum esset , quaereretur , intercessit . Caesaris legatus , tolerabilius iudicans pontificis authoritatem prorsus dissimulari , quam illius legatum , coram se teste , aliqua ignominia affici , cum crederet nostros protestatione contra pontificem gravi usuros esse , omni studio laboravit ut ne privatum , sed ut commune partis utriusque responsum daretur . Nostri , quia ab adversariis pontifex et dominus et pater et sanctissimus vocaretur agnoscereturque , a nobis omnia contra , ut Antichristus , et ut inimicus veritatis saepissime notaretur , respondere eadem ad orationem eandem tam diversa sentientes minime posse existimabant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_386", + "psc_text": "datum appellationis libellum, at vero ad quem appellatum sit prorsus non lego. Hinc occasionem arripit exagitandi Joannem David, qui scripsit perspicuum esse Romanum pontificem fuisse appellatum, cum necesse sit omnem appellationem alicui judici deferri. Cum igitur Flavianus libellum appellationis legatis dedit, in eis jurisdictionem agnovit recipiendae appellationis. Quod ipsis jus haudquaquam tamquam hominibus privatis convenire poterat; unde necesse est ut tamquam papae legatis libellum tradiderit, quia pontificem pro idoneo appellationis discutiendae judice agnovit. Eum ergo exagitat quod ita scripsisset recedendo a regulis jurisdicendi, ignoraveritque quod nemo nescit qui forum a limine salutavit. Subjicit deinde idem Quesnellus, secundum juris Romani formam, libellum appellationis dari ei ad quem appellatum est, qui litigatori decernat apostolos, id est litteras dimissorias. Atque tandem in medium profert Pauli exemplum a praeside Festo ad Caesarem appellantis: Non alteri (ait) quam ipsi praesidi vocem appellantis direxit. Jam vero Flavianus a Dioscoro ejusque infausta synodo appellans ad aliud concilium,", + "candidate_score": 0.6868, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_372_374", + "bdc_text": "Sed longa post hanc orationem deliberatio et partium inter se , et seorsim , et partium cum legato Caesaris fuit , qui dum pontificis legato respondendum esset , quaereretur , intercessit . Caesaris legatus , tolerabilius iudicans pontificis authoritatem prorsus dissimulari , quam illius legatum , coram se teste , aliqua ignominia affici , cum crederet nostros protestatione contra pontificem gravi usuros esse , omni studio laboravit ut ne privatum , sed ut commune partis utriusque responsum daretur . Nostri , quia ab adversariis pontifex et dominus et pater et sanctissimus vocaretur agnoscereturque , a nobis omnia contra , ut Antichristus , et ut inimicus veritatis saepissime notaretur , respondere eadem ad orationem eandem tam diversa sentientes minime posse existimabant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_435", + "psc_text": "demandatum fuisse munus agendi personam summi pontificis, hujusque locum tenendi; postremos autem destinatos fuisse, ut totius Occidentalis sanctae synodi sententiam oecumenico concilio exponerent. Diversitas ergo haec personarum et legationum plane evertit illud Quesnellianum commentum, quo auctor contendebat legatos apostolicae sedis omnium Occidentalium nomine interfuisse synodo, omniumque personam egisse. 17. Hanc deinde diversitatem pariter ex Actis Ephesini generalis concilii colligimus: neque urgemur verbis S. Cyrilli a Quesnello recitatis. Nam S. Cyrillus quamvis ibidem distinctam non faciat mentionem singulorum legatorum, tamen sine nominum expressione indicat eos qui apostolicae sedis locum tenebant, et deinde eos quos Occidentalis synodus sub Coelestino coacta instituerat; idcirco dixit: Deposuerunt enim supplentes locum sedis apostolicae, totiusque synodi sanctissimorum Deoque dilectissimorum Occidentalium episcoporum. Utrosque autem legatos suam operam impendere debuisse aequanimiter pro apostolicae sedis juribus, patet ex commonitorio quod idem S. Coelestinus ipsis dederat, praecipiendo ut Ephesum convenientibus, ad S. fratrem et coepiscopum nostrum Cyrillum consilium omne converterent, et", + "candidate_score": 0.686782, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_377_379", + "bdc_text": "sibi vero aut necessitudinem hanc adimeret , aut libere respondendi locum faceret . Post longam decertationem hoc denique legatus a nostris impetravit , ut legato Pontificis , ceu privato homini , omni pontificis mentione omissa , responderetur . In eo igitur responso actae primum pro ista ad pacem hortatione gratiae , tum studium et voluntas erga concordiam declarata , verbis utrunque paucis fuit , omni pontificis mentione praetermissa .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_975", + "psc_text": "querimoniam repulit respondendo: In quo quidem multum illos mihi haec scribendo commendas; sed temetipsum, quod eis parere nolueris, dum illicita moliris, accusas, superflue non concedenda et insalubriter tibi contraria concupiscens. quae nullum umquam nostrum poterunt obtinere consensum. 2. Jam vero his paululum insistere mihi opus est, ut vetustam illorum temporum doctrinam assequamur, atque intelligamus an pontificiis legatis primus dumtaxat honoris locus in generalibus synodis concederetur, vel jurisdictionis; et an synodis jure aliquid liceat statuere, reclamantibus protestantibusque Romanorum pontificum legatis; et denique an generalis ipsa synodus supra Romanum pontificem polleat potestate. At tres istas quaestiones, quae aliquando theologorum ingenia torquere consueverunt, ob quorumdam novas doctrinas, perperam in vulgus sparsas, liquido hic a S. Leone esse definitas, quis non videt? Illis namque non honoris titulo dumtaxat aliis episcopis praeesse datur, quibus caeteri episcopi parere tenentur; cum nemini jurisdictione privato parere teneamur, nec quidquam jure validum et ratum esse potest, cui protestationibus reclamationibus", + "candidate_score": 0.686736, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_373_375", + "bdc_text": "Caesaris legatus , tolerabilius iudicans pontificis authoritatem prorsus dissimulari , quam illius legatum , coram se teste , aliqua ignominia affici , cum crederet nostros protestatione contra pontificem gravi usuros esse , omni studio laboravit ut ne privatum , sed ut commune partis utriusque responsum daretur . Nostri , quia ab adversariis pontifex et dominus et pater et sanctissimus vocaretur agnoscereturque , a nobis omnia contra , ut Antichristus , et ut inimicus veritatis saepissime notaretur , respondere eadem ad orationem eandem tam diversa sentientes minime posse existimabant . Nunquam hoc ne Caesarem ipsum obtinere potuisse , ut Pontificem iis in caussis agnoscerent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_619", + "psc_text": "Constantinopolitano episcopo, licitum esse poterat ab iisdem vel leviter resilire. Quotquot igitur lapsi ex hoc ordine ad pristina ecclesiastica officia, dignitates et gradus erant restituendi, nonnisi apostolicae sedis auctoritate absolvi poterant, et antiquis honoribus frui concedebatur. Caeteros vero, qui tamquam schismatis auctores habebantur, quorum causa durior et gravior erat, ex Leonis sanctione ad honores et gradus, ad communionem et reconciliationem, sub quocumque satisfactionis signo et testimonio suscipere vel amittere cautum erat; quoniam maturius judicium de his aliisque causis quae poterant insurgere summus pontifex habere sibi reservavit. Haec duo quidem studiose dissimulasse Quesnellum censendum est. Ea nimirum ductus ratione, ne fateri cogeretur quae passim in adornandis S. pontificis Operibus inficiatur; tot tantisque semper adhibitis violentis interpretationibus, quas sibi sufficere arbitrabatur ad abolendam Romanorum pontificum auctoritatem in Orientalium causis judicandis. Studiose quidem hujus epistolae argumenta dissimulasse, produnt annotationes ad Leoninas epistolas, quas ad secundi tomi calcem apposuit. Hanc enim inter caeteras veluti", + "candidate_score": 0.686566, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_230_232", + "bdc_text": "cum de nobis arbitrandum , inter arbitros stare vidisses , et eos quidem plerosque maxime et veritati et nobis infestos , quod illorum libelli seditiosissimi non ita pridem emissi palam declarant . Ad haec arbitri tres non hi erant , qui se possent inferre medios , cum ex professo partis alterius causam tuerentur , et Palatini legatus unus fungi offitio vere posse videretur . Quonam enim pacto hi episcopi , quorum unus episcopatum unum maximum , alter maximos duos , tertius tres maximos , et inter eos archiepiscopatus duos , omnia haec contra omne divinum et humanum ius tenent , quique nullum in vita munus episcopi unquam obeunt , de iis hominibus aut arbitrari aeque , aut arbitros in eorum causa audienda aequos constituere possent , qui totum hoc tyrannidis in Ecclesia genus ceu blasphemum et impium ex professo execrantur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_83", + "psc_text": "existentibus collaberetur. Ait namque: Cum autem ad interlocutionem examinis vestri Eutyches responderit, dicens: Confiteor ex duabus naturis fuisse Dominum nostrum ante adunationem, post adunationem vero unam naturam confiteor. Hocce enim assertum fidei dogmatibus prorsus contrarium, cum Eutyches interloquendum protulisset, haudquaquam impune et sine ecclesiastica censura erat audiendum. Sed anathemate et exsecratione confodiendum, tamquam aliquod apostolorum symbolo repugnans. Quare S. pontifex summa admiratione in Constantinopolitanos judices commotus eos hisce verbis objurgat: Miror tam absurdam tamque perversam ejus professionem nulla judicantium increpatione reprehensam, et sermonem nimis insipientem nimisque blasphemum ita omissum, quasi nihil quod offenderet esset auditum, etc.. An non igitur in iis Actis S. Leo reperiit quo rationabilius posset Constantinopolitanos judices reprehendere et exagitare, quod minus regulariter sive canonice se gesserint in Eutychianae causae examine et Synodalium Actorum compilatione? An non judicat impiam blasphemam esse illam Eutychetis assertionem, quam Flavianus cum tota illa synodo nulla censura dignam censuit, aut saltem censoria", + "candidate_score": 0.686107, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_373_375", + "bdc_text": "Caesaris legatus , tolerabilius iudicans pontificis authoritatem prorsus dissimulari , quam illius legatum , coram se teste , aliqua ignominia affici , cum crederet nostros protestatione contra pontificem gravi usuros esse , omni studio laboravit ut ne privatum , sed ut commune partis utriusque responsum daretur . Nostri , quia ab adversariis pontifex et dominus et pater et sanctissimus vocaretur agnoscereturque , a nobis omnia contra , ut Antichristus , et ut inimicus veritatis saepissime notaretur , respondere eadem ad orationem eandem tam diversa sentientes minime posse existimabant . Nunquam hoc ne Caesarem ipsum obtinere potuisse , ut Pontificem iis in caussis agnoscerent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_386", + "psc_text": "datum appellationis libellum, at vero ad quem appellatum sit prorsus non lego. Hinc occasionem arripit exagitandi Joannem David, qui scripsit perspicuum esse Romanum pontificem fuisse appellatum, cum necesse sit omnem appellationem alicui judici deferri. Cum igitur Flavianus libellum appellationis legatis dedit, in eis jurisdictionem agnovit recipiendae appellationis. Quod ipsis jus haudquaquam tamquam hominibus privatis convenire poterat; unde necesse est ut tamquam papae legatis libellum tradiderit, quia pontificem pro idoneo appellationis discutiendae judice agnovit. Eum ergo exagitat quod ita scripsisset recedendo a regulis jurisdicendi, ignoraveritque quod nemo nescit qui forum a limine salutavit. Subjicit deinde idem Quesnellus, secundum juris Romani formam, libellum appellationis dari ei ad quem appellatum est, qui litigatori decernat apostolos, id est litteras dimissorias. Atque tandem in medium profert Pauli exemplum a praeside Festo ad Caesarem appellantis: Non alteri (ait) quam ipsi praesidi vocem appellantis direxit. Jam vero Flavianus a Dioscoro ejusque infausta synodo appellans ad aliud concilium,", + "candidate_score": 0.685928, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_372_374", + "bdc_text": "Sed longa post hanc orationem deliberatio et partium inter se , et seorsim , et partium cum legato Caesaris fuit , qui dum pontificis legato respondendum esset , quaereretur , intercessit . Caesaris legatus , tolerabilius iudicans pontificis authoritatem prorsus dissimulari , quam illius legatum , coram se teste , aliqua ignominia affici , cum crederet nostros protestatione contra pontificem gravi usuros esse , omni studio laboravit ut ne privatum , sed ut commune partis utriusque responsum daretur . Nostri , quia ab adversariis pontifex et dominus et pater et sanctissimus vocaretur agnoscereturque , a nobis omnia contra , ut Antichristus , et ut inimicus veritatis saepissime notaretur , respondere eadem ad orationem eandem tam diversa sentientes minime posse existimabant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_426", + "psc_text": "videatur, quam S. Leo indicare voluit ea scribendi formula: Leo, et sancta synodus, quae Romae convenit. 15. Gravioris tamen momenti est altera illa fallacia, quam idem Quesnellus subjecit, qua unice usus est ad Romanorum pontificum auctoritatem elevandam, et inter angustissimos limites restringendam. Quapropter eum rogare oportet undenam hauserit S. Leonis legatos ad istud munus fuisse assumptos totius Occidentalis synodi mandato et delegatione? Eos autem e suo latere S. Leonem misisse, quocumque alio episcopo inconsulto nobis persuadent illae scribendi formulae: Quos e latere meo misi; qui vice mea sancto conventui vestrae fraternitatis intersint; qui vicem praesentiae meae implere sufficerent, et aliae hujusmodi, quas frequenter offendimus in epistolis, cum ante tum post Ephesinam synodum scriptis. Vel ergo Quesnellus dare debet in solo Romano episcopo totius Occidentis synodi auctoritatem residere, vel legatos illos solius Romani pontificis personam gesisse. Si primum, jam Romanus pontifex solus totius synodi habet auctoritatem, potest solus statuere, definire, judicare,", + "candidate_score": 0.685869, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_373_375", + "bdc_text": "Caesaris legatus , tolerabilius iudicans pontificis authoritatem prorsus dissimulari , quam illius legatum , coram se teste , aliqua ignominia affici , cum crederet nostros protestatione contra pontificem gravi usuros esse , omni studio laboravit ut ne privatum , sed ut commune partis utriusque responsum daretur . Nostri , quia ab adversariis pontifex et dominus et pater et sanctissimus vocaretur agnoscereturque , a nobis omnia contra , ut Antichristus , et ut inimicus veritatis saepissime notaretur , respondere eadem ad orationem eandem tam diversa sentientes minime posse existimabant . Nunquam hoc ne Caesarem ipsum obtinere potuisse , ut Pontificem iis in caussis agnoscerent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_416", + "psc_text": "a scriptoribus distincta non fuerint, liberum deinde fuit ipsis pro arbitrio ratiocinari, et in diversas sententias et opiniones abire, prout iis erit exploratum qui Launoii, Petri de Marca, Quesnelli, Joannis Davidis, aliorumque scripta lustrarunt. Verumtamen alias et alias horum scriptorum inter se dissidentium interpretationes in praesens hic subjicere supervacaneum arbitramur. Cum eorum nullus S. pontificis scribendi rationem fuerit assecutus; quamvis ad Sardicenses canones unice attendentes, variis divinationibus usi sint, de quibus verba facere in praesens praetermittimus, ut quantum possumus pedetentim in Quesnellianis dictis examinandis studium impendamus. « Non ergo ad unicum (ait) ex Occidentalibus episcopum cum provinciali vel dioecesana synodo provocatum est. » Sed quis cum veritate affirmavit, vel umquam affirmabit, hoc quod sibi imaginatur Quesnellus? Qui tantum bardus et plumbeus sit in hanc sententiam abibit. Nos tamen non ideo Romanum pontificem cum provinciali aut dioecesana synodo appellatum dicimus, quod Romam adventante Hilaro, S. Leonis ad Ephesinam synodum legato, quando", + "candidate_score": 0.685453, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_375_377", + "bdc_text": "Nunquam hoc ne Caesarem ipsum obtinere potuisse , ut Pontificem iis in caussis agnoscerent . Itaque Caesaris legatum orabant , ipse pro se ut pontificis legato responderet , quod maxime vellet , et quod optimum iudicaret : sibi vero aut necessitudinem hanc adimeret , aut libere respondendi locum faceret .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_386", + "psc_text": "datum appellationis libellum, at vero ad quem appellatum sit prorsus non lego. Hinc occasionem arripit exagitandi Joannem David, qui scripsit perspicuum esse Romanum pontificem fuisse appellatum, cum necesse sit omnem appellationem alicui judici deferri. Cum igitur Flavianus libellum appellationis legatis dedit, in eis jurisdictionem agnovit recipiendae appellationis. Quod ipsis jus haudquaquam tamquam hominibus privatis convenire poterat; unde necesse est ut tamquam papae legatis libellum tradiderit, quia pontificem pro idoneo appellationis discutiendae judice agnovit. Eum ergo exagitat quod ita scripsisset recedendo a regulis jurisdicendi, ignoraveritque quod nemo nescit qui forum a limine salutavit. Subjicit deinde idem Quesnellus, secundum juris Romani formam, libellum appellationis dari ei ad quem appellatum est, qui litigatori decernat apostolos, id est litteras dimissorias. Atque tandem in medium profert Pauli exemplum a praeside Festo ad Caesarem appellantis: Non alteri (ait) quam ipsi praesidi vocem appellantis direxit. Jam vero Flavianus a Dioscoro ejusque infausta synodo appellans ad aliud concilium,", + "candidate_score": 0.685417, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_535_537", + "bdc_text": "de quibus solis , ut ne sententiam dicere , sed tantum ut velut advocati sententiam dicentibus in causa adesse possent , cautum fuisset . Iam quia compertum esset , pauciorum sententias saepissime meliores , his praesertim in rebus esse in eo colloquio , ubi sine praeiuditio veritas sola vestigetur , elidi cuiusquam sententiam sine religione non posse . Itaque certum esse , neque ab ipsis secus Caesaris mandatum intellectum fuisse , quam ut delectorum voces et sententiae essent in hoc colloquio liberae , ac ut omnes ad Caesarem referrentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_495", + "psc_text": "nondum Athanasii verborum vim perfecte assecuti sumus, nisi perpendamus neminem deterreri posse ex arbitrarii judicis sententia, vigore compromissi lata, quod compromissum haberi non potest, nisi litigantes inter se convenientes spondeant pacifice stare velle secuturo judicio. Cum igitur Eusebiani litteras dantes ad Julium pontificem, ut, si vellet, ipse, synodo omni remota, judicaret Athanasium deterrere voluerunt, jam ad illud tribunal provocare intendebant, citra quod non amplius illis licebat tergiversationes quaerere, appellationes interponere, quia peremptorium et ultimum judicium erat proferendum, quo supposito, ut ipsi Eusebiani in votis habebant, Athanasio amplius ad suam Alexandrinam Ecclesiam redire non fuisset concessum. Peremptorii enim et ultimi judicii ea conditio est, ut condemnato omnis spes auferatur amplius dissidendi, ac propterea hoc judicii genus dumtaxat terrorem incutere potest. Eusebiani ipsi praeterea non ex jure compromissi, sed verae appellationis suos legatos Romam mittere coacti fuerunt, qui nusquam de concilio habendo unum verbum protulerunt, nisi quando, videntes se convictos atque 421", + "candidate_score": 0.685359, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_557_559", + "bdc_text": "Posse enim fieri , ut , audita una in re multorum sententia , et doctorum hominum disputationibus versata , de sua quidam sententia desistant . Itaque grave et intolerabile praeiuditium hoc esse , cum ante causae ex utraque parte cognitionem suffragia praeriperentur . Pontificiam Synodum ideo se recusasse , quia iudicem et adversarium eundem ferre minime voluissent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_216", + "psc_text": "Nam imprimis duo ibi paucis petit. Praesidium videlicet contra factiosos calumniatores, qui insidias ei struxerant; deinde judicium, seu sententiam in fidei quaestione. Et quid aliud petere solent quotquot canonicam appellationem interponere consueverunt, nisi praesidium ad calumniantium insidias evertendas, et sententiam circa ea de quibus quaestio acta est? Etiam accedit Eutychen canonice latam in concilio sententiam recusasse, et recusationem publicis contestatoriis libellis confirmasse. Sed illa verba veram appellationem praeseferre clarius ostendunt alia quae laudatis immediate subdidit, quaeque Quesnellus prorsus annotare praetermisit. Et nullam deinceps permittere a factiosis contra me calumniam procedere, et non excuti, et eximi de numero orthodoxorum, etc. An non plenum integrumque ejus causae judicium ei reservari intendit ad quem scribit et provocat? 362 Quare inepte et insulse ludere Quesnellus mihi videtur, qui Lupum quasi lippum alloquens, ait: « Vides, mi Lupe, quod videre non vis; ut Eutyches ad religionis defensores confugiat, non ut judices appellet; ut obsecretur nullum", + "candidate_score": 0.685215, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_145_147", + "bdc_text": "Data haec secunda Novembris , reddita vigesima et secunda fuit , palam ipsa quoque quaesitam , non vitatam per Praesides et legatum moram esse arguens . Erat enim de legato minime dubium . Quo nam enim pacto res ulla privata , quali in re illum hoc se tempore Vesontii occupavisse constabat , misso ad tantum colloquium audiendum Caesaris ad imperium legato obstare potuit ?", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_292", + "psc_text": "ex temporis nota manifestum est. Signata quippe fuit III idus Octobris ejusdem anni. Utcumque tamen res contigerit; videlicet, an Leo habuerit nuntium qui legatorum iter anteverteret; an metuerit quod legati Augustam prohiberentur adire, ignoramus. Unum tamen exploratum est, S. Leonem omne studium adhibuisse, omniaque quaesivisse media ut Orientalium scandala abolerentur, et catholica fides ibidem laesa et quasi periclitans firmaretur. Aliam tamen Quesnelli conjecturam, qua sibi persuasit XII kalendas Julii legatos adhuc Romae fuisse retentos praecedenti capite jam nos rejecimus, ideoque eam missam facimus. 8. Interim vero, profectis jam apostolicae sedis legatis, S. Leo litterarum commercium cum S. Flaviano non intermisit. Nam cum ab eo novas litteras per Basilium diaconum accepisset, duodecimo kalendas Augusti ad eum rescripsit, suisque in litteris, ut strenue contra inimicos nativitatis et crucis Christi dimicaret, quin ab adversariorum potestatibus et insidiis territaretur adhortatur. Ut hanc animi firmitatem ei suaderet Pauli apostoli verbis usus est: In nullo terreamini", + "candidate_score": 0.68519, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_357_359", + "bdc_text": "Pontifex magno cunctos ad liberum concilium studio , et expectatum a vobis , et sepe etiam postulatum , vocavit . Verum ubi id indixit , et legati nostri repulsi , et mandata contempta , et denique res omnis infecta fuit . Quanquam autem coactus tum quidem concilium differre reiicereque , et id propositum iisdem de causis mutare est , tamen id eo consilio distulit , ut tempus idoneum nactus , id quod coepisset , aliquando persequeretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_264", + "psc_text": "mensis. Si ergo sanctus pontifex tum miserat suos legatos, non est cur, despecta auctoritate aliorum omnium manuscriptorum et praecedentium editorum, conjectari velimus aut possimus, duodecimo kal. Junii nondum esse profectos, idque minime inferendum esse contendamus ex una dumtaxat voce amanuensis lapsum non obscure praeseferente et indicante, cum omnia tum mss. tum edita exemplaria, subsecutos, non subsecuturos, exhibeant. Accedit quod si tamdiu iter aggredi protraxissent, cum concilium kal. Augusti esset inchoandum, jam vix tempus illis superfuisset Ephesum praestituta die attigendi. Et propterea studium illud a S. Leone adhibitum pro frustrandis malis Eutychianorum artibus minus prudens fuisset, cum ob talem tantamque temporis prolatationem ei discrimini se exposuisset, ut, annitentibus qui Eutychianae causae patrocinabantur, concilium inchoaretur et ad exitum perduceretur, minime exspectatis apostolicae sedis legatis. Nec quidquam in Quesnelli favorem concludere potest epistola illa 34, ad quam provocat, quamque illis vocibus Leo Magnus orditur: Profectis jam nostris quos ad vos in fidei causa", + "candidate_score": 0.685104, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_360_362", + "bdc_text": "Et hactenus quidem occasio se nulla dedit , cum essent quaesitae multae . Nunc autem Carolus primogenitus Ecclesiae filius ad id concilium Pontificis exequendum ( ut fidus Sanctae Romanae Ecclesiae advocatus est ) cum hoc colloquium , tum illa mox deinde futura Ratisponae Comitia , velut viam aditumque ad generale Concilium instituisset , me ut hic vobiscum adessem iussit voluitque . Et quia is nunc dies adest , quo de salute publica , et de Ecclesiae dignitate summa , deque rebus maximis deliberatur , oro , ut cogitare velitis , quid vos conveniat facere per omniaque divina et humana iura obtestor , ut conciliationis rationem habeatis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_400", + "psc_text": "pontificis Leonis, cujus personam agebant, interdictum exspectaretur. Hanc autem reclamationem veram appellationem 401 esse dicendam quis negare audebit; vel cum Quesnello omnia effugia hinc inde quaerenti affirmabit Flavianum Theodoretum provocasse, ut dumtaxat Occidentalibus appellatio innotesceret; eumque potius appellationis libello fuisse adeundum, qui et Ecclesiae totius apex summus, et in fidei causa universalis est veluti procurator? Nova loquendi formula, novum Romani pontificis officium hactenus a nemine quod sciam excogitatum. Sed commentum refellere, etiam sepositis tot sanctissimorum Patrum sententiis qui Romanum pontificem verum legitimumque judicem controversiarum fidei appellarunt, antequam de praesenti tabula manum removeamus, ostendemus. 9. Et quidem si pontificii legati libellum appellationis Flaviani accepissent, ut Leoni tamquam procuratori hujus causae deferrent, certe S. Leo ante oecumenicam synodum, quam cogere curabat, nullum prorsus decretum aut interdictum tulisset, non irrita et nulla in aliis et aliis suis epistolis Ephesina Acta solemniter declarasset, numquam e medio tulisset tamquam injustam Dioscori et illius synodi sententiam", + "candidate_score": 0.68507, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_231_233", + "bdc_text": "Ad haec arbitri tres non hi erant , qui se possent inferre medios , cum ex professo partis alterius causam tuerentur , et Palatini legatus unus fungi offitio vere posse videretur . Quonam enim pacto hi episcopi , quorum unus episcopatum unum maximum , alter maximos duos , tertius tres maximos , et inter eos archiepiscopatus duos , omnia haec contra omne divinum et humanum ius tenent , quique nullum in vita munus episcopi unquam obeunt , de iis hominibus aut arbitrari aeque , aut arbitros in eorum causa audienda aequos constituere possent , qui totum hoc tyrannidis in Ecclesia genus ceu blasphemum et impium ex professo execrantur . Nam quod Caesaris legatum attinebat , de eius , eiusque principis , cuius legatus erat , de nobis nostraque doctrina et factis sententia , magis evidens argumentum nullum expectari poterat , quam id mandatum , quod erat eodem tempore contra nos velut iudicatum certum editum , quae quanquam talia essent , nostris tamen hominibus , doctrinae suae , quam esse solidam et firmam scirent , rationem reddere , loco semel quantumvis iniquo facto , est visum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_65", + "psc_text": "jurisdictionis discretio dabatur: atque cum omnes ad apostolatum munus essent electi, unus vero solus caeteris praeeminebat. Quoniam (ait) et inter beatissimos apostolos in similitudine honoris fuit quaedam discretio potestatis. Et cum omnium par esset electio, uni tamen datum est, ut caeteris praeemineret. Auditne Quesnellus? Similes in characteris et dignitatis honore quem gradus non admittere satis est exploratum; dispares vero in potestatis praerogativa, quia unus caeteris debet praesidere: Qua ergo ratione, vel quibus Leonis verbis ductus, jurium aequalitatem inter episcopos jactare potuit Quesnellus? Non enim in jurisdictione exercenda, vel in judiciis ferendis omnes episcopi omnia sibi vindicare possunt. Cum, auctore eodem Leone, divina aeque ac ecclesiastica dispositione factum sit ut singuli in singulis provinciis essent quorum inter fratres prima haberetur sententia; et rursus quidam in majoribus urbibus constituti sollicitudinem susciperent ampliorem, per quos ad unam Petri sedem universalis Ecclesiae cura conflueret, et nihil usquam a suo capite dissideret. Si itaque toto", + "candidate_score": 0.685027, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_373_375", + "bdc_text": "Caesaris legatus , tolerabilius iudicans pontificis authoritatem prorsus dissimulari , quam illius legatum , coram se teste , aliqua ignominia affici , cum crederet nostros protestatione contra pontificem gravi usuros esse , omni studio laboravit ut ne privatum , sed ut commune partis utriusque responsum daretur . Nostri , quia ab adversariis pontifex et dominus et pater et sanctissimus vocaretur agnoscereturque , a nobis omnia contra , ut Antichristus , et ut inimicus veritatis saepissime notaretur , respondere eadem ad orationem eandem tam diversa sentientes minime posse existimabant . Nunquam hoc ne Caesarem ipsum obtinere potuisse , ut Pontificem iis in caussis agnoscerent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_446", + "psc_text": "» Ecce novum Quesnelli somnium. Jam sibi imaginatur adversarium David vicisse; canit victoriam, quod probaverit appellationes ad unicum Romanum pontificem ecclesiasticae consuetudini et synodorum juribus repugnare, cum potius lugere debuisset cladem sibi imminentem, ob gravissima commenta forte artificiose congesta, ad Romanorum pontificum auctoritatem elevandam et dejiciendam. Interim vero quid dicendum sit de epistola S. pontificis ad Galliarum episcopos, nostra scribendi ratio haud permittit referamus. De ea enim agemus in altero tomo Operum S. Leonis, vel hujus gesta recensentes post Chalced. concilium, ne temporum rationes confundere videamur. Dumtaxat in praesens annotamus nullam in ea fieri mentionem de Flaviani appellatione, circa quam nostra controversia versatur. Galliarum episcopos dumtaxat certiores facit de accepta ipsorum fidei professione synodaliter habita, qua subscripserunt epist. dogmaticae de Verbi incarnatione, quam jam pridem tamquam certam fidei regulam a cunctis sequendam scripserat ad Flavianum. Gratias agit Deo quod summa consensione absque concertationum strepitu evangelicae apostolicaeque traditioni adhaerere delegissent. Nec", + "candidate_score": 0.684839, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_373_375", + "bdc_text": "Caesaris legatus , tolerabilius iudicans pontificis authoritatem prorsus dissimulari , quam illius legatum , coram se teste , aliqua ignominia affici , cum crederet nostros protestatione contra pontificem gravi usuros esse , omni studio laboravit ut ne privatum , sed ut commune partis utriusque responsum daretur . Nostri , quia ab adversariis pontifex et dominus et pater et sanctissimus vocaretur agnoscereturque , a nobis omnia contra , ut Antichristus , et ut inimicus veritatis saepissime notaretur , respondere eadem ad orationem eandem tam diversa sentientes minime posse existimabant . Nunquam hoc ne Caesarem ipsum obtinere potuisse , ut Pontificem iis in caussis agnoscerent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_975", + "psc_text": "querimoniam repulit respondendo: In quo quidem multum illos mihi haec scribendo commendas; sed temetipsum, quod eis parere nolueris, dum illicita moliris, accusas, superflue non concedenda et insalubriter tibi contraria concupiscens. quae nullum umquam nostrum poterunt obtinere consensum. 2. Jam vero his paululum insistere mihi opus est, ut vetustam illorum temporum doctrinam assequamur, atque intelligamus an pontificiis legatis primus dumtaxat honoris locus in generalibus synodis concederetur, vel jurisdictionis; et an synodis jure aliquid liceat statuere, reclamantibus protestantibusque Romanorum pontificum legatis; et denique an generalis ipsa synodus supra Romanum pontificem polleat potestate. At tres istas quaestiones, quae aliquando theologorum ingenia torquere consueverunt, ob quorumdam novas doctrinas, perperam in vulgus sparsas, liquido hic a S. Leone esse definitas, quis non videt? Illis namque non honoris titulo dumtaxat aliis episcopis praeesse datur, quibus caeteri episcopi parere tenentur; cum nemini jurisdictione privato parere teneamur, nec quidquam jure validum et ratum esse potest, cui protestationibus reclamationibus", + "candidate_score": 0.684785, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_557_559", + "bdc_text": "Posse enim fieri , ut , audita una in re multorum sententia , et doctorum hominum disputationibus versata , de sua quidam sententia desistant . Itaque grave et intolerabile praeiuditium hoc esse , cum ante causae ex utraque parte cognitionem suffragia praeriperentur . Pontificiam Synodum ideo se recusasse , quia iudicem et adversarium eundem ferre minime voluissent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_130", + "psc_text": "An recordatus est doctissimus antistes veteres recusationem pro appellatione accepisse? An non animadvertit ad Rustici annotationem, qua fassus est, sententiam a Constantinopolitana synodo in Eutychen latam suspensam fuisse vigore litterarum 344 S. Leonis? Nec quidquam conficit quod objiciat Eutychen appellasse alias sedes, quia appellavit synodos Romanam, Alexandrinam, Hierosolymitanam et Thessalonicensem; sed clanculum, et in aurem Patricii Florentii, post judicium factum et post solutam synodum. At haec repugnant cum iis quae testatus est Basilius episcopus, qui recogitans ad ea quae jampridem a pluribus mensibus contigerant, testatus est quod adhuc conventu sedente, et forte cum sententiam in se latam recusavit, se totum commisit ad judicium Romani et Alexandrini antistitis. Certe Basilii testimonio pluris faciendum est quam Constantini monachi, hominis sibi non constantis, haeretici et versipellis, qui omnibus suae artis nervis conabatur ostendere Acta illa Constantinopolitanae synodi esse corrupta atque falsata. Verum quare Alexandrinum episcopum etiam Eutyches nominaverit, non est cur nos dicamus,", + "candidate_score": 0.684743, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_373_375", + "bdc_text": "Caesaris legatus , tolerabilius iudicans pontificis authoritatem prorsus dissimulari , quam illius legatum , coram se teste , aliqua ignominia affici , cum crederet nostros protestatione contra pontificem gravi usuros esse , omni studio laboravit ut ne privatum , sed ut commune partis utriusque responsum daretur . Nostri , quia ab adversariis pontifex et dominus et pater et sanctissimus vocaretur agnoscereturque , a nobis omnia contra , ut Antichristus , et ut inimicus veritatis saepissime notaretur , respondere eadem ad orationem eandem tam diversa sentientes minime posse existimabant . Nunquam hoc ne Caesarem ipsum obtinere potuisse , ut Pontificem iis in caussis agnoscerent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_478", + "psc_text": "Julium Romanum pontificem appellavit? Cur Julius ipse solemni judicio volens diligentius Athanasii innocentiam inquirere, et universis catholicis patefacere, compulit accusatores, saltem per suos legatos, Romam venire, ut rationem redderent, quod praeter apostolicae sedis consensum apud Tyrium convenissent, ut falsa crimina sanctissimo viro intentarent? Quare tandem Ariani Eusebianique evocati ab ipso Julio ad causam coram se dicendam, non protestantur de judici incompetentia? Alias et alias utique tergiversationes eos adhibuisse, ut publicam ignominiam, quam sibi imminere cognoscebant, praecaverent, certissima monumenta fidem faciunt. Defatigasse quoque Athanasium, qui eorum in Urbem adventum, sicut promiserant, ad quindecim menses praestolatus est, non ignoramus. At inficias ivisse causam de qua agebatur in quaestionem adduci posse in apostolicae sedis tribunali, ad quod Athanasius provocaverat, quis umquam potuit aut poterit affirmare? 3. Et quidem Eusebianos Arianosque episcopos minime ausos fuisse inficiari Romani pontificis jurisdictionem, qua ad Urbem venire se compulsos intellexerunt, perspicue innotescit ex iteratis turbis quas contra eumdem", + "candidate_score": 0.684234, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_231_233", + "bdc_text": "Ad haec arbitri tres non hi erant , qui se possent inferre medios , cum ex professo partis alterius causam tuerentur , et Palatini legatus unus fungi offitio vere posse videretur . Quonam enim pacto hi episcopi , quorum unus episcopatum unum maximum , alter maximos duos , tertius tres maximos , et inter eos archiepiscopatus duos , omnia haec contra omne divinum et humanum ius tenent , quique nullum in vita munus episcopi unquam obeunt , de iis hominibus aut arbitrari aeque , aut arbitros in eorum causa audienda aequos constituere possent , qui totum hoc tyrannidis in Ecclesia genus ceu blasphemum et impium ex professo execrantur . Nam quod Caesaris legatum attinebat , de eius , eiusque principis , cuius legatus erat , de nobis nostraque doctrina et factis sententia , magis evidens argumentum nullum expectari poterat , quam id mandatum , quod erat eodem tempore contra nos velut iudicatum certum editum , quae quanquam talia essent , nostris tamen hominibus , doctrinae suae , quam esse solidam et firmam scirent , rationem reddere , loco semel quantumvis iniquo facto , est visum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_394", + "psc_text": "in Theodosii mentem revocabat debitum fidei a majoribus acceptae defendendae, addit pariter defendendum esse summi sacerdotis honorem, et dignitatem propriae venerationis beato apostolo Petro intemeratam, et in nostris temporibus conservare; quatenus beatissimus Romanae civitatis episcopus, cui principatum sacerdotii super omnes antiquitas contulit, locum habeat et facultatem de fide et cacerdotibus judicare. Dicat nunc, amabo, Quesnellus, quomodo potuisset S. Leo Magnus consulere honori suae supremae dignitatis, violatae jurisdictionis suae damna reparare, facultatem quam super omnes antiquitas contulit in integrum restituere, si generalem ex omnibus totius orbis episcopis synodum non coegisset? An non in Ephesina synodo catholica fides, pontificia dignitas, sacerdotii principatus, cathedrae divi Petri honor, fuerunt contempta et solemniter dejecta? In nova ergo solemni synodo, et fides erat firmanda, et apostolicae 400 sedis jura debebant reparari, et propterea appellationem ad se factam a Flaviano ad generale concilium debebat deferre, quamvis sanctus Flavianus ipse solum pontificem, tamquam legitimum suae causae judicem, appellasset.", + "candidate_score": 0.684227, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_373_375", + "bdc_text": "Caesaris legatus , tolerabilius iudicans pontificis authoritatem prorsus dissimulari , quam illius legatum , coram se teste , aliqua ignominia affici , cum crederet nostros protestatione contra pontificem gravi usuros esse , omni studio laboravit ut ne privatum , sed ut commune partis utriusque responsum daretur . Nostri , quia ab adversariis pontifex et dominus et pater et sanctissimus vocaretur agnoscereturque , a nobis omnia contra , ut Antichristus , et ut inimicus veritatis saepissime notaretur , respondere eadem ad orationem eandem tam diversa sentientes minime posse existimabant . Nunquam hoc ne Caesarem ipsum obtinere potuisse , ut Pontificem iis in caussis agnoscerent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_182", + "psc_text": "praecedentium examine, et incognita Eutychis mala fide atque nequitia, Romanus pontifex agere potuisset? An decrevisset damnationem in Eutychen regulariter esse factam, quin judicis partes assumeret, et cognosceret authentica synodalia Acta praecedentis latae sententiae, posthabitis atque neglectis rei condemnati defensionibus? Quid plura? sine praecedenti harum omnium rerum examine, scripto, non verbis tantum, potuisset ordinario judici afferre solatium, decernendo jam in habita inquisitione canonicas leges adimpletas fuisse, Flavianumque ipsum justitiae apices servasse declarare, quin ratum et firmum haberet quidquid contra Eutychen pronuntiatum fuerat? si haec loquendi formulae non innuunt Flavianum postulasse a Leone examen, judicium, decretum, haud scio quasnam magis proprias magisque aptas voces excogitare debuisset ut firmior 355 maneret lata sententia. Et certe magnum solatium est, magnamque defensionem inferiores judices habent, cum eorum judicia ad superiora tribunalia deferuntur, atque ab horum judicibus approbantur. Unde non mirum est quod Flavianus maxime animo perturbatus, et injuria quidem, per Eutychianas turbas, fateatur Rom. pontificis", + "candidate_score": 0.683924, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_383_385", + "bdc_text": "Deinde ostendendum fuit , si qualiter de se profiteretur , Caesaris iussu et imperio , non pontificis nomine adesset , nos eo nomine ut hospitem et spectatorem et adiutorem pacis libenter laturos , ac gratias habituros esse : sin mandatum aliquod nobis offerret a Pontifice , et quod hic faceret , facere se aliqua Pontificis Romani autoritate declararet , nos iam principio protestaturos esse , nobis cum illo negotii nihil hic futurum . Cum iam omnia , quae quidem ad huiusmodi certamina parantur , transacta , et haec de colloquii futuri conditionibus disceptatio composita esse videretur , ecce novam et copiosam magis litigandi materiam adversarii invenerunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_446", + "psc_text": "» Ecce novum Quesnelli somnium. Jam sibi imaginatur adversarium David vicisse; canit victoriam, quod probaverit appellationes ad unicum Romanum pontificem ecclesiasticae consuetudini et synodorum juribus repugnare, cum potius lugere debuisset cladem sibi imminentem, ob gravissima commenta forte artificiose congesta, ad Romanorum pontificum auctoritatem elevandam et dejiciendam. Interim vero quid dicendum sit de epistola S. pontificis ad Galliarum episcopos, nostra scribendi ratio haud permittit referamus. De ea enim agemus in altero tomo Operum S. Leonis, vel hujus gesta recensentes post Chalced. concilium, ne temporum rationes confundere videamur. Dumtaxat in praesens annotamus nullam in ea fieri mentionem de Flaviani appellatione, circa quam nostra controversia versatur. Galliarum episcopos dumtaxat certiores facit de accepta ipsorum fidei professione synodaliter habita, qua subscripserunt epist. dogmaticae de Verbi incarnatione, quam jam pridem tamquam certam fidei regulam a cunctis sequendam scripserat ad Flavianum. Gratias agit Deo quod summa consensione absque concertationum strepitu evangelicae apostolicaeque traditioni adhaerere delegissent. Nec", + "candidate_score": 0.683618, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_335_337", + "bdc_text": "denique utraque in lingua omnia deinde responsa non gravatim oblaturos esse . Itaque sperare , postquam omnia propter colloquium maturandum de se concessissent , caetera praesides , ut duae et viginti voces seorsim singulae audirentur , tum ut in unoquoque articulo sententia cuiusque diligenter annotaretur , curaturos , et moram omnem deinde remoturos esse , sane nemo nostrum post hanc liberalitatem nostrorum , tergiversaturum quemquam aut praesidum aut adversariorum esse . Verum enim vero caetera quidem omnia praesides laudare , quae nos concessissemus , sed de numerandis duobus suffragiis aeque ut antea lubrice respondere , cura et diligentia sua se ea in re Caesari satis facturos , formam vero iuramenti ab se et legato comprehensam nobis exhibituros esse per praesidum responsum datum tertia Decembris fuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_224", + "psc_text": "Quare noster adversarius sibi nimium blandiens suam appendicem hisce clausit verbis. « Certe haec sola posteriora verba: Ad vos, religionis defensores, etc., meridiano sole patefaciunt non ad unum, sed ad plures missum fuisse hoc qualecumque scriptum. » At quidem ex mea sententia non majus robur Quesnelli conjecturae ex istis, quae ejus appendicem claudunt, obtinere potuerunt. Nam quamvis, ut diximus, in illa epigraphe honoris nomina desiderentur, id forte amanuensis vitio dare oportet, cum aliunde ex illis vocibus, ad papam urbis Romae Leonem, id omne habeamus, unum dumtaxat nominari, cui juxta primatus ecclesiastici jura de fidei negotiis et de presbyterorum depositione spectabat judicare. Fateor deinde nullam expressam apostolicae sedis mentionem haberi, omisisse quoque illius splendorem et praerogativas praedicare. Quid tamen? Ergo scriptum hoc, qualecumque sit, ad plures fuit missum? Figmentum apage! Non consuevit imprimis Eutyches in suis conscribendis epistolis atque libellis se exercere in praedicandis splendore et praerogativis eorum ad quos provocabat.", + "candidate_score": 0.683483, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_224_226", + "bdc_text": "Caeterum , antequam de istorum articulorum disceptatione , et velut iuris quadam inter nos et Praesides actione dicam , pauca prius de totius colloquii ratione sunt explicanda . Tribus ex partibus colloquium totum , qualiter institutum fuerat , constare oportebat , arbitrorum , reorum , qui nos eramus , et accusatorum , qui erant nostri adversarii . Excuti enim nostra confessio ut aliqua emissa vox digna iudicii severitate , et facta per nos religionis mutatio , ut aliquod infame crimen gravi poena multandum , utrumque ad communem Christi doctrinae regulam , praesidibus audientibus et iudicantibus , adversariis accusantibus et refellentibus , nobis autem defendentibus , debebat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_82", + "psc_text": "divinitus explicaverit, suggillaveritque Eutychen tamquam stultum et insanum, qui nolebat intelligere, ut bene ageret, qui et iniquitatem meditatus fuerat in cubili suo, quae veri judicis et magistri partes Leonem sibi vindicasse patefaciunt; tantummodo ultimo illius epistolae capiti mihi insistere liceat, atque ex eo argumentari 334 an Quesnellus jure vel injuria ratiocinatus fuerit in praecedentibus. Eutychianae enim causae examen non detulit ad alios Occidentales episcopos, sed per ipsum synodalibus Actis lustratis, aliqua reprehensione et reformatione digna reperiit, ecclesiastici juris regulis minime consona, quae ab Orientalibus in synodo congregatis debebant necessario praecaveri, ne fides incarnationis de duabus naturis in Christo post unionem existentibus collaberetur. Ait namque: Cum autem ad interlocutionem examinis vestri Eutyches responderit, dicens: Confiteor ex duabus naturis fuisse Dominum nostrum ante adunationem, post adunationem vero unam naturam confiteor. Hocce enim assertum fidei dogmatibus prorsus contrarium, cum Eutyches interloquendum protulisset, haudquaquam impune et sine ecclesiastica censura erat audiendum. Sed anathemate et", + "candidate_score": 0.683244, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_361_363", + "bdc_text": "Nunc autem Carolus primogenitus Ecclesiae filius ad id concilium Pontificis exequendum ( ut fidus Sanctae Romanae Ecclesiae advocatus est ) cum hoc colloquium , tum illa mox deinde futura Ratisponae Comitia , velut viam aditumque ad generale Concilium instituisset , me ut hic vobiscum adessem iussit voluitque . Et quia is nunc dies adest , quo de salute publica , et de Ecclesiae dignitate summa , deque rebus maximis deliberatur , oro , ut cogitare velitis , quid vos conveniat facere per omniaque divina et humana iura obtestor , ut conciliationis rationem habeatis . Polliceor omne studium , quod me quidem attinet :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_420", + "psc_text": "Sed dicat, amabo, Quesnellus, quomodo potuisset S. Leo cogere Dioscorum et totam Eutychianam factionem ut coram apostolica sede se sisterent; quomodo nonaginta duos episcopos, qui in Ephesina synodo impiis subscriptionibus captivas manus praebuerunt, ad publicam atque solemnem retractationem reducere potuisset; quomodo denique monachorum Constantinopolitanorum Aegyptiorumque intolerandam audaciam fregisset, ut poenitentes, abjecta omni superbia et impietate, ab Ecclesiae unitate non exciderent? Flaviani utique justitiae et sanctitati debebat summus pontifex necessaria praestare praesidia, sed simul illud remedii genus praescribere, quod caeteris omnibus prodesset; alias cum tot facinorum auctoribus, et horum sociis, catholicorum universitas in Oriente periisset. Igitur poterat praevidere Quesnellus ad rem nostram maxime facere, quod ipse de Innocentio primo summo pontifice in S. Joannis Chrysostomi causa, injuria depositi, ex Sozomeno descripsit, dicendo: Oecumenicam synodum convocare studuit, scribensque ad clericos Constantinopolitanos, quodnam remedium esset adhibendum his verbis inquirebat: Sed quodnam remedium hisce rebus in praesenti afferemus? Necessaria erit synodalis cognitio, quam etiam", + "candidate_score": 0.682968, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_106_108", + "bdc_text": "Item , an errare Papa possit in fide : an , si non divino tantum iure Romanus episcopus summus sit , aliqua ei obedientia debeatur . An presbyteri et episcopi gradus iure divino sic dividantur , ut hi ius ordinationis teneant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_394", + "psc_text": "in Theodosii mentem revocabat debitum fidei a majoribus acceptae defendendae, addit pariter defendendum esse summi sacerdotis honorem, et dignitatem propriae venerationis beato apostolo Petro intemeratam, et in nostris temporibus conservare; quatenus beatissimus Romanae civitatis episcopus, cui principatum sacerdotii super omnes antiquitas contulit, locum habeat et facultatem de fide et cacerdotibus judicare. Dicat nunc, amabo, Quesnellus, quomodo potuisset S. Leo Magnus consulere honori suae supremae dignitatis, violatae jurisdictionis suae damna reparare, facultatem quam super omnes antiquitas contulit in integrum restituere, si generalem ex omnibus totius orbis episcopis synodum non coegisset? An non in Ephesina synodo catholica fides, pontificia dignitas, sacerdotii principatus, cathedrae divi Petri honor, fuerunt contempta et solemniter dejecta? In nova ergo solemni synodo, et fides erat firmanda, et apostolicae 400 sedis jura debebant reparari, et propterea appellationem ad se factam a Flaviano ad generale concilium debebat deferre, quamvis sanctus Flavianus ipse solum pontificem, tamquam legitimum suae causae judicem, appellasset.", + "candidate_score": 0.682764, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_558_560", + "bdc_text": "Itaque grave et intolerabile praeiuditium hoc esse , cum ante causae ex utraque parte cognitionem suffragia praeriperentur . Pontificiam Synodum ideo se recusasse , quia iudicem et adversarium eundem ferre minime voluissent . At istic minus futurum sibi periculi , quam hic :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_779", + "psc_text": "haereticum damnaverant, nulla habita prorsus ratione, quod submotis omnibus aequivocationibus et generalis concilii oecumenici decretis obtemperaverat, et in posterum summam cum ipso Cyrillo servavit concordiam. Quid mirum igitur, si judices clandestinas has Dioscori machinationes attendentes, scissamque esse synodum in duas contrarias factiones (Orientales enim tamquam orthodoxum Theodoretum praedicabant dicentes: Orthodoxum synodo, seditiosos foras mitte. Homicidas foras mitte ). Graviora adhuc metuentes, cum stomacho sunt interlocuti dicentes: Acclamationes istae populares neque episcopos decent, neque partes iuvant. Patiamini universorum fieri lectionem? Quid mirum, inquam, si adhuc ab incoeptis clamoribus desistere recusantes Aegyptii, ipsi judices serio, et ea qua pollebant auctoritate silentium cunctis indixerunt, universorumque latrocinii Ephesini Actorum jusserunt per Constantinum fieri lectionem? In harum porro rerum circumstantiis, quis non videt minus circumspecte, et magis praecipitanter, quam prudenter judices egissent, si Theodoreto episcopo inter judices locum dare deliberassent? Prius enim ex tota Actorum lectione inquirendum erat, an Dioscorus saltem aliquem coloratum titulum habuisset,", + "candidate_score": 0.68272, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_376_378", + "bdc_text": "Itaque Caesaris legatum orabant , ipse pro se ut pontificis legato responderet , quod maxime vellet , et quod optimum iudicaret : sibi vero aut necessitudinem hanc adimeret , aut libere respondendi locum faceret . Post longam decertationem hoc denique legatus a nostris impetravit , ut legato Pontificis , ceu privato homini , omni pontificis mentione omissa , responderetur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_975", + "psc_text": "querimoniam repulit respondendo: In quo quidem multum illos mihi haec scribendo commendas; sed temetipsum, quod eis parere nolueris, dum illicita moliris, accusas, superflue non concedenda et insalubriter tibi contraria concupiscens. quae nullum umquam nostrum poterunt obtinere consensum. 2. Jam vero his paululum insistere mihi opus est, ut vetustam illorum temporum doctrinam assequamur, atque intelligamus an pontificiis legatis primus dumtaxat honoris locus in generalibus synodis concederetur, vel jurisdictionis; et an synodis jure aliquid liceat statuere, reclamantibus protestantibusque Romanorum pontificum legatis; et denique an generalis ipsa synodus supra Romanum pontificem polleat potestate. At tres istas quaestiones, quae aliquando theologorum ingenia torquere consueverunt, ob quorumdam novas doctrinas, perperam in vulgus sparsas, liquido hic a S. Leone esse definitas, quis non videt? Illis namque non honoris titulo dumtaxat aliis episcopis praeesse datur, quibus caeteri episcopi parere tenentur; cum nemini jurisdictione privato parere teneamur, nec quidquam jure validum et ratum esse potest, cui protestationibus reclamationibus", + "candidate_score": 0.68245, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_373_375", + "bdc_text": "Caesaris legatus , tolerabilius iudicans pontificis authoritatem prorsus dissimulari , quam illius legatum , coram se teste , aliqua ignominia affici , cum crederet nostros protestatione contra pontificem gravi usuros esse , omni studio laboravit ut ne privatum , sed ut commune partis utriusque responsum daretur . Nostri , quia ab adversariis pontifex et dominus et pater et sanctissimus vocaretur agnoscereturque , a nobis omnia contra , ut Antichristus , et ut inimicus veritatis saepissime notaretur , respondere eadem ad orationem eandem tam diversa sentientes minime posse existimabant . Nunquam hoc ne Caesarem ipsum obtinere potuisse , ut Pontificem iis in caussis agnoscerent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_487", + "psc_text": "Romanus pontifex in eorum pravas opiniones descenderet, nefaria decreta ab ipsis condita confirmando et rata habendo. Hoc tamen novum studium pravamque ambitionem, tamquam contrariam Pauli apostoli sanctionibus, et Patrum doctrinis, potissimum refutat S. Julius papa, et novitatum auctores his verbis exagitat, quae mire in eos quadrant qui a conciliis ad concilia numerosiora appellationes dumtaxat fieri posse atque debere sibi confingunt: An ignari estis hanc consuetudinem esse, ut primum nobis scribatur, ut hinc quod justum est definiri possit? Quapropter si isthic hujusmodi suspicio in episcopum concepta erat, adhuc ad nostram Ecclesiam referri oportuit. Nunc autem nos, quos certiores minime fecerunt, postquam jam egerint quod libuit, suffragatores suae damnationis, cui non interfuimus, esse volunt. Non ita se habent Pauli ordinationes, non ita Patres docuerunt, sed fastus iste et novum studium est. Obsecratione tandem usus summus pontifex, contumaces Eusebianos audire hortatur: Quae (ait) accepimus a beato Petro apostolo, ea vobis significo, non scripturus", + "candidate_score": 0.682433, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_361_363", + "bdc_text": "Nunc autem Carolus primogenitus Ecclesiae filius ad id concilium Pontificis exequendum ( ut fidus Sanctae Romanae Ecclesiae advocatus est ) cum hoc colloquium , tum illa mox deinde futura Ratisponae Comitia , velut viam aditumque ad generale Concilium instituisset , me ut hic vobiscum adessem iussit voluitque . Et quia is nunc dies adest , quo de salute publica , et de Ecclesiae dignitate summa , deque rebus maximis deliberatur , oro , ut cogitare velitis , quid vos conveniat facere per omniaque divina et humana iura obtestor , ut conciliationis rationem habeatis . Polliceor omne studium , quod me quidem attinet :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_468", + "psc_text": "quando ipse, jam sibi in omnibus scriptis atque sententiis consentiens, ait ex divina dispensatione oriri auctoritatem, qua de omnibus Ecclesiis posset curam agere, de fidei quaestionibus judicium ferre, causas contentiosas definire atque dirimere, canonicas poenas relaxare? Quid necessum erat iis insistere canonibus, quarto Ecclesiae saeculo exaratis pro suae sedis praerogativis et privilegiis tuendis, cum affirmavit sollicitudinem eum impendere oportere pro universali Ecclesia, et omnibus ejus filiis, eamque curam esse illi a Domino commendatam ob muneris dispensationem, quod gravissimum reputabat, quia cunctis fidelibus majora debebat? Quid denique? Ex Sardicensium canonum privilegio tantummodo coeptum est causas ad apostolicam sedem deferre, cum ex divina institutione ad unam Petri sedem universalis Ecclesiae cura confluere debebat? Nugae, merae nugae. Aliter enim ratiocinatus est S. Leo, ut membra suo capiti sine ullo prorsus dissidio adhaererent. Et propterea mirum non est si titulo ecclesiastici primatus sibi concessi, etiam independenter a quacumque synodo, rerum agendarum in synodis etiam", + "candidate_score": 0.682429, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_558_560", + "bdc_text": "Itaque grave et intolerabile praeiuditium hoc esse , cum ante causae ex utraque parte cognitionem suffragia praeriperentur . Pontificiam Synodum ideo se recusasse , quia iudicem et adversarium eundem ferre minime voluissent . At istic minus futurum sibi periculi , quam hic :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_805", + "psc_text": "adversitas; ne quod per se probatur reprobum, silentii praejudicio videatur oppressum. Ex quibus loquendi formulis perspicue concipimus quemadmodum, et Romanorum pontificum, et episcoporum jura serventur in synodis, singuli convenientem sibi auctoritatem jurisdictionemque exercentes: Fidei enim causae cum apostolici symboli regulis Romani pontifices conferunt, suaque judicia speciali S. Spiritus afflatu pronuntiant ad haereses evertendas. Sed cum factiosorum virorum studium in eo stet, ut sinceram Christi doctrinam evertant, et ea dogmata genuina quae ab apostolis derivata sunt oppugnare et prorsus abolere quaerunt. Quare maxima sollicitudine Rom. pontifices suas definitiones episcopis in synodis coalescentibus proponunt, ut inde necessarium praebeant assensum. Quem quidem non sine examine exhibere debent, potissimum quod negotium illis est agendum cum laesae fidei hominibus, qui, pervicacius perniciosis erroribus adhaerentes, omnino repugnant se iis decretis submittere, quae praeter anathematis sententiam alias etiam poenas, depositionis nimirum, degradationis, exsilii, secum habent conjunctas. Igitur dicat Quesnellus, amabo, quo sensu, quave de causa, episcoporum auctoritatem", + "candidate_score": 0.682355, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_557_559", + "bdc_text": "Posse enim fieri , ut , audita una in re multorum sententia , et doctorum hominum disputationibus versata , de sua quidam sententia desistant . Itaque grave et intolerabile praeiuditium hoc esse , cum ante causae ex utraque parte cognitionem suffragia praeriperentur . Pontificiam Synodum ideo se recusasse , quia iudicem et adversarium eundem ferre minime voluissent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_375", + "psc_text": "tamquam ab incompetente judice latam; appellatio vero suspendit solummodo sententiae effectum, tamquam injuste a judice, licet idoneo, profectam, donec a superiori ad examen revosetur. Addit deinde Ephesinum judicium, synodi nomine indignum praedicatum fuisse a Leone, etiam ante iteratam cognitionem, ut satis significet magis recusationi quam appellationi locum fuisse. Quid vero ex his? nisi illegitimam fuisse synodum in suis exordiis, quod Quesnellus paulo ante negavit. Quare ut principaliorem alium sibi praefixum scopum attingeret, 396 recitavit illa S. Leonis verba, quae in variis ejusdem epistolis leguntur, quibus conqueritur quod hi qui collecti sunt de fide et errantibus non secundum consuetudinem protulerunt, ubi primates synodi nec resistentibus sibi, nec consentientibus pepercerunt; ubi non omnes qui convenerant interfuisse cognovimus; ubi alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro unius Dioscori arbitrio impiis subscriptionibus captivas manus dederunt; ubi in omnes saevitum est Ecclesias. His S. Leonis verbis addidit, et quidem rationabiliter, haec alia Quesnellus: Ubi scripta", + "candidate_score": 0.682043, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_557_559", + "bdc_text": "Posse enim fieri , ut , audita una in re multorum sententia , et doctorum hominum disputationibus versata , de sua quidam sententia desistant . Itaque grave et intolerabile praeiuditium hoc esse , cum ante causae ex utraque parte cognitionem suffragia praeriperentur . Pontificiam Synodum ideo se recusasse , quia iudicem et adversarium eundem ferre minime voluissent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_533", + "psc_text": "fieri posse. Quocirca episcopi in magna synodo Nicaeae congregati, non sine Dei consilio permiserunt prioris synodi Acta in alia synodo examinari, ut et illi qui judices erant prae oculis habentes secundum de ea re futurum judicium, cum omni diligentia causam expenderent, et illi qui sententiam acceperant certo cognoscerent se non per simultatem priorum judicum, sed jure ac merito condemnatos esse. Ad sequentia, quaeso, verba animadvertat Quesnellus, ut intelligat hanc regulam jam ex apostolica consuetudine obtinuisse, et dumtaxat fuisse renovatam et explicatam in Nicaeno concilio. Quod si (subjicit S. Julius) istiusmodi consuetudo olim fuit, ejusque memoria est, et scripto prodita in magna synodo, eamque apud vos valere non sinitis, rem profecto indecoram facitis. Age vero canonem illum quintum Sardicensem, quem extra suam naturalem sedem Dionysii Exigui codd. exhibent, subjiciamus; quemque duabus vocibus omissis mutilum et obtruncatum Quesnellus adduxit, repugnantibus omnium interpretum versionibus. Hosius episcopus dixit: Placuit ut siquis episcopus delatus fuerit,", + "candidate_score": 0.681862, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_376", + "bdc_text": "Itaque Caesaris legatum orabant , ipse pro se ut pontificis legato responderet , quod maxime vellet , et quod optimum iudicaret :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_426", + "psc_text": "videatur, quam S. Leo indicare voluit ea scribendi formula: Leo, et sancta synodus, quae Romae convenit. 15. Gravioris tamen momenti est altera illa fallacia, quam idem Quesnellus subjecit, qua unice usus est ad Romanorum pontificum auctoritatem elevandam, et inter angustissimos limites restringendam. Quapropter eum rogare oportet undenam hauserit S. Leonis legatos ad istud munus fuisse assumptos totius Occidentalis synodi mandato et delegatione? Eos autem e suo latere S. Leonem misisse, quocumque alio episcopo inconsulto nobis persuadent illae scribendi formulae: Quos e latere meo misi; qui vice mea sancto conventui vestrae fraternitatis intersint; qui vicem praesentiae meae implere sufficerent, et aliae hujusmodi, quas frequenter offendimus in epistolis, cum ante tum post Ephesinam synodum scriptis. Vel ergo Quesnellus dare debet in solo Romano episcopo totius Occidentis synodi auctoritatem residere, vel legatos illos solius Romani pontificis personam gesisse. Si primum, jam Romanus pontifex solus totius synodi habet auctoritatem, potest solus statuere, definire, judicare,", + "candidate_score": 0.681607, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_372_374", + "bdc_text": "Sed longa post hanc orationem deliberatio et partium inter se , et seorsim , et partium cum legato Caesaris fuit , qui dum pontificis legato respondendum esset , quaereretur , intercessit . Caesaris legatus , tolerabilius iudicans pontificis authoritatem prorsus dissimulari , quam illius legatum , coram se teste , aliqua ignominia affici , cum crederet nostros protestatione contra pontificem gravi usuros esse , omni studio laboravit ut ne privatum , sed ut commune partis utriusque responsum daretur . Nostri , quia ab adversariis pontifex et dominus et pater et sanctissimus vocaretur agnoscereturque , a nobis omnia contra , ut Antichristus , et ut inimicus veritatis saepissime notaretur , respondere eadem ad orationem eandem tam diversa sentientes minime posse existimabant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_145", + "psc_text": "» 3. At mendacia veritatis coloribus et umbris larvata detegamus. Incassum imprimis, et omnino male, Constantini monachi testimonium Flaviani verbis Quesnellus opponi affirmaret, si utriusque loquendi modus in eumdem prorsus finem tenderet. Constantinus, ut Quesnellus etiam asseverat, haereticus et mendacissimus homo, testatus est Eutychen alios patriarchas, principalium Ecclesiarum metropolitas, horumque synodos appellasse. Si id dare voluisset Flavianus ut noster adversarius interpretari conatur, cum ad S. Leonem rescripsit, quamvis hunc solum nominet, quia eum solum alloquebatur, jam sequeretur vel Flavianum in re non dissentiri a Constantini testimonio, vel quamcumque appellationem ab Eutyche factam negasse. Primum affirmare Quesnelli religio non permittit. Nefas enim esset etiam leviter suspicari Flavianum tantae sanctimoniae episcopum, qui ob fidei catholicae defensionem martyr occubuit, Constantino monacho mentienti subscribere voluisse. Alterum igitur erit concedendum, videlicet, Flavianum negasse quamcumque appellationem veluti ab Eutyche factam; non utcumque tamen factam, sed judicii tempore. Nec enim negavit saltem dissoluto conventu Eutychen Romanum pontificem", + "candidate_score": 0.68127, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_558_560", + "bdc_text": "Itaque grave et intolerabile praeiuditium hoc esse , cum ante causae ex utraque parte cognitionem suffragia praeriperentur . Pontificiam Synodum ideo se recusasse , quia iudicem et adversarium eundem ferre minime voluissent . At istic minus futurum sibi periculi , quam hic :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_157", + "psc_text": "loquendi formulas, non omne jus ferendae sententiae arrogantis, quae praesumptionem quamdam praeseferunt, vel illam aliam, conferre suffragium, quasi ut Leo indicaverit cogere velle et necessarium fuisse concilium, ut oculati, prudentis aequissimique judicis partes obiret. Illud enim conferre suffragium ordinarie habet significare causam in coetu, synodo atque collegio tractandam. De quibus rebus altum est apud Leonem silentium, nullumque ex iis quae scripserat saltem leve indicium apparet. 6. Verum enim vero quia Quesnellus se malam causam habere cognovit, et ad alia suum ratiocinium convertit, ut pedetentim ejus vestigia sequamur, quid subjecerit attendamus. Ait itaque: « Quod si Eutyches ad solum Romanum pontificem appellasset (ut actum esse ab eo existimavit S. Leo ex callido mendacique libello), non esset quod miraremur Eutychen Rom. sedem appellantem a Rom. pontifice ultro esse susceptum, praecipue cum de Nicaena fide agi videretur, cui tam Eutyches ipse quam ejus accusator indivulse profitebatur inhaerere; Romani enim praesidis, tamquam capitis episcopalis", + "candidate_score": 0.681215, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_155_157", + "bdc_text": "Nostri sumpto spatio in eandem propemodum sententiam , se quoque de praesidum principumque diligentia in religionis causa iam aliquando cognoscenda gaudere : ac etiam eam ad rem paratos adesse : sed omnibus superioris temporis protestationibus salvis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_127", + "psc_text": "utpote Petro de Marca refragantem, cujus partes, peregrinam satis et asperam viam ineundo, se assumere confinxit, cum archiepiscopus Parisiensis apostolicae sedi hoc jus denegare tam confidenter ausus non sit, pro quo in praesentiarum verba edimus. Idem enim cl. doctissimusque Parisiensis Ecclesiae antistes Romanis pontificibus jus asseruit in judicandis Orientalium causis ad fidem et etiam ad disciplinae universalis rigorem pertinentibus: crediditque hoc jus apostolicae deberi sedi, vel Sardicensium canonum vigore, vel etiam Nicaenorum, in quibus stabilitum fuerat ut in judiciis habendis antiqua consuetudo servaretur. Satis honorifice quoque de Romanorum pontificum primatu locutus est in universa Ecclesia. Quodque ut suadeat provocat ad veterum Patrum testimonia: Cypriani videlicet, Irenaei, Hieronymi et Augustini, ea ratione ductus, ut centrum unitatis et capitis ratio in catholico coetu servetur. Neque pariter negat hoc appellationum jus de quo agimus. Immo Orientalium varia affert exempla, eorum videlicet qui ejusmodi juris vigore ad apostolicam sedem provocarunt, hujusque judicio semotis contentionum", + "candidate_score": 0.681212, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_376_378", + "bdc_text": "Itaque Caesaris legatum orabant , ipse pro se ut pontificis legato responderet , quod maxime vellet , et quod optimum iudicaret : sibi vero aut necessitudinem hanc adimeret , aut libere respondendi locum faceret . Post longam decertationem hoc denique legatus a nostris impetravit , ut legato Pontificis , ceu privato homini , omni pontificis mentione omissa , responderetur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_400", + "psc_text": "pontificis Leonis, cujus personam agebant, interdictum exspectaretur. Hanc autem reclamationem veram appellationem 401 esse dicendam quis negare audebit; vel cum Quesnello omnia effugia hinc inde quaerenti affirmabit Flavianum Theodoretum provocasse, ut dumtaxat Occidentalibus appellatio innotesceret; eumque potius appellationis libello fuisse adeundum, qui et Ecclesiae totius apex summus, et in fidei causa universalis est veluti procurator? Nova loquendi formula, novum Romani pontificis officium hactenus a nemine quod sciam excogitatum. Sed commentum refellere, etiam sepositis tot sanctissimorum Patrum sententiis qui Romanum pontificem verum legitimumque judicem controversiarum fidei appellarunt, antequam de praesenti tabula manum removeamus, ostendemus. 9. Et quidem si pontificii legati libellum appellationis Flaviani accepissent, ut Leoni tamquam procuratori hujus causae deferrent, certe S. Leo ante oecumenicam synodum, quam cogere curabat, nullum prorsus decretum aut interdictum tulisset, non irrita et nulla in aliis et aliis suis epistolis Ephesina Acta solemniter declarasset, numquam e medio tulisset tamquam injustam Dioscori et illius synodi sententiam", + "candidate_score": 0.681021, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_230_232", + "bdc_text": "cum de nobis arbitrandum , inter arbitros stare vidisses , et eos quidem plerosque maxime et veritati et nobis infestos , quod illorum libelli seditiosissimi non ita pridem emissi palam declarant . Ad haec arbitri tres non hi erant , qui se possent inferre medios , cum ex professo partis alterius causam tuerentur , et Palatini legatus unus fungi offitio vere posse videretur . Quonam enim pacto hi episcopi , quorum unus episcopatum unum maximum , alter maximos duos , tertius tres maximos , et inter eos archiepiscopatus duos , omnia haec contra omne divinum et humanum ius tenent , quique nullum in vita munus episcopi unquam obeunt , de iis hominibus aut arbitrari aeque , aut arbitros in eorum causa audienda aequos constituere possent , qui totum hoc tyrannidis in Ecclesia genus ceu blasphemum et impium ex professo execrantur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_62", + "psc_text": "Leone hoc profitente, absit ut quam in uno veneror, in caeteris calcari velim. Ultro agnoscimus Romanum pontificem pro legitimo ac, si cum singulis episcopis comparetur, pro praecipuo controversiarum Ecclesiae judice: sed quis propterea ferat Flavianum, quem et sedis praerogativa, et sanctimonia singularis, et fidei constantia ad martyrium usque perseverans tantopere commendare debuerant, cum rebelli imperito, et obscuro, ac malae frugis monacho componi, committique exauctoratum presbyterum cum suo ac tantae sedis episcopo, judicem cum reo; et utrumque velut 330 de communi dividundo altercantem coram Leone sisti, quasi de incerto causae dimicaturum. Absit tanta a sacratissimo episcoporum coetu injuria. » Haec, et id genus alia, comminiscitur, quae praecipue comprobari posse confingit ex epistola ejusdem S. Leonis ad Anastasium Thessalonicensem, quam ad marginem annotavit, cuique totam pravam interpretationem suam de ecclesiasticis judiciis insistere, eaque fulciri impudenter sibi blanditur. At nihil ea epistola efficacius pro dictis Baronii et veritate firmanda reperiri posse, sequentibus aperte", + "candidate_score": 0.680958, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_146_148", + "bdc_text": "Erat enim de legato minime dubium . Quo nam enim pacto res ulla privata , quali in re illum hoc se tempore Vesontii occupavisse constabat , misso ad tantum colloquium audiendum Caesaris ad imperium legato obstare potuit ? Audita oratione Praesidum , et iis epistolis lectis , adversarii primum , et quidem pro se , responderunt , diligentiam principum sibi placere :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_810", + "psc_text": "et scripto consignantur; quaeque in tantum vim et robur assequuntur, in quantum apostolica sedes unamquamque synodum sua auctoritate et judicio confirmat, et continuata moderatione custodit. Huic praeterea sedi maxime incumbit isthaec confirmata et custodita statuta exsecutioni demandare, jubendo, imperando, ne in ecclesiasticis negotiis peragendis aut neglecta aut violata remaneant. Hoc scilicet munus illi competere pro suo principatu, quem beatus Petrus apostolus voce Domini perceptum, Ecclesia nihilominus subsequente, et tenuit semper, et tenet, apertissime Gelasius asseverat, ut non tantum ex objectis a Quesnello verbis, sed ex totius epistolae contextu intelligitur. De quo ipsi verba facimus de Sardicensibus canonibus disserentes. 12. Adhuc multa congessit Quesnellus praetextu quodam (nescio quo) sibi adversarios exagitandi, quae potius ad totius Chalcedonensis concilii gesta referri debent, quaeque nos rerum ordinem sequentes annotabimus. Sed cum inter haec illud unum supersit, quod ad ipsum Theodoretum spectat: videlicet an Leo ipse post Chalcedonensem synodum tam Theodoreti restitutionem PP. consensu admissam", + "candidate_score": 0.680656, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_230_232", + "bdc_text": "cum de nobis arbitrandum , inter arbitros stare vidisses , et eos quidem plerosque maxime et veritati et nobis infestos , quod illorum libelli seditiosissimi non ita pridem emissi palam declarant . Ad haec arbitri tres non hi erant , qui se possent inferre medios , cum ex professo partis alterius causam tuerentur , et Palatini legatus unus fungi offitio vere posse videretur . Quonam enim pacto hi episcopi , quorum unus episcopatum unum maximum , alter maximos duos , tertius tres maximos , et inter eos archiepiscopatus duos , omnia haec contra omne divinum et humanum ius tenent , quique nullum in vita munus episcopi unquam obeunt , de iis hominibus aut arbitrari aeque , aut arbitros in eorum causa audienda aequos constituere possent , qui totum hoc tyrannidis in Ecclesia genus ceu blasphemum et impium ex professo execrantur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_224", + "psc_text": "Quare noster adversarius sibi nimium blandiens suam appendicem hisce clausit verbis. « Certe haec sola posteriora verba: Ad vos, religionis defensores, etc., meridiano sole patefaciunt non ad unum, sed ad plures missum fuisse hoc qualecumque scriptum. » At quidem ex mea sententia non majus robur Quesnelli conjecturae ex istis, quae ejus appendicem claudunt, obtinere potuerunt. Nam quamvis, ut diximus, in illa epigraphe honoris nomina desiderentur, id forte amanuensis vitio dare oportet, cum aliunde ex illis vocibus, ad papam urbis Romae Leonem, id omne habeamus, unum dumtaxat nominari, cui juxta primatus ecclesiastici jura de fidei negotiis et de presbyterorum depositione spectabat judicare. Fateor deinde nullam expressam apostolicae sedis mentionem haberi, omisisse quoque illius splendorem et praerogativas praedicare. Quid tamen? Ergo scriptum hoc, qualecumque sit, ad plures fuit missum? Figmentum apage! Non consuevit imprimis Eutyches in suis conscribendis epistolis atque libellis se exercere in praedicandis splendore et praerogativis eorum ad quos provocabat.", + "candidate_score": 0.680625, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_376_378", + "bdc_text": "Itaque Caesaris legatum orabant , ipse pro se ut pontificis legato responderet , quod maxime vellet , et quod optimum iudicaret : sibi vero aut necessitudinem hanc adimeret , aut libere respondendi locum faceret . Post longam decertationem hoc denique legatus a nostris impetravit , ut legato Pontificis , ceu privato homini , omni pontificis mentione omissa , responderetur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_426", + "psc_text": "videatur, quam S. Leo indicare voluit ea scribendi formula: Leo, et sancta synodus, quae Romae convenit. 15. Gravioris tamen momenti est altera illa fallacia, quam idem Quesnellus subjecit, qua unice usus est ad Romanorum pontificum auctoritatem elevandam, et inter angustissimos limites restringendam. Quapropter eum rogare oportet undenam hauserit S. Leonis legatos ad istud munus fuisse assumptos totius Occidentalis synodi mandato et delegatione? Eos autem e suo latere S. Leonem misisse, quocumque alio episcopo inconsulto nobis persuadent illae scribendi formulae: Quos e latere meo misi; qui vice mea sancto conventui vestrae fraternitatis intersint; qui vicem praesentiae meae implere sufficerent, et aliae hujusmodi, quas frequenter offendimus in epistolis, cum ante tum post Ephesinam synodum scriptis. Vel ergo Quesnellus dare debet in solo Romano episcopo totius Occidentis synodi auctoritatem residere, vel legatos illos solius Romani pontificis personam gesisse. Si primum, jam Romanus pontifex solus totius synodi habet auctoritatem, potest solus statuere, definire, judicare,", + "candidate_score": 0.680608, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_557_559", + "bdc_text": "Posse enim fieri , ut , audita una in re multorum sententia , et doctorum hominum disputationibus versata , de sua quidam sententia desistant . Itaque grave et intolerabile praeiuditium hoc esse , cum ante causae ex utraque parte cognitionem suffragia praeriperentur . Pontificiam Synodum ideo se recusasse , quia iudicem et adversarium eundem ferre minime voluissent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_183", + "psc_text": "aptas voces excogitare debuisset ut firmior 355 maneret lata sententia. Et certe magnum solatium est, magnamque defensionem inferiores judices habent, cum eorum judicia ad superiora tribunalia deferuntur, atque ab horum judicibus approbantur. Unde non mirum est quod Flavianus maxime animo perturbatus, et injuria quidem, per Eutychianas turbas, fateatur Rom. pontificis judicium sibi allaturum solatium et defensionem. Neque necessarium erat synodale decretum, cum R. P. ex propriis scriptis haec omnia praestare potuisset, et propterea haec sola sibi posse sufficere Flavianus asseveravit. 13. Sed jam Quesnello dolet versionem prioris epistolae Flaviani ad S. Leonem parum accuratam videri: « Quam (ait) si ad Graecum textum, qui temporum injuria excidit, emendare licuisset, aliquid forte clarius invenissemus, quod opinioni nostrae suffragaretur. » Non obstante consueta hac cantilena, de falsatis antiquis codicibus, et de versionibus male digestis, jam ex antiquioribus haereticis mutuata, hisce verbis caput illud suae dissertationis fidenter claudit: « Ex hac tamen versione, quamvis", + "candidate_score": 0.680427, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_146_148", + "bdc_text": "Erat enim de legato minime dubium . Quo nam enim pacto res ulla privata , quali in re illum hoc se tempore Vesontii occupavisse constabat , misso ad tantum colloquium audiendum Caesaris ad imperium legato obstare potuit ? Audita oratione Praesidum , et iis epistolis lectis , adversarii primum , et quidem pro se , responderunt , diligentiam principum sibi placere :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_266", + "psc_text": "certiorem Flavianum de legatorum profectione quid impedit? Non ita facile enim erat epistolarum commercium, nec ita expeditum et tutum, ut certo sibi persuadere posset quod, nullo interposito impedimento quod epistolarum et perlatorum cursum retardaret, ejus epistolae ex urbe Roma citissime Constantinopolim deferrentur. Quod ultro quidem dat ipse Quesnellus in dissertatione de Vita et Rebus a magno Leone gestis, affirmans S. pontificis animum quandoque fluctuasse, ut litterae quas ad imperatorem aliosque Orientalium miserat fideliter redderentur. Sed ne abscedamus ab ea agendi ratione quam cum Flaviano ipso idem S. Leo servavit, hic animadvertere juvabit, pluribus in epistolis, diversis quidem temporibus scriptis, ipsum certiorem reddidisse de acceptis synodalibus 373 gestis contra Eutychen Constantinopoli exaratis. Id testatur in epist. 32, quae scripta est duodecime kal. Julii. Rursus epistola 24, qua idibus Junii praecedentis haec synodalia Acta recepisse testatur. Tandem duodecimo kal. Junias, epist. 22, fatetur jam ad ipsius manus pervenisse Flaviani epistolas, quibus certior", + "candidate_score": 0.680381, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_146_148", + "bdc_text": "Erat enim de legato minime dubium . Quo nam enim pacto res ulla privata , quali in re illum hoc se tempore Vesontii occupavisse constabat , misso ad tantum colloquium audiendum Caesaris ad imperium legato obstare potuit ? Audita oratione Praesidum , et iis epistolis lectis , adversarii primum , et quidem pro se , responderunt , diligentiam principum sibi placere :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_229", + "psc_text": "consensum Romanae civitatis episcopi causas fidei audire non possumus. Videat Quesnellus! Solus B. Petrus, qui in propria sede vivit et praesidet, praestat quaerentibus fidei veritatem. Nec quisquam alius episcopus proprio jure extra consensum Romani episcopi causas fidei audire potest. Solida necne vel infirma sint quae hactenus in tribus hisce de Eutychis appellatione capitibus conscripsimus, solus lector qui nullo partium studio ducatur sincere poterit judicare. Unum tandem pro coronide addendum censuimus, videlicet, quod in propugnandis legitimis apostolicae sedis juribus, et vindicandis Baronii et Christiani Lupi sententiis, nostris non indulsimus conjecturis. Ea dumtaxat in medium proponere in votis habuimus, quae ex veteribus monumentis hauriri possunt, quibus insistere plurimum semper allaboravimus. 365 CAPUT VII. De Ephesina synodo Eutychianae haereseos causa coacta. S. Leonis apud imperatorem agendi ratio pro concilio in Italia cogendo. Cujus S. P. studium a suspicionibus et notis criticis Quesnelli vindicatur. Synodo Ephesinae praefuit Dioscorus Alexandrinus episcopus de mandato imperatoris Theodosii", + "candidate_score": 0.680333, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_557_559", + "bdc_text": "Posse enim fieri , ut , audita una in re multorum sententia , et doctorum hominum disputationibus versata , de sua quidam sententia desistant . Itaque grave et intolerabile praeiuditium hoc esse , cum ante causae ex utraque parte cognitionem suffragia praeriperentur . Pontificiam Synodum ideo se recusasse , quia iudicem et adversarium eundem ferre minime voluissent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_314", + "psc_text": "annotavit in margine: Praevaricatio Dioscori, suscipi epistolam papae a synodo, et non relegi. Ista quidem, ut aequitas postulabat, cum ad magis Christiani Lupi opinionem explicandam, tum ad quasdam obscuras implexasque quaestiones, occasione suae opinionis ab eodem Lupo excitatas, aut dirimendas, aut illustrandas nos scribere oportuit; minime tamen recedentes a summo S. pontificis Leonis studio, qui omnia validiora media adhibuit ut in indicta synodo omnia ad justitiae apices agerentur. 383 14. Posteaquam vero Dioscorus omne arbitrium in synodo accepit, quid boni Leoni et universae catholicae Ecclesiae sperandum supererat? Quid praesidii Flaviano Eusebioque Dorylaei, qui Elpidium cum armatis militum copiis, de imperatoris mandato, conspiciunt adesse synodo, accepta jam facultate in vincula mittendi quotquot praesidis voluntati obstitissent? Fateor quidem hanc facultatem Elpidio factam fuisse contra concordiae turbatores. At qua ratione Flavianus, et Eusebius, aliique, qui fortiter pro catholica fide et pro apostolicae sedis juribus merito contendebant, poterant esse concordes et aequanimes cum iis", + "candidate_score": 0.680263, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_336_338", + "bdc_text": "Itaque sperare , postquam omnia propter colloquium maturandum de se concessissent , caetera praesides , ut duae et viginti voces seorsim singulae audirentur , tum ut in unoquoque articulo sententia cuiusque diligenter annotaretur , curaturos , et moram omnem deinde remoturos esse , sane nemo nostrum post hanc liberalitatem nostrorum , tergiversaturum quemquam aut praesidum aut adversariorum esse . Verum enim vero caetera quidem omnia praesides laudare , quae nos concessissemus , sed de numerandis duobus suffragiis aeque ut antea lubrice respondere , cura et diligentia sua se ea in re Caesari satis facturos , formam vero iuramenti ab se et legato comprehensam nobis exhibituros esse per praesidum responsum datum tertia Decembris fuit . Nostri cum post longam ultro citra dierum aliquot altercationem omnia praesidibus permisissent , et illud de suffragiis responsum lubricum et dubium etiam in praesentiarum dissimulassent , ob colloquium maturandum nihil de illorum sententia iam amplius commutabant , tantum id orando instabant , res ut aliquando inchoaretur , ac ad colloquium veniretur prorsusque persuasum nobis amplius iam nihil excipientibus fuit , colloquium necessario consequuturum esse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_751", + "psc_text": "dignam retribues pro tot laboribus gratiam, si talem te qualem probavimus pro universalis Ecclesiae defensione servaveris. Ex tali itaque exordio mihi pollicebar voluisse tandem Quesnellum apostolicae sedi et Romanis ipsis pontificibus ea jura asserere, quae hactenus praecedentium dissertationum occasione aut inficiari, vel elevare, aut denique omnino abolere nisus est. Sed mea opinio me fefellit. Nam statim inquirere simulans quale fuerit illud apostolicae sedis judicium, a multis quaesitum est hactenus, inque varias itum est sententias ait. Quare primo nonnullorum affirmat esse sententiam qui aliquod vel in synodo, vel extra synodum a S. Leone de restitutione Theodoreti decretum conditum fuisse autumant, postquam ad eum causam suam per libellum appellationis detulisset. Verumtamen cum ex hac sententia sibi incommodum afferri intellexit, negativo sequenti argumento eam rejecit, scribendo: « Cum de hujusmodi decreto ne apex quidem ullus appareat sive in Actis Chalcedonensibus, sive in aliis rerum tum temporis gestarum monimentis, tam facile refellitur quam profertur.", + "candidate_score": 0.680256, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_356_358", + "bdc_text": "Paulus adeo nuper Ro . Pontifex magno cunctos ad liberum concilium studio , et expectatum a vobis , et sepe etiam postulatum , vocavit . Verum ubi id indixit , et legati nostri repulsi , et mandata contempta , et denique res omnis infecta fuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_487", + "psc_text": "Romanus pontifex in eorum pravas opiniones descenderet, nefaria decreta ab ipsis condita confirmando et rata habendo. Hoc tamen novum studium pravamque ambitionem, tamquam contrariam Pauli apostoli sanctionibus, et Patrum doctrinis, potissimum refutat S. Julius papa, et novitatum auctores his verbis exagitat, quae mire in eos quadrant qui a conciliis ad concilia numerosiora appellationes dumtaxat fieri posse atque debere sibi confingunt: An ignari estis hanc consuetudinem esse, ut primum nobis scribatur, ut hinc quod justum est definiri possit? Quapropter si isthic hujusmodi suspicio in episcopum concepta erat, adhuc ad nostram Ecclesiam referri oportuit. Nunc autem nos, quos certiores minime fecerunt, postquam jam egerint quod libuit, suffragatores suae damnationis, cui non interfuimus, esse volunt. Non ita se habent Pauli ordinationes, non ita Patres docuerunt, sed fastus iste et novum studium est. Obsecratione tandem usus summus pontifex, contumaces Eusebianos audire hortatur: Quae (ait) accepimus a beato Petro apostolo, ea vobis significo, non scripturus", + "candidate_score": 0.680068, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_362_364", + "bdc_text": "Et quia is nunc dies adest , quo de salute publica , et de Ecclesiae dignitate summa , deque rebus maximis deliberatur , oro , ut cogitare velitis , quid vos conveniat facere per omniaque divina et humana iura obtestor , ut conciliationis rationem habeatis . Polliceor omne studium , quod me quidem attinet : Vos operam date , ut vere vos studuisse paci intelligatur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_411", + "psc_text": "Leo aliam scribendi formulam adhibuisset, neque Flaviano umquam dixisset quod epistolarum perlator poterit enarrare quidquid est illud ad quod, adjuvante Domino, studio fidei et charitatis intendimus. Quis itaque credit opus fuisse Leoni studium impendere pro decernendo medio efficacissimoque remedio, ut mala quae tum in Ecclesia grassabantur penitus evelleret et aboleret, si canonibus statutum determinatumque jam fuisset appellationum negotia in oecumenicis conciliis esse finienda? An non verba illa, quidquid est illud quod, adjuvante Domino, intendimus, innuunt plenam fuisse Romano pontifici potestatem definiendi, deliberandi, praescribendi modum et ordinem, et remedium ipsum, quibus et fidei collabenti et charitati inter sacerdotes Orientis abruptae prospiceret? 12. Sed jam S. pontificem Leonem ab illis duabus causis, fidei scilicet et charitatis, adductum fuisse ut oecumenicam synodum, tamquam necessarium remedium adhibendum, ipse decerneret, Quesnellus perfecte intellexisset, si verba ad quae provocat, et quibus insistit, e sua sede non extraxisset, neglectis caeteris aliis quibus S. pontifex Theodosium imperatorem allocutus", + "candidate_score": 0.679948, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_105_107", + "bdc_text": "An Petrus et huius successores potestatem supra ceteros aliquam ordinandi qualis et confirmandi caeteros , est , haberent . Item , an errare Papa possit in fide : an , si non divino tantum iure Romanus episcopus summus sit , aliqua ei obedientia debeatur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_426", + "psc_text": "videatur, quam S. Leo indicare voluit ea scribendi formula: Leo, et sancta synodus, quae Romae convenit. 15. Gravioris tamen momenti est altera illa fallacia, quam idem Quesnellus subjecit, qua unice usus est ad Romanorum pontificum auctoritatem elevandam, et inter angustissimos limites restringendam. Quapropter eum rogare oportet undenam hauserit S. Leonis legatos ad istud munus fuisse assumptos totius Occidentalis synodi mandato et delegatione? Eos autem e suo latere S. Leonem misisse, quocumque alio episcopo inconsulto nobis persuadent illae scribendi formulae: Quos e latere meo misi; qui vice mea sancto conventui vestrae fraternitatis intersint; qui vicem praesentiae meae implere sufficerent, et aliae hujusmodi, quas frequenter offendimus in epistolis, cum ante tum post Ephesinam synodum scriptis. Vel ergo Quesnellus dare debet in solo Romano episcopo totius Occidentis synodi auctoritatem residere, vel legatos illos solius Romani pontificis personam gesisse. Si primum, jam Romanus pontifex solus totius synodi habet auctoritatem, potest solus statuere, definire, judicare,", + "candidate_score": 0.679888, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_557_559", + "bdc_text": "Posse enim fieri , ut , audita una in re multorum sententia , et doctorum hominum disputationibus versata , de sua quidam sententia desistant . Itaque grave et intolerabile praeiuditium hoc esse , cum ante causae ex utraque parte cognitionem suffragia praeriperentur . Pontificiam Synodum ideo se recusasse , quia iudicem et adversarium eundem ferre minime voluissent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_975", + "psc_text": "querimoniam repulit respondendo: In quo quidem multum illos mihi haec scribendo commendas; sed temetipsum, quod eis parere nolueris, dum illicita moliris, accusas, superflue non concedenda et insalubriter tibi contraria concupiscens. quae nullum umquam nostrum poterunt obtinere consensum. 2. Jam vero his paululum insistere mihi opus est, ut vetustam illorum temporum doctrinam assequamur, atque intelligamus an pontificiis legatis primus dumtaxat honoris locus in generalibus synodis concederetur, vel jurisdictionis; et an synodis jure aliquid liceat statuere, reclamantibus protestantibusque Romanorum pontificum legatis; et denique an generalis ipsa synodus supra Romanum pontificem polleat potestate. At tres istas quaestiones, quae aliquando theologorum ingenia torquere consueverunt, ob quorumdam novas doctrinas, perperam in vulgus sparsas, liquido hic a S. Leone esse definitas, quis non videt? Illis namque non honoris titulo dumtaxat aliis episcopis praeesse datur, quibus caeteri episcopi parere tenentur; cum nemini jurisdictione privato parere teneamur, nec quidquam jure validum et ratum esse potest, cui protestationibus reclamationibus", + "candidate_score": 0.679855, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_134_136", + "bdc_text": "Igitur vigesima Novembris die , quae secunda et vigesima constituti colloquii fuit , praesides postquam advenissent , vocatis in Curiam partibus , se suis a principibus praefectos colloquio legatos venisse , et audire paratos esse ostendebant . Itaque tempus videri ad rem ut veniretur Orare , ut omni cum moderatione partes se praeberent , petere , ut Ferdinandi legatio , quae iam venisset , colloquio adhiberetur . Duas deinde epistolas , unam Caesaris , inscriptam utrique , alteram legati Granvellae , parti tantum alteri inscriptam , adhibuerunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_290", + "psc_text": "transcribere non piget, ut forte deducat, quod nos plene hactenus non sumus assecuti. « Nihil ergo (ait Quesnellus) certi affirmem: an occasione nuntii qui legatos anteverteret, an metu ne legati adire Augustam prohiberentur, quod certe accidit, ut ex epist. 41 satis apertum est. Nam altera epistola ad Pulcheriam breviter complectitur 378 ea quae per legatos scripta, et legatos retentos aliquamdiu Romae ex breviore epistola quam iterum ad Flavianum XII kalendas Julii accepimus: Cum ea (inquit) quae ipsi portabunt scripta sit plenius instruendus. Et rursus: Subsecuturos significo quos in hac re placuit destinare. » Priores has Quesnellii conjecturas minime esse spernendas ingenue fateor. Ea quoque admissa ratione qua asseverat legatos praepeditus fuisse, ne coram Pulcheria Augusta se sisterent, ut apparet ex tota laudata 41 epistola, in qua vehementer conqueritur ad eam non pervenisse epistolas quas in fidei causa per suos clericos direxerat. Et ibidem clericorum voce legatos ad Ephesinam synodum indicare", + "candidate_score": 0.679845, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_105_107", + "bdc_text": "An Petrus et huius successores potestatem supra ceteros aliquam ordinandi qualis et confirmandi caeteros , est , haberent . Item , an errare Papa possit in fide : an , si non divino tantum iure Romanus episcopus summus sit , aliqua ei obedientia debeatur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_343", + "psc_text": "Petrus apostolicum a Domino acceperit principatum, et Romana Ecclesia in ejus permaneat institutis, nefas est credere quod S. Marcus, qui Alexandrinam Ecclesiam primus gubernavit, aliis regulis traditionum suarum decreta formaverit. Necessitatem autem summae concordiae Romanam Ecclesiam inter et Alexandrinam habendae testatus est, ita scribendo: Non ergo patimur ut cum unius nos corporis et fidei fateamur, in aliquo discrepemus, et alia doctoris, alia discipuli instituta videantur. Non ergo ex suae Alexandrinae Ecclesiae praestantia Dioscorus titulum aut colorem quaerere aut emendicare poterat. Sat enim clare intellexerat eam esse ecclesiastici regiminis regulam, ut in universa Ecclesia Romanus pontifex principatum haberet, eumque omnes etiam primarum sedium episcopi tamquam patrem et doctorem cognoscerent et venerarentur. Ad talem ergo tantamque rebellionem nefario quodam furore ex antiquis aemulationibus et privatis odiis orto ducebatur, sibi optime conscius irrita et nullius prorsus roboris esse quae contra S. Leonem, ejus legatos et episcopos appellantes decreverat. Neque S. Cyrilli ejus praedecessoris", + "candidate_score": 0.679804, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_376_378", + "bdc_text": "Itaque Caesaris legatum orabant , ipse pro se ut pontificis legato responderet , quod maxime vellet , et quod optimum iudicaret : sibi vero aut necessitudinem hanc adimeret , aut libere respondendi locum faceret . Post longam decertationem hoc denique legatus a nostris impetravit , ut legato Pontificis , ceu privato homini , omni pontificis mentione omissa , responderetur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_425", + "psc_text": "provocasse exploratum est. Quapropter hic grave, immo gravissimum, pondus haberet illud Joannis Davidis ratiocinium, quo ostendit Flavianum, non Mediolanensem, aut Aquileiensem, Ravennatensem, Arelatensem, Lugdunensem; sed Romanum episcopum solum, hujusque legatis reclamantibus, libellum appellationis tradidisse. Restat ergo ut Flaviani causa dumtaxat devolvi debuisset ad Occidentale concilium voluntate et decreto S. Leonis. Sed quid supremae auctoritati Romanorum pontificum derogat, si ipsi hoc vel illo ordine, modo, solemnitateve negotia discutere, examinare, expedire statuerint? An non possunt in suae sollicitudinis consortium accire aliquos et multos Occidentis episcopos, ipsisque seriem totam gerendarum rerum patefacere et exponere, horumque etiam suffragia adhibere, ut nihil judiciorum solemnitati deesse videatur, quam S. Leo indicare voluit ea scribendi formula: Leo, et sancta synodus, quae Romae convenit. 15. Gravioris tamen momenti est altera illa fallacia, quam idem Quesnellus subjecit, qua unice usus est ad Romanorum pontificum auctoritatem elevandam, et inter angustissimos limites restringendam. Quapropter eum rogare oportet undenam hauserit S. Leonis", + "candidate_score": 0.679692, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_154_156", + "bdc_text": "Sic adversarii tum . Nostri sumpto spatio in eandem propemodum sententiam , se quoque de praesidum principumque diligentia in religionis causa iam aliquando cognoscenda gaudere : ac etiam eam ad rem paratos adesse :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_672", + "psc_text": "ad Orientem fratribus nostris, quos ad sanctam synodum vice nostra pro catholicae fidei defensione direximus, etiam vestrae sententiae professio jungeretur. Tarditatem tamen se excusare fatetur ob inopinata obstacula quae praepedierunt ne citius in unum convenirent. Multo gaudio deinde eorum litteras recensuisse asseverat, quas se ait probare, quia eruditione Spiritus sancti in ipsis vigere doctrinam cognoverat, quam in Orientalibus Ecclesiis daemonis astutia per suos sequaces fatigare curaverat, ut operante divina gratia tandem validior et clarior efficeretur. Multa tandem exsultatione se ait gaudere, quod, sicut causa poscebat, fiduciam nostram quam de vobis habemus in Domino fideliter atque obedienter auxisti. O utinam ad haec postrema verba attendisset Quesnellus! Tantas quidem non excitasset elapso saeculo turbas, nec gravissimis perturbationibus occasionem dedisset, si, episcoporum Gallorum exempla secutus, fiduciam quam primo de eo Romani pontifices habuerunt non frustrasset, et fideliter et obedienter apostolicae sedis definitiones profiteri non detrectasset. 7. In altero epistolae suae capite narrat quemadmodum,", + "candidate_score": 0.679683, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_586_588", + "bdc_text": "Interea Coloniensis Palatinusque legatus appellati eadem de re fuerunt . Verum ad has nostrorum legatorum doctorumque hominum querelas , altera Januarii praesides sic responderunt , ut primum in superiore sententia perstarent , deinde ut conditionem novam , eamque vel ad concordiam vel ad veritatis inquisitionem minime accomodatam inferrent . Volebant enim , ut ne acta per singula , sed summis tantum capitibus , in quibus partes aut convenissent , aut dissensissent , annotarentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_975", + "psc_text": "querimoniam repulit respondendo: In quo quidem multum illos mihi haec scribendo commendas; sed temetipsum, quod eis parere nolueris, dum illicita moliris, accusas, superflue non concedenda et insalubriter tibi contraria concupiscens. quae nullum umquam nostrum poterunt obtinere consensum. 2. Jam vero his paululum insistere mihi opus est, ut vetustam illorum temporum doctrinam assequamur, atque intelligamus an pontificiis legatis primus dumtaxat honoris locus in generalibus synodis concederetur, vel jurisdictionis; et an synodis jure aliquid liceat statuere, reclamantibus protestantibusque Romanorum pontificum legatis; et denique an generalis ipsa synodus supra Romanum pontificem polleat potestate. At tres istas quaestiones, quae aliquando theologorum ingenia torquere consueverunt, ob quorumdam novas doctrinas, perperam in vulgus sparsas, liquido hic a S. Leone esse definitas, quis non videt? Illis namque non honoris titulo dumtaxat aliis episcopis praeesse datur, quibus caeteri episcopi parere tenentur; cum nemini jurisdictione privato parere teneamur, nec quidquam jure validum et ratum esse potest, cui protestationibus reclamationibus", + "candidate_score": 0.679554, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_146_148", + "bdc_text": "Erat enim de legato minime dubium . Quo nam enim pacto res ulla privata , quali in re illum hoc se tempore Vesontii occupavisse constabat , misso ad tantum colloquium audiendum Caesaris ad imperium legato obstare potuit ? Audita oratione Praesidum , et iis epistolis lectis , adversarii primum , et quidem pro se , responderunt , diligentiam principum sibi placere :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_637", + "psc_text": "haud esse assecutum. Votis enim Marciani imperatoris potuisset Leo obsistere, ut sincere fassus in epistola hac occasione ad eumdem scripta. Cujus quippe voluntati non alia de causa obviare distulit, ne devoto principis arbitrio repugnare velle videretur. Ad haec verba animadvertat, quaeso, Quesnellus, et quotquot cum eo nugari solent. Credebamus clementiam vestram (ita epistolam orditur) id desiderio nostro posse praestare, ut, praesenti necessitate respecta, differri ad opportunius tempus sacerdotalem synodum juberetis. Hujus pontificiae fiduciae illud erat fundamentum: Ut, evocatis de cunctis provinciis sacerdotibus, vere posset esse universale concilium. 3. Quis enim ignorat externam illorum afflictorum temporum faciem multarum provinciarum episcopis prohibere potuisse e suis dioecesibus exire, ne plebes sibi commissas barbarorum furori tamquam orphanas desererent, et semetipsos iis periculis exponerent quae ab hostium copiis pati solent? Non aegre igitur ferebat Leo quod synodus non differretur, vel quia imperiali jussione, cui non potuisset obsistere, urgeretur; sed quia tempus illud minus congruum pro", + "candidate_score": 0.679366, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_520_522", + "bdc_text": "Ibi paratos esse se concedere , ut si quae dixisset pars una , alicui ex ea parte , qui quidem de plurimorum numero esset , veluti ex sententia sua non dictum non probaretur , ut is sententiam suam praesidibus aut scriptam offerat , aut presens apud eos exponat , sed utrunque privatim et extra colloquium . Eorum autem sententiam qui inter colligendum suffragia non quod plurimi , sed quod pauciores sensissent , nec in colloquium inferendam , nec parti adversariae per praesides ostendendam , sed scriptam usque factam Caesari relationem custodiendam esse . Hoc si reciperent nostri , fieri colloquium posse , valde se sperare .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_224", + "psc_text": "Quare noster adversarius sibi nimium blandiens suam appendicem hisce clausit verbis. « Certe haec sola posteriora verba: Ad vos, religionis defensores, etc., meridiano sole patefaciunt non ad unum, sed ad plures missum fuisse hoc qualecumque scriptum. » At quidem ex mea sententia non majus robur Quesnelli conjecturae ex istis, quae ejus appendicem claudunt, obtinere potuerunt. Nam quamvis, ut diximus, in illa epigraphe honoris nomina desiderentur, id forte amanuensis vitio dare oportet, cum aliunde ex illis vocibus, ad papam urbis Romae Leonem, id omne habeamus, unum dumtaxat nominari, cui juxta primatus ecclesiastici jura de fidei negotiis et de presbyterorum depositione spectabat judicare. Fateor deinde nullam expressam apostolicae sedis mentionem haberi, omisisse quoque illius splendorem et praerogativas praedicare. Quid tamen? Ergo scriptum hoc, qualecumque sit, ad plures fuit missum? Figmentum apage! Non consuevit imprimis Eutyches in suis conscribendis epistolis atque libellis se exercere in praedicandis splendore et praerogativis eorum ad quos provocabat.", + "candidate_score": 0.679279, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_361_363", + "bdc_text": "Nunc autem Carolus primogenitus Ecclesiae filius ad id concilium Pontificis exequendum ( ut fidus Sanctae Romanae Ecclesiae advocatus est ) cum hoc colloquium , tum illa mox deinde futura Ratisponae Comitia , velut viam aditumque ad generale Concilium instituisset , me ut hic vobiscum adessem iussit voluitque . Et quia is nunc dies adest , quo de salute publica , et de Ecclesiae dignitate summa , deque rebus maximis deliberatur , oro , ut cogitare velitis , quid vos conveniat facere per omniaque divina et humana iura obtestor , ut conciliationis rationem habeatis . Polliceor omne studium , quod me quidem attinet :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_394", + "psc_text": "in Theodosii mentem revocabat debitum fidei a majoribus acceptae defendendae, addit pariter defendendum esse summi sacerdotis honorem, et dignitatem propriae venerationis beato apostolo Petro intemeratam, et in nostris temporibus conservare; quatenus beatissimus Romanae civitatis episcopus, cui principatum sacerdotii super omnes antiquitas contulit, locum habeat et facultatem de fide et cacerdotibus judicare. Dicat nunc, amabo, Quesnellus, quomodo potuisset S. Leo Magnus consulere honori suae supremae dignitatis, violatae jurisdictionis suae damna reparare, facultatem quam super omnes antiquitas contulit in integrum restituere, si generalem ex omnibus totius orbis episcopis synodum non coegisset? An non in Ephesina synodo catholica fides, pontificia dignitas, sacerdotii principatus, cathedrae divi Petri honor, fuerunt contempta et solemniter dejecta? In nova ergo solemni synodo, et fides erat firmanda, et apostolicae 400 sedis jura debebant reparari, et propterea appellationem ad se factam a Flaviano ad generale concilium debebat deferre, quamvis sanctus Flavianus ipse solum pontificem, tamquam legitimum suae causae judicem, appellasset.", + "candidate_score": 0.679243, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_372_374", + "bdc_text": "Sed longa post hanc orationem deliberatio et partium inter se , et seorsim , et partium cum legato Caesaris fuit , qui dum pontificis legato respondendum esset , quaereretur , intercessit . Caesaris legatus , tolerabilius iudicans pontificis authoritatem prorsus dissimulari , quam illius legatum , coram se teste , aliqua ignominia affici , cum crederet nostros protestatione contra pontificem gravi usuros esse , omni studio laboravit ut ne privatum , sed ut commune partis utriusque responsum daretur . Nostri , quia ab adversariis pontifex et dominus et pater et sanctissimus vocaretur agnoscereturque , a nobis omnia contra , ut Antichristus , et ut inimicus veritatis saepissime notaretur , respondere eadem ad orationem eandem tam diversa sentientes minime posse existimabant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_439", + "psc_text": "legati nominantur. In his actionibus quoque, qui 409 ad interloquendum primus assurgebat, erat Philippus, cui primus locus dabatur; quique et vigore legationis qua fungebatur, Coelestini quidem locum tenebat, et propterea in iis Actis: Philippus apostolicae sedis presbyter et legatus dixit. Arcadius vero et Projectus, quamvis in majori clericali gradu constituti, post Philippum interloquebantur, atque ad horum delegationem significandam sequentia verba concilii notarii adhibebant. Arcadius episcopus et Romanae Ecclesiae legatus dixit. Et rursus: Projectus episcopus et Romanae Ecclesiae legatus dixit. Ad quam formularum loquendi et scribendi diversitatem cum ego animadvertissem, plane intellexi totum Quesnelli praecedens aedificium pessumdatum esse, atque ad nihilum redactum. Potissimum si perpendamus, Philippum ipsum, secundo interloquentem, petiisse ut S. Coelestini papae epistolae in synodo legerentur, quibus recitatis, gratias oecumenico concilio agit, et paucis Romanorum pontificum jura, praerogativas et in tota Ecclesia principatum praedicat. Deinde quia, multis tempestatibus agitatus, atque vexatus, praestituta die non potuit ad Ephesum pervenire antequam", + "candidate_score": 0.679224, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_135_137", + "bdc_text": "Itaque tempus videri ad rem ut veniretur Orare , ut omni cum moderatione partes se praeberent , petere , ut Ferdinandi legatio , quae iam venisset , colloquio adhiberetur . Duas deinde epistolas , unam Caesaris , inscriptam utrique , alteram legati Granvellae , parti tantum alteri inscriptam , adhibuerunt . Iis epistolis excusare moram conabantur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_266", + "psc_text": "certiorem Flavianum de legatorum profectione quid impedit? Non ita facile enim erat epistolarum commercium, nec ita expeditum et tutum, ut certo sibi persuadere posset quod, nullo interposito impedimento quod epistolarum et perlatorum cursum retardaret, ejus epistolae ex urbe Roma citissime Constantinopolim deferrentur. Quod ultro quidem dat ipse Quesnellus in dissertatione de Vita et Rebus a magno Leone gestis, affirmans S. pontificis animum quandoque fluctuasse, ut litterae quas ad imperatorem aliosque Orientalium miserat fideliter redderentur. Sed ne abscedamus ab ea agendi ratione quam cum Flaviano ipso idem S. Leo servavit, hic animadvertere juvabit, pluribus in epistolis, diversis quidem temporibus scriptis, ipsum certiorem reddidisse de acceptis synodalibus 373 gestis contra Eutychen Constantinopoli exaratis. Id testatur in epist. 32, quae scripta est duodecime kal. Julii. Rursus epistola 24, qua idibus Junii praecedentis haec synodalia Acta recepisse testatur. Tandem duodecimo kal. Junias, epist. 22, fatetur jam ad ipsius manus pervenisse Flaviani epistolas, quibus certior", + "candidate_score": 0.679117, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_356_358", + "bdc_text": "Paulus adeo nuper Ro . Pontifex magno cunctos ad liberum concilium studio , et expectatum a vobis , et sepe etiam postulatum , vocavit . Verum ubi id indixit , et legati nostri repulsi , et mandata contempta , et denique res omnis infecta fuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_974", + "psc_text": "autem cum haec omnia Anatolio objiciebat, ut tamquam omni prorsus vigore vacuum illum canonem esse proscriberet, utpote profectum ab illis qui auctoritate carebant, atque ab illis qui, aut seducti malis artibus, aut minis deterriti, perfecta libertate minime pollebant, nobis indicare voluit episcopos etiam in generalibus synodis congregatos non alias posse causas tractare et definire, nisi eas quas apostolica Petri sedes discutiendas proposuerat. Hac quippe ducti ratione, pontificii legati protestationibus reclamationibusque usi sunt, ut se praecaverent ab eo canone conscribendo, qui apostolicae sedis commonitorio et institutionibus prorsus repugnabat. De quorum protestationibus, cum ipso Anatolius in epistola ad S. pontificem conqueri voluisset, querimoniam repulit respondendo: In quo quidem multum illos mihi haec scribendo commendas; sed temetipsum, quod eis parere nolueris, dum illicita moliris, accusas, superflue non concedenda et insalubriter tibi contraria concupiscens. quae nullum umquam nostrum poterunt obtinere consensum. 2. Jam vero his paululum insistere mihi opus est, ut vetustam illorum temporum", + "candidate_score": 0.679079, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_360_362", + "bdc_text": "Et hactenus quidem occasio se nulla dedit , cum essent quaesitae multae . Nunc autem Carolus primogenitus Ecclesiae filius ad id concilium Pontificis exequendum ( ut fidus Sanctae Romanae Ecclesiae advocatus est ) cum hoc colloquium , tum illa mox deinde futura Ratisponae Comitia , velut viam aditumque ad generale Concilium instituisset , me ut hic vobiscum adessem iussit voluitque . Et quia is nunc dies adest , quo de salute publica , et de Ecclesiae dignitate summa , deque rebus maximis deliberatur , oro , ut cogitare velitis , quid vos conveniat facere per omniaque divina et humana iura obtestor , ut conciliationis rationem habeatis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_394", + "psc_text": "in Theodosii mentem revocabat debitum fidei a majoribus acceptae defendendae, addit pariter defendendum esse summi sacerdotis honorem, et dignitatem propriae venerationis beato apostolo Petro intemeratam, et in nostris temporibus conservare; quatenus beatissimus Romanae civitatis episcopus, cui principatum sacerdotii super omnes antiquitas contulit, locum habeat et facultatem de fide et cacerdotibus judicare. Dicat nunc, amabo, Quesnellus, quomodo potuisset S. Leo Magnus consulere honori suae supremae dignitatis, violatae jurisdictionis suae damna reparare, facultatem quam super omnes antiquitas contulit in integrum restituere, si generalem ex omnibus totius orbis episcopis synodum non coegisset? An non in Ephesina synodo catholica fides, pontificia dignitas, sacerdotii principatus, cathedrae divi Petri honor, fuerunt contempta et solemniter dejecta? In nova ergo solemni synodo, et fides erat firmanda, et apostolicae 400 sedis jura debebant reparari, et propterea appellationem ad se factam a Flaviano ad generale concilium debebat deferre, quamvis sanctus Flavianus ipse solum pontificem, tamquam legitimum suae causae judicem, appellasset.", + "candidate_score": 0.678913, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_361_363", + "bdc_text": "Nunc autem Carolus primogenitus Ecclesiae filius ad id concilium Pontificis exequendum ( ut fidus Sanctae Romanae Ecclesiae advocatus est ) cum hoc colloquium , tum illa mox deinde futura Ratisponae Comitia , velut viam aditumque ad generale Concilium instituisset , me ut hic vobiscum adessem iussit voluitque . Et quia is nunc dies adest , quo de salute publica , et de Ecclesiae dignitate summa , deque rebus maximis deliberatur , oro , ut cogitare velitis , quid vos conveniat facere per omniaque divina et humana iura obtestor , ut conciliationis rationem habeatis . Polliceor omne studium , quod me quidem attinet :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_133", + "psc_text": "privatum etiam antequam synodus generalis cogeretur, persuasi sumus. Potissimum cum habeamus tantummodo Cyrillo commissum fuisse munus ut pontificiam sententiam exsecutioni fideliter demandaret eamque Ephesinae synodo proponeret, decem dierum induciis Nestorio reservatis, in quibus deliberaret an a pravo suo dogmate vellet abscedere, illudque ejurare. Assertum explicatione non indiget, cum ipse Petrus de Marca S. Coelestini papae epistolam ad Cyrillum interpretatus sit dicendo: Et Coelestinus dat in mandatis Cyrillo ut Romanae sedis auctoritate ascita et vice, et loco, et potestate pontificia usus, sententiam istam exsequatur, et illi Ecclesiae (Constantinopolitanae nimirum) prospiciat. Leo Magnus autem immediatum praedecessorem in pontificatu habuit Coelestinum. At sub istius regimine laudata prima illa regula prorsus Ecclesiae Patribus erat ignota, et tamen de episcopo e gradu dejiciendo, de fidei causa omnibus communi et generali agebatur. Et hoc non obstante, Rom. pontifex Coelestinus decernit, statuit, judicat, inducias ad resipiscendum concedit, non exspectato aliorum patriarcharum judicio, vel suffragio; sed dumtaxat decretorum", + "candidate_score": 0.678673, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_105_107", + "bdc_text": "An Petrus et huius successores potestatem supra ceteros aliquam ordinandi qualis et confirmandi caeteros , est , haberent . Item , an errare Papa possit in fide : an , si non divino tantum iure Romanus episcopus summus sit , aliqua ei obedientia debeatur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_65", + "psc_text": "jurisdictionis discretio dabatur: atque cum omnes ad apostolatum munus essent electi, unus vero solus caeteris praeeminebat. Quoniam (ait) et inter beatissimos apostolos in similitudine honoris fuit quaedam discretio potestatis. Et cum omnium par esset electio, uni tamen datum est, ut caeteris praeemineret. Auditne Quesnellus? Similes in characteris et dignitatis honore quem gradus non admittere satis est exploratum; dispares vero in potestatis praerogativa, quia unus caeteris debet praesidere: Qua ergo ratione, vel quibus Leonis verbis ductus, jurium aequalitatem inter episcopos jactare potuit Quesnellus? Non enim in jurisdictione exercenda, vel in judiciis ferendis omnes episcopi omnia sibi vindicare possunt. Cum, auctore eodem Leone, divina aeque ac ecclesiastica dispositione factum sit ut singuli in singulis provinciis essent quorum inter fratres prima haberetur sententia; et rursus quidam in majoribus urbibus constituti sollicitudinem susciperent ampliorem, per quos ad unam Petri sedem universalis Ecclesiae cura conflueret, et nihil usquam a suo capite dissideret. Si itaque toto", + "candidate_score": 0.678667, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_360_362", + "bdc_text": "Et hactenus quidem occasio se nulla dedit , cum essent quaesitae multae . Nunc autem Carolus primogenitus Ecclesiae filius ad id concilium Pontificis exequendum ( ut fidus Sanctae Romanae Ecclesiae advocatus est ) cum hoc colloquium , tum illa mox deinde futura Ratisponae Comitia , velut viam aditumque ad generale Concilium instituisset , me ut hic vobiscum adessem iussit voluitque . Et quia is nunc dies adest , quo de salute publica , et de Ecclesiae dignitate summa , deque rebus maximis deliberatur , oro , ut cogitare velitis , quid vos conveniat facere per omniaque divina et humana iura obtestor , ut conciliationis rationem habeatis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_944", + "psc_text": "et oeconomiam subvertendam ordinata sunt; quae sane nullum argumentum suppeditant eos conciliis generalibus subesse; sed potius concilia ipsa vim et auctoritatem a solis Romanis pontificibus obtinere. Et quidem cum canonum dispensatio, auctore ipso Leone, solo Romano pontifici credita sit, et ad hujus tendat reatum, si, posthabita universae Ecclesiae utilitate, apud eum praevaleat unius fratris voluntas, ambitus atque libido caeteris dominandi, jam quaestio non amplius in ea versatur, an Rom. pontifex supra concilia habeat auctoritatem, sed in quibus circumstantiis et casibus ea uti debeat, ne dispensationes ad ipsius reatum tendant; caeterum in iis quae ad ecclesiasticum spectant regimen, solius justissimo Domini Dei subdi judicio, qui numquam sine ullo reatu permitteret ut regulas per Spiritum sanctum inspiratas ab ipso violarentur et perverterentur. 8. Verumtamen ista praetereamus, quae fusius explicari possunt ab iis qui in scholis talia argumenta tractare solent. Unum aliud dumtaxat subjicimus, quod ad canonum custodiam et observantiam spectat, a quibus", + "candidate_score": 0.678484, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_368_370", + "bdc_text": "Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur . Id ita fieri posse putabant , si legato pontificis , qui tum aderat , non pontificis , sed Caesaris nomine posito , non mandato rigido , sed hortatione blanda , non ad nos tantum , sed utramque ad partem instructo locum darent , atque ita ad nos inducerent . Neque consilium hoc illos fefellit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_485", + "psc_text": "Romanorum pontificum juribus et praerogativis quam judicaverint de Christi Domini divinitate et divini Verbi cum Patre consubstantialitate. Haec autem de Christo Domino negare minime veritos esse, omnibus exploratum est. Igitur si Eusebiani nulla alia ducebantur lege quam solius arbitrii, non mirum quod nullo ecclesiastico praecepto obtemperare voluerint, et, ut suam pervicacem contumaciam specioso aliquo colore tuerentur; canones confingebant, quibus cautum esset unius synodi judicia alterius synodi cognitione et decretis non posse dissolvi. Sed quale effigium commentiebantur? Ipsi in primis plures synodos coegerant ad Nicaena statuta abolenda. Deinde quando a summo pontifice Julio Romam vocati fuerunt ad causam dicendam, judicis incompetentiam (ut aiunt) non allegarunt. Citationem seu vocationem non impugnarunt. Moram dumtaxat adhibuerunt, et ad tergiversationes varias recurrentes, cum diutius pontifex eorum adventum exspectare non posset, et clam arrepta fuga ab eorum legatis, qui synodorum Tyrii ac Mareoticae Acta inconsulte inter pontificias 419 manus reliquerunt, rerum omnium veritate perspicue cognita, in", + "candidate_score": 0.678393, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_137_139", + "bdc_text": "Iis epistolis excusare moram conabantur . In Caesaris epistola ostendebatur , Granvellam ad haec comitia destinatum , negotiis subitis impeditum esse , Caesarem orare , ut si ille in tempore non adesset , res tanta ne differreretur , nec sumptus frustra fierent , sed colloquio praefecti praesides pergerent , et illum ne expectarent . Data haec duodecimo Octobris cum esset , et reddenda sub primam colloquii diem fuisset , reddita vix tandem vigesima secunda est , viginti et duobus diebus per Praesides retenta , et serius , quam oportebat , partibus proposita .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_266", + "psc_text": "certiorem Flavianum de legatorum profectione quid impedit? Non ita facile enim erat epistolarum commercium, nec ita expeditum et tutum, ut certo sibi persuadere posset quod, nullo interposito impedimento quod epistolarum et perlatorum cursum retardaret, ejus epistolae ex urbe Roma citissime Constantinopolim deferrentur. Quod ultro quidem dat ipse Quesnellus in dissertatione de Vita et Rebus a magno Leone gestis, affirmans S. pontificis animum quandoque fluctuasse, ut litterae quas ad imperatorem aliosque Orientalium miserat fideliter redderentur. Sed ne abscedamus ab ea agendi ratione quam cum Flaviano ipso idem S. Leo servavit, hic animadvertere juvabit, pluribus in epistolis, diversis quidem temporibus scriptis, ipsum certiorem reddidisse de acceptis synodalibus 373 gestis contra Eutychen Constantinopoli exaratis. Id testatur in epist. 32, quae scripta est duodecime kal. Julii. Rursus epistola 24, qua idibus Junii praecedentis haec synodalia Acta recepisse testatur. Tandem duodecimo kal. Junias, epist. 22, fatetur jam ad ipsius manus pervenisse Flaviani epistolas, quibus certior", + "candidate_score": 0.67828, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_372_374", + "bdc_text": "Sed longa post hanc orationem deliberatio et partium inter se , et seorsim , et partium cum legato Caesaris fuit , qui dum pontificis legato respondendum esset , quaereretur , intercessit . Caesaris legatus , tolerabilius iudicans pontificis authoritatem prorsus dissimulari , quam illius legatum , coram se teste , aliqua ignominia affici , cum crederet nostros protestatione contra pontificem gravi usuros esse , omni studio laboravit ut ne privatum , sed ut commune partis utriusque responsum daretur . Nostri , quia ab adversariis pontifex et dominus et pater et sanctissimus vocaretur agnoscereturque , a nobis omnia contra , ut Antichristus , et ut inimicus veritatis saepissime notaretur , respondere eadem ad orationem eandem tam diversa sentientes minime posse existimabant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_144", + "psc_text": "atque depictas. Sed adhuc progreditur Quesnellus dicendo: « Licet porro idem pontifex totam ad se causam pertraxisse 347 videatur, » cum et de singulis instrui postulat, et de Flaviani silentio conqueritur: « Cum studere (inquit) debuerit primitus nobis cuncta reserare, non ita tamen est reipsa; similiter enim aliorum episcoporum quilibet, ad cujus sententiam per appellationis libellum provocaretur, et de negotio instrui postularet, et de silentio querelas moveret. Merito ergo ac potiori jure totius facti rationem et notitiam volebat sibi Leo deferri, et quidem primitus utpote primati, cui de eo cum caeteris ac prae caeteris decernundum erat, si appellationi locus dabatur. » 3. At mendacia veritatis coloribus et umbris larvata detegamus. Incassum imprimis, et omnino male, Constantini monachi testimonium Flaviani verbis Quesnellus opponi affirmaret, si utriusque loquendi modus in eumdem prorsus finem tenderet. Constantinus, ut Quesnellus etiam asseverat, haereticus et mendacissimus homo, testatus est Eutychen alios patriarchas, principalium Ecclesiarum metropolitas, horumque", + "candidate_score": 0.678204, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_372_374", + "bdc_text": "Sed longa post hanc orationem deliberatio et partium inter se , et seorsim , et partium cum legato Caesaris fuit , qui dum pontificis legato respondendum esset , quaereretur , intercessit . Caesaris legatus , tolerabilius iudicans pontificis authoritatem prorsus dissimulari , quam illius legatum , coram se teste , aliqua ignominia affici , cum crederet nostros protestatione contra pontificem gravi usuros esse , omni studio laboravit ut ne privatum , sed ut commune partis utriusque responsum daretur . Nostri , quia ab adversariis pontifex et dominus et pater et sanctissimus vocaretur agnoscereturque , a nobis omnia contra , ut Antichristus , et ut inimicus veritatis saepissime notaretur , respondere eadem ad orationem eandem tam diversa sentientes minime posse existimabant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_446", + "psc_text": "» Ecce novum Quesnelli somnium. Jam sibi imaginatur adversarium David vicisse; canit victoriam, quod probaverit appellationes ad unicum Romanum pontificem ecclesiasticae consuetudini et synodorum juribus repugnare, cum potius lugere debuisset cladem sibi imminentem, ob gravissima commenta forte artificiose congesta, ad Romanorum pontificum auctoritatem elevandam et dejiciendam. Interim vero quid dicendum sit de epistola S. pontificis ad Galliarum episcopos, nostra scribendi ratio haud permittit referamus. De ea enim agemus in altero tomo Operum S. Leonis, vel hujus gesta recensentes post Chalced. concilium, ne temporum rationes confundere videamur. Dumtaxat in praesens annotamus nullam in ea fieri mentionem de Flaviani appellatione, circa quam nostra controversia versatur. Galliarum episcopos dumtaxat certiores facit de accepta ipsorum fidei professione synodaliter habita, qua subscripserunt epist. dogmaticae de Verbi incarnatione, quam jam pridem tamquam certam fidei regulam a cunctis sequendam scripserat ad Flavianum. Gratias agit Deo quod summa consensione absque concertationum strepitu evangelicae apostolicaeque traditioni adhaerere delegissent. Nec", + "candidate_score": 0.678136, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_233_235", + "bdc_text": "Nam quod Caesaris legatum attinebat , de eius , eiusque principis , cuius legatus erat , de nobis nostraque doctrina et factis sententia , magis evidens argumentum nullum expectari poterat , quam id mandatum , quod erat eodem tempore contra nos velut iudicatum certum editum , quae quanquam talia essent , nostris tamen hominibus , doctrinae suae , quam esse solidam et firmam scirent , rationem reddere , loco semel quantumvis iniquo facto , est visum . Ad hanc igitur futuri colloquii formam per praesides propositam , quid adversarii responderint , quanquam non scimus , tamen conficere difficile non est , ut quorum consilio et suffragio prius composita et constituta fuisset ; non enim praesides sine illorum consilio quicquam aut agebant , aut agere etiam poterant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_153", + "psc_text": "Domini matura volumus esse judicia, nihil possumus incognitis rebus in cujusquam partis praejudicium definire, priusquam universa quae gesta sunt veraciter audiamus. 5. Et quidem haec et similia alia Leonis verba, non concilii, sed proprio nomine scripta, talem tantamque vim et auctoritatem habebant, ut jam Flaviani animum movissent saltem, si non coegissent, ut se sisteret coram Leone vel per suos idoneos legatos, vel per relationem authenticis scriptis factam, de omnibus gestis rationem redditurum. Sed jam id praestitisse Flavianum antequam hanc Leonis epistolam acciperet, acciperet, in superioribus vidimus. Quare si omnia simul conferamus, certum argumentum habebimus ita ad se totam causam traxisse Leonem, ut nequaquam cuique alii episcopo et judici licuisset se hisce rebus immisceri, nisi de summi pontificis sententia. In suam vero auctoritatem Leonem totum negotium 349 definiendum refudisse, non obscure ipsemet in laudata epistola indicavit. Nam ad praecludendam viam omnibus difficultatibus excusationibusque quae circa contumaciam obstinationemque archimandritae Eutychis poterant afferri,", + "candidate_score": 0.678109, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_360_362", + "bdc_text": "Et hactenus quidem occasio se nulla dedit , cum essent quaesitae multae . Nunc autem Carolus primogenitus Ecclesiae filius ad id concilium Pontificis exequendum ( ut fidus Sanctae Romanae Ecclesiae advocatus est ) cum hoc colloquium , tum illa mox deinde futura Ratisponae Comitia , velut viam aditumque ad generale Concilium instituisset , me ut hic vobiscum adessem iussit voluitque . Et quia is nunc dies adest , quo de salute publica , et de Ecclesiae dignitate summa , deque rebus maximis deliberatur , oro , ut cogitare velitis , quid vos conveniat facere per omniaque divina et humana iura obtestor , ut conciliationis rationem habeatis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_420", + "psc_text": "Sed dicat, amabo, Quesnellus, quomodo potuisset S. Leo cogere Dioscorum et totam Eutychianam factionem ut coram apostolica sede se sisterent; quomodo nonaginta duos episcopos, qui in Ephesina synodo impiis subscriptionibus captivas manus praebuerunt, ad publicam atque solemnem retractationem reducere potuisset; quomodo denique monachorum Constantinopolitanorum Aegyptiorumque intolerandam audaciam fregisset, ut poenitentes, abjecta omni superbia et impietate, ab Ecclesiae unitate non exciderent? Flaviani utique justitiae et sanctitati debebat summus pontifex necessaria praestare praesidia, sed simul illud remedii genus praescribere, quod caeteris omnibus prodesset; alias cum tot facinorum auctoribus, et horum sociis, catholicorum universitas in Oriente periisset. Igitur poterat praevidere Quesnellus ad rem nostram maxime facere, quod ipse de Innocentio primo summo pontifice in S. Joannis Chrysostomi causa, injuria depositi, ex Sozomeno descripsit, dicendo: Oecumenicam synodum convocare studuit, scribensque ad clericos Constantinopolitanos, quodnam remedium esset adhibendum his verbis inquirebat: Sed quodnam remedium hisce rebus in praesenti afferemus? Necessaria erit synodalis cognitio, quam etiam", + "candidate_score": 0.678109, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_430_432", + "bdc_text": "Ad haec cum hae res , de quibus rebus hic disputaretur , essent eius generis , quas scire maxime expediret , sive verae essent , ut dissimularentur minime , sive falsae , hominum errore ut in re periculosa deprehenderentur , quo facilius publico concilio aut error tolli , aut veritas restitui posset , non videbant nostri , quorsum premere attineret disputationes eas , quarum argumenta in illustri deceret esse posita , et vel ad memoriam rei tantae copiam actorum apud partem utramque conservandam videri . Iniquum etiam hoc et contra legationis fidem esse putabant , quod substituti , quos ex legatorum nostrorum numero subsidio notariis adiunxeramus , domum reversi , quid actum esset , narrare ne iis quidem auderent , unde essent missi . Easdem postulationes causasque , cum apud legatum Caesaris eodem die exposuissent nostri , legatus actorum copiam ideo partibus non necessariam esse iudicabat , quoniam liberum colloquium hoc et extra diffinitionis periculum esset , deinde videri intutum putabat , ut partibus committeretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_269", + "psc_text": "inferens, Eutychen absolvit, et synodum in latrocinium convertendo apostolicae sedis legatos praesidium quaerere et fugam arripere coegit. 1. Tribus abscedentibus ab urbe Roma apostolicae sedis legatis cum Dulcitio notario, nihil eorum S. Leo praetermisit quae secum recogitaverat ad exitum fidei causas perducere posse, amputatis praeterea per sacerdotalem concordiam et pacem omnibus illis scandalis quae ob privatas aemulationes et antiqua odia per totum fere Orientem gliscebant. Uti ergo censuit, suprema illa auctoritate, quam pro confirmandis in fide fratribus S. Petrus a Christo Domino acceperat, quid credendum et ab omnibus esset profitendum circa Domini incarnationem, quidve ad abolendos pravos errores, qui nuper praetextu Nestorianae haereseos evertendae exorti erant, esset statuendum, aliis et aliis epistolis docere voluit; a quarum regulis si nullus catholicorum recessisset, minime fides catholica illud grave exitium passa fuisset, de quo in praesentiarum verba facturi sumus. Idibus igitur Junii ejusdem anni plures epistolas in Orientem deferendas suis legatis dedit. Quas", + "candidate_score": 0.678065, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_170_172", + "bdc_text": "Caesarem omnibus semper modis Germaniam componere fuisse conatum , ideo Hispanios reliquisse , et in Germaniam non sine periculo venisse , ideo ad Comitia nostra semper festinasse . Sed tumultu Belgico impeditum , antea praecipuos homines , nuper etiam fratrem pro se misisse , ideo dicto hoc nono die , ut res aliquando tota cognosceretur , curavisse , ideo venire ad catholicum colloquium se ipsum studuisse , sed eadem de causa et iisdem motibus impeditum , legatum hunc , ex quo omnis ipsius sententia intelligi posset , huic colloquio cum pleno mandato praefecisse . Itaque orare , ut huic perinde ac si ipse praesto Caesar esset , fidem haberent , et rem bene agerent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_259", + "psc_text": "ex gestorum serie et ipsius de quo agitur professione patefactam, evidenter et plene quid servandum esset ostendi. 10. Ex quo sane agendi modo S. pontifex sibi blandiebatur cuncta in ea synodo ad felicem exitum per suos legatos esse perducenda; cum prius eos necessario commonitorio de cunctis rebus agendis definiendisve edocuerit, evidenter et plene quid servandum esset patefaciendo. Sed jam de horum legatorum missione horumque necesaria instructione pro omnibus quae agenda erant etiam mentionem facit in epistola ad imperatorem, eadem die conscripta. In qua pariter strictius paucis causas sive motiva illa tria exposuit, quibus praepeditus detinebatur, ne Ephesinae synodo per se interesset; tamen eum certiorem facit ex gestorum serie satis superque compertum habuisse imperite atque imprudenter Eutychen errasse, et debuisse a sua, quae merito reprobatur, persuasione discedere. Quare cum ipse imperator constituisset apud Ephesum habendum esse synodale judicium, ut imperito seni ea in qua nimis caligat veritas innotescat: Fratres meos Julium", + "candidate_score": 0.677976, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_357_359", + "bdc_text": "Pontifex magno cunctos ad liberum concilium studio , et expectatum a vobis , et sepe etiam postulatum , vocavit . Verum ubi id indixit , et legati nostri repulsi , et mandata contempta , et denique res omnis infecta fuit . Quanquam autem coactus tum quidem concilium differre reiicereque , et id propositum iisdem de causis mutare est , tamen id eo consilio distulit , ut tempus idoneum nactus , id quod coepisset , aliquando persequeretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_396", + "psc_text": "pontifex causas assignat, quae ejus animum moverunt ad novum generale concilium habendum: altera fidei catholicae vulneratio fuit; altera luctuosus status omnium Ecclesiarum Orientis, tantopere perturbatus, vel propter praesules dejectos, vel propter eos qui impiis subscriptionibus captivas manus dederunt, Dioscoro obtemperantes; tertia denique fuit illa pluries legatorum pontificiorum exclamatio facta, cum viderunt, a synodi exordiis usque ad finem, apostolicae sedis jura non tantum neglecta, sed pessumdata atque abolita. Duas illas priores causas S. Leo his verbis indicavit ad Theodosium imperatorem scribendo. Igitur (ait) concilium episcoporum quod propter Flavianum in Ephesina civitate fieri praecepistis, et ipsi fidei probatur obesse, et omnes Ecclesias vulnerare, et haec a nobis comperta sunt non incerto nuntio, sed ab ipsis reverendissimis episcopis, qui a nobis missi sunt, etc. Et paulo infra, volens exprimere gravia vulnera Ecclesiis illata, adjecit: In quo autem judicio non omnes qui convenerant interfuisse cognovimus. Nam alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro supradicti", + "candidate_score": 0.677931, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_139_141", + "bdc_text": "Data haec duodecimo Octobris cum esset , et reddenda sub primam colloquii diem fuisset , reddita vix tandem vigesima secunda est , viginti et duobus diebus per Praesides retenta , et serius , quam oportebat , partibus proposita . Itaque qua re se excusare volebant Praesides , eadem palam se in suspitionem iniectae morae vocabant . Granvella vero in sua ad adversarios epistola , primum quaerebatur , quod exclusus negotiis adesse rei tantae in tempore non potuisset , cum id maxime et celeritate itinerum , et summo confidendorum negotiorum studio conatus esset .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_266", + "psc_text": "certiorem Flavianum de legatorum profectione quid impedit? Non ita facile enim erat epistolarum commercium, nec ita expeditum et tutum, ut certo sibi persuadere posset quod, nullo interposito impedimento quod epistolarum et perlatorum cursum retardaret, ejus epistolae ex urbe Roma citissime Constantinopolim deferrentur. Quod ultro quidem dat ipse Quesnellus in dissertatione de Vita et Rebus a magno Leone gestis, affirmans S. pontificis animum quandoque fluctuasse, ut litterae quas ad imperatorem aliosque Orientalium miserat fideliter redderentur. Sed ne abscedamus ab ea agendi ratione quam cum Flaviano ipso idem S. Leo servavit, hic animadvertere juvabit, pluribus in epistolis, diversis quidem temporibus scriptis, ipsum certiorem reddidisse de acceptis synodalibus 373 gestis contra Eutychen Constantinopoli exaratis. Id testatur in epist. 32, quae scripta est duodecime kal. Julii. Rursus epistola 24, qua idibus Junii praecedentis haec synodalia Acta recepisse testatur. Tandem duodecimo kal. Junias, epist. 22, fatetur jam ad ipsius manus pervenisse Flaviani epistolas, quibus certior", + "candidate_score": 0.677746, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_372_374", + "bdc_text": "Sed longa post hanc orationem deliberatio et partium inter se , et seorsim , et partium cum legato Caesaris fuit , qui dum pontificis legato respondendum esset , quaereretur , intercessit . Caesaris legatus , tolerabilius iudicans pontificis authoritatem prorsus dissimulari , quam illius legatum , coram se teste , aliqua ignominia affici , cum crederet nostros protestatione contra pontificem gravi usuros esse , omni studio laboravit ut ne privatum , sed ut commune partis utriusque responsum daretur . Nostri , quia ab adversariis pontifex et dominus et pater et sanctissimus vocaretur agnoscereturque , a nobis omnia contra , ut Antichristus , et ut inimicus veritatis saepissime notaretur , respondere eadem ad orationem eandem tam diversa sentientes minime posse existimabant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_111", + "psc_text": "Ravennae, quamvis ad S. Petrum Chrysologum illius Ecclesiae praesulem scripsisset. Ultro dato vero quod etiam ad Anastasium Thessalonicensem scripsisset, an is forte proprio jure Eutychis causam cognoscere potuisset? Sedis enim apostolicae vices agebat, utpote illius vicarius. At propterea nonnisi Romani pontificis personam egisset, minime judicando; sed ad sanctum Leonem scribendo, ut jam praecedenti capite satis abunde demonstravimus. Progrediamur igitur ad alia. 7. Suggillat post haec Quesnellus Joannem David, quasi suae causae oblitum, ut verba episcoporum, quibus nullam a se appellationis vocem auditam esse inter judicandum contestantur, pro se adduxerit, suo seipsum jugulans gladio. Cum esset concilium, et interrogatio proveniret (inquit Seleuchus episcopus) nihil tale cognovimus dictum ab archimandrita Eutyche de appellatione. A reverendissimis episcopis dictum est, Et nos eadem confitemur, certe (subjicit post haec verba Quesnellus) si vel ad unum antistitem Romanum appellatum fuisset audientibus episcopis, id isti cognovissent dictum, quod a se auditum pernegant. Nec omnino reprobanda fuisset querimonia", + "candidate_score": 0.677675, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_360_362", + "bdc_text": "Et hactenus quidem occasio se nulla dedit , cum essent quaesitae multae . Nunc autem Carolus primogenitus Ecclesiae filius ad id concilium Pontificis exequendum ( ut fidus Sanctae Romanae Ecclesiae advocatus est ) cum hoc colloquium , tum illa mox deinde futura Ratisponae Comitia , velut viam aditumque ad generale Concilium instituisset , me ut hic vobiscum adessem iussit voluitque . Et quia is nunc dies adest , quo de salute publica , et de Ecclesiae dignitate summa , deque rebus maximis deliberatur , oro , ut cogitare velitis , quid vos conveniat facere per omniaque divina et humana iura obtestor , ut conciliationis rationem habeatis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_6", + "psc_text": "subdole subjicit: « Ultro agnovimus Romanum pontificem pro legitimo, ac, si cum singulis episcopis comparetur, pro praecipuo controversiarum ecclesiasticarum judice: sed quis propterea ferat Flavianum, quem et sedis praerogativa, et sanctimonia singularis, et fidei constantia ad martyrium usque perseverans, tantopere commendare debuerant, cum rebelli, imperito, obscuro ac malae frugis monacho componi, committique exauctoratum presbyterum cum suo ac sanctae sedis episcopo, judicem cum reo, et utrumque veluti de communi dividendo altercantem coram Leone sisti, quasi de incerto causae exitu dimicaturum. Absit tanta a sacratissimo episcoporum coetu injuria. » Quid igitur? Propugnatne Quesnellus supremam Romanorum pontificum judiciariam potestatem, quam Scripturarum testimonia indicant, quamque veterum traditio et praxis ipsis asseruit? Fallit quidem. Nam Romanum pontificem praecipuum et legitimum Ecclesiae controversiarum eo sensu dumtaxat appellat, facta nimirum cum singulis episcopis in suis sedibus existentibus comparatione. Volens forte indicare, nullum R. P. judicium firmum et ratum habendum, quod aliorum episcoporum in synodis coactorum suffragio non", + "candidate_score": 0.67763, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_557_559", + "bdc_text": "Posse enim fieri , ut , audita una in re multorum sententia , et doctorum hominum disputationibus versata , de sua quidam sententia desistant . Itaque grave et intolerabile praeiuditium hoc esse , cum ante causae ex utraque parte cognitionem suffragia praeriperentur . Pontificiam Synodum ideo se recusasse , quia iudicem et adversarium eundem ferre minime voluissent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_155", + "psc_text": "Leo spondet: tollere dissensiones ad inviolatam servandam catholicam fidem; alterum, ab errore revocare qui prava defendebant; tertium tandem, praesidium et munimen iis afferre quorum fides esset probata. Si igitur tria haec, sua, non aliorum, auctoritate se praestaturum Leo spondet, non est cur ad distortam interpretationem recurramus, alios hujus causae arbitros et judices confingentes, et affirmemus Leonem cum caeteris episcopis et prae caeteris tamquam primatem judicium ferre debuisse an appellationi locus daretur. Sed urget adhuc Quesnellus objiciendo illa S. Leonis verba, epistola ad Flavianum: Quoniam nos, qui sacerdotum Domini matura esse volumus judicia, nihil possumus incognitis rebus in cujusquam partis praejudicium definire, priusquam universa quae gesta sunt veraciter audiamus. Ex quibus adversarius noster jucunde et quasi triumphum cantans ita ratiocinatur: « Haec verba sunt hominis non sibi jus omne ferendae sententiae arrogantis, sed prudentis, oculati, aequissimique judicis, qui suum causa incognita temere nolit conferre suffragium. Sed quid solvendis hujusmodi argumentis ex", + "candidate_score": 0.677518, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_375_377", + "bdc_text": "Nunquam hoc ne Caesarem ipsum obtinere potuisse , ut Pontificem iis in caussis agnoscerent . Itaque Caesaris legatum orabant , ipse pro se ut pontificis legato responderet , quod maxime vellet , et quod optimum iudicaret : sibi vero aut necessitudinem hanc adimeret , aut libere respondendi locum faceret .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_400", + "psc_text": "pontificis Leonis, cujus personam agebant, interdictum exspectaretur. Hanc autem reclamationem veram appellationem 401 esse dicendam quis negare audebit; vel cum Quesnello omnia effugia hinc inde quaerenti affirmabit Flavianum Theodoretum provocasse, ut dumtaxat Occidentalibus appellatio innotesceret; eumque potius appellationis libello fuisse adeundum, qui et Ecclesiae totius apex summus, et in fidei causa universalis est veluti procurator? Nova loquendi formula, novum Romani pontificis officium hactenus a nemine quod sciam excogitatum. Sed commentum refellere, etiam sepositis tot sanctissimorum Patrum sententiis qui Romanum pontificem verum legitimumque judicem controversiarum fidei appellarunt, antequam de praesenti tabula manum removeamus, ostendemus. 9. Et quidem si pontificii legati libellum appellationis Flaviani accepissent, ut Leoni tamquam procuratori hujus causae deferrent, certe S. Leo ante oecumenicam synodum, quam cogere curabat, nullum prorsus decretum aut interdictum tulisset, non irrita et nulla in aliis et aliis suis epistolis Ephesina Acta solemniter declarasset, numquam e medio tulisset tamquam injustam Dioscori et illius synodi sententiam", + "candidate_score": 0.677393, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_587_589", + "bdc_text": "Verum ad has nostrorum legatorum doctorumque hominum querelas , altera Januarii praesides sic responderunt , ut primum in superiore sententia perstarent , deinde ut conditionem novam , eamque vel ad concordiam vel ad veritatis inquisitionem minime accomodatam inferrent . Volebant enim , ut ne acta per singula , sed summis tantum capitibus , in quibus partes aut convenissent , aut dissensissent , annotarentur . Haec summa tum sententiae Praesidum fuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_803", + "psc_text": "bonitatis dispensante, perventum est. Non me tamen latet vel Quesnellum veterum editorum nonnullas lectiones ab hujus epistolae textu expunxisse, novas subsidio, ait ipse, suorum codd. induxisse, vel ad calcem secundi tomi varias annotationes pro suo arbitrio conscripsisse; ut videlicet quod maxime habebat in votis lectoribus suaderet. O utinam qui novam judiciorum formam in Ecclesiam inducere laborant, ut apostolicae sedis auctoritatem dejiciant, oculos conjicerent in hujus epistolae capite; atque, omni submota violenta interpretatione, discrimen illud intelligerent quod S. Leo intercedere indicavit inter canonicum judicium atque consensum, inter jura quae primae sedi conveniunt et ea quae de episcopis 486 in synodi coalescentibus praedicantur! Non enim tot tantasque gravissimas excitassent quaestiones erroneas et schismati affines, in quibus episcoporum auctoritatem ultra debitos fines conantur extendere, ut Romanorum pontificum jurisdictionem inter nimis arctos limites restringant. Verumtamen adversariorum conatus magis rerum veritati prosunt, quam obesse possint, cum, eodem Leone auctore, Ipsa veritas, et clarius renitescit, et", + "candidate_score": 0.677335, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_376_378", + "bdc_text": "Itaque Caesaris legatum orabant , ipse pro se ut pontificis legato responderet , quod maxime vellet , et quod optimum iudicaret : sibi vero aut necessitudinem hanc adimeret , aut libere respondendi locum faceret . Post longam decertationem hoc denique legatus a nostris impetravit , ut legato Pontificis , ceu privato homini , omni pontificis mentione omissa , responderetur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_436", + "psc_text": "dixit: Deposuerunt enim supplentes locum sedis apostolicae, totiusque synodi sanctissimorum Deoque dilectissimorum Occidentalium episcoporum. Utrosque autem legatos suam operam impendere debuisse aequanimiter pro apostolicae sedis juribus, patet ex commonitorio quod idem S. Coelestinus ipsis dederat, praecipiendo ut Ephesum convenientibus, ad S. fratrem et coepiscopum nostrum Cyrillum consilium omne converterent, et quidquid in ejus viderent arbitrio facerent. Subjecit deinde: Et auctoritatem apostolicae sedis custodire debere mandamus. Quemadmodum tandem se genere in ea synodo debuissent, ipse hisce verbis indicavit, videlicet, ut si forte ad disceptationem fuerit ventum, vos de eorum sententiis debeatis judicare, non subire certamen. Voluit Coelestinus hocce commonitorio prospicere suae sedis et totius Occidentalis synodi honori et auctoritati, atque in iis personam agere supremi ecclesiasticarum rerum et fidei dogmatum judicis, qui jam Nestorii causam Romae finierat, nec aliquid amplius quam exsecutio latae in ipsum Nestorium sententiae desiderabatur. Non mirum ergo si ex laudati commonitorii epigraphe intelligamus, aequanimiter praefatae Romani pontificis", + "candidate_score": 0.677221, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_233_235", + "bdc_text": "Nam quod Caesaris legatum attinebat , de eius , eiusque principis , cuius legatus erat , de nobis nostraque doctrina et factis sententia , magis evidens argumentum nullum expectari poterat , quam id mandatum , quod erat eodem tempore contra nos velut iudicatum certum editum , quae quanquam talia essent , nostris tamen hominibus , doctrinae suae , quam esse solidam et firmam scirent , rationem reddere , loco semel quantumvis iniquo facto , est visum . Ad hanc igitur futuri colloquii formam per praesides propositam , quid adversarii responderint , quanquam non scimus , tamen conficere difficile non est , ut quorum consilio et suffragio prius composita et constituta fuisset ; non enim praesides sine illorum consilio quicquam aut agebant , aut agere etiam poterant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_58", + "psc_text": "doctrinae conveniebat judicare? vel quia labes illa intra Constantinopolitanae Ecclesiae limites se continebat, vel quia non apostolicae sedi, sed episcopis universis catholica veritas tota in solidum a Christo Domino credita erat, quam quisque pro virili defendere tenebatur; et caetera hujuscemodi, quae maximas nugas agendo congessit Quesnellus, ut, excepto primatus honore, parem auctoritatem et jurisdictionem in cunctis episcopis admittendam esse confingeret. 9. Possemus quamplurima hic ex Leone proferre, quibus praerogativam ecclesiastici primatus in totum orbem sibi suisque successoribus convenire et deberi passim in suis epistolis et sermonibus affirmavit. Sed ne extra chorum in praesens canere videamur, plane praetermittimus. 329 CAPUT III. Idem Paschasius Quesnellus, novis excogitatis doctrinis, prorsus ecclesiastici regiminis formam pervertit, de Flaviani et Eutychetis causa disserendo. Cardinalis Baronii ea de re asserta sancti Leonis Magni decretis vindicantur. Ejusdem S. pontificis epistola 12 a Quesnello perperam explicata, auctior prout in ms. cod. Vatic. reperitur, exponitur. A cujus epistolae decretis minime", + "candidate_score": 0.676746, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_320_322", + "bdc_text": "Sic nostri responderunt : alteraque haec super articulis disceptatio fuit . Ad haec iterum Praesides , nobis omnia , ut prius , recusare , et in sententia sua persistere , constitutam colloquio rationem Hagnoae fuisse , eam mutare se non posse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_510", + "psc_text": "unamquamque synodum sua auctoritate confirmat, et continuata moderatione custodit, pro suo scilicet principatu, quem beatus Petrus apostolus Domini voce praeceptum, Ecclesia nihilominus subsequente, et tenuit semper, et retinet. Narrat ergo hic quemadmodum apostolica sedes Domini praecepto illud principatum obtinuerit, et semper retineat, quae sua auctoritate unamquamque synodum habeat confirmare, et continuata moderatione custodire. Profecto si unamquamque synodum confirmat, cur Launoius de synodis generalibus id verum non esse contendit? Praeterea Gelasius ipse ut probaret divino jure apostolicam sedem usam fuisse in Acacio damnando, numquam ad synodorum canones provocat, sed ad eos pontifices suos praedecessores, qui de similibus causis judicaverunt, nullo habito prorsus respectu ad Sardicensium PP. sanctiones. Quare ibidem hoc aliud tamquam suae supremae auctoritatis argumentum adducit: Sed nec illa praeterimus, quod apostolica sedes frequenter, ut dictum est, more majorum etiam sine ulla synodo praecedente, et absolvendi quos synodus inique damnaverat, et damnandi, nulla existente synodo, quos oportuit, habuerit facultatem. Deinde", + "candidate_score": 0.676627, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_308_310", + "bdc_text": "Uno praesides , uno Legatum Caesaris , uno adversarios opus habere . Quod autem ad Nornbergense Augustenseque pactum attineret , si intra hanc formam consisterent , periculi nihil esse . Hoc responsum quoniam nostrarum praecipuarum postulationum alteram de legatis reliquis adhibendis manifeste , alteram de suffragiis non notandis obscure per ambages reiiciebat , postulationem autem alteram de exemplaribus ridiculam , alteram de statuum multitudine aeque levem inferebat , nostri paucis hunc in modum exceperunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_224", + "psc_text": "Quare noster adversarius sibi nimium blandiens suam appendicem hisce clausit verbis. « Certe haec sola posteriora verba: Ad vos, religionis defensores, etc., meridiano sole patefaciunt non ad unum, sed ad plures missum fuisse hoc qualecumque scriptum. » At quidem ex mea sententia non majus robur Quesnelli conjecturae ex istis, quae ejus appendicem claudunt, obtinere potuerunt. Nam quamvis, ut diximus, in illa epigraphe honoris nomina desiderentur, id forte amanuensis vitio dare oportet, cum aliunde ex illis vocibus, ad papam urbis Romae Leonem, id omne habeamus, unum dumtaxat nominari, cui juxta primatus ecclesiastici jura de fidei negotiis et de presbyterorum depositione spectabat judicare. Fateor deinde nullam expressam apostolicae sedis mentionem haberi, omisisse quoque illius splendorem et praerogativas praedicare. Quid tamen? Ergo scriptum hoc, qualecumque sit, ad plures fuit missum? Figmentum apage! Non consuevit imprimis Eutyches in suis conscribendis epistolis atque libellis se exercere in praedicandis splendore et praerogativis eorum ad quos provocabat.", + "candidate_score": 0.676458, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_137_139", + "bdc_text": "Iis epistolis excusare moram conabantur . In Caesaris epistola ostendebatur , Granvellam ad haec comitia destinatum , negotiis subitis impeditum esse , Caesarem orare , ut si ille in tempore non adesset , res tanta ne differreretur , nec sumptus frustra fierent , sed colloquio praefecti praesides pergerent , et illum ne expectarent . Data haec duodecimo Octobris cum esset , et reddenda sub primam colloquii diem fuisset , reddita vix tandem vigesima secunda est , viginti et duobus diebus per Praesides retenta , et serius , quam oportebat , partibus proposita .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_35", + "psc_text": "habuisse praeter comitem Pansophium, ut evidentissime demonstrant gravissima duo momenta, quae nos statim subjicimus. Alterum est quod, paucis elapsis diebus, prolixiores litteras daturus Flaviano, sicut in praecedenti promiserat, eas his verbis orditur: Lectis dilectionis tuae litteris, quas miramur fuisse tam seras, et gestorum episcopalium ordine recensito. Cur ergo, quo sensu, quave ratione tam seras Flaviani epistolas appellasset, vel si Pansophius eas attulisset, qui vix trium mensium spatium insumpsisset eundo ex Urbe Constantinopolim, et rursus e Constantinopoli Romam revertendo? Si Pansophius has litteras cum synodalibus gestis attulisset, summa celeritate, non sero ad pontificias manus pervenissent, ut ex praecedenti temporum supputatione liquido innotescit. Oportet igitur inferre quempiam alium fuisse harum epistolarum latorem, qui, vel Eutychetis artibus, vel temporum vicissitudinibus, marisque tempestatibus praepeditus, diu in itinere cunctatus est, quemque S. pontifex cum alia epistola, 24 videlicet, Constantinopolim ad ipsum Flavianum remisit. Addimus voces illas, tam seras, non quamcumque cunctationem, sed longam temporis moram", + "candidate_score": 0.676365, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_171", + "bdc_text": "Sed tumultu Belgico impeditum , antea praecipuos homines , nuper etiam fratrem pro se misisse , ideo dicto hoc nono die , ut res aliquando tota cognosceretur , curavisse , ideo venire ad catholicum colloquium se ipsum studuisse , sed eadem de causa et iisdem motibus impeditum , legatum hunc , ex quo omnis ipsius sententia intelligi posset , huic colloquio cum pleno mandato praefecisse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_411", + "psc_text": "Leo aliam scribendi formulam adhibuisset, neque Flaviano umquam dixisset quod epistolarum perlator poterit enarrare quidquid est illud ad quod, adjuvante Domino, studio fidei et charitatis intendimus. Quis itaque credit opus fuisse Leoni studium impendere pro decernendo medio efficacissimoque remedio, ut mala quae tum in Ecclesia grassabantur penitus evelleret et aboleret, si canonibus statutum determinatumque jam fuisset appellationum negotia in oecumenicis conciliis esse finienda? An non verba illa, quidquid est illud quod, adjuvante Domino, intendimus, innuunt plenam fuisse Romano pontifici potestatem definiendi, deliberandi, praescribendi modum et ordinem, et remedium ipsum, quibus et fidei collabenti et charitati inter sacerdotes Orientis abruptae prospiceret? 12. Sed jam S. pontificem Leonem ab illis duabus causis, fidei scilicet et charitatis, adductum fuisse ut oecumenicam synodum, tamquam necessarium remedium adhibendum, ipse decerneret, Quesnellus perfecte intellexisset, si verba ad quae provocat, et quibus insistit, e sua sede non extraxisset, neglectis caeteris aliis quibus S. pontifex Theodosium imperatorem allocutus", + "candidate_score": 0.676357, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_361_363", + "bdc_text": "Nunc autem Carolus primogenitus Ecclesiae filius ad id concilium Pontificis exequendum ( ut fidus Sanctae Romanae Ecclesiae advocatus est ) cum hoc colloquium , tum illa mox deinde futura Ratisponae Comitia , velut viam aditumque ad generale Concilium instituisset , me ut hic vobiscum adessem iussit voluitque . Et quia is nunc dies adest , quo de salute publica , et de Ecclesiae dignitate summa , deque rebus maximis deliberatur , oro , ut cogitare velitis , quid vos conveniat facere per omniaque divina et humana iura obtestor , ut conciliationis rationem habeatis . Polliceor omne studium , quod me quidem attinet :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_411", + "psc_text": "Leo aliam scribendi formulam adhibuisset, neque Flaviano umquam dixisset quod epistolarum perlator poterit enarrare quidquid est illud ad quod, adjuvante Domino, studio fidei et charitatis intendimus. Quis itaque credit opus fuisse Leoni studium impendere pro decernendo medio efficacissimoque remedio, ut mala quae tum in Ecclesia grassabantur penitus evelleret et aboleret, si canonibus statutum determinatumque jam fuisset appellationum negotia in oecumenicis conciliis esse finienda? An non verba illa, quidquid est illud quod, adjuvante Domino, intendimus, innuunt plenam fuisse Romano pontifici potestatem definiendi, deliberandi, praescribendi modum et ordinem, et remedium ipsum, quibus et fidei collabenti et charitati inter sacerdotes Orientis abruptae prospiceret? 12. Sed jam S. pontificem Leonem ab illis duabus causis, fidei scilicet et charitatis, adductum fuisse ut oecumenicam synodum, tamquam necessarium remedium adhibendum, ipse decerneret, Quesnellus perfecte intellexisset, si verba ad quae provocat, et quibus insistit, e sua sede non extraxisset, neglectis caeteris aliis quibus S. pontifex Theodosium imperatorem allocutus", + "candidate_score": 0.676346, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_361_363", + "bdc_text": "Nunc autem Carolus primogenitus Ecclesiae filius ad id concilium Pontificis exequendum ( ut fidus Sanctae Romanae Ecclesiae advocatus est ) cum hoc colloquium , tum illa mox deinde futura Ratisponae Comitia , velut viam aditumque ad generale Concilium instituisset , me ut hic vobiscum adessem iussit voluitque . Et quia is nunc dies adest , quo de salute publica , et de Ecclesiae dignitate summa , deque rebus maximis deliberatur , oro , ut cogitare velitis , quid vos conveniat facere per omniaque divina et humana iura obtestor , ut conciliationis rationem habeatis . Polliceor omne studium , quod me quidem attinet :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_6", + "psc_text": "subdole subjicit: « Ultro agnovimus Romanum pontificem pro legitimo, ac, si cum singulis episcopis comparetur, pro praecipuo controversiarum ecclesiasticarum judice: sed quis propterea ferat Flavianum, quem et sedis praerogativa, et sanctimonia singularis, et fidei constantia ad martyrium usque perseverans, tantopere commendare debuerant, cum rebelli, imperito, obscuro ac malae frugis monacho componi, committique exauctoratum presbyterum cum suo ac sanctae sedis episcopo, judicem cum reo, et utrumque veluti de communi dividendo altercantem coram Leone sisti, quasi de incerto causae exitu dimicaturum. Absit tanta a sacratissimo episcoporum coetu injuria. » Quid igitur? Propugnatne Quesnellus supremam Romanorum pontificum judiciariam potestatem, quam Scripturarum testimonia indicant, quamque veterum traditio et praxis ipsis asseruit? Fallit quidem. Nam Romanum pontificem praecipuum et legitimum Ecclesiae controversiarum eo sensu dumtaxat appellat, facta nimirum cum singulis episcopis in suis sedibus existentibus comparatione. Volens forte indicare, nullum R. P. judicium firmum et ratum habendum, quod aliorum episcoporum in synodis coactorum suffragio non", + "candidate_score": 0.676283, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_145_147", + "bdc_text": "Data haec secunda Novembris , reddita vigesima et secunda fuit , palam ipsa quoque quaesitam , non vitatam per Praesides et legatum moram esse arguens . Erat enim de legato minime dubium . Quo nam enim pacto res ulla privata , quali in re illum hoc se tempore Vesontii occupavisse constabat , misso ad tantum colloquium audiendum Caesaris ad imperium legato obstare potuit ?", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_266", + "psc_text": "certiorem Flavianum de legatorum profectione quid impedit? Non ita facile enim erat epistolarum commercium, nec ita expeditum et tutum, ut certo sibi persuadere posset quod, nullo interposito impedimento quod epistolarum et perlatorum cursum retardaret, ejus epistolae ex urbe Roma citissime Constantinopolim deferrentur. Quod ultro quidem dat ipse Quesnellus in dissertatione de Vita et Rebus a magno Leone gestis, affirmans S. pontificis animum quandoque fluctuasse, ut litterae quas ad imperatorem aliosque Orientalium miserat fideliter redderentur. Sed ne abscedamus ab ea agendi ratione quam cum Flaviano ipso idem S. Leo servavit, hic animadvertere juvabit, pluribus in epistolis, diversis quidem temporibus scriptis, ipsum certiorem reddidisse de acceptis synodalibus 373 gestis contra Eutychen Constantinopoli exaratis. Id testatur in epist. 32, quae scripta est duodecime kal. Julii. Rursus epistola 24, qua idibus Junii praecedentis haec synodalia Acta recepisse testatur. Tandem duodecimo kal. Junias, epist. 22, fatetur jam ad ipsius manus pervenisse Flaviani epistolas, quibus certior", + "candidate_score": 0.676197, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_105_107", + "bdc_text": "An Petrus et huius successores potestatem supra ceteros aliquam ordinandi qualis et confirmandi caeteros , est , haberent . Item , an errare Papa possit in fide : an , si non divino tantum iure Romanus episcopus summus sit , aliqua ei obedientia debeatur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_820", + "psc_text": "tam in synodos, cum in Orientales episcopos; majorum, inquam, et primarum sedium episcopos. Enimvero quantae potestatis est ut penes Romanum episcopum Antiocheni, et consequenter Alexandrini aliorumque episcoporum consecratio fuerit, aut saltem confirmatio, ut ex hoc loco argumentantur cardinalis Bellarminus ejusque apologista Jacobus Gretserus. Qualis praerogativa, ut cum plures episcopi ab infausta synodo per vim scelusque depositi essent, eorum damnatio et depositio rata esse juberetur quam ratam esse debere judicaret Romanus pontifex, sola alterius episcopi in ipsius locum substitutio haberet locum quam idem ille confirmasset! Quam evidenter denique hinc eluceret suprema ejusdem in synodos potestas, quarum Acta ex ea parte robur habeant, cui ille robur adjecerit, et illa cassa sint et irrita quam irritam ille esse voluerit! Verum ut eruditi et sapientis est theologi vera germanaque primariae sedis privilegia toto animo atque ex solidis genuinisque probationibus adversus novatores vindicare, ita parum sinceri liberalisque animi sit eadem vel ultra praescriptos limites ampliare,", + "candidate_score": 0.676182, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_146_148", + "bdc_text": "Erat enim de legato minime dubium . Quo nam enim pacto res ulla privata , quali in re illum hoc se tempore Vesontii occupavisse constabat , misso ad tantum colloquium audiendum Caesaris ad imperium legato obstare potuit ? Audita oratione Praesidum , et iis epistolis lectis , adversarii primum , et quidem pro se , responderunt , diligentiam principum sibi placere :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_683", + "psc_text": "tantum huic Mediolanensi interfuit synodo, sed etiam Romani concilii Actis sub Hilaro papa subscripsit? Quidquid autem de his similibusque quaestionibus ab aliis dictum fuerit, praesenti hoc otio non inquiramus. Summam dumtaxat hujus synodicae epistolae paucis recensebimus. Tribus igitur capitibus distinctam mss. codd. omnesque editores illam exhibuerunt. In quorum priori Eusebius cum sociis exsultare fatetur, quod apostolicae sedis legati Chalcedonem missi felicem faustumque effectum legationis sibi commissae assecuti fuissent, quod quidem in Dei laudem et Christianae fidei custodiam ob divinae majestatis praesidium contigisse asseverant, Quando (videlicet, aiunt) vos idoneos cultus sui assertores in apostoli sui sede praesulem collocavit. In altero epistolae capite laudant doctrinam in epistola ad Flavianum contentam, tamquam prophetarum assertionibus, evangelicis auctoritatibus et apostolicis testimoniis omnino consonam; eamque nitore quodam lucis ac veritatis splendore radiare, omnibusque sensibus convenire quos beatus Ambrosius de incarnationis Dominicae mysterio suis libris Spiritu sancto incitatus inseruit. In tertio tandem capite idem Eusebius cum sociis", + "candidate_score": 0.676167, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_376_378", + "bdc_text": "Itaque Caesaris legatum orabant , ipse pro se ut pontificis legato responderet , quod maxime vellet , et quod optimum iudicaret : sibi vero aut necessitudinem hanc adimeret , aut libere respondendi locum faceret . Post longam decertationem hoc denique legatus a nostris impetravit , ut legato Pontificis , ceu privato homini , omni pontificis mentione omissa , responderetur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_387", + "psc_text": "libellum appellationis dari ei ad quem appellatum est, qui litigatori decernat apostolos, id est litteras dimissorias. Atque tandem in medium profert Pauli exemplum a praeside Festo ad Caesarem appellantis: Non alteri (ait) quam ipsi praesidi vocem appellantis direxit. Jam vero Flavianus a Dioscoro ejusque infausta synodo appellans ad aliud concilium, cuinam suum tradidisset libellum, nisi legatis Romanis, qui fere soli iniquis Dioscori molitionibus non consenserant? Debuisse autem Flavianum pontificiis legatis appellationis libellum porrigere, sequentibus quatuor rationibus probare assumit. Primo quia Dioscorus, omnia per vim et impotentiam agens, nullam juris formam servari permisisset; secundo quia omnes synodi praesules captivas manus Dioscoro dederunt; tertio quia Occidentales maxime episcopos Flavianus appellabat, ut et Theodoretus, ac proinde necesse erat ut patriarchae ac omnium primati innotesceret Flaviani appellatio. Denique ad universale totius Ecclesiae concilium provocanti quis potius adeundus est cum appellationis libello, quam is qui et Ecclesiae totius apex summus, et in fidei causa universalis", + "candidate_score": 0.676166, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_559_561", + "bdc_text": "Pontificiam Synodum ideo se recusasse , quia iudicem et adversarium eundem ferre minime voluissent . At istic minus futurum sibi periculi , quam hic : siquidem adversariorum articulis praepositis , sine ulla eorum pertractatione simpliciter sit aut contradicendum , aut assentiendum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_805", + "psc_text": "adversitas; ne quod per se probatur reprobum, silentii praejudicio videatur oppressum. Ex quibus loquendi formulis perspicue concipimus quemadmodum, et Romanorum pontificum, et episcoporum jura serventur in synodis, singuli convenientem sibi auctoritatem jurisdictionemque exercentes: Fidei enim causae cum apostolici symboli regulis Romani pontifices conferunt, suaque judicia speciali S. Spiritus afflatu pronuntiant ad haereses evertendas. Sed cum factiosorum virorum studium in eo stet, ut sinceram Christi doctrinam evertant, et ea dogmata genuina quae ab apostolis derivata sunt oppugnare et prorsus abolere quaerunt. Quare maxima sollicitudine Rom. pontifices suas definitiones episcopis in synodis coalescentibus proponunt, ut inde necessarium praebeant assensum. Quem quidem non sine examine exhibere debent, potissimum quod negotium illis est agendum cum laesae fidei hominibus, qui, pervicacius perniciosis erroribus adhaerentes, omnino repugnant se iis decretis submittere, quae praeter anathematis sententiam alias etiam poenas, depositionis nimirum, degradationis, exsilii, secum habent conjunctas. Igitur dicat Quesnellus, amabo, quo sensu, quave de causa, episcoporum auctoritatem", + "candidate_score": 0.67597, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_368_370", + "bdc_text": "Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur . Id ita fieri posse putabant , si legato pontificis , qui tum aderat , non pontificis , sed Caesaris nomine posito , non mandato rigido , sed hortatione blanda , non ad nos tantum , sed utramque ad partem instructo locum darent , atque ita ad nos inducerent . Neque consilium hoc illos fefellit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_943", + "psc_text": "conciliorum sanctionibus subesse fabulantur, uti etiam judicare voluit Quesnellus subdole ad marginem illius loci annotando: « Canonibus obnoxius pontifex Romanus, iisdem famulari debet in dispensationibus. » Non enim aut Romanorum pontificum universalis auctoritas 514 limitatur, neque ipsi Romani pontifices conciliis subesse dicuntur, si, in iis quae ad universale Ecclesiae regimen spectant, regulas sanctionum spiritu Dei instruente conditas custoditas volunt, et ut fideliter exsecutioni demandentur satagunt. Possunt tamen Romani pontifices in Ecclesia agere quod a generalibus conciliis facere cautum est. Immo possunt abolere, in irritum mittere, reformare, et tamquam nulla declarare synodorum statuta quae ecclesiasticis regulis repugnent, quaeque ad disciplinae ordinem et oeconomiam subvertendam ordinata sunt; quae sane nullum argumentum suppeditant eos conciliis generalibus subesse; sed potius concilia ipsa vim et auctoritatem a solis Romanis pontificibus obtinere. Et quidem cum canonum dispensatio, auctore ipso Leone, solo Romano pontifici credita sit, et ad hujus tendat reatum, si, posthabita universae Ecclesiae utilitate, apud", + "candidate_score": 0.67584, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_530_532", + "bdc_text": "Ea re in religionis quidem negotio intolerabilius excogitari nihil posset . Quod autem paucorum dissentientium sententiam , quominus parti alteri innotesceret , premere instituerent , hoc absque eorum principum , quorum isti pauci legati essent , iniuria fieri non posse , et futurum interim forte , ut quorum esset sententia melior ac moderatior , hi dicenda sententia excluderentur . Praeterea hac forma , quam iam proponerent , non tam pluralitatem suffragiorum , quam nemo hic quaereret , sed prorsus ipsa delectorum suffragia tolli , si tantum duobus colloquendi locus daretur , caeteris omnibus silentium imponeretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_617", + "psc_text": "qui gravius in latrocinali synodo peccaverunt, superiorem sibi locum in illa infelici synodo vindicantes: Horum (ait) si satisfactio talis accedit quae non refutanda videatur, maturioribus apostolicae sedis consiliis causa reservari jubet, ut examinatis omnibus atque perpensis, de ipsis eorum actionibus quid constitui debeat aestimetur; eorum nomina tandem ad altare recitari vetat, quoadusque quid de eis constitui debeat rerum processus ostendat. Neque ex hac dumtaxat reservatione sibi facta, ne principes haereticorum ad reconciliationem admittantur, Romanae sedis auctoritas in Orientalium causis extra concilium judicandis clarissime innotescit; verum etiam ex iis quae in altero epistolae capite scripsit, in quo mandat quod si de quibusdam aliis causis amplius deliberandum contingeret, celeriter ad nos relatio dirigatur, ut, pertractata qualitate causarum, nostra quid observari debeat sollicitudo constituat. 6. Hic itaque duo, nisi mea me fallat opinio, attendenda sunt, quae ambo certa et nitida praeseferunt argumenta supremae moderationis a Romanis pontificibus adhibitae in negotiis Orientalium Ecclesiarum. Alterum", + "candidate_score": 0.67584, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_146_148", + "bdc_text": "Erat enim de legato minime dubium . Quo nam enim pacto res ulla privata , quali in re illum hoc se tempore Vesontii occupavisse constabat , misso ad tantum colloquium audiendum Caesaris ad imperium legato obstare potuit ? Audita oratione Praesidum , et iis epistolis lectis , adversarii primum , et quidem pro se , responderunt , diligentiam principum sibi placere :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_671", + "psc_text": "Hisce autem verbis quadraginta illi quatuor episcopi suam claudunt epistolam, singulique huic subscribunt, eas formulas adhibentes quibus supremum Ecclesiae regimen Romanis pontificibus convenire passim probari solet. Paschasius Quesnellus, tom. II Operum S. Leonis singillatim horum Gallorum praesulum episcopales sedes ex aliis et aliis monumentis recensuit, ut videre est pag. 478 ad quam lectorem remittimus, ne nimium extra propositum scopum vagemur. Synodica hujusmodi Gallorum episcoporum epistola a S. pontifice Leone accepta, ipse ad eosdem rescribere non diu distulit, et servata sui muneris amplitudine, hisce gravibus vocibus suam epistolam orditur: Optassemus quidem fraternitatis vestrae litteras eo tempore quo promiseratis accipere, ut profecturis ad Orientem fratribus nostris, quos ad sanctam synodum vice nostra pro catholicae fidei defensione direximus, etiam vestrae sententiae professio jungeretur. Tarditatem tamen se excusare fatetur ob inopinata obstacula quae praepedierunt ne citius in unum convenirent. Multo gaudio deinde eorum litteras recensuisse asseverat, quas se ait probare, quia eruditione Spiritus sancti", + "candidate_score": 0.675798, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_233_235", + "bdc_text": "Nam quod Caesaris legatum attinebat , de eius , eiusque principis , cuius legatus erat , de nobis nostraque doctrina et factis sententia , magis evidens argumentum nullum expectari poterat , quam id mandatum , quod erat eodem tempore contra nos velut iudicatum certum editum , quae quanquam talia essent , nostris tamen hominibus , doctrinae suae , quam esse solidam et firmam scirent , rationem reddere , loco semel quantumvis iniquo facto , est visum . Ad hanc igitur futuri colloquii formam per praesides propositam , quid adversarii responderint , quanquam non scimus , tamen conficere difficile non est , ut quorum consilio et suffragio prius composita et constituta fuisset ; non enim praesides sine illorum consilio quicquam aut agebant , aut agere etiam poterant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_224", + "psc_text": "Quare noster adversarius sibi nimium blandiens suam appendicem hisce clausit verbis. « Certe haec sola posteriora verba: Ad vos, religionis defensores, etc., meridiano sole patefaciunt non ad unum, sed ad plures missum fuisse hoc qualecumque scriptum. » At quidem ex mea sententia non majus robur Quesnelli conjecturae ex istis, quae ejus appendicem claudunt, obtinere potuerunt. Nam quamvis, ut diximus, in illa epigraphe honoris nomina desiderentur, id forte amanuensis vitio dare oportet, cum aliunde ex illis vocibus, ad papam urbis Romae Leonem, id omne habeamus, unum dumtaxat nominari, cui juxta primatus ecclesiastici jura de fidei negotiis et de presbyterorum depositione spectabat judicare. Fateor deinde nullam expressam apostolicae sedis mentionem haberi, omisisse quoque illius splendorem et praerogativas praedicare. Quid tamen? Ergo scriptum hoc, qualecumque sit, ad plures fuit missum? Figmentum apage! Non consuevit imprimis Eutyches in suis conscribendis epistolis atque libellis se exercere in praedicandis splendore et praerogativis eorum ad quos provocabat.", + "candidate_score": 0.675785, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_372_374", + "bdc_text": "Sed longa post hanc orationem deliberatio et partium inter se , et seorsim , et partium cum legato Caesaris fuit , qui dum pontificis legato respondendum esset , quaereretur , intercessit . Caesaris legatus , tolerabilius iudicans pontificis authoritatem prorsus dissimulari , quam illius legatum , coram se teste , aliqua ignominia affici , cum crederet nostros protestatione contra pontificem gravi usuros esse , omni studio laboravit ut ne privatum , sed ut commune partis utriusque responsum daretur . Nostri , quia ab adversariis pontifex et dominus et pater et sanctissimus vocaretur agnoscereturque , a nobis omnia contra , ut Antichristus , et ut inimicus veritatis saepissime notaretur , respondere eadem ad orationem eandem tam diversa sentientes minime posse existimabant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_62", + "psc_text": "Leone hoc profitente, absit ut quam in uno veneror, in caeteris calcari velim. Ultro agnoscimus Romanum pontificem pro legitimo ac, si cum singulis episcopis comparetur, pro praecipuo controversiarum Ecclesiae judice: sed quis propterea ferat Flavianum, quem et sedis praerogativa, et sanctimonia singularis, et fidei constantia ad martyrium usque perseverans tantopere commendare debuerant, cum rebelli imperito, et obscuro, ac malae frugis monacho componi, committique exauctoratum presbyterum cum suo ac tantae sedis episcopo, judicem cum reo; et utrumque velut 330 de communi dividundo altercantem coram Leone sisti, quasi de incerto causae dimicaturum. Absit tanta a sacratissimo episcoporum coetu injuria. » Haec, et id genus alia, comminiscitur, quae praecipue comprobari posse confingit ex epistola ejusdem S. Leonis ad Anastasium Thessalonicensem, quam ad marginem annotavit, cuique totam pravam interpretationem suam de ecclesiasticis judiciis insistere, eaque fulciri impudenter sibi blanditur. At nihil ea epistola efficacius pro dictis Baronii et veritate firmanda reperiri posse, sequentibus aperte", + "candidate_score": 0.675751, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_372_374", + "bdc_text": "Sed longa post hanc orationem deliberatio et partium inter se , et seorsim , et partium cum legato Caesaris fuit , qui dum pontificis legato respondendum esset , quaereretur , intercessit . Caesaris legatus , tolerabilius iudicans pontificis authoritatem prorsus dissimulari , quam illius legatum , coram se teste , aliqua ignominia affici , cum crederet nostros protestatione contra pontificem gravi usuros esse , omni studio laboravit ut ne privatum , sed ut commune partis utriusque responsum daretur . Nostri , quia ab adversariis pontifex et dominus et pater et sanctissimus vocaretur agnoscereturque , a nobis omnia contra , ut Antichristus , et ut inimicus veritatis saepissime notaretur , respondere eadem ad orationem eandem tam diversa sentientes minime posse existimabant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_416", + "psc_text": "a scriptoribus distincta non fuerint, liberum deinde fuit ipsis pro arbitrio ratiocinari, et in diversas sententias et opiniones abire, prout iis erit exploratum qui Launoii, Petri de Marca, Quesnelli, Joannis Davidis, aliorumque scripta lustrarunt. Verumtamen alias et alias horum scriptorum inter se dissidentium interpretationes in praesens hic subjicere supervacaneum arbitramur. Cum eorum nullus S. pontificis scribendi rationem fuerit assecutus; quamvis ad Sardicenses canones unice attendentes, variis divinationibus usi sint, de quibus verba facere in praesens praetermittimus, ut quantum possumus pedetentim in Quesnellianis dictis examinandis studium impendamus. « Non ergo ad unicum (ait) ex Occidentalibus episcopum cum provinciali vel dioecesana synodo provocatum est. » Sed quis cum veritate affirmavit, vel umquam affirmabit, hoc quod sibi imaginatur Quesnellus? Qui tantum bardus et plumbeus sit in hanc sententiam abibit. Nos tamen non ideo Romanum pontificem cum provinciali aut dioecesana synodo appellatum dicimus, quod Romam adventante Hilaro, S. Leonis ad Ephesinam synodum legato, quando", + "candidate_score": 0.675611, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_430_432", + "bdc_text": "Ad haec cum hae res , de quibus rebus hic disputaretur , essent eius generis , quas scire maxime expediret , sive verae essent , ut dissimularentur minime , sive falsae , hominum errore ut in re periculosa deprehenderentur , quo facilius publico concilio aut error tolli , aut veritas restitui posset , non videbant nostri , quorsum premere attineret disputationes eas , quarum argumenta in illustri deceret esse posita , et vel ad memoriam rei tantae copiam actorum apud partem utramque conservandam videri . Iniquum etiam hoc et contra legationis fidem esse putabant , quod substituti , quos ex legatorum nostrorum numero subsidio notariis adiunxeramus , domum reversi , quid actum esset , narrare ne iis quidem auderent , unde essent missi . Easdem postulationes causasque , cum apud legatum Caesaris eodem die exposuissent nostri , legatus actorum copiam ideo partibus non necessariam esse iudicabat , quoniam liberum colloquium hoc et extra diffinitionis periculum esset , deinde videri intutum putabat , ut partibus committeretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_789", + "psc_text": "decreverit rerum omnium judicium ad aliud tempus et in alio conventu esse reservandum. Quare etsi post horum Actorum abolitionem licitum fuisset Theodoreto caeterisque episcopis gradu depositis ad suas reverti sedes, tamen non constabat an jure vel injuria fuissent depositi, an jure vel ex dispensatione et indulgentia ipsis permitteretur suas retinere sedes. Nam id nova debebat inquisitione scrutari novoque decreto demonstrari, interim eorum causa veluti in proservato (ut aiunt) manente, usque ad definitivam sententiam. Ratio illa tertio loco adducta nimis nutat, si attendamus ad ea quae in superioribus capitibus descripsimus. Non enim Theodoreti causae patrocinari potuit apud Leonem Anatolii testimonium, cum istius fides, ordinatio, stricta necessitudo cum Dioscoro et Eutychiana factione, tales suspiciones in pontificium animum excitassent, ut, nulla ratione habita ad imperatoris Theodosii et Pulcheriae augustae preces, ipse Leo cum ipso Anatolio jam ordinato istius ordinatoribus cummunicare voluerit; quoadusque, misso Abundio Comensi cum aliis tribus legatis apostolicis, et publico celebrato", + "candidate_score": 0.675578, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_375_377", + "bdc_text": "Nunquam hoc ne Caesarem ipsum obtinere potuisse , ut Pontificem iis in caussis agnoscerent . Itaque Caesaris legatum orabant , ipse pro se ut pontificis legato responderet , quod maxime vellet , et quod optimum iudicaret : sibi vero aut necessitudinem hanc adimeret , aut libere respondendi locum faceret .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_408", + "psc_text": "jam non video Quesnellum meliorem fecisse suam causam, cum ea non refellat quae in praecedentibus adduximus. 11. Atque imprimis adversarium rogare juvat quisnam fuerit qui oecumenicam synodum in tantarum rerum et perturbationum conflictu necessariam esse judicavit? Flavianusne, an summus pontifex S. Leo? Non Flavianus quidem quem apostolicam sedem dumtaxat appellasse vidimus, quemque de generali synodo nec cogitasse probabile et certissimum est; non solum quia ante quatuor menses strenue se opposuit rumori, quo perferebatur pro sua et Eutychetis causa synodum esse indicendam, sed quia ex Leonis epistolis evidenter colligimus ita suae appellationis libellum in pontificiorum legatorum manibus deposuisse, ut S. Leonem solum suae causae judicem habere vellet et postularet. Satis id indicant S. Leonis verba quae in epistola 42 legenda occurrunt. Nam, accepto per Hilarum diaconum sancti episcopi appellationis libello, tamquam unicus et supremus illius causae arbiter ad eum scribens, certiorem reddidit se nihil pro communi causa eorum quae agenda sunt", + "candidate_score": 0.675507, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_375_377", + "bdc_text": "Nunquam hoc ne Caesarem ipsum obtinere potuisse , ut Pontificem iis in caussis agnoscerent . Itaque Caesaris legatum orabant , ipse pro se ut pontificis legato responderet , quod maxime vellet , et quod optimum iudicaret : sibi vero aut necessitudinem hanc adimeret , aut libere respondendi locum faceret .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_425", + "psc_text": "provocasse exploratum est. Quapropter hic grave, immo gravissimum, pondus haberet illud Joannis Davidis ratiocinium, quo ostendit Flavianum, non Mediolanensem, aut Aquileiensem, Ravennatensem, Arelatensem, Lugdunensem; sed Romanum episcopum solum, hujusque legatis reclamantibus, libellum appellationis tradidisse. Restat ergo ut Flaviani causa dumtaxat devolvi debuisset ad Occidentale concilium voluntate et decreto S. Leonis. Sed quid supremae auctoritati Romanorum pontificum derogat, si ipsi hoc vel illo ordine, modo, solemnitateve negotia discutere, examinare, expedire statuerint? An non possunt in suae sollicitudinis consortium accire aliquos et multos Occidentis episcopos, ipsisque seriem totam gerendarum rerum patefacere et exponere, horumque etiam suffragia adhibere, ut nihil judiciorum solemnitati deesse videatur, quam S. Leo indicare voluit ea scribendi formula: Leo, et sancta synodus, quae Romae convenit. 15. Gravioris tamen momenti est altera illa fallacia, quam idem Quesnellus subjecit, qua unice usus est ad Romanorum pontificum auctoritatem elevandam, et inter angustissimos limites restringendam. Quapropter eum rogare oportet undenam hauserit S. Leonis", + "candidate_score": 0.675073, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_376", + "bdc_text": "Itaque Caesaris legatum orabant , ipse pro se ut pontificis legato responderet , quod maxime vellet , et quod optimum iudicaret :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_400", + "psc_text": "pontificis Leonis, cujus personam agebant, interdictum exspectaretur. Hanc autem reclamationem veram appellationem 401 esse dicendam quis negare audebit; vel cum Quesnello omnia effugia hinc inde quaerenti affirmabit Flavianum Theodoretum provocasse, ut dumtaxat Occidentalibus appellatio innotesceret; eumque potius appellationis libello fuisse adeundum, qui et Ecclesiae totius apex summus, et in fidei causa universalis est veluti procurator? Nova loquendi formula, novum Romani pontificis officium hactenus a nemine quod sciam excogitatum. Sed commentum refellere, etiam sepositis tot sanctissimorum Patrum sententiis qui Romanum pontificem verum legitimumque judicem controversiarum fidei appellarunt, antequam de praesenti tabula manum removeamus, ostendemus. 9. Et quidem si pontificii legati libellum appellationis Flaviani accepissent, ut Leoni tamquam procuratori hujus causae deferrent, certe S. Leo ante oecumenicam synodum, quam cogere curabat, nullum prorsus decretum aut interdictum tulisset, non irrita et nulla in aliis et aliis suis epistolis Ephesina Acta solemniter declarasset, numquam e medio tulisset tamquam injustam Dioscori et illius synodi sententiam", + "candidate_score": 0.675, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_169_171", + "bdc_text": "Earum haec summa fuit . Caesarem omnibus semper modis Germaniam componere fuisse conatum , ideo Hispanios reliquisse , et in Germaniam non sine periculo venisse , ideo ad Comitia nostra semper festinasse . Sed tumultu Belgico impeditum , antea praecipuos homines , nuper etiam fratrem pro se misisse , ideo dicto hoc nono die , ut res aliquando tota cognosceretur , curavisse , ideo venire ad catholicum colloquium se ipsum studuisse , sed eadem de causa et iisdem motibus impeditum , legatum hunc , ex quo omnis ipsius sententia intelligi posset , huic colloquio cum pleno mandato praefecisse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_259", + "psc_text": "ex gestorum serie et ipsius de quo agitur professione patefactam, evidenter et plene quid servandum esset ostendi. 10. Ex quo sane agendi modo S. pontifex sibi blandiebatur cuncta in ea synodo ad felicem exitum per suos legatos esse perducenda; cum prius eos necessario commonitorio de cunctis rebus agendis definiendisve edocuerit, evidenter et plene quid servandum esset patefaciendo. Sed jam de horum legatorum missione horumque necesaria instructione pro omnibus quae agenda erant etiam mentionem facit in epistola ad imperatorem, eadem die conscripta. In qua pariter strictius paucis causas sive motiva illa tria exposuit, quibus praepeditus detinebatur, ne Ephesinae synodo per se interesset; tamen eum certiorem facit ex gestorum serie satis superque compertum habuisse imperite atque imprudenter Eutychen errasse, et debuisse a sua, quae merito reprobatur, persuasione discedere. Quare cum ipse imperator constituisset apud Ephesum habendum esse synodale judicium, ut imperito seni ea in qua nimis caligat veritas innotescat: Fratres meos Julium", + "candidate_score": 0.674997, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_146_148", + "bdc_text": "Erat enim de legato minime dubium . Quo nam enim pacto res ulla privata , quali in re illum hoc se tempore Vesontii occupavisse constabat , misso ad tantum colloquium audiendum Caesaris ad imperium legato obstare potuit ? Audita oratione Praesidum , et iis epistolis lectis , adversarii primum , et quidem pro se , responderunt , diligentiam principum sibi placere :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_809", + "psc_text": "magis exsequi sedem prae caeteris oportere quam primam quae unamquamque synodum sua auctoritate 487 confirmat, et continuata moderatione custodit, pro suo scilicet principatu (quem beatus Petrus apostolus Domini voce perceptum, Ecclesia nihilominus subsequente, et tenuit semper, et retinet ). Postrema hujus textus verba uncinis interclusa supprimere aut saltem dissimulare quaesivit Quesnellus. Quae quidem si cum praecedentibus conferantur, nihil ex eo testimonio elici posse compertum erit quod praecedentibus dictis repugnet. Quid enim Gelasius convenire dixit episcopis in synodos coalescentibus, vel Rom. pontificibus conciliorum constituta confirmantibus vel infirmantibus? Episcopi suo assensu probant seque submittunt iis statutis et regulis quae in synodis proponuntur, et scripto consignantur; quaeque in tantum vim et robur assequuntur, in quantum apostolica sedes unamquamque synodum sua auctoritate et judicio confirmat, et continuata moderatione custodit. Huic praeterea sedi maxime incumbit isthaec confirmata et custodita statuta exsecutioni demandare, jubendo, imperando, ne in ecclesiasticis negotiis peragendis aut neglecta aut violata remaneant. Hoc", + "candidate_score": 0.674951, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_106_108", + "bdc_text": "Item , an errare Papa possit in fide : an , si non divino tantum iure Romanus episcopus summus sit , aliqua ei obedientia debeatur . An presbyteri et episcopi gradus iure divino sic dividantur , ut hi ius ordinationis teneant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_748", + "psc_text": "est. Quos, post assecutum episcopatus ordinem et sedem, per summam injuriam presbyteros dumtaxat esse jussit Eustathius et Anatolius. At quis ignorat sacrilegium prorsus esse episcopum in locum presbyteri redigere? Si enim justa de causa illos ab actu episcopatus amovebat, nec presbyteri locum retinere debebant. Sic itaque rebus dispositis, etiam quoad eos episcopos qui in presbyteri locum et gradum injuste fuerant redacti, Photii Tyrii causa prudenter, juste atque sanctissime ad felicem exitum, apostolicae sedis legatis eo in concilio agentibus, perducta est. Quod postremum quidem judicium de episcopis ad inferiorem gradum descendentibus, et ab Anatolio, et ab ipso Maximo patriarcha Antiocheno cum ratum et firmum, sine ullo discrimine habitum fuisset, non est cur nos in hac expendenda controversia diutius immoremur. Potissimum cum universalis Ecclesiae consensio et praxis, conciliorum statuta, apostolicae sedis constitutiones nos edoceant ex episcopatus ordine justa de causa amotos, nec in presbyteri gradum et locum persistere posse, ut ab ecclesiasticarum", + "candidate_score": 0.674941, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_153_155", + "bdc_text": "petere , ut ante omnia de colloquendi forma constitueretur . Sic adversarii tum . Nostri sumpto spatio in eandem propemodum sententiam , se quoque de praesidum principumque diligentia in religionis causa iam aliquando cognoscenda gaudere :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_469", + "psc_text": "divina institutione ad unam Petri sedem universalis Ecclesiae cura confluere debebat? Nugae, merae nugae. Aliter enim ratiocinatus est S. Leo, ut membra suo capiti sine ullo prorsus dissidio adhaererent. Et propterea mirum non est si titulo ecclesiastici primatus sibi concessi, etiam independenter a quacumque synodo, rerum agendarum in synodis etiam oecumenicis regulas inviolabiliter observandas praescripsit, horum auctoritatem in judiciis ferendis inter arctos limites restrinxit, et tandem sibi reservavit examinare atque perpendere an quorumdam in graviora crimina lapsorum satisfactio et poenitentia veniam et reconciliationem mereretur. Aliud adhuc gravius restat, quo perstringatur Quesnellus, et cum eo caeteri in superioribus indicati. Nimirum cautum voluisse S. pontificem ne episcopi etiam in celebri Chalcedonensi concilio convenientes quibusdam jam communione privatis indulgentiam concederent; vetuitque Anatolio et caeteris Constantinopolitanae Ecclesiae presbyteris, vel episcopis, ne eorum nomina ad altare recitare auderent, priusquam ipsa apostolica sedes quid esset faciendum statueret. Ut (ait), pertractata qualitate causarum, nostra quid debeat observari", + "candidate_score": 0.674813, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_384_386", + "bdc_text": "sin mandatum aliquod nobis offerret a Pontifice , et quod hic faceret , facere se aliqua Pontificis Romani autoritate declararet , nos iam principio protestaturos esse , nobis cum illo negotii nihil hic futurum . Cum iam omnia , quae quidem ad huiusmodi certamina parantur , transacta , et haec de colloquii futuri conditionibus disceptatio composita esse videretur , ecce novam et copiosam magis litigandi materiam adversarii invenerunt . Proposita enim nona Decembris die iuramenti forma notariis , plena conditionum intolerabilium fuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_446", + "psc_text": "» Ecce novum Quesnelli somnium. Jam sibi imaginatur adversarium David vicisse; canit victoriam, quod probaverit appellationes ad unicum Romanum pontificem ecclesiasticae consuetudini et synodorum juribus repugnare, cum potius lugere debuisset cladem sibi imminentem, ob gravissima commenta forte artificiose congesta, ad Romanorum pontificum auctoritatem elevandam et dejiciendam. Interim vero quid dicendum sit de epistola S. pontificis ad Galliarum episcopos, nostra scribendi ratio haud permittit referamus. De ea enim agemus in altero tomo Operum S. Leonis, vel hujus gesta recensentes post Chalced. concilium, ne temporum rationes confundere videamur. Dumtaxat in praesens annotamus nullam in ea fieri mentionem de Flaviani appellatione, circa quam nostra controversia versatur. Galliarum episcopos dumtaxat certiores facit de accepta ipsorum fidei professione synodaliter habita, qua subscripserunt epist. dogmaticae de Verbi incarnatione, quam jam pridem tamquam certam fidei regulam a cunctis sequendam scripserat ad Flavianum. Gratias agit Deo quod summa consensione absque concertationum strepitu evangelicae apostolicaeque traditioni adhaerere delegissent. Nec", + "candidate_score": 0.674674, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_166_168", + "bdc_text": "Quarta deinde et vigesima cum legatus veniret , ab iis episcopis , qui tum ibi erant , obviam omnibus euntibus honorifice acceptus est . Postridie ab utriusque partis proceribus seorsim salutatus , et de re proposita appellatus , benigne respondit , et pollicitus amplissime fuit . Tertia deinde post adventum die , quae sexta iam et vigesima a coeptis Comitiis fuit , convocatis partibus , primum quidem literas et mandata Caesaris exhibuit et legi iussit :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_439", + "psc_text": "legati nominantur. In his actionibus quoque, qui 409 ad interloquendum primus assurgebat, erat Philippus, cui primus locus dabatur; quique et vigore legationis qua fungebatur, Coelestini quidem locum tenebat, et propterea in iis Actis: Philippus apostolicae sedis presbyter et legatus dixit. Arcadius vero et Projectus, quamvis in majori clericali gradu constituti, post Philippum interloquebantur, atque ad horum delegationem significandam sequentia verba concilii notarii adhibebant. Arcadius episcopus et Romanae Ecclesiae legatus dixit. Et rursus: Projectus episcopus et Romanae Ecclesiae legatus dixit. Ad quam formularum loquendi et scribendi diversitatem cum ego animadvertissem, plane intellexi totum Quesnelli praecedens aedificium pessumdatum esse, atque ad nihilum redactum. Potissimum si perpendamus, Philippum ipsum, secundo interloquentem, petiisse ut S. Coelestini papae epistolae in synodo legerentur, quibus recitatis, gratias oecumenico concilio agit, et paucis Romanorum pontificum jura, praerogativas et in tota Ecclesia principatum praedicat. Deinde quia, multis tempestatibus agitatus, atque vexatus, praestituta die non potuit ad Ephesum pervenire antequam", + "candidate_score": 0.67459, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_430_432", + "bdc_text": "Ad haec cum hae res , de quibus rebus hic disputaretur , essent eius generis , quas scire maxime expediret , sive verae essent , ut dissimularentur minime , sive falsae , hominum errore ut in re periculosa deprehenderentur , quo facilius publico concilio aut error tolli , aut veritas restitui posset , non videbant nostri , quorsum premere attineret disputationes eas , quarum argumenta in illustri deceret esse posita , et vel ad memoriam rei tantae copiam actorum apud partem utramque conservandam videri . Iniquum etiam hoc et contra legationis fidem esse putabant , quod substituti , quos ex legatorum nostrorum numero subsidio notariis adiunxeramus , domum reversi , quid actum esset , narrare ne iis quidem auderent , unde essent missi . Easdem postulationes causasque , cum apud legatum Caesaris eodem die exposuissent nostri , legatus actorum copiam ideo partibus non necessariam esse iudicabat , quoniam liberum colloquium hoc et extra diffinitionis periculum esset , deinde videri intutum putabat , ut partibus committeretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_788", + "psc_text": "sedis judicium demonstravit. An Leonem mentitum arbitrabimur? Nec sibi adversarius praesidium nancisci potest, ex ab eo laudatis Leonis epistolis, scriptis ad Theodosium post latrocinium Ephesinum, quibus petit ut omnia in eo statu esse jubeat in quo fuerunt ante omne judicium, donec, etc., et idcirco nusquam abrupisse communionis vinculum cum Theodoreto. Nam rerum restitutio in pristinum donec major ex toto orbe sacerdotum numerus congregaretur, non idem est ac definitivum decretum interponere, sed causas 483 examini futuro reservare, donec diligentior inquisitio habeatur. Non igitur ea ratione judicatum fuit de Theodoreti fide et innocentia, ex eo quod latrocinalia Acta pontifex aboleverit, cum simul decreverit rerum omnium judicium ad aliud tempus et in alio conventu esse reservandum. Quare etsi post horum Actorum abolitionem licitum fuisset Theodoreto caeterisque episcopis gradu depositis ad suas reverti sedes, tamen non constabat an jure vel injuria fuissent depositi, an jure vel ex dispensatione et indulgentia ipsis permitteretur suas retinere", + "candidate_score": 0.674565, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_373", + "bdc_text": "Caesaris legatus , tolerabilius iudicans pontificis authoritatem prorsus dissimulari , quam illius legatum , coram se teste , aliqua ignominia affici , cum crederet nostros protestatione contra pontificem gravi usuros esse , omni studio laboravit ut ne privatum , sed ut commune partis utriusque responsum daretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_144", + "psc_text": "atque depictas. Sed adhuc progreditur Quesnellus dicendo: « Licet porro idem pontifex totam ad se causam pertraxisse 347 videatur, » cum et de singulis instrui postulat, et de Flaviani silentio conqueritur: « Cum studere (inquit) debuerit primitus nobis cuncta reserare, non ita tamen est reipsa; similiter enim aliorum episcoporum quilibet, ad cujus sententiam per appellationis libellum provocaretur, et de negotio instrui postularet, et de silentio querelas moveret. Merito ergo ac potiori jure totius facti rationem et notitiam volebat sibi Leo deferri, et quidem primitus utpote primati, cui de eo cum caeteris ac prae caeteris decernundum erat, si appellationi locus dabatur. » 3. At mendacia veritatis coloribus et umbris larvata detegamus. Incassum imprimis, et omnino male, Constantini monachi testimonium Flaviani verbis Quesnellus opponi affirmaret, si utriusque loquendi modus in eumdem prorsus finem tenderet. Constantinus, ut Quesnellus etiam asseverat, haereticus et mendacissimus homo, testatus est Eutychen alios patriarchas, principalium Ecclesiarum metropolitas, horumque", + "candidate_score": 0.674456, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_371_373", + "bdc_text": "Nam quia non venisse se pontificis , sed Caesaris nomine professus est , recta a nostris protestatione ut pontificis legatus exclusus non fuit . Sed longa post hanc orationem deliberatio et partium inter se , et seorsim , et partium cum legato Caesaris fuit , qui dum pontificis legato respondendum esset , quaereretur , intercessit . Caesaris legatus , tolerabilius iudicans pontificis authoritatem prorsus dissimulari , quam illius legatum , coram se teste , aliqua ignominia affici , cum crederet nostros protestatione contra pontificem gravi usuros esse , omni studio laboravit ut ne privatum , sed ut commune partis utriusque responsum daretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_386", + "psc_text": "datum appellationis libellum, at vero ad quem appellatum sit prorsus non lego. Hinc occasionem arripit exagitandi Joannem David, qui scripsit perspicuum esse Romanum pontificem fuisse appellatum, cum necesse sit omnem appellationem alicui judici deferri. Cum igitur Flavianus libellum appellationis legatis dedit, in eis jurisdictionem agnovit recipiendae appellationis. Quod ipsis jus haudquaquam tamquam hominibus privatis convenire poterat; unde necesse est ut tamquam papae legatis libellum tradiderit, quia pontificem pro idoneo appellationis discutiendae judice agnovit. Eum ergo exagitat quod ita scripsisset recedendo a regulis jurisdicendi, ignoraveritque quod nemo nescit qui forum a limine salutavit. Subjicit deinde idem Quesnellus, secundum juris Romani formam, libellum appellationis dari ei ad quem appellatum est, qui litigatori decernat apostolos, id est litteras dimissorias. Atque tandem in medium profert Pauli exemplum a praeside Festo ad Caesarem appellantis: Non alteri (ait) quam ipsi praesidi vocem appellantis direxit. Jam vero Flavianus a Dioscoro ejusque infausta synodo appellans ad aliud concilium,", + "candidate_score": 0.674438, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_295_297", + "bdc_text": "Hoc nostrorum hominum super propositos articulos responso vigesima octava Novembris dato , in quo nihil nisi non tolerabile reiiciebatur , nihil nisi necessarium postulabatur , et notariis deinde in conspectum adductis , et doctrinae nostrae confessione oblata , et nostrarum denique copiarum catalogo et ordine exhibito , et protestatione de superiorum Comitiorum pactionumque iure facta , cum nihil iam amplius quam congressus expectaretur , longe spem et expectationem nostram praesidum responsum fefellit . Id propositum altera Decembris die est , fuit autem huiusmodi : Hagnoica ratione omnes a colloquio , praeter bis terdenos excludi .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_531", + "psc_text": "dumtaxat, nisi fuerant laesae fidei homines, qui quemadmodum Nicaenorum dogmatum regulas prorsus evertere atque abolere quaerebant, ita auctoritatem supremi judicis et canonum custodis oppugnare contendebant. Ut igitur in posterum, vel provincialia concilia factiosorum virorum hanc Rom. pontificum pacificam possessionem laedere aut infringere non tentarent, in illo Sardicae conventu duos laudatos canones tamquam Nicaenorum appendicem condere voluerunt, cum in praecedenti illa Nicaena synodo stabilitum fuisset Ecclesiarum privilegia et praerogativas esse servandas, et PP. dixerint: Romana Ecclesia semper habuit primatum, ut in Chalcedonensi synodo lectum fuit et nos in praecedentibus observavimus. Jam vero nunc nobis dicat Quesnellus quid in septimo canone habeatur, quo prioribus derogatum esse intelligamus? 428 In eo enim tam perspicue R. P. auctoritas in appellantium causis suscipiendis et judicandis explicatur, ut eo prorsus dirimantur Eusebianorum et cunctorum schismaticorum contentiones, negantium judices synodorum provincialium esse pulsandos ad praeteritorum judiciorum rationem reddendam, quod quidem necessarium ad cohibendam judicum in condemnatum impotentiam,", + "candidate_score": 0.674291, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_224_226", + "bdc_text": "Caeterum , antequam de istorum articulorum disceptatione , et velut iuris quadam inter nos et Praesides actione dicam , pauca prius de totius colloquii ratione sunt explicanda . Tribus ex partibus colloquium totum , qualiter institutum fuerat , constare oportebat , arbitrorum , reorum , qui nos eramus , et accusatorum , qui erant nostri adversarii . Excuti enim nostra confessio ut aliqua emissa vox digna iudicii severitate , et facta per nos religionis mutatio , ut aliquod infame crimen gravi poena multandum , utrumque ad communem Christi doctrinae regulam , praesidibus audientibus et iudicantibus , adversariis accusantibus et refellentibus , nobis autem defendentibus , debebat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_83", + "psc_text": "existentibus collaberetur. Ait namque: Cum autem ad interlocutionem examinis vestri Eutyches responderit, dicens: Confiteor ex duabus naturis fuisse Dominum nostrum ante adunationem, post adunationem vero unam naturam confiteor. Hocce enim assertum fidei dogmatibus prorsus contrarium, cum Eutyches interloquendum protulisset, haudquaquam impune et sine ecclesiastica censura erat audiendum. Sed anathemate et exsecratione confodiendum, tamquam aliquod apostolorum symbolo repugnans. Quare S. pontifex summa admiratione in Constantinopolitanos judices commotus eos hisce verbis objurgat: Miror tam absurdam tamque perversam ejus professionem nulla judicantium increpatione reprehensam, et sermonem nimis insipientem nimisque blasphemum ita omissum, quasi nihil quod offenderet esset auditum, etc.. An non igitur in iis Actis S. Leo reperiit quo rationabilius posset Constantinopolitanos judices reprehendere et exagitare, quod minus regulariter sive canonice se gesserint in Eutychianae causae examine et Synodalium Actorum compilatione? An non judicat impiam blasphemam esse illam Eutychetis assertionem, quam Flavianus cum tota illa synodo nulla censura dignam censuit, aut saltem censoria", + "candidate_score": 0.67424, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_559_561", + "bdc_text": "Pontificiam Synodum ideo se recusasse , quia iudicem et adversarium eundem ferre minime voluissent . At istic minus futurum sibi periculi , quam hic : siquidem adversariorum articulis praepositis , sine ulla eorum pertractatione simpliciter sit aut contradicendum , aut assentiendum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_6", + "psc_text": "subdole subjicit: « Ultro agnovimus Romanum pontificem pro legitimo, ac, si cum singulis episcopis comparetur, pro praecipuo controversiarum ecclesiasticarum judice: sed quis propterea ferat Flavianum, quem et sedis praerogativa, et sanctimonia singularis, et fidei constantia ad martyrium usque perseverans, tantopere commendare debuerant, cum rebelli, imperito, obscuro ac malae frugis monacho componi, committique exauctoratum presbyterum cum suo ac sanctae sedis episcopo, judicem cum reo, et utrumque veluti de communi dividendo altercantem coram Leone sisti, quasi de incerto causae exitu dimicaturum. Absit tanta a sacratissimo episcoporum coetu injuria. » Quid igitur? Propugnatne Quesnellus supremam Romanorum pontificum judiciariam potestatem, quam Scripturarum testimonia indicant, quamque veterum traditio et praxis ipsis asseruit? Fallit quidem. Nam Romanum pontificem praecipuum et legitimum Ecclesiae controversiarum eo sensu dumtaxat appellat, facta nimirum cum singulis episcopis in suis sedibus existentibus comparatione. Volens forte indicare, nullum R. P. judicium firmum et ratum habendum, quod aliorum episcoporum in synodis coactorum suffragio non", + "candidate_score": 0.674138, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_375_377", + "bdc_text": "Nunquam hoc ne Caesarem ipsum obtinere potuisse , ut Pontificem iis in caussis agnoscerent . Itaque Caesaris legatum orabant , ipse pro se ut pontificis legato responderet , quod maxime vellet , et quod optimum iudicaret : sibi vero aut necessitudinem hanc adimeret , aut libere respondendi locum faceret .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_470", + "psc_text": "voluisse S. pontificem ne episcopi etiam in celebri Chalcedonensi concilio convenientes quibusdam jam communione privatis indulgentiam concederent; vetuitque Anatolio et caeteris Constantinopolitanae Ecclesiae presbyteris, vel episcopis, ne eorum nomina ad altare recitare auderent, priusquam ipsa apostolica sedes quid esset faciendum statueret. Ut (ait), pertractata qualitate causarum, nostra quid debeat observari sollicitudo constituat. 28. Haec sunt quae pro detegendis Quesnelli nugis atque fallaciis, pro ejusdem aliorumque scriptorum falsis argumentis eripiendis et evertendis de S. Flaviani ad apostolicam sedem et unicum summum pontificem S. Leonem appellatione, scribere necessarium duximus. Verum non omnia momenta quae in S. pontificis Opera sparsa conspeximus, quibus asseverat suam pontificatus curam ex divina institutione per universum orbem distendi, adducere potuimus, ne praesens haec nostra exercitatio quasi in immensum cresceret. Eam igitur ad finem perducere cupientes, adhuc unum addendum censuimus: videlicet non tantum sanctum Leonem ad quintum Nicaenum genuinum canonem respexisse, cum ad Theodosium epistolas dedit, sed ad sextum", + "candidate_score": 0.67411, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_376", + "bdc_text": "Itaque Caesaris legatum orabant , ipse pro se ut pontificis legato responderet , quod maxime vellet , et quod optimum iudicaret :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_439", + "psc_text": "legati nominantur. In his actionibus quoque, qui 409 ad interloquendum primus assurgebat, erat Philippus, cui primus locus dabatur; quique et vigore legationis qua fungebatur, Coelestini quidem locum tenebat, et propterea in iis Actis: Philippus apostolicae sedis presbyter et legatus dixit. Arcadius vero et Projectus, quamvis in majori clericali gradu constituti, post Philippum interloquebantur, atque ad horum delegationem significandam sequentia verba concilii notarii adhibebant. Arcadius episcopus et Romanae Ecclesiae legatus dixit. Et rursus: Projectus episcopus et Romanae Ecclesiae legatus dixit. Ad quam formularum loquendi et scribendi diversitatem cum ego animadvertissem, plane intellexi totum Quesnelli praecedens aedificium pessumdatum esse, atque ad nihilum redactum. Potissimum si perpendamus, Philippum ipsum, secundo interloquentem, petiisse ut S. Coelestini papae epistolae in synodo legerentur, quibus recitatis, gratias oecumenico concilio agit, et paucis Romanorum pontificum jura, praerogativas et in tota Ecclesia principatum praedicat. Deinde quia, multis tempestatibus agitatus, atque vexatus, praestituta die non potuit ad Ephesum pervenire antequam", + "candidate_score": 0.674067, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_586_588", + "bdc_text": "Interea Coloniensis Palatinusque legatus appellati eadem de re fuerunt . Verum ad has nostrorum legatorum doctorumque hominum querelas , altera Januarii praesides sic responderunt , ut primum in superiore sententia perstarent , deinde ut conditionem novam , eamque vel ad concordiam vel ad veritatis inquisitionem minime accomodatam inferrent . Volebant enim , ut ne acta per singula , sed summis tantum capitibus , in quibus partes aut convenissent , aut dissensissent , annotarentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_803", + "psc_text": "bonitatis dispensante, perventum est. Non me tamen latet vel Quesnellum veterum editorum nonnullas lectiones ab hujus epistolae textu expunxisse, novas subsidio, ait ipse, suorum codd. induxisse, vel ad calcem secundi tomi varias annotationes pro suo arbitrio conscripsisse; ut videlicet quod maxime habebat in votis lectoribus suaderet. O utinam qui novam judiciorum formam in Ecclesiam inducere laborant, ut apostolicae sedis auctoritatem dejiciant, oculos conjicerent in hujus epistolae capite; atque, omni submota violenta interpretatione, discrimen illud intelligerent quod S. Leo intercedere indicavit inter canonicum judicium atque consensum, inter jura quae primae sedi conveniunt et ea quae de episcopis 486 in synodi coalescentibus praedicantur! Non enim tot tantasque gravissimas excitassent quaestiones erroneas et schismati affines, in quibus episcoporum auctoritatem ultra debitos fines conantur extendere, ut Romanorum pontificum jurisdictionem inter nimis arctos limites restringant. Verumtamen adversariorum conatus magis rerum veritati prosunt, quam obesse possint, cum, eodem Leone auctore, Ipsa veritas, et clarius renitescit, et", + "candidate_score": 0.673871, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_376_378", + "bdc_text": "Itaque Caesaris legatum orabant , ipse pro se ut pontificis legato responderet , quod maxime vellet , et quod optimum iudicaret : sibi vero aut necessitudinem hanc adimeret , aut libere respondendi locum faceret . Post longam decertationem hoc denique legatus a nostris impetravit , ut legato Pontificis , ceu privato homini , omni pontificis mentione omissa , responderetur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_439", + "psc_text": "legati nominantur. In his actionibus quoque, qui 409 ad interloquendum primus assurgebat, erat Philippus, cui primus locus dabatur; quique et vigore legationis qua fungebatur, Coelestini quidem locum tenebat, et propterea in iis Actis: Philippus apostolicae sedis presbyter et legatus dixit. Arcadius vero et Projectus, quamvis in majori clericali gradu constituti, post Philippum interloquebantur, atque ad horum delegationem significandam sequentia verba concilii notarii adhibebant. Arcadius episcopus et Romanae Ecclesiae legatus dixit. Et rursus: Projectus episcopus et Romanae Ecclesiae legatus dixit. Ad quam formularum loquendi et scribendi diversitatem cum ego animadvertissem, plane intellexi totum Quesnelli praecedens aedificium pessumdatum esse, atque ad nihilum redactum. Potissimum si perpendamus, Philippum ipsum, secundo interloquentem, petiisse ut S. Coelestini papae epistolae in synodo legerentur, quibus recitatis, gratias oecumenico concilio agit, et paucis Romanorum pontificum jura, praerogativas et in tota Ecclesia principatum praedicat. Deinde quia, multis tempestatibus agitatus, atque vexatus, praestituta die non potuit ad Ephesum pervenire antequam", + "candidate_score": 0.673855, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_293_295", + "bdc_text": "Joannes Vlatenus , Conradus Heresbachius , Albertus Küng . Et hunc quidem in modum ordinata utraque acies et ad pugnam instituta fuit . Hoc nostrorum hominum super propositos articulos responso vigesima octava Novembris dato , in quo nihil nisi non tolerabile reiiciebatur , nihil nisi necessarium postulabatur , et notariis deinde in conspectum adductis , et doctrinae nostrae confessione oblata , et nostrarum denique copiarum catalogo et ordine exhibito , et protestatione de superiorum Comitiorum pactionumque iure facta , cum nihil iam amplius quam congressus expectaretur , longe spem et expectationem nostram praesidum responsum fefellit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_72", + "psc_text": "recognoscendis causis, jampridem in provincialibus synodis tractatis et definitis: et tunc maxime, quando de fidei negotio agitur, et ob illud contentiones et scandala suborirentur, quemadmodum in Eutychiana causa evenisse omnibus exploratum est. Titulus ergo illius capitis haec habet: ut si inter eos (episcopos videlicet) de negotio fuerit oborta contentio, cuncta Romano pontifici sub gestorum insinuatione pandantur, ut ab eo quod Deo placuerit ordinetur. An non haec omnia cohaerent cum iis quae Baronius de veteri Ecclesiae instituto scripserat? Igitur tantum abest ut hujus dicta infirmentur 332 ex iis quae S. Leo habet in epistola ad Anastasium Thessalonicensem, quinimmo plus firmamenti et roboris assequuntur. 5. Nunc ad reliqua progrediamur. Atque interim aliis praetermissis, quae de hac epistola dicere possemus, quam non tantum ad Vaticana, aliaque mss. exemplaria exegimus et castigavimus, sed etiam auctiorem ornatioremque reddidimus circa illius octavi canonis doctrinam, quam uberius et luculentius explicatam offendimus in quodam Graeco archetypo ejusdem Vaticanae", + "candidate_score": 0.67375, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_376_378", + "bdc_text": "Itaque Caesaris legatum orabant , ipse pro se ut pontificis legato responderet , quod maxime vellet , et quod optimum iudicaret : sibi vero aut necessitudinem hanc adimeret , aut libere respondendi locum faceret . Post longam decertationem hoc denique legatus a nostris impetravit , ut legato Pontificis , ceu privato homini , omni pontificis mentione omissa , responderetur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_133", + "psc_text": "privatum etiam antequam synodus generalis cogeretur, persuasi sumus. Potissimum cum habeamus tantummodo Cyrillo commissum fuisse munus ut pontificiam sententiam exsecutioni fideliter demandaret eamque Ephesinae synodo proponeret, decem dierum induciis Nestorio reservatis, in quibus deliberaret an a pravo suo dogmate vellet abscedere, illudque ejurare. Assertum explicatione non indiget, cum ipse Petrus de Marca S. Coelestini papae epistolam ad Cyrillum interpretatus sit dicendo: Et Coelestinus dat in mandatis Cyrillo ut Romanae sedis auctoritate ascita et vice, et loco, et potestate pontificia usus, sententiam istam exsequatur, et illi Ecclesiae (Constantinopolitanae nimirum) prospiciat. Leo Magnus autem immediatum praedecessorem in pontificatu habuit Coelestinum. At sub istius regimine laudata prima illa regula prorsus Ecclesiae Patribus erat ignota, et tamen de episcopo e gradu dejiciendo, de fidei causa omnibus communi et generali agebatur. Et hoc non obstante, Rom. pontifex Coelestinus decernit, statuit, judicat, inducias ad resipiscendum concedit, non exspectato aliorum patriarcharum judicio, vel suffragio; sed dumtaxat decretorum", + "candidate_score": 0.673547, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_587_589", + "bdc_text": "Verum ad has nostrorum legatorum doctorumque hominum querelas , altera Januarii praesides sic responderunt , ut primum in superiore sententia perstarent , deinde ut conditionem novam , eamque vel ad concordiam vel ad veritatis inquisitionem minime accomodatam inferrent . Volebant enim , ut ne acta per singula , sed summis tantum capitibus , in quibus partes aut convenissent , aut dissensissent , annotarentur . Haec summa tum sententiae Praesidum fuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_802", + "psc_text": "cap. istius epistolae verba faciens, illud nec per assentationem, nec per obreptionem ab apostolica obtineri sede asseverat: ad quas suspiciones tollendas et si aliqui inventi essent a dissensionis auctore incitati, qui de apostolicae sedis judiciis ambigerent; tamen ad magis veritatem comprobandam, id, Deo volente, permissum est, ut ad majus bonum perveniatur. Nam (ait) ne aliarum sedium ad eam quam caeteris omnium Dominus statuit praesidere consensus assentatio videretur, aut alia quaelibet subrepere posset adversa suspicio, inventi prius sunt qui de judiciis nostris ambigerent. Et dum nonnulli, a dissensionis incitati auctore, ad contradictionum bella prosiliunt, ad majus bonum malum ejus, auctore totius bonitatis dispensante, perventum est. Non me tamen latet vel Quesnellum veterum editorum nonnullas lectiones ab hujus epistolae textu expunxisse, novas subsidio, ait ipse, suorum codd. induxisse, vel ad calcem secundi tomi varias annotationes pro suo arbitrio conscripsisse; ut videlicet quod maxime habebat in votis lectoribus suaderet. O utinam qui novam", + "candidate_score": 0.673356, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_144_146", + "bdc_text": "Eius epistolae finis voluntatem et studium erga veterem religionem conservandam singulare parti adversariae pollicebatur . Data haec secunda Novembris , reddita vigesima et secunda fuit , palam ipsa quoque quaesitam , non vitatam per Praesides et legatum moram esse arguens . Erat enim de legato minime dubium .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_224", + "psc_text": "Quare noster adversarius sibi nimium blandiens suam appendicem hisce clausit verbis. « Certe haec sola posteriora verba: Ad vos, religionis defensores, etc., meridiano sole patefaciunt non ad unum, sed ad plures missum fuisse hoc qualecumque scriptum. » At quidem ex mea sententia non majus robur Quesnelli conjecturae ex istis, quae ejus appendicem claudunt, obtinere potuerunt. Nam quamvis, ut diximus, in illa epigraphe honoris nomina desiderentur, id forte amanuensis vitio dare oportet, cum aliunde ex illis vocibus, ad papam urbis Romae Leonem, id omne habeamus, unum dumtaxat nominari, cui juxta primatus ecclesiastici jura de fidei negotiis et de presbyterorum depositione spectabat judicare. Fateor deinde nullam expressam apostolicae sedis mentionem haberi, omisisse quoque illius splendorem et praerogativas praedicare. Quid tamen? Ergo scriptum hoc, qualecumque sit, ad plures fuit missum? Figmentum apage! Non consuevit imprimis Eutyches in suis conscribendis epistolis atque libellis se exercere in praedicandis splendore et praerogativis eorum ad quos provocabat.", + "candidate_score": 0.673355, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_118", + "bdc_text": "Si quis imagine praeferita caput non aperuisset , si quis imagines nullas domi habuisset , si quis voce aliqua incircumspectius usus fuisset , si quis leve contemptius iuditium praebuisset , omnia haec ad haereseos suspitionem certam valere , ac satis esse , ostendebant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_754", + "psc_text": "quibus de Theodoreti causa facta est mentio. Judicii forma imprimis prorsus Quesnellianum evertit systema. Nam Theodoretus cum de mala fide esset suspectus, ab adversariis accusaretur, et synodali decreto jam fuisset damnatus, numquam S. Leo communionem eidem impertivisset, et ab omni haereseos labe mundum declarasset, 476 nisi cognita causa. Quid enim? Leo ipse, qui paulo ante, accepta Eutychetis appellatione et querimoniis, una cum Theodosii Augusti litteris, quibus Eutycheti patrocinabatur, tantopere circumspecte operatus est, ut sine plena totius causae cognitione quidquam nollet definire, scripsit statim ad Flavianum, dicendo: Nos qui volumus sacerdotum Domini matura esse judicia, nihil possumus incognitis rebus in cujusquam partis praejudicium definire, priusquam quae gesta sunt veraciter audiamus. Si ergo M. pontifex aliis episcopis formam judicandi praescribit, et tanta circumspectione utebatur ne praepropere vel temere judicaret, an potuit incognita causa, aut non omnino libratis accusantium querelis, aut non lustratis inquisitionis actis, Theodoretum episcopum ab omni haereseos macula mundum secundum", + "candidate_score": 0.673335, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_136_138", + "bdc_text": "Duas deinde epistolas , unam Caesaris , inscriptam utrique , alteram legati Granvellae , parti tantum alteri inscriptam , adhibuerunt . Iis epistolis excusare moram conabantur . In Caesaris epistola ostendebatur , Granvellam ad haec comitia destinatum , negotiis subitis impeditum esse , Caesarem orare , ut si ille in tempore non adesset , res tanta ne differreretur , nec sumptus frustra fierent , sed colloquio praefecti praesides pergerent , et illum ne expectarent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_266", + "psc_text": "certiorem Flavianum de legatorum profectione quid impedit? Non ita facile enim erat epistolarum commercium, nec ita expeditum et tutum, ut certo sibi persuadere posset quod, nullo interposito impedimento quod epistolarum et perlatorum cursum retardaret, ejus epistolae ex urbe Roma citissime Constantinopolim deferrentur. Quod ultro quidem dat ipse Quesnellus in dissertatione de Vita et Rebus a magno Leone gestis, affirmans S. pontificis animum quandoque fluctuasse, ut litterae quas ad imperatorem aliosque Orientalium miserat fideliter redderentur. Sed ne abscedamus ab ea agendi ratione quam cum Flaviano ipso idem S. Leo servavit, hic animadvertere juvabit, pluribus in epistolis, diversis quidem temporibus scriptis, ipsum certiorem reddidisse de acceptis synodalibus 373 gestis contra Eutychen Constantinopoli exaratis. Id testatur in epist. 32, quae scripta est duodecime kal. Julii. Rursus epistola 24, qua idibus Junii praecedentis haec synodalia Acta recepisse testatur. Tandem duodecimo kal. Junias, epist. 22, fatetur jam ad ipsius manus pervenisse Flaviani epistolas, quibus certior", + "candidate_score": 0.673246, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_230_232", + "bdc_text": "cum de nobis arbitrandum , inter arbitros stare vidisses , et eos quidem plerosque maxime et veritati et nobis infestos , quod illorum libelli seditiosissimi non ita pridem emissi palam declarant . Ad haec arbitri tres non hi erant , qui se possent inferre medios , cum ex professo partis alterius causam tuerentur , et Palatini legatus unus fungi offitio vere posse videretur . Quonam enim pacto hi episcopi , quorum unus episcopatum unum maximum , alter maximos duos , tertius tres maximos , et inter eos archiepiscopatus duos , omnia haec contra omne divinum et humanum ius tenent , quique nullum in vita munus episcopi unquam obeunt , de iis hominibus aut arbitrari aeque , aut arbitros in eorum causa audienda aequos constituere possent , qui totum hoc tyrannidis in Ecclesia genus ceu blasphemum et impium ex professo execrantur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_955", + "psc_text": "tunc veras supremi judicis partes obiisse Leonem? Cum videlicet ageretur de servandis Ecclesiarum juribus, illi opus erat infirmare, abolere, et omnibus viribus privare solemnem contractum per mutuum partium consensum in concilio celebratum, quo Constantinopolitanus antistes sibi vindicabat eas praerogativas quas illi sponte Antiochenus episcopus cedebat, et illas quae Alexandrinae conveniebant Ecclesiae, tunc praesulem non habenti, cui nemo Orientalium episcoporum patrocinari visus est, vel quia regiae urbis gloriam, amplitudinem et potentiam exoptabant, vel quia sibi persuadebant quod, semel adjudicatis Constantinopolitano episcopo ordinationibus provinciarum Ponticae, Asianae atque Thraciae, magis consuleretur illarum Ecclesiarum tranquillitati et paci. Contractui autem illo tam solemni nemo ex illis PP. se opposuit, si legatos pontificios excipiamus. Immo unus ex his, Julianus videlicet, episcopus Coensis, apostolicae sedis vicarius apud Orientales, in caeterorum abiens sententiam, Constantinopolitano episcopo, post Romanum, primatum adjudicavit; ita ut concilii Patres non tantum solemnes testes fuerint illius initae jurium transactionis, sed judices etiam, illamque in publicas", + "candidate_score": 0.673214, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_230_232", + "bdc_text": "cum de nobis arbitrandum , inter arbitros stare vidisses , et eos quidem plerosque maxime et veritati et nobis infestos , quod illorum libelli seditiosissimi non ita pridem emissi palam declarant . Ad haec arbitri tres non hi erant , qui se possent inferre medios , cum ex professo partis alterius causam tuerentur , et Palatini legatus unus fungi offitio vere posse videretur . Quonam enim pacto hi episcopi , quorum unus episcopatum unum maximum , alter maximos duos , tertius tres maximos , et inter eos archiepiscopatus duos , omnia haec contra omne divinum et humanum ius tenent , quique nullum in vita munus episcopi unquam obeunt , de iis hominibus aut arbitrari aeque , aut arbitros in eorum causa audienda aequos constituere possent , qui totum hoc tyrannidis in Ecclesia genus ceu blasphemum et impium ex professo execrantur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_65", + "psc_text": "jurisdictionis discretio dabatur: atque cum omnes ad apostolatum munus essent electi, unus vero solus caeteris praeeminebat. Quoniam (ait) et inter beatissimos apostolos in similitudine honoris fuit quaedam discretio potestatis. Et cum omnium par esset electio, uni tamen datum est, ut caeteris praeemineret. Auditne Quesnellus? Similes in characteris et dignitatis honore quem gradus non admittere satis est exploratum; dispares vero in potestatis praerogativa, quia unus caeteris debet praesidere: Qua ergo ratione, vel quibus Leonis verbis ductus, jurium aequalitatem inter episcopos jactare potuit Quesnellus? Non enim in jurisdictione exercenda, vel in judiciis ferendis omnes episcopi omnia sibi vindicare possunt. Cum, auctore eodem Leone, divina aeque ac ecclesiastica dispositione factum sit ut singuli in singulis provinciis essent quorum inter fratres prima haberetur sententia; et rursus quidam in majoribus urbibus constituti sollicitudinem susciperent ampliorem, per quos ad unam Petri sedem universalis Ecclesiae cura conflueret, et nihil usquam a suo capite dissideret. Si itaque toto", + "candidate_score": 0.673176, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_224_226", + "bdc_text": "Caeterum , antequam de istorum articulorum disceptatione , et velut iuris quadam inter nos et Praesides actione dicam , pauca prius de totius colloquii ratione sunt explicanda . Tribus ex partibus colloquium totum , qualiter institutum fuerat , constare oportebat , arbitrorum , reorum , qui nos eramus , et accusatorum , qui erant nostri adversarii . Excuti enim nostra confessio ut aliqua emissa vox digna iudicii severitate , et facta per nos religionis mutatio , ut aliquod infame crimen gravi poena multandum , utrumque ad communem Christi doctrinae regulam , praesidibus audientibus et iudicantibus , adversariis accusantibus et refellentibus , nobis autem defendentibus , debebat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_514", + "psc_text": "relationibus fuisse consultam, et per diversarum, quemadmodum vetus consuetudo poscebat, appellationem causarum, aut retractata, aut confirmata fuisse judicia. Ad hoc quidem testimonium animadvertit Quesnellus. Sed relicta praecedenti loquendi phrasi de judiciorum auctoritate per litigantium compromissum accepta, nihilominus istorum verborum vim minuere nisus est, ita ad suae editionis marginem annotando: Appellationes non nisi ex consuetudine veteri sibi vindicat. Quantum vero isthaec annotatio Quesnellianae causae prodesse possit, minime video. Immo intelligo Quesnellum aut de oscitantia, aut nimia fraude convinci posse. Nam ibidem S. pontifex, ex innumeris consultationibus appellationibusque ad apostolicam sedem factis, vetustam utique consuetudinem explicare intendit, cum jam in praecedenti ejusdem epistolae capite disseruisset de ecclesiastici regiminis forma, eo ordine a Christo Domino disposita, ut in beatissimo Petro apostolorum omnium summo principaliter collocavit, ut ab ipso quasi quodam capite dona sua velit in corpus omne manare, ut exsortem se mysterii intelligeret esse divini, qui ausus fuisset a Petri soliditate recedere. Duplici", + "candidate_score": 0.673162, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_559_561", + "bdc_text": "Pontificiam Synodum ideo se recusasse , quia iudicem et adversarium eundem ferre minime voluissent . At istic minus futurum sibi periculi , quam hic : siquidem adversariorum articulis praepositis , sine ulla eorum pertractatione simpliciter sit aut contradicendum , aut assentiendum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_216", + "psc_text": "Nam imprimis duo ibi paucis petit. Praesidium videlicet contra factiosos calumniatores, qui insidias ei struxerant; deinde judicium, seu sententiam in fidei quaestione. Et quid aliud petere solent quotquot canonicam appellationem interponere consueverunt, nisi praesidium ad calumniantium insidias evertendas, et sententiam circa ea de quibus quaestio acta est? Etiam accedit Eutychen canonice latam in concilio sententiam recusasse, et recusationem publicis contestatoriis libellis confirmasse. Sed illa verba veram appellationem praeseferre clarius ostendunt alia quae laudatis immediate subdidit, quaeque Quesnellus prorsus annotare praetermisit. Et nullam deinceps permittere a factiosis contra me calumniam procedere, et non excuti, et eximi de numero orthodoxorum, etc. An non plenum integrumque ejus causae judicium ei reservari intendit ad quem scribit et provocat? 362 Quare inepte et insulse ludere Quesnellus mihi videtur, qui Lupum quasi lippum alloquens, ait: « Vides, mi Lupe, quod videre non vis; ut Eutyches ad religionis defensores confugiat, non ut judices appellet; ut obsecretur nullum", + "candidate_score": 0.673129, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_102_104", + "bdc_text": "Tertia de votis monasticis et cultu electitio . Quarta de primatu papae et potestate Ecclesiae : quae quidem quaestiones has habebat :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_468", + "psc_text": "quando ipse, jam sibi in omnibus scriptis atque sententiis consentiens, ait ex divina dispensatione oriri auctoritatem, qua de omnibus Ecclesiis posset curam agere, de fidei quaestionibus judicium ferre, causas contentiosas definire atque dirimere, canonicas poenas relaxare? Quid necessum erat iis insistere canonibus, quarto Ecclesiae saeculo exaratis pro suae sedis praerogativis et privilegiis tuendis, cum affirmavit sollicitudinem eum impendere oportere pro universali Ecclesia, et omnibus ejus filiis, eamque curam esse illi a Domino commendatam ob muneris dispensationem, quod gravissimum reputabat, quia cunctis fidelibus majora debebat? Quid denique? Ex Sardicensium canonum privilegio tantummodo coeptum est causas ad apostolicam sedem deferre, cum ex divina institutione ad unam Petri sedem universalis Ecclesiae cura confluere debebat? Nugae, merae nugae. Aliter enim ratiocinatus est S. Leo, ut membra suo capiti sine ullo prorsus dissidio adhaererent. Et propterea mirum non est si titulo ecclesiastici primatus sibi concessi, etiam independenter a quacumque synodo, rerum agendarum in synodis etiam", + "candidate_score": 0.673103, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_375_377", + "bdc_text": "Nunquam hoc ne Caesarem ipsum obtinere potuisse , ut Pontificem iis in caussis agnoscerent . Itaque Caesaris legatum orabant , ipse pro se ut pontificis legato responderet , quod maxime vellet , et quod optimum iudicaret : sibi vero aut necessitudinem hanc adimeret , aut libere respondendi locum faceret .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_426", + "psc_text": "videatur, quam S. Leo indicare voluit ea scribendi formula: Leo, et sancta synodus, quae Romae convenit. 15. Gravioris tamen momenti est altera illa fallacia, quam idem Quesnellus subjecit, qua unice usus est ad Romanorum pontificum auctoritatem elevandam, et inter angustissimos limites restringendam. Quapropter eum rogare oportet undenam hauserit S. Leonis legatos ad istud munus fuisse assumptos totius Occidentalis synodi mandato et delegatione? Eos autem e suo latere S. Leonem misisse, quocumque alio episcopo inconsulto nobis persuadent illae scribendi formulae: Quos e latere meo misi; qui vice mea sancto conventui vestrae fraternitatis intersint; qui vicem praesentiae meae implere sufficerent, et aliae hujusmodi, quas frequenter offendimus in epistolis, cum ante tum post Ephesinam synodum scriptis. Vel ergo Quesnellus dare debet in solo Romano episcopo totius Occidentis synodi auctoritatem residere, vel legatos illos solius Romani pontificis personam gesisse. Si primum, jam Romanus pontifex solus totius synodi habet auctoritatem, potest solus statuere, definire, judicare,", + "candidate_score": 0.673018, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_367_369", + "bdc_text": "Sed introducti legati Pontificii causa haec fuisse videtur . Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur . Id ita fieri posse putabant , si legato pontificis , qui tum aderat , non pontificis , sed Caesaris nomine posito , non mandato rigido , sed hortatione blanda , non ad nos tantum , sed utramque ad partem instructo locum darent , atque ita ad nos inducerent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_485", + "psc_text": "Romanorum pontificum juribus et praerogativis quam judicaverint de Christi Domini divinitate et divini Verbi cum Patre consubstantialitate. Haec autem de Christo Domino negare minime veritos esse, omnibus exploratum est. Igitur si Eusebiani nulla alia ducebantur lege quam solius arbitrii, non mirum quod nullo ecclesiastico praecepto obtemperare voluerint, et, ut suam pervicacem contumaciam specioso aliquo colore tuerentur; canones confingebant, quibus cautum esset unius synodi judicia alterius synodi cognitione et decretis non posse dissolvi. Sed quale effigium commentiebantur? Ipsi in primis plures synodos coegerant ad Nicaena statuta abolenda. Deinde quando a summo pontifice Julio Romam vocati fuerunt ad causam dicendam, judicis incompetentiam (ut aiunt) non allegarunt. Citationem seu vocationem non impugnarunt. Moram dumtaxat adhibuerunt, et ad tergiversationes varias recurrentes, cum diutius pontifex eorum adventum exspectare non posset, et clam arrepta fuga ab eorum legatis, qui synodorum Tyrii ac Mareoticae Acta inconsulte inter pontificias 419 manus reliquerunt, rerum omnium veritate perspicue cognita, in", + "candidate_score": 0.672833, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_371_373", + "bdc_text": "Nam quia non venisse se pontificis , sed Caesaris nomine professus est , recta a nostris protestatione ut pontificis legatus exclusus non fuit . Sed longa post hanc orationem deliberatio et partium inter se , et seorsim , et partium cum legato Caesaris fuit , qui dum pontificis legato respondendum esset , quaereretur , intercessit . Caesaris legatus , tolerabilius iudicans pontificis authoritatem prorsus dissimulari , quam illius legatum , coram se teste , aliqua ignominia affici , cum crederet nostros protestatione contra pontificem gravi usuros esse , omni studio laboravit ut ne privatum , sed ut commune partis utriusque responsum daretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_435", + "psc_text": "demandatum fuisse munus agendi personam summi pontificis, hujusque locum tenendi; postremos autem destinatos fuisse, ut totius Occidentalis sanctae synodi sententiam oecumenico concilio exponerent. Diversitas ergo haec personarum et legationum plane evertit illud Quesnellianum commentum, quo auctor contendebat legatos apostolicae sedis omnium Occidentalium nomine interfuisse synodo, omniumque personam egisse. 17. Hanc deinde diversitatem pariter ex Actis Ephesini generalis concilii colligimus: neque urgemur verbis S. Cyrilli a Quesnello recitatis. Nam S. Cyrillus quamvis ibidem distinctam non faciat mentionem singulorum legatorum, tamen sine nominum expressione indicat eos qui apostolicae sedis locum tenebant, et deinde eos quos Occidentalis synodus sub Coelestino coacta instituerat; idcirco dixit: Deposuerunt enim supplentes locum sedis apostolicae, totiusque synodi sanctissimorum Deoque dilectissimorum Occidentalium episcoporum. Utrosque autem legatos suam operam impendere debuisse aequanimiter pro apostolicae sedis juribus, patet ex commonitorio quod idem S. Coelestinus ipsis dederat, praecipiendo ut Ephesum convenientibus, ad S. fratrem et coepiscopum nostrum Cyrillum consilium omne converterent, et", + "candidate_score": 0.672637, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_377_379", + "bdc_text": "sibi vero aut necessitudinem hanc adimeret , aut libere respondendi locum faceret . Post longam decertationem hoc denique legatus a nostris impetravit , ut legato Pontificis , ceu privato homini , omni pontificis mentione omissa , responderetur . In eo igitur responso actae primum pro ista ad pacem hortatione gratiae , tum studium et voluntas erga concordiam declarata , verbis utrunque paucis fuit , omni pontificis mentione praetermissa .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_144", + "psc_text": "atque depictas. Sed adhuc progreditur Quesnellus dicendo: « Licet porro idem pontifex totam ad se causam pertraxisse 347 videatur, » cum et de singulis instrui postulat, et de Flaviani silentio conqueritur: « Cum studere (inquit) debuerit primitus nobis cuncta reserare, non ita tamen est reipsa; similiter enim aliorum episcoporum quilibet, ad cujus sententiam per appellationis libellum provocaretur, et de negotio instrui postularet, et de silentio querelas moveret. Merito ergo ac potiori jure totius facti rationem et notitiam volebat sibi Leo deferri, et quidem primitus utpote primati, cui de eo cum caeteris ac prae caeteris decernundum erat, si appellationi locus dabatur. » 3. At mendacia veritatis coloribus et umbris larvata detegamus. Incassum imprimis, et omnino male, Constantini monachi testimonium Flaviani verbis Quesnellus opponi affirmaret, si utriusque loquendi modus in eumdem prorsus finem tenderet. Constantinus, ut Quesnellus etiam asseverat, haereticus et mendacissimus homo, testatus est Eutychen alios patriarchas, principalium Ecclesiarum metropolitas, horumque", + "candidate_score": 0.672352, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_376_378", + "bdc_text": "Itaque Caesaris legatum orabant , ipse pro se ut pontificis legato responderet , quod maxime vellet , et quod optimum iudicaret : sibi vero aut necessitudinem hanc adimeret , aut libere respondendi locum faceret . Post longam decertationem hoc denique legatus a nostris impetravit , ut legato Pontificis , ceu privato homini , omni pontificis mentione omissa , responderetur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_427", + "psc_text": "hujusmodi, quas frequenter offendimus in epistolis, cum ante tum post Ephesinam synodum scriptis. Vel ergo Quesnellus dare debet in solo Romano episcopo totius Occidentis synodi auctoritatem residere, vel legatos illos solius Romani pontificis personam gesisse. Si primum, jam Romanus pontifex solus totius synodi habet auctoritatem, potest solus statuere, definire, judicare, decernere; illiusque decreta tantam vim roburque obtinebunt, quantam assequerentur si a tota Occidentali synodo essent pronuntiata. Idem sequitur si legati solius Romani pontificis personam agebant. Igitur utroque jugulo se perstringit Quesnellus hanc novam fallaciam proponendo. Alterutrum enim cum dare debeat, coactus erit fateri legatos illos solius S. Leonis personam gessisse. Sed legatos, de quibus agimus, ab Occidentali episcoporum synodo mandatum accipere non debuisse perspicuum est. Vidimus enim in praecedentibus non potuisse sanctum Leonem Magnum Occidentalium synodum cogere, etiamsi voluisset. Labente enim mense Maio, Theodosii epistolas accepit pro synodo Ephesina habenda, et ipse incunctanter ablegatos ad illam destinavit, ut constat ex", + "candidate_score": 0.672334, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_559_561", + "bdc_text": "Pontificiam Synodum ideo se recusasse , quia iudicem et adversarium eundem ferre minime voluissent . At istic minus futurum sibi periculi , quam hic : siquidem adversariorum articulis praepositis , sine ulla eorum pertractatione simpliciter sit aut contradicendum , aut assentiendum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_369", + "psc_text": "fasque a Dioscoro praesumpta cognoscantur, nec Ephesino latrocinio accommodari ullo modo possint solitae judiciorum consuetudines et formulae. « Esto enim (ait) recusationi non sit locus secundum juris ordinem, nisi ante latam sententiam, nec appellationi nisi post prolatum judicium, optime id quidem, vel cum legitimus judex merito in suspicionem venit, vel ab incompetente judicium adornatur. » Tandem concludit Quesnellus: At nihil tale in Ephesino concilio reperias. Synodum ait legitime fuisse congregatam jussu principis assensuque Romani pontificis, qui etiam per legatos intererat, recusari ac repudiari nullatenus potuit. Hactenus vero jocari voluisse Quesnellum, ut lectores deciperet, deceptosque in suam traheret opinionem, quis non videt? Calamum stringere fingit contra Joannem David, Petri de Marca adversarium, et ludendo in verbis sibi blanditur, eam Ephesinam synodum in suis exordiis recusari et repudiari nullatenus potuisse, quia legitime congregata jussu principis et Romani pontificis assensu. 3. Sed in hac convocatione difficultatem non versari, lippis tonsoribusque notum est. Quamvis", + "candidate_score": 0.672285, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_376_378", + "bdc_text": "Itaque Caesaris legatum orabant , ipse pro se ut pontificis legato responderet , quod maxime vellet , et quod optimum iudicaret : sibi vero aut necessitudinem hanc adimeret , aut libere respondendi locum faceret . Post longam decertationem hoc denique legatus a nostris impetravit , ut legato Pontificis , ceu privato homini , omni pontificis mentione omissa , responderetur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_134", + "psc_text": "istius regimine laudata prima illa regula prorsus Ecclesiae Patribus erat ignota, et tamen de episcopo e gradu dejiciendo, de fidei causa omnibus communi et generali agebatur. Et hoc non obstante, Rom. pontifex Coelestinus decernit, statuit, judicat, inducias ad resipiscendum concedit, non exspectato aliorum patriarcharum judicio, vel suffragio; sed dumtaxat decretorum a se latorum exsecutionem Cyrillo demandat. Igitur et Petri de Marca dictis insistendo, haud video ex qua lege, canone aut imperiali constitutione ejusmodi regula depromi possit. Prorsus itaque credenda erit arbitraria, derivata a systemate et voluntate pontificiae auctoritatis limitandae, et intra angustos cancellos coercendae. De quo systemate quidem plura diceremus, si nostri instituti propositum id pateretur. Juvat interim vidisse egregiam non esse hanc regulam, quemadmodum Marca decantat, quia nullo jure nullave consuetudine firmatam esse reperimus. 345 14. Hanc praerogativam forte altera regula assequetur, quam idem auctor subjecit. Videlicet appellationes factas ad patriarchas censeri etiam factas ad eorum synodos, ut constat", + "candidate_score": 0.672199, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_357_359", + "bdc_text": "Pontifex magno cunctos ad liberum concilium studio , et expectatum a vobis , et sepe etiam postulatum , vocavit . Verum ubi id indixit , et legati nostri repulsi , et mandata contempta , et denique res omnis infecta fuit . Quanquam autem coactus tum quidem concilium differre reiicereque , et id propositum iisdem de causis mutare est , tamen id eo consilio distulit , ut tempus idoneum nactus , id quod coepisset , aliquando persequeretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_415", + "psc_text": "post appellationem interpositam hoc necessario postuletur, canonum Nicaeae habitorum decreta testantur . . . . , quae a totius mundi sacerdotibus constituta, quaeque subter annexa sunt. 13. Patet ergo ad quam dispositionem feliciter pervenire intenderet sanctissimus pontifex Leo; quam quidem nec tamquam injustam, nec malis grassantibus incongruentem, vel imperator, vel alius quispiam reprobare potuisset, ob duo gravissima motiva in jure expressa, quibus summus pontifex insistebat oecumenicum statuendo habere concilium: alterum ergo motivum ex genuinis Nicaenis canonibus a totius mundi sacerdotibus constitutis desumebatur; alterum vero cum ex solemni pontificiorum legatorum reclamatione, tum ex Flaviani appellatione oriebatur. Quae quidem duo, cum hactenus a scriptoribus distincta non fuerint, liberum deinde fuit ipsis pro arbitrio ratiocinari, et in diversas sententias et opiniones abire, prout iis erit exploratum qui Launoii, Petri de Marca, Quesnelli, Joannis Davidis, aliorumque scripta lustrarunt. Verumtamen alias et alias horum scriptorum inter se dissidentium interpretationes in praesens hic subjicere supervacaneum arbitramur.", + "candidate_score": 0.672146, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_171", + "bdc_text": "Sed tumultu Belgico impeditum , antea praecipuos homines , nuper etiam fratrem pro se misisse , ideo dicto hoc nono die , ut res aliquando tota cognosceretur , curavisse , ideo venire ad catholicum colloquium se ipsum studuisse , sed eadem de causa et iisdem motibus impeditum , legatum hunc , ex quo omnis ipsius sententia intelligi posset , huic colloquio cum pleno mandato praefecisse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_410", + "psc_text": "charitatis intendimus. Haec Quesnello, qui S. Leonis scripta illustranda et ornanda assumpsit, objicere haud debuissem, cum eum non possint latere. Sed animadvertat, quaeso, Leonem dicentem pro communi causa nihil praeterire, voluisse indicare omnem sollicitudinem a se adhiberi ut suae, Flaviani et totius universitatis fidelium causae prospiceret. Nec de synodali judicio ad quod causa jure debeat referri unum verbum habet. Neque affirmat synodi habendae necessitatem intercedere ex canonum regulis illam praescribentibus, quotiescumque a praecedenti synodo aliquis fecerit appellationem. Nam si tritum, vulgare, consuetudine probatum, atque receptum fuisset quod appellationes ad apostolicam sedem porrectae ad generalem deinde aliam synodum essent deferendae, S. Leo aliam scribendi formulam adhibuisset, neque Flaviano umquam dixisset quod epistolarum perlator poterit enarrare quidquid est illud ad quod, adjuvante Domino, studio fidei et charitatis intendimus. Quis itaque credit opus fuisse Leoni studium impendere pro decernendo medio efficacissimoque remedio, ut mala quae tum in Ecclesia grassabantur penitus evelleret et aboleret,", + "candidate_score": 0.672113, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_367_369", + "bdc_text": "Sed introducti legati Pontificii causa haec fuisse videtur . Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur . Id ita fieri posse putabant , si legato pontificis , qui tum aderat , non pontificis , sed Caesaris nomine posito , non mandato rigido , sed hortatione blanda , non ad nos tantum , sed utramque ad partem instructo locum darent , atque ita ad nos inducerent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_943", + "psc_text": "conciliorum sanctionibus subesse fabulantur, uti etiam judicare voluit Quesnellus subdole ad marginem illius loci annotando: « Canonibus obnoxius pontifex Romanus, iisdem famulari debet in dispensationibus. » Non enim aut Romanorum pontificum universalis auctoritas 514 limitatur, neque ipsi Romani pontifices conciliis subesse dicuntur, si, in iis quae ad universale Ecclesiae regimen spectant, regulas sanctionum spiritu Dei instruente conditas custoditas volunt, et ut fideliter exsecutioni demandentur satagunt. Possunt tamen Romani pontifices in Ecclesia agere quod a generalibus conciliis facere cautum est. Immo possunt abolere, in irritum mittere, reformare, et tamquam nulla declarare synodorum statuta quae ecclesiasticis regulis repugnent, quaeque ad disciplinae ordinem et oeconomiam subvertendam ordinata sunt; quae sane nullum argumentum suppeditant eos conciliis generalibus subesse; sed potius concilia ipsa vim et auctoritatem a solis Romanis pontificibus obtinere. Et quidem cum canonum dispensatio, auctore ipso Leone, solo Romano pontifici credita sit, et ad hujus tendat reatum, si, posthabita universae Ecclesiae utilitate, apud", + "candidate_score": 0.672105, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_230_232", + "bdc_text": "cum de nobis arbitrandum , inter arbitros stare vidisses , et eos quidem plerosque maxime et veritati et nobis infestos , quod illorum libelli seditiosissimi non ita pridem emissi palam declarant . Ad haec arbitri tres non hi erant , qui se possent inferre medios , cum ex professo partis alterius causam tuerentur , et Palatini legatus unus fungi offitio vere posse videretur . Quonam enim pacto hi episcopi , quorum unus episcopatum unum maximum , alter maximos duos , tertius tres maximos , et inter eos archiepiscopatus duos , omnia haec contra omne divinum et humanum ius tenent , quique nullum in vita munus episcopi unquam obeunt , de iis hominibus aut arbitrari aeque , aut arbitros in eorum causa audienda aequos constituere possent , qui totum hoc tyrannidis in Ecclesia genus ceu blasphemum et impium ex professo execrantur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_485", + "psc_text": "Romanorum pontificum juribus et praerogativis quam judicaverint de Christi Domini divinitate et divini Verbi cum Patre consubstantialitate. Haec autem de Christo Domino negare minime veritos esse, omnibus exploratum est. Igitur si Eusebiani nulla alia ducebantur lege quam solius arbitrii, non mirum quod nullo ecclesiastico praecepto obtemperare voluerint, et, ut suam pervicacem contumaciam specioso aliquo colore tuerentur; canones confingebant, quibus cautum esset unius synodi judicia alterius synodi cognitione et decretis non posse dissolvi. Sed quale effigium commentiebantur? Ipsi in primis plures synodos coegerant ad Nicaena statuta abolenda. Deinde quando a summo pontifice Julio Romam vocati fuerunt ad causam dicendam, judicis incompetentiam (ut aiunt) non allegarunt. Citationem seu vocationem non impugnarunt. Moram dumtaxat adhibuerunt, et ad tergiversationes varias recurrentes, cum diutius pontifex eorum adventum exspectare non posset, et clam arrepta fuga ab eorum legatis, qui synodorum Tyrii ac Mareoticae Acta inconsulte inter pontificias 419 manus reliquerunt, rerum omnium veritate perspicue cognita, in", + "candidate_score": 0.672054, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_383_385", + "bdc_text": "Deinde ostendendum fuit , si qualiter de se profiteretur , Caesaris iussu et imperio , non pontificis nomine adesset , nos eo nomine ut hospitem et spectatorem et adiutorem pacis libenter laturos , ac gratias habituros esse : sin mandatum aliquod nobis offerret a Pontifice , et quod hic faceret , facere se aliqua Pontificis Romani autoritate declararet , nos iam principio protestaturos esse , nobis cum illo negotii nihil hic futurum . Cum iam omnia , quae quidem ad huiusmodi certamina parantur , transacta , et haec de colloquii futuri conditionibus disceptatio composita esse videretur , ecce novam et copiosam magis litigandi materiam adversarii invenerunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_734", + "psc_text": "Quod utique ab ipsis factum intelligimus, ut Constantinopolitanus patriarcha, solo honore contentus, omnium Orientalium Ecclesiarum administrationem miscere non auderet. 11. Verum temporis decursu Constantinopolitani patriarchae omnia perturbarunt; atque, honori et vacuo nomini potestatem addere volentes, multorum episcoporum ordinationes sibi indebitas usurparunt, Ponticae videlicet, et Asianae, et Thraciae, ut videlicet veteris Romae patriarchae se aequipararent. Hac de causa enim et ipse Anatolius in generali Chalcedonensi concilio multos conatus adhibuit, ut hujusmodi injuste usurpata jura servaret, sibique et suae sedi privilegia Romanorum pontificum praerogativis aequalia decernerentur. Quod negotium ut felicius et sine contradictione conficeret, toto concilii tempore, legatis sedis apostolicae, officiis, muneribus aliisque modis studebat blandiri; summam erga ipsam apostolicam sedem reverentiam affectando, omnem honorem omniaque Constantinopolitanorum antistitum privilegia in decus, munimen et ornamentum Romanae sedis redundare confingendo; atque demum novum canonem quem de firmandis suae sedis juribus edendum jurabat nemini injuriosum futurum affirmando, eo vano ductus praetextu, quod longa temporis praescriptio", + "candidate_score": 0.671988, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_135_137", + "bdc_text": "Itaque tempus videri ad rem ut veniretur Orare , ut omni cum moderatione partes se praeberent , petere , ut Ferdinandi legatio , quae iam venisset , colloquio adhiberetur . Duas deinde epistolas , unam Caesaris , inscriptam utrique , alteram legati Granvellae , parti tantum alteri inscriptam , adhibuerunt . Iis epistolis excusare moram conabantur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_295", + "psc_text": "interrogationibus S. Leonem fuisse instructum, perspicue alia epistola tertio idus Augusti signata patefacit. Scribit enim ad eumdem Flavianum, cujus taciturnitate pontificiam augeri sollicitudinem manifestat, dicens: Cum nos curarum tuarum participes, pro fidei defensione solliciti, frequenter per occasiones idoneas ad dilectionem tuam litteras miserimus, consolationibus pontificiarum adhortationum eum adjuvare cupiens, ne adversariorum stimulis moveretur, tandem adhortatur: atque ut tota celeritate (ait) ad nostra scripta respondeas, nosque subinde de tuis actionibus, nostrorumque (legatorum videlicet) et de totius causae absolutione facias 379 certiores, ut sollicitudinem quam nunc pro fidei defensione gerimus prosperioribus nuntiatis molliamus. Maximis ergo angustiis tum urgeri atque cruciari pontificium animum illa verba significant. 9. At quid? Graviora adhuc perpeti fuit coactus, quia ejus studium Eutychiani, Dioscoro et Crysaphio impotenter agentibus, eludere et irritum reddere ausi sunt. Nam Ephesina illa synodus kalendis Augusti indicta, infelicissimum habens exordium, sexto idus ejusdem mensis, cum Dioscorus episcopus Alexandrinus, spretis omnibus ecclesiasticis regulis primatum in", + "candidate_score": 0.671946, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_376_378", + "bdc_text": "Itaque Caesaris legatum orabant , ipse pro se ut pontificis legato responderet , quod maxime vellet , et quod optimum iudicaret : sibi vero aut necessitudinem hanc adimeret , aut libere respondendi locum faceret . Post longam decertationem hoc denique legatus a nostris impetravit , ut legato Pontificis , ceu privato homini , omni pontificis mentione omissa , responderetur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_412", + "psc_text": "12. Sed jam S. pontificem Leonem ab illis duabus causis, fidei scilicet et charitatis, adductum fuisse ut oecumenicam synodum, tamquam necessarium remedium adhibendum, ipse decerneret, Quesnellus perfecte intellexisset, si verba ad quae provocat, et quibus insistit, e sua sede non extraxisset, neglectis caeteris aliis quibus S. pontifex Theodosium imperatorem allocutus est. Rerum ergo omnium infelicissimum statum exponit, indicando Ephesini latrocinii judicium et Acta ad apostolicae sedis tribunal, tum propter suorum legatorum reclamationem, tum propter episcopi Flaviani appellationem esse devoluta. Ut quia et nostri fideliter reclamarunt, et eisdem libellum appellationis Flavianus episcopus dedit. Ex hoc ergo, quod praemittit, immediate hoc aliud, tamquam necessario apostolicae sedis juribus cohaerens, subjicit: Generalem synodum intra Italiam jubeatis celebrari, quae omnes offensiones ita aut repellat, aut mitiget, ne aliquid ultra sit vel in fide dubium, vel in charitate divisum. Ne vero ejusmodi decretum a se factum Theodosio imperatori injustum aut irrationabile videretur, in ejus mentem revocat", + "candidate_score": 0.671929, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_387_389", + "bdc_text": "Itaque nostri homines trahi de industria rem , et colloquium simulari , non quaeri , videntes , causam diligentius circumspicere coeperunt . De ea re antequam ad iuramenti formam venio , paucis est dicendum . Quanquam enim haec sententia pontificis Romani multis iam annis fuit , ut ne colloquium nobiscum iustum ullum haberetur , tamen quia id nostri semper urserunt , simulare saltem aliquem congressum adversariis necesse fuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_487", + "psc_text": "Romanus pontifex in eorum pravas opiniones descenderet, nefaria decreta ab ipsis condita confirmando et rata habendo. Hoc tamen novum studium pravamque ambitionem, tamquam contrariam Pauli apostoli sanctionibus, et Patrum doctrinis, potissimum refutat S. Julius papa, et novitatum auctores his verbis exagitat, quae mire in eos quadrant qui a conciliis ad concilia numerosiora appellationes dumtaxat fieri posse atque debere sibi confingunt: An ignari estis hanc consuetudinem esse, ut primum nobis scribatur, ut hinc quod justum est definiri possit? Quapropter si isthic hujusmodi suspicio in episcopum concepta erat, adhuc ad nostram Ecclesiam referri oportuit. Nunc autem nos, quos certiores minime fecerunt, postquam jam egerint quod libuit, suffragatores suae damnationis, cui non interfuimus, esse volunt. Non ita se habent Pauli ordinationes, non ita Patres docuerunt, sed fastus iste et novum studium est. Obsecratione tandem usus summus pontifex, contumaces Eusebianos audire hortatur: Quae (ait) accepimus a beato Petro apostolo, ea vobis significo, non scripturus", + "candidate_score": 0.671922, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_118", + "bdc_text": "Si quis imagine praeferita caput non aperuisset , si quis imagines nullas domi habuisset , si quis voce aliqua incircumspectius usus fuisset , si quis leve contemptius iuditium praebuisset , omnia haec ad haereseos suspitionem certam valere , ac satis esse , ostendebant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_755", + "psc_text": "partis praejudicium definire, priusquam quae gesta sunt veraciter audiamus. Si ergo M. pontifex aliis episcopis formam judicandi praescribit, et tanta circumspectione utebatur ne praepropere vel temere judicaret, an potuit incognita causa, aut non omnino libratis accusantium querelis, aut non lustratis inquisitionis actis, Theodoretum episcopum ab omni haereseos macula mundum secundum suae sedis judicium demonstrare? Sed quale judicium istud fuisset, quando postmodum sola suspicione laborans quod Anatolius Constantinopolitanus episcopus vel laesae fidei homo esset, vel nimiam cum haereticis conniventiam habuisset, nullis ipsius supplicationibus, neque imperatoris Theodosii officiis adduci potuit ut cum eo communicaret, nisi prius sibi certo constitisset ex publica fidei confessione coram apostolicae sedis legatis, hac de causa ex Occidente Constantinopolim missis, universo clero et Constantinopolitano populo facta, hunc nulla haereseos labe inquinari? Hanc S. Leonis agendi oeconomiam nos colligimus ex aliis epistolis quas ad calcem annotamus, de quibus fusius jam verba fecimus in antecedentibus Exercitationibus. Non igitur Quesnello fidem", + "candidate_score": 0.671857, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_559_561", + "bdc_text": "Pontificiam Synodum ideo se recusasse , quia iudicem et adversarium eundem ferre minime voluissent . At istic minus futurum sibi periculi , quam hic : siquidem adversariorum articulis praepositis , sine ulla eorum pertractatione simpliciter sit aut contradicendum , aut assentiendum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_975", + "psc_text": "querimoniam repulit respondendo: In quo quidem multum illos mihi haec scribendo commendas; sed temetipsum, quod eis parere nolueris, dum illicita moliris, accusas, superflue non concedenda et insalubriter tibi contraria concupiscens. quae nullum umquam nostrum poterunt obtinere consensum. 2. Jam vero his paululum insistere mihi opus est, ut vetustam illorum temporum doctrinam assequamur, atque intelligamus an pontificiis legatis primus dumtaxat honoris locus in generalibus synodis concederetur, vel jurisdictionis; et an synodis jure aliquid liceat statuere, reclamantibus protestantibusque Romanorum pontificum legatis; et denique an generalis ipsa synodus supra Romanum pontificem polleat potestate. At tres istas quaestiones, quae aliquando theologorum ingenia torquere consueverunt, ob quorumdam novas doctrinas, perperam in vulgus sparsas, liquido hic a S. Leone esse definitas, quis non videt? Illis namque non honoris titulo dumtaxat aliis episcopis praeesse datur, quibus caeteri episcopi parere tenentur; cum nemini jurisdictione privato parere teneamur, nec quidquam jure validum et ratum esse potest, cui protestationibus reclamationibus", + "candidate_score": 0.671775, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_224_226", + "bdc_text": "Caeterum , antequam de istorum articulorum disceptatione , et velut iuris quadam inter nos et Praesides actione dicam , pauca prius de totius colloquii ratione sunt explicanda . Tribus ex partibus colloquium totum , qualiter institutum fuerat , constare oportebat , arbitrorum , reorum , qui nos eramus , et accusatorum , qui erant nostri adversarii . Excuti enim nostra confessio ut aliqua emissa vox digna iudicii severitate , et facta per nos religionis mutatio , ut aliquod infame crimen gravi poena multandum , utrumque ad communem Christi doctrinae regulam , praesidibus audientibus et iudicantibus , adversariis accusantibus et refellentibus , nobis autem defendentibus , debebat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_805", + "psc_text": "adversitas; ne quod per se probatur reprobum, silentii praejudicio videatur oppressum. Ex quibus loquendi formulis perspicue concipimus quemadmodum, et Romanorum pontificum, et episcoporum jura serventur in synodis, singuli convenientem sibi auctoritatem jurisdictionemque exercentes: Fidei enim causae cum apostolici symboli regulis Romani pontifices conferunt, suaque judicia speciali S. Spiritus afflatu pronuntiant ad haereses evertendas. Sed cum factiosorum virorum studium in eo stet, ut sinceram Christi doctrinam evertant, et ea dogmata genuina quae ab apostolis derivata sunt oppugnare et prorsus abolere quaerunt. Quare maxima sollicitudine Rom. pontifices suas definitiones episcopis in synodis coalescentibus proponunt, ut inde necessarium praebeant assensum. Quem quidem non sine examine exhibere debent, potissimum quod negotium illis est agendum cum laesae fidei hominibus, qui, pervicacius perniciosis erroribus adhaerentes, omnino repugnant se iis decretis submittere, quae praeter anathematis sententiam alias etiam poenas, depositionis nimirum, degradationis, exsilii, secum habent conjunctas. Igitur dicat Quesnellus, amabo, quo sensu, quave de causa, episcoporum auctoritatem", + "candidate_score": 0.671564, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_357_359", + "bdc_text": "Pontifex magno cunctos ad liberum concilium studio , et expectatum a vobis , et sepe etiam postulatum , vocavit . Verum ubi id indixit , et legati nostri repulsi , et mandata contempta , et denique res omnis infecta fuit . Quanquam autem coactus tum quidem concilium differre reiicereque , et id propositum iisdem de causis mutare est , tamen id eo consilio distulit , ut tempus idoneum nactus , id quod coepisset , aliquando persequeretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_648", + "psc_text": "ab incoepto non desistit studio. Nam discessurus Bonifacius presbyter ex urbe Roma, ut pontificii vicarii sive legati munere in synodo fungeretur, huic novas litteras Marciano augusto reddendas tradidit, in duo tantum capita distributas; quorum priori in imperatoris mentem praecedentem renovat petitionem, qua ad tranquilliora tempora, longe ab hostili metu, synodum maluisset differri. Laudat tamen pium imperiale studium, quo humanis negotiis divina praeponebat, inquirendo ne inter sacerdotes sensuum esset dissonantia, et in Evangelii praedicatione ulla esset discordia. Quae duo ibidem ipsius pontificium animum movebant, ne hisce dispositionibus de synodo extra Italiam et tali tempore habenda reniteretur, optans (ait) ut in omnium cordibus catholica fides, quae non potest nisi una esse, firmetur. Post haec de ambobus Ephesinis conciliis verba facit. Quorum alterum merito et juste Nestorium, hujus dogma et asseclas damnasse asseverat; alterum vero Eutychetis causa habitum, non posse vocari concilium, quod in eversionem fidei constat agitatum, quodque ecclesiastica potissimum et imperiali", + "candidate_score": 0.671489, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_375_377", + "bdc_text": "Nunquam hoc ne Caesarem ipsum obtinere potuisse , ut Pontificem iis in caussis agnoscerent . Itaque Caesaris legatum orabant , ipse pro se ut pontificis legato responderet , quod maxime vellet , et quod optimum iudicaret : sibi vero aut necessitudinem hanc adimeret , aut libere respondendi locum faceret .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_453", + "psc_text": "David in crimen vocari possit, haud video. Cum criminis notam potius ejus adversarii et Quesnellus maxime, subire debeant, qui S. pontificis loquendi rationem agendive oeconomiam minime assecuti sunt. Ut itaque mentem S. pontificis assequamur, duo distinguenda sunt, quorum neutrum ad Sardicenses canones referri debet; sed unum ad jus divinum, alterum vero ad quintum et sextum Nicaenum canonem, ad quos provocasse potissimum S. Leonem nostra sententia est. Nam jus ad appellationes suscipiendas, et appellantium episcoporum potissimum causas cognoscendas, Romani pontifices non tantum ex canonum decretis, sed ex divina institutione acceperunt. Quare ipsis solis postmodum incubuit, post acceptos appellantium libellos, illud judiciorum genus decernere atque statuere, quod rerum necessitati, temporum vicissitudinibus (quibus quandoque ob irregulares motus potestatum saeculi eos servire oportuit) atque Ecclesiarum utilitati, sacerdotumque tranquillitati magis congruum et necessarium arbitrabantur. Hinc minime mirari debemus quod quamvis post acceptas appellationes in eorum stet potestate hoc vel illud remedii genus eligere atque statuere,", + "candidate_score": 0.671312, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_424_426", + "bdc_text": "Primum enim cum iis actorum copia qui non legati , postea etiam iis , qui quanquam legati , non tamen destinati ad colloquium essent , negaretur , iam denique diserte omnibus haec eripiebatur , ut quicquid actum foret , ad unum Caesaris legatum per praesides remittendum esset . Videbatur autem praeter actionis naturam esse , ut quid actum esset , hae partes cognoscere non possent , quae in actione ipsa versarentur . Nam ut autographa actorum ad Caesarem pervenirent , valde nostri cupiebant sperabantque recte iis informatum , aliquando de doctrina nostra melius sensurum esse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_835", + "psc_text": "Hierosolymorum et Maximi successoris Domni; in aliis vero postponi, et in nona actione reponi, vel in decima, ut modo exstat in Labbeana Conciliorum collectione; et credendum est tantorum discriminum causam notariorum arbitrio et oscitantiae esse adjudicandam. Ne autem vir doctus divinatione uti videretur, sapienter annotavit: quod episcopi cum ad synodos proficiscebantur, solebant notarios suos secum deducere, qui gesta synodalia notis exciperent; qua scilicet finita synodo, codicem Actorum singuli referrent in patriam. Hanc consuetudinem probat primo ex observationibus Henrici Valesii ad Evagrium. Verum nos illam magis confirmamus ex S. Leonis Magni epistolis, qui legatos missurus ad Ephesinam synodum secundam, Dulcitium notarium, cujus fidem satis perspectam habebat, suis legatis, Julio videlicet, Renato et Hilario sociavit, ut testatus est, cum in epistola 24 ad Flavianum, tum in altera 29 ad eamdem Ephesinam synodum. Sed Baluzius, hac observatione praetermissa, aliam retulit desumptam ex Chalcedonensi ipsa synodo, quam eruditis notis adornabat. In actione prima (ait)", + "candidate_score": 0.671205, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_376", + "bdc_text": "Itaque Caesaris legatum orabant , ipse pro se ut pontificis legato responderet , quod maxime vellet , et quod optimum iudicaret :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_425", + "psc_text": "provocasse exploratum est. Quapropter hic grave, immo gravissimum, pondus haberet illud Joannis Davidis ratiocinium, quo ostendit Flavianum, non Mediolanensem, aut Aquileiensem, Ravennatensem, Arelatensem, Lugdunensem; sed Romanum episcopum solum, hujusque legatis reclamantibus, libellum appellationis tradidisse. Restat ergo ut Flaviani causa dumtaxat devolvi debuisset ad Occidentale concilium voluntate et decreto S. Leonis. Sed quid supremae auctoritati Romanorum pontificum derogat, si ipsi hoc vel illo ordine, modo, solemnitateve negotia discutere, examinare, expedire statuerint? An non possunt in suae sollicitudinis consortium accire aliquos et multos Occidentis episcopos, ipsisque seriem totam gerendarum rerum patefacere et exponere, horumque etiam suffragia adhibere, ut nihil judiciorum solemnitati deesse videatur, quam S. Leo indicare voluit ea scribendi formula: Leo, et sancta synodus, quae Romae convenit. 15. Gravioris tamen momenti est altera illa fallacia, quam idem Quesnellus subjecit, qua unice usus est ad Romanorum pontificum auctoritatem elevandam, et inter angustissimos limites restringendam. Quapropter eum rogare oportet undenam hauserit S. Leonis", + "candidate_score": 0.67119, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_118_120", + "bdc_text": "Si quis imagine praeferita caput non aperuisset , si quis imagines nullas domi habuisset , si quis voce aliqua incircumspectius usus fuisset , si quis leve contemptius iuditium praebuisset , omnia haec ad haereseos suspitionem certam valere , ac satis esse , ostendebant . Addebant etiam homines , qui domi imaginem nullam haberent , eo coemere , tantum ut capitali suspitione se liberarent . Porro , in quem haereseos suspitio semel cecidisset , eum mox in iudicium trahi , et ecquid ea suspitio ad inquirendum satis iudicatur , iudicio mox constitui , postquam satis esse pronuntiarit iudex , ibi statim ad tormenta hominem rapi et ad sceleris confessionem adigi .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_802", + "psc_text": "cap. istius epistolae verba faciens, illud nec per assentationem, nec per obreptionem ab apostolica obtineri sede asseverat: ad quas suspiciones tollendas et si aliqui inventi essent a dissensionis auctore incitati, qui de apostolicae sedis judiciis ambigerent; tamen ad magis veritatem comprobandam, id, Deo volente, permissum est, ut ad majus bonum perveniatur. Nam (ait) ne aliarum sedium ad eam quam caeteris omnium Dominus statuit praesidere consensus assentatio videretur, aut alia quaelibet subrepere posset adversa suspicio, inventi prius sunt qui de judiciis nostris ambigerent. Et dum nonnulli, a dissensionis incitati auctore, ad contradictionum bella prosiliunt, ad majus bonum malum ejus, auctore totius bonitatis dispensante, perventum est. Non me tamen latet vel Quesnellum veterum editorum nonnullas lectiones ab hujus epistolae textu expunxisse, novas subsidio, ait ipse, suorum codd. induxisse, vel ad calcem secundi tomi varias annotationes pro suo arbitrio conscripsisse; ut videlicet quod maxime habebat in votis lectoribus suaderet. O utinam qui novam", + "candidate_score": 0.671184, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_153_155", + "bdc_text": "petere , ut ante omnia de colloquendi forma constitueretur . Sic adversarii tum . Nostri sumpto spatio in eandem propemodum sententiam , se quoque de praesidum principumque diligentia in religionis causa iam aliquando cognoscenda gaudere :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_127", + "psc_text": "utpote Petro de Marca refragantem, cujus partes, peregrinam satis et asperam viam ineundo, se assumere confinxit, cum archiepiscopus Parisiensis apostolicae sedi hoc jus denegare tam confidenter ausus non sit, pro quo in praesentiarum verba edimus. Idem enim cl. doctissimusque Parisiensis Ecclesiae antistes Romanis pontificibus jus asseruit in judicandis Orientalium causis ad fidem et etiam ad disciplinae universalis rigorem pertinentibus: crediditque hoc jus apostolicae deberi sedi, vel Sardicensium canonum vigore, vel etiam Nicaenorum, in quibus stabilitum fuerat ut in judiciis habendis antiqua consuetudo servaretur. Satis honorifice quoque de Romanorum pontificum primatu locutus est in universa Ecclesia. Quodque ut suadeat provocat ad veterum Patrum testimonia: Cypriani videlicet, Irenaei, Hieronymi et Augustini, ea ratione ductus, ut centrum unitatis et capitis ratio in catholico coetu servetur. Neque pariter negat hoc appellationum jus de quo agimus. Immo Orientalium varia affert exempla, eorum videlicet qui ejusmodi juris vigore ad apostolicam sedem provocarunt, hujusque judicio semotis contentionum", + "candidate_score": 0.671102, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_521_523", + "bdc_text": "Eorum autem sententiam qui inter colligendum suffragia non quod plurimi , sed quod pauciores sensissent , nec in colloquium inferendam , nec parti adversariae per praesides ostendendam , sed scriptam usque factam Caesari relationem custodiendam esse . Hoc si reciperent nostri , fieri colloquium posse , valde se sperare . Ad haec nostri :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_157", + "psc_text": "loquendi formulas, non omne jus ferendae sententiae arrogantis, quae praesumptionem quamdam praeseferunt, vel illam aliam, conferre suffragium, quasi ut Leo indicaverit cogere velle et necessarium fuisse concilium, ut oculati, prudentis aequissimique judicis partes obiret. Illud enim conferre suffragium ordinarie habet significare causam in coetu, synodo atque collegio tractandam. De quibus rebus altum est apud Leonem silentium, nullumque ex iis quae scripserat saltem leve indicium apparet. 6. Verum enim vero quia Quesnellus se malam causam habere cognovit, et ad alia suum ratiocinium convertit, ut pedetentim ejus vestigia sequamur, quid subjecerit attendamus. Ait itaque: « Quod si Eutyches ad solum Romanum pontificem appellasset (ut actum esse ab eo existimavit S. Leo ex callido mendacique libello), non esset quod miraremur Eutychen Rom. sedem appellantem a Rom. pontifice ultro esse susceptum, praecipue cum de Nicaena fide agi videretur, cui tam Eutyches ipse quam ejus accusator indivulse profitebatur inhaerere; Romani enim praesidis, tamquam capitis episcopalis", + "candidate_score": 0.671101, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_559_561", + "bdc_text": "Pontificiam Synodum ideo se recusasse , quia iudicem et adversarium eundem ferre minime voluissent . At istic minus futurum sibi periculi , quam hic : siquidem adversariorum articulis praepositis , sine ulla eorum pertractatione simpliciter sit aut contradicendum , aut assentiendum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_370", + "psc_text": "videt? Calamum stringere fingit contra Joannem David, Petri de Marca adversarium, et ludendo in verbis sibi blanditur, eam Ephesinam synodum in suis exordiis recusari et repudiari nullatenus potuisse, quia legitime congregata jussu principis et Romani pontificis assensu. 3. Sed in hac convocatione difficultatem non versari, lippis tonsoribusque notum est. Quamvis tamen dictis in superioribus inhaerendum sit, ostendentes Theodosium apostolicae sedis auctoritatem, non consensum tantum, adhibuisse pro ea synodo habenda. Igitur recusari ac repudiari potuit illa synodus statim in suis exordiis. Quando videlicet Dioscorus, nulla legitima auctoritate munitus, synodum ipse pro arbitrio facere aggressus, deturbando e loco in quo episcopus Constantinopolitanus sedere debebat ipsum Flavianum, illius Ecclesiae legitimum pastorem; quando 395 instructus de mandatis quae legati S. Leonis deferebant, debitum locum et honorem nec ipsis dedit, nec umquam permisit quod commonitoria et epistola dogmatica quae exhibuerunt in synodo legerentur. Quid plura? Potuit rejici et recusari illa synodus, quando Flaviano, legatis pontificiis", + "candidate_score": 0.671048, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_357_359", + "bdc_text": "Pontifex magno cunctos ad liberum concilium studio , et expectatum a vobis , et sepe etiam postulatum , vocavit . Verum ubi id indixit , et legati nostri repulsi , et mandata contempta , et denique res omnis infecta fuit . Quanquam autem coactus tum quidem concilium differre reiicereque , et id propositum iisdem de causis mutare est , tamen id eo consilio distulit , ut tempus idoneum nactus , id quod coepisset , aliquando persequeretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_637", + "psc_text": "haud esse assecutum. Votis enim Marciani imperatoris potuisset Leo obsistere, ut sincere fassus in epistola hac occasione ad eumdem scripta. Cujus quippe voluntati non alia de causa obviare distulit, ne devoto principis arbitrio repugnare velle videretur. Ad haec verba animadvertat, quaeso, Quesnellus, et quotquot cum eo nugari solent. Credebamus clementiam vestram (ita epistolam orditur) id desiderio nostro posse praestare, ut, praesenti necessitate respecta, differri ad opportunius tempus sacerdotalem synodum juberetis. Hujus pontificiae fiduciae illud erat fundamentum: Ut, evocatis de cunctis provinciis sacerdotibus, vere posset esse universale concilium. 3. Quis enim ignorat externam illorum afflictorum temporum faciem multarum provinciarum episcopis prohibere potuisse e suis dioecesibus exire, ne plebes sibi commissas barbarorum furori tamquam orphanas desererent, et semetipsos iis periculis exponerent quae ab hostium copiis pati solent? Non aegre igitur ferebat Leo quod synodus non differretur, vel quia imperiali jussione, cui non potuisset obsistere, urgeretur; sed quia tempus illud minus congruum pro", + "candidate_score": 0.671041, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_237_239", + "bdc_text": "Gravabat enim principio , non quod legati Ferdinandi in colloquium adhiberentur , sed quod hi quidem adhiberentur , nostri vero excluderentur , qui supra hos ter denos et pauci et praestantes viri , et tales denique erant , quibus cum isti ter undeni nostri consilia omnia communicare necesse haberent . Itaque absurdum videbatur colloquio excludere , et principum ad hoc colloquium legatos et eorum qui in colloquio essent consiliorum omnium socios . Illud autem nullo pacto dissimulandum esse iudicabant , quod ex undenis suffragiis facere suffragia singula niterentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_139", + "psc_text": "in priori hac formula sermo est etiam de Dioscoro Alexandrino, et in posteriori de solo summo pontifice Leone habet mentionem, quemadmodum jam praecedentibus vidimus, idcirco diutius in iis expendendis non immorabimur, ne acta iterum agamus. Abunde enim de utraque formula in praecedentibus disseruimus. Addendum praeterea censeo vix intelligi posse quod idem de Marca subjecit: Non appellavit autem, ait, ad synodos Orientis, quod patriarcha Antiochenus subscripsisset sententiae Flaviani, et quod plures metropolitani, etc. Quid autem? Jam agebatur de generali habenda synodo, et Orientales excludendos esse Eutyches contendebat? Ergo a solis Occidentalibus cum Romano pontifice volebat judicari? Et generale concilium, quod in communi 346 causa fidei necessarium esse Marca asseveravit, quomodo ex solis Occidentalibus episcopis potuisset componi? Arcanum profecto hocce systema continere mihi visum est. Et propterea ex aliis fontibus eruendam esse genuinam Eutychianae appellationis formulam mihi persuasum est, quemadmodum in subsequentibus nos hisce capitibus aperte demonstrabimus. CAPUT V. Alia Quesnelli argumenta", + "candidate_score": 0.671026, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_586_588", + "bdc_text": "Interea Coloniensis Palatinusque legatus appellati eadem de re fuerunt . Verum ad has nostrorum legatorum doctorumque hominum querelas , altera Januarii praesides sic responderunt , ut primum in superiore sententia perstarent , deinde ut conditionem novam , eamque vel ad concordiam vel ad veritatis inquisitionem minime accomodatam inferrent . Volebant enim , ut ne acta per singula , sed summis tantum capitibus , in quibus partes aut convenissent , aut dissensissent , annotarentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_802", + "psc_text": "cap. istius epistolae verba faciens, illud nec per assentationem, nec per obreptionem ab apostolica obtineri sede asseverat: ad quas suspiciones tollendas et si aliqui inventi essent a dissensionis auctore incitati, qui de apostolicae sedis judiciis ambigerent; tamen ad magis veritatem comprobandam, id, Deo volente, permissum est, ut ad majus bonum perveniatur. Nam (ait) ne aliarum sedium ad eam quam caeteris omnium Dominus statuit praesidere consensus assentatio videretur, aut alia quaelibet subrepere posset adversa suspicio, inventi prius sunt qui de judiciis nostris ambigerent. Et dum nonnulli, a dissensionis incitati auctore, ad contradictionum bella prosiliunt, ad majus bonum malum ejus, auctore totius bonitatis dispensante, perventum est. Non me tamen latet vel Quesnellum veterum editorum nonnullas lectiones ab hujus epistolae textu expunxisse, novas subsidio, ait ipse, suorum codd. induxisse, vel ad calcem secundi tomi varias annotationes pro suo arbitrio conscripsisse; ut videlicet quod maxime habebat in votis lectoribus suaderet. O utinam qui novam", + "candidate_score": 0.670927, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_559_561", + "bdc_text": "Pontificiam Synodum ideo se recusasse , quia iudicem et adversarium eundem ferre minime voluissent . At istic minus futurum sibi periculi , quam hic : siquidem adversariorum articulis praepositis , sine ulla eorum pertractatione simpliciter sit aut contradicendum , aut assentiendum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_83", + "psc_text": "existentibus collaberetur. Ait namque: Cum autem ad interlocutionem examinis vestri Eutyches responderit, dicens: Confiteor ex duabus naturis fuisse Dominum nostrum ante adunationem, post adunationem vero unam naturam confiteor. Hocce enim assertum fidei dogmatibus prorsus contrarium, cum Eutyches interloquendum protulisset, haudquaquam impune et sine ecclesiastica censura erat audiendum. Sed anathemate et exsecratione confodiendum, tamquam aliquod apostolorum symbolo repugnans. Quare S. pontifex summa admiratione in Constantinopolitanos judices commotus eos hisce verbis objurgat: Miror tam absurdam tamque perversam ejus professionem nulla judicantium increpatione reprehensam, et sermonem nimis insipientem nimisque blasphemum ita omissum, quasi nihil quod offenderet esset auditum, etc.. An non igitur in iis Actis S. Leo reperiit quo rationabilius posset Constantinopolitanos judices reprehendere et exagitare, quod minus regulariter sive canonice se gesserint in Eutychianae causae examine et Synodalium Actorum compilatione? An non judicat impiam blasphemam esse illam Eutychetis assertionem, quam Flavianus cum tota illa synodo nulla censura dignam censuit, aut saltem censoria", + "candidate_score": 0.670862, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_186_188", + "bdc_text": "et legatus ipse per quendam , qui se consultationi nostrae admiscuerat , certior de indignatione nostrorum redditus , homine familiari et erudito ad nostros misso , deprecatus est , ne aliorsum oratio quam ipse intellexisset acciperetur : Et presides , ad quos haec oratio communiter esset instituta , ab iis more imperii communiter , et non seorsim respondendum esse iudicabant . Novus autem agitandi in Imperio consilii mos hic est .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_134", + "psc_text": "istius regimine laudata prima illa regula prorsus Ecclesiae Patribus erat ignota, et tamen de episcopo e gradu dejiciendo, de fidei causa omnibus communi et generali agebatur. Et hoc non obstante, Rom. pontifex Coelestinus decernit, statuit, judicat, inducias ad resipiscendum concedit, non exspectato aliorum patriarcharum judicio, vel suffragio; sed dumtaxat decretorum a se latorum exsecutionem Cyrillo demandat. Igitur et Petri de Marca dictis insistendo, haud video ex qua lege, canone aut imperiali constitutione ejusmodi regula depromi possit. Prorsus itaque credenda erit arbitraria, derivata a systemate et voluntate pontificiae auctoritatis limitandae, et intra angustos cancellos coercendae. De quo systemate quidem plura diceremus, si nostri instituti propositum id pateretur. Juvat interim vidisse egregiam non esse hanc regulam, quemadmodum Marca decantat, quia nullo jure nullave consuetudine firmatam esse reperimus. 345 14. Hanc praerogativam forte altera regula assequetur, quam idem auctor subjecit. Videlicet appellationes factas ad patriarchas censeri etiam factas ad eorum synodos, ut constat", + "candidate_score": 0.670858, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_103_105", + "bdc_text": "Quarta de primatu papae et potestate Ecclesiae : quae quidem quaestiones has habebat : An Petrus et huius successores potestatem supra ceteros aliquam ordinandi qualis et confirmandi caeteros , est , haberent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_921", + "psc_text": "qui ipsas Ecclesias fundarunt; hoc enim legati pontificii sine apostolicae sedis injuria dare non poterant. Nec enim istius super omnes episcopos primatus, et in universam Ecclesiam regimen, ex quadam ecclesiastica dispositione et canonum sanctione derivabat, sed ab ipso Domino, qui Petrum suum vicarium et caput totius ecclesiastici coetus constituit, cujus potestatis praerogativae legitimo successionis jure in Romana Ecclesia manent perpetuoque mansurae sunt. Hocce divinum apostolicumque jus plane et multo studio, quasi quod parvipendendum esset, reticuerunt in eo canone. Quamvis in priori, tertia et sexta actione, et alibi passim, Romano episcopo Leoni illud asseruerint, et etiam in synodica epistola, ut paulo post annotabimus. Igitur Lucentius apprime intelligens suis legitimis juribus Rom. pontificem esse fraudatum, et illum ecclesiasticae hierarchiae ordinem a Christo Domino derivatum aboleri, nulla alia dispositione servata, nisi ea quae ex civili Rom. imperii administratione oriebatur, ad quam Ecclesiae canones respexisse contendebant; ideo merito protestatus est, dicendo apost. sedem humiliari", + "candidate_score": 0.670759, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_321_323", + "bdc_text": "alteraque haec super articulis disceptatio fuit . Ad haec iterum Praesides , nobis omnia , ut prius , recusare , et in sententia sua persistere , constitutam colloquio rationem Hagnoae fuisse , eam mutare se non posse . Itaque nec alium auditorem , quam qui in ipso colloquio versaretur , admittere .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_809", + "psc_text": "magis exsequi sedem prae caeteris oportere quam primam quae unamquamque synodum sua auctoritate 487 confirmat, et continuata moderatione custodit, pro suo scilicet principatu (quem beatus Petrus apostolus Domini voce perceptum, Ecclesia nihilominus subsequente, et tenuit semper, et retinet ). Postrema hujus textus verba uncinis interclusa supprimere aut saltem dissimulare quaesivit Quesnellus. Quae quidem si cum praecedentibus conferantur, nihil ex eo testimonio elici posse compertum erit quod praecedentibus dictis repugnet. Quid enim Gelasius convenire dixit episcopis in synodos coalescentibus, vel Rom. pontificibus conciliorum constituta confirmantibus vel infirmantibus? Episcopi suo assensu probant seque submittunt iis statutis et regulis quae in synodis proponuntur, et scripto consignantur; quaeque in tantum vim et robur assequuntur, in quantum apostolica sedes unamquamque synodum sua auctoritate et judicio confirmat, et continuata moderatione custodit. Huic praeterea sedi maxime incumbit isthaec confirmata et custodita statuta exsecutioni demandare, jubendo, imperando, ne in ecclesiasticis negotiis peragendis aut neglecta aut violata remaneant. Hoc", + "candidate_score": 0.670607, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_384_386", + "bdc_text": "sin mandatum aliquod nobis offerret a Pontifice , et quod hic faceret , facere se aliqua Pontificis Romani autoritate declararet , nos iam principio protestaturos esse , nobis cum illo negotii nihil hic futurum . Cum iam omnia , quae quidem ad huiusmodi certamina parantur , transacta , et haec de colloquii futuri conditionibus disceptatio composita esse videretur , ecce novam et copiosam magis litigandi materiam adversarii invenerunt . Proposita enim nona Decembris die iuramenti forma notariis , plena conditionum intolerabilium fuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_6", + "psc_text": "subdole subjicit: « Ultro agnovimus Romanum pontificem pro legitimo, ac, si cum singulis episcopis comparetur, pro praecipuo controversiarum ecclesiasticarum judice: sed quis propterea ferat Flavianum, quem et sedis praerogativa, et sanctimonia singularis, et fidei constantia ad martyrium usque perseverans, tantopere commendare debuerant, cum rebelli, imperito, obscuro ac malae frugis monacho componi, committique exauctoratum presbyterum cum suo ac sanctae sedis episcopo, judicem cum reo, et utrumque veluti de communi dividendo altercantem coram Leone sisti, quasi de incerto causae exitu dimicaturum. Absit tanta a sacratissimo episcoporum coetu injuria. » Quid igitur? Propugnatne Quesnellus supremam Romanorum pontificum judiciariam potestatem, quam Scripturarum testimonia indicant, quamque veterum traditio et praxis ipsis asseruit? Fallit quidem. Nam Romanum pontificem praecipuum et legitimum Ecclesiae controversiarum eo sensu dumtaxat appellat, facta nimirum cum singulis episcopis in suis sedibus existentibus comparatione. Volens forte indicare, nullum R. P. judicium firmum et ratum habendum, quod aliorum episcoporum in synodis coactorum suffragio non", + "candidate_score": 0.670568, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_134_136", + "bdc_text": "Igitur vigesima Novembris die , quae secunda et vigesima constituti colloquii fuit , praesides postquam advenissent , vocatis in Curiam partibus , se suis a principibus praefectos colloquio legatos venisse , et audire paratos esse ostendebant . Itaque tempus videri ad rem ut veniretur Orare , ut omni cum moderatione partes se praeberent , petere , ut Ferdinandi legatio , quae iam venisset , colloquio adhiberetur . Duas deinde epistolas , unam Caesaris , inscriptam utrique , alteram legati Granvellae , parti tantum alteri inscriptam , adhibuerunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_628", + "psc_text": "deliberavi, ad eos scriptores qui nos praecesserunt nostros lectores remittendo. CAPUT I. Diu desideratam a Leone Magno generalem synodum tandem in Oriente habendam imperator Marcianus permisit. Cujus dispositioni S. P. gravioribus ductus rationibus cum posset obsistere, tamen praepeditus ne synodo interesset, quatuor legatos in Orientem mittit, qui ipsius nomine, vice et loco, eidem praesint. Omnia idcirco agenda disponit, datis hac de causa aliis et aliis epistolis ad Paschasinum, ad Marcianum, ad Anatolium, ad Pulcheriam augustam, et ad Julianum Coensem. 1. Vix facta nova legatorum in Oriente expeditione pro quibusdam recipiendis lapsis ad poenitentiam venire cupientibus, de habenda generali synodo, cum summus pontifex, tum Marcianus augustus tandem deliberarunt. Hanc enim in votis Leonem habuisse, statim infelici latrocinalis Ephesini exitu audito, produnt istius litterae datae ad Theodosium eodem anno 449, in mense Octobris, de quibus in antecedentis libri Exercitationibus verba fecimus. Sed cum Theodosius augustus, in Eutychem propensus, circumventus fuisset a factiosis", + "candidate_score": 0.670558, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_559_561", + "bdc_text": "Pontificiam Synodum ideo se recusasse , quia iudicem et adversarium eundem ferre minime voluissent . At istic minus futurum sibi periculi , quam hic : siquidem adversariorum articulis praepositis , sine ulla eorum pertractatione simpliciter sit aut contradicendum , aut assentiendum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_803", + "psc_text": "bonitatis dispensante, perventum est. Non me tamen latet vel Quesnellum veterum editorum nonnullas lectiones ab hujus epistolae textu expunxisse, novas subsidio, ait ipse, suorum codd. induxisse, vel ad calcem secundi tomi varias annotationes pro suo arbitrio conscripsisse; ut videlicet quod maxime habebat in votis lectoribus suaderet. O utinam qui novam judiciorum formam in Ecclesiam inducere laborant, ut apostolicae sedis auctoritatem dejiciant, oculos conjicerent in hujus epistolae capite; atque, omni submota violenta interpretatione, discrimen illud intelligerent quod S. Leo intercedere indicavit inter canonicum judicium atque consensum, inter jura quae primae sedi conveniunt et ea quae de episcopis 486 in synodi coalescentibus praedicantur! Non enim tot tantasque gravissimas excitassent quaestiones erroneas et schismati affines, in quibus episcoporum auctoritatem ultra debitos fines conantur extendere, ut Romanorum pontificum jurisdictionem inter nimis arctos limites restringant. Verumtamen adversariorum conatus magis rerum veritati prosunt, quam obesse possint, cum, eodem Leone auctore, Ipsa veritas, et clarius renitescit, et", + "candidate_score": 0.670353, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_139_141", + "bdc_text": "Data haec duodecimo Octobris cum esset , et reddenda sub primam colloquii diem fuisset , reddita vix tandem vigesima secunda est , viginti et duobus diebus per Praesides retenta , et serius , quam oportebat , partibus proposita . Itaque qua re se excusare volebant Praesides , eadem palam se in suspitionem iniectae morae vocabant . Granvella vero in sua ad adversarios epistola , primum quaerebatur , quod exclusus negotiis adesse rei tantae in tempore non potuisset , cum id maxime et celeritate itinerum , et summo confidendorum negotiorum studio conatus esset .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_267", + "psc_text": "certiorem reddidisse de acceptis synodalibus 373 gestis contra Eutychen Constantinopoli exaratis. Id testatur in epist. 32, quae scripta est duodecime kal. Julii. Rursus epistola 24, qua idibus Junii praecedentis haec synodalia Acta recepisse testatur. Tandem duodecimo kal. Junias, epist. 22, fatetur jam ad ipsius manus pervenisse Flaviani epistolas, quibus certior reddebatur de causa quam dolebat apud vos pravo errore commotam. Non enim plenius de hoc novo errore recenter exorto se instructum potuisset fateri, nisi synodalia gesta una cum litteris accepisset. Quapropter maxime laudari debet S. P. studium, qui in rerum gravissimarum causis pluries de eodem negotio expressam facit mentionem. Ut videlicet si quandoque suarum epistolarum latores vel infirmitatibus detinerentur, vel, inopinato aliquo casu essent praepediti, aggressum iter interrumpere cogerentur, illi saltem ad quos scripta dirigebat, aliis et aliis epistolis, perlatoribus et nuntiis fierent certiores de rebus quae per litterarum commercium tum tractabantur. Si quae in hoc cap. tandem occurrunt quae", + "candidate_score": 0.67032, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_420_422", + "bdc_text": "Alterum , ut quoniam hi notarii substitutique iidem aut principum aut Urbium suarum legati essent , de actis referre iis , a quibus fuissent missi , possent , et notariatus et legationis offitio pari fide fungi . Additum illud denique fuit , quod natura rerum postulabat , ut aliqua necessitate orta , pro notario notarium alium substituere liceret . Haec in illa praestituta iuramenti forma desiderata a nostris principio fuerunt , perpensa diligentius ea clausula , qua cavetur , ne cui quicquam quisque notariorum communicet , ne quis hoc de iis intelligeret , qui in ipso colloquio versarentur , quos actorum copia excludere contra actionis naturam erat , addendum necessario videbatur , ut de iis tantum intelligeretur , qui ad colloquium destinati non essent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_835", + "psc_text": "Hierosolymorum et Maximi successoris Domni; in aliis vero postponi, et in nona actione reponi, vel in decima, ut modo exstat in Labbeana Conciliorum collectione; et credendum est tantorum discriminum causam notariorum arbitrio et oscitantiae esse adjudicandam. Ne autem vir doctus divinatione uti videretur, sapienter annotavit: quod episcopi cum ad synodos proficiscebantur, solebant notarios suos secum deducere, qui gesta synodalia notis exciperent; qua scilicet finita synodo, codicem Actorum singuli referrent in patriam. Hanc consuetudinem probat primo ex observationibus Henrici Valesii ad Evagrium. Verum nos illam magis confirmamus ex S. Leonis Magni epistolis, qui legatos missurus ad Ephesinam synodum secundam, Dulcitium notarium, cujus fidem satis perspectam habebat, suis legatis, Julio videlicet, Renato et Hilario sociavit, ut testatus est, cum in epistola 24 ad Flavianum, tum in altera 29 ad eamdem Ephesinam synodum. Sed Baluzius, hac observatione praetermissa, aliam retulit desumptam ex Chalcedonensi ipsa synodo, quam eruditis notis adornabat. In actione prima (ait)", + "candidate_score": 0.670308, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_375_377", + "bdc_text": "Nunquam hoc ne Caesarem ipsum obtinere potuisse , ut Pontificem iis in caussis agnoscerent . Itaque Caesaris legatum orabant , ipse pro se ut pontificis legato responderet , quod maxime vellet , et quod optimum iudicaret : sibi vero aut necessitudinem hanc adimeret , aut libere respondendi locum faceret .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_111", + "psc_text": "Ravennae, quamvis ad S. Petrum Chrysologum illius Ecclesiae praesulem scripsisset. Ultro dato vero quod etiam ad Anastasium Thessalonicensem scripsisset, an is forte proprio jure Eutychis causam cognoscere potuisset? Sedis enim apostolicae vices agebat, utpote illius vicarius. At propterea nonnisi Romani pontificis personam egisset, minime judicando; sed ad sanctum Leonem scribendo, ut jam praecedenti capite satis abunde demonstravimus. Progrediamur igitur ad alia. 7. Suggillat post haec Quesnellus Joannem David, quasi suae causae oblitum, ut verba episcoporum, quibus nullam a se appellationis vocem auditam esse inter judicandum contestantur, pro se adduxerit, suo seipsum jugulans gladio. Cum esset concilium, et interrogatio proveniret (inquit Seleuchus episcopus) nihil tale cognovimus dictum ab archimandrita Eutyche de appellatione. A reverendissimis episcopis dictum est, Et nos eadem confitemur, certe (subjicit post haec verba Quesnellus) si vel ad unum antistitem Romanum appellatum fuisset audientibus episcopis, id isti cognovissent dictum, quod a se auditum pernegant. Nec omnino reprobanda fuisset querimonia", + "candidate_score": 0.670299, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_197_199", + "bdc_text": "Itaque veluti de iure suo cessissent urbes , consiliorum moderationem totam ad se Principes spectare crediderunt . Cum igitur nostri quidem pro se dicere , et legati libertatem retundere , praesides vero et adversarii hunc quidem minime offendere cuperent , nostris autem palam repugnare non possent , et in commune tamen respondendum esse contenderent , facile suffragiorum numero vincebant , tum etiam movebant . Si penitus nostri propositum pro se et seorsim respondendi urgerent , se quoque legato seorsim , sed extra publicum congressum et privatim in ipsius aedibus responsuros esse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_975", + "psc_text": "querimoniam repulit respondendo: In quo quidem multum illos mihi haec scribendo commendas; sed temetipsum, quod eis parere nolueris, dum illicita moliris, accusas, superflue non concedenda et insalubriter tibi contraria concupiscens. quae nullum umquam nostrum poterunt obtinere consensum. 2. Jam vero his paululum insistere mihi opus est, ut vetustam illorum temporum doctrinam assequamur, atque intelligamus an pontificiis legatis primus dumtaxat honoris locus in generalibus synodis concederetur, vel jurisdictionis; et an synodis jure aliquid liceat statuere, reclamantibus protestantibusque Romanorum pontificum legatis; et denique an generalis ipsa synodus supra Romanum pontificem polleat potestate. At tres istas quaestiones, quae aliquando theologorum ingenia torquere consueverunt, ob quorumdam novas doctrinas, perperam in vulgus sparsas, liquido hic a S. Leone esse definitas, quis non videt? Illis namque non honoris titulo dumtaxat aliis episcopis praeesse datur, quibus caeteri episcopi parere tenentur; cum nemini jurisdictione privato parere teneamur, nec quidquam jure validum et ratum esse potest, cui protestationibus reclamationibus", + "candidate_score": 0.67025, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_367_369", + "bdc_text": "Sed introducti legati Pontificii causa haec fuisse videtur . Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur . Id ita fieri posse putabant , si legato pontificis , qui tum aderat , non pontificis , sed Caesaris nomine posito , non mandato rigido , sed hortatione blanda , non ad nos tantum , sed utramque ad partem instructo locum darent , atque ita ad nos inducerent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_487", + "psc_text": "Romanus pontifex in eorum pravas opiniones descenderet, nefaria decreta ab ipsis condita confirmando et rata habendo. Hoc tamen novum studium pravamque ambitionem, tamquam contrariam Pauli apostoli sanctionibus, et Patrum doctrinis, potissimum refutat S. Julius papa, et novitatum auctores his verbis exagitat, quae mire in eos quadrant qui a conciliis ad concilia numerosiora appellationes dumtaxat fieri posse atque debere sibi confingunt: An ignari estis hanc consuetudinem esse, ut primum nobis scribatur, ut hinc quod justum est definiri possit? Quapropter si isthic hujusmodi suspicio in episcopum concepta erat, adhuc ad nostram Ecclesiam referri oportuit. Nunc autem nos, quos certiores minime fecerunt, postquam jam egerint quod libuit, suffragatores suae damnationis, cui non interfuimus, esse volunt. Non ita se habent Pauli ordinationes, non ita Patres docuerunt, sed fastus iste et novum studium est. Obsecratione tandem usus summus pontifex, contumaces Eusebianos audire hortatur: Quae (ait) accepimus a beato Petro apostolo, ea vobis significo, non scripturus", + "candidate_score": 0.670221, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_375_377", + "bdc_text": "Nunquam hoc ne Caesarem ipsum obtinere potuisse , ut Pontificem iis in caussis agnoscerent . Itaque Caesaris legatum orabant , ipse pro se ut pontificis legato responderet , quod maxime vellet , et quod optimum iudicaret : sibi vero aut necessitudinem hanc adimeret , aut libere respondendi locum faceret .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_422", + "psc_text": "quidem multum deliberamus quonam modo synodus oecumenica congregari possit, per quam divina voluntate turbulenti isti motus consopiri possint. Quis ergo non intelligit suo se gladio jugulare Quesnellum, ad Innocentium papam provocando? Nec enim alia de causa oecumenicam synodum habendam esse sanctissimus pontifex decreverat, nisi quia Chrysostomus illum appellavit. 14. His non obstantibus, noster adversarius alta se sapere sibi blanditur, et duo maximi momenti ex praecedentibus inferri posse contendit. Alterum (ait), quod superius rejecimus, non ad unum pontificem aliquem, sed ad omnes Occidentis saltem episcopos, devolutam esse Flaviani appellationem; alterum legatos sedis apostolicae, non Romani solius pontificis nomine Ephesinae synodo secundae interfuisse, nec alias interesse consuevisse oecumenicis conciliis in Oriente congregatis, sed et omnium Occidentis episcoporum vice, quorum procurationem gerebant, cum per se interesse iisdem non poterant. « Hoc (subjicit) solemne erat Romano episcopo, ut cum primum synodus universalis indicta erat, omnes sui patriarchatus episcopos ea de re admoneret, cogeretque ipse", + "candidate_score": 0.670198, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_383_385", + "bdc_text": "Deinde ostendendum fuit , si qualiter de se profiteretur , Caesaris iussu et imperio , non pontificis nomine adesset , nos eo nomine ut hospitem et spectatorem et adiutorem pacis libenter laturos , ac gratias habituros esse : sin mandatum aliquod nobis offerret a Pontifice , et quod hic faceret , facere se aliqua Pontificis Romani autoritate declararet , nos iam principio protestaturos esse , nobis cum illo negotii nihil hic futurum . Cum iam omnia , quae quidem ad huiusmodi certamina parantur , transacta , et haec de colloquii futuri conditionibus disceptatio composita esse videretur , ecce novam et copiosam magis litigandi materiam adversarii invenerunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_487", + "psc_text": "Romanus pontifex in eorum pravas opiniones descenderet, nefaria decreta ab ipsis condita confirmando et rata habendo. Hoc tamen novum studium pravamque ambitionem, tamquam contrariam Pauli apostoli sanctionibus, et Patrum doctrinis, potissimum refutat S. Julius papa, et novitatum auctores his verbis exagitat, quae mire in eos quadrant qui a conciliis ad concilia numerosiora appellationes dumtaxat fieri posse atque debere sibi confingunt: An ignari estis hanc consuetudinem esse, ut primum nobis scribatur, ut hinc quod justum est definiri possit? Quapropter si isthic hujusmodi suspicio in episcopum concepta erat, adhuc ad nostram Ecclesiam referri oportuit. Nunc autem nos, quos certiores minime fecerunt, postquam jam egerint quod libuit, suffragatores suae damnationis, cui non interfuimus, esse volunt. Non ita se habent Pauli ordinationes, non ita Patres docuerunt, sed fastus iste et novum studium est. Obsecratione tandem usus summus pontifex, contumaces Eusebianos audire hortatur: Quae (ait) accepimus a beato Petro apostolo, ea vobis significo, non scripturus", + "candidate_score": 0.670033, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_585_587", + "bdc_text": "Ultima Decembris tum fuit . Interea Coloniensis Palatinusque legatus appellati eadem de re fuerunt . Verum ad has nostrorum legatorum doctorumque hominum querelas , altera Januarii praesides sic responderunt , ut primum in superiore sententia perstarent , deinde ut conditionem novam , eamque vel ad concordiam vel ad veritatis inquisitionem minime accomodatam inferrent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_975", + "psc_text": "querimoniam repulit respondendo: In quo quidem multum illos mihi haec scribendo commendas; sed temetipsum, quod eis parere nolueris, dum illicita moliris, accusas, superflue non concedenda et insalubriter tibi contraria concupiscens. quae nullum umquam nostrum poterunt obtinere consensum. 2. Jam vero his paululum insistere mihi opus est, ut vetustam illorum temporum doctrinam assequamur, atque intelligamus an pontificiis legatis primus dumtaxat honoris locus in generalibus synodis concederetur, vel jurisdictionis; et an synodis jure aliquid liceat statuere, reclamantibus protestantibusque Romanorum pontificum legatis; et denique an generalis ipsa synodus supra Romanum pontificem polleat potestate. At tres istas quaestiones, quae aliquando theologorum ingenia torquere consueverunt, ob quorumdam novas doctrinas, perperam in vulgus sparsas, liquido hic a S. Leone esse definitas, quis non videt? Illis namque non honoris titulo dumtaxat aliis episcopis praeesse datur, quibus caeteri episcopi parere tenentur; cum nemini jurisdictione privato parere teneamur, nec quidquam jure validum et ratum esse potest, cui protestationibus reclamationibus", + "candidate_score": 0.669963, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_197_199", + "bdc_text": "Itaque veluti de iure suo cessissent urbes , consiliorum moderationem totam ad se Principes spectare crediderunt . Cum igitur nostri quidem pro se dicere , et legati libertatem retundere , praesides vero et adversarii hunc quidem minime offendere cuperent , nostris autem palam repugnare non possent , et in commune tamen respondendum esse contenderent , facile suffragiorum numero vincebant , tum etiam movebant . Si penitus nostri propositum pro se et seorsim respondendi urgerent , se quoque legato seorsim , sed extra publicum congressum et privatim in ipsius aedibus responsuros esse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_500", + "psc_text": "Igitur Julius quasi rationem reddere volens de iis quae a se ipso gesta fuerant, eos hisce verbis compellat: Oportebat igitur vos, dilectissimi, huc accedere, et nequaquam tergiversari, ut res ad finem deducatur. Id enim ratio requirit . . . . Venissent enim, ut dixi, si de sua causa bene sperassent. Numquam enim Eusebiani R. P. denegarunt jus evocandi Orientalium Ecclesiarum episcopos, neque se exemptos praedicarunt ab illo obsequii debito quo totius Christiani orbis Ecclesiae sanctae apostolicae Romanae sedi obtemperare tenentur. 9. Launoius tamen se ab harum rerum serie perstrictum intelligens, sequens effugium excogitavit, dicendo: Neque Julii papae decreto, neque Romanae synodi sententia Athanasium suae sedi restitutum; sed Sardicensium judicio, quae synodus, Romana synodo longe numerosior, quidquid a Romana synodo gestum fuerat confirmat. Pessimum ratiocinium contra omnes juris et dialecticae regulas constructum. Judicandi enim jus cum decreti jam lati exsecutione confundere satagit, ut inde male inferat Romanorum PP. judicia parum nihilumve", + "candidate_score": 0.669922, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_654_656", + "bdc_text": "Deinde arbitros ipsi quidem ex sententia et factionis suae omnes , uno Palatini legato excepto , nos contra omnes aversos nobis habeamus . Clara sunt haec , itaque per quos steterit , videre sine dubitatione licet . Illud autem omnium est manifestissimum , colloquium ab illis prorsus vitatum fuisse , quia sub ipsa statim Comitiorum initia , constituta dies novis Comitiis , et velut terminus iis Comitiis adeo angusto intervallo praefixus , ut etiam si colloqui placitum fuisset , tamen post tam serum legati adventum vix ut institui , ne dum fieri colloquium potuerit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_335", + "psc_text": "Eusebium ab omni sacerdotali et episcopali dignitate esse judicamus alienos. Ne denique videretur se totius causae arbitrum constituisse, quasi ad episcopos qui ad synodum convenerant conversus, eos ita compellat: Confiteatur vero unusquisque religiosissimorum episcoporum suam propriam voluntatem, manifestam hanc faciant sub fide monimentorum. At quorsum ita episcopos alloquitur, cum quadraginta duobus loqui vetitum fuit? Quando qui pii, legitimi, atque sanctissimi erant judices, jure suffragii et interloquendi privantur, et falsis quaesitis coloribus calumniantur, persequuntur, quin eorum contestationibus locus praebeatur? Et denique quomodo poterant eorum voluntatem patefacere, praesente carnifice Barsuma et militibus, qui cum caeteris, fustibus et gladiis eos puras chartas subscribere cogebant? Exstant enim, notat Baronius, nonaginta sex episcoporum subscriptiones, magna cum ignominia postmodum recitatae in concilio Chalcedonensi, cum causati sunt vim illatam, dum catenae expositae essent, et parati milites, ut si quis reluctaretur, vinctus catenis in exsilium duceretur. 19. Flavianus tandem aegre ferens in tali latrocinio fidei causam ad exitium", + "candidate_score": 0.669912, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_375_377", + "bdc_text": "Nunquam hoc ne Caesarem ipsum obtinere potuisse , ut Pontificem iis in caussis agnoscerent . Itaque Caesaris legatum orabant , ipse pro se ut pontificis legato responderet , quod maxime vellet , et quod optimum iudicaret : sibi vero aut necessitudinem hanc adimeret , aut libere respondendi locum faceret .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_975", + "psc_text": "querimoniam repulit respondendo: In quo quidem multum illos mihi haec scribendo commendas; sed temetipsum, quod eis parere nolueris, dum illicita moliris, accusas, superflue non concedenda et insalubriter tibi contraria concupiscens. quae nullum umquam nostrum poterunt obtinere consensum. 2. Jam vero his paululum insistere mihi opus est, ut vetustam illorum temporum doctrinam assequamur, atque intelligamus an pontificiis legatis primus dumtaxat honoris locus in generalibus synodis concederetur, vel jurisdictionis; et an synodis jure aliquid liceat statuere, reclamantibus protestantibusque Romanorum pontificum legatis; et denique an generalis ipsa synodus supra Romanum pontificem polleat potestate. At tres istas quaestiones, quae aliquando theologorum ingenia torquere consueverunt, ob quorumdam novas doctrinas, perperam in vulgus sparsas, liquido hic a S. Leone esse definitas, quis non videt? Illis namque non honoris titulo dumtaxat aliis episcopis praeesse datur, quibus caeteri episcopi parere tenentur; cum nemini jurisdictione privato parere teneamur, nec quidquam jure validum et ratum esse potest, cui protestationibus reclamationibus", + "candidate_score": 0.669803, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_193_195", + "bdc_text": "Et cum de comitum ordine unus fortasse et alter ad ista consilia adhibeatur , abbas fere nemo abest : ita fit , ut abbas unus in dicenda in Imperii consultationibus sententia plus possit quam urbes omnes . Olim autem secus res habebat , parique omnium ordinum libertate et iure sententiae dicebantur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_65", + "psc_text": "jurisdictionis discretio dabatur: atque cum omnes ad apostolatum munus essent electi, unus vero solus caeteris praeeminebat. Quoniam (ait) et inter beatissimos apostolos in similitudine honoris fuit quaedam discretio potestatis. Et cum omnium par esset electio, uni tamen datum est, ut caeteris praeemineret. Auditne Quesnellus? Similes in characteris et dignitatis honore quem gradus non admittere satis est exploratum; dispares vero in potestatis praerogativa, quia unus caeteris debet praesidere: Qua ergo ratione, vel quibus Leonis verbis ductus, jurium aequalitatem inter episcopos jactare potuit Quesnellus? Non enim in jurisdictione exercenda, vel in judiciis ferendis omnes episcopi omnia sibi vindicare possunt. Cum, auctore eodem Leone, divina aeque ac ecclesiastica dispositione factum sit ut singuli in singulis provinciis essent quorum inter fratres prima haberetur sententia; et rursus quidam in majoribus urbibus constituti sollicitudinem susciperent ampliorem, per quos ad unam Petri sedem universalis Ecclesiae cura conflueret, et nihil usquam a suo capite dissideret. Si itaque toto", + "candidate_score": 0.669566, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_376", + "bdc_text": "Itaque Caesaris legatum orabant , ipse pro se ut pontificis legato responderet , quod maxime vellet , et quod optimum iudicaret :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_412", + "psc_text": "12. Sed jam S. pontificem Leonem ab illis duabus causis, fidei scilicet et charitatis, adductum fuisse ut oecumenicam synodum, tamquam necessarium remedium adhibendum, ipse decerneret, Quesnellus perfecte intellexisset, si verba ad quae provocat, et quibus insistit, e sua sede non extraxisset, neglectis caeteris aliis quibus S. pontifex Theodosium imperatorem allocutus est. Rerum ergo omnium infelicissimum statum exponit, indicando Ephesini latrocinii judicium et Acta ad apostolicae sedis tribunal, tum propter suorum legatorum reclamationem, tum propter episcopi Flaviani appellationem esse devoluta. Ut quia et nostri fideliter reclamarunt, et eisdem libellum appellationis Flavianus episcopus dedit. Ex hoc ergo, quod praemittit, immediate hoc aliud, tamquam necessario apostolicae sedis juribus cohaerens, subjicit: Generalem synodum intra Italiam jubeatis celebrari, quae omnes offensiones ita aut repellat, aut mitiget, ne aliquid ultra sit vel in fide dubium, vel in charitate divisum. Ne vero ejusmodi decretum a se factum Theodosio imperatori injustum aut irrationabile videretur, in ejus mentem revocat", + "candidate_score": 0.669533, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_607_609", + "bdc_text": "Eam rem ex uniuscuiusque consilio et commoditate constituendam esse . Eodem die , qui duodecimus Januarii fuit , nostri ad haec ita responderunt , se , quoniam ad postulationem suam , qua id agitur , ut omnium vox libera in hoc colloquio esset , de sua tantum parte responsum fuisset , intelligere eam de parte altera negatam sibi esse . Sed eam , sic ut per multa hactenus alia , missam facere , acta modo per singula notarentur , et salvis superiorum temporum protestationibus aliquem saltem exitum colloquium haberet .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_890", + "psc_text": "Marca statim retulerat, cum sibi ipsi sufficiant ut intelligantur: Et sive sententia illorum, inquit, ab Anatolii suffragio discrepet, sive illi concinat, non probat tamen id a legatis dictum, quod dictum non esse omnia originalium Actorum exempla significant. Duo igitur contendit vir clarissimus, sensum esse integrum absque illis Paschasini verbis, et ea deesse in omnibus exemplaribus Actorum originalium. Quoad primum, publicam appello fidem, si non manifestum est sensum esse imperfectum absque verbis illis. Cum enim dixisset Paschasinus synodum Ephesinam a Leone P. missam fuisse in irritum, addidit: His generalibus verbis non comprehendi Maximi ordinationem clarere, quia Leo eum in sua communione susceperat. Nisi enim Paschasinus hanc rationem reddidisset, sensus non fuisset integer, et aliquid postea episcopi exspectassent quod ab eo diceretur. Adde quod sequentia nullam connexionem habent cum causa, nisi addantur illae voces, necessarium enim est, quae in textu quoque Graeco deesse constat. At enim ea desiderantur in omnibus exemplaribus Graecis,", + "candidate_score": 0.669481, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_377_379", + "bdc_text": "sibi vero aut necessitudinem hanc adimeret , aut libere respondendi locum faceret . Post longam decertationem hoc denique legatus a nostris impetravit , ut legato Pontificis , ceu privato homini , omni pontificis mentione omissa , responderetur . In eo igitur responso actae primum pro ista ad pacem hortatione gratiae , tum studium et voluntas erga concordiam declarata , verbis utrunque paucis fuit , omni pontificis mentione praetermissa .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1032", + "psc_text": "epistolae sanctitatis vestrae subdiderant, jam viderentur satisfecisse praeteritis. Duo alia praeterea suae resipiscentiae argumenta in hac epistola profert. Alterum pertinet ad initam pacem et summam conjunctionem quam cum Romano pontifice Leone in posterum habere et inviolabili nexu conservare desiderat. Alterum vero respicit praecedentem sui ambitus culpam, quam a se amolitur, eamque in cleri sui episcoporumque Orientalium studium refundit. Illud unum addens, quod Quesnelliana et Launoii commenta maxime evertit, affirmando Chalcedonensium gestorum vim omnem et confirmationem auctoritati apostolicae sedis fuisse reservatam. Cum et sic (ne inepte fabulari videar Anatolii verba subjicio) cum et sic gestorum vis omnis et confirmatio auctoritati vestrae beatitudinis fuerit reservata. 533 5. Hisce ergo litteris acceptis non distulit S. Leo responsum dare Anatolio, et nihil minuens de pontificia majestate, firmum incommutabileque propositum in ejus mentem revocat, quo curae communis gratiae debuisset studere, ne ullam anxietatem sibi ingereret. Subjicit se optasse in ecclesiasticis curis talem habere consortem quales", + "candidate_score": 0.669473, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_330_332", + "bdc_text": "Nam et legatos reliquos nostros et substitutos colloquio excludebat , et voces certas in suffragando diffiniendas esse negabat , et postulationem de responsis in utraque lingua offerendis novam ingerebat . Igitur postridie eius diei , quae tertia iam Decembris fuit , nostri cum rationi Hagnoae conceptae postulationes suas non obstare , rei vero propositae multum etiam conducere docuissent , tamen quia secus praesidibus videretur , et obtineri apud illos non posset , se eas ob res colloquium dirimere non velle ostendebant . Itaque de excludendis legatis reliquis se autoritati ipsorum deferre , ac etiam de substitutis colloquio removendis cedere :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_636", + "psc_text": "unam ad Marcianum augustum, alteram ad Anatolium, tertiam denique ad Julianum Coensem episcopum, in quibus mentionem facit jam de institutis ad novam synodum legatis, idcirco argumentari licet die septima kalendarum ejusdem mensis imperiales litteras recepisse, quibus synodum non amplius differri postulabat. Ad has litteras Quesnellus animadvertens, plane dissimulavit ea omnia quae summorum pontificum jura patefaciunt. Et dumtaxat stylum convertit ad exaggerandum quemadmodum Leo aegre tulerit synodum nec differri, nec fieri in Italia, et plus valuisse Anatolii Orientaliumque vota, quam sua. Non tamen erat in animo summi pontificis pacis consilia comperendinatione omittere. Vereor tamen nostrum interpretem pontificiae voluntatis scopum hisce divinationibus haud esse assecutum. Votis enim Marciani imperatoris potuisset Leo obsistere, ut sincere fassus in epistola hac occasione ad eumdem scripta. Cujus quippe voluntati non alia de causa obviare distulit, ne devoto principis arbitrio repugnare velle videretur. Ad haec verba animadvertat, quaeso, Quesnellus, et quotquot cum eo nugari solent. Credebamus clementiam", + "candidate_score": 0.669357, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_171", + "bdc_text": "Sed tumultu Belgico impeditum , antea praecipuos homines , nuper etiam fratrem pro se misisse , ideo dicto hoc nono die , ut res aliquando tota cognosceretur , curavisse , ideo venire ad catholicum colloquium se ipsum studuisse , sed eadem de causa et iisdem motibus impeditum , legatum hunc , ex quo omnis ipsius sententia intelligi posset , huic colloquio cum pleno mandato praefecisse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_264", + "psc_text": "mensis. Si ergo sanctus pontifex tum miserat suos legatos, non est cur, despecta auctoritate aliorum omnium manuscriptorum et praecedentium editorum, conjectari velimus aut possimus, duodecimo kal. Junii nondum esse profectos, idque minime inferendum esse contendamus ex una dumtaxat voce amanuensis lapsum non obscure praeseferente et indicante, cum omnia tum mss. tum edita exemplaria, subsecutos, non subsecuturos, exhibeant. Accedit quod si tamdiu iter aggredi protraxissent, cum concilium kal. Augusti esset inchoandum, jam vix tempus illis superfuisset Ephesum praestituta die attigendi. Et propterea studium illud a S. Leone adhibitum pro frustrandis malis Eutychianorum artibus minus prudens fuisset, cum ob talem tantamque temporis prolatationem ei discrimini se exposuisset, ut, annitentibus qui Eutychianae causae patrocinabantur, concilium inchoaretur et ad exitum perduceretur, minime exspectatis apostolicae sedis legatis. Nec quidquam in Quesnelli favorem concludere potest epistola illa 34, ad quam provocat, quamque illis vocibus Leo Magnus orditur: Profectis jam nostris quos ad vos in fidei causa", + "candidate_score": 0.669336, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_139_141", + "bdc_text": "Data haec duodecimo Octobris cum esset , et reddenda sub primam colloquii diem fuisset , reddita vix tandem vigesima secunda est , viginti et duobus diebus per Praesides retenta , et serius , quam oportebat , partibus proposita . Itaque qua re se excusare volebant Praesides , eadem palam se in suspitionem iniectae morae vocabant . Granvella vero in sua ad adversarios epistola , primum quaerebatur , quod exclusus negotiis adesse rei tantae in tempore non potuisset , cum id maxime et celeritate itinerum , et summo confidendorum negotiorum studio conatus esset .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_35", + "psc_text": "habuisse praeter comitem Pansophium, ut evidentissime demonstrant gravissima duo momenta, quae nos statim subjicimus. Alterum est quod, paucis elapsis diebus, prolixiores litteras daturus Flaviano, sicut in praecedenti promiserat, eas his verbis orditur: Lectis dilectionis tuae litteris, quas miramur fuisse tam seras, et gestorum episcopalium ordine recensito. Cur ergo, quo sensu, quave ratione tam seras Flaviani epistolas appellasset, vel si Pansophius eas attulisset, qui vix trium mensium spatium insumpsisset eundo ex Urbe Constantinopolim, et rursus e Constantinopoli Romam revertendo? Si Pansophius has litteras cum synodalibus gestis attulisset, summa celeritate, non sero ad pontificias manus pervenissent, ut ex praecedenti temporum supputatione liquido innotescit. Oportet igitur inferre quempiam alium fuisse harum epistolarum latorem, qui, vel Eutychetis artibus, vel temporum vicissitudinibus, marisque tempestatibus praepeditus, diu in itinere cunctatus est, quemque S. pontifex cum alia epistola, 24 videlicet, Constantinopolim ad ipsum Flavianum remisit. Addimus voces illas, tam seras, non quamcumque cunctationem, sed longam temporis moram", + "candidate_score": 0.669242, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_104_106", + "bdc_text": "quae quidem quaestiones has habebat : An Petrus et huius successores potestatem supra ceteros aliquam ordinandi qualis et confirmandi caeteros , est , haberent . Item , an errare Papa possit in fide :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_65", + "psc_text": "jurisdictionis discretio dabatur: atque cum omnes ad apostolatum munus essent electi, unus vero solus caeteris praeeminebat. Quoniam (ait) et inter beatissimos apostolos in similitudine honoris fuit quaedam discretio potestatis. Et cum omnium par esset electio, uni tamen datum est, ut caeteris praeemineret. Auditne Quesnellus? Similes in characteris et dignitatis honore quem gradus non admittere satis est exploratum; dispares vero in potestatis praerogativa, quia unus caeteris debet praesidere: Qua ergo ratione, vel quibus Leonis verbis ductus, jurium aequalitatem inter episcopos jactare potuit Quesnellus? Non enim in jurisdictione exercenda, vel in judiciis ferendis omnes episcopi omnia sibi vindicare possunt. Cum, auctore eodem Leone, divina aeque ac ecclesiastica dispositione factum sit ut singuli in singulis provinciis essent quorum inter fratres prima haberetur sententia; et rursus quidam in majoribus urbibus constituti sollicitudinem susciperent ampliorem, per quos ad unam Petri sedem universalis Ecclesiae cura conflueret, et nihil usquam a suo capite dissideret. Si itaque toto", + "candidate_score": 0.669195, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_375_377", + "bdc_text": "Nunquam hoc ne Caesarem ipsum obtinere potuisse , ut Pontificem iis in caussis agnoscerent . Itaque Caesaris legatum orabant , ipse pro se ut pontificis legato responderet , quod maxime vellet , et quod optimum iudicaret : sibi vero aut necessitudinem hanc adimeret , aut libere respondendi locum faceret .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_403", + "psc_text": "totam hanc S. Leonis agendi rationem, poterit sibi suaderi Romanum pontificem vigore illius appellationis, procuratoris personam gessisse? Undenam habemus procuratores causarumque patronos judicia proferre, decreta edere, nullas et irritas praecedentium judicum sententias facere, condemnatos absolvere, rogare, petere, mandare, ut omnia in pristinum statum restituantur in quo erant antequam de causis inquireretur? Ego quidem qui curiam et forum nec a limine salutavi, haec omnia cohaerere posse non video. Cum semper audierim procuratores dumtaxat apud legitimos judices instare posse pro causarum expeditionibus, illas rationes et leges scripto vel verbis in medium adducendo, quae judicis animum ad veritatis cognitionem prosecutionemque inducere possunt. Sed dicat Quesnellus, amabo, apud quem judicem credidit Leonem institisse, aut instare debuisse, ut Flaviani appellantis causae patrocinaretur? Apud imperatorem forte, quem enixe rogabat ut juberet novum intra Italiam concilium congregari? Sed Leo instabat, et imperatorem urgebat pro libera et solemni suorum decretorum exsecutione, et universo orbi manifestaretur catholicae fidei veritas,", + "candidate_score": 0.669184, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_375_377", + "bdc_text": "Nunquam hoc ne Caesarem ipsum obtinere potuisse , ut Pontificem iis in caussis agnoscerent . Itaque Caesaris legatum orabant , ipse pro se ut pontificis legato responderet , quod maxime vellet , et quod optimum iudicaret : sibi vero aut necessitudinem hanc adimeret , aut libere respondendi locum faceret .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_500", + "psc_text": "Igitur Julius quasi rationem reddere volens de iis quae a se ipso gesta fuerant, eos hisce verbis compellat: Oportebat igitur vos, dilectissimi, huc accedere, et nequaquam tergiversari, ut res ad finem deducatur. Id enim ratio requirit . . . . Venissent enim, ut dixi, si de sua causa bene sperassent. Numquam enim Eusebiani R. P. denegarunt jus evocandi Orientalium Ecclesiarum episcopos, neque se exemptos praedicarunt ab illo obsequii debito quo totius Christiani orbis Ecclesiae sanctae apostolicae Romanae sedi obtemperare tenentur. 9. Launoius tamen se ab harum rerum serie perstrictum intelligens, sequens effugium excogitavit, dicendo: Neque Julii papae decreto, neque Romanae synodi sententia Athanasium suae sedi restitutum; sed Sardicensium judicio, quae synodus, Romana synodo longe numerosior, quidquid a Romana synodo gestum fuerat confirmat. Pessimum ratiocinium contra omnes juris et dialecticae regulas constructum. Judicandi enim jus cum decreti jam lati exsecutione confundere satagit, ut inde male inferat Romanorum PP. judicia parum nihilumve", + "candidate_score": 0.669147, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_377_379", + "bdc_text": "sibi vero aut necessitudinem hanc adimeret , aut libere respondendi locum faceret . Post longam decertationem hoc denique legatus a nostris impetravit , ut legato Pontificis , ceu privato homini , omni pontificis mentione omissa , responderetur . In eo igitur responso actae primum pro ista ad pacem hortatione gratiae , tum studium et voluntas erga concordiam declarata , verbis utrunque paucis fuit , omni pontificis mentione praetermissa .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_568", + "psc_text": "forma sit fidei, manifestatis instructionibus quas misimus, possitis dignanter agnoscere. Ut si Constantinopolitanus antistes in eamdem confessionem toto corde consentit, securi (ut dignum est) de Ecclesiae pace laetemur, neque aliquid residere videatur ambiguum, ut de superfluis forsitan suspicionibus laboremus. Non ergo quamcumque fidei professionem ab Anatolio exigebat, sed eam quae adamussim responderet legatorum instructionibus, et formulae a se ipso conscriptae, et novo episcopo propositae; qui deinde etiam sub jurejurando se obstringere debebat solemniter coram universo clero et Constantinopolitana plebe ad eam perpetuo servandam et profitendam. Qualia ergo fuerint summi pontificis jura in Orientalium Ecclesiis, non est opus hic recenseamus, cum ex ejusmodi agendi ratione summam et maximam auctoritatem indicante plenissime omnibus innotescant. 6. Horum tamen legatorum missionem ad alium etiam scopum Leonem direxisse, sequentia illius epistolae patefaciunt: Sin vero aliqui a puritate nostrae fidei atque a Patrum auctoritate dissentiunt, concilium universale intra Italiam, sicut synodus quae ob hanc causam Romae", + "candidate_score": 0.669116, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_357_359", + "bdc_text": "Pontifex magno cunctos ad liberum concilium studio , et expectatum a vobis , et sepe etiam postulatum , vocavit . Verum ubi id indixit , et legati nostri repulsi , et mandata contempta , et denique res omnis infecta fuit . Quanquam autem coactus tum quidem concilium differre reiicereque , et id propositum iisdem de causis mutare est , tamen id eo consilio distulit , ut tempus idoneum nactus , id quod coepisset , aliquando persequeretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_262", + "psc_text": "frustrandam, qui in votis habebant ut concilium generale ageretur sine Romano pontifice, qui per seipsum immediate vel per suos legatos eidem praesideret. Hinc ergo minime Quesnello subscribere possumus, qui in dissertatione de Vita et Rebus a magno Leone gestis, tum in notis ad epistolam 32, cuidam corruptae lectioni ex Grim. cod. mutuatae insistendo, contendit nondum ex Urbe profectos esse apostolicae sedis legatos duodecimo kalendas Julii, ad synodum Ephesinam ituros. Epistolam enim de qua agimus S. Leo scripserat ad Flavianum. In qua ait: Quamvis evidenter appareat rem de qua agitur nequaquam synodali indigere tractatu, tamen, frater charissime, subsecutos esse significo quos in hac re placuit destinare. 12. Quesnellus ergo, illa voce subsecutos expuncta, aliam, subsecuturos, videlicet, in textum intulit, codicis Grimanei lectionem secutus; et ad marginem hanc mantissam descripsit: At nondum profectos esse legatos constat ex hac et epistola 34. Verum jam tum duodecimo kalendas Julii legatos ex Urbe profectos fuisse,", + "candidate_score": 0.66897, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_376_378", + "bdc_text": "Itaque Caesaris legatum orabant , ipse pro se ut pontificis legato responderet , quod maxime vellet , et quod optimum iudicaret : sibi vero aut necessitudinem hanc adimeret , aut libere respondendi locum faceret . Post longam decertationem hoc denique legatus a nostris impetravit , ut legato Pontificis , ceu privato homini , omni pontificis mentione omissa , responderetur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_434", + "psc_text": "in oecumenica synodo tenerent. Unus ex legatis S. Coelestini fuit Cyrillus archiepiscopus, seu patriarcha Alexandrinus; alter vero fuit Philippus, presbyter Romanus. Hunc pontifex e suo latere misit; S. Cyrillo vero, qui numquam Romam ad synodum venit, post longum litterarum commercium, 408 suam et apostolicae sedis legationem in oecumenica synodo agere demandavit. Et quoniam synodi Romanae decreto fuerat statutum mittendam esse legationem ad Ephesinam synodum, idcirco ad idque munus obeundum delecti Arcadius et Projectus episcopi, qui totius sanctae synodi Occidentalis sententiam exponerent. Poterat ergo videre Quesnellus non eosdem fuisse legatos papae Coelestini, et synodi Occidentalis. Potuisset quoque intelligere prioribus illis legatis demandatum fuisse munus agendi personam summi pontificis, hujusque locum tenendi; postremos autem destinatos fuisse, ut totius Occidentalis sanctae synodi sententiam oecumenico concilio exponerent. Diversitas ergo haec personarum et legationum plane evertit illud Quesnellianum commentum, quo auctor contendebat legatos apostolicae sedis omnium Occidentalium nomine interfuisse synodo, omniumque personam egisse. 17. Hanc", + "candidate_score": 0.668966, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_375_377", + "bdc_text": "Nunquam hoc ne Caesarem ipsum obtinere potuisse , ut Pontificem iis in caussis agnoscerent . Itaque Caesaris legatum orabant , ipse pro se ut pontificis legato responderet , quod maxime vellet , et quod optimum iudicaret : sibi vero aut necessitudinem hanc adimeret , aut libere respondendi locum faceret .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_427", + "psc_text": "hujusmodi, quas frequenter offendimus in epistolis, cum ante tum post Ephesinam synodum scriptis. Vel ergo Quesnellus dare debet in solo Romano episcopo totius Occidentis synodi auctoritatem residere, vel legatos illos solius Romani pontificis personam gesisse. Si primum, jam Romanus pontifex solus totius synodi habet auctoritatem, potest solus statuere, definire, judicare, decernere; illiusque decreta tantam vim roburque obtinebunt, quantam assequerentur si a tota Occidentali synodo essent pronuntiata. Idem sequitur si legati solius Romani pontificis personam agebant. Igitur utroque jugulo se perstringit Quesnellus hanc novam fallaciam proponendo. Alterutrum enim cum dare debeat, coactus erit fateri legatos illos solius S. Leonis personam gessisse. Sed legatos, de quibus agimus, ab Occidentali episcoporum synodo mandatum accipere non debuisse perspicuum est. Vidimus enim in praecedentibus non potuisse sanctum Leonem Magnum Occidentalium synodum cogere, etiamsi voluisset. Labente enim mense Maio, Theodosii epistolas accepit pro synodo Ephesina habenda, et ipse incunctanter ablegatos ad illam destinavit, ut constat ex", + "candidate_score": 0.668927, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_134_136", + "bdc_text": "Igitur vigesima Novembris die , quae secunda et vigesima constituti colloquii fuit , praesides postquam advenissent , vocatis in Curiam partibus , se suis a principibus praefectos colloquio legatos venisse , et audire paratos esse ostendebant . Itaque tempus videri ad rem ut veniretur Orare , ut omni cum moderatione partes se praeberent , petere , ut Ferdinandi legatio , quae iam venisset , colloquio adhiberetur . Duas deinde epistolas , unam Caesaris , inscriptam utrique , alteram legati Granvellae , parti tantum alteri inscriptam , adhibuerunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_295", + "psc_text": "interrogationibus S. Leonem fuisse instructum, perspicue alia epistola tertio idus Augusti signata patefacit. Scribit enim ad eumdem Flavianum, cujus taciturnitate pontificiam augeri sollicitudinem manifestat, dicens: Cum nos curarum tuarum participes, pro fidei defensione solliciti, frequenter per occasiones idoneas ad dilectionem tuam litteras miserimus, consolationibus pontificiarum adhortationum eum adjuvare cupiens, ne adversariorum stimulis moveretur, tandem adhortatur: atque ut tota celeritate (ait) ad nostra scripta respondeas, nosque subinde de tuis actionibus, nostrorumque (legatorum videlicet) et de totius causae absolutione facias 379 certiores, ut sollicitudinem quam nunc pro fidei defensione gerimus prosperioribus nuntiatis molliamus. Maximis ergo angustiis tum urgeri atque cruciari pontificium animum illa verba significant. 9. At quid? Graviora adhuc perpeti fuit coactus, quia ejus studium Eutychiani, Dioscoro et Crysaphio impotenter agentibus, eludere et irritum reddere ausi sunt. Nam Ephesina illa synodus kalendis Augusti indicta, infelicissimum habens exordium, sexto idus ejusdem mensis, cum Dioscorus episcopus Alexandrinus, spretis omnibus ecclesiasticis regulis primatum in", + "candidate_score": 0.668919, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_367_369", + "bdc_text": "Sed introducti legati Pontificii causa haec fuisse videtur . Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur . Id ita fieri posse putabant , si legato pontificis , qui tum aderat , non pontificis , sed Caesaris nomine posito , non mandato rigido , sed hortatione blanda , non ad nos tantum , sed utramque ad partem instructo locum darent , atque ita ad nos inducerent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_520", + "psc_text": "lib. septimo, titulum 65, etc. « Quem potius (subdit) hoc munere decorasset synodus, quam pontificem Romanum omnium patrem, et in quo sancti Petri apostoli memoria honoranda erat? Synodus enim provincialis suspecta erat damnato, vicinarum provinciarum episcopos eam ob causam congregari e re ecclesiastica non erat. Hoc igitur oneris Romano datum, cui nec operosa inquisitione aut totius negotii accurata discussione ad id opus erat, sed summatim tantum vel ex litteris priorum judicum cognoscere: sicut saeculari judici facile est statim decernere quorum appellationes recipere permittant juris civilis leges. » Sed falsam fictitiamque esse hanc Quesnelli suppositionem, quis non videt? Supponit Sardicenses PP. novum jus Romano pontifici concessisse, ut hunc omnium patrem, et in quo S. Petri memoria honoranda erat, universa Ecclesia veneraretur. Igitur in Quesnelli opinione antequam hujusmodi canones conderentur, R. P. illicitum erat judicare aut de synodis provincialibus, aut operosam adhibere inquisitionem pro restituendis in suis sedibus episcopis odio aemulationeque expulsis,", + "candidate_score": 0.668696, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_171", + "bdc_text": "Sed tumultu Belgico impeditum , antea praecipuos homines , nuper etiam fratrem pro se misisse , ideo dicto hoc nono die , ut res aliquando tota cognosceretur , curavisse , ideo venire ad catholicum colloquium se ipsum studuisse , sed eadem de causa et iisdem motibus impeditum , legatum hunc , ex quo omnis ipsius sententia intelligi posset , huic colloquio cum pleno mandato praefecisse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_144", + "psc_text": "atque depictas. Sed adhuc progreditur Quesnellus dicendo: « Licet porro idem pontifex totam ad se causam pertraxisse 347 videatur, » cum et de singulis instrui postulat, et de Flaviani silentio conqueritur: « Cum studere (inquit) debuerit primitus nobis cuncta reserare, non ita tamen est reipsa; similiter enim aliorum episcoporum quilibet, ad cujus sententiam per appellationis libellum provocaretur, et de negotio instrui postularet, et de silentio querelas moveret. Merito ergo ac potiori jure totius facti rationem et notitiam volebat sibi Leo deferri, et quidem primitus utpote primati, cui de eo cum caeteris ac prae caeteris decernundum erat, si appellationi locus dabatur. » 3. At mendacia veritatis coloribus et umbris larvata detegamus. Incassum imprimis, et omnino male, Constantini monachi testimonium Flaviani verbis Quesnellus opponi affirmaret, si utriusque loquendi modus in eumdem prorsus finem tenderet. Constantinus, ut Quesnellus etiam asseverat, haereticus et mendacissimus homo, testatus est Eutychen alios patriarchas, principalium Ecclesiarum metropolitas, horumque", + "candidate_score": 0.668415, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_376_378", + "bdc_text": "Itaque Caesaris legatum orabant , ipse pro se ut pontificis legato responderet , quod maxime vellet , et quod optimum iudicaret : sibi vero aut necessitudinem hanc adimeret , aut libere respondendi locum faceret . Post longam decertationem hoc denique legatus a nostris impetravit , ut legato Pontificis , ceu privato homini , omni pontificis mentione omissa , responderetur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_470", + "psc_text": "voluisse S. pontificem ne episcopi etiam in celebri Chalcedonensi concilio convenientes quibusdam jam communione privatis indulgentiam concederent; vetuitque Anatolio et caeteris Constantinopolitanae Ecclesiae presbyteris, vel episcopis, ne eorum nomina ad altare recitare auderent, priusquam ipsa apostolica sedes quid esset faciendum statueret. Ut (ait), pertractata qualitate causarum, nostra quid debeat observari sollicitudo constituat. 28. Haec sunt quae pro detegendis Quesnelli nugis atque fallaciis, pro ejusdem aliorumque scriptorum falsis argumentis eripiendis et evertendis de S. Flaviani ad apostolicam sedem et unicum summum pontificem S. Leonem appellatione, scribere necessarium duximus. Verum non omnia momenta quae in S. pontificis Opera sparsa conspeximus, quibus asseverat suam pontificatus curam ex divina institutione per universum orbem distendi, adducere potuimus, ne praesens haec nostra exercitatio quasi in immensum cresceret. Eam igitur ad finem perducere cupientes, adhuc unum addendum censuimus: videlicet non tantum sanctum Leonem ad quintum Nicaenum genuinum canonem respexisse, cum ad Theodosium epistolas dedit, sed ad sextum", + "candidate_score": 0.668411, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_337_339", + "bdc_text": "Verum enim vero caetera quidem omnia praesides laudare , quae nos concessissemus , sed de numerandis duobus suffragiis aeque ut antea lubrice respondere , cura et diligentia sua se ea in re Caesari satis facturos , formam vero iuramenti ab se et legato comprehensam nobis exhibituros esse per praesidum responsum datum tertia Decembris fuit . Nostri cum post longam ultro citra dierum aliquot altercationem omnia praesidibus permisissent , et illud de suffragiis responsum lubricum et dubium etiam in praesentiarum dissimulassent , ob colloquium maturandum nihil de illorum sententia iam amplius commutabant , tantum id orando instabant , res ut aliquando inchoaretur , ac ad colloquium veniretur prorsusque persuasum nobis amplius iam nihil excipientibus fuit , colloquium necessario consequuturum esse . Sed aliam novamque veluti telam exorsi praesides sunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_224", + "psc_text": "Quare noster adversarius sibi nimium blandiens suam appendicem hisce clausit verbis. « Certe haec sola posteriora verba: Ad vos, religionis defensores, etc., meridiano sole patefaciunt non ad unum, sed ad plures missum fuisse hoc qualecumque scriptum. » At quidem ex mea sententia non majus robur Quesnelli conjecturae ex istis, quae ejus appendicem claudunt, obtinere potuerunt. Nam quamvis, ut diximus, in illa epigraphe honoris nomina desiderentur, id forte amanuensis vitio dare oportet, cum aliunde ex illis vocibus, ad papam urbis Romae Leonem, id omne habeamus, unum dumtaxat nominari, cui juxta primatus ecclesiastici jura de fidei negotiis et de presbyterorum depositione spectabat judicare. Fateor deinde nullam expressam apostolicae sedis mentionem haberi, omisisse quoque illius splendorem et praerogativas praedicare. Quid tamen? Ergo scriptum hoc, qualecumque sit, ad plures fuit missum? Figmentum apage! Non consuevit imprimis Eutyches in suis conscribendis epistolis atque libellis se exercere in praedicandis splendore et praerogativis eorum ad quos provocabat.", + "candidate_score": 0.668266, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_377_379", + "bdc_text": "sibi vero aut necessitudinem hanc adimeret , aut libere respondendi locum faceret . Post longam decertationem hoc denique legatus a nostris impetravit , ut legato Pontificis , ceu privato homini , omni pontificis mentione omissa , responderetur . In eo igitur responso actae primum pro ista ad pacem hortatione gratiae , tum studium et voluntas erga concordiam declarata , verbis utrunque paucis fuit , omni pontificis mentione praetermissa .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_134", + "psc_text": "istius regimine laudata prima illa regula prorsus Ecclesiae Patribus erat ignota, et tamen de episcopo e gradu dejiciendo, de fidei causa omnibus communi et generali agebatur. Et hoc non obstante, Rom. pontifex Coelestinus decernit, statuit, judicat, inducias ad resipiscendum concedit, non exspectato aliorum patriarcharum judicio, vel suffragio; sed dumtaxat decretorum a se latorum exsecutionem Cyrillo demandat. Igitur et Petri de Marca dictis insistendo, haud video ex qua lege, canone aut imperiali constitutione ejusmodi regula depromi possit. Prorsus itaque credenda erit arbitraria, derivata a systemate et voluntate pontificiae auctoritatis limitandae, et intra angustos cancellos coercendae. De quo systemate quidem plura diceremus, si nostri instituti propositum id pateretur. Juvat interim vidisse egregiam non esse hanc regulam, quemadmodum Marca decantat, quia nullo jure nullave consuetudine firmatam esse reperimus. 345 14. Hanc praerogativam forte altera regula assequetur, quam idem auctor subjecit. Videlicet appellationes factas ad patriarchas censeri etiam factas ad eorum synodos, ut constat", + "candidate_score": 0.668183, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_376", + "bdc_text": "Itaque Caesaris legatum orabant , ipse pro se ut pontificis legato responderet , quod maxime vellet , et quod optimum iudicaret :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_436", + "psc_text": "dixit: Deposuerunt enim supplentes locum sedis apostolicae, totiusque synodi sanctissimorum Deoque dilectissimorum Occidentalium episcoporum. Utrosque autem legatos suam operam impendere debuisse aequanimiter pro apostolicae sedis juribus, patet ex commonitorio quod idem S. Coelestinus ipsis dederat, praecipiendo ut Ephesum convenientibus, ad S. fratrem et coepiscopum nostrum Cyrillum consilium omne converterent, et quidquid in ejus viderent arbitrio facerent. Subjecit deinde: Et auctoritatem apostolicae sedis custodire debere mandamus. Quemadmodum tandem se genere in ea synodo debuissent, ipse hisce verbis indicavit, videlicet, ut si forte ad disceptationem fuerit ventum, vos de eorum sententiis debeatis judicare, non subire certamen. Voluit Coelestinus hocce commonitorio prospicere suae sedis et totius Occidentalis synodi honori et auctoritati, atque in iis personam agere supremi ecclesiasticarum rerum et fidei dogmatum judicis, qui jam Nestorii causam Romae finierat, nec aliquid amplius quam exsecutio latae in ipsum Nestorium sententiae desiderabatur. Non mirum ergo si ex laudati commonitorii epigraphe intelligamus, aequanimiter praefatae Romani pontificis", + "candidate_score": 0.668098, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_137_139", + "bdc_text": "Iis epistolis excusare moram conabantur . In Caesaris epistola ostendebatur , Granvellam ad haec comitia destinatum , negotiis subitis impeditum esse , Caesarem orare , ut si ille in tempore non adesset , res tanta ne differreretur , nec sumptus frustra fierent , sed colloquio praefecti praesides pergerent , et illum ne expectarent . Data haec duodecimo Octobris cum esset , et reddenda sub primam colloquii diem fuisset , reddita vix tandem vigesima secunda est , viginti et duobus diebus per Praesides retenta , et serius , quam oportebat , partibus proposita .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_36", + "psc_text": "innotescit. Oportet igitur inferre quempiam alium fuisse harum epistolarum latorem, qui, vel Eutychetis artibus, vel temporum vicissitudinibus, marisque tempestatibus praepeditus, diu in itinere cunctatus est, quemque S. pontifex cum alia epistola, 24 videlicet, Constantinopolim ad ipsum Flavianum remisit. Addimus voces illas, tam seras, non quamcumque cunctationem, sed longam temporis moram indicare, ob quam Leonis animus in admirationem rapiebatur, tamquam ob rem extra omnem ordinem constitutam et insuetam. Ad quae verba cum iterum et tertio sedulo animadverterem, et ex altera parte cognovissem Constantinopolitanam illam provincialem synodum de Eutychetis damnatione labente Novembris mense praecedentis anni absolutam fuisse, inferri posse arbitratus sum Flavianum statim in subsequenti decimo mense ejusdem anni, vel saltem in initio Januarii anni 449 immediate subsequentis, ad Leonem cum synodalibus Actis supra Eutychianum negotium scripsisse, minime exspectatis Leonis litteris, quas per honorabilem virum comitem Pansophium se accepisse affirmat. Quod si Quesnellus mihi objiciat Flavianum priori illa epistola quam in sua", + "candidate_score": 0.667993, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_582_584", + "bdc_text": "Sed sperare se , Praesides autoritatem suam interposituros , ac effecturos esse , ut aliquando veritate patefacta , uno sensu , una voce , omnes Ecclesiae Christum celebrent ac glorificent . Petere denique , ut benigne sibi ad haec respondeatur . Hanc fratrum postulationem quam ipsam quoque verbis quibus est habita propemodum reddidimus , legati principum evangelicorum una cum sua praesidibus et proposuerunt , et placere sibi ostenderunt , simulque ut res tam diu producta aliquem saltem exitum inveniret , petiverunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_809", + "psc_text": "magis exsequi sedem prae caeteris oportere quam primam quae unamquamque synodum sua auctoritate 487 confirmat, et continuata moderatione custodit, pro suo scilicet principatu (quem beatus Petrus apostolus Domini voce perceptum, Ecclesia nihilominus subsequente, et tenuit semper, et retinet ). Postrema hujus textus verba uncinis interclusa supprimere aut saltem dissimulare quaesivit Quesnellus. Quae quidem si cum praecedentibus conferantur, nihil ex eo testimonio elici posse compertum erit quod praecedentibus dictis repugnet. Quid enim Gelasius convenire dixit episcopis in synodos coalescentibus, vel Rom. pontificibus conciliorum constituta confirmantibus vel infirmantibus? Episcopi suo assensu probant seque submittunt iis statutis et regulis quae in synodis proponuntur, et scripto consignantur; quaeque in tantum vim et robur assequuntur, in quantum apostolica sedes unamquamque synodum sua auctoritate et judicio confirmat, et continuata moderatione custodit. Huic praeterea sedi maxime incumbit isthaec confirmata et custodita statuta exsecutioni demandare, jubendo, imperando, ne in ecclesiasticis negotiis peragendis aut neglecta aut violata remaneant. Hoc", + "candidate_score": 0.667893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_559_561", + "bdc_text": "Pontificiam Synodum ideo se recusasse , quia iudicem et adversarium eundem ferre minime voluissent . At istic minus futurum sibi periculi , quam hic : siquidem adversariorum articulis praepositis , sine ulla eorum pertractatione simpliciter sit aut contradicendum , aut assentiendum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_532", + "psc_text": "quo prioribus derogatum esse intelligamus? 428 In eo enim tam perspicue R. P. auctoritas in appellantium causis suscipiendis et judicandis explicatur, ut eo prorsus dirimantur Eusebianorum et cunctorum schismaticorum contentiones, negantium judices synodorum provincialium esse pulsandos ad praeteritorum judiciorum rationem reddendam, quod quidem necessarium ad cohibendam judicum in condemnatum impotentiam, odium atque furorem, Julius pontifex ex Nicaenis canonibus contra eosdem schismaticos probavit, scribendo: Qui bene sentiunt (ait) de iis quae egerunt, et in quibus ipsi judices fuerunt, non indignanter ferre solent si quod ab ipsis judicatum ab aliis excutiatur, quippe qui securi sint ea quae ipsi justa judicaverint injusta numquam fieri posse. Quocirca episcopi in magna synodo Nicaeae congregati, non sine Dei consilio permiserunt prioris synodi Acta in alia synodo examinari, ut et illi qui judices erant prae oculis habentes secundum de ea re futurum judicium, cum omni diligentia causam expenderent, et illi qui sententiam acceperant certo cognoscerent se non", + "candidate_score": 0.667855, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_376", + "bdc_text": "Itaque Caesaris legatum orabant , ipse pro se ut pontificis legato responderet , quod maxime vellet , et quod optimum iudicaret :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_174", + "psc_text": "obsecramus. Animadvertat, quaeso, lector, ad alia quae immediate sequuntur. Nam sedes Constantinopolitana patrem habet apostolicum vestrum thronum, praecipuo quodam modo vobiscum se conjungens, ut ob vestram curam erga ipsam omnibus persuasum sit vos antea sincere meditatos esse, et etiam nunc de ea eamdem mentem ac curam sine intermissione habere, et ecclesiastico statui utilia omnino fore, ut dignemini scripto confirmare quae consecuta sunt in sanctissima atque oecumenica synodo, et ipsam jam dictam constitutionem de sede Constantinopolitana ad vestram sanctitatem mittere curavimus, ut cognoscere possitis votis vestris omnia divinitus fuisse disposita. Tandem supplex S. Leonem exorat, ut singulis propositionibus congruam faciat responsionem misso hac de causa Luciano episcopo tamquam legato, qui omnia exponeret, et famulatum serviendo exhiberet, qui erat vir perfectus, et ipsis imperatoribus antea charus, quem prius Leo ipse ad synodum miserat. Obsecramusque ut congruentem responsionem unaquaeque propositio accipiat, cum vobis omnia Deo dilectissimus episcopus Lucianus exponat, qui et ipse praesens", + "candidate_score": 0.667827, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_377_379", + "bdc_text": "sibi vero aut necessitudinem hanc adimeret , aut libere respondendi locum faceret . Post longam decertationem hoc denique legatus a nostris impetravit , ut legato Pontificis , ceu privato homini , omni pontificis mentione omissa , responderetur . In eo igitur responso actae primum pro ista ad pacem hortatione gratiae , tum studium et voluntas erga concordiam declarata , verbis utrunque paucis fuit , omni pontificis mentione praetermissa .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_893", + "psc_text": "non fuisse ut Romanus pontifex hac unica voce papa, sine aliquo addito designaretur; nec ullum in Chalcedonensibus Actis locum occurrere, ubi ad illam vocem papa non addatur, vel urbis Romae, vel apostolicae sedis, vel aliud simile. Hocce argumentum duplici responsione laudatus Baluzius eripuit. Prima (ait) necessarium non esse ut aevo Domni vox papa sola poneretur cum de Romano episcopo agebatur; sufficit ut talis mos interpretis aetate obtinuisset, apud quem vox Ἐπισκόπος respondet voci papa in interlocutione quadam Bonifacii presbyteri Romani, quae exstat post subscriptiones episcoporum in actione sexta decima; secunda, Domni aevo vocem papa solitariam reperiri tamquam de Romano pontifice dictam, et quidem in ipsis Chalcedonensibus gestis, in epistola Hilari ad Pulcheriam augustam, et in breviculo historiae Eutychianistarum. Incipiam autem, ait Baluzius, a gestis concilii. In actione 1, inter Acta synodi Ephesinae II, Julius episcopus vicarius papae Leonis ait: Prius papae legatur epistola, quod non solum in Latino textu legitur,", + "candidate_score": 0.667771, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_368_370", + "bdc_text": "Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur . Id ita fieri posse putabant , si legato pontificis , qui tum aderat , non pontificis , sed Caesaris nomine posito , non mandato rigido , sed hortatione blanda , non ad nos tantum , sed utramque ad partem instructo locum darent , atque ita ad nos inducerent . Neque consilium hoc illos fefellit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_487", + "psc_text": "Romanus pontifex in eorum pravas opiniones descenderet, nefaria decreta ab ipsis condita confirmando et rata habendo. Hoc tamen novum studium pravamque ambitionem, tamquam contrariam Pauli apostoli sanctionibus, et Patrum doctrinis, potissimum refutat S. Julius papa, et novitatum auctores his verbis exagitat, quae mire in eos quadrant qui a conciliis ad concilia numerosiora appellationes dumtaxat fieri posse atque debere sibi confingunt: An ignari estis hanc consuetudinem esse, ut primum nobis scribatur, ut hinc quod justum est definiri possit? Quapropter si isthic hujusmodi suspicio in episcopum concepta erat, adhuc ad nostram Ecclesiam referri oportuit. Nunc autem nos, quos certiores minime fecerunt, postquam jam egerint quod libuit, suffragatores suae damnationis, cui non interfuimus, esse volunt. Non ita se habent Pauli ordinationes, non ita Patres docuerunt, sed fastus iste et novum studium est. Obsecratione tandem usus summus pontifex, contumaces Eusebianos audire hortatur: Quae (ait) accepimus a beato Petro apostolo, ea vobis significo, non scripturus", + "candidate_score": 0.667674, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_559_561", + "bdc_text": "Pontificiam Synodum ideo se recusasse , quia iudicem et adversarium eundem ferre minime voluissent . At istic minus futurum sibi periculi , quam hic : siquidem adversariorum articulis praepositis , sine ulla eorum pertractatione simpliciter sit aut contradicendum , aut assentiendum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_183", + "psc_text": "aptas voces excogitare debuisset ut firmior 355 maneret lata sententia. Et certe magnum solatium est, magnamque defensionem inferiores judices habent, cum eorum judicia ad superiora tribunalia deferuntur, atque ab horum judicibus approbantur. Unde non mirum est quod Flavianus maxime animo perturbatus, et injuria quidem, per Eutychianas turbas, fateatur Rom. pontificis judicium sibi allaturum solatium et defensionem. Neque necessarium erat synodale decretum, cum R. P. ex propriis scriptis haec omnia praestare potuisset, et propterea haec sola sibi posse sufficere Flavianus asseveravit. 13. Sed jam Quesnello dolet versionem prioris epistolae Flaviani ad S. Leonem parum accuratam videri: « Quam (ait) si ad Graecum textum, qui temporum injuria excidit, emendare licuisset, aliquid forte clarius invenissemus, quod opinioni nostrae suffragaretur. » Non obstante consueta hac cantilena, de falsatis antiquis codicibus, et de versionibus male digestis, jam ex antiquioribus haereticis mutuata, hisce verbis caput illud suae dissertationis fidenter claudit: « Ex hac tamen versione, quamvis", + "candidate_score": 0.667606, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_586_588", + "bdc_text": "Interea Coloniensis Palatinusque legatus appellati eadem de re fuerunt . Verum ad has nostrorum legatorum doctorumque hominum querelas , altera Januarii praesides sic responderunt , ut primum in superiore sententia perstarent , deinde ut conditionem novam , eamque vel ad concordiam vel ad veritatis inquisitionem minime accomodatam inferrent . Volebant enim , ut ne acta per singula , sed summis tantum capitibus , in quibus partes aut convenissent , aut dissensissent , annotarentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_864", + "psc_text": "Hierosolymitani aliorumque quibus synodus actione quarta indulgentiam dedit, et de quorum nominibus ad altare recitandis Anatolius scripsit ad S. Leonem. Sed unde constat indulgentiam praemissis verae poenitentiae signis Domnum expetiisse? Aliquos in Ephesina Dioscori synodo lapsos S. Leo recipiendos jussit; sed sub iis conditionibus quas ipse praescripserat in epistola 64 de qua in superioribus egimus: duas legationes, alteram Abundii et sociorum, alteram Lucentii et Basilii ad Orientales instituit, pro nonnullis lapsis poenitentibus et satisfactionem debitam exhibentibus recipiendis: de gravioribus lapsis tamen sibi judicare reservat, ut constat ex commonitorio dato Lucentio, atque Basilio, postremis legatis ex Urbe ad Constantinopolim missis pro lapsis poenitentibus recipiendis. Sed Domnum in eorum numero fuisse, quorum causa durior videbatur, quis non intelligit? Igitur hujus causae judicium et examen unice magno Leoni reservatum erat, quod clarissimus Baluzius minime observavit, nec Domni causa ex illis erat de quibus vel pontificii legati, vel Anatolius, vel alius quisquam judicare posset.", + "candidate_score": 0.667594, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_144_146", + "bdc_text": "Eius epistolae finis voluntatem et studium erga veterem religionem conservandam singulare parti adversariae pollicebatur . Data haec secunda Novembris , reddita vigesima et secunda fuit , palam ipsa quoque quaesitam , non vitatam per Praesides et legatum moram esse arguens . Erat enim de legato minime dubium .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_46", + "psc_text": "perturbentur Ecclesiae. Ex hac ergo hujus primae Flaviani epistolae appendice nos perspicue colligimus quidquid veteres Orientales episcopi de Romanorum pontificum auctoritate, tum in haeresibus profligandis, tum in conciliis firmandis et convocandis, tum denique in condemnatorum appellationibus suscipiendis senserint et judicaverint. Quibus omnibus etsi nimis audacter et quasi stolide praetextu episcopalis dignitatis tuendae et vindicandae aliqui repugnent, tamen Flaviani epistolae, et illius scribendi agendive modus, Ecclesiae disciplinam et dogma erga apostolicam sedem, caeterarum Ecclesiarum matrem et magistram, solidissime probant et patefaciunt. 5. Sed jam properanter ad alia gradum faciamus, ut Quesnelli animum ab apostolicae sedis reverentia et auctoritate nimis alienatum clarius conspiciamus. Is ergo ut praecedentibus suis dictis fidem faciat, simulque ostendat Flavianum numquam ad S. Leonem scripsisse, nisi post acceptas ejusdem pontificias querimonias, ad alias et alias Leoninas epistolas, vel ad Flavianum ipsum, vel ad Theodosium imperatorem scriptas provocavit. Verumtamen de illa quam 20 loco posuit Quesnellus in sua editione,", + "candidate_score": 0.667579, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_293_295", + "bdc_text": "Joannes Vlatenus , Conradus Heresbachius , Albertus Küng . Et hunc quidem in modum ordinata utraque acies et ad pugnam instituta fuit . Hoc nostrorum hominum super propositos articulos responso vigesima octava Novembris dato , in quo nihil nisi non tolerabile reiiciebatur , nihil nisi necessarium postulabatur , et notariis deinde in conspectum adductis , et doctrinae nostrae confessione oblata , et nostrarum denique copiarum catalogo et ordine exhibito , et protestatione de superiorum Comitiorum pactionumque iure facta , cum nihil iam amplius quam congressus expectaretur , longe spem et expectationem nostram praesidum responsum fefellit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1008", + "psc_text": "consuetudine, qua Romani pontifices, acceptis synodalibus Actis, mittebant ad synodi Patres epistolas encyclicas decretorum seu canonum confirmativas, quae in Ecclesiis publice legebantur, ut vis coactiva decretorum in singulorum notitiam veniret. Hanc confirmationem necessariam judicatam fuisse, certe indicant illa postrema verba, in singulorum notitiam pervenire debebant. Praeterea, quae calumnia movere poterat Leonis animum ad rem insolitam agendam; et Marcianum ad eam exposcendam? Forte cum ageretur de solis fidei decretis Leo, tamquam Eutychianista, aut Nestorianus, in suspicionem traducebatur, ita ut suae fidei publicum testimonium eum dare oporteret? Figmentum apage, nec a fatuis quidem excogitatum? An non plurium annorum cursu improbos gravissimosque labores subiit, ad utramque haeresim exstinguendam? Testabantur id omnes litterae huc illucque, et ad Orientales potissimum missae; Marcianus praeterea atque etiam Pulcheria augusta hoc ipsum testabantur, ut nulli calumniae umquam locus esse posset. 4. Mirari deinde oportet quod Quesnellus affirmet Leonem eam epistolam ad Chalcedonensem synodum non scripsisse ut robur sacrosanctis", + "candidate_score": 0.66756, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_559_561", + "bdc_text": "Pontificiam Synodum ideo se recusasse , quia iudicem et adversarium eundem ferre minime voluissent . At istic minus futurum sibi periculi , quam hic : siquidem adversariorum articulis praepositis , sine ulla eorum pertractatione simpliciter sit aut contradicendum , aut assentiendum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_225", + "psc_text": "judicare. Fateor deinde nullam expressam apostolicae sedis mentionem haberi, omisisse quoque illius splendorem et praerogativas praedicare. Quid tamen? Ergo scriptum hoc, qualecumque sit, ad plures fuit missum? Figmentum apage! Non consuevit imprimis Eutyches in suis conscribendis epistolis atque libellis se exercere in praedicandis splendore et praerogativis eorum ad quos provocabat. Dumtaxat suarum rerum negotiorumque rationem exponebat, quin vacaret in conciliandis sibi animis eorum quibus indigebat. Si nostro adversario, qui apostolicae sedis jura infirmis conjecturis everte e et abolere nisus est, grave non fuisset duo Eutychis scripta lustrare, ambo ad imperatorem Theodosium et Valentinianum directa, procul dubio nimia divinatione non fuisset deceptus. 10. In iis namque imperatorum praerogativas, vel illorum supremum dominatum, non praedicavit, non fuit intentus in conciliandis sibi eorum animis. Causam a Flaviano contra ipsum actam paucis dumtaxat exposuit, addens: Supplico igitur serenitati vestrae consuetae orthodoxae fidei patrocinanti et meae parvitatis opinioni praecipere beatissimos episcopos, etc. Et tandem claudens", + "candidate_score": 0.667523, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_383_385", + "bdc_text": "Deinde ostendendum fuit , si qualiter de se profiteretur , Caesaris iussu et imperio , non pontificis nomine adesset , nos eo nomine ut hospitem et spectatorem et adiutorem pacis libenter laturos , ac gratias habituros esse : sin mandatum aliquod nobis offerret a Pontifice , et quod hic faceret , facere se aliqua Pontificis Romani autoritate declararet , nos iam principio protestaturos esse , nobis cum illo negotii nihil hic futurum . Cum iam omnia , quae quidem ad huiusmodi certamina parantur , transacta , et haec de colloquii futuri conditionibus disceptatio composita esse videretur , ecce novam et copiosam magis litigandi materiam adversarii invenerunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_416", + "psc_text": "a scriptoribus distincta non fuerint, liberum deinde fuit ipsis pro arbitrio ratiocinari, et in diversas sententias et opiniones abire, prout iis erit exploratum qui Launoii, Petri de Marca, Quesnelli, Joannis Davidis, aliorumque scripta lustrarunt. Verumtamen alias et alias horum scriptorum inter se dissidentium interpretationes in praesens hic subjicere supervacaneum arbitramur. Cum eorum nullus S. pontificis scribendi rationem fuerit assecutus; quamvis ad Sardicenses canones unice attendentes, variis divinationibus usi sint, de quibus verba facere in praesens praetermittimus, ut quantum possumus pedetentim in Quesnellianis dictis examinandis studium impendamus. « Non ergo ad unicum (ait) ex Occidentalibus episcopum cum provinciali vel dioecesana synodo provocatum est. » Sed quis cum veritate affirmavit, vel umquam affirmabit, hoc quod sibi imaginatur Quesnellus? Qui tantum bardus et plumbeus sit in hanc sententiam abibit. Nos tamen non ideo Romanum pontificem cum provinciali aut dioecesana synodo appellatum dicimus, quod Romam adventante Hilaro, S. Leonis ad Ephesinam synodum legato, quando", + "candidate_score": 0.667499, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_118", + "bdc_text": "Si quis imagine praeferita caput non aperuisset , si quis imagines nullas domi habuisset , si quis voce aliqua incircumspectius usus fuisset , si quis leve contemptius iuditium praebuisset , omnia haec ad haereseos suspitionem certam valere , ac satis esse , ostendebant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_753", + "psc_text": "intercessisse sententiam, sive quae a solo Leone, sive quae a synodo sit emissa. Sed illud solummodo judicium a Leone commemorari, quod communionis litteris continebatur. Dum enim querelas Theodoreti ultro suscipit pontifex, eidemque suam communionem impertivit, consequens fuit ut eumdem ab omni haereseos macula judicaverit mundum. Haec autem et id genus non dissimilia alia in dissertationis decimae vestibulo scripsit Quesnellus, eo consilio, ut ob lectoris oculos rem totam compendiose poneret. 2. Hactenus descripta tamen praeterire non possum, quin prius animadvertam an nova hujus doctoris opinio illiusque ex praecedentibus consecutio cohaerere possit cum ordinaria judiciorum forma, Leonis agendi oeconomia, reliquisque monimentis in quibus de Theodoreti causa facta est mentio. Judicii forma imprimis prorsus Quesnellianum evertit systema. Nam Theodoretus cum de mala fide esset suspectus, ab adversariis accusaretur, et synodali decreto jam fuisset damnatus, numquam S. Leo communionem eidem impertivisset, et ab omni haereseos labe mundum declarasset, 476 nisi cognita causa. Quid enim?", + "candidate_score": 0.667474, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_422_424", + "bdc_text": "Haec in illa praestituta iuramenti forma desiderata a nostris principio fuerunt , perpensa diligentius ea clausula , qua cavetur , ne cui quicquam quisque notariorum communicet , ne quis hoc de iis intelligeret , qui in ipso colloquio versarentur , quos actorum copia excludere contra actionis naturam erat , addendum necessario videbatur , ut de iis tantum intelligeretur , qui ad colloquium destinati non essent . Valde autem nova hac postulatione perculsi nostri fuerunt . Primum enim cum iis actorum copia qui non legati , postea etiam iis , qui quanquam legati , non tamen destinati ad colloquium essent , negaretur , iam denique diserte omnibus haec eripiebatur , ut quicquid actum foret , ad unum Caesaris legatum per praesides remittendum esset .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_890", + "psc_text": "Marca statim retulerat, cum sibi ipsi sufficiant ut intelligantur: Et sive sententia illorum, inquit, ab Anatolii suffragio discrepet, sive illi concinat, non probat tamen id a legatis dictum, quod dictum non esse omnia originalium Actorum exempla significant. Duo igitur contendit vir clarissimus, sensum esse integrum absque illis Paschasini verbis, et ea deesse in omnibus exemplaribus Actorum originalium. Quoad primum, publicam appello fidem, si non manifestum est sensum esse imperfectum absque verbis illis. Cum enim dixisset Paschasinus synodum Ephesinam a Leone P. missam fuisse in irritum, addidit: His generalibus verbis non comprehendi Maximi ordinationem clarere, quia Leo eum in sua communione susceperat. Nisi enim Paschasinus hanc rationem reddidisset, sensus non fuisset integer, et aliquid postea episcopi exspectassent quod ab eo diceretur. Adde quod sequentia nullam connexionem habent cum causa, nisi addantur illae voces, necessarium enim est, quae in textu quoque Graeco deesse constat. At enim ea desiderantur in omnibus exemplaribus Graecis,", + "candidate_score": 0.667473, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_418_420", + "bdc_text": "Ergo caeteris hic dissimulatis , res duas nostri in hac forma correxerunt . Alterum , ut post colloquium habitum , cum essent quatuor notariorum quatuor autographa , ut singulis partibus singula traderentur , Caesari reliqua duo reservarentur . Alterum , ut quoniam hi notarii substitutique iidem aut principum aut Urbium suarum legati essent , de actis referre iis , a quibus fuissent missi , possent , et notariatus et legationis offitio pari fide fungi .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_835", + "psc_text": "Hierosolymorum et Maximi successoris Domni; in aliis vero postponi, et in nona actione reponi, vel in decima, ut modo exstat in Labbeana Conciliorum collectione; et credendum est tantorum discriminum causam notariorum arbitrio et oscitantiae esse adjudicandam. Ne autem vir doctus divinatione uti videretur, sapienter annotavit: quod episcopi cum ad synodos proficiscebantur, solebant notarios suos secum deducere, qui gesta synodalia notis exciperent; qua scilicet finita synodo, codicem Actorum singuli referrent in patriam. Hanc consuetudinem probat primo ex observationibus Henrici Valesii ad Evagrium. Verum nos illam magis confirmamus ex S. Leonis Magni epistolis, qui legatos missurus ad Ephesinam synodum secundam, Dulcitium notarium, cujus fidem satis perspectam habebat, suis legatis, Julio videlicet, Renato et Hilario sociavit, ut testatus est, cum in epistola 24 ad Flavianum, tum in altera 29 ad eamdem Ephesinam synodum. Sed Baluzius, hac observatione praetermissa, aliam retulit desumptam ex Chalcedonensi ipsa synodo, quam eruditis notis adornabat. In actione prima (ait)", + "candidate_score": 0.667451, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_606_608", + "bdc_text": "Illud autem , utrum pauciorum sententia sententiis divisis praeiudicare sententiae plurium , et utrum ea res ad Caesarem referri debere , nec ne , disputatione opus non habere . Eam rem ex uniuscuiusque consilio et commoditate constituendam esse . Eodem die , qui duodecimus Januarii fuit , nostri ad haec ita responderunt , se , quoniam ad postulationem suam , qua id agitur , ut omnium vox libera in hoc colloquio esset , de sua tantum parte responsum fuisset , intelligere eam de parte altera negatam sibi esse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_412", + "psc_text": "12. Sed jam S. pontificem Leonem ab illis duabus causis, fidei scilicet et charitatis, adductum fuisse ut oecumenicam synodum, tamquam necessarium remedium adhibendum, ipse decerneret, Quesnellus perfecte intellexisset, si verba ad quae provocat, et quibus insistit, e sua sede non extraxisset, neglectis caeteris aliis quibus S. pontifex Theodosium imperatorem allocutus est. Rerum ergo omnium infelicissimum statum exponit, indicando Ephesini latrocinii judicium et Acta ad apostolicae sedis tribunal, tum propter suorum legatorum reclamationem, tum propter episcopi Flaviani appellationem esse devoluta. Ut quia et nostri fideliter reclamarunt, et eisdem libellum appellationis Flavianus episcopus dedit. Ex hoc ergo, quod praemittit, immediate hoc aliud, tamquam necessario apostolicae sedis juribus cohaerens, subjicit: Generalem synodum intra Italiam jubeatis celebrari, quae omnes offensiones ita aut repellat, aut mitiget, ne aliquid ultra sit vel in fide dubium, vel in charitate divisum. Ne vero ejusmodi decretum a se factum Theodosio imperatori injustum aut irrationabile videretur, in ejus mentem revocat", + "candidate_score": 0.667438, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_145_147", + "bdc_text": "Data haec secunda Novembris , reddita vigesima et secunda fuit , palam ipsa quoque quaesitam , non vitatam per Praesides et legatum moram esse arguens . Erat enim de legato minime dubium . Quo nam enim pacto res ulla privata , quali in re illum hoc se tempore Vesontii occupavisse constabat , misso ad tantum colloquium audiendum Caesaris ad imperium legato obstare potuit ?", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_265", + "psc_text": "prolatationem ei discrimini se exposuisset, ut, annitentibus qui Eutychianae causae patrocinabantur, concilium inchoaretur et ad exitum perduceretur, minime exspectatis apostolicae sedis legatis. Nec quidquam in Quesnelli favorem concludere potest epistola illa 34, ad quam provocat, quamque illis vocibus Leo Magnus orditur: Profectis jam nostris quos ad vos in fidei causa direximus, decimo kal. Augusti ab eodem summo pontifice signata. Nihil, inquam, in Quesnelli favorem concludit. Nam in ea non praescribitur tempus quo ab Urbe pontificii legati abscesserunt; et verba illa commode conciliari possunt cum praecedenti, in qua pontificios legatos subsecutos esse significabat. Iterum autem atque tertio potuisse S. pontificem reddere certiorem Flavianum de legatorum profectione quid impedit? Non ita facile enim erat epistolarum commercium, nec ita expeditum et tutum, ut certo sibi persuadere posset quod, nullo interposito impedimento quod epistolarum et perlatorum cursum retardaret, ejus epistolae ex urbe Roma citissime Constantinopolim deferrentur. Quod ultro quidem dat ipse Quesnellus in dissertatione", + "candidate_score": 0.667406, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_139_141", + "bdc_text": "Data haec duodecimo Octobris cum esset , et reddenda sub primam colloquii diem fuisset , reddita vix tandem vigesima secunda est , viginti et duobus diebus per Praesides retenta , et serius , quam oportebat , partibus proposita . Itaque qua re se excusare volebant Praesides , eadem palam se in suspitionem iniectae morae vocabant . Granvella vero in sua ad adversarios epistola , primum quaerebatur , quod exclusus negotiis adesse rei tantae in tempore non potuisset , cum id maxime et celeritate itinerum , et summo confidendorum negotiorum studio conatus esset .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_32", + "psc_text": "certe trium mensium spatium vix sufficere poterat. Quamvis navigationum cursum faciliorem tum fuisse credere debeamus, ob navigiorum copiam e Roma Brundusium versus, et e Brundusio Constantinopolim progredientium; tamen difficilius etiam illud iter reddebatur in primo, id est Martio et Aprili, mense, in quibus etsi mare suapte natura tranquillum sit, ventorum vi magis atque magis agitari atque turbari solet immoderatis tempestatibus. At ultro demus Pansophium comitem prosperum habuisse iter, nec ultra tres menses fuisse retardatum illius ad Urbem regressum, quemadmodum conjici posset ex altera S. Leonis epistola ad eumdem Flavianum scripta; quid vero? An Flavianus tamdiu ad Leonem de Eutychiana haeresi scribere distulit, quamdiu, a Leone ipso exagitatus, litteras accepit? Id nemo sine temeritatis nota affirmabit. Potissimum si ad subsequentes S. Leonis Magni litteras animadvertat. Etenim S. Leo, epist. 22 kalendis Junii scripta, fatetur se recepisse Flaviani epistolas cum synodalibus gestis in Eutychetis causa. Ait scribendi occasionem arripere ex opportuno itinere", + "candidate_score": 0.667336, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_377_379", + "bdc_text": "sibi vero aut necessitudinem hanc adimeret , aut libere respondendi locum faceret . Post longam decertationem hoc denique legatus a nostris impetravit , ut legato Pontificis , ceu privato homini , omni pontificis mentione omissa , responderetur . In eo igitur responso actae primum pro ista ad pacem hortatione gratiae , tum studium et voluntas erga concordiam declarata , verbis utrunque paucis fuit , omni pontificis mentione praetermissa .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_295", + "psc_text": "interrogationibus S. Leonem fuisse instructum, perspicue alia epistola tertio idus Augusti signata patefacit. Scribit enim ad eumdem Flavianum, cujus taciturnitate pontificiam augeri sollicitudinem manifestat, dicens: Cum nos curarum tuarum participes, pro fidei defensione solliciti, frequenter per occasiones idoneas ad dilectionem tuam litteras miserimus, consolationibus pontificiarum adhortationum eum adjuvare cupiens, ne adversariorum stimulis moveretur, tandem adhortatur: atque ut tota celeritate (ait) ad nostra scripta respondeas, nosque subinde de tuis actionibus, nostrorumque (legatorum videlicet) et de totius causae absolutione facias 379 certiores, ut sollicitudinem quam nunc pro fidei defensione gerimus prosperioribus nuntiatis molliamus. Maximis ergo angustiis tum urgeri atque cruciari pontificium animum illa verba significant. 9. At quid? Graviora adhuc perpeti fuit coactus, quia ejus studium Eutychiani, Dioscoro et Crysaphio impotenter agentibus, eludere et irritum reddere ausi sunt. Nam Ephesina illa synodus kalendis Augusti indicta, infelicissimum habens exordium, sexto idus ejusdem mensis, cum Dioscorus episcopus Alexandrinus, spretis omnibus ecclesiasticis regulis primatum in", + "candidate_score": 0.667101, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_376", + "bdc_text": "Itaque Caesaris legatum orabant , ipse pro se ut pontificis legato responderet , quod maxime vellet , et quod optimum iudicaret :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_435", + "psc_text": "demandatum fuisse munus agendi personam summi pontificis, hujusque locum tenendi; postremos autem destinatos fuisse, ut totius Occidentalis sanctae synodi sententiam oecumenico concilio exponerent. Diversitas ergo haec personarum et legationum plane evertit illud Quesnellianum commentum, quo auctor contendebat legatos apostolicae sedis omnium Occidentalium nomine interfuisse synodo, omniumque personam egisse. 17. Hanc deinde diversitatem pariter ex Actis Ephesini generalis concilii colligimus: neque urgemur verbis S. Cyrilli a Quesnello recitatis. Nam S. Cyrillus quamvis ibidem distinctam non faciat mentionem singulorum legatorum, tamen sine nominum expressione indicat eos qui apostolicae sedis locum tenebant, et deinde eos quos Occidentalis synodus sub Coelestino coacta instituerat; idcirco dixit: Deposuerunt enim supplentes locum sedis apostolicae, totiusque synodi sanctissimorum Deoque dilectissimorum Occidentalium episcoporum. Utrosque autem legatos suam operam impendere debuisse aequanimiter pro apostolicae sedis juribus, patet ex commonitorio quod idem S. Coelestinus ipsis dederat, praecipiendo ut Ephesum convenientibus, ad S. fratrem et coepiscopum nostrum Cyrillum consilium omne converterent, et", + "candidate_score": 0.666979, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_367_369", + "bdc_text": "Sed introducti legati Pontificii causa haec fuisse videtur . Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur . Id ita fieri posse putabant , si legato pontificis , qui tum aderat , non pontificis , sed Caesaris nomine posito , non mandato rigido , sed hortatione blanda , non ad nos tantum , sed utramque ad partem instructo locum darent , atque ita ad nos inducerent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_426", + "psc_text": "videatur, quam S. Leo indicare voluit ea scribendi formula: Leo, et sancta synodus, quae Romae convenit. 15. Gravioris tamen momenti est altera illa fallacia, quam idem Quesnellus subjecit, qua unice usus est ad Romanorum pontificum auctoritatem elevandam, et inter angustissimos limites restringendam. Quapropter eum rogare oportet undenam hauserit S. Leonis legatos ad istud munus fuisse assumptos totius Occidentalis synodi mandato et delegatione? Eos autem e suo latere S. Leonem misisse, quocumque alio episcopo inconsulto nobis persuadent illae scribendi formulae: Quos e latere meo misi; qui vice mea sancto conventui vestrae fraternitatis intersint; qui vicem praesentiae meae implere sufficerent, et aliae hujusmodi, quas frequenter offendimus in epistolis, cum ante tum post Ephesinam synodum scriptis. Vel ergo Quesnellus dare debet in solo Romano episcopo totius Occidentis synodi auctoritatem residere, vel legatos illos solius Romani pontificis personam gesisse. Si primum, jam Romanus pontifex solus totius synodi habet auctoritatem, potest solus statuere, definire, judicare,", + "candidate_score": 0.666946, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_384_386", + "bdc_text": "sin mandatum aliquod nobis offerret a Pontifice , et quod hic faceret , facere se aliqua Pontificis Romani autoritate declararet , nos iam principio protestaturos esse , nobis cum illo negotii nihil hic futurum . Cum iam omnia , quae quidem ad huiusmodi certamina parantur , transacta , et haec de colloquii futuri conditionibus disceptatio composita esse videretur , ecce novam et copiosam magis litigandi materiam adversarii invenerunt . Proposita enim nona Decembris die iuramenti forma notariis , plena conditionum intolerabilium fuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_975", + "psc_text": "querimoniam repulit respondendo: In quo quidem multum illos mihi haec scribendo commendas; sed temetipsum, quod eis parere nolueris, dum illicita moliris, accusas, superflue non concedenda et insalubriter tibi contraria concupiscens. quae nullum umquam nostrum poterunt obtinere consensum. 2. Jam vero his paululum insistere mihi opus est, ut vetustam illorum temporum doctrinam assequamur, atque intelligamus an pontificiis legatis primus dumtaxat honoris locus in generalibus synodis concederetur, vel jurisdictionis; et an synodis jure aliquid liceat statuere, reclamantibus protestantibusque Romanorum pontificum legatis; et denique an generalis ipsa synodus supra Romanum pontificem polleat potestate. At tres istas quaestiones, quae aliquando theologorum ingenia torquere consueverunt, ob quorumdam novas doctrinas, perperam in vulgus sparsas, liquido hic a S. Leone esse definitas, quis non videt? Illis namque non honoris titulo dumtaxat aliis episcopis praeesse datur, quibus caeteri episcopi parere tenentur; cum nemini jurisdictione privato parere teneamur, nec quidquam jure validum et ratum esse potest, cui protestationibus reclamationibus", + "candidate_score": 0.666893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_383_385", + "bdc_text": "Deinde ostendendum fuit , si qualiter de se profiteretur , Caesaris iussu et imperio , non pontificis nomine adesset , nos eo nomine ut hospitem et spectatorem et adiutorem pacis libenter laturos , ac gratias habituros esse : sin mandatum aliquod nobis offerret a Pontifice , et quod hic faceret , facere se aliqua Pontificis Romani autoritate declararet , nos iam principio protestaturos esse , nobis cum illo negotii nihil hic futurum . Cum iam omnia , quae quidem ad huiusmodi certamina parantur , transacta , et haec de colloquii futuri conditionibus disceptatio composita esse videretur , ecce novam et copiosam magis litigandi materiam adversarii invenerunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_284", + "psc_text": "beatissimo Petro cuperet declarari quid in ejus confessione laudatum sit. Si itaque S. Leo Ephesini concilii PP. allocuturus, cur, qua occasione, quove titulo imperatorem apostolicae sedis auctoritatem adhibuerit enarrat, non video quemadmodum quidam scriptores nimis fidenter asseveraverint eam synodum sola imperatoris auctoritate fuisse indictam atque coactam. Apostolicae utique sedis auctoritatem adhiberi petiit, ut divinis pareret institutis, et ut novum erroris germen radicitus evelleretur. Praeterea si imperator cupiebat ab apostolica sede, tamquam a divo Petro declarari quid in hujus confessione a Christo Domino laudatum fuerat, vix credi potest ita animo et opere tum Romanorum pontificum juribus repugnasse, iisque fuisse infensum, ut haec abolere quaesiverit. Et propterea omnem injuriam, quam tum apostolica sedes passa est, non in imperatorem, sed in ejus ministros, qui principis clementia, et maxime animi infirmitate, abusi sunt, rejiciendam esse constantissime propugnamus. Cujus quidem rei si alia argumenta exponere deberemus, illud unum abunde pro omnibus sufficeret, quod colligimus ex", + "candidate_score": 0.66686, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_103_105", + "bdc_text": "Quarta de primatu papae et potestate Ecclesiae : quae quidem quaestiones has habebat : An Petrus et huius successores potestatem supra ceteros aliquam ordinandi qualis et confirmandi caeteros , est , haberent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_65", + "psc_text": "jurisdictionis discretio dabatur: atque cum omnes ad apostolatum munus essent electi, unus vero solus caeteris praeeminebat. Quoniam (ait) et inter beatissimos apostolos in similitudine honoris fuit quaedam discretio potestatis. Et cum omnium par esset electio, uni tamen datum est, ut caeteris praeemineret. Auditne Quesnellus? Similes in characteris et dignitatis honore quem gradus non admittere satis est exploratum; dispares vero in potestatis praerogativa, quia unus caeteris debet praesidere: Qua ergo ratione, vel quibus Leonis verbis ductus, jurium aequalitatem inter episcopos jactare potuit Quesnellus? Non enim in jurisdictione exercenda, vel in judiciis ferendis omnes episcopi omnia sibi vindicare possunt. Cum, auctore eodem Leone, divina aeque ac ecclesiastica dispositione factum sit ut singuli in singulis provinciis essent quorum inter fratres prima haberetur sententia; et rursus quidam in majoribus urbibus constituti sollicitudinem susciperent ampliorem, per quos ad unam Petri sedem universalis Ecclesiae cura conflueret, et nihil usquam a suo capite dissideret. Si itaque toto", + "candidate_score": 0.666824, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_383_385", + "bdc_text": "Deinde ostendendum fuit , si qualiter de se profiteretur , Caesaris iussu et imperio , non pontificis nomine adesset , nos eo nomine ut hospitem et spectatorem et adiutorem pacis libenter laturos , ac gratias habituros esse : sin mandatum aliquod nobis offerret a Pontifice , et quod hic faceret , facere se aliqua Pontificis Romani autoritate declararet , nos iam principio protestaturos esse , nobis cum illo negotii nihil hic futurum . Cum iam omnia , quae quidem ad huiusmodi certamina parantur , transacta , et haec de colloquii futuri conditionibus disceptatio composita esse videretur , ecce novam et copiosam magis litigandi materiam adversarii invenerunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_490", + "psc_text": "adornanda Eusebii Caesariensis Latina Rufiniana editione. Haec itaque et id genus alia exempla, ad quae praestantissimi viri provocarunt ad explicandum divinum et apostolicum jus RR. PP. concessum pro appellationibus quibuscumque suscipiendis, in praesens praetermittimus, ne extra campum vagemur, neve ab aliis jam actum agere videamur. Insistimus dumtaxat laudato papae Julii testimonio, cui Eusebiani se opponere minime ausi sunt. Quis porro credet vaferrimam illam haereticorum factionem, odio atque furore contra Athanasium agitatam, siluisse, si falso Julius pro suis juribus tuendis et consuetudinem Ecclesiarum et apostolorum ordinationes et PP. doctrinam adduxisset, maxime cum eos exagitasset quod nimio ambitu laborarent et novis rebus studerent? 7. Sed hanc consuetudinem et divini juris exercitium quod non impugnarunt Eusebiani, negarunt saltem Quesnellus et Launoius. Qui quamvis concedant Julium Athanasii aliorumque causam anno 341 examinare 420 voluisse praesentibus etiam legatis, quos Ariani hunc miserant, dissimulant tamen fuisse absolutos, et suis sedibus restitutos, et tantummodo asserverant concilium Romanum", + "candidate_score": 0.666824, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_371_373", + "bdc_text": "Nam quia non venisse se pontificis , sed Caesaris nomine professus est , recta a nostris protestatione ut pontificis legatus exclusus non fuit . Sed longa post hanc orationem deliberatio et partium inter se , et seorsim , et partium cum legato Caesaris fuit , qui dum pontificis legato respondendum esset , quaereretur , intercessit . Caesaris legatus , tolerabilius iudicans pontificis authoritatem prorsus dissimulari , quam illius legatum , coram se teste , aliqua ignominia affici , cum crederet nostros protestatione contra pontificem gravi usuros esse , omni studio laboravit ut ne privatum , sed ut commune partis utriusque responsum daretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_426", + "psc_text": "videatur, quam S. Leo indicare voluit ea scribendi formula: Leo, et sancta synodus, quae Romae convenit. 15. Gravioris tamen momenti est altera illa fallacia, quam idem Quesnellus subjecit, qua unice usus est ad Romanorum pontificum auctoritatem elevandam, et inter angustissimos limites restringendam. Quapropter eum rogare oportet undenam hauserit S. Leonis legatos ad istud munus fuisse assumptos totius Occidentalis synodi mandato et delegatione? Eos autem e suo latere S. Leonem misisse, quocumque alio episcopo inconsulto nobis persuadent illae scribendi formulae: Quos e latere meo misi; qui vice mea sancto conventui vestrae fraternitatis intersint; qui vicem praesentiae meae implere sufficerent, et aliae hujusmodi, quas frequenter offendimus in epistolis, cum ante tum post Ephesinam synodum scriptis. Vel ergo Quesnellus dare debet in solo Romano episcopo totius Occidentis synodi auctoritatem residere, vel legatos illos solius Romani pontificis personam gesisse. Si primum, jam Romanus pontifex solus totius synodi habet auctoritatem, potest solus statuere, definire, judicare,", + "candidate_score": 0.666744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_145_147", + "bdc_text": "Data haec secunda Novembris , reddita vigesima et secunda fuit , palam ipsa quoque quaesitam , non vitatam per Praesides et legatum moram esse arguens . Erat enim de legato minime dubium . Quo nam enim pacto res ulla privata , quali in re illum hoc se tempore Vesontii occupavisse constabat , misso ad tantum colloquium audiendum Caesaris ad imperium legato obstare potuit ?", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_290", + "psc_text": "transcribere non piget, ut forte deducat, quod nos plene hactenus non sumus assecuti. « Nihil ergo (ait Quesnellus) certi affirmem: an occasione nuntii qui legatos anteverteret, an metu ne legati adire Augustam prohiberentur, quod certe accidit, ut ex epist. 41 satis apertum est. Nam altera epistola ad Pulcheriam breviter complectitur 378 ea quae per legatos scripta, et legatos retentos aliquamdiu Romae ex breviore epistola quam iterum ad Flavianum XII kalendas Julii accepimus: Cum ea (inquit) quae ipsi portabunt scripta sit plenius instruendus. Et rursus: Subsecuturos significo quos in hac re placuit destinare. » Priores has Quesnellii conjecturas minime esse spernendas ingenue fateor. Ea quoque admissa ratione qua asseverat legatos praepeditus fuisse, ne coram Pulcheria Augusta se sisterent, ut apparet ex tota laudata 41 epistola, in qua vehementer conqueritur ad eam non pervenisse epistolas quas in fidei causa per suos clericos direxerat. Et ibidem clericorum voce legatos ad Ephesinam synodum indicare", + "candidate_score": 0.666664, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_135_137", + "bdc_text": "Itaque tempus videri ad rem ut veniretur Orare , ut omni cum moderatione partes se praeberent , petere , ut Ferdinandi legatio , quae iam venisset , colloquio adhiberetur . Duas deinde epistolas , unam Caesaris , inscriptam utrique , alteram legati Granvellae , parti tantum alteri inscriptam , adhibuerunt . Iis epistolis excusare moram conabantur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_50", + "psc_text": "in fidei rebus versari. Epistolam enim illam 20 cui et Quesnellus institit, Leo Magnus hisce verbis orsus est: Cum Christianissimus et clementissimus imperator, sancta et laudabili fide pro Ecclesiae catholicae pace sollicitus, ad nos scripta transmiserit de his quae apud vos perturbationis strepitum commoverunt. Duo ergo Quesnellum hic distinguere oportebat, neutrumque praetermittere. Alterum ad imperialia scripta pertinebat, alterum vero ad Eutychis appellationem. Se mirari ait instructum esse de tantarum perturbationum strepitu dumtaxat ab ipso imperatore, et non primitus procurasse Flavianum ut (ait) nos insinuatio tuae relationis instrueret. 6. Ecclesiasticae ergo hierarchiae unitas, dispositio et forma exigebat ut de nuper exorta haeresi et de gravissimis perturbationibus inter Constantinopolitanum clerum excitatis summus pontifex a Flaviano episcopo instrueretur. Qui sane loquendi modus prorsus evertit illud aliud Quesnellianum commentum, quo videlicet confingit: « Quamdiu intra Constantinopolitanae Ecclesiae limites sese labes ista continuit, opus non fuit ut collegarum opem imploraret Flavianus. Episcopis nempe universis catholicam", + "candidate_score": 0.666657, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_586_588", + "bdc_text": "Interea Coloniensis Palatinusque legatus appellati eadem de re fuerunt . Verum ad has nostrorum legatorum doctorumque hominum querelas , altera Januarii praesides sic responderunt , ut primum in superiore sententia perstarent , deinde ut conditionem novam , eamque vel ad concordiam vel ad veritatis inquisitionem minime accomodatam inferrent . Volebant enim , ut ne acta per singula , sed summis tantum capitibus , in quibus partes aut convenissent , aut dissensissent , annotarentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_636", + "psc_text": "unam ad Marcianum augustum, alteram ad Anatolium, tertiam denique ad Julianum Coensem episcopum, in quibus mentionem facit jam de institutis ad novam synodum legatis, idcirco argumentari licet die septima kalendarum ejusdem mensis imperiales litteras recepisse, quibus synodum non amplius differri postulabat. Ad has litteras Quesnellus animadvertens, plane dissimulavit ea omnia quae summorum pontificum jura patefaciunt. Et dumtaxat stylum convertit ad exaggerandum quemadmodum Leo aegre tulerit synodum nec differri, nec fieri in Italia, et plus valuisse Anatolii Orientaliumque vota, quam sua. Non tamen erat in animo summi pontificis pacis consilia comperendinatione omittere. Vereor tamen nostrum interpretem pontificiae voluntatis scopum hisce divinationibus haud esse assecutum. Votis enim Marciani imperatoris potuisset Leo obsistere, ut sincere fassus in epistola hac occasione ad eumdem scripta. Cujus quippe voluntati non alia de causa obviare distulit, ne devoto principis arbitrio repugnare velle videretur. Ad haec verba animadvertat, quaeso, Quesnellus, et quotquot cum eo nugari solent. Credebamus clementiam", + "candidate_score": 0.666581, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_376", + "bdc_text": "Itaque Caesaris legatum orabant , ipse pro se ut pontificis legato responderet , quod maxime vellet , et quod optimum iudicaret :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_408", + "psc_text": "jam non video Quesnellum meliorem fecisse suam causam, cum ea non refellat quae in praecedentibus adduximus. 11. Atque imprimis adversarium rogare juvat quisnam fuerit qui oecumenicam synodum in tantarum rerum et perturbationum conflictu necessariam esse judicavit? Flavianusne, an summus pontifex S. Leo? Non Flavianus quidem quem apostolicam sedem dumtaxat appellasse vidimus, quemque de generali synodo nec cogitasse probabile et certissimum est; non solum quia ante quatuor menses strenue se opposuit rumori, quo perferebatur pro sua et Eutychetis causa synodum esse indicendam, sed quia ex Leonis epistolis evidenter colligimus ita suae appellationis libellum in pontificiorum legatorum manibus deposuisse, ut S. Leonem solum suae causae judicem habere vellet et postularet. Satis id indicant S. Leonis verba quae in epistola 42 legenda occurrunt. Nam, accepto per Hilarum diaconum sancti episcopi appellationis libello, tamquam unicus et supremus illius causae arbiter ad eum scribens, certiorem reddidit se nihil pro communi causa eorum quae agenda sunt", + "candidate_score": 0.666576, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_197_199", + "bdc_text": "Itaque veluti de iure suo cessissent urbes , consiliorum moderationem totam ad se Principes spectare crediderunt . Cum igitur nostri quidem pro se dicere , et legati libertatem retundere , praesides vero et adversarii hunc quidem minime offendere cuperent , nostris autem palam repugnare non possent , et in commune tamen respondendum esse contenderent , facile suffragiorum numero vincebant , tum etiam movebant . Si penitus nostri propositum pro se et seorsim respondendi urgerent , se quoque legato seorsim , sed extra publicum congressum et privatim in ipsius aedibus responsuros esse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_976", + "psc_text": "ob quorumdam novas doctrinas, perperam in vulgus sparsas, liquido hic a S. Leone esse definitas, quis non videt? Illis namque non honoris titulo dumtaxat aliis episcopis praeesse datur, quibus caeteri episcopi parere tenentur; cum nemini jurisdictione privato parere teneamur, nec quidquam jure validum et ratum esse potest, cui protestationibus reclamationibus ipsi pontificii legati se opponant. Immo tanto magis evidentissime explicatur Romanos pontifices supra concilia generalia auctoritate pollere, quanto fortius, cum Anatolius, tum Chalcedonenses Patres adhaerere et insistere contendebant decreto alterius generalis synodi ante sexaginta annos conscripto, cui Orientales ipsi in Theodosii augusti senioris gratiam et magni Nectarii honorem fuerant suffragati pro Constantinopolitanae sedis honore, privilegiis et praerogativis adaugendis. Canonem porro hunc, tum etiam omni effectu caruisse, quia Leonis praedecessores illum haud approbarunt, nec pro firmitate obtinenda Constantinopolitani PP. ad apostolicam sedem illum transmiserunt, S. P. asseverat. Persuasioni enim tuae (scribit S. Leo) in nullo penitus suffragatur quorumdam episcoporum ante sexaginta", + "candidate_score": 0.666389, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_367_369", + "bdc_text": "Sed introducti legati Pontificii causa haec fuisse videtur . Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur . Id ita fieri posse putabant , si legato pontificis , qui tum aderat , non pontificis , sed Caesaris nomine posito , non mandato rigido , sed hortatione blanda , non ad nos tantum , sed utramque ad partem instructo locum darent , atque ita ad nos inducerent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_178", + "psc_text": "sancita. Tertio commentum redoleret quod ad dissensiones tollendas, quae ob ingeniorum mobilitatem temporumque circumstantias in Constantinopolitana 354 Ecclesia antea exortae erant, vel ob Ephesiorum tumultum, vel ob metropolitanorum trium illarum provinciarum, Asianae videlicet, Ponticae et Thraciae ordinationes, Romani pontifices omne jus auctoritatemque exercuissent, ut Constantinopolitani praesules specialiter fierent participes privilegiorum sedis apostolicae, quos tamquam filios patri subjectos respicientes, summo studio complectebantur, etiam in iis quae ad ecclesiastici regiminis administrationem pertinebant. Quarto tandem qua ratione Anatolius fateri potuisset Constantinopolitanam Ecclesiam non generali quadam solum oeconomia Romanae Ecclesiae fuisse addictam, sed praecipuo quodam modo eidem conjungi ob Romanorum pontificum curam erga ipsam, quamque praeteritis temporibus sine intermissione exercuerunt, ecclesiastico statui utilia omnia disponentes? Quatuor haec, inquam, quae nostro cerebro non confinximus, sed ex genuinis hausimus fontibus, quomodo possent cum illis supposititiis juribus et privilegiis cohaerere, quorum vindicem Quesnellus contendit fuisse Flavianum, ne Eutychis causa deferretur, recognosceretur judicareturque a Romano pontifice? 12. Neque", + "candidate_score": 0.666327, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_371_373", + "bdc_text": "Nam quia non venisse se pontificis , sed Caesaris nomine professus est , recta a nostris protestatione ut pontificis legatus exclusus non fuit . Sed longa post hanc orationem deliberatio et partium inter se , et seorsim , et partium cum legato Caesaris fuit , qui dum pontificis legato respondendum esset , quaereretur , intercessit . Caesaris legatus , tolerabilius iudicans pontificis authoritatem prorsus dissimulari , quam illius legatum , coram se teste , aliqua ignominia affici , cum crederet nostros protestatione contra pontificem gravi usuros esse , omni studio laboravit ut ne privatum , sed ut commune partis utriusque responsum daretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_98", + "psc_text": "et non potius procurasse ut primitus nos (ait) insinuatio tuae relationis instrueret. Haec verba, ut diximus, indicant quemadmodum in similibus contentionis causis, in quibus de fidei articulis agebatur, Rom. pontifex erat instruendus simul et consulendus, ne de rerum gestarum fide posset ambigere. Addidit deinde statim: Accepimus enim libellum Eutychis presbyteri, qui se queritur, accusante Eusebio episcopo, immerito communione fuisse privatum, maxime cum vocatum se adfuisse testetur, nec suam praesentiam denegasset, adeo ut in ipso judicio libellum appellationis suae se asserat obtulisse, nec tamen fuisse susceptum. Hic loqui S. Leonem de appellatione sibi facta, quam ordinarie ecclesiasticum subeuntes judicium facere consueverant, nulli dubium est. An vero illam fecerit, vel non fecerit, opportuno tempore, cum videlicet proferebatur judicium, id Leonem latebat. Necdum plene de rebus quae contigerant fuerat instructus. Sed opportuno tempore Eutychen appellationem interposuisse eum credere oportebat. Nam ait, Eutyches videns appellationem suam non esse susceptam, compulsus est contestatorios libellos in", + "candidate_score": 0.666289, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_559_561", + "bdc_text": "Pontificiam Synodum ideo se recusasse , quia iudicem et adversarium eundem ferre minime voluissent . At istic minus futurum sibi periculi , quam hic : siquidem adversariorum articulis praepositis , sine ulla eorum pertractatione simpliciter sit aut contradicendum , aut assentiendum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_779", + "psc_text": "haereticum damnaverant, nulla habita prorsus ratione, quod submotis omnibus aequivocationibus et generalis concilii oecumenici decretis obtemperaverat, et in posterum summam cum ipso Cyrillo servavit concordiam. Quid mirum igitur, si judices clandestinas has Dioscori machinationes attendentes, scissamque esse synodum in duas contrarias factiones (Orientales enim tamquam orthodoxum Theodoretum praedicabant dicentes: Orthodoxum synodo, seditiosos foras mitte. Homicidas foras mitte ). Graviora adhuc metuentes, cum stomacho sunt interlocuti dicentes: Acclamationes istae populares neque episcopos decent, neque partes iuvant. Patiamini universorum fieri lectionem? Quid mirum, inquam, si adhuc ab incoeptis clamoribus desistere recusantes Aegyptii, ipsi judices serio, et ea qua pollebant auctoritate silentium cunctis indixerunt, universorumque latrocinii Ephesini Actorum jusserunt per Constantinum fieri lectionem? In harum porro rerum circumstantiis, quis non videt minus circumspecte, et magis praecipitanter, quam prudenter judices egissent, si Theodoreto episcopo inter judices locum dare deliberassent? Prius enim ex tota Actorum lectione inquirendum erat, an Dioscorus saltem aliquem coloratum titulum habuisset,", + "candidate_score": 0.66627, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_368_370", + "bdc_text": "Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur . Id ita fieri posse putabant , si legato pontificis , qui tum aderat , non pontificis , sed Caesaris nomine posito , non mandato rigido , sed hortatione blanda , non ad nos tantum , sed utramque ad partem instructo locum darent , atque ita ad nos inducerent . Neque consilium hoc illos fefellit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_446", + "psc_text": "» Ecce novum Quesnelli somnium. Jam sibi imaginatur adversarium David vicisse; canit victoriam, quod probaverit appellationes ad unicum Romanum pontificem ecclesiasticae consuetudini et synodorum juribus repugnare, cum potius lugere debuisset cladem sibi imminentem, ob gravissima commenta forte artificiose congesta, ad Romanorum pontificum auctoritatem elevandam et dejiciendam. Interim vero quid dicendum sit de epistola S. pontificis ad Galliarum episcopos, nostra scribendi ratio haud permittit referamus. De ea enim agemus in altero tomo Operum S. Leonis, vel hujus gesta recensentes post Chalced. concilium, ne temporum rationes confundere videamur. Dumtaxat in praesens annotamus nullam in ea fieri mentionem de Flaviani appellatione, circa quam nostra controversia versatur. Galliarum episcopos dumtaxat certiores facit de accepta ipsorum fidei professione synodaliter habita, qua subscripserunt epist. dogmaticae de Verbi incarnatione, quam jam pridem tamquam certam fidei regulam a cunctis sequendam scripserat ad Flavianum. Gratias agit Deo quod summa consensione absque concertationum strepitu evangelicae apostolicaeque traditioni adhaerere delegissent. Nec", + "candidate_score": 0.666215, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_606_608", + "bdc_text": "Illud autem , utrum pauciorum sententia sententiis divisis praeiudicare sententiae plurium , et utrum ea res ad Caesarem referri debere , nec ne , disputatione opus non habere . Eam rem ex uniuscuiusque consilio et commoditate constituendam esse . Eodem die , qui duodecimus Januarii fuit , nostri ad haec ita responderunt , se , quoniam ad postulationem suam , qua id agitur , ut omnium vox libera in hoc colloquio esset , de sua tantum parte responsum fuisset , intelligere eam de parte altera negatam sibi esse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_500", + "psc_text": "Igitur Julius quasi rationem reddere volens de iis quae a se ipso gesta fuerant, eos hisce verbis compellat: Oportebat igitur vos, dilectissimi, huc accedere, et nequaquam tergiversari, ut res ad finem deducatur. Id enim ratio requirit . . . . Venissent enim, ut dixi, si de sua causa bene sperassent. Numquam enim Eusebiani R. P. denegarunt jus evocandi Orientalium Ecclesiarum episcopos, neque se exemptos praedicarunt ab illo obsequii debito quo totius Christiani orbis Ecclesiae sanctae apostolicae Romanae sedi obtemperare tenentur. 9. Launoius tamen se ab harum rerum serie perstrictum intelligens, sequens effugium excogitavit, dicendo: Neque Julii papae decreto, neque Romanae synodi sententia Athanasium suae sedi restitutum; sed Sardicensium judicio, quae synodus, Romana synodo longe numerosior, quidquid a Romana synodo gestum fuerat confirmat. Pessimum ratiocinium contra omnes juris et dialecticae regulas constructum. Judicandi enim jus cum decreti jam lati exsecutione confundere satagit, ut inde male inferat Romanorum PP. judicia parum nihilumve", + "candidate_score": 0.666192, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_145_147", + "bdc_text": "Data haec secunda Novembris , reddita vigesima et secunda fuit , palam ipsa quoque quaesitam , non vitatam per Praesides et legatum moram esse arguens . Erat enim de legato minime dubium . Quo nam enim pacto res ulla privata , quali in re illum hoc se tempore Vesontii occupavisse constabat , misso ad tantum colloquium audiendum Caesaris ad imperium legato obstare potuit ?", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_307", + "psc_text": "nulla prorsus mentio Leonis summi pontificis habeatur, ad quem, spectatis omnibus juribus et praecedentium conciliorum consuetudine synodo praeesse pertinebat? Non video ergo quemadmodum plene Theodosius purgari possit ab ea nota, qua, circumventus a suis ministris, ultro manus praebuerit ad apostolicae sedis jura infringenda. Modo tandem difficultas redit, an Theodosius eodem tenore scripserit ad S. Leonem. Duo quidem consideranda occurrunt, quae Lupi opinioni patrocinari videntur. Alterum, quod jampridem in hoc capite a nobis discussum et enucleatum est, disserentes de divi Leonis epistola ad Ephesinam synodum. Aliud est testimonium Julii Puteolani ab ipso Lupo in medium adductum. Quoad primum attinet, gravissimae solum conjecturae occurrunt. Non enim hactenus ab eruditis Theodosii epistolae ad Leonem de indicta Ephesina synodo repertae sunt, ut certo statuere possimus has ejusdem fuisse tenoris cum divalibus ad Dioscorum directis. Unum dumtaxat exploratum est, numquam S. Leonem suspicatum fuisse quod praerogativa primatus et jus praesidendi synodo aliorum impotentia ipsi esset", + "candidate_score": 0.666189, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_135_137", + "bdc_text": "Itaque tempus videri ad rem ut veniretur Orare , ut omni cum moderatione partes se praeberent , petere , ut Ferdinandi legatio , quae iam venisset , colloquio adhiberetur . Duas deinde epistolas , unam Caesaris , inscriptam utrique , alteram legati Granvellae , parti tantum alteri inscriptam , adhibuerunt . Iis epistolis excusare moram conabantur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_40", + "psc_text": "pontificem accepisse asseverat? Si verba illa, spectato etiam dicendi ordine, alium verum sensum 325 sine ulla detorsione subeant, viri docti poterunt affirmare. At jam alterum momentum, quod ex ejusdem Leonis Operibus eruimus, non alium sensum subire posse indicabit. Semel et iterum sanctus pontifex duobus suis epistolis, 22 nimirum et 24, sibi redditas esse Flaviani epistolas cum synodalibus actis (sed nimis sero) ipsum Constantinopolitanum episcopum fecit certiorem, quarum epistolarum altera kal. Junii fuit conscripta, altera vero idibus ejusdem mensis, quando videlicet Flaviani legatum cum pleniori instructione Constantinopolim remisit. Non igitur necesse erat ut de hisce litteris cum synodalibus Actis acceptis amplius faceret mentionem, nisi, redeunte comite Pansophio, easdem litteras cum exemplaribus Actorum iterasset. Utrumque autem iterasse Flavianum, prodit Leonis epistola trigesima secunda, quae data est kal. Julii ejusdem anni. Cujus quippe epistolae initium cum istud sit: Litteras tuae dilectionibus accepi, cum gestis quae apud vos de fidei quaestione confecta sunt, facile", + "candidate_score": 0.666063, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_134_136", + "bdc_text": "Igitur vigesima Novembris die , quae secunda et vigesima constituti colloquii fuit , praesides postquam advenissent , vocatis in Curiam partibus , se suis a principibus praefectos colloquio legatos venisse , et audire paratos esse ostendebant . Itaque tempus videri ad rem ut veniretur Orare , ut omni cum moderatione partes se praeberent , petere , ut Ferdinandi legatio , quae iam venisset , colloquio adhiberetur . Duas deinde epistolas , unam Caesaris , inscriptam utrique , alteram legati Granvellae , parti tantum alteri inscriptam , adhibuerunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_40", + "psc_text": "pontificem accepisse asseverat? Si verba illa, spectato etiam dicendi ordine, alium verum sensum 325 sine ulla detorsione subeant, viri docti poterunt affirmare. At jam alterum momentum, quod ex ejusdem Leonis Operibus eruimus, non alium sensum subire posse indicabit. Semel et iterum sanctus pontifex duobus suis epistolis, 22 nimirum et 24, sibi redditas esse Flaviani epistolas cum synodalibus actis (sed nimis sero) ipsum Constantinopolitanum episcopum fecit certiorem, quarum epistolarum altera kal. Junii fuit conscripta, altera vero idibus ejusdem mensis, quando videlicet Flaviani legatum cum pleniori instructione Constantinopolim remisit. Non igitur necesse erat ut de hisce litteris cum synodalibus Actis acceptis amplius faceret mentionem, nisi, redeunte comite Pansophio, easdem litteras cum exemplaribus Actorum iterasset. Utrumque autem iterasse Flavianum, prodit Leonis epistola trigesima secunda, quae data est kal. Julii ejusdem anni. Cujus quippe epistolae initium cum istud sit: Litteras tuae dilectionibus accepi, cum gestis quae apud vos de fidei quaestione confecta sunt, facile", + "candidate_score": 0.665987, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_138_140", + "bdc_text": "In Caesaris epistola ostendebatur , Granvellam ad haec comitia destinatum , negotiis subitis impeditum esse , Caesarem orare , ut si ille in tempore non adesset , res tanta ne differreretur , nec sumptus frustra fierent , sed colloquio praefecti praesides pergerent , et illum ne expectarent . Data haec duodecimo Octobris cum esset , et reddenda sub primam colloquii diem fuisset , reddita vix tandem vigesima secunda est , viginti et duobus diebus per Praesides retenta , et serius , quam oportebat , partibus proposita . Itaque qua re se excusare volebant Praesides , eadem palam se in suspitionem iniectae morae vocabant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_266", + "psc_text": "certiorem Flavianum de legatorum profectione quid impedit? Non ita facile enim erat epistolarum commercium, nec ita expeditum et tutum, ut certo sibi persuadere posset quod, nullo interposito impedimento quod epistolarum et perlatorum cursum retardaret, ejus epistolae ex urbe Roma citissime Constantinopolim deferrentur. Quod ultro quidem dat ipse Quesnellus in dissertatione de Vita et Rebus a magno Leone gestis, affirmans S. pontificis animum quandoque fluctuasse, ut litterae quas ad imperatorem aliosque Orientalium miserat fideliter redderentur. Sed ne abscedamus ab ea agendi ratione quam cum Flaviano ipso idem S. Leo servavit, hic animadvertere juvabit, pluribus in epistolis, diversis quidem temporibus scriptis, ipsum certiorem reddidisse de acceptis synodalibus 373 gestis contra Eutychen Constantinopoli exaratis. Id testatur in epist. 32, quae scripta est duodecime kal. Julii. Rursus epistola 24, qua idibus Junii praecedentis haec synodalia Acta recepisse testatur. Tandem duodecimo kal. Junias, epist. 22, fatetur jam ad ipsius manus pervenisse Flaviani epistolas, quibus certior", + "candidate_score": 0.665964, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_367_369", + "bdc_text": "Sed introducti legati Pontificii causa haec fuisse videtur . Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur . Id ita fieri posse putabant , si legato pontificis , qui tum aderat , non pontificis , sed Caesaris nomine posito , non mandato rigido , sed hortatione blanda , non ad nos tantum , sed utramque ad partem instructo locum darent , atque ita ad nos inducerent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_416", + "psc_text": "a scriptoribus distincta non fuerint, liberum deinde fuit ipsis pro arbitrio ratiocinari, et in diversas sententias et opiniones abire, prout iis erit exploratum qui Launoii, Petri de Marca, Quesnelli, Joannis Davidis, aliorumque scripta lustrarunt. Verumtamen alias et alias horum scriptorum inter se dissidentium interpretationes in praesens hic subjicere supervacaneum arbitramur. Cum eorum nullus S. pontificis scribendi rationem fuerit assecutus; quamvis ad Sardicenses canones unice attendentes, variis divinationibus usi sint, de quibus verba facere in praesens praetermittimus, ut quantum possumus pedetentim in Quesnellianis dictis examinandis studium impendamus. « Non ergo ad unicum (ait) ex Occidentalibus episcopum cum provinciali vel dioecesana synodo provocatum est. » Sed quis cum veritate affirmavit, vel umquam affirmabit, hoc quod sibi imaginatur Quesnellus? Qui tantum bardus et plumbeus sit in hanc sententiam abibit. Nos tamen non ideo Romanum pontificem cum provinciali aut dioecesana synodo appellatum dicimus, quod Romam adventante Hilaro, S. Leonis ad Ephesinam synodum legato, quando", + "candidate_score": 0.665923, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_145_147", + "bdc_text": "Data haec secunda Novembris , reddita vigesima et secunda fuit , palam ipsa quoque quaesitam , non vitatam per Praesides et legatum moram esse arguens . Erat enim de legato minime dubium . Quo nam enim pacto res ulla privata , quali in re illum hoc se tempore Vesontii occupavisse constabat , misso ad tantum colloquium audiendum Caesaris ad imperium legato obstare potuit ?", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1032", + "psc_text": "epistolae sanctitatis vestrae subdiderant, jam viderentur satisfecisse praeteritis. Duo alia praeterea suae resipiscentiae argumenta in hac epistola profert. Alterum pertinet ad initam pacem et summam conjunctionem quam cum Romano pontifice Leone in posterum habere et inviolabili nexu conservare desiderat. Alterum vero respicit praecedentem sui ambitus culpam, quam a se amolitur, eamque in cleri sui episcoporumque Orientalium studium refundit. Illud unum addens, quod Quesnelliana et Launoii commenta maxime evertit, affirmando Chalcedonensium gestorum vim omnem et confirmationem auctoritati apostolicae sedis fuisse reservatam. Cum et sic (ne inepte fabulari videar Anatolii verba subjicio) cum et sic gestorum vis omnis et confirmatio auctoritati vestrae beatitudinis fuerit reservata. 533 5. Hisce ergo litteris acceptis non distulit S. Leo responsum dare Anatolio, et nihil minuens de pontificia majestate, firmum incommutabileque propositum in ejus mentem revocat, quo curae communis gratiae debuisset studere, ne ullam anxietatem sibi ingereret. Subjicit se optasse in ecclesiasticis curis talem habere consortem quales", + "candidate_score": 0.665916, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_582_584", + "bdc_text": "Sed sperare se , Praesides autoritatem suam interposituros , ac effecturos esse , ut aliquando veritate patefacta , uno sensu , una voce , omnes Ecclesiae Christum celebrent ac glorificent . Petere denique , ut benigne sibi ad haec respondeatur . Hanc fratrum postulationem quam ipsam quoque verbis quibus est habita propemodum reddidimus , legati principum evangelicorum una cum sua praesidibus et proposuerunt , et placere sibi ostenderunt , simulque ut res tam diu producta aliquem saltem exitum inveniret , petiverunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_284", + "psc_text": "beatissimo Petro cuperet declarari quid in ejus confessione laudatum sit. Si itaque S. Leo Ephesini concilii PP. allocuturus, cur, qua occasione, quove titulo imperatorem apostolicae sedis auctoritatem adhibuerit enarrat, non video quemadmodum quidam scriptores nimis fidenter asseveraverint eam synodum sola imperatoris auctoritate fuisse indictam atque coactam. Apostolicae utique sedis auctoritatem adhiberi petiit, ut divinis pareret institutis, et ut novum erroris germen radicitus evelleretur. Praeterea si imperator cupiebat ab apostolica sede, tamquam a divo Petro declarari quid in hujus confessione a Christo Domino laudatum fuerat, vix credi potest ita animo et opere tum Romanorum pontificum juribus repugnasse, iisque fuisse infensum, ut haec abolere quaesiverit. Et propterea omnem injuriam, quam tum apostolica sedes passa est, non in imperatorem, sed in ejus ministros, qui principis clementia, et maxime animi infirmitate, abusi sunt, rejiciendam esse constantissime propugnamus. Cujus quidem rei si alia argumenta exponere deberemus, illud unum abunde pro omnibus sufficeret, quod colligimus ex", + "candidate_score": 0.665912, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_387_389", + "bdc_text": "Itaque nostri homines trahi de industria rem , et colloquium simulari , non quaeri , videntes , causam diligentius circumspicere coeperunt . De ea re antequam ad iuramenti formam venio , paucis est dicendum . Quanquam enim haec sententia pontificis Romani multis iam annis fuit , ut ne colloquium nobiscum iustum ullum haberetur , tamen quia id nostri semper urserunt , simulare saltem aliquem congressum adversariis necesse fuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_805", + "psc_text": "adversitas; ne quod per se probatur reprobum, silentii praejudicio videatur oppressum. Ex quibus loquendi formulis perspicue concipimus quemadmodum, et Romanorum pontificum, et episcoporum jura serventur in synodis, singuli convenientem sibi auctoritatem jurisdictionemque exercentes: Fidei enim causae cum apostolici symboli regulis Romani pontifices conferunt, suaque judicia speciali S. Spiritus afflatu pronuntiant ad haereses evertendas. Sed cum factiosorum virorum studium in eo stet, ut sinceram Christi doctrinam evertant, et ea dogmata genuina quae ab apostolis derivata sunt oppugnare et prorsus abolere quaerunt. Quare maxima sollicitudine Rom. pontifices suas definitiones episcopis in synodis coalescentibus proponunt, ut inde necessarium praebeant assensum. Quem quidem non sine examine exhibere debent, potissimum quod negotium illis est agendum cum laesae fidei hominibus, qui, pervicacius perniciosis erroribus adhaerentes, omnino repugnant se iis decretis submittere, quae praeter anathematis sententiam alias etiam poenas, depositionis nimirum, degradationis, exsilii, secum habent conjunctas. Igitur dicat Quesnellus, amabo, quo sensu, quave de causa, episcoporum auctoritatem", + "candidate_score": 0.665911, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_321_323", + "bdc_text": "alteraque haec super articulis disceptatio fuit . Ad haec iterum Praesides , nobis omnia , ut prius , recusare , et in sententia sua persistere , constitutam colloquio rationem Hagnoae fuisse , eam mutare se non posse . Itaque nec alium auditorem , quam qui in ipso colloquio versaretur , admittere .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_228", + "psc_text": "provinciali synodo ordinarie absoluto, et de sententia jam lata; cujus Acta nonnisi ab unico, et supremo judice poterant infirmari, aut rescindi, vel reprobari, aut rata haberi? Si aliquod hac de re certum testimonium desideramus, consulere juvabit unum S. Petrum Chrysologum, quem cum Eutyches per epistolas interpellasset, ut vindicem suae causae se haberet, sine ambagibus et ulla prolatatione eidem respondit: In omnibus autem hortamur te, frater honorabilis, ut his quae a beatissimo papa Romanae civitatis scripta sunt obedienter attendas, quoniam beatus Petrus, qui in propria sede vivit et praesidet, praestat quaerentibus fidei veritatem. Nos enim pro studio pacis et fidei extra consensum Romanae civitatis episcopi causas fidei audire non possumus. Videat Quesnellus! Solus B. Petrus, qui in propria sede vivit et praesidet, praestat quaerentibus fidei veritatem. Nec quisquam alius episcopus proprio jure extra consensum Romani episcopi causas fidei audire potest. Solida necne vel infirma sint quae hactenus in tribus hisce de", + "candidate_score": 0.665885, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_144_146", + "bdc_text": "Eius epistolae finis voluntatem et studium erga veterem religionem conservandam singulare parti adversariae pollicebatur . Data haec secunda Novembris , reddita vigesima et secunda fuit , palam ipsa quoque quaesitam , non vitatam per Praesides et legatum moram esse arguens . Erat enim de legato minime dubium .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1056", + "psc_text": "de Alexandrina Ecclesia semper habuisse, variis argumentis in harum Exercitationum cursu ipsi jam observavimus, quae quidem tanto magis augebatur, quanto majores erant necessitates quibus premebatur, et R. pontificem prospicere oportebat. 538 CAPUT XII ET ULTIMUM. Summum tandem studium usque ad vitae exitum S. Leo adhibuit in firmandis Chalcedonensibus decretis, in reparanda Alexandrinae Ecclesiae clade, et in haereticis Eutychianis exstinguendis. 1. Verbis haudquaquam explicare possemus S. P. Leonis studium in reparanda Alexandrinae Ecclesiae clade, nisi ejusdem agendi ratio post Proterii mortem adhibita perspicue illud patefaceret. Sed praeter momenta illa quae jam in superioribus ad hanc veritatem ostendendam a nobis adducta sunt, et alia supersunt ex quibus apprime cognoscimus S. Leonem reliquos suae mortalis vitae dies insumpsisse ut omnes Eutychianos conatus et molitiones eluderet, compesceret, attereret; Chalcedonensem synodum tueretur; catholicam fidem sustineret, et orthodoxos episcopos oppressos, et seditiosorum factione exsulatum abire coactos, ab aerumnis quas patiebantur eximeret. Colligimus id potissimum ex epistola", + "candidate_score": 0.665843, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_367_369", + "bdc_text": "Sed introducti legati Pontificii causa haec fuisse videtur . Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur . Id ita fieri posse putabant , si legato pontificis , qui tum aderat , non pontificis , sed Caesaris nomine posito , non mandato rigido , sed hortatione blanda , non ad nos tantum , sed utramque ad partem instructo locum darent , atque ita ad nos inducerent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_284", + "psc_text": "beatissimo Petro cuperet declarari quid in ejus confessione laudatum sit. Si itaque S. Leo Ephesini concilii PP. allocuturus, cur, qua occasione, quove titulo imperatorem apostolicae sedis auctoritatem adhibuerit enarrat, non video quemadmodum quidam scriptores nimis fidenter asseveraverint eam synodum sola imperatoris auctoritate fuisse indictam atque coactam. Apostolicae utique sedis auctoritatem adhiberi petiit, ut divinis pareret institutis, et ut novum erroris germen radicitus evelleretur. Praeterea si imperator cupiebat ab apostolica sede, tamquam a divo Petro declarari quid in hujus confessione a Christo Domino laudatum fuerat, vix credi potest ita animo et opere tum Romanorum pontificum juribus repugnasse, iisque fuisse infensum, ut haec abolere quaesiverit. Et propterea omnem injuriam, quam tum apostolica sedes passa est, non in imperatorem, sed in ejus ministros, qui principis clementia, et maxime animi infirmitate, abusi sunt, rejiciendam esse constantissime propugnamus. Cujus quidem rei si alia argumenta exponere deberemus, illud unum abunde pro omnibus sufficeret, quod colligimus ex", + "candidate_score": 0.665754, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_368_370", + "bdc_text": "Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur . Id ita fieri posse putabant , si legato pontificis , qui tum aderat , non pontificis , sed Caesaris nomine posito , non mandato rigido , sed hortatione blanda , non ad nos tantum , sed utramque ad partem instructo locum darent , atque ita ad nos inducerent . Neque consilium hoc illos fefellit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_542", + "psc_text": "recte habere probaverit. At quae libera potestas esset in Romanis pontificibus ad quodcumque probaverint, si ipsi jure non possent judicare, vel mittere de latere presbyteros, ut audiant negotium, propter quod appellans provocavit? Profecto si PP. 430 plenam Rom. pontificibus potestatem non adjudicarent, sed ad unum novum concilium dumtaxat pontificia jura restringere voluissent, aliam loquendi phrasim adhibere debebant, cum inter multa media apta pro nova rerum cognitione, libera facultas ipsis data sit illud eligere quod aptius et convenientius a prudentissimo eorum judicio judicabitur. Id expresse innuunt postrema illius mox recensiti canonis verba. Nimis interim Quesnellus sibi blandiendo laetitiam affectare intendit, quod Flaviani causam ad generalem synodum fuisse delatam vigore appellationis unice Sardicensibus canonibus innixae probare potuerit; et praeterea, variis adhibitis contortis interpretationibus, quas omnino fallaces esse in praecedenti Exercitatione ipsi perspicue probavimus, stylum censorium in Joannem David iterum convertit, huncque tamquam lusorem illusoremque exagitat, quod scripserit Flavianum ad unicum et solum", + "candidate_score": 0.665683, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_376", + "bdc_text": "Itaque Caesaris legatum orabant , ipse pro se ut pontificis legato responderet , quod maxime vellet , et quod optimum iudicaret :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_387", + "psc_text": "libellum appellationis dari ei ad quem appellatum est, qui litigatori decernat apostolos, id est litteras dimissorias. Atque tandem in medium profert Pauli exemplum a praeside Festo ad Caesarem appellantis: Non alteri (ait) quam ipsi praesidi vocem appellantis direxit. Jam vero Flavianus a Dioscoro ejusque infausta synodo appellans ad aliud concilium, cuinam suum tradidisset libellum, nisi legatis Romanis, qui fere soli iniquis Dioscori molitionibus non consenserant? Debuisse autem Flavianum pontificiis legatis appellationis libellum porrigere, sequentibus quatuor rationibus probare assumit. Primo quia Dioscorus, omnia per vim et impotentiam agens, nullam juris formam servari permisisset; secundo quia omnes synodi praesules captivas manus Dioscoro dederunt; tertio quia Occidentales maxime episcopos Flavianus appellabat, ut et Theodoretus, ac proinde necesse erat ut patriarchae ac omnium primati innotesceret Flaviani appellatio. Denique ad universale totius Ecclesiae concilium provocanti quis potius adeundus est cum appellationis libello, quam is qui et Ecclesiae totius apex summus, et in fidei causa universalis", + "candidate_score": 0.665597, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_371_373", + "bdc_text": "Nam quia non venisse se pontificis , sed Caesaris nomine professus est , recta a nostris protestatione ut pontificis legatus exclusus non fuit . Sed longa post hanc orationem deliberatio et partium inter se , et seorsim , et partium cum legato Caesaris fuit , qui dum pontificis legato respondendum esset , quaereretur , intercessit . Caesaris legatus , tolerabilius iudicans pontificis authoritatem prorsus dissimulari , quam illius legatum , coram se teste , aliqua ignominia affici , cum crederet nostros protestatione contra pontificem gravi usuros esse , omni studio laboravit ut ne privatum , sed ut commune partis utriusque responsum daretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_144", + "psc_text": "atque depictas. Sed adhuc progreditur Quesnellus dicendo: « Licet porro idem pontifex totam ad se causam pertraxisse 347 videatur, » cum et de singulis instrui postulat, et de Flaviani silentio conqueritur: « Cum studere (inquit) debuerit primitus nobis cuncta reserare, non ita tamen est reipsa; similiter enim aliorum episcoporum quilibet, ad cujus sententiam per appellationis libellum provocaretur, et de negotio instrui postularet, et de silentio querelas moveret. Merito ergo ac potiori jure totius facti rationem et notitiam volebat sibi Leo deferri, et quidem primitus utpote primati, cui de eo cum caeteris ac prae caeteris decernundum erat, si appellationi locus dabatur. » 3. At mendacia veritatis coloribus et umbris larvata detegamus. Incassum imprimis, et omnino male, Constantini monachi testimonium Flaviani verbis Quesnellus opponi affirmaret, si utriusque loquendi modus in eumdem prorsus finem tenderet. Constantinus, ut Quesnellus etiam asseverat, haereticus et mendacissimus homo, testatus est Eutychen alios patriarchas, principalium Ecclesiarum metropolitas, horumque", + "candidate_score": 0.665595, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_367_369", + "bdc_text": "Sed introducti legati Pontificii causa haec fuisse videtur . Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur . Id ita fieri posse putabant , si legato pontificis , qui tum aderat , non pontificis , sed Caesaris nomine posito , non mandato rigido , sed hortatione blanda , non ad nos tantum , sed utramque ad partem instructo locum darent , atque ita ad nos inducerent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_446", + "psc_text": "» Ecce novum Quesnelli somnium. Jam sibi imaginatur adversarium David vicisse; canit victoriam, quod probaverit appellationes ad unicum Romanum pontificem ecclesiasticae consuetudini et synodorum juribus repugnare, cum potius lugere debuisset cladem sibi imminentem, ob gravissima commenta forte artificiose congesta, ad Romanorum pontificum auctoritatem elevandam et dejiciendam. Interim vero quid dicendum sit de epistola S. pontificis ad Galliarum episcopos, nostra scribendi ratio haud permittit referamus. De ea enim agemus in altero tomo Operum S. Leonis, vel hujus gesta recensentes post Chalced. concilium, ne temporum rationes confundere videamur. Dumtaxat in praesens annotamus nullam in ea fieri mentionem de Flaviani appellatione, circa quam nostra controversia versatur. Galliarum episcopos dumtaxat certiores facit de accepta ipsorum fidei professione synodaliter habita, qua subscripserunt epist. dogmaticae de Verbi incarnatione, quam jam pridem tamquam certam fidei regulam a cunctis sequendam scripserat ad Flavianum. Gratias agit Deo quod summa consensione absque concertationum strepitu evangelicae apostolicaeque traditioni adhaerere delegissent. Nec", + "candidate_score": 0.665593, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_586_588", + "bdc_text": "Interea Coloniensis Palatinusque legatus appellati eadem de re fuerunt . Verum ad has nostrorum legatorum doctorumque hominum querelas , altera Januarii praesides sic responderunt , ut primum in superiore sententia perstarent , deinde ut conditionem novam , eamque vel ad concordiam vel ad veritatis inquisitionem minime accomodatam inferrent . Volebant enim , ut ne acta per singula , sed summis tantum capitibus , in quibus partes aut convenissent , aut dissensissent , annotarentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_914", + "psc_text": "Patres rogarunt ut aliquid constituere dignarentur. Judices sibi cavere consuluerunt a dicenda sententia, et affirmarunt causam ad synodum pertinere, atque nulla interposita mora abscesserunt, eosdemque apostolicae sedis legati secuti sunt. Nihilominus tamen PP. superstites, qui tum aderant, varios canones ediderunt; 30, ut habent Graeci codices, quos Gentianus Herveto interpretatus est, ut 508 in Labbei collectione apparet; Latini autem 28, ex quibus postremus est de Constantinopolitana sede in quo renovatum et confirmatum fuit quod sub Theodosio seniore, Nectarii tempore, in oecumenico concilio de ejus patriarchatu fuerat statutum. Quod cum legati pontificii cognovissent, sequenti die, hoc est kalendis Novembris, irritos reddere volentes injustos Anatolii conatus, petierunt, ut ait Liberatus diaconus, ut rursus convenirent cum judicibus ad concilium. Quibus requirentibus a concilio quid pridie fuerit ordinatum, lectis gestis, cognoverunt. Jussum itaque est decretum pridie illius diei sancitum legi; post cujus lectionem, illi adjacens subscriptio episcoporum recitata est, primoque loco positus Anatolius. Jure apostolicae", + "candidate_score": 0.665493, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_377_379", + "bdc_text": "sibi vero aut necessitudinem hanc adimeret , aut libere respondendi locum faceret . Post longam decertationem hoc denique legatus a nostris impetravit , ut legato Pontificis , ceu privato homini , omni pontificis mentione omissa , responderetur . In eo igitur responso actae primum pro ista ad pacem hortatione gratiae , tum studium et voluntas erga concordiam declarata , verbis utrunque paucis fuit , omni pontificis mentione praetermissa .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_435", + "psc_text": "demandatum fuisse munus agendi personam summi pontificis, hujusque locum tenendi; postremos autem destinatos fuisse, ut totius Occidentalis sanctae synodi sententiam oecumenico concilio exponerent. Diversitas ergo haec personarum et legationum plane evertit illud Quesnellianum commentum, quo auctor contendebat legatos apostolicae sedis omnium Occidentalium nomine interfuisse synodo, omniumque personam egisse. 17. Hanc deinde diversitatem pariter ex Actis Ephesini generalis concilii colligimus: neque urgemur verbis S. Cyrilli a Quesnello recitatis. Nam S. Cyrillus quamvis ibidem distinctam non faciat mentionem singulorum legatorum, tamen sine nominum expressione indicat eos qui apostolicae sedis locum tenebant, et deinde eos quos Occidentalis synodus sub Coelestino coacta instituerat; idcirco dixit: Deposuerunt enim supplentes locum sedis apostolicae, totiusque synodi sanctissimorum Deoque dilectissimorum Occidentalium episcoporum. Utrosque autem legatos suam operam impendere debuisse aequanimiter pro apostolicae sedis juribus, patet ex commonitorio quod idem S. Coelestinus ipsis dederat, praecipiendo ut Ephesum convenientibus, ad S. fratrem et coepiscopum nostrum Cyrillum consilium omne converterent, et", + "candidate_score": 0.6653, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_383_385", + "bdc_text": "Deinde ostendendum fuit , si qualiter de se profiteretur , Caesaris iussu et imperio , non pontificis nomine adesset , nos eo nomine ut hospitem et spectatorem et adiutorem pacis libenter laturos , ac gratias habituros esse : sin mandatum aliquod nobis offerret a Pontifice , et quod hic faceret , facere se aliqua Pontificis Romani autoritate declararet , nos iam principio protestaturos esse , nobis cum illo negotii nihil hic futurum . Cum iam omnia , quae quidem ad huiusmodi certamina parantur , transacta , et haec de colloquii futuri conditionibus disceptatio composita esse videretur , ecce novam et copiosam magis litigandi materiam adversarii invenerunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_976", + "psc_text": "ob quorumdam novas doctrinas, perperam in vulgus sparsas, liquido hic a S. Leone esse definitas, quis non videt? Illis namque non honoris titulo dumtaxat aliis episcopis praeesse datur, quibus caeteri episcopi parere tenentur; cum nemini jurisdictione privato parere teneamur, nec quidquam jure validum et ratum esse potest, cui protestationibus reclamationibus ipsi pontificii legati se opponant. Immo tanto magis evidentissime explicatur Romanos pontifices supra concilia generalia auctoritate pollere, quanto fortius, cum Anatolius, tum Chalcedonenses Patres adhaerere et insistere contendebant decreto alterius generalis synodi ante sexaginta annos conscripto, cui Orientales ipsi in Theodosii augusti senioris gratiam et magni Nectarii honorem fuerant suffragati pro Constantinopolitanae sedis honore, privilegiis et praerogativis adaugendis. Canonem porro hunc, tum etiam omni effectu caruisse, quia Leonis praedecessores illum haud approbarunt, nec pro firmitate obtinenda Constantinopolitani PP. ad apostolicam sedem illum transmiserunt, S. P. asseverat. Persuasioni enim tuae (scribit S. Leo) in nullo penitus suffragatur quorumdam episcoporum ante sexaginta", + "candidate_score": 0.665244, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_144_146", + "bdc_text": "Eius epistolae finis voluntatem et studium erga veterem religionem conservandam singulare parti adversariae pollicebatur . Data haec secunda Novembris , reddita vigesima et secunda fuit , palam ipsa quoque quaesitam , non vitatam per Praesides et legatum moram esse arguens . Erat enim de legato minime dubium .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_803", + "psc_text": "bonitatis dispensante, perventum est. Non me tamen latet vel Quesnellum veterum editorum nonnullas lectiones ab hujus epistolae textu expunxisse, novas subsidio, ait ipse, suorum codd. induxisse, vel ad calcem secundi tomi varias annotationes pro suo arbitrio conscripsisse; ut videlicet quod maxime habebat in votis lectoribus suaderet. O utinam qui novam judiciorum formam in Ecclesiam inducere laborant, ut apostolicae sedis auctoritatem dejiciant, oculos conjicerent in hujus epistolae capite; atque, omni submota violenta interpretatione, discrimen illud intelligerent quod S. Leo intercedere indicavit inter canonicum judicium atque consensum, inter jura quae primae sedi conveniunt et ea quae de episcopis 486 in synodi coalescentibus praedicantur! Non enim tot tantasque gravissimas excitassent quaestiones erroneas et schismati affines, in quibus episcoporum auctoritatem ultra debitos fines conantur extendere, ut Romanorum pontificum jurisdictionem inter nimis arctos limites restringant. Verumtamen adversariorum conatus magis rerum veritati prosunt, quam obesse possint, cum, eodem Leone auctore, Ipsa veritas, et clarius renitescit, et", + "candidate_score": 0.66521, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_309_311", + "bdc_text": "Quod autem ad Nornbergense Augustenseque pactum attineret , si intra hanc formam consisterent , periculi nihil esse . Hoc responsum quoniam nostrarum praecipuarum postulationum alteram de legatis reliquis adhibendis manifeste , alteram de suffragiis non notandis obscure per ambages reiiciebat , postulationem autem alteram de exemplaribus ridiculam , alteram de statuum multitudine aeque levem inferebat , nostri paucis hunc in modum exceperunt . Adhuc se ita , ut prius , postulare , ut caeteri , qui huc legati venissent , ad suffragiorum numerum non destinati , colloquio Interessent :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_224", + "psc_text": "Quare noster adversarius sibi nimium blandiens suam appendicem hisce clausit verbis. « Certe haec sola posteriora verba: Ad vos, religionis defensores, etc., meridiano sole patefaciunt non ad unum, sed ad plures missum fuisse hoc qualecumque scriptum. » At quidem ex mea sententia non majus robur Quesnelli conjecturae ex istis, quae ejus appendicem claudunt, obtinere potuerunt. Nam quamvis, ut diximus, in illa epigraphe honoris nomina desiderentur, id forte amanuensis vitio dare oportet, cum aliunde ex illis vocibus, ad papam urbis Romae Leonem, id omne habeamus, unum dumtaxat nominari, cui juxta primatus ecclesiastici jura de fidei negotiis et de presbyterorum depositione spectabat judicare. Fateor deinde nullam expressam apostolicae sedis mentionem haberi, omisisse quoque illius splendorem et praerogativas praedicare. Quid tamen? Ergo scriptum hoc, qualecumque sit, ad plures fuit missum? Figmentum apage! Non consuevit imprimis Eutyches in suis conscribendis epistolis atque libellis se exercere in praedicandis splendore et praerogativis eorum ad quos provocabat.", + "candidate_score": 0.665162, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_376", + "bdc_text": "Itaque Caesaris legatum orabant , ipse pro se ut pontificis legato responderet , quod maxime vellet , et quod optimum iudicaret :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_386", + "psc_text": "datum appellationis libellum, at vero ad quem appellatum sit prorsus non lego. Hinc occasionem arripit exagitandi Joannem David, qui scripsit perspicuum esse Romanum pontificem fuisse appellatum, cum necesse sit omnem appellationem alicui judici deferri. Cum igitur Flavianus libellum appellationis legatis dedit, in eis jurisdictionem agnovit recipiendae appellationis. Quod ipsis jus haudquaquam tamquam hominibus privatis convenire poterat; unde necesse est ut tamquam papae legatis libellum tradiderit, quia pontificem pro idoneo appellationis discutiendae judice agnovit. Eum ergo exagitat quod ita scripsisset recedendo a regulis jurisdicendi, ignoraveritque quod nemo nescit qui forum a limine salutavit. Subjicit deinde idem Quesnellus, secundum juris Romani formam, libellum appellationis dari ei ad quem appellatum est, qui litigatori decernat apostolos, id est litteras dimissorias. Atque tandem in medium profert Pauli exemplum a praeside Festo ad Caesarem appellantis: Non alteri (ait) quam ipsi praesidi vocem appellantis direxit. Jam vero Flavianus a Dioscoro ejusque infausta synodo appellans ad aliud concilium,", + "candidate_score": 0.665132, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_357_359", + "bdc_text": "Pontifex magno cunctos ad liberum concilium studio , et expectatum a vobis , et sepe etiam postulatum , vocavit . Verum ubi id indixit , et legati nostri repulsi , et mandata contempta , et denique res omnis infecta fuit . Quanquam autem coactus tum quidem concilium differre reiicereque , et id propositum iisdem de causis mutare est , tamen id eo consilio distulit , ut tempus idoneum nactus , id quod coepisset , aliquando persequeretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_261", + "psc_text": "neque cuicumque alteri, licitum fuisse, sine aperta haereseos et contumaciae nota resilire ab iis quae a S. Petri cathedra, verae fidei columna et firmamento, sequenda proponebantur. 11. Interim autem apostolicae sedis legati, de omnibus quae jam in Eutychiano negotio contigerant instructi, et de singulis in Ephesina synodo agendis scriptum commonitorium a summo pontifice accipientes, incunctanter itineri se committunt. Cunctorum enim Eutychianorum artes 372 S. Leonem eludere necessum erat. Qui praetextu malorum in Orientem ob novam haeresim gliscentium, imperatoris animum induxerunt ad brevissimum tempus praestituendum, quo episcopi apud Ephesum convenirent. Celerrime igitur suum iter eos aggredi oportebat, ad Dioscori caeterorumque voluntatem frustrandam, qui in votis habebant ut concilium generale ageretur sine Romano pontifice, qui per seipsum immediate vel per suos legatos eidem praesideret. Hinc ergo minime Quesnello subscribere possumus, qui in dissertatione de Vita et Rebus a magno Leone gestis, tum in notis ad epistolam 32, cuidam corruptae lectioni ex Grim.", + "candidate_score": 0.665122, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_144_146", + "bdc_text": "Eius epistolae finis voluntatem et studium erga veterem religionem conservandam singulare parti adversariae pollicebatur . Data haec secunda Novembris , reddita vigesima et secunda fuit , palam ipsa quoque quaesitam , non vitatam per Praesides et legatum moram esse arguens . Erat enim de legato minime dubium .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_126", + "psc_text": "in eo versatur an Eutyches S. Leoni mentitus sit: nam ex monumentis quae habemus non sincere colligimus an judicii tempore et adhuc in concilio sedentibus Patribus palam et publice appellaverit. Quamvis sententiam in eum latam recusasse certissimum sit, et in archimandritae munere perstitisse quoadusque nova inquisitio novumque judicium institueretur. Si igitur latam in eum sententiam recusavit, si pariter alium judicem per suum libellum interpellavit, se huic sententiae submittendo, quid aliud facere debuisset ut eum vere appellasse diceremus? 12. Hinc haud facile moveri potuimus ex iis quae in consequentibus scripsit Quesnellus ad exaggerandam potius suam eruditionem, quam ad exagitandum Joannem David, utpote Petro de Marca refragantem, cujus partes, peregrinam satis et asperam viam ineundo, se assumere confinxit, cum archiepiscopus Parisiensis apostolicae sedi hoc jus denegare tam confidenter ausus non sit, pro quo in praesentiarum verba edimus. Idem enim cl. doctissimusque Parisiensis Ecclesiae antistes Romanis pontificibus jus asseruit in judicandis Orientalium causis", + "candidate_score": 0.665098, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_357_359", + "bdc_text": "Pontifex magno cunctos ad liberum concilium studio , et expectatum a vobis , et sepe etiam postulatum , vocavit . Verum ubi id indixit , et legati nostri repulsi , et mandata contempta , et denique res omnis infecta fuit . Quanquam autem coactus tum quidem concilium differre reiicereque , et id propositum iisdem de causis mutare est , tamen id eo consilio distulit , ut tempus idoneum nactus , id quod coepisset , aliquando persequeretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_130", + "psc_text": "An recordatus est doctissimus antistes veteres recusationem pro appellatione accepisse? An non animadvertit ad Rustici annotationem, qua fassus est, sententiam a Constantinopolitana synodo in Eutychen latam suspensam fuisse vigore litterarum 344 S. Leonis? Nec quidquam conficit quod objiciat Eutychen appellasse alias sedes, quia appellavit synodos Romanam, Alexandrinam, Hierosolymitanam et Thessalonicensem; sed clanculum, et in aurem Patricii Florentii, post judicium factum et post solutam synodum. At haec repugnant cum iis quae testatus est Basilius episcopus, qui recogitans ad ea quae jampridem a pluribus mensibus contigerant, testatus est quod adhuc conventu sedente, et forte cum sententiam in se latam recusavit, se totum commisit ad judicium Romani et Alexandrini antistitis. Certe Basilii testimonio pluris faciendum est quam Constantini monachi, hominis sibi non constantis, haeretici et versipellis, qui omnibus suae artis nervis conabatur ostendere Acta illa Constantinopolitanae synodi esse corrupta atque falsata. Verum quare Alexandrinum episcopum etiam Eutyches nominaverit, non est cur nos dicamus,", + "candidate_score": 0.665047, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_102_104", + "bdc_text": "Tertia de votis monasticis et cultu electitio . Quarta de primatu papae et potestate Ecclesiae : quae quidem quaestiones has habebat :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_525", + "psc_text": "inter angustos limites illa R. P. auctoritas restringatur, quam in tertio et quarto canone amplissimam eidem adjudicarunt? Fallitur omnino Quesnellus. Canones illi nulla ratione inter se pugnant, et summum illud jus, quod in tertio et quarto canone comprobat pontificis Rom. auctoritatem in appellationibus accipiendis, magis magisque confirmatur in quinto, seu septimo canone, ut sit in ejus potestate vel judicare per se, vel causae judicium aliis delegare, vel litigantes partes ad se accire, vel novam synodum indicere, in qua solemnius totum negotium de quo quaestio agitatur ad novum examen revocetur. Itaque ne fabulari videamur, ad canones attendamus. Canon ille tertius in primis Eusebianam compescuit factionem, Nicaenos canones in spretum adducentem. Cum videlicet temerariis ausibus ex Ecclesiis ad eam non pertinentibus ipsa ejiciebat episcopos et clericos orthodoxos, et in horum cathedras et loca alios damnatos et haereticos intrudebat. Ut autem istius Eusebianae factionis temerariam agendi rationem Quesnellus occuleret, aut saltem dissimularet, non", + "candidate_score": 0.664944, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_377_379", + "bdc_text": "sibi vero aut necessitudinem hanc adimeret , aut libere respondendi locum faceret . Post longam decertationem hoc denique legatus a nostris impetravit , ut legato Pontificis , ceu privato homini , omni pontificis mentione omissa , responderetur . In eo igitur responso actae primum pro ista ad pacem hortatione gratiae , tum studium et voluntas erga concordiam declarata , verbis utrunque paucis fuit , omni pontificis mentione praetermissa .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_595", + "psc_text": "pontificem delatas fuisse rationabiliter arbitramur ab Anatolii clericis Romam missis cum fidei professione, ut suo loco dicemus. 4. Interim multo gaudio Theodoretus exsultavit, quod Marciani pragmatico, et pontificiorum legatorum studio, ipse et alii qui contra Eutychetem decertaverant ab exsilio revocarentur, ut possent episcopatum et Ecclesias proprias recipere. Quare litteras dare non distulit Abundio Romani pontificis legato. Quibus primo testatur in Romana Occidentis Ecclesia veram et apostolicam fidem pia mente conservari, atque ob id gratias Deo Omnipotenti egisse fassus est, potissimum quod religio, quae in Oriente periclitabatur, renovata est per sanctitatem vestram, et venit in lucem. Hanc Romanam fidem Noeticae arcae comparat, quatenus Ecclesia Occidentalis reservata a diluvio Eutychianae haeresis, ut ex iis etiam Orientales sacrosanctae Ecclesiae veram custodiant religionem, quam vastare jam et devorare penitus sacrilega et nova haeresis tentabat. Addit plenam fidei veritatem didicisse ex litteris sanctissimi ac religiosissimi archiepiscopi domini Leonis, quem appellat magnum advocatum et propugnatorem veritatis.", + "candidate_score": 0.664893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_367_369", + "bdc_text": "Sed introducti legati Pontificii causa haec fuisse videtur . Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur . Id ita fieri posse putabant , si legato pontificis , qui tum aderat , non pontificis , sed Caesaris nomine posito , non mandato rigido , sed hortatione blanda , non ad nos tantum , sed utramque ad partem instructo locum darent , atque ita ad nos inducerent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_433", + "psc_text": "Et cum primum oculos conjeci in illa Ephesini concilii, quibus ipse adversarius noster insistit, gravi suspicione ducebar rem aliter exposuisse ac se habuit. Nec suspicione me esse deceptum deprehendi. Cum videlicet lustratis Actis Romanae synodi, a Coelestino anno quadragintesimo trigesimo primo coactae, apprime intellexi, non tantum Quesnelli aedificium labare, sed prorsus corruere. In istius ergo concilii Actis, ut sapientissime etiam clariss. Stephanus Baluzius notavit, duas classes, ut ita dicam, seu ordines legatorum offendimus. Nam alii utique fuerunt a synodo Romana instituti, pro exsecutione damnationis latae in Nestorium; alii vero fuerunt ab ipso Coelestino papa electi, ut ejus vices et locum in oecumenica synodo tenerent. Unus ex legatis S. Coelestini fuit Cyrillus archiepiscopus, seu patriarcha Alexandrinus; alter vero fuit Philippus, presbyter Romanus. Hunc pontifex e suo latere misit; S. Cyrillo vero, qui numquam Romam ad synodum venit, post longum litterarum commercium, 408 suam et apostolicae sedis legationem in oecumenica synodo agere", + "candidate_score": 0.664824, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_355_357", + "bdc_text": "Huius igitur Germaniae Romani pontifices saepe miserti , cum succurrere calamitatibus eius conati fuissent , tamen efficere nunquam potuerunt , saltem ut audirentur . Paulus adeo nuper Ro . Pontifex magno cunctos ad liberum concilium studio , et expectatum a vobis , et sepe etiam postulatum , vocavit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_974", + "psc_text": "autem cum haec omnia Anatolio objiciebat, ut tamquam omni prorsus vigore vacuum illum canonem esse proscriberet, utpote profectum ab illis qui auctoritate carebant, atque ab illis qui, aut seducti malis artibus, aut minis deterriti, perfecta libertate minime pollebant, nobis indicare voluit episcopos etiam in generalibus synodis congregatos non alias posse causas tractare et definire, nisi eas quas apostolica Petri sedes discutiendas proposuerat. Hac quippe ducti ratione, pontificii legati protestationibus reclamationibusque usi sunt, ut se praecaverent ab eo canone conscribendo, qui apostolicae sedis commonitorio et institutionibus prorsus repugnabat. De quorum protestationibus, cum ipso Anatolius in epistola ad S. pontificem conqueri voluisset, querimoniam repulit respondendo: In quo quidem multum illos mihi haec scribendo commendas; sed temetipsum, quod eis parere nolueris, dum illicita moliris, accusas, superflue non concedenda et insalubriter tibi contraria concupiscens. quae nullum umquam nostrum poterunt obtinere consensum. 2. Jam vero his paululum insistere mihi opus est, ut vetustam illorum temporum", + "candidate_score": 0.664753, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_620_622", + "bdc_text": "Sed eius viri paucorum licet dierum orationes continuo de hac re habitae , et quid in hac controversia positum sit , et quam ridicula adversariorum contentio fuerit , satis superque docebunt . Decima et octava Januarii die , binis ab utraque parte delectis viris , et ad se domum vocatis , legatus , cum satis se iam hanc rem intelligere , et ad informandum Caesarem sufficienter instructum esse diceret , sententias partium conformare conatus est . Erat autem adversariorum non eadem hac de re sententia .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_536", + "psc_text": "illa quae innuunt posse mittere presbyteros a latere legatos, qui aut soli, aut cum alterius provinciae vicinae episcopis, causam cognoscant et finiant; ne in infinitum appellationibus locus praebeatur. Verumtamen solis vicinae provinciae episcopis, sine Romanorum presbyterorum assistentia judicare haudquaquam permittit. Fateor quidem varias apud antiquos et recentiores scriptores hujus canonis occasione ab interpretibus excitatas fuisse quaestiones, ut videre est apud clariss. Christianum Lupum. Verumtamen nemo tam studiose et violenter illum interpretari nisus est quam noster adversarius Quesnellus. Is namque, facta pro arbitrio nova canonis instructione, et subductis iis vocibus quae plenam R. P. auctoritatem indicant in excipiendis et resolvendis appellantium causis, contendit judicium 429 renovari et concilium renovari, pro uno et eodem accipi debere. Addens praeterea: « Et vero si judicium pro sententia acciperetur, non fuisset dicendum in judicio, sed tantum judicio. Constat igitur concilium Romani episcopi hic intelligendum. At quale concilium, nobis investigandum est. Multiplex concilium Rom. pontifici subesse", + "candidate_score": 0.664683, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_116_118", + "bdc_text": "Cum hoc edicto , quod in libellis istic Gallicana et vernacula lingua editis circumferebatur , allata etiam fama dirae persecutionis est . Nostri enim homines , qui tum ex aula Caesaris redibant , omnem haereseos suspitionem capitalem esse narrabant . Si quis imagine praeferita caput non aperuisset , si quis imagines nullas domi habuisset , si quis voce aliqua incircumspectius usus fuisset , si quis leve contemptius iuditium praebuisset , omnia haec ad haereseos suspitionem certam valere , ac satis esse , ostendebant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_753", + "psc_text": "intercessisse sententiam, sive quae a solo Leone, sive quae a synodo sit emissa. Sed illud solummodo judicium a Leone commemorari, quod communionis litteris continebatur. Dum enim querelas Theodoreti ultro suscipit pontifex, eidemque suam communionem impertivit, consequens fuit ut eumdem ab omni haereseos macula judicaverit mundum. Haec autem et id genus non dissimilia alia in dissertationis decimae vestibulo scripsit Quesnellus, eo consilio, ut ob lectoris oculos rem totam compendiose poneret. 2. Hactenus descripta tamen praeterire non possum, quin prius animadvertam an nova hujus doctoris opinio illiusque ex praecedentibus consecutio cohaerere possit cum ordinaria judiciorum forma, Leonis agendi oeconomia, reliquisque monimentis in quibus de Theodoreti causa facta est mentio. Judicii forma imprimis prorsus Quesnellianum evertit systema. Nam Theodoretus cum de mala fide esset suspectus, ab adversariis accusaretur, et synodali decreto jam fuisset damnatus, numquam S. Leo communionem eidem impertivisset, et ab omni haereseos labe mundum declarasset, 476 nisi cognita causa. Quid enim?", + "candidate_score": 0.664375, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_383_385", + "bdc_text": "Deinde ostendendum fuit , si qualiter de se profiteretur , Caesaris iussu et imperio , non pontificis nomine adesset , nos eo nomine ut hospitem et spectatorem et adiutorem pacis libenter laturos , ac gratias habituros esse : sin mandatum aliquod nobis offerret a Pontifice , et quod hic faceret , facere se aliqua Pontificis Romani autoritate declararet , nos iam principio protestaturos esse , nobis cum illo negotii nihil hic futurum . Cum iam omnia , quae quidem ad huiusmodi certamina parantur , transacta , et haec de colloquii futuri conditionibus disceptatio composita esse videretur , ecce novam et copiosam magis litigandi materiam adversarii invenerunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_975", + "psc_text": "querimoniam repulit respondendo: In quo quidem multum illos mihi haec scribendo commendas; sed temetipsum, quod eis parere nolueris, dum illicita moliris, accusas, superflue non concedenda et insalubriter tibi contraria concupiscens. quae nullum umquam nostrum poterunt obtinere consensum. 2. Jam vero his paululum insistere mihi opus est, ut vetustam illorum temporum doctrinam assequamur, atque intelligamus an pontificiis legatis primus dumtaxat honoris locus in generalibus synodis concederetur, vel jurisdictionis; et an synodis jure aliquid liceat statuere, reclamantibus protestantibusque Romanorum pontificum legatis; et denique an generalis ipsa synodus supra Romanum pontificem polleat potestate. At tres istas quaestiones, quae aliquando theologorum ingenia torquere consueverunt, ob quorumdam novas doctrinas, perperam in vulgus sparsas, liquido hic a S. Leone esse definitas, quis non videt? Illis namque non honoris titulo dumtaxat aliis episcopis praeesse datur, quibus caeteri episcopi parere tenentur; cum nemini jurisdictione privato parere teneamur, nec quidquam jure validum et ratum esse potest, cui protestationibus reclamationibus", + "candidate_score": 0.664147, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_371_373", + "bdc_text": "Nam quia non venisse se pontificis , sed Caesaris nomine professus est , recta a nostris protestatione ut pontificis legatus exclusus non fuit . Sed longa post hanc orationem deliberatio et partium inter se , et seorsim , et partium cum legato Caesaris fuit , qui dum pontificis legato respondendum esset , quaereretur , intercessit . Caesaris legatus , tolerabilius iudicans pontificis authoritatem prorsus dissimulari , quam illius legatum , coram se teste , aliqua ignominia affici , cum crederet nostros protestatione contra pontificem gravi usuros esse , omni studio laboravit ut ne privatum , sed ut commune partis utriusque responsum daretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_561", + "psc_text": "S. pontificis epistolam cum praecedentis Anatolii epistolae fragmento conferamus. 434 Nondum enim Anatolium fuisse sacra episcopali ordinatione initiatum, non obscure indicare videntur S. pontificis verba, qui suum consensum ad ordinationem illius suspendit, et fidei professionem exigit; quemadmodum etiam legimus in primo capite synopsis hujus epistolae. Sed clarius id etiam eruimus ex ipsis Leoninis verbis: Sed ne (ait) in praejudicium catholicae defensionis viderer egisse, de ordinatione ejus qui Constantinopolitanae coepit Ecclesiae praesidere nihil interim in alterutram partem temere scribendum putavi, non dilectionem negans, sed manifestationem catholicae veritatis exspectans. Quae sane verba etiam absque violenta interpretatione explicari possent Anatolium nondum fuisse ordinatum, sed electum episcopum tantummodo fuisse; et tum Romani pontificis consensum exspectasse, ut sacrae ordinationis donum obtineret. Sed isthaec explicatio minime cohaeret Anatolii verbis, quibus fassus est episcoporum synodum Constantinopoli versantium sine mora ad eum ordinandum processisse. Quare, ad utriusque epistolae sensa concilianda, alterutrum esse affirmandum arbitror: nimirum, imperatorem ad S.", + "candidate_score": 0.664071, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_367_369", + "bdc_text": "Sed introducti legati Pontificii causa haec fuisse videtur . Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur . Id ita fieri posse putabant , si legato pontificis , qui tum aderat , non pontificis , sed Caesaris nomine posito , non mandato rigido , sed hortatione blanda , non ad nos tantum , sed utramque ad partem instructo locum darent , atque ita ad nos inducerent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_805", + "psc_text": "adversitas; ne quod per se probatur reprobum, silentii praejudicio videatur oppressum. Ex quibus loquendi formulis perspicue concipimus quemadmodum, et Romanorum pontificum, et episcoporum jura serventur in synodis, singuli convenientem sibi auctoritatem jurisdictionemque exercentes: Fidei enim causae cum apostolici symboli regulis Romani pontifices conferunt, suaque judicia speciali S. Spiritus afflatu pronuntiant ad haereses evertendas. Sed cum factiosorum virorum studium in eo stet, ut sinceram Christi doctrinam evertant, et ea dogmata genuina quae ab apostolis derivata sunt oppugnare et prorsus abolere quaerunt. Quare maxima sollicitudine Rom. pontifices suas definitiones episcopis in synodis coalescentibus proponunt, ut inde necessarium praebeant assensum. Quem quidem non sine examine exhibere debent, potissimum quod negotium illis est agendum cum laesae fidei hominibus, qui, pervicacius perniciosis erroribus adhaerentes, omnino repugnant se iis decretis submittere, quae praeter anathematis sententiam alias etiam poenas, depositionis nimirum, degradationis, exsilii, secum habent conjunctas. Igitur dicat Quesnellus, amabo, quo sensu, quave de causa, episcoporum auctoritatem", + "candidate_score": 0.664043, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_111_113", + "bdc_text": "an singulare privilegium prophetiae supra apostolatum et episcopatum existat . Quarta de poenitentia et partibus illius disputatio fuit instituta tantum . Haec igitur , dum a nostris hominibus fiunt , venisse praesides iam dicebantur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_65", + "psc_text": "jurisdictionis discretio dabatur: atque cum omnes ad apostolatum munus essent electi, unus vero solus caeteris praeeminebat. Quoniam (ait) et inter beatissimos apostolos in similitudine honoris fuit quaedam discretio potestatis. Et cum omnium par esset electio, uni tamen datum est, ut caeteris praeemineret. Auditne Quesnellus? Similes in characteris et dignitatis honore quem gradus non admittere satis est exploratum; dispares vero in potestatis praerogativa, quia unus caeteris debet praesidere: Qua ergo ratione, vel quibus Leonis verbis ductus, jurium aequalitatem inter episcopos jactare potuit Quesnellus? Non enim in jurisdictione exercenda, vel in judiciis ferendis omnes episcopi omnia sibi vindicare possunt. Cum, auctore eodem Leone, divina aeque ac ecclesiastica dispositione factum sit ut singuli in singulis provinciis essent quorum inter fratres prima haberetur sententia; et rursus quidam in majoribus urbibus constituti sollicitudinem susciperent ampliorem, per quos ad unam Petri sedem universalis Ecclesiae cura conflueret, et nihil usquam a suo capite dissideret. Si itaque toto", + "candidate_score": 0.664025, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_368_370", + "bdc_text": "Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur . Id ita fieri posse putabant , si legato pontificis , qui tum aderat , non pontificis , sed Caesaris nomine posito , non mandato rigido , sed hortatione blanda , non ad nos tantum , sed utramque ad partem instructo locum darent , atque ita ad nos inducerent . Neque consilium hoc illos fefellit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_284", + "psc_text": "beatissimo Petro cuperet declarari quid in ejus confessione laudatum sit. Si itaque S. Leo Ephesini concilii PP. allocuturus, cur, qua occasione, quove titulo imperatorem apostolicae sedis auctoritatem adhibuerit enarrat, non video quemadmodum quidam scriptores nimis fidenter asseveraverint eam synodum sola imperatoris auctoritate fuisse indictam atque coactam. Apostolicae utique sedis auctoritatem adhiberi petiit, ut divinis pareret institutis, et ut novum erroris germen radicitus evelleretur. Praeterea si imperator cupiebat ab apostolica sede, tamquam a divo Petro declarari quid in hujus confessione a Christo Domino laudatum fuerat, vix credi potest ita animo et opere tum Romanorum pontificum juribus repugnasse, iisque fuisse infensum, ut haec abolere quaesiverit. Et propterea omnem injuriam, quam tum apostolica sedes passa est, non in imperatorem, sed in ejus ministros, qui principis clementia, et maxime animi infirmitate, abusi sunt, rejiciendam esse constantissime propugnamus. Cujus quidem rei si alia argumenta exponere deberemus, illud unum abunde pro omnibus sufficeret, quod colligimus ex", + "candidate_score": 0.663989, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_367_369", + "bdc_text": "Sed introducti legati Pontificii causa haec fuisse videtur . Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur . Id ita fieri posse putabant , si legato pontificis , qui tum aderat , non pontificis , sed Caesaris nomine posito , non mandato rigido , sed hortatione blanda , non ad nos tantum , sed utramque ad partem instructo locum darent , atque ita ad nos inducerent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_992", + "psc_text": "In hujus ergo vicarii institutione Orientalium patriarcharum morem aemulatus est Leo, in multis tamen ab eisdem se pro sua praerogativa discernens, et certis incrementis et accessionibus munus hoc complens et adornans. Quod penitus inspicere otiosum, opinor, non erit, neque ab hoc loco alienum. 7. Quesnelliana haec tamen doctrina, etsi quamdam veritatis speciem praeseferre videatur, in multis quidem vacillat; nec praesentem S. P. Leonis agendi rationem indicat, nec pontificia munera Juliano Coensi demandata explicata sunt quemadmodum oporteret. Vacillat imprimis, immo prorsus cadit quoad apostolicorum nuntiorum originem. Si enim apostolicae sedis vicarios cum apostolicis nuntiis confundamus, jam utrorumque originem altius esse repetendam ostendunt Romanorum pontificum epistolae, Damasi papae videlicet, Syricii, Innocentii primi, Zosimi, atque Coelestini. Quaestionem hanc de apostolicae sedis vicariis, horum antiqua institutione et potestate, magno eruditionis apparatu pertractavit cl. D. Franciscus Antonius de Simeonibus, et secutus Holstenii Rom. collectionem, 524 jam ante Damasum papam, hoc vicarii munere apud Illyricos functum", + "candidate_score": 0.663982, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_368_370", + "bdc_text": "Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur . Id ita fieri posse putabant , si legato pontificis , qui tum aderat , non pontificis , sed Caesaris nomine posito , non mandato rigido , sed hortatione blanda , non ad nos tantum , sed utramque ad partem instructo locum darent , atque ita ad nos inducerent . Neque consilium hoc illos fefellit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_178", + "psc_text": "sancita. Tertio commentum redoleret quod ad dissensiones tollendas, quae ob ingeniorum mobilitatem temporumque circumstantias in Constantinopolitana 354 Ecclesia antea exortae erant, vel ob Ephesiorum tumultum, vel ob metropolitanorum trium illarum provinciarum, Asianae videlicet, Ponticae et Thraciae ordinationes, Romani pontifices omne jus auctoritatemque exercuissent, ut Constantinopolitani praesules specialiter fierent participes privilegiorum sedis apostolicae, quos tamquam filios patri subjectos respicientes, summo studio complectebantur, etiam in iis quae ad ecclesiastici regiminis administrationem pertinebant. Quarto tandem qua ratione Anatolius fateri potuisset Constantinopolitanam Ecclesiam non generali quadam solum oeconomia Romanae Ecclesiae fuisse addictam, sed praecipuo quodam modo eidem conjungi ob Romanorum pontificum curam erga ipsam, quamque praeteritis temporibus sine intermissione exercuerunt, ecclesiastico statui utilia omnia disponentes? Quatuor haec, inquam, quae nostro cerebro non confinximus, sed ex genuinis hausimus fontibus, quomodo possent cum illis supposititiis juribus et privilegiis cohaerere, quorum vindicem Quesnellus contendit fuisse Flavianum, ne Eutychis causa deferretur, recognosceretur judicareturque a Romano pontifice? 12. Neque", + "candidate_score": 0.663961, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_377_379", + "bdc_text": "sibi vero aut necessitudinem hanc adimeret , aut libere respondendi locum faceret . Post longam decertationem hoc denique legatus a nostris impetravit , ut legato Pontificis , ceu privato homini , omni pontificis mentione omissa , responderetur . In eo igitur responso actae primum pro ista ad pacem hortatione gratiae , tum studium et voluntas erga concordiam declarata , verbis utrunque paucis fuit , omni pontificis mentione praetermissa .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_224", + "psc_text": "Quare noster adversarius sibi nimium blandiens suam appendicem hisce clausit verbis. « Certe haec sola posteriora verba: Ad vos, religionis defensores, etc., meridiano sole patefaciunt non ad unum, sed ad plures missum fuisse hoc qualecumque scriptum. » At quidem ex mea sententia non majus robur Quesnelli conjecturae ex istis, quae ejus appendicem claudunt, obtinere potuerunt. Nam quamvis, ut diximus, in illa epigraphe honoris nomina desiderentur, id forte amanuensis vitio dare oportet, cum aliunde ex illis vocibus, ad papam urbis Romae Leonem, id omne habeamus, unum dumtaxat nominari, cui juxta primatus ecclesiastici jura de fidei negotiis et de presbyterorum depositione spectabat judicare. Fateor deinde nullam expressam apostolicae sedis mentionem haberi, omisisse quoque illius splendorem et praerogativas praedicare. Quid tamen? Ergo scriptum hoc, qualecumque sit, ad plures fuit missum? Figmentum apage! Non consuevit imprimis Eutyches in suis conscribendis epistolis atque libellis se exercere in praedicandis splendore et praerogativis eorum ad quos provocabat.", + "candidate_score": 0.663961, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_367_369", + "bdc_text": "Sed introducti legati Pontificii causa haec fuisse videtur . Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur . Id ita fieri posse putabant , si legato pontificis , qui tum aderat , non pontificis , sed Caesaris nomine posito , non mandato rigido , sed hortatione blanda , non ad nos tantum , sed utramque ad partem instructo locum darent , atque ita ad nos inducerent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_595", + "psc_text": "pontificem delatas fuisse rationabiliter arbitramur ab Anatolii clericis Romam missis cum fidei professione, ut suo loco dicemus. 4. Interim multo gaudio Theodoretus exsultavit, quod Marciani pragmatico, et pontificiorum legatorum studio, ipse et alii qui contra Eutychetem decertaverant ab exsilio revocarentur, ut possent episcopatum et Ecclesias proprias recipere. Quare litteras dare non distulit Abundio Romani pontificis legato. Quibus primo testatur in Romana Occidentis Ecclesia veram et apostolicam fidem pia mente conservari, atque ob id gratias Deo Omnipotenti egisse fassus est, potissimum quod religio, quae in Oriente periclitabatur, renovata est per sanctitatem vestram, et venit in lucem. Hanc Romanam fidem Noeticae arcae comparat, quatenus Ecclesia Occidentalis reservata a diluvio Eutychianae haeresis, ut ex iis etiam Orientales sacrosanctae Ecclesiae veram custodiant religionem, quam vastare jam et devorare penitus sacrilega et nova haeresis tentabat. Addit plenam fidei veritatem didicisse ex litteris sanctissimi ac religiosissimi archiepiscopi domini Leonis, quem appellat magnum advocatum et propugnatorem veritatis.", + "candidate_score": 0.663929, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_197_199", + "bdc_text": "Itaque veluti de iure suo cessissent urbes , consiliorum moderationem totam ad se Principes spectare crediderunt . Cum igitur nostri quidem pro se dicere , et legati libertatem retundere , praesides vero et adversarii hunc quidem minime offendere cuperent , nostris autem palam repugnare non possent , et in commune tamen respondendum esse contenderent , facile suffragiorum numero vincebant , tum etiam movebant . Si penitus nostri propositum pro se et seorsim respondendi urgerent , se quoque legato seorsim , sed extra publicum congressum et privatim in ipsius aedibus responsuros esse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_797", + "psc_text": "judicio sanctissima et venerandissima synodus, insuper vero et nostra humilitas, reddi ei Ecclesiam propriam definivit. 10. Quis ergo non videt totam illam contentionem in eo versatam fuisse, an Theodoretus per subreptionem obreptionemque ab apostolica sede restitutionis et fidei integritatis decretum obtinuisset? Non enim Romani pontificis judicium et auctoritatem in quaestionem adduxerunt, non ipsius sententiae pondus addiderunt, dumtaxat solemni Theodoreti confessione ore prolata, certiores voluerunt fieri hunc sincere Nestorio anathema dicere, quemadmodum jam testatus fuerat suo scripto libello ad Romanum pontificem directo. Quae quidem agendi ratio, sicuti nec Rom. sedis laesit auctoritatem, quae dudum in communionem Theodoretum susceperat, et dignum suae obtinendae sedis judicavit (ut ipsi PP. Chalcedonenses protestati sunt), ita neque episcoporum dignitati in conciliis coalescentium potest esse injuriosa, dummodo eum in conciliis, tum extra, capiti adhaereant in suis judiciis proferendis. Quare nimis importuna mihi visa est illa Quesnelli querimonia, qua supponit episcoporum auctoritatem deprimi, si apostolicae sedis mandata exsequi", + "candidate_score": 0.663912, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_307_309", + "bdc_text": "Postremo , oblatam confessionem quod attineret , facile nos intelligere , confessionis exemplar unum sufficere non posse , itaque plura offerenda esse . Uno praesides , uno Legatum Caesaris , uno adversarios opus habere . Quod autem ad Nornbergense Augustenseque pactum attineret , si intra hanc formam consisterent , periculi nihil esse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_224", + "psc_text": "Quare noster adversarius sibi nimium blandiens suam appendicem hisce clausit verbis. « Certe haec sola posteriora verba: Ad vos, religionis defensores, etc., meridiano sole patefaciunt non ad unum, sed ad plures missum fuisse hoc qualecumque scriptum. » At quidem ex mea sententia non majus robur Quesnelli conjecturae ex istis, quae ejus appendicem claudunt, obtinere potuerunt. Nam quamvis, ut diximus, in illa epigraphe honoris nomina desiderentur, id forte amanuensis vitio dare oportet, cum aliunde ex illis vocibus, ad papam urbis Romae Leonem, id omne habeamus, unum dumtaxat nominari, cui juxta primatus ecclesiastici jura de fidei negotiis et de presbyterorum depositione spectabat judicare. Fateor deinde nullam expressam apostolicae sedis mentionem haberi, omisisse quoque illius splendorem et praerogativas praedicare. Quid tamen? Ergo scriptum hoc, qualecumque sit, ad plures fuit missum? Figmentum apage! Non consuevit imprimis Eutyches in suis conscribendis epistolis atque libellis se exercere in praedicandis splendore et praerogativis eorum ad quos provocabat.", + "candidate_score": 0.663899, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_313_315", + "bdc_text": "De Ferdinando vero nunquam pugnasse , de substitutis autem ut colloquio interessent , minime debere mirum videri , quos et ob descriptionem actorum , et ob legationis munus verum omnium conscios fieri oportere . Iuramenti formam , qualiter notariis proponeretur , et qualiter utraque pars in eam convenisset , ita se recipere . Quod plures quam undecim in sua ordinatione status numerentur , nulla fraude factum esse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_87", + "psc_text": "pontificias vices agentes, qui una cum Dulcitio notario operam impendant ut haeresis aboleatur, et excitatae turbae componantur. Si id attendisset Quesnellus, aut non 335 dissimulasset, credimusne tantum studii adhibuisse ut omnia susquedeque verteret, et invidia, odio, nimiaque rixandi libidine ductus, apostolicae sedis jura ad exitium perducere quaesiisset? Veritatis cultores, qualem se esse Quesnellus jactat, fraudis inimici sunt. Et propterea nulla ratione praetermittere eum oportebat, vel ad pravum sensum interpretari, quae pro ecclesiastico universali regimine a majoribus accepimus: eo vel maxime quod S. pontifex Leo, perpetuo sibi concinens, quae postremo illius 24 epistolae dixerat, latius etiam exponit in epistola ad Julianum Coensem, ostendens necessarium fuisse ut ad reddendam rationem professionis suae, crebris atque sollicitis judicum interrogationibus urgeretur, nec tamquam inane aliquid praeterflueret, quod nonnisi de haustu venenatorum dogmatum apparebat effusum. Siquidem cum judicia reperta fuerint, aut distrahendarum controversiarum, aut puniendorum maleficiorum causa. Si judices crebris non urgeant interrogationibus reos, vel de", + "candidate_score": 0.663776, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_103_105", + "bdc_text": "Quarta de primatu papae et potestate Ecclesiae : quae quidem quaestiones has habebat : An Petrus et huius successores potestatem supra ceteros aliquam ordinandi qualis et confirmandi caeteros , est , haberent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_343", + "psc_text": "Petrus apostolicum a Domino acceperit principatum, et Romana Ecclesia in ejus permaneat institutis, nefas est credere quod S. Marcus, qui Alexandrinam Ecclesiam primus gubernavit, aliis regulis traditionum suarum decreta formaverit. Necessitatem autem summae concordiae Romanam Ecclesiam inter et Alexandrinam habendae testatus est, ita scribendo: Non ergo patimur ut cum unius nos corporis et fidei fateamur, in aliquo discrepemus, et alia doctoris, alia discipuli instituta videantur. Non ergo ex suae Alexandrinae Ecclesiae praestantia Dioscorus titulum aut colorem quaerere aut emendicare poterat. Sat enim clare intellexerat eam esse ecclesiastici regiminis regulam, ut in universa Ecclesia Romanus pontifex principatum haberet, eumque omnes etiam primarum sedium episcopi tamquam patrem et doctorem cognoscerent et venerarentur. Ad talem ergo tantamque rebellionem nefario quodam furore ex antiquis aemulationibus et privatis odiis orto ducebatur, sibi optime conscius irrita et nullius prorsus roboris esse quae contra S. Leonem, ejus legatos et episcopos appellantes decreverat. Neque S. Cyrilli ejus praedecessoris", + "candidate_score": 0.663703, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_371_373", + "bdc_text": "Nam quia non venisse se pontificis , sed Caesaris nomine professus est , recta a nostris protestatione ut pontificis legatus exclusus non fuit . Sed longa post hanc orationem deliberatio et partium inter se , et seorsim , et partium cum legato Caesaris fuit , qui dum pontificis legato respondendum esset , quaereretur , intercessit . Caesaris legatus , tolerabilius iudicans pontificis authoritatem prorsus dissimulari , quam illius legatum , coram se teste , aliqua ignominia affici , cum crederet nostros protestatione contra pontificem gravi usuros esse , omni studio laboravit ut ne privatum , sed ut commune partis utriusque responsum daretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_434", + "psc_text": "in oecumenica synodo tenerent. Unus ex legatis S. Coelestini fuit Cyrillus archiepiscopus, seu patriarcha Alexandrinus; alter vero fuit Philippus, presbyter Romanus. Hunc pontifex e suo latere misit; S. Cyrillo vero, qui numquam Romam ad synodum venit, post longum litterarum commercium, 408 suam et apostolicae sedis legationem in oecumenica synodo agere demandavit. Et quoniam synodi Romanae decreto fuerat statutum mittendam esse legationem ad Ephesinam synodum, idcirco ad idque munus obeundum delecti Arcadius et Projectus episcopi, qui totius sanctae synodi Occidentalis sententiam exponerent. Poterat ergo videre Quesnellus non eosdem fuisse legatos papae Coelestini, et synodi Occidentalis. Potuisset quoque intelligere prioribus illis legatis demandatum fuisse munus agendi personam summi pontificis, hujusque locum tenendi; postremos autem destinatos fuisse, ut totius Occidentalis sanctae synodi sententiam oecumenico concilio exponerent. Diversitas ergo haec personarum et legationum plane evertit illud Quesnellianum commentum, quo auctor contendebat legatos apostolicae sedis omnium Occidentalium nomine interfuisse synodo, omniumque personam egisse. 17. Hanc", + "candidate_score": 0.663697, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_377_379", + "bdc_text": "sibi vero aut necessitudinem hanc adimeret , aut libere respondendi locum faceret . Post longam decertationem hoc denique legatus a nostris impetravit , ut legato Pontificis , ceu privato homini , omni pontificis mentione omissa , responderetur . In eo igitur responso actae primum pro ista ad pacem hortatione gratiae , tum studium et voluntas erga concordiam declarata , verbis utrunque paucis fuit , omni pontificis mentione praetermissa .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_154", + "psc_text": "Leonem, ut nequaquam cuique alii episcopo et judici licuisset se hisce rebus immisceri, nisi de summi pontificis sententia. In suam vero auctoritatem Leonem totum negotium 349 definiendum refudisse, non obscure ipsemet in laudata epistola indicavit. Nam ad praecludendam viam omnibus difficultatibus excusationibusque quae circa contumaciam obstinationemque archimandritae Eutychis poterant afferri, sibi reservat rem totam ad examen perducere, ita exigente Ecclesiae moderatione, et Christianae pacis sollicitudine, imperialibus etiam litteris ipsi insinuata: Ut (ait, amputatis dissensionibus, fides catholica inviotata servetur, et his qui prava defendunt ab errore revocatis, nostra auctoritate quorum fides probata fuerit muniantur. Tria hic sua auctoritate se facturum esse Leo spondet: tollere dissensiones ad inviolatam servandam catholicam fidem; alterum, ab errore revocare qui prava defendebant; tertium tandem, praesidium et munimen iis afferre quorum fides esset probata. Si igitur tria haec, sua, non aliorum, auctoritate se praestaturum Leo spondet, non est cur ad distortam interpretationem recurramus, alios hujus causae arbitros", + "candidate_score": 0.663669, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_359_361", + "bdc_text": "Quanquam autem coactus tum quidem concilium differre reiicereque , et id propositum iisdem de causis mutare est , tamen id eo consilio distulit , ut tempus idoneum nactus , id quod coepisset , aliquando persequeretur . Et hactenus quidem occasio se nulla dedit , cum essent quaesitae multae . Nunc autem Carolus primogenitus Ecclesiae filius ad id concilium Pontificis exequendum ( ut fidus Sanctae Romanae Ecclesiae advocatus est ) cum hoc colloquium , tum illa mox deinde futura Ratisponae Comitia , velut viam aditumque ad generale Concilium instituisset , me ut hic vobiscum adessem iussit voluitque .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_642", + "psc_text": "concilium et ipse magno desiderio depoposcerat. Quoniam vero quatuor illis viris ex Sicilia et Italia Orientem pro tam gravi negotio adeuntibus valde difficile fuisset Leonis jussa adamussim exsequi, nisi ab aliquo probatae fidei viro, qui omnes Orientalium agendi rationes, studia, artes, vafritiem tergiversationesque apprime noscere potuisset; veritus quidem Leo, et rationabiliter, ne Paschasinus cum aliis legatis in muneribus exsequendis deciperentur, Juliano episcopo Coensi demandat iisdem ea monita et consilia suggerere, eaque praestare subsidia quae ad abolenda evertendaque scandala et ad rerum emergentium necessitates prodesse posse judicabit. Nihil plane nostro confingimus arbitrio. Id indicant illa sanctissimi Leonis summi pontificis verba ad eumdem Coensem episcopum: Ut omnium scandalorum strepitus auferatur, necessario fraternitati tuae quod omni Ecclesiae prosit injungimus, ut cum fratribus et coepiscopis nostris Paschasino et Lucentio . . . . . , quos vice nostra ad praedictum conventum ire praecipimus, curam tuam actionemque conjungas, in omnibus auctoritate nostrae praeceptionis usurus. Notanda", + "candidate_score": 0.663557, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_383_385", + "bdc_text": "Deinde ostendendum fuit , si qualiter de se profiteretur , Caesaris iussu et imperio , non pontificis nomine adesset , nos eo nomine ut hospitem et spectatorem et adiutorem pacis libenter laturos , ac gratias habituros esse : sin mandatum aliquod nobis offerret a Pontifice , et quod hic faceret , facere se aliqua Pontificis Romani autoritate declararet , nos iam principio protestaturos esse , nobis cum illo negotii nihil hic futurum . Cum iam omnia , quae quidem ad huiusmodi certamina parantur , transacta , et haec de colloquii futuri conditionibus disceptatio composita esse videretur , ecce novam et copiosam magis litigandi materiam adversarii invenerunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_403", + "psc_text": "totam hanc S. Leonis agendi rationem, poterit sibi suaderi Romanum pontificem vigore illius appellationis, procuratoris personam gessisse? Undenam habemus procuratores causarumque patronos judicia proferre, decreta edere, nullas et irritas praecedentium judicum sententias facere, condemnatos absolvere, rogare, petere, mandare, ut omnia in pristinum statum restituantur in quo erant antequam de causis inquireretur? Ego quidem qui curiam et forum nec a limine salutavi, haec omnia cohaerere posse non video. Cum semper audierim procuratores dumtaxat apud legitimos judices instare posse pro causarum expeditionibus, illas rationes et leges scripto vel verbis in medium adducendo, quae judicis animum ad veritatis cognitionem prosecutionemque inducere possunt. Sed dicat Quesnellus, amabo, apud quem judicem credidit Leonem institisse, aut instare debuisse, ut Flaviani appellantis causae patrocinaretur? Apud imperatorem forte, quem enixe rogabat ut juberet novum intra Italiam concilium congregari? Sed Leo instabat, et imperatorem urgebat pro libera et solemni suorum decretorum exsecutione, et universo orbi manifestaretur catholicae fidei veritas,", + "candidate_score": 0.663523, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_106_108", + "bdc_text": "Item , an errare Papa possit in fide : an , si non divino tantum iure Romanus episcopus summus sit , aliqua ei obedientia debeatur . An presbyteri et episcopi gradus iure divino sic dividantur , ut hi ius ordinationis teneant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_516", + "psc_text": "contendere hanc regiminis formam, ecclesiasticorumque judiciorum rationem, aut episcoporum dignitatem, aut Ecclesiarum auctoritatem laedere posse. Nam ipse S. pontifex haec mirifice ex divina dispositione inter se cohaerere asseverat, subdens: Quoniam sollicitudo nostra, non sua quaerens, sed quae sunt Christi, dignitatem divinitus datam, nec Ecclesiis, nec Ecclesiarum sacerdotibus abrogabat. Nullum enim dignitatis aut alienae auctoritatis jus laedi potest in episcopali ordine, si omnes, quaerentes quae Jesu Christi sunt, istius dispositiones pervertere non audeant, et in fidei rebus et Ecclesiarum negotiis supremo capiti adhaereant, per quod coelestia dona 425 in omne corpus manare debent. Nec enim (subjicit etiam) divinorum mysteriorum participes esse possunt qui a Petri soliditate recedere audeant. 12. Huic autem Petri soliditati adhaesisse Athanasium, et ab ea Arianos Eusebianosque recessisse, hactenus in praecedentibus explicavimus. An vero in hujus causae judicio pro Athanasio vel pro Eusebianis Quesnello stare placuerit, non satis dilucide ego conspicio. Illud unum tantummodo intelligo, nostrum adversarium omnes", + "candidate_score": 0.663443, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_367_369", + "bdc_text": "Sed introducti legati Pontificii causa haec fuisse videtur . Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur . Id ita fieri posse putabant , si legato pontificis , qui tum aderat , non pontificis , sed Caesaris nomine posito , non mandato rigido , sed hortatione blanda , non ad nos tantum , sed utramque ad partem instructo locum darent , atque ita ad nos inducerent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_542", + "psc_text": "recte habere probaverit. At quae libera potestas esset in Romanis pontificibus ad quodcumque probaverint, si ipsi jure non possent judicare, vel mittere de latere presbyteros, ut audiant negotium, propter quod appellans provocavit? Profecto si PP. 430 plenam Rom. pontificibus potestatem non adjudicarent, sed ad unum novum concilium dumtaxat pontificia jura restringere voluissent, aliam loquendi phrasim adhibere debebant, cum inter multa media apta pro nova rerum cognitione, libera facultas ipsis data sit illud eligere quod aptius et convenientius a prudentissimo eorum judicio judicabitur. Id expresse innuunt postrema illius mox recensiti canonis verba. Nimis interim Quesnellus sibi blandiendo laetitiam affectare intendit, quod Flaviani causam ad generalem synodum fuisse delatam vigore appellationis unice Sardicensibus canonibus innixae probare potuerit; et praeterea, variis adhibitis contortis interpretationibus, quas omnino fallaces esse in praecedenti Exercitatione ipsi perspicue probavimus, stylum censorium in Joannem David iterum convertit, huncque tamquam lusorem illusoremque exagitat, quod scripserit Flavianum ad unicum et solum", + "candidate_score": 0.663382, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_166_168", + "bdc_text": "Quarta deinde et vigesima cum legatus veniret , ab iis episcopis , qui tum ibi erant , obviam omnibus euntibus honorifice acceptus est . Postridie ab utriusque partis proceribus seorsim salutatus , et de re proposita appellatus , benigne respondit , et pollicitus amplissime fuit . Tertia deinde post adventum die , quae sexta iam et vigesima a coeptis Comitiis fuit , convocatis partibus , primum quidem literas et mandata Caesaris exhibuit et legi iussit :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_40", + "psc_text": "pontificem accepisse asseverat? Si verba illa, spectato etiam dicendi ordine, alium verum sensum 325 sine ulla detorsione subeant, viri docti poterunt affirmare. At jam alterum momentum, quod ex ejusdem Leonis Operibus eruimus, non alium sensum subire posse indicabit. Semel et iterum sanctus pontifex duobus suis epistolis, 22 nimirum et 24, sibi redditas esse Flaviani epistolas cum synodalibus actis (sed nimis sero) ipsum Constantinopolitanum episcopum fecit certiorem, quarum epistolarum altera kal. Junii fuit conscripta, altera vero idibus ejusdem mensis, quando videlicet Flaviani legatum cum pleniori instructione Constantinopolim remisit. Non igitur necesse erat ut de hisce litteris cum synodalibus Actis acceptis amplius faceret mentionem, nisi, redeunte comite Pansophio, easdem litteras cum exemplaribus Actorum iterasset. Utrumque autem iterasse Flavianum, prodit Leonis epistola trigesima secunda, quae data est kal. Julii ejusdem anni. Cujus quippe epistolae initium cum istud sit: Litteras tuae dilectionibus accepi, cum gestis quae apud vos de fidei quaestione confecta sunt, facile", + "candidate_score": 0.663373, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_383_385", + "bdc_text": "Deinde ostendendum fuit , si qualiter de se profiteretur , Caesaris iussu et imperio , non pontificis nomine adesset , nos eo nomine ut hospitem et spectatorem et adiutorem pacis libenter laturos , ac gratias habituros esse : sin mandatum aliquod nobis offerret a Pontifice , et quod hic faceret , facere se aliqua Pontificis Romani autoritate declararet , nos iam principio protestaturos esse , nobis cum illo negotii nihil hic futurum . Cum iam omnia , quae quidem ad huiusmodi certamina parantur , transacta , et haec de colloquii futuri conditionibus disceptatio composita esse videretur , ecce novam et copiosam magis litigandi materiam adversarii invenerunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_386", + "psc_text": "datum appellationis libellum, at vero ad quem appellatum sit prorsus non lego. Hinc occasionem arripit exagitandi Joannem David, qui scripsit perspicuum esse Romanum pontificem fuisse appellatum, cum necesse sit omnem appellationem alicui judici deferri. Cum igitur Flavianus libellum appellationis legatis dedit, in eis jurisdictionem agnovit recipiendae appellationis. Quod ipsis jus haudquaquam tamquam hominibus privatis convenire poterat; unde necesse est ut tamquam papae legatis libellum tradiderit, quia pontificem pro idoneo appellationis discutiendae judice agnovit. Eum ergo exagitat quod ita scripsisset recedendo a regulis jurisdicendi, ignoraveritque quod nemo nescit qui forum a limine salutavit. Subjicit deinde idem Quesnellus, secundum juris Romani formam, libellum appellationis dari ei ad quem appellatum est, qui litigatori decernat apostolos, id est litteras dimissorias. Atque tandem in medium profert Pauli exemplum a praeside Festo ad Caesarem appellantis: Non alteri (ait) quam ipsi praesidi vocem appellantis direxit. Jam vero Flavianus a Dioscoro ejusque infausta synodo appellans ad aliud concilium,", + "candidate_score": 0.663361, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_106_108", + "bdc_text": "Item , an errare Papa possit in fide : an , si non divino tantum iure Romanus episcopus summus sit , aliqua ei obedientia debeatur . An presbyteri et episcopi gradus iure divino sic dividantur , ut hi ius ordinationis teneant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_343", + "psc_text": "Petrus apostolicum a Domino acceperit principatum, et Romana Ecclesia in ejus permaneat institutis, nefas est credere quod S. Marcus, qui Alexandrinam Ecclesiam primus gubernavit, aliis regulis traditionum suarum decreta formaverit. Necessitatem autem summae concordiae Romanam Ecclesiam inter et Alexandrinam habendae testatus est, ita scribendo: Non ergo patimur ut cum unius nos corporis et fidei fateamur, in aliquo discrepemus, et alia doctoris, alia discipuli instituta videantur. Non ergo ex suae Alexandrinae Ecclesiae praestantia Dioscorus titulum aut colorem quaerere aut emendicare poterat. Sat enim clare intellexerat eam esse ecclesiastici regiminis regulam, ut in universa Ecclesia Romanus pontifex principatum haberet, eumque omnes etiam primarum sedium episcopi tamquam patrem et doctorem cognoscerent et venerarentur. Ad talem ergo tantamque rebellionem nefario quodam furore ex antiquis aemulationibus et privatis odiis orto ducebatur, sibi optime conscius irrita et nullius prorsus roboris esse quae contra S. Leonem, ejus legatos et episcopos appellantes decreverat. Neque S. Cyrilli ejus praedecessoris", + "candidate_score": 0.663246, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_197_199", + "bdc_text": "Itaque veluti de iure suo cessissent urbes , consiliorum moderationem totam ad se Principes spectare crediderunt . Cum igitur nostri quidem pro se dicere , et legati libertatem retundere , praesides vero et adversarii hunc quidem minime offendere cuperent , nostris autem palam repugnare non possent , et in commune tamen respondendum esse contenderent , facile suffragiorum numero vincebant , tum etiam movebant . Si penitus nostri propositum pro se et seorsim respondendi urgerent , se quoque legato seorsim , sed extra publicum congressum et privatim in ipsius aedibus responsuros esse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_503", + "psc_text": "ex majori vel minori PP. numero desumenda est; sed ab eo qui potestatem habet illas cogendi, et a canonicis apostolicisque regulis in judiciorum forma et ordine servandis, ut perspicue indicavit sanctus Leo Magnus in epist. 80 ad Anatolium Constantinopolitanum, de qua verba faciemus cap. 10 sequentis libri. Quare si adversariorum argumentum staret, nec Sardicense concilium potuisset Athanasii et sociorum causam cognoscere, cum haec jam saepius fuisset definita: Primum quidem in nostra provincia (ait Athanasius) cum ad id coissent propemodum centum episcopi, secundo Romae nobis caeteris adversariis Eusebii comparentibus. Fuerunt autem in eo consessu plusquam quinquaginta episcopi. Si ergo judicii pondus atque auctoritas ex episcoporum numero desumeretur, potius stare debuissent decreta Alexandrinae et Romanae synodorum, quam Tyri et Mareoticae. Istis quidem numerosior fuit cum Alexandrina, tum Romana, in quibus Athanasius fuit absolutus, et suae sedi restitutus. De hac postrema etiam loquens, idem Athanasius in secunda apologia ait: Presbyter enim Vitus plures", + "candidate_score": 0.663207, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_136_138", + "bdc_text": "Duas deinde epistolas , unam Caesaris , inscriptam utrique , alteram legati Granvellae , parti tantum alteri inscriptam , adhibuerunt . Iis epistolis excusare moram conabantur . In Caesaris epistola ostendebatur , Granvellam ad haec comitia destinatum , negotiis subitis impeditum esse , Caesarem orare , ut si ille in tempore non adesset , res tanta ne differreretur , nec sumptus frustra fierent , sed colloquio praefecti praesides pergerent , et illum ne expectarent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_30", + "psc_text": "nunc adhuc obsoletae in secretioribus bibliothecarum 323 aut Archiviorum scriniis custodiuntur, de quibus nec minimam fecit Quesnellus mentionem in elencho quem conscripsit, ea ductus persuasione, quod duas illas tantum vulgatas epistolas Flavianus Leoni dedisset; igitur haudquaquam dubitandum est quod ipse, absoluta jam illa Constantinopolitana synodo, et Eutychete damnato, ad R. P. non scripserit, seriem omnium gestorum mittendo; propterea non labare Baronii conjecturam, qua affirmat ejusmodi epistolas Eutychetis studio aut interceptas, aut retardatas fuisse. Huic sane conjecturae et Quesnellus ipse subscribere debuisset, si ad Leonis litteras harumque temporariam notam attendisset. Quod in praesens nos facere non praetermittimus, ut plenius Quesnelli argumenta evertamus. Et quidem primam Leonis epistolam ad episcopum Flavianum scriptam offendimus kal. Martii, Asterio et Protogene consulatum agentibus, quod incidit in annum 449. Hanc enim ex urbe Roma Constantinopolim comitem Pansophium detulisse, Flavianus ad Leonem rescribens indicavit. Nullas autem epistolas Flavianum Leoni dedisse antequam a comite Pansophio S. pontificis litteras", + "candidate_score": 0.663201, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_366_368", + "bdc_text": "Haec illius orationis summa fuit . Sed introducti legati Pontificii causa haec fuisse videtur . Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_485", + "psc_text": "Romanorum pontificum juribus et praerogativis quam judicaverint de Christi Domini divinitate et divini Verbi cum Patre consubstantialitate. Haec autem de Christo Domino negare minime veritos esse, omnibus exploratum est. Igitur si Eusebiani nulla alia ducebantur lege quam solius arbitrii, non mirum quod nullo ecclesiastico praecepto obtemperare voluerint, et, ut suam pervicacem contumaciam specioso aliquo colore tuerentur; canones confingebant, quibus cautum esset unius synodi judicia alterius synodi cognitione et decretis non posse dissolvi. Sed quale effigium commentiebantur? Ipsi in primis plures synodos coegerant ad Nicaena statuta abolenda. Deinde quando a summo pontifice Julio Romam vocati fuerunt ad causam dicendam, judicis incompetentiam (ut aiunt) non allegarunt. Citationem seu vocationem non impugnarunt. Moram dumtaxat adhibuerunt, et ad tergiversationes varias recurrentes, cum diutius pontifex eorum adventum exspectare non posset, et clam arrepta fuga ab eorum legatis, qui synodorum Tyrii ac Mareoticae Acta inconsulte inter pontificias 419 manus reliquerunt, rerum omnium veritate perspicue cognita, in", + "candidate_score": 0.66318, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_116_118", + "bdc_text": "Cum hoc edicto , quod in libellis istic Gallicana et vernacula lingua editis circumferebatur , allata etiam fama dirae persecutionis est . Nostri enim homines , qui tum ex aula Caesaris redibant , omnem haereseos suspitionem capitalem esse narrabant . Si quis imagine praeferita caput non aperuisset , si quis imagines nullas domi habuisset , si quis voce aliqua incircumspectius usus fuisset , si quis leve contemptius iuditium praebuisset , omnia haec ad haereseos suspitionem certam valere , ac satis esse , ostendebant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_755", + "psc_text": "partis praejudicium definire, priusquam quae gesta sunt veraciter audiamus. Si ergo M. pontifex aliis episcopis formam judicandi praescribit, et tanta circumspectione utebatur ne praepropere vel temere judicaret, an potuit incognita causa, aut non omnino libratis accusantium querelis, aut non lustratis inquisitionis actis, Theodoretum episcopum ab omni haereseos macula mundum secundum suae sedis judicium demonstrare? Sed quale judicium istud fuisset, quando postmodum sola suspicione laborans quod Anatolius Constantinopolitanus episcopus vel laesae fidei homo esset, vel nimiam cum haereticis conniventiam habuisset, nullis ipsius supplicationibus, neque imperatoris Theodosii officiis adduci potuit ut cum eo communicaret, nisi prius sibi certo constitisset ex publica fidei confessione coram apostolicae sedis legatis, hac de causa ex Occidente Constantinopolim missis, universo clero et Constantinopolitano populo facta, hunc nulla haereseos labe inquinari? Hanc S. Leonis agendi oeconomiam nos colligimus ex aliis epistolis quas ad calcem annotamus, de quibus fusius jam verba fecimus in antecedentibus Exercitationibus. Non igitur Quesnello fidem", + "candidate_score": 0.663141, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_373", + "bdc_text": "Caesaris legatus , tolerabilius iudicans pontificis authoritatem prorsus dissimulari , quam illius legatum , coram se teste , aliqua ignominia affici , cum crederet nostros protestatione contra pontificem gravi usuros esse , omni studio laboravit ut ne privatum , sed ut commune partis utriusque responsum daretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_478", + "psc_text": "Julium Romanum pontificem appellavit? Cur Julius ipse solemni judicio volens diligentius Athanasii innocentiam inquirere, et universis catholicis patefacere, compulit accusatores, saltem per suos legatos, Romam venire, ut rationem redderent, quod praeter apostolicae sedis consensum apud Tyrium convenissent, ut falsa crimina sanctissimo viro intentarent? Quare tandem Ariani Eusebianique evocati ab ipso Julio ad causam coram se dicendam, non protestantur de judici incompetentia? Alias et alias utique tergiversationes eos adhibuisse, ut publicam ignominiam, quam sibi imminere cognoscebant, praecaverent, certissima monumenta fidem faciunt. Defatigasse quoque Athanasium, qui eorum in Urbem adventum, sicut promiserant, ad quindecim menses praestolatus est, non ignoramus. At inficias ivisse causam de qua agebatur in quaestionem adduci posse in apostolicae sedis tribunali, ad quod Athanasius provocaverat, quis umquam potuit aut poterit affirmare? 3. Et quidem Eusebianos Arianosque episcopos minime ausos fuisse inficiari Romani pontificis jurisdictionem, qua ad Urbem venire se compulsos intellexerunt, perspicue innotescit ex iteratis turbis quas contra eumdem", + "candidate_score": 0.663113, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_367_369", + "bdc_text": "Sed introducti legati Pontificii causa haec fuisse videtur . Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur . Id ita fieri posse putabant , si legato pontificis , qui tum aderat , non pontificis , sed Caesaris nomine posito , non mandato rigido , sed hortatione blanda , non ad nos tantum , sed utramque ad partem instructo locum darent , atque ita ad nos inducerent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_435", + "psc_text": "demandatum fuisse munus agendi personam summi pontificis, hujusque locum tenendi; postremos autem destinatos fuisse, ut totius Occidentalis sanctae synodi sententiam oecumenico concilio exponerent. Diversitas ergo haec personarum et legationum plane evertit illud Quesnellianum commentum, quo auctor contendebat legatos apostolicae sedis omnium Occidentalium nomine interfuisse synodo, omniumque personam egisse. 17. Hanc deinde diversitatem pariter ex Actis Ephesini generalis concilii colligimus: neque urgemur verbis S. Cyrilli a Quesnello recitatis. Nam S. Cyrillus quamvis ibidem distinctam non faciat mentionem singulorum legatorum, tamen sine nominum expressione indicat eos qui apostolicae sedis locum tenebant, et deinde eos quos Occidentalis synodus sub Coelestino coacta instituerat; idcirco dixit: Deposuerunt enim supplentes locum sedis apostolicae, totiusque synodi sanctissimorum Deoque dilectissimorum Occidentalium episcoporum. Utrosque autem legatos suam operam impendere debuisse aequanimiter pro apostolicae sedis juribus, patet ex commonitorio quod idem S. Coelestinus ipsis dederat, praecipiendo ut Ephesum convenientibus, ad S. fratrem et coepiscopum nostrum Cyrillum consilium omne converterent, et", + "candidate_score": 0.663106, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_14_16", + "bdc_text": "Soli Pomerani , ut remotissimi , tardius caeteris urbium vero legati , Argentinenses , Augustani , Ulmenses , Nombergenses , Francfurtenses , Constantienses , Hamburgenses , Bremenses ad ipsum propemodum diem omnes adfuere . Nec de parte adversa quicquam in mora fuit . Sero praesides , Colonienses decima , quarta decima Treverenses , octava et decima Moguntinenses , Palatini vigesima post terminum constitutum die , et quidem ex vicino maxime loco ( credo , quia ante caeteros frustra venissent ) , post haec etiam pontificis et Ferdinandi legati venerunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_265", + "psc_text": "prolatationem ei discrimini se exposuisset, ut, annitentibus qui Eutychianae causae patrocinabantur, concilium inchoaretur et ad exitum perduceretur, minime exspectatis apostolicae sedis legatis. Nec quidquam in Quesnelli favorem concludere potest epistola illa 34, ad quam provocat, quamque illis vocibus Leo Magnus orditur: Profectis jam nostris quos ad vos in fidei causa direximus, decimo kal. Augusti ab eodem summo pontifice signata. Nihil, inquam, in Quesnelli favorem concludit. Nam in ea non praescribitur tempus quo ab Urbe pontificii legati abscesserunt; et verba illa commode conciliari possunt cum praecedenti, in qua pontificios legatos subsecutos esse significabat. Iterum autem atque tertio potuisse S. pontificem reddere certiorem Flavianum de legatorum profectione quid impedit? Non ita facile enim erat epistolarum commercium, nec ita expeditum et tutum, ut certo sibi persuadere posset quod, nullo interposito impedimento quod epistolarum et perlatorum cursum retardaret, ejus epistolae ex urbe Roma citissime Constantinopolim deferrentur. Quod ultro quidem dat ipse Quesnellus in dissertatione", + "candidate_score": 0.663094, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_308_310", + "bdc_text": "Uno praesides , uno Legatum Caesaris , uno adversarios opus habere . Quod autem ad Nornbergense Augustenseque pactum attineret , si intra hanc formam consisterent , periculi nihil esse . Hoc responsum quoniam nostrarum praecipuarum postulationum alteram de legatis reliquis adhibendis manifeste , alteram de suffragiis non notandis obscure per ambages reiiciebat , postulationem autem alteram de exemplaribus ridiculam , alteram de statuum multitudine aeque levem inferebat , nostri paucis hunc in modum exceperunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_425", + "psc_text": "provocasse exploratum est. Quapropter hic grave, immo gravissimum, pondus haberet illud Joannis Davidis ratiocinium, quo ostendit Flavianum, non Mediolanensem, aut Aquileiensem, Ravennatensem, Arelatensem, Lugdunensem; sed Romanum episcopum solum, hujusque legatis reclamantibus, libellum appellationis tradidisse. Restat ergo ut Flaviani causa dumtaxat devolvi debuisset ad Occidentale concilium voluntate et decreto S. Leonis. Sed quid supremae auctoritati Romanorum pontificum derogat, si ipsi hoc vel illo ordine, modo, solemnitateve negotia discutere, examinare, expedire statuerint? An non possunt in suae sollicitudinis consortium accire aliquos et multos Occidentis episcopos, ipsisque seriem totam gerendarum rerum patefacere et exponere, horumque etiam suffragia adhibere, ut nihil judiciorum solemnitati deesse videatur, quam S. Leo indicare voluit ea scribendi formula: Leo, et sancta synodus, quae Romae convenit. 15. Gravioris tamen momenti est altera illa fallacia, quam idem Quesnellus subjecit, qua unice usus est ad Romanorum pontificum auctoritatem elevandam, et inter angustissimos limites restringendam. Quapropter eum rogare oportet undenam hauserit S. Leonis", + "candidate_score": 0.663075, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_233", + "bdc_text": "Nam quod Caesaris legatum attinebat , de eius , eiusque principis , cuius legatus erat , de nobis nostraque doctrina et factis sententia , magis evidens argumentum nullum expectari poterat , quam id mandatum , quod erat eodem tempore contra nos velut iudicatum certum editum , quae quanquam talia essent , nostris tamen hominibus , doctrinae suae , quam esse solidam et firmam scirent , rationem reddere , loco semel quantumvis iniquo facto , est visum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_58", + "psc_text": "doctrinae conveniebat judicare? vel quia labes illa intra Constantinopolitanae Ecclesiae limites se continebat, vel quia non apostolicae sedi, sed episcopis universis catholica veritas tota in solidum a Christo Domino credita erat, quam quisque pro virili defendere tenebatur; et caetera hujuscemodi, quae maximas nugas agendo congessit Quesnellus, ut, excepto primatus honore, parem auctoritatem et jurisdictionem in cunctis episcopis admittendam esse confingeret. 9. Possemus quamplurima hic ex Leone proferre, quibus praerogativam ecclesiastici primatus in totum orbem sibi suisque successoribus convenire et deberi passim in suis epistolis et sermonibus affirmavit. Sed ne extra chorum in praesens canere videamur, plane praetermittimus. 329 CAPUT III. Idem Paschasius Quesnellus, novis excogitatis doctrinis, prorsus ecclesiastici regiminis formam pervertit, de Flaviani et Eutychetis causa disserendo. Cardinalis Baronii ea de re asserta sancti Leonis Magni decretis vindicantur. Ejusdem S. pontificis epistola 12 a Quesnello perperam explicata, auctior prout in ms. cod. Vatic. reperitur, exponitur. A cujus epistolae decretis minime", + "candidate_score": 0.663011, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_140_142", + "bdc_text": "Itaque qua re se excusare volebant Praesides , eadem palam se in suspitionem iniectae morae vocabant . Granvella vero in sua ad adversarios epistola , primum quaerebatur , quod exclusus negotiis adesse rei tantae in tempore non potuisset , cum id maxime et celeritate itinerum , et summo confidendorum negotiorum studio conatus esset . Significabat deinde , praemittere se Joannem ä Navia , perspecta prius iisdem in negotiis prudentia virum , qui occupationes ipsius apud partes excusaret , atque efficeret , gravissima res ut ne moram pateretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_679", + "psc_text": "ab eodem Chrysostomo Constantinopoli receptos, ecclesiasticae disciplinae studio tuendae actus, quasi Alexandrinae sedis jura tueri cupiens, in Joannem invehi coepit, et, forte nondum sufficienter istius agendi ratione explorata, Constantinopolim proficiscitur et, coacta synodo, Joannem tamquam canonum violatorem, etiam reclamante plebe, deposuit. Dabo quidem Theophilum tum eam animi moderationem non servasse quae episcopum decebat, et nimio zelo actum praecipiti judicio in hanc causam inquisivisse. Sed obstant forte quin probatissimus praesul et sanctae memoriae vir appelletur? Attendat, quaeso, Quesnellus rationes quibus ducebatur, in mentem revocet eximias excellentesque virtutes quibus erat praeditus. Nam praeter sacrarum rerum scientiam, qua maxime pollebat, quoadusque vixit ab omni haeresi abhorruit, Judaeorum conversionem omni nisu curavit, gentiles ad verae religionis cultum inducere quaesivit, nihilque eorum aggredi praetermisit quae in catholicae fidei munimen, praesidium et incrementum poterant 460 redundare. At diutius in his immorari jam taedet, potissimum cum in alio opere, agendo Rufinianas vindicias, descripserim quemadmodum Theophilus Origenem et", + "candidate_score": 0.662901, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_116_118", + "bdc_text": "Cum hoc edicto , quod in libellis istic Gallicana et vernacula lingua editis circumferebatur , allata etiam fama dirae persecutionis est . Nostri enim homines , qui tum ex aula Caesaris redibant , omnem haereseos suspitionem capitalem esse narrabant . Si quis imagine praeferita caput non aperuisset , si quis imagines nullas domi habuisset , si quis voce aliqua incircumspectius usus fuisset , si quis leve contemptius iuditium praebuisset , omnia haec ad haereseos suspitionem certam valere , ac satis esse , ostendebant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_807", + "psc_text": "cum fiducia adversitatis vincendae, ne quod per se probatur reprobum, silentii praejudicio videatur oppressum. 11. Incassum itaque laborasse Quesnellum mihi visum est, in sua de Theodoreto dissertatione, alias et alias quaestiones parum ad sibi praefixum scopum pertinentes proponendo, cum eas quisque ex solis Leonis dictis hujusque agendi oeconomia facillime solvere potuisset. Potissimum cum irrationabiliter etiam provocaverit ad Gelasii papae testimonium, quod saltem integrum debuisset objicere, ut sine novo studio lector intelligeret quo sensu pontifex fuit locutus. Gelasius itaque nihil prorsus affirmavit quod praecedentibus nostris dictis repugnet. Immo si ejus perpendamus verba Quesnellianum systema prorsus in exitium ibit. Vidimus enim in praecedentibus exercitationibus pontificem ad Dardaniae episcopos scribentem demonstrare voluisse Acacium solius apostolicae sedis judicio jure damnatum. Quare in suae epistolae exordiis exagitat qui arbitrabantur injuria Acacium damnatum, quod non speciali synodo videretur fuisse dejectum. Et adductis eorum haereticorum exemplis quibus innotescit aliquos haeretica labe pollutos in synodis fuisse damnatos, non", + "candidate_score": 0.662871, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_606_608", + "bdc_text": "Illud autem , utrum pauciorum sententia sententiis divisis praeiudicare sententiae plurium , et utrum ea res ad Caesarem referri debere , nec ne , disputatione opus non habere . Eam rem ex uniuscuiusque consilio et commoditate constituendam esse . Eodem die , qui duodecimus Januarii fuit , nostri ad haec ita responderunt , se , quoniam ad postulationem suam , qua id agitur , ut omnium vox libera in hoc colloquio esset , de sua tantum parte responsum fuisset , intelligere eam de parte altera negatam sibi esse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_65", + "psc_text": "jurisdictionis discretio dabatur: atque cum omnes ad apostolatum munus essent electi, unus vero solus caeteris praeeminebat. Quoniam (ait) et inter beatissimos apostolos in similitudine honoris fuit quaedam discretio potestatis. Et cum omnium par esset electio, uni tamen datum est, ut caeteris praeemineret. Auditne Quesnellus? Similes in characteris et dignitatis honore quem gradus non admittere satis est exploratum; dispares vero in potestatis praerogativa, quia unus caeteris debet praesidere: Qua ergo ratione, vel quibus Leonis verbis ductus, jurium aequalitatem inter episcopos jactare potuit Quesnellus? Non enim in jurisdictione exercenda, vel in judiciis ferendis omnes episcopi omnia sibi vindicare possunt. Cum, auctore eodem Leone, divina aeque ac ecclesiastica dispositione factum sit ut singuli in singulis provinciis essent quorum inter fratres prima haberetur sententia; et rursus quidam in majoribus urbibus constituti sollicitudinem susciperent ampliorem, per quos ad unam Petri sedem universalis Ecclesiae cura conflueret, et nihil usquam a suo capite dissideret. Si itaque toto", + "candidate_score": 0.662859, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_368_370", + "bdc_text": "Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur . Id ita fieri posse putabant , si legato pontificis , qui tum aderat , non pontificis , sed Caesaris nomine posito , non mandato rigido , sed hortatione blanda , non ad nos tantum , sed utramque ad partem instructo locum darent , atque ita ad nos inducerent . Neque consilium hoc illos fefellit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_805", + "psc_text": "adversitas; ne quod per se probatur reprobum, silentii praejudicio videatur oppressum. Ex quibus loquendi formulis perspicue concipimus quemadmodum, et Romanorum pontificum, et episcoporum jura serventur in synodis, singuli convenientem sibi auctoritatem jurisdictionemque exercentes: Fidei enim causae cum apostolici symboli regulis Romani pontifices conferunt, suaque judicia speciali S. Spiritus afflatu pronuntiant ad haereses evertendas. Sed cum factiosorum virorum studium in eo stet, ut sinceram Christi doctrinam evertant, et ea dogmata genuina quae ab apostolis derivata sunt oppugnare et prorsus abolere quaerunt. Quare maxima sollicitudine Rom. pontifices suas definitiones episcopis in synodis coalescentibus proponunt, ut inde necessarium praebeant assensum. Quem quidem non sine examine exhibere debent, potissimum quod negotium illis est agendum cum laesae fidei hominibus, qui, pervicacius perniciosis erroribus adhaerentes, omnino repugnant se iis decretis submittere, quae praeter anathematis sententiam alias etiam poenas, depositionis nimirum, degradationis, exsilii, secum habent conjunctas. Igitur dicat Quesnellus, amabo, quo sensu, quave de causa, episcoporum auctoritatem", + "candidate_score": 0.662856, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_166_168", + "bdc_text": "Quarta deinde et vigesima cum legatus veniret , ab iis episcopis , qui tum ibi erant , obviam omnibus euntibus honorifice acceptus est . Postridie ab utriusque partis proceribus seorsim salutatus , et de re proposita appellatus , benigne respondit , et pollicitus amplissime fuit . Tertia deinde post adventum die , quae sexta iam et vigesima a coeptis Comitiis fuit , convocatis partibus , primum quidem literas et mandata Caesaris exhibuit et legi iussit :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_428", + "psc_text": "Sed legatos, de quibus agimus, ab Occidentali episcoporum synodo mandatum accipere non debuisse perspicuum est. Vidimus enim in praecedentibus non potuisse sanctum Leonem Magnum Occidentalium synodum cogere, etiamsi voluisset. Labente enim mense Maio, Theodosii epistolas accepit pro synodo Ephesina habenda, et ipse incunctanter ablegatos ad illam destinavit, ut constat ex ipsius epistolis ad Flavianum, Theodosium, Julianum Coensem, Pulcheriam Augustam, et ad ipsam Ephesinam synodum, idibus Junii scriptis. An ergo paucorum dierum cursu potuisset concilium Occidentalium episcoporum indicere, agere, et absolvere, ut nimirum hujus auctoritate legati muniti ex Urbe Orientem versus proficiscerentur? Dicat sodes Quesnellus an ipse in evolvendis et adornandis S. P. scriptis hoc argumentum praeviderit; et si praevidit, quomodo illud eripere cogitaverit? 16. Non illud quidem eripere possunt duo illa figmenta quae ad eludendos lectore subjecit, contendendo semel iterumque id factum fuisse a Romanis pontificibus, vel quando oecumenicum concilium sub papa 407 Coelestino erat agendum, vel quando Occidentalium legati", + "candidate_score": 0.662855, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_330_332", + "bdc_text": "Nam et legatos reliquos nostros et substitutos colloquio excludebat , et voces certas in suffragando diffiniendas esse negabat , et postulationem de responsis in utraque lingua offerendis novam ingerebat . Igitur postridie eius diei , quae tertia iam Decembris fuit , nostri cum rationi Hagnoae conceptae postulationes suas non obstare , rei vero propositae multum etiam conducere docuissent , tamen quia secus praesidibus videretur , et obtineri apud illos non posset , se eas ob res colloquium dirimere non velle ostendebant . Itaque de excludendis legatis reliquis se autoritati ipsorum deferre , ac etiam de substitutis colloquio removendis cedere :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_425", + "psc_text": "provocasse exploratum est. Quapropter hic grave, immo gravissimum, pondus haberet illud Joannis Davidis ratiocinium, quo ostendit Flavianum, non Mediolanensem, aut Aquileiensem, Ravennatensem, Arelatensem, Lugdunensem; sed Romanum episcopum solum, hujusque legatis reclamantibus, libellum appellationis tradidisse. Restat ergo ut Flaviani causa dumtaxat devolvi debuisset ad Occidentale concilium voluntate et decreto S. Leonis. Sed quid supremae auctoritati Romanorum pontificum derogat, si ipsi hoc vel illo ordine, modo, solemnitateve negotia discutere, examinare, expedire statuerint? An non possunt in suae sollicitudinis consortium accire aliquos et multos Occidentis episcopos, ipsisque seriem totam gerendarum rerum patefacere et exponere, horumque etiam suffragia adhibere, ut nihil judiciorum solemnitati deesse videatur, quam S. Leo indicare voluit ea scribendi formula: Leo, et sancta synodus, quae Romae convenit. 15. Gravioris tamen momenti est altera illa fallacia, quam idem Quesnellus subjecit, qua unice usus est ad Romanorum pontificum auctoritatem elevandam, et inter angustissimos limites restringendam. Quapropter eum rogare oportet undenam hauserit S. Leonis", + "candidate_score": 0.662853, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_371_373", + "bdc_text": "Nam quia non venisse se pontificis , sed Caesaris nomine professus est , recta a nostris protestatione ut pontificis legatus exclusus non fuit . Sed longa post hanc orationem deliberatio et partium inter se , et seorsim , et partium cum legato Caesaris fuit , qui dum pontificis legato respondendum esset , quaereretur , intercessit . Caesaris legatus , tolerabilius iudicans pontificis authoritatem prorsus dissimulari , quam illius legatum , coram se teste , aliqua ignominia affici , cum crederet nostros protestatione contra pontificem gravi usuros esse , omni studio laboravit ut ne privatum , sed ut commune partis utriusque responsum daretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_626", + "psc_text": "pontifex in reliquo suae vitae cursu pro Christianae reipublicae bono fideliter adimplevit. Fateor quidem in praecedentibus conscribendis Exercitationibus longum quandoque habuisse sermonem, a quo nostri aevi viri abhorrere solent, leviori potius rerum cortice delectari assueti, quam in sincera earumdem veritatum inquisitione exerceri. Sed ad hanc necessitatem prolixioris quandoque sermonis habendi multae causae me compulerunt. Quarum altera ex usu illarum institutionum oriebatur quas multorum annorum spatio in scholis theologiae exponere fui assuetus, in quibus expendendis brevis et stricta oratio adhiberi haud potest, ne auditores minus sufficienter edoceantur. Propterea hanc consuetudinem longa industria comparatam valde difficile superare potui. Altera vero nostris adversariis adjudicanda est, qui cum obscuras quasdam multisque cavillis circuminvolutas quaestiones excitassent, quibus pro praesenti scribendi proposito 449 me occurrere oportuit, paucis eorum argumenta eripere atque refellere prorsus impossibile fuisset, cum multoties ad genuinos fontes horumque interpretes provocare mihi opus fuit, ut male congesta et constructa eorum aedificia atque systemata demonstrarem.", + "candidate_score": 0.662839, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_359_361", + "bdc_text": "Quanquam autem coactus tum quidem concilium differre reiicereque , et id propositum iisdem de causis mutare est , tamen id eo consilio distulit , ut tempus idoneum nactus , id quod coepisset , aliquando persequeretur . Et hactenus quidem occasio se nulla dedit , cum essent quaesitae multae . Nunc autem Carolus primogenitus Ecclesiae filius ad id concilium Pontificis exequendum ( ut fidus Sanctae Romanae Ecclesiae advocatus est ) cum hoc colloquium , tum illa mox deinde futura Ratisponae Comitia , velut viam aditumque ad generale Concilium instituisset , me ut hic vobiscum adessem iussit voluitque .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_637", + "psc_text": "haud esse assecutum. Votis enim Marciani imperatoris potuisset Leo obsistere, ut sincere fassus in epistola hac occasione ad eumdem scripta. Cujus quippe voluntati non alia de causa obviare distulit, ne devoto principis arbitrio repugnare velle videretur. Ad haec verba animadvertat, quaeso, Quesnellus, et quotquot cum eo nugari solent. Credebamus clementiam vestram (ita epistolam orditur) id desiderio nostro posse praestare, ut, praesenti necessitate respecta, differri ad opportunius tempus sacerdotalem synodum juberetis. Hujus pontificiae fiduciae illud erat fundamentum: Ut, evocatis de cunctis provinciis sacerdotibus, vere posset esse universale concilium. 3. Quis enim ignorat externam illorum afflictorum temporum faciem multarum provinciarum episcopis prohibere potuisse e suis dioecesibus exire, ne plebes sibi commissas barbarorum furori tamquam orphanas desererent, et semetipsos iis periculis exponerent quae ab hostium copiis pati solent? Non aegre igitur ferebat Leo quod synodus non differretur, vel quia imperiali jussione, cui non potuisset obsistere, urgeretur; sed quia tempus illud minus congruum pro", + "candidate_score": 0.662797, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_135_137", + "bdc_text": "Itaque tempus videri ad rem ut veniretur Orare , ut omni cum moderatione partes se praeberent , petere , ut Ferdinandi legatio , quae iam venisset , colloquio adhiberetur . Duas deinde epistolas , unam Caesaris , inscriptam utrique , alteram legati Granvellae , parti tantum alteri inscriptam , adhibuerunt . Iis epistolis excusare moram conabantur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_637", + "psc_text": "haud esse assecutum. Votis enim Marciani imperatoris potuisset Leo obsistere, ut sincere fassus in epistola hac occasione ad eumdem scripta. Cujus quippe voluntati non alia de causa obviare distulit, ne devoto principis arbitrio repugnare velle videretur. Ad haec verba animadvertat, quaeso, Quesnellus, et quotquot cum eo nugari solent. Credebamus clementiam vestram (ita epistolam orditur) id desiderio nostro posse praestare, ut, praesenti necessitate respecta, differri ad opportunius tempus sacerdotalem synodum juberetis. Hujus pontificiae fiduciae illud erat fundamentum: Ut, evocatis de cunctis provinciis sacerdotibus, vere posset esse universale concilium. 3. Quis enim ignorat externam illorum afflictorum temporum faciem multarum provinciarum episcopis prohibere potuisse e suis dioecesibus exire, ne plebes sibi commissas barbarorum furori tamquam orphanas desererent, et semetipsos iis periculis exponerent quae ab hostium copiis pati solent? Non aegre igitur ferebat Leo quod synodus non differretur, vel quia imperiali jussione, cui non potuisset obsistere, urgeretur; sed quia tempus illud minus congruum pro", + "candidate_score": 0.662772, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_250_252", + "bdc_text": "Confessio namque et apologia nostrorum oblata tum praesidibus eorum articulorum loco , quos antea a nobis postularant , ita fuit , ut omnis in iis futuri colloquii disputatio existeret . Doctorum autem nomina et loca , quos in hanc disputationem nostri quidem destinassent , exhibita statim principio fuit . Eius autem rei talis erat utraque ex parte ratio , ut ter undeni hinc inde homines pro Principum urbiumque suorum numero et loco ad hoc certamen adhiberentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_503", + "psc_text": "ex majori vel minori PP. numero desumenda est; sed ab eo qui potestatem habet illas cogendi, et a canonicis apostolicisque regulis in judiciorum forma et ordine servandis, ut perspicue indicavit sanctus Leo Magnus in epist. 80 ad Anatolium Constantinopolitanum, de qua verba faciemus cap. 10 sequentis libri. Quare si adversariorum argumentum staret, nec Sardicense concilium potuisset Athanasii et sociorum causam cognoscere, cum haec jam saepius fuisset definita: Primum quidem in nostra provincia (ait Athanasius) cum ad id coissent propemodum centum episcopi, secundo Romae nobis caeteris adversariis Eusebii comparentibus. Fuerunt autem in eo consessu plusquam quinquaginta episcopi. Si ergo judicii pondus atque auctoritas ex episcoporum numero desumeretur, potius stare debuissent decreta Alexandrinae et Romanae synodorum, quam Tyri et Mareoticae. Istis quidem numerosior fuit cum Alexandrina, tum Romana, in quibus Athanasius fuit absolutus, et suae sedi restitutus. De hac postrema etiam loquens, idem Athanasius in secunda apologia ait: Presbyter enim Vitus plures", + "candidate_score": 0.662737, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_371_373", + "bdc_text": "Nam quia non venisse se pontificis , sed Caesaris nomine professus est , recta a nostris protestatione ut pontificis legatus exclusus non fuit . Sed longa post hanc orationem deliberatio et partium inter se , et seorsim , et partium cum legato Caesaris fuit , qui dum pontificis legato respondendum esset , quaereretur , intercessit . Caesaris legatus , tolerabilius iudicans pontificis authoritatem prorsus dissimulari , quam illius legatum , coram se teste , aliqua ignominia affici , cum crederet nostros protestatione contra pontificem gravi usuros esse , omni studio laboravit ut ne privatum , sed ut commune partis utriusque responsum daretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_416", + "psc_text": "a scriptoribus distincta non fuerint, liberum deinde fuit ipsis pro arbitrio ratiocinari, et in diversas sententias et opiniones abire, prout iis erit exploratum qui Launoii, Petri de Marca, Quesnelli, Joannis Davidis, aliorumque scripta lustrarunt. Verumtamen alias et alias horum scriptorum inter se dissidentium interpretationes in praesens hic subjicere supervacaneum arbitramur. Cum eorum nullus S. pontificis scribendi rationem fuerit assecutus; quamvis ad Sardicenses canones unice attendentes, variis divinationibus usi sint, de quibus verba facere in praesens praetermittimus, ut quantum possumus pedetentim in Quesnellianis dictis examinandis studium impendamus. « Non ergo ad unicum (ait) ex Occidentalibus episcopum cum provinciali vel dioecesana synodo provocatum est. » Sed quis cum veritate affirmavit, vel umquam affirmabit, hoc quod sibi imaginatur Quesnellus? Qui tantum bardus et plumbeus sit in hanc sententiam abibit. Nos tamen non ideo Romanum pontificem cum provinciali aut dioecesana synodo appellatum dicimus, quod Romam adventante Hilaro, S. Leonis ad Ephesinam synodum legato, quando", + "candidate_score": 0.662731, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_367_369", + "bdc_text": "Sed introducti legati Pontificii causa haec fuisse videtur . Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur . Id ita fieri posse putabant , si legato pontificis , qui tum aderat , non pontificis , sed Caesaris nomine posito , non mandato rigido , sed hortatione blanda , non ad nos tantum , sed utramque ad partem instructo locum darent , atque ita ad nos inducerent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_490", + "psc_text": "adornanda Eusebii Caesariensis Latina Rufiniana editione. Haec itaque et id genus alia exempla, ad quae praestantissimi viri provocarunt ad explicandum divinum et apostolicum jus RR. PP. concessum pro appellationibus quibuscumque suscipiendis, in praesens praetermittimus, ne extra campum vagemur, neve ab aliis jam actum agere videamur. Insistimus dumtaxat laudato papae Julii testimonio, cui Eusebiani se opponere minime ausi sunt. Quis porro credet vaferrimam illam haereticorum factionem, odio atque furore contra Athanasium agitatam, siluisse, si falso Julius pro suis juribus tuendis et consuetudinem Ecclesiarum et apostolorum ordinationes et PP. doctrinam adduxisset, maxime cum eos exagitasset quod nimio ambitu laborarent et novis rebus studerent? 7. Sed hanc consuetudinem et divini juris exercitium quod non impugnarunt Eusebiani, negarunt saltem Quesnellus et Launoius. Qui quamvis concedant Julium Athanasii aliorumque causam anno 341 examinare 420 voluisse praesentibus etiam legatis, quos Ariani hunc miserant, dissimulant tamen fuisse absolutos, et suis sedibus restitutos, et tantummodo asserverant concilium Romanum", + "candidate_score": 0.662663, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_102_104", + "bdc_text": "Tertia de votis monasticis et cultu electitio . Quarta de primatu papae et potestate Ecclesiae : quae quidem quaestiones has habebat :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_711", + "psc_text": "discutienda praescripta fuere, quaeque sub octavo numero quoad canones sequenti ordine et vocibus exprimuntur. Primo, an consuetudo antiqua allegata ab Anatolio, actione 4, in causa Photii episcopi Tyrii quod episcopi existentes Constantinopoli una cum patriarcha definiebant quorumcumque recurrentium causas, legitima esset; et hoc posito, cur sententia in causa Photii fuit revocata. Secundo, utrum in causis ecclesiasticis judicandum esset secundum canones, an etiam secundum pragmaticam sanctionem; qua de re actum est actione 4 in eadem causa Photii. Tertio tandem, an episcopus, si esset episcopatu indignus, possit in ordine inferiori collocari, quod negare videntur legati papae, actione 4. In quibus omnibus perquirendis, multam orationem me habere oporteret, si libere ejusmodi argumenti latissimum campum excurrere possem. Verum cum summi, clementissimi, atque sapientissimi principis benignitate abuti haud debeam, idcirco non omnia quae dicenda occurrunt potero recensere; 467 sed aliqua nondum satis explorata prolixius exponam; notiora dumtaxat delibabo, et quae tandem, a recentioribus regalistis multis", + "candidate_score": 0.66257, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_367_369", + "bdc_text": "Sed introducti legati Pontificii causa haec fuisse videtur . Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur . Id ita fieri posse putabant , si legato pontificis , qui tum aderat , non pontificis , sed Caesaris nomine posito , non mandato rigido , sed hortatione blanda , non ad nos tantum , sed utramque ad partem instructo locum darent , atque ita ad nos inducerent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_425", + "psc_text": "provocasse exploratum est. Quapropter hic grave, immo gravissimum, pondus haberet illud Joannis Davidis ratiocinium, quo ostendit Flavianum, non Mediolanensem, aut Aquileiensem, Ravennatensem, Arelatensem, Lugdunensem; sed Romanum episcopum solum, hujusque legatis reclamantibus, libellum appellationis tradidisse. Restat ergo ut Flaviani causa dumtaxat devolvi debuisset ad Occidentale concilium voluntate et decreto S. Leonis. Sed quid supremae auctoritati Romanorum pontificum derogat, si ipsi hoc vel illo ordine, modo, solemnitateve negotia discutere, examinare, expedire statuerint? An non possunt in suae sollicitudinis consortium accire aliquos et multos Occidentis episcopos, ipsisque seriem totam gerendarum rerum patefacere et exponere, horumque etiam suffragia adhibere, ut nihil judiciorum solemnitati deesse videatur, quam S. Leo indicare voluit ea scribendi formula: Leo, et sancta synodus, quae Romae convenit. 15. Gravioris tamen momenti est altera illa fallacia, quam idem Quesnellus subjecit, qua unice usus est ad Romanorum pontificum auctoritatem elevandam, et inter angustissimos limites restringendam. Quapropter eum rogare oportet undenam hauserit S. Leonis", + "candidate_score": 0.662567, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_383_385", + "bdc_text": "Deinde ostendendum fuit , si qualiter de se profiteretur , Caesaris iussu et imperio , non pontificis nomine adesset , nos eo nomine ut hospitem et spectatorem et adiutorem pacis libenter laturos , ac gratias habituros esse : sin mandatum aliquod nobis offerret a Pontifice , et quod hic faceret , facere se aliqua Pontificis Romani autoritate declararet , nos iam principio protestaturos esse , nobis cum illo negotii nihil hic futurum . Cum iam omnia , quae quidem ad huiusmodi certamina parantur , transacta , et haec de colloquii futuri conditionibus disceptatio composita esse videretur , ecce novam et copiosam magis litigandi materiam adversarii invenerunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_542", + "psc_text": "recte habere probaverit. At quae libera potestas esset in Romanis pontificibus ad quodcumque probaverint, si ipsi jure non possent judicare, vel mittere de latere presbyteros, ut audiant negotium, propter quod appellans provocavit? Profecto si PP. 430 plenam Rom. pontificibus potestatem non adjudicarent, sed ad unum novum concilium dumtaxat pontificia jura restringere voluissent, aliam loquendi phrasim adhibere debebant, cum inter multa media apta pro nova rerum cognitione, libera facultas ipsis data sit illud eligere quod aptius et convenientius a prudentissimo eorum judicio judicabitur. Id expresse innuunt postrema illius mox recensiti canonis verba. Nimis interim Quesnellus sibi blandiendo laetitiam affectare intendit, quod Flaviani causam ad generalem synodum fuisse delatam vigore appellationis unice Sardicensibus canonibus innixae probare potuerit; et praeterea, variis adhibitis contortis interpretationibus, quas omnino fallaces esse in praecedenti Exercitatione ipsi perspicue probavimus, stylum censorium in Joannem David iterum convertit, huncque tamquam lusorem illusoremque exagitat, quod scripserit Flavianum ad unicum et solum", + "candidate_score": 0.662534, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_367_369", + "bdc_text": "Sed introducti legati Pontificii causa haec fuisse videtur . Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur . Id ita fieri posse putabant , si legato pontificis , qui tum aderat , non pontificis , sed Caesaris nomine posito , non mandato rigido , sed hortatione blanda , non ad nos tantum , sed utramque ad partem instructo locum darent , atque ita ad nos inducerent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_261", + "psc_text": "neque cuicumque alteri, licitum fuisse, sine aperta haereseos et contumaciae nota resilire ab iis quae a S. Petri cathedra, verae fidei columna et firmamento, sequenda proponebantur. 11. Interim autem apostolicae sedis legati, de omnibus quae jam in Eutychiano negotio contigerant instructi, et de singulis in Ephesina synodo agendis scriptum commonitorium a summo pontifice accipientes, incunctanter itineri se committunt. Cunctorum enim Eutychianorum artes 372 S. Leonem eludere necessum erat. Qui praetextu malorum in Orientem ob novam haeresim gliscentium, imperatoris animum induxerunt ad brevissimum tempus praestituendum, quo episcopi apud Ephesum convenirent. Celerrime igitur suum iter eos aggredi oportebat, ad Dioscori caeterorumque voluntatem frustrandam, qui in votis habebant ut concilium generale ageretur sine Romano pontifice, qui per seipsum immediate vel per suos legatos eidem praesideret. Hinc ergo minime Quesnello subscribere possumus, qui in dissertatione de Vita et Rebus a magno Leone gestis, tum in notis ad epistolam 32, cuidam corruptae lectioni ex Grim.", + "candidate_score": 0.662417, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_520_522", + "bdc_text": "Ibi paratos esse se concedere , ut si quae dixisset pars una , alicui ex ea parte , qui quidem de plurimorum numero esset , veluti ex sententia sua non dictum non probaretur , ut is sententiam suam praesidibus aut scriptam offerat , aut presens apud eos exponat , sed utrunque privatim et extra colloquium . Eorum autem sententiam qui inter colligendum suffragia non quod plurimi , sed quod pauciores sensissent , nec in colloquium inferendam , nec parti adversariae per praesides ostendendam , sed scriptam usque factam Caesari relationem custodiendam esse . Hoc si reciperent nostri , fieri colloquium posse , valde se sperare .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_216", + "psc_text": "Nam imprimis duo ibi paucis petit. Praesidium videlicet contra factiosos calumniatores, qui insidias ei struxerant; deinde judicium, seu sententiam in fidei quaestione. Et quid aliud petere solent quotquot canonicam appellationem interponere consueverunt, nisi praesidium ad calumniantium insidias evertendas, et sententiam circa ea de quibus quaestio acta est? Etiam accedit Eutychen canonice latam in concilio sententiam recusasse, et recusationem publicis contestatoriis libellis confirmasse. Sed illa verba veram appellationem praeseferre clarius ostendunt alia quae laudatis immediate subdidit, quaeque Quesnellus prorsus annotare praetermisit. Et nullam deinceps permittere a factiosis contra me calumniam procedere, et non excuti, et eximi de numero orthodoxorum, etc. An non plenum integrumque ejus causae judicium ei reservari intendit ad quem scribit et provocat? 362 Quare inepte et insulse ludere Quesnellus mihi videtur, qui Lupum quasi lippum alloquens, ait: « Vides, mi Lupe, quod videre non vis; ut Eutyches ad religionis defensores confugiat, non ut judices appellet; ut obsecretur nullum", + "candidate_score": 0.662414, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_383_385", + "bdc_text": "Deinde ostendendum fuit , si qualiter de se profiteretur , Caesaris iussu et imperio , non pontificis nomine adesset , nos eo nomine ut hospitem et spectatorem et adiutorem pacis libenter laturos , ac gratias habituros esse : sin mandatum aliquod nobis offerret a Pontifice , et quod hic faceret , facere se aliqua Pontificis Romani autoritate declararet , nos iam principio protestaturos esse , nobis cum illo negotii nihil hic futurum . Cum iam omnia , quae quidem ad huiusmodi certamina parantur , transacta , et haec de colloquii futuri conditionibus disceptatio composita esse videretur , ecce novam et copiosam magis litigandi materiam adversarii invenerunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_350", + "psc_text": "sed ex sacerdotum sententia. Et quoniam tot praesulum coitio sine imperiali consensu, auxilio atque praesidio nec fieri nec sustentari poterat, idcirco ad praepediendos tumultus, et ad faciendam episcopis liberam potestatem, ut, episcopalibus eorum sedibus ad tempus relictis, praestituto tempore concilio adessent, litteras ad eosdem dedit, ut itineri se committerent. Quo in negotio vicaria usum fuisse potestate, et ipse Marca asseverare debet. Cum ipse alibi sincere fateatur, juxta veterem Ecclesiae canonem, non licere oecumenicam synodum celebrare absque sententia sedis apostolicae. Si itaque res sic se habent, jam imperatores non propria, sed vicaria summorum pontificum, auctoritate, generales synodos indixerunt. Idque magis exploratum est ex Ephesina synodo de qua agimus, ad quam indicendam Theodosium apostolicae sedis auctoritatem adhibuisse, Leo Magnus in epistola ad eamdem synodum protestatus est, cujus verba in superioribus retulimus, et Marca ipse in margine ad laudatum locum descripsit. Ut verum tamen fatear, aequitatis et concordiae ratio semper postulavit, ut, gravissimis", + "candidate_score": 0.662406, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_309_311", + "bdc_text": "Quod autem ad Nornbergense Augustenseque pactum attineret , si intra hanc formam consisterent , periculi nihil esse . Hoc responsum quoniam nostrarum praecipuarum postulationum alteram de legatis reliquis adhibendis manifeste , alteram de suffragiis non notandis obscure per ambages reiiciebat , postulationem autem alteram de exemplaribus ridiculam , alteram de statuum multitudine aeque levem inferebat , nostri paucis hunc in modum exceperunt . Adhuc se ita , ut prius , postulare , ut caeteri , qui huc legati venissent , ad suffragiorum numerum non destinati , colloquio Interessent :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_290", + "psc_text": "transcribere non piget, ut forte deducat, quod nos plene hactenus non sumus assecuti. « Nihil ergo (ait Quesnellus) certi affirmem: an occasione nuntii qui legatos anteverteret, an metu ne legati adire Augustam prohiberentur, quod certe accidit, ut ex epist. 41 satis apertum est. Nam altera epistola ad Pulcheriam breviter complectitur 378 ea quae per legatos scripta, et legatos retentos aliquamdiu Romae ex breviore epistola quam iterum ad Flavianum XII kalendas Julii accepimus: Cum ea (inquit) quae ipsi portabunt scripta sit plenius instruendus. Et rursus: Subsecuturos significo quos in hac re placuit destinare. » Priores has Quesnellii conjecturas minime esse spernendas ingenue fateor. Ea quoque admissa ratione qua asseverat legatos praepeditus fuisse, ne coram Pulcheria Augusta se sisterent, ut apparet ex tota laudata 41 epistola, in qua vehementer conqueritur ad eam non pervenisse epistolas quas in fidei causa per suos clericos direxerat. Et ibidem clericorum voce legatos ad Ephesinam synodum indicare", + "candidate_score": 0.662363, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_248_250", + "bdc_text": "Itaque postulatum hic fuit , ut notariis singulis substitutos singulos habere liceret . Reliqua conveniebant . Confessio namque et apologia nostrorum oblata tum praesidibus eorum articulorum loco , quos antea a nobis postularant , ita fuit , ut omnis in iis futuri colloquii disputatio existeret .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_436", + "psc_text": "dixit: Deposuerunt enim supplentes locum sedis apostolicae, totiusque synodi sanctissimorum Deoque dilectissimorum Occidentalium episcoporum. Utrosque autem legatos suam operam impendere debuisse aequanimiter pro apostolicae sedis juribus, patet ex commonitorio quod idem S. Coelestinus ipsis dederat, praecipiendo ut Ephesum convenientibus, ad S. fratrem et coepiscopum nostrum Cyrillum consilium omne converterent, et quidquid in ejus viderent arbitrio facerent. Subjecit deinde: Et auctoritatem apostolicae sedis custodire debere mandamus. Quemadmodum tandem se genere in ea synodo debuissent, ipse hisce verbis indicavit, videlicet, ut si forte ad disceptationem fuerit ventum, vos de eorum sententiis debeatis judicare, non subire certamen. Voluit Coelestinus hocce commonitorio prospicere suae sedis et totius Occidentalis synodi honori et auctoritati, atque in iis personam agere supremi ecclesiasticarum rerum et fidei dogmatum judicis, qui jam Nestorii causam Romae finierat, nec aliquid amplius quam exsecutio latae in ipsum Nestorium sententiae desiderabatur. Non mirum ergo si ex laudati commonitorii epigraphe intelligamus, aequanimiter praefatae Romani pontificis", + "candidate_score": 0.662219, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_368_370", + "bdc_text": "Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur . Id ita fieri posse putabant , si legato pontificis , qui tum aderat , non pontificis , sed Caesaris nomine posito , non mandato rigido , sed hortatione blanda , non ad nos tantum , sed utramque ad partem instructo locum darent , atque ita ad nos inducerent . Neque consilium hoc illos fefellit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_416", + "psc_text": "a scriptoribus distincta non fuerint, liberum deinde fuit ipsis pro arbitrio ratiocinari, et in diversas sententias et opiniones abire, prout iis erit exploratum qui Launoii, Petri de Marca, Quesnelli, Joannis Davidis, aliorumque scripta lustrarunt. Verumtamen alias et alias horum scriptorum inter se dissidentium interpretationes in praesens hic subjicere supervacaneum arbitramur. Cum eorum nullus S. pontificis scribendi rationem fuerit assecutus; quamvis ad Sardicenses canones unice attendentes, variis divinationibus usi sint, de quibus verba facere in praesens praetermittimus, ut quantum possumus pedetentim in Quesnellianis dictis examinandis studium impendamus. « Non ergo ad unicum (ait) ex Occidentalibus episcopum cum provinciali vel dioecesana synodo provocatum est. » Sed quis cum veritate affirmavit, vel umquam affirmabit, hoc quod sibi imaginatur Quesnellus? Qui tantum bardus et plumbeus sit in hanc sententiam abibit. Nos tamen non ideo Romanum pontificem cum provinciali aut dioecesana synodo appellatum dicimus, quod Romam adventante Hilaro, S. Leonis ad Ephesinam synodum legato, quando", + "candidate_score": 0.662139, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_654_656", + "bdc_text": "Deinde arbitros ipsi quidem ex sententia et factionis suae omnes , uno Palatini legato excepto , nos contra omnes aversos nobis habeamus . Clara sunt haec , itaque per quos steterit , videre sine dubitatione licet . Illud autem omnium est manifestissimum , colloquium ab illis prorsus vitatum fuisse , quia sub ipsa statim Comitiorum initia , constituta dies novis Comitiis , et velut terminus iis Comitiis adeo angusto intervallo praefixus , ut etiam si colloqui placitum fuisset , tamen post tam serum legati adventum vix ut institui , ne dum fieri colloquium potuerit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_495", + "psc_text": "nondum Athanasii verborum vim perfecte assecuti sumus, nisi perpendamus neminem deterreri posse ex arbitrarii judicis sententia, vigore compromissi lata, quod compromissum haberi non potest, nisi litigantes inter se convenientes spondeant pacifice stare velle secuturo judicio. Cum igitur Eusebiani litteras dantes ad Julium pontificem, ut, si vellet, ipse, synodo omni remota, judicaret Athanasium deterrere voluerunt, jam ad illud tribunal provocare intendebant, citra quod non amplius illis licebat tergiversationes quaerere, appellationes interponere, quia peremptorium et ultimum judicium erat proferendum, quo supposito, ut ipsi Eusebiani in votis habebant, Athanasio amplius ad suam Alexandrinam Ecclesiam redire non fuisset concessum. Peremptorii enim et ultimi judicii ea conditio est, ut condemnato omnis spes auferatur amplius dissidendi, ac propterea hoc judicii genus dumtaxat terrorem incutere potest. Eusebiani ipsi praeterea non ex jure compromissi, sed verae appellationis suos legatos Romam mittere coacti fuerunt, qui nusquam de concilio habendo unum verbum protulerunt, nisi quando, videntes se convictos atque 421", + "candidate_score": 0.661915, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_138_140", + "bdc_text": "In Caesaris epistola ostendebatur , Granvellam ad haec comitia destinatum , negotiis subitis impeditum esse , Caesarem orare , ut si ille in tempore non adesset , res tanta ne differreretur , nec sumptus frustra fierent , sed colloquio praefecti praesides pergerent , et illum ne expectarent . Data haec duodecimo Octobris cum esset , et reddenda sub primam colloquii diem fuisset , reddita vix tandem vigesima secunda est , viginti et duobus diebus per Praesides retenta , et serius , quam oportebat , partibus proposita . Itaque qua re se excusare volebant Praesides , eadem palam se in suspitionem iniectae morae vocabant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_35", + "psc_text": "habuisse praeter comitem Pansophium, ut evidentissime demonstrant gravissima duo momenta, quae nos statim subjicimus. Alterum est quod, paucis elapsis diebus, prolixiores litteras daturus Flaviano, sicut in praecedenti promiserat, eas his verbis orditur: Lectis dilectionis tuae litteris, quas miramur fuisse tam seras, et gestorum episcopalium ordine recensito. Cur ergo, quo sensu, quave ratione tam seras Flaviani epistolas appellasset, vel si Pansophius eas attulisset, qui vix trium mensium spatium insumpsisset eundo ex Urbe Constantinopolim, et rursus e Constantinopoli Romam revertendo? Si Pansophius has litteras cum synodalibus gestis attulisset, summa celeritate, non sero ad pontificias manus pervenissent, ut ex praecedenti temporum supputatione liquido innotescit. Oportet igitur inferre quempiam alium fuisse harum epistolarum latorem, qui, vel Eutychetis artibus, vel temporum vicissitudinibus, marisque tempestatibus praepeditus, diu in itinere cunctatus est, quemque S. pontifex cum alia epistola, 24 videlicet, Constantinopolim ad ipsum Flavianum remisit. Addimus voces illas, tam seras, non quamcumque cunctationem, sed longam temporis moram", + "candidate_score": 0.661894, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_373", + "bdc_text": "Caesaris legatus , tolerabilius iudicans pontificis authoritatem prorsus dissimulari , quam illius legatum , coram se teste , aliqua ignominia affici , cum crederet nostros protestatione contra pontificem gravi usuros esse , omni studio laboravit ut ne privatum , sed ut commune partis utriusque responsum daretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_619", + "psc_text": "Constantinopolitano episcopo, licitum esse poterat ab iisdem vel leviter resilire. Quotquot igitur lapsi ex hoc ordine ad pristina ecclesiastica officia, dignitates et gradus erant restituendi, nonnisi apostolicae sedis auctoritate absolvi poterant, et antiquis honoribus frui concedebatur. Caeteros vero, qui tamquam schismatis auctores habebantur, quorum causa durior et gravior erat, ex Leonis sanctione ad honores et gradus, ad communionem et reconciliationem, sub quocumque satisfactionis signo et testimonio suscipere vel amittere cautum erat; quoniam maturius judicium de his aliisque causis quae poterant insurgere summus pontifex habere sibi reservavit. Haec duo quidem studiose dissimulasse Quesnellum censendum est. Ea nimirum ductus ratione, ne fateri cogeretur quae passim in adornandis S. pontificis Operibus inficiatur; tot tantisque semper adhibitis violentis interpretationibus, quas sibi sufficere arbitrabatur ad abolendam Romanorum pontificum auctoritatem in Orientalium causis judicandis. Studiose quidem hujus epistolae argumenta dissimulasse, produnt annotationes ad Leoninas epistolas, quas ad secundi tomi calcem apposuit. Hanc enim inter caeteras veluti", + "candidate_score": 0.661882, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_438_440", + "bdc_text": "Eo denique progressa haec disputatio fuit , ut penes Caesarem esse positum diceret , actorum copiam cui vellet permittere , se vero cum praesidibus ea de re acturum esse , ostendebatque vix se magno negotio rem huc perduxisse , conatos illos fuisse longe secus nobiscum agere , multa se dissimulare , illos interea se perdi clamare . Haec a nostris apud legatum sunt acta , quem aequiorem causae , quam praesides esse sperabant . Ab hoc deinde ad praesides ipsos est ventum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_75", + "psc_text": "secuta est alia ad Theodosium, in qua Nicaenae fidei se inhaerere profitetur, Nestorii et Eutychis dogmata condemnat, atque etiam postulat synodum intra Italiam congregari. » 6. Cum itaque duo ibidem a Quesnello proponantur, et pro disserendi libidine resolvantur, nostrum erit in praesentiarum unum ab altero secernere, ac de utroque verba facere. Quoad primum attinet, affirmamus Flavianum utique tamquam actorem coram S. P. Leone se stitisse; et traduxisse Eutychen tamquam reum, in provinciali Constantinopolitana synodo jam damnatum, solemniusque tamen et ultimo peremptorio judicio ab apostolica ipsa sede damnandum. Flaviani prior ad S. Leonem epistola id manifeste prodit. Sive enim eam epistolam scripserit immediate post Constantinopolitanam synodum, ut jam praecedenti capite luculentissime probavimus, vel dumtaxat postquam se plurimis querimoniis exagitatum a Leone cognovit (ut irrationabiliter contendit adversarius), semper innotescit ad apostolicam sedem tamquam actorem convolasse, judicii jam a se probati rationem redditurum approbationemque consecuturum. Si autem hujusce a se probati judicii rationem", + "candidate_score": 0.66186, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_355_357", + "bdc_text": "Huius igitur Germaniae Romani pontifices saepe miserti , cum succurrere calamitatibus eius conati fuissent , tamen efficere nunquam potuerunt , saltem ut audirentur . Paulus adeo nuper Ro . Pontifex magno cunctos ad liberum concilium studio , et expectatum a vobis , et sepe etiam postulatum , vocavit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_487", + "psc_text": "Romanus pontifex in eorum pravas opiniones descenderet, nefaria decreta ab ipsis condita confirmando et rata habendo. Hoc tamen novum studium pravamque ambitionem, tamquam contrariam Pauli apostoli sanctionibus, et Patrum doctrinis, potissimum refutat S. Julius papa, et novitatum auctores his verbis exagitat, quae mire in eos quadrant qui a conciliis ad concilia numerosiora appellationes dumtaxat fieri posse atque debere sibi confingunt: An ignari estis hanc consuetudinem esse, ut primum nobis scribatur, ut hinc quod justum est definiri possit? Quapropter si isthic hujusmodi suspicio in episcopum concepta erat, adhuc ad nostram Ecclesiam referri oportuit. Nunc autem nos, quos certiores minime fecerunt, postquam jam egerint quod libuit, suffragatores suae damnationis, cui non interfuimus, esse volunt. Non ita se habent Pauli ordinationes, non ita Patres docuerunt, sed fastus iste et novum studium est. Obsecratione tandem usus summus pontifex, contumaces Eusebianos audire hortatur: Quae (ait) accepimus a beato Petro apostolo, ea vobis significo, non scripturus", + "candidate_score": 0.661819, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_587_589", + "bdc_text": "Verum ad has nostrorum legatorum doctorumque hominum querelas , altera Januarii praesides sic responderunt , ut primum in superiore sententia perstarent , deinde ut conditionem novam , eamque vel ad concordiam vel ad veritatis inquisitionem minime accomodatam inferrent . Volebant enim , ut ne acta per singula , sed summis tantum capitibus , in quibus partes aut convenissent , aut dissensissent , annotarentur . Haec summa tum sententiae Praesidum fuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_914", + "psc_text": "Patres rogarunt ut aliquid constituere dignarentur. Judices sibi cavere consuluerunt a dicenda sententia, et affirmarunt causam ad synodum pertinere, atque nulla interposita mora abscesserunt, eosdemque apostolicae sedis legati secuti sunt. Nihilominus tamen PP. superstites, qui tum aderant, varios canones ediderunt; 30, ut habent Graeci codices, quos Gentianus Herveto interpretatus est, ut 508 in Labbei collectione apparet; Latini autem 28, ex quibus postremus est de Constantinopolitana sede in quo renovatum et confirmatum fuit quod sub Theodosio seniore, Nectarii tempore, in oecumenico concilio de ejus patriarchatu fuerat statutum. Quod cum legati pontificii cognovissent, sequenti die, hoc est kalendis Novembris, irritos reddere volentes injustos Anatolii conatus, petierunt, ut ait Liberatus diaconus, ut rursus convenirent cum judicibus ad concilium. Quibus requirentibus a concilio quid pridie fuerit ordinatum, lectis gestis, cognoverunt. Jussum itaque est decretum pridie illius diei sancitum legi; post cujus lectionem, illi adjacens subscriptio episcoporum recitata est, primoque loco positus Anatolius. Jure apostolicae", + "candidate_score": 0.661794, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_104_106", + "bdc_text": "quae quidem quaestiones has habebat : An Petrus et huius successores potestatem supra ceteros aliquam ordinandi qualis et confirmandi caeteros , est , haberent . Item , an errare Papa possit in fide :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_228", + "psc_text": "provinciali synodo ordinarie absoluto, et de sententia jam lata; cujus Acta nonnisi ab unico, et supremo judice poterant infirmari, aut rescindi, vel reprobari, aut rata haberi? Si aliquod hac de re certum testimonium desideramus, consulere juvabit unum S. Petrum Chrysologum, quem cum Eutyches per epistolas interpellasset, ut vindicem suae causae se haberet, sine ambagibus et ulla prolatatione eidem respondit: In omnibus autem hortamur te, frater honorabilis, ut his quae a beatissimo papa Romanae civitatis scripta sunt obedienter attendas, quoniam beatus Petrus, qui in propria sede vivit et praesidet, praestat quaerentibus fidei veritatem. Nos enim pro studio pacis et fidei extra consensum Romanae civitatis episcopi causas fidei audire non possumus. Videat Quesnellus! Solus B. Petrus, qui in propria sede vivit et praesidet, praestat quaerentibus fidei veritatem. Nec quisquam alius episcopus proprio jure extra consensum Romani episcopi causas fidei audire potest. Solida necne vel infirma sint quae hactenus in tribus hisce de", + "candidate_score": 0.661743, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_389_391", + "bdc_text": "Quanquam enim haec sententia pontificis Romani multis iam annis fuit , ut ne colloquium nobiscum iustum ullum haberetur , tamen quia id nostri semper urserunt , simulare saltem aliquem congressum adversariis necesse fuit . Itaque cum duae res ipsis propositae essent , altera , extra iactum dimicare , et hostem procul lacessere : altera , dilati interceptique colloquii causam in nos convertere :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_499", + "psc_text": "desperatione acti, ne forte calumniantium poenas juxta canonum decreta subirent, de nocte ex urbe Roma profecti, fugam arripuerunt. Verumtamen ad irregularem horum legatorum fugam Julius ipse pontifex animadvertens, lenitate summa adhibita, ad exitum perducere nisus est gravissima Orientalium dissidia. Quare admissa eorumdem legatorum appellatione, quamvis nulla urgeretur necessitate ad concilium cogendum, Eusebio et sociis per epistolas jussit Romam ad concilium habendum venire. Sed schismatica illa factio cum tergiversationibus et diuturna temporis prolatione pontificis spem adhuc frustrasset, denuo in concilio Athanasium et socios nullius criminis reos esse declaravit, dignosque esse decrevit ut suis sedibus a quibus per impotentiam expulsi fuerant restituerentur. Igitur Julius quasi rationem reddere volens de iis quae a se ipso gesta fuerant, eos hisce verbis compellat: Oportebat igitur vos, dilectissimi, huc accedere, et nequaquam tergiversari, ut res ad finem deducatur. Id enim ratio requirit . . . . Venissent enim, ut dixi, si de sua causa bene sperassent.", + "candidate_score": 0.661742, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_371_373", + "bdc_text": "Nam quia non venisse se pontificis , sed Caesaris nomine professus est , recta a nostris protestatione ut pontificis legatus exclusus non fuit . Sed longa post hanc orationem deliberatio et partium inter se , et seorsim , et partium cum legato Caesaris fuit , qui dum pontificis legato respondendum esset , quaereretur , intercessit . Caesaris legatus , tolerabilius iudicans pontificis authoritatem prorsus dissimulari , quam illius legatum , coram se teste , aliqua ignominia affici , cum crederet nostros protestatione contra pontificem gravi usuros esse , omni studio laboravit ut ne privatum , sed ut commune partis utriusque responsum daretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_317", + "psc_text": "post Juvenalem. Atque convenientibus centum et triginta episcopis in basilica Dei Genitricis Mariae, jussum est a Dioscoro legi litteras imperatoris ad se ipsum datas: legati vero apostolicae sedis, nimirum Julius episcopus Puteolanus, Renatus presbyter titulo Sancti Clementis, Hilarus diaconus, synodum de sua legatione docuerunt, exhibitis pariter epistolis quas cum ad synodum, tum ad Flavianum sanctissimus Leo Magnus direxerat. Susceptae quidem fuerunt hujusmodi litterae (ut vidimus paulo ante), minime lectae. Et quamvis pontificii legati pluries instetissent ut legerentur, et sub juramento id promisisset Dioscorus, tamen perjurii reus potius fieri voluit, Ecclesiae apostolicae jura violare, scandalum in totum orbem excitare, quam permittere ut recitarentur. 15. Harum ergo litterarum loco maluit ut imperatoris litterae legerentur; et audita suggestione qua postulabatur ut fidei causa tractaretur, Dioscorus petitionem rejecit dicens decretum esse ab imperatore ut de controversiis Constantinopoli Flavianum inter et Eutychen exortis tractaretur. Notarii, qui Acta excipiebant ex ejusdem Alexandrini episcopi mandato addiderunt episcopos", + "candidate_score": 0.661701, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_137_139", + "bdc_text": "Iis epistolis excusare moram conabantur . In Caesaris epistola ostendebatur , Granvellam ad haec comitia destinatum , negotiis subitis impeditum esse , Caesarem orare , ut si ille in tempore non adesset , res tanta ne differreretur , nec sumptus frustra fierent , sed colloquio praefecti praesides pergerent , et illum ne expectarent . Data haec duodecimo Octobris cum esset , et reddenda sub primam colloquii diem fuisset , reddita vix tandem vigesima secunda est , viginti et duobus diebus per Praesides retenta , et serius , quam oportebat , partibus proposita .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_637", + "psc_text": "haud esse assecutum. Votis enim Marciani imperatoris potuisset Leo obsistere, ut sincere fassus in epistola hac occasione ad eumdem scripta. Cujus quippe voluntati non alia de causa obviare distulit, ne devoto principis arbitrio repugnare velle videretur. Ad haec verba animadvertat, quaeso, Quesnellus, et quotquot cum eo nugari solent. Credebamus clementiam vestram (ita epistolam orditur) id desiderio nostro posse praestare, ut, praesenti necessitate respecta, differri ad opportunius tempus sacerdotalem synodum juberetis. Hujus pontificiae fiduciae illud erat fundamentum: Ut, evocatis de cunctis provinciis sacerdotibus, vere posset esse universale concilium. 3. Quis enim ignorat externam illorum afflictorum temporum faciem multarum provinciarum episcopis prohibere potuisse e suis dioecesibus exire, ne plebes sibi commissas barbarorum furori tamquam orphanas desererent, et semetipsos iis periculis exponerent quae ab hostium copiis pati solent? Non aegre igitur ferebat Leo quod synodus non differretur, vel quia imperiali jussione, cui non potuisset obsistere, urgeretur; sed quia tempus illud minus congruum pro", + "candidate_score": 0.661687, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_371_373", + "bdc_text": "Nam quia non venisse se pontificis , sed Caesaris nomine professus est , recta a nostris protestatione ut pontificis legatus exclusus non fuit . Sed longa post hanc orationem deliberatio et partium inter se , et seorsim , et partium cum legato Caesaris fuit , qui dum pontificis legato respondendum esset , quaereretur , intercessit . Caesaris legatus , tolerabilius iudicans pontificis authoritatem prorsus dissimulari , quam illius legatum , coram se teste , aliqua ignominia affici , cum crederet nostros protestatione contra pontificem gravi usuros esse , omni studio laboravit ut ne privatum , sed ut commune partis utriusque responsum daretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_74", + "psc_text": "opem praesidiumque exhibuerit atque tulerit. Postremum affirmare Quesnellum oportuit, ne paululum etiam leviter a praecedenti disserendi methodo abscederet. Nam postquam contra Baronium dixerat Flavianum coram Leone non se stitisse tamquam actorem, sed judicem; non damnandum traduxisse Eutychen, sed a se damnatum produxisse; nec novum a Leone judicium petiisse, sed latam a se sententiam cura pontificis Romani collegis Occidentalibus notam fieri postulasse, ut omnes communi fidei causa, communibusque curis, communi opera et sollicitudine allaborarent, subjicit in sequenti capite: « Acceptis litteris Flaviani, Leo opem operamque suam adversus Eutychen pollicetur; perque illustrem virum Rhodanum epistolam mittit. . . . . quam et secuta est alia ad Theodosium, in qua Nicaenae fidei se inhaerere profitetur, Nestorii et Eutychis dogmata condemnat, atque etiam postulat synodum intra Italiam congregari. » 6. Cum itaque duo ibidem a Quesnello proponantur, et pro disserendi libidine resolvantur, nostrum erit in praesentiarum unum ab altero secernere, ac de utroque verba", + "candidate_score": 0.66166, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_158_160", + "bdc_text": "De colloquendi modo ubi propositum fuisset , perhumaniter omnia facturos polliceri . Ferdinandi regis legatos , si adhibeantur , caeteri quidem omnes nihil se repugnare dicere , salva modo lege colloquii Hagnoae proposita , eademque nostris libertate permissa , quos ipsos quoque spectatum huc ad futuros verisimile esset . Saxones vero , regem se Ferdinandum legitime electum non agnoscere , testabantur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_196", + "psc_text": "fucum faciendum excogitatam fuisse arbitremur? In codicibus plane, et legum digestis non offendimus quatuor illa libellorum genera esse distincta, ut unus dumtaxat totam illam vim et energiam habere non possit. Immo Contestatorius, quem jurisperiti evocatorium appellant, appellationem, querimoniam, et supplicationem continere ii nobiscum affirmabunt, qui, a praecedenti Quesnellianarum nugarum apparatu minime decepti, rerum veritatem scrutari non gravabuntur. Narrat imprimis Socrates quemadmodum in Tyrii synodo, Meletianorum factione agente, una cum Eusebianis, nullo naturali vel ecclesiastico ordine servato, tamquam multorum facinorum reus damnatus fuerit magnus Athanasius. Hinc Athanasius et episcopi Aegyptii contestatorio libello, qui hodie (ut cl. Petrus de Marca annotavit in foro evocatorius diceretur, a Dionysio comite, qui a Constantino ad synodum missus fuerat ut esset gerendarum rerum animadversor, et custos conservandae aequabilitatis, postulant ne calumniis consarcinatis det locum, ne per insidias et falsa crimina hostium qui in illo concilio judices sedebant injuriam paterentur. Verba libelli Dionysio oblati haec sunt: Cum", + "candidate_score": 0.661524, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_359_361", + "bdc_text": "Quanquam autem coactus tum quidem concilium differre reiicereque , et id propositum iisdem de causis mutare est , tamen id eo consilio distulit , ut tempus idoneum nactus , id quod coepisset , aliquando persequeretur . Et hactenus quidem occasio se nulla dedit , cum essent quaesitae multae . Nunc autem Carolus primogenitus Ecclesiae filius ad id concilium Pontificis exequendum ( ut fidus Sanctae Romanae Ecclesiae advocatus est ) cum hoc colloquium , tum illa mox deinde futura Ratisponae Comitia , velut viam aditumque ad generale Concilium instituisset , me ut hic vobiscum adessem iussit voluitque .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_422", + "psc_text": "quidem multum deliberamus quonam modo synodus oecumenica congregari possit, per quam divina voluntate turbulenti isti motus consopiri possint. Quis ergo non intelligit suo se gladio jugulare Quesnellum, ad Innocentium papam provocando? Nec enim alia de causa oecumenicam synodum habendam esse sanctissimus pontifex decreverat, nisi quia Chrysostomus illum appellavit. 14. His non obstantibus, noster adversarius alta se sapere sibi blanditur, et duo maximi momenti ex praecedentibus inferri posse contendit. Alterum (ait), quod superius rejecimus, non ad unum pontificem aliquem, sed ad omnes Occidentis saltem episcopos, devolutam esse Flaviani appellationem; alterum legatos sedis apostolicae, non Romani solius pontificis nomine Ephesinae synodo secundae interfuisse, nec alias interesse consuevisse oecumenicis conciliis in Oriente congregatis, sed et omnium Occidentis episcoporum vice, quorum procurationem gerebant, cum per se interesse iisdem non poterant. « Hoc (subjicit) solemne erat Romano episcopo, ut cum primum synodus universalis indicta erat, omnes sui patriarchatus episcopos ea de re admoneret, cogeretque ipse", + "candidate_score": 0.661148, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_357_359", + "bdc_text": "Pontifex magno cunctos ad liberum concilium studio , et expectatum a vobis , et sepe etiam postulatum , vocavit . Verum ubi id indixit , et legati nostri repulsi , et mandata contempta , et denique res omnis infecta fuit . Quanquam autem coactus tum quidem concilium differre reiicereque , et id propositum iisdem de causis mutare est , tamen id eo consilio distulit , ut tempus idoneum nactus , id quod coepisset , aliquando persequeretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_428", + "psc_text": "Sed legatos, de quibus agimus, ab Occidentali episcoporum synodo mandatum accipere non debuisse perspicuum est. Vidimus enim in praecedentibus non potuisse sanctum Leonem Magnum Occidentalium synodum cogere, etiamsi voluisset. Labente enim mense Maio, Theodosii epistolas accepit pro synodo Ephesina habenda, et ipse incunctanter ablegatos ad illam destinavit, ut constat ex ipsius epistolis ad Flavianum, Theodosium, Julianum Coensem, Pulcheriam Augustam, et ad ipsam Ephesinam synodum, idibus Junii scriptis. An ergo paucorum dierum cursu potuisset concilium Occidentalium episcoporum indicere, agere, et absolvere, ut nimirum hujus auctoritate legati muniti ex Urbe Orientem versus proficiscerentur? Dicat sodes Quesnellus an ipse in evolvendis et adornandis S. P. scriptis hoc argumentum praeviderit; et si praevidit, quomodo illud eripere cogitaverit? 16. Non illud quidem eripere possunt duo illa figmenta quae ad eludendos lectore subjecit, contendendo semel iterumque id factum fuisse a Romanis pontificibus, vel quando oecumenicum concilium sub papa 407 Coelestino erat agendum, vel quando Occidentalium legati", + "candidate_score": 0.66109, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_368_370", + "bdc_text": "Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur . Id ita fieri posse putabant , si legato pontificis , qui tum aderat , non pontificis , sed Caesaris nomine posito , non mandato rigido , sed hortatione blanda , non ad nos tantum , sed utramque ad partem instructo locum darent , atque ita ad nos inducerent . Neque consilium hoc illos fefellit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_490", + "psc_text": "adornanda Eusebii Caesariensis Latina Rufiniana editione. Haec itaque et id genus alia exempla, ad quae praestantissimi viri provocarunt ad explicandum divinum et apostolicum jus RR. PP. concessum pro appellationibus quibuscumque suscipiendis, in praesens praetermittimus, ne extra campum vagemur, neve ab aliis jam actum agere videamur. Insistimus dumtaxat laudato papae Julii testimonio, cui Eusebiani se opponere minime ausi sunt. Quis porro credet vaferrimam illam haereticorum factionem, odio atque furore contra Athanasium agitatam, siluisse, si falso Julius pro suis juribus tuendis et consuetudinem Ecclesiarum et apostolorum ordinationes et PP. doctrinam adduxisset, maxime cum eos exagitasset quod nimio ambitu laborarent et novis rebus studerent? 7. Sed hanc consuetudinem et divini juris exercitium quod non impugnarunt Eusebiani, negarunt saltem Quesnellus et Launoius. Qui quamvis concedant Julium Athanasii aliorumque causam anno 341 examinare 420 voluisse praesentibus etiam legatis, quos Ariani hunc miserant, dissimulant tamen fuisse absolutos, et suis sedibus restitutos, et tantummodo asserverant concilium Romanum", + "candidate_score": 0.661089, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_585_587", + "bdc_text": "Ultima Decembris tum fuit . Interea Coloniensis Palatinusque legatus appellati eadem de re fuerunt . Verum ad has nostrorum legatorum doctorumque hominum querelas , altera Januarii praesides sic responderunt , ut primum in superiore sententia perstarent , deinde ut conditionem novam , eamque vel ad concordiam vel ad veritatis inquisitionem minime accomodatam inferrent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_126", + "psc_text": "in eo versatur an Eutyches S. Leoni mentitus sit: nam ex monumentis quae habemus non sincere colligimus an judicii tempore et adhuc in concilio sedentibus Patribus palam et publice appellaverit. Quamvis sententiam in eum latam recusasse certissimum sit, et in archimandritae munere perstitisse quoadusque nova inquisitio novumque judicium institueretur. Si igitur latam in eum sententiam recusavit, si pariter alium judicem per suum libellum interpellavit, se huic sententiae submittendo, quid aliud facere debuisset ut eum vere appellasse diceremus? 12. Hinc haud facile moveri potuimus ex iis quae in consequentibus scripsit Quesnellus ad exaggerandam potius suam eruditionem, quam ad exagitandum Joannem David, utpote Petro de Marca refragantem, cujus partes, peregrinam satis et asperam viam ineundo, se assumere confinxit, cum archiepiscopus Parisiensis apostolicae sedi hoc jus denegare tam confidenter ausus non sit, pro quo in praesentiarum verba edimus. Idem enim cl. doctissimusque Parisiensis Ecclesiae antistes Romanis pontificibus jus asseruit in judicandis Orientalium causis", + "candidate_score": 0.661087, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_107_109", + "bdc_text": "an , si non divino tantum iure Romanus episcopus summus sit , aliqua ei obedientia debeatur . An presbyteri et episcopi gradus iure divino sic dividantur , ut hi ius ordinationis teneant . An episcopi cultus et cerimonias novas possint instituere , iidem an traditiones προς ἐν ταξίαν spectantes possint condere .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_162", + "psc_text": "hujus praerogativae et jura inquiramus, ex quo Quesnellus dicat: Audiamus Flavianum, novae Romae episcopum, martyremque fortissimum, etc. » Novae Romae utique Constantinopolitana urbs, imperatorum munificentia et majestate, nomen adepta est, minime honorem et praerogativas in iis quae pertinent ad religionem. 7. Nec enim illius episcopatus cathedra, vel ab apostolis et a divo Petro, vel hujus discipulo fundata fuit, quemadmodum de Antiochena, in qua apostolorum princeps primus sedit; Alexandrina, in qua illius discipulus Marcus constitutus est episcopus; et Romana, quam usque ad martyrium, ipse Petrus sibi servavit. Has enim Ecclesias apostolicas dictas fuisse, patriarchatus honorem et praerogativas ab exordiis suarum fundationum obtinuisse, servata ea graduum distinctione quam sanctus Leo aliique PP. tradiderunt, constat etiam ex canonibus Nicaenis. At Constantinopolitanus episcopus, et patriarchatus honore et praerogativis non fruebatur in suis exordiis, nec Nicaeni concilii aevo. Illudque patriarchatus nomen dumtaxat obtinuit post annum Domini quingentesimum imperatoris Justiniani opera, et Romanorum pontificum permissione accedente.", + "candidate_score": 0.661084, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_166_168", + "bdc_text": "Quarta deinde et vigesima cum legatus veniret , ab iis episcopis , qui tum ibi erant , obviam omnibus euntibus honorifice acceptus est . Postridie ab utriusque partis proceribus seorsim salutatus , et de re proposita appellatus , benigne respondit , et pollicitus amplissime fuit . Tertia deinde post adventum die , quae sexta iam et vigesima a coeptis Comitiis fuit , convocatis partibus , primum quidem literas et mandata Caesaris exhibuit et legi iussit :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_671", + "psc_text": "Hisce autem verbis quadraginta illi quatuor episcopi suam claudunt epistolam, singulique huic subscribunt, eas formulas adhibentes quibus supremum Ecclesiae regimen Romanis pontificibus convenire passim probari solet. Paschasius Quesnellus, tom. II Operum S. Leonis singillatim horum Gallorum praesulum episcopales sedes ex aliis et aliis monumentis recensuit, ut videre est pag. 478 ad quam lectorem remittimus, ne nimium extra propositum scopum vagemur. Synodica hujusmodi Gallorum episcoporum epistola a S. pontifice Leone accepta, ipse ad eosdem rescribere non diu distulit, et servata sui muneris amplitudine, hisce gravibus vocibus suam epistolam orditur: Optassemus quidem fraternitatis vestrae litteras eo tempore quo promiseratis accipere, ut profecturis ad Orientem fratribus nostris, quos ad sanctam synodum vice nostra pro catholicae fidei defensione direximus, etiam vestrae sententiae professio jungeretur. Tarditatem tamen se excusare fatetur ob inopinata obstacula quae praepedierunt ne citius in unum convenirent. Multo gaudio deinde eorum litteras recensuisse asseverat, quas se ait probare, quia eruditione Spiritus sancti", + "candidate_score": 0.661019, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_137_139", + "bdc_text": "Iis epistolis excusare moram conabantur . In Caesaris epistola ostendebatur , Granvellam ad haec comitia destinatum , negotiis subitis impeditum esse , Caesarem orare , ut si ille in tempore non adesset , res tanta ne differreretur , nec sumptus frustra fierent , sed colloquio praefecti praesides pergerent , et illum ne expectarent . Data haec duodecimo Octobris cum esset , et reddenda sub primam colloquii diem fuisset , reddita vix tandem vigesima secunda est , viginti et duobus diebus per Praesides retenta , et serius , quam oportebat , partibus proposita .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_40", + "psc_text": "pontificem accepisse asseverat? Si verba illa, spectato etiam dicendi ordine, alium verum sensum 325 sine ulla detorsione subeant, viri docti poterunt affirmare. At jam alterum momentum, quod ex ejusdem Leonis Operibus eruimus, non alium sensum subire posse indicabit. Semel et iterum sanctus pontifex duobus suis epistolis, 22 nimirum et 24, sibi redditas esse Flaviani epistolas cum synodalibus actis (sed nimis sero) ipsum Constantinopolitanum episcopum fecit certiorem, quarum epistolarum altera kal. Junii fuit conscripta, altera vero idibus ejusdem mensis, quando videlicet Flaviani legatum cum pleniori instructione Constantinopolim remisit. Non igitur necesse erat ut de hisce litteris cum synodalibus Actis acceptis amplius faceret mentionem, nisi, redeunte comite Pansophio, easdem litteras cum exemplaribus Actorum iterasset. Utrumque autem iterasse Flavianum, prodit Leonis epistola trigesima secunda, quae data est kal. Julii ejusdem anni. Cujus quippe epistolae initium cum istud sit: Litteras tuae dilectionibus accepi, cum gestis quae apud vos de fidei quaestione confecta sunt, facile", + "candidate_score": 0.660914, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_366_368", + "bdc_text": "Haec illius orationis summa fuit . Sed introducti legati Pontificii causa haec fuisse videtur . Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_805", + "psc_text": "adversitas; ne quod per se probatur reprobum, silentii praejudicio videatur oppressum. Ex quibus loquendi formulis perspicue concipimus quemadmodum, et Romanorum pontificum, et episcoporum jura serventur in synodis, singuli convenientem sibi auctoritatem jurisdictionemque exercentes: Fidei enim causae cum apostolici symboli regulis Romani pontifices conferunt, suaque judicia speciali S. Spiritus afflatu pronuntiant ad haereses evertendas. Sed cum factiosorum virorum studium in eo stet, ut sinceram Christi doctrinam evertant, et ea dogmata genuina quae ab apostolis derivata sunt oppugnare et prorsus abolere quaerunt. Quare maxima sollicitudine Rom. pontifices suas definitiones episcopis in synodis coalescentibus proponunt, ut inde necessarium praebeant assensum. Quem quidem non sine examine exhibere debent, potissimum quod negotium illis est agendum cum laesae fidei hominibus, qui, pervicacius perniciosis erroribus adhaerentes, omnino repugnant se iis decretis submittere, quae praeter anathematis sententiam alias etiam poenas, depositionis nimirum, degradationis, exsilii, secum habent conjunctas. Igitur dicat Quesnellus, amabo, quo sensu, quave de causa, episcoporum auctoritatem", + "candidate_score": 0.660859, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_107_109", + "bdc_text": "an , si non divino tantum iure Romanus episcopus summus sit , aliqua ei obedientia debeatur . An presbyteri et episcopi gradus iure divino sic dividantur , ut hi ius ordinationis teneant . An episcopi cultus et cerimonias novas possint instituere , iidem an traditiones προς ἐν ταξίαν spectantes possint condere .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_343", + "psc_text": "Petrus apostolicum a Domino acceperit principatum, et Romana Ecclesia in ejus permaneat institutis, nefas est credere quod S. Marcus, qui Alexandrinam Ecclesiam primus gubernavit, aliis regulis traditionum suarum decreta formaverit. Necessitatem autem summae concordiae Romanam Ecclesiam inter et Alexandrinam habendae testatus est, ita scribendo: Non ergo patimur ut cum unius nos corporis et fidei fateamur, in aliquo discrepemus, et alia doctoris, alia discipuli instituta videantur. Non ergo ex suae Alexandrinae Ecclesiae praestantia Dioscorus titulum aut colorem quaerere aut emendicare poterat. Sat enim clare intellexerat eam esse ecclesiastici regiminis regulam, ut in universa Ecclesia Romanus pontifex principatum haberet, eumque omnes etiam primarum sedium episcopi tamquam patrem et doctorem cognoscerent et venerarentur. Ad talem ergo tantamque rebellionem nefario quodam furore ex antiquis aemulationibus et privatis odiis orto ducebatur, sibi optime conscius irrita et nullius prorsus roboris esse quae contra S. Leonem, ejus legatos et episcopos appellantes decreverat. Neque S. Cyrilli ejus praedecessoris", + "candidate_score": 0.66084, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_137_139", + "bdc_text": "Iis epistolis excusare moram conabantur . In Caesaris epistola ostendebatur , Granvellam ad haec comitia destinatum , negotiis subitis impeditum esse , Caesarem orare , ut si ille in tempore non adesset , res tanta ne differreretur , nec sumptus frustra fierent , sed colloquio praefecti praesides pergerent , et illum ne expectarent . Data haec duodecimo Octobris cum esset , et reddenda sub primam colloquii diem fuisset , reddita vix tandem vigesima secunda est , viginti et duobus diebus per Praesides retenta , et serius , quam oportebat , partibus proposita .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_32", + "psc_text": "certe trium mensium spatium vix sufficere poterat. Quamvis navigationum cursum faciliorem tum fuisse credere debeamus, ob navigiorum copiam e Roma Brundusium versus, et e Brundusio Constantinopolim progredientium; tamen difficilius etiam illud iter reddebatur in primo, id est Martio et Aprili, mense, in quibus etsi mare suapte natura tranquillum sit, ventorum vi magis atque magis agitari atque turbari solet immoderatis tempestatibus. At ultro demus Pansophium comitem prosperum habuisse iter, nec ultra tres menses fuisse retardatum illius ad Urbem regressum, quemadmodum conjici posset ex altera S. Leonis epistola ad eumdem Flavianum scripta; quid vero? An Flavianus tamdiu ad Leonem de Eutychiana haeresi scribere distulit, quamdiu, a Leone ipso exagitatus, litteras accepit? Id nemo sine temeritatis nota affirmabit. Potissimum si ad subsequentes S. Leonis Magni litteras animadvertat. Etenim S. Leo, epist. 22 kalendis Junii scripta, fatetur se recepisse Flaviani epistolas cum synodalibus gestis in Eutychetis causa. Ait scribendi occasionem arripere ex opportuno itinere", + "candidate_score": 0.660744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_384_386", + "bdc_text": "sin mandatum aliquod nobis offerret a Pontifice , et quod hic faceret , facere se aliqua Pontificis Romani autoritate declararet , nos iam principio protestaturos esse , nobis cum illo negotii nihil hic futurum . Cum iam omnia , quae quidem ad huiusmodi certamina parantur , transacta , et haec de colloquii futuri conditionibus disceptatio composita esse videretur , ecce novam et copiosam magis litigandi materiam adversarii invenerunt . Proposita enim nona Decembris die iuramenti forma notariis , plena conditionum intolerabilium fuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_541", + "psc_text": "vel sine novae synodi patriarchalis aut generalis coactione, idcirco RR. PP. mittunt e suo latere legatos, ut singula quae ab ipsis sunt definita fideliter exsecutioni demandentur. Non ergo verum est judicium renovari et concilium renovari pro uno et eodem accipi debere, ut Quesnellus comminiscitur. Nam facta appellatio judicii utique renovationem exigit, quod, velit nolit, adversarius fateri debet, minime vero aliam concilii convocationem. Siquidem expressis verbis in ultimo a nobis exscripto canone habemus: Si quis autem postulet suum negotium rursus audiri, et ad suam supplicationem Romanorum episcopum judicare visum fuerit ut a proprio latere mittat presbyteros, erit in potestate ipsius quodcumque recte habere probaverit. At quae libera potestas esset in Romanis pontificibus ad quodcumque probaverint, si ipsi jure non possent judicare, vel mittere de latere presbyteros, ut audiant negotium, propter quod appellans provocavit? Profecto si PP. 430 plenam Rom. pontificibus potestatem non adjudicarent, sed ad unum novum concilium dumtaxat pontificia jura", + "candidate_score": 0.660711, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_373", + "bdc_text": "Caesaris legatus , tolerabilius iudicans pontificis authoritatem prorsus dissimulari , quam illius legatum , coram se teste , aliqua ignominia affici , cum crederet nostros protestatione contra pontificem gravi usuros esse , omni studio laboravit ut ne privatum , sed ut commune partis utriusque responsum daretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_182", + "psc_text": "praecedentium examine, et incognita Eutychis mala fide atque nequitia, Romanus pontifex agere potuisset? An decrevisset damnationem in Eutychen regulariter esse factam, quin judicis partes assumeret, et cognosceret authentica synodalia Acta praecedentis latae sententiae, posthabitis atque neglectis rei condemnati defensionibus? Quid plura? sine praecedenti harum omnium rerum examine, scripto, non verbis tantum, potuisset ordinario judici afferre solatium, decernendo jam in habita inquisitione canonicas leges adimpletas fuisse, Flavianumque ipsum justitiae apices servasse declarare, quin ratum et firmum haberet quidquid contra Eutychen pronuntiatum fuerat? si haec loquendi formulae non innuunt Flavianum postulasse a Leone examen, judicium, decretum, haud scio quasnam magis proprias magisque aptas voces excogitare debuisset ut firmior 355 maneret lata sententia. Et certe magnum solatium est, magnamque defensionem inferiores judices habent, cum eorum judicia ad superiora tribunalia deferuntur, atque ab horum judicibus approbantur. Unde non mirum est quod Flavianus maxime animo perturbatus, et injuria quidem, per Eutychianas turbas, fateatur Rom. pontificis", + "candidate_score": 0.66071, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_587", + "bdc_text": "Verum ad has nostrorum legatorum doctorumque hominum querelas , altera Januarii praesides sic responderunt , ut primum in superiore sententia perstarent , deinde ut conditionem novam , eamque vel ad concordiam vel ad veritatis inquisitionem minime accomodatam inferrent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_803", + "psc_text": "bonitatis dispensante, perventum est. Non me tamen latet vel Quesnellum veterum editorum nonnullas lectiones ab hujus epistolae textu expunxisse, novas subsidio, ait ipse, suorum codd. induxisse, vel ad calcem secundi tomi varias annotationes pro suo arbitrio conscripsisse; ut videlicet quod maxime habebat in votis lectoribus suaderet. O utinam qui novam judiciorum formam in Ecclesiam inducere laborant, ut apostolicae sedis auctoritatem dejiciant, oculos conjicerent in hujus epistolae capite; atque, omni submota violenta interpretatione, discrimen illud intelligerent quod S. Leo intercedere indicavit inter canonicum judicium atque consensum, inter jura quae primae sedi conveniunt et ea quae de episcopis 486 in synodi coalescentibus praedicantur! Non enim tot tantasque gravissimas excitassent quaestiones erroneas et schismati affines, in quibus episcoporum auctoritatem ultra debitos fines conantur extendere, ut Romanorum pontificum jurisdictionem inter nimis arctos limites restringant. Verumtamen adversariorum conatus magis rerum veritati prosunt, quam obesse possint, cum, eodem Leone auctore, Ipsa veritas, et clarius renitescit, et", + "candidate_score": 0.660672, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_371_373", + "bdc_text": "Nam quia non venisse se pontificis , sed Caesaris nomine professus est , recta a nostris protestatione ut pontificis legatus exclusus non fuit . Sed longa post hanc orationem deliberatio et partium inter se , et seorsim , et partium cum legato Caesaris fuit , qui dum pontificis legato respondendum esset , quaereretur , intercessit . Caesaris legatus , tolerabilius iudicans pontificis authoritatem prorsus dissimulari , quam illius legatum , coram se teste , aliqua ignominia affici , cum crederet nostros protestatione contra pontificem gravi usuros esse , omni studio laboravit ut ne privatum , sed ut commune partis utriusque responsum daretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_130", + "psc_text": "An recordatus est doctissimus antistes veteres recusationem pro appellatione accepisse? An non animadvertit ad Rustici annotationem, qua fassus est, sententiam a Constantinopolitana synodo in Eutychen latam suspensam fuisse vigore litterarum 344 S. Leonis? Nec quidquam conficit quod objiciat Eutychen appellasse alias sedes, quia appellavit synodos Romanam, Alexandrinam, Hierosolymitanam et Thessalonicensem; sed clanculum, et in aurem Patricii Florentii, post judicium factum et post solutam synodum. At haec repugnant cum iis quae testatus est Basilius episcopus, qui recogitans ad ea quae jampridem a pluribus mensibus contigerant, testatus est quod adhuc conventu sedente, et forte cum sententiam in se latam recusavit, se totum commisit ad judicium Romani et Alexandrini antistitis. Certe Basilii testimonio pluris faciendum est quam Constantini monachi, hominis sibi non constantis, haeretici et versipellis, qui omnibus suae artis nervis conabatur ostendere Acta illa Constantinopolitanae synodi esse corrupta atque falsata. Verum quare Alexandrinum episcopum etiam Eutyches nominaverit, non est cur nos dicamus,", + "candidate_score": 0.660573, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_431_433", + "bdc_text": "Iniquum etiam hoc et contra legationis fidem esse putabant , quod substituti , quos ex legatorum nostrorum numero subsidio notariis adiunxeramus , domum reversi , quid actum esset , narrare ne iis quidem auderent , unde essent missi . Easdem postulationes causasque , cum apud legatum Caesaris eodem die exposuissent nostri , legatus actorum copiam ideo partibus non necessariam esse iudicabat , quoniam liberum colloquium hoc et extra diffinitionis periculum esset , deinde videri intutum putabat , ut partibus committeretur . Edi enim sine ingenti multorum offendiculo non posse , omnem hanc turbam natam ex incerta librorum editione fuisse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_269", + "psc_text": "inferens, Eutychen absolvit, et synodum in latrocinium convertendo apostolicae sedis legatos praesidium quaerere et fugam arripere coegit. 1. Tribus abscedentibus ab urbe Roma apostolicae sedis legatis cum Dulcitio notario, nihil eorum S. Leo praetermisit quae secum recogitaverat ad exitum fidei causas perducere posse, amputatis praeterea per sacerdotalem concordiam et pacem omnibus illis scandalis quae ob privatas aemulationes et antiqua odia per totum fere Orientem gliscebant. Uti ergo censuit, suprema illa auctoritate, quam pro confirmandis in fide fratribus S. Petrus a Christo Domino acceperat, quid credendum et ab omnibus esset profitendum circa Domini incarnationem, quidve ad abolendos pravos errores, qui nuper praetextu Nestorianae haereseos evertendae exorti erant, esset statuendum, aliis et aliis epistolis docere voluit; a quarum regulis si nullus catholicorum recessisset, minime fides catholica illud grave exitium passa fuisset, de quo in praesentiarum verba facturi sumus. Idibus igitur Junii ejusdem anni plures epistolas in Orientem deferendas suis legatis dedit. Quas", + "candidate_score": 0.660563, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_384_386", + "bdc_text": "sin mandatum aliquod nobis offerret a Pontifice , et quod hic faceret , facere se aliqua Pontificis Romani autoritate declararet , nos iam principio protestaturos esse , nobis cum illo negotii nihil hic futurum . Cum iam omnia , quae quidem ad huiusmodi certamina parantur , transacta , et haec de colloquii futuri conditionibus disceptatio composita esse videretur , ecce novam et copiosam magis litigandi materiam adversarii invenerunt . Proposita enim nona Decembris die iuramenti forma notariis , plena conditionum intolerabilium fuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_568", + "psc_text": "forma sit fidei, manifestatis instructionibus quas misimus, possitis dignanter agnoscere. Ut si Constantinopolitanus antistes in eamdem confessionem toto corde consentit, securi (ut dignum est) de Ecclesiae pace laetemur, neque aliquid residere videatur ambiguum, ut de superfluis forsitan suspicionibus laboremus. Non ergo quamcumque fidei professionem ab Anatolio exigebat, sed eam quae adamussim responderet legatorum instructionibus, et formulae a se ipso conscriptae, et novo episcopo propositae; qui deinde etiam sub jurejurando se obstringere debebat solemniter coram universo clero et Constantinopolitana plebe ad eam perpetuo servandam et profitendam. Qualia ergo fuerint summi pontificis jura in Orientalium Ecclesiis, non est opus hic recenseamus, cum ex ejusmodi agendi ratione summam et maximam auctoritatem indicante plenissime omnibus innotescant. 6. Horum tamen legatorum missionem ad alium etiam scopum Leonem direxisse, sequentia illius epistolae patefaciunt: Sin vero aliqui a puritate nostrae fidei atque a Patrum auctoritate dissentiunt, concilium universale intra Italiam, sicut synodus quae ob hanc causam Romae", + "candidate_score": 0.660562, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_373", + "bdc_text": "Caesaris legatus , tolerabilius iudicans pontificis authoritatem prorsus dissimulari , quam illius legatum , coram se teste , aliqua ignominia affici , cum crederet nostros protestatione contra pontificem gravi usuros esse , omni studio laboravit ut ne privatum , sed ut commune partis utriusque responsum daretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_426", + "psc_text": "videatur, quam S. Leo indicare voluit ea scribendi formula: Leo, et sancta synodus, quae Romae convenit. 15. Gravioris tamen momenti est altera illa fallacia, quam idem Quesnellus subjecit, qua unice usus est ad Romanorum pontificum auctoritatem elevandam, et inter angustissimos limites restringendam. Quapropter eum rogare oportet undenam hauserit S. Leonis legatos ad istud munus fuisse assumptos totius Occidentalis synodi mandato et delegatione? Eos autem e suo latere S. Leonem misisse, quocumque alio episcopo inconsulto nobis persuadent illae scribendi formulae: Quos e latere meo misi; qui vice mea sancto conventui vestrae fraternitatis intersint; qui vicem praesentiae meae implere sufficerent, et aliae hujusmodi, quas frequenter offendimus in epistolis, cum ante tum post Ephesinam synodum scriptis. Vel ergo Quesnellus dare debet in solo Romano episcopo totius Occidentis synodi auctoritatem residere, vel legatos illos solius Romani pontificis personam gesisse. Si primum, jam Romanus pontifex solus totius synodi habet auctoritatem, potest solus statuere, definire, judicare,", + "candidate_score": 0.660444, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_606_608", + "bdc_text": "Illud autem , utrum pauciorum sententia sententiis divisis praeiudicare sententiae plurium , et utrum ea res ad Caesarem referri debere , nec ne , disputatione opus non habere . Eam rem ex uniuscuiusque consilio et commoditate constituendam esse . Eodem die , qui duodecimus Januarii fuit , nostri ad haec ita responderunt , se , quoniam ad postulationem suam , qua id agitur , ut omnium vox libera in hoc colloquio esset , de sua tantum parte responsum fuisset , intelligere eam de parte altera negatam sibi esse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_751", + "psc_text": "dignam retribues pro tot laboribus gratiam, si talem te qualem probavimus pro universalis Ecclesiae defensione servaveris. Ex tali itaque exordio mihi pollicebar voluisse tandem Quesnellum apostolicae sedi et Romanis ipsis pontificibus ea jura asserere, quae hactenus praecedentium dissertationum occasione aut inficiari, vel elevare, aut denique omnino abolere nisus est. Sed mea opinio me fefellit. Nam statim inquirere simulans quale fuerit illud apostolicae sedis judicium, a multis quaesitum est hactenus, inque varias itum est sententias ait. Quare primo nonnullorum affirmat esse sententiam qui aliquod vel in synodo, vel extra synodum a S. Leone de restitutione Theodoreti decretum conditum fuisse autumant, postquam ad eum causam suam per libellum appellationis detulisset. Verumtamen cum ex hac sententia sibi incommodum afferri intellexit, negativo sequenti argumento eam rejecit, scribendo: « Cum de hujusmodi decreto ne apex quidem ullus appareat sive in Actis Chalcedonensibus, sive in aliis rerum tum temporis gestarum monimentis, tam facile refellitur quam profertur.", + "candidate_score": 0.660293, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_137_139", + "bdc_text": "Iis epistolis excusare moram conabantur . In Caesaris epistola ostendebatur , Granvellam ad haec comitia destinatum , negotiis subitis impeditum esse , Caesarem orare , ut si ille in tempore non adesset , res tanta ne differreretur , nec sumptus frustra fierent , sed colloquio praefecti praesides pergerent , et illum ne expectarent . Data haec duodecimo Octobris cum esset , et reddenda sub primam colloquii diem fuisset , reddita vix tandem vigesima secunda est , viginti et duobus diebus per Praesides retenta , et serius , quam oportebat , partibus proposita .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_240", + "psc_text": "epistola mendosum esse numerum diei, aut mensis. » Baronius quoque in hunc nodum offendens, postquam animadvertit imperatorem scripsisse litteras ad Romanum pontificem post absolutam synodum secundam Constantinopolitanam, quinto idus Aprilis, de habenda synodo Ephesi (eas accepit S. Leo, ut ipse testatur in epistola ad Pulcheriam, tertio idus Maias), secum recogitat intra unius mensis spatium litteras ex Urbe Constantinopolim fuisse delatas. Verum nec lumen exhibet, nec aliquod momentum nobis suppeditat idem doctissimus card. Baronius ad eripiendam difficultatem rationabiliter postmodum a Quesnello excitatam. Cum interim ergo utroque illo Quesnelli ratiocinandi consectario magis minusve urgeremur, malumus fateri mendosum numerum mensis aut diei in alterutram irrepsisse epistolam, quam simulationis reum S. pontificem facere aut suspicari. Nullam sane simulationem cum episcopo Flaviano adhibuisse nos credere oportet; sed in epistola ad eum scripta duodecimo kal. Junias nec unum verbum habet (ut vidimus) de acceptis a Theodosio litteris Ephesini concilii indicibus. Immo si tota illa epistola semel", + "candidate_score": 0.660291, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_373", + "bdc_text": "Caesaris legatus , tolerabilius iudicans pontificis authoritatem prorsus dissimulari , quam illius legatum , coram se teste , aliqua ignominia affici , cum crederet nostros protestatione contra pontificem gravi usuros esse , omni studio laboravit ut ne privatum , sed ut commune partis utriusque responsum daretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_975", + "psc_text": "querimoniam repulit respondendo: In quo quidem multum illos mihi haec scribendo commendas; sed temetipsum, quod eis parere nolueris, dum illicita moliris, accusas, superflue non concedenda et insalubriter tibi contraria concupiscens. quae nullum umquam nostrum poterunt obtinere consensum. 2. Jam vero his paululum insistere mihi opus est, ut vetustam illorum temporum doctrinam assequamur, atque intelligamus an pontificiis legatis primus dumtaxat honoris locus in generalibus synodis concederetur, vel jurisdictionis; et an synodis jure aliquid liceat statuere, reclamantibus protestantibusque Romanorum pontificum legatis; et denique an generalis ipsa synodus supra Romanum pontificem polleat potestate. At tres istas quaestiones, quae aliquando theologorum ingenia torquere consueverunt, ob quorumdam novas doctrinas, perperam in vulgus sparsas, liquido hic a S. Leone esse definitas, quis non videt? Illis namque non honoris titulo dumtaxat aliis episcopis praeesse datur, quibus caeteri episcopi parere tenentur; cum nemini jurisdictione privato parere teneamur, nec quidquam jure validum et ratum esse potest, cui protestationibus reclamationibus", + "candidate_score": 0.660257, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_524_526", + "bdc_text": "Excusatione morae moram necti , et nunc denique post duos menses novam colloquii formam quaeri , neque Hagnoici instituti sententiam hanc esse , ut una ex parte sententia unica , de plurimorum tantum suffragio collecta parti alteri proponeretur , pauciorum si qua esset non proponeretur , sed reservaretur , ac seorsim Caesari exhiberetur . Scire se , diffiniendum hic nihil esse , nec etiam postulare , ut suffragiorum pluralitate certetur : ac de Caesaris in hoc rescripto sententia satis constare .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_509", + "psc_text": "fabulationibus verba vendere, rogabo Launoium potissimum an umquam Gelasii epistolam de qua agimus lustraverit? Jam lustrasse credendum est, cum de fraude Bellarminum arguat, quod has voces, canones appellare voluerint, suppresserit. Igitur debuit ei innotescere praedictam epistolam hunc titulum perferre: Acacium solius apostolicae sedis judicio jure damnatum Gelasius ostendit. Non potuit ignorare quemadmodum in epistolae corpore agens pontifex de Sabellii damnatione, et de profligata in Nicaena synodo Ariana haeresi, atque de aliis et aliis synodis ob diversas occasiones tum habitis, nullum Christianum latere poterat, uniuscujusque synodi constitutum, quod universalis Ecclesiae probavit assensus, non aliquam magis exsequi sedem oportere, quam primam, quae unamquamque synodum sua auctoritate confirmat, et continuata moderatione custodit, pro suo scilicet principatu, quem beatus Petrus apostolus Domini voce praeceptum, Ecclesia nihilominus subsequente, et tenuit semper, et retinet. Narrat ergo hic quemadmodum apostolica sedes Domini praecepto illud principatum obtinuerit, et semper retineat, quae sua auctoritate unamquamque synodum habeat confirmare, et", + "candidate_score": 0.660257, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_384_386", + "bdc_text": "sin mandatum aliquod nobis offerret a Pontifice , et quod hic faceret , facere se aliqua Pontificis Romani autoritate declararet , nos iam principio protestaturos esse , nobis cum illo negotii nihil hic futurum . Cum iam omnia , quae quidem ad huiusmodi certamina parantur , transacta , et haec de colloquii futuri conditionibus disceptatio composita esse videretur , ecce novam et copiosam magis litigandi materiam adversarii invenerunt . Proposita enim nona Decembris die iuramenti forma notariis , plena conditionum intolerabilium fuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_542", + "psc_text": "recte habere probaverit. At quae libera potestas esset in Romanis pontificibus ad quodcumque probaverint, si ipsi jure non possent judicare, vel mittere de latere presbyteros, ut audiant negotium, propter quod appellans provocavit? Profecto si PP. 430 plenam Rom. pontificibus potestatem non adjudicarent, sed ad unum novum concilium dumtaxat pontificia jura restringere voluissent, aliam loquendi phrasim adhibere debebant, cum inter multa media apta pro nova rerum cognitione, libera facultas ipsis data sit illud eligere quod aptius et convenientius a prudentissimo eorum judicio judicabitur. Id expresse innuunt postrema illius mox recensiti canonis verba. Nimis interim Quesnellus sibi blandiendo laetitiam affectare intendit, quod Flaviani causam ad generalem synodum fuisse delatam vigore appellationis unice Sardicensibus canonibus innixae probare potuerit; et praeterea, variis adhibitis contortis interpretationibus, quas omnino fallaces esse in praecedenti Exercitatione ipsi perspicue probavimus, stylum censorium in Joannem David iterum convertit, huncque tamquam lusorem illusoremque exagitat, quod scripserit Flavianum ad unicum et solum", + "candidate_score": 0.660221, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_424_426", + "bdc_text": "Primum enim cum iis actorum copia qui non legati , postea etiam iis , qui quanquam legati , non tamen destinati ad colloquium essent , negaretur , iam denique diserte omnibus haec eripiebatur , ut quicquid actum foret , ad unum Caesaris legatum per praesides remittendum esset . Videbatur autem praeter actionis naturam esse , ut quid actum esset , hae partes cognoscere non possent , quae in actione ipsa versarentur . Nam ut autographa actorum ad Caesarem pervenirent , valde nostri cupiebant sperabantque recte iis informatum , aliquando de doctrina nostra melius sensurum esse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_780", + "psc_text": "indixerunt, universorumque latrocinii Ephesini Actorum jusserunt per Constantinum fieri lectionem? In harum porro rerum circumstantiis, quis non videt minus circumspecte, et magis praecipitanter, quam prudenter judices egissent, si Theodoreto episcopo inter judices locum dare deliberassent? Prius enim ex tota Actorum lectione inquirendum erat, an Dioscorus saltem aliquem coloratum titulum habuisset, ad deponendum, degradandumve cum caeteris orthodoxis episcopis etiam Theodoretum. In qua quaestione is certe judicis partes secundum omnia jura agere non poterat, sed accusatoris dumtaxat. Si igitur tamquam verus episcopus, etiam ex judicum sententia in concilium fuit ingressus, non video qua ratione dici possit, Leonis decretum de restituendo in sua sede et honore episcopali Theodoreto non fuisse absolutum. Potissimum cum postea etiam admissus fuerit ad synodale suffragium et plenam omnium sanctissimorum episcoporum communionem. 7. Hactenus tamen enucleatae difficultates, ex aliorum scriptorum opinionibus derivatae, parum praesenti causae prodessent, nisi iterum nostra oratio ad Quesnellum se converteret. Non tantum ipse Theodoreti appellationem", + "candidate_score": 0.660137, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_384_386", + "bdc_text": "sin mandatum aliquod nobis offerret a Pontifice , et quod hic faceret , facere se aliqua Pontificis Romani autoritate declararet , nos iam principio protestaturos esse , nobis cum illo negotii nihil hic futurum . Cum iam omnia , quae quidem ad huiusmodi certamina parantur , transacta , et haec de colloquii futuri conditionibus disceptatio composita esse videretur , ecce novam et copiosam magis litigandi materiam adversarii invenerunt . Proposita enim nona Decembris die iuramenti forma notariis , plena conditionum intolerabilium fuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_803", + "psc_text": "bonitatis dispensante, perventum est. Non me tamen latet vel Quesnellum veterum editorum nonnullas lectiones ab hujus epistolae textu expunxisse, novas subsidio, ait ipse, suorum codd. induxisse, vel ad calcem secundi tomi varias annotationes pro suo arbitrio conscripsisse; ut videlicet quod maxime habebat in votis lectoribus suaderet. O utinam qui novam judiciorum formam in Ecclesiam inducere laborant, ut apostolicae sedis auctoritatem dejiciant, oculos conjicerent in hujus epistolae capite; atque, omni submota violenta interpretatione, discrimen illud intelligerent quod S. Leo intercedere indicavit inter canonicum judicium atque consensum, inter jura quae primae sedi conveniunt et ea quae de episcopis 486 in synodi coalescentibus praedicantur! Non enim tot tantasque gravissimas excitassent quaestiones erroneas et schismati affines, in quibus episcoporum auctoritatem ultra debitos fines conantur extendere, ut Romanorum pontificum jurisdictionem inter nimis arctos limites restringant. Verumtamen adversariorum conatus magis rerum veritati prosunt, quam obesse possint, cum, eodem Leone auctore, Ipsa veritas, et clarius renitescit, et", + "candidate_score": 0.659926, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_383_385", + "bdc_text": "Deinde ostendendum fuit , si qualiter de se profiteretur , Caesaris iussu et imperio , non pontificis nomine adesset , nos eo nomine ut hospitem et spectatorem et adiutorem pacis libenter laturos , ac gratias habituros esse : sin mandatum aliquod nobis offerret a Pontifice , et quod hic faceret , facere se aliqua Pontificis Romani autoritate declararet , nos iam principio protestaturos esse , nobis cum illo negotii nihil hic futurum . Cum iam omnia , quae quidem ad huiusmodi certamina parantur , transacta , et haec de colloquii futuri conditionibus disceptatio composita esse videretur , ecce novam et copiosam magis litigandi materiam adversarii invenerunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_400", + "psc_text": "pontificis Leonis, cujus personam agebant, interdictum exspectaretur. Hanc autem reclamationem veram appellationem 401 esse dicendam quis negare audebit; vel cum Quesnello omnia effugia hinc inde quaerenti affirmabit Flavianum Theodoretum provocasse, ut dumtaxat Occidentalibus appellatio innotesceret; eumque potius appellationis libello fuisse adeundum, qui et Ecclesiae totius apex summus, et in fidei causa universalis est veluti procurator? Nova loquendi formula, novum Romani pontificis officium hactenus a nemine quod sciam excogitatum. Sed commentum refellere, etiam sepositis tot sanctissimorum Patrum sententiis qui Romanum pontificem verum legitimumque judicem controversiarum fidei appellarunt, antequam de praesenti tabula manum removeamus, ostendemus. 9. Et quidem si pontificii legati libellum appellationis Flaviani accepissent, ut Leoni tamquam procuratori hujus causae deferrent, certe S. Leo ante oecumenicam synodum, quam cogere curabat, nullum prorsus decretum aut interdictum tulisset, non irrita et nulla in aliis et aliis suis epistolis Ephesina Acta solemniter declarasset, numquam e medio tulisset tamquam injustam Dioscori et illius synodi sententiam", + "candidate_score": 0.659831, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_432_434", + "bdc_text": "Easdem postulationes causasque , cum apud legatum Caesaris eodem die exposuissent nostri , legatus actorum copiam ideo partibus non necessariam esse iudicabat , quoniam liberum colloquium hoc et extra diffinitionis periculum esset , deinde videri intutum putabat , ut partibus committeretur . Edi enim sine ingenti multorum offendiculo non posse , omnem hanc turbam natam ex incerta librorum editione fuisse . Caesarem ipsum si quid utile in editione esset , bono publico consulturum esse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_386", + "psc_text": "datum appellationis libellum, at vero ad quem appellatum sit prorsus non lego. Hinc occasionem arripit exagitandi Joannem David, qui scripsit perspicuum esse Romanum pontificem fuisse appellatum, cum necesse sit omnem appellationem alicui judici deferri. Cum igitur Flavianus libellum appellationis legatis dedit, in eis jurisdictionem agnovit recipiendae appellationis. Quod ipsis jus haudquaquam tamquam hominibus privatis convenire poterat; unde necesse est ut tamquam papae legatis libellum tradiderit, quia pontificem pro idoneo appellationis discutiendae judice agnovit. Eum ergo exagitat quod ita scripsisset recedendo a regulis jurisdicendi, ignoraveritque quod nemo nescit qui forum a limine salutavit. Subjicit deinde idem Quesnellus, secundum juris Romani formam, libellum appellationis dari ei ad quem appellatum est, qui litigatori decernat apostolos, id est litteras dimissorias. Atque tandem in medium profert Pauli exemplum a praeside Festo ad Caesarem appellantis: Non alteri (ait) quam ipsi praesidi vocem appellantis direxit. Jam vero Flavianus a Dioscoro ejusque infausta synodo appellans ad aliud concilium,", + "candidate_score": 0.659813, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_159_161", + "bdc_text": "Ferdinandi regis legatos , si adhibeantur , caeteri quidem omnes nihil se repugnare dicere , salva modo lege colloquii Hagnoae proposita , eademque nostris libertate permissa , quos ipsos quoque spectatum huc ad futuros verisimile esset . Saxones vero , regem se Ferdinandum legitime electum non agnoscere , testabantur . Ad haec partium responsa paucis Praesides moderatum utriusque partis ingressum laudabant , magnam sibi spem affulsisse ostendebant , si caetera eodem deinde modo fierent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_278", + "psc_text": "usus, quae juris apostolatus erant indicavit, definivit, praescripsit, rerum deinde omnium exsecutione suis legatis commissa, quibus in futura synodo ejus partes subire imperaverat; quin jam lata decreta ex aliorum episcoporum suffragio vim et vigorem assequerentur, sed solemniorem promulgationem dumtaxat; ita ut qui in Oriente de ea fide postulabantur, aut suspecti erant, harum litterarum subscriptione probarentur, et quoties subscribere detrectassent, omni clericali honore et gradu privati a catholicorum coetu expellerentur. 4. Et quidem quid aliud indicant aliae illae litterae quas S. pontifex in Oriente suis legatis deferendas dedit? huic consona est alia subsequens ad Julianum episcopum Coensem scripta, qui optime instructus de iis quae in duobus praecedentibus Constantinopolitanis synodis contigerant, quibus eum interfuisse ex Actorum serie intelligimus, jam per Basilium diaconum ad S. Leonem sua scripta direxerat, quae multum (ait Leo) nobis catholici sensus fervore placuerunt, etiam hanc paginam quae illis epistolis consonaret adjecimus . Hic autem praecedentem ad Flavianum episcopum", + "candidate_score": 0.659761, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_419_421", + "bdc_text": "Alterum , ut post colloquium habitum , cum essent quatuor notariorum quatuor autographa , ut singulis partibus singula traderentur , Caesari reliqua duo reservarentur . Alterum , ut quoniam hi notarii substitutique iidem aut principum aut Urbium suarum legati essent , de actis referre iis , a quibus fuissent missi , possent , et notariatus et legationis offitio pari fide fungi . Additum illud denique fuit , quod natura rerum postulabat , ut aliqua necessitate orta , pro notario notarium alium substituere liceret .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_835", + "psc_text": "Hierosolymorum et Maximi successoris Domni; in aliis vero postponi, et in nona actione reponi, vel in decima, ut modo exstat in Labbeana Conciliorum collectione; et credendum est tantorum discriminum causam notariorum arbitrio et oscitantiae esse adjudicandam. Ne autem vir doctus divinatione uti videretur, sapienter annotavit: quod episcopi cum ad synodos proficiscebantur, solebant notarios suos secum deducere, qui gesta synodalia notis exciperent; qua scilicet finita synodo, codicem Actorum singuli referrent in patriam. Hanc consuetudinem probat primo ex observationibus Henrici Valesii ad Evagrium. Verum nos illam magis confirmamus ex S. Leonis Magni epistolis, qui legatos missurus ad Ephesinam synodum secundam, Dulcitium notarium, cujus fidem satis perspectam habebat, suis legatis, Julio videlicet, Renato et Hilario sociavit, ut testatus est, cum in epistola 24 ad Flavianum, tum in altera 29 ad eamdem Ephesinam synodum. Sed Baluzius, hac observatione praetermissa, aliam retulit desumptam ex Chalcedonensi ipsa synodo, quam eruditis notis adornabat. In actione prima (ait)", + "candidate_score": 0.659754, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_356_358", + "bdc_text": "Paulus adeo nuper Ro . Pontifex magno cunctos ad liberum concilium studio , et expectatum a vobis , et sepe etiam postulatum , vocavit . Verum ubi id indixit , et legati nostri repulsi , et mandata contempta , et denique res omnis infecta fuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_130", + "psc_text": "An recordatus est doctissimus antistes veteres recusationem pro appellatione accepisse? An non animadvertit ad Rustici annotationem, qua fassus est, sententiam a Constantinopolitana synodo in Eutychen latam suspensam fuisse vigore litterarum 344 S. Leonis? Nec quidquam conficit quod objiciat Eutychen appellasse alias sedes, quia appellavit synodos Romanam, Alexandrinam, Hierosolymitanam et Thessalonicensem; sed clanculum, et in aurem Patricii Florentii, post judicium factum et post solutam synodum. At haec repugnant cum iis quae testatus est Basilius episcopus, qui recogitans ad ea quae jampridem a pluribus mensibus contigerant, testatus est quod adhuc conventu sedente, et forte cum sententiam in se latam recusavit, se totum commisit ad judicium Romani et Alexandrini antistitis. Certe Basilii testimonio pluris faciendum est quam Constantini monachi, hominis sibi non constantis, haeretici et versipellis, qui omnibus suae artis nervis conabatur ostendere Acta illa Constantinopolitanae synodi esse corrupta atque falsata. Verum quare Alexandrinum episcopum etiam Eutyches nominaverit, non est cur nos dicamus,", + "candidate_score": 0.659733, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_368_370", + "bdc_text": "Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur . Id ita fieri posse putabant , si legato pontificis , qui tum aderat , non pontificis , sed Caesaris nomine posito , non mandato rigido , sed hortatione blanda , non ad nos tantum , sed utramque ad partem instructo locum darent , atque ita ad nos inducerent . Neque consilium hoc illos fefellit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_520", + "psc_text": "lib. septimo, titulum 65, etc. « Quem potius (subdit) hoc munere decorasset synodus, quam pontificem Romanum omnium patrem, et in quo sancti Petri apostoli memoria honoranda erat? Synodus enim provincialis suspecta erat damnato, vicinarum provinciarum episcopos eam ob causam congregari e re ecclesiastica non erat. Hoc igitur oneris Romano datum, cui nec operosa inquisitione aut totius negotii accurata discussione ad id opus erat, sed summatim tantum vel ex litteris priorum judicum cognoscere: sicut saeculari judici facile est statim decernere quorum appellationes recipere permittant juris civilis leges. » Sed falsam fictitiamque esse hanc Quesnelli suppositionem, quis non videt? Supponit Sardicenses PP. novum jus Romano pontifici concessisse, ut hunc omnium patrem, et in quo S. Petri memoria honoranda erat, universa Ecclesia veneraretur. Igitur in Quesnelli opinione antequam hujusmodi canones conderentur, R. P. illicitum erat judicare aut de synodis provincialibus, aut operosam adhibere inquisitionem pro restituendis in suis sedibus episcopis odio aemulationeque expulsis,", + "candidate_score": 0.659701, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_357_359", + "bdc_text": "Pontifex magno cunctos ad liberum concilium studio , et expectatum a vobis , et sepe etiam postulatum , vocavit . Verum ubi id indixit , et legati nostri repulsi , et mandata contempta , et denique res omnis infecta fuit . Quanquam autem coactus tum quidem concilium differre reiicereque , et id propositum iisdem de causis mutare est , tamen id eo consilio distulit , ut tempus idoneum nactus , id quod coepisset , aliquando persequeretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_569", + "psc_text": "ex ejusmodi agendi ratione summam et maximam auctoritatem indicante plenissime omnibus innotescant. 6. Horum tamen legatorum missionem ad alium etiam scopum Leonem direxisse, sequentia illius epistolae patefaciunt: Sin vero aliqui a puritate nostrae fidei atque a Patrum auctoritate dissentiunt, concilium universale intra Italiam, sicut synodus quae ob hanc causam Romae convenerat mecum petit, clementia vestra concedat, ut in unum convenientibus omnibus his qui aut ignorantia aut timore prolapsi sunt, correctionis remediis consulatur. Qui sane ad hocce dictum animadvertere non recuset, apprime intelliget nulla alia de causa Leonem ad praescribendam generalem synodum adductum fuisse, nisi ut, convenientibus in unum omnibus prolapsis, correctionis remedia sacerdotali auctoritate iisdem praeberentur. Non ergo synodum generalem fieri Flaviani appellatio postulabat; non ipsius a rebus ecclesiasticis expulsio, ut ait Galla Placidia. Nec enim ab hisce causis Romani pontificis animus ad eam postulandam 436 moveri potuisset, cum Flavianus eo temporis intervallo hominem jam exuisset, et in Constantinopolitanum thronum", + "candidate_score": 0.659669, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_135_137", + "bdc_text": "Itaque tempus videri ad rem ut veniretur Orare , ut omni cum moderatione partes se praeberent , petere , ut Ferdinandi legatio , quae iam venisset , colloquio adhiberetur . Duas deinde epistolas , unam Caesaris , inscriptam utrique , alteram legati Granvellae , parti tantum alteri inscriptam , adhibuerunt . Iis epistolis excusare moram conabantur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_290", + "psc_text": "transcribere non piget, ut forte deducat, quod nos plene hactenus non sumus assecuti. « Nihil ergo (ait Quesnellus) certi affirmem: an occasione nuntii qui legatos anteverteret, an metu ne legati adire Augustam prohiberentur, quod certe accidit, ut ex epist. 41 satis apertum est. Nam altera epistola ad Pulcheriam breviter complectitur 378 ea quae per legatos scripta, et legatos retentos aliquamdiu Romae ex breviore epistola quam iterum ad Flavianum XII kalendas Julii accepimus: Cum ea (inquit) quae ipsi portabunt scripta sit plenius instruendus. Et rursus: Subsecuturos significo quos in hac re placuit destinare. » Priores has Quesnellii conjecturas minime esse spernendas ingenue fateor. Ea quoque admissa ratione qua asseverat legatos praepeditus fuisse, ne coram Pulcheria Augusta se sisterent, ut apparet ex tota laudata 41 epistola, in qua vehementer conqueritur ad eam non pervenisse epistolas quas in fidei causa per suos clericos direxerat. Et ibidem clericorum voce legatos ad Ephesinam synodum indicare", + "candidate_score": 0.65958, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_384_386", + "bdc_text": "sin mandatum aliquod nobis offerret a Pontifice , et quod hic faceret , facere se aliqua Pontificis Romani autoritate declararet , nos iam principio protestaturos esse , nobis cum illo negotii nihil hic futurum . Cum iam omnia , quae quidem ad huiusmodi certamina parantur , transacta , et haec de colloquii futuri conditionibus disceptatio composita esse videretur , ecce novam et copiosam magis litigandi materiam adversarii invenerunt . Proposita enim nona Decembris die iuramenti forma notariis , plena conditionum intolerabilium fuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_487", + "psc_text": "Romanus pontifex in eorum pravas opiniones descenderet, nefaria decreta ab ipsis condita confirmando et rata habendo. Hoc tamen novum studium pravamque ambitionem, tamquam contrariam Pauli apostoli sanctionibus, et Patrum doctrinis, potissimum refutat S. Julius papa, et novitatum auctores his verbis exagitat, quae mire in eos quadrant qui a conciliis ad concilia numerosiora appellationes dumtaxat fieri posse atque debere sibi confingunt: An ignari estis hanc consuetudinem esse, ut primum nobis scribatur, ut hinc quod justum est definiri possit? Quapropter si isthic hujusmodi suspicio in episcopum concepta erat, adhuc ad nostram Ecclesiam referri oportuit. Nunc autem nos, quos certiores minime fecerunt, postquam jam egerint quod libuit, suffragatores suae damnationis, cui non interfuimus, esse volunt. Non ita se habent Pauli ordinationes, non ita Patres docuerunt, sed fastus iste et novum studium est. Obsecratione tandem usus summus pontifex, contumaces Eusebianos audire hortatur: Quae (ait) accepimus a beato Petro apostolo, ea vobis significo, non scripturus", + "candidate_score": 0.659558, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_308_310", + "bdc_text": "Uno praesides , uno Legatum Caesaris , uno adversarios opus habere . Quod autem ad Nornbergense Augustenseque pactum attineret , si intra hanc formam consisterent , periculi nihil esse . Hoc responsum quoniam nostrarum praecipuarum postulationum alteram de legatis reliquis adhibendis manifeste , alteram de suffragiis non notandis obscure per ambages reiiciebat , postulationem autem alteram de exemplaribus ridiculam , alteram de statuum multitudine aeque levem inferebat , nostri paucis hunc in modum exceperunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_265", + "psc_text": "prolatationem ei discrimini se exposuisset, ut, annitentibus qui Eutychianae causae patrocinabantur, concilium inchoaretur et ad exitum perduceretur, minime exspectatis apostolicae sedis legatis. Nec quidquam in Quesnelli favorem concludere potest epistola illa 34, ad quam provocat, quamque illis vocibus Leo Magnus orditur: Profectis jam nostris quos ad vos in fidei causa direximus, decimo kal. Augusti ab eodem summo pontifice signata. Nihil, inquam, in Quesnelli favorem concludit. Nam in ea non praescribitur tempus quo ab Urbe pontificii legati abscesserunt; et verba illa commode conciliari possunt cum praecedenti, in qua pontificios legatos subsecutos esse significabat. Iterum autem atque tertio potuisse S. pontificem reddere certiorem Flavianum de legatorum profectione quid impedit? Non ita facile enim erat epistolarum commercium, nec ita expeditum et tutum, ut certo sibi persuadere posset quod, nullo interposito impedimento quod epistolarum et perlatorum cursum retardaret, ejus epistolae ex urbe Roma citissime Constantinopolim deferrentur. Quod ultro quidem dat ipse Quesnellus in dissertatione", + "candidate_score": 0.659535, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_206_208", + "bdc_text": "Videri frustra fieri , ut quisquam de magnis Imperii incommodis hoc tempore et loco quereretur , ubi de causis et remedio malorum inveniendo instituta esset deliberatio . Huc legatum Caesaris , huc Principes , huc ex omnibus nationibus sapientes homines venisse , non ut mutuis se querelis et iurgationibus vexarent , sed ut quae res orbem Christianum turbaret , lucide iam aliquando intelligerent . Itaque tum appariturum esse , quis causam querelae iustae praeberet ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_199", + "psc_text": "sub praetextu falsorum criminum ipsis objectorum, de quibus inquisitionem facere confingebant? Nonne tandem obsecrationibus petebant ut, Dei metu servato, causarum cognitio imperatori Constantino reservata esset? Agebatur enim de criminibus falsis, quae si vera fuissent, jam et civilem rerum administrationem, et imperiale regimen, offendissent. Et propterea nihil mirum si in iis tantarum angustiarum circumstantiis provocabant ad imperatorem ut novi judices constituerentur, qui, neque odio, malitia improbitatibusque adducti, eorum causam examinandam assumerent. Non est igitur verum quatuor libellorum genera in similibus causis esse distinguenda, ne cujusque vis et energia alteri tribuatur, unde et totum negotium obscuretur. Perspicue enim appellationis negotium ex unico tantum libelli genere innotescit, si illud in se habeat quidquid necessarium est ad veram appellationem constituendam et obtinendam. 3. Et quidem hujus generis esse libellos et epistolam quibus Eutyches ad S. Leonem provocavit, quae statim dicturi sumus patefacient. Tria enim capita epistola illa seu libellus in se continet. Alterum duo", + "candidate_score": 0.659498, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_309_311", + "bdc_text": "Quod autem ad Nornbergense Augustenseque pactum attineret , si intra hanc formam consisterent , periculi nihil esse . Hoc responsum quoniam nostrarum praecipuarum postulationum alteram de legatis reliquis adhibendis manifeste , alteram de suffragiis non notandis obscure per ambages reiiciebat , postulationem autem alteram de exemplaribus ridiculam , alteram de statuum multitudine aeque levem inferebat , nostri paucis hunc in modum exceperunt . Adhuc se ita , ut prius , postulare , ut caeteri , qui huc legati venissent , ad suffragiorum numerum non destinati , colloquio Interessent :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_636", + "psc_text": "unam ad Marcianum augustum, alteram ad Anatolium, tertiam denique ad Julianum Coensem episcopum, in quibus mentionem facit jam de institutis ad novam synodum legatis, idcirco argumentari licet die septima kalendarum ejusdem mensis imperiales litteras recepisse, quibus synodum non amplius differri postulabat. Ad has litteras Quesnellus animadvertens, plane dissimulavit ea omnia quae summorum pontificum jura patefaciunt. Et dumtaxat stylum convertit ad exaggerandum quemadmodum Leo aegre tulerit synodum nec differri, nec fieri in Italia, et plus valuisse Anatolii Orientaliumque vota, quam sua. Non tamen erat in animo summi pontificis pacis consilia comperendinatione omittere. Vereor tamen nostrum interpretem pontificiae voluntatis scopum hisce divinationibus haud esse assecutum. Votis enim Marciani imperatoris potuisset Leo obsistere, ut sincere fassus in epistola hac occasione ad eumdem scripta. Cujus quippe voluntati non alia de causa obviare distulit, ne devoto principis arbitrio repugnare velle videretur. Ad haec verba animadvertat, quaeso, Quesnellus, et quotquot cum eo nugari solent. Credebamus clementiam", + "candidate_score": 0.659478, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_355_357", + "bdc_text": "Huius igitur Germaniae Romani pontifices saepe miserti , cum succurrere calamitatibus eius conati fuissent , tamen efficere nunquam potuerunt , saltem ut audirentur . Paulus adeo nuper Ro . Pontifex magno cunctos ad liberum concilium studio , et expectatum a vobis , et sepe etiam postulatum , vocavit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_478", + "psc_text": "Julium Romanum pontificem appellavit? Cur Julius ipse solemni judicio volens diligentius Athanasii innocentiam inquirere, et universis catholicis patefacere, compulit accusatores, saltem per suos legatos, Romam venire, ut rationem redderent, quod praeter apostolicae sedis consensum apud Tyrium convenissent, ut falsa crimina sanctissimo viro intentarent? Quare tandem Ariani Eusebianique evocati ab ipso Julio ad causam coram se dicendam, non protestantur de judici incompetentia? Alias et alias utique tergiversationes eos adhibuisse, ut publicam ignominiam, quam sibi imminere cognoscebant, praecaverent, certissima monumenta fidem faciunt. Defatigasse quoque Athanasium, qui eorum in Urbem adventum, sicut promiserant, ad quindecim menses praestolatus est, non ignoramus. At inficias ivisse causam de qua agebatur in quaestionem adduci posse in apostolicae sedis tribunali, ad quod Athanasius provocaverat, quis umquam potuit aut poterit affirmare? 3. Et quidem Eusebianos Arianosque episcopos minime ausos fuisse inficiari Romani pontificis jurisdictionem, qua ad Urbem venire se compulsos intellexerunt, perspicue innotescit ex iteratis turbis quas contra eumdem", + "candidate_score": 0.659419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_294_296", + "bdc_text": "Et hunc quidem in modum ordinata utraque acies et ad pugnam instituta fuit . Hoc nostrorum hominum super propositos articulos responso vigesima octava Novembris dato , in quo nihil nisi non tolerabile reiiciebatur , nihil nisi necessarium postulabatur , et notariis deinde in conspectum adductis , et doctrinae nostrae confessione oblata , et nostrarum denique copiarum catalogo et ordine exhibito , et protestatione de superiorum Comitiorum pactionumque iure facta , cum nihil iam amplius quam congressus expectaretur , longe spem et expectationem nostram praesidum responsum fefellit . Id propositum altera Decembris die est , fuit autem huiusmodi :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_929", + "psc_text": "istius Chalcedonensis concilii. 2. Atque ut vere et solide disseramus, primo annotare liceat quid de vigesimo illo octavo canone in sua synodica scripserint ad S. pontificem. Praeterea attendamus hac occasione ibidem vocasse Leonem vocis beati Petri legitimum interpretem, illique supremi capitis principatum sincera confessione adjudicasse, contra quem suam insaniam Alexandrinus antistes Dioscorus expleverat, excommunicationem meditando. Gloriosa tandem assecuta victoria post tot tantasque clades, quibus trium annorum spatio Ecclesia Orientis potissimum afflicta remanserat, laetantui, quia S. P. Ecclesiae corpus unire feliciter festinaverat. Subdunt deinde: Haec sunt, quae tecum, qui spiritu praesens eras; et complacere tamquam fratribus deliberasti, et qui pene per tuorum vicariorum sapientiam videbaris a nobis, effecimus. Quantum igitur laudant fidei triumphum summa felicitate S. Leonis praesidio, sapientia atque influxu assecutum, tantum studium impendere conantur, ut ipsi persuadeant pacis et quietis desiderio adductos fuisse ad definitionem quorumdam statutorum quae Ecclesiarum incolumitati prospicerent: scientes (aiunt) quia et sanctitas vestra addicens et", + "candidate_score": 0.659398, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_105", + "bdc_text": "An Petrus et huius successores potestatem supra ceteros aliquam ordinandi qualis et confirmandi caeteros , est , haberent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_65", + "psc_text": "jurisdictionis discretio dabatur: atque cum omnes ad apostolatum munus essent electi, unus vero solus caeteris praeeminebat. Quoniam (ait) et inter beatissimos apostolos in similitudine honoris fuit quaedam discretio potestatis. Et cum omnium par esset electio, uni tamen datum est, ut caeteris praeemineret. Auditne Quesnellus? Similes in characteris et dignitatis honore quem gradus non admittere satis est exploratum; dispares vero in potestatis praerogativa, quia unus caeteris debet praesidere: Qua ergo ratione, vel quibus Leonis verbis ductus, jurium aequalitatem inter episcopos jactare potuit Quesnellus? Non enim in jurisdictione exercenda, vel in judiciis ferendis omnes episcopi omnia sibi vindicare possunt. Cum, auctore eodem Leone, divina aeque ac ecclesiastica dispositione factum sit ut singuli in singulis provinciis essent quorum inter fratres prima haberetur sententia; et rursus quidam in majoribus urbibus constituti sollicitudinem susciperent ampliorem, per quos ad unam Petri sedem universalis Ecclesiae cura conflueret, et nihil usquam a suo capite dissideret. Si itaque toto", + "candidate_score": 0.659295, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_384_386", + "bdc_text": "sin mandatum aliquod nobis offerret a Pontifice , et quod hic faceret , facere se aliqua Pontificis Romani autoritate declararet , nos iam principio protestaturos esse , nobis cum illo negotii nihil hic futurum . Cum iam omnia , quae quidem ad huiusmodi certamina parantur , transacta , et haec de colloquii futuri conditionibus disceptatio composita esse videretur , ecce novam et copiosam magis litigandi materiam adversarii invenerunt . Proposita enim nona Decembris die iuramenti forma notariis , plena conditionum intolerabilium fuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_150", + "psc_text": "occuluisset, vel Eutychen contra Orientalis Ecclesiae jura provocasse ad Rom. sedem; vel non dixisset provocasse ad synodos et caeteros patriarchas, aut ad ea provocare debuisse. Igitur ipsi prorsus ignota erat haec nova judiciorum Ecclesiasticorum forma, de qua noster adversarius verba facit. 4. Sed forte hujus responsionis vim praesensit Quesnellus, qui, praecedentia sua dicta confirmaturus, ait ex Leonis scribendi modo videri Leonem ad se totam causam pertraxisse, cum de singulis instrui postulat, et de Flaviani silentio queritur, quemadmodum innuunt illa verba: Cum studere debuerit primitus cuncta nobis reserare. Sed valde infirmam adversarius subjicit responsionem contendendo nimirum id fieri potuisse a quolibet episcoporum, ad cujus sententiam appellaretur per libellum, etc. Itane PP. loquendi formulas distorques, Quesnelli, de una ad aliam rem gradum faciendo? In quo igitur difficultas versetur inspiciamus. Et primo inquiramus quo jure quisquam alius episcoporum hujusmodi appellationum libellos potuisset excipere atque postulare ut de negotio instrueretur? Si hic sermo esset", + "candidate_score": 0.659264, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_139_141", + "bdc_text": "Data haec duodecimo Octobris cum esset , et reddenda sub primam colloquii diem fuisset , reddita vix tandem vigesima secunda est , viginti et duobus diebus per Praesides retenta , et serius , quam oportebat , partibus proposita . Itaque qua re se excusare volebant Praesides , eadem palam se in suspitionem iniectae morae vocabant . Granvella vero in sua ad adversarios epistola , primum quaerebatur , quod exclusus negotiis adesse rei tantae in tempore non potuisset , cum id maxime et celeritate itinerum , et summo confidendorum negotiorum studio conatus esset .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_240", + "psc_text": "epistola mendosum esse numerum diei, aut mensis. » Baronius quoque in hunc nodum offendens, postquam animadvertit imperatorem scripsisse litteras ad Romanum pontificem post absolutam synodum secundam Constantinopolitanam, quinto idus Aprilis, de habenda synodo Ephesi (eas accepit S. Leo, ut ipse testatur in epistola ad Pulcheriam, tertio idus Maias), secum recogitat intra unius mensis spatium litteras ex Urbe Constantinopolim fuisse delatas. Verum nec lumen exhibet, nec aliquod momentum nobis suppeditat idem doctissimus card. Baronius ad eripiendam difficultatem rationabiliter postmodum a Quesnello excitatam. Cum interim ergo utroque illo Quesnelli ratiocinandi consectario magis minusve urgeremur, malumus fateri mendosum numerum mensis aut diei in alterutram irrepsisse epistolam, quam simulationis reum S. pontificem facere aut suspicari. Nullam sane simulationem cum episcopo Flaviano adhibuisse nos credere oportet; sed in epistola ad eum scripta duodecimo kal. Junias nec unum verbum habet (ut vidimus) de acceptis a Theodosio litteris Ephesini concilii indicibus. Immo si tota illa epistola semel", + "candidate_score": 0.659255, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_20", + "bdc_text": "Sed a papa episcopi quidem Faltiensis , Aquilanus , Mutinensis , item Petrus Paulus Vergerius , et quem supra diximus Attrebatensis , et quem mox dicemus , Secoviensis , et post hos Pogius , perpetuus in aula Caesaris a pontifice legatus :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_993", + "psc_text": "ostendunt Romanorum pontificum epistolae, Damasi papae videlicet, Syricii, Innocentii primi, Zosimi, atque Coelestini. Quaestionem hanc de apostolicae sedis vicariis, horum antiqua institutione et potestate, magno eruditionis apparatu pertractavit cl. D. Franciscus Antonius de Simeonibus, et secutus Holstenii Rom. collectionem, 524 jam ante Damasum papam, hoc vicarii munere apud Illyricos functum fuisse Acholium, deinde Anysium, probat ex epistola Innocentii papae primi ad Rufum. Sed eo tempore apocrisiarii nomen et officium a veteribus indicata fuisse, undenam Quesnellus deducit? Vacillat deinde praecedens doctrina, si vicarios apostolicos cum apocrisiariis conferamus. Quid enim significare habuit vox illa apocrisiarius apud mediae aetatis scriptores, nisi quemcumque legatum, seu ministrum missum a pontifice, vel ab episcopis, ut habetur in Constitut., novell. 123? Contra vero vicarii apostolici nomen et officium, cum alterius personae vices agere importet, quibus hoc munus a Romanis pontificibus erat demandatum, intererat, praeesse illarum regionum Ecclesiis, quae ab urbe Roma longe aberant, atque subito malis omnibus", + "candidate_score": 0.659252, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_368_370", + "bdc_text": "Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur . Id ita fieri posse putabant , si legato pontificis , qui tum aderat , non pontificis , sed Caesaris nomine posito , non mandato rigido , sed hortatione blanda , non ad nos tantum , sed utramque ad partem instructo locum darent , atque ita ad nos inducerent . Neque consilium hoc illos fefellit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_992", + "psc_text": "In hujus ergo vicarii institutione Orientalium patriarcharum morem aemulatus est Leo, in multis tamen ab eisdem se pro sua praerogativa discernens, et certis incrementis et accessionibus munus hoc complens et adornans. Quod penitus inspicere otiosum, opinor, non erit, neque ab hoc loco alienum. 7. Quesnelliana haec tamen doctrina, etsi quamdam veritatis speciem praeseferre videatur, in multis quidem vacillat; nec praesentem S. P. Leonis agendi rationem indicat, nec pontificia munera Juliano Coensi demandata explicata sunt quemadmodum oporteret. Vacillat imprimis, immo prorsus cadit quoad apostolicorum nuntiorum originem. Si enim apostolicae sedis vicarios cum apostolicis nuntiis confundamus, jam utrorumque originem altius esse repetendam ostendunt Romanorum pontificum epistolae, Damasi papae videlicet, Syricii, Innocentii primi, Zosimi, atque Coelestini. Quaestionem hanc de apostolicae sedis vicariis, horum antiqua institutione et potestate, magno eruditionis apparatu pertractavit cl. D. Franciscus Antonius de Simeonibus, et secutus Holstenii Rom. collectionem, 524 jam ante Damasum papam, hoc vicarii munere apud Illyricos functum", + "candidate_score": 0.659204, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_197_199", + "bdc_text": "Itaque veluti de iure suo cessissent urbes , consiliorum moderationem totam ad se Principes spectare crediderunt . Cum igitur nostri quidem pro se dicere , et legati libertatem retundere , praesides vero et adversarii hunc quidem minime offendere cuperent , nostris autem palam repugnare non possent , et in commune tamen respondendum esse contenderent , facile suffragiorum numero vincebant , tum etiam movebant . Si penitus nostri propositum pro se et seorsim respondendi urgerent , se quoque legato seorsim , sed extra publicum congressum et privatim in ipsius aedibus responsuros esse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_436", + "psc_text": "dixit: Deposuerunt enim supplentes locum sedis apostolicae, totiusque synodi sanctissimorum Deoque dilectissimorum Occidentalium episcoporum. Utrosque autem legatos suam operam impendere debuisse aequanimiter pro apostolicae sedis juribus, patet ex commonitorio quod idem S. Coelestinus ipsis dederat, praecipiendo ut Ephesum convenientibus, ad S. fratrem et coepiscopum nostrum Cyrillum consilium omne converterent, et quidquid in ejus viderent arbitrio facerent. Subjecit deinde: Et auctoritatem apostolicae sedis custodire debere mandamus. Quemadmodum tandem se genere in ea synodo debuissent, ipse hisce verbis indicavit, videlicet, ut si forte ad disceptationem fuerit ventum, vos de eorum sententiis debeatis judicare, non subire certamen. Voluit Coelestinus hocce commonitorio prospicere suae sedis et totius Occidentalis synodi honori et auctoritati, atque in iis personam agere supremi ecclesiasticarum rerum et fidei dogmatum judicis, qui jam Nestorii causam Romae finierat, nec aliquid amplius quam exsecutio latae in ipsum Nestorium sententiae desiderabatur. Non mirum ergo si ex laudati commonitorii epigraphe intelligamus, aequanimiter praefatae Romani pontificis", + "candidate_score": 0.659155, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_136_138", + "bdc_text": "Duas deinde epistolas , unam Caesaris , inscriptam utrique , alteram legati Granvellae , parti tantum alteri inscriptam , adhibuerunt . Iis epistolis excusare moram conabantur . In Caesaris epistola ostendebatur , Granvellam ad haec comitia destinatum , negotiis subitis impeditum esse , Caesarem orare , ut si ille in tempore non adesset , res tanta ne differreretur , nec sumptus frustra fierent , sed colloquio praefecti praesides pergerent , et illum ne expectarent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_290", + "psc_text": "transcribere non piget, ut forte deducat, quod nos plene hactenus non sumus assecuti. « Nihil ergo (ait Quesnellus) certi affirmem: an occasione nuntii qui legatos anteverteret, an metu ne legati adire Augustam prohiberentur, quod certe accidit, ut ex epist. 41 satis apertum est. Nam altera epistola ad Pulcheriam breviter complectitur 378 ea quae per legatos scripta, et legatos retentos aliquamdiu Romae ex breviore epistola quam iterum ad Flavianum XII kalendas Julii accepimus: Cum ea (inquit) quae ipsi portabunt scripta sit plenius instruendus. Et rursus: Subsecuturos significo quos in hac re placuit destinare. » Priores has Quesnellii conjecturas minime esse spernendas ingenue fateor. Ea quoque admissa ratione qua asseverat legatos praepeditus fuisse, ne coram Pulcheria Augusta se sisterent, ut apparet ex tota laudata 41 epistola, in qua vehementer conqueritur ad eam non pervenisse epistolas quas in fidei causa per suos clericos direxerat. Et ibidem clericorum voce legatos ad Ephesinam synodum indicare", + "candidate_score": 0.65915, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_294_296", + "bdc_text": "Et hunc quidem in modum ordinata utraque acies et ad pugnam instituta fuit . Hoc nostrorum hominum super propositos articulos responso vigesima octava Novembris dato , in quo nihil nisi non tolerabile reiiciebatur , nihil nisi necessarium postulabatur , et notariis deinde in conspectum adductis , et doctrinae nostrae confessione oblata , et nostrarum denique copiarum catalogo et ordine exhibito , et protestatione de superiorum Comitiorum pactionumque iure facta , cum nihil iam amplius quam congressus expectaretur , longe spem et expectationem nostram praesidum responsum fefellit . Id propositum altera Decembris die est , fuit autem huiusmodi :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_420", + "psc_text": "Sed dicat, amabo, Quesnellus, quomodo potuisset S. Leo cogere Dioscorum et totam Eutychianam factionem ut coram apostolica sede se sisterent; quomodo nonaginta duos episcopos, qui in Ephesina synodo impiis subscriptionibus captivas manus praebuerunt, ad publicam atque solemnem retractationem reducere potuisset; quomodo denique monachorum Constantinopolitanorum Aegyptiorumque intolerandam audaciam fregisset, ut poenitentes, abjecta omni superbia et impietate, ab Ecclesiae unitate non exciderent? Flaviani utique justitiae et sanctitati debebat summus pontifex necessaria praestare praesidia, sed simul illud remedii genus praescribere, quod caeteris omnibus prodesset; alias cum tot facinorum auctoribus, et horum sociis, catholicorum universitas in Oriente periisset. Igitur poterat praevidere Quesnellus ad rem nostram maxime facere, quod ipse de Innocentio primo summo pontifice in S. Joannis Chrysostomi causa, injuria depositi, ex Sozomeno descripsit, dicendo: Oecumenicam synodum convocare studuit, scribensque ad clericos Constantinopolitanos, quodnam remedium esset adhibendum his verbis inquirebat: Sed quodnam remedium hisce rebus in praesenti afferemus? Necessaria erit synodalis cognitio, quam etiam", + "candidate_score": 0.659119, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_107_109", + "bdc_text": "an , si non divino tantum iure Romanus episcopus summus sit , aliqua ei obedientia debeatur . An presbyteri et episcopi gradus iure divino sic dividantur , ut hi ius ordinationis teneant . An episcopi cultus et cerimonias novas possint instituere , iidem an traditiones προς ἐν ταξίαν spectantes possint condere .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_921", + "psc_text": "qui ipsas Ecclesias fundarunt; hoc enim legati pontificii sine apostolicae sedis injuria dare non poterant. Nec enim istius super omnes episcopos primatus, et in universam Ecclesiam regimen, ex quadam ecclesiastica dispositione et canonum sanctione derivabat, sed ab ipso Domino, qui Petrum suum vicarium et caput totius ecclesiastici coetus constituit, cujus potestatis praerogativae legitimo successionis jure in Romana Ecclesia manent perpetuoque mansurae sunt. Hocce divinum apostolicumque jus plane et multo studio, quasi quod parvipendendum esset, reticuerunt in eo canone. Quamvis in priori, tertia et sexta actione, et alibi passim, Romano episcopo Leoni illud asseruerint, et etiam in synodica epistola, ut paulo post annotabimus. Igitur Lucentius apprime intelligens suis legitimis juribus Rom. pontificem esse fraudatum, et illum ecclesiasticae hierarchiae ordinem a Christo Domino derivatum aboleri, nulla alia dispositione servata, nisi ea quae ex civili Rom. imperii administratione oriebatur, ad quam Ecclesiae canones respexisse contendebant; ideo merito protestatus est, dicendo apost. sedem humiliari", + "candidate_score": 0.659074, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_387_389", + "bdc_text": "Itaque nostri homines trahi de industria rem , et colloquium simulari , non quaeri , videntes , causam diligentius circumspicere coeperunt . De ea re antequam ad iuramenti formam venio , paucis est dicendum . Quanquam enim haec sententia pontificis Romani multis iam annis fuit , ut ne colloquium nobiscum iustum ullum haberetur , tamen quia id nostri semper urserunt , simulare saltem aliquem congressum adversariis necesse fuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_542", + "psc_text": "recte habere probaverit. At quae libera potestas esset in Romanis pontificibus ad quodcumque probaverint, si ipsi jure non possent judicare, vel mittere de latere presbyteros, ut audiant negotium, propter quod appellans provocavit? Profecto si PP. 430 plenam Rom. pontificibus potestatem non adjudicarent, sed ad unum novum concilium dumtaxat pontificia jura restringere voluissent, aliam loquendi phrasim adhibere debebant, cum inter multa media apta pro nova rerum cognitione, libera facultas ipsis data sit illud eligere quod aptius et convenientius a prudentissimo eorum judicio judicabitur. Id expresse innuunt postrema illius mox recensiti canonis verba. Nimis interim Quesnellus sibi blandiendo laetitiam affectare intendit, quod Flaviani causam ad generalem synodum fuisse delatam vigore appellationis unice Sardicensibus canonibus innixae probare potuerit; et praeterea, variis adhibitis contortis interpretationibus, quas omnino fallaces esse in praecedenti Exercitatione ipsi perspicue probavimus, stylum censorium in Joannem David iterum convertit, huncque tamquam lusorem illusoremque exagitat, quod scripserit Flavianum ad unicum et solum", + "candidate_score": 0.658987, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_368_370", + "bdc_text": "Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur . Id ita fieri posse putabant , si legato pontificis , qui tum aderat , non pontificis , sed Caesaris nomine posito , non mandato rigido , sed hortatione blanda , non ad nos tantum , sed utramque ad partem instructo locum darent , atque ita ad nos inducerent . Neque consilium hoc illos fefellit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_426", + "psc_text": "videatur, quam S. Leo indicare voluit ea scribendi formula: Leo, et sancta synodus, quae Romae convenit. 15. Gravioris tamen momenti est altera illa fallacia, quam idem Quesnellus subjecit, qua unice usus est ad Romanorum pontificum auctoritatem elevandam, et inter angustissimos limites restringendam. Quapropter eum rogare oportet undenam hauserit S. Leonis legatos ad istud munus fuisse assumptos totius Occidentalis synodi mandato et delegatione? Eos autem e suo latere S. Leonem misisse, quocumque alio episcopo inconsulto nobis persuadent illae scribendi formulae: Quos e latere meo misi; qui vice mea sancto conventui vestrae fraternitatis intersint; qui vicem praesentiae meae implere sufficerent, et aliae hujusmodi, quas frequenter offendimus in epistolis, cum ante tum post Ephesinam synodum scriptis. Vel ergo Quesnellus dare debet in solo Romano episcopo totius Occidentis synodi auctoritatem residere, vel legatos illos solius Romani pontificis personam gesisse. Si primum, jam Romanus pontifex solus totius synodi habet auctoritatem, potest solus statuere, definire, judicare,", + "candidate_score": 0.658905, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_137_139", + "bdc_text": "Iis epistolis excusare moram conabantur . In Caesaris epistola ostendebatur , Granvellam ad haec comitia destinatum , negotiis subitis impeditum esse , Caesarem orare , ut si ille in tempore non adesset , res tanta ne differreretur , nec sumptus frustra fierent , sed colloquio praefecti praesides pergerent , et illum ne expectarent . Data haec duodecimo Octobris cum esset , et reddenda sub primam colloquii diem fuisset , reddita vix tandem vigesima secunda est , viginti et duobus diebus per Praesides retenta , et serius , quam oportebat , partibus proposita .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_262", + "psc_text": "frustrandam, qui in votis habebant ut concilium generale ageretur sine Romano pontifice, qui per seipsum immediate vel per suos legatos eidem praesideret. Hinc ergo minime Quesnello subscribere possumus, qui in dissertatione de Vita et Rebus a magno Leone gestis, tum in notis ad epistolam 32, cuidam corruptae lectioni ex Grim. cod. mutuatae insistendo, contendit nondum ex Urbe profectos esse apostolicae sedis legatos duodecimo kalendas Julii, ad synodum Ephesinam ituros. Epistolam enim de qua agimus S. Leo scripserat ad Flavianum. In qua ait: Quamvis evidenter appareat rem de qua agitur nequaquam synodali indigere tractatu, tamen, frater charissime, subsecutos esse significo quos in hac re placuit destinare. 12. Quesnellus ergo, illa voce subsecutos expuncta, aliam, subsecuturos, videlicet, in textum intulit, codicis Grimanei lectionem secutus; et ad marginem hanc mantissam descripsit: At nondum profectos esse legatos constat ex hac et epistola 34. Verum jam tum duodecimo kalendas Julii legatos ex Urbe profectos fuisse,", + "candidate_score": 0.658807, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_136_138", + "bdc_text": "Duas deinde epistolas , unam Caesaris , inscriptam utrique , alteram legati Granvellae , parti tantum alteri inscriptam , adhibuerunt . Iis epistolis excusare moram conabantur . In Caesaris epistola ostendebatur , Granvellam ad haec comitia destinatum , negotiis subitis impeditum esse , Caesarem orare , ut si ille in tempore non adesset , res tanta ne differreretur , nec sumptus frustra fierent , sed colloquio praefecti praesides pergerent , et illum ne expectarent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_35", + "psc_text": "habuisse praeter comitem Pansophium, ut evidentissime demonstrant gravissima duo momenta, quae nos statim subjicimus. Alterum est quod, paucis elapsis diebus, prolixiores litteras daturus Flaviano, sicut in praecedenti promiserat, eas his verbis orditur: Lectis dilectionis tuae litteris, quas miramur fuisse tam seras, et gestorum episcopalium ordine recensito. Cur ergo, quo sensu, quave ratione tam seras Flaviani epistolas appellasset, vel si Pansophius eas attulisset, qui vix trium mensium spatium insumpsisset eundo ex Urbe Constantinopolim, et rursus e Constantinopoli Romam revertendo? Si Pansophius has litteras cum synodalibus gestis attulisset, summa celeritate, non sero ad pontificias manus pervenissent, ut ex praecedenti temporum supputatione liquido innotescit. Oportet igitur inferre quempiam alium fuisse harum epistolarum latorem, qui, vel Eutychetis artibus, vel temporum vicissitudinibus, marisque tempestatibus praepeditus, diu in itinere cunctatus est, quemque S. pontifex cum alia epistola, 24 videlicet, Constantinopolim ad ipsum Flavianum remisit. Addimus voces illas, tam seras, non quamcumque cunctationem, sed longam temporis moram", + "candidate_score": 0.658772, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_186_188", + "bdc_text": "et legatus ipse per quendam , qui se consultationi nostrae admiscuerat , certior de indignatione nostrorum redditus , homine familiari et erudito ad nostros misso , deprecatus est , ne aliorsum oratio quam ipse intellexisset acciperetur : Et presides , ad quos haec oratio communiter esset instituta , ab iis more imperii communiter , et non seorsim respondendum esse iudicabant . Novus autem agitandi in Imperio consilii mos hic est .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_175", + "psc_text": "misso hac de causa Luciano episcopo tamquam legato, qui omnia exponeret, et famulatum serviendo exhiberet, qui erat vir perfectus, et ipsis imperatoribus antea charus, quem prius Leo ipse ad synodum miserat. Obsecramusque ut congruentem responsionem unaquaeque propositio accipiat, cum vobis omnia Deo dilectissimus episcopus Lucianus exponat, qui et ipse praesens sanctae synodo, et prudenter quae poterat proferens pro studio nostrae fidei, electus est a nobis ut famulatui erga vos feliciter inserviret, vir perfectus existens, et augustissimis et Christianissimis nostris imperatoribus jam antea charus, quem vestra bonitate fruentem gaudentemque ad nos mittere dignati estis. 11. Et ne quis dubitare possit haec omnia novam Quesnelli doctrinam fallaciamque haud evertere, animadvertat, quaeso, cur quove sensu haec simul stare queant? Negat Quesnellus Flavianum misisse ad S. Leonem sui concilii contra Eutychen sententiam, ut comprobaretur; aut evanesceret, si reprobaretur: « negat misisse ad eum Actorum seriem, ut necessariae relationis debitum persolveret; contendit decretoriam fuisse concilii", + "candidate_score": 0.658664, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_232", + "bdc_text": "Quonam enim pacto hi episcopi , quorum unus episcopatum unum maximum , alter maximos duos , tertius tres maximos , et inter eos archiepiscopatus duos , omnia haec contra omne divinum et humanum ius tenent , quique nullum in vita munus episcopi unquam obeunt , de iis hominibus aut arbitrari aeque , aut arbitros in eorum causa audienda aequos constituere possent , qui totum hoc tyrannidis in Ecclesia genus ceu blasphemum et impium ex professo execrantur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_335", + "psc_text": "Eusebium ab omni sacerdotali et episcopali dignitate esse judicamus alienos. Ne denique videretur se totius causae arbitrum constituisse, quasi ad episcopos qui ad synodum convenerant conversus, eos ita compellat: Confiteatur vero unusquisque religiosissimorum episcoporum suam propriam voluntatem, manifestam hanc faciant sub fide monimentorum. At quorsum ita episcopos alloquitur, cum quadraginta duobus loqui vetitum fuit? Quando qui pii, legitimi, atque sanctissimi erant judices, jure suffragii et interloquendi privantur, et falsis quaesitis coloribus calumniantur, persequuntur, quin eorum contestationibus locus praebeatur? Et denique quomodo poterant eorum voluntatem patefacere, praesente carnifice Barsuma et militibus, qui cum caeteris, fustibus et gladiis eos puras chartas subscribere cogebant? Exstant enim, notat Baronius, nonaginta sex episcoporum subscriptiones, magna cum ignominia postmodum recitatae in concilio Chalcedonensi, cum causati sunt vim illatam, dum catenae expositae essent, et parati milites, ut si quis reluctaretur, vinctus catenis in exsilium duceretur. 19. Flavianus tandem aegre ferens in tali latrocinio fidei causam ad exitium", + "candidate_score": 0.658644, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_166_168", + "bdc_text": "Quarta deinde et vigesima cum legatus veniret , ab iis episcopis , qui tum ibi erant , obviam omnibus euntibus honorifice acceptus est . Postridie ab utriusque partis proceribus seorsim salutatus , et de re proposita appellatus , benigne respondit , et pollicitus amplissime fuit . Tertia deinde post adventum die , quae sexta iam et vigesima a coeptis Comitiis fuit , convocatis partibus , primum quidem literas et mandata Caesaris exhibuit et legi iussit :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_278", + "psc_text": "usus, quae juris apostolatus erant indicavit, definivit, praescripsit, rerum deinde omnium exsecutione suis legatis commissa, quibus in futura synodo ejus partes subire imperaverat; quin jam lata decreta ex aliorum episcoporum suffragio vim et vigorem assequerentur, sed solemniorem promulgationem dumtaxat; ita ut qui in Oriente de ea fide postulabantur, aut suspecti erant, harum litterarum subscriptione probarentur, et quoties subscribere detrectassent, omni clericali honore et gradu privati a catholicorum coetu expellerentur. 4. Et quidem quid aliud indicant aliae illae litterae quas S. pontifex in Oriente suis legatis deferendas dedit? huic consona est alia subsequens ad Julianum episcopum Coensem scripta, qui optime instructus de iis quae in duobus praecedentibus Constantinopolitanis synodis contigerant, quibus eum interfuisse ex Actorum serie intelligimus, jam per Basilium diaconum ad S. Leonem sua scripta direxerat, quae multum (ait Leo) nobis catholici sensus fervore placuerunt, etiam hanc paginam quae illis epistolis consonaret adjecimus . Hic autem praecedentem ad Flavianum episcopum", + "candidate_score": 0.658617, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_422_424", + "bdc_text": "Haec in illa praestituta iuramenti forma desiderata a nostris principio fuerunt , perpensa diligentius ea clausula , qua cavetur , ne cui quicquam quisque notariorum communicet , ne quis hoc de iis intelligeret , qui in ipso colloquio versarentur , quos actorum copia excludere contra actionis naturam erat , addendum necessario videbatur , ut de iis tantum intelligeretur , qui ad colloquium destinati non essent . Valde autem nova hac postulatione perculsi nostri fuerunt . Primum enim cum iis actorum copia qui non legati , postea etiam iis , qui quanquam legati , non tamen destinati ad colloquium essent , negaretur , iam denique diserte omnibus haec eripiebatur , ut quicquid actum foret , ad unum Caesaris legatum per praesides remittendum esset .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_826", + "psc_text": "eorumdem Chalcedonensium Actorum nobis debuisset adversarius objicere, et suis conjecturis praesidium nancisci, quod cum ab ipso nec ab alio quopiam ex Graecis fieri hactenus potuerit, ideo ad aliud Quesnelli argumentum eripiendum jam nos gradum facimus. 4. Secundo itaque contendit ex unico codice hujusmodi prodiisse actionem, quem nulla auctoritas, antiquitas nulla commendabat; cum et chartaceus esset solummodo, et ab ignotis scholaribus Germanis duobus acceptus praedicetur. Antiquae rei studiosi clarissimo Stephano Baluzio multum debent. Is enim ad hanc nostri adversarii difficultatem refellendam consultius et prudentius agendum esse censuit, ne fabulas in sua Conciliorum collectione intruderet. Is igitur Quesnello fidem adhibere suspensus haerens, partim suis oculis Chalcedonensis synodi Latinas versiones lustrare coepit; tum ex amicis sciscitatus est an in aliis extra Gallias bibliothecis manuscripta exemplaria asservarentur, in quibus actio illa de Domno esset descripta. Inter caeteros qui ejus votis indulserunt, fuit clarissimus et eminentissimus Hieronymus cardinalis Casanata, rerum antiquarum peritissimus. Cujus memoria, ob", + "candidate_score": 0.658607, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_158_160", + "bdc_text": "De colloquendi modo ubi propositum fuisset , perhumaniter omnia facturos polliceri . Ferdinandi regis legatos , si adhibeantur , caeteri quidem omnes nihil se repugnare dicere , salva modo lege colloquii Hagnoae proposita , eademque nostris libertate permissa , quos ipsos quoque spectatum huc ad futuros verisimile esset . Saxones vero , regem se Ferdinandum legitime electum non agnoscere , testabantur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_398", + "psc_text": "moderationi admiscens, imperatorem ipsum quasi leniter objurgat, quod imprudentibus aurem praebuerit, horumque malis artibus non obviaverit. In ipsius quoque mentem fidei et religionis pericula revocat, tamquam gravissima mala a conscientia removenda, ne Christi Evangelio humana praesumptio vim inferret. Atque tandem exhortationibus supplicationes adjungens, petit ut, abolitis omnibus latrocinii Ephesini Actis, permittat et jubeat omnia in pristinum restitui; in eo statu (videlicet) in quo fuerunt ante omne judicium, donec major ex toto orbe sacerdotum numerus congregetur, nec alieno vos peccato gravari patiamini. Ejusmodi vero synodum esse habendum ipse Leo judicavit, tum quia nostri, id est apostolicae sedis legati ob Romanae sedis violata jura fideliter reclamarunt, tum quia et iisdem libellum appellationis Flavianus episcopus dedit. Ad quem autem finem legatorum pontificiorum reclamatio esset directa, nec Launoio, nec Quesnello penetrare difficile erat, si attendissent ad Ephesina Acta in praecedentibus a nobis exposita. Reclamarunt enim contra illa quae in synodo ipsa agebantur, sine Romani", + "candidate_score": 0.658584, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_309_311", + "bdc_text": "Quod autem ad Nornbergense Augustenseque pactum attineret , si intra hanc formam consisterent , periculi nihil esse . Hoc responsum quoniam nostrarum praecipuarum postulationum alteram de legatis reliquis adhibendis manifeste , alteram de suffragiis non notandis obscure per ambages reiiciebat , postulationem autem alteram de exemplaribus ridiculam , alteram de statuum multitudine aeque levem inferebat , nostri paucis hunc in modum exceperunt . Adhuc se ita , ut prius , postulare , ut caeteri , qui huc legati venissent , ad suffragiorum numerum non destinati , colloquio Interessent :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_265", + "psc_text": "prolatationem ei discrimini se exposuisset, ut, annitentibus qui Eutychianae causae patrocinabantur, concilium inchoaretur et ad exitum perduceretur, minime exspectatis apostolicae sedis legatis. Nec quidquam in Quesnelli favorem concludere potest epistola illa 34, ad quam provocat, quamque illis vocibus Leo Magnus orditur: Profectis jam nostris quos ad vos in fidei causa direximus, decimo kal. Augusti ab eodem summo pontifice signata. Nihil, inquam, in Quesnelli favorem concludit. Nam in ea non praescribitur tempus quo ab Urbe pontificii legati abscesserunt; et verba illa commode conciliari possunt cum praecedenti, in qua pontificios legatos subsecutos esse significabat. Iterum autem atque tertio potuisse S. pontificem reddere certiorem Flavianum de legatorum profectione quid impedit? Non ita facile enim erat epistolarum commercium, nec ita expeditum et tutum, ut certo sibi persuadere posset quod, nullo interposito impedimento quod epistolarum et perlatorum cursum retardaret, ejus epistolae ex urbe Roma citissime Constantinopolim deferrentur. Quod ultro quidem dat ipse Quesnellus in dissertatione", + "candidate_score": 0.658543, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_357_359", + "bdc_text": "Pontifex magno cunctos ad liberum concilium studio , et expectatum a vobis , et sepe etiam postulatum , vocavit . Verum ubi id indixit , et legati nostri repulsi , et mandata contempta , et denique res omnis infecta fuit . Quanquam autem coactus tum quidem concilium differre reiicereque , et id propositum iisdem de causis mutare est , tamen id eo consilio distulit , ut tempus idoneum nactus , id quod coepisset , aliquando persequeretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_647", + "psc_text": "Ex quo Leonis Magni pontificis mandato intelligimus Eusebium Dorylaei, Theodoretum Cyri, aliosque catholicos episcopos, qui violentiam passi fuerant, propriis sedibus esse restituendos; Domno vero Antiocheno, Dioscori et Eutychetis nutibus suffragatori, nullum jus superesse potuisse ut pristino honori et dignitati quibus exutus fuerat restitueretur. Profecto si hanc Leoninam praescriptionem Quesnellus attendisset, vix unam ex tantis quaestionibus excitasset, inquirondo cur, rescissis a Leone latrocinii Ephesini actis, non fuisset ei permissum ad Antiochenam sedem remeare, pro qua Maximus fuerat ordinatus; neque incassum tantopere laborasset ut contenderet actionem illam de Domno Antiocheno esse supposititiam. 6. Sed ad rem nostram iterum venire volentes, Leo Magnus ab incoepto non desistit studio. Nam discessurus Bonifacius presbyter ex urbe Roma, ut pontificii vicarii sive legati munere in synodo fungeretur, huic novas litteras Marciano augusto reddendas tradidit, in duo tantum capita distributas; quorum priori in imperatoris mentem praecedentem renovat petitionem, qua ad tranquilliora tempora, longe ab hostili metu, synodum", + "candidate_score": 0.65854, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_368_370", + "bdc_text": "Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur . Id ita fieri posse putabant , si legato pontificis , qui tum aderat , non pontificis , sed Caesaris nomine posito , non mandato rigido , sed hortatione blanda , non ad nos tantum , sed utramque ad partem instructo locum darent , atque ita ad nos inducerent . Neque consilium hoc illos fefellit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_436", + "psc_text": "dixit: Deposuerunt enim supplentes locum sedis apostolicae, totiusque synodi sanctissimorum Deoque dilectissimorum Occidentalium episcoporum. Utrosque autem legatos suam operam impendere debuisse aequanimiter pro apostolicae sedis juribus, patet ex commonitorio quod idem S. Coelestinus ipsis dederat, praecipiendo ut Ephesum convenientibus, ad S. fratrem et coepiscopum nostrum Cyrillum consilium omne converterent, et quidquid in ejus viderent arbitrio facerent. Subjecit deinde: Et auctoritatem apostolicae sedis custodire debere mandamus. Quemadmodum tandem se genere in ea synodo debuissent, ipse hisce verbis indicavit, videlicet, ut si forte ad disceptationem fuerit ventum, vos de eorum sententiis debeatis judicare, non subire certamen. Voluit Coelestinus hocce commonitorio prospicere suae sedis et totius Occidentalis synodi honori et auctoritati, atque in iis personam agere supremi ecclesiasticarum rerum et fidei dogmatum judicis, qui jam Nestorii causam Romae finierat, nec aliquid amplius quam exsecutio latae in ipsum Nestorium sententiae desiderabatur. Non mirum ergo si ex laudati commonitorii epigraphe intelligamus, aequanimiter praefatae Romani pontificis", + "candidate_score": 0.658496, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_383_385", + "bdc_text": "Deinde ostendendum fuit , si qualiter de se profiteretur , Caesaris iussu et imperio , non pontificis nomine adesset , nos eo nomine ut hospitem et spectatorem et adiutorem pacis libenter laturos , ac gratias habituros esse : sin mandatum aliquod nobis offerret a Pontifice , et quod hic faceret , facere se aliqua Pontificis Romani autoritate declararet , nos iam principio protestaturos esse , nobis cum illo negotii nihil hic futurum . Cum iam omnia , quae quidem ad huiusmodi certamina parantur , transacta , et haec de colloquii futuri conditionibus disceptatio composita esse videretur , ecce novam et copiosam magis litigandi materiam adversarii invenerunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_6", + "psc_text": "subdole subjicit: « Ultro agnovimus Romanum pontificem pro legitimo, ac, si cum singulis episcopis comparetur, pro praecipuo controversiarum ecclesiasticarum judice: sed quis propterea ferat Flavianum, quem et sedis praerogativa, et sanctimonia singularis, et fidei constantia ad martyrium usque perseverans, tantopere commendare debuerant, cum rebelli, imperito, obscuro ac malae frugis monacho componi, committique exauctoratum presbyterum cum suo ac sanctae sedis episcopo, judicem cum reo, et utrumque veluti de communi dividendo altercantem coram Leone sisti, quasi de incerto causae exitu dimicaturum. Absit tanta a sacratissimo episcoporum coetu injuria. » Quid igitur? Propugnatne Quesnellus supremam Romanorum pontificum judiciariam potestatem, quam Scripturarum testimonia indicant, quamque veterum traditio et praxis ipsis asseruit? Fallit quidem. Nam Romanum pontificem praecipuum et legitimum Ecclesiae controversiarum eo sensu dumtaxat appellat, facta nimirum cum singulis episcopis in suis sedibus existentibus comparatione. Volens forte indicare, nullum R. P. judicium firmum et ratum habendum, quod aliorum episcoporum in synodis coactorum suffragio non", + "candidate_score": 0.658485, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_383_385", + "bdc_text": "Deinde ostendendum fuit , si qualiter de se profiteretur , Caesaris iussu et imperio , non pontificis nomine adesset , nos eo nomine ut hospitem et spectatorem et adiutorem pacis libenter laturos , ac gratias habituros esse : sin mandatum aliquod nobis offerret a Pontifice , et quod hic faceret , facere se aliqua Pontificis Romani autoritate declararet , nos iam principio protestaturos esse , nobis cum illo negotii nihil hic futurum . Cum iam omnia , quae quidem ad huiusmodi certamina parantur , transacta , et haec de colloquii futuri conditionibus disceptatio composita esse videretur , ecce novam et copiosam magis litigandi materiam adversarii invenerunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_493", + "psc_text": "ergo potius ipsis objicere compromissum ab eadem Eusebianorum factione jam factum; istudque evulgare, ut cunctis innotesceret, se non alia ratione in Orientalium synodorum negotiis miscuisse, nisi quia convenientes ad invicem litigantes judicandi facultatem eidem detulerunt. Contra vero eos tamquam adversarios quasi de ignorantia insimulat, vellicatque dicendo: An ignari estis hanc consuetudinem esse, ut primum nobis scribatur, ut hinc quod justum est definiri possit? Non erat ergo in Eusebianorum potestate arbitrum constituere Julium, et compromissum facere, ut is secundum justitiae et aequitatis leges causam litigantium definiret. Sed judicandi de Ecclesiae et episcoporum rebus a Deo acceperat, et ab apostolorum tempore in talium jurium possessione Romanus pontifex perseveravit. Inepte nimis quoque Launoius Athanasii verba adduxit, ut Eusebianorum ad Julium provocantium voluntatem et scopum expiscaret. Ex iis enim verbis quid aliud colligitur, nisi Eusebianos ad jactandum se bonam causam habere, atque ad deterrendum S. episcopum Athanasium, jampridem sponsionem dedisse, aut Romanae synodi, aut", + "candidate_score": 0.658464, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_138_140", + "bdc_text": "In Caesaris epistola ostendebatur , Granvellam ad haec comitia destinatum , negotiis subitis impeditum esse , Caesarem orare , ut si ille in tempore non adesset , res tanta ne differreretur , nec sumptus frustra fierent , sed colloquio praefecti praesides pergerent , et illum ne expectarent . Data haec duodecimo Octobris cum esset , et reddenda sub primam colloquii diem fuisset , reddita vix tandem vigesima secunda est , viginti et duobus diebus per Praesides retenta , et serius , quam oportebat , partibus proposita . Itaque qua re se excusare volebant Praesides , eadem palam se in suspitionem iniectae morae vocabant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_36", + "psc_text": "innotescit. Oportet igitur inferre quempiam alium fuisse harum epistolarum latorem, qui, vel Eutychetis artibus, vel temporum vicissitudinibus, marisque tempestatibus praepeditus, diu in itinere cunctatus est, quemque S. pontifex cum alia epistola, 24 videlicet, Constantinopolim ad ipsum Flavianum remisit. Addimus voces illas, tam seras, non quamcumque cunctationem, sed longam temporis moram indicare, ob quam Leonis animus in admirationem rapiebatur, tamquam ob rem extra omnem ordinem constitutam et insuetam. Ad quae verba cum iterum et tertio sedulo animadverterem, et ex altera parte cognovissem Constantinopolitanam illam provincialem synodum de Eutychetis damnatione labente Novembris mense praecedentis anni absolutam fuisse, inferri posse arbitratus sum Flavianum statim in subsequenti decimo mense ejusdem anni, vel saltem in initio Januarii anni 449 immediate subsequentis, ad Leonem cum synodalibus Actis supra Eutychianum negotium scripsisse, minime exspectatis Leonis litteris, quas per honorabilem virum comitem Pansophium se accepisse affirmat. Quod si Quesnellus mihi objiciat Flavianum priori illa epistola quam in sua", + "candidate_score": 0.65842, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_402_404", + "bdc_text": "Contemnere Eccius veteranus iam miles , Pelargum , et Monachum , et in iis certaminibus hominem novum : contra Pelargus , ut literis tinctus male , barbarum et agrestem hominem Eccium , et stultis victoriis inflatum , non ferre . Haec contentio tanta fuit , ut legatus Caesaris coactus sit , missis doctoribus suis Hispanis mitigare animos , et incendium restinguere , quod minime tamen impetravisset , nisi hostium metus in propinquo existentium istos homines paulisper continuisset .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_293", + "psc_text": "Nam cum ab eo novas litteras per Basilium diaconum accepisset, duodecimo kalendas Augusti ad eum rescripsit, suisque in litteris, ut strenue contra inimicos nativitatis et crucis Christi dimicaret, quin ab adversariorum potestatibus et insidiis territaretur adhortatur. Ut hanc animi firmitatem ei suaderet Pauli apostoli verbis usus est: In nullo terreamini ab adversariis, quae est illis causa perditionis, vobis autem salutis. Sed sancto pontifici aliquo modo innotuisse tum Dioscori, Chrysaphii, caeterorumque Eutychianorum machinationes argumentari licet. Quia Basilius litterarum Flaviani perlator recenter e Constantinopoli abscesserat, et multa Leoni narrasse quae in Flaviani epistola non continebantur, indicant S. P. verba illa: Et ad familiarem interrogationem idoneus erat sermo praedicti, per quem nunc alloquia reddentes, dilectionem tuam per Dei nostri gratiam, in quo fidimus, cohortamur, utentes verbis apostolicis, etc. Non obstante tamen tantarum perturbationum conflictu, imperitorum insaniam curare cupiens, mandat Flaviano patientiae medicinam adhibere. Ad curandam (ait) imperitorum insaniam, etiam patientiae vos adhibere volumus", + "candidate_score": 0.658273, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_136_138", + "bdc_text": "Duas deinde epistolas , unam Caesaris , inscriptam utrique , alteram legati Granvellae , parti tantum alteri inscriptam , adhibuerunt . Iis epistolis excusare moram conabantur . In Caesaris epistola ostendebatur , Granvellam ad haec comitia destinatum , negotiis subitis impeditum esse , Caesarem orare , ut si ille in tempore non adesset , res tanta ne differreretur , nec sumptus frustra fierent , sed colloquio praefecti praesides pergerent , et illum ne expectarent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_637", + "psc_text": "haud esse assecutum. Votis enim Marciani imperatoris potuisset Leo obsistere, ut sincere fassus in epistola hac occasione ad eumdem scripta. Cujus quippe voluntati non alia de causa obviare distulit, ne devoto principis arbitrio repugnare velle videretur. Ad haec verba animadvertat, quaeso, Quesnellus, et quotquot cum eo nugari solent. Credebamus clementiam vestram (ita epistolam orditur) id desiderio nostro posse praestare, ut, praesenti necessitate respecta, differri ad opportunius tempus sacerdotalem synodum juberetis. Hujus pontificiae fiduciae illud erat fundamentum: Ut, evocatis de cunctis provinciis sacerdotibus, vere posset esse universale concilium. 3. Quis enim ignorat externam illorum afflictorum temporum faciem multarum provinciarum episcopis prohibere potuisse e suis dioecesibus exire, ne plebes sibi commissas barbarorum furori tamquam orphanas desererent, et semetipsos iis periculis exponerent quae ab hostium copiis pati solent? Non aegre igitur ferebat Leo quod synodus non differretur, vel quia imperiali jussione, cui non potuisset obsistere, urgeretur; sed quia tempus illud minus congruum pro", + "candidate_score": 0.658191, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_438_440", + "bdc_text": "Eo denique progressa haec disputatio fuit , ut penes Caesarem esse positum diceret , actorum copiam cui vellet permittere , se vero cum praesidibus ea de re acturum esse , ostendebatque vix se magno negotio rem huc perduxisse , conatos illos fuisse longe secus nobiscum agere , multa se dissimulare , illos interea se perdi clamare . Haec a nostris apud legatum sunt acta , quem aequiorem causae , quam praesides esse sperabant . Ab hoc deinde ad praesides ipsos est ventum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_788", + "psc_text": "sedis judicium demonstravit. An Leonem mentitum arbitrabimur? Nec sibi adversarius praesidium nancisci potest, ex ab eo laudatis Leonis epistolis, scriptis ad Theodosium post latrocinium Ephesinum, quibus petit ut omnia in eo statu esse jubeat in quo fuerunt ante omne judicium, donec, etc., et idcirco nusquam abrupisse communionis vinculum cum Theodoreto. Nam rerum restitutio in pristinum donec major ex toto orbe sacerdotum numerus congregaretur, non idem est ac definitivum decretum interponere, sed causas 483 examini futuro reservare, donec diligentior inquisitio habeatur. Non igitur ea ratione judicatum fuit de Theodoreti fide et innocentia, ex eo quod latrocinalia Acta pontifex aboleverit, cum simul decreverit rerum omnium judicium ad aliud tempus et in alio conventu esse reservandum. Quare etsi post horum Actorum abolitionem licitum fuisset Theodoreto caeterisque episcopis gradu depositis ad suas reverti sedes, tamen non constabat an jure vel injuria fuissent depositi, an jure vel ex dispensatione et indulgentia ipsis permitteretur suas retinere", + "candidate_score": 0.658046, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_383_385", + "bdc_text": "Deinde ostendendum fuit , si qualiter de se profiteretur , Caesaris iussu et imperio , non pontificis nomine adesset , nos eo nomine ut hospitem et spectatorem et adiutorem pacis libenter laturos , ac gratias habituros esse : sin mandatum aliquod nobis offerret a Pontifice , et quod hic faceret , facere se aliqua Pontificis Romani autoritate declararet , nos iam principio protestaturos esse , nobis cum illo negotii nihil hic futurum . Cum iam omnia , quae quidem ad huiusmodi certamina parantur , transacta , et haec de colloquii futuri conditionibus disceptatio composita esse videretur , ecce novam et copiosam magis litigandi materiam adversarii invenerunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_597", + "psc_text": "contra pietatem 442 commota est, et pristinam Ecclesiis reddite pacem, ut fructus apostolicorum laborum accipiatis a Domino, qui eosdem fructus redditurum se repromisit. Alia quamplurima ipsius Theodoreti erga apostolicam sedem subjectionis et reverentiae argumenta hic subjicere possemus, quae illius aevi Orientalium episcoporum doctrinam circa ecclesiasticarum rerum moderationem evidentissime patefaciunt; quaeque innuunt nonnisi haereticos atque schismaticos ausos fuisse Romanis pontificibus ea suprema jura denegare, quae spectant vel ad fidei causas judicandas, vel ad appellationes ex omni mundi parte excipiendas, vel ad synodos generales cogendas, horumque judicia aut confirmanda, aut retractanda, vel abolenda. Verumtamen ne a S. Leonis gestis recensendis abscedere videar, illa in praesens praetermittam. Cum multa dicenda deinde occurrant in alia Exercitatione de ipsius episcopi Cyri ad apostolicam sedem appellatione, quam Quesnellus oppugnare et evertere nisus est. CAPUT XIII. Orientalium res in melius mutatae, Eutychianis exitium parant, catholicis praesidium, et magni pontificis Leonis moerorem vertunt in gaudium. Hujus gaudii testimonium", + "candidate_score": 0.658042, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_587_589", + "bdc_text": "Verum ad has nostrorum legatorum doctorumque hominum querelas , altera Januarii praesides sic responderunt , ut primum in superiore sententia perstarent , deinde ut conditionem novam , eamque vel ad concordiam vel ad veritatis inquisitionem minime accomodatam inferrent . Volebant enim , ut ne acta per singula , sed summis tantum capitibus , in quibus partes aut convenissent , aut dissensissent , annotarentur . Haec summa tum sententiae Praesidum fuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_975", + "psc_text": "querimoniam repulit respondendo: In quo quidem multum illos mihi haec scribendo commendas; sed temetipsum, quod eis parere nolueris, dum illicita moliris, accusas, superflue non concedenda et insalubriter tibi contraria concupiscens. quae nullum umquam nostrum poterunt obtinere consensum. 2. Jam vero his paululum insistere mihi opus est, ut vetustam illorum temporum doctrinam assequamur, atque intelligamus an pontificiis legatis primus dumtaxat honoris locus in generalibus synodis concederetur, vel jurisdictionis; et an synodis jure aliquid liceat statuere, reclamantibus protestantibusque Romanorum pontificum legatis; et denique an generalis ipsa synodus supra Romanum pontificem polleat potestate. At tres istas quaestiones, quae aliquando theologorum ingenia torquere consueverunt, ob quorumdam novas doctrinas, perperam in vulgus sparsas, liquido hic a S. Leone esse definitas, quis non videt? Illis namque non honoris titulo dumtaxat aliis episcopis praeesse datur, quibus caeteri episcopi parere tenentur; cum nemini jurisdictione privato parere teneamur, nec quidquam jure validum et ratum esse potest, cui protestationibus reclamationibus", + "candidate_score": 0.657999, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_383_385", + "bdc_text": "Deinde ostendendum fuit , si qualiter de se profiteretur , Caesaris iussu et imperio , non pontificis nomine adesset , nos eo nomine ut hospitem et spectatorem et adiutorem pacis libenter laturos , ac gratias habituros esse : sin mandatum aliquod nobis offerret a Pontifice , et quod hic faceret , facere se aliqua Pontificis Romani autoritate declararet , nos iam principio protestaturos esse , nobis cum illo negotii nihil hic futurum . Cum iam omnia , quae quidem ad huiusmodi certamina parantur , transacta , et haec de colloquii futuri conditionibus disceptatio composita esse videretur , ecce novam et copiosam magis litigandi materiam adversarii invenerunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_411", + "psc_text": "Leo aliam scribendi formulam adhibuisset, neque Flaviano umquam dixisset quod epistolarum perlator poterit enarrare quidquid est illud ad quod, adjuvante Domino, studio fidei et charitatis intendimus. Quis itaque credit opus fuisse Leoni studium impendere pro decernendo medio efficacissimoque remedio, ut mala quae tum in Ecclesia grassabantur penitus evelleret et aboleret, si canonibus statutum determinatumque jam fuisset appellationum negotia in oecumenicis conciliis esse finienda? An non verba illa, quidquid est illud quod, adjuvante Domino, intendimus, innuunt plenam fuisse Romano pontifici potestatem definiendi, deliberandi, praescribendi modum et ordinem, et remedium ipsum, quibus et fidei collabenti et charitati inter sacerdotes Orientis abruptae prospiceret? 12. Sed jam S. pontificem Leonem ab illis duabus causis, fidei scilicet et charitatis, adductum fuisse ut oecumenicam synodum, tamquam necessarium remedium adhibendum, ipse decerneret, Quesnellus perfecte intellexisset, si verba ad quae provocat, et quibus insistit, e sua sede non extraxisset, neglectis caeteris aliis quibus S. pontifex Theodosium imperatorem allocutus", + "candidate_score": 0.657948, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_422_424", + "bdc_text": "Haec in illa praestituta iuramenti forma desiderata a nostris principio fuerunt , perpensa diligentius ea clausula , qua cavetur , ne cui quicquam quisque notariorum communicet , ne quis hoc de iis intelligeret , qui in ipso colloquio versarentur , quos actorum copia excludere contra actionis naturam erat , addendum necessario videbatur , ut de iis tantum intelligeretur , qui ad colloquium destinati non essent . Valde autem nova hac postulatione perculsi nostri fuerunt . Primum enim cum iis actorum copia qui non legati , postea etiam iis , qui quanquam legati , non tamen destinati ad colloquium essent , negaretur , iam denique diserte omnibus haec eripiebatur , ut quicquid actum foret , ad unum Caesaris legatum per praesides remittendum esset .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_533", + "psc_text": "fieri posse. Quocirca episcopi in magna synodo Nicaeae congregati, non sine Dei consilio permiserunt prioris synodi Acta in alia synodo examinari, ut et illi qui judices erant prae oculis habentes secundum de ea re futurum judicium, cum omni diligentia causam expenderent, et illi qui sententiam acceperant certo cognoscerent se non per simultatem priorum judicum, sed jure ac merito condemnatos esse. Ad sequentia, quaeso, verba animadvertat Quesnellus, ut intelligat hanc regulam jam ex apostolica consuetudine obtinuisse, et dumtaxat fuisse renovatam et explicatam in Nicaeno concilio. Quod si (subjicit S. Julius) istiusmodi consuetudo olim fuit, ejusque memoria est, et scripto prodita in magna synodo, eamque apud vos valere non sinitis, rem profecto indecoram facitis. Age vero canonem illum quintum Sardicensem, quem extra suam naturalem sedem Dionysii Exigui codd. exhibent, subjiciamus; quemque duabus vocibus omissis mutilum et obtruncatum Quesnellus adduxit, repugnantibus omnium interpretum versionibus. Hosius episcopus dixit: Placuit ut siquis episcopus delatus fuerit,", + "candidate_score": 0.657881, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_107_109", + "bdc_text": "an , si non divino tantum iure Romanus episcopus summus sit , aliqua ei obedientia debeatur . An presbyteri et episcopi gradus iure divino sic dividantur , ut hi ius ordinationis teneant . An episcopi cultus et cerimonias novas possint instituere , iidem an traditiones προς ἐν ταξίαν spectantes possint condere .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_748", + "psc_text": "est. Quos, post assecutum episcopatus ordinem et sedem, per summam injuriam presbyteros dumtaxat esse jussit Eustathius et Anatolius. At quis ignorat sacrilegium prorsus esse episcopum in locum presbyteri redigere? Si enim justa de causa illos ab actu episcopatus amovebat, nec presbyteri locum retinere debebant. Sic itaque rebus dispositis, etiam quoad eos episcopos qui in presbyteri locum et gradum injuste fuerant redacti, Photii Tyrii causa prudenter, juste atque sanctissime ad felicem exitum, apostolicae sedis legatis eo in concilio agentibus, perducta est. Quod postremum quidem judicium de episcopis ad inferiorem gradum descendentibus, et ab Anatolio, et ab ipso Maximo patriarcha Antiocheno cum ratum et firmum, sine ullo discrimine habitum fuisset, non est cur nos in hac expendenda controversia diutius immoremur. Potissimum cum universalis Ecclesiae consensio et praxis, conciliorum statuta, apostolicae sedis constitutiones nos edoceant ex episcopatus ordine justa de causa amotos, nec in presbyteri gradum et locum persistere posse, ut ab ecclesiasticarum", + "candidate_score": 0.657835, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_313_315", + "bdc_text": "De Ferdinando vero nunquam pugnasse , de substitutis autem ut colloquio interessent , minime debere mirum videri , quos et ob descriptionem actorum , et ob legationis munus verum omnium conscios fieri oportere . Iuramenti formam , qualiter notariis proponeretur , et qualiter utraque pars in eam convenisset , ita se recipere . Quod plures quam undecim in sua ordinatione status numerentur , nulla fraude factum esse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_646", + "psc_text": "453 legatis vicariam ipsius personam agentibus; deinde verbi divini praedicatione, satis explicata in celebri epistola ad Flavianum, ex qua ignorare haud poterant quid ex antiqua (ait) traditione credamus, non possitis dubitare quid cupiamus. In altero capite jam statutum fuisse quid de sacramento incarnationis pie et sincere ab omnibus esset confitendum plenissime et lucidissime cunctis esse patefactum asseverat per litteras quas misimus ad beatae memoriae Flavianum episcopum. Tandem vero pravas factiosorum aemulationes animadvertens, catholicis episcopis injuria a sedibus expulsis et in exsilia deportatis, atque in locum superstitum aliis substitutis, jubet primitus medicinam justitiae adhiberi, ne quisquam careat propriis aut utatur alienis. Ex quo Leonis Magni pontificis mandato intelligimus Eusebium Dorylaei, Theodoretum Cyri, aliosque catholicos episcopos, qui violentiam passi fuerant, propriis sedibus esse restituendos; Domno vero Antiocheno, Dioscori et Eutychetis nutibus suffragatori, nullum jus superesse potuisse ut pristino honori et dignitati quibus exutus fuerat restitueretur. Profecto si hanc Leoninam praescriptionem Quesnellus attendisset,", + "candidate_score": 0.657788, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_308_310", + "bdc_text": "Uno praesides , uno Legatum Caesaris , uno adversarios opus habere . Quod autem ad Nornbergense Augustenseque pactum attineret , si intra hanc formam consisterent , periculi nihil esse . Hoc responsum quoniam nostrarum praecipuarum postulationum alteram de legatis reliquis adhibendis manifeste , alteram de suffragiis non notandis obscure per ambages reiiciebat , postulationem autem alteram de exemplaribus ridiculam , alteram de statuum multitudine aeque levem inferebat , nostri paucis hunc in modum exceperunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_290", + "psc_text": "transcribere non piget, ut forte deducat, quod nos plene hactenus non sumus assecuti. « Nihil ergo (ait Quesnellus) certi affirmem: an occasione nuntii qui legatos anteverteret, an metu ne legati adire Augustam prohiberentur, quod certe accidit, ut ex epist. 41 satis apertum est. Nam altera epistola ad Pulcheriam breviter complectitur 378 ea quae per legatos scripta, et legatos retentos aliquamdiu Romae ex breviore epistola quam iterum ad Flavianum XII kalendas Julii accepimus: Cum ea (inquit) quae ipsi portabunt scripta sit plenius instruendus. Et rursus: Subsecuturos significo quos in hac re placuit destinare. » Priores has Quesnellii conjecturas minime esse spernendas ingenue fateor. Ea quoque admissa ratione qua asseverat legatos praepeditus fuisse, ne coram Pulcheria Augusta se sisterent, ut apparet ex tota laudata 41 epistola, in qua vehementer conqueritur ad eam non pervenisse epistolas quas in fidei causa per suos clericos direxerat. Et ibidem clericorum voce legatos ad Ephesinam synodum indicare", + "candidate_score": 0.657746, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_103_105", + "bdc_text": "Quarta de primatu papae et potestate Ecclesiae : quae quidem quaestiones has habebat : An Petrus et huius successores potestatem supra ceteros aliquam ordinandi qualis et confirmandi caeteros , est , haberent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_809", + "psc_text": "magis exsequi sedem prae caeteris oportere quam primam quae unamquamque synodum sua auctoritate 487 confirmat, et continuata moderatione custodit, pro suo scilicet principatu (quem beatus Petrus apostolus Domini voce perceptum, Ecclesia nihilominus subsequente, et tenuit semper, et retinet ). Postrema hujus textus verba uncinis interclusa supprimere aut saltem dissimulare quaesivit Quesnellus. Quae quidem si cum praecedentibus conferantur, nihil ex eo testimonio elici posse compertum erit quod praecedentibus dictis repugnet. Quid enim Gelasius convenire dixit episcopis in synodos coalescentibus, vel Rom. pontificibus conciliorum constituta confirmantibus vel infirmantibus? Episcopi suo assensu probant seque submittunt iis statutis et regulis quae in synodis proponuntur, et scripto consignantur; quaeque in tantum vim et robur assequuntur, in quantum apostolica sedes unamquamque synodum sua auctoritate et judicio confirmat, et continuata moderatione custodit. Huic praeterea sedi maxime incumbit isthaec confirmata et custodita statuta exsecutioni demandare, jubendo, imperando, ne in ecclesiasticis negotiis peragendis aut neglecta aut violata remaneant. Hoc", + "candidate_score": 0.657681, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_103_105", + "bdc_text": "Quarta de primatu papae et potestate Ecclesiae : quae quidem quaestiones has habebat : An Petrus et huius successores potestatem supra ceteros aliquam ordinandi qualis et confirmandi caeteros , est , haberent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_394", + "psc_text": "in Theodosii mentem revocabat debitum fidei a majoribus acceptae defendendae, addit pariter defendendum esse summi sacerdotis honorem, et dignitatem propriae venerationis beato apostolo Petro intemeratam, et in nostris temporibus conservare; quatenus beatissimus Romanae civitatis episcopus, cui principatum sacerdotii super omnes antiquitas contulit, locum habeat et facultatem de fide et cacerdotibus judicare. Dicat nunc, amabo, Quesnellus, quomodo potuisset S. Leo Magnus consulere honori suae supremae dignitatis, violatae jurisdictionis suae damna reparare, facultatem quam super omnes antiquitas contulit in integrum restituere, si generalem ex omnibus totius orbis episcopis synodum non coegisset? An non in Ephesina synodo catholica fides, pontificia dignitas, sacerdotii principatus, cathedrae divi Petri honor, fuerunt contempta et solemniter dejecta? In nova ergo solemni synodo, et fides erat firmanda, et apostolicae 400 sedis jura debebant reparari, et propterea appellationem ad se factam a Flaviano ad generale concilium debebat deferre, quamvis sanctus Flavianus ipse solum pontificem, tamquam legitimum suae causae judicem, appellasset.", + "candidate_score": 0.65759, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_373", + "bdc_text": "Caesaris legatus , tolerabilius iudicans pontificis authoritatem prorsus dissimulari , quam illius legatum , coram se teste , aliqua ignominia affici , cum crederet nostros protestatione contra pontificem gravi usuros esse , omni studio laboravit ut ne privatum , sed ut commune partis utriusque responsum daretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_62", + "psc_text": "Leone hoc profitente, absit ut quam in uno veneror, in caeteris calcari velim. Ultro agnoscimus Romanum pontificem pro legitimo ac, si cum singulis episcopis comparetur, pro praecipuo controversiarum Ecclesiae judice: sed quis propterea ferat Flavianum, quem et sedis praerogativa, et sanctimonia singularis, et fidei constantia ad martyrium usque perseverans tantopere commendare debuerant, cum rebelli imperito, et obscuro, ac malae frugis monacho componi, committique exauctoratum presbyterum cum suo ac tantae sedis episcopo, judicem cum reo; et utrumque velut 330 de communi dividundo altercantem coram Leone sisti, quasi de incerto causae dimicaturum. Absit tanta a sacratissimo episcoporum coetu injuria. » Haec, et id genus alia, comminiscitur, quae praecipue comprobari posse confingit ex epistola ejusdem S. Leonis ad Anastasium Thessalonicensem, quam ad marginem annotavit, cuique totam pravam interpretationem suam de ecclesiasticis judiciis insistere, eaque fulciri impudenter sibi blanditur. At nihil ea epistola efficacius pro dictis Baronii et veritate firmanda reperiri posse, sequentibus aperte", + "candidate_score": 0.657581, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_329_331", + "bdc_text": "Trium rerum recusationem hoc responsum habebat . Nam et legatos reliquos nostros et substitutos colloquio excludebat , et voces certas in suffragando diffiniendas esse negabat , et postulationem de responsis in utraque lingua offerendis novam ingerebat . Igitur postridie eius diei , quae tertia iam Decembris fuit , nostri cum rationi Hagnoae conceptae postulationes suas non obstare , rei vero propositae multum etiam conducere docuissent , tamen quia secus praesidibus videretur , et obtineri apud illos non posset , se eas ob res colloquium dirimere non velle ostendebant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_636", + "psc_text": "unam ad Marcianum augustum, alteram ad Anatolium, tertiam denique ad Julianum Coensem episcopum, in quibus mentionem facit jam de institutis ad novam synodum legatis, idcirco argumentari licet die septima kalendarum ejusdem mensis imperiales litteras recepisse, quibus synodum non amplius differri postulabat. Ad has litteras Quesnellus animadvertens, plane dissimulavit ea omnia quae summorum pontificum jura patefaciunt. Et dumtaxat stylum convertit ad exaggerandum quemadmodum Leo aegre tulerit synodum nec differri, nec fieri in Italia, et plus valuisse Anatolii Orientaliumque vota, quam sua. Non tamen erat in animo summi pontificis pacis consilia comperendinatione omittere. Vereor tamen nostrum interpretem pontificiae voluntatis scopum hisce divinationibus haud esse assecutum. Votis enim Marciani imperatoris potuisset Leo obsistere, ut sincere fassus in epistola hac occasione ad eumdem scripta. Cujus quippe voluntati non alia de causa obviare distulit, ne devoto principis arbitrio repugnare velle videretur. Ad haec verba animadvertat, quaeso, Quesnellus, et quotquot cum eo nugari solent. Credebamus clementiam", + "candidate_score": 0.657448, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_424_426", + "bdc_text": "Primum enim cum iis actorum copia qui non legati , postea etiam iis , qui quanquam legati , non tamen destinati ad colloquium essent , negaretur , iam denique diserte omnibus haec eripiebatur , ut quicquid actum foret , ad unum Caesaris legatum per praesides remittendum esset . Videbatur autem praeter actionis naturam esse , ut quid actum esset , hae partes cognoscere non possent , quae in actione ipsa versarentur . Nam ut autographa actorum ad Caesarem pervenirent , valde nostri cupiebant sperabantque recte iis informatum , aliquando de doctrina nostra melius sensurum esse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_890", + "psc_text": "Marca statim retulerat, cum sibi ipsi sufficiant ut intelligantur: Et sive sententia illorum, inquit, ab Anatolii suffragio discrepet, sive illi concinat, non probat tamen id a legatis dictum, quod dictum non esse omnia originalium Actorum exempla significant. Duo igitur contendit vir clarissimus, sensum esse integrum absque illis Paschasini verbis, et ea deesse in omnibus exemplaribus Actorum originalium. Quoad primum, publicam appello fidem, si non manifestum est sensum esse imperfectum absque verbis illis. Cum enim dixisset Paschasinus synodum Ephesinam a Leone P. missam fuisse in irritum, addidit: His generalibus verbis non comprehendi Maximi ordinationem clarere, quia Leo eum in sua communione susceperat. Nisi enim Paschasinus hanc rationem reddidisset, sensus non fuisset integer, et aliquid postea episcopi exspectassent quod ab eo diceretur. Adde quod sequentia nullam connexionem habent cum causa, nisi addantur illae voces, necessarium enim est, quae in textu quoque Graeco deesse constat. At enim ea desiderantur in omnibus exemplaribus Graecis,", + "candidate_score": 0.657304, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_634_636", + "bdc_text": "Dum haec igitur decima octava Januarii fiunt , allatum subito mandatum Caesaris est , ad proxima Ratisponae Comitia omnes festinare iubens . Itaque legatus ipse prorsus iam et disputatione , et sententiarum istarum conformatione missa , tantumque mandato partibus reddito , primus omnium summa cum celeritate , postridie eius diei ubi satis illuxit , abibat . Eodem die , quae Januarii decima nona fuit , omni congressu publico ab utrisque partibus omisso , in abitum unusquisque sese comparabat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_306", + "psc_text": "judicium, sed et beatissimo Juvenali et sanctissimo Thalassio auctoritatem synodi dedit. Nos ergo judicavimus quae judicata sunt. Consensit nobis universa synodus. Quare in me solum ista extenduntur, quando auctoritas ex aequo tribus data est, et judicatis a nobis consensit, ut dixi, universa synodus. 12. Postrema profecto haec verba, quae annotare Lupus omisit, si non subdole et ad adsciscendos sibi in criminibus socios prolata fuissent, argumentum suppeditarent judicandi Dioscorum arroganter non sibi assumpsisse ex imperatoris divali auctoritatem synodo veluti primatem praesidendi, sed ex aequo et Juvenali atque Thalassio datam fuisse. Verumtamen in nostrae causae favorem quid deduceretur? Si in illa divali nulla prorsus mentio Leonis summi pontificis habeatur, ad quem, spectatis omnibus juribus et praecedentium conciliorum consuetudine synodo praeesse pertinebat? Non video ergo quemadmodum plene Theodosius purgari possit ab ea nota, qua, circumventus a suis ministris, ultro manus praebuerit ad apostolicae sedis jura infringenda. Modo tandem difficultas redit, an Theodosius eodem", + "candidate_score": 0.657292, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_205_207", + "bdc_text": "tum ei querelae , quae gravis et acerba in illius oratione fuit , sic est responsum . Videri frustra fieri , ut quisquam de magnis Imperii incommodis hoc tempore et loco quereretur , ubi de causis et remedio malorum inveniendo instituta esset deliberatio . Huc legatum Caesaris , huc Principes , huc ex omnibus nationibus sapientes homines venisse , non ut mutuis se querelis et iurgationibus vexarent , sed ut quae res orbem Christianum turbaret , lucide iam aliquando intelligerent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_198", + "psc_text": "hunc libellum tibi porrigimus cum multis obsecrationibus, ut, Dei metu in animo servato, qui imperium augustissimi et pientissimi imperatoris Constantini tuetur, cognitionem causarum nostrarum imperatori reserves. Aequum est enim, te ab imperatore missum negotium hoc integrum retinere. Nemo est qui negare audeat hocce contestatorium libellum in se continere omnem vim et energiam quam in quatuor libellorum generibus sparsam atque divisam esse Quesnellus comminiscitur. An non in eo conqueruntur Athanasius et episcopi Aegyptii falsitatibus et criminum consarcinatione ab hostium calumniis esse appetitos, ob insidias Eusebii, Narcisi et aliorum? Nonne testati sunt solemni protestatione in ea synodo catholicae Ecclesiae insidias fuisse molitas, sub praetextu falsorum criminum ipsis objectorum, de quibus inquisitionem facere confingebant? Nonne tandem obsecrationibus petebant ut, Dei metu servato, causarum cognitio imperatori Constantino reservata esset? Agebatur enim de criminibus falsis, quae si vera fuissent, jam et civilem rerum administrationem, et imperiale regimen, offendissent. Et propterea nihil mirum si in iis", + "candidate_score": 0.657115, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_524_526", + "bdc_text": "Excusatione morae moram necti , et nunc denique post duos menses novam colloquii formam quaeri , neque Hagnoici instituti sententiam hanc esse , ut una ex parte sententia unica , de plurimorum tantum suffragio collecta parti alteri proponeretur , pauciorum si qua esset non proponeretur , sed reservaretur , ac seorsim Caesari exhiberetur . Scire se , diffiniendum hic nihil esse , nec etiam postulare , ut suffragiorum pluralitate certetur : ac de Caesaris in hoc rescripto sententia satis constare .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_157", + "psc_text": "loquendi formulas, non omne jus ferendae sententiae arrogantis, quae praesumptionem quamdam praeseferunt, vel illam aliam, conferre suffragium, quasi ut Leo indicaverit cogere velle et necessarium fuisse concilium, ut oculati, prudentis aequissimique judicis partes obiret. Illud enim conferre suffragium ordinarie habet significare causam in coetu, synodo atque collegio tractandam. De quibus rebus altum est apud Leonem silentium, nullumque ex iis quae scripserat saltem leve indicium apparet. 6. Verum enim vero quia Quesnellus se malam causam habere cognovit, et ad alia suum ratiocinium convertit, ut pedetentim ejus vestigia sequamur, quid subjecerit attendamus. Ait itaque: « Quod si Eutyches ad solum Romanum pontificem appellasset (ut actum esse ab eo existimavit S. Leo ex callido mendacique libello), non esset quod miraremur Eutychen Rom. sedem appellantem a Rom. pontifice ultro esse susceptum, praecipue cum de Nicaena fide agi videretur, cui tam Eutyches ipse quam ejus accusator indivulse profitebatur inhaerere; Romani enim praesidis, tamquam capitis episcopalis", + "candidate_score": 0.6571, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_130_132", + "bdc_text": "Videbatur enim nostris quidem hominibus , convenisse hoc tempore etiam in causis summis et certissimis tantisper libertatem iuditiorum moderari , et tam graves sententias suspendere , et minime odiosissimas et gravissimas in Imperio res excitari oportuisse , dum paci publicae omnium consuleretur . At vero postquam causa etiam bona praecipitato iuditio condemnaretur , omnem hanc de concordia spem frustra esse nostri arbitrabantur . Sed haec Goslaria causa ut habeat , alibi erit et alios per homines narratione integra perfectaque docendum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_335", + "psc_text": "Eusebium ab omni sacerdotali et episcopali dignitate esse judicamus alienos. Ne denique videretur se totius causae arbitrum constituisse, quasi ad episcopos qui ad synodum convenerant conversus, eos ita compellat: Confiteatur vero unusquisque religiosissimorum episcoporum suam propriam voluntatem, manifestam hanc faciant sub fide monimentorum. At quorsum ita episcopos alloquitur, cum quadraginta duobus loqui vetitum fuit? Quando qui pii, legitimi, atque sanctissimi erant judices, jure suffragii et interloquendi privantur, et falsis quaesitis coloribus calumniantur, persequuntur, quin eorum contestationibus locus praebeatur? Et denique quomodo poterant eorum voluntatem patefacere, praesente carnifice Barsuma et militibus, qui cum caeteris, fustibus et gladiis eos puras chartas subscribere cogebant? Exstant enim, notat Baronius, nonaginta sex episcoporum subscriptiones, magna cum ignominia postmodum recitatae in concilio Chalcedonensi, cum causati sunt vim illatam, dum catenae expositae essent, et parati milites, ut si quis reluctaretur, vinctus catenis in exsilium duceretur. 19. Flavianus tandem aegre ferens in tali latrocinio fidei causam ad exitium", + "candidate_score": 0.657051, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_359_361", + "bdc_text": "Quanquam autem coactus tum quidem concilium differre reiicereque , et id propositum iisdem de causis mutare est , tamen id eo consilio distulit , ut tempus idoneum nactus , id quod coepisset , aliquando persequeretur . Et hactenus quidem occasio se nulla dedit , cum essent quaesitae multae . Nunc autem Carolus primogenitus Ecclesiae filius ad id concilium Pontificis exequendum ( ut fidus Sanctae Romanae Ecclesiae advocatus est ) cum hoc colloquium , tum illa mox deinde futura Ratisponae Comitia , velut viam aditumque ad generale Concilium instituisset , me ut hic vobiscum adessem iussit voluitque .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_801", + "psc_text": "mores pertinentibus Ecclesia Romanae sedis ministerio utatur in definitionibus atque judiciis, ita ut irretractabili firmoque assensu judicium quod prius a prima omnium sede formatum fuit a toto orbe Christiano solemniter recipiatur; inde sequitur exsecutionem decretorum sedis apostolicae demandatam esse episcopis in oecumenicam synodum coalescentibus, ut innotescit ex Actis Ephesini et Chalcedonensis conciliorum, magisque patebit ex subsequentibus, demonstraturi gravissimum facinus Dioscoro fuisse adjudicatum, quod, S. Leonis mandata in synodo altera apud Ephesum coacta exsequi recusans, synodum in latrocinium mutavit. Sed ipse Leo quidem hac in re sibi est factus interpres. Etenim de hoc episcoporum consensu in conciliorum Actis expresso in eodem cap. istius epistolae verba faciens, illud nec per assentationem, nec per obreptionem ab apostolica obtineri sede asseverat: ad quas suspiciones tollendas et si aliqui inventi essent a dissensionis auctore incitati, qui de apostolicae sedis judiciis ambigerent; tamen ad magis veritatem comprobandam, id, Deo volente, permissum est, ut ad majus bonum", + "candidate_score": 0.657035, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_20_22", + "bdc_text": "Sed a papa episcopi quidem Faltiensis , Aquilanus , Mutinensis , item Petrus Paulus Vergerius , et quem supra diximus Attrebatensis , et quem mox dicemus , Secoviensis , et post hos Pogius , perpetuus in aula Caesaris a pontifice legatus : et denique ab Anglo Rege Vvintoniensis , qui solutis iam Comitiis venit . Doctores vero Thomas Mutinensis , Magister sacri palatii , Robertus Rogt.", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_993", + "psc_text": "ostendunt Romanorum pontificum epistolae, Damasi papae videlicet, Syricii, Innocentii primi, Zosimi, atque Coelestini. Quaestionem hanc de apostolicae sedis vicariis, horum antiqua institutione et potestate, magno eruditionis apparatu pertractavit cl. D. Franciscus Antonius de Simeonibus, et secutus Holstenii Rom. collectionem, 524 jam ante Damasum papam, hoc vicarii munere apud Illyricos functum fuisse Acholium, deinde Anysium, probat ex epistola Innocentii papae primi ad Rufum. Sed eo tempore apocrisiarii nomen et officium a veteribus indicata fuisse, undenam Quesnellus deducit? Vacillat deinde praecedens doctrina, si vicarios apostolicos cum apocrisiariis conferamus. Quid enim significare habuit vox illa apocrisiarius apud mediae aetatis scriptores, nisi quemcumque legatum, seu ministrum missum a pontifice, vel ab episcopis, ut habetur in Constitut., novell. 123? Contra vero vicarii apostolici nomen et officium, cum alterius personae vices agere importet, quibus hoc munus a Romanis pontificibus erat demandatum, intererat, praeesse illarum regionum Ecclesiis, quae ab urbe Roma longe aberant, atque subito malis omnibus", + "candidate_score": 0.657017, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_157_159", + "bdc_text": "sed omnibus superioris temporis protestationibus salvis . De colloquendi modo ubi propositum fuisset , perhumaniter omnia facturos polliceri . Ferdinandi regis legatos , si adhibeantur , caeteri quidem omnes nihil se repugnare dicere , salva modo lege colloquii Hagnoae proposita , eademque nostris libertate permissa , quos ipsos quoque spectatum huc ad futuros verisimile esset .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_278", + "psc_text": "usus, quae juris apostolatus erant indicavit, definivit, praescripsit, rerum deinde omnium exsecutione suis legatis commissa, quibus in futura synodo ejus partes subire imperaverat; quin jam lata decreta ex aliorum episcoporum suffragio vim et vigorem assequerentur, sed solemniorem promulgationem dumtaxat; ita ut qui in Oriente de ea fide postulabantur, aut suspecti erant, harum litterarum subscriptione probarentur, et quoties subscribere detrectassent, omni clericali honore et gradu privati a catholicorum coetu expellerentur. 4. Et quidem quid aliud indicant aliae illae litterae quas S. pontifex in Oriente suis legatis deferendas dedit? huic consona est alia subsequens ad Julianum episcopum Coensem scripta, qui optime instructus de iis quae in duobus praecedentibus Constantinopolitanis synodis contigerant, quibus eum interfuisse ex Actorum serie intelligimus, jam per Basilium diaconum ad S. Leonem sua scripta direxerat, quae multum (ait Leo) nobis catholici sensus fervore placuerunt, etiam hanc paginam quae illis epistolis consonaret adjecimus . Hic autem praecedentem ad Flavianum episcopum", + "candidate_score": 0.656945, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_237_239", + "bdc_text": "Gravabat enim principio , non quod legati Ferdinandi in colloquium adhiberentur , sed quod hi quidem adhiberentur , nostri vero excluderentur , qui supra hos ter denos et pauci et praestantes viri , et tales denique erant , quibus cum isti ter undeni nostri consilia omnia communicare necesse haberent . Itaque absurdum videbatur colloquio excludere , et principum ad hoc colloquium legatos et eorum qui in colloquio essent consiliorum omnium socios . Illud autem nullo pacto dissimulandum esse iudicabant , quod ex undenis suffragiis facere suffragia singula niterentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_157", + "psc_text": "loquendi formulas, non omne jus ferendae sententiae arrogantis, quae praesumptionem quamdam praeseferunt, vel illam aliam, conferre suffragium, quasi ut Leo indicaverit cogere velle et necessarium fuisse concilium, ut oculati, prudentis aequissimique judicis partes obiret. Illud enim conferre suffragium ordinarie habet significare causam in coetu, synodo atque collegio tractandam. De quibus rebus altum est apud Leonem silentium, nullumque ex iis quae scripserat saltem leve indicium apparet. 6. Verum enim vero quia Quesnellus se malam causam habere cognovit, et ad alia suum ratiocinium convertit, ut pedetentim ejus vestigia sequamur, quid subjecerit attendamus. Ait itaque: « Quod si Eutyches ad solum Romanum pontificem appellasset (ut actum esse ab eo existimavit S. Leo ex callido mendacique libello), non esset quod miraremur Eutychen Rom. sedem appellantem a Rom. pontifice ultro esse susceptum, praecipue cum de Nicaena fide agi videretur, cui tam Eutyches ipse quam ejus accusator indivulse profitebatur inhaerere; Romani enim praesidis, tamquam capitis episcopalis", + "candidate_score": 0.656849, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_308_310", + "bdc_text": "Uno praesides , uno Legatum Caesaris , uno adversarios opus habere . Quod autem ad Nornbergense Augustenseque pactum attineret , si intra hanc formam consisterent , periculi nihil esse . Hoc responsum quoniam nostrarum praecipuarum postulationum alteram de legatis reliquis adhibendis manifeste , alteram de suffragiis non notandis obscure per ambages reiiciebat , postulationem autem alteram de exemplaribus ridiculam , alteram de statuum multitudine aeque levem inferebat , nostri paucis hunc in modum exceperunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_914", + "psc_text": "Patres rogarunt ut aliquid constituere dignarentur. Judices sibi cavere consuluerunt a dicenda sententia, et affirmarunt causam ad synodum pertinere, atque nulla interposita mora abscesserunt, eosdemque apostolicae sedis legati secuti sunt. Nihilominus tamen PP. superstites, qui tum aderant, varios canones ediderunt; 30, ut habent Graeci codices, quos Gentianus Herveto interpretatus est, ut 508 in Labbei collectione apparet; Latini autem 28, ex quibus postremus est de Constantinopolitana sede in quo renovatum et confirmatum fuit quod sub Theodosio seniore, Nectarii tempore, in oecumenico concilio de ejus patriarchatu fuerat statutum. Quod cum legati pontificii cognovissent, sequenti die, hoc est kalendis Novembris, irritos reddere volentes injustos Anatolii conatus, petierunt, ut ait Liberatus diaconus, ut rursus convenirent cum judicibus ad concilium. Quibus requirentibus a concilio quid pridie fuerit ordinatum, lectis gestis, cognoverunt. Jussum itaque est decretum pridie illius diei sancitum legi; post cujus lectionem, illi adjacens subscriptio episcoporum recitata est, primoque loco positus Anatolius. Jure apostolicae", + "candidate_score": 0.6568, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_423_425", + "bdc_text": "Valde autem nova hac postulatione perculsi nostri fuerunt . Primum enim cum iis actorum copia qui non legati , postea etiam iis , qui quanquam legati , non tamen destinati ad colloquium essent , negaretur , iam denique diserte omnibus haec eripiebatur , ut quicquid actum foret , ad unum Caesaris legatum per praesides remittendum esset . Videbatur autem praeter actionis naturam esse , ut quid actum esset , hae partes cognoscere non possent , quae in actione ipsa versarentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_386", + "psc_text": "datum appellationis libellum, at vero ad quem appellatum sit prorsus non lego. Hinc occasionem arripit exagitandi Joannem David, qui scripsit perspicuum esse Romanum pontificem fuisse appellatum, cum necesse sit omnem appellationem alicui judici deferri. Cum igitur Flavianus libellum appellationis legatis dedit, in eis jurisdictionem agnovit recipiendae appellationis. Quod ipsis jus haudquaquam tamquam hominibus privatis convenire poterat; unde necesse est ut tamquam papae legatis libellum tradiderit, quia pontificem pro idoneo appellationis discutiendae judice agnovit. Eum ergo exagitat quod ita scripsisset recedendo a regulis jurisdicendi, ignoraveritque quod nemo nescit qui forum a limine salutavit. Subjicit deinde idem Quesnellus, secundum juris Romani formam, libellum appellationis dari ei ad quem appellatum est, qui litigatori decernat apostolos, id est litteras dimissorias. Atque tandem in medium profert Pauli exemplum a praeside Festo ad Caesarem appellantis: Non alteri (ait) quam ipsi praesidi vocem appellantis direxit. Jam vero Flavianus a Dioscoro ejusque infausta synodo appellans ad aliud concilium,", + "candidate_score": 0.656771, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_424_426", + "bdc_text": "Primum enim cum iis actorum copia qui non legati , postea etiam iis , qui quanquam legati , non tamen destinati ad colloquium essent , negaretur , iam denique diserte omnibus haec eripiebatur , ut quicquid actum foret , ad unum Caesaris legatum per praesides remittendum esset . Videbatur autem praeter actionis naturam esse , ut quid actum esset , hae partes cognoscere non possent , quae in actione ipsa versarentur . Nam ut autographa actorum ad Caesarem pervenirent , valde nostri cupiebant sperabantque recte iis informatum , aliquando de doctrina nostra melius sensurum esse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_826", + "psc_text": "eorumdem Chalcedonensium Actorum nobis debuisset adversarius objicere, et suis conjecturis praesidium nancisci, quod cum ab ipso nec ab alio quopiam ex Graecis fieri hactenus potuerit, ideo ad aliud Quesnelli argumentum eripiendum jam nos gradum facimus. 4. Secundo itaque contendit ex unico codice hujusmodi prodiisse actionem, quem nulla auctoritas, antiquitas nulla commendabat; cum et chartaceus esset solummodo, et ab ignotis scholaribus Germanis duobus acceptus praedicetur. Antiquae rei studiosi clarissimo Stephano Baluzio multum debent. Is enim ad hanc nostri adversarii difficultatem refellendam consultius et prudentius agendum esse censuit, ne fabulas in sua Conciliorum collectione intruderet. Is igitur Quesnello fidem adhibere suspensus haerens, partim suis oculis Chalcedonensis synodi Latinas versiones lustrare coepit; tum ex amicis sciscitatus est an in aliis extra Gallias bibliothecis manuscripta exemplaria asservarentur, in quibus actio illa de Domno esset descripta. Inter caeteros qui ejus votis indulserunt, fuit clarissimus et eminentissimus Hieronymus cardinalis Casanata, rerum antiquarum peritissimus. Cujus memoria, ob", + "candidate_score": 0.656755, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_368_370", + "bdc_text": "Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur . Id ita fieri posse putabant , si legato pontificis , qui tum aderat , non pontificis , sed Caesaris nomine posito , non mandato rigido , sed hortatione blanda , non ad nos tantum , sed utramque ad partem instructo locum darent , atque ita ad nos inducerent . Neque consilium hoc illos fefellit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_519", + "psc_text": "possemus. 13. Progreditur Quesnellus ratiocinari, atque jam insertis octavae dissertationi tribus illis memoratis Sardicensibus canonibus, quid supposuerint PP. in illis regulis edendis inquirit, et explicare aggreditur. Primo supponunt (ait) episcopum a proprio suae provinciae concilio sententiam excepisse: sed eumdem injuriam sibi factam existimantem postulare ut concilium renovetur. Ut sensim autem in suam persuasionem de novo jure Romano pontifici per concilium concesso traheret lectorem, Osium Cordubensem haereticorum artibus defatigatum describit, qui optimum censuit, si alicui a concilio daretur facultas dijudicandi utrum et quando appellationi locus esse deberet, ne ecclesiastica judicia paterent magis nebulonum quorumdam artibus, quam saecularia. Habes enim ait, codicis lib. septimo, titulum 65, etc. « Quem potius (subdit) hoc munere decorasset synodus, quam pontificem Romanum omnium patrem, et in quo sancti Petri apostoli memoria honoranda erat? Synodus enim provincialis suspecta erat damnato, vicinarum provinciarum episcopos eam ob causam congregari e re ecclesiastica non erat. Hoc igitur oneris Romano datum,", + "candidate_score": 0.656714, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_389_391", + "bdc_text": "Quanquam enim haec sententia pontificis Romani multis iam annis fuit , ut ne colloquium nobiscum iustum ullum haberetur , tamen quia id nostri semper urserunt , simulare saltem aliquem congressum adversariis necesse fuit . Itaque cum duae res ipsis propositae essent , altera , extra iactum dimicare , et hostem procul lacessere : altera , dilati interceptique colloquii causam in nos convertere :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_431", + "psc_text": "cum anniversaria synodus habenda erat, vel cum ad sanctorum apostolorum limina ipsi accedebant, ab apostolica sede de suarum dioeceseon rebus et negotiis consilium accepturi, conventus celebrasse, vel in consuetis synodis quotannis recurrentibus ea proponere consuevisse quae ex Oriente ad ipsos delata erant. Idque potissimum, si agebatur de novis haeresibus damnandis, horumque auctoribus praecavendis: ne error videlicet aliquis sensim induceretur, quo simplicium corda perverti possent, neve cum laesae fidei hominibus communicarent. Tum enim in utroque casu, cum juris, tum facti quaestiones in synodis Romae habitis discutiebantur, quarum resolutiones Romanus pontifex, tamquam firmissimas regulas ab omnibus sequendas, etiam ad Orientalium synodos vel episcopos mittebat. Id evenisse in causa Nestoriani dogmatis, antequam oecumenica Ephesina synodus cogeretur, evidentissime S. Coelestini pontificis epistolae ad S. Cyrillum Alexandrinum demonstrant. In quibus mandat ut nisi Nestorius, intra decem dierum intervallum, tam verbi praedicatione ad populum quam scriptis palinodiam recantet, anathemate illum feriat, aliumque episcopum Constantinopolitanae sedi praeficiat.", + "candidate_score": 0.656673, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_107_109", + "bdc_text": "an , si non divino tantum iure Romanus episcopus summus sit , aliqua ei obedientia debeatur . An presbyteri et episcopi gradus iure divino sic dividantur , ut hi ius ordinationis teneant . An episcopi cultus et cerimonias novas possint instituere , iidem an traditiones προς ἐν ταξίαν spectantes possint condere .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_394", + "psc_text": "in Theodosii mentem revocabat debitum fidei a majoribus acceptae defendendae, addit pariter defendendum esse summi sacerdotis honorem, et dignitatem propriae venerationis beato apostolo Petro intemeratam, et in nostris temporibus conservare; quatenus beatissimus Romanae civitatis episcopus, cui principatum sacerdotii super omnes antiquitas contulit, locum habeat et facultatem de fide et cacerdotibus judicare. Dicat nunc, amabo, Quesnellus, quomodo potuisset S. Leo Magnus consulere honori suae supremae dignitatis, violatae jurisdictionis suae damna reparare, facultatem quam super omnes antiquitas contulit in integrum restituere, si generalem ex omnibus totius orbis episcopis synodum non coegisset? An non in Ephesina synodo catholica fides, pontificia dignitas, sacerdotii principatus, cathedrae divi Petri honor, fuerunt contempta et solemniter dejecta? In nova ergo solemni synodo, et fides erat firmanda, et apostolicae 400 sedis jura debebant reparari, et propterea appellationem ad se factam a Flaviano ad generale concilium debebat deferre, quamvis sanctus Flavianus ipse solum pontificem, tamquam legitimum suae causae judicem, appellasset.", + "candidate_score": 0.656648, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_159_161", + "bdc_text": "Ferdinandi regis legatos , si adhibeantur , caeteri quidem omnes nihil se repugnare dicere , salva modo lege colloquii Hagnoae proposita , eademque nostris libertate permissa , quos ipsos quoque spectatum huc ad futuros verisimile esset . Saxones vero , regem se Ferdinandum legitime electum non agnoscere , testabantur . Ad haec partium responsa paucis Praesides moderatum utriusque partis ingressum laudabant , magnam sibi spem affulsisse ostendebant , si caetera eodem deinde modo fierent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_416", + "psc_text": "a scriptoribus distincta non fuerint, liberum deinde fuit ipsis pro arbitrio ratiocinari, et in diversas sententias et opiniones abire, prout iis erit exploratum qui Launoii, Petri de Marca, Quesnelli, Joannis Davidis, aliorumque scripta lustrarunt. Verumtamen alias et alias horum scriptorum inter se dissidentium interpretationes in praesens hic subjicere supervacaneum arbitramur. Cum eorum nullus S. pontificis scribendi rationem fuerit assecutus; quamvis ad Sardicenses canones unice attendentes, variis divinationibus usi sint, de quibus verba facere in praesens praetermittimus, ut quantum possumus pedetentim in Quesnellianis dictis examinandis studium impendamus. « Non ergo ad unicum (ait) ex Occidentalibus episcopum cum provinciali vel dioecesana synodo provocatum est. » Sed quis cum veritate affirmavit, vel umquam affirmabit, hoc quod sibi imaginatur Quesnellus? Qui tantum bardus et plumbeus sit in hanc sententiam abibit. Nos tamen non ideo Romanum pontificem cum provinciali aut dioecesana synodo appellatum dicimus, quod Romam adventante Hilaro, S. Leonis ad Ephesinam synodum legato, quando", + "candidate_score": 0.656559, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_359_361", + "bdc_text": "Quanquam autem coactus tum quidem concilium differre reiicereque , et id propositum iisdem de causis mutare est , tamen id eo consilio distulit , ut tempus idoneum nactus , id quod coepisset , aliquando persequeretur . Et hactenus quidem occasio se nulla dedit , cum essent quaesitae multae . Nunc autem Carolus primogenitus Ecclesiae filius ad id concilium Pontificis exequendum ( ut fidus Sanctae Romanae Ecclesiae advocatus est ) cum hoc colloquium , tum illa mox deinde futura Ratisponae Comitia , velut viam aditumque ad generale Concilium instituisset , me ut hic vobiscum adessem iussit voluitque .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_500", + "psc_text": "Igitur Julius quasi rationem reddere volens de iis quae a se ipso gesta fuerant, eos hisce verbis compellat: Oportebat igitur vos, dilectissimi, huc accedere, et nequaquam tergiversari, ut res ad finem deducatur. Id enim ratio requirit . . . . Venissent enim, ut dixi, si de sua causa bene sperassent. Numquam enim Eusebiani R. P. denegarunt jus evocandi Orientalium Ecclesiarum episcopos, neque se exemptos praedicarunt ab illo obsequii debito quo totius Christiani orbis Ecclesiae sanctae apostolicae Romanae sedi obtemperare tenentur. 9. Launoius tamen se ab harum rerum serie perstrictum intelligens, sequens effugium excogitavit, dicendo: Neque Julii papae decreto, neque Romanae synodi sententia Athanasium suae sedi restitutum; sed Sardicensium judicio, quae synodus, Romana synodo longe numerosior, quidquid a Romana synodo gestum fuerat confirmat. Pessimum ratiocinium contra omnes juris et dialecticae regulas constructum. Judicandi enim jus cum decreti jam lati exsecutione confundere satagit, ut inde male inferat Romanorum PP. judicia parum nihilumve", + "candidate_score": 0.656512, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_496_498", + "bdc_text": "Principio legatus per privatum hominem egit cum Melanchtone nostro , eam in rem ut consentire vellet , multis ostendens , nisi id faceret , de colloquio hoc quidem tempore prorsus actum esse . Huius postulationis eadem adversariis causa , quae morae fuit . Melanchthon publice sese cum quovis paratum esse colloqui , ac rationem fidei suae reddere paratum esse ostendebat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_98", + "psc_text": "et non potius procurasse ut primitus nos (ait) insinuatio tuae relationis instrueret. Haec verba, ut diximus, indicant quemadmodum in similibus contentionis causis, in quibus de fidei articulis agebatur, Rom. pontifex erat instruendus simul et consulendus, ne de rerum gestarum fide posset ambigere. Addidit deinde statim: Accepimus enim libellum Eutychis presbyteri, qui se queritur, accusante Eusebio episcopo, immerito communione fuisse privatum, maxime cum vocatum se adfuisse testetur, nec suam praesentiam denegasset, adeo ut in ipso judicio libellum appellationis suae se asserat obtulisse, nec tamen fuisse susceptum. Hic loqui S. Leonem de appellatione sibi facta, quam ordinarie ecclesiasticum subeuntes judicium facere consueverant, nulli dubium est. An vero illam fecerit, vel non fecerit, opportuno tempore, cum videlicet proferebatur judicium, id Leonem latebat. Necdum plene de rebus quae contigerant fuerat instructus. Sed opportuno tempore Eutychen appellationem interposuisse eum credere oportebat. Nam ait, Eutyches videns appellationem suam non esse susceptam, compulsus est contestatorios libellos in", + "candidate_score": 0.656507, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_359_361", + "bdc_text": "Quanquam autem coactus tum quidem concilium differre reiicereque , et id propositum iisdem de causis mutare est , tamen id eo consilio distulit , ut tempus idoneum nactus , id quod coepisset , aliquando persequeretur . Et hactenus quidem occasio se nulla dedit , cum essent quaesitae multae . Nunc autem Carolus primogenitus Ecclesiae filius ad id concilium Pontificis exequendum ( ut fidus Sanctae Romanae Ecclesiae advocatus est ) cum hoc colloquium , tum illa mox deinde futura Ratisponae Comitia , velut viam aditumque ad generale Concilium instituisset , me ut hic vobiscum adessem iussit voluitque .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_571", + "psc_text": "concilium generale removenda esse scandala. Haec ergo epistola, si cum praecedenti scripta ad Theodosium conferatur, ambas verbis dumtaxat inter se differre notum erit; et in fine ipsius Augustae clementiam pulsat, ut, ipsa annitente, jubeatur universale concilium sacerdotum intra Italiam haberi, quo, remota arte fallendi, tandem pateat quid altiore tractatu aut coerceri debeat aut sanari. 7. Diligentius interim inquirendum esse arbitramur cur. S. Leo summus pontifex suspensus haeserit in assensu praebendo Anatolio jam ad episcopatum Constantinopolitanum assumpto, distuleritque ad eum scribere non dilectionem negans, sed manifestationem catholicae veritatis exspectans. Hanc pontificii animi suspensionem ex multis causis originem habuisse superius indicavimus. Duas tamen inter caeteras idem S. Leo expresse patefecit in alia epistola ad archimandritas monasteriorum Constantinopolitanorum scripta, quae apud Quesnellum 53 est. Alias vero 34. In hac quippe epistola se laborare sollicitudine asseverat, quae eum metuere compellit ne improbitas Eutychiana, quae in suis fuerat amputanda principiis, processu temporis fieret pertinacior et", + "candidate_score": 0.656506, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_620_622", + "bdc_text": "Sed eius viri paucorum licet dierum orationes continuo de hac re habitae , et quid in hac controversia positum sit , et quam ridicula adversariorum contentio fuerit , satis superque docebunt . Decima et octava Januarii die , binis ab utraque parte delectis viris , et ad se domum vocatis , legatus , cum satis se iam hanc rem intelligere , et ad informandum Caesarem sufficienter instructum esse diceret , sententias partium conformare conatus est . Erat autem adversariorum non eadem hac de re sententia .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_264", + "psc_text": "mensis. Si ergo sanctus pontifex tum miserat suos legatos, non est cur, despecta auctoritate aliorum omnium manuscriptorum et praecedentium editorum, conjectari velimus aut possimus, duodecimo kal. Junii nondum esse profectos, idque minime inferendum esse contendamus ex una dumtaxat voce amanuensis lapsum non obscure praeseferente et indicante, cum omnia tum mss. tum edita exemplaria, subsecutos, non subsecuturos, exhibeant. Accedit quod si tamdiu iter aggredi protraxissent, cum concilium kal. Augusti esset inchoandum, jam vix tempus illis superfuisset Ephesum praestituta die attigendi. Et propterea studium illud a S. Leone adhibitum pro frustrandis malis Eutychianorum artibus minus prudens fuisset, cum ob talem tantamque temporis prolatationem ei discrimini se exposuisset, ut, annitentibus qui Eutychianae causae patrocinabantur, concilium inchoaretur et ad exitum perduceretur, minime exspectatis apostolicae sedis legatis. Nec quidquam in Quesnelli favorem concludere potest epistola illa 34, ad quam provocat, quamque illis vocibus Leo Magnus orditur: Profectis jam nostris quos ad vos in fidei causa", + "candidate_score": 0.656496, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_357_359", + "bdc_text": "Pontifex magno cunctos ad liberum concilium studio , et expectatum a vobis , et sepe etiam postulatum , vocavit . Verum ubi id indixit , et legati nostri repulsi , et mandata contempta , et denique res omnis infecta fuit . Quanquam autem coactus tum quidem concilium differre reiicereque , et id propositum iisdem de causis mutare est , tamen id eo consilio distulit , ut tempus idoneum nactus , id quod coepisset , aliquando persequeretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_422", + "psc_text": "quidem multum deliberamus quonam modo synodus oecumenica congregari possit, per quam divina voluntate turbulenti isti motus consopiri possint. Quis ergo non intelligit suo se gladio jugulare Quesnellum, ad Innocentium papam provocando? Nec enim alia de causa oecumenicam synodum habendam esse sanctissimus pontifex decreverat, nisi quia Chrysostomus illum appellavit. 14. His non obstantibus, noster adversarius alta se sapere sibi blanditur, et duo maximi momenti ex praecedentibus inferri posse contendit. Alterum (ait), quod superius rejecimus, non ad unum pontificem aliquem, sed ad omnes Occidentis saltem episcopos, devolutam esse Flaviani appellationem; alterum legatos sedis apostolicae, non Romani solius pontificis nomine Ephesinae synodo secundae interfuisse, nec alias interesse consuevisse oecumenicis conciliis in Oriente congregatis, sed et omnium Occidentis episcoporum vice, quorum procurationem gerebant, cum per se interesse iisdem non poterant. « Hoc (subjicit) solemne erat Romano episcopo, ut cum primum synodus universalis indicta erat, omnes sui patriarchatus episcopos ea de re admoneret, cogeretque ipse", + "candidate_score": 0.656389, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_373", + "bdc_text": "Caesaris legatus , tolerabilius iudicans pontificis authoritatem prorsus dissimulari , quam illius legatum , coram se teste , aliqua ignominia affici , cum crederet nostros protestatione contra pontificem gravi usuros esse , omni studio laboravit ut ne privatum , sed ut commune partis utriusque responsum daretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_98", + "psc_text": "et non potius procurasse ut primitus nos (ait) insinuatio tuae relationis instrueret. Haec verba, ut diximus, indicant quemadmodum in similibus contentionis causis, in quibus de fidei articulis agebatur, Rom. pontifex erat instruendus simul et consulendus, ne de rerum gestarum fide posset ambigere. Addidit deinde statim: Accepimus enim libellum Eutychis presbyteri, qui se queritur, accusante Eusebio episcopo, immerito communione fuisse privatum, maxime cum vocatum se adfuisse testetur, nec suam praesentiam denegasset, adeo ut in ipso judicio libellum appellationis suae se asserat obtulisse, nec tamen fuisse susceptum. Hic loqui S. Leonem de appellatione sibi facta, quam ordinarie ecclesiasticum subeuntes judicium facere consueverant, nulli dubium est. An vero illam fecerit, vel non fecerit, opportuno tempore, cum videlicet proferebatur judicium, id Leonem latebat. Necdum plene de rebus quae contigerant fuerat instructus. Sed opportuno tempore Eutychen appellationem interposuisse eum credere oportebat. Nam ait, Eutyches videns appellationem suam non esse susceptam, compulsus est contestatorios libellos in", + "candidate_score": 0.656305, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_139_141", + "bdc_text": "Data haec duodecimo Octobris cum esset , et reddenda sub primam colloquii diem fuisset , reddita vix tandem vigesima secunda est , viginti et duobus diebus per Praesides retenta , et serius , quam oportebat , partibus proposita . Itaque qua re se excusare volebant Praesides , eadem palam se in suspitionem iniectae morae vocabant . Granvella vero in sua ad adversarios epistola , primum quaerebatur , quod exclusus negotiis adesse rei tantae in tempore non potuisset , cum id maxime et celeritate itinerum , et summo confidendorum negotiorum studio conatus esset .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_40", + "psc_text": "pontificem accepisse asseverat? Si verba illa, spectato etiam dicendi ordine, alium verum sensum 325 sine ulla detorsione subeant, viri docti poterunt affirmare. At jam alterum momentum, quod ex ejusdem Leonis Operibus eruimus, non alium sensum subire posse indicabit. Semel et iterum sanctus pontifex duobus suis epistolis, 22 nimirum et 24, sibi redditas esse Flaviani epistolas cum synodalibus actis (sed nimis sero) ipsum Constantinopolitanum episcopum fecit certiorem, quarum epistolarum altera kal. Junii fuit conscripta, altera vero idibus ejusdem mensis, quando videlicet Flaviani legatum cum pleniori instructione Constantinopolim remisit. Non igitur necesse erat ut de hisce litteris cum synodalibus Actis acceptis amplius faceret mentionem, nisi, redeunte comite Pansophio, easdem litteras cum exemplaribus Actorum iterasset. Utrumque autem iterasse Flavianum, prodit Leonis epistola trigesima secunda, quae data est kal. Julii ejusdem anni. Cujus quippe epistolae initium cum istud sit: Litteras tuae dilectionibus accepi, cum gestis quae apud vos de fidei quaestione confecta sunt, facile", + "candidate_score": 0.656261, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_620_622", + "bdc_text": "Sed eius viri paucorum licet dierum orationes continuo de hac re habitae , et quid in hac controversia positum sit , et quam ridicula adversariorum contentio fuerit , satis superque docebunt . Decima et octava Januarii die , binis ab utraque parte delectis viris , et ad se domum vocatis , legatus , cum satis se iam hanc rem intelligere , et ad informandum Caesarem sufficienter instructum esse diceret , sententias partium conformare conatus est . Erat autem adversariorum non eadem hac de re sententia .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_295", + "psc_text": "interrogationibus S. Leonem fuisse instructum, perspicue alia epistola tertio idus Augusti signata patefacit. Scribit enim ad eumdem Flavianum, cujus taciturnitate pontificiam augeri sollicitudinem manifestat, dicens: Cum nos curarum tuarum participes, pro fidei defensione solliciti, frequenter per occasiones idoneas ad dilectionem tuam litteras miserimus, consolationibus pontificiarum adhortationum eum adjuvare cupiens, ne adversariorum stimulis moveretur, tandem adhortatur: atque ut tota celeritate (ait) ad nostra scripta respondeas, nosque subinde de tuis actionibus, nostrorumque (legatorum videlicet) et de totius causae absolutione facias 379 certiores, ut sollicitudinem quam nunc pro fidei defensione gerimus prosperioribus nuntiatis molliamus. Maximis ergo angustiis tum urgeri atque cruciari pontificium animum illa verba significant. 9. At quid? Graviora adhuc perpeti fuit coactus, quia ejus studium Eutychiani, Dioscoro et Crysaphio impotenter agentibus, eludere et irritum reddere ausi sunt. Nam Ephesina illa synodus kalendis Augusti indicta, infelicissimum habens exordium, sexto idus ejusdem mensis, cum Dioscorus episcopus Alexandrinus, spretis omnibus ecclesiasticis regulis primatum in", + "candidate_score": 0.65622, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_378", + "bdc_text": "Post longam decertationem hoc denique legatus a nostris impetravit , ut legato Pontificis , ceu privato homini , omni pontificis mentione omissa , responderetur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_975", + "psc_text": "querimoniam repulit respondendo: In quo quidem multum illos mihi haec scribendo commendas; sed temetipsum, quod eis parere nolueris, dum illicita moliris, accusas, superflue non concedenda et insalubriter tibi contraria concupiscens. quae nullum umquam nostrum poterunt obtinere consensum. 2. Jam vero his paululum insistere mihi opus est, ut vetustam illorum temporum doctrinam assequamur, atque intelligamus an pontificiis legatis primus dumtaxat honoris locus in generalibus synodis concederetur, vel jurisdictionis; et an synodis jure aliquid liceat statuere, reclamantibus protestantibusque Romanorum pontificum legatis; et denique an generalis ipsa synodus supra Romanum pontificem polleat potestate. At tres istas quaestiones, quae aliquando theologorum ingenia torquere consueverunt, ob quorumdam novas doctrinas, perperam in vulgus sparsas, liquido hic a S. Leone esse definitas, quis non videt? Illis namque non honoris titulo dumtaxat aliis episcopis praeesse datur, quibus caeteri episcopi parere tenentur; cum nemini jurisdictione privato parere teneamur, nec quidquam jure validum et ratum esse potest, cui protestationibus reclamationibus", + "candidate_score": 0.656216, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_214_216", + "bdc_text": "ut legati Ferdinandi in colloquium reciperentur , et ut inter undenos numerarentur , suffragandique locum haberent : ut ab Hagnoica forma in colloquio ne discederetur , in qua cautum esset , ne extra bis ter undenos in colloquium quisquam reciperetur , neque aequum videri , quod idem sibi suisque licere quisquam postulet , quod Regi Ferdinando permitteretur : non enim decere Principem eum ab hac disputatione excludi , qui eius instituendae autor fuisset :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_196", + "psc_text": "fucum faciendum excogitatam fuisse arbitremur? In codicibus plane, et legum digestis non offendimus quatuor illa libellorum genera esse distincta, ut unus dumtaxat totam illam vim et energiam habere non possit. Immo Contestatorius, quem jurisperiti evocatorium appellant, appellationem, querimoniam, et supplicationem continere ii nobiscum affirmabunt, qui, a praecedenti Quesnellianarum nugarum apparatu minime decepti, rerum veritatem scrutari non gravabuntur. Narrat imprimis Socrates quemadmodum in Tyrii synodo, Meletianorum factione agente, una cum Eusebianis, nullo naturali vel ecclesiastico ordine servato, tamquam multorum facinorum reus damnatus fuerit magnus Athanasius. Hinc Athanasius et episcopi Aegyptii contestatorio libello, qui hodie (ut cl. Petrus de Marca annotavit in foro evocatorius diceretur, a Dionysio comite, qui a Constantino ad synodum missus fuerat ut esset gerendarum rerum animadversor, et custos conservandae aequabilitatis, postulant ne calumniis consarcinatis det locum, ne per insidias et falsa crimina hostium qui in illo concilio judices sedebant injuriam paterentur. Verba libelli Dionysio oblati haec sunt: Cum", + "candidate_score": 0.656213, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_159_161", + "bdc_text": "Ferdinandi regis legatos , si adhibeantur , caeteri quidem omnes nihil se repugnare dicere , salva modo lege colloquii Hagnoae proposita , eademque nostris libertate permissa , quos ipsos quoque spectatum huc ad futuros verisimile esset . Saxones vero , regem se Ferdinandum legitime electum non agnoscere , testabantur . Ad haec partium responsa paucis Praesides moderatum utriusque partis ingressum laudabant , magnam sibi spem affulsisse ostendebant , si caetera eodem deinde modo fierent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_376", + "psc_text": "primates synodi nec resistentibus sibi, nec consentientibus pepercerunt; ubi non omnes qui convenerant interfuisse cognovimus; ubi alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro unius Dioscori arbitrio impiis subscriptionibus captivas manus dederunt; ubi in omnes saevitum est Ecclesias. His S. Leonis verbis addidit, et quidem rationabiliter, haec alia Quesnellus: Ubi scripta apostolicae sedis episcoporum auribus publicari non sunt permissa; ubi ejusdem legatis suus locus non est concessus; ubi Chalcedonenses Patres testati sunt summam violentiam factam fuisse. Ex quibus tamen omnibus hanc inferri consecutionem arbitratur. Hinc vides (ait) quam merito jure clamavit Flavianus, παραιτοῦμαί σε, Recuso te. Vellem tamen ut lector Quesnelli artem hic animadverteret, qua videlicet a recusatione ad appellationem gradum facere contendat, quibusque coloribus eam studeat ornare. Subdit enim: « Quia episcoporum fere omnium consensus ac subscriptio nonnullam synodi imaginem impio conventui conciliabant, imperatorisque ac potestatum interveniebat auctoritas, Flaviano visum est, cum postmodum libellum apostolicae sedis legatis tradidit, hanc appellationis", + "candidate_score": 0.656194, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_136_138", + "bdc_text": "Duas deinde epistolas , unam Caesaris , inscriptam utrique , alteram legati Granvellae , parti tantum alteri inscriptam , adhibuerunt . Iis epistolis excusare moram conabantur . In Caesaris epistola ostendebatur , Granvellam ad haec comitia destinatum , negotiis subitis impeditum esse , Caesarem orare , ut si ille in tempore non adesset , res tanta ne differreretur , nec sumptus frustra fierent , sed colloquio praefecti praesides pergerent , et illum ne expectarent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_289", + "psc_text": "verum etiam indicat libellum ab ipso Eutyche jampridem acceptum, in quo profitebatur propria voce et subscriptione suam damnaturum opinionem, spondens per omnia nostram (ait idem sanctus Leo) secuturum esse sententiam. 7. Non absimilia scripta conspicimus in duabus epistolis, idibus Junii pariter signatis, quarum alteram ad Pulcheriam Augustam, alteram ad ipsum Julianum Coensem direxit. Ad quas cum animadvertisset Paschasius Quesnellus, quaesivit cur eadem die duas epistolas Leo dedisset cum Juliano, tum Pulcheriae Augustae, cum una singulis sufficere potuisset. Praesertim cum novarum litterarum causa et argumenta non appareant. Quaestionem dirimere idem Quesnellus nisus est, variis in medium conjecturis adductis, quas nos lectori transcribere non piget, ut forte deducat, quod nos plene hactenus non sumus assecuti. « Nihil ergo (ait Quesnellus) certi affirmem: an occasione nuntii qui legatos anteverteret, an metu ne legati adire Augustam prohiberentur, quod certe accidit, ut ex epist. 41 satis apertum est. Nam altera epistola ad Pulcheriam breviter complectitur", + "candidate_score": 0.656172, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_368_370", + "bdc_text": "Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur . Id ita fieri posse putabant , si legato pontificis , qui tum aderat , non pontificis , sed Caesaris nomine posito , non mandato rigido , sed hortatione blanda , non ad nos tantum , sed utramque ad partem instructo locum darent , atque ita ad nos inducerent . Neque consilium hoc illos fefellit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_944", + "psc_text": "et oeconomiam subvertendam ordinata sunt; quae sane nullum argumentum suppeditant eos conciliis generalibus subesse; sed potius concilia ipsa vim et auctoritatem a solis Romanis pontificibus obtinere. Et quidem cum canonum dispensatio, auctore ipso Leone, solo Romano pontifici credita sit, et ad hujus tendat reatum, si, posthabita universae Ecclesiae utilitate, apud eum praevaleat unius fratris voluntas, ambitus atque libido caeteris dominandi, jam quaestio non amplius in ea versatur, an Rom. pontifex supra concilia habeat auctoritatem, sed in quibus circumstantiis et casibus ea uti debeat, ne dispensationes ad ipsius reatum tendant; caeterum in iis quae ad ecclesiasticum spectant regimen, solius justissimo Domini Dei subdi judicio, qui numquam sine ullo reatu permitteret ut regulas per Spiritum sanctum inspiratas ab ipso violarentur et perverterentur. 8. Verumtamen ista praetereamus, quae fusius explicari possunt ab iis qui in scholis talia argumenta tractare solent. Unum aliud dumtaxat subjicimus, quod ad canonum custodiam et observantiam spectat, a quibus", + "candidate_score": 0.656171, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_158_160", + "bdc_text": "De colloquendi modo ubi propositum fuisset , perhumaniter omnia facturos polliceri . Ferdinandi regis legatos , si adhibeantur , caeteri quidem omnes nihil se repugnare dicere , salva modo lege colloquii Hagnoae proposita , eademque nostris libertate permissa , quos ipsos quoque spectatum huc ad futuros verisimile esset . Saxones vero , regem se Ferdinandum legitime electum non agnoscere , testabantur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_412", + "psc_text": "12. Sed jam S. pontificem Leonem ab illis duabus causis, fidei scilicet et charitatis, adductum fuisse ut oecumenicam synodum, tamquam necessarium remedium adhibendum, ipse decerneret, Quesnellus perfecte intellexisset, si verba ad quae provocat, et quibus insistit, e sua sede non extraxisset, neglectis caeteris aliis quibus S. pontifex Theodosium imperatorem allocutus est. Rerum ergo omnium infelicissimum statum exponit, indicando Ephesini latrocinii judicium et Acta ad apostolicae sedis tribunal, tum propter suorum legatorum reclamationem, tum propter episcopi Flaviani appellationem esse devoluta. Ut quia et nostri fideliter reclamarunt, et eisdem libellum appellationis Flavianus episcopus dedit. Ex hoc ergo, quod praemittit, immediate hoc aliud, tamquam necessario apostolicae sedis juribus cohaerens, subjicit: Generalem synodum intra Italiam jubeatis celebrari, quae omnes offensiones ita aut repellat, aut mitiget, ne aliquid ultra sit vel in fide dubium, vel in charitate divisum. Ne vero ejusmodi decretum a se factum Theodosio imperatori injustum aut irrationabile videretur, in ejus mentem revocat", + "candidate_score": 0.656092, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_308_310", + "bdc_text": "Uno praesides , uno Legatum Caesaris , uno adversarios opus habere . Quod autem ad Nornbergense Augustenseque pactum attineret , si intra hanc formam consisterent , periculi nihil esse . Hoc responsum quoniam nostrarum praecipuarum postulationum alteram de legatis reliquis adhibendis manifeste , alteram de suffragiis non notandis obscure per ambages reiiciebat , postulationem autem alteram de exemplaribus ridiculam , alteram de statuum multitudine aeque levem inferebat , nostri paucis hunc in modum exceperunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_264", + "psc_text": "mensis. Si ergo sanctus pontifex tum miserat suos legatos, non est cur, despecta auctoritate aliorum omnium manuscriptorum et praecedentium editorum, conjectari velimus aut possimus, duodecimo kal. Junii nondum esse profectos, idque minime inferendum esse contendamus ex una dumtaxat voce amanuensis lapsum non obscure praeseferente et indicante, cum omnia tum mss. tum edita exemplaria, subsecutos, non subsecuturos, exhibeant. Accedit quod si tamdiu iter aggredi protraxissent, cum concilium kal. Augusti esset inchoandum, jam vix tempus illis superfuisset Ephesum praestituta die attigendi. Et propterea studium illud a S. Leone adhibitum pro frustrandis malis Eutychianorum artibus minus prudens fuisset, cum ob talem tantamque temporis prolatationem ei discrimini se exposuisset, ut, annitentibus qui Eutychianae causae patrocinabantur, concilium inchoaretur et ad exitum perduceretur, minime exspectatis apostolicae sedis legatis. Nec quidquam in Quesnelli favorem concludere potest epistola illa 34, ad quam provocat, quamque illis vocibus Leo Magnus orditur: Profectis jam nostris quos ad vos in fidei causa", + "candidate_score": 0.656075, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_424_426", + "bdc_text": "Primum enim cum iis actorum copia qui non legati , postea etiam iis , qui quanquam legati , non tamen destinati ad colloquium essent , negaretur , iam denique diserte omnibus haec eripiebatur , ut quicquid actum foret , ad unum Caesaris legatum per praesides remittendum esset . Videbatur autem praeter actionis naturam esse , ut quid actum esset , hae partes cognoscere non possent , quae in actione ipsa versarentur . Nam ut autographa actorum ad Caesarem pervenirent , valde nostri cupiebant sperabantque recte iis informatum , aliquando de doctrina nostra melius sensurum esse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_41", + "psc_text": "faceret mentionem, nisi, redeunte comite Pansophio, easdem litteras cum exemplaribus Actorum iterasset. Utrumque autem iterasse Flavianum, prodit Leonis epistola trigesima secunda, quae data est kal. Julii ejusdem anni. Cujus quippe epistolae initium cum istud sit: Litteras tuae dilectionibus accepi, cum gestis quae apud vos de fidei quaestione confecta sunt, facile in eam veni opinionem, tum dumtaxat Leoni redditam fuisse eam epistolam cum omnibus suis partibus, et nova appendice, prout in Quesnelliana editione primum obtinet locum. Et quidem id nobis indicatum est ex illius epistolae textu. Nam Leo pontifex, admonito Flaviano de recentioribus receptis litteris et synodalibus gestis, nullam amplius facit mentionem de Eutychete, hujus erroribus et appellatione ad apostolicam sedem, de quibus rebus in praecedentibus litteris sufficienter disseruerat; sed dumtaxat novae illius appendici iteratae epistolae occurrit dicendo: Quamvis evidenter appareat rem de qua agitur nequaquam synodali indigere tractatu; tamen, frater charissime, subsecutos esse significo, quos in hac parte placuit destinare.", + "candidate_score": 0.656017, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_357_359", + "bdc_text": "Pontifex magno cunctos ad liberum concilium studio , et expectatum a vobis , et sepe etiam postulatum , vocavit . Verum ubi id indixit , et legati nostri repulsi , et mandata contempta , et denique res omnis infecta fuit . Quanquam autem coactus tum quidem concilium differre reiicereque , et id propositum iisdem de causis mutare est , tamen id eo consilio distulit , ut tempus idoneum nactus , id quod coepisset , aliquando persequeretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_461", + "psc_text": "atque dejectos, generalem synodum fieri postulat; hancque tamquam remedium necessario adhibendum praescribit, ut salutaribus (ait) remediis in integrum revocentur. Nicaenum concilium tandem statuit ut cum iis quos synodus rationabiliter ab episcopo fuisse excommunicatos aestimabit nulla indulgentia adhibeatur usquequo totius synodi consensione vel episcopi voluntate placuerit humaniorem pro talibus ferre sententiam. Similiter S. Leo loquens de iis episcopis qui malitiose in latrocinali synodo Ephesina, odio vel antiquis aemulationibus excitati, praevaricati fuerunt, quorum erat causa durior, si per resipiscentiam melioribus vellent consiliis acquiescere, ab Ecclesiae unitate non esse excidendos praescripsit. Dicat, amabo, Quesnellus, an hoc Leonis decretum apprime respondeat Nicaenis canonibus? Assignet discrimen. 26. At jam discrimen assignasse Launoium et Quesnellum aliqui respondebunt, dicentes sancti Leonis Magni dicta minime Nicaenis decretis respondere, cum horum nullus appellationum faciat mentionem. 414 Hanc enim de appellationibus sententiam cum non nisi confuse ex tribus illis Sardicensibus canonibus colligamus, idcirco merito consequitur S. pontificem ad canones istos", + "candidate_score": 0.655901, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_309_311", + "bdc_text": "Quod autem ad Nornbergense Augustenseque pactum attineret , si intra hanc formam consisterent , periculi nihil esse . Hoc responsum quoniam nostrarum praecipuarum postulationum alteram de legatis reliquis adhibendis manifeste , alteram de suffragiis non notandis obscure per ambages reiiciebat , postulationem autem alteram de exemplaribus ridiculam , alteram de statuum multitudine aeque levem inferebat , nostri paucis hunc in modum exceperunt . Adhuc se ita , ut prius , postulare , ut caeteri , qui huc legati venissent , ad suffragiorum numerum non destinati , colloquio Interessent :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_157", + "psc_text": "loquendi formulas, non omne jus ferendae sententiae arrogantis, quae praesumptionem quamdam praeseferunt, vel illam aliam, conferre suffragium, quasi ut Leo indicaverit cogere velle et necessarium fuisse concilium, ut oculati, prudentis aequissimique judicis partes obiret. Illud enim conferre suffragium ordinarie habet significare causam in coetu, synodo atque collegio tractandam. De quibus rebus altum est apud Leonem silentium, nullumque ex iis quae scripserat saltem leve indicium apparet. 6. Verum enim vero quia Quesnellus se malam causam habere cognovit, et ad alia suum ratiocinium convertit, ut pedetentim ejus vestigia sequamur, quid subjecerit attendamus. Ait itaque: « Quod si Eutyches ad solum Romanum pontificem appellasset (ut actum esse ab eo existimavit S. Leo ex callido mendacique libello), non esset quod miraremur Eutychen Rom. sedem appellantem a Rom. pontifice ultro esse susceptum, praecipue cum de Nicaena fide agi videretur, cui tam Eutyches ipse quam ejus accusator indivulse profitebatur inhaerere; Romani enim praesidis, tamquam capitis episcopalis", + "candidate_score": 0.65584, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_431_433", + "bdc_text": "Iniquum etiam hoc et contra legationis fidem esse putabant , quod substituti , quos ex legatorum nostrorum numero subsidio notariis adiunxeramus , domum reversi , quid actum esset , narrare ne iis quidem auderent , unde essent missi . Easdem postulationes causasque , cum apud legatum Caesaris eodem die exposuissent nostri , legatus actorum copiam ideo partibus non necessariam esse iudicabat , quoniam liberum colloquium hoc et extra diffinitionis periculum esset , deinde videri intutum putabat , ut partibus committeretur . Edi enim sine ingenti multorum offendiculo non posse , omnem hanc turbam natam ex incerta librorum editione fuisse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_317", + "psc_text": "post Juvenalem. Atque convenientibus centum et triginta episcopis in basilica Dei Genitricis Mariae, jussum est a Dioscoro legi litteras imperatoris ad se ipsum datas: legati vero apostolicae sedis, nimirum Julius episcopus Puteolanus, Renatus presbyter titulo Sancti Clementis, Hilarus diaconus, synodum de sua legatione docuerunt, exhibitis pariter epistolis quas cum ad synodum, tum ad Flavianum sanctissimus Leo Magnus direxerat. Susceptae quidem fuerunt hujusmodi litterae (ut vidimus paulo ante), minime lectae. Et quamvis pontificii legati pluries instetissent ut legerentur, et sub juramento id promisisset Dioscorus, tamen perjurii reus potius fieri voluit, Ecclesiae apostolicae jura violare, scandalum in totum orbem excitare, quam permittere ut recitarentur. 15. Harum ergo litterarum loco maluit ut imperatoris litterae legerentur; et audita suggestione qua postulabatur ut fidei causa tractaretur, Dioscorus petitionem rejecit dicens decretum esse ab imperatore ut de controversiis Constantinopoli Flavianum inter et Eutychen exortis tractaretur. Notarii, qui Acta excipiebant ex ejusdem Alexandrini episcopi mandato addiderunt episcopos", + "candidate_score": 0.655779, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_634_636", + "bdc_text": "Dum haec igitur decima octava Januarii fiunt , allatum subito mandatum Caesaris est , ad proxima Ratisponae Comitia omnes festinare iubens . Itaque legatus ipse prorsus iam et disputatione , et sententiarum istarum conformatione missa , tantumque mandato partibus reddito , primus omnium summa cum celeritate , postridie eius diei ubi satis illuxit , abibat . Eodem die , quae Januarii decima nona fuit , omni congressu publico ab utrisque partibus omisso , in abitum unusquisque sese comparabat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_955", + "psc_text": "tunc veras supremi judicis partes obiisse Leonem? Cum videlicet ageretur de servandis Ecclesiarum juribus, illi opus erat infirmare, abolere, et omnibus viribus privare solemnem contractum per mutuum partium consensum in concilio celebratum, quo Constantinopolitanus antistes sibi vindicabat eas praerogativas quas illi sponte Antiochenus episcopus cedebat, et illas quae Alexandrinae conveniebant Ecclesiae, tunc praesulem non habenti, cui nemo Orientalium episcoporum patrocinari visus est, vel quia regiae urbis gloriam, amplitudinem et potentiam exoptabant, vel quia sibi persuadebant quod, semel adjudicatis Constantinopolitano episcopo ordinationibus provinciarum Ponticae, Asianae atque Thraciae, magis consuleretur illarum Ecclesiarum tranquillitati et paci. Contractui autem illo tam solemni nemo ex illis PP. se opposuit, si legatos pontificios excipiamus. Immo unus ex his, Julianus videlicet, episcopus Coensis, apostolicae sedis vicarius apud Orientales, in caeterorum abiens sententiam, Constantinopolitano episcopo, post Romanum, primatum adjudicavit; ita ut concilii Patres non tantum solemnes testes fuerint illius initae jurium transactionis, sed judices etiam, illamque in publicas", + "candidate_score": 0.655753, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_368_370", + "bdc_text": "Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur . Id ita fieri posse putabant , si legato pontificis , qui tum aderat , non pontificis , sed Caesaris nomine posito , non mandato rigido , sed hortatione blanda , non ad nos tantum , sed utramque ad partem instructo locum darent , atque ita ad nos inducerent . Neque consilium hoc illos fefellit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_535", + "psc_text": "ferant. Siquis autem postulet suum negotium rursus audiri, et ad suam supplicationem Romanorum episcopum judicare visum fuerit, ut a proprio latere presbyteros mittat, erit in potestate ipsius quodcumque recte habere probaverit. Et si decreverit oportere eos mitti qui cum episcopis sint judicaturi, habentes auctoritatem ejus a quo missi sunt, et hoc ponendum est. Si autem sufficere putaverit ad rei cognitionem, et episcopi sententiam, faciet quod prudentissimo ejus consilio recte habere videbitur. Responderunt episcopi: Quae dicta sunt placuerunt. Hunc igitur canonem duobus praecedentibus mire concinere animadvertit Christianus Lupus. Immo ad Romani pontificis auctoritatem magis explicandum illum editum fuisse, jam probant verba illa quae innuunt posse mittere presbyteros a latere legatos, qui aut soli, aut cum alterius provinciae vicinae episcopis, causam cognoscant et finiant; ne in infinitum appellationibus locus praebeatur. Verumtamen solis vicinae provinciae episcopis, sine Romanorum presbyterorum assistentia judicare haudquaquam permittit. Fateor quidem varias apud antiquos et recentiores scriptores hujus canonis", + "candidate_score": 0.6557, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_368_370", + "bdc_text": "Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur . Id ita fieri posse putabant , si legato pontificis , qui tum aderat , non pontificis , sed Caesaris nomine posito , non mandato rigido , sed hortatione blanda , non ad nos tantum , sed utramque ad partem instructo locum darent , atque ita ad nos inducerent . Neque consilium hoc illos fefellit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_996", + "psc_text": "coepiscopi nostri Rufi, cujus experientiam comprobatam esse in causis omnibus et vitae actibus liquet, volumus resecari. Hisce autem verbis veram et legitimam potestatem pro pontificiis partibus agendis hujusmodi vicariis fuisse delegatam, nemo sanae mentis inficiabitur; quam quidem obtinuisse apocrisiarios, ex nullo certo testimonio evinci potest. Quaenam tandem officia implenda Juliano Coensi episcopo sanctus pontifex Leo Magnus demandasset, jam ipsi in priori hujus historiae libro, cap. 13, pag. 444, indicavimus; magisque demonstrabimus ex iis quae in sequenti capite dicturi sumus. 525 CAPUT X. Anatolii C. P. ambitus atque agendi ratio Eutychianis favens novas turbas excitat in Orientem. Sanctus pontifex Leo admonitus a Marciano et Leone imperatoribus, se jam synodum confirmasse in fidei rebus asseverat. Negat Paschasius Quesnellus, cujus argumenta evertuntur. Tandem sanctus pontifex novis epistolis synodi confirmatoriis suam voluntatem omnibus patefacit, atque etiam Anatolii dolosas artes exagitat. 1. Anatolii Constantinopolitani episcopi ambitus, hujusque subdola agendi ratio Eutychianorum sacrilegam audaciam jam in", + "candidate_score": 0.655689, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_431_433", + "bdc_text": "Iniquum etiam hoc et contra legationis fidem esse putabant , quod substituti , quos ex legatorum nostrorum numero subsidio notariis adiunxeramus , domum reversi , quid actum esset , narrare ne iis quidem auderent , unde essent missi . Easdem postulationes causasque , cum apud legatum Caesaris eodem die exposuissent nostri , legatus actorum copiam ideo partibus non necessariam esse iudicabat , quoniam liberum colloquium hoc et extra diffinitionis periculum esset , deinde videri intutum putabat , ut partibus committeretur . Edi enim sine ingenti multorum offendiculo non posse , omnem hanc turbam natam ex incerta librorum editione fuisse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_386", + "psc_text": "datum appellationis libellum, at vero ad quem appellatum sit prorsus non lego. Hinc occasionem arripit exagitandi Joannem David, qui scripsit perspicuum esse Romanum pontificem fuisse appellatum, cum necesse sit omnem appellationem alicui judici deferri. Cum igitur Flavianus libellum appellationis legatis dedit, in eis jurisdictionem agnovit recipiendae appellationis. Quod ipsis jus haudquaquam tamquam hominibus privatis convenire poterat; unde necesse est ut tamquam papae legatis libellum tradiderit, quia pontificem pro idoneo appellationis discutiendae judice agnovit. Eum ergo exagitat quod ita scripsisset recedendo a regulis jurisdicendi, ignoraveritque quod nemo nescit qui forum a limine salutavit. Subjicit deinde idem Quesnellus, secundum juris Romani formam, libellum appellationis dari ei ad quem appellatum est, qui litigatori decernat apostolos, id est litteras dimissorias. Atque tandem in medium profert Pauli exemplum a praeside Festo ad Caesarem appellantis: Non alteri (ait) quam ipsi praesidi vocem appellantis direxit. Jam vero Flavianus a Dioscoro ejusque infausta synodo appellans ad aliud concilium,", + "candidate_score": 0.655559, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_438_440", + "bdc_text": "Eo denique progressa haec disputatio fuit , ut penes Caesarem esse positum diceret , actorum copiam cui vellet permittere , se vero cum praesidibus ea de re acturum esse , ostendebatque vix se magno negotio rem huc perduxisse , conatos illos fuisse longe secus nobiscum agere , multa se dissimulare , illos interea se perdi clamare . Haec a nostris apud legatum sunt acta , quem aequiorem causae , quam praesides esse sperabant . Ab hoc deinde ad praesides ipsos est ventum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_866", + "psc_text": "si Domnus propterea censendus est mortuus, quia nullam ejus mentionem in suis epistolis ad S. Leonem Magnum facit Anatolius; mortui tum etiam erant Thalasius episcopus Caesareae, Eusebius Ancyrae, et Basilius Seleuciae. Leo enim ad Anatolium respondens, istorum qui cum Dioscoro, Juvenali atque etiam Eustathio episcopis fuerant participes Ephesini latrocinii nullam expressam mentionem fecit. 16. Neque validiora deinde censenda sunt multa alia argumenta quae nimis operose in suae causae praesidium huc illucque excurrens colligere nisus est, ut supposititiam esse ostenderet actionem illam de qua agimus. Siquidem si ea ad trutinam revocemus, ut laudatus Baluzius jam fecit, illa nonnisi verba, fallacias violentasque interpretationes praeseferre intelligemus. Hujus generis illud est quod sibi mutuari posse credidit ex epistola Gelasii ad episcopos Dardaniae, in qua pontifex plurima judiciorum exempla proferens ad suae sedis auctoritatem explicandam, eos enumerat episcopos a synodo damnatos, quos apostolica sedes absolvit; ait veniam concessisse iis qui in pseudosynodo Ephesina lapsi erant,", + "candidate_score": 0.655553, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_308_310", + "bdc_text": "Uno praesides , uno Legatum Caesaris , uno adversarios opus habere . Quod autem ad Nornbergense Augustenseque pactum attineret , si intra hanc formam consisterent , periculi nihil esse . Hoc responsum quoniam nostrarum praecipuarum postulationum alteram de legatis reliquis adhibendis manifeste , alteram de suffragiis non notandis obscure per ambages reiiciebat , postulationem autem alteram de exemplaribus ridiculam , alteram de statuum multitudine aeque levem inferebat , nostri paucis hunc in modum exceperunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_683", + "psc_text": "tantum huic Mediolanensi interfuit synodo, sed etiam Romani concilii Actis sub Hilaro papa subscripsit? Quidquid autem de his similibusque quaestionibus ab aliis dictum fuerit, praesenti hoc otio non inquiramus. Summam dumtaxat hujus synodicae epistolae paucis recensebimus. Tribus igitur capitibus distinctam mss. codd. omnesque editores illam exhibuerunt. In quorum priori Eusebius cum sociis exsultare fatetur, quod apostolicae sedis legati Chalcedonem missi felicem faustumque effectum legationis sibi commissae assecuti fuissent, quod quidem in Dei laudem et Christianae fidei custodiam ob divinae majestatis praesidium contigisse asseverant, Quando (videlicet, aiunt) vos idoneos cultus sui assertores in apostoli sui sede praesulem collocavit. In altero epistolae capite laudant doctrinam in epistola ad Flavianum contentam, tamquam prophetarum assertionibus, evangelicis auctoritatibus et apostolicis testimoniis omnino consonam; eamque nitore quodam lucis ac veritatis splendore radiare, omnibusque sensibus convenire quos beatus Ambrosius de incarnationis Dominicae mysterio suis libris Spiritu sancto incitatus inseruit. In tertio tandem capite idem Eusebius cum sociis", + "candidate_score": 0.655527, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_159_161", + "bdc_text": "Ferdinandi regis legatos , si adhibeantur , caeteri quidem omnes nihil se repugnare dicere , salva modo lege colloquii Hagnoae proposita , eademque nostris libertate permissa , quos ipsos quoque spectatum huc ad futuros verisimile esset . Saxones vero , regem se Ferdinandum legitime electum non agnoscere , testabantur . Ad haec partium responsa paucis Praesides moderatum utriusque partis ingressum laudabant , magnam sibi spem affulsisse ostendebant , si caetera eodem deinde modo fierent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_864", + "psc_text": "Hierosolymitani aliorumque quibus synodus actione quarta indulgentiam dedit, et de quorum nominibus ad altare recitandis Anatolius scripsit ad S. Leonem. Sed unde constat indulgentiam praemissis verae poenitentiae signis Domnum expetiisse? Aliquos in Ephesina Dioscori synodo lapsos S. Leo recipiendos jussit; sed sub iis conditionibus quas ipse praescripserat in epistola 64 de qua in superioribus egimus: duas legationes, alteram Abundii et sociorum, alteram Lucentii et Basilii ad Orientales instituit, pro nonnullis lapsis poenitentibus et satisfactionem debitam exhibentibus recipiendis: de gravioribus lapsis tamen sibi judicare reservat, ut constat ex commonitorio dato Lucentio, atque Basilio, postremis legatis ex Urbe ad Constantinopolim missis pro lapsis poenitentibus recipiendis. Sed Domnum in eorum numero fuisse, quorum causa durior videbatur, quis non intelligit? Igitur hujus causae judicium et examen unice magno Leoni reservatum erat, quod clarissimus Baluzius minime observavit, nec Domni causa ex illis erat de quibus vel pontificii legati, vel Anatolius, vel alius quisquam judicare posset.", + "candidate_score": 0.655451, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_357_359", + "bdc_text": "Pontifex magno cunctos ad liberum concilium studio , et expectatum a vobis , et sepe etiam postulatum , vocavit . Verum ubi id indixit , et legati nostri repulsi , et mandata contempta , et denique res omnis infecta fuit . Quanquam autem coactus tum quidem concilium differre reiicereque , et id propositum iisdem de causis mutare est , tamen id eo consilio distulit , ut tempus idoneum nactus , id quod coepisset , aliquando persequeretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_386", + "psc_text": "datum appellationis libellum, at vero ad quem appellatum sit prorsus non lego. Hinc occasionem arripit exagitandi Joannem David, qui scripsit perspicuum esse Romanum pontificem fuisse appellatum, cum necesse sit omnem appellationem alicui judici deferri. Cum igitur Flavianus libellum appellationis legatis dedit, in eis jurisdictionem agnovit recipiendae appellationis. Quod ipsis jus haudquaquam tamquam hominibus privatis convenire poterat; unde necesse est ut tamquam papae legatis libellum tradiderit, quia pontificem pro idoneo appellationis discutiendae judice agnovit. Eum ergo exagitat quod ita scripsisset recedendo a regulis jurisdicendi, ignoraveritque quod nemo nescit qui forum a limine salutavit. Subjicit deinde idem Quesnellus, secundum juris Romani formam, libellum appellationis dari ei ad quem appellatum est, qui litigatori decernat apostolos, id est litteras dimissorias. Atque tandem in medium profert Pauli exemplum a praeside Festo ad Caesarem appellantis: Non alteri (ait) quam ipsi praesidi vocem appellantis direxit. Jam vero Flavianus a Dioscoro ejusque infausta synodo appellans ad aliud concilium,", + "candidate_score": 0.655374, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_308_310", + "bdc_text": "Uno praesides , uno Legatum Caesaris , uno adversarios opus habere . Quod autem ad Nornbergense Augustenseque pactum attineret , si intra hanc formam consisterent , periculi nihil esse . Hoc responsum quoniam nostrarum praecipuarum postulationum alteram de legatis reliquis adhibendis manifeste , alteram de suffragiis non notandis obscure per ambages reiiciebat , postulationem autem alteram de exemplaribus ridiculam , alteram de statuum multitudine aeque levem inferebat , nostri paucis hunc in modum exceperunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_786", + "psc_text": "nobis hic praenotatis, tum ex antecedenter adductis, plenam et indubitatam fidem suae opinioni adhibendam esse sibi adulabatur Quesnellus; forte confidens quod nemo post ipsum Theodoreti causam voluerit retractare et ad examen revocare quae ipse scripserat. Idcirco stylum convertit in quosdam, suppresso nomine, qui, episcoporum in synodum oecumenicam coalescentium sacrosanctam auctoritatem deprimentes ac ludibrio habentes (multo magis autem extra synodum), meram illis pontificiorum mandatorum exsecutionem ex suo officio competere contendunt, tum in hac (ait) de qua agimus causa, tum in aliis omnibus; cum potius apostolicae sedis haec sit non infima laus, synodorum oecumenicarum exsecutricem, de qua praerogativa gloriatus est Gelasius papa epist. 13. Si itaque haec omnia quae in sui systematis praesidium adducit Parisinus scriptor veritati cohaererent, hactenus a nobis in hac causa annotata prorsus caderent. Sed cum fallacias involvant, hinc nostrae Exercitationis argumentum magis atque magis roboratur. Et imprimis quae illatio illa esse potuit, neque ex Leonis, aut aliis monumentis", + "candidate_score": 0.655368, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_422_424", + "bdc_text": "Haec in illa praestituta iuramenti forma desiderata a nostris principio fuerunt , perpensa diligentius ea clausula , qua cavetur , ne cui quicquam quisque notariorum communicet , ne quis hoc de iis intelligeret , qui in ipso colloquio versarentur , quos actorum copia excludere contra actionis naturam erat , addendum necessario videbatur , ut de iis tantum intelligeretur , qui ad colloquium destinati non essent . Valde autem nova hac postulatione perculsi nostri fuerunt . Primum enim cum iis actorum copia qui non legati , postea etiam iis , qui quanquam legati , non tamen destinati ad colloquium essent , negaretur , iam denique diserte omnibus haec eripiebatur , ut quicquid actum foret , ad unum Caesaris legatum per praesides remittendum esset .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_134", + "psc_text": "istius regimine laudata prima illa regula prorsus Ecclesiae Patribus erat ignota, et tamen de episcopo e gradu dejiciendo, de fidei causa omnibus communi et generali agebatur. Et hoc non obstante, Rom. pontifex Coelestinus decernit, statuit, judicat, inducias ad resipiscendum concedit, non exspectato aliorum patriarcharum judicio, vel suffragio; sed dumtaxat decretorum a se latorum exsecutionem Cyrillo demandat. Igitur et Petri de Marca dictis insistendo, haud video ex qua lege, canone aut imperiali constitutione ejusmodi regula depromi possit. Prorsus itaque credenda erit arbitraria, derivata a systemate et voluntate pontificiae auctoritatis limitandae, et intra angustos cancellos coercendae. De quo systemate quidem plura diceremus, si nostri instituti propositum id pateretur. Juvat interim vidisse egregiam non esse hanc regulam, quemadmodum Marca decantat, quia nullo jure nullave consuetudine firmatam esse reperimus. 345 14. Hanc praerogativam forte altera regula assequetur, quam idem auctor subjecit. Videlicet appellationes factas ad patriarchas censeri etiam factas ad eorum synodos, ut constat", + "candidate_score": 0.655268, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_424_426", + "bdc_text": "Primum enim cum iis actorum copia qui non legati , postea etiam iis , qui quanquam legati , non tamen destinati ad colloquium essent , negaretur , iam denique diserte omnibus haec eripiebatur , ut quicquid actum foret , ad unum Caesaris legatum per praesides remittendum esset . Videbatur autem praeter actionis naturam esse , ut quid actum esset , hae partes cognoscere non possent , quae in actione ipsa versarentur . Nam ut autographa actorum ad Caesarem pervenirent , valde nostri cupiebant sperabantque recte iis informatum , aliquando de doctrina nostra melius sensurum esse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_261", + "psc_text": "neque cuicumque alteri, licitum fuisse, sine aperta haereseos et contumaciae nota resilire ab iis quae a S. Petri cathedra, verae fidei columna et firmamento, sequenda proponebantur. 11. Interim autem apostolicae sedis legati, de omnibus quae jam in Eutychiano negotio contigerant instructi, et de singulis in Ephesina synodo agendis scriptum commonitorium a summo pontifice accipientes, incunctanter itineri se committunt. Cunctorum enim Eutychianorum artes 372 S. Leonem eludere necessum erat. Qui praetextu malorum in Orientem ob novam haeresim gliscentium, imperatoris animum induxerunt ad brevissimum tempus praestituendum, quo episcopi apud Ephesum convenirent. Celerrime igitur suum iter eos aggredi oportebat, ad Dioscori caeterorumque voluntatem frustrandam, qui in votis habebant ut concilium generale ageretur sine Romano pontifice, qui per seipsum immediate vel per suos legatos eidem praesideret. Hinc ergo minime Quesnello subscribere possumus, qui in dissertatione de Vita et Rebus a magno Leone gestis, tum in notis ad epistolam 32, cuidam corruptae lectioni ex Grim.", + "candidate_score": 0.655226, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_634_636", + "bdc_text": "Dum haec igitur decima octava Januarii fiunt , allatum subito mandatum Caesaris est , ad proxima Ratisponae Comitia omnes festinare iubens . Itaque legatus ipse prorsus iam et disputatione , et sententiarum istarum conformatione missa , tantumque mandato partibus reddito , primus omnium summa cum celeritate , postridie eius diei ubi satis illuxit , abibat . Eodem die , quae Januarii decima nona fuit , omni congressu publico ab utrisque partibus omisso , in abitum unusquisque sese comparabat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_262", + "psc_text": "frustrandam, qui in votis habebant ut concilium generale ageretur sine Romano pontifice, qui per seipsum immediate vel per suos legatos eidem praesideret. Hinc ergo minime Quesnello subscribere possumus, qui in dissertatione de Vita et Rebus a magno Leone gestis, tum in notis ad epistolam 32, cuidam corruptae lectioni ex Grim. cod. mutuatae insistendo, contendit nondum ex Urbe profectos esse apostolicae sedis legatos duodecimo kalendas Julii, ad synodum Ephesinam ituros. Epistolam enim de qua agimus S. Leo scripserat ad Flavianum. In qua ait: Quamvis evidenter appareat rem de qua agitur nequaquam synodali indigere tractatu, tamen, frater charissime, subsecutos esse significo quos in hac re placuit destinare. 12. Quesnellus ergo, illa voce subsecutos expuncta, aliam, subsecuturos, videlicet, in textum intulit, codicis Grimanei lectionem secutus; et ad marginem hanc mantissam descripsit: At nondum profectos esse legatos constat ex hac et epistola 34. Verum jam tum duodecimo kalendas Julii legatos ex Urbe profectos fuisse,", + "candidate_score": 0.655211, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_383_385", + "bdc_text": "Deinde ostendendum fuit , si qualiter de se profiteretur , Caesaris iussu et imperio , non pontificis nomine adesset , nos eo nomine ut hospitem et spectatorem et adiutorem pacis libenter laturos , ac gratias habituros esse : sin mandatum aliquod nobis offerret a Pontifice , et quod hic faceret , facere se aliqua Pontificis Romani autoritate declararet , nos iam principio protestaturos esse , nobis cum illo negotii nihil hic futurum . Cum iam omnia , quae quidem ad huiusmodi certamina parantur , transacta , et haec de colloquii futuri conditionibus disceptatio composita esse videretur , ecce novam et copiosam magis litigandi materiam adversarii invenerunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_62", + "psc_text": "Leone hoc profitente, absit ut quam in uno veneror, in caeteris calcari velim. Ultro agnoscimus Romanum pontificem pro legitimo ac, si cum singulis episcopis comparetur, pro praecipuo controversiarum Ecclesiae judice: sed quis propterea ferat Flavianum, quem et sedis praerogativa, et sanctimonia singularis, et fidei constantia ad martyrium usque perseverans tantopere commendare debuerant, cum rebelli imperito, et obscuro, ac malae frugis monacho componi, committique exauctoratum presbyterum cum suo ac tantae sedis episcopo, judicem cum reo; et utrumque velut 330 de communi dividundo altercantem coram Leone sisti, quasi de incerto causae dimicaturum. Absit tanta a sacratissimo episcoporum coetu injuria. » Haec, et id genus alia, comminiscitur, quae praecipue comprobari posse confingit ex epistola ejusdem S. Leonis ad Anastasium Thessalonicensem, quam ad marginem annotavit, cuique totam pravam interpretationem suam de ecclesiasticis judiciis insistere, eaque fulciri impudenter sibi blanditur. At nihil ea epistola efficacius pro dictis Baronii et veritate firmanda reperiri posse, sequentibus aperte", + "candidate_score": 0.655209, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_308_310", + "bdc_text": "Uno praesides , uno Legatum Caesaris , uno adversarios opus habere . Quod autem ad Nornbergense Augustenseque pactum attineret , si intra hanc formam consisterent , periculi nihil esse . Hoc responsum quoniam nostrarum praecipuarum postulationum alteram de legatis reliquis adhibendis manifeste , alteram de suffragiis non notandis obscure per ambages reiiciebat , postulationem autem alteram de exemplaribus ridiculam , alteram de statuum multitudine aeque levem inferebat , nostri paucis hunc in modum exceperunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_376", + "psc_text": "primates synodi nec resistentibus sibi, nec consentientibus pepercerunt; ubi non omnes qui convenerant interfuisse cognovimus; ubi alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro unius Dioscori arbitrio impiis subscriptionibus captivas manus dederunt; ubi in omnes saevitum est Ecclesias. His S. Leonis verbis addidit, et quidem rationabiliter, haec alia Quesnellus: Ubi scripta apostolicae sedis episcoporum auribus publicari non sunt permissa; ubi ejusdem legatis suus locus non est concessus; ubi Chalcedonenses Patres testati sunt summam violentiam factam fuisse. Ex quibus tamen omnibus hanc inferri consecutionem arbitratur. Hinc vides (ait) quam merito jure clamavit Flavianus, παραιτοῦμαί σε, Recuso te. Vellem tamen ut lector Quesnelli artem hic animadverteret, qua videlicet a recusatione ad appellationem gradum facere contendat, quibusque coloribus eam studeat ornare. Subdit enim: « Quia episcoporum fere omnium consensus ac subscriptio nonnullam synodi imaginem impio conventui conciliabant, imperatorisque ac potestatum interveniebat auctoritas, Flaviano visum est, cum postmodum libellum apostolicae sedis legatis tradidit, hanc appellationis", + "candidate_score": 0.655199, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_486_488", + "bdc_text": "Hoc Bavarum , hoc alios principes facere , nec Theologis hanc libertatem permitteret , quod ipsis , non autem quod ipsorum principibus videretur respondendi . Actum etiam cum ipso principe Palatino est . Sed ad hanc tam impiam postulationem praeclare legatus , principem Palatinum Theologum hunc ideo misisse , quia virum esse bonum iudicasset :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_864", + "psc_text": "Hierosolymitani aliorumque quibus synodus actione quarta indulgentiam dedit, et de quorum nominibus ad altare recitandis Anatolius scripsit ad S. Leonem. Sed unde constat indulgentiam praemissis verae poenitentiae signis Domnum expetiisse? Aliquos in Ephesina Dioscori synodo lapsos S. Leo recipiendos jussit; sed sub iis conditionibus quas ipse praescripserat in epistola 64 de qua in superioribus egimus: duas legationes, alteram Abundii et sociorum, alteram Lucentii et Basilii ad Orientales instituit, pro nonnullis lapsis poenitentibus et satisfactionem debitam exhibentibus recipiendis: de gravioribus lapsis tamen sibi judicare reservat, ut constat ex commonitorio dato Lucentio, atque Basilio, postremis legatis ex Urbe ad Constantinopolim missis pro lapsis poenitentibus recipiendis. Sed Domnum in eorum numero fuisse, quorum causa durior videbatur, quis non intelligit? Igitur hujus causae judicium et examen unice magno Leoni reservatum erat, quod clarissimus Baluzius minime observavit, nec Domni causa ex illis erat de quibus vel pontificii legati, vel Anatolius, vel alius quisquam judicare posset.", + "candidate_score": 0.655115, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_373", + "bdc_text": "Caesaris legatus , tolerabilius iudicans pontificis authoritatem prorsus dissimulari , quam illius legatum , coram se teste , aliqua ignominia affici , cum crederet nostros protestatione contra pontificem gravi usuros esse , omni studio laboravit ut ne privatum , sed ut commune partis utriusque responsum daretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_97", + "psc_text": "juri appellationis non repugnant, sed illud astruunt, eidem vim et robur adjiciunt. Reprobant tamen, et tamquam rem incognitam silentio praetereunt, consuetudinem illam quam de novo quidam pseudoecclesiasticorum jurium interpretes confinxerunt, de appellationibus videlicet ad generalem synodum necessario habendis. 4. Et quidem rem magis perspicuam facit ipsa Leonis epistola 20 quam tamquam praesentis dissertationis argumentum Quesnellus proposuit, cuique concinere habent, et quidem concinunt, Flaviani responsa. Quid vero ex hac Epistola? Eutychen damnatum a Constantinopolitana synodo ad omnes alias patriarchales sedes provocasse? Figmentum apage! Queritur primo loco S. P. Leo quod Flavianus Rom. sedi silere potuerit quae perturbationis strepitum et scandala commoverunt, et non potius procurasse ut primitus nos (ait) insinuatio tuae relationis instrueret. Haec verba, ut diximus, indicant quemadmodum in similibus contentionis causis, in quibus de fidei articulis agebatur, Rom. pontifex erat instruendus simul et consulendus, ne de rerum gestarum fide posset ambigere. Addidit deinde statim: Accepimus enim libellum Eutychis presbyteri,", + "candidate_score": 0.655103, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_118", + "bdc_text": "Si quis imagine praeferita caput non aperuisset , si quis imagines nullas domi habuisset , si quis voce aliqua incircumspectius usus fuisset , si quis leve contemptius iuditium praebuisset , omnia haec ad haereseos suspitionem certam valere , ac satis esse , ostendebant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_65", + "psc_text": "jurisdictionis discretio dabatur: atque cum omnes ad apostolatum munus essent electi, unus vero solus caeteris praeeminebat. Quoniam (ait) et inter beatissimos apostolos in similitudine honoris fuit quaedam discretio potestatis. Et cum omnium par esset electio, uni tamen datum est, ut caeteris praeemineret. Auditne Quesnellus? Similes in characteris et dignitatis honore quem gradus non admittere satis est exploratum; dispares vero in potestatis praerogativa, quia unus caeteris debet praesidere: Qua ergo ratione, vel quibus Leonis verbis ductus, jurium aequalitatem inter episcopos jactare potuit Quesnellus? Non enim in jurisdictione exercenda, vel in judiciis ferendis omnes episcopi omnia sibi vindicare possunt. Cum, auctore eodem Leone, divina aeque ac ecclesiastica dispositione factum sit ut singuli in singulis provinciis essent quorum inter fratres prima haberetur sententia; et rursus quidam in majoribus urbibus constituti sollicitudinem susciperent ampliorem, per quos ad unam Petri sedem universalis Ecclesiae cura conflueret, et nihil usquam a suo capite dissideret. Si itaque toto", + "candidate_score": 0.655031, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_237_239", + "bdc_text": "Gravabat enim principio , non quod legati Ferdinandi in colloquium adhiberentur , sed quod hi quidem adhiberentur , nostri vero excluderentur , qui supra hos ter denos et pauci et praestantes viri , et tales denique erant , quibus cum isti ter undeni nostri consilia omnia communicare necesse haberent . Itaque absurdum videbatur colloquio excludere , et principum ad hoc colloquium legatos et eorum qui in colloquio essent consiliorum omnium socios . Illud autem nullo pacto dissimulandum esse iudicabant , quod ex undenis suffragiis facere suffragia singula niterentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_278", + "psc_text": "usus, quae juris apostolatus erant indicavit, definivit, praescripsit, rerum deinde omnium exsecutione suis legatis commissa, quibus in futura synodo ejus partes subire imperaverat; quin jam lata decreta ex aliorum episcoporum suffragio vim et vigorem assequerentur, sed solemniorem promulgationem dumtaxat; ita ut qui in Oriente de ea fide postulabantur, aut suspecti erant, harum litterarum subscriptione probarentur, et quoties subscribere detrectassent, omni clericali honore et gradu privati a catholicorum coetu expellerentur. 4. Et quidem quid aliud indicant aliae illae litterae quas S. pontifex in Oriente suis legatis deferendas dedit? huic consona est alia subsequens ad Julianum episcopum Coensem scripta, qui optime instructus de iis quae in duobus praecedentibus Constantinopolitanis synodis contigerant, quibus eum interfuisse ex Actorum serie intelligimus, jam per Basilium diaconum ad S. Leonem sua scripta direxerat, quae multum (ait Leo) nobis catholici sensus fervore placuerunt, etiam hanc paginam quae illis epistolis consonaret adjecimus . Hic autem praecedentem ad Flavianum episcopum", + "candidate_score": 0.654996, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_357_359", + "bdc_text": "Pontifex magno cunctos ad liberum concilium studio , et expectatum a vobis , et sepe etiam postulatum , vocavit . Verum ubi id indixit , et legati nostri repulsi , et mandata contempta , et denique res omnis infecta fuit . Quanquam autem coactus tum quidem concilium differre reiicereque , et id propositum iisdem de causis mutare est , tamen id eo consilio distulit , ut tempus idoneum nactus , id quod coepisset , aliquando persequeretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_636", + "psc_text": "unam ad Marcianum augustum, alteram ad Anatolium, tertiam denique ad Julianum Coensem episcopum, in quibus mentionem facit jam de institutis ad novam synodum legatis, idcirco argumentari licet die septima kalendarum ejusdem mensis imperiales litteras recepisse, quibus synodum non amplius differri postulabat. Ad has litteras Quesnellus animadvertens, plane dissimulavit ea omnia quae summorum pontificum jura patefaciunt. Et dumtaxat stylum convertit ad exaggerandum quemadmodum Leo aegre tulerit synodum nec differri, nec fieri in Italia, et plus valuisse Anatolii Orientaliumque vota, quam sua. Non tamen erat in animo summi pontificis pacis consilia comperendinatione omittere. Vereor tamen nostrum interpretem pontificiae voluntatis scopum hisce divinationibus haud esse assecutum. Votis enim Marciani imperatoris potuisset Leo obsistere, ut sincere fassus in epistola hac occasione ad eumdem scripta. Cujus quippe voluntati non alia de causa obviare distulit, ne devoto principis arbitrio repugnare velle videretur. Ad haec verba animadvertat, quaeso, Quesnellus, et quotquot cum eo nugari solent. Credebamus clementiam", + "candidate_score": 0.654991, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_308_310", + "bdc_text": "Uno praesides , uno Legatum Caesaris , uno adversarios opus habere . Quod autem ad Nornbergense Augustenseque pactum attineret , si intra hanc formam consisterent , periculi nihil esse . Hoc responsum quoniam nostrarum praecipuarum postulationum alteram de legatis reliquis adhibendis manifeste , alteram de suffragiis non notandis obscure per ambages reiiciebat , postulationem autem alteram de exemplaribus ridiculam , alteram de statuum multitudine aeque levem inferebat , nostri paucis hunc in modum exceperunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_892", + "psc_text": "interlocutiones eorum Latine scriptas fuisse in antiquis exemplaribus Graecis, cum istic compositor gestorum non dicat eos per interpretem esse locutos, par est aestimare Paschasinum locutum fuisse Latine; adeoque siquid hic erroris commissum est, non videtur esse tribuendum interpreti Latino, sed Graeco, seu potius librario, qui per errorem omisit ea quae istic desunt in textu Graeco. Nam et veteres codices Graecos synodi Chalcedonensis non esse sanos, jam supra demonstravimus, ubi etiam monuimus cardinalem clarissimum Baronium credidisse corrigendos illos propterea esse opere Latinorum. Baluzius ita ratiocinatus est. 21. Actionis quoque de qua agimus quosdam falsitatis characteres affert Quesnellus, contendendo illius aetatis morem non fuisse ut Romanus pontifex hac unica voce papa, sine aliquo addito designaretur; nec ullum in Chalcedonensibus Actis locum occurrere, ubi ad illam vocem papa non addatur, vel urbis Romae, vel apostolicae sedis, vel aliud simile. Hocce argumentum duplici responsione laudatus Baluzius eripuit. Prima (ait) necessarium non esse ut aevo", + "candidate_score": 0.654974, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_424_426", + "bdc_text": "Primum enim cum iis actorum copia qui non legati , postea etiam iis , qui quanquam legati , non tamen destinati ad colloquium essent , negaretur , iam denique diserte omnibus haec eripiebatur , ut quicquid actum foret , ad unum Caesaris legatum per praesides remittendum esset . Videbatur autem praeter actionis naturam esse , ut quid actum esset , hae partes cognoscere non possent , quae in actione ipsa versarentur . Nam ut autographa actorum ad Caesarem pervenirent , valde nostri cupiebant sperabantque recte iis informatum , aliquando de doctrina nostra melius sensurum esse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_909", + "psc_text": "in antiqua synopsi epistolae 39 ad Theodosium augustum, quam habent mss. Vaticana exemplaria atque Florentinus cod., et eam servaverunt veteres editores, Surius, Bibliothecae PP. et conciliorum collectores. Quamvis eam in adornandis S. Leonis Operibus Quesnellus expunxerit, aliamque omnino diversam sine auctoritate mss. in suam editionem induxerit, quemadmodum in notis observabimus. Ex hoc autem alterum sequitur, videlicet Paschasinum Leonis legatum, 507 pontificii decreti jampridem lati optime conscium, solemni declaratione in synodo facta, voluisse ut laudata Acta tamquam irrita et nulla proscriberentur; atque ut Eutychianae factioni omne effugium praeriperet, imperiali lege hanc sanctionem roborari quaesivisse, ut, videlicet, abolita praecedenti Theodosii publica lege, qua praeceperat atque constituerat nemini licere abjicere seu infringere ea synodalia Ephesina Acta, quorum Dioscorus fuerat auctor. Clare id indicant laudati Paschasini verba. Si ergo (ait) a beatissimo et apostolico Romanae urbis episcopo omnia ibi gesta vana sunt habita, claret quia et sanctissimus episcopus Antiochenae civitatis extra haec est, quem", + "candidate_score": 0.654966, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_585_587", + "bdc_text": "Ultima Decembris tum fuit . Interea Coloniensis Palatinusque legatus appellati eadem de re fuerunt . Verum ad has nostrorum legatorum doctorumque hominum querelas , altera Januarii praesides sic responderunt , ut primum in superiore sententia perstarent , deinde ut conditionem novam , eamque vel ad concordiam vel ad veritatis inquisitionem minime accomodatam inferrent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_568", + "psc_text": "forma sit fidei, manifestatis instructionibus quas misimus, possitis dignanter agnoscere. Ut si Constantinopolitanus antistes in eamdem confessionem toto corde consentit, securi (ut dignum est) de Ecclesiae pace laetemur, neque aliquid residere videatur ambiguum, ut de superfluis forsitan suspicionibus laboremus. Non ergo quamcumque fidei professionem ab Anatolio exigebat, sed eam quae adamussim responderet legatorum instructionibus, et formulae a se ipso conscriptae, et novo episcopo propositae; qui deinde etiam sub jurejurando se obstringere debebat solemniter coram universo clero et Constantinopolitana plebe ad eam perpetuo servandam et profitendam. Qualia ergo fuerint summi pontificis jura in Orientalium Ecclesiis, non est opus hic recenseamus, cum ex ejusmodi agendi ratione summam et maximam auctoritatem indicante plenissime omnibus innotescant. 6. Horum tamen legatorum missionem ad alium etiam scopum Leonem direxisse, sequentia illius epistolae patefaciunt: Sin vero aliqui a puritate nostrae fidei atque a Patrum auctoritate dissentiunt, concilium universale intra Italiam, sicut synodus quae ob hanc causam Romae", + "candidate_score": 0.65493, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_356_358", + "bdc_text": "Paulus adeo nuper Ro . Pontifex magno cunctos ad liberum concilium studio , et expectatum a vobis , et sepe etiam postulatum , vocavit . Verum ubi id indixit , et legati nostri repulsi , et mandata contempta , et denique res omnis infecta fuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_428", + "psc_text": "Sed legatos, de quibus agimus, ab Occidentali episcoporum synodo mandatum accipere non debuisse perspicuum est. Vidimus enim in praecedentibus non potuisse sanctum Leonem Magnum Occidentalium synodum cogere, etiamsi voluisset. Labente enim mense Maio, Theodosii epistolas accepit pro synodo Ephesina habenda, et ipse incunctanter ablegatos ad illam destinavit, ut constat ex ipsius epistolis ad Flavianum, Theodosium, Julianum Coensem, Pulcheriam Augustam, et ad ipsam Ephesinam synodum, idibus Junii scriptis. An ergo paucorum dierum cursu potuisset concilium Occidentalium episcoporum indicere, agere, et absolvere, ut nimirum hujus auctoritate legati muniti ex Urbe Orientem versus proficiscerentur? Dicat sodes Quesnellus an ipse in evolvendis et adornandis S. P. scriptis hoc argumentum praeviderit; et si praevidit, quomodo illud eripere cogitaverit? 16. Non illud quidem eripere possunt duo illa figmenta quae ad eludendos lectore subjecit, contendendo semel iterumque id factum fuisse a Romanis pontificibus, vel quando oecumenicum concilium sub papa 407 Coelestino erat agendum, vel quando Occidentalium legati", + "candidate_score": 0.654846, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_528_530", + "bdc_text": "Ac ut nequis ad id adhibitus liberae sententiae pronuntiatione fraudetur . Denique si secus fieret , huic negotio minime conducere , si enim iuxta propositam ab ipsis rationem esset peragendum colloquium , adversarii prius dictata quaedam sua suis proponere , ut eis assentiantur , urgere velint , tum futurum esse , ut prius sententia apud illos diceretur , quam pars altera audiretur : Ea re in religionis quidem negotio intolerabilius excogitari nihil posset .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_216", + "psc_text": "Nam imprimis duo ibi paucis petit. Praesidium videlicet contra factiosos calumniatores, qui insidias ei struxerant; deinde judicium, seu sententiam in fidei quaestione. Et quid aliud petere solent quotquot canonicam appellationem interponere consueverunt, nisi praesidium ad calumniantium insidias evertendas, et sententiam circa ea de quibus quaestio acta est? Etiam accedit Eutychen canonice latam in concilio sententiam recusasse, et recusationem publicis contestatoriis libellis confirmasse. Sed illa verba veram appellationem praeseferre clarius ostendunt alia quae laudatis immediate subdidit, quaeque Quesnellus prorsus annotare praetermisit. Et nullam deinceps permittere a factiosis contra me calumniam procedere, et non excuti, et eximi de numero orthodoxorum, etc. An non plenum integrumque ejus causae judicium ei reservari intendit ad quem scribit et provocat? 362 Quare inepte et insulse ludere Quesnellus mihi videtur, qui Lupum quasi lippum alloquens, ait: « Vides, mi Lupe, quod videre non vis; ut Eutyches ad religionis defensores confugiat, non ut judices appellet; ut obsecretur nullum", + "candidate_score": 0.654817, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_373", + "bdc_text": "Caesaris legatus , tolerabilius iudicans pontificis authoritatem prorsus dissimulari , quam illius legatum , coram se teste , aliqua ignominia affici , cum crederet nostros protestatione contra pontificem gravi usuros esse , omni studio laboravit ut ne privatum , sed ut commune partis utriusque responsum daretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_57", + "psc_text": "sollicitudinis pietatem. Quae exigebant ut subreptionibus locus non pateret: Sed prius de quibus eum (Eutychen videlicet) aestimat arguendum instrui nos oportet, ut possit de bene cognitis congrue judicari. Denique suam epistolam ad imperatorem claudit, dicendo post admonitionem Flaviano per pontificias litteras factam se sperare et credere omnia Flavianum ad nostram notitiam relaturum, ut in lucem ductis quae videbantur occulta, id quod evangelicae et apostolicae doctrinae convenit judicetur. Animadvertat, amabo, Quesnellus an Flavianus Leonem tamquam incompetentem judicem rejecerit? an contempserit admonitionem? an obscure saltem judicaverit non debuisse primitus cuncta R. pontifici reserare? vel non pertinere ad eumdem quod evangelicae et apostolicae doctrinae conveniebat judicare? vel quia labes illa intra Constantinopolitanae Ecclesiae limites se continebat, vel quia non apostolicae sedi, sed episcopis universis catholica veritas tota in solidum a Christo Domino credita erat, quam quisque pro virili defendere tenebatur; et caetera hujuscemodi, quae maximas nugas agendo congessit Quesnellus, ut, excepto primatus honore,", + "candidate_score": 0.654797, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_359_361", + "bdc_text": "Quanquam autem coactus tum quidem concilium differre reiicereque , et id propositum iisdem de causis mutare est , tamen id eo consilio distulit , ut tempus idoneum nactus , id quod coepisset , aliquando persequeretur . Et hactenus quidem occasio se nulla dedit , cum essent quaesitae multae . Nunc autem Carolus primogenitus Ecclesiae filius ad id concilium Pontificis exequendum ( ut fidus Sanctae Romanae Ecclesiae advocatus est ) cum hoc colloquium , tum illa mox deinde futura Ratisponae Comitia , velut viam aditumque ad generale Concilium instituisset , me ut hic vobiscum adessem iussit voluitque .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_45", + "psc_text": "genus, quare Flavianus Leonem interpellat, dicendo rem indigere impulsu et subsidio apostolicae sedis, ut cuncta statim ad tranquillitatem et pacem transferantur? Nisi quidem mea me fallat opinio, illius haereseos damnatio rata habita a Leone fuisset; et nisi excitatae turbae pontificia auctoritate compositae fuissent, numquam vera de Christi Domini incarnatione doctrina certo sufficienter Christi fidelibus innotuisset; nec contumaces atque rebelles acquievissent, nisi, cooperante Deo (ait Flavianus), per vestras sacras litteras. Denique solas litteras Leonis futuram generalem synodum, de qua rumor erat, prohibere potuisse, idem Flavianus non dissimulanter asseverat, dicendo: Prohibebitur vero et quae evulgatur futura esse synodus, ut ne totius orbis perturbentur Ecclesiae. Ex hac ergo hujus primae Flaviani epistolae appendice nos perspicue colligimus quidquid veteres Orientales episcopi de Romanorum pontificum auctoritate, tum in haeresibus profligandis, tum in conciliis firmandis et convocandis, tum denique in condemnatorum appellationibus suscipiendis senserint et judicaverint. Quibus omnibus etsi nimis audacter et quasi stolide praetextu episcopalis", + "candidate_score": 0.654709, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_585_587", + "bdc_text": "Ultima Decembris tum fuit . Interea Coloniensis Palatinusque legatus appellati eadem de re fuerunt . Verum ad has nostrorum legatorum doctorumque hominum querelas , altera Januarii praesides sic responderunt , ut primum in superiore sententia perstarent , deinde ut conditionem novam , eamque vel ad concordiam vel ad veritatis inquisitionem minime accomodatam inferrent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_976", + "psc_text": "ob quorumdam novas doctrinas, perperam in vulgus sparsas, liquido hic a S. Leone esse definitas, quis non videt? Illis namque non honoris titulo dumtaxat aliis episcopis praeesse datur, quibus caeteri episcopi parere tenentur; cum nemini jurisdictione privato parere teneamur, nec quidquam jure validum et ratum esse potest, cui protestationibus reclamationibus ipsi pontificii legati se opponant. Immo tanto magis evidentissime explicatur Romanos pontifices supra concilia generalia auctoritate pollere, quanto fortius, cum Anatolius, tum Chalcedonenses Patres adhaerere et insistere contendebant decreto alterius generalis synodi ante sexaginta annos conscripto, cui Orientales ipsi in Theodosii augusti senioris gratiam et magni Nectarii honorem fuerant suffragati pro Constantinopolitanae sedis honore, privilegiis et praerogativis adaugendis. Canonem porro hunc, tum etiam omni effectu caruisse, quia Leonis praedecessores illum haud approbarunt, nec pro firmitate obtinenda Constantinopolitani PP. ad apostolicam sedem illum transmiserunt, S. P. asseverat. Persuasioni enim tuae (scribit S. Leo) in nullo penitus suffragatur quorumdam episcoporum ante sexaginta", + "candidate_score": 0.654696, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_362", + "bdc_text": "Et quia is nunc dies adest , quo de salute publica , et de Ecclesiae dignitate summa , deque rebus maximis deliberatur , oro , ut cogitare velitis , quid vos conveniat facere per omniaque divina et humana iura obtestor , ut conciliationis rationem habeatis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_411", + "psc_text": "Leo aliam scribendi formulam adhibuisset, neque Flaviano umquam dixisset quod epistolarum perlator poterit enarrare quidquid est illud ad quod, adjuvante Domino, studio fidei et charitatis intendimus. Quis itaque credit opus fuisse Leoni studium impendere pro decernendo medio efficacissimoque remedio, ut mala quae tum in Ecclesia grassabantur penitus evelleret et aboleret, si canonibus statutum determinatumque jam fuisset appellationum negotia in oecumenicis conciliis esse finienda? An non verba illa, quidquid est illud quod, adjuvante Domino, intendimus, innuunt plenam fuisse Romano pontifici potestatem definiendi, deliberandi, praescribendi modum et ordinem, et remedium ipsum, quibus et fidei collabenti et charitati inter sacerdotes Orientis abruptae prospiceret? 12. Sed jam S. pontificem Leonem ab illis duabus causis, fidei scilicet et charitatis, adductum fuisse ut oecumenicam synodum, tamquam necessarium remedium adhibendum, ipse decerneret, Quesnellus perfecte intellexisset, si verba ad quae provocat, et quibus insistit, e sua sede non extraxisset, neglectis caeteris aliis quibus S. pontifex Theodosium imperatorem allocutus", + "candidate_score": 0.654668, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_139_141", + "bdc_text": "Data haec duodecimo Octobris cum esset , et reddenda sub primam colloquii diem fuisset , reddita vix tandem vigesima secunda est , viginti et duobus diebus per Praesides retenta , et serius , quam oportebat , partibus proposita . Itaque qua re se excusare volebant Praesides , eadem palam se in suspitionem iniectae morae vocabant . Granvella vero in sua ad adversarios epistola , primum quaerebatur , quod exclusus negotiis adesse rei tantae in tempore non potuisset , cum id maxime et celeritate itinerum , et summo confidendorum negotiorum studio conatus esset .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_36", + "psc_text": "innotescit. Oportet igitur inferre quempiam alium fuisse harum epistolarum latorem, qui, vel Eutychetis artibus, vel temporum vicissitudinibus, marisque tempestatibus praepeditus, diu in itinere cunctatus est, quemque S. pontifex cum alia epistola, 24 videlicet, Constantinopolim ad ipsum Flavianum remisit. Addimus voces illas, tam seras, non quamcumque cunctationem, sed longam temporis moram indicare, ob quam Leonis animus in admirationem rapiebatur, tamquam ob rem extra omnem ordinem constitutam et insuetam. Ad quae verba cum iterum et tertio sedulo animadverterem, et ex altera parte cognovissem Constantinopolitanam illam provincialem synodum de Eutychetis damnatione labente Novembris mense praecedentis anni absolutam fuisse, inferri posse arbitratus sum Flavianum statim in subsequenti decimo mense ejusdem anni, vel saltem in initio Januarii anni 449 immediate subsequentis, ad Leonem cum synodalibus Actis supra Eutychianum negotium scripsisse, minime exspectatis Leonis litteris, quas per honorabilem virum comitem Pansophium se accepisse affirmat. Quod si Quesnellus mihi objiciat Flavianum priori illa epistola quam in sua", + "candidate_score": 0.654643, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_522_524", + "bdc_text": "Hoc si reciperent nostri , fieri colloquium posse , valde se sperare . Ad haec nostri : Excusatione morae moram necti , et nunc denique post duos menses novam colloquii formam quaeri , neque Hagnoici instituti sententiam hanc esse , ut una ex parte sententia unica , de plurimorum tantum suffragio collecta parti alteri proponeretur , pauciorum si qua esset non proponeretur , sed reservaretur , ac seorsim Caesari exhiberetur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_500", + "psc_text": "Igitur Julius quasi rationem reddere volens de iis quae a se ipso gesta fuerant, eos hisce verbis compellat: Oportebat igitur vos, dilectissimi, huc accedere, et nequaquam tergiversari, ut res ad finem deducatur. Id enim ratio requirit . . . . Venissent enim, ut dixi, si de sua causa bene sperassent. Numquam enim Eusebiani R. P. denegarunt jus evocandi Orientalium Ecclesiarum episcopos, neque se exemptos praedicarunt ab illo obsequii debito quo totius Christiani orbis Ecclesiae sanctae apostolicae Romanae sedi obtemperare tenentur. 9. Launoius tamen se ab harum rerum serie perstrictum intelligens, sequens effugium excogitavit, dicendo: Neque Julii papae decreto, neque Romanae synodi sententia Athanasium suae sedi restitutum; sed Sardicensium judicio, quae synodus, Romana synodo longe numerosior, quidquid a Romana synodo gestum fuerat confirmat. Pessimum ratiocinium contra omnes juris et dialecticae regulas constructum. Judicandi enim jus cum decreti jam lati exsecutione confundere satagit, ut inde male inferat Romanorum PP. judicia parum nihilumve", + "candidate_score": 0.654639, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_524_526", + "bdc_text": "Excusatione morae moram necti , et nunc denique post duos menses novam colloquii formam quaeri , neque Hagnoici instituti sententiam hanc esse , ut una ex parte sententia unica , de plurimorum tantum suffragio collecta parti alteri proponeretur , pauciorum si qua esset non proponeretur , sed reservaretur , ac seorsim Caesari exhiberetur . Scire se , diffiniendum hic nihil esse , nec etiam postulare , ut suffragiorum pluralitate certetur : ac de Caesaris in hoc rescripto sententia satis constare .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_500", + "psc_text": "Igitur Julius quasi rationem reddere volens de iis quae a se ipso gesta fuerant, eos hisce verbis compellat: Oportebat igitur vos, dilectissimi, huc accedere, et nequaquam tergiversari, ut res ad finem deducatur. Id enim ratio requirit . . . . Venissent enim, ut dixi, si de sua causa bene sperassent. Numquam enim Eusebiani R. P. denegarunt jus evocandi Orientalium Ecclesiarum episcopos, neque se exemptos praedicarunt ab illo obsequii debito quo totius Christiani orbis Ecclesiae sanctae apostolicae Romanae sedi obtemperare tenentur. 9. Launoius tamen se ab harum rerum serie perstrictum intelligens, sequens effugium excogitavit, dicendo: Neque Julii papae decreto, neque Romanae synodi sententia Athanasium suae sedi restitutum; sed Sardicensium judicio, quae synodus, Romana synodo longe numerosior, quidquid a Romana synodo gestum fuerat confirmat. Pessimum ratiocinium contra omnes juris et dialecticae regulas constructum. Judicandi enim jus cum decreti jam lati exsecutione confundere satagit, ut inde male inferat Romanorum PP. judicia parum nihilumve", + "candidate_score": 0.654577, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_366_368", + "bdc_text": "Haec illius orationis summa fuit . Sed introducti legati Pontificii causa haec fuisse videtur . Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_943", + "psc_text": "conciliorum sanctionibus subesse fabulantur, uti etiam judicare voluit Quesnellus subdole ad marginem illius loci annotando: « Canonibus obnoxius pontifex Romanus, iisdem famulari debet in dispensationibus. » Non enim aut Romanorum pontificum universalis auctoritas 514 limitatur, neque ipsi Romani pontifices conciliis subesse dicuntur, si, in iis quae ad universale Ecclesiae regimen spectant, regulas sanctionum spiritu Dei instruente conditas custoditas volunt, et ut fideliter exsecutioni demandentur satagunt. Possunt tamen Romani pontifices in Ecclesia agere quod a generalibus conciliis facere cautum est. Immo possunt abolere, in irritum mittere, reformare, et tamquam nulla declarare synodorum statuta quae ecclesiasticis regulis repugnent, quaeque ad disciplinae ordinem et oeconomiam subvertendam ordinata sunt; quae sane nullum argumentum suppeditant eos conciliis generalibus subesse; sed potius concilia ipsa vim et auctoritatem a solis Romanis pontificibus obtinere. Et quidem cum canonum dispensatio, auctore ipso Leone, solo Romano pontifici credita sit, et ad hujus tendat reatum, si, posthabita universae Ecclesiae utilitate, apud", + "candidate_score": 0.654504, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_359_361", + "bdc_text": "Quanquam autem coactus tum quidem concilium differre reiicereque , et id propositum iisdem de causis mutare est , tamen id eo consilio distulit , ut tempus idoneum nactus , id quod coepisset , aliquando persequeretur . Et hactenus quidem occasio se nulla dedit , cum essent quaesitae multae . Nunc autem Carolus primogenitus Ecclesiae filius ad id concilium Pontificis exequendum ( ut fidus Sanctae Romanae Ecclesiae advocatus est ) cum hoc colloquium , tum illa mox deinde futura Ratisponae Comitia , velut viam aditumque ad generale Concilium instituisset , me ut hic vobiscum adessem iussit voluitque .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_647", + "psc_text": "Ex quo Leonis Magni pontificis mandato intelligimus Eusebium Dorylaei, Theodoretum Cyri, aliosque catholicos episcopos, qui violentiam passi fuerant, propriis sedibus esse restituendos; Domno vero Antiocheno, Dioscori et Eutychetis nutibus suffragatori, nullum jus superesse potuisse ut pristino honori et dignitati quibus exutus fuerat restitueretur. Profecto si hanc Leoninam praescriptionem Quesnellus attendisset, vix unam ex tantis quaestionibus excitasset, inquirondo cur, rescissis a Leone latrocinii Ephesini actis, non fuisset ei permissum ad Antiochenam sedem remeare, pro qua Maximus fuerat ordinatus; neque incassum tantopere laborasset ut contenderet actionem illam de Domno Antiocheno esse supposititiam. 6. Sed ad rem nostram iterum venire volentes, Leo Magnus ab incoepto non desistit studio. Nam discessurus Bonifacius presbyter ex urbe Roma, ut pontificii vicarii sive legati munere in synodo fungeretur, huic novas litteras Marciano augusto reddendas tradidit, in duo tantum capita distributas; quorum priori in imperatoris mentem praecedentem renovat petitionem, qua ad tranquilliora tempora, longe ab hostili metu, synodum", + "candidate_score": 0.654472, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_423_425", + "bdc_text": "Valde autem nova hac postulatione perculsi nostri fuerunt . Primum enim cum iis actorum copia qui non legati , postea etiam iis , qui quanquam legati , non tamen destinati ad colloquium essent , negaretur , iam denique diserte omnibus haec eripiebatur , ut quicquid actum foret , ad unum Caesaris legatum per praesides remittendum esset . Videbatur autem praeter actionis naturam esse , ut quid actum esset , hae partes cognoscere non possent , quae in actione ipsa versarentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_780", + "psc_text": "indixerunt, universorumque latrocinii Ephesini Actorum jusserunt per Constantinum fieri lectionem? In harum porro rerum circumstantiis, quis non videt minus circumspecte, et magis praecipitanter, quam prudenter judices egissent, si Theodoreto episcopo inter judices locum dare deliberassent? Prius enim ex tota Actorum lectione inquirendum erat, an Dioscorus saltem aliquem coloratum titulum habuisset, ad deponendum, degradandumve cum caeteris orthodoxis episcopis etiam Theodoretum. In qua quaestione is certe judicis partes secundum omnia jura agere non poterat, sed accusatoris dumtaxat. Si igitur tamquam verus episcopus, etiam ex judicum sententia in concilium fuit ingressus, non video qua ratione dici possit, Leonis decretum de restituendo in sua sede et honore episcopali Theodoreto non fuisse absolutum. Potissimum cum postea etiam admissus fuerit ad synodale suffragium et plenam omnium sanctissimorum episcoporum communionem. 7. Hactenus tamen enucleatae difficultates, ex aliorum scriptorum opinionibus derivatae, parum praesenti causae prodessent, nisi iterum nostra oratio ad Quesnellum se converteret. Non tantum ipse Theodoreti appellationem", + "candidate_score": 0.654461, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_378", + "bdc_text": "Post longam decertationem hoc denique legatus a nostris impetravit , ut legato Pontificis , ceu privato homini , omni pontificis mentione omissa , responderetur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_386", + "psc_text": "datum appellationis libellum, at vero ad quem appellatum sit prorsus non lego. Hinc occasionem arripit exagitandi Joannem David, qui scripsit perspicuum esse Romanum pontificem fuisse appellatum, cum necesse sit omnem appellationem alicui judici deferri. Cum igitur Flavianus libellum appellationis legatis dedit, in eis jurisdictionem agnovit recipiendae appellationis. Quod ipsis jus haudquaquam tamquam hominibus privatis convenire poterat; unde necesse est ut tamquam papae legatis libellum tradiderit, quia pontificem pro idoneo appellationis discutiendae judice agnovit. Eum ergo exagitat quod ita scripsisset recedendo a regulis jurisdicendi, ignoraveritque quod nemo nescit qui forum a limine salutavit. Subjicit deinde idem Quesnellus, secundum juris Romani formam, libellum appellationis dari ei ad quem appellatum est, qui litigatori decernat apostolos, id est litteras dimissorias. Atque tandem in medium profert Pauli exemplum a praeside Festo ad Caesarem appellantis: Non alteri (ait) quam ipsi praesidi vocem appellantis direxit. Jam vero Flavianus a Dioscoro ejusque infausta synodo appellans ad aliud concilium,", + "candidate_score": 0.654408, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_389_391", + "bdc_text": "Quanquam enim haec sententia pontificis Romani multis iam annis fuit , ut ne colloquium nobiscum iustum ullum haberetur , tamen quia id nostri semper urserunt , simulare saltem aliquem congressum adversariis necesse fuit . Itaque cum duae res ipsis propositae essent , altera , extra iactum dimicare , et hostem procul lacessere : altera , dilati interceptique colloquii causam in nos convertere :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_487", + "psc_text": "Romanus pontifex in eorum pravas opiniones descenderet, nefaria decreta ab ipsis condita confirmando et rata habendo. Hoc tamen novum studium pravamque ambitionem, tamquam contrariam Pauli apostoli sanctionibus, et Patrum doctrinis, potissimum refutat S. Julius papa, et novitatum auctores his verbis exagitat, quae mire in eos quadrant qui a conciliis ad concilia numerosiora appellationes dumtaxat fieri posse atque debere sibi confingunt: An ignari estis hanc consuetudinem esse, ut primum nobis scribatur, ut hinc quod justum est definiri possit? Quapropter si isthic hujusmodi suspicio in episcopum concepta erat, adhuc ad nostram Ecclesiam referri oportuit. Nunc autem nos, quos certiores minime fecerunt, postquam jam egerint quod libuit, suffragatores suae damnationis, cui non interfuimus, esse volunt. Non ita se habent Pauli ordinationes, non ita Patres docuerunt, sed fastus iste et novum studium est. Obsecratione tandem usus summus pontifex, contumaces Eusebianos audire hortatur: Quae (ait) accepimus a beato Petro apostolo, ea vobis significo, non scripturus", + "candidate_score": 0.654405, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_313_315", + "bdc_text": "De Ferdinando vero nunquam pugnasse , de substitutis autem ut colloquio interessent , minime debere mirum videri , quos et ob descriptionem actorum , et ob legationis munus verum omnium conscios fieri oportere . Iuramenti formam , qualiter notariis proponeretur , et qualiter utraque pars in eam convenisset , ita se recipere . Quod plures quam undecim in sua ordinatione status numerentur , nulla fraude factum esse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_835", + "psc_text": "Hierosolymorum et Maximi successoris Domni; in aliis vero postponi, et in nona actione reponi, vel in decima, ut modo exstat in Labbeana Conciliorum collectione; et credendum est tantorum discriminum causam notariorum arbitrio et oscitantiae esse adjudicandam. Ne autem vir doctus divinatione uti videretur, sapienter annotavit: quod episcopi cum ad synodos proficiscebantur, solebant notarios suos secum deducere, qui gesta synodalia notis exciperent; qua scilicet finita synodo, codicem Actorum singuli referrent in patriam. Hanc consuetudinem probat primo ex observationibus Henrici Valesii ad Evagrium. Verum nos illam magis confirmamus ex S. Leonis Magni epistolis, qui legatos missurus ad Ephesinam synodum secundam, Dulcitium notarium, cujus fidem satis perspectam habebat, suis legatis, Julio videlicet, Renato et Hilario sociavit, ut testatus est, cum in epistola 24 ad Flavianum, tum in altera 29 ad eamdem Ephesinam synodum. Sed Baluzius, hac observatione praetermissa, aliam retulit desumptam ex Chalcedonensi ipsa synodo, quam eruditis notis adornabat. In actione prima (ait)", + "candidate_score": 0.654383, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_359_361", + "bdc_text": "Quanquam autem coactus tum quidem concilium differre reiicereque , et id propositum iisdem de causis mutare est , tamen id eo consilio distulit , ut tempus idoneum nactus , id quod coepisset , aliquando persequeretur . Et hactenus quidem occasio se nulla dedit , cum essent quaesitae multae . Nunc autem Carolus primogenitus Ecclesiae filius ad id concilium Pontificis exequendum ( ut fidus Sanctae Romanae Ecclesiae advocatus est ) cum hoc colloquium , tum illa mox deinde futura Ratisponae Comitia , velut viam aditumque ad generale Concilium instituisset , me ut hic vobiscum adessem iussit voluitque .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_425", + "psc_text": "provocasse exploratum est. Quapropter hic grave, immo gravissimum, pondus haberet illud Joannis Davidis ratiocinium, quo ostendit Flavianum, non Mediolanensem, aut Aquileiensem, Ravennatensem, Arelatensem, Lugdunensem; sed Romanum episcopum solum, hujusque legatis reclamantibus, libellum appellationis tradidisse. Restat ergo ut Flaviani causa dumtaxat devolvi debuisset ad Occidentale concilium voluntate et decreto S. Leonis. Sed quid supremae auctoritati Romanorum pontificum derogat, si ipsi hoc vel illo ordine, modo, solemnitateve negotia discutere, examinare, expedire statuerint? An non possunt in suae sollicitudinis consortium accire aliquos et multos Occidentis episcopos, ipsisque seriem totam gerendarum rerum patefacere et exponere, horumque etiam suffragia adhibere, ut nihil judiciorum solemnitati deesse videatur, quam S. Leo indicare voluit ea scribendi formula: Leo, et sancta synodus, quae Romae convenit. 15. Gravioris tamen momenti est altera illa fallacia, quam idem Quesnellus subjecit, qua unice usus est ad Romanorum pontificum auctoritatem elevandam, et inter angustissimos limites restringendam. Quapropter eum rogare oportet undenam hauserit S. Leonis", + "candidate_score": 0.654267, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_139_141", + "bdc_text": "Data haec duodecimo Octobris cum esset , et reddenda sub primam colloquii diem fuisset , reddita vix tandem vigesima secunda est , viginti et duobus diebus per Praesides retenta , et serius , quam oportebat , partibus proposita . Itaque qua re se excusare volebant Praesides , eadem palam se in suspitionem iniectae morae vocabant . Granvella vero in sua ad adversarios epistola , primum quaerebatur , quod exclusus negotiis adesse rei tantae in tempore non potuisset , cum id maxime et celeritate itinerum , et summo confidendorum negotiorum studio conatus esset .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_41", + "psc_text": "faceret mentionem, nisi, redeunte comite Pansophio, easdem litteras cum exemplaribus Actorum iterasset. Utrumque autem iterasse Flavianum, prodit Leonis epistola trigesima secunda, quae data est kal. Julii ejusdem anni. Cujus quippe epistolae initium cum istud sit: Litteras tuae dilectionibus accepi, cum gestis quae apud vos de fidei quaestione confecta sunt, facile in eam veni opinionem, tum dumtaxat Leoni redditam fuisse eam epistolam cum omnibus suis partibus, et nova appendice, prout in Quesnelliana editione primum obtinet locum. Et quidem id nobis indicatum est ex illius epistolae textu. Nam Leo pontifex, admonito Flaviano de recentioribus receptis litteris et synodalibus gestis, nullam amplius facit mentionem de Eutychete, hujus erroribus et appellatione ad apostolicam sedem, de quibus rebus in praecedentibus litteris sufficienter disseruerat; sed dumtaxat novae illius appendici iteratae epistolae occurrit dicendo: Quamvis evidenter appareat rem de qua agitur nequaquam synodali indigere tractatu; tamen, frater charissime, subsecutos esse significo, quos in hac parte placuit destinare.", + "candidate_score": 0.654218, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_652_654", + "bdc_text": "Sed quum priore loco diximus , colloquium ipsos fugisse , ex eo manifestum est , quia penes ipsos quolibet momento rem incipere fuit , penes nos nunquam fuit . Cumque id nos iam inde a principio urgentissime semper postularemus , id ab ipsis extorquere nunquam potuimus . Deinde arbitros ipsi quidem ex sententia et factionis suae omnes , uno Palatini legato excepto , nos contra omnes aversos nobis habeamus .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_335", + "psc_text": "Eusebium ab omni sacerdotali et episcopali dignitate esse judicamus alienos. Ne denique videretur se totius causae arbitrum constituisse, quasi ad episcopos qui ad synodum convenerant conversus, eos ita compellat: Confiteatur vero unusquisque religiosissimorum episcoporum suam propriam voluntatem, manifestam hanc faciant sub fide monimentorum. At quorsum ita episcopos alloquitur, cum quadraginta duobus loqui vetitum fuit? Quando qui pii, legitimi, atque sanctissimi erant judices, jure suffragii et interloquendi privantur, et falsis quaesitis coloribus calumniantur, persequuntur, quin eorum contestationibus locus praebeatur? Et denique quomodo poterant eorum voluntatem patefacere, praesente carnifice Barsuma et militibus, qui cum caeteris, fustibus et gladiis eos puras chartas subscribere cogebant? Exstant enim, notat Baronius, nonaginta sex episcoporum subscriptiones, magna cum ignominia postmodum recitatae in concilio Chalcedonensi, cum causati sunt vim illatam, dum catenae expositae essent, et parati milites, ut si quis reluctaretur, vinctus catenis in exsilium duceretur. 19. Flavianus tandem aegre ferens in tali latrocinio fidei causam ad exitium", + "candidate_score": 0.654162, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_206_208", + "bdc_text": "Videri frustra fieri , ut quisquam de magnis Imperii incommodis hoc tempore et loco quereretur , ubi de causis et remedio malorum inveniendo instituta esset deliberatio . Huc legatum Caesaris , huc Principes , huc ex omnibus nationibus sapientes homines venisse , non ut mutuis se querelis et iurgationibus vexarent , sed ut quae res orbem Christianum turbaret , lucide iam aliquando intelligerent . Itaque tum appariturum esse , quis causam querelae iustae praeberet ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_198", + "psc_text": "hunc libellum tibi porrigimus cum multis obsecrationibus, ut, Dei metu in animo servato, qui imperium augustissimi et pientissimi imperatoris Constantini tuetur, cognitionem causarum nostrarum imperatori reserves. Aequum est enim, te ab imperatore missum negotium hoc integrum retinere. Nemo est qui negare audeat hocce contestatorium libellum in se continere omnem vim et energiam quam in quatuor libellorum generibus sparsam atque divisam esse Quesnellus comminiscitur. An non in eo conqueruntur Athanasius et episcopi Aegyptii falsitatibus et criminum consarcinatione ab hostium calumniis esse appetitos, ob insidias Eusebii, Narcisi et aliorum? Nonne testati sunt solemni protestatione in ea synodo catholicae Ecclesiae insidias fuisse molitas, sub praetextu falsorum criminum ipsis objectorum, de quibus inquisitionem facere confingebant? Nonne tandem obsecrationibus petebant ut, Dei metu servato, causarum cognitio imperatori Constantino reservata esset? Agebatur enim de criminibus falsis, quae si vera fuissent, jam et civilem rerum administrationem, et imperiale regimen, offendissent. Et propterea nihil mirum si in iis", + "candidate_score": 0.654099, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_194_196", + "bdc_text": "ita fit , ut abbas unus in dicenda in Imperii consultationibus sententia plus possit quam urbes omnes . Olim autem secus res habebat , parique omnium ordinum libertate et iure sententiae dicebantur . Ortus autem novus hic mos ex eo est , quia cum ad publica consilia principes necessario semper venirent , urbes autem , quia causa aut non magna , aut non valde ad se attinens videretur , saepe non venirent , factum est , illorum suffragia ut necessaria , horum ut non necessaria viderentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_349", + "psc_text": "de Marca aliquod jus indicare debuisset, quod naturae legibus divinisque institutis cohaereret. Non enim sufficit aequitati et concordiae, pacisque studio inhaerere, quae sacerdotium inter et imperium procuranda sunt, si in alterutrius praejudicium multa mala suboriantur. Alias semper in dubio versabimur an priorum 390 temporum generalia concilia, auctoritate imperatorum sola vel apostolicae sedis simul indicta fuerint. Et rursus ultro dato quod Romani pontifices, imperatorum arbitriis non valentes resistere, synodorum indictioni acquieverint, an scrupulus remaneat principes jure vel injuria synodos indixerint, atque in iis indicendis propriae auctoritatis limites excesserint. Si ad primam Nicaenam synodum animum convertamus, hanc utique Constantinum imperatorem indixisse intelligimus, sed ex sacerdotum sententia. Et quoniam tot praesulum coitio sine imperiali consensu, auxilio atque praesidio nec fieri nec sustentari poterat, idcirco ad praepediendos tumultus, et ad faciendam episcopis liberam potestatem, ut, episcopalibus eorum sedibus ad tempus relictis, praestituto tempore concilio adessent, litteras ad eosdem dedit, ut itineri se committerent. Quo", + "candidate_score": 0.654087, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_373", + "bdc_text": "Caesaris legatus , tolerabilius iudicans pontificis authoritatem prorsus dissimulari , quam illius legatum , coram se teste , aliqua ignominia affici , cum crederet nostros protestatione contra pontificem gravi usuros esse , omni studio laboravit ut ne privatum , sed ut commune partis utriusque responsum daretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_74", + "psc_text": "opem praesidiumque exhibuerit atque tulerit. Postremum affirmare Quesnellum oportuit, ne paululum etiam leviter a praecedenti disserendi methodo abscederet. Nam postquam contra Baronium dixerat Flavianum coram Leone non se stitisse tamquam actorem, sed judicem; non damnandum traduxisse Eutychen, sed a se damnatum produxisse; nec novum a Leone judicium petiisse, sed latam a se sententiam cura pontificis Romani collegis Occidentalibus notam fieri postulasse, ut omnes communi fidei causa, communibusque curis, communi opera et sollicitudine allaborarent, subjicit in sequenti capite: « Acceptis litteris Flaviani, Leo opem operamque suam adversus Eutychen pollicetur; perque illustrem virum Rhodanum epistolam mittit. . . . . quam et secuta est alia ad Theodosium, in qua Nicaenae fidei se inhaerere profitetur, Nestorii et Eutychis dogmata condemnat, atque etiam postulat synodum intra Italiam congregari. » 6. Cum itaque duo ibidem a Quesnello proponantur, et pro disserendi libidine resolvantur, nostrum erit in praesentiarum unum ab altero secernere, ac de utroque verba", + "candidate_score": 0.654041, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_159_161", + "bdc_text": "Ferdinandi regis legatos , si adhibeantur , caeteri quidem omnes nihil se repugnare dicere , salva modo lege colloquii Hagnoae proposita , eademque nostris libertate permissa , quos ipsos quoque spectatum huc ad futuros verisimile esset . Saxones vero , regem se Ferdinandum legitime electum non agnoscere , testabantur . Ad haec partium responsa paucis Praesides moderatum utriusque partis ingressum laudabant , magnam sibi spem affulsisse ostendebant , si caetera eodem deinde modo fierent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_335", + "psc_text": "Eusebium ab omni sacerdotali et episcopali dignitate esse judicamus alienos. Ne denique videretur se totius causae arbitrum constituisse, quasi ad episcopos qui ad synodum convenerant conversus, eos ita compellat: Confiteatur vero unusquisque religiosissimorum episcoporum suam propriam voluntatem, manifestam hanc faciant sub fide monimentorum. At quorsum ita episcopos alloquitur, cum quadraginta duobus loqui vetitum fuit? Quando qui pii, legitimi, atque sanctissimi erant judices, jure suffragii et interloquendi privantur, et falsis quaesitis coloribus calumniantur, persequuntur, quin eorum contestationibus locus praebeatur? Et denique quomodo poterant eorum voluntatem patefacere, praesente carnifice Barsuma et militibus, qui cum caeteris, fustibus et gladiis eos puras chartas subscribere cogebant? Exstant enim, notat Baronius, nonaginta sex episcoporum subscriptiones, magna cum ignominia postmodum recitatae in concilio Chalcedonensi, cum causati sunt vim illatam, dum catenae expositae essent, et parati milites, ut si quis reluctaretur, vinctus catenis in exsilium duceretur. 19. Flavianus tandem aegre ferens in tali latrocinio fidei causam ad exitium", + "candidate_score": 0.653855, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_368", + "bdc_text": "Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_485", + "psc_text": "Romanorum pontificum juribus et praerogativis quam judicaverint de Christi Domini divinitate et divini Verbi cum Patre consubstantialitate. Haec autem de Christo Domino negare minime veritos esse, omnibus exploratum est. Igitur si Eusebiani nulla alia ducebantur lege quam solius arbitrii, non mirum quod nullo ecclesiastico praecepto obtemperare voluerint, et, ut suam pervicacem contumaciam specioso aliquo colore tuerentur; canones confingebant, quibus cautum esset unius synodi judicia alterius synodi cognitione et decretis non posse dissolvi. Sed quale effigium commentiebantur? Ipsi in primis plures synodos coegerant ad Nicaena statuta abolenda. Deinde quando a summo pontifice Julio Romam vocati fuerunt ad causam dicendam, judicis incompetentiam (ut aiunt) non allegarunt. Citationem seu vocationem non impugnarunt. Moram dumtaxat adhibuerunt, et ad tergiversationes varias recurrentes, cum diutius pontifex eorum adventum exspectare non posset, et clam arrepta fuga ab eorum legatis, qui synodorum Tyrii ac Mareoticae Acta inconsulte inter pontificias 419 manus reliquerunt, rerum omnium veritate perspicue cognita, in", + "candidate_score": 0.653547, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_424", + "bdc_text": "Primum enim cum iis actorum copia qui non legati , postea etiam iis , qui quanquam legati , non tamen destinati ad colloquium essent , negaretur , iam denique diserte omnibus haec eripiebatur , ut quicquid actum foret , ad unum Caesaris legatum per praesides remittendum esset .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_386", + "psc_text": "datum appellationis libellum, at vero ad quem appellatum sit prorsus non lego. Hinc occasionem arripit exagitandi Joannem David, qui scripsit perspicuum esse Romanum pontificem fuisse appellatum, cum necesse sit omnem appellationem alicui judici deferri. Cum igitur Flavianus libellum appellationis legatis dedit, in eis jurisdictionem agnovit recipiendae appellationis. Quod ipsis jus haudquaquam tamquam hominibus privatis convenire poterat; unde necesse est ut tamquam papae legatis libellum tradiderit, quia pontificem pro idoneo appellationis discutiendae judice agnovit. Eum ergo exagitat quod ita scripsisset recedendo a regulis jurisdicendi, ignoraveritque quod nemo nescit qui forum a limine salutavit. Subjicit deinde idem Quesnellus, secundum juris Romani formam, libellum appellationis dari ei ad quem appellatum est, qui litigatori decernat apostolos, id est litteras dimissorias. Atque tandem in medium profert Pauli exemplum a praeside Festo ad Caesarem appellantis: Non alteri (ait) quam ipsi praesidi vocem appellantis direxit. Jam vero Flavianus a Dioscoro ejusque infausta synodo appellans ad aliud concilium,", + "candidate_score": 0.65354, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_232", + "bdc_text": "Quonam enim pacto hi episcopi , quorum unus episcopatum unum maximum , alter maximos duos , tertius tres maximos , et inter eos archiepiscopatus duos , omnia haec contra omne divinum et humanum ius tenent , quique nullum in vita munus episcopi unquam obeunt , de iis hominibus aut arbitrari aeque , aut arbitros in eorum causa audienda aequos constituere possent , qui totum hoc tyrannidis in Ecclesia genus ceu blasphemum et impium ex professo execrantur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_65", + "psc_text": "jurisdictionis discretio dabatur: atque cum omnes ad apostolatum munus essent electi, unus vero solus caeteris praeeminebat. Quoniam (ait) et inter beatissimos apostolos in similitudine honoris fuit quaedam discretio potestatis. Et cum omnium par esset electio, uni tamen datum est, ut caeteris praeemineret. Auditne Quesnellus? Similes in characteris et dignitatis honore quem gradus non admittere satis est exploratum; dispares vero in potestatis praerogativa, quia unus caeteris debet praesidere: Qua ergo ratione, vel quibus Leonis verbis ductus, jurium aequalitatem inter episcopos jactare potuit Quesnellus? Non enim in jurisdictione exercenda, vel in judiciis ferendis omnes episcopi omnia sibi vindicare possunt. Cum, auctore eodem Leone, divina aeque ac ecclesiastica dispositione factum sit ut singuli in singulis provinciis essent quorum inter fratres prima haberetur sententia; et rursus quidam in majoribus urbibus constituti sollicitudinem susciperent ampliorem, per quos ad unam Petri sedem universalis Ecclesiae cura conflueret, et nihil usquam a suo capite dissideret. Si itaque toto", + "candidate_score": 0.653451, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_587_589", + "bdc_text": "Verum ad has nostrorum legatorum doctorumque hominum querelas , altera Januarii praesides sic responderunt , ut primum in superiore sententia perstarent , deinde ut conditionem novam , eamque vel ad concordiam vel ad veritatis inquisitionem minime accomodatam inferrent . Volebant enim , ut ne acta per singula , sed summis tantum capitibus , in quibus partes aut convenissent , aut dissensissent , annotarentur . Haec summa tum sententiae Praesidum fuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_469", + "psc_text": "divina institutione ad unam Petri sedem universalis Ecclesiae cura confluere debebat? Nugae, merae nugae. Aliter enim ratiocinatus est S. Leo, ut membra suo capiti sine ullo prorsus dissidio adhaererent. Et propterea mirum non est si titulo ecclesiastici primatus sibi concessi, etiam independenter a quacumque synodo, rerum agendarum in synodis etiam oecumenicis regulas inviolabiliter observandas praescripsit, horum auctoritatem in judiciis ferendis inter arctos limites restrinxit, et tandem sibi reservavit examinare atque perpendere an quorumdam in graviora crimina lapsorum satisfactio et poenitentia veniam et reconciliationem mereretur. Aliud adhuc gravius restat, quo perstringatur Quesnellus, et cum eo caeteri in superioribus indicati. Nimirum cautum voluisse S. pontificem ne episcopi etiam in celebri Chalcedonensi concilio convenientes quibusdam jam communione privatis indulgentiam concederent; vetuitque Anatolio et caeteris Constantinopolitanae Ecclesiae presbyteris, vel episcopis, ne eorum nomina ad altare recitare auderent, priusquam ipsa apostolica sedes quid esset faciendum statueret. Ut (ait), pertractata qualitate causarum, nostra quid debeat observari", + "candidate_score": 0.653432, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_370_372", + "bdc_text": "Neque consilium hoc illos fefellit . Nam quia non venisse se pontificis , sed Caesaris nomine professus est , recta a nostris protestatione ut pontificis legatus exclusus non fuit . Sed longa post hanc orationem deliberatio et partium inter se , et seorsim , et partium cum legato Caesaris fuit , qui dum pontificis legato respondendum esset , quaereretur , intercessit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_229", + "psc_text": "consensum Romanae civitatis episcopi causas fidei audire non possumus. Videat Quesnellus! Solus B. Petrus, qui in propria sede vivit et praesidet, praestat quaerentibus fidei veritatem. Nec quisquam alius episcopus proprio jure extra consensum Romani episcopi causas fidei audire potest. Solida necne vel infirma sint quae hactenus in tribus hisce de Eutychis appellatione capitibus conscripsimus, solus lector qui nullo partium studio ducatur sincere poterit judicare. Unum tandem pro coronide addendum censuimus, videlicet, quod in propugnandis legitimis apostolicae sedis juribus, et vindicandis Baronii et Christiani Lupi sententiis, nostris non indulsimus conjecturis. Ea dumtaxat in medium proponere in votis habuimus, quae ex veteribus monumentis hauriri possunt, quibus insistere plurimum semper allaboravimus. 365 CAPUT VII. De Ephesina synodo Eutychianae haereseos causa coacta. S. Leonis apud imperatorem agendi ratio pro concilio in Italia cogendo. Cujus S. P. studium a suspicionibus et notis criticis Quesnelli vindicatur. Synodo Ephesinae praefuit Dioscorus Alexandrinus episcopus de mandato imperatoris Theodosii", + "candidate_score": 0.653419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_102_104", + "bdc_text": "Tertia de votis monasticis et cultu electitio . Quarta de primatu papae et potestate Ecclesiae : quae quidem quaestiones has habebat :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_975", + "psc_text": "querimoniam repulit respondendo: In quo quidem multum illos mihi haec scribendo commendas; sed temetipsum, quod eis parere nolueris, dum illicita moliris, accusas, superflue non concedenda et insalubriter tibi contraria concupiscens. quae nullum umquam nostrum poterunt obtinere consensum. 2. Jam vero his paululum insistere mihi opus est, ut vetustam illorum temporum doctrinam assequamur, atque intelligamus an pontificiis legatis primus dumtaxat honoris locus in generalibus synodis concederetur, vel jurisdictionis; et an synodis jure aliquid liceat statuere, reclamantibus protestantibusque Romanorum pontificum legatis; et denique an generalis ipsa synodus supra Romanum pontificem polleat potestate. At tres istas quaestiones, quae aliquando theologorum ingenia torquere consueverunt, ob quorumdam novas doctrinas, perperam in vulgus sparsas, liquido hic a S. Leone esse definitas, quis non videt? Illis namque non honoris titulo dumtaxat aliis episcopis praeesse datur, quibus caeteri episcopi parere tenentur; cum nemini jurisdictione privato parere teneamur, nec quidquam jure validum et ratum esse potest, cui protestationibus reclamationibus", + "candidate_score": 0.653416, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_424_426", + "bdc_text": "Primum enim cum iis actorum copia qui non legati , postea etiam iis , qui quanquam legati , non tamen destinati ad colloquium essent , negaretur , iam denique diserte omnibus haec eripiebatur , ut quicquid actum foret , ad unum Caesaris legatum per praesides remittendum esset . Videbatur autem praeter actionis naturam esse , ut quid actum esset , hae partes cognoscere non possent , quae in actione ipsa versarentur . Nam ut autographa actorum ad Caesarem pervenirent , valde nostri cupiebant sperabantque recte iis informatum , aliquando de doctrina nostra melius sensurum esse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1054", + "psc_text": "haeresi prae manibus habuisset synodorum gesta, et SS. Patrum epistolas, ut ipse in praefatione hujus opusculi asseverat, tamen non omnem diligentiam servavit; et in causa de qua agimus potius animo intendebat referre gravissimum illud Alexandrinorum schisma, quam indicare apostolicae Romanae sedis studium et gravissimos conatus ut illud comprimeret et repararet. 11. Caeterum Liberatum minime latere poterant quae S. Leo fecerat, ante et post Proterii mortem, pro eludendis Alexandrinorum nefariis artibus, horumque Ecclesiam ad perfectam tranquillitatem et pacem inducendam. Acceptis namque a Proterio epistolis suae ordinationis indicibus ad eumdem rescribere haud distulit, et orsus a gratulationis officiis, ait: Laetificaverunt me litterae dilectionis tuae, quas frater et coepiscopus noster Nestorius (Beda habet Nectarius) pio adoptavit affectu. Oportebat enim ut ab Alexandrinae Ecclesiae praesule talia scripta ad sedem apostolicam mitterentur, quae ostenderent magisterio beatissimi Petri apostoli hoc ab initio per beatum Marcum ejus discipulum didicisse: Aegyptios, quod constat credidisse Romanos. Multis deinde eadem", + "candidate_score": 0.653361, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_488", + "bdc_text": "Sed ad hanc tam impiam postulationem praeclare legatus , principem Palatinum Theologum hunc ideo misisse , quia virum esse bonum iudicasset :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_175", + "psc_text": "misso hac de causa Luciano episcopo tamquam legato, qui omnia exponeret, et famulatum serviendo exhiberet, qui erat vir perfectus, et ipsis imperatoribus antea charus, quem prius Leo ipse ad synodum miserat. Obsecramusque ut congruentem responsionem unaquaeque propositio accipiat, cum vobis omnia Deo dilectissimus episcopus Lucianus exponat, qui et ipse praesens sanctae synodo, et prudenter quae poterat proferens pro studio nostrae fidei, electus est a nobis ut famulatui erga vos feliciter inserviret, vir perfectus existens, et augustissimis et Christianissimis nostris imperatoribus jam antea charus, quem vestra bonitate fruentem gaudentemque ad nos mittere dignati estis. 11. Et ne quis dubitare possit haec omnia novam Quesnelli doctrinam fallaciamque haud evertere, animadvertat, quaeso, cur quove sensu haec simul stare queant? Negat Quesnellus Flavianum misisse ad S. Leonem sui concilii contra Eutychen sententiam, ut comprobaretur; aut evanesceret, si reprobaretur: « negat misisse ad eum Actorum seriem, ut necessariae relationis debitum persolveret; contendit decretoriam fuisse concilii", + "candidate_score": 0.653355, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_445_447", + "bdc_text": "Nostri postridie tametsi praeiudicium horum Comitiorum sibi periculo esse , et quicquid hic fieret , proximis in Comitiis , ceu pro transacto habitum iri , viderent , tum quanquam Caesaris mandatum astipulari sibi intelligerent , quod notarios colloquio praeficere se ideo testatur , ut partes habeant , in quo acta probe perpendant : tamen antequam vellent colloquium institutum remorari , conditiones has se accipere , et actorum nuda copia sine autographis contentos fore respondebant , modo ab utriusque partis notariis eam repetere liceret . Novos deinde substitutos crearunt , ac postremum ut sine mora ad colloquium veniretur , postularunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_914", + "psc_text": "Patres rogarunt ut aliquid constituere dignarentur. Judices sibi cavere consuluerunt a dicenda sententia, et affirmarunt causam ad synodum pertinere, atque nulla interposita mora abscesserunt, eosdemque apostolicae sedis legati secuti sunt. Nihilominus tamen PP. superstites, qui tum aderant, varios canones ediderunt; 30, ut habent Graeci codices, quos Gentianus Herveto interpretatus est, ut 508 in Labbei collectione apparet; Latini autem 28, ex quibus postremus est de Constantinopolitana sede in quo renovatum et confirmatum fuit quod sub Theodosio seniore, Nectarii tempore, in oecumenico concilio de ejus patriarchatu fuerat statutum. Quod cum legati pontificii cognovissent, sequenti die, hoc est kalendis Novembris, irritos reddere volentes injustos Anatolii conatus, petierunt, ut ait Liberatus diaconus, ut rursus convenirent cum judicibus ad concilium. Quibus requirentibus a concilio quid pridie fuerit ordinatum, lectis gestis, cognoverunt. Jussum itaque est decretum pridie illius diei sancitum legi; post cujus lectionem, illi adjacens subscriptio episcoporum recitata est, primoque loco positus Anatolius. Jure apostolicae", + "candidate_score": 0.653262, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_136_138", + "bdc_text": "Duas deinde epistolas , unam Caesaris , inscriptam utrique , alteram legati Granvellae , parti tantum alteri inscriptam , adhibuerunt . Iis epistolis excusare moram conabantur . In Caesaris epistola ostendebatur , Granvellam ad haec comitia destinatum , negotiis subitis impeditum esse , Caesarem orare , ut si ille in tempore non adesset , res tanta ne differreretur , nec sumptus frustra fierent , sed colloquio praefecti praesides pergerent , et illum ne expectarent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_36", + "psc_text": "innotescit. Oportet igitur inferre quempiam alium fuisse harum epistolarum latorem, qui, vel Eutychetis artibus, vel temporum vicissitudinibus, marisque tempestatibus praepeditus, diu in itinere cunctatus est, quemque S. pontifex cum alia epistola, 24 videlicet, Constantinopolim ad ipsum Flavianum remisit. Addimus voces illas, tam seras, non quamcumque cunctationem, sed longam temporis moram indicare, ob quam Leonis animus in admirationem rapiebatur, tamquam ob rem extra omnem ordinem constitutam et insuetam. Ad quae verba cum iterum et tertio sedulo animadverterem, et ex altera parte cognovissem Constantinopolitanam illam provincialem synodum de Eutychetis damnatione labente Novembris mense praecedentis anni absolutam fuisse, inferri posse arbitratus sum Flavianum statim in subsequenti decimo mense ejusdem anni, vel saltem in initio Januarii anni 449 immediate subsequentis, ad Leonem cum synodalibus Actis supra Eutychianum negotium scripsisse, minime exspectatis Leonis litteris, quas per honorabilem virum comitem Pansophium se accepisse affirmat. Quod si Quesnellus mihi objiciat Flavianum priori illa epistola quam in sua", + "candidate_score": 0.653015, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_585_587", + "bdc_text": "Ultima Decembris tum fuit . Interea Coloniensis Palatinusque legatus appellati eadem de re fuerunt . Verum ad has nostrorum legatorum doctorumque hominum querelas , altera Januarii praesides sic responderunt , ut primum in superiore sententia perstarent , deinde ut conditionem novam , eamque vel ad concordiam vel ad veritatis inquisitionem minime accomodatam inferrent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_803", + "psc_text": "bonitatis dispensante, perventum est. Non me tamen latet vel Quesnellum veterum editorum nonnullas lectiones ab hujus epistolae textu expunxisse, novas subsidio, ait ipse, suorum codd. induxisse, vel ad calcem secundi tomi varias annotationes pro suo arbitrio conscripsisse; ut videlicet quod maxime habebat in votis lectoribus suaderet. O utinam qui novam judiciorum formam in Ecclesiam inducere laborant, ut apostolicae sedis auctoritatem dejiciant, oculos conjicerent in hujus epistolae capite; atque, omni submota violenta interpretatione, discrimen illud intelligerent quod S. Leo intercedere indicavit inter canonicum judicium atque consensum, inter jura quae primae sedi conveniunt et ea quae de episcopis 486 in synodi coalescentibus praedicantur! Non enim tot tantasque gravissimas excitassent quaestiones erroneas et schismati affines, in quibus episcoporum auctoritatem ultra debitos fines conantur extendere, ut Romanorum pontificum jurisdictionem inter nimis arctos limites restringant. Verumtamen adversariorum conatus magis rerum veritati prosunt, quam obesse possint, cum, eodem Leone auctore, Ipsa veritas, et clarius renitescit, et", + "candidate_score": 0.65298, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_373", + "bdc_text": "Caesaris legatus , tolerabilius iudicans pontificis authoritatem prorsus dissimulari , quam illius legatum , coram se teste , aliqua ignominia affici , cum crederet nostros protestatione contra pontificem gravi usuros esse , omni studio laboravit ut ne privatum , sed ut commune partis utriusque responsum daretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_807", + "psc_text": "cum fiducia adversitatis vincendae, ne quod per se probatur reprobum, silentii praejudicio videatur oppressum. 11. Incassum itaque laborasse Quesnellum mihi visum est, in sua de Theodoreto dissertatione, alias et alias quaestiones parum ad sibi praefixum scopum pertinentes proponendo, cum eas quisque ex solis Leonis dictis hujusque agendi oeconomia facillime solvere potuisset. Potissimum cum irrationabiliter etiam provocaverit ad Gelasii papae testimonium, quod saltem integrum debuisset objicere, ut sine novo studio lector intelligeret quo sensu pontifex fuit locutus. Gelasius itaque nihil prorsus affirmavit quod praecedentibus nostris dictis repugnet. Immo si ejus perpendamus verba Quesnellianum systema prorsus in exitium ibit. Vidimus enim in praecedentibus exercitationibus pontificem ad Dardaniae episcopos scribentem demonstrare voluisse Acacium solius apostolicae sedis judicio jure damnatum. Quare in suae epistolae exordiis exagitat qui arbitrabantur injuria Acacium damnatum, quod non speciali synodo videretur fuisse dejectum. Et adductis eorum haereticorum exemplis quibus innotescit aliquos haeretica labe pollutos in synodis fuisse damnatos, non", + "candidate_score": 0.652887, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_136_138", + "bdc_text": "Duas deinde epistolas , unam Caesaris , inscriptam utrique , alteram legati Granvellae , parti tantum alteri inscriptam , adhibuerunt . Iis epistolis excusare moram conabantur . In Caesaris epistola ostendebatur , Granvellam ad haec comitia destinatum , negotiis subitis impeditum esse , Caesarem orare , ut si ille in tempore non adesset , res tanta ne differreretur , nec sumptus frustra fierent , sed colloquio praefecti praesides pergerent , et illum ne expectarent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_242", + "psc_text": "denique testatur haudquaquam pati Eutychis obstinationem, et sanctum episcopum tantis gravissimis perturbationibus vexari. Si ergo die tertia iduum Maiarum jam praeteritarum litteras Ephesini concilii indices a Theodosio recepisset, haec omnia cohaerere non possent; et Leo ipse non tantum simulationem adhibuisset, sed mendaciis uteretur, quibus deceptus Flavianus, praestolabatur Romani pontificis praesidium, quod eidem hisce litteris pollicebatur. 4. Restat ergo errorem irrepsisse in alterutram earum epistolarum, et loco iduum Maiarum, Juniarum legendum sit in epistola illa quam scripsit ad Pulcheriam. Conjecturae robur tribuunt verba quae sequuntur, videlicet: Major pars reliqui sit temporis absumenda ut profectio sacerdotum qui negotio sufficiant valeat ordinari. Infirma enim Leonis querimonia videretur, si a die acceptarum litterarum, quibus Ephesina synodus indicebatur, adhuc fere tres integri menses decurrere debuissent, cum concilium nisi kalendis Augusti, aut ejusdem mensis idibus esset inchoandum. Quis enim affirmabit reliquam trium horum mensium partem 368 non fuisse sufficientem ut ex Italia episcopi Ephesum proficiscerentur? Maxime", + "candidate_score": 0.652825, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_599_601", + "bdc_text": "Huic nostrorum orationi , quae habita quinto Januarii fuit , vix undecima post Januarii die Praesides responderunt . Igitur cum iam in vicino Caesar esse , et dies Ratisponenses instare , et proelium si iniretur subito dirimendum esse videretur , praesides adesse nostros postridie et legati Caesaris mentem cognoscere , iusserunt . Eorum sententia ad nostram recusationem data talis fuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_500", + "psc_text": "Igitur Julius quasi rationem reddere volens de iis quae a se ipso gesta fuerant, eos hisce verbis compellat: Oportebat igitur vos, dilectissimi, huc accedere, et nequaquam tergiversari, ut res ad finem deducatur. Id enim ratio requirit . . . . Venissent enim, ut dixi, si de sua causa bene sperassent. Numquam enim Eusebiani R. P. denegarunt jus evocandi Orientalium Ecclesiarum episcopos, neque se exemptos praedicarunt ab illo obsequii debito quo totius Christiani orbis Ecclesiae sanctae apostolicae Romanae sedi obtemperare tenentur. 9. Launoius tamen se ab harum rerum serie perstrictum intelligens, sequens effugium excogitavit, dicendo: Neque Julii papae decreto, neque Romanae synodi sententia Athanasium suae sedi restitutum; sed Sardicensium judicio, quae synodus, Romana synodo longe numerosior, quidquid a Romana synodo gestum fuerat confirmat. Pessimum ratiocinium contra omnes juris et dialecticae regulas constructum. Judicandi enim jus cum decreti jam lati exsecutione confundere satagit, ut inde male inferat Romanorum PP. judicia parum nihilumve", + "candidate_score": 0.652679, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_585_587", + "bdc_text": "Ultima Decembris tum fuit . Interea Coloniensis Palatinusque legatus appellati eadem de re fuerunt . Verum ad has nostrorum legatorum doctorumque hominum querelas , altera Januarii praesides sic responderunt , ut primum in superiore sententia perstarent , deinde ut conditionem novam , eamque vel ad concordiam vel ad veritatis inquisitionem minime accomodatam inferrent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_989", + "psc_text": "episcopum suum in eam impietatem potuisse traduci, qua ab incarnationis Dominicae veritate descivisse cognoverant. In re autem tanti momenti (ait) cupio me plenius edoceri, ut etiam talium correctioni congrue studeatur. Addit quoque De Ecclesiae Alexandrinae pace quid ad vos veris nuntiis perferatur desiderare, ad cujus episcopum Proterium recenter ordinatum, istiusque ordinatores, seu clericos, qualia scripta direxerim, missis exemplaribus, Julianum ipsum scire voluit. Alterum quod huic epistolae ad Julianum superaddendum censuit, pertinebat ad epistolam de Domini incarnatione jam pridem a quatuor annis ad Flavianum scriptam, et ad gesta synodalia Chalcedonensis concilii. Suspicione enim ducebatur S. pontifex ipsi traditam non fuisse laudatam epistolam, quam per Basilium diaconum miserat, et aliunde cum synodalia gesta propter linguae diversitatem parum clara reperiisset, ideo eidem injunxit: Ut in unum codicem universa facias congregari, in Latinum scilicet sermonem absolutissima interpretatione translata; ut in nulla parte actionum dubitare possimus, neque ullo modo esse possit ambiguum, quod ad plenam", + "candidate_score": 0.652676, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_357", + "bdc_text": "Pontifex magno cunctos ad liberum concilium studio , et expectatum a vobis , et sepe etiam postulatum , vocavit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_422", + "psc_text": "quidem multum deliberamus quonam modo synodus oecumenica congregari possit, per quam divina voluntate turbulenti isti motus consopiri possint. Quis ergo non intelligit suo se gladio jugulare Quesnellum, ad Innocentium papam provocando? Nec enim alia de causa oecumenicam synodum habendam esse sanctissimus pontifex decreverat, nisi quia Chrysostomus illum appellavit. 14. His non obstantibus, noster adversarius alta se sapere sibi blanditur, et duo maximi momenti ex praecedentibus inferri posse contendit. Alterum (ait), quod superius rejecimus, non ad unum pontificem aliquem, sed ad omnes Occidentis saltem episcopos, devolutam esse Flaviani appellationem; alterum legatos sedis apostolicae, non Romani solius pontificis nomine Ephesinae synodo secundae interfuisse, nec alias interesse consuevisse oecumenicis conciliis in Oriente congregatis, sed et omnium Occidentis episcoporum vice, quorum procurationem gerebant, cum per se interesse iisdem non poterant. « Hoc (subjicit) solemne erat Romano episcopo, ut cum primum synodus universalis indicta erat, omnes sui patriarchatus episcopos ea de re admoneret, cogeretque ipse", + "candidate_score": 0.652622, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_102_104", + "bdc_text": "Tertia de votis monasticis et cultu electitio . Quarta de primatu papae et potestate Ecclesiae : quae quidem quaestiones has habebat :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_710", + "psc_text": "haud dubium esse potest feliciter S. Leonis Magni vota adimpleta mansisse, atque apostolicae sedis jura turpissime jam pridem a Dioscori et Eutychiana factione in praecedenti Ephesina synodo violata et abolita solemni atque universali totius Ecclesiae judicio reparata fuisse. Caetera vero quae sequuntur, cum ad particulares quorumdam episcoporum causas pertineant, sequentibus in Exercitationibus explicabimus. CAPUT IV. Dissertatio in quartam Chalcedonensis concilii actionem habita in pontificia Conciliorum Academia, anno Domini 1747. 1. Photii Tyrii causam, in cujus cognitione Chalcedonenses PP. quarta hujus synodi actione versati sunt, in praesens expendere jubeor, de iis tribus dumtaxat verba facturus quae hujusce Academiae viris hoc anno discutienda praescripta fuere, quaeque sub octavo numero quoad canones sequenti ordine et vocibus exprimuntur. Primo, an consuetudo antiqua allegata ab Anatolio, actione 4, in causa Photii episcopi Tyrii quod episcopi existentes Constantinopoli una cum patriarcha definiebant quorumcumque recurrentium causas, legitima esset; et hoc posito, cur sententia in causa Photii fuit", + "candidate_score": 0.652492, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_519_521", + "bdc_text": "Sic constitutam ab una parte conflatamque non ex omnium , sed ex plurimorum suffragiis sententiam , et praesidibus oblatam , alteri deinde parti excutiendam tradant . Ibi paratos esse se concedere , ut si quae dixisset pars una , alicui ex ea parte , qui quidem de plurimorum numero esset , veluti ex sententia sua non dictum non probaretur , ut is sententiam suam praesidibus aut scriptam offerat , aut presens apud eos exponat , sed utrunque privatim et extra colloquium . Eorum autem sententiam qui inter colligendum suffragia non quod plurimi , sed quod pauciores sensissent , nec in colloquium inferendam , nec parti adversariae per praesides ostendendam , sed scriptam usque factam Caesari relationem custodiendam esse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_216", + "psc_text": "Nam imprimis duo ibi paucis petit. Praesidium videlicet contra factiosos calumniatores, qui insidias ei struxerant; deinde judicium, seu sententiam in fidei quaestione. Et quid aliud petere solent quotquot canonicam appellationem interponere consueverunt, nisi praesidium ad calumniantium insidias evertendas, et sententiam circa ea de quibus quaestio acta est? Etiam accedit Eutychen canonice latam in concilio sententiam recusasse, et recusationem publicis contestatoriis libellis confirmasse. Sed illa verba veram appellationem praeseferre clarius ostendunt alia quae laudatis immediate subdidit, quaeque Quesnellus prorsus annotare praetermisit. Et nullam deinceps permittere a factiosis contra me calumniam procedere, et non excuti, et eximi de numero orthodoxorum, etc. An non plenum integrumque ejus causae judicium ei reservari intendit ad quem scribit et provocat? 362 Quare inepte et insulse ludere Quesnellus mihi videtur, qui Lupum quasi lippum alloquens, ait: « Vides, mi Lupe, quod videre non vis; ut Eutyches ad religionis defensores confugiat, non ut judices appellet; ut obsecretur nullum", + "candidate_score": 0.652437, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_424_426", + "bdc_text": "Primum enim cum iis actorum copia qui non legati , postea etiam iis , qui quanquam legati , non tamen destinati ad colloquium essent , negaretur , iam denique diserte omnibus haec eripiebatur , ut quicquid actum foret , ad unum Caesaris legatum per praesides remittendum esset . Videbatur autem praeter actionis naturam esse , ut quid actum esset , hae partes cognoscere non possent , quae in actione ipsa versarentur . Nam ut autographa actorum ad Caesarem pervenirent , valde nostri cupiebant sperabantque recte iis informatum , aliquando de doctrina nostra melius sensurum esse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_829", + "psc_text": "sed summae antiquitatis, hujus actionis tamquam ex Graeco in Latinum translatae facere mentionem; ac propterea non fuisse ei licitum affirmare Graecam Calchedonensium Actorum collectionem numquam potuisse a reliquis distrahi, cum vetustissimi illius synodi interpretes septimo loco positam eam offendisse affirmaverint: alterum est actionem illam non prodiisse ex unico codice, quem nulla auctoritas, antiquitas nulla commendabat, cum chartaceus solummodo esset, et ab ignotis scholaribus Germanis duobus acceptus praedicetur. Quid enim vetat quod aliquod chartaceum antiquorum monumentorum exemplar ex antiquioribus archetypis non fuerit exscriptum? Innumera enim sunt manuscripta exemplaria, etiam recentioribus characteribus exarata, quae ex vetustissimis membranis exscripta fuerunt, ut lippis tonsoribusque perspectum est. Igitur opus erat illi, antequam rem tamquam ex tripode definiret, diligentius inquirere an in bibliothecis et archiviis vetustiora hujus actionis exemplaria in membranis exarata reperirentur. Debuisset saltem eminentissimo Baronio aliquam fidem adhibere, qui scripsit: « Haec ipsa actio in Latino veteri codice Vaticano, qui Proculi et Albini fuisse", + "candidate_score": 0.652387, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_366_368", + "bdc_text": "Haec illius orationis summa fuit . Sed introducti legati Pontificii causa haec fuisse videtur . Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_446", + "psc_text": "» Ecce novum Quesnelli somnium. Jam sibi imaginatur adversarium David vicisse; canit victoriam, quod probaverit appellationes ad unicum Romanum pontificem ecclesiasticae consuetudini et synodorum juribus repugnare, cum potius lugere debuisset cladem sibi imminentem, ob gravissima commenta forte artificiose congesta, ad Romanorum pontificum auctoritatem elevandam et dejiciendam. Interim vero quid dicendum sit de epistola S. pontificis ad Galliarum episcopos, nostra scribendi ratio haud permittit referamus. De ea enim agemus in altero tomo Operum S. Leonis, vel hujus gesta recensentes post Chalced. concilium, ne temporum rationes confundere videamur. Dumtaxat in praesens annotamus nullam in ea fieri mentionem de Flaviani appellatione, circa quam nostra controversia versatur. Galliarum episcopos dumtaxat certiores facit de accepta ipsorum fidei professione synodaliter habita, qua subscripserunt epist. dogmaticae de Verbi incarnatione, quam jam pridem tamquam certam fidei regulam a cunctis sequendam scripserat ad Flavianum. Gratias agit Deo quod summa consensione absque concertationum strepitu evangelicae apostolicaeque traditioni adhaerere delegissent. Nec", + "candidate_score": 0.652198, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_362", + "bdc_text": "Et quia is nunc dies adest , quo de salute publica , et de Ecclesiae dignitate summa , deque rebus maximis deliberatur , oro , ut cogitare velitis , quid vos conveniat facere per omniaque divina et humana iura obtestor , ut conciliationis rationem habeatis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_64", + "psc_text": "(non dixit jurisdictio) non est tamen ordo generalis. Quis enim negavit episcoporum dignitatem in sacro ordinationis munere acceptam esse omnibus episcopis communem, aut affirmavit unum vi sacrae episcopalis unctionis in pascendis suis ovibus majorem minoremve dignitatem obtinuisse? In hoc pascendi munere et honore dignitas omnibus episcopis communis est: nec propterea ordo est generalis; ita ut quilibet de quibuscumque causis judicare possit. Nam eodem S. Leone auctore, inter episcopos ipsos danda est potestatis discretio, quam Quesnellus ipse cum dignitatis honore commisceri et confundere conatur. Subdit enim apostolorum exemplum. Qui quamvis in accepti muneris honore similes essent, tamen eos inter potestatis seu jurisdictionis discretio dabatur: atque cum omnes ad apostolatum munus essent electi, unus vero solus caeteris praeeminebat. Quoniam (ait) et inter beatissimos apostolos in similitudine honoris fuit quaedam discretio potestatis. Et cum omnium par esset electio, uni tamen datum est, ut caeteris praeemineret. Auditne Quesnellus? Similes in characteris et dignitatis honore", + "candidate_score": 0.652152, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_460_462", + "bdc_text": "Hoc fomentum ad haec Comitia vel prorsus dissolvendum , vel in nova usque Comitia usque producendum , satis ipsis idoneum videbatur . Nostri , adito Senatu , ostendebant , eum virum , qui tredecim annis antea , et nunc toto Comitiorum tempore , interpellante nemine , contionatus fuisset , sine eorum ignominia , qui huc evangelii defendendi causa venissent , refici hoc tempore et se praesente non posse . Turpe futurum sibi , si culpa sua non solum non promotus evangelii cursus , non solum alibi , sed etiam eo loco , ubi in eam rem nunc maxime incumberent , impeditus fuisset .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_107", + "psc_text": "synodi Flaviani Acta relecta sunt; infra enim ostendemus ex hujus conventus Actis, jam tunc indictum fuisse Ephesinum concilium. » At aedificium supra mendacium struere, idem esse ac fallere, et temerariam fabulam pro vera historia vendere, quis non intelligit? Consuetudinem Orientalium fuisse affirmat, non ad unum ex episcopis appellare, sed ad eos omnes qui judicii a quo provocabatur participes non fuerant. At quaenam exempla commentitiae hujus consuetudinis habet Quesnellus? Et ut Africanos nos praetermittamus, quos Quesnellus et Petrus de Marca optime noverunt ad apostolicam sedem, sine ulla prorsus contentione provocasse, quid dicet de Athanasio, de Joanne Chrysostomo quid, qui ad sedem apostolicam, et sub Julio papa, et sub Innocentio, Leonis praedecessoribus, provocarunt. Horum causas agendive rationes hic expendere nos supervacaneum ducimus. Cum Quesnellus, ad fidem sibi vindicandam, nec adduxerit, nec adducere potuerit, unum dumtaxat ex Orientalibus exemplum, qui ad eos omnes provocaverint qui judicii a quo provocaverant non fuerant participes. 6.", + "candidate_score": 0.65206, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_232", + "bdc_text": "Quonam enim pacto hi episcopi , quorum unus episcopatum unum maximum , alter maximos duos , tertius tres maximos , et inter eos archiepiscopatus duos , omnia haec contra omne divinum et humanum ius tenent , quique nullum in vita munus episcopi unquam obeunt , de iis hominibus aut arbitrari aeque , aut arbitros in eorum causa audienda aequos constituere possent , qui totum hoc tyrannidis in Ecclesia genus ceu blasphemum et impium ex professo execrantur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1", + "psc_text": "a factiosis viris summa injuria violata et abolita. Nequidquam recenseam de ejusdem gravi prudentia qua usus est ad eludenda arbitria et eorum libidinem qui sacrorum canonum regulis contemptis, saeculi dumtaxat potestate, nutu et imperio, violenter sacros orthodoxosque pastores e suis sedibus exturbarunt, vel variis poenarum generibus exagitarunt. In quibus muneribus fungendis, quemadmodum animi ejus fortitudo, sapientia summaque prudentia coruscant, ita eminet suprema illa et universa potestas Romanis pontificibus divinitus concessa, pro omnium fidei et Ecclesiarum negotiis cognoscendis et judicandis. A qua quidem speciali praerogativa et privilegio cum haereticos aliosque invidos homines non tantum semper abhorruisse non lateat, verum etiam illam oppugnare et ad exitium perducere nisos fuisse intelligamus, ea videlicet ratione ducti, ut aliorum episcoporum jura ultra debitos limites extendant; magisque synodorum auctoritatem pro arbitrio prolatent, sensim apostolicae sedis dignitatem potestatemque angustis limitibus restringentes; tamen incassum eos laborare conspicimus, si jam, praejudicatis vulgi opinionibus sepositis, rerum omnium veritatem, cum ex", + "candidate_score": 0.651841, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_320_322", + "bdc_text": "Sic nostri responderunt : alteraque haec super articulis disceptatio fuit . Ad haec iterum Praesides , nobis omnia , ut prius , recusare , et in sententia sua persistere , constitutam colloquio rationem Hagnoae fuisse , eam mutare se non posse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_809", + "psc_text": "magis exsequi sedem prae caeteris oportere quam primam quae unamquamque synodum sua auctoritate 487 confirmat, et continuata moderatione custodit, pro suo scilicet principatu (quem beatus Petrus apostolus Domini voce perceptum, Ecclesia nihilominus subsequente, et tenuit semper, et retinet ). Postrema hujus textus verba uncinis interclusa supprimere aut saltem dissimulare quaesivit Quesnellus. Quae quidem si cum praecedentibus conferantur, nihil ex eo testimonio elici posse compertum erit quod praecedentibus dictis repugnet. Quid enim Gelasius convenire dixit episcopis in synodos coalescentibus, vel Rom. pontificibus conciliorum constituta confirmantibus vel infirmantibus? Episcopi suo assensu probant seque submittunt iis statutis et regulis quae in synodis proponuntur, et scripto consignantur; quaeque in tantum vim et robur assequuntur, in quantum apostolica sedes unamquamque synodum sua auctoritate et judicio confirmat, et continuata moderatione custodit. Huic praeterea sedi maxime incumbit isthaec confirmata et custodita statuta exsecutioni demandare, jubendo, imperando, ne in ecclesiasticis negotiis peragendis aut neglecta aut violata remaneant. Hoc", + "candidate_score": 0.651761, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_373", + "bdc_text": "Caesaris legatus , tolerabilius iudicans pontificis authoritatem prorsus dissimulari , quam illius legatum , coram se teste , aliqua ignominia affici , cum crederet nostros protestatione contra pontificem gravi usuros esse , omni studio laboravit ut ne privatum , sed ut commune partis utriusque responsum daretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_386", + "psc_text": "datum appellationis libellum, at vero ad quem appellatum sit prorsus non lego. Hinc occasionem arripit exagitandi Joannem David, qui scripsit perspicuum esse Romanum pontificem fuisse appellatum, cum necesse sit omnem appellationem alicui judici deferri. Cum igitur Flavianus libellum appellationis legatis dedit, in eis jurisdictionem agnovit recipiendae appellationis. Quod ipsis jus haudquaquam tamquam hominibus privatis convenire poterat; unde necesse est ut tamquam papae legatis libellum tradiderit, quia pontificem pro idoneo appellationis discutiendae judice agnovit. Eum ergo exagitat quod ita scripsisset recedendo a regulis jurisdicendi, ignoraveritque quod nemo nescit qui forum a limine salutavit. Subjicit deinde idem Quesnellus, secundum juris Romani formam, libellum appellationis dari ei ad quem appellatum est, qui litigatori decernat apostolos, id est litteras dimissorias. Atque tandem in medium profert Pauli exemplum a praeside Festo ad Caesarem appellantis: Non alteri (ait) quam ipsi praesidi vocem appellantis direxit. Jam vero Flavianus a Dioscoro ejusque infausta synodo appellans ad aliud concilium,", + "candidate_score": 0.651577, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_605_607", + "bdc_text": "protestationes temporum superiorum utrique parti salvae ut essent . Illud autem , utrum pauciorum sententia sententiis divisis praeiudicare sententiae plurium , et utrum ea res ad Caesarem referri debere , nec ne , disputatione opus non habere . Eam rem ex uniuscuiusque consilio et commoditate constituendam esse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_617", + "psc_text": "qui gravius in latrocinali synodo peccaverunt, superiorem sibi locum in illa infelici synodo vindicantes: Horum (ait) si satisfactio talis accedit quae non refutanda videatur, maturioribus apostolicae sedis consiliis causa reservari jubet, ut examinatis omnibus atque perpensis, de ipsis eorum actionibus quid constitui debeat aestimetur; eorum nomina tandem ad altare recitari vetat, quoadusque quid de eis constitui debeat rerum processus ostendat. Neque ex hac dumtaxat reservatione sibi facta, ne principes haereticorum ad reconciliationem admittantur, Romanae sedis auctoritas in Orientalium causis extra concilium judicandis clarissime innotescit; verum etiam ex iis quae in altero epistolae capite scripsit, in quo mandat quod si de quibusdam aliis causis amplius deliberandum contingeret, celeriter ad nos relatio dirigatur, ut, pertractata qualitate causarum, nostra quid observari debeat sollicitudo constituat. 6. Hic itaque duo, nisi mea me fallat opinio, attendenda sunt, quae ambo certa et nitida praeseferunt argumenta supremae moderationis a Romanis pontificibus adhibitae in negotiis Orientalium Ecclesiarum. Alterum", + "candidate_score": 0.651576, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_368", + "bdc_text": "Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1", + "psc_text": "a factiosis viris summa injuria violata et abolita. Nequidquam recenseam de ejusdem gravi prudentia qua usus est ad eludenda arbitria et eorum libidinem qui sacrorum canonum regulis contemptis, saeculi dumtaxat potestate, nutu et imperio, violenter sacros orthodoxosque pastores e suis sedibus exturbarunt, vel variis poenarum generibus exagitarunt. In quibus muneribus fungendis, quemadmodum animi ejus fortitudo, sapientia summaque prudentia coruscant, ita eminet suprema illa et universa potestas Romanis pontificibus divinitus concessa, pro omnium fidei et Ecclesiarum negotiis cognoscendis et judicandis. A qua quidem speciali praerogativa et privilegio cum haereticos aliosque invidos homines non tantum semper abhorruisse non lateat, verum etiam illam oppugnare et ad exitium perducere nisos fuisse intelligamus, ea videlicet ratione ducti, ut aliorum episcoporum jura ultra debitos limites extendant; magisque synodorum auctoritatem pro arbitrio prolatent, sensim apostolicae sedis dignitatem potestatemque angustis limitibus restringentes; tamen incassum eos laborare conspicimus, si jam, praejudicatis vulgi opinionibus sepositis, rerum omnium veritatem, cum ex", + "candidate_score": 0.651517, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_389_391", + "bdc_text": "Quanquam enim haec sententia pontificis Romani multis iam annis fuit , ut ne colloquium nobiscum iustum ullum haberetur , tamen quia id nostri semper urserunt , simulare saltem aliquem congressum adversariis necesse fuit . Itaque cum duae res ipsis propositae essent , altera , extra iactum dimicare , et hostem procul lacessere : altera , dilati interceptique colloquii causam in nos convertere :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_495", + "psc_text": "nondum Athanasii verborum vim perfecte assecuti sumus, nisi perpendamus neminem deterreri posse ex arbitrarii judicis sententia, vigore compromissi lata, quod compromissum haberi non potest, nisi litigantes inter se convenientes spondeant pacifice stare velle secuturo judicio. Cum igitur Eusebiani litteras dantes ad Julium pontificem, ut, si vellet, ipse, synodo omni remota, judicaret Athanasium deterrere voluerunt, jam ad illud tribunal provocare intendebant, citra quod non amplius illis licebat tergiversationes quaerere, appellationes interponere, quia peremptorium et ultimum judicium erat proferendum, quo supposito, ut ipsi Eusebiani in votis habebant, Athanasio amplius ad suam Alexandrinam Ecclesiam redire non fuisset concessum. Peremptorii enim et ultimi judicii ea conditio est, ut condemnato omnis spes auferatur amplius dissidendi, ac propterea hoc judicii genus dumtaxat terrorem incutere potest. Eusebiani ipsi praeterea non ex jure compromissi, sed verae appellationis suos legatos Romam mittere coacti fuerunt, qui nusquam de concilio habendo unum verbum protulerunt, nisi quando, videntes se convictos atque 421", + "candidate_score": 0.6515, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_187_189", + "bdc_text": "Et presides , ad quos haec oratio communiter esset instituta , ab iis more imperii communiter , et non seorsim respondendum esse iudicabant . Novus autem agitandi in Imperio consilii mos hic est . Tribus ex ordinibus consilia publica , primum electorum , deinde principum caeterorum , postremum urbium comparantur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_349", + "psc_text": "de Marca aliquod jus indicare debuisset, quod naturae legibus divinisque institutis cohaereret. Non enim sufficit aequitati et concordiae, pacisque studio inhaerere, quae sacerdotium inter et imperium procuranda sunt, si in alterutrius praejudicium multa mala suboriantur. Alias semper in dubio versabimur an priorum 390 temporum generalia concilia, auctoritate imperatorum sola vel apostolicae sedis simul indicta fuerint. Et rursus ultro dato quod Romani pontifices, imperatorum arbitriis non valentes resistere, synodorum indictioni acquieverint, an scrupulus remaneat principes jure vel injuria synodos indixerint, atque in iis indicendis propriae auctoritatis limites excesserint. Si ad primam Nicaenam synodum animum convertamus, hanc utique Constantinum imperatorem indixisse intelligimus, sed ex sacerdotum sententia. Et quoniam tot praesulum coitio sine imperiali consensu, auxilio atque praesidio nec fieri nec sustentari poterat, idcirco ad praepediendos tumultus, et ad faciendam episcopis liberam potestatem, ut, episcopalibus eorum sedibus ad tempus relictis, praestituto tempore concilio adessent, litteras ad eosdem dedit, ut itineri se committerent. Quo", + "candidate_score": 0.651472, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_368", + "bdc_text": "Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_805", + "psc_text": "adversitas; ne quod per se probatur reprobum, silentii praejudicio videatur oppressum. Ex quibus loquendi formulis perspicue concipimus quemadmodum, et Romanorum pontificum, et episcoporum jura serventur in synodis, singuli convenientem sibi auctoritatem jurisdictionemque exercentes: Fidei enim causae cum apostolici symboli regulis Romani pontifices conferunt, suaque judicia speciali S. Spiritus afflatu pronuntiant ad haereses evertendas. Sed cum factiosorum virorum studium in eo stet, ut sinceram Christi doctrinam evertant, et ea dogmata genuina quae ab apostolis derivata sunt oppugnare et prorsus abolere quaerunt. Quare maxima sollicitudine Rom. pontifices suas definitiones episcopis in synodis coalescentibus proponunt, ut inde necessarium praebeant assensum. Quem quidem non sine examine exhibere debent, potissimum quod negotium illis est agendum cum laesae fidei hominibus, qui, pervicacius perniciosis erroribus adhaerentes, omnino repugnant se iis decretis submittere, quae praeter anathematis sententiam alias etiam poenas, depositionis nimirum, degradationis, exsilii, secum habent conjunctas. Igitur dicat Quesnellus, amabo, quo sensu, quave de causa, episcoporum auctoritatem", + "candidate_score": 0.651448, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_214_216", + "bdc_text": "ut legati Ferdinandi in colloquium reciperentur , et ut inter undenos numerarentur , suffragandique locum haberent : ut ab Hagnoica forma in colloquio ne discederetur , in qua cautum esset , ne extra bis ter undenos in colloquium quisquam reciperetur , neque aequum videri , quod idem sibi suisque licere quisquam postulet , quod Regi Ferdinando permitteretur : non enim decere Principem eum ab hac disputatione excludi , qui eius instituendae autor fuisset :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_355", + "psc_text": "Theodosio permittere potuisset, aut abolere, aut immutare. Quid vero? Nec Flavianus, nec Eusebius, tribus propositis edictis, aut uno pro tribus, quod vulgo peremptorium appellatur, admoniti et vocati fuerunt, nec suam praesentiam denegarunt. Igitur tamquam contumaces haberi non poterant. Quinimmo, vix acceptis litteris synodi indicibus, nulla interposita mora, vel impedimento emendicato, ad conventum convolarunt. Unde injuria ibi affirmatur, quod imperator adimplens ipse primus ordinem legum, cum nullum ordinem, nullam aequitatem, nullam denique legem servaverit jubendo qui semel judicaverunt judicandorum locum obtinere. Ego igitur potius crederem Elpidium imperatoris auctoritate abusum fuisse, eaque lege urgere voluisse, ut contra omne jus, nec Flavianus, nec Eusebius, neque alii qui innocentes et sine ullo crimine damnati fuere, etiam secluso quocumque defensionis genere indebitas poenas subirent. Maculam tamen ullam illustrissimo episcopo Parisiensi inurere non intendimus, quod talia jura saeculi principibus vindicare voluerit, sed explicare dumtaxat in votis habuimus valde infirma et falsa esse ea principia, ex quibus", + "candidate_score": 0.651399, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_102_104", + "bdc_text": "Tertia de votis monasticis et cultu electitio . Quarta de primatu papae et potestate Ecclesiae : quae quidem quaestiones has habebat :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_178", + "psc_text": "sancita. Tertio commentum redoleret quod ad dissensiones tollendas, quae ob ingeniorum mobilitatem temporumque circumstantias in Constantinopolitana 354 Ecclesia antea exortae erant, vel ob Ephesiorum tumultum, vel ob metropolitanorum trium illarum provinciarum, Asianae videlicet, Ponticae et Thraciae ordinationes, Romani pontifices omne jus auctoritatemque exercuissent, ut Constantinopolitani praesules specialiter fierent participes privilegiorum sedis apostolicae, quos tamquam filios patri subjectos respicientes, summo studio complectebantur, etiam in iis quae ad ecclesiastici regiminis administrationem pertinebant. Quarto tandem qua ratione Anatolius fateri potuisset Constantinopolitanam Ecclesiam non generali quadam solum oeconomia Romanae Ecclesiae fuisse addictam, sed praecipuo quodam modo eidem conjungi ob Romanorum pontificum curam erga ipsam, quamque praeteritis temporibus sine intermissione exercuerunt, ecclesiastico statui utilia omnia disponentes? Quatuor haec, inquam, quae nostro cerebro non confinximus, sed ex genuinis hausimus fontibus, quomodo possent cum illis supposititiis juribus et privilegiis cohaerere, quorum vindicem Quesnellus contendit fuisse Flavianum, ne Eutychis causa deferretur, recognosceretur judicareturque a Romano pontifice? 12. Neque", + "candidate_score": 0.651377, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_102_104", + "bdc_text": "Tertia de votis monasticis et cultu electitio . Quarta de primatu papae et potestate Ecclesiae : quae quidem quaestiones has habebat :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_597", + "psc_text": "contra pietatem 442 commota est, et pristinam Ecclesiis reddite pacem, ut fructus apostolicorum laborum accipiatis a Domino, qui eosdem fructus redditurum se repromisit. Alia quamplurima ipsius Theodoreti erga apostolicam sedem subjectionis et reverentiae argumenta hic subjicere possemus, quae illius aevi Orientalium episcoporum doctrinam circa ecclesiasticarum rerum moderationem evidentissime patefaciunt; quaeque innuunt nonnisi haereticos atque schismaticos ausos fuisse Romanis pontificibus ea suprema jura denegare, quae spectant vel ad fidei causas judicandas, vel ad appellationes ex omni mundi parte excipiendas, vel ad synodos generales cogendas, horumque judicia aut confirmanda, aut retractanda, vel abolenda. Verumtamen ne a S. Leonis gestis recensendis abscedere videar, illa in praesens praetermittam. Cum multa dicenda deinde occurrant in alia Exercitatione de ipsius episcopi Cyri ad apostolicam sedem appellatione, quam Quesnellus oppugnare et evertere nisus est. CAPUT XIII. Orientalium res in melius mutatae, Eutychianis exitium parant, catholicis praesidium, et magni pontificis Leonis moerorem vertunt in gaudium. Hujus gaudii testimonium", + "candidate_score": 0.651349, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_214_216", + "bdc_text": "ut legati Ferdinandi in colloquium reciperentur , et ut inter undenos numerarentur , suffragandique locum haberent : ut ab Hagnoica forma in colloquio ne discederetur , in qua cautum esset , ne extra bis ter undenos in colloquium quisquam reciperetur , neque aequum videri , quod idem sibi suisque licere quisquam postulet , quod Regi Ferdinando permitteretur : non enim decere Principem eum ab hac disputatione excludi , qui eius instituendae autor fuisset :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_425", + "psc_text": "provocasse exploratum est. Quapropter hic grave, immo gravissimum, pondus haberet illud Joannis Davidis ratiocinium, quo ostendit Flavianum, non Mediolanensem, aut Aquileiensem, Ravennatensem, Arelatensem, Lugdunensem; sed Romanum episcopum solum, hujusque legatis reclamantibus, libellum appellationis tradidisse. Restat ergo ut Flaviani causa dumtaxat devolvi debuisset ad Occidentale concilium voluntate et decreto S. Leonis. Sed quid supremae auctoritati Romanorum pontificum derogat, si ipsi hoc vel illo ordine, modo, solemnitateve negotia discutere, examinare, expedire statuerint? An non possunt in suae sollicitudinis consortium accire aliquos et multos Occidentis episcopos, ipsisque seriem totam gerendarum rerum patefacere et exponere, horumque etiam suffragia adhibere, ut nihil judiciorum solemnitati deesse videatur, quam S. Leo indicare voluit ea scribendi formula: Leo, et sancta synodus, quae Romae convenit. 15. Gravioris tamen momenti est altera illa fallacia, quam idem Quesnellus subjecit, qua unice usus est ad Romanorum pontificum auctoritatem elevandam, et inter angustissimos limites restringendam. Quapropter eum rogare oportet undenam hauserit S. Leonis", + "candidate_score": 0.651272, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_633_635", + "bdc_text": "Sed ad narrationem reliquam redeamus . Dum haec igitur decima octava Januarii fiunt , allatum subito mandatum Caesaris est , ad proxima Ratisponae Comitia omnes festinare iubens . Itaque legatus ipse prorsus iam et disputatione , et sententiarum istarum conformatione missa , tantumque mandato partibus reddito , primus omnium summa cum celeritate , postridie eius diei ubi satis illuxit , abibat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_426", + "psc_text": "videatur, quam S. Leo indicare voluit ea scribendi formula: Leo, et sancta synodus, quae Romae convenit. 15. Gravioris tamen momenti est altera illa fallacia, quam idem Quesnellus subjecit, qua unice usus est ad Romanorum pontificum auctoritatem elevandam, et inter angustissimos limites restringendam. Quapropter eum rogare oportet undenam hauserit S. Leonis legatos ad istud munus fuisse assumptos totius Occidentalis synodi mandato et delegatione? Eos autem e suo latere S. Leonem misisse, quocumque alio episcopo inconsulto nobis persuadent illae scribendi formulae: Quos e latere meo misi; qui vice mea sancto conventui vestrae fraternitatis intersint; qui vicem praesentiae meae implere sufficerent, et aliae hujusmodi, quas frequenter offendimus in epistolis, cum ante tum post Ephesinam synodum scriptis. Vel ergo Quesnellus dare debet in solo Romano episcopo totius Occidentis synodi auctoritatem residere, vel legatos illos solius Romani pontificis personam gesisse. Si primum, jam Romanus pontifex solus totius synodi habet auctoritatem, potest solus statuere, definire, judicare,", + "candidate_score": 0.651131, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_423_425", + "bdc_text": "Valde autem nova hac postulatione perculsi nostri fuerunt . Primum enim cum iis actorum copia qui non legati , postea etiam iis , qui quanquam legati , non tamen destinati ad colloquium essent , negaretur , iam denique diserte omnibus haec eripiebatur , ut quicquid actum foret , ad unum Caesaris legatum per praesides remittendum esset . Videbatur autem praeter actionis naturam esse , ut quid actum esset , hae partes cognoscere non possent , quae in actione ipsa versarentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_752", + "psc_text": "ad eum causam suam per libellum appellationis detulisset. Verumtamen cum ex hac sententia sibi incommodum afferri intellexit, negativo sequenti argumento eam rejecit, scribendo: « Cum de hujusmodi decreto ne apex quidem ullus appareat sive in Actis Chalcedonensibus, sive in aliis rerum tum temporis gestarum monimentis, tam facile refellitur quam profertur. » Aliorum opinionem subjicit dicentium « eadem synodali ac judiciali sententia Theodoretum restitutum, qua pseudosynodus Ephesina in irritum missa fuerat. » Atque iterum provocat ad illam synodum a qua Valentinianus et Augusta ad Theodosium scripserunt de Actorum hujus conciliabuli rescissione. Sibi tandem certum esse Quesnellus asseverat de Theodoreti causa nullam intercessisse sententiam, sive quae a solo Leone, sive quae a synodo sit emissa. Sed illud solummodo judicium a Leone commemorari, quod communionis litteris continebatur. Dum enim querelas Theodoreti ultro suscipit pontifex, eidemque suam communionem impertivit, consequens fuit ut eumdem ab omni haereseos macula judicaverit mundum. Haec autem et id genus", + "candidate_score": 0.65111, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_378", + "bdc_text": "Post longam decertationem hoc denique legatus a nostris impetravit , ut legato Pontificis , ceu privato homini , omni pontificis mentione omissa , responderetur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_435", + "psc_text": "demandatum fuisse munus agendi personam summi pontificis, hujusque locum tenendi; postremos autem destinatos fuisse, ut totius Occidentalis sanctae synodi sententiam oecumenico concilio exponerent. Diversitas ergo haec personarum et legationum plane evertit illud Quesnellianum commentum, quo auctor contendebat legatos apostolicae sedis omnium Occidentalium nomine interfuisse synodo, omniumque personam egisse. 17. Hanc deinde diversitatem pariter ex Actis Ephesini generalis concilii colligimus: neque urgemur verbis S. Cyrilli a Quesnello recitatis. Nam S. Cyrillus quamvis ibidem distinctam non faciat mentionem singulorum legatorum, tamen sine nominum expressione indicat eos qui apostolicae sedis locum tenebant, et deinde eos quos Occidentalis synodus sub Coelestino coacta instituerat; idcirco dixit: Deposuerunt enim supplentes locum sedis apostolicae, totiusque synodi sanctissimorum Deoque dilectissimorum Occidentalium episcoporum. Utrosque autem legatos suam operam impendere debuisse aequanimiter pro apostolicae sedis juribus, patet ex commonitorio quod idem S. Coelestinus ipsis dederat, praecipiendo ut Ephesum convenientibus, ad S. fratrem et coepiscopum nostrum Cyrillum consilium omne converterent, et", + "candidate_score": 0.650995, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_19_21", + "bdc_text": "alter praepositus Marvillensis , Joannes a Navia , et doctores Hispani tres , unus Malhanda , alter Muscosa , tertius de Hortis , Parrhisiensis scholae alumni venerunt . Sed a papa episcopi quidem Faltiensis , Aquilanus , Mutinensis , item Petrus Paulus Vergerius , et quem supra diximus Attrebatensis , et quem mox dicemus , Secoviensis , et post hos Pogius , perpetuus in aula Caesaris a pontifice legatus : et denique ab Anglo Rege Vvintoniensis , qui solutis iam Comitiis venit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_438", + "psc_text": "an gestorum series suis interpretationibus suffragaretur; vel quia, studio ductus novae propugnandae opinionis, sui amanuensis dictis indulgendo, sibi blanditus est, praeter Occidentalis synodi legatos non alios ad oecumenicum concilium Ephesinum missos fuisse qui Coelestini papae personam agerent et ejus locum tenerent. Sed eum vix excusatione dignum reputare possum, quod non animadverterit ad id quod in eadem actione, in praecedenti, et in subsequentibus omnino perspicue indicatum est. In iis enim frequentissime sermo occurrit de Philippo presbytero Romano, qui locum Coelestini tenebat, et legationem pro apostolica sede agebat. Deinde sermo est de duobus episcopis, Arcadio nimirum atque Projecto, qui tamquam Romanae Ecclesiae legati nominantur. In his actionibus quoque, qui 409 ad interloquendum primus assurgebat, erat Philippus, cui primus locus dabatur; quique et vigore legationis qua fungebatur, Coelestini quidem locum tenebat, et propterea in iis Actis: Philippus apostolicae sedis presbyter et legatus dixit. Arcadius vero et Projectus, quamvis in majori clericali gradu constituti,", + "candidate_score": 0.650965, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_355_357", + "bdc_text": "Huius igitur Germaniae Romani pontifices saepe miserti , cum succurrere calamitatibus eius conati fuissent , tamen efficere nunquam potuerunt , saltem ut audirentur . Paulus adeo nuper Ro . Pontifex magno cunctos ad liberum concilium studio , et expectatum a vobis , et sepe etiam postulatum , vocavit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_615", + "psc_text": "desideria longiori mora fatigarentur, neve injuriosa facilitas temere et sine discretione susciperet. Synodum vero generalem sicut imperator suggesserat, se postulasse fatetur. Sed sacerdotes provinciarum omnium congregari illius temporis necessitas nulla ratione permittebat propter bella ingruentia, quae haud quibusdam episcopis maxime evocandis a suis abscedere Ecclesiis sinebant. Idcirco ad aliud tempus episcoporum convocationem reservandam esse existimat. Eadem die epistolam non absimilem scripsit ad Pulcheriam Augustam, cui laudatos legatos commendat; Eutychianam blasphemiam condemnat; Augustam denique rogat ut ipse Eutyches ad longinquiora transferatur, ejusque monasterio catholicus praeficiatur abbas, qui illam servorum Dei congregationem et a pravo dogmate liberare, et institutis veritatis possit imbuere. 446 5. Cum has adhibuisset diligentias apud Marcianum imperatorem et Pulcheriam Augustam, ab incoepto opere non destitit S. pontifex. Sed eadem die scripsit pariter ad Anatolium, quem pridem receperat in communionem, ratam habendo atque confirmando istius in episcopum Constantinopolitanum electionem, cui aperiens necessitatem quae eum impulit ad mittendos in Orientem", + "candidate_score": 0.650958, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_356_358", + "bdc_text": "Paulus adeo nuper Ro . Pontifex magno cunctos ad liberum concilium studio , et expectatum a vobis , et sepe etiam postulatum , vocavit . Verum ubi id indixit , et legati nostri repulsi , et mandata contempta , et denique res omnis infecta fuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_486", + "psc_text": "(ut aiunt) non allegarunt. Citationem seu vocationem non impugnarunt. Moram dumtaxat adhibuerunt, et ad tergiversationes varias recurrentes, cum diutius pontifex eorum adventum exspectare non posset, et clam arrepta fuga ab eorum legatis, qui synodorum Tyrii ac Mareoticae Acta inconsulte inter pontificias 419 manus reliquerunt, rerum omnium veritate perspicue cognita, in Athanasii et sociorum favorem absolutionis decretum expeditum fuit; in irritum missis omnibus Actis quae in Oriente per fraudes atque calumnias, per vim atque tyrannidem confecta fuerant. Tunc ergo intelligentes omnes suae nequitiae artes prorsus esse patefactas, et Romanae sedis judicio overas, contendere coeperunt istiusque auctoritatem audacter impugnare. Voluissent enim ut Romanus pontifex in eorum pravas opiniones descenderet, nefaria decreta ab ipsis condita confirmando et rata habendo. Hoc tamen novum studium pravamque ambitionem, tamquam contrariam Pauli apostoli sanctionibus, et Patrum doctrinis, potissimum refutat S. Julius papa, et novitatum auctores his verbis exagitat, quae mire in eos quadrant qui a conciliis ad", + "candidate_score": 0.650954, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_424_426", + "bdc_text": "Primum enim cum iis actorum copia qui non legati , postea etiam iis , qui quanquam legati , non tamen destinati ad colloquium essent , negaretur , iam denique diserte omnibus haec eripiebatur , ut quicquid actum foret , ad unum Caesaris legatum per praesides remittendum esset . Videbatur autem praeter actionis naturam esse , ut quid actum esset , hae partes cognoscere non possent , quae in actione ipsa versarentur . Nam ut autographa actorum ad Caesarem pervenirent , valde nostri cupiebant sperabantque recte iis informatum , aliquando de doctrina nostra melius sensurum esse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_278", + "psc_text": "usus, quae juris apostolatus erant indicavit, definivit, praescripsit, rerum deinde omnium exsecutione suis legatis commissa, quibus in futura synodo ejus partes subire imperaverat; quin jam lata decreta ex aliorum episcoporum suffragio vim et vigorem assequerentur, sed solemniorem promulgationem dumtaxat; ita ut qui in Oriente de ea fide postulabantur, aut suspecti erant, harum litterarum subscriptione probarentur, et quoties subscribere detrectassent, omni clericali honore et gradu privati a catholicorum coetu expellerentur. 4. Et quidem quid aliud indicant aliae illae litterae quas S. pontifex in Oriente suis legatis deferendas dedit? huic consona est alia subsequens ad Julianum episcopum Coensem scripta, qui optime instructus de iis quae in duobus praecedentibus Constantinopolitanis synodis contigerant, quibus eum interfuisse ex Actorum serie intelligimus, jam per Basilium diaconum ad S. Leonem sua scripta direxerat, quae multum (ait Leo) nobis catholici sensus fervore placuerunt, etiam hanc paginam quae illis epistolis consonaret adjecimus . Hic autem praecedentem ad Flavianum episcopum", + "candidate_score": 0.650933, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_361", + "bdc_text": "Nunc autem Carolus primogenitus Ecclesiae filius ad id concilium Pontificis exequendum ( ut fidus Sanctae Romanae Ecclesiae advocatus est ) cum hoc colloquium , tum illa mox deinde futura Ratisponae Comitia , velut viam aditumque ad generale Concilium instituisset , me ut hic vobiscum adessem iussit voluitque .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_133", + "psc_text": "privatum etiam antequam synodus generalis cogeretur, persuasi sumus. Potissimum cum habeamus tantummodo Cyrillo commissum fuisse munus ut pontificiam sententiam exsecutioni fideliter demandaret eamque Ephesinae synodo proponeret, decem dierum induciis Nestorio reservatis, in quibus deliberaret an a pravo suo dogmate vellet abscedere, illudque ejurare. Assertum explicatione non indiget, cum ipse Petrus de Marca S. Coelestini papae epistolam ad Cyrillum interpretatus sit dicendo: Et Coelestinus dat in mandatis Cyrillo ut Romanae sedis auctoritate ascita et vice, et loco, et potestate pontificia usus, sententiam istam exsequatur, et illi Ecclesiae (Constantinopolitanae nimirum) prospiciat. Leo Magnus autem immediatum praedecessorem in pontificatu habuit Coelestinum. At sub istius regimine laudata prima illa regula prorsus Ecclesiae Patribus erat ignota, et tamen de episcopo e gradu dejiciendo, de fidei causa omnibus communi et generali agebatur. Et hoc non obstante, Rom. pontifex Coelestinus decernit, statuit, judicat, inducias ad resipiscendum concedit, non exspectato aliorum patriarcharum judicio, vel suffragio; sed dumtaxat decretorum", + "candidate_score": 0.650922, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_431_433", + "bdc_text": "Iniquum etiam hoc et contra legationis fidem esse putabant , quod substituti , quos ex legatorum nostrorum numero subsidio notariis adiunxeramus , domum reversi , quid actum esset , narrare ne iis quidem auderent , unde essent missi . Easdem postulationes causasque , cum apud legatum Caesaris eodem die exposuissent nostri , legatus actorum copiam ideo partibus non necessariam esse iudicabat , quoniam liberum colloquium hoc et extra diffinitionis periculum esset , deinde videri intutum putabat , ut partibus committeretur . Edi enim sine ingenti multorum offendiculo non posse , omnem hanc turbam natam ex incerta librorum editione fuisse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_266", + "psc_text": "certiorem Flavianum de legatorum profectione quid impedit? Non ita facile enim erat epistolarum commercium, nec ita expeditum et tutum, ut certo sibi persuadere posset quod, nullo interposito impedimento quod epistolarum et perlatorum cursum retardaret, ejus epistolae ex urbe Roma citissime Constantinopolim deferrentur. Quod ultro quidem dat ipse Quesnellus in dissertatione de Vita et Rebus a magno Leone gestis, affirmans S. pontificis animum quandoque fluctuasse, ut litterae quas ad imperatorem aliosque Orientalium miserat fideliter redderentur. Sed ne abscedamus ab ea agendi ratione quam cum Flaviano ipso idem S. Leo servavit, hic animadvertere juvabit, pluribus in epistolis, diversis quidem temporibus scriptis, ipsum certiorem reddidisse de acceptis synodalibus 373 gestis contra Eutychen Constantinopoli exaratis. Id testatur in epist. 32, quae scripta est duodecime kal. Julii. Rursus epistola 24, qua idibus Junii praecedentis haec synodalia Acta recepisse testatur. Tandem duodecimo kal. Junias, epist. 22, fatetur jam ad ipsius manus pervenisse Flaviani epistolas, quibus certior", + "candidate_score": 0.650784, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_424_426", + "bdc_text": "Primum enim cum iis actorum copia qui non legati , postea etiam iis , qui quanquam legati , non tamen destinati ad colloquium essent , negaretur , iam denique diserte omnibus haec eripiebatur , ut quicquid actum foret , ad unum Caesaris legatum per praesides remittendum esset . Videbatur autem praeter actionis naturam esse , ut quid actum esset , hae partes cognoscere non possent , quae in actione ipsa versarentur . Nam ut autographa actorum ad Caesarem pervenirent , valde nostri cupiebant sperabantque recte iis informatum , aliquando de doctrina nostra melius sensurum esse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_693", + "psc_text": "Eusebio Dorylaei facultate Dioscorum accusandi, hunc, et laesae fidei, et sacrilegi homicidii reum ob necem Flaviano illatam postulabat. Et, lecto accusationis libello Marciano imperatori oblato, Dioscorus objecta diluere nitebatur, dicendo Flavianum legitime condemnatum in synodo imperatoris Theodosii auctoritate congregata. Sed quid in latrocinalibus Actis contineretur ex horum lectione sciscitatum est. Quare cum in iisdem Actis legendis ventum esset ad Theodosii constitutionem, qua cautum fuerat ne Theodoritus praecedenti Ephesino latrocinio interesset, judices petierunt Theodoritum in concilium introduci. De cujus causa hic disserere praetermittimus, cum in subsequentibus Quesnellianam refellere debeamus dissertationem. Interim jam episcopi qui pro Dioscori et Eutychetis partibus decertaverant confessi sunt timore se militum compulsos orthodoxos deposuisse episcopos, et conscientiae stimulis acti exclamaverunt: Omnes peccavimus, omnes veniam postulamus. Et continuata lectione Actorum 463 pseudosynodi, Dioscorus accusatus est, quod epistolam dogmaticam S. Leonis tamquam fidei regulam ad synodum transmissam, legi vetuisset. Ut autem plenius innotesceret vis S. Flaviano et orthodoxis episcopis", + "candidate_score": 0.650744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_196_198", + "bdc_text": "Ortus autem novus hic mos ex eo est , quia cum ad publica consilia principes necessario semper venirent , urbes autem , quia causa aut non magna , aut non valde ad se attinens videretur , saepe non venirent , factum est , illorum suffragia ut necessaria , horum ut non necessaria viderentur . Itaque veluti de iure suo cessissent urbes , consiliorum moderationem totam ad se Principes spectare crediderunt . Cum igitur nostri quidem pro se dicere , et legati libertatem retundere , praesides vero et adversarii hunc quidem minime offendere cuperent , nostris autem palam repugnare non possent , et in commune tamen respondendum esse contenderent , facile suffragiorum numero vincebant , tum etiam movebant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_500", + "psc_text": "Igitur Julius quasi rationem reddere volens de iis quae a se ipso gesta fuerant, eos hisce verbis compellat: Oportebat igitur vos, dilectissimi, huc accedere, et nequaquam tergiversari, ut res ad finem deducatur. Id enim ratio requirit . . . . Venissent enim, ut dixi, si de sua causa bene sperassent. Numquam enim Eusebiani R. P. denegarunt jus evocandi Orientalium Ecclesiarum episcopos, neque se exemptos praedicarunt ab illo obsequii debito quo totius Christiani orbis Ecclesiae sanctae apostolicae Romanae sedi obtemperare tenentur. 9. Launoius tamen se ab harum rerum serie perstrictum intelligens, sequens effugium excogitavit, dicendo: Neque Julii papae decreto, neque Romanae synodi sententia Athanasium suae sedi restitutum; sed Sardicensium judicio, quae synodus, Romana synodo longe numerosior, quidquid a Romana synodo gestum fuerat confirmat. Pessimum ratiocinium contra omnes juris et dialecticae regulas constructum. Judicandi enim jus cum decreti jam lati exsecutione confundere satagit, ut inde male inferat Romanorum PP. judicia parum nihilumve", + "candidate_score": 0.650731, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_424_426", + "bdc_text": "Primum enim cum iis actorum copia qui non legati , postea etiam iis , qui quanquam legati , non tamen destinati ad colloquium essent , negaretur , iam denique diserte omnibus haec eripiebatur , ut quicquid actum foret , ad unum Caesaris legatum per praesides remittendum esset . Videbatur autem praeter actionis naturam esse , ut quid actum esset , hae partes cognoscere non possent , quae in actione ipsa versarentur . Nam ut autographa actorum ad Caesarem pervenirent , valde nostri cupiebant sperabantque recte iis informatum , aliquando de doctrina nostra melius sensurum esse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_279", + "psc_text": "de iis quae in duobus praecedentibus Constantinopolitanis synodis contigerant, quibus eum interfuisse ex Actorum serie intelligimus, jam per Basilium diaconum ad S. Leonem sua scripta direxerat, quae multum (ait Leo) nobis catholici sensus fervore placuerunt, etiam hanc paginam quae illis epistolis consonaret adjecimus . Hic autem praecedentem ad Flavianum episcopum indicatam esse, dubium esse non potest, cum expresse id S. Leo in hujus epistolae exordiis fateatur, scribendo: Licet per nostros quos ab Urbe pro fidei causa direximus plenissimas ad fratrem nostrum Flavianum litteras miserimus, contra nimiae impietatis errorem. Quid autem praefatae epistolae ad Flavianum directae in praesenti adjicere voluerit ut unanimiter atque constanter his qui Evangelium Christi corrumpere cupiebant resisterent, hujus textus perspicue manifestat. In quo demonstrat Eutychen spem Christianam omniumque mysteriorum veritatem corrumpere; utriusque naturae proprietates in Christo mansisse; Christi quoque animam non praeexstitisse corpori, nec corpus ex nihilo conditum; sed utrumque nobiscum ejusdem esse naturae. Sed tandem esse", + "candidate_score": 0.650502, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_433_435", + "bdc_text": "Edi enim sine ingenti multorum offendiculo non posse , omnem hanc turbam natam ex incerta librorum editione fuisse . Caesarem ipsum si quid utile in editione esset , bono publico consulturum esse . Hic cum nostri conditionibus iis se acquiescere non posse ostenderent , subinde legatus :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_264", + "psc_text": "mensis. Si ergo sanctus pontifex tum miserat suos legatos, non est cur, despecta auctoritate aliorum omnium manuscriptorum et praecedentium editorum, conjectari velimus aut possimus, duodecimo kal. Junii nondum esse profectos, idque minime inferendum esse contendamus ex una dumtaxat voce amanuensis lapsum non obscure praeseferente et indicante, cum omnia tum mss. tum edita exemplaria, subsecutos, non subsecuturos, exhibeant. Accedit quod si tamdiu iter aggredi protraxissent, cum concilium kal. Augusti esset inchoandum, jam vix tempus illis superfuisset Ephesum praestituta die attigendi. Et propterea studium illud a S. Leone adhibitum pro frustrandis malis Eutychianorum artibus minus prudens fuisset, cum ob talem tantamque temporis prolatationem ei discrimini se exposuisset, ut, annitentibus qui Eutychianae causae patrocinabantur, concilium inchoaretur et ad exitum perduceretur, minime exspectatis apostolicae sedis legatis. Nec quidquam in Quesnelli favorem concludere potest epistola illa 34, ad quam provocat, quamque illis vocibus Leo Magnus orditur: Profectis jam nostris quos ad vos in fidei causa", + "candidate_score": 0.650494, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_432_434", + "bdc_text": "Easdem postulationes causasque , cum apud legatum Caesaris eodem die exposuissent nostri , legatus actorum copiam ideo partibus non necessariam esse iudicabat , quoniam liberum colloquium hoc et extra diffinitionis periculum esset , deinde videri intutum putabat , ut partibus committeretur . Edi enim sine ingenti multorum offendiculo non posse , omnem hanc turbam natam ex incerta librorum editione fuisse . Caesarem ipsum si quid utile in editione esset , bono publico consulturum esse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_385", + "psc_text": "generalem synodum tamquam remedium adhibendum fuisse necessarias pro illa exorta controversia dirimenda, cum Flavianus atque Leo contrarium tradiderint. Quinimmo Leo ipse, qui seriem gestorum Constantipolitanorum attente lustraverat, apprime noverat ad componenda dissidia quae Flavianum inter et Eutychem intercedebant solum apostolicae sedis judicium fuisse sufficientissimum, 398 nec ad novae cogendae synodi consilium sese potuit determinare, nisi ductus motivo solemnioris judicii habendi, ut testatus est in epistolis, cum ad imperatorem, tum ad Julianum Coensem, de quibus in praecedentibus habuimus sermonem. 7. Jam vero, relicto parumper Launoio, quemadmodum Quesnellus ratiocinetur videamus: Lego (ait) hic reclamasse legatos, lego interpositam esse appellationem, lego etiam legatis datum appellationis libellum, at vero ad quem appellatum sit prorsus non lego. Hinc occasionem arripit exagitandi Joannem David, qui scripsit perspicuum esse Romanum pontificem fuisse appellatum, cum necesse sit omnem appellationem alicui judici deferri. Cum igitur Flavianus libellum appellationis legatis dedit, in eis jurisdictionem agnovit recipiendae appellationis. Quod ipsis jus", + "candidate_score": 0.650467, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_423_425", + "bdc_text": "Valde autem nova hac postulatione perculsi nostri fuerunt . Primum enim cum iis actorum copia qui non legati , postea etiam iis , qui quanquam legati , non tamen destinati ad colloquium essent , negaretur , iam denique diserte omnibus haec eripiebatur , ut quicquid actum foret , ad unum Caesaris legatum per praesides remittendum esset . Videbatur autem praeter actionis naturam esse , ut quid actum esset , hae partes cognoscere non possent , quae in actione ipsa versarentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_826", + "psc_text": "eorumdem Chalcedonensium Actorum nobis debuisset adversarius objicere, et suis conjecturis praesidium nancisci, quod cum ab ipso nec ab alio quopiam ex Graecis fieri hactenus potuerit, ideo ad aliud Quesnelli argumentum eripiendum jam nos gradum facimus. 4. Secundo itaque contendit ex unico codice hujusmodi prodiisse actionem, quem nulla auctoritas, antiquitas nulla commendabat; cum et chartaceus esset solummodo, et ab ignotis scholaribus Germanis duobus acceptus praedicetur. Antiquae rei studiosi clarissimo Stephano Baluzio multum debent. Is enim ad hanc nostri adversarii difficultatem refellendam consultius et prudentius agendum esse censuit, ne fabulas in sua Conciliorum collectione intruderet. Is igitur Quesnello fidem adhibere suspensus haerens, partim suis oculis Chalcedonensis synodi Latinas versiones lustrare coepit; tum ex amicis sciscitatus est an in aliis extra Gallias bibliothecis manuscripta exemplaria asservarentur, in quibus actio illa de Domno esset descripta. Inter caeteros qui ejus votis indulserunt, fuit clarissimus et eminentissimus Hieronymus cardinalis Casanata, rerum antiquarum peritissimus. Cujus memoria, ob", + "candidate_score": 0.650287, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_559", + "bdc_text": "Pontificiam Synodum ideo se recusasse , quia iudicem et adversarium eundem ferre minime voluissent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_369", + "psc_text": "fasque a Dioscoro praesumpta cognoscantur, nec Ephesino latrocinio accommodari ullo modo possint solitae judiciorum consuetudines et formulae. « Esto enim (ait) recusationi non sit locus secundum juris ordinem, nisi ante latam sententiam, nec appellationi nisi post prolatum judicium, optime id quidem, vel cum legitimus judex merito in suspicionem venit, vel ab incompetente judicium adornatur. » Tandem concludit Quesnellus: At nihil tale in Ephesino concilio reperias. Synodum ait legitime fuisse congregatam jussu principis assensuque Romani pontificis, qui etiam per legatos intererat, recusari ac repudiari nullatenus potuit. Hactenus vero jocari voluisse Quesnellum, ut lectores deciperet, deceptosque in suam traheret opinionem, quis non videt? Calamum stringere fingit contra Joannem David, Petri de Marca adversarium, et ludendo in verbis sibi blanditur, eam Ephesinam synodum in suis exordiis recusari et repudiari nullatenus potuisse, quia legitime congregata jussu principis et Romani pontificis assensu. 3. Sed in hac convocatione difficultatem non versari, lippis tonsoribusque notum est. Quamvis", + "candidate_score": 0.650283, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_370_372", + "bdc_text": "Neque consilium hoc illos fefellit . Nam quia non venisse se pontificis , sed Caesaris nomine professus est , recta a nostris protestatione ut pontificis legatus exclusus non fuit . Sed longa post hanc orationem deliberatio et partium inter se , et seorsim , et partium cum legato Caesaris fuit , qui dum pontificis legato respondendum esset , quaereretur , intercessit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_893", + "psc_text": "non fuisse ut Romanus pontifex hac unica voce papa, sine aliquo addito designaretur; nec ullum in Chalcedonensibus Actis locum occurrere, ubi ad illam vocem papa non addatur, vel urbis Romae, vel apostolicae sedis, vel aliud simile. Hocce argumentum duplici responsione laudatus Baluzius eripuit. Prima (ait) necessarium non esse ut aevo Domni vox papa sola poneretur cum de Romano episcopo agebatur; sufficit ut talis mos interpretis aetate obtinuisset, apud quem vox Ἐπισκόπος respondet voci papa in interlocutione quadam Bonifacii presbyteri Romani, quae exstat post subscriptiones episcoporum in actione sexta decima; secunda, Domni aevo vocem papa solitariam reperiri tamquam de Romano pontifice dictam, et quidem in ipsis Chalcedonensibus gestis, in epistola Hilari ad Pulcheriam augustam, et in breviculo historiae Eutychianistarum. Incipiam autem, ait Baluzius, a gestis concilii. In actione 1, inter Acta synodi Ephesinae II, Julius episcopus vicarius papae Leonis ait: Prius papae legatur epistola, quod non solum in Latino textu legitur,", + "candidate_score": 0.650277, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_431_433", + "bdc_text": "Iniquum etiam hoc et contra legationis fidem esse putabant , quod substituti , quos ex legatorum nostrorum numero subsidio notariis adiunxeramus , domum reversi , quid actum esset , narrare ne iis quidem auderent , unde essent missi . Easdem postulationes causasque , cum apud legatum Caesaris eodem die exposuissent nostri , legatus actorum copiam ideo partibus non necessariam esse iudicabat , quoniam liberum colloquium hoc et extra diffinitionis periculum esset , deinde videri intutum putabat , ut partibus committeretur . Edi enim sine ingenti multorum offendiculo non posse , omnem hanc turbam natam ex incerta librorum editione fuisse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_244", + "psc_text": "ad Theodosium et Flavianum directas attendamus, plane intelligimus jam idibus ejusdem mensis destinatos fuisse sedis apostolicae legatos, qui indictae synodo interessent. Et quamvis de ea habenda expressam non habeat mentionem nisi in epistola ad Theodosium, scribendo: Quoniam tamen pietas vestra, quae in honorem Dei religiosissime catholicam diligit veritatem apud Ephesum constituit synodale judicium; tamen difficile ad credendum adduci possum trium dierum intervallum dumtaxat Leoni sufficere potuisse, ut ex Urbe tres apostolicos legatos cum Dulcitio notario expediret. Verumtamen cum monumenta quae exstant omnes dubitationes quae hinc inde concipi possunt non diluant, diutius in iisdem expediendis non esset immorandum, si ex gestarum rerum serie adhuc unum argumentum non haberemus minime S. Leonem recipere potuisse Theodosii litteras concilii Ephesini indices tertio iduum Maiarum. Quidquid vero sit de quocumque errore qui in diei aut mensis temporariam notam irrepere potuit, illud unum certissimum est, S. Leonem nec dissimulasse, nec mentitum fuisse, in litteris tum ad", + "candidate_score": 0.650128, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_357", + "bdc_text": "Pontifex magno cunctos ad liberum concilium studio , et expectatum a vobis , et sepe etiam postulatum , vocavit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_106", + "psc_text": "ac proinde discimus non eam fuisse ad ea usque tempora consuetudinem Orientalium, ut ad unicum ex episcopis appellarent, sed eos omnes qui judicii a quo provocabatur participes non fuerant; nec ad solum Pontificis Romani concilium, quod totius Occidentis erat, sed et ad synodum aliorum patriarcharum, qui in causa suspecti non erant. Et revera eodem tempore quo scribebat Eutyches ad S. Leonem se eum appellasse, scripsit etiam ad Dioscorum Alexandrinum, ut oecumenicum concilium convocaret, quo Flaviani judicium discuteretur, ut docet nos Liberatus, cap. 12, ubi tamen corrigendus, cum ait de ejusmodi concilio Eutychen non cogitasse nisi absoluto conventu Constantinopolitano, in quo synodi Flaviani Acta relecta sunt; infra enim ostendemus ex hujus conventus Actis, jam tunc indictum fuisse Ephesinum concilium. » At aedificium supra mendacium struere, idem esse ac fallere, et temerariam fabulam pro vera historia vendere, quis non intelligit? Consuetudinem Orientalium fuisse affirmat, non ad unum ex episcopis appellare, sed ad", + "candidate_score": 0.650072, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_416_418", + "bdc_text": "Substitutis autem , ut acta tradita creditaque sibi , et a se descripta , fide summa intacta ac mortali nulli revelata , mox ut descripissent , notariis restituerent . In hac utriusque iuramenti forma primum quidem pars nostra omni actorum copia excludebatur , deinde notarii et substituti nostri , qui iidem et legati , ad hoc colloquium missi erant , ne , domum reversi referre ad suos quicquam possent , iuramenti religione obstringebantur . Ergo caeteris hic dissimulatis , res duas nostri in hac forma correxerunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_837", + "psc_text": "mea, religiosissimi episcopi Juvenalis sui, religiosissimi episcopi Thalasii sui. Erant autem et aliorum reverendissimorum episcoporum multi notarii excipientes. Si non est meorum notariorum littera, quia unusquisque proprium habet. Hinc ergo colligit Baluzius, quod cum codices tabularum ederent in paginis, eas quisque pro suo captu et libitu disponeret, sicque factum est ut initium causae, v. g., Ibae retulerint in sexta actione, alii in septima, alii etiam in nona, alii denique in decima, atque ita in caeteris actionibus. 7. In his tamen exponendis paululum digressi sumus ab eo ordine quem servavit Quesnellus ut hanc Domni actionem prorsus esse supposititiam incassum ostenderet. Nam cum eum minime fugisset eam reperiri vel in Bohieriano codice superius laudato, vel eam judicatam esse 493 post actionem sextam, tamquam ex Graeco in Latinum versam, tamen maluit Rustici diaconi malam fidem accusare, tamquam schismatici, et a Vigilio anathemate perculsi, quam sibi persuadere Chalcedonensium PP. esse genuinum fetum. Quid? Falso", + "candidate_score": 0.649913, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_214_216", + "bdc_text": "ut legati Ferdinandi in colloquium reciperentur , et ut inter undenos numerarentur , suffragandique locum haberent : ut ab Hagnoica forma in colloquio ne discederetur , in qua cautum esset , ne extra bis ter undenos in colloquium quisquam reciperetur , neque aequum videri , quod idem sibi suisque licere quisquam postulet , quod Regi Ferdinando permitteretur : non enim decere Principem eum ab hac disputatione excludi , qui eius instituendae autor fuisset :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_412", + "psc_text": "12. Sed jam S. pontificem Leonem ab illis duabus causis, fidei scilicet et charitatis, adductum fuisse ut oecumenicam synodum, tamquam necessarium remedium adhibendum, ipse decerneret, Quesnellus perfecte intellexisset, si verba ad quae provocat, et quibus insistit, e sua sede non extraxisset, neglectis caeteris aliis quibus S. pontifex Theodosium imperatorem allocutus est. Rerum ergo omnium infelicissimum statum exponit, indicando Ephesini latrocinii judicium et Acta ad apostolicae sedis tribunal, tum propter suorum legatorum reclamationem, tum propter episcopi Flaviani appellationem esse devoluta. Ut quia et nostri fideliter reclamarunt, et eisdem libellum appellationis Flavianus episcopus dedit. Ex hoc ergo, quod praemittit, immediate hoc aliud, tamquam necessario apostolicae sedis juribus cohaerens, subjicit: Generalem synodum intra Italiam jubeatis celebrari, quae omnes offensiones ita aut repellat, aut mitiget, ne aliquid ultra sit vel in fide dubium, vel in charitate divisum. Ne vero ejusmodi decretum a se factum Theodosio imperatori injustum aut irrationabile videretur, in ejus mentem revocat", + "candidate_score": 0.649912, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_585_587", + "bdc_text": "Ultima Decembris tum fuit . Interea Coloniensis Palatinusque legatus appellati eadem de re fuerunt . Verum ad has nostrorum legatorum doctorumque hominum querelas , altera Januarii praesides sic responderunt , ut primum in superiore sententia perstarent , deinde ut conditionem novam , eamque vel ad concordiam vel ad veritatis inquisitionem minime accomodatam inferrent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_426", + "psc_text": "videatur, quam S. Leo indicare voluit ea scribendi formula: Leo, et sancta synodus, quae Romae convenit. 15. Gravioris tamen momenti est altera illa fallacia, quam idem Quesnellus subjecit, qua unice usus est ad Romanorum pontificum auctoritatem elevandam, et inter angustissimos limites restringendam. Quapropter eum rogare oportet undenam hauserit S. Leonis legatos ad istud munus fuisse assumptos totius Occidentalis synodi mandato et delegatione? Eos autem e suo latere S. Leonem misisse, quocumque alio episcopo inconsulto nobis persuadent illae scribendi formulae: Quos e latere meo misi; qui vice mea sancto conventui vestrae fraternitatis intersint; qui vicem praesentiae meae implere sufficerent, et aliae hujusmodi, quas frequenter offendimus in epistolis, cum ante tum post Ephesinam synodum scriptis. Vel ergo Quesnellus dare debet in solo Romano episcopo totius Occidentis synodi auctoritatem residere, vel legatos illos solius Romani pontificis personam gesisse. Si primum, jam Romanus pontifex solus totius synodi habet auctoritatem, potest solus statuere, definire, judicare,", + "candidate_score": 0.649881, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_214_216", + "bdc_text": "ut legati Ferdinandi in colloquium reciperentur , et ut inter undenos numerarentur , suffragandique locum haberent : ut ab Hagnoica forma in colloquio ne discederetur , in qua cautum esset , ne extra bis ter undenos in colloquium quisquam reciperetur , neque aequum videri , quod idem sibi suisque licere quisquam postulet , quod Regi Ferdinando permitteretur : non enim decere Principem eum ab hac disputatione excludi , qui eius instituendae autor fuisset :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_476", + "psc_text": "et illius tribunalis judicium expostulasse ad quod confugit, et coram quo se sistere voluit, a nemine in dubium revocari posse arbitror. At quaenam jura Athanasio patrocinarentur, ut is unam et 417 solam inter tot Occidentalium episcoporum sedes pulsare posset, cujus quidem judicium ipsius adversarii, nec recusare, nec rejicere valerent, ego haud video, nisi ad divinam apostolicamque auctoritatem recurramus. Athanasio quidem Sardicenses canones, qui nondum conditi erant, minime suffragabantur. Nec, auctoribus Quesnello, Launoio et caeteris, alii canones exstabant, in quibus hoc jus excipiendarum appellationum Romanis pontificibus adjudicaretur. 2. Neque aures Quesnello potissimum praebere debemus, qui passim in suis scriptis, ut Romanorum PP. eludat aut elevet auctoritatem, quoddam jus omnibus catholicis episcopis commune inesse ait, quo pro fidei et Ecclesiae negotiis suam operam impendere teneantur. Nam non agebatur tum in Athanasii causa, et aliis similibus, de labore dumtaxat subeundo pro communi fidei firmitate et incolumitate, vel de Ecclesiae utilitate, sed de peremptorio,", + "candidate_score": 0.649791, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_522_524", + "bdc_text": "Hoc si reciperent nostri , fieri colloquium posse , valde se sperare . Ad haec nostri : Excusatione morae moram necti , et nunc denique post duos menses novam colloquii formam quaeri , neque Hagnoici instituti sententiam hanc esse , ut una ex parte sententia unica , de plurimorum tantum suffragio collecta parti alteri proponeretur , pauciorum si qua esset non proponeretur , sed reservaretur , ac seorsim Caesari exhiberetur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_157", + "psc_text": "loquendi formulas, non omne jus ferendae sententiae arrogantis, quae praesumptionem quamdam praeseferunt, vel illam aliam, conferre suffragium, quasi ut Leo indicaverit cogere velle et necessarium fuisse concilium, ut oculati, prudentis aequissimique judicis partes obiret. Illud enim conferre suffragium ordinarie habet significare causam in coetu, synodo atque collegio tractandam. De quibus rebus altum est apud Leonem silentium, nullumque ex iis quae scripserat saltem leve indicium apparet. 6. Verum enim vero quia Quesnellus se malam causam habere cognovit, et ad alia suum ratiocinium convertit, ut pedetentim ejus vestigia sequamur, quid subjecerit attendamus. Ait itaque: « Quod si Eutyches ad solum Romanum pontificem appellasset (ut actum esse ab eo existimavit S. Leo ex callido mendacique libello), non esset quod miraremur Eutychen Rom. sedem appellantem a Rom. pontifice ultro esse susceptum, praecipue cum de Nicaena fide agi videretur, cui tam Eutyches ipse quam ejus accusator indivulse profitebatur inhaerere; Romani enim praesidis, tamquam capitis episcopalis", + "candidate_score": 0.649742, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_559", + "bdc_text": "Pontificiam Synodum ideo se recusasse , quia iudicem et adversarium eundem ferre minime voluissent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_520", + "psc_text": "lib. septimo, titulum 65, etc. « Quem potius (subdit) hoc munere decorasset synodus, quam pontificem Romanum omnium patrem, et in quo sancti Petri apostoli memoria honoranda erat? Synodus enim provincialis suspecta erat damnato, vicinarum provinciarum episcopos eam ob causam congregari e re ecclesiastica non erat. Hoc igitur oneris Romano datum, cui nec operosa inquisitione aut totius negotii accurata discussione ad id opus erat, sed summatim tantum vel ex litteris priorum judicum cognoscere: sicut saeculari judici facile est statim decernere quorum appellationes recipere permittant juris civilis leges. » Sed falsam fictitiamque esse hanc Quesnelli suppositionem, quis non videt? Supponit Sardicenses PP. novum jus Romano pontifici concessisse, ut hunc omnium patrem, et in quo S. Petri memoria honoranda erat, universa Ecclesia veneraretur. Igitur in Quesnelli opinione antequam hujusmodi canones conderentur, R. P. illicitum erat judicare aut de synodis provincialibus, aut operosam adhibere inquisitionem pro restituendis in suis sedibus episcopis odio aemulationeque expulsis,", + "candidate_score": 0.649675, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_388_390", + "bdc_text": "De ea re antequam ad iuramenti formam venio , paucis est dicendum . Quanquam enim haec sententia pontificis Romani multis iam annis fuit , ut ne colloquium nobiscum iustum ullum haberetur , tamen quia id nostri semper urserunt , simulare saltem aliquem congressum adversariis necesse fuit . Itaque cum duae res ipsis propositae essent , altera , extra iactum dimicare , et hostem procul lacessere :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_499", + "psc_text": "desperatione acti, ne forte calumniantium poenas juxta canonum decreta subirent, de nocte ex urbe Roma profecti, fugam arripuerunt. Verumtamen ad irregularem horum legatorum fugam Julius ipse pontifex animadvertens, lenitate summa adhibita, ad exitum perducere nisus est gravissima Orientalium dissidia. Quare admissa eorumdem legatorum appellatione, quamvis nulla urgeretur necessitate ad concilium cogendum, Eusebio et sociis per epistolas jussit Romam ad concilium habendum venire. Sed schismatica illa factio cum tergiversationibus et diuturna temporis prolatione pontificis spem adhuc frustrasset, denuo in concilio Athanasium et socios nullius criminis reos esse declaravit, dignosque esse decrevit ut suis sedibus a quibus per impotentiam expulsi fuerant restituerentur. Igitur Julius quasi rationem reddere volens de iis quae a se ipso gesta fuerant, eos hisce verbis compellat: Oportebat igitur vos, dilectissimi, huc accedere, et nequaquam tergiversari, ut res ad finem deducatur. Id enim ratio requirit . . . . Venissent enim, ut dixi, si de sua causa bene sperassent.", + "candidate_score": 0.64959, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_477", + "bdc_text": "Quare principem hunc singulariter evangelicae concordiae studuisse consulere , dubitari non potest .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_228", + "psc_text": "provinciali synodo ordinarie absoluto, et de sententia jam lata; cujus Acta nonnisi ab unico, et supremo judice poterant infirmari, aut rescindi, vel reprobari, aut rata haberi? Si aliquod hac de re certum testimonium desideramus, consulere juvabit unum S. Petrum Chrysologum, quem cum Eutyches per epistolas interpellasset, ut vindicem suae causae se haberet, sine ambagibus et ulla prolatatione eidem respondit: In omnibus autem hortamur te, frater honorabilis, ut his quae a beatissimo papa Romanae civitatis scripta sunt obedienter attendas, quoniam beatus Petrus, qui in propria sede vivit et praesidet, praestat quaerentibus fidei veritatem. Nos enim pro studio pacis et fidei extra consensum Romanae civitatis episcopi causas fidei audire non possumus. Videat Quesnellus! Solus B. Petrus, qui in propria sede vivit et praesidet, praestat quaerentibus fidei veritatem. Nec quisquam alius episcopus proprio jure extra consensum Romani episcopi causas fidei audire potest. Solida necne vel infirma sint quae hactenus in tribus hisce de", + "candidate_score": 0.64955, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_633_635", + "bdc_text": "Sed ad narrationem reliquam redeamus . Dum haec igitur decima octava Januarii fiunt , allatum subito mandatum Caesaris est , ad proxima Ratisponae Comitia omnes festinare iubens . Itaque legatus ipse prorsus iam et disputatione , et sententiarum istarum conformatione missa , tantumque mandato partibus reddito , primus omnium summa cum celeritate , postridie eius diei ubi satis illuxit , abibat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_660", + "psc_text": "Cujus rei dumtaxat nos hic mentionem facimus, ut quilibet intelligat quanta ratione S. Leo papa ad securiora pacatioraque tempora generalem synodum differri exoptaverit. Igitur his praetermissis, antequam brevem Chalcedonensium gestorum narrationem instituamus, de nonnullis S. Leonis gestis atque de duabus synodis Galliarum et altera Mediolanensium, verba facere properamus. 3. Et primo quidem nobis occurrit brevissima S. pontificis epistola ad Ravennium Arelatensem, quam doctissimus Sirmondus publici juris fecit, et deinde Paschasius Quesnellus in suam novam transtulit editionem. Agit in ea S. pontifex de Paschate sequenti anno 453 die decima kalendarum Aprilis celebrando. Ad Romanum enim pontificem pertinuisse indicare illius diei celebritatem epistolae synopsis manifestat. Ut nimirum, quorum in fide una est (ait) confessio, sit etiam in hac festivitate una devotio. Duas praeterea circa ea tempora Galliarum episcopi litteras ad nostrum sanctum pontificem scripserunt, in quibus ita obsequentes et studiosos erga apostolicam sedem se exhibent, ut ab hujus decretis et a catholica", + "candidate_score": 0.649494, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_388_390", + "bdc_text": "De ea re antequam ad iuramenti formam venio , paucis est dicendum . Quanquam enim haec sententia pontificis Romani multis iam annis fuit , ut ne colloquium nobiscum iustum ullum haberetur , tamen quia id nostri semper urserunt , simulare saltem aliquem congressum adversariis necesse fuit . Itaque cum duae res ipsis propositae essent , altera , extra iactum dimicare , et hostem procul lacessere :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_542", + "psc_text": "recte habere probaverit. At quae libera potestas esset in Romanis pontificibus ad quodcumque probaverint, si ipsi jure non possent judicare, vel mittere de latere presbyteros, ut audiant negotium, propter quod appellans provocavit? Profecto si PP. 430 plenam Rom. pontificibus potestatem non adjudicarent, sed ad unum novum concilium dumtaxat pontificia jura restringere voluissent, aliam loquendi phrasim adhibere debebant, cum inter multa media apta pro nova rerum cognitione, libera facultas ipsis data sit illud eligere quod aptius et convenientius a prudentissimo eorum judicio judicabitur. Id expresse innuunt postrema illius mox recensiti canonis verba. Nimis interim Quesnellus sibi blandiendo laetitiam affectare intendit, quod Flaviani causam ad generalem synodum fuisse delatam vigore appellationis unice Sardicensibus canonibus innixae probare potuerit; et praeterea, variis adhibitis contortis interpretationibus, quas omnino fallaces esse in praecedenti Exercitatione ipsi perspicue probavimus, stylum censorium in Joannem David iterum convertit, huncque tamquam lusorem illusoremque exagitat, quod scripserit Flavianum ad unicum et solum", + "candidate_score": 0.649332, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_417_419", + "bdc_text": "In hac utriusque iuramenti forma primum quidem pars nostra omni actorum copia excludebatur , deinde notarii et substituti nostri , qui iidem et legati , ad hoc colloquium missi erant , ne , domum reversi referre ad suos quicquam possent , iuramenti religione obstringebantur . Ergo caeteris hic dissimulatis , res duas nostri in hac forma correxerunt . Alterum , ut post colloquium habitum , cum essent quatuor notariorum quatuor autographa , ut singulis partibus singula traderentur , Caesari reliqua duo reservarentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_605", + "psc_text": "proprio charactere signata gratulatus est, ait se ad Orientem remittere tres legatos Constantinopolitanae Ecclesiae clericos, qui laudata scripta detulerant, atque eorumdem legatorum nominibus et gradibus explicatis: Ut ergo invicem dilectionis tuae animus nostris confirmaretur alloquiis filios nostros Casterium (sive Castorium) presbyterum, Patricium et Asclepiadem diaconos, qui ad nos tua scripta detulerunt post venerabilem diem festi paschalis remisimus. Anatolio deinde tamquam Constantinopolitanae Ecclesiae praesuli cavere mandat ne in divinis rebus agendis quispiam ex presbyteris vel episcopis audeat recitare ad sacrum altare nomina Dioscori, Juvenalis et Eustathii, quod nostri (intellige legati) ibidem constituti faciendum esse dixerint. Porro si Quesnellus ad haec verba attendisset, haud scio an affirmare potuisset synodum illam, seu episcoporum consessum, fuisse ab Anatolio, non a pontificiis legatis, coactum, de qua re videsis quae ipsi in superiori capite jam 444 annotavimus. Caetera tandem quae tertio illius epistolae cap. scribit prorsus respondent iis quae ex epistola ad Pulcheriam jam recensuimus. 3.", + "candidate_score": 0.649324, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_388_390", + "bdc_text": "De ea re antequam ad iuramenti formam venio , paucis est dicendum . Quanquam enim haec sententia pontificis Romani multis iam annis fuit , ut ne colloquium nobiscum iustum ullum haberetur , tamen quia id nostri semper urserunt , simulare saltem aliquem congressum adversariis necesse fuit . Itaque cum duae res ipsis propositae essent , altera , extra iactum dimicare , et hostem procul lacessere :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_349", + "psc_text": "de Marca aliquod jus indicare debuisset, quod naturae legibus divinisque institutis cohaereret. Non enim sufficit aequitati et concordiae, pacisque studio inhaerere, quae sacerdotium inter et imperium procuranda sunt, si in alterutrius praejudicium multa mala suboriantur. Alias semper in dubio versabimur an priorum 390 temporum generalia concilia, auctoritate imperatorum sola vel apostolicae sedis simul indicta fuerint. Et rursus ultro dato quod Romani pontifices, imperatorum arbitriis non valentes resistere, synodorum indictioni acquieverint, an scrupulus remaneat principes jure vel injuria synodos indixerint, atque in iis indicendis propriae auctoritatis limites excesserint. Si ad primam Nicaenam synodum animum convertamus, hanc utique Constantinum imperatorem indixisse intelligimus, sed ex sacerdotum sententia. Et quoniam tot praesulum coitio sine imperiali consensu, auxilio atque praesidio nec fieri nec sustentari poterat, idcirco ad praepediendos tumultus, et ad faciendam episcopis liberam potestatem, ut, episcopalibus eorum sedibus ad tempus relictis, praestituto tempore concilio adessent, litteras ad eosdem dedit, ut itineri se committerent. Quo", + "candidate_score": 0.649308, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_302_304", + "bdc_text": "itaque supervacuos reiiciendos esse . De Ferdinando quod respondissent nostri , placere . Placere etiam de notariis , sed ita ut eadem iuramenti lege substituti eorum obstringerentur , colloquio excluderentur , et iuramenti utrisque praestandi forma a se ut constitueretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_513", + "psc_text": "Romana Ecclesia ejusmodi jura exercuit sanct. mem. Athanasium absolvendo. 11. At demus Launoium haec omnia dissimulare debuisse, ut impune et solo rixandi animo Bellarminum doctum virum exagitaret. An forte id aeque facere poterat Quesnellus, qui in adornandis S. Leonis Operibus non semel hujus epistolam 89, quae est ad episcopos Viennensis provinciae, inter alias eum lustrare oportuit? Ipse quidem S. Leo de appellationum jure agens, S. Julii P. testimonio suffragatur, nec ab alia origine quam a divina institutione illas derivari amplissime affirmavit. Nullum igitur ad Sardicenses canones habens respectum ita scribit apostolicam sedem pro sui reverentia ab omnium provinciarum sacerdotibus innumeris relationibus fuisse consultam, et per diversarum, quemadmodum vetus consuetudo poscebat, appellationem causarum, aut retractata, aut confirmata fuisse judicia. Ad hoc quidem testimonium animadvertit Quesnellus. Sed relicta praecedenti loquendi phrasi de judiciorum auctoritate per litigantium compromissum accepta, nihilominus istorum verborum vim minuere nisus est, ita ad suae editionis marginem annotando: Appellationes", + "candidate_score": 0.649284, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_559", + "bdc_text": "Pontificiam Synodum ideo se recusasse , quia iudicem et adversarium eundem ferre minime voluissent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_6", + "psc_text": "subdole subjicit: « Ultro agnovimus Romanum pontificem pro legitimo, ac, si cum singulis episcopis comparetur, pro praecipuo controversiarum ecclesiasticarum judice: sed quis propterea ferat Flavianum, quem et sedis praerogativa, et sanctimonia singularis, et fidei constantia ad martyrium usque perseverans, tantopere commendare debuerant, cum rebelli, imperito, obscuro ac malae frugis monacho componi, committique exauctoratum presbyterum cum suo ac sanctae sedis episcopo, judicem cum reo, et utrumque veluti de communi dividendo altercantem coram Leone sisti, quasi de incerto causae exitu dimicaturum. Absit tanta a sacratissimo episcoporum coetu injuria. » Quid igitur? Propugnatne Quesnellus supremam Romanorum pontificum judiciariam potestatem, quam Scripturarum testimonia indicant, quamque veterum traditio et praxis ipsis asseruit? Fallit quidem. Nam Romanum pontificem praecipuum et legitimum Ecclesiae controversiarum eo sensu dumtaxat appellat, facta nimirum cum singulis episcopis in suis sedibus existentibus comparatione. Volens forte indicare, nullum R. P. judicium firmum et ratum habendum, quod aliorum episcoporum in synodis coactorum suffragio non", + "candidate_score": 0.649236, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_361", + "bdc_text": "Nunc autem Carolus primogenitus Ecclesiae filius ad id concilium Pontificis exequendum ( ut fidus Sanctae Romanae Ecclesiae advocatus est ) cum hoc colloquium , tum illa mox deinde futura Ratisponae Comitia , velut viam aditumque ad generale Concilium instituisset , me ut hic vobiscum adessem iussit voluitque .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_500", + "psc_text": "Igitur Julius quasi rationem reddere volens de iis quae a se ipso gesta fuerant, eos hisce verbis compellat: Oportebat igitur vos, dilectissimi, huc accedere, et nequaquam tergiversari, ut res ad finem deducatur. Id enim ratio requirit . . . . Venissent enim, ut dixi, si de sua causa bene sperassent. Numquam enim Eusebiani R. P. denegarunt jus evocandi Orientalium Ecclesiarum episcopos, neque se exemptos praedicarunt ab illo obsequii debito quo totius Christiani orbis Ecclesiae sanctae apostolicae Romanae sedi obtemperare tenentur. 9. Launoius tamen se ab harum rerum serie perstrictum intelligens, sequens effugium excogitavit, dicendo: Neque Julii papae decreto, neque Romanae synodi sententia Athanasium suae sedi restitutum; sed Sardicensium judicio, quae synodus, Romana synodo longe numerosior, quidquid a Romana synodo gestum fuerat confirmat. Pessimum ratiocinium contra omnes juris et dialecticae regulas constructum. Judicandi enim jus cum decreti jam lati exsecutione confundere satagit, ut inde male inferat Romanorum PP. judicia parum nihilumve", + "candidate_score": 0.649165, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_366_368", + "bdc_text": "Haec illius orationis summa fuit . Sed introducti legati Pontificii causa haec fuisse videtur . Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_400", + "psc_text": "pontificis Leonis, cujus personam agebant, interdictum exspectaretur. Hanc autem reclamationem veram appellationem 401 esse dicendam quis negare audebit; vel cum Quesnello omnia effugia hinc inde quaerenti affirmabit Flavianum Theodoretum provocasse, ut dumtaxat Occidentalibus appellatio innotesceret; eumque potius appellationis libello fuisse adeundum, qui et Ecclesiae totius apex summus, et in fidei causa universalis est veluti procurator? Nova loquendi formula, novum Romani pontificis officium hactenus a nemine quod sciam excogitatum. Sed commentum refellere, etiam sepositis tot sanctissimorum Patrum sententiis qui Romanum pontificem verum legitimumque judicem controversiarum fidei appellarunt, antequam de praesenti tabula manum removeamus, ostendemus. 9. Et quidem si pontificii legati libellum appellationis Flaviani accepissent, ut Leoni tamquam procuratori hujus causae deferrent, certe S. Leo ante oecumenicam synodum, quam cogere curabat, nullum prorsus decretum aut interdictum tulisset, non irrita et nulla in aliis et aliis suis epistolis Ephesina Acta solemniter declarasset, numquam e medio tulisset tamquam injustam Dioscori et illius synodi sententiam", + "candidate_score": 0.649133, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_424_426", + "bdc_text": "Primum enim cum iis actorum copia qui non legati , postea etiam iis , qui quanquam legati , non tamen destinati ad colloquium essent , negaretur , iam denique diserte omnibus haec eripiebatur , ut quicquid actum foret , ad unum Caesaris legatum per praesides remittendum esset . Videbatur autem praeter actionis naturam esse , ut quid actum esset , hae partes cognoscere non possent , quae in actione ipsa versarentur . Nam ut autographa actorum ad Caesarem pervenirent , valde nostri cupiebant sperabantque recte iis informatum , aliquando de doctrina nostra melius sensurum esse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_789", + "psc_text": "decreverit rerum omnium judicium ad aliud tempus et in alio conventu esse reservandum. Quare etsi post horum Actorum abolitionem licitum fuisset Theodoreto caeterisque episcopis gradu depositis ad suas reverti sedes, tamen non constabat an jure vel injuria fuissent depositi, an jure vel ex dispensatione et indulgentia ipsis permitteretur suas retinere sedes. Nam id nova debebat inquisitione scrutari novoque decreto demonstrari, interim eorum causa veluti in proservato (ut aiunt) manente, usque ad definitivam sententiam. Ratio illa tertio loco adducta nimis nutat, si attendamus ad ea quae in superioribus capitibus descripsimus. Non enim Theodoreti causae patrocinari potuit apud Leonem Anatolii testimonium, cum istius fides, ordinatio, stricta necessitudo cum Dioscoro et Eutychiana factione, tales suspiciones in pontificium animum excitassent, ut, nulla ratione habita ad imperatoris Theodosii et Pulcheriae augustae preces, ipse Leo cum ipso Anatolio jam ordinato istius ordinatoribus cummunicare voluerit; quoadusque, misso Abundio Comensi cum aliis tribus legatis apostolicis, et publico celebrato", + "candidate_score": 0.649119, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_559", + "bdc_text": "Pontificiam Synodum ideo se recusasse , quia iudicem et adversarium eundem ferre minime voluissent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_83", + "psc_text": "existentibus collaberetur. Ait namque: Cum autem ad interlocutionem examinis vestri Eutyches responderit, dicens: Confiteor ex duabus naturis fuisse Dominum nostrum ante adunationem, post adunationem vero unam naturam confiteor. Hocce enim assertum fidei dogmatibus prorsus contrarium, cum Eutyches interloquendum protulisset, haudquaquam impune et sine ecclesiastica censura erat audiendum. Sed anathemate et exsecratione confodiendum, tamquam aliquod apostolorum symbolo repugnans. Quare S. pontifex summa admiratione in Constantinopolitanos judices commotus eos hisce verbis objurgat: Miror tam absurdam tamque perversam ejus professionem nulla judicantium increpatione reprehensam, et sermonem nimis insipientem nimisque blasphemum ita omissum, quasi nihil quod offenderet esset auditum, etc.. An non igitur in iis Actis S. Leo reperiit quo rationabilius posset Constantinopolitanos judices reprehendere et exagitare, quod minus regulariter sive canonice se gesserint in Eutychianae causae examine et Synodalium Actorum compilatione? An non judicat impiam blasphemam esse illam Eutychetis assertionem, quam Flavianus cum tota illa synodo nulla censura dignam censuit, aut saltem censoria", + "candidate_score": 0.649098, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_431_433", + "bdc_text": "Iniquum etiam hoc et contra legationis fidem esse putabant , quod substituti , quos ex legatorum nostrorum numero subsidio notariis adiunxeramus , domum reversi , quid actum esset , narrare ne iis quidem auderent , unde essent missi . Easdem postulationes causasque , cum apud legatum Caesaris eodem die exposuissent nostri , legatus actorum copiam ideo partibus non necessariam esse iudicabat , quoniam liberum colloquium hoc et extra diffinitionis periculum esset , deinde videri intutum putabat , ut partibus committeretur . Edi enim sine ingenti multorum offendiculo non posse , omnem hanc turbam natam ex incerta librorum editione fuisse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_265", + "psc_text": "prolatationem ei discrimini se exposuisset, ut, annitentibus qui Eutychianae causae patrocinabantur, concilium inchoaretur et ad exitum perduceretur, minime exspectatis apostolicae sedis legatis. Nec quidquam in Quesnelli favorem concludere potest epistola illa 34, ad quam provocat, quamque illis vocibus Leo Magnus orditur: Profectis jam nostris quos ad vos in fidei causa direximus, decimo kal. Augusti ab eodem summo pontifice signata. Nihil, inquam, in Quesnelli favorem concludit. Nam in ea non praescribitur tempus quo ab Urbe pontificii legati abscesserunt; et verba illa commode conciliari possunt cum praecedenti, in qua pontificios legatos subsecutos esse significabat. Iterum autem atque tertio potuisse S. pontificem reddere certiorem Flavianum de legatorum profectione quid impedit? Non ita facile enim erat epistolarum commercium, nec ita expeditum et tutum, ut certo sibi persuadere posset quod, nullo interposito impedimento quod epistolarum et perlatorum cursum retardaret, ejus epistolae ex urbe Roma citissime Constantinopolim deferrentur. Quod ultro quidem dat ipse Quesnellus in dissertatione", + "candidate_score": 0.648992, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_214_216", + "bdc_text": "ut legati Ferdinandi in colloquium reciperentur , et ut inter undenos numerarentur , suffragandique locum haberent : ut ab Hagnoica forma in colloquio ne discederetur , in qua cautum esset , ne extra bis ter undenos in colloquium quisquam reciperetur , neque aequum videri , quod idem sibi suisque licere quisquam postulet , quod Regi Ferdinando permitteretur : non enim decere Principem eum ab hac disputatione excludi , qui eius instituendae autor fuisset :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1072", + "psc_text": "Domitianum et Geminianum episcopos, qui pontificias partes agentes Ecclesiae pacem quaererent, quin bene definita ad novum tractatum revocare permitterent. Addit omnino vitandas esse disputationes quascumque cum fidei negotia tractantur, et exemplum Christi adducit, qui Evangelii doctrinam cunctis nationibus annuntiandam, non oratoribus atque philosophis, sed hominibus piscatoribus atque humilibus commisit. Cui exemplo Eutychiani repugnabant, dogma in synodo definitum in disputationem adducere contendentes. Instabat Leo tandem apud imperatorem, ut benignas aures praebere vellet legatorum suggestionibus, quos miserat non disceptaturos cum damnatis, sed supplicaturos vobis tantum pro catholicae fidei firmitate, quin parricidis Alexandrinis omni indulgentia indignis humana remissio concedi posset, cum ille solus exorandus esset, qui talia potest digne plectere, et solus ineffabili misericordia relaxare. Cum Eutychianis vero Timothaei Aeluri partibus adhaerentibus aliam et aliam oeconomiam ecclesiasticam servari jubet; videlicet, correctis poenitentiam non negandam mandat, obduratos vero sub synodali sententia remanere vult. 5. Occasione hujus legationis aliam scripsit epistolam ad eumdem imperatorem, quae", + "candidate_score": 0.648944, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_216_218", + "bdc_text": "non enim decere Principem eum ab hac disputatione excludi , qui eius instituendae autor fuisset : ut ne singuli singula , sed ut undeni singula suffragia constituerent , utque numerus personarum non ad multitudinem , sed ad certitudinem suffragiorum spectaret : ut undeni hinc inde soli in disputatione loquerentur , caeteri non actores essent , sed advocati loquentibus assisterent :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_228", + "psc_text": "provinciali synodo ordinarie absoluto, et de sententia jam lata; cujus Acta nonnisi ab unico, et supremo judice poterant infirmari, aut rescindi, vel reprobari, aut rata haberi? Si aliquod hac de re certum testimonium desideramus, consulere juvabit unum S. Petrum Chrysologum, quem cum Eutyches per epistolas interpellasset, ut vindicem suae causae se haberet, sine ambagibus et ulla prolatatione eidem respondit: In omnibus autem hortamur te, frater honorabilis, ut his quae a beatissimo papa Romanae civitatis scripta sunt obedienter attendas, quoniam beatus Petrus, qui in propria sede vivit et praesidet, praestat quaerentibus fidei veritatem. Nos enim pro studio pacis et fidei extra consensum Romanae civitatis episcopi causas fidei audire non possumus. Videat Quesnellus! Solus B. Petrus, qui in propria sede vivit et praesidet, praestat quaerentibus fidei veritatem. Nec quisquam alius episcopus proprio jure extra consensum Romani episcopi causas fidei audire potest. Solida necne vel infirma sint quae hactenus in tribus hisce de", + "candidate_score": 0.64887, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_214_216", + "bdc_text": "ut legati Ferdinandi in colloquium reciperentur , et ut inter undenos numerarentur , suffragandique locum haberent : ut ab Hagnoica forma in colloquio ne discederetur , in qua cautum esset , ne extra bis ter undenos in colloquium quisquam reciperetur , neque aequum videri , quod idem sibi suisque licere quisquam postulet , quod Regi Ferdinando permitteretur : non enim decere Principem eum ab hac disputatione excludi , qui eius instituendae autor fuisset :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_195", + "psc_text": "Fuit igitur primus libellus appellationis ad concilium; secundus contestatorius ad CP. populum; tertius querimonialis seu querelae ad S. Leonem; quartus libellus supplex ad imperatorem. » Primus commentitius erat, nec revera datus; alii tres revera oblati. Quorum omnium libellorum mentionem fecit S. Flavianus in epist. 1 ad sanctum Leonem. Hisce autem verbis suam clausit Quesnellus dissertationem. Si ergo staret lepida haec aeque ingeniosa libellorum distinctio ab adversario nostro excogitata, jam ex parte prorsus caderent quae hactenus de Eutychetis appellatione conscripsimus. Solam apud apostolicam sedem querimoniam Eutychen fecisse, non appellationem diceremus. Verum adversarium rogo undenam illam distinctionem hauserit, ne commentitiam et ad fucum faciendum excogitatam fuisse arbitremur? In codicibus plane, et legum digestis non offendimus quatuor illa libellorum genera esse distincta, ut unus dumtaxat totam illam vim et energiam habere non possit. Immo Contestatorius, quem jurisperiti evocatorium appellant, appellationem, querimoniam, et supplicationem continere ii nobiscum affirmabunt, qui, a praecedenti Quesnellianarum nugarum apparatu", + "candidate_score": 0.64867, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_12_14", + "bdc_text": "Principio , cum partis utriusque legati praecipui omnes praesto fere ad diem fuissent , praesidum adventum in vigesimam et secundam usque diem praestolari coacti fuerunt . Nam a nostris Saxones , Hessi , Wirttenbergenses , Brandenburgenses , Lunenburgenses , alii ante , alii ad diem , pauci secundo aut tertio ad summum post die venerunt . Soli Pomerani , ut remotissimi , tardius caeteris urbium vero legati , Argentinenses , Augustani , Ulmenses , Nombergenses , Francfurtenses , Constantienses , Hamburgenses , Bremenses ad ipsum propemodum diem omnes adfuere .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_992", + "psc_text": "In hujus ergo vicarii institutione Orientalium patriarcharum morem aemulatus est Leo, in multis tamen ab eisdem se pro sua praerogativa discernens, et certis incrementis et accessionibus munus hoc complens et adornans. Quod penitus inspicere otiosum, opinor, non erit, neque ab hoc loco alienum. 7. Quesnelliana haec tamen doctrina, etsi quamdam veritatis speciem praeseferre videatur, in multis quidem vacillat; nec praesentem S. P. Leonis agendi rationem indicat, nec pontificia munera Juliano Coensi demandata explicata sunt quemadmodum oporteret. Vacillat imprimis, immo prorsus cadit quoad apostolicorum nuntiorum originem. Si enim apostolicae sedis vicarios cum apostolicis nuntiis confundamus, jam utrorumque originem altius esse repetendam ostendunt Romanorum pontificum epistolae, Damasi papae videlicet, Syricii, Innocentii primi, Zosimi, atque Coelestini. Quaestionem hanc de apostolicae sedis vicariis, horum antiqua institutione et potestate, magno eruditionis apparatu pertractavit cl. D. Franciscus Antonius de Simeonibus, et secutus Holstenii Rom. collectionem, 524 jam ante Damasum papam, hoc vicarii munere apud Illyricos functum", + "candidate_score": 0.648614, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_496_498", + "bdc_text": "Principio legatus per privatum hominem egit cum Melanchtone nostro , eam in rem ut consentire vellet , multis ostendens , nisi id faceret , de colloquio hoc quidem tempore prorsus actum esse . Huius postulationis eadem adversariis causa , quae morae fuit . Melanchthon publice sese cum quovis paratum esse colloqui , ac rationem fidei suae reddere paratum esse ostendebat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_145", + "psc_text": "» 3. At mendacia veritatis coloribus et umbris larvata detegamus. Incassum imprimis, et omnino male, Constantini monachi testimonium Flaviani verbis Quesnellus opponi affirmaret, si utriusque loquendi modus in eumdem prorsus finem tenderet. Constantinus, ut Quesnellus etiam asseverat, haereticus et mendacissimus homo, testatus est Eutychen alios patriarchas, principalium Ecclesiarum metropolitas, horumque synodos appellasse. Si id dare voluisset Flavianus ut noster adversarius interpretari conatur, cum ad S. Leonem rescripsit, quamvis hunc solum nominet, quia eum solum alloquebatur, jam sequeretur vel Flavianum in re non dissentiri a Constantini testimonio, vel quamcumque appellationem ab Eutyche factam negasse. Primum affirmare Quesnelli religio non permittit. Nefas enim esset etiam leviter suspicari Flavianum tantae sanctimoniae episcopum, qui ob fidei catholicae defensionem martyr occubuit, Constantino monacho mentienti subscribere voluisse. Alterum igitur erit concedendum, videlicet, Flavianum negasse quamcumque appellationem veluti ab Eutyche factam; non utcumque tamen factam, sed judicii tempore. Nec enim negavit saltem dissoluto conventu Eutychen Romanum pontificem", + "candidate_score": 0.648542, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_587", + "bdc_text": "Verum ad has nostrorum legatorum doctorumque hominum querelas , altera Januarii praesides sic responderunt , ut primum in superiore sententia perstarent , deinde ut conditionem novam , eamque vel ad concordiam vel ad veritatis inquisitionem minime accomodatam inferrent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_802", + "psc_text": "cap. istius epistolae verba faciens, illud nec per assentationem, nec per obreptionem ab apostolica obtineri sede asseverat: ad quas suspiciones tollendas et si aliqui inventi essent a dissensionis auctore incitati, qui de apostolicae sedis judiciis ambigerent; tamen ad magis veritatem comprobandam, id, Deo volente, permissum est, ut ad majus bonum perveniatur. Nam (ait) ne aliarum sedium ad eam quam caeteris omnium Dominus statuit praesidere consensus assentatio videretur, aut alia quaelibet subrepere posset adversa suspicio, inventi prius sunt qui de judiciis nostris ambigerent. Et dum nonnulli, a dissensionis incitati auctore, ad contradictionum bella prosiliunt, ad majus bonum malum ejus, auctore totius bonitatis dispensante, perventum est. Non me tamen latet vel Quesnellum veterum editorum nonnullas lectiones ab hujus epistolae textu expunxisse, novas subsidio, ait ipse, suorum codd. induxisse, vel ad calcem secundi tomi varias annotationes pro suo arbitrio conscripsisse; ut videlicet quod maxime habebat in votis lectoribus suaderet. O utinam qui novam", + "candidate_score": 0.648481, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_25_27", + "bdc_text": "Secoviensis episcopus , Fridericus Nausea , Joannes Cocleus , Martinus nescio quis . A Moguntino : Joannes Erenbergius , Julius Pflugus , Conradus Bruno , Jodocus Butzfeldius , Joannes Minsingerus , Ambrosius Pelargus .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_682", + "psc_text": "Abundio episcopo et Senatori Mediolanensi presbytero collegae ad patriam et episcopatum revertentibus mandat ut Eusebium conveniant pro synodo indicenda. Huic synodo Eusebius praefuit, ad eamque alii decem et octo episcopi vel per se, vel per suos legatos presbyteros interfuerunt, quorum multi sanctitate, doctrina maxime, celebres fuerunt; videlicet Maximus Taurinensis episcopus, ipse Abundius Comensis, Crispinus Ticinensis, aliique quorum nomina multa cum laude in Ecclesiae tabulis regesta sunt, ut videre est apud Baronium anno superius laudato. Hinc facile colligimus longe a veritate eos scriptores abscessisse, qui dixerunt Maximum Taurinensem, regnantibus Honorio et Theodosio, mortuum esse. Quomodo enim fieri id potuit, si non tantum huic Mediolanensi interfuit synodo, sed etiam Romani concilii Actis sub Hilaro papa subscripsit? Quidquid autem de his similibusque quaestionibus ab aliis dictum fuerit, praesenti hoc otio non inquiramus. Summam dumtaxat hujus synodicae epistolae paucis recensebimus. Tribus igitur capitibus distinctam mss. codd. omnesque editores illam exhibuerunt. In quorum priori Eusebius", + "candidate_score": 0.648448, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_559", + "bdc_text": "Pontificiam Synodum ideo se recusasse , quia iudicem et adversarium eundem ferre minime voluissent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_374", + "psc_text": "sequitur potuisse Flavianum in suis exordiis recusare et repudiare illam synodum, quia et in exordiis Dioscorus erat judex incompetens, et quia merito omnes ab eo artes adhibitae trium mensium spatio in suspicionem tantorum patratorum facinorum adducebant. Creditne Quesnellus Dioscori artes et machinationes, antiquas aemulationes et privata odia, Flavianum, Eusebium Dorylaei, legatos pontificios latuisse? Jocatur lepide. Itaque cum veritate concludendum est synodum illam legitimam fuisse quoad convocationem tantum, quia imperator ad eam cogendam apostolicae sedis auctoritatem voluit adhibere. 4. Pergit Quesnellus ut discrimen assignet recusationem inter et appellationem, dicens in pluribus consistere; quorum unum est quod recusatio sententiam in irritum mittit, tamquam ab incompetente judice latam; appellatio vero suspendit solummodo sententiae effectum, tamquam injuste a judice, licet idoneo, profectam, donec a superiori ad examen revosetur. Addit deinde Ephesinum judicium, synodi nomine indignum praedicatum fuisse a Leone, etiam ante iteratam cognitionem, ut satis significet magis recusationi quam appellationi locum fuisse. Quid vero", + "candidate_score": 0.648382, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_368", + "bdc_text": "Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_943", + "psc_text": "conciliorum sanctionibus subesse fabulantur, uti etiam judicare voluit Quesnellus subdole ad marginem illius loci annotando: « Canonibus obnoxius pontifex Romanus, iisdem famulari debet in dispensationibus. » Non enim aut Romanorum pontificum universalis auctoritas 514 limitatur, neque ipsi Romani pontifices conciliis subesse dicuntur, si, in iis quae ad universale Ecclesiae regimen spectant, regulas sanctionum spiritu Dei instruente conditas custoditas volunt, et ut fideliter exsecutioni demandentur satagunt. Possunt tamen Romani pontifices in Ecclesia agere quod a generalibus conciliis facere cautum est. Immo possunt abolere, in irritum mittere, reformare, et tamquam nulla declarare synodorum statuta quae ecclesiasticis regulis repugnent, quaeque ad disciplinae ordinem et oeconomiam subvertendam ordinata sunt; quae sane nullum argumentum suppeditant eos conciliis generalibus subesse; sed potius concilia ipsa vim et auctoritatem a solis Romanis pontificibus obtinere. Et quidem cum canonum dispensatio, auctore ipso Leone, solo Romano pontifici credita sit, et ad hujus tendat reatum, si, posthabita universae Ecclesiae utilitate, apud", + "candidate_score": 0.648342, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_424", + "bdc_text": "Primum enim cum iis actorum copia qui non legati , postea etiam iis , qui quanquam legati , non tamen destinati ad colloquium essent , negaretur , iam denique diserte omnibus haec eripiebatur , ut quicquid actum foret , ad unum Caesaris legatum per praesides remittendum esset .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_387", + "psc_text": "libellum appellationis dari ei ad quem appellatum est, qui litigatori decernat apostolos, id est litteras dimissorias. Atque tandem in medium profert Pauli exemplum a praeside Festo ad Caesarem appellantis: Non alteri (ait) quam ipsi praesidi vocem appellantis direxit. Jam vero Flavianus a Dioscoro ejusque infausta synodo appellans ad aliud concilium, cuinam suum tradidisset libellum, nisi legatis Romanis, qui fere soli iniquis Dioscori molitionibus non consenserant? Debuisse autem Flavianum pontificiis legatis appellationis libellum porrigere, sequentibus quatuor rationibus probare assumit. Primo quia Dioscorus, omnia per vim et impotentiam agens, nullam juris formam servari permisisset; secundo quia omnes synodi praesules captivas manus Dioscoro dederunt; tertio quia Occidentales maxime episcopos Flavianus appellabat, ut et Theodoretus, ac proinde necesse erat ut patriarchae ac omnium primati innotesceret Flaviani appellatio. Denique ad universale totius Ecclesiae concilium provocanti quis potius adeundus est cum appellationis libello, quam is qui et Ecclesiae totius apex summus, et in fidei causa universalis", + "candidate_score": 0.648317, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_431_433", + "bdc_text": "Iniquum etiam hoc et contra legationis fidem esse putabant , quod substituti , quos ex legatorum nostrorum numero subsidio notariis adiunxeramus , domum reversi , quid actum esset , narrare ne iis quidem auderent , unde essent missi . Easdem postulationes causasque , cum apud legatum Caesaris eodem die exposuissent nostri , legatus actorum copiam ideo partibus non necessariam esse iudicabat , quoniam liberum colloquium hoc et extra diffinitionis periculum esset , deinde videri intutum putabat , ut partibus committeretur . Edi enim sine ingenti multorum offendiculo non posse , omnem hanc turbam natam ex incerta librorum editione fuisse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_262", + "psc_text": "frustrandam, qui in votis habebant ut concilium generale ageretur sine Romano pontifice, qui per seipsum immediate vel per suos legatos eidem praesideret. Hinc ergo minime Quesnello subscribere possumus, qui in dissertatione de Vita et Rebus a magno Leone gestis, tum in notis ad epistolam 32, cuidam corruptae lectioni ex Grim. cod. mutuatae insistendo, contendit nondum ex Urbe profectos esse apostolicae sedis legatos duodecimo kalendas Julii, ad synodum Ephesinam ituros. Epistolam enim de qua agimus S. Leo scripserat ad Flavianum. In qua ait: Quamvis evidenter appareat rem de qua agitur nequaquam synodali indigere tractatu, tamen, frater charissime, subsecutos esse significo quos in hac re placuit destinare. 12. Quesnellus ergo, illa voce subsecutos expuncta, aliam, subsecuturos, videlicet, in textum intulit, codicis Grimanei lectionem secutus; et ad marginem hanc mantissam descripsit: At nondum profectos esse legatos constat ex hac et epistola 34. Verum jam tum duodecimo kalendas Julii legatos ex Urbe profectos fuisse,", + "candidate_score": 0.648316, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_559", + "bdc_text": "Pontificiam Synodum ideo se recusasse , quia iudicem et adversarium eundem ferre minime voluissent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_531", + "psc_text": "dumtaxat, nisi fuerant laesae fidei homines, qui quemadmodum Nicaenorum dogmatum regulas prorsus evertere atque abolere quaerebant, ita auctoritatem supremi judicis et canonum custodis oppugnare contendebant. Ut igitur in posterum, vel provincialia concilia factiosorum virorum hanc Rom. pontificum pacificam possessionem laedere aut infringere non tentarent, in illo Sardicae conventu duos laudatos canones tamquam Nicaenorum appendicem condere voluerunt, cum in praecedenti illa Nicaena synodo stabilitum fuisset Ecclesiarum privilegia et praerogativas esse servandas, et PP. dixerint: Romana Ecclesia semper habuit primatum, ut in Chalcedonensi synodo lectum fuit et nos in praecedentibus observavimus. Jam vero nunc nobis dicat Quesnellus quid in septimo canone habeatur, quo prioribus derogatum esse intelligamus? 428 In eo enim tam perspicue R. P. auctoritas in appellantium causis suscipiendis et judicandis explicatur, ut eo prorsus dirimantur Eusebianorum et cunctorum schismaticorum contentiones, negantium judices synodorum provincialium esse pulsandos ad praeteritorum judiciorum rationem reddendam, quod quidem necessarium ad cohibendam judicum in condemnatum impotentiam,", + "candidate_score": 0.648199, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_587", + "bdc_text": "Verum ad has nostrorum legatorum doctorumque hominum querelas , altera Januarii praesides sic responderunt , ut primum in superiore sententia perstarent , deinde ut conditionem novam , eamque vel ad concordiam vel ad veritatis inquisitionem minime accomodatam inferrent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_126", + "psc_text": "in eo versatur an Eutyches S. Leoni mentitus sit: nam ex monumentis quae habemus non sincere colligimus an judicii tempore et adhuc in concilio sedentibus Patribus palam et publice appellaverit. Quamvis sententiam in eum latam recusasse certissimum sit, et in archimandritae munere perstitisse quoadusque nova inquisitio novumque judicium institueretur. Si igitur latam in eum sententiam recusavit, si pariter alium judicem per suum libellum interpellavit, se huic sententiae submittendo, quid aliud facere debuisset ut eum vere appellasse diceremus? 12. Hinc haud facile moveri potuimus ex iis quae in consequentibus scripsit Quesnellus ad exaggerandam potius suam eruditionem, quam ad exagitandum Joannem David, utpote Petro de Marca refragantem, cujus partes, peregrinam satis et asperam viam ineundo, se assumere confinxit, cum archiepiscopus Parisiensis apostolicae sedi hoc jus denegare tam confidenter ausus non sit, pro quo in praesentiarum verba edimus. Idem enim cl. doctissimusque Parisiensis Ecclesiae antistes Romanis pontificibus jus asseruit in judicandis Orientalium causis", + "candidate_score": 0.648169, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_366_368", + "bdc_text": "Haec illius orationis summa fuit . Sed introducti legati Pontificii causa haec fuisse videtur . Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_178", + "psc_text": "sancita. Tertio commentum redoleret quod ad dissensiones tollendas, quae ob ingeniorum mobilitatem temporumque circumstantias in Constantinopolitana 354 Ecclesia antea exortae erant, vel ob Ephesiorum tumultum, vel ob metropolitanorum trium illarum provinciarum, Asianae videlicet, Ponticae et Thraciae ordinationes, Romani pontifices omne jus auctoritatemque exercuissent, ut Constantinopolitani praesules specialiter fierent participes privilegiorum sedis apostolicae, quos tamquam filios patri subjectos respicientes, summo studio complectebantur, etiam in iis quae ad ecclesiastici regiminis administrationem pertinebant. Quarto tandem qua ratione Anatolius fateri potuisset Constantinopolitanam Ecclesiam non generali quadam solum oeconomia Romanae Ecclesiae fuisse addictam, sed praecipuo quodam modo eidem conjungi ob Romanorum pontificum curam erga ipsam, quamque praeteritis temporibus sine intermissione exercuerunt, ecclesiastico statui utilia omnia disponentes? Quatuor haec, inquam, quae nostro cerebro non confinximus, sed ex genuinis hausimus fontibus, quomodo possent cum illis supposititiis juribus et privilegiis cohaerere, quorum vindicem Quesnellus contendit fuisse Flavianum, ne Eutychis causa deferretur, recognosceretur judicareturque a Romano pontifice? 12. Neque", + "candidate_score": 0.648111, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_370_372", + "bdc_text": "Neque consilium hoc illos fefellit . Nam quia non venisse se pontificis , sed Caesaris nomine professus est , recta a nostris protestatione ut pontificis legatus exclusus non fuit . Sed longa post hanc orationem deliberatio et partium inter se , et seorsim , et partium cum legato Caesaris fuit , qui dum pontificis legato respondendum esset , quaereretur , intercessit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_265", + "psc_text": "prolatationem ei discrimini se exposuisset, ut, annitentibus qui Eutychianae causae patrocinabantur, concilium inchoaretur et ad exitum perduceretur, minime exspectatis apostolicae sedis legatis. Nec quidquam in Quesnelli favorem concludere potest epistola illa 34, ad quam provocat, quamque illis vocibus Leo Magnus orditur: Profectis jam nostris quos ad vos in fidei causa direximus, decimo kal. Augusti ab eodem summo pontifice signata. Nihil, inquam, in Quesnelli favorem concludit. Nam in ea non praescribitur tempus quo ab Urbe pontificii legati abscesserunt; et verba illa commode conciliari possunt cum praecedenti, in qua pontificios legatos subsecutos esse significabat. Iterum autem atque tertio potuisse S. pontificem reddere certiorem Flavianum de legatorum profectione quid impedit? Non ita facile enim erat epistolarum commercium, nec ita expeditum et tutum, ut certo sibi persuadere posset quod, nullo interposito impedimento quod epistolarum et perlatorum cursum retardaret, ejus epistolae ex urbe Roma citissime Constantinopolim deferrentur. Quod ultro quidem dat ipse Quesnellus in dissertatione", + "candidate_score": 0.648109, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_366_368", + "bdc_text": "Haec illius orationis summa fuit . Sed introducti legati Pontificii causa haec fuisse videtur . Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_520", + "psc_text": "lib. septimo, titulum 65, etc. « Quem potius (subdit) hoc munere decorasset synodus, quam pontificem Romanum omnium patrem, et in quo sancti Petri apostoli memoria honoranda erat? Synodus enim provincialis suspecta erat damnato, vicinarum provinciarum episcopos eam ob causam congregari e re ecclesiastica non erat. Hoc igitur oneris Romano datum, cui nec operosa inquisitione aut totius negotii accurata discussione ad id opus erat, sed summatim tantum vel ex litteris priorum judicum cognoscere: sicut saeculari judici facile est statim decernere quorum appellationes recipere permittant juris civilis leges. » Sed falsam fictitiamque esse hanc Quesnelli suppositionem, quis non videt? Supponit Sardicenses PP. novum jus Romano pontifici concessisse, ut hunc omnium patrem, et in quo S. Petri memoria honoranda erat, universa Ecclesia veneraretur. Igitur in Quesnelli opinione antequam hujusmodi canones conderentur, R. P. illicitum erat judicare aut de synodis provincialibus, aut operosam adhibere inquisitionem pro restituendis in suis sedibus episcopis odio aemulationeque expulsis,", + "candidate_score": 0.648075, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_416_418", + "bdc_text": "Substitutis autem , ut acta tradita creditaque sibi , et a se descripta , fide summa intacta ac mortali nulli revelata , mox ut descripissent , notariis restituerent . In hac utriusque iuramenti forma primum quidem pars nostra omni actorum copia excludebatur , deinde notarii et substituti nostri , qui iidem et legati , ad hoc colloquium missi erant , ne , domum reversi referre ad suos quicquam possent , iuramenti religione obstringebantur . Ergo caeteris hic dissimulatis , res duas nostri in hac forma correxerunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_835", + "psc_text": "Hierosolymorum et Maximi successoris Domni; in aliis vero postponi, et in nona actione reponi, vel in decima, ut modo exstat in Labbeana Conciliorum collectione; et credendum est tantorum discriminum causam notariorum arbitrio et oscitantiae esse adjudicandam. Ne autem vir doctus divinatione uti videretur, sapienter annotavit: quod episcopi cum ad synodos proficiscebantur, solebant notarios suos secum deducere, qui gesta synodalia notis exciperent; qua scilicet finita synodo, codicem Actorum singuli referrent in patriam. Hanc consuetudinem probat primo ex observationibus Henrici Valesii ad Evagrium. Verum nos illam magis confirmamus ex S. Leonis Magni epistolis, qui legatos missurus ad Ephesinam synodum secundam, Dulcitium notarium, cujus fidem satis perspectam habebat, suis legatis, Julio videlicet, Renato et Hilario sociavit, ut testatus est, cum in epistola 24 ad Flavianum, tum in altera 29 ad eamdem Ephesinam synodum. Sed Baluzius, hac observatione praetermissa, aliam retulit desumptam ex Chalcedonensi ipsa synodo, quam eruditis notis adornabat. In actione prima (ait)", + "candidate_score": 0.648044, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_14_16", + "bdc_text": "Soli Pomerani , ut remotissimi , tardius caeteris urbium vero legati , Argentinenses , Augustani , Ulmenses , Nombergenses , Francfurtenses , Constantienses , Hamburgenses , Bremenses ad ipsum propemodum diem omnes adfuere . Nec de parte adversa quicquam in mora fuit . Sero praesides , Colonienses decima , quarta decima Treverenses , octava et decima Moguntinenses , Palatini vigesima post terminum constitutum die , et quidem ex vicino maxime loco ( credo , quia ante caeteros frustra venissent ) , post haec etiam pontificis et Ferdinandi legati venerunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_992", + "psc_text": "In hujus ergo vicarii institutione Orientalium patriarcharum morem aemulatus est Leo, in multis tamen ab eisdem se pro sua praerogativa discernens, et certis incrementis et accessionibus munus hoc complens et adornans. Quod penitus inspicere otiosum, opinor, non erit, neque ab hoc loco alienum. 7. Quesnelliana haec tamen doctrina, etsi quamdam veritatis speciem praeseferre videatur, in multis quidem vacillat; nec praesentem S. P. Leonis agendi rationem indicat, nec pontificia munera Juliano Coensi demandata explicata sunt quemadmodum oporteret. Vacillat imprimis, immo prorsus cadit quoad apostolicorum nuntiorum originem. Si enim apostolicae sedis vicarios cum apostolicis nuntiis confundamus, jam utrorumque originem altius esse repetendam ostendunt Romanorum pontificum epistolae, Damasi papae videlicet, Syricii, Innocentii primi, Zosimi, atque Coelestini. Quaestionem hanc de apostolicae sedis vicariis, horum antiqua institutione et potestate, magno eruditionis apparatu pertractavit cl. D. Franciscus Antonius de Simeonibus, et secutus Holstenii Rom. collectionem, 524 jam ante Damasum papam, hoc vicarii munere apud Illyricos functum", + "candidate_score": 0.64792, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_107", + "bdc_text": "an , si non divino tantum iure Romanus episcopus summus sit , aliqua ei obedientia debeatur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_162", + "psc_text": "hujus praerogativae et jura inquiramus, ex quo Quesnellus dicat: Audiamus Flavianum, novae Romae episcopum, martyremque fortissimum, etc. » Novae Romae utique Constantinopolitana urbs, imperatorum munificentia et majestate, nomen adepta est, minime honorem et praerogativas in iis quae pertinent ad religionem. 7. Nec enim illius episcopatus cathedra, vel ab apostolis et a divo Petro, vel hujus discipulo fundata fuit, quemadmodum de Antiochena, in qua apostolorum princeps primus sedit; Alexandrina, in qua illius discipulus Marcus constitutus est episcopus; et Romana, quam usque ad martyrium, ipse Petrus sibi servavit. Has enim Ecclesias apostolicas dictas fuisse, patriarchatus honorem et praerogativas ab exordiis suarum fundationum obtinuisse, servata ea graduum distinctione quam sanctus Leo aliique PP. tradiderunt, constat etiam ex canonibus Nicaenis. At Constantinopolitanus episcopus, et patriarchatus honore et praerogativis non fruebatur in suis exordiis, nec Nicaeni concilii aevo. Illudque patriarchatus nomen dumtaxat obtinuit post annum Domini quingentesimum imperatoris Justiniani opera, et Romanorum pontificum permissione accedente.", + "candidate_score": 0.647809, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_389_391", + "bdc_text": "Quanquam enim haec sententia pontificis Romani multis iam annis fuit , ut ne colloquium nobiscum iustum ullum haberetur , tamen quia id nostri semper urserunt , simulare saltem aliquem congressum adversariis necesse fuit . Itaque cum duae res ipsis propositae essent , altera , extra iactum dimicare , et hostem procul lacessere : altera , dilati interceptique colloquii causam in nos convertere :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_637", + "psc_text": "haud esse assecutum. Votis enim Marciani imperatoris potuisset Leo obsistere, ut sincere fassus in epistola hac occasione ad eumdem scripta. Cujus quippe voluntati non alia de causa obviare distulit, ne devoto principis arbitrio repugnare velle videretur. Ad haec verba animadvertat, quaeso, Quesnellus, et quotquot cum eo nugari solent. Credebamus clementiam vestram (ita epistolam orditur) id desiderio nostro posse praestare, ut, praesenti necessitate respecta, differri ad opportunius tempus sacerdotalem synodum juberetis. Hujus pontificiae fiduciae illud erat fundamentum: Ut, evocatis de cunctis provinciis sacerdotibus, vere posset esse universale concilium. 3. Quis enim ignorat externam illorum afflictorum temporum faciem multarum provinciarum episcopis prohibere potuisse e suis dioecesibus exire, ne plebes sibi commissas barbarorum furori tamquam orphanas desererent, et semetipsos iis periculis exponerent quae ab hostium copiis pati solent? Non aegre igitur ferebat Leo quod synodus non differretur, vel quia imperiali jussione, cui non potuisset obsistere, urgeretur; sed quia tempus illud minus congruum pro", + "candidate_score": 0.647651, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_528_530", + "bdc_text": "Ac ut nequis ad id adhibitus liberae sententiae pronuntiatione fraudetur . Denique si secus fieret , huic negotio minime conducere , si enim iuxta propositam ab ipsis rationem esset peragendum colloquium , adversarii prius dictata quaedam sua suis proponere , ut eis assentiantur , urgere velint , tum futurum esse , ut prius sententia apud illos diceretur , quam pars altera audiretur : Ea re in religionis quidem negotio intolerabilius excogitari nihil posset .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_150", + "psc_text": "occuluisset, vel Eutychen contra Orientalis Ecclesiae jura provocasse ad Rom. sedem; vel non dixisset provocasse ad synodos et caeteros patriarchas, aut ad ea provocare debuisse. Igitur ipsi prorsus ignota erat haec nova judiciorum Ecclesiasticorum forma, de qua noster adversarius verba facit. 4. Sed forte hujus responsionis vim praesensit Quesnellus, qui, praecedentia sua dicta confirmaturus, ait ex Leonis scribendi modo videri Leonem ad se totam causam pertraxisse, cum de singulis instrui postulat, et de Flaviani silentio queritur, quemadmodum innuunt illa verba: Cum studere debuerit primitus cuncta nobis reserare. Sed valde infirmam adversarius subjicit responsionem contendendo nimirum id fieri potuisse a quolibet episcoporum, ad cujus sententiam appellaretur per libellum, etc. Itane PP. loquendi formulas distorques, Quesnelli, de una ad aliam rem gradum faciendo? In quo igitur difficultas versetur inspiciamus. Et primo inquiramus quo jure quisquam alius episcoporum hujusmodi appellationum libellos potuisset excipere atque postulare ut de negotio instrueretur? Si hic sermo esset", + "candidate_score": 0.647613, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_388_390", + "bdc_text": "De ea re antequam ad iuramenti formam venio , paucis est dicendum . Quanquam enim haec sententia pontificis Romani multis iam annis fuit , ut ne colloquium nobiscum iustum ullum haberetur , tamen quia id nostri semper urserunt , simulare saltem aliquem congressum adversariis necesse fuit . Itaque cum duae res ipsis propositae essent , altera , extra iactum dimicare , et hostem procul lacessere :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_495", + "psc_text": "nondum Athanasii verborum vim perfecte assecuti sumus, nisi perpendamus neminem deterreri posse ex arbitrarii judicis sententia, vigore compromissi lata, quod compromissum haberi non potest, nisi litigantes inter se convenientes spondeant pacifice stare velle secuturo judicio. Cum igitur Eusebiani litteras dantes ad Julium pontificem, ut, si vellet, ipse, synodo omni remota, judicaret Athanasium deterrere voluerunt, jam ad illud tribunal provocare intendebant, citra quod non amplius illis licebat tergiversationes quaerere, appellationes interponere, quia peremptorium et ultimum judicium erat proferendum, quo supposito, ut ipsi Eusebiani in votis habebant, Athanasio amplius ad suam Alexandrinam Ecclesiam redire non fuisset concessum. Peremptorii enim et ultimi judicii ea conditio est, ut condemnato omnis spes auferatur amplius dissidendi, ac propterea hoc judicii genus dumtaxat terrorem incutere potest. Eusebiani ipsi praeterea non ex jure compromissi, sed verae appellationis suos legatos Romam mittere coacti fuerunt, qui nusquam de concilio habendo unum verbum protulerunt, nisi quando, videntes se convictos atque 421", + "candidate_score": 0.647592, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_587", + "bdc_text": "Verum ad has nostrorum legatorum doctorumque hominum querelas , altera Januarii praesides sic responderunt , ut primum in superiore sententia perstarent , deinde ut conditionem novam , eamque vel ad concordiam vel ad veritatis inquisitionem minime accomodatam inferrent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_975", + "psc_text": "querimoniam repulit respondendo: In quo quidem multum illos mihi haec scribendo commendas; sed temetipsum, quod eis parere nolueris, dum illicita moliris, accusas, superflue non concedenda et insalubriter tibi contraria concupiscens. quae nullum umquam nostrum poterunt obtinere consensum. 2. Jam vero his paululum insistere mihi opus est, ut vetustam illorum temporum doctrinam assequamur, atque intelligamus an pontificiis legatis primus dumtaxat honoris locus in generalibus synodis concederetur, vel jurisdictionis; et an synodis jure aliquid liceat statuere, reclamantibus protestantibusque Romanorum pontificum legatis; et denique an generalis ipsa synodus supra Romanum pontificem polleat potestate. At tres istas quaestiones, quae aliquando theologorum ingenia torquere consueverunt, ob quorumdam novas doctrinas, perperam in vulgus sparsas, liquido hic a S. Leone esse definitas, quis non videt? Illis namque non honoris titulo dumtaxat aliis episcopis praeesse datur, quibus caeteri episcopi parere tenentur; cum nemini jurisdictione privato parere teneamur, nec quidquam jure validum et ratum esse potest, cui protestationibus reclamationibus", + "candidate_score": 0.647575, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_211_213", + "bdc_text": "Hic se operam suam pro virili polliceri . Et quidem talis legati oratio , taliter responsum legato fuit . Futuri colloquii formam praesides talem proposuerunt , ut eorum hominum , qui ad dimicationem utraque ex parte ordinati fuissent , et loca et nomina ordine conscripta praesidibus exhiberentur :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_224", + "psc_text": "Quare noster adversarius sibi nimium blandiens suam appendicem hisce clausit verbis. « Certe haec sola posteriora verba: Ad vos, religionis defensores, etc., meridiano sole patefaciunt non ad unum, sed ad plures missum fuisse hoc qualecumque scriptum. » At quidem ex mea sententia non majus robur Quesnelli conjecturae ex istis, quae ejus appendicem claudunt, obtinere potuerunt. Nam quamvis, ut diximus, in illa epigraphe honoris nomina desiderentur, id forte amanuensis vitio dare oportet, cum aliunde ex illis vocibus, ad papam urbis Romae Leonem, id omne habeamus, unum dumtaxat nominari, cui juxta primatus ecclesiastici jura de fidei negotiis et de presbyterorum depositione spectabat judicare. Fateor deinde nullam expressam apostolicae sedis mentionem haberi, omisisse quoque illius splendorem et praerogativas praedicare. Quid tamen? Ergo scriptum hoc, qualecumque sit, ad plures fuit missum? Figmentum apage! Non consuevit imprimis Eutyches in suis conscribendis epistolis atque libellis se exercere in praedicandis splendore et praerogativis eorum ad quos provocabat.", + "candidate_score": 0.647537, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_378", + "bdc_text": "Post longam decertationem hoc denique legatus a nostris impetravit , ut legato Pontificis , ceu privato homini , omni pontificis mentione omissa , responderetur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_134", + "psc_text": "istius regimine laudata prima illa regula prorsus Ecclesiae Patribus erat ignota, et tamen de episcopo e gradu dejiciendo, de fidei causa omnibus communi et generali agebatur. Et hoc non obstante, Rom. pontifex Coelestinus decernit, statuit, judicat, inducias ad resipiscendum concedit, non exspectato aliorum patriarcharum judicio, vel suffragio; sed dumtaxat decretorum a se latorum exsecutionem Cyrillo demandat. Igitur et Petri de Marca dictis insistendo, haud video ex qua lege, canone aut imperiali constitutione ejusmodi regula depromi possit. Prorsus itaque credenda erit arbitraria, derivata a systemate et voluntate pontificiae auctoritatis limitandae, et intra angustos cancellos coercendae. De quo systemate quidem plura diceremus, si nostri instituti propositum id pateretur. Juvat interim vidisse egregiam non esse hanc regulam, quemadmodum Marca decantat, quia nullo jure nullave consuetudine firmatam esse reperimus. 345 14. Hanc praerogativam forte altera regula assequetur, quam idem auctor subjecit. Videlicet appellationes factas ad patriarchas censeri etiam factas ad eorum synodos, ut constat", + "candidate_score": 0.647515, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_109_111", + "bdc_text": "An episcopi cultus et cerimonias novas possint instituere , iidem an traditiones προς ἐν ταξίαν spectantes possint condere . An occupandi gubernandique imperia ius tenere : an singulare privilegium prophetiae supra apostolatum et episcopatum existat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_162", + "psc_text": "hujus praerogativae et jura inquiramus, ex quo Quesnellus dicat: Audiamus Flavianum, novae Romae episcopum, martyremque fortissimum, etc. » Novae Romae utique Constantinopolitana urbs, imperatorum munificentia et majestate, nomen adepta est, minime honorem et praerogativas in iis quae pertinent ad religionem. 7. Nec enim illius episcopatus cathedra, vel ab apostolis et a divo Petro, vel hujus discipulo fundata fuit, quemadmodum de Antiochena, in qua apostolorum princeps primus sedit; Alexandrina, in qua illius discipulus Marcus constitutus est episcopus; et Romana, quam usque ad martyrium, ipse Petrus sibi servavit. Has enim Ecclesias apostolicas dictas fuisse, patriarchatus honorem et praerogativas ab exordiis suarum fundationum obtinuisse, servata ea graduum distinctione quam sanctus Leo aliique PP. tradiderunt, constat etiam ex canonibus Nicaenis. At Constantinopolitanus episcopus, et patriarchatus honore et praerogativis non fruebatur in suis exordiis, nec Nicaeni concilii aevo. Illudque patriarchatus nomen dumtaxat obtinuit post annum Domini quingentesimum imperatoris Justiniani opera, et Romanorum pontificum permissione accedente.", + "candidate_score": 0.647379, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_388_390", + "bdc_text": "De ea re antequam ad iuramenti formam venio , paucis est dicendum . Quanquam enim haec sententia pontificis Romani multis iam annis fuit , ut ne colloquium nobiscum iustum ullum haberetur , tamen quia id nostri semper urserunt , simulare saltem aliquem congressum adversariis necesse fuit . Itaque cum duae res ipsis propositae essent , altera , extra iactum dimicare , et hostem procul lacessere :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_348", + "psc_text": "et eripiendas? Cum clarissimo viro Petro de Marca, qui Romanis principibus hoc jus asseruit pro indicendis quandoque synodis, et dandis judicibus, dum ecclesiastica judicia fieri contingebat, sicuti et irrita declarandi concilia, « cum fines praescriptos a principe in modo procedendi excedebant, quin conciliorum Patres conquererentur de incompetentia principis, sed de obreptione quam legatis missis ad primam synodum Ephesinam ostenderunt, » longam deberem hic congressionem instituere, singulaque ad examen revocare, quae nonnisi veritatis colorem praeseferunt. At ad aliud otium istud reservare opportunum ducimus, paucis dumtaxat hic annotatis. 22. Et imprimis quod ad synodorum indictionem, rerumque in iis pertractandarum ordinem spectat, clariss. de Marca aliquod jus indicare debuisset, quod naturae legibus divinisque institutis cohaereret. Non enim sufficit aequitati et concordiae, pacisque studio inhaerere, quae sacerdotium inter et imperium procuranda sunt, si in alterutrius praejudicium multa mala suboriantur. Alias semper in dubio versabimur an priorum 390 temporum generalia concilia, auctoritate imperatorum sola vel", + "candidate_score": 0.647256, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_431_433", + "bdc_text": "Iniquum etiam hoc et contra legationis fidem esse putabant , quod substituti , quos ex legatorum nostrorum numero subsidio notariis adiunxeramus , domum reversi , quid actum esset , narrare ne iis quidem auderent , unde essent missi . Easdem postulationes causasque , cum apud legatum Caesaris eodem die exposuissent nostri , legatus actorum copiam ideo partibus non necessariam esse iudicabat , quoniam liberum colloquium hoc et extra diffinitionis periculum esset , deinde videri intutum putabat , ut partibus committeretur . Edi enim sine ingenti multorum offendiculo non posse , omnem hanc turbam natam ex incerta librorum editione fuisse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_835", + "psc_text": "Hierosolymorum et Maximi successoris Domni; in aliis vero postponi, et in nona actione reponi, vel in decima, ut modo exstat in Labbeana Conciliorum collectione; et credendum est tantorum discriminum causam notariorum arbitrio et oscitantiae esse adjudicandam. Ne autem vir doctus divinatione uti videretur, sapienter annotavit: quod episcopi cum ad synodos proficiscebantur, solebant notarios suos secum deducere, qui gesta synodalia notis exciperent; qua scilicet finita synodo, codicem Actorum singuli referrent in patriam. Hanc consuetudinem probat primo ex observationibus Henrici Valesii ad Evagrium. Verum nos illam magis confirmamus ex S. Leonis Magni epistolis, qui legatos missurus ad Ephesinam synodum secundam, Dulcitium notarium, cujus fidem satis perspectam habebat, suis legatis, Julio videlicet, Renato et Hilario sociavit, ut testatus est, cum in epistola 24 ad Flavianum, tum in altera 29 ad eamdem Ephesinam synodum. Sed Baluzius, hac observatione praetermissa, aliam retulit desumptam ex Chalcedonensi ipsa synodo, quam eruditis notis adornabat. In actione prima (ait)", + "candidate_score": 0.647228, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_438_440", + "bdc_text": "Eo denique progressa haec disputatio fuit , ut penes Caesarem esse positum diceret , actorum copiam cui vellet permittere , se vero cum praesidibus ea de re acturum esse , ostendebatque vix se magno negotio rem huc perduxisse , conatos illos fuisse longe secus nobiscum agere , multa se dissimulare , illos interea se perdi clamare . Haec a nostris apud legatum sunt acta , quem aequiorem causae , quam praesides esse sperabant . Ab hoc deinde ad praesides ipsos est ventum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_811", + "psc_text": "multa congessit Quesnellus praetextu quodam (nescio quo) sibi adversarios exagitandi, quae potius ad totius Chalcedonensis concilii gesta referri debent, quaeque nos rerum ordinem sequentes annotabimus. Sed cum inter haec illud unum supersit, quod ad ipsum Theodoretum spectat: videlicet an Leo ipse post Chalcedonensem synodum tam Theodoreti restitutionem PP. consensu admissam confirmaverit, quam alia ejusdem synodi de privatis episcoporum causis judicia confirmaverit, quod aliqui scriptores (auctore Quesnello) negarunt; observandum quoque hoc loco remanet eumdem Parisiensem doctorem, ne Leoni Theodoreti restitutionem, sed synodo plene adjudicaret, scripsisse: « Porro sententiae synodi, cui praeluserat judicio, suum Rom. pontifex postea consensum adhibuit, tum aliis epistolis, cum ea maxime quam ad ipsum Theodoretum dedit aliquanto post finitam synodum. » Hic ergo Theodoreti restitutionem synodo prorsus adjudicavit Quesnellus concludendo « Leonem huic dumtaxat praelusisse. » Idque ut facilius confingeret, ad ejusdem sancti Leonis testimonium superius laudatum, a quo dissertationem orsus est, provocat; et consueto more quae suis", + "candidate_score": 0.647215, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_358_360", + "bdc_text": "Verum ubi id indixit , et legati nostri repulsi , et mandata contempta , et denique res omnis infecta fuit . Quanquam autem coactus tum quidem concilium differre reiicereque , et id propositum iisdem de causis mutare est , tamen id eo consilio distulit , ut tempus idoneum nactus , id quod coepisset , aliquando persequeretur . Et hactenus quidem occasio se nulla dedit , cum essent quaesitae multae .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_637", + "psc_text": "haud esse assecutum. Votis enim Marciani imperatoris potuisset Leo obsistere, ut sincere fassus in epistola hac occasione ad eumdem scripta. Cujus quippe voluntati non alia de causa obviare distulit, ne devoto principis arbitrio repugnare velle videretur. Ad haec verba animadvertat, quaeso, Quesnellus, et quotquot cum eo nugari solent. Credebamus clementiam vestram (ita epistolam orditur) id desiderio nostro posse praestare, ut, praesenti necessitate respecta, differri ad opportunius tempus sacerdotalem synodum juberetis. Hujus pontificiae fiduciae illud erat fundamentum: Ut, evocatis de cunctis provinciis sacerdotibus, vere posset esse universale concilium. 3. Quis enim ignorat externam illorum afflictorum temporum faciem multarum provinciarum episcopis prohibere potuisse e suis dioecesibus exire, ne plebes sibi commissas barbarorum furori tamquam orphanas desererent, et semetipsos iis periculis exponerent quae ab hostium copiis pati solent? Non aegre igitur ferebat Leo quod synodus non differretur, vel quia imperiali jussione, cui non potuisset obsistere, urgeretur; sed quia tempus illud minus congruum pro", + "candidate_score": 0.647145, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_438_440", + "bdc_text": "Eo denique progressa haec disputatio fuit , ut penes Caesarem esse positum diceret , actorum copiam cui vellet permittere , se vero cum praesidibus ea de re acturum esse , ostendebatque vix se magno negotio rem huc perduxisse , conatos illos fuisse longe secus nobiscum agere , multa se dissimulare , illos interea se perdi clamare . Haec a nostris apud legatum sunt acta , quem aequiorem causae , quam praesides esse sperabant . Ab hoc deinde ad praesides ipsos est ventum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_266", + "psc_text": "certiorem Flavianum de legatorum profectione quid impedit? Non ita facile enim erat epistolarum commercium, nec ita expeditum et tutum, ut certo sibi persuadere posset quod, nullo interposito impedimento quod epistolarum et perlatorum cursum retardaret, ejus epistolae ex urbe Roma citissime Constantinopolim deferrentur. Quod ultro quidem dat ipse Quesnellus in dissertatione de Vita et Rebus a magno Leone gestis, affirmans S. pontificis animum quandoque fluctuasse, ut litterae quas ad imperatorem aliosque Orientalium miserat fideliter redderentur. Sed ne abscedamus ab ea agendi ratione quam cum Flaviano ipso idem S. Leo servavit, hic animadvertere juvabit, pluribus in epistolis, diversis quidem temporibus scriptis, ipsum certiorem reddidisse de acceptis synodalibus 373 gestis contra Eutychen Constantinopoli exaratis. Id testatur in epist. 32, quae scripta est duodecime kal. Julii. Rursus epistola 24, qua idibus Junii praecedentis haec synodalia Acta recepisse testatur. Tandem duodecimo kal. Junias, epist. 22, fatetur jam ad ipsius manus pervenisse Flaviani epistolas, quibus certior", + "candidate_score": 0.647116, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_431_433", + "bdc_text": "Iniquum etiam hoc et contra legationis fidem esse putabant , quod substituti , quos ex legatorum nostrorum numero subsidio notariis adiunxeramus , domum reversi , quid actum esset , narrare ne iis quidem auderent , unde essent missi . Easdem postulationes causasque , cum apud legatum Caesaris eodem die exposuissent nostri , legatus actorum copiam ideo partibus non necessariam esse iudicabat , quoniam liberum colloquium hoc et extra diffinitionis periculum esset , deinde videri intutum putabat , ut partibus committeretur . Edi enim sine ingenti multorum offendiculo non posse , omnem hanc turbam natam ex incerta librorum editione fuisse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_416", + "psc_text": "a scriptoribus distincta non fuerint, liberum deinde fuit ipsis pro arbitrio ratiocinari, et in diversas sententias et opiniones abire, prout iis erit exploratum qui Launoii, Petri de Marca, Quesnelli, Joannis Davidis, aliorumque scripta lustrarunt. Verumtamen alias et alias horum scriptorum inter se dissidentium interpretationes in praesens hic subjicere supervacaneum arbitramur. Cum eorum nullus S. pontificis scribendi rationem fuerit assecutus; quamvis ad Sardicenses canones unice attendentes, variis divinationibus usi sint, de quibus verba facere in praesens praetermittimus, ut quantum possumus pedetentim in Quesnellianis dictis examinandis studium impendamus. « Non ergo ad unicum (ait) ex Occidentalibus episcopum cum provinciali vel dioecesana synodo provocatum est. » Sed quis cum veritate affirmavit, vel umquam affirmabit, hoc quod sibi imaginatur Quesnellus? Qui tantum bardus et plumbeus sit in hanc sententiam abibit. Nos tamen non ideo Romanum pontificem cum provinciali aut dioecesana synodo appellatum dicimus, quod Romam adventante Hilaro, S. Leonis ad Ephesinam synodum legato, quando", + "candidate_score": 0.64707, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_368", + "bdc_text": "Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_520", + "psc_text": "lib. septimo, titulum 65, etc. « Quem potius (subdit) hoc munere decorasset synodus, quam pontificem Romanum omnium patrem, et in quo sancti Petri apostoli memoria honoranda erat? Synodus enim provincialis suspecta erat damnato, vicinarum provinciarum episcopos eam ob causam congregari e re ecclesiastica non erat. Hoc igitur oneris Romano datum, cui nec operosa inquisitione aut totius negotii accurata discussione ad id opus erat, sed summatim tantum vel ex litteris priorum judicum cognoscere: sicut saeculari judici facile est statim decernere quorum appellationes recipere permittant juris civilis leges. » Sed falsam fictitiamque esse hanc Quesnelli suppositionem, quis non videt? Supponit Sardicenses PP. novum jus Romano pontifici concessisse, ut hunc omnium patrem, et in quo S. Petri memoria honoranda erat, universa Ecclesia veneraretur. Igitur in Quesnelli opinione antequam hujusmodi canones conderentur, R. P. illicitum erat judicare aut de synodis provincialibus, aut operosam adhibere inquisitionem pro restituendis in suis sedibus episcopis odio aemulationeque expulsis,", + "candidate_score": 0.647014, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_388_390", + "bdc_text": "De ea re antequam ad iuramenti formam venio , paucis est dicendum . Quanquam enim haec sententia pontificis Romani multis iam annis fuit , ut ne colloquium nobiscum iustum ullum haberetur , tamen quia id nostri semper urserunt , simulare saltem aliquem congressum adversariis necesse fuit . Itaque cum duae res ipsis propositae essent , altera , extra iactum dimicare , et hostem procul lacessere :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_500", + "psc_text": "Igitur Julius quasi rationem reddere volens de iis quae a se ipso gesta fuerant, eos hisce verbis compellat: Oportebat igitur vos, dilectissimi, huc accedere, et nequaquam tergiversari, ut res ad finem deducatur. Id enim ratio requirit . . . . Venissent enim, ut dixi, si de sua causa bene sperassent. Numquam enim Eusebiani R. P. denegarunt jus evocandi Orientalium Ecclesiarum episcopos, neque se exemptos praedicarunt ab illo obsequii debito quo totius Christiani orbis Ecclesiae sanctae apostolicae Romanae sedi obtemperare tenentur. 9. Launoius tamen se ab harum rerum serie perstrictum intelligens, sequens effugium excogitavit, dicendo: Neque Julii papae decreto, neque Romanae synodi sententia Athanasium suae sedi restitutum; sed Sardicensium judicio, quae synodus, Romana synodo longe numerosior, quidquid a Romana synodo gestum fuerat confirmat. Pessimum ratiocinium contra omnes juris et dialecticae regulas constructum. Judicandi enim jus cum decreti jam lati exsecutione confundere satagit, ut inde male inferat Romanorum PP. judicia parum nihilumve", + "candidate_score": 0.646949, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_378", + "bdc_text": "Post longam decertationem hoc denique legatus a nostris impetravit , ut legato Pontificis , ceu privato homini , omni pontificis mentione omissa , responderetur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_133", + "psc_text": "privatum etiam antequam synodus generalis cogeretur, persuasi sumus. Potissimum cum habeamus tantummodo Cyrillo commissum fuisse munus ut pontificiam sententiam exsecutioni fideliter demandaret eamque Ephesinae synodo proponeret, decem dierum induciis Nestorio reservatis, in quibus deliberaret an a pravo suo dogmate vellet abscedere, illudque ejurare. Assertum explicatione non indiget, cum ipse Petrus de Marca S. Coelestini papae epistolam ad Cyrillum interpretatus sit dicendo: Et Coelestinus dat in mandatis Cyrillo ut Romanae sedis auctoritate ascita et vice, et loco, et potestate pontificia usus, sententiam istam exsequatur, et illi Ecclesiae (Constantinopolitanae nimirum) prospiciat. Leo Magnus autem immediatum praedecessorem in pontificatu habuit Coelestinum. At sub istius regimine laudata prima illa regula prorsus Ecclesiae Patribus erat ignota, et tamen de episcopo e gradu dejiciendo, de fidei causa omnibus communi et generali agebatur. Et hoc non obstante, Rom. pontifex Coelestinus decernit, statuit, judicat, inducias ad resipiscendum concedit, non exspectato aliorum patriarcharum judicio, vel suffragio; sed dumtaxat decretorum", + "candidate_score": 0.646839, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_107", + "bdc_text": "an , si non divino tantum iure Romanus episcopus summus sit , aliqua ei obedientia debeatur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_394", + "psc_text": "in Theodosii mentem revocabat debitum fidei a majoribus acceptae defendendae, addit pariter defendendum esse summi sacerdotis honorem, et dignitatem propriae venerationis beato apostolo Petro intemeratam, et in nostris temporibus conservare; quatenus beatissimus Romanae civitatis episcopus, cui principatum sacerdotii super omnes antiquitas contulit, locum habeat et facultatem de fide et cacerdotibus judicare. Dicat nunc, amabo, Quesnellus, quomodo potuisset S. Leo Magnus consulere honori suae supremae dignitatis, violatae jurisdictionis suae damna reparare, facultatem quam super omnes antiquitas contulit in integrum restituere, si generalem ex omnibus totius orbis episcopis synodum non coegisset? An non in Ephesina synodo catholica fides, pontificia dignitas, sacerdotii principatus, cathedrae divi Petri honor, fuerunt contempta et solemniter dejecta? In nova ergo solemni synodo, et fides erat firmanda, et apostolicae 400 sedis jura debebant reparari, et propterea appellationem ad se factam a Flaviano ad generale concilium debebat deferre, quamvis sanctus Flavianus ipse solum pontificem, tamquam legitimum suae causae judicem, appellasset.", + "candidate_score": 0.646807, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_370_372", + "bdc_text": "Neque consilium hoc illos fefellit . Nam quia non venisse se pontificis , sed Caesaris nomine professus est , recta a nostris protestatione ut pontificis legatus exclusus non fuit . Sed longa post hanc orationem deliberatio et partium inter se , et seorsim , et partium cum legato Caesaris fuit , qui dum pontificis legato respondendum esset , quaereretur , intercessit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_130", + "psc_text": "An recordatus est doctissimus antistes veteres recusationem pro appellatione accepisse? An non animadvertit ad Rustici annotationem, qua fassus est, sententiam a Constantinopolitana synodo in Eutychen latam suspensam fuisse vigore litterarum 344 S. Leonis? Nec quidquam conficit quod objiciat Eutychen appellasse alias sedes, quia appellavit synodos Romanam, Alexandrinam, Hierosolymitanam et Thessalonicensem; sed clanculum, et in aurem Patricii Florentii, post judicium factum et post solutam synodum. At haec repugnant cum iis quae testatus est Basilius episcopus, qui recogitans ad ea quae jampridem a pluribus mensibus contigerant, testatus est quod adhuc conventu sedente, et forte cum sententiam in se latam recusavit, se totum commisit ad judicium Romani et Alexandrini antistitis. Certe Basilii testimonio pluris faciendum est quam Constantini monachi, hominis sibi non constantis, haeretici et versipellis, qui omnibus suae artis nervis conabatur ostendere Acta illa Constantinopolitanae synodi esse corrupta atque falsata. Verum quare Alexandrinum episcopum etiam Eutyches nominaverit, non est cur nos dicamus,", + "candidate_score": 0.646796, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_366_368", + "bdc_text": "Haec illius orationis summa fuit . Sed introducti legati Pontificii causa haec fuisse videtur . Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_542", + "psc_text": "recte habere probaverit. At quae libera potestas esset in Romanis pontificibus ad quodcumque probaverint, si ipsi jure non possent judicare, vel mittere de latere presbyteros, ut audiant negotium, propter quod appellans provocavit? Profecto si PP. 430 plenam Rom. pontificibus potestatem non adjudicarent, sed ad unum novum concilium dumtaxat pontificia jura restringere voluissent, aliam loquendi phrasim adhibere debebant, cum inter multa media apta pro nova rerum cognitione, libera facultas ipsis data sit illud eligere quod aptius et convenientius a prudentissimo eorum judicio judicabitur. Id expresse innuunt postrema illius mox recensiti canonis verba. Nimis interim Quesnellus sibi blandiendo laetitiam affectare intendit, quod Flaviani causam ad generalem synodum fuisse delatam vigore appellationis unice Sardicensibus canonibus innixae probare potuerit; et praeterea, variis adhibitis contortis interpretationibus, quas omnino fallaces esse in praecedenti Exercitatione ipsi perspicue probavimus, stylum censorium in Joannem David iterum convertit, huncque tamquam lusorem illusoremque exagitat, quod scripserit Flavianum ad unicum et solum", + "candidate_score": 0.646776, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_418_420", + "bdc_text": "Ergo caeteris hic dissimulatis , res duas nostri in hac forma correxerunt . Alterum , ut post colloquium habitum , cum essent quatuor notariorum quatuor autographa , ut singulis partibus singula traderentur , Caesari reliqua duo reservarentur . Alterum , ut quoniam hi notarii substitutique iidem aut principum aut Urbium suarum legati essent , de actis referre iis , a quibus fuissent missi , possent , et notariatus et legationis offitio pari fide fungi .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_836", + "psc_text": "cujus fidem satis perspectam habebat, suis legatis, Julio videlicet, Renato et Hilario sociavit, ut testatus est, cum in epistola 24 ad Flavianum, tum in altera 29 ad eamdem Ephesinam synodum. Sed Baluzius, hac observatione praetermissa, aliam retulit desumptam ex Chalcedonensi ipsa synodo, quam eruditis notis adornabat. In actione prima (ait) cum recitata fuisset pars gestorum latrocinii Ephesini, et quidam episcopi clamarent ea falsa esse, Theodosius episcopus Claudiopolitanus de Dioscoro dixit: Deducat suos notarios; ejiciens autem omnium notarios, suos fecit scribere. Et cum judices et senatus peterent cujus manu perscripta essent monumenta gestorum, Dioscorus dixit: Unusquisque per suos notarios scripsit, mei mea, religiosissimi episcopi Juvenalis sui, religiosissimi episcopi Thalasii sui. Erant autem et aliorum reverendissimorum episcoporum multi notarii excipientes. Si non est meorum notariorum littera, quia unusquisque proprium habet. Hinc ergo colligit Baluzius, quod cum codices tabularum ederent in paginis, eas quisque pro suo captu et libitu disponeret, sicque factum est", + "candidate_score": 0.64676, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_378", + "bdc_text": "Post longam decertationem hoc denique legatus a nostris impetravit , ut legato Pontificis , ceu privato homini , omni pontificis mentione omissa , responderetur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_400", + "psc_text": "pontificis Leonis, cujus personam agebant, interdictum exspectaretur. Hanc autem reclamationem veram appellationem 401 esse dicendam quis negare audebit; vel cum Quesnello omnia effugia hinc inde quaerenti affirmabit Flavianum Theodoretum provocasse, ut dumtaxat Occidentalibus appellatio innotesceret; eumque potius appellationis libello fuisse adeundum, qui et Ecclesiae totius apex summus, et in fidei causa universalis est veluti procurator? Nova loquendi formula, novum Romani pontificis officium hactenus a nemine quod sciam excogitatum. Sed commentum refellere, etiam sepositis tot sanctissimorum Patrum sententiis qui Romanum pontificem verum legitimumque judicem controversiarum fidei appellarunt, antequam de praesenti tabula manum removeamus, ostendemus. 9. Et quidem si pontificii legati libellum appellationis Flaviani accepissent, ut Leoni tamquam procuratori hujus causae deferrent, certe S. Leo ante oecumenicam synodum, quam cogere curabat, nullum prorsus decretum aut interdictum tulisset, non irrita et nulla in aliis et aliis suis epistolis Ephesina Acta solemniter declarasset, numquam e medio tulisset tamquam injustam Dioscori et illius synodi sententiam", + "candidate_score": 0.64675, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_423_425", + "bdc_text": "Valde autem nova hac postulatione perculsi nostri fuerunt . Primum enim cum iis actorum copia qui non legati , postea etiam iis , qui quanquam legati , non tamen destinati ad colloquium essent , negaretur , iam denique diserte omnibus haec eripiebatur , ut quicquid actum foret , ad unum Caesaris legatum per praesides remittendum esset . Videbatur autem praeter actionis naturam esse , ut quid actum esset , hae partes cognoscere non possent , quae in actione ipsa versarentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_41", + "psc_text": "faceret mentionem, nisi, redeunte comite Pansophio, easdem litteras cum exemplaribus Actorum iterasset. Utrumque autem iterasse Flavianum, prodit Leonis epistola trigesima secunda, quae data est kal. Julii ejusdem anni. Cujus quippe epistolae initium cum istud sit: Litteras tuae dilectionibus accepi, cum gestis quae apud vos de fidei quaestione confecta sunt, facile in eam veni opinionem, tum dumtaxat Leoni redditam fuisse eam epistolam cum omnibus suis partibus, et nova appendice, prout in Quesnelliana editione primum obtinet locum. Et quidem id nobis indicatum est ex illius epistolae textu. Nam Leo pontifex, admonito Flaviano de recentioribus receptis litteris et synodalibus gestis, nullam amplius facit mentionem de Eutychete, hujus erroribus et appellatione ad apostolicam sedem, de quibus rebus in praecedentibus litteris sufficienter disseruerat; sed dumtaxat novae illius appendici iteratae epistolae occurrit dicendo: Quamvis evidenter appareat rem de qua agitur nequaquam synodali indigere tractatu; tamen, frater charissime, subsecutos esse significo, quos in hac parte placuit destinare.", + "candidate_score": 0.646748, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_438_440", + "bdc_text": "Eo denique progressa haec disputatio fuit , ut penes Caesarem esse positum diceret , actorum copiam cui vellet permittere , se vero cum praesidibus ea de re acturum esse , ostendebatque vix se magno negotio rem huc perduxisse , conatos illos fuisse longe secus nobiscum agere , multa se dissimulare , illos interea se perdi clamare . Haec a nostris apud legatum sunt acta , quem aequiorem causae , quam praesides esse sperabant . Ab hoc deinde ad praesides ipsos est ventum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_433", + "psc_text": "Et cum primum oculos conjeci in illa Ephesini concilii, quibus ipse adversarius noster insistit, gravi suspicione ducebar rem aliter exposuisse ac se habuit. Nec suspicione me esse deceptum deprehendi. Cum videlicet lustratis Actis Romanae synodi, a Coelestino anno quadragintesimo trigesimo primo coactae, apprime intellexi, non tantum Quesnelli aedificium labare, sed prorsus corruere. In istius ergo concilii Actis, ut sapientissime etiam clariss. Stephanus Baluzius notavit, duas classes, ut ita dicam, seu ordines legatorum offendimus. Nam alii utique fuerunt a synodo Romana instituti, pro exsecutione damnationis latae in Nestorium; alii vero fuerunt ab ipso Coelestino papa electi, ut ejus vices et locum in oecumenica synodo tenerent. Unus ex legatis S. Coelestini fuit Cyrillus archiepiscopus, seu patriarcha Alexandrinus; alter vero fuit Philippus, presbyter Romanus. Hunc pontifex e suo latere misit; S. Cyrillo vero, qui numquam Romam ad synodum venit, post longum litterarum commercium, 408 suam et apostolicae sedis legationem in oecumenica synodo agere", + "candidate_score": 0.646723, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_423_425", + "bdc_text": "Valde autem nova hac postulatione perculsi nostri fuerunt . Primum enim cum iis actorum copia qui non legati , postea etiam iis , qui quanquam legati , non tamen destinati ad colloquium essent , negaretur , iam denique diserte omnibus haec eripiebatur , ut quicquid actum foret , ad unum Caesaris legatum per praesides remittendum esset . Videbatur autem praeter actionis naturam esse , ut quid actum esset , hae partes cognoscere non possent , quae in actione ipsa versarentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_829", + "psc_text": "sed summae antiquitatis, hujus actionis tamquam ex Graeco in Latinum translatae facere mentionem; ac propterea non fuisse ei licitum affirmare Graecam Calchedonensium Actorum collectionem numquam potuisse a reliquis distrahi, cum vetustissimi illius synodi interpretes septimo loco positam eam offendisse affirmaverint: alterum est actionem illam non prodiisse ex unico codice, quem nulla auctoritas, antiquitas nulla commendabat, cum chartaceus solummodo esset, et ab ignotis scholaribus Germanis duobus acceptus praedicetur. Quid enim vetat quod aliquod chartaceum antiquorum monumentorum exemplar ex antiquioribus archetypis non fuerit exscriptum? Innumera enim sunt manuscripta exemplaria, etiam recentioribus characteribus exarata, quae ex vetustissimis membranis exscripta fuerunt, ut lippis tonsoribusque perspectum est. Igitur opus erat illi, antequam rem tamquam ex tripode definiret, diligentius inquirere an in bibliothecis et archiviis vetustiora hujus actionis exemplaria in membranis exarata reperirentur. Debuisset saltem eminentissimo Baronio aliquam fidem adhibere, qui scripsit: « Haec ipsa actio in Latino veteri codice Vaticano, qui Proculi et Albini fuisse", + "candidate_score": 0.646694, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_388_390", + "bdc_text": "De ea re antequam ad iuramenti formam venio , paucis est dicendum . Quanquam enim haec sententia pontificis Romani multis iam annis fuit , ut ne colloquium nobiscum iustum ullum haberetur , tamen quia id nostri semper urserunt , simulare saltem aliquem congressum adversariis necesse fuit . Itaque cum duae res ipsis propositae essent , altera , extra iactum dimicare , et hostem procul lacessere :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_487", + "psc_text": "Romanus pontifex in eorum pravas opiniones descenderet, nefaria decreta ab ipsis condita confirmando et rata habendo. Hoc tamen novum studium pravamque ambitionem, tamquam contrariam Pauli apostoli sanctionibus, et Patrum doctrinis, potissimum refutat S. Julius papa, et novitatum auctores his verbis exagitat, quae mire in eos quadrant qui a conciliis ad concilia numerosiora appellationes dumtaxat fieri posse atque debere sibi confingunt: An ignari estis hanc consuetudinem esse, ut primum nobis scribatur, ut hinc quod justum est definiri possit? Quapropter si isthic hujusmodi suspicio in episcopum concepta erat, adhuc ad nostram Ecclesiam referri oportuit. Nunc autem nos, quos certiores minime fecerunt, postquam jam egerint quod libuit, suffragatores suae damnationis, cui non interfuimus, esse volunt. Non ita se habent Pauli ordinationes, non ita Patres docuerunt, sed fastus iste et novum studium est. Obsecratione tandem usus summus pontifex, contumaces Eusebianos audire hortatur: Quae (ait) accepimus a beato Petro apostolo, ea vobis significo, non scripturus", + "candidate_score": 0.646673, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_559", + "bdc_text": "Pontificiam Synodum ideo se recusasse , quia iudicem et adversarium eundem ferre minime voluissent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_370", + "psc_text": "videt? Calamum stringere fingit contra Joannem David, Petri de Marca adversarium, et ludendo in verbis sibi blanditur, eam Ephesinam synodum in suis exordiis recusari et repudiari nullatenus potuisse, quia legitime congregata jussu principis et Romani pontificis assensu. 3. Sed in hac convocatione difficultatem non versari, lippis tonsoribusque notum est. Quamvis tamen dictis in superioribus inhaerendum sit, ostendentes Theodosium apostolicae sedis auctoritatem, non consensum tantum, adhibuisse pro ea synodo habenda. Igitur recusari ac repudiari potuit illa synodus statim in suis exordiis. Quando videlicet Dioscorus, nulla legitima auctoritate munitus, synodum ipse pro arbitrio facere aggressus, deturbando e loco in quo episcopus Constantinopolitanus sedere debebat ipsum Flavianum, illius Ecclesiae legitimum pastorem; quando 395 instructus de mandatis quae legati S. Leonis deferebant, debitum locum et honorem nec ipsis dedit, nec umquam permisit quod commonitoria et epistola dogmatica quae exhibuerunt in synodo legerentur. Quid plura? Potuit rejici et recusari illa synodus, quando Flaviano, legatis pontificiis", + "candidate_score": 0.646522, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_398_400", + "bdc_text": "Non enim isti solum in ipsorum parte ab ipsis dissentiebant , quorum sententia de religione diversa ex professo fuit , et qui palam a nobis sentiebant : sed hi etiam , qui conspirare contra nos cum illis maxime cuperent , convenire ipsi inter se non potuerunt . Obstrepere sibi Theologi et Monachi , et cottidie inter se rixari , sine ordine sententiam dicere :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_779", + "psc_text": "haereticum damnaverant, nulla habita prorsus ratione, quod submotis omnibus aequivocationibus et generalis concilii oecumenici decretis obtemperaverat, et in posterum summam cum ipso Cyrillo servavit concordiam. Quid mirum igitur, si judices clandestinas has Dioscori machinationes attendentes, scissamque esse synodum in duas contrarias factiones (Orientales enim tamquam orthodoxum Theodoretum praedicabant dicentes: Orthodoxum synodo, seditiosos foras mitte. Homicidas foras mitte ). Graviora adhuc metuentes, cum stomacho sunt interlocuti dicentes: Acclamationes istae populares neque episcopos decent, neque partes iuvant. Patiamini universorum fieri lectionem? Quid mirum, inquam, si adhuc ab incoeptis clamoribus desistere recusantes Aegyptii, ipsi judices serio, et ea qua pollebant auctoritate silentium cunctis indixerunt, universorumque latrocinii Ephesini Actorum jusserunt per Constantinum fieri lectionem? In harum porro rerum circumstantiis, quis non videt minus circumspecte, et magis praecipitanter, quam prudenter judices egissent, si Theodoreto episcopo inter judices locum dare deliberassent? Prius enim ex tota Actorum lectione inquirendum erat, an Dioscorus saltem aliquem coloratum titulum habuisset,", + "candidate_score": 0.646493, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_432_434", + "bdc_text": "Easdem postulationes causasque , cum apud legatum Caesaris eodem die exposuissent nostri , legatus actorum copiam ideo partibus non necessariam esse iudicabat , quoniam liberum colloquium hoc et extra diffinitionis periculum esset , deinde videri intutum putabat , ut partibus committeretur . Edi enim sine ingenti multorum offendiculo non posse , omnem hanc turbam natam ex incerta librorum editione fuisse . Caesarem ipsum si quid utile in editione esset , bono publico consulturum esse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_264", + "psc_text": "mensis. Si ergo sanctus pontifex tum miserat suos legatos, non est cur, despecta auctoritate aliorum omnium manuscriptorum et praecedentium editorum, conjectari velimus aut possimus, duodecimo kal. Junii nondum esse profectos, idque minime inferendum esse contendamus ex una dumtaxat voce amanuensis lapsum non obscure praeseferente et indicante, cum omnia tum mss. tum edita exemplaria, subsecutos, non subsecuturos, exhibeant. Accedit quod si tamdiu iter aggredi protraxissent, cum concilium kal. Augusti esset inchoandum, jam vix tempus illis superfuisset Ephesum praestituta die attigendi. Et propterea studium illud a S. Leone adhibitum pro frustrandis malis Eutychianorum artibus minus prudens fuisset, cum ob talem tantamque temporis prolatationem ei discrimini se exposuisset, ut, annitentibus qui Eutychianae causae patrocinabantur, concilium inchoaretur et ad exitum perduceretur, minime exspectatis apostolicae sedis legatis. Nec quidquam in Quesnelli favorem concludere potest epistola illa 34, ad quam provocat, quamque illis vocibus Leo Magnus orditur: Profectis jam nostris quos ad vos in fidei causa", + "candidate_score": 0.646454, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_81_83", + "bdc_text": "Et partes quidem hae fuerunt . Sed colloquii totius praesides et velut arbitri futuri : a Palatino Ludovicus Fleckensteinus , a Bavaro V. Sebelsdorfius , a Moguntino primum quidem Julius Pflug , qui quod liberalius eruditus esset , ne quid nobiscum ageret , statim revocatus fuit :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_864", + "psc_text": "Hierosolymitani aliorumque quibus synodus actione quarta indulgentiam dedit, et de quorum nominibus ad altare recitandis Anatolius scripsit ad S. Leonem. Sed unde constat indulgentiam praemissis verae poenitentiae signis Domnum expetiisse? Aliquos in Ephesina Dioscori synodo lapsos S. Leo recipiendos jussit; sed sub iis conditionibus quas ipse praescripserat in epistola 64 de qua in superioribus egimus: duas legationes, alteram Abundii et sociorum, alteram Lucentii et Basilii ad Orientales instituit, pro nonnullis lapsis poenitentibus et satisfactionem debitam exhibentibus recipiendis: de gravioribus lapsis tamen sibi judicare reservat, ut constat ex commonitorio dato Lucentio, atque Basilio, postremis legatis ex Urbe ad Constantinopolim missis pro lapsis poenitentibus recipiendis. Sed Domnum in eorum numero fuisse, quorum causa durior videbatur, quis non intelligit? Igitur hujus causae judicium et examen unice magno Leoni reservatum erat, quod clarissimus Baluzius minime observavit, nec Domni causa ex illis erat de quibus vel pontificii legati, vel Anatolius, vel alius quisquam judicare posset.", + "candidate_score": 0.64642, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_20", + "bdc_text": "Sed a papa episcopi quidem Faltiensis , Aquilanus , Mutinensis , item Petrus Paulus Vergerius , et quem supra diximus Attrebatensis , et quem mox dicemus , Secoviensis , et post hos Pogius , perpetuus in aula Caesaris a pontifice legatus :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_992", + "psc_text": "In hujus ergo vicarii institutione Orientalium patriarcharum morem aemulatus est Leo, in multis tamen ab eisdem se pro sua praerogativa discernens, et certis incrementis et accessionibus munus hoc complens et adornans. Quod penitus inspicere otiosum, opinor, non erit, neque ab hoc loco alienum. 7. Quesnelliana haec tamen doctrina, etsi quamdam veritatis speciem praeseferre videatur, in multis quidem vacillat; nec praesentem S. P. Leonis agendi rationem indicat, nec pontificia munera Juliano Coensi demandata explicata sunt quemadmodum oporteret. Vacillat imprimis, immo prorsus cadit quoad apostolicorum nuntiorum originem. Si enim apostolicae sedis vicarios cum apostolicis nuntiis confundamus, jam utrorumque originem altius esse repetendam ostendunt Romanorum pontificum epistolae, Damasi papae videlicet, Syricii, Innocentii primi, Zosimi, atque Coelestini. Quaestionem hanc de apostolicae sedis vicariis, horum antiqua institutione et potestate, magno eruditionis apparatu pertractavit cl. D. Franciscus Antonius de Simeonibus, et secutus Holstenii Rom. collectionem, 524 jam ante Damasum papam, hoc vicarii munere apud Illyricos functum", + "candidate_score": 0.646392, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_361", + "bdc_text": "Nunc autem Carolus primogenitus Ecclesiae filius ad id concilium Pontificis exequendum ( ut fidus Sanctae Romanae Ecclesiae advocatus est ) cum hoc colloquium , tum illa mox deinde futura Ratisponae Comitia , velut viam aditumque ad generale Concilium instituisset , me ut hic vobiscum adessem iussit voluitque .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_6", + "psc_text": "subdole subjicit: « Ultro agnovimus Romanum pontificem pro legitimo, ac, si cum singulis episcopis comparetur, pro praecipuo controversiarum ecclesiasticarum judice: sed quis propterea ferat Flavianum, quem et sedis praerogativa, et sanctimonia singularis, et fidei constantia ad martyrium usque perseverans, tantopere commendare debuerant, cum rebelli, imperito, obscuro ac malae frugis monacho componi, committique exauctoratum presbyterum cum suo ac sanctae sedis episcopo, judicem cum reo, et utrumque veluti de communi dividendo altercantem coram Leone sisti, quasi de incerto causae exitu dimicaturum. Absit tanta a sacratissimo episcoporum coetu injuria. » Quid igitur? Propugnatne Quesnellus supremam Romanorum pontificum judiciariam potestatem, quam Scripturarum testimonia indicant, quamque veterum traditio et praxis ipsis asseruit? Fallit quidem. Nam Romanum pontificem praecipuum et legitimum Ecclesiae controversiarum eo sensu dumtaxat appellat, facta nimirum cum singulis episcopis in suis sedibus existentibus comparatione. Volens forte indicare, nullum R. P. judicium firmum et ratum habendum, quod aliorum episcoporum in synodis coactorum suffragio non", + "candidate_score": 0.646336, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_370_372", + "bdc_text": "Neque consilium hoc illos fefellit . Nam quia non venisse se pontificis , sed Caesaris nomine professus est , recta a nostris protestatione ut pontificis legatus exclusus non fuit . Sed longa post hanc orationem deliberatio et partium inter se , et seorsim , et partium cum legato Caesaris fuit , qui dum pontificis legato respondendum esset , quaereretur , intercessit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_487", + "psc_text": "Romanus pontifex in eorum pravas opiniones descenderet, nefaria decreta ab ipsis condita confirmando et rata habendo. Hoc tamen novum studium pravamque ambitionem, tamquam contrariam Pauli apostoli sanctionibus, et Patrum doctrinis, potissimum refutat S. Julius papa, et novitatum auctores his verbis exagitat, quae mire in eos quadrant qui a conciliis ad concilia numerosiora appellationes dumtaxat fieri posse atque debere sibi confingunt: An ignari estis hanc consuetudinem esse, ut primum nobis scribatur, ut hinc quod justum est definiri possit? Quapropter si isthic hujusmodi suspicio in episcopum concepta erat, adhuc ad nostram Ecclesiam referri oportuit. Nunc autem nos, quos certiores minime fecerunt, postquam jam egerint quod libuit, suffragatores suae damnationis, cui non interfuimus, esse volunt. Non ita se habent Pauli ordinationes, non ita Patres docuerunt, sed fastus iste et novum studium est. Obsecratione tandem usus summus pontifex, contumaces Eusebianos audire hortatur: Quae (ait) accepimus a beato Petro apostolo, ea vobis significo, non scripturus", + "candidate_score": 0.646179, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_389", + "bdc_text": "Quanquam enim haec sententia pontificis Romani multis iam annis fuit , ut ne colloquium nobiscum iustum ullum haberetur , tamen quia id nostri semper urserunt , simulare saltem aliquem congressum adversariis necesse fuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_487", + "psc_text": "Romanus pontifex in eorum pravas opiniones descenderet, nefaria decreta ab ipsis condita confirmando et rata habendo. Hoc tamen novum studium pravamque ambitionem, tamquam contrariam Pauli apostoli sanctionibus, et Patrum doctrinis, potissimum refutat S. Julius papa, et novitatum auctores his verbis exagitat, quae mire in eos quadrant qui a conciliis ad concilia numerosiora appellationes dumtaxat fieri posse atque debere sibi confingunt: An ignari estis hanc consuetudinem esse, ut primum nobis scribatur, ut hinc quod justum est definiri possit? Quapropter si isthic hujusmodi suspicio in episcopum concepta erat, adhuc ad nostram Ecclesiam referri oportuit. Nunc autem nos, quos certiores minime fecerunt, postquam jam egerint quod libuit, suffragatores suae damnationis, cui non interfuimus, esse volunt. Non ita se habent Pauli ordinationes, non ita Patres docuerunt, sed fastus iste et novum studium est. Obsecratione tandem usus summus pontifex, contumaces Eusebianos audire hortatur: Quae (ait) accepimus a beato Petro apostolo, ea vobis significo, non scripturus", + "candidate_score": 0.64615, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_366_368", + "bdc_text": "Haec illius orationis summa fuit . Sed introducti legati Pontificii causa haec fuisse videtur . Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_426", + "psc_text": "videatur, quam S. Leo indicare voluit ea scribendi formula: Leo, et sancta synodus, quae Romae convenit. 15. Gravioris tamen momenti est altera illa fallacia, quam idem Quesnellus subjecit, qua unice usus est ad Romanorum pontificum auctoritatem elevandam, et inter angustissimos limites restringendam. Quapropter eum rogare oportet undenam hauserit S. Leonis legatos ad istud munus fuisse assumptos totius Occidentalis synodi mandato et delegatione? Eos autem e suo latere S. Leonem misisse, quocumque alio episcopo inconsulto nobis persuadent illae scribendi formulae: Quos e latere meo misi; qui vice mea sancto conventui vestrae fraternitatis intersint; qui vicem praesentiae meae implere sufficerent, et aliae hujusmodi, quas frequenter offendimus in epistolis, cum ante tum post Ephesinam synodum scriptis. Vel ergo Quesnellus dare debet in solo Romano episcopo totius Occidentis synodi auctoritatem residere, vel legatos illos solius Romani pontificis personam gesisse. Si primum, jam Romanus pontifex solus totius synodi habet auctoritatem, potest solus statuere, definire, judicare,", + "candidate_score": 0.646049, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_432_434", + "bdc_text": "Easdem postulationes causasque , cum apud legatum Caesaris eodem die exposuissent nostri , legatus actorum copiam ideo partibus non necessariam esse iudicabat , quoniam liberum colloquium hoc et extra diffinitionis periculum esset , deinde videri intutum putabat , ut partibus committeretur . Edi enim sine ingenti multorum offendiculo non posse , omnem hanc turbam natam ex incerta librorum editione fuisse . Caesarem ipsum si quid utile in editione esset , bono publico consulturum esse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_909", + "psc_text": "in antiqua synopsi epistolae 39 ad Theodosium augustum, quam habent mss. Vaticana exemplaria atque Florentinus cod., et eam servaverunt veteres editores, Surius, Bibliothecae PP. et conciliorum collectores. Quamvis eam in adornandis S. Leonis Operibus Quesnellus expunxerit, aliamque omnino diversam sine auctoritate mss. in suam editionem induxerit, quemadmodum in notis observabimus. Ex hoc autem alterum sequitur, videlicet Paschasinum Leonis legatum, 507 pontificii decreti jampridem lati optime conscium, solemni declaratione in synodo facta, voluisse ut laudata Acta tamquam irrita et nulla proscriberentur; atque ut Eutychianae factioni omne effugium praeriperet, imperiali lege hanc sanctionem roborari quaesivisse, ut, videlicet, abolita praecedenti Theodosii publica lege, qua praeceperat atque constituerat nemini licere abjicere seu infringere ea synodalia Ephesina Acta, quorum Dioscorus fuerat auctor. Clare id indicant laudati Paschasini verba. Si ergo (ait) a beatissimo et apostolico Romanae urbis episcopo omnia ibi gesta vana sunt habita, claret quia et sanctissimus episcopus Antiochenae civitatis extra haec est, quem", + "candidate_score": 0.645735, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_235_237", + "bdc_text": "non enim praesides sine illorum consilio quicquam aut agebant , aut agere etiam poterant . Nostri vero permulta in iis necessario desiderabant . Gravabat enim principio , non quod legati Ferdinandi in colloquium adhiberentur , sed quod hi quidem adhiberentur , nostri vero excluderentur , qui supra hos ter denos et pauci et praestantes viri , et tales denique erant , quibus cum isti ter undeni nostri consilia omnia communicare necesse haberent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_261", + "psc_text": "neque cuicumque alteri, licitum fuisse, sine aperta haereseos et contumaciae nota resilire ab iis quae a S. Petri cathedra, verae fidei columna et firmamento, sequenda proponebantur. 11. Interim autem apostolicae sedis legati, de omnibus quae jam in Eutychiano negotio contigerant instructi, et de singulis in Ephesina synodo agendis scriptum commonitorium a summo pontifice accipientes, incunctanter itineri se committunt. Cunctorum enim Eutychianorum artes 372 S. Leonem eludere necessum erat. Qui praetextu malorum in Orientem ob novam haeresim gliscentium, imperatoris animum induxerunt ad brevissimum tempus praestituendum, quo episcopi apud Ephesum convenirent. Celerrime igitur suum iter eos aggredi oportebat, ad Dioscori caeterorumque voluntatem frustrandam, qui in votis habebant ut concilium generale ageretur sine Romano pontifice, qui per seipsum immediate vel per suos legatos eidem praesideret. Hinc ergo minime Quesnello subscribere possumus, qui in dissertatione de Vita et Rebus a magno Leone gestis, tum in notis ad epistolam 32, cuidam corruptae lectioni ex Grim.", + "candidate_score": 0.645707, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_34_36", + "bdc_text": "A Marchione electore : Christophems Scherding , Leonardus Cellarius , Alexander Alesius , Joannes Embeccus , Joannes Pannonius . A Salzburgensi :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_890", + "psc_text": "Marca statim retulerat, cum sibi ipsi sufficiant ut intelligantur: Et sive sententia illorum, inquit, ab Anatolii suffragio discrepet, sive illi concinat, non probat tamen id a legatis dictum, quod dictum non esse omnia originalium Actorum exempla significant. Duo igitur contendit vir clarissimus, sensum esse integrum absque illis Paschasini verbis, et ea deesse in omnibus exemplaribus Actorum originalium. Quoad primum, publicam appello fidem, si non manifestum est sensum esse imperfectum absque verbis illis. Cum enim dixisset Paschasinus synodum Ephesinam a Leone P. missam fuisse in irritum, addidit: His generalibus verbis non comprehendi Maximi ordinationem clarere, quia Leo eum in sua communione susceperat. Nisi enim Paschasinus hanc rationem reddidisset, sensus non fuisset integer, et aliquid postea episcopi exspectassent quod ab eo diceretur. Adde quod sequentia nullam connexionem habent cum causa, nisi addantur illae voces, necessarium enim est, quae in textu quoque Graeco deesse constat. At enim ea desiderantur in omnibus exemplaribus Graecis,", + "candidate_score": 0.645448, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_378", + "bdc_text": "Post longam decertationem hoc denique legatus a nostris impetravit , ut legato Pontificis , ceu privato homini , omni pontificis mentione omissa , responderetur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_434", + "psc_text": "in oecumenica synodo tenerent. Unus ex legatis S. Coelestini fuit Cyrillus archiepiscopus, seu patriarcha Alexandrinus; alter vero fuit Philippus, presbyter Romanus. Hunc pontifex e suo latere misit; S. Cyrillo vero, qui numquam Romam ad synodum venit, post longum litterarum commercium, 408 suam et apostolicae sedis legationem in oecumenica synodo agere demandavit. Et quoniam synodi Romanae decreto fuerat statutum mittendam esse legationem ad Ephesinam synodum, idcirco ad idque munus obeundum delecti Arcadius et Projectus episcopi, qui totius sanctae synodi Occidentalis sententiam exponerent. Poterat ergo videre Quesnellus non eosdem fuisse legatos papae Coelestini, et synodi Occidentalis. Potuisset quoque intelligere prioribus illis legatis demandatum fuisse munus agendi personam summi pontificis, hujusque locum tenendi; postremos autem destinatos fuisse, ut totius Occidentalis sanctae synodi sententiam oecumenico concilio exponerent. Diversitas ergo haec personarum et legationum plane evertit illud Quesnellianum commentum, quo auctor contendebat legatos apostolicae sedis omnium Occidentalium nomine interfuisse synodo, omniumque personam egisse. 17. Hanc", + "candidate_score": 0.645248, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_196_198", + "bdc_text": "Ortus autem novus hic mos ex eo est , quia cum ad publica consilia principes necessario semper venirent , urbes autem , quia causa aut non magna , aut non valde ad se attinens videretur , saepe non venirent , factum est , illorum suffragia ut necessaria , horum ut non necessaria viderentur . Itaque veluti de iure suo cessissent urbes , consiliorum moderationem totam ad se Principes spectare crediderunt . Cum igitur nostri quidem pro se dicere , et legati libertatem retundere , praesides vero et adversarii hunc quidem minime offendere cuperent , nostris autem palam repugnare non possent , et in commune tamen respondendum esse contenderent , facile suffragiorum numero vincebant , tum etiam movebant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_487", + "psc_text": "Romanus pontifex in eorum pravas opiniones descenderet, nefaria decreta ab ipsis condita confirmando et rata habendo. Hoc tamen novum studium pravamque ambitionem, tamquam contrariam Pauli apostoli sanctionibus, et Patrum doctrinis, potissimum refutat S. Julius papa, et novitatum auctores his verbis exagitat, quae mire in eos quadrant qui a conciliis ad concilia numerosiora appellationes dumtaxat fieri posse atque debere sibi confingunt: An ignari estis hanc consuetudinem esse, ut primum nobis scribatur, ut hinc quod justum est definiri possit? Quapropter si isthic hujusmodi suspicio in episcopum concepta erat, adhuc ad nostram Ecclesiam referri oportuit. Nunc autem nos, quos certiores minime fecerunt, postquam jam egerint quod libuit, suffragatores suae damnationis, cui non interfuimus, esse volunt. Non ita se habent Pauli ordinationes, non ita Patres docuerunt, sed fastus iste et novum studium est. Obsecratione tandem usus summus pontifex, contumaces Eusebianos audire hortatur: Quae (ait) accepimus a beato Petro apostolo, ea vobis significo, non scripturus", + "candidate_score": 0.64517, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_375", + "bdc_text": "Nunquam hoc ne Caesarem ipsum obtinere potuisse , ut Pontificem iis in caussis agnoscerent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_530", + "psc_text": "qui judicaverunt, etc. Neque aliam agendi rationem servarunt in quarto canone conscribendo, in quo agitur de episcopis per synodale judicium depositis, in quorum sedem nullum alium collocari volunt antequam Romanus pontifex, causa cognita, sententiam tulerit. De novo hic synodi judicium Rom. pont. judicio subjiciendum esse decernunt. Ut videlicet ratum habeant, et tamquam divino jure respondens declarent, quod ante quinquennium saltem sibi convenire Julius papa scripserat, quando ipso inconsulto Gregorium Cappadocem in Alexandrinam sedem intrusum cognoverat. Nihil ergo in duobus illis canonibus Romano pontifici adjudicatum fuit quod jure possessionis, ut aiunt, non obtinuerit. Quam pacificam possessionem irrito conatu denegare, aut perturbare, dumtaxat, nisi fuerant laesae fidei homines, qui quemadmodum Nicaenorum dogmatum regulas prorsus evertere atque abolere quaerebant, ita auctoritatem supremi judicis et canonum custodis oppugnare contendebant. Ut igitur in posterum, vel provincialia concilia factiosorum virorum hanc Rom. pontificum pacificam possessionem laedere aut infringere non tentarent, in illo Sardicae conventu duos laudatos", + "candidate_score": 0.64516, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_469_471", + "bdc_text": "Sin autem hanc quoque tam honestam postulationem reficerent , se principibus suis significaturos esse , neque legatis neque doctrinae ipsorum amplius hic locum esse . Senatus et ratione sua ductus , et hac hominum nostrorum oratione motus , contionem hoc tempore minime abrogandam esse iudicabat . Itaque illum , qui contionatus fuisset hactenus , iubebat pergere .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_134", + "psc_text": "istius regimine laudata prima illa regula prorsus Ecclesiae Patribus erat ignota, et tamen de episcopo e gradu dejiciendo, de fidei causa omnibus communi et generali agebatur. Et hoc non obstante, Rom. pontifex Coelestinus decernit, statuit, judicat, inducias ad resipiscendum concedit, non exspectato aliorum patriarcharum judicio, vel suffragio; sed dumtaxat decretorum a se latorum exsecutionem Cyrillo demandat. Igitur et Petri de Marca dictis insistendo, haud video ex qua lege, canone aut imperiali constitutione ejusmodi regula depromi possit. Prorsus itaque credenda erit arbitraria, derivata a systemate et voluntate pontificiae auctoritatis limitandae, et intra angustos cancellos coercendae. De quo systemate quidem plura diceremus, si nostri instituti propositum id pateretur. Juvat interim vidisse egregiam non esse hanc regulam, quemadmodum Marca decantat, quia nullo jure nullave consuetudine firmatam esse reperimus. 345 14. Hanc praerogativam forte altera regula assequetur, quam idem auctor subjecit. Videlicet appellationes factas ad patriarchas censeri etiam factas ad eorum synodos, ut constat", + "candidate_score": 0.645065, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_357", + "bdc_text": "Pontifex magno cunctos ad liberum concilium studio , et expectatum a vobis , et sepe etiam postulatum , vocavit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_264", + "psc_text": "mensis. Si ergo sanctus pontifex tum miserat suos legatos, non est cur, despecta auctoritate aliorum omnium manuscriptorum et praecedentium editorum, conjectari velimus aut possimus, duodecimo kal. Junii nondum esse profectos, idque minime inferendum esse contendamus ex una dumtaxat voce amanuensis lapsum non obscure praeseferente et indicante, cum omnia tum mss. tum edita exemplaria, subsecutos, non subsecuturos, exhibeant. Accedit quod si tamdiu iter aggredi protraxissent, cum concilium kal. Augusti esset inchoandum, jam vix tempus illis superfuisset Ephesum praestituta die attigendi. Et propterea studium illud a S. Leone adhibitum pro frustrandis malis Eutychianorum artibus minus prudens fuisset, cum ob talem tantamque temporis prolatationem ei discrimini se exposuisset, ut, annitentibus qui Eutychianae causae patrocinabantur, concilium inchoaretur et ad exitum perduceretur, minime exspectatis apostolicae sedis legatis. Nec quidquam in Quesnelli favorem concludere potest epistola illa 34, ad quam provocat, quamque illis vocibus Leo Magnus orditur: Profectis jam nostris quos ad vos in fidei causa", + "candidate_score": 0.645024, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_370_372", + "bdc_text": "Neque consilium hoc illos fefellit . Nam quia non venisse se pontificis , sed Caesaris nomine professus est , recta a nostris protestatione ut pontificis legatus exclusus non fuit . Sed longa post hanc orationem deliberatio et partium inter se , et seorsim , et partium cum legato Caesaris fuit , qui dum pontificis legato respondendum esset , quaereretur , intercessit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_98", + "psc_text": "et non potius procurasse ut primitus nos (ait) insinuatio tuae relationis instrueret. Haec verba, ut diximus, indicant quemadmodum in similibus contentionis causis, in quibus de fidei articulis agebatur, Rom. pontifex erat instruendus simul et consulendus, ne de rerum gestarum fide posset ambigere. Addidit deinde statim: Accepimus enim libellum Eutychis presbyteri, qui se queritur, accusante Eusebio episcopo, immerito communione fuisse privatum, maxime cum vocatum se adfuisse testetur, nec suam praesentiam denegasset, adeo ut in ipso judicio libellum appellationis suae se asserat obtulisse, nec tamen fuisse susceptum. Hic loqui S. Leonem de appellatione sibi facta, quam ordinarie ecclesiasticum subeuntes judicium facere consueverant, nulli dubium est. An vero illam fecerit, vel non fecerit, opportuno tempore, cum videlicet proferebatur judicium, id Leonem latebat. Necdum plene de rebus quae contigerant fuerat instructus. Sed opportuno tempore Eutychen appellationem interposuisse eum credere oportebat. Nam ait, Eutyches videns appellationem suam non esse susceptam, compulsus est contestatorios libellos in", + "candidate_score": 0.644976, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_366_368", + "bdc_text": "Haec illius orationis summa fuit . Sed introducti legati Pontificii causa haec fuisse videtur . Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_974", + "psc_text": "autem cum haec omnia Anatolio objiciebat, ut tamquam omni prorsus vigore vacuum illum canonem esse proscriberet, utpote profectum ab illis qui auctoritate carebant, atque ab illis qui, aut seducti malis artibus, aut minis deterriti, perfecta libertate minime pollebant, nobis indicare voluit episcopos etiam in generalibus synodis congregatos non alias posse causas tractare et definire, nisi eas quas apostolica Petri sedes discutiendas proposuerat. Hac quippe ducti ratione, pontificii legati protestationibus reclamationibusque usi sunt, ut se praecaverent ab eo canone conscribendo, qui apostolicae sedis commonitorio et institutionibus prorsus repugnabat. De quorum protestationibus, cum ipso Anatolius in epistola ad S. pontificem conqueri voluisset, querimoniam repulit respondendo: In quo quidem multum illos mihi haec scribendo commendas; sed temetipsum, quod eis parere nolueris, dum illicita moliris, accusas, superflue non concedenda et insalubriter tibi contraria concupiscens. quae nullum umquam nostrum poterunt obtinere consensum. 2. Jam vero his paululum insistere mihi opus est, ut vetustam illorum temporum", + "candidate_score": 0.644966, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_14_16", + "bdc_text": "Soli Pomerani , ut remotissimi , tardius caeteris urbium vero legati , Argentinenses , Augustani , Ulmenses , Nombergenses , Francfurtenses , Constantienses , Hamburgenses , Bremenses ad ipsum propemodum diem omnes adfuere . Nec de parte adversa quicquam in mora fuit . Sero praesides , Colonienses decima , quarta decima Treverenses , octava et decima Moguntinenses , Palatini vigesima post terminum constitutum die , et quidem ex vicino maxime loco ( credo , quia ante caeteros frustra venissent ) , post haec etiam pontificis et Ferdinandi legati venerunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_264", + "psc_text": "mensis. Si ergo sanctus pontifex tum miserat suos legatos, non est cur, despecta auctoritate aliorum omnium manuscriptorum et praecedentium editorum, conjectari velimus aut possimus, duodecimo kal. Junii nondum esse profectos, idque minime inferendum esse contendamus ex una dumtaxat voce amanuensis lapsum non obscure praeseferente et indicante, cum omnia tum mss. tum edita exemplaria, subsecutos, non subsecuturos, exhibeant. Accedit quod si tamdiu iter aggredi protraxissent, cum concilium kal. Augusti esset inchoandum, jam vix tempus illis superfuisset Ephesum praestituta die attigendi. Et propterea studium illud a S. Leone adhibitum pro frustrandis malis Eutychianorum artibus minus prudens fuisset, cum ob talem tantamque temporis prolatationem ei discrimini se exposuisset, ut, annitentibus qui Eutychianae causae patrocinabantur, concilium inchoaretur et ad exitum perduceretur, minime exspectatis apostolicae sedis legatis. Nec quidquam in Quesnelli favorem concludere potest epistola illa 34, ad quam provocat, quamque illis vocibus Leo Magnus orditur: Profectis jam nostris quos ad vos in fidei causa", + "candidate_score": 0.644931, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_366_368", + "bdc_text": "Haec illius orationis summa fuit . Sed introducti legati Pontificii causa haec fuisse videtur . Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_944", + "psc_text": "et oeconomiam subvertendam ordinata sunt; quae sane nullum argumentum suppeditant eos conciliis generalibus subesse; sed potius concilia ipsa vim et auctoritatem a solis Romanis pontificibus obtinere. Et quidem cum canonum dispensatio, auctore ipso Leone, solo Romano pontifici credita sit, et ad hujus tendat reatum, si, posthabita universae Ecclesiae utilitate, apud eum praevaleat unius fratris voluntas, ambitus atque libido caeteris dominandi, jam quaestio non amplius in ea versatur, an Rom. pontifex supra concilia habeat auctoritatem, sed in quibus circumstantiis et casibus ea uti debeat, ne dispensationes ad ipsius reatum tendant; caeterum in iis quae ad ecclesiasticum spectant regimen, solius justissimo Domini Dei subdi judicio, qui numquam sine ullo reatu permitteret ut regulas per Spiritum sanctum inspiratas ab ipso violarentur et perverterentur. 8. Verumtamen ista praetereamus, quae fusius explicari possunt ab iis qui in scholis talia argumenta tractare solent. Unum aliud dumtaxat subjicimus, quod ad canonum custodiam et observantiam spectat, a quibus", + "candidate_score": 0.644799, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_432_434", + "bdc_text": "Easdem postulationes causasque , cum apud legatum Caesaris eodem die exposuissent nostri , legatus actorum copiam ideo partibus non necessariam esse iudicabat , quoniam liberum colloquium hoc et extra diffinitionis periculum esset , deinde videri intutum putabat , ut partibus committeretur . Edi enim sine ingenti multorum offendiculo non posse , omnem hanc turbam natam ex incerta librorum editione fuisse . Caesarem ipsum si quid utile in editione esset , bono publico consulturum esse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_384", + "psc_text": "turbae quae propter eam factae sunt facillime destruentur, Deo cooperante, per vestras sanctissimas litteras. Removebitur autem et concilium quod fieri divulgatur, quatenus nequaquam ubique sanctissimae perturbentur Ecclesiae. Hocce Flaviani testimonium Joannes David Launoio objecit; illique addidit responsum quo S. Leo Magnus, praecedentibus Constantinopolitani episcopi petitionibus occurrens, dixit habendi concilii causam haudquaquam ex quadam oriri necessitate, sed ex voluntate imperatoris, apostolicae sedis auctoritatem adhibentis, esse derivatam. Et quia clementissimus imperator pro Ecclesiae pace sollicitus synodum voluit congregari, quamvis evidenter appareat res de qua agitur nequaquam synodali indigere tractatu. Igitur mirari licet quomodo Launoius atque Quesnellus tam fidenter affirmare potuerint appellationes ad generalem synodum tamquam remedium adhibendum fuisse necessarias pro illa exorta controversia dirimenda, cum Flavianus atque Leo contrarium tradiderint. Quinimmo Leo ipse, qui seriem gestorum Constantipolitanorum attente lustraverat, apprime noverat ad componenda dissidia quae Flavianum inter et Eutychem intercedebant solum apostolicae sedis judicium fuisse sufficientissimum, 398 nec ad novae cogendae synodi", + "candidate_score": 0.644759, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_531_533", + "bdc_text": "Quod autem paucorum dissentientium sententiam , quominus parti alteri innotesceret , premere instituerent , hoc absque eorum principum , quorum isti pauci legati essent , iniuria fieri non posse , et futurum interim forte , ut quorum esset sententia melior ac moderatior , hi dicenda sententia excluderentur . Praeterea hac forma , quam iam proponerent , non tam pluralitatem suffragiorum , quam nemo hic quaereret , sed prorsus ipsa delectorum suffragia tolli , si tantum duobus colloquendi locus daretur , caeteris omnibus silentium imponeretur . Mirum autem esse , cur duos tantum loqui oporteat , undenis hinc inde ad loquendum destinatis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_216", + "psc_text": "Nam imprimis duo ibi paucis petit. Praesidium videlicet contra factiosos calumniatores, qui insidias ei struxerant; deinde judicium, seu sententiam in fidei quaestione. Et quid aliud petere solent quotquot canonicam appellationem interponere consueverunt, nisi praesidium ad calumniantium insidias evertendas, et sententiam circa ea de quibus quaestio acta est? Etiam accedit Eutychen canonice latam in concilio sententiam recusasse, et recusationem publicis contestatoriis libellis confirmasse. Sed illa verba veram appellationem praeseferre clarius ostendunt alia quae laudatis immediate subdidit, quaeque Quesnellus prorsus annotare praetermisit. Et nullam deinceps permittere a factiosis contra me calumniam procedere, et non excuti, et eximi de numero orthodoxorum, etc. An non plenum integrumque ejus causae judicium ei reservari intendit ad quem scribit et provocat? 362 Quare inepte et insulse ludere Quesnellus mihi videtur, qui Lupum quasi lippum alloquens, ait: « Vides, mi Lupe, quod videre non vis; ut Eutyches ad religionis defensores confugiat, non ut judices appellet; ut obsecretur nullum", + "candidate_score": 0.64473, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_516_518", + "bdc_text": "viam nullam eius inchoandi videre , responderunt , nisi ut Hagnoici mandati institutum servaretur . Eius hanc sententiam esse : ut suam quaeque pars sententiam super proposita quaestione non de omnium , sed de plurimorum suffragio collectam , legato Caesaris et praesidibus aut per interpretem , aut scriptam proponant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_500", + "psc_text": "Igitur Julius quasi rationem reddere volens de iis quae a se ipso gesta fuerant, eos hisce verbis compellat: Oportebat igitur vos, dilectissimi, huc accedere, et nequaquam tergiversari, ut res ad finem deducatur. Id enim ratio requirit . . . . Venissent enim, ut dixi, si de sua causa bene sperassent. Numquam enim Eusebiani R. P. denegarunt jus evocandi Orientalium Ecclesiarum episcopos, neque se exemptos praedicarunt ab illo obsequii debito quo totius Christiani orbis Ecclesiae sanctae apostolicae Romanae sedi obtemperare tenentur. 9. Launoius tamen se ab harum rerum serie perstrictum intelligens, sequens effugium excogitavit, dicendo: Neque Julii papae decreto, neque Romanae synodi sententia Athanasium suae sedi restitutum; sed Sardicensium judicio, quae synodus, Romana synodo longe numerosior, quidquid a Romana synodo gestum fuerat confirmat. Pessimum ratiocinium contra omnes juris et dialecticae regulas constructum. Judicandi enim jus cum decreti jam lati exsecutione confundere satagit, ut inde male inferat Romanorum PP. judicia parum nihilumve", + "candidate_score": 0.644645, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_418_420", + "bdc_text": "Ergo caeteris hic dissimulatis , res duas nostri in hac forma correxerunt . Alterum , ut post colloquium habitum , cum essent quatuor notariorum quatuor autographa , ut singulis partibus singula traderentur , Caesari reliqua duo reservarentur . Alterum , ut quoniam hi notarii substitutique iidem aut principum aut Urbium suarum legati essent , de actis referre iis , a quibus fuissent missi , possent , et notariatus et legationis offitio pari fide fungi .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_433", + "psc_text": "Et cum primum oculos conjeci in illa Ephesini concilii, quibus ipse adversarius noster insistit, gravi suspicione ducebar rem aliter exposuisse ac se habuit. Nec suspicione me esse deceptum deprehendi. Cum videlicet lustratis Actis Romanae synodi, a Coelestino anno quadragintesimo trigesimo primo coactae, apprime intellexi, non tantum Quesnelli aedificium labare, sed prorsus corruere. In istius ergo concilii Actis, ut sapientissime etiam clariss. Stephanus Baluzius notavit, duas classes, ut ita dicam, seu ordines legatorum offendimus. Nam alii utique fuerunt a synodo Romana instituti, pro exsecutione damnationis latae in Nestorium; alii vero fuerunt ab ipso Coelestino papa electi, ut ejus vices et locum in oecumenica synodo tenerent. Unus ex legatis S. Coelestini fuit Cyrillus archiepiscopus, seu patriarcha Alexandrinus; alter vero fuit Philippus, presbyter Romanus. Hunc pontifex e suo latere misit; S. Cyrillo vero, qui numquam Romam ad synodum venit, post longum litterarum commercium, 408 suam et apostolicae sedis legationem in oecumenica synodo agere", + "candidate_score": 0.644582, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_181", + "bdc_text": "Benevolentiam vero iactanti , cum et mandatum Brabanticum ( cuius ille autor esse credebatur ) et paucos ante dies exercita in nostros homines Vesontii crudelitas , quam etiam imperialis iuditii autoritate exequi conatus erat , repugnarent , fidem nemo habebat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_227", + "psc_text": "Actis. Non ergo ea styli ubertate in scribendo Eutyches utebatur, qua ejus luxuries depasceretur in praedicandis laudibus et praerogativis eorum ad quos scribebat, etiamsi eorum ope et praesidio indigeret. Imperiali autem praesidio et patrocinio indiguisse negabit forte Quesnellus? Tandem, ipso nostro adversario auctore, Eutyches eum ad quem scribit interpellavit tamquam fidei defensorem et malarum factionum exsecratorem, humillime petendo ne quidquam praejudicii eidem afferrent quae per insidias contra eum gesta fuerant; nec permitteret eum excuti et eximi de numero orthodoxorum. Ecquis alius umquam potuisset haec omnia jure implere, et supplicantis votis indulgere, nisi summus pontifex, cum jam ageretur de negotio in provinciali synodo ordinarie absoluto, et de sententia jam lata; cujus Acta nonnisi ab unico, et supremo judice poterant infirmari, aut rescindi, vel reprobari, aut rata haberi? Si aliquod hac de re certum testimonium desideramus, consulere juvabit unum S. Petrum Chrysologum, quem cum Eutyches per epistolas interpellasset, ut vindicem suae causae", + "candidate_score": 0.644302, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_438_440", + "bdc_text": "Eo denique progressa haec disputatio fuit , ut penes Caesarem esse positum diceret , actorum copiam cui vellet permittere , se vero cum praesidibus ea de re acturum esse , ostendebatque vix se magno negotio rem huc perduxisse , conatos illos fuisse longe secus nobiscum agere , multa se dissimulare , illos interea se perdi clamare . Haec a nostris apud legatum sunt acta , quem aequiorem causae , quam praesides esse sperabant . Ab hoc deinde ad praesides ipsos est ventum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_892", + "psc_text": "interlocutiones eorum Latine scriptas fuisse in antiquis exemplaribus Graecis, cum istic compositor gestorum non dicat eos per interpretem esse locutos, par est aestimare Paschasinum locutum fuisse Latine; adeoque siquid hic erroris commissum est, non videtur esse tribuendum interpreti Latino, sed Graeco, seu potius librario, qui per errorem omisit ea quae istic desunt in textu Graeco. Nam et veteres codices Graecos synodi Chalcedonensis non esse sanos, jam supra demonstravimus, ubi etiam monuimus cardinalem clarissimum Baronium credidisse corrigendos illos propterea esse opere Latinorum. Baluzius ita ratiocinatus est. 21. Actionis quoque de qua agimus quosdam falsitatis characteres affert Quesnellus, contendendo illius aetatis morem non fuisse ut Romanus pontifex hac unica voce papa, sine aliquo addito designaretur; nec ullum in Chalcedonensibus Actis locum occurrere, ubi ad illam vocem papa non addatur, vel urbis Romae, vel apostolicae sedis, vel aliud simile. Hocce argumentum duplici responsione laudatus Baluzius eripuit. Prima (ait) necessarium non esse ut aevo", + "candidate_score": 0.644243, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_438_440", + "bdc_text": "Eo denique progressa haec disputatio fuit , ut penes Caesarem esse positum diceret , actorum copiam cui vellet permittere , se vero cum praesidibus ea de re acturum esse , ostendebatque vix se magno negotio rem huc perduxisse , conatos illos fuisse longe secus nobiscum agere , multa se dissimulare , illos interea se perdi clamare . Haec a nostris apud legatum sunt acta , quem aequiorem causae , quam praesides esse sperabant . Ab hoc deinde ad praesides ipsos est ventum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_876", + "psc_text": "excessus (ait): Dolui adversitatum tuarum temetipsum tibi fuisse materiam, et resistendi haereticis constantiam perdidisse, quia aestimant non esse tibi liberum ut eos audeas redarguere, quos tibi professus sis in suo errore placuisse. Causam deinde assignat propter quam post talem gravissimum lapsum ad sui episcopatus sedem ei licuisset redire, ita subjiciens: Unde quia in tempore indulgentiae resipiscentiam magis quam pertinaciam delegisti, ita gaudeo te coelestem expetiisse medicinam, ut fidei ab haereticis impugnatae tandem possis esse defensor. Quis interim non videt graviter commentum fuisse Quesnellum, contendentem Leonem decreto quo latrocinii Ephesini Acta in irritum missa sunt omnibus lapsis indulgentiam concessisse, nec cogitasse excipere Domni depositionem? Quid? Forte latrocinalia Acta rescindendo, hujus synodi principibus indulgentiam dandam esse intendebat, si non resipuissent, si humillime non postulassent veniam sibi dari, adimpletis omnibus conditionibus quas sanctus pontifex praescripsit Anatolio, Juvenali, Thalassio caeterisque qui Dioscoro, Eutycheti, communicaverant, in Flavianum Eusebium Dorylaeensem et in alios orthodoxos facta conspiratione?", + "candidate_score": 0.644218, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_357", + "bdc_text": "Pontifex magno cunctos ad liberum concilium studio , et expectatum a vobis , et sepe etiam postulatum , vocavit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_312", + "psc_text": "formae sequens consuetudinem nos direxit. Qui sanctissimus non dubitans se in vobis hic adesse, quos praecipue cognoscit omnia quae ad fidei catholicae sinceritatem et quae ad S. Petri apostoli pertinent reverentiam agere, qui etiam per nos congruas sanctorum Patrum concilio direxit epistolas, quas suscipi et recenseri praecipite. Gravissima haec Hilari allocutio, ipsiusque justissima postulatio, apostolicae sedis juribus innixa, nec contemni, nec rejici debebat a Dioscoro; cum testimonium perhibuisset Hilarius, S. pontificem concilio adesse per suos legatos, atque postulasset ut a Patribus id cognosceretur, ejusque dogmatica epistola susciperetur et legeretur. Tum vero Dioscorus, intemperantiae frenis laxatis, se constituit ambitiosum judicem omnium gerendarum rerum, imperialium ministrorum protectione et armatae cohortis praesidio inflatus, audacter praecepit: Suscipiantur quae scripta sunt ad hanc sanctam et universalem synodum a sanctissimo fratre nostro coepiscopo Leone. Ne relegerentur, praepedivit, et harum litterarum loco, aliae divinae litterae redditae sunt, quas prae manibus tenebat Joannes presbyter, et primicerius notariorum, quae", + "candidate_score": 0.644138, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_14_16", + "bdc_text": "Soli Pomerani , ut remotissimi , tardius caeteris urbium vero legati , Argentinenses , Augustani , Ulmenses , Nombergenses , Francfurtenses , Constantienses , Hamburgenses , Bremenses ad ipsum propemodum diem omnes adfuere . Nec de parte adversa quicquam in mora fuit . Sero praesides , Colonienses decima , quarta decima Treverenses , octava et decima Moguntinenses , Palatini vigesima post terminum constitutum die , et quidem ex vicino maxime loco ( credo , quia ante caeteros frustra venissent ) , post haec etiam pontificis et Ferdinandi legati venerunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_431", + "psc_text": "cum anniversaria synodus habenda erat, vel cum ad sanctorum apostolorum limina ipsi accedebant, ab apostolica sede de suarum dioeceseon rebus et negotiis consilium accepturi, conventus celebrasse, vel in consuetis synodis quotannis recurrentibus ea proponere consuevisse quae ex Oriente ad ipsos delata erant. Idque potissimum, si agebatur de novis haeresibus damnandis, horumque auctoribus praecavendis: ne error videlicet aliquis sensim induceretur, quo simplicium corda perverti possent, neve cum laesae fidei hominibus communicarent. Tum enim in utroque casu, cum juris, tum facti quaestiones in synodis Romae habitis discutiebantur, quarum resolutiones Romanus pontifex, tamquam firmissimas regulas ab omnibus sequendas, etiam ad Orientalium synodos vel episcopos mittebat. Id evenisse in causa Nestoriani dogmatis, antequam oecumenica Ephesina synodus cogeretur, evidentissime S. Coelestini pontificis epistolae ad S. Cyrillum Alexandrinum demonstrant. In quibus mandat ut nisi Nestorius, intra decem dierum intervallum, tam verbi praedicatione ad populum quam scriptis palinodiam recantet, anathemate illum feriat, aliumque episcopum Constantinopolitanae sedi praeficiat.", + "candidate_score": 0.644121, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_431_433", + "bdc_text": "Iniquum etiam hoc et contra legationis fidem esse putabant , quod substituti , quos ex legatorum nostrorum numero subsidio notariis adiunxeramus , domum reversi , quid actum esset , narrare ne iis quidem auderent , unde essent missi . Easdem postulationes causasque , cum apud legatum Caesaris eodem die exposuissent nostri , legatus actorum copiam ideo partibus non necessariam esse iudicabat , quoniam liberum colloquium hoc et extra diffinitionis periculum esset , deinde videri intutum putabat , ut partibus committeretur . Edi enim sine ingenti multorum offendiculo non posse , omnem hanc turbam natam ex incerta librorum editione fuisse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_264", + "psc_text": "mensis. Si ergo sanctus pontifex tum miserat suos legatos, non est cur, despecta auctoritate aliorum omnium manuscriptorum et praecedentium editorum, conjectari velimus aut possimus, duodecimo kal. Junii nondum esse profectos, idque minime inferendum esse contendamus ex una dumtaxat voce amanuensis lapsum non obscure praeseferente et indicante, cum omnia tum mss. tum edita exemplaria, subsecutos, non subsecuturos, exhibeant. Accedit quod si tamdiu iter aggredi protraxissent, cum concilium kal. Augusti esset inchoandum, jam vix tempus illis superfuisset Ephesum praestituta die attigendi. Et propterea studium illud a S. Leone adhibitum pro frustrandis malis Eutychianorum artibus minus prudens fuisset, cum ob talem tantamque temporis prolatationem ei discrimini se exposuisset, ut, annitentibus qui Eutychianae causae patrocinabantur, concilium inchoaretur et ad exitum perduceretur, minime exspectatis apostolicae sedis legatis. Nec quidquam in Quesnelli favorem concludere potest epistola illa 34, ad quam provocat, quamque illis vocibus Leo Magnus orditur: Profectis jam nostris quos ad vos in fidei causa", + "candidate_score": 0.64411, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_357", + "bdc_text": "Pontifex magno cunctos ad liberum concilium studio , et expectatum a vobis , et sepe etiam postulatum , vocavit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_174", + "psc_text": "obsecramus. Animadvertat, quaeso, lector, ad alia quae immediate sequuntur. Nam sedes Constantinopolitana patrem habet apostolicum vestrum thronum, praecipuo quodam modo vobiscum se conjungens, ut ob vestram curam erga ipsam omnibus persuasum sit vos antea sincere meditatos esse, et etiam nunc de ea eamdem mentem ac curam sine intermissione habere, et ecclesiastico statui utilia omnino fore, ut dignemini scripto confirmare quae consecuta sunt in sanctissima atque oecumenica synodo, et ipsam jam dictam constitutionem de sede Constantinopolitana ad vestram sanctitatem mittere curavimus, ut cognoscere possitis votis vestris omnia divinitus fuisse disposita. Tandem supplex S. Leonem exorat, ut singulis propositionibus congruam faciat responsionem misso hac de causa Luciano episcopo tamquam legato, qui omnia exponeret, et famulatum serviendo exhiberet, qui erat vir perfectus, et ipsis imperatoribus antea charus, quem prius Leo ipse ad synodum miserat. Obsecramusque ut congruentem responsionem unaquaeque propositio accipiat, cum vobis omnia Deo dilectissimus episcopus Lucianus exponat, qui et ipse praesens", + "candidate_score": 0.644081, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_633_635", + "bdc_text": "Sed ad narrationem reliquam redeamus . Dum haec igitur decima octava Januarii fiunt , allatum subito mandatum Caesaris est , ad proxima Ratisponae Comitia omnes festinare iubens . Itaque legatus ipse prorsus iam et disputatione , et sententiarum istarum conformatione missa , tantumque mandato partibus reddito , primus omnium summa cum celeritate , postridie eius diei ubi satis illuxit , abibat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_500", + "psc_text": "Igitur Julius quasi rationem reddere volens de iis quae a se ipso gesta fuerant, eos hisce verbis compellat: Oportebat igitur vos, dilectissimi, huc accedere, et nequaquam tergiversari, ut res ad finem deducatur. Id enim ratio requirit . . . . Venissent enim, ut dixi, si de sua causa bene sperassent. Numquam enim Eusebiani R. P. denegarunt jus evocandi Orientalium Ecclesiarum episcopos, neque se exemptos praedicarunt ab illo obsequii debito quo totius Christiani orbis Ecclesiae sanctae apostolicae Romanae sedi obtemperare tenentur. 9. Launoius tamen se ab harum rerum serie perstrictum intelligens, sequens effugium excogitavit, dicendo: Neque Julii papae decreto, neque Romanae synodi sententia Athanasium suae sedi restitutum; sed Sardicensium judicio, quae synodus, Romana synodo longe numerosior, quidquid a Romana synodo gestum fuerat confirmat. Pessimum ratiocinium contra omnes juris et dialecticae regulas constructum. Judicandi enim jus cum decreti jam lati exsecutione confundere satagit, ut inde male inferat Romanorum PP. judicia parum nihilumve", + "candidate_score": 0.643988, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_469_471", + "bdc_text": "Sin autem hanc quoque tam honestam postulationem reficerent , se principibus suis significaturos esse , neque legatis neque doctrinae ipsorum amplius hic locum esse . Senatus et ratione sua ductus , et hac hominum nostrorum oratione motus , contionem hoc tempore minime abrogandam esse iudicabat . Itaque illum , qui contionatus fuisset hactenus , iubebat pergere .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_500", + "psc_text": "Igitur Julius quasi rationem reddere volens de iis quae a se ipso gesta fuerant, eos hisce verbis compellat: Oportebat igitur vos, dilectissimi, huc accedere, et nequaquam tergiversari, ut res ad finem deducatur. Id enim ratio requirit . . . . Venissent enim, ut dixi, si de sua causa bene sperassent. Numquam enim Eusebiani R. P. denegarunt jus evocandi Orientalium Ecclesiarum episcopos, neque se exemptos praedicarunt ab illo obsequii debito quo totius Christiani orbis Ecclesiae sanctae apostolicae Romanae sedi obtemperare tenentur. 9. Launoius tamen se ab harum rerum serie perstrictum intelligens, sequens effugium excogitavit, dicendo: Neque Julii papae decreto, neque Romanae synodi sententia Athanasium suae sedi restitutum; sed Sardicensium judicio, quae synodus, Romana synodo longe numerosior, quidquid a Romana synodo gestum fuerat confirmat. Pessimum ratiocinium contra omnes juris et dialecticae regulas constructum. Judicandi enim jus cum decreti jam lati exsecutione confundere satagit, ut inde male inferat Romanorum PP. judicia parum nihilumve", + "candidate_score": 0.643943, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_366_368", + "bdc_text": "Haec illius orationis summa fuit . Sed introducti legati Pontificii causa haec fuisse videtur . Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_804", + "psc_text": "praedicantur! Non enim tot tantasque gravissimas excitassent quaestiones erroneas et schismati affines, in quibus episcoporum auctoritatem ultra debitos fines conantur extendere, ut Romanorum pontificum jurisdictionem inter nimis arctos limites restringant. Verumtamen adversariorum conatus magis rerum veritati prosunt, quam obesse possint, cum, eodem Leone auctore, Ipsa veritas, et clarius renitescit, et fortius renitetur, dum quae fides prius docuerat, haec postea examinatio confirmaret. Tandem episcopalis ordinis auctoritas minime deprimitur, sed magis splendescit ubi sic summorum sic servatur auctoritas, ut in nullo inferiorum putetur imminuta libertas; et ad majorem Dei gloriam proficit finis examinis, quando ad hoc se accipit exerendi fiduciam, ut vincatur adversitas; ne quod per se probatur reprobum, silentii praejudicio videatur oppressum. Ex quibus loquendi formulis perspicue concipimus quemadmodum, et Romanorum pontificum, et episcoporum jura serventur in synodis, singuli convenientem sibi auctoritatem jurisdictionemque exercentes: Fidei enim causae cum apostolici symboli regulis Romani pontifices conferunt, suaque judicia speciali S. Spiritus afflatu pronuntiant", + "candidate_score": 0.643896, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_194_196", + "bdc_text": "ita fit , ut abbas unus in dicenda in Imperii consultationibus sententia plus possit quam urbes omnes . Olim autem secus res habebat , parique omnium ordinum libertate et iure sententiae dicebantur . Ortus autem novus hic mos ex eo est , quia cum ad publica consilia principes necessario semper venirent , urbes autem , quia causa aut non magna , aut non valde ad se attinens videretur , saepe non venirent , factum est , illorum suffragia ut necessaria , horum ut non necessaria viderentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_500", + "psc_text": "Igitur Julius quasi rationem reddere volens de iis quae a se ipso gesta fuerant, eos hisce verbis compellat: Oportebat igitur vos, dilectissimi, huc accedere, et nequaquam tergiversari, ut res ad finem deducatur. Id enim ratio requirit . . . . Venissent enim, ut dixi, si de sua causa bene sperassent. Numquam enim Eusebiani R. P. denegarunt jus evocandi Orientalium Ecclesiarum episcopos, neque se exemptos praedicarunt ab illo obsequii debito quo totius Christiani orbis Ecclesiae sanctae apostolicae Romanae sedi obtemperare tenentur. 9. Launoius tamen se ab harum rerum serie perstrictum intelligens, sequens effugium excogitavit, dicendo: Neque Julii papae decreto, neque Romanae synodi sententia Athanasium suae sedi restitutum; sed Sardicensium judicio, quae synodus, Romana synodo longe numerosior, quidquid a Romana synodo gestum fuerat confirmat. Pessimum ratiocinium contra omnes juris et dialecticae regulas constructum. Judicandi enim jus cum decreti jam lati exsecutione confundere satagit, ut inde male inferat Romanorum PP. judicia parum nihilumve", + "candidate_score": 0.643892, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_15_17", + "bdc_text": "Nec de parte adversa quicquam in mora fuit . Sero praesides , Colonienses decima , quarta decima Treverenses , octava et decima Moguntinenses , Palatini vigesima post terminum constitutum die , et quidem ex vicino maxime loco ( credo , quia ante caeteros frustra venissent ) , post haec etiam pontificis et Ferdinandi legati venerunt . Nomina vero eorum , qui ad ista Comitia missi fuerunt sunt haec .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_263", + "psc_text": "in hac re placuit destinare. 12. Quesnellus ergo, illa voce subsecutos expuncta, aliam, subsecuturos, videlicet, in textum intulit, codicis Grimanei lectionem secutus; et ad marginem hanc mantissam descripsit: At nondum profectos esse legatos constat ex hac et epistola 34. Verum jam tum duodecimo kalendas Julii legatos ex Urbe profectos fuisse, et in Grimaneum codicem errorem irrepsisse, ex multis conjicere possumus, atque potissimum ex epistola praecedenti ad Julianum episcopum Coensem directa, in qua scribens de praefatis legatis ait, quos ex latere meo vice mea misi. Epistola porro haec a S. pontifice fuit signata idibus Junii, quae erat dies decima tertia hujus mensis. Si ergo sanctus pontifex tum miserat suos legatos, non est cur, despecta auctoritate aliorum omnium manuscriptorum et praecedentium editorum, conjectari velimus aut possimus, duodecimo kal. Junii nondum esse profectos, idque minime inferendum esse contendamus ex una dumtaxat voce amanuensis lapsum non obscure praeseferente et indicante, cum omnia tum mss.", + "candidate_score": 0.643863, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_423_425", + "bdc_text": "Valde autem nova hac postulatione perculsi nostri fuerunt . Primum enim cum iis actorum copia qui non legati , postea etiam iis , qui quanquam legati , non tamen destinati ad colloquium essent , negaretur , iam denique diserte omnibus haec eripiebatur , ut quicquid actum foret , ad unum Caesaris legatum per praesides remittendum esset . Videbatur autem praeter actionis naturam esse , ut quid actum esset , hae partes cognoscere non possent , quae in actione ipsa versarentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_789", + "psc_text": "decreverit rerum omnium judicium ad aliud tempus et in alio conventu esse reservandum. Quare etsi post horum Actorum abolitionem licitum fuisset Theodoreto caeterisque episcopis gradu depositis ad suas reverti sedes, tamen non constabat an jure vel injuria fuissent depositi, an jure vel ex dispensatione et indulgentia ipsis permitteretur suas retinere sedes. Nam id nova debebat inquisitione scrutari novoque decreto demonstrari, interim eorum causa veluti in proservato (ut aiunt) manente, usque ad definitivam sententiam. Ratio illa tertio loco adducta nimis nutat, si attendamus ad ea quae in superioribus capitibus descripsimus. Non enim Theodoreti causae patrocinari potuit apud Leonem Anatolii testimonium, cum istius fides, ordinatio, stricta necessitudo cum Dioscoro et Eutychiana factione, tales suspiciones in pontificium animum excitassent, ut, nulla ratione habita ad imperatoris Theodosii et Pulcheriae augustae preces, ipse Leo cum ipso Anatolio jam ordinato istius ordinatoribus cummunicare voluerit; quoadusque, misso Abundio Comensi cum aliis tribus legatis apostolicis, et publico celebrato", + "candidate_score": 0.643674, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_595_597", + "bdc_text": "interim ut res involutae , omniumque calumniis expositae , quorsuncunque cuiusque animus tulisset , detorquerentur ac depravarentur . Erat etiam haec difficultas , quod actorum relationem suo Principi facere legatus nemo posset , iustam saltem , si quid actum esset , nemo prorsus annotavisset . Cum igitur duarum postulationum utraque iniqua esset sive ad colloquium delectus suam in colloquio sententiam dicere prohiberetur , sive in actione rerum maximarum quid actum esset supprimeretur , quod ad suam partem attineret , neutrum se nostri concedere posse ostendebant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_141", + "psc_text": "scopum pertingere posse credebamus. Verumtamen cum omnes assumpti muneris partes unica ea concertatione implere haud potuimus, tum propter ea quae doctissimus Petrus de Marca Parisiensis archiepiscopus de Orientalium episcoporum causis et juribus in celebri suo opere descripsit, tum propter Acta secundi Constantinopolitani conventus, Eutychianae haereseos causa habiti, quae plurimum conturbata et confusa esse observavimus; idcirco, ne lectores in nostris scriptis percurrendis nimis taedio afficerentur, non omnia quae de hujusmodi negotio dicenda occurrunt sub unico eodemque titulo expedienda esse judicavimus. Cum igitur praeter ea quae exposuimus, alia et alia Quesnelli argumenta observanda et discutienda supersint, quae perspicue ex praecedentibus Flaviani et S. Leonis litteris deduci auctor ipse contendit, quaeque in specie saltem hactenus a nobis dicta enervarent, propterea in nova hac dissertatione diluenda reservare congruum existimavimus. Neque vero in hujus concertationis vestibulo lectorem admonendum censeo de nimio Quesnelli studio in interpretandis, distorquendis et obtruncandis testimoniis quibus insistere nisus est, ut suae", + "candidate_score": 0.643611, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_366_368", + "bdc_text": "Haec illius orationis summa fuit . Sed introducti legati Pontificii causa haec fuisse videtur . Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_921", + "psc_text": "qui ipsas Ecclesias fundarunt; hoc enim legati pontificii sine apostolicae sedis injuria dare non poterant. Nec enim istius super omnes episcopos primatus, et in universam Ecclesiam regimen, ex quadam ecclesiastica dispositione et canonum sanctione derivabat, sed ab ipso Domino, qui Petrum suum vicarium et caput totius ecclesiastici coetus constituit, cujus potestatis praerogativae legitimo successionis jure in Romana Ecclesia manent perpetuoque mansurae sunt. Hocce divinum apostolicumque jus plane et multo studio, quasi quod parvipendendum esset, reticuerunt in eo canone. Quamvis in priori, tertia et sexta actione, et alibi passim, Romano episcopo Leoni illud asseruerint, et etiam in synodica epistola, ut paulo post annotabimus. Igitur Lucentius apprime intelligens suis legitimis juribus Rom. pontificem esse fraudatum, et illum ecclesiasticae hierarchiae ordinem a Christo Domino derivatum aboleri, nulla alia dispositione servata, nisi ea quae ex civili Rom. imperii administratione oriebatur, ad quam Ecclesiae canones respexisse contendebant; ideo merito protestatus est, dicendo apost. sedem humiliari", + "candidate_score": 0.643405, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_424", + "bdc_text": "Primum enim cum iis actorum copia qui non legati , postea etiam iis , qui quanquam legati , non tamen destinati ad colloquium essent , negaretur , iam denique diserte omnibus haec eripiebatur , ut quicquid actum foret , ad unum Caesaris legatum per praesides remittendum esset .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_262", + "psc_text": "frustrandam, qui in votis habebant ut concilium generale ageretur sine Romano pontifice, qui per seipsum immediate vel per suos legatos eidem praesideret. Hinc ergo minime Quesnello subscribere possumus, qui in dissertatione de Vita et Rebus a magno Leone gestis, tum in notis ad epistolam 32, cuidam corruptae lectioni ex Grim. cod. mutuatae insistendo, contendit nondum ex Urbe profectos esse apostolicae sedis legatos duodecimo kalendas Julii, ad synodum Ephesinam ituros. Epistolam enim de qua agimus S. Leo scripserat ad Flavianum. In qua ait: Quamvis evidenter appareat rem de qua agitur nequaquam synodali indigere tractatu, tamen, frater charissime, subsecutos esse significo quos in hac re placuit destinare. 12. Quesnellus ergo, illa voce subsecutos expuncta, aliam, subsecuturos, videlicet, in textum intulit, codicis Grimanei lectionem secutus; et ad marginem hanc mantissam descripsit: At nondum profectos esse legatos constat ex hac et epistola 34. Verum jam tum duodecimo kalendas Julii legatos ex Urbe profectos fuisse,", + "candidate_score": 0.643354, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_559", + "bdc_text": "Pontificiam Synodum ideo se recusasse , quia iudicem et adversarium eundem ferre minime voluissent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_501", + "psc_text": "synodi sententia Athanasium suae sedi restitutum; sed Sardicensium judicio, quae synodus, Romana synodo longe numerosior, quidquid a Romana synodo gestum fuerat confirmat. Pessimum ratiocinium contra omnes juris et dialecticae regulas constructum. Judicandi enim jus cum decreti jam lati exsecutione confundere satagit, ut inde male inferat Romanorum PP. judicia parum nihilumve esse pendenda, nisi a generalibus synodis confirmata et tamquam rata habeantur. Sed dicat an jure vel 422 injuria cum Julii, tum Romani concilii judicium et sententia fuerint retardata? Non jure quidem, cum tam Eusebiani quam Athanasius et socii Rom. pontificem tamquam judicem habere non recusarunt, ut ex antecedentibus innotescit. Injuria igitur Arianorum factio sese Julii et Romanae synodi statutis opposuit, cui cum Constantii imperatoris auctoritas et violentia patrocinaretur, ne Athanasius et alii suis sedibus restituerentur cautum fuit, sed ipsos Sardicenses nullum robur nullamque confirmationem Julii judicio et Romanae synodi sententiae addidisse Launoium et Quesnellum animadvertere oportebat, cum solemni sequenti declaratione", + "candidate_score": 0.643291, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_420", + "bdc_text": "Alterum , ut quoniam hi notarii substitutique iidem aut principum aut Urbium suarum legati essent , de actis referre iis , a quibus fuissent missi , possent , et notariatus et legationis offitio pari fide fungi .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_835", + "psc_text": "Hierosolymorum et Maximi successoris Domni; in aliis vero postponi, et in nona actione reponi, vel in decima, ut modo exstat in Labbeana Conciliorum collectione; et credendum est tantorum discriminum causam notariorum arbitrio et oscitantiae esse adjudicandam. Ne autem vir doctus divinatione uti videretur, sapienter annotavit: quod episcopi cum ad synodos proficiscebantur, solebant notarios suos secum deducere, qui gesta synodalia notis exciperent; qua scilicet finita synodo, codicem Actorum singuli referrent in patriam. Hanc consuetudinem probat primo ex observationibus Henrici Valesii ad Evagrium. Verum nos illam magis confirmamus ex S. Leonis Magni epistolis, qui legatos missurus ad Ephesinam synodum secundam, Dulcitium notarium, cujus fidem satis perspectam habebat, suis legatis, Julio videlicet, Renato et Hilario sociavit, ut testatus est, cum in epistola 24 ad Flavianum, tum in altera 29 ad eamdem Ephesinam synodum. Sed Baluzius, hac observatione praetermissa, aliam retulit desumptam ex Chalcedonensi ipsa synodo, quam eruditis notis adornabat. In actione prima (ait)", + "candidate_score": 0.643288, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_357", + "bdc_text": "Pontifex magno cunctos ad liberum concilium studio , et expectatum a vobis , et sepe etiam postulatum , vocavit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_615", + "psc_text": "desideria longiori mora fatigarentur, neve injuriosa facilitas temere et sine discretione susciperet. Synodum vero generalem sicut imperator suggesserat, se postulasse fatetur. Sed sacerdotes provinciarum omnium congregari illius temporis necessitas nulla ratione permittebat propter bella ingruentia, quae haud quibusdam episcopis maxime evocandis a suis abscedere Ecclesiis sinebant. Idcirco ad aliud tempus episcoporum convocationem reservandam esse existimat. Eadem die epistolam non absimilem scripsit ad Pulcheriam Augustam, cui laudatos legatos commendat; Eutychianam blasphemiam condemnat; Augustam denique rogat ut ipse Eutyches ad longinquiora transferatur, ejusque monasterio catholicus praeficiatur abbas, qui illam servorum Dei congregationem et a pravo dogmate liberare, et institutis veritatis possit imbuere. 446 5. Cum has adhibuisset diligentias apud Marcianum imperatorem et Pulcheriam Augustam, ab incoepto opere non destitit S. pontifex. Sed eadem die scripsit pariter ad Anatolium, quem pridem receperat in communionem, ratam habendo atque confirmando istius in episcopum Constantinopolitanum electionem, cui aperiens necessitatem quae eum impulit ad mittendos in Orientem", + "candidate_score": 0.64324, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_422", + "bdc_text": "Haec in illa praestituta iuramenti forma desiderata a nostris principio fuerunt , perpensa diligentius ea clausula , qua cavetur , ne cui quicquam quisque notariorum communicet , ne quis hoc de iis intelligeret , qui in ipso colloquio versarentur , quos actorum copia excludere contra actionis naturam erat , addendum necessario videbatur , ut de iis tantum intelligeretur , qui ad colloquium destinati non essent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_826", + "psc_text": "eorumdem Chalcedonensium Actorum nobis debuisset adversarius objicere, et suis conjecturis praesidium nancisci, quod cum ab ipso nec ab alio quopiam ex Graecis fieri hactenus potuerit, ideo ad aliud Quesnelli argumentum eripiendum jam nos gradum facimus. 4. Secundo itaque contendit ex unico codice hujusmodi prodiisse actionem, quem nulla auctoritas, antiquitas nulla commendabat; cum et chartaceus esset solummodo, et ab ignotis scholaribus Germanis duobus acceptus praedicetur. Antiquae rei studiosi clarissimo Stephano Baluzio multum debent. Is enim ad hanc nostri adversarii difficultatem refellendam consultius et prudentius agendum esse censuit, ne fabulas in sua Conciliorum collectione intruderet. Is igitur Quesnello fidem adhibere suspensus haerens, partim suis oculis Chalcedonensis synodi Latinas versiones lustrare coepit; tum ex amicis sciscitatus est an in aliis extra Gallias bibliothecis manuscripta exemplaria asservarentur, in quibus actio illa de Domno esset descripta. Inter caeteros qui ejus votis indulserunt, fuit clarissimus et eminentissimus Hieronymus cardinalis Casanata, rerum antiquarum peritissimus. Cujus memoria, ob", + "candidate_score": 0.643167, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_14_16", + "bdc_text": "Soli Pomerani , ut remotissimi , tardius caeteris urbium vero legati , Argentinenses , Augustani , Ulmenses , Nombergenses , Francfurtenses , Constantienses , Hamburgenses , Bremenses ad ipsum propemodum diem omnes adfuere . Nec de parte adversa quicquam in mora fuit . Sero praesides , Colonienses decima , quarta decima Treverenses , octava et decima Moguntinenses , Palatini vigesima post terminum constitutum die , et quidem ex vicino maxime loco ( credo , quia ante caeteros frustra venissent ) , post haec etiam pontificis et Ferdinandi legati venerunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_666", + "psc_text": "minime Quesnellum debitis laudibus fraudare intendimus qui multo studio, Ceretii, Salonii atque Verani episcopales sedes inquisivit, sed ob veterum monumentorum jacturam incassum laboravit. Idcirco Baronii, Sirmondi aliorumque praecedentium scriptorum dictis insistens, S. Eucherii Lugdunensis filios fuisse Salonium et Veranum affirmat; Ceretium et Salonium Arausicano interfuisse concilio judicat; atque tandem annotavit Veranum Hilari aevo superstitem apostolicae sedis legationem egisse in Galliis pro Ecclesiae Viennensis juribus et S. Leonis decreto contra Arelatensem episcopum tuendis, ut videre est tom. V Conciliorum. 5. Non absimile obsequium nec minorem animi reverentiam et devotionem universum Gallorum episcoporum coetum in synodo congregatum apostolicae sedi exhibuisse, synodica Ravennii Arelatensis et aliorum episcoporum patefacit. Nam imprimis episcopi sibi veniam dari petunt ob temporis moram qua detenti fuerunt ne in unum celeriter convenirent, atque duo obstitisse ne celerrime synodum haberent asseverant, locorum nimirum distantiam, aurarumque intemperiem quae eo anno animantium corpora in Galliis morbis vexabat. Ne itaque desides minusque obsequiosi", + "candidate_score": 0.643122, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_559", + "bdc_text": "Pontificiam Synodum ideo se recusasse , quia iudicem et adversarium eundem ferre minime voluissent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_778", + "psc_text": "examinare quae adversus Theodoretum proponebantur. Hanc enim prudentem oeconomiam adhibentes, nec ullam vim Leonino decreto intulerunt, quo praecipiebatur ut Theodoretus particeps fieret synodi, quia in episcopatum restitutus; neque ex adversa parte Theodoreti accusatoribus aditum praecluserunt, ad inquirendum an vel per subreptionem fuisset restitutus, vel Nestoriana labe esset infectus, ut Aegyptii 481 vociferantes clamabant: Nolite eum dicere episcopum. Non est episcopus. Impugnatorem Dei foras mittite. Judaeum foras mittite. Cyrillum Theodoretus accusavit. Cyrillum ejicimus, si Theodoretum acceperimus. Canones istum ejiciunt. Hunc Deus adversatur. En ergo crimina quae ab Aegyptiis Theodoreto objiciebantur. Damnaverat jam iste Cyrilli capitula, et ob hanc causam, illum tamquam haereticum damnaverant, nulla habita prorsus ratione, quod submotis omnibus aequivocationibus et generalis concilii oecumenici decretis obtemperaverat, et in posterum summam cum ipso Cyrillo servavit concordiam. Quid mirum igitur, si judices clandestinas has Dioscori machinationes attendentes, scissamque esse synodum in duas contrarias factiones (Orientales enim tamquam orthodoxum Theodoretum praedicabant dicentes: Orthodoxum", + "candidate_score": 0.643051, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_203_205", + "bdc_text": "Ita denique cum nostri et legatum et praesides , et eos , qui inter adversarios concordiae studere videbantur , acriore responso in ipso praesertim colloquii principio frustra se alienaturos , et apologia hac nunc quidem nihil effecturos esse viderent , in commune responsum concesserunt . In eo responso actae gratiae Caesaris primum , mox legati erga Germanos , benevolentiae et studiis fuerunt : tum ei querelae , quae gravis et acerba in illius oratione fuit , sic est responsum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_295", + "psc_text": "interrogationibus S. Leonem fuisse instructum, perspicue alia epistola tertio idus Augusti signata patefacit. Scribit enim ad eumdem Flavianum, cujus taciturnitate pontificiam augeri sollicitudinem manifestat, dicens: Cum nos curarum tuarum participes, pro fidei defensione solliciti, frequenter per occasiones idoneas ad dilectionem tuam litteras miserimus, consolationibus pontificiarum adhortationum eum adjuvare cupiens, ne adversariorum stimulis moveretur, tandem adhortatur: atque ut tota celeritate (ait) ad nostra scripta respondeas, nosque subinde de tuis actionibus, nostrorumque (legatorum videlicet) et de totius causae absolutione facias 379 certiores, ut sollicitudinem quam nunc pro fidei defensione gerimus prosperioribus nuntiatis molliamus. Maximis ergo angustiis tum urgeri atque cruciari pontificium animum illa verba significant. 9. At quid? Graviora adhuc perpeti fuit coactus, quia ejus studium Eutychiani, Dioscoro et Crysaphio impotenter agentibus, eludere et irritum reddere ausi sunt. Nam Ephesina illa synodus kalendis Augusti indicta, infelicissimum habens exordium, sexto idus ejusdem mensis, cum Dioscorus episcopus Alexandrinus, spretis omnibus ecclesiasticis regulis primatum in", + "candidate_score": 0.642936, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_366_368", + "bdc_text": "Haec illius orationis summa fuit . Sed introducti legati Pontificii causa haec fuisse videtur . Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_166", + "psc_text": "lucente apud vos apostolico radio, usque ad Constantinopolitanorum Ecclesiam consuete gubernando: illum spargentes, hunc saepius expanditis, eo quod absque invidia consueveritis vestrorum bonorum participatione ditare domesticos. Consuevit ergo ex hac PP. loquendi formula, usque ad illa tempora Romanus pontifex apostolicum radium ad Constantinopolitanorum Ecclesiam extendere, hanc gubernando, quemadmodum saepissime in rebus arduis dissidiorumque causis factum fuerat. Idcirco arbitrabantur velle et posse bonorum, id est privilegiorum, participatione ditare domesticos. Subdunt deinde huic sanctioni vehementer restitisse pontificios legatos, eamdem in irritum mittere conatos: volentes et hoc bonum a vestra providentia inchoari, ut sicut fidei, sic bonae ordinationis vobis deputetur effectus. Quid igitur? Non in Romanum concilium, non in se ipsos Chalcedonenses PP., sed in Leonem catholicae fidei victoriam refundunt, a quo pariter sperabant se fore consecuturos aliam illam ecclesiastici regiminis ordinationem, ob quam enixe eum exorabant. Rogamus (inter caetera subdunt) igitur, et tuis decretis nostrum honora judicium, et sicut nos capiti in", + "candidate_score": 0.642856, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_320_322", + "bdc_text": "Sic nostri responderunt : alteraque haec super articulis disceptatio fuit . Ad haec iterum Praesides , nobis omnia , ut prius , recusare , et in sententia sua persistere , constitutam colloquio rationem Hagnoae fuisse , eam mutare se non posse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_787", + "psc_text": "epist. 13. Si itaque haec omnia quae in sui systematis praesidium adducit Parisinus scriptor veritati cohaererent, hactenus a nobis in hac causa annotata prorsus caderent. Sed cum fallacias involvant, hinc nostrae Exercitationis argumentum magis atque magis roboratur. Et imprimis quae illatio illa esse potuit, neque ex Leonis, aut aliis monumentis elicitur in Theodoreti causa a Romana sede habitum fuisse concilium. Igitur nullum judicium habuit ad Theodoreti causam ventilandam? Quae consecutio est haec, quae repugnat prorsus iis S. pontificis verbis a quibus adversarius suam est orsus dissertationem: Benedictus Deus noster, cujus invincibilis veritas ab omni haereseos macula mundum te secundum apostolicae sedis judicium demonstravit. An Leonem mentitum arbitrabimur? Nec sibi adversarius praesidium nancisci potest, ex ab eo laudatis Leonis epistolis, scriptis ad Theodosium post latrocinium Ephesinum, quibus petit ut omnia in eo statu esse jubeat in quo fuerunt ante omne judicium, donec, etc., et idcirco nusquam abrupisse communionis vinculum cum Theodoreto.", + "candidate_score": 0.642642, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_82_84", + "bdc_text": "Sed colloquii totius praesides et velut arbitri futuri : a Palatino Ludovicus Fleckensteinus , a Bavaro V. Sebelsdorfius , a Moguntino primum quidem Julius Pflug , qui quod liberalius eruditus esset , ne quid nobiscum ageret , statim revocatus fuit : post illum Joannes Erenbergius :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_864", + "psc_text": "Hierosolymitani aliorumque quibus synodus actione quarta indulgentiam dedit, et de quorum nominibus ad altare recitandis Anatolius scripsit ad S. Leonem. Sed unde constat indulgentiam praemissis verae poenitentiae signis Domnum expetiisse? Aliquos in Ephesina Dioscori synodo lapsos S. Leo recipiendos jussit; sed sub iis conditionibus quas ipse praescripserat in epistola 64 de qua in superioribus egimus: duas legationes, alteram Abundii et sociorum, alteram Lucentii et Basilii ad Orientales instituit, pro nonnullis lapsis poenitentibus et satisfactionem debitam exhibentibus recipiendis: de gravioribus lapsis tamen sibi judicare reservat, ut constat ex commonitorio dato Lucentio, atque Basilio, postremis legatis ex Urbe ad Constantinopolim missis pro lapsis poenitentibus recipiendis. Sed Domnum in eorum numero fuisse, quorum causa durior videbatur, quis non intelligit? Igitur hujus causae judicium et examen unice magno Leoni reservatum erat, quod clarissimus Baluzius minime observavit, nec Domni causa ex illis erat de quibus vel pontificii legati, vel Anatolius, vel alius quisquam judicare posset.", + "candidate_score": 0.642603, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_181_183", + "bdc_text": "Benevolentiam vero iactanti , cum et mandatum Brabanticum ( cuius ille autor esse credebatur ) et paucos ante dies exercita in nostros homines Vesontii crudelitas , quam etiam imperialis iuditii autoritate exequi conatus erat , repugnarent , fidem nemo habebat . Graviter etiam et acerbe ferebant nostri homines , quod omnis et domestici mali , et quantum in vicinis gentibus esset causa , nobis ut pestilentibus haereticis attribueretur . Presertim vero legati principum valde commoti , pro se quisque hanc a suo principe iniuriam repellandam esse iudicabant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_755", + "psc_text": "partis praejudicium definire, priusquam quae gesta sunt veraciter audiamus. Si ergo M. pontifex aliis episcopis formam judicandi praescribit, et tanta circumspectione utebatur ne praepropere vel temere judicaret, an potuit incognita causa, aut non omnino libratis accusantium querelis, aut non lustratis inquisitionis actis, Theodoretum episcopum ab omni haereseos macula mundum secundum suae sedis judicium demonstrare? Sed quale judicium istud fuisset, quando postmodum sola suspicione laborans quod Anatolius Constantinopolitanus episcopus vel laesae fidei homo esset, vel nimiam cum haereticis conniventiam habuisset, nullis ipsius supplicationibus, neque imperatoris Theodosii officiis adduci potuit ut cum eo communicaret, nisi prius sibi certo constitisset ex publica fidei confessione coram apostolicae sedis legatis, hac de causa ex Occidente Constantinopolim missis, universo clero et Constantinopolitano populo facta, hunc nulla haereseos labe inquinari? Hanc S. Leonis agendi oeconomiam nos colligimus ex aliis epistolis quas ad calcem annotamus, de quibus fusius jam verba fecimus in antecedentibus Exercitationibus. Non igitur Quesnello fidem", + "candidate_score": 0.642514, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_108", + "bdc_text": "An presbyteri et episcopi gradus iure divino sic dividantur , ut hi ius ordinationis teneant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_748", + "psc_text": "est. Quos, post assecutum episcopatus ordinem et sedem, per summam injuriam presbyteros dumtaxat esse jussit Eustathius et Anatolius. At quis ignorat sacrilegium prorsus esse episcopum in locum presbyteri redigere? Si enim justa de causa illos ab actu episcopatus amovebat, nec presbyteri locum retinere debebant. Sic itaque rebus dispositis, etiam quoad eos episcopos qui in presbyteri locum et gradum injuste fuerant redacti, Photii Tyrii causa prudenter, juste atque sanctissime ad felicem exitum, apostolicae sedis legatis eo in concilio agentibus, perducta est. Quod postremum quidem judicium de episcopis ad inferiorem gradum descendentibus, et ab Anatolio, et ab ipso Maximo patriarcha Antiocheno cum ratum et firmum, sine ullo discrimine habitum fuisset, non est cur nos in hac expendenda controversia diutius immoremur. Potissimum cum universalis Ecclesiae consensio et praxis, conciliorum statuta, apostolicae sedis constitutiones nos edoceant ex episcopatus ordine justa de causa amotos, nec in presbyteri gradum et locum persistere posse, ut ab ecclesiasticarum", + "candidate_score": 0.64249, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_14_16", + "bdc_text": "Soli Pomerani , ut remotissimi , tardius caeteris urbium vero legati , Argentinenses , Augustani , Ulmenses , Nombergenses , Francfurtenses , Constantienses , Hamburgenses , Bremenses ad ipsum propemodum diem omnes adfuere . Nec de parte adversa quicquam in mora fuit . Sero praesides , Colonienses decima , quarta decima Treverenses , octava et decima Moguntinenses , Palatini vigesima post terminum constitutum die , et quidem ex vicino maxime loco ( credo , quia ante caeteros frustra venissent ) , post haec etiam pontificis et Ferdinandi legati venerunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_262", + "psc_text": "frustrandam, qui in votis habebant ut concilium generale ageretur sine Romano pontifice, qui per seipsum immediate vel per suos legatos eidem praesideret. Hinc ergo minime Quesnello subscribere possumus, qui in dissertatione de Vita et Rebus a magno Leone gestis, tum in notis ad epistolam 32, cuidam corruptae lectioni ex Grim. cod. mutuatae insistendo, contendit nondum ex Urbe profectos esse apostolicae sedis legatos duodecimo kalendas Julii, ad synodum Ephesinam ituros. Epistolam enim de qua agimus S. Leo scripserat ad Flavianum. In qua ait: Quamvis evidenter appareat rem de qua agitur nequaquam synodali indigere tractatu, tamen, frater charissime, subsecutos esse significo quos in hac re placuit destinare. 12. Quesnellus ergo, illa voce subsecutos expuncta, aliam, subsecuturos, videlicet, in textum intulit, codicis Grimanei lectionem secutus; et ad marginem hanc mantissam descripsit: At nondum profectos esse legatos constat ex hac et epistola 34. Verum jam tum duodecimo kalendas Julii legatos ex Urbe profectos fuisse,", + "candidate_score": 0.642469, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_302_304", + "bdc_text": "itaque supervacuos reiiciendos esse . De Ferdinando quod respondissent nostri , placere . Placere etiam de notariis , sed ita ut eadem iuramenti lege substituti eorum obstringerentur , colloquio excluderentur , et iuramenti utrisque praestandi forma a se ut constitueretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_786", + "psc_text": "nobis hic praenotatis, tum ex antecedenter adductis, plenam et indubitatam fidem suae opinioni adhibendam esse sibi adulabatur Quesnellus; forte confidens quod nemo post ipsum Theodoreti causam voluerit retractare et ad examen revocare quae ipse scripserat. Idcirco stylum convertit in quosdam, suppresso nomine, qui, episcoporum in synodum oecumenicam coalescentium sacrosanctam auctoritatem deprimentes ac ludibrio habentes (multo magis autem extra synodum), meram illis pontificiorum mandatorum exsecutionem ex suo officio competere contendunt, tum in hac (ait) de qua agimus causa, tum in aliis omnibus; cum potius apostolicae sedis haec sit non infima laus, synodorum oecumenicarum exsecutricem, de qua praerogativa gloriatus est Gelasius papa epist. 13. Si itaque haec omnia quae in sui systematis praesidium adducit Parisinus scriptor veritati cohaererent, hactenus a nobis in hac causa annotata prorsus caderent. Sed cum fallacias involvant, hinc nostrae Exercitationis argumentum magis atque magis roboratur. Et imprimis quae illatio illa esse potuit, neque ex Leonis, aut aliis monumentis", + "candidate_score": 0.642404, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_441_443", + "bdc_text": "Hi sic responderunt , ut dicerent , formam iuramenti a se propositam adhuc sibi placere : originalia soli Caesari reddenda esse : hunc caetera curaturum , copiam actorum suo tempore ab illo impetrari posse , etiam originalia a Caesare repetere licere , eum aequum nihil recusaturum esse , propter substitutos autem colloquium turbare non decere .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_490", + "psc_text": "adornanda Eusebii Caesariensis Latina Rufiniana editione. Haec itaque et id genus alia exempla, ad quae praestantissimi viri provocarunt ad explicandum divinum et apostolicum jus RR. PP. concessum pro appellationibus quibuscumque suscipiendis, in praesens praetermittimus, ne extra campum vagemur, neve ab aliis jam actum agere videamur. Insistimus dumtaxat laudato papae Julii testimonio, cui Eusebiani se opponere minime ausi sunt. Quis porro credet vaferrimam illam haereticorum factionem, odio atque furore contra Athanasium agitatam, siluisse, si falso Julius pro suis juribus tuendis et consuetudinem Ecclesiarum et apostolorum ordinationes et PP. doctrinam adduxisset, maxime cum eos exagitasset quod nimio ambitu laborarent et novis rebus studerent? 7. Sed hanc consuetudinem et divini juris exercitium quod non impugnarunt Eusebiani, negarunt saltem Quesnellus et Launoius. Qui quamvis concedant Julium Athanasii aliorumque causam anno 341 examinare 420 voluisse praesentibus etiam legatis, quos Ariani hunc miserant, dissimulant tamen fuisse absolutos, et suis sedibus restitutos, et tantummodo asserverant concilium Romanum", + "candidate_score": 0.642383, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_378", + "bdc_text": "Post longam decertationem hoc denique legatus a nostris impetravit , ut legato Pontificis , ceu privato homini , omni pontificis mentione omissa , responderetur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_126", + "psc_text": "in eo versatur an Eutyches S. Leoni mentitus sit: nam ex monumentis quae habemus non sincere colligimus an judicii tempore et adhuc in concilio sedentibus Patribus palam et publice appellaverit. Quamvis sententiam in eum latam recusasse certissimum sit, et in archimandritae munere perstitisse quoadusque nova inquisitio novumque judicium institueretur. Si igitur latam in eum sententiam recusavit, si pariter alium judicem per suum libellum interpellavit, se huic sententiae submittendo, quid aliud facere debuisset ut eum vere appellasse diceremus? 12. Hinc haud facile moveri potuimus ex iis quae in consequentibus scripsit Quesnellus ad exaggerandam potius suam eruditionem, quam ad exagitandum Joannem David, utpote Petro de Marca refragantem, cujus partes, peregrinam satis et asperam viam ineundo, se assumere confinxit, cum archiepiscopus Parisiensis apostolicae sedi hoc jus denegare tam confidenter ausus non sit, pro quo in praesentiarum verba edimus. Idem enim cl. doctissimusque Parisiensis Ecclesiae antistes Romanis pontificibus jus asseruit in judicandis Orientalium causis", + "candidate_score": 0.642337, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_486_488", + "bdc_text": "Hoc Bavarum , hoc alios principes facere , nec Theologis hanc libertatem permitteret , quod ipsis , non autem quod ipsorum principibus videretur respondendi . Actum etiam cum ipso principe Palatino est . Sed ad hanc tam impiam postulationem praeclare legatus , principem Palatinum Theologum hunc ideo misisse , quia virum esse bonum iudicasset :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_877", + "psc_text": "excipere Domni depositionem? Quid? Forte latrocinalia Acta rescindendo, hujus synodi principibus indulgentiam dandam esse intendebat, si non resipuissent, si humillime non postulassent veniam sibi dari, adimpletis omnibus conditionibus quas sanctus pontifex praescripsit Anatolio, Juvenali, Thalassio caeterisque qui Dioscoro, Eutycheti, communicaverant, in Flavianum Eusebium Dorylaeensem et in alios orthodoxos facta conspiratione? Non erat ergo necesse ut, in irritum missis latrocinalibus gestis, exciperet Domni depositionem, cum huic jam caeterisque Eutychianae factionis principibus nullum amplius jus conveniret perseverandi in episcopatu, quem ex sola S. Leonis indulgentia retinere in posterum potuissent, si poenitentiam egissent. Hinc maxime attendendam esse arbitror Quesnelli fallaciam, qui, de latrocinalibus Actis et de epistola sancti Leonis ad Theodosium Augustum scripta disserens, qua petebat ut juberet omnia in eo statu restitui in quo erant ante infelicem illam synodum, sibi blanditur sanctum pontificem ita lapsis indulgendum esse credidisse, ut prorsus inultae remanerent culpae eorum qui omnes Orientis Ecclesias scandalis, caedibus, inimicitiis et", + "candidate_score": 0.642294, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_438_440", + "bdc_text": "Eo denique progressa haec disputatio fuit , ut penes Caesarem esse positum diceret , actorum copiam cui vellet permittere , se vero cum praesidibus ea de re acturum esse , ostendebatque vix se magno negotio rem huc perduxisse , conatos illos fuisse longe secus nobiscum agere , multa se dissimulare , illos interea se perdi clamare . Haec a nostris apud legatum sunt acta , quem aequiorem causae , quam praesides esse sperabant . Ab hoc deinde ad praesides ipsos est ventum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_41", + "psc_text": "faceret mentionem, nisi, redeunte comite Pansophio, easdem litteras cum exemplaribus Actorum iterasset. Utrumque autem iterasse Flavianum, prodit Leonis epistola trigesima secunda, quae data est kal. Julii ejusdem anni. Cujus quippe epistolae initium cum istud sit: Litteras tuae dilectionibus accepi, cum gestis quae apud vos de fidei quaestione confecta sunt, facile in eam veni opinionem, tum dumtaxat Leoni redditam fuisse eam epistolam cum omnibus suis partibus, et nova appendice, prout in Quesnelliana editione primum obtinet locum. Et quidem id nobis indicatum est ex illius epistolae textu. Nam Leo pontifex, admonito Flaviano de recentioribus receptis litteris et synodalibus gestis, nullam amplius facit mentionem de Eutychete, hujus erroribus et appellatione ad apostolicam sedem, de quibus rebus in praecedentibus litteris sufficienter disseruerat; sed dumtaxat novae illius appendici iteratae epistolae occurrit dicendo: Quamvis evidenter appareat rem de qua agitur nequaquam synodali indigere tractatu; tamen, frater charissime, subsecutos esse significo, quos in hac parte placuit destinare.", + "candidate_score": 0.642281, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_357", + "bdc_text": "Pontifex magno cunctos ad liberum concilium studio , et expectatum a vobis , et sepe etiam postulatum , vocavit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_974", + "psc_text": "autem cum haec omnia Anatolio objiciebat, ut tamquam omni prorsus vigore vacuum illum canonem esse proscriberet, utpote profectum ab illis qui auctoritate carebant, atque ab illis qui, aut seducti malis artibus, aut minis deterriti, perfecta libertate minime pollebant, nobis indicare voluit episcopos etiam in generalibus synodis congregatos non alias posse causas tractare et definire, nisi eas quas apostolica Petri sedes discutiendas proposuerat. Hac quippe ducti ratione, pontificii legati protestationibus reclamationibusque usi sunt, ut se praecaverent ab eo canone conscribendo, qui apostolicae sedis commonitorio et institutionibus prorsus repugnabat. De quorum protestationibus, cum ipso Anatolius in epistola ad S. pontificem conqueri voluisset, querimoniam repulit respondendo: In quo quidem multum illos mihi haec scribendo commendas; sed temetipsum, quod eis parere nolueris, dum illicita moliris, accusas, superflue non concedenda et insalubriter tibi contraria concupiscens. quae nullum umquam nostrum poterunt obtinere consensum. 2. Jam vero his paululum insistere mihi opus est, ut vetustam illorum temporum", + "candidate_score": 0.642191, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_14_16", + "bdc_text": "Soli Pomerani , ut remotissimi , tardius caeteris urbium vero legati , Argentinenses , Augustani , Ulmenses , Nombergenses , Francfurtenses , Constantienses , Hamburgenses , Bremenses ad ipsum propemodum diem omnes adfuere . Nec de parte adversa quicquam in mora fuit . Sero praesides , Colonienses decima , quarta decima Treverenses , octava et decima Moguntinenses , Palatini vigesima post terminum constitutum die , et quidem ex vicino maxime loco ( credo , quia ante caeteros frustra venissent ) , post haec etiam pontificis et Ferdinandi legati venerunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_263", + "psc_text": "in hac re placuit destinare. 12. Quesnellus ergo, illa voce subsecutos expuncta, aliam, subsecuturos, videlicet, in textum intulit, codicis Grimanei lectionem secutus; et ad marginem hanc mantissam descripsit: At nondum profectos esse legatos constat ex hac et epistola 34. Verum jam tum duodecimo kalendas Julii legatos ex Urbe profectos fuisse, et in Grimaneum codicem errorem irrepsisse, ex multis conjicere possumus, atque potissimum ex epistola praecedenti ad Julianum episcopum Coensem directa, in qua scribens de praefatis legatis ait, quos ex latere meo vice mea misi. Epistola porro haec a S. pontifice fuit signata idibus Junii, quae erat dies decima tertia hujus mensis. Si ergo sanctus pontifex tum miserat suos legatos, non est cur, despecta auctoritate aliorum omnium manuscriptorum et praecedentium editorum, conjectari velimus aut possimus, duodecimo kal. Junii nondum esse profectos, idque minime inferendum esse contendamus ex una dumtaxat voce amanuensis lapsum non obscure praeseferente et indicante, cum omnia tum mss.", + "candidate_score": 0.642038, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_109_111", + "bdc_text": "An episcopi cultus et cerimonias novas possint instituere , iidem an traditiones προς ἐν ταξίαν spectantes possint condere . An occupandi gubernandique imperia ius tenere : an singulare privilegium prophetiae supra apostolatum et episcopatum existat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_164", + "psc_text": "vel quoad praerogativas et potestatem in ordinandis metropolitanis episcopis provinciarum Ponticae, Asianae et Thraciae. Nec quidquam conficit quod Chalcedonenses Patres illum canonem renovare et confirmare tentaverint. Sibi imprimis PP. Chalcedonenses blandiebantur quod S. pontifex regiae urbis episcopo novos titulos et praerogativas lubenti animo communicare vellet, hujus videlicet gloriam augendo, si antiquae Romae privilegia impertiri non dedignaretur. Et quidem ea ratione ducebantur, videlicet Constantinopolitanam episcoporum sedem esse alteram velut partem vetustae Romae, ideoque supra caeteras Ecclesias Orientis erigi oportere. Quin deinde injuriam aliquam et vim paterentur Alexandriae et Antiochiae patriarchae, qui illum Constantinopolitanum episcopatum tamquam veluti membrum et partem episcopatus antiquae Romae habere consueverunt. Deinde animadvertebant Nicaenos canones huic sanctioni repugnare; et propterea non posse novae Romae episcopum pacifice iis frui privilegiis et praerogativis, de quibus agebatur, sine expresso apostolicae sedis decreto, et peremptorio judicio, quo perpetuo omnia dissidia et contentiones, praecipue Ephesiorum, abolerentur. Idcirco totum illud concilium, cum universo Orientalium", + "candidate_score": 0.641994, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_438_440", + "bdc_text": "Eo denique progressa haec disputatio fuit , ut penes Caesarem esse positum diceret , actorum copiam cui vellet permittere , se vero cum praesidibus ea de re acturum esse , ostendebatque vix se magno negotio rem huc perduxisse , conatos illos fuisse longe secus nobiscum agere , multa se dissimulare , illos interea se perdi clamare . Haec a nostris apud legatum sunt acta , quem aequiorem causae , quam praesides esse sperabant . Ab hoc deinde ad praesides ipsos est ventum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_37", + "psc_text": "statim in subsequenti decimo mense ejusdem anni, vel saltem in initio Januarii anni 449 immediate subsequentis, ad Leonem cum synodalibus Actis supra Eutychianum negotium scripsisse, minime exspectatis Leonis litteris, quas per honorabilem virum comitem Pansophium se accepisse affirmat. Quod si Quesnellus mihi objiciat Flavianum priori illa epistola quam in sua editione excudi curavit aperte fateri Eutychen accusatum a religiosissimo episcopo Eusebio, occurrentem ad S. concilium propriaque voce quid ipse sentiret Patribus synodi detegentem, ut qui alienus sit a recta fide deposuimus, prout sanctitatem vestram docebunt cuncta super eo confecta Acta, quae et misimus cum hisce nostris litteris; quasi quod voluerit indicare, non prius ad Leonem scripsisse, quam cum Acta confecta cum hisce litteris miserit; occurram statim respondendo ex reliquo illius epistolae contextu colligi jam pridem Flavianum cum Actis super Eutychem gestis hanc eamdem hujus epistolae partem ad Leonem misisse, iterumque eamdem rescribere coactum, cum, auditis Leonis querimoniis, nondum et litteras", + "candidate_score": 0.641835, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_438_440", + "bdc_text": "Eo denique progressa haec disputatio fuit , ut penes Caesarem esse positum diceret , actorum copiam cui vellet permittere , se vero cum praesidibus ea de re acturum esse , ostendebatque vix se magno negotio rem huc perduxisse , conatos illos fuisse longe secus nobiscum agere , multa se dissimulare , illos interea se perdi clamare . Haec a nostris apud legatum sunt acta , quem aequiorem causae , quam praesides esse sperabant . Ab hoc deinde ad praesides ipsos est ventum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_786", + "psc_text": "nobis hic praenotatis, tum ex antecedenter adductis, plenam et indubitatam fidem suae opinioni adhibendam esse sibi adulabatur Quesnellus; forte confidens quod nemo post ipsum Theodoreti causam voluerit retractare et ad examen revocare quae ipse scripserat. Idcirco stylum convertit in quosdam, suppresso nomine, qui, episcoporum in synodum oecumenicam coalescentium sacrosanctam auctoritatem deprimentes ac ludibrio habentes (multo magis autem extra synodum), meram illis pontificiorum mandatorum exsecutionem ex suo officio competere contendunt, tum in hac (ait) de qua agimus causa, tum in aliis omnibus; cum potius apostolicae sedis haec sit non infima laus, synodorum oecumenicarum exsecutricem, de qua praerogativa gloriatus est Gelasius papa epist. 13. Si itaque haec omnia quae in sui systematis praesidium adducit Parisinus scriptor veritati cohaererent, hactenus a nobis in hac causa annotata prorsus caderent. Sed cum fallacias involvant, hinc nostrae Exercitationis argumentum magis atque magis roboratur. Et imprimis quae illatio illa esse potuit, neque ex Leonis, aut aliis monumentis", + "candidate_score": 0.641769, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_437_439", + "bdc_text": "Illud deinde addidit , nullam causam videri , cur actorum copiam tantopere urgerent nostri , quam quia ad evulgationem festinarent . Eo denique progressa haec disputatio fuit , ut penes Caesarem esse positum diceret , actorum copiam cui vellet permittere , se vero cum praesidibus ea de re acturum esse , ostendebatque vix se magno negotio rem huc perduxisse , conatos illos fuisse longe secus nobiscum agere , multa se dissimulare , illos interea se perdi clamare . Haec a nostris apud legatum sunt acta , quem aequiorem causae , quam praesides esse sperabant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_866", + "psc_text": "si Domnus propterea censendus est mortuus, quia nullam ejus mentionem in suis epistolis ad S. Leonem Magnum facit Anatolius; mortui tum etiam erant Thalasius episcopus Caesareae, Eusebius Ancyrae, et Basilius Seleuciae. Leo enim ad Anatolium respondens, istorum qui cum Dioscoro, Juvenali atque etiam Eustathio episcopis fuerant participes Ephesini latrocinii nullam expressam mentionem fecit. 16. Neque validiora deinde censenda sunt multa alia argumenta quae nimis operose in suae causae praesidium huc illucque excurrens colligere nisus est, ut supposititiam esse ostenderet actionem illam de qua agimus. Siquidem si ea ad trutinam revocemus, ut laudatus Baluzius jam fecit, illa nonnisi verba, fallacias violentasque interpretationes praeseferre intelligemus. Hujus generis illud est quod sibi mutuari posse credidit ex epistola Gelasii ad episcopos Dardaniae, in qua pontifex plurima judiciorum exempla proferens ad suae sedis auctoritatem explicandam, eos enumerat episcopos a synodo damnatos, quos apostolica sedes absolvit; ait veniam concessisse iis qui in pseudosynodo Ephesina lapsi erant,", + "candidate_score": 0.64172, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_15_17", + "bdc_text": "Nec de parte adversa quicquam in mora fuit . Sero praesides , Colonienses decima , quarta decima Treverenses , octava et decima Moguntinenses , Palatini vigesima post terminum constitutum die , et quidem ex vicino maxime loco ( credo , quia ante caeteros frustra venissent ) , post haec etiam pontificis et Ferdinandi legati venerunt . Nomina vero eorum , qui ad ista Comitia missi fuerunt sunt haec .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_262", + "psc_text": "frustrandam, qui in votis habebant ut concilium generale ageretur sine Romano pontifice, qui per seipsum immediate vel per suos legatos eidem praesideret. Hinc ergo minime Quesnello subscribere possumus, qui in dissertatione de Vita et Rebus a magno Leone gestis, tum in notis ad epistolam 32, cuidam corruptae lectioni ex Grim. cod. mutuatae insistendo, contendit nondum ex Urbe profectos esse apostolicae sedis legatos duodecimo kalendas Julii, ad synodum Ephesinam ituros. Epistolam enim de qua agimus S. Leo scripserat ad Flavianum. In qua ait: Quamvis evidenter appareat rem de qua agitur nequaquam synodali indigere tractatu, tamen, frater charissime, subsecutos esse significo quos in hac re placuit destinare. 12. Quesnellus ergo, illa voce subsecutos expuncta, aliam, subsecuturos, videlicet, in textum intulit, codicis Grimanei lectionem secutus; et ad marginem hanc mantissam descripsit: At nondum profectos esse legatos constat ex hac et epistola 34. Verum jam tum duodecimo kalendas Julii legatos ex Urbe profectos fuisse,", + "candidate_score": 0.641629, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_366_368", + "bdc_text": "Haec illius orationis summa fuit . Sed introducti legati Pontificii causa haec fuisse videtur . Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_436", + "psc_text": "dixit: Deposuerunt enim supplentes locum sedis apostolicae, totiusque synodi sanctissimorum Deoque dilectissimorum Occidentalium episcoporum. Utrosque autem legatos suam operam impendere debuisse aequanimiter pro apostolicae sedis juribus, patet ex commonitorio quod idem S. Coelestinus ipsis dederat, praecipiendo ut Ephesum convenientibus, ad S. fratrem et coepiscopum nostrum Cyrillum consilium omne converterent, et quidquid in ejus viderent arbitrio facerent. Subjecit deinde: Et auctoritatem apostolicae sedis custodire debere mandamus. Quemadmodum tandem se genere in ea synodo debuissent, ipse hisce verbis indicavit, videlicet, ut si forte ad disceptationem fuerit ventum, vos de eorum sententiis debeatis judicare, non subire certamen. Voluit Coelestinus hocce commonitorio prospicere suae sedis et totius Occidentalis synodi honori et auctoritati, atque in iis personam agere supremi ecclesiasticarum rerum et fidei dogmatum judicis, qui jam Nestorii causam Romae finierat, nec aliquid amplius quam exsecutio latae in ipsum Nestorium sententiae desiderabatur. Non mirum ergo si ex laudati commonitorii epigraphe intelligamus, aequanimiter praefatae Romani pontificis", + "candidate_score": 0.641578, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_24_26", + "bdc_text": "A Ferdinando rege : Secoviensis episcopus , Fridericus Nausea , Joannes Cocleus , Martinus nescio quis . A Moguntino :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_956", + "psc_text": "illis PP. se opposuit, si legatos pontificios excipiamus. Immo unus ex his, Julianus videlicet, episcopus Coensis, apostolicae sedis vicarius apud Orientales, in caeterorum abiens sententiam, Constantinopolitano episcopo, post Romanum, primatum adjudicavit; ita ut concilii Patres non tantum solemnes testes fuerint illius initae jurium transactionis, sed judices etiam, illamque in publicas conciliorum tabulas inferri jusserint, illique sponte sine coactione et metu subscripserint. Non ergo vigore et auctoritate vacuam dumtaxat dicendam esse arbitramur in sensu a Quesnello usurpato, qui Leoninis verbis vim inferens subdit: « Quod autem omni penitus auctoritate vacuum, quod sine cunctatione statim ac praesumptum est cassatur; quod ab initio sui caducum est, dudumque collapsum, nulla sententia, nulla auctoritate necessum est cassum et irritum effici, sed tantummodo irritum et cassum declarari et denuntiari. Quod hic facit Leo ut canonum custos et exsecutor, unita secum imperatoriae fidei pietate. » Quod enim ex hac infirma et dumtaxat fictitia ratione? Oportebat primo eum", + "candidate_score": 0.641528, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_605_607", + "bdc_text": "protestationes temporum superiorum utrique parti salvae ut essent . Illud autem , utrum pauciorum sententia sententiis divisis praeiudicare sententiae plurium , et utrum ea res ad Caesarem referri debere , nec ne , disputatione opus non habere . Eam rem ex uniuscuiusque consilio et commoditate constituendam esse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_802", + "psc_text": "cap. istius epistolae verba faciens, illud nec per assentationem, nec per obreptionem ab apostolica obtineri sede asseverat: ad quas suspiciones tollendas et si aliqui inventi essent a dissensionis auctore incitati, qui de apostolicae sedis judiciis ambigerent; tamen ad magis veritatem comprobandam, id, Deo volente, permissum est, ut ad majus bonum perveniatur. Nam (ait) ne aliarum sedium ad eam quam caeteris omnium Dominus statuit praesidere consensus assentatio videretur, aut alia quaelibet subrepere posset adversa suspicio, inventi prius sunt qui de judiciis nostris ambigerent. Et dum nonnulli, a dissensionis incitati auctore, ad contradictionum bella prosiliunt, ad majus bonum malum ejus, auctore totius bonitatis dispensante, perventum est. Non me tamen latet vel Quesnellum veterum editorum nonnullas lectiones ab hujus epistolae textu expunxisse, novas subsidio, ait ipse, suorum codd. induxisse, vel ad calcem secundi tomi varias annotationes pro suo arbitrio conscripsisse; ut videlicet quod maxime habebat in votis lectoribus suaderet. O utinam qui novam", + "candidate_score": 0.641502, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_559", + "bdc_text": "Pontificiam Synodum ideo se recusasse , quia iudicem et adversarium eundem ferre minime voluissent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_779", + "psc_text": "haereticum damnaverant, nulla habita prorsus ratione, quod submotis omnibus aequivocationibus et generalis concilii oecumenici decretis obtemperaverat, et in posterum summam cum ipso Cyrillo servavit concordiam. Quid mirum igitur, si judices clandestinas has Dioscori machinationes attendentes, scissamque esse synodum in duas contrarias factiones (Orientales enim tamquam orthodoxum Theodoretum praedicabant dicentes: Orthodoxum synodo, seditiosos foras mitte. Homicidas foras mitte ). Graviora adhuc metuentes, cum stomacho sunt interlocuti dicentes: Acclamationes istae populares neque episcopos decent, neque partes iuvant. Patiamini universorum fieri lectionem? Quid mirum, inquam, si adhuc ab incoeptis clamoribus desistere recusantes Aegyptii, ipsi judices serio, et ea qua pollebant auctoritate silentium cunctis indixerunt, universorumque latrocinii Ephesini Actorum jusserunt per Constantinum fieri lectionem? In harum porro rerum circumstantiis, quis non videt minus circumspecte, et magis praecipitanter, quam prudenter judices egissent, si Theodoreto episcopo inter judices locum dare deliberassent? Prius enim ex tota Actorum lectione inquirendum erat, an Dioscorus saltem aliquem coloratum titulum habuisset,", + "candidate_score": 0.641425, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_302_304", + "bdc_text": "itaque supervacuos reiiciendos esse . De Ferdinando quod respondissent nostri , placere . Placere etiam de notariis , sed ita ut eadem iuramenti lege substituti eorum obstringerentur , colloquio excluderentur , et iuramenti utrisque praestandi forma a se ut constitueretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_355", + "psc_text": "Theodosio permittere potuisset, aut abolere, aut immutare. Quid vero? Nec Flavianus, nec Eusebius, tribus propositis edictis, aut uno pro tribus, quod vulgo peremptorium appellatur, admoniti et vocati fuerunt, nec suam praesentiam denegarunt. Igitur tamquam contumaces haberi non poterant. Quinimmo, vix acceptis litteris synodi indicibus, nulla interposita mora, vel impedimento emendicato, ad conventum convolarunt. Unde injuria ibi affirmatur, quod imperator adimplens ipse primus ordinem legum, cum nullum ordinem, nullam aequitatem, nullam denique legem servaverit jubendo qui semel judicaverunt judicandorum locum obtinere. Ego igitur potius crederem Elpidium imperatoris auctoritate abusum fuisse, eaque lege urgere voluisse, ut contra omne jus, nec Flavianus, nec Eusebius, neque alii qui innocentes et sine ullo crimine damnati fuere, etiam secluso quocumque defensionis genere indebitas poenas subirent. Maculam tamen ullam illustrissimo episcopo Parisiensi inurere non intendimus, quod talia jura saeculi principibus vindicare voluerit, sed explicare dumtaxat in votis habuimus valde infirma et falsa esse ea principia, ex quibus", + "candidate_score": 0.641371, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_438", + "bdc_text": "Eo denique progressa haec disputatio fuit , ut penes Caesarem esse positum diceret , actorum copiam cui vellet permittere , se vero cum praesidibus ea de re acturum esse , ostendebatque vix se magno negotio rem huc perduxisse , conatos illos fuisse longe secus nobiscum agere , multa se dissimulare , illos interea se perdi clamare .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_75", + "psc_text": "secuta est alia ad Theodosium, in qua Nicaenae fidei se inhaerere profitetur, Nestorii et Eutychis dogmata condemnat, atque etiam postulat synodum intra Italiam congregari. » 6. Cum itaque duo ibidem a Quesnello proponantur, et pro disserendi libidine resolvantur, nostrum erit in praesentiarum unum ab altero secernere, ac de utroque verba facere. Quoad primum attinet, affirmamus Flavianum utique tamquam actorem coram S. P. Leone se stitisse; et traduxisse Eutychen tamquam reum, in provinciali Constantinopolitana synodo jam damnatum, solemniusque tamen et ultimo peremptorio judicio ab apostolica ipsa sede damnandum. Flaviani prior ad S. Leonem epistola id manifeste prodit. Sive enim eam epistolam scripserit immediate post Constantinopolitanam synodum, ut jam praecedenti capite luculentissime probavimus, vel dumtaxat postquam se plurimis querimoniis exagitatum a Leone cognovit (ut irrationabiliter contendit adversarius), semper innotescit ad apostolicam sedem tamquam actorem convolasse, judicii jam a se probati rationem redditurum approbationemque consecuturum. Si autem hujusce a se probati judicii rationem", + "candidate_score": 0.64136, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_432_434", + "bdc_text": "Easdem postulationes causasque , cum apud legatum Caesaris eodem die exposuissent nostri , legatus actorum copiam ideo partibus non necessariam esse iudicabat , quoniam liberum colloquium hoc et extra diffinitionis periculum esset , deinde videri intutum putabat , ut partibus committeretur . Edi enim sine ingenti multorum offendiculo non posse , omnem hanc turbam natam ex incerta librorum editione fuisse . Caesarem ipsum si quid utile in editione esset , bono publico consulturum esse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_535", + "psc_text": "ferant. Siquis autem postulet suum negotium rursus audiri, et ad suam supplicationem Romanorum episcopum judicare visum fuerit, ut a proprio latere presbyteros mittat, erit in potestate ipsius quodcumque recte habere probaverit. Et si decreverit oportere eos mitti qui cum episcopis sint judicaturi, habentes auctoritatem ejus a quo missi sunt, et hoc ponendum est. Si autem sufficere putaverit ad rei cognitionem, et episcopi sententiam, faciet quod prudentissimo ejus consilio recte habere videbitur. Responderunt episcopi: Quae dicta sunt placuerunt. Hunc igitur canonem duobus praecedentibus mire concinere animadvertit Christianus Lupus. Immo ad Romani pontificis auctoritatem magis explicandum illum editum fuisse, jam probant verba illa quae innuunt posse mittere presbyteros a latere legatos, qui aut soli, aut cum alterius provinciae vicinae episcopis, causam cognoscant et finiant; ne in infinitum appellationibus locus praebeatur. Verumtamen solis vicinae provinciae episcopis, sine Romanorum presbyterorum assistentia judicare haudquaquam permittit. Fateor quidem varias apud antiquos et recentiores scriptores hujus canonis", + "candidate_score": 0.641328, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_320_322", + "bdc_text": "Sic nostri responderunt : alteraque haec super articulis disceptatio fuit . Ad haec iterum Praesides , nobis omnia , ut prius , recusare , et in sententia sua persistere , constitutam colloquio rationem Hagnoae fuisse , eam mutare se non posse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_509", + "psc_text": "fabulationibus verba vendere, rogabo Launoium potissimum an umquam Gelasii epistolam de qua agimus lustraverit? Jam lustrasse credendum est, cum de fraude Bellarminum arguat, quod has voces, canones appellare voluerint, suppresserit. Igitur debuit ei innotescere praedictam epistolam hunc titulum perferre: Acacium solius apostolicae sedis judicio jure damnatum Gelasius ostendit. Non potuit ignorare quemadmodum in epistolae corpore agens pontifex de Sabellii damnatione, et de profligata in Nicaena synodo Ariana haeresi, atque de aliis et aliis synodis ob diversas occasiones tum habitis, nullum Christianum latere poterat, uniuscujusque synodi constitutum, quod universalis Ecclesiae probavit assensus, non aliquam magis exsequi sedem oportere, quam primam, quae unamquamque synodum sua auctoritate confirmat, et continuata moderatione custodit, pro suo scilicet principatu, quem beatus Petrus apostolus Domini voce praeceptum, Ecclesia nihilominus subsequente, et tenuit semper, et retinet. Narrat ergo hic quemadmodum apostolica sedes Domini praecepto illud principatum obtinuerit, et semper retineat, quae sua auctoritate unamquamque synodum habeat confirmare, et", + "candidate_score": 0.64128, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_418_420", + "bdc_text": "Ergo caeteris hic dissimulatis , res duas nostri in hac forma correxerunt . Alterum , ut post colloquium habitum , cum essent quatuor notariorum quatuor autographa , ut singulis partibus singula traderentur , Caesari reliqua duo reservarentur . Alterum , ut quoniam hi notarii substitutique iidem aut principum aut Urbium suarum legati essent , de actis referre iis , a quibus fuissent missi , possent , et notariatus et legationis offitio pari fide fungi .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_416", + "psc_text": "a scriptoribus distincta non fuerint, liberum deinde fuit ipsis pro arbitrio ratiocinari, et in diversas sententias et opiniones abire, prout iis erit exploratum qui Launoii, Petri de Marca, Quesnelli, Joannis Davidis, aliorumque scripta lustrarunt. Verumtamen alias et alias horum scriptorum inter se dissidentium interpretationes in praesens hic subjicere supervacaneum arbitramur. Cum eorum nullus S. pontificis scribendi rationem fuerit assecutus; quamvis ad Sardicenses canones unice attendentes, variis divinationibus usi sint, de quibus verba facere in praesens praetermittimus, ut quantum possumus pedetentim in Quesnellianis dictis examinandis studium impendamus. « Non ergo ad unicum (ait) ex Occidentalibus episcopum cum provinciali vel dioecesana synodo provocatum est. » Sed quis cum veritate affirmavit, vel umquam affirmabit, hoc quod sibi imaginatur Quesnellus? Qui tantum bardus et plumbeus sit in hanc sententiam abibit. Nos tamen non ideo Romanum pontificem cum provinciali aut dioecesana synodo appellatum dicimus, quod Romam adventante Hilaro, S. Leonis ad Ephesinam synodum legato, quando", + "candidate_score": 0.641215, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_81_83", + "bdc_text": "Et partes quidem hae fuerunt . Sed colloquii totius praesides et velut arbitri futuri : a Palatino Ludovicus Fleckensteinus , a Bavaro V. Sebelsdorfius , a Moguntino primum quidem Julius Pflug , qui quod liberalius eruditus esset , ne quid nobiscum ageret , statim revocatus fuit :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_618", + "psc_text": "quibusdam aliis causis amplius deliberandum contingeret, celeriter ad nos relatio dirigatur, ut, pertractata qualitate causarum, nostra quid observari debeat sollicitudo constituat. 6. Hic itaque duo, nisi mea me fallat opinio, attendenda sunt, quae ambo certa et nitida praeseferunt argumenta supremae moderationis a Romanis pontificibus adhibitae in negotiis Orientalium Ecclesiarum. Alterum spectat ad eos poenitentes qui metu adducti lapsi erant. Pro quibus recipiendis Leo ipse eas regulas praescribit quae justitiae haud repugnarent, vel indulgentiae cum justitiae injuria non faverent. Pro his autem reconciliandis misit duos laudatos legatos, Lucentium atque Basilium, quibus cum necessarium commonitorium et institutiones dedisset, nemini, nec ipsi Anatolio Constantinopolitano episcopo, licitum esse poterat ab iisdem vel leviter resilire. Quotquot igitur lapsi ex hoc ordine ad pristina ecclesiastica officia, dignitates et gradus erant restituendi, nonnisi apostolicae sedis auctoritate absolvi poterant, et antiquis honoribus frui concedebatur. Caeteros vero, qui tamquam schismatis auctores habebantur, quorum causa durior et gravior erat, ex", + "candidate_score": 0.641168, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_423_425", + "bdc_text": "Valde autem nova hac postulatione perculsi nostri fuerunt . Primum enim cum iis actorum copia qui non legati , postea etiam iis , qui quanquam legati , non tamen destinati ad colloquium essent , negaretur , iam denique diserte omnibus haec eripiebatur , ut quicquid actum foret , ad unum Caesaris legatum per praesides remittendum esset . Videbatur autem praeter actionis naturam esse , ut quid actum esset , hae partes cognoscere non possent , quae in actione ipsa versarentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_176", + "psc_text": "omnia novam Quesnelli doctrinam fallaciamque haud evertere, animadvertat, quaeso, cur quove sensu haec simul stare queant? Negat Quesnellus Flavianum misisse ad S. Leonem sui concilii contra Eutychen sententiam, ut comprobaretur; aut evanesceret, si reprobaretur: « negat misisse ad eum Actorum seriem, ut necessariae relationis debitum persolveret; contendit decretoriam fuisse concilii Constantinopolitani sententiam, cui Flavianus praefuerat, nec operosa inquisitione opus fuisse. Affirmat quoque Eutychen versipellem ad alias sedes, praesertimque Romanam, brevi mendaces querelas relaturum, pontificumque aures occuparet. » Ac praeterea cum rumor disseminaretur imperatorem de cogenda universali synodo cogitare, in qua totum negotium ad examen revocaretur, aequum erat ut Flavianus primariam sedem et hujus concilii PP. certiores faceret, et Constantinopolitana Acta Romano pontifice curante caeteris etiam Occidentalis tractus episcopis innotescerent. At dum talia negat, et jam recensita affirmat, prorsus labaret corrueretque illud Chalcedonensium PP. testimonium, quo fassi sunt apostolicae sedis radium usque ad Constantinopolitanam Ecclesiam consuete gubernando, saepius sparsum et extensum", + "candidate_score": 0.641167, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_438_440", + "bdc_text": "Eo denique progressa haec disputatio fuit , ut penes Caesarem esse positum diceret , actorum copiam cui vellet permittere , se vero cum praesidibus ea de re acturum esse , ostendebatque vix se magno negotio rem huc perduxisse , conatos illos fuisse longe secus nobiscum agere , multa se dissimulare , illos interea se perdi clamare . Haec a nostris apud legatum sunt acta , quem aequiorem causae , quam praesides esse sperabant . Ab hoc deinde ad praesides ipsos est ventum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_835", + "psc_text": "Hierosolymorum et Maximi successoris Domni; in aliis vero postponi, et in nona actione reponi, vel in decima, ut modo exstat in Labbeana Conciliorum collectione; et credendum est tantorum discriminum causam notariorum arbitrio et oscitantiae esse adjudicandam. Ne autem vir doctus divinatione uti videretur, sapienter annotavit: quod episcopi cum ad synodos proficiscebantur, solebant notarios suos secum deducere, qui gesta synodalia notis exciperent; qua scilicet finita synodo, codicem Actorum singuli referrent in patriam. Hanc consuetudinem probat primo ex observationibus Henrici Valesii ad Evagrium. Verum nos illam magis confirmamus ex S. Leonis Magni epistolis, qui legatos missurus ad Ephesinam synodum secundam, Dulcitium notarium, cujus fidem satis perspectam habebat, suis legatis, Julio videlicet, Renato et Hilario sociavit, ut testatus est, cum in epistola 24 ad Flavianum, tum in altera 29 ad eamdem Ephesinam synodum. Sed Baluzius, hac observatione praetermissa, aliam retulit desumptam ex Chalcedonensi ipsa synodo, quam eruditis notis adornabat. In actione prima (ait)", + "candidate_score": 0.640953, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_432_434", + "bdc_text": "Easdem postulationes causasque , cum apud legatum Caesaris eodem die exposuissent nostri , legatus actorum copiam ideo partibus non necessariam esse iudicabat , quoniam liberum colloquium hoc et extra diffinitionis periculum esset , deinde videri intutum putabat , ut partibus committeretur . Edi enim sine ingenti multorum offendiculo non posse , omnem hanc turbam natam ex incerta librorum editione fuisse . Caesarem ipsum si quid utile in editione esset , bono publico consulturum esse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_179", + "psc_text": "quamque praeteritis temporibus sine intermissione exercuerunt, ecclesiastico statui utilia omnia disponentes? Quatuor haec, inquam, quae nostro cerebro non confinximus, sed ex genuinis hausimus fontibus, quomodo possent cum illis supposititiis juribus et privilegiis cohaerere, quorum vindicem Quesnellus contendit fuisse Flavianum, ne Eutychis causa deferretur, recognosceretur judicareturque a Romano pontifice? 12. Neque obstat quod Flavianus nisus fuerit persuadere Rom. pontifici Eutychen secundum canonum regulas jam fuisse judicatum, novumque rerum examen judiciumque, ad quod cognita Eutychis appellatione se accingebat, esse superfluum, ut affirmat ipse Quesnellus. Nam imprimis Flavianus S. Leonis examen judiciumque esse superfluum nullibi indicavit. Immo hoc exquisivit, arbitratus dumtaxat generale concilium fore superfluum, ne dissidia et contentiones partium succrescerent. Petiit quoque ut pontificiis scriptis lata in Eutychen sententia confirmaretur, sine qua confirmatione certe Orientalium episcoporum judicium nullum habuisset effectum, ipso Eutyche reclamante, et interpositis ea de re in publicis Constantinopolitanae urbis locis contestatoriis libellis, quibus protestabatur per injuriam et adversariorum malitiam,", + "candidate_score": 0.640886, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_559", + "bdc_text": "Pontificiam Synodum ideo se recusasse , quia iudicem et adversarium eundem ferre minime voluissent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_692", + "psc_text": "arbitrati sumus. Tria igitur cum sint quae Magni pontificis vota, ut diximus in praecedentibus, respiciunt, quaeque tandem fideliter exsecutioni in ea synodo fuere demandata, singula indicabo. Primum igitur ad fidei causam pertinebat, de qua in synodi exordiis pertractari coeptum est. Nam Paschasinus Lilybaei episcopus, Leonis mandatis obtemperaturus, petiit ut Dioscorus e synodo discederet; nam inter reos dumtaxat, non inter judices, ille erat admittendus. Et quamvis isthaec petitio dura visa fuerit, tamen ad compescendos aliquos dissensionis motus inter Orientales excitatos, et ad praecavendas inducias quae ex canonicis citationibus contingere solent, judices dixerunt ut tamquam judicandus in medio sederet. Tum, accepta ab Eusebio Dorylaei facultate Dioscorum accusandi, hunc, et laesae fidei, et sacrilegi homicidii reum ob necem Flaviano illatam postulabat. Et, lecto accusationis libello Marciano imperatori oblato, Dioscorus objecta diluere nitebatur, dicendo Flavianum legitime condemnatum in synodo imperatoris Theodosii auctoritate congregata. Sed quid in latrocinalibus Actis contineretur ex horum lectione sciscitatum est.", + "candidate_score": 0.640882, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_81_83", + "bdc_text": "Et partes quidem hae fuerunt . Sed colloquii totius praesides et velut arbitri futuri : a Palatino Ludovicus Fleckensteinus , a Bavaro V. Sebelsdorfius , a Moguntino primum quidem Julius Pflug , qui quod liberalius eruditus esset , ne quid nobiscum ageret , statim revocatus fuit :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_789", + "psc_text": "decreverit rerum omnium judicium ad aliud tempus et in alio conventu esse reservandum. Quare etsi post horum Actorum abolitionem licitum fuisset Theodoreto caeterisque episcopis gradu depositis ad suas reverti sedes, tamen non constabat an jure vel injuria fuissent depositi, an jure vel ex dispensatione et indulgentia ipsis permitteretur suas retinere sedes. Nam id nova debebat inquisitione scrutari novoque decreto demonstrari, interim eorum causa veluti in proservato (ut aiunt) manente, usque ad definitivam sententiam. Ratio illa tertio loco adducta nimis nutat, si attendamus ad ea quae in superioribus capitibus descripsimus. Non enim Theodoreti causae patrocinari potuit apud Leonem Anatolii testimonium, cum istius fides, ordinatio, stricta necessitudo cum Dioscoro et Eutychiana factione, tales suspiciones in pontificium animum excitassent, ut, nulla ratione habita ad imperatoris Theodosii et Pulcheriae augustae preces, ipse Leo cum ipso Anatolio jam ordinato istius ordinatoribus cummunicare voluerit; quoadusque, misso Abundio Comensi cum aliis tribus legatis apostolicis, et publico celebrato", + "candidate_score": 0.640806, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_441_443", + "bdc_text": "Hi sic responderunt , ut dicerent , formam iuramenti a se propositam adhuc sibi placere : originalia soli Caesari reddenda esse : hunc caetera curaturum , copiam actorum suo tempore ab illo impetrari posse , etiam originalia a Caesare repetere licere , eum aequum nihil recusaturum esse , propter substitutos autem colloquium turbare non decere .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_751", + "psc_text": "dignam retribues pro tot laboribus gratiam, si talem te qualem probavimus pro universalis Ecclesiae defensione servaveris. Ex tali itaque exordio mihi pollicebar voluisse tandem Quesnellum apostolicae sedi et Romanis ipsis pontificibus ea jura asserere, quae hactenus praecedentium dissertationum occasione aut inficiari, vel elevare, aut denique omnino abolere nisus est. Sed mea opinio me fefellit. Nam statim inquirere simulans quale fuerit illud apostolicae sedis judicium, a multis quaesitum est hactenus, inque varias itum est sententias ait. Quare primo nonnullorum affirmat esse sententiam qui aliquod vel in synodo, vel extra synodum a S. Leone de restitutione Theodoreti decretum conditum fuisse autumant, postquam ad eum causam suam per libellum appellationis detulisset. Verumtamen cum ex hac sententia sibi incommodum afferri intellexit, negativo sequenti argumento eam rejecit, scribendo: « Cum de hujusmodi decreto ne apex quidem ullus appareat sive in Actis Chalcedonensibus, sive in aliis rerum tum temporis gestarum monimentis, tam facile refellitur quam profertur.", + "candidate_score": 0.640793, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_214", + "bdc_text": "ut legati Ferdinandi in colloquium reciperentur , et ut inter undenos numerarentur , suffragandique locum haberent :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_646", + "psc_text": "453 legatis vicariam ipsius personam agentibus; deinde verbi divini praedicatione, satis explicata in celebri epistola ad Flavianum, ex qua ignorare haud poterant quid ex antiqua (ait) traditione credamus, non possitis dubitare quid cupiamus. In altero capite jam statutum fuisse quid de sacramento incarnationis pie et sincere ab omnibus esset confitendum plenissime et lucidissime cunctis esse patefactum asseverat per litteras quas misimus ad beatae memoriae Flavianum episcopum. Tandem vero pravas factiosorum aemulationes animadvertens, catholicis episcopis injuria a sedibus expulsis et in exsilia deportatis, atque in locum superstitum aliis substitutis, jubet primitus medicinam justitiae adhiberi, ne quisquam careat propriis aut utatur alienis. Ex quo Leonis Magni pontificis mandato intelligimus Eusebium Dorylaei, Theodoretum Cyri, aliosque catholicos episcopos, qui violentiam passi fuerant, propriis sedibus esse restituendos; Domno vero Antiocheno, Dioscori et Eutychetis nutibus suffragatori, nullum jus superesse potuisse ut pristino honori et dignitati quibus exutus fuerat restitueretur. Profecto si hanc Leoninam praescriptionem Quesnellus attendisset,", + "candidate_score": 0.640761, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_34_36", + "bdc_text": "A Marchione electore : Christophems Scherding , Leonardus Cellarius , Alexander Alesius , Joannes Embeccus , Joannes Pannonius . A Salzburgensi :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_925", + "psc_text": "quae ad episcoporum Asianae, Ponticae, Thraciae provinciarum ordinationes pertinebant, nemo est qui ignoret. Nam Anatolius, adductus colore schismatis in posterum praecavendi, harum ordinationum habendarum honorem sibi suaeque sedi vindicare studuit, quamvis Thraces reluctati fuerint, et non pauci aliarum provinciarum, qui circumveniri non potuerunt, protestati fuerint antiquitus traditas regulas horumque ordinem haud esse immutandum. Copiosius et eruditione qua pollebat totam hanc controversiam descripsit, illustravitque doctissimus Christianus Lupus in appendice ad Chalcedonense concilium, pag. mihi 1011, ad quam lectores remittimus. Addimus dumtaxat verba laudati canonis 28 ab omnibus posse lustrari apud Conciliorum collectores, et nos interim magis ordinata methodo gradum faciemus ad ea quae a S. Leone gesta sunt pro isto canone abolendo. CAPUT VIII. De iis quae post Chalcedonensem synodum in Anatolii favorem gesta sunt. PP. synodi generalis, Marciani et Pulcheriae augustorum epistolae ad S. Leonem pro confirmando ratoque habendo 28 laudato canone. S. pontificis agendi ratio in eodem canone irritando", + "candidate_score": 0.640727, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_302_304", + "bdc_text": "itaque supervacuos reiiciendos esse . De Ferdinando quod respondissent nostri , placere . Placere etiam de notariis , sed ita ut eadem iuramenti lege substituti eorum obstringerentur , colloquio excluderentur , et iuramenti utrisque praestandi forma a se ut constitueretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_779", + "psc_text": "haereticum damnaverant, nulla habita prorsus ratione, quod submotis omnibus aequivocationibus et generalis concilii oecumenici decretis obtemperaverat, et in posterum summam cum ipso Cyrillo servavit concordiam. Quid mirum igitur, si judices clandestinas has Dioscori machinationes attendentes, scissamque esse synodum in duas contrarias factiones (Orientales enim tamquam orthodoxum Theodoretum praedicabant dicentes: Orthodoxum synodo, seditiosos foras mitte. Homicidas foras mitte ). Graviora adhuc metuentes, cum stomacho sunt interlocuti dicentes: Acclamationes istae populares neque episcopos decent, neque partes iuvant. Patiamini universorum fieri lectionem? Quid mirum, inquam, si adhuc ab incoeptis clamoribus desistere recusantes Aegyptii, ipsi judices serio, et ea qua pollebant auctoritate silentium cunctis indixerunt, universorumque latrocinii Ephesini Actorum jusserunt per Constantinum fieri lectionem? In harum porro rerum circumstantiis, quis non videt minus circumspecte, et magis praecipitanter, quam prudenter judices egissent, si Theodoreto episcopo inter judices locum dare deliberassent? Prius enim ex tota Actorum lectione inquirendum erat, an Dioscorus saltem aliquem coloratum titulum habuisset,", + "candidate_score": 0.640719, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_357", + "bdc_text": "Pontifex magno cunctos ad liberum concilium studio , et expectatum a vobis , et sepe etiam postulatum , vocavit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_420", + "psc_text": "Sed dicat, amabo, Quesnellus, quomodo potuisset S. Leo cogere Dioscorum et totam Eutychianam factionem ut coram apostolica sede se sisterent; quomodo nonaginta duos episcopos, qui in Ephesina synodo impiis subscriptionibus captivas manus praebuerunt, ad publicam atque solemnem retractationem reducere potuisset; quomodo denique monachorum Constantinopolitanorum Aegyptiorumque intolerandam audaciam fregisset, ut poenitentes, abjecta omni superbia et impietate, ab Ecclesiae unitate non exciderent? Flaviani utique justitiae et sanctitati debebat summus pontifex necessaria praestare praesidia, sed simul illud remedii genus praescribere, quod caeteris omnibus prodesset; alias cum tot facinorum auctoribus, et horum sociis, catholicorum universitas in Oriente periisset. Igitur poterat praevidere Quesnellus ad rem nostram maxime facere, quod ipse de Innocentio primo summo pontifice in S. Joannis Chrysostomi causa, injuria depositi, ex Sozomeno descripsit, dicendo: Oecumenicam synodum convocare studuit, scribensque ad clericos Constantinopolitanos, quodnam remedium esset adhibendum his verbis inquirebat: Sed quodnam remedium hisce rebus in praesenti afferemus? Necessaria erit synodalis cognitio, quam etiam", + "candidate_score": 0.640683, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_437_439", + "bdc_text": "Illud deinde addidit , nullam causam videri , cur actorum copiam tantopere urgerent nostri , quam quia ad evulgationem festinarent . Eo denique progressa haec disputatio fuit , ut penes Caesarem esse positum diceret , actorum copiam cui vellet permittere , se vero cum praesidibus ea de re acturum esse , ostendebatque vix se magno negotio rem huc perduxisse , conatos illos fuisse longe secus nobiscum agere , multa se dissimulare , illos interea se perdi clamare . Haec a nostris apud legatum sunt acta , quem aequiorem causae , quam praesides esse sperabant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_75", + "psc_text": "secuta est alia ad Theodosium, in qua Nicaenae fidei se inhaerere profitetur, Nestorii et Eutychis dogmata condemnat, atque etiam postulat synodum intra Italiam congregari. » 6. Cum itaque duo ibidem a Quesnello proponantur, et pro disserendi libidine resolvantur, nostrum erit in praesentiarum unum ab altero secernere, ac de utroque verba facere. Quoad primum attinet, affirmamus Flavianum utique tamquam actorem coram S. P. Leone se stitisse; et traduxisse Eutychen tamquam reum, in provinciali Constantinopolitana synodo jam damnatum, solemniusque tamen et ultimo peremptorio judicio ab apostolica ipsa sede damnandum. Flaviani prior ad S. Leonem epistola id manifeste prodit. Sive enim eam epistolam scripserit immediate post Constantinopolitanam synodum, ut jam praecedenti capite luculentissime probavimus, vel dumtaxat postquam se plurimis querimoniis exagitatum a Leone cognovit (ut irrationabiliter contendit adversarius), semper innotescit ad apostolicam sedem tamquam actorem convolasse, judicii jam a se probati rationem redditurum approbationemque consecuturum. Si autem hujusce a se probati judicii rationem", + "candidate_score": 0.640609, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_139", + "bdc_text": "Data haec duodecimo Octobris cum esset , et reddenda sub primam colloquii diem fuisset , reddita vix tandem vigesima secunda est , viginti et duobus diebus per Praesides retenta , et serius , quam oportebat , partibus proposita .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_690", + "psc_text": "hac difficultate verba faciemus in actione de Domno Antiocheno, Stephani Baluzii animadversiones approbantes. Aeque incertus apparet actionum numerus, pro quo definiendo aliae et aliae sunt scriptorum opiniones. Baronius, ex dierum numero quo sancta illa congregatio duravit actionum quoque numerum inferri debere arbitratur. Cum itaque ab octavo die idus Octobris usque ad kalendas Novembris duodecim dies intercesserint, et singulis diebus PP. convenisse arbitrari liceat, ideo duodecim sessiones sive secretaria habita fuisse credendum est. Liberatus, laudato loco, quindecim numerat actiones; sed in Graecis Latinisque exemplaribus sexdecim continentur, quamvis multa habeantur in Latinis quae in Graecis desiderantur, et e contrario. Verum si sedulo attendamus ad omnes causas quae in ea synodo agitatae sunt, fateri cogimur in eadem sessione plures actiones factas fuisse, ut constabit cum de Photii Tyrii et Domni Antiocheni causis disputabimus. 2. Ecclesiasticae historiae scriptores, qui nos praecesserunt, diligentissime singula in iis Actis contenta recensuerunt; quod praestare in praesens nos praetermittimus,", + "candidate_score": 0.640554, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_196_198", + "bdc_text": "Ortus autem novus hic mos ex eo est , quia cum ad publica consilia principes necessario semper venirent , urbes autem , quia causa aut non magna , aut non valde ad se attinens videretur , saepe non venirent , factum est , illorum suffragia ut necessaria , horum ut non necessaria viderentur . Itaque veluti de iure suo cessissent urbes , consiliorum moderationem totam ad se Principes spectare crediderunt . Cum igitur nostri quidem pro se dicere , et legati libertatem retundere , praesides vero et adversarii hunc quidem minime offendere cuperent , nostris autem palam repugnare non possent , et in commune tamen respondendum esse contenderent , facile suffragiorum numero vincebant , tum etiam movebant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_505", + "psc_text": "effugium jam pridem evertit sanctus Leo Magnus increpans Anatolium, qui arbitrabatur sibi patrocinari numerosiorem synodum Chalcedonensem ad antiquandum Nicaenum canonem de Ecclesiarum juribus et privilegiis. 10. Hanc vero antiquam tantorum apostolicae sedis jurium possessionem, quam litigiosam facere multis variisque modis Eusebiani nisi sunt, tandem Ursacius et Valens ad poenitentiam adducti, sub jurejurando in posterum tamquam ratam et firmam habituros esse sequentibus verbis testati sunt: Quin, et hoc promittimus (aiunt) numquam si aliquando Orientales atque adeo ipse Eusebius velit malitiose eum ad judicium vocare, nos citra tuam sententiam eo abituros. Vel ut melius legimus in fragmentis S. Hilarii: Citra tuam conscientiam non adfuturos. Non ergo ex horum factorum serie dubitare possumus jam ante Sardicense concilium illam consuetudinem apostolicam obtinuisse ut Romani pontifices episcoporum appellationes exciperent; de horum causis vel in synodis vel extra synodos judicasse, neque cuiquam licitum fuisse extra Romani pontificis conscientiam de episcoporum causis judicia proferre. Cadit igitur totum", + "candidate_score": 0.64053, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_587", + "bdc_text": "Verum ad has nostrorum legatorum doctorumque hominum querelas , altera Januarii praesides sic responderunt , ut primum in superiore sententia perstarent , deinde ut conditionem novam , eamque vel ad concordiam vel ad veritatis inquisitionem minime accomodatam inferrent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_976", + "psc_text": "ob quorumdam novas doctrinas, perperam in vulgus sparsas, liquido hic a S. Leone esse definitas, quis non videt? Illis namque non honoris titulo dumtaxat aliis episcopis praeesse datur, quibus caeteri episcopi parere tenentur; cum nemini jurisdictione privato parere teneamur, nec quidquam jure validum et ratum esse potest, cui protestationibus reclamationibus ipsi pontificii legati se opponant. Immo tanto magis evidentissime explicatur Romanos pontifices supra concilia generalia auctoritate pollere, quanto fortius, cum Anatolius, tum Chalcedonenses Patres adhaerere et insistere contendebant decreto alterius generalis synodi ante sexaginta annos conscripto, cui Orientales ipsi in Theodosii augusti senioris gratiam et magni Nectarii honorem fuerant suffragati pro Constantinopolitanae sedis honore, privilegiis et praerogativis adaugendis. Canonem porro hunc, tum etiam omni effectu caruisse, quia Leonis praedecessores illum haud approbarunt, nec pro firmitate obtinenda Constantinopolitani PP. ad apostolicam sedem illum transmiserunt, S. P. asseverat. Persuasioni enim tuae (scribit S. Leo) in nullo penitus suffragatur quorumdam episcoporum ante sexaginta", + "candidate_score": 0.640503, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_423_425", + "bdc_text": "Valde autem nova hac postulatione perculsi nostri fuerunt . Primum enim cum iis actorum copia qui non legati , postea etiam iis , qui quanquam legati , non tamen destinati ad colloquium essent , negaretur , iam denique diserte omnibus haec eripiebatur , ut quicquid actum foret , ad unum Caesaris legatum per praesides remittendum esset . Videbatur autem praeter actionis naturam esse , ut quid actum esset , hae partes cognoscere non possent , quae in actione ipsa versarentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_261", + "psc_text": "neque cuicumque alteri, licitum fuisse, sine aperta haereseos et contumaciae nota resilire ab iis quae a S. Petri cathedra, verae fidei columna et firmamento, sequenda proponebantur. 11. Interim autem apostolicae sedis legati, de omnibus quae jam in Eutychiano negotio contigerant instructi, et de singulis in Ephesina synodo agendis scriptum commonitorium a summo pontifice accipientes, incunctanter itineri se committunt. Cunctorum enim Eutychianorum artes 372 S. Leonem eludere necessum erat. Qui praetextu malorum in Orientem ob novam haeresim gliscentium, imperatoris animum induxerunt ad brevissimum tempus praestituendum, quo episcopi apud Ephesum convenirent. Celerrime igitur suum iter eos aggredi oportebat, ad Dioscori caeterorumque voluntatem frustrandam, qui in votis habebant ut concilium generale ageretur sine Romano pontifice, qui per seipsum immediate vel per suos legatos eidem praesideret. Hinc ergo minime Quesnello subscribere possumus, qui in dissertatione de Vita et Rebus a magno Leone gestis, tum in notis ad epistolam 32, cuidam corruptae lectioni ex Grim.", + "candidate_score": 0.640485, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_357", + "bdc_text": "Pontifex magno cunctos ad liberum concilium studio , et expectatum a vobis , et sepe etiam postulatum , vocavit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_415", + "psc_text": "post appellationem interpositam hoc necessario postuletur, canonum Nicaeae habitorum decreta testantur . . . . , quae a totius mundi sacerdotibus constituta, quaeque subter annexa sunt. 13. Patet ergo ad quam dispositionem feliciter pervenire intenderet sanctissimus pontifex Leo; quam quidem nec tamquam injustam, nec malis grassantibus incongruentem, vel imperator, vel alius quispiam reprobare potuisset, ob duo gravissima motiva in jure expressa, quibus summus pontifex insistebat oecumenicum statuendo habere concilium: alterum ergo motivum ex genuinis Nicaenis canonibus a totius mundi sacerdotibus constitutis desumebatur; alterum vero cum ex solemni pontificiorum legatorum reclamatione, tum ex Flaviani appellatione oriebatur. Quae quidem duo, cum hactenus a scriptoribus distincta non fuerint, liberum deinde fuit ipsis pro arbitrio ratiocinari, et in diversas sententias et opiniones abire, prout iis erit exploratum qui Launoii, Petri de Marca, Quesnelli, Joannis Davidis, aliorumque scripta lustrarunt. Verumtamen alias et alias horum scriptorum inter se dissidentium interpretationes in praesens hic subjicere supervacaneum arbitramur.", + "candidate_score": 0.640334, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_438_440", + "bdc_text": "Eo denique progressa haec disputatio fuit , ut penes Caesarem esse positum diceret , actorum copiam cui vellet permittere , se vero cum praesidibus ea de re acturum esse , ostendebatque vix se magno negotio rem huc perduxisse , conatos illos fuisse longe secus nobiscum agere , multa se dissimulare , illos interea se perdi clamare . Haec a nostris apud legatum sunt acta , quem aequiorem causae , quam praesides esse sperabant . Ab hoc deinde ad praesides ipsos est ventum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_176", + "psc_text": "omnia novam Quesnelli doctrinam fallaciamque haud evertere, animadvertat, quaeso, cur quove sensu haec simul stare queant? Negat Quesnellus Flavianum misisse ad S. Leonem sui concilii contra Eutychen sententiam, ut comprobaretur; aut evanesceret, si reprobaretur: « negat misisse ad eum Actorum seriem, ut necessariae relationis debitum persolveret; contendit decretoriam fuisse concilii Constantinopolitani sententiam, cui Flavianus praefuerat, nec operosa inquisitione opus fuisse. Affirmat quoque Eutychen versipellem ad alias sedes, praesertimque Romanam, brevi mendaces querelas relaturum, pontificumque aures occuparet. » Ac praeterea cum rumor disseminaretur imperatorem de cogenda universali synodo cogitare, in qua totum negotium ad examen revocaretur, aequum erat ut Flavianus primariam sedem et hujus concilii PP. certiores faceret, et Constantinopolitana Acta Romano pontifice curante caeteris etiam Occidentalis tractus episcopis innotescerent. At dum talia negat, et jam recensita affirmat, prorsus labaret corrueretque illud Chalcedonensium PP. testimonium, quo fassi sunt apostolicae sedis radium usque ad Constantinopolitanam Ecclesiam consuete gubernando, saepius sparsum et extensum", + "candidate_score": 0.640306, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_652_654", + "bdc_text": "Sed quum priore loco diximus , colloquium ipsos fugisse , ex eo manifestum est , quia penes ipsos quolibet momento rem incipere fuit , penes nos nunquam fuit . Cumque id nos iam inde a principio urgentissime semper postularemus , id ab ipsis extorquere nunquam potuimus . Deinde arbitros ipsi quidem ex sententia et factionis suae omnes , uno Palatini legato excepto , nos contra omnes aversos nobis habeamus .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_495", + "psc_text": "nondum Athanasii verborum vim perfecte assecuti sumus, nisi perpendamus neminem deterreri posse ex arbitrarii judicis sententia, vigore compromissi lata, quod compromissum haberi non potest, nisi litigantes inter se convenientes spondeant pacifice stare velle secuturo judicio. Cum igitur Eusebiani litteras dantes ad Julium pontificem, ut, si vellet, ipse, synodo omni remota, judicaret Athanasium deterrere voluerunt, jam ad illud tribunal provocare intendebant, citra quod non amplius illis licebat tergiversationes quaerere, appellationes interponere, quia peremptorium et ultimum judicium erat proferendum, quo supposito, ut ipsi Eusebiani in votis habebant, Athanasio amplius ad suam Alexandrinam Ecclesiam redire non fuisset concessum. Peremptorii enim et ultimi judicii ea conditio est, ut condemnato omnis spes auferatur amplius dissidendi, ac propterea hoc judicii genus dumtaxat terrorem incutere potest. Eusebiani ipsi praeterea non ex jure compromissi, sed verae appellationis suos legatos Romam mittere coacti fuerunt, qui nusquam de concilio habendo unum verbum protulerunt, nisi quando, videntes se convictos atque 421", + "candidate_score": 0.640212, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_437_439", + "bdc_text": "Illud deinde addidit , nullam causam videri , cur actorum copiam tantopere urgerent nostri , quam quia ad evulgationem festinarent . Eo denique progressa haec disputatio fuit , ut penes Caesarem esse positum diceret , actorum copiam cui vellet permittere , se vero cum praesidibus ea de re acturum esse , ostendebatque vix se magno negotio rem huc perduxisse , conatos illos fuisse longe secus nobiscum agere , multa se dissimulare , illos interea se perdi clamare . Haec a nostris apud legatum sunt acta , quem aequiorem causae , quam praesides esse sperabant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_914", + "psc_text": "Patres rogarunt ut aliquid constituere dignarentur. Judices sibi cavere consuluerunt a dicenda sententia, et affirmarunt causam ad synodum pertinere, atque nulla interposita mora abscesserunt, eosdemque apostolicae sedis legati secuti sunt. Nihilominus tamen PP. superstites, qui tum aderant, varios canones ediderunt; 30, ut habent Graeci codices, quos Gentianus Herveto interpretatus est, ut 508 in Labbei collectione apparet; Latini autem 28, ex quibus postremus est de Constantinopolitana sede in quo renovatum et confirmatum fuit quod sub Theodosio seniore, Nectarii tempore, in oecumenico concilio de ejus patriarchatu fuerat statutum. Quod cum legati pontificii cognovissent, sequenti die, hoc est kalendis Novembris, irritos reddere volentes injustos Anatolii conatus, petierunt, ut ait Liberatus diaconus, ut rursus convenirent cum judicibus ad concilium. Quibus requirentibus a concilio quid pridie fuerit ordinatum, lectis gestis, cognoverunt. Jussum itaque est decretum pridie illius diei sancitum legi; post cujus lectionem, illi adjacens subscriptio episcoporum recitata est, primoque loco positus Anatolius. Jure apostolicae", + "candidate_score": 0.640104, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_181_183", + "bdc_text": "Benevolentiam vero iactanti , cum et mandatum Brabanticum ( cuius ille autor esse credebatur ) et paucos ante dies exercita in nostros homines Vesontii crudelitas , quam etiam imperialis iuditii autoritate exequi conatus erat , repugnarent , fidem nemo habebat . Graviter etiam et acerbe ferebant nostri homines , quod omnis et domestici mali , et quantum in vicinis gentibus esset causa , nobis ut pestilentibus haereticis attribueretur . Presertim vero legati principum valde commoti , pro se quisque hanc a suo principe iniuriam repellandam esse iudicabant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_532", + "psc_text": "quo prioribus derogatum esse intelligamus? 428 In eo enim tam perspicue R. P. auctoritas in appellantium causis suscipiendis et judicandis explicatur, ut eo prorsus dirimantur Eusebianorum et cunctorum schismaticorum contentiones, negantium judices synodorum provincialium esse pulsandos ad praeteritorum judiciorum rationem reddendam, quod quidem necessarium ad cohibendam judicum in condemnatum impotentiam, odium atque furorem, Julius pontifex ex Nicaenis canonibus contra eosdem schismaticos probavit, scribendo: Qui bene sentiunt (ait) de iis quae egerunt, et in quibus ipsi judices fuerunt, non indignanter ferre solent si quod ab ipsis judicatum ab aliis excutiatur, quippe qui securi sint ea quae ipsi justa judicaverint injusta numquam fieri posse. Quocirca episcopi in magna synodo Nicaeae congregati, non sine Dei consilio permiserunt prioris synodi Acta in alia synodo examinari, ut et illi qui judices erant prae oculis habentes secundum de ea re futurum judicium, cum omni diligentia causam expenderent, et illi qui sententiam acceperant certo cognoscerent se non", + "candidate_score": 0.639981, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_302_304", + "bdc_text": "itaque supervacuos reiiciendos esse . De Ferdinando quod respondissent nostri , placere . Placere etiam de notariis , sed ita ut eadem iuramenti lege substituti eorum obstringerentur , colloquio excluderentur , et iuramenti utrisque praestandi forma a se ut constitueretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_87", + "psc_text": "pontificias vices agentes, qui una cum Dulcitio notario operam impendant ut haeresis aboleatur, et excitatae turbae componantur. Si id attendisset Quesnellus, aut non 335 dissimulasset, credimusne tantum studii adhibuisse ut omnia susquedeque verteret, et invidia, odio, nimiaque rixandi libidine ductus, apostolicae sedis jura ad exitium perducere quaesiisset? Veritatis cultores, qualem se esse Quesnellus jactat, fraudis inimici sunt. Et propterea nulla ratione praetermittere eum oportebat, vel ad pravum sensum interpretari, quae pro ecclesiastico universali regimine a majoribus accepimus: eo vel maxime quod S. pontifex Leo, perpetuo sibi concinens, quae postremo illius 24 epistolae dixerat, latius etiam exponit in epistola ad Julianum Coensem, ostendens necessarium fuisse ut ad reddendam rationem professionis suae, crebris atque sollicitis judicum interrogationibus urgeretur, nec tamquam inane aliquid praeterflueret, quod nonnisi de haustu venenatorum dogmatum apparebat effusum. Siquidem cum judicia reperta fuerint, aut distrahendarum controversiarum, aut puniendorum maleficiorum causa. Si judices crebris non urgeant interrogationibus reos, vel de", + "candidate_score": 0.63997, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_559", + "bdc_text": "Pontificiam Synodum ideo se recusasse , quia iudicem et adversarium eundem ferre minime voluissent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_975", + "psc_text": "querimoniam repulit respondendo: In quo quidem multum illos mihi haec scribendo commendas; sed temetipsum, quod eis parere nolueris, dum illicita moliris, accusas, superflue non concedenda et insalubriter tibi contraria concupiscens. quae nullum umquam nostrum poterunt obtinere consensum. 2. Jam vero his paululum insistere mihi opus est, ut vetustam illorum temporum doctrinam assequamur, atque intelligamus an pontificiis legatis primus dumtaxat honoris locus in generalibus synodis concederetur, vel jurisdictionis; et an synodis jure aliquid liceat statuere, reclamantibus protestantibusque Romanorum pontificum legatis; et denique an generalis ipsa synodus supra Romanum pontificem polleat potestate. At tres istas quaestiones, quae aliquando theologorum ingenia torquere consueverunt, ob quorumdam novas doctrinas, perperam in vulgus sparsas, liquido hic a S. Leone esse definitas, quis non videt? Illis namque non honoris titulo dumtaxat aliis episcopis praeesse datur, quibus caeteri episcopi parere tenentur; cum nemini jurisdictione privato parere teneamur, nec quidquam jure validum et ratum esse potest, cui protestationibus reclamationibus", + "candidate_score": 0.63991, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_559", + "bdc_text": "Pontificiam Synodum ideo se recusasse , quia iudicem et adversarium eundem ferre minime voluissent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_306", + "psc_text": "judicium, sed et beatissimo Juvenali et sanctissimo Thalassio auctoritatem synodi dedit. Nos ergo judicavimus quae judicata sunt. Consensit nobis universa synodus. Quare in me solum ista extenduntur, quando auctoritas ex aequo tribus data est, et judicatis a nobis consensit, ut dixi, universa synodus. 12. Postrema profecto haec verba, quae annotare Lupus omisit, si non subdole et ad adsciscendos sibi in criminibus socios prolata fuissent, argumentum suppeditarent judicandi Dioscorum arroganter non sibi assumpsisse ex imperatoris divali auctoritatem synodo veluti primatem praesidendi, sed ex aequo et Juvenali atque Thalassio datam fuisse. Verumtamen in nostrae causae favorem quid deduceretur? Si in illa divali nulla prorsus mentio Leonis summi pontificis habeatur, ad quem, spectatis omnibus juribus et praecedentium conciliorum consuetudine synodo praeesse pertinebat? Non video ergo quemadmodum plene Theodosius purgari possit ab ea nota, qua, circumventus a suis ministris, ultro manus praebuerit ad apostolicae sedis jura infringenda. Modo tandem difficultas redit, an Theodosius eodem", + "candidate_score": 0.639858, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_107", + "bdc_text": "an , si non divino tantum iure Romanus episcopus summus sit , aliqua ei obedientia debeatur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_820", + "psc_text": "tam in synodos, cum in Orientales episcopos; majorum, inquam, et primarum sedium episcopos. Enimvero quantae potestatis est ut penes Romanum episcopum Antiocheni, et consequenter Alexandrini aliorumque episcoporum consecratio fuerit, aut saltem confirmatio, ut ex hoc loco argumentantur cardinalis Bellarminus ejusque apologista Jacobus Gretserus. Qualis praerogativa, ut cum plures episcopi ab infausta synodo per vim scelusque depositi essent, eorum damnatio et depositio rata esse juberetur quam ratam esse debere judicaret Romanus pontifex, sola alterius episcopi in ipsius locum substitutio haberet locum quam idem ille confirmasset! Quam evidenter denique hinc eluceret suprema ejusdem in synodos potestas, quarum Acta ex ea parte robur habeant, cui ille robur adjecerit, et illa cassa sint et irrita quam irritam ille esse voluerit! Verum ut eruditi et sapientis est theologi vera germanaque primariae sedis privilegia toto animo atque ex solidis genuinisque probationibus adversus novatores vindicare, ita parum sinceri liberalisque animi sit eadem vel ultra praescriptos limites ampliare,", + "candidate_score": 0.639809, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_375", + "bdc_text": "Nunquam hoc ne Caesarem ipsum obtinere potuisse , ut Pontificem iis in caussis agnoscerent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_453", + "psc_text": "David in crimen vocari possit, haud video. Cum criminis notam potius ejus adversarii et Quesnellus maxime, subire debeant, qui S. pontificis loquendi rationem agendive oeconomiam minime assecuti sunt. Ut itaque mentem S. pontificis assequamur, duo distinguenda sunt, quorum neutrum ad Sardicenses canones referri debet; sed unum ad jus divinum, alterum vero ad quintum et sextum Nicaenum canonem, ad quos provocasse potissimum S. Leonem nostra sententia est. Nam jus ad appellationes suscipiendas, et appellantium episcoporum potissimum causas cognoscendas, Romani pontifices non tantum ex canonum decretis, sed ex divina institutione acceperunt. Quare ipsis solis postmodum incubuit, post acceptos appellantium libellos, illud judiciorum genus decernere atque statuere, quod rerum necessitati, temporum vicissitudinibus (quibus quandoque ob irregulares motus potestatum saeculi eos servire oportuit) atque Ecclesiarum utilitati, sacerdotumque tranquillitati magis congruum et necessarium arbitrabantur. Hinc minime mirari debemus quod quamvis post acceptas appellationes in eorum stet potestate hoc vel illud remedii genus eligere atque statuere,", + "candidate_score": 0.639712, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_378", + "bdc_text": "Post longam decertationem hoc denique legatus a nostris impetravit , ut legato Pontificis , ceu privato homini , omni pontificis mentione omissa , responderetur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_595", + "psc_text": "pontificem delatas fuisse rationabiliter arbitramur ab Anatolii clericis Romam missis cum fidei professione, ut suo loco dicemus. 4. Interim multo gaudio Theodoretus exsultavit, quod Marciani pragmatico, et pontificiorum legatorum studio, ipse et alii qui contra Eutychetem decertaverant ab exsilio revocarentur, ut possent episcopatum et Ecclesias proprias recipere. Quare litteras dare non distulit Abundio Romani pontificis legato. Quibus primo testatur in Romana Occidentis Ecclesia veram et apostolicam fidem pia mente conservari, atque ob id gratias Deo Omnipotenti egisse fassus est, potissimum quod religio, quae in Oriente periclitabatur, renovata est per sanctitatem vestram, et venit in lucem. Hanc Romanam fidem Noeticae arcae comparat, quatenus Ecclesia Occidentalis reservata a diluvio Eutychianae haeresis, ut ex iis etiam Orientales sacrosanctae Ecclesiae veram custodiant religionem, quam vastare jam et devorare penitus sacrilega et nova haeresis tentabat. Addit plenam fidei veritatem didicisse ex litteris sanctissimi ac religiosissimi archiepiscopi domini Leonis, quem appellat magnum advocatum et propugnatorem veritatis.", + "candidate_score": 0.639516, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_138", + "bdc_text": "In Caesaris epistola ostendebatur , Granvellam ad haec comitia destinatum , negotiis subitis impeditum esse , Caesarem orare , ut si ille in tempore non adesset , res tanta ne differreretur , nec sumptus frustra fierent , sed colloquio praefecti praesides pergerent , et illum ne expectarent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_262", + "psc_text": "frustrandam, qui in votis habebant ut concilium generale ageretur sine Romano pontifice, qui per seipsum immediate vel per suos legatos eidem praesideret. Hinc ergo minime Quesnello subscribere possumus, qui in dissertatione de Vita et Rebus a magno Leone gestis, tum in notis ad epistolam 32, cuidam corruptae lectioni ex Grim. cod. mutuatae insistendo, contendit nondum ex Urbe profectos esse apostolicae sedis legatos duodecimo kalendas Julii, ad synodum Ephesinam ituros. Epistolam enim de qua agimus S. Leo scripserat ad Flavianum. In qua ait: Quamvis evidenter appareat rem de qua agitur nequaquam synodali indigere tractatu, tamen, frater charissime, subsecutos esse significo quos in hac re placuit destinare. 12. Quesnellus ergo, illa voce subsecutos expuncta, aliam, subsecuturos, videlicet, in textum intulit, codicis Grimanei lectionem secutus; et ad marginem hanc mantissam descripsit: At nondum profectos esse legatos constat ex hac et epistola 34. Verum jam tum duodecimo kalendas Julii legatos ex Urbe profectos fuisse,", + "candidate_score": 0.639318, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_437_439", + "bdc_text": "Illud deinde addidit , nullam causam videri , cur actorum copiam tantopere urgerent nostri , quam quia ad evulgationem festinarent . Eo denique progressa haec disputatio fuit , ut penes Caesarem esse positum diceret , actorum copiam cui vellet permittere , se vero cum praesidibus ea de re acturum esse , ostendebatque vix se magno negotio rem huc perduxisse , conatos illos fuisse longe secus nobiscum agere , multa se dissimulare , illos interea se perdi clamare . Haec a nostris apud legatum sunt acta , quem aequiorem causae , quam praesides esse sperabant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_41", + "psc_text": "faceret mentionem, nisi, redeunte comite Pansophio, easdem litteras cum exemplaribus Actorum iterasset. Utrumque autem iterasse Flavianum, prodit Leonis epistola trigesima secunda, quae data est kal. Julii ejusdem anni. Cujus quippe epistolae initium cum istud sit: Litteras tuae dilectionibus accepi, cum gestis quae apud vos de fidei quaestione confecta sunt, facile in eam veni opinionem, tum dumtaxat Leoni redditam fuisse eam epistolam cum omnibus suis partibus, et nova appendice, prout in Quesnelliana editione primum obtinet locum. Et quidem id nobis indicatum est ex illius epistolae textu. Nam Leo pontifex, admonito Flaviano de recentioribus receptis litteris et synodalibus gestis, nullam amplius facit mentionem de Eutychete, hujus erroribus et appellatione ad apostolicam sedem, de quibus rebus in praecedentibus litteris sufficienter disseruerat; sed dumtaxat novae illius appendici iteratae epistolae occurrit dicendo: Quamvis evidenter appareat rem de qua agitur nequaquam synodali indigere tractatu; tamen, frater charissime, subsecutos esse significo, quos in hac parte placuit destinare.", + "candidate_score": 0.639264, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_15_17", + "bdc_text": "Nec de parte adversa quicquam in mora fuit . Sero praesides , Colonienses decima , quarta decima Treverenses , octava et decima Moguntinenses , Palatini vigesima post terminum constitutum die , et quidem ex vicino maxime loco ( credo , quia ante caeteros frustra venissent ) , post haec etiam pontificis et Ferdinandi legati venerunt . Nomina vero eorum , qui ad ista Comitia missi fuerunt sunt haec .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_265", + "psc_text": "prolatationem ei discrimini se exposuisset, ut, annitentibus qui Eutychianae causae patrocinabantur, concilium inchoaretur et ad exitum perduceretur, minime exspectatis apostolicae sedis legatis. Nec quidquam in Quesnelli favorem concludere potest epistola illa 34, ad quam provocat, quamque illis vocibus Leo Magnus orditur: Profectis jam nostris quos ad vos in fidei causa direximus, decimo kal. Augusti ab eodem summo pontifice signata. Nihil, inquam, in Quesnelli favorem concludit. Nam in ea non praescribitur tempus quo ab Urbe pontificii legati abscesserunt; et verba illa commode conciliari possunt cum praecedenti, in qua pontificios legatos subsecutos esse significabat. Iterum autem atque tertio potuisse S. pontificem reddere certiorem Flavianum de legatorum profectione quid impedit? Non ita facile enim erat epistolarum commercium, nec ita expeditum et tutum, ut certo sibi persuadere posset quod, nullo interposito impedimento quod epistolarum et perlatorum cursum retardaret, ejus epistolae ex urbe Roma citissime Constantinopolim deferrentur. Quod ultro quidem dat ipse Quesnellus in dissertatione", + "candidate_score": 0.63922, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_320_322", + "bdc_text": "Sic nostri responderunt : alteraque haec super articulis disceptatio fuit . Ad haec iterum Praesides , nobis omnia , ut prius , recusare , et in sententia sua persistere , constitutam colloquio rationem Hagnoae fuisse , eam mutare se non posse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_322", + "psc_text": "esse praesentiam respondit, cum jam ante discussionem, privatorum odiis et aemulationibus quasi per conspirationem esset damnatus. Narrat deinde se ad satisfaciendum in judicium venisse, exhibendo fidei confessionem, plane consonam Patrum Nicaenorum doctrinae, postmodum ab Ephesina synodo confirmatae, quam neque suscipere concilii Constantinopolitani PP. sub Flaviano dignabantur, neque recitari permittebant. Sed exorto secretariorum tumultu, et multis clamoribus supervenientibus, quibus ejus animus turbabatur, sicuti et ex judicum interlocutionibus, quas scripto tenere affirmabat, ut aliquod aliud adderet Nicaenis et Ephesinis statutis adhuc ab ipso exigebatur. Ego (ecce dolus maximus Eutychis) vero timens praevaricari prolatam definitionem a sancta synodo quae Dei voluntate hic congregata est, et ea quae definita erant a sanctis Patribus qui in Nicaea convenerant, rogabam innotescere vestro sancto concilio, ut his quae a vobis approbarentur acquiescerem, paratus in his manere. At nihil de generali concilio, quod appellaret, jam in superioribus capitibus demonstratum esse arbitramur. Nec propterea in hocce rejiciendo mendacio nos", + "candidate_score": 0.639148, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_652_654", + "bdc_text": "Sed quum priore loco diximus , colloquium ipsos fugisse , ex eo manifestum est , quia penes ipsos quolibet momento rem incipere fuit , penes nos nunquam fuit . Cumque id nos iam inde a principio urgentissime semper postularemus , id ab ipsis extorquere nunquam potuimus . Deinde arbitros ipsi quidem ex sententia et factionis suae omnes , uno Palatini legato excepto , nos contra omnes aversos nobis habeamus .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_978", + "psc_text": "agitur jam a sexaginta annis in Constantinopolitano concilio conscriptus, omni effectu caruisset; atque in diversas abierunt opiniones, aliter et aliter ratiocinantes, potissimum cum noster S. pontifex affirmet: Numquam a praedecessoribus tuis ad apostolicae sedis transmissa notitiam, et aliunde innotescat Constantinopolitanum primum concilium ab apostolica sede fuisse receptum. Inter caeteros autem qui hanc quaestionem excitavit, fuit Paschasius Quesnellus, sed paucis 521 eam dirimire potuisset, si S. P. loquendi modum attendisset. Ait enim conscriptum canonem ab initio sui cecidisse, dudumque esse collapsum; ut nimirum indicaret primarios Orientis episcopos, quorum jura violabantur, huic sanctioni seu descriptioni suffragari noluisse. Immo forte arbitrari possemus reclamationibus protestatos fuisse, quin aliquando darent suum assensum, quem tandem diuturnis gravissimisque stimulis Anatolii fatigati in Chalcedonensi synodo, cum suarum sedium injuria praebuerunt. 3. Hanc quidem, et non aliam, arbitror esse genuinam verborum S. Leonis interpretationem, quae omnes nodos in quos praecedentes scriptores inciderunt, facile solvere poterit. Etenim Romanos pontifices notitiam", + "candidate_score": 0.638976, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_196_198", + "bdc_text": "Ortus autem novus hic mos ex eo est , quia cum ad publica consilia principes necessario semper venirent , urbes autem , quia causa aut non magna , aut non valde ad se attinens videretur , saepe non venirent , factum est , illorum suffragia ut necessaria , horum ut non necessaria viderentur . Itaque veluti de iure suo cessissent urbes , consiliorum moderationem totam ad se Principes spectare crediderunt . Cum igitur nostri quidem pro se dicere , et legati libertatem retundere , praesides vero et adversarii hunc quidem minime offendere cuperent , nostris autem palam repugnare non possent , et in commune tamen respondendum esse contenderent , facile suffragiorum numero vincebant , tum etiam movebant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_349", + "psc_text": "de Marca aliquod jus indicare debuisset, quod naturae legibus divinisque institutis cohaereret. Non enim sufficit aequitati et concordiae, pacisque studio inhaerere, quae sacerdotium inter et imperium procuranda sunt, si in alterutrius praejudicium multa mala suboriantur. Alias semper in dubio versabimur an priorum 390 temporum generalia concilia, auctoritate imperatorum sola vel apostolicae sedis simul indicta fuerint. Et rursus ultro dato quod Romani pontifices, imperatorum arbitriis non valentes resistere, synodorum indictioni acquieverint, an scrupulus remaneat principes jure vel injuria synodos indixerint, atque in iis indicendis propriae auctoritatis limites excesserint. Si ad primam Nicaenam synodum animum convertamus, hanc utique Constantinum imperatorem indixisse intelligimus, sed ex sacerdotum sententia. Et quoniam tot praesulum coitio sine imperiali consensu, auxilio atque praesidio nec fieri nec sustentari poterat, idcirco ad praepediendos tumultus, et ad faciendam episcopis liberam potestatem, ut, episcopalibus eorum sedibus ad tempus relictis, praestituto tempore concilio adessent, litteras ad eosdem dedit, ut itineri se committerent. Quo", + "candidate_score": 0.638955, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_82_84", + "bdc_text": "Sed colloquii totius praesides et velut arbitri futuri : a Palatino Ludovicus Fleckensteinus , a Bavaro V. Sebelsdorfius , a Moguntino primum quidem Julius Pflug , qui quod liberalius eruditus esset , ne quid nobiscum ageret , statim revocatus fuit : post illum Joannes Erenbergius :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_835", + "psc_text": "Hierosolymorum et Maximi successoris Domni; in aliis vero postponi, et in nona actione reponi, vel in decima, ut modo exstat in Labbeana Conciliorum collectione; et credendum est tantorum discriminum causam notariorum arbitrio et oscitantiae esse adjudicandam. Ne autem vir doctus divinatione uti videretur, sapienter annotavit: quod episcopi cum ad synodos proficiscebantur, solebant notarios suos secum deducere, qui gesta synodalia notis exciperent; qua scilicet finita synodo, codicem Actorum singuli referrent in patriam. Hanc consuetudinem probat primo ex observationibus Henrici Valesii ad Evagrium. Verum nos illam magis confirmamus ex S. Leonis Magni epistolis, qui legatos missurus ad Ephesinam synodum secundam, Dulcitium notarium, cujus fidem satis perspectam habebat, suis legatis, Julio videlicet, Renato et Hilario sociavit, ut testatus est, cum in epistola 24 ad Flavianum, tum in altera 29 ad eamdem Ephesinam synodum. Sed Baluzius, hac observatione praetermissa, aliam retulit desumptam ex Chalcedonensi ipsa synodo, quam eruditis notis adornabat. In actione prima (ait)", + "candidate_score": 0.638878, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_368", + "bdc_text": "Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_178", + "psc_text": "sancita. Tertio commentum redoleret quod ad dissensiones tollendas, quae ob ingeniorum mobilitatem temporumque circumstantias in Constantinopolitana 354 Ecclesia antea exortae erant, vel ob Ephesiorum tumultum, vel ob metropolitanorum trium illarum provinciarum, Asianae videlicet, Ponticae et Thraciae ordinationes, Romani pontifices omne jus auctoritatemque exercuissent, ut Constantinopolitani praesules specialiter fierent participes privilegiorum sedis apostolicae, quos tamquam filios patri subjectos respicientes, summo studio complectebantur, etiam in iis quae ad ecclesiastici regiminis administrationem pertinebant. Quarto tandem qua ratione Anatolius fateri potuisset Constantinopolitanam Ecclesiam non generali quadam solum oeconomia Romanae Ecclesiae fuisse addictam, sed praecipuo quodam modo eidem conjungi ob Romanorum pontificum curam erga ipsam, quamque praeteritis temporibus sine intermissione exercuerunt, ecclesiastico statui utilia omnia disponentes? Quatuor haec, inquam, quae nostro cerebro non confinximus, sed ex genuinis hausimus fontibus, quomodo possent cum illis supposititiis juribus et privilegiis cohaerere, quorum vindicem Quesnellus contendit fuisse Flavianum, ne Eutychis causa deferretur, recognosceretur judicareturque a Romano pontifice? 12. Neque", + "candidate_score": 0.638663, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_423_425", + "bdc_text": "Valde autem nova hac postulatione perculsi nostri fuerunt . Primum enim cum iis actorum copia qui non legati , postea etiam iis , qui quanquam legati , non tamen destinati ad colloquium essent , negaretur , iam denique diserte omnibus haec eripiebatur , ut quicquid actum foret , ad unum Caesaris legatum per praesides remittendum esset . Videbatur autem praeter actionis naturam esse , ut quid actum esset , hae partes cognoscere non possent , quae in actione ipsa versarentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_433", + "psc_text": "Et cum primum oculos conjeci in illa Ephesini concilii, quibus ipse adversarius noster insistit, gravi suspicione ducebar rem aliter exposuisse ac se habuit. Nec suspicione me esse deceptum deprehendi. Cum videlicet lustratis Actis Romanae synodi, a Coelestino anno quadragintesimo trigesimo primo coactae, apprime intellexi, non tantum Quesnelli aedificium labare, sed prorsus corruere. In istius ergo concilii Actis, ut sapientissime etiam clariss. Stephanus Baluzius notavit, duas classes, ut ita dicam, seu ordines legatorum offendimus. Nam alii utique fuerunt a synodo Romana instituti, pro exsecutione damnationis latae in Nestorium; alii vero fuerunt ab ipso Coelestino papa electi, ut ejus vices et locum in oecumenica synodo tenerent. Unus ex legatis S. Coelestini fuit Cyrillus archiepiscopus, seu patriarcha Alexandrinus; alter vero fuit Philippus, presbyter Romanus. Hunc pontifex e suo latere misit; S. Cyrillo vero, qui numquam Romam ad synodum venit, post longum litterarum commercium, 408 suam et apostolicae sedis legationem in oecumenica synodo agere", + "candidate_score": 0.638647, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_559", + "bdc_text": "Pontificiam Synodum ideo se recusasse , quia iudicem et adversarium eundem ferre minime voluissent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_130", + "psc_text": "An recordatus est doctissimus antistes veteres recusationem pro appellatione accepisse? An non animadvertit ad Rustici annotationem, qua fassus est, sententiam a Constantinopolitana synodo in Eutychen latam suspensam fuisse vigore litterarum 344 S. Leonis? Nec quidquam conficit quod objiciat Eutychen appellasse alias sedes, quia appellavit synodos Romanam, Alexandrinam, Hierosolymitanam et Thessalonicensem; sed clanculum, et in aurem Patricii Florentii, post judicium factum et post solutam synodum. At haec repugnant cum iis quae testatus est Basilius episcopus, qui recogitans ad ea quae jampridem a pluribus mensibus contigerant, testatus est quod adhuc conventu sedente, et forte cum sententiam in se latam recusavit, se totum commisit ad judicium Romani et Alexandrini antistitis. Certe Basilii testimonio pluris faciendum est quam Constantini monachi, hominis sibi non constantis, haeretici et versipellis, qui omnibus suae artis nervis conabatur ostendere Acta illa Constantinopolitanae synodi esse corrupta atque falsata. Verum quare Alexandrinum episcopum etiam Eutyches nominaverit, non est cur nos dicamus,", + "candidate_score": 0.638584, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_488", + "bdc_text": "Sed ad hanc tam impiam postulationem praeclare legatus , principem Palatinum Theologum hunc ideo misisse , quia virum esse bonum iudicasset :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_574", + "psc_text": "juribus obesset, solemnem illam legationem decrevit, probatissimis illis quatuor viris data sufficienti paternarum auctoritatum instructione. Quos (subjicit) in omnibus, fratres charissimi, diligentia ac sollicitudine vestra cupimus adjuvari. Confisus tandem in fide, doctrina laudatorum archimandritarum, quos noverat maxime diligere veritatem, eos ad labores pro fidei causa impendendos hisce honorabilibus verbis hortatur, catholicae fidei sacramentum et Romanae sedis auctoritatem commendando: Et ideo vos, qui justificamini per fidem quia catholicam diligitis veritatem, et de singulari sacramento salutis humanae per Spiritum sanctum estis edocti, collaborate nobiscum, et quanta potestis devotione satagite, ut, falsitate destructa, et fidei soliditate defensa, secura per totum mundum Dei pace potiamur. 8. Leoni tamen vehementer fidei catholicae firmitatem et Orientalium Ecclesiarum tranquillitatem optanti nondum omnes praecautiones, 437 et necessaria media adhibuisse videbatur, si praeter epistolas ad Theodosium, Pulcheriam et archimandritas Constantinopolitanos scriptas, adhuc usque ad felicem hujus causae exitum non laborasset. Quare, Constantinopolim versus sollicite itinerantibus jam quatuor legatis a", + "candidate_score": 0.638571, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_488", + "bdc_text": "Sed ad hanc tam impiam postulationem praeclare legatus , principem Palatinum Theologum hunc ideo misisse , quia virum esse bonum iudicasset :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_567", + "psc_text": "ita exploranda erat, ut omnis ambigua aut contraria suspicio a pontificio animo removeretur. Idcirco, nulla mora interposita, quatuor probatae vitae e latere legatos Constantinopolim mittere decrevit, qui ejusdem professionem exciperent, pontificiis instructionibus omnino consonam, ut exinde dignosceretur num novus episcopus apostolicae sedis communione dignus esset habendus. De hac quippe solemni legatione eumdem Theodosium imperatorem in eadem epistola hisce verbis admonuit: Ut autem salubribus curis velocior pleniorque, auxiliante Domino, per vestrae clementiae fidem praestetur effectus, ad pietatem vestram fratres et coepiscopos meos Abundium, et Asterium, sed et Basilium, et Senatorem presbyteros, quorum mihi devotio est probata, direxi, per quod quae nostrae forma sit fidei, manifestatis instructionibus quas misimus, possitis dignanter agnoscere. Ut si Constantinopolitanus antistes in eamdem confessionem toto corde consentit, securi (ut dignum est) de Ecclesiae pace laetemur, neque aliquid residere videatur ambiguum, ut de superfluis forsitan suspicionibus laboremus. Non ergo quamcumque fidei professionem ab Anatolio exigebat, sed eam quae", + "candidate_score": 0.638569, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_214", + "bdc_text": "ut legati Ferdinandi in colloquium reciperentur , et ut inter undenos numerarentur , suffragandique locum haberent :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_371", + "psc_text": "sedere debebat ipsum Flavianum, illius Ecclesiae legitimum pastorem; quando 395 instructus de mandatis quae legati S. Leonis deferebant, debitum locum et honorem nec ipsis dedit, nec umquam permisit quod commonitoria et epistola dogmatica quae exhibuerunt in synodo legerentur. Quid plura? Potuit rejici et recusari illa synodus, quando Flaviano, legatis pontificiis caeterisque Patribus orthodoxis innotuit jam omnem lapidem a Dioscoro moveri ut soli Eutychianae factionis adhaerentes, numero, auctoritate, viribus adversum catholicam fidem religionisque pietatem praevalerent. An non in iis exordiis, Flavianus, Eusebius Dorylaei episcopus pontificiique legati potuissent recusare locum habere in eo conventu? At detinebantur a militibus imperialibus, qui ecclesiam hujusque fores custodiebant. Verum, ubi milites, gladii, fustes, qualis synodus quae recusari non possit? Ad haec ergo Quesnellum animadvertere oportebat, antequam licenter scriberet non potuisse initio synodum illam recusari. Sed (addit) tunc primum potuerunt recusari Dioscorus, ejusque synodus, cum ille omnia per vim scelusque sibi vindicans, et omnem judiciorum formam subvertens,", + "candidate_score": 0.638485, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_82_84", + "bdc_text": "Sed colloquii totius praesides et velut arbitri futuri : a Palatino Ludovicus Fleckensteinus , a Bavaro V. Sebelsdorfius , a Moguntino primum quidem Julius Pflug , qui quod liberalius eruditus esset , ne quid nobiscum ageret , statim revocatus fuit : post illum Joannes Erenbergius :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_789", + "psc_text": "decreverit rerum omnium judicium ad aliud tempus et in alio conventu esse reservandum. Quare etsi post horum Actorum abolitionem licitum fuisset Theodoreto caeterisque episcopis gradu depositis ad suas reverti sedes, tamen non constabat an jure vel injuria fuissent depositi, an jure vel ex dispensatione et indulgentia ipsis permitteretur suas retinere sedes. Nam id nova debebat inquisitione scrutari novoque decreto demonstrari, interim eorum causa veluti in proservato (ut aiunt) manente, usque ad definitivam sententiam. Ratio illa tertio loco adducta nimis nutat, si attendamus ad ea quae in superioribus capitibus descripsimus. Non enim Theodoreti causae patrocinari potuit apud Leonem Anatolii testimonium, cum istius fides, ordinatio, stricta necessitudo cum Dioscoro et Eutychiana factione, tales suspiciones in pontificium animum excitassent, ut, nulla ratione habita ad imperatoris Theodosii et Pulcheriae augustae preces, ipse Leo cum ipso Anatolio jam ordinato istius ordinatoribus cummunicare voluerit; quoadusque, misso Abundio Comensi cum aliis tribus legatis apostolicis, et publico celebrato", + "candidate_score": 0.638478, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_138", + "bdc_text": "In Caesaris epistola ostendebatur , Granvellam ad haec comitia destinatum , negotiis subitis impeditum esse , Caesarem orare , ut si ille in tempore non adesset , res tanta ne differreretur , nec sumptus frustra fierent , sed colloquio praefecti praesides pergerent , et illum ne expectarent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_266", + "psc_text": "certiorem Flavianum de legatorum profectione quid impedit? Non ita facile enim erat epistolarum commercium, nec ita expeditum et tutum, ut certo sibi persuadere posset quod, nullo interposito impedimento quod epistolarum et perlatorum cursum retardaret, ejus epistolae ex urbe Roma citissime Constantinopolim deferrentur. Quod ultro quidem dat ipse Quesnellus in dissertatione de Vita et Rebus a magno Leone gestis, affirmans S. pontificis animum quandoque fluctuasse, ut litterae quas ad imperatorem aliosque Orientalium miserat fideliter redderentur. Sed ne abscedamus ab ea agendi ratione quam cum Flaviano ipso idem S. Leo servavit, hic animadvertere juvabit, pluribus in epistolis, diversis quidem temporibus scriptis, ipsum certiorem reddidisse de acceptis synodalibus 373 gestis contra Eutychen Constantinopoli exaratis. Id testatur in epist. 32, quae scripta est duodecime kal. Julii. Rursus epistola 24, qua idibus Junii praecedentis haec synodalia Acta recepisse testatur. Tandem duodecimo kal. Junias, epist. 22, fatetur jam ad ipsius manus pervenisse Flaviani epistolas, quibus certior", + "candidate_score": 0.638403, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_424", + "bdc_text": "Primum enim cum iis actorum copia qui non legati , postea etiam iis , qui quanquam legati , non tamen destinati ad colloquium essent , negaretur , iam denique diserte omnibus haec eripiebatur , ut quicquid actum foret , ad unum Caesaris legatum per praesides remittendum esset .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_752", + "psc_text": "ad eum causam suam per libellum appellationis detulisset. Verumtamen cum ex hac sententia sibi incommodum afferri intellexit, negativo sequenti argumento eam rejecit, scribendo: « Cum de hujusmodi decreto ne apex quidem ullus appareat sive in Actis Chalcedonensibus, sive in aliis rerum tum temporis gestarum monimentis, tam facile refellitur quam profertur. » Aliorum opinionem subjicit dicentium « eadem synodali ac judiciali sententia Theodoretum restitutum, qua pseudosynodus Ephesina in irritum missa fuerat. » Atque iterum provocat ad illam synodum a qua Valentinianus et Augusta ad Theodosium scripserunt de Actorum hujus conciliabuli rescissione. Sibi tandem certum esse Quesnellus asseverat de Theodoreti causa nullam intercessisse sententiam, sive quae a solo Leone, sive quae a synodo sit emissa. Sed illud solummodo judicium a Leone commemorari, quod communionis litteris continebatur. Dum enim querelas Theodoreti ultro suscipit pontifex, eidemque suam communionem impertivit, consequens fuit ut eumdem ab omni haereseos macula judicaverit mundum. Haec autem et id genus", + "candidate_score": 0.638329, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_587", + "bdc_text": "Verum ad has nostrorum legatorum doctorumque hominum querelas , altera Januarii praesides sic responderunt , ut primum in superiore sententia perstarent , deinde ut conditionem novam , eamque vel ad concordiam vel ad veritatis inquisitionem minime accomodatam inferrent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_3", + "psc_text": "affirmavit. Nam nihil eorum praetermisit quae judiciorum 317 novitates in Ecclesia deferrent, veteremque formam et sacrae hierarchiae rationem in Scripturis laudatam depellerent. Cujus quidem Quesnellianae artis exempla infinita propemodum et in isto meae concertationis vestibulo subjicere possem, si importune lectoribus negotium facessere non vererer. Potissimum cum, praeter honoris primatum, nihil prorsus eidem adjudicet, nisi in Romanum episcopatum jurisdictionem, hancque etiam dependentem ab aliis episcopis quos Romano Occidentalium concilio interesse oportebat. Ego igitur qui ab ineunte aetate veritatis studio incensus sum, quamque nonnisi ex purissimis fontibus haurire, aliorumque animos, quorum institutionibus vacare mihi fuerat commissum, imbibere vehementer desideravi, non sine gravi fastidio ad haec animadvertebam. Mecum reputans, non alium sibi scopum in similibus dissertationibus assumpsisse Quesnellum quam incautos parumque in ecclesiastica historia versatos homines ad suas partes trahere, eosque variis illiciis constringere, ut sensim a debita erga apostolicam sedem veneratione, obsequio et obedientia deficiant. Siquidem doctrinae novitas, quae cupiditatem hominibus injicit,", + "candidate_score": 0.638305, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_424", + "bdc_text": "Primum enim cum iis actorum copia qui non legati , postea etiam iis , qui quanquam legati , non tamen destinati ad colloquium essent , negaretur , iam denique diserte omnibus haec eripiebatur , ut quicquid actum foret , ad unum Caesaris legatum per praesides remittendum esset .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_780", + "psc_text": "indixerunt, universorumque latrocinii Ephesini Actorum jusserunt per Constantinum fieri lectionem? In harum porro rerum circumstantiis, quis non videt minus circumspecte, et magis praecipitanter, quam prudenter judices egissent, si Theodoreto episcopo inter judices locum dare deliberassent? Prius enim ex tota Actorum lectione inquirendum erat, an Dioscorus saltem aliquem coloratum titulum habuisset, ad deponendum, degradandumve cum caeteris orthodoxis episcopis etiam Theodoretum. In qua quaestione is certe judicis partes secundum omnia jura agere non poterat, sed accusatoris dumtaxat. Si igitur tamquam verus episcopus, etiam ex judicum sententia in concilium fuit ingressus, non video qua ratione dici possit, Leonis decretum de restituendo in sua sede et honore episcopali Theodoreto non fuisse absolutum. Potissimum cum postea etiam admissus fuerit ad synodale suffragium et plenam omnium sanctissimorum episcoporum communionem. 7. Hactenus tamen enucleatae difficultates, ex aliorum scriptorum opinionibus derivatae, parum praesenti causae prodessent, nisi iterum nostra oratio ad Quesnellum se converteret. Non tantum ipse Theodoreti appellationem", + "candidate_score": 0.638288, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_357", + "bdc_text": "Pontifex magno cunctos ad liberum concilium studio , et expectatum a vobis , et sepe etiam postulatum , vocavit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_663", + "psc_text": "curabat, dum, constitutus supra apostolicae sedis speculam, cura et sollicitudine clamabat, ne inopinantibus improvisus hostis adveniret, neve vulneri locum praebeat (aiunt) incauta securitas. Ipsi quoque Romano pontifici gratulantur, quod laudata epistola ita per omnium Ecclesiarum conventicula celebraretur, ut vere omnium sententia declaretur merito illic principatum sedis apostolicae constitutum, unde adhuc apostolici spiritus oracula reserentur. 4. Post talia praeconia de epistola Leonis dogmatica effusa, S. pontificem ita compellant: Deprecamur ut opus, et praesentibus et futuris temporibus profuturum, quod nos asservandi studio foliis mandare curavimus, sanctitas vestra percurrere et, si quid librarii errore defuerit, emendare dignetur; vel si salutarem lecturis omnibus paginam aliquo studii vestri accumulastis argumento, idipsum addi libello huic sollicita pietate jubeatis: ut non solum plures sancti episcopi fratres nostri per Galias, verum etiam multi ex laicis filii vestri, qui epistolam istam magnopere pro veritatis manifestatione desiderant, remissam ad nos et sancta manu vestra emendatam transcribere, legere et tenere mereantur.", + "candidate_score": 0.638282, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_82_84", + "bdc_text": "Sed colloquii totius praesides et velut arbitri futuri : a Palatino Ludovicus Fleckensteinus , a Bavaro V. Sebelsdorfius , a Moguntino primum quidem Julius Pflug , qui quod liberalius eruditus esset , ne quid nobiscum ageret , statim revocatus fuit : post illum Joannes Erenbergius :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_896", + "psc_text": "Eutychianistarum: Superveniente Uranio subadjuvo, et contra Joannem jam episcopum sacra principis deferente, ab episcopatus illius confirmatione papa suspensus est. Sufficiunt autem, ut arbitror, illa quae jam dicta sunt, ad infringendam vim illius argumenti quod adversum hunc locum Paschasius Quesnellus adduxit. 22. Quoniam vero multarum rerum congeriem in suam coegerat dissertationem noster adversarius, ut, pessumdata actione de Domno Antiocheno, Romanorum pariter pontificum auctoritas in episcoporum ordinationibus confirmandis et conciliorum decretis rescindendis prorsus aboleretur, pedetentim nobis opus fuit singula retractare, quae in eadem dissertatione collegit. Verumtamen cum noster labor plurimum imminutus fuerit, clarissimi Stephani Baluzii studio et diligentia maluimus in nostrum praesidium ea transferre quae ipse diligentissime annotavit, quibus nonnulla etiam ex nostra industria accessere quae dictis in praecedentibus nostris Exercitationibus apprime responderent, quam ex integro novam Exercitationem contexere. Quoniam vero postremo loco idem Paschasius Quesnellus multos errores adduxit, et quidem grammaticales, qui irrepserunt in actionem de qua agimus, et annotaverit non", + "candidate_score": 0.638275, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_546", + "bdc_text": "Ergo legitimam colloquio formam se poscere , a qua si ad alias quasdam praeiuditiales formas fugeretur , se iam testatum esse velle , sibi et suis minime esse ferendum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_150", + "psc_text": "occuluisset, vel Eutychen contra Orientalis Ecclesiae jura provocasse ad Rom. sedem; vel non dixisset provocasse ad synodos et caeteros patriarchas, aut ad ea provocare debuisse. Igitur ipsi prorsus ignota erat haec nova judiciorum Ecclesiasticorum forma, de qua noster adversarius verba facit. 4. Sed forte hujus responsionis vim praesensit Quesnellus, qui, praecedentia sua dicta confirmaturus, ait ex Leonis scribendi modo videri Leonem ad se totam causam pertraxisse, cum de singulis instrui postulat, et de Flaviani silentio queritur, quemadmodum innuunt illa verba: Cum studere debuerit primitus cuncta nobis reserare. Sed valde infirmam adversarius subjicit responsionem contendendo nimirum id fieri potuisse a quolibet episcoporum, ad cujus sententiam appellaretur per libellum, etc. Itane PP. loquendi formulas distorques, Quesnelli, de una ad aliam rem gradum faciendo? In quo igitur difficultas versetur inspiciamus. Et primo inquiramus quo jure quisquam alius episcoporum hujusmodi appellationum libellos potuisset excipere atque postulare ut de negotio instrueretur? Si hic sermo esset", + "candidate_score": 0.638268, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_486_488", + "bdc_text": "Hoc Bavarum , hoc alios principes facere , nec Theologis hanc libertatem permitteret , quod ipsis , non autem quod ipsorum principibus videretur respondendi . Actum etiam cum ipso principe Palatino est . Sed ad hanc tam impiam postulationem praeclare legatus , principem Palatinum Theologum hunc ideo misisse , quia virum esse bonum iudicasset :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_544", + "psc_text": "S. Leo varias epistolas scripsit ad Orientales. Sanctus Flavianus martyrio occubuit, et in hujus locum Anatolius suffectus est. R. P. non consentit in istius ordinationem, quoadusque solemnem fidei professionem juxta formam a se praescriptam non emittat. Ad hanc excipiendam quatuor e suo latere mittit legatos, qui Constantinopolim proficiscerentur. 1. Cum primum magnus Leo, ex Hilaro diacono, apostolicae sedis legato Romam revertente, notitiam habuit omnium rerum quae in Ephesino latrocinio contigerunt: quamvis gravi animi sui moestitia et dolore urgeretur ob catholicae fidei dogma collapsum et universalem omnium Orientis Ecclesiarum subversionem, tamen non se abstinuit a judicio ferendo; sed, absque ulla haesitatione, intrepidus ea usus est vigilantia et oeconomiae regulis quae maxime supremum ipsius totius Ecclesiae pastorale munus decebant, atque sua auctoritate et beneficio tot tantisque malis Chrysaphii artibus, Eutychetis blasphemiis et Dioscori impietate exortis, statim occurrere voluit; ut protinus eisdem mederetur, eademque penitus abolerentur. Primo itaque omnia praecedentia illius depraedatoriae synodi", + "candidate_score": 0.638233, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_437_439", + "bdc_text": "Illud deinde addidit , nullam causam videri , cur actorum copiam tantopere urgerent nostri , quam quia ad evulgationem festinarent . Eo denique progressa haec disputatio fuit , ut penes Caesarem esse positum diceret , actorum copiam cui vellet permittere , se vero cum praesidibus ea de re acturum esse , ostendebatque vix se magno negotio rem huc perduxisse , conatos illos fuisse longe secus nobiscum agere , multa se dissimulare , illos interea se perdi clamare . Haec a nostris apud legatum sunt acta , quem aequiorem causae , quam praesides esse sperabant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_835", + "psc_text": "Hierosolymorum et Maximi successoris Domni; in aliis vero postponi, et in nona actione reponi, vel in decima, ut modo exstat in Labbeana Conciliorum collectione; et credendum est tantorum discriminum causam notariorum arbitrio et oscitantiae esse adjudicandam. Ne autem vir doctus divinatione uti videretur, sapienter annotavit: quod episcopi cum ad synodos proficiscebantur, solebant notarios suos secum deducere, qui gesta synodalia notis exciperent; qua scilicet finita synodo, codicem Actorum singuli referrent in patriam. Hanc consuetudinem probat primo ex observationibus Henrici Valesii ad Evagrium. Verum nos illam magis confirmamus ex S. Leonis Magni epistolis, qui legatos missurus ad Ephesinam synodum secundam, Dulcitium notarium, cujus fidem satis perspectam habebat, suis legatis, Julio videlicet, Renato et Hilario sociavit, ut testatus est, cum in epistola 24 ad Flavianum, tum in altera 29 ad eamdem Ephesinam synodum. Sed Baluzius, hac observatione praetermissa, aliam retulit desumptam ex Chalcedonensi ipsa synodo, quam eruditis notis adornabat. In actione prima (ait)", + "candidate_score": 0.638214, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_358_360", + "bdc_text": "Verum ubi id indixit , et legati nostri repulsi , et mandata contempta , et denique res omnis infecta fuit . Quanquam autem coactus tum quidem concilium differre reiicereque , et id propositum iisdem de causis mutare est , tamen id eo consilio distulit , ut tempus idoneum nactus , id quod coepisset , aliquando persequeretur . Et hactenus quidem occasio se nulla dedit , cum essent quaesitae multae .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_264", + "psc_text": "mensis. Si ergo sanctus pontifex tum miserat suos legatos, non est cur, despecta auctoritate aliorum omnium manuscriptorum et praecedentium editorum, conjectari velimus aut possimus, duodecimo kal. Junii nondum esse profectos, idque minime inferendum esse contendamus ex una dumtaxat voce amanuensis lapsum non obscure praeseferente et indicante, cum omnia tum mss. tum edita exemplaria, subsecutos, non subsecuturos, exhibeant. Accedit quod si tamdiu iter aggredi protraxissent, cum concilium kal. Augusti esset inchoandum, jam vix tempus illis superfuisset Ephesum praestituta die attigendi. Et propterea studium illud a S. Leone adhibitum pro frustrandis malis Eutychianorum artibus minus prudens fuisset, cum ob talem tantamque temporis prolatationem ei discrimini se exposuisset, ut, annitentibus qui Eutychianae causae patrocinabantur, concilium inchoaretur et ad exitum perduceretur, minime exspectatis apostolicae sedis legatis. Nec quidquam in Quesnelli favorem concludere potest epistola illa 34, ad quam provocat, quamque illis vocibus Leo Magnus orditur: Profectis jam nostris quos ad vos in fidei causa", + "candidate_score": 0.6381, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_196_198", + "bdc_text": "Ortus autem novus hic mos ex eo est , quia cum ad publica consilia principes necessario semper venirent , urbes autem , quia causa aut non magna , aut non valde ad se attinens videretur , saepe non venirent , factum est , illorum suffragia ut necessaria , horum ut non necessaria viderentur . Itaque veluti de iure suo cessissent urbes , consiliorum moderationem totam ad se Principes spectare crediderunt . Cum igitur nostri quidem pro se dicere , et legati libertatem retundere , praesides vero et adversarii hunc quidem minime offendere cuperent , nostris autem palam repugnare non possent , et in commune tamen respondendum esse contenderent , facile suffragiorum numero vincebant , tum etiam movebant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_157", + "psc_text": "loquendi formulas, non omne jus ferendae sententiae arrogantis, quae praesumptionem quamdam praeseferunt, vel illam aliam, conferre suffragium, quasi ut Leo indicaverit cogere velle et necessarium fuisse concilium, ut oculati, prudentis aequissimique judicis partes obiret. Illud enim conferre suffragium ordinarie habet significare causam in coetu, synodo atque collegio tractandam. De quibus rebus altum est apud Leonem silentium, nullumque ex iis quae scripserat saltem leve indicium apparet. 6. Verum enim vero quia Quesnellus se malam causam habere cognovit, et ad alia suum ratiocinium convertit, ut pedetentim ejus vestigia sequamur, quid subjecerit attendamus. Ait itaque: « Quod si Eutyches ad solum Romanum pontificem appellasset (ut actum esse ab eo existimavit S. Leo ex callido mendacique libello), non esset quod miraremur Eutychen Rom. sedem appellantem a Rom. pontifice ultro esse susceptum, praecipue cum de Nicaena fide agi videretur, cui tam Eutyches ipse quam ejus accusator indivulse profitebatur inhaerere; Romani enim praesidis, tamquam capitis episcopalis", + "candidate_score": 0.638094, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_357", + "bdc_text": "Pontifex magno cunctos ad liberum concilium studio , et expectatum a vobis , et sepe etiam postulatum , vocavit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_98", + "psc_text": "et non potius procurasse ut primitus nos (ait) insinuatio tuae relationis instrueret. Haec verba, ut diximus, indicant quemadmodum in similibus contentionis causis, in quibus de fidei articulis agebatur, Rom. pontifex erat instruendus simul et consulendus, ne de rerum gestarum fide posset ambigere. Addidit deinde statim: Accepimus enim libellum Eutychis presbyteri, qui se queritur, accusante Eusebio episcopo, immerito communione fuisse privatum, maxime cum vocatum se adfuisse testetur, nec suam praesentiam denegasset, adeo ut in ipso judicio libellum appellationis suae se asserat obtulisse, nec tamen fuisse susceptum. Hic loqui S. Leonem de appellatione sibi facta, quam ordinarie ecclesiasticum subeuntes judicium facere consueverant, nulli dubium est. An vero illam fecerit, vel non fecerit, opportuno tempore, cum videlicet proferebatur judicium, id Leonem latebat. Necdum plene de rebus quae contigerant fuerat instructus. Sed opportuno tempore Eutychen appellationem interposuisse eum credere oportebat. Nam ait, Eutyches videns appellationem suam non esse susceptam, compulsus est contestatorios libellos in", + "candidate_score": 0.638068, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_437_439", + "bdc_text": "Illud deinde addidit , nullam causam videri , cur actorum copiam tantopere urgerent nostri , quam quia ad evulgationem festinarent . Eo denique progressa haec disputatio fuit , ut penes Caesarem esse positum diceret , actorum copiam cui vellet permittere , se vero cum praesidibus ea de re acturum esse , ostendebatque vix se magno negotio rem huc perduxisse , conatos illos fuisse longe secus nobiscum agere , multa se dissimulare , illos interea se perdi clamare . Haec a nostris apud legatum sunt acta , quem aequiorem causae , quam praesides esse sperabant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_876", + "psc_text": "excessus (ait): Dolui adversitatum tuarum temetipsum tibi fuisse materiam, et resistendi haereticis constantiam perdidisse, quia aestimant non esse tibi liberum ut eos audeas redarguere, quos tibi professus sis in suo errore placuisse. Causam deinde assignat propter quam post talem gravissimum lapsum ad sui episcopatus sedem ei licuisset redire, ita subjiciens: Unde quia in tempore indulgentiae resipiscentiam magis quam pertinaciam delegisti, ita gaudeo te coelestem expetiisse medicinam, ut fidei ab haereticis impugnatae tandem possis esse defensor. Quis interim non videt graviter commentum fuisse Quesnellum, contendentem Leonem decreto quo latrocinii Ephesini Acta in irritum missa sunt omnibus lapsis indulgentiam concessisse, nec cogitasse excipere Domni depositionem? Quid? Forte latrocinalia Acta rescindendo, hujus synodi principibus indulgentiam dandam esse intendebat, si non resipuissent, si humillime non postulassent veniam sibi dari, adimpletis omnibus conditionibus quas sanctus pontifex praescripsit Anatolio, Juvenali, Thalassio caeterisque qui Dioscoro, Eutycheti, communicaverant, in Flavianum Eusebium Dorylaeensem et in alios orthodoxos facta conspiratione?", + "candidate_score": 0.637811, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_357", + "bdc_text": "Pontifex magno cunctos ad liberum concilium studio , et expectatum a vobis , et sepe etiam postulatum , vocavit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_423", + "psc_text": "interfuisse, nec alias interesse consuevisse oecumenicis conciliis in Oriente congregatis, sed et omnium Occidentis episcoporum vice, quorum procurationem gerebant, cum per se interesse iisdem non poterant. « Hoc (subjicit) solemne erat Romano episcopo, ut cum primum synodus universalis indicta erat, omnes sui patriarchatus episcopos ea de re admoneret, cogeretque ipse Romae synodum, ad quam invitati Occidentales confluerent. » Magni nomenti quidem haec sunt, quae hominibus nullatenus in Romanorum pontificum historia et rebus versatis vendere quaerit. Sed duo illo ad juris et veritatis regulas parumper examinemus, ut inde colligamus undenam hausta sint, et quo titulo appellationes ad unicum summum pontificem factae ad omnes saltem Occidentis episcopos devolutae censeantur. Vel ergo credere debet ejusmodi causas esse devolutas ad synodum voluntate et intentione eorum qui appellationes interponunt; vel decreto et dispositione illius unici episcopi ad quem est appellatum. Si primum, igitur qui appellat, suum libellum ad unicum tantum episcopum haud debet dirigere; vel", + "candidate_score": 0.637661, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_424", + "bdc_text": "Primum enim cum iis actorum copia qui non legati , postea etiam iis , qui quanquam legati , non tamen destinati ad colloquium essent , negaretur , iam denique diserte omnibus haec eripiebatur , ut quicquid actum foret , ad unum Caesaris legatum per praesides remittendum esset .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_261", + "psc_text": "neque cuicumque alteri, licitum fuisse, sine aperta haereseos et contumaciae nota resilire ab iis quae a S. Petri cathedra, verae fidei columna et firmamento, sequenda proponebantur. 11. Interim autem apostolicae sedis legati, de omnibus quae jam in Eutychiano negotio contigerant instructi, et de singulis in Ephesina synodo agendis scriptum commonitorium a summo pontifice accipientes, incunctanter itineri se committunt. Cunctorum enim Eutychianorum artes 372 S. Leonem eludere necessum erat. Qui praetextu malorum in Orientem ob novam haeresim gliscentium, imperatoris animum induxerunt ad brevissimum tempus praestituendum, quo episcopi apud Ephesum convenirent. Celerrime igitur suum iter eos aggredi oportebat, ad Dioscori caeterorumque voluntatem frustrandam, qui in votis habebant ut concilium generale ageretur sine Romano pontifice, qui per seipsum immediate vel per suos legatos eidem praesideret. Hinc ergo minime Quesnello subscribere possumus, qui in dissertatione de Vita et Rebus a magno Leone gestis, tum in notis ad epistolam 32, cuidam corruptae lectioni ex Grim.", + "candidate_score": 0.637586, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_437_439", + "bdc_text": "Illud deinde addidit , nullam causam videri , cur actorum copiam tantopere urgerent nostri , quam quia ad evulgationem festinarent . Eo denique progressa haec disputatio fuit , ut penes Caesarem esse positum diceret , actorum copiam cui vellet permittere , se vero cum praesidibus ea de re acturum esse , ostendebatque vix se magno negotio rem huc perduxisse , conatos illos fuisse longe secus nobiscum agere , multa se dissimulare , illos interea se perdi clamare . Haec a nostris apud legatum sunt acta , quem aequiorem causae , quam praesides esse sperabant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_826", + "psc_text": "eorumdem Chalcedonensium Actorum nobis debuisset adversarius objicere, et suis conjecturis praesidium nancisci, quod cum ab ipso nec ab alio quopiam ex Graecis fieri hactenus potuerit, ideo ad aliud Quesnelli argumentum eripiendum jam nos gradum facimus. 4. Secundo itaque contendit ex unico codice hujusmodi prodiisse actionem, quem nulla auctoritas, antiquitas nulla commendabat; cum et chartaceus esset solummodo, et ab ignotis scholaribus Germanis duobus acceptus praedicetur. Antiquae rei studiosi clarissimo Stephano Baluzio multum debent. Is enim ad hanc nostri adversarii difficultatem refellendam consultius et prudentius agendum esse censuit, ne fabulas in sua Conciliorum collectione intruderet. Is igitur Quesnello fidem adhibere suspensus haerens, partim suis oculis Chalcedonensis synodi Latinas versiones lustrare coepit; tum ex amicis sciscitatus est an in aliis extra Gallias bibliothecis manuscripta exemplaria asservarentur, in quibus actio illa de Domno esset descripta. Inter caeteros qui ejus votis indulserunt, fuit clarissimus et eminentissimus Hieronymus cardinalis Casanata, rerum antiquarum peritissimus. Cujus memoria, ob", + "candidate_score": 0.637584, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_423_425", + "bdc_text": "Valde autem nova hac postulatione perculsi nostri fuerunt . Primum enim cum iis actorum copia qui non legati , postea etiam iis , qui quanquam legati , non tamen destinati ad colloquium essent , negaretur , iam denique diserte omnibus haec eripiebatur , ut quicquid actum foret , ad unum Caesaris legatum per praesides remittendum esset . Videbatur autem praeter actionis naturam esse , ut quid actum esset , hae partes cognoscere non possent , quae in actione ipsa versarentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_890", + "psc_text": "Marca statim retulerat, cum sibi ipsi sufficiant ut intelligantur: Et sive sententia illorum, inquit, ab Anatolii suffragio discrepet, sive illi concinat, non probat tamen id a legatis dictum, quod dictum non esse omnia originalium Actorum exempla significant. Duo igitur contendit vir clarissimus, sensum esse integrum absque illis Paschasini verbis, et ea deesse in omnibus exemplaribus Actorum originalium. Quoad primum, publicam appello fidem, si non manifestum est sensum esse imperfectum absque verbis illis. Cum enim dixisset Paschasinus synodum Ephesinam a Leone P. missam fuisse in irritum, addidit: His generalibus verbis non comprehendi Maximi ordinationem clarere, quia Leo eum in sua communione susceperat. Nisi enim Paschasinus hanc rationem reddidisset, sensus non fuisset integer, et aliquid postea episcopi exspectassent quod ab eo diceretur. Adde quod sequentia nullam connexionem habent cum causa, nisi addantur illae voces, necessarium enim est, quae in textu quoque Graeco deesse constat. At enim ea desiderantur in omnibus exemplaribus Graecis,", + "candidate_score": 0.637497, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_357", + "bdc_text": "Pontifex magno cunctos ad liberum concilium studio , et expectatum a vobis , et sepe etiam postulatum , vocavit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_404", + "psc_text": "dicat Quesnellus, amabo, apud quem judicem credidit Leonem institisse, aut instare debuisse, ut Flaviani appellantis causae patrocinaretur? Apud imperatorem forte, quem enixe rogabat ut juberet novum intra Italiam concilium congregari? Sed Leo instabat, et imperatorem urgebat pro libera et solemni suorum decretorum exsecutione, et universo orbi manifestaretur catholicae fidei veritas, tot tantisque agitata periculis; jam grassantia per Orientem scandala abolerentur, sanorum fortitudo augeretur, et morbis, si curari acquiescerent, medicina praestaretur. Hisce rationibus ductum S. Leonem novum concilium fieri petiisse, testantur illius epistolae scriptae ad imperatorem et Pulcheriam augustam, ad clerum et honoratos Constantinopolitanos, ad Julianum Coensem, ad 402 Anastasium Thessalonicensem, ad Paschasinum et Marcianum augustum, quarum epistolarum momenta hic speciatim subjicere supervacaneum ducimus. 10. Non obstantibus tamen gravissimis tantarum rationum momentis, quibus explicatum atque demonstratum est S. Leonem, cum ob legatorum pontificiorum reclamationes, tum ob interpositam a Flaviano appellationem, veras legitimasque judicis partes et officium gessisse, Quesnellus sibi maxime blanditur", + "candidate_score": 0.637495, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_368", + "bdc_text": "Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_394", + "psc_text": "in Theodosii mentem revocabat debitum fidei a majoribus acceptae defendendae, addit pariter defendendum esse summi sacerdotis honorem, et dignitatem propriae venerationis beato apostolo Petro intemeratam, et in nostris temporibus conservare; quatenus beatissimus Romanae civitatis episcopus, cui principatum sacerdotii super omnes antiquitas contulit, locum habeat et facultatem de fide et cacerdotibus judicare. Dicat nunc, amabo, Quesnellus, quomodo potuisset S. Leo Magnus consulere honori suae supremae dignitatis, violatae jurisdictionis suae damna reparare, facultatem quam super omnes antiquitas contulit in integrum restituere, si generalem ex omnibus totius orbis episcopis synodum non coegisset? An non in Ephesina synodo catholica fides, pontificia dignitas, sacerdotii principatus, cathedrae divi Petri honor, fuerunt contempta et solemniter dejecta? In nova ergo solemni synodo, et fides erat firmanda, et apostolicae 400 sedis jura debebant reparari, et propterea appellationem ad se factam a Flaviano ad generale concilium debebat deferre, quamvis sanctus Flavianus ipse solum pontificem, tamquam legitimum suae causae judicem, appellasset.", + "candidate_score": 0.637401, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_437_439", + "bdc_text": "Illud deinde addidit , nullam causam videri , cur actorum copiam tantopere urgerent nostri , quam quia ad evulgationem festinarent . Eo denique progressa haec disputatio fuit , ut penes Caesarem esse positum diceret , actorum copiam cui vellet permittere , se vero cum praesidibus ea de re acturum esse , ostendebatque vix se magno negotio rem huc perduxisse , conatos illos fuisse longe secus nobiscum agere , multa se dissimulare , illos interea se perdi clamare . Haec a nostris apud legatum sunt acta , quem aequiorem causae , quam praesides esse sperabant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_40", + "psc_text": "pontificem accepisse asseverat? Si verba illa, spectato etiam dicendi ordine, alium verum sensum 325 sine ulla detorsione subeant, viri docti poterunt affirmare. At jam alterum momentum, quod ex ejusdem Leonis Operibus eruimus, non alium sensum subire posse indicabit. Semel et iterum sanctus pontifex duobus suis epistolis, 22 nimirum et 24, sibi redditas esse Flaviani epistolas cum synodalibus actis (sed nimis sero) ipsum Constantinopolitanum episcopum fecit certiorem, quarum epistolarum altera kal. Junii fuit conscripta, altera vero idibus ejusdem mensis, quando videlicet Flaviani legatum cum pleniori instructione Constantinopolim remisit. Non igitur necesse erat ut de hisce litteris cum synodalibus Actis acceptis amplius faceret mentionem, nisi, redeunte comite Pansophio, easdem litteras cum exemplaribus Actorum iterasset. Utrumque autem iterasse Flavianum, prodit Leonis epistola trigesima secunda, quae data est kal. Julii ejusdem anni. Cujus quippe epistolae initium cum istud sit: Litteras tuae dilectionibus accepi, cum gestis quae apud vos de fidei quaestione confecta sunt, facile", + "candidate_score": 0.637258, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_451_453", + "bdc_text": "Questi de contionibus , ut maxime concordiam remorantibus apud legatum gravissime fuere . Itaque in eam rem sic incubuit is , ut non mediocriter Senatum turbaret prorsus enim , ut in praesentiarum contio tolleretur , agebat . Novum hoc et inexpectatum nostris hominibus , a contionando suos ultro prohibentibus erat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_398", + "psc_text": "moderationi admiscens, imperatorem ipsum quasi leniter objurgat, quod imprudentibus aurem praebuerit, horumque malis artibus non obviaverit. In ipsius quoque mentem fidei et religionis pericula revocat, tamquam gravissima mala a conscientia removenda, ne Christi Evangelio humana praesumptio vim inferret. Atque tandem exhortationibus supplicationes adjungens, petit ut, abolitis omnibus latrocinii Ephesini Actis, permittat et jubeat omnia in pristinum restitui; in eo statu (videlicet) in quo fuerunt ante omne judicium, donec major ex toto orbe sacerdotum numerus congregetur, nec alieno vos peccato gravari patiamini. Ejusmodi vero synodum esse habendum ipse Leo judicavit, tum quia nostri, id est apostolicae sedis legati ob Romanae sedis violata jura fideliter reclamarunt, tum quia et iisdem libellum appellationis Flavianus episcopus dedit. Ad quem autem finem legatorum pontificiorum reclamatio esset directa, nec Launoio, nec Quesnello penetrare difficile erat, si attendissent ad Ephesina Acta in praecedentibus a nobis exposita. Reclamarunt enim contra illa quae in synodo ipsa agebantur, sine Romani", + "candidate_score": 0.637237, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_368", + "bdc_text": "Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_531", + "psc_text": "dumtaxat, nisi fuerant laesae fidei homines, qui quemadmodum Nicaenorum dogmatum regulas prorsus evertere atque abolere quaerebant, ita auctoritatem supremi judicis et canonum custodis oppugnare contendebant. Ut igitur in posterum, vel provincialia concilia factiosorum virorum hanc Rom. pontificum pacificam possessionem laedere aut infringere non tentarent, in illo Sardicae conventu duos laudatos canones tamquam Nicaenorum appendicem condere voluerunt, cum in praecedenti illa Nicaena synodo stabilitum fuisset Ecclesiarum privilegia et praerogativas esse servandas, et PP. dixerint: Romana Ecclesia semper habuit primatum, ut in Chalcedonensi synodo lectum fuit et nos in praecedentibus observavimus. Jam vero nunc nobis dicat Quesnellus quid in septimo canone habeatur, quo prioribus derogatum esse intelligamus? 428 In eo enim tam perspicue R. P. auctoritas in appellantium causis suscipiendis et judicandis explicatur, ut eo prorsus dirimantur Eusebianorum et cunctorum schismaticorum contentiones, negantium judices synodorum provincialium esse pulsandos ad praeteritorum judiciorum rationem reddendam, quod quidem necessarium ad cohibendam judicum in condemnatum impotentiam,", + "candidate_score": 0.637113, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_176_178", + "bdc_text": "Postea cum de studio Caroli Germani Caesaris in Germanos quaedam , quaedam etiam de statu Germaniae , et qui olim fuisset , et qui nunc esset , tum de insecutis civilem hanc discordiam calamitatibus non nulla , non incommoda ad concordiam disseruisset ad extremum , ut virus deinde mali domestici extra Germaniam in omnes vicinas iam nationes redundasset , et consistere iam ipsa nusquam posset , multaque id genus alia permoleste et incaute , et ad concordiam minime apposita , ingessit ; precibus postremo usque ad lachrymas effusis et obtestationibus summis animos est mollire conatus . Ea oratio non eodem modo accepta a partibus fuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_50", + "psc_text": "in fidei rebus versari. Epistolam enim illam 20 cui et Quesnellus institit, Leo Magnus hisce verbis orsus est: Cum Christianissimus et clementissimus imperator, sancta et laudabili fide pro Ecclesiae catholicae pace sollicitus, ad nos scripta transmiserit de his quae apud vos perturbationis strepitum commoverunt. Duo ergo Quesnellum hic distinguere oportebat, neutrumque praetermittere. Alterum ad imperialia scripta pertinebat, alterum vero ad Eutychis appellationem. Se mirari ait instructum esse de tantarum perturbationum strepitu dumtaxat ab ipso imperatore, et non primitus procurasse Flavianum ut (ait) nos insinuatio tuae relationis instrueret. 6. Ecclesiasticae ergo hierarchiae unitas, dispositio et forma exigebat ut de nuper exorta haeresi et de gravissimis perturbationibus inter Constantinopolitanum clerum excitatis summus pontifex a Flaviano episcopo instrueretur. Qui sane loquendi modus prorsus evertit illud aliud Quesnellianum commentum, quo videlicet confingit: « Quamdiu intra Constantinopolitanae Ecclesiae limites sese labes ista continuit, opus non fuit ut collegarum opem imploraret Flavianus. Episcopis nempe universis catholicam", + "candidate_score": 0.637102, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_423_425", + "bdc_text": "Valde autem nova hac postulatione perculsi nostri fuerunt . Primum enim cum iis actorum copia qui non legati , postea etiam iis , qui quanquam legati , non tamen destinati ad colloquium essent , negaretur , iam denique diserte omnibus haec eripiebatur , ut quicquid actum foret , ad unum Caesaris legatum per praesides remittendum esset . Videbatur autem praeter actionis naturam esse , ut quid actum esset , hae partes cognoscere non possent , quae in actione ipsa versarentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1000", + "psc_text": "novus ausus ita sancti pontificis animum commovit, ut jam deliberasset in posterum minime dare suas epistolas ad eumdem Anatolium, quamvis (ait) ipse hoc peteres fieri, quia eum corrigi nolle perspeximus. 2. Majorem tamen animi commotionem S. Leonem passum fuisse arbitror, cum, novis acceptis a Marciano imperatore epistolis, intellexit universum Orientem esse turbatum, et in admirationem raptum, quod illuc non pervenerint pontificia rescripta super Chalcedonensia gesta, quorum 526 defectu omnium corda nutantia haerebant an illius concilii gesta ab apostolica sede confirmata fuissent. Vehementer (ait imperator) admiramur quod, synodo in Chalcedone celebrata, et litteris venerabilium episcoporum ad pietatem tuam missis, per quas omnium rerum in synodo gestarum seriem exposuerunt, neutiquam illae a sanctitate tua emissae, quae tamen in sacris Ecclesiis lectae in singulorum notitiam pervenire debebant. Antiquum morem igitur tum fuisse, consuetudine quidem receptum, ut apostolicae sedis litterae certa suppeditarent argumenta celebratas synodos confirmatas et indubiae fidei habendas, quin quispiam in dubium", + "candidate_score": 0.637061, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_559", + "bdc_text": "Pontificiam Synodum ideo se recusasse , quia iudicem et adversarium eundem ferre minime voluissent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_420", + "psc_text": "Sed dicat, amabo, Quesnellus, quomodo potuisset S. Leo cogere Dioscorum et totam Eutychianam factionem ut coram apostolica sede se sisterent; quomodo nonaginta duos episcopos, qui in Ephesina synodo impiis subscriptionibus captivas manus praebuerunt, ad publicam atque solemnem retractationem reducere potuisset; quomodo denique monachorum Constantinopolitanorum Aegyptiorumque intolerandam audaciam fregisset, ut poenitentes, abjecta omni superbia et impietate, ab Ecclesiae unitate non exciderent? Flaviani utique justitiae et sanctitati debebat summus pontifex necessaria praestare praesidia, sed simul illud remedii genus praescribere, quod caeteris omnibus prodesset; alias cum tot facinorum auctoribus, et horum sociis, catholicorum universitas in Oriente periisset. Igitur poterat praevidere Quesnellus ad rem nostram maxime facere, quod ipse de Innocentio primo summo pontifice in S. Joannis Chrysostomi causa, injuria depositi, ex Sozomeno descripsit, dicendo: Oecumenicam synodum convocare studuit, scribensque ad clericos Constantinopolitanos, quodnam remedium esset adhibendum his verbis inquirebat: Sed quodnam remedium hisce rebus in praesenti afferemus? Necessaria erit synodalis cognitio, quam etiam", + "candidate_score": 0.636975, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_423_425", + "bdc_text": "Valde autem nova hac postulatione perculsi nostri fuerunt . Primum enim cum iis actorum copia qui non legati , postea etiam iis , qui quanquam legati , non tamen destinati ad colloquium essent , negaretur , iam denique diserte omnibus haec eripiebatur , ut quicquid actum foret , ad unum Caesaris legatum per praesides remittendum esset . Videbatur autem praeter actionis naturam esse , ut quid actum esset , hae partes cognoscere non possent , quae in actione ipsa versarentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_262", + "psc_text": "frustrandam, qui in votis habebant ut concilium generale ageretur sine Romano pontifice, qui per seipsum immediate vel per suos legatos eidem praesideret. Hinc ergo minime Quesnello subscribere possumus, qui in dissertatione de Vita et Rebus a magno Leone gestis, tum in notis ad epistolam 32, cuidam corruptae lectioni ex Grim. cod. mutuatae insistendo, contendit nondum ex Urbe profectos esse apostolicae sedis legatos duodecimo kalendas Julii, ad synodum Ephesinam ituros. Epistolam enim de qua agimus S. Leo scripserat ad Flavianum. In qua ait: Quamvis evidenter appareat rem de qua agitur nequaquam synodali indigere tractatu, tamen, frater charissime, subsecutos esse significo quos in hac re placuit destinare. 12. Quesnellus ergo, illa voce subsecutos expuncta, aliam, subsecuturos, videlicet, in textum intulit, codicis Grimanei lectionem secutus; et ad marginem hanc mantissam descripsit: At nondum profectos esse legatos constat ex hac et epistola 34. Verum jam tum duodecimo kalendas Julii legatos ex Urbe profectos fuisse,", + "candidate_score": 0.636847, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_368", + "bdc_text": "Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_963", + "psc_text": "II, epist. 4, pag. mihi 53. 12. Gravem esse hanc in Bellarminum censuram omnes intelligunt; haud tamen scio an tamquam injustam eam condemnent. Hoc posterius tamen nos facile assequemur, animadvertentes Bellarmini scopum non fuisse totam atque integram S. Leonis epistolam exscribere, et in suum usum convertere, sed verba illa dumtaxat referre quae ad institutam sibique propositam quaestionem spectabant. Et ea potissimum quae ecclesiasticam auctoritatem et jurisdictionem indicabant. Quis itaque umquam theologorum, etiam infimae notae, hactenus confinxit mulieres cujuscumque conditionis et gradus, quacumque suprema saeculi potestate praeditas, jurisdictionem in Ecclesia obtinuisse, hancque jure exercuisse? Nec heterodoxi (si Montanistas et Cataphrygas excipiamus) per somnium cogitarunt mulieres 518 Petri apostoli auctoritate uti posse in legibus ecclesiasticis tuendis, condendis atque abolendis. Pietate fidei quidem legibus Ecclesiae obtemperare et obsequi possunt, et ut exsecutioni demandentur suum laborem impendere, rebellium improbos conatus poenis cohibere, et ea subsidia ecclesiasticis judicibus praestare quae ad canonum conservationem ordinata sunt.", + "candidate_score": 0.636733, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_437_439", + "bdc_text": "Illud deinde addidit , nullam causam videri , cur actorum copiam tantopere urgerent nostri , quam quia ad evulgationem festinarent . Eo denique progressa haec disputatio fuit , ut penes Caesarem esse positum diceret , actorum copiam cui vellet permittere , se vero cum praesidibus ea de re acturum esse , ostendebatque vix se magno negotio rem huc perduxisse , conatos illos fuisse longe secus nobiscum agere , multa se dissimulare , illos interea se perdi clamare . Haec a nostris apud legatum sunt acta , quem aequiorem causae , quam praesides esse sperabant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_412", + "psc_text": "12. Sed jam S. pontificem Leonem ab illis duabus causis, fidei scilicet et charitatis, adductum fuisse ut oecumenicam synodum, tamquam necessarium remedium adhibendum, ipse decerneret, Quesnellus perfecte intellexisset, si verba ad quae provocat, et quibus insistit, e sua sede non extraxisset, neglectis caeteris aliis quibus S. pontifex Theodosium imperatorem allocutus est. Rerum ergo omnium infelicissimum statum exponit, indicando Ephesini latrocinii judicium et Acta ad apostolicae sedis tribunal, tum propter suorum legatorum reclamationem, tum propter episcopi Flaviani appellationem esse devoluta. Ut quia et nostri fideliter reclamarunt, et eisdem libellum appellationis Flavianus episcopus dedit. Ex hoc ergo, quod praemittit, immediate hoc aliud, tamquam necessario apostolicae sedis juribus cohaerens, subjicit: Generalem synodum intra Italiam jubeatis celebrari, quae omnes offensiones ita aut repellat, aut mitiget, ne aliquid ultra sit vel in fide dubium, vel in charitate divisum. Ne vero ejusmodi decretum a se factum Theodosio imperatori injustum aut irrationabile videretur, in ejus mentem revocat", + "candidate_score": 0.6367, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_437_439", + "bdc_text": "Illud deinde addidit , nullam causam videri , cur actorum copiam tantopere urgerent nostri , quam quia ad evulgationem festinarent . Eo denique progressa haec disputatio fuit , ut penes Caesarem esse positum diceret , actorum copiam cui vellet permittere , se vero cum praesidibus ea de re acturum esse , ostendebatque vix se magno negotio rem huc perduxisse , conatos illos fuisse longe secus nobiscum agere , multa se dissimulare , illos interea se perdi clamare . Haec a nostris apud legatum sunt acta , quem aequiorem causae , quam praesides esse sperabant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_266", + "psc_text": "certiorem Flavianum de legatorum profectione quid impedit? Non ita facile enim erat epistolarum commercium, nec ita expeditum et tutum, ut certo sibi persuadere posset quod, nullo interposito impedimento quod epistolarum et perlatorum cursum retardaret, ejus epistolae ex urbe Roma citissime Constantinopolim deferrentur. Quod ultro quidem dat ipse Quesnellus in dissertatione de Vita et Rebus a magno Leone gestis, affirmans S. pontificis animum quandoque fluctuasse, ut litterae quas ad imperatorem aliosque Orientalium miserat fideliter redderentur. Sed ne abscedamus ab ea agendi ratione quam cum Flaviano ipso idem S. Leo servavit, hic animadvertere juvabit, pluribus in epistolis, diversis quidem temporibus scriptis, ipsum certiorem reddidisse de acceptis synodalibus 373 gestis contra Eutychen Constantinopoli exaratis. Id testatur in epist. 32, quae scripta est duodecime kal. Julii. Rursus epistola 24, qua idibus Junii praecedentis haec synodalia Acta recepisse testatur. Tandem duodecimo kal. Junias, epist. 22, fatetur jam ad ipsius manus pervenisse Flaviani epistolas, quibus certior", + "candidate_score": 0.636623, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_187_189", + "bdc_text": "Et presides , ad quos haec oratio communiter esset instituta , ab iis more imperii communiter , et non seorsim respondendum esse iudicabant . Novus autem agitandi in Imperio consilii mos hic est . Tribus ex ordinibus consilia publica , primum electorum , deinde principum caeterorum , postremum urbium comparantur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_134", + "psc_text": "istius regimine laudata prima illa regula prorsus Ecclesiae Patribus erat ignota, et tamen de episcopo e gradu dejiciendo, de fidei causa omnibus communi et generali agebatur. Et hoc non obstante, Rom. pontifex Coelestinus decernit, statuit, judicat, inducias ad resipiscendum concedit, non exspectato aliorum patriarcharum judicio, vel suffragio; sed dumtaxat decretorum a se latorum exsecutionem Cyrillo demandat. Igitur et Petri de Marca dictis insistendo, haud video ex qua lege, canone aut imperiali constitutione ejusmodi regula depromi possit. Prorsus itaque credenda erit arbitraria, derivata a systemate et voluntate pontificiae auctoritatis limitandae, et intra angustos cancellos coercendae. De quo systemate quidem plura diceremus, si nostri instituti propositum id pateretur. Juvat interim vidisse egregiam non esse hanc regulam, quemadmodum Marca decantat, quia nullo jure nullave consuetudine firmatam esse reperimus. 345 14. Hanc praerogativam forte altera regula assequetur, quam idem auctor subjecit. Videlicet appellationes factas ad patriarchas censeri etiam factas ad eorum synodos, ut constat", + "candidate_score": 0.63652, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_286_288", + "bdc_text": "pro Saltzburgo : Leonhardus Marstaller , Nicolaus Appell , Joannes Vuetzler ; pro episcopo Argentinensi :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_601", + "psc_text": "Ecclesiarum et concordia Domini pertinent sacerdotum per legatos nostros scripta direximus. Novos autem Constantinopolim misisse legatos, postremis iis verbis patefactum est. 443 Verumtamen novae hujus delegationis causa cum in hac epistola indicata non sit, ex aliis subsequentibus necesse est eam exquiramus. Primo enim arbitrabar (cum scripta ibi indicata desiderentur) solemnem decrevisse legationem ad Marcianum, huic gratulaturus pro Romano adepto imperio, pro sibi et Ecclesiae rebus majori patrocinio vindicando. At legatos de quibus ibi mentionem facit ad alium scopum fuisse directos, Leonis scripta ad imperatorem, et epistolae eadem die ad Pulcheriam, ad Anatolium et ad Julianum episcopum Coensem scriptae non obscure declarant. Atque imprimis S. Leo eadem die ad Pulcheriam scribens, hujus pietatem laudat, qua, divinae misericordiae suffulta praesidio, labores sustinuit, ut duae haereses, Nestoriana videlicet et Eutychiana, nec laterent, nec sensim catholicorum corda labefactarent. Id indicare voluisse iis vocibus: Et qui sibi singulas partes geminae impietatis elegerant, una catholicae fidei", + "candidate_score": 0.636322, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_423_425", + "bdc_text": "Valde autem nova hac postulatione perculsi nostri fuerunt . Primum enim cum iis actorum copia qui non legati , postea etiam iis , qui quanquam legati , non tamen destinati ad colloquium essent , negaretur , iam denique diserte omnibus haec eripiebatur , ut quicquid actum foret , ad unum Caesaris legatum per praesides remittendum esset . Videbatur autem praeter actionis naturam esse , ut quid actum esset , hae partes cognoscere non possent , quae in actione ipsa versarentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_835", + "psc_text": "Hierosolymorum et Maximi successoris Domni; in aliis vero postponi, et in nona actione reponi, vel in decima, ut modo exstat in Labbeana Conciliorum collectione; et credendum est tantorum discriminum causam notariorum arbitrio et oscitantiae esse adjudicandam. Ne autem vir doctus divinatione uti videretur, sapienter annotavit: quod episcopi cum ad synodos proficiscebantur, solebant notarios suos secum deducere, qui gesta synodalia notis exciperent; qua scilicet finita synodo, codicem Actorum singuli referrent in patriam. Hanc consuetudinem probat primo ex observationibus Henrici Valesii ad Evagrium. Verum nos illam magis confirmamus ex S. Leonis Magni epistolis, qui legatos missurus ad Ephesinam synodum secundam, Dulcitium notarium, cujus fidem satis perspectam habebat, suis legatis, Julio videlicet, Renato et Hilario sociavit, ut testatus est, cum in epistola 24 ad Flavianum, tum in altera 29 ad eamdem Ephesinam synodum. Sed Baluzius, hac observatione praetermissa, aliam retulit desumptam ex Chalcedonensi ipsa synodo, quam eruditis notis adornabat. In actione prima (ait)", + "candidate_score": 0.636314, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_378", + "bdc_text": "Post longam decertationem hoc denique legatus a nostris impetravit , ut legato Pontificis , ceu privato homini , omni pontificis mentione omissa , responderetur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_122", + "psc_text": "nuperus iste scriptor divinando, comminiscendove, omnia susquedeque vertendo nimis audacter decertavit. 11. Verumtamen etsi daremus Constantini monachi mendacium nulla ratione posse excusari atque defendi, quid inde? Jam alia nobis occurrerent quae probant post recusatam ab Eutyche Constantinopolitanae synodi sententiam, causam jam fuisse devolutam ad supremum Romani pontificis tribunal; cum certo ex duabus illis Leoninis epistolis habeamus, S. pontificem jussisse ut sub gestorum relatione omnia ad suam notitiam deferrentur, ut posset de bene cognitis congrue judicare. Cui enim datum est causas cognoscere, decernere et judicare, vera et non arbitraria jurisdictio convenire debet. Potissimum si agamus de fidei rebus, quarum cognitio, auctore etiam clarissimo viro Petro de Marca, Romanae apostolicaeque sedi fuit reservata. Quamvis ipse tamen, nescio quo spiritu ductus, ex parte Quesnello praeluserit, ut paulo post videbimus, asseverando, contra cardinalem Perronium, appellationem illam Eutychetis probari non posse ex Leoninis epistolis; et aliunde appellasse ad synodos Romanam, Alexandrinam, Hierosolymitanam, Thessalonicensem, sed clanculum,", + "candidate_score": 0.636089, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_486_488", + "bdc_text": "Hoc Bavarum , hoc alios principes facere , nec Theologis hanc libertatem permitteret , quod ipsis , non autem quod ipsorum principibus videretur respondendi . Actum etiam cum ipso principe Palatino est . Sed ad hanc tam impiam postulationem praeclare legatus , principem Palatinum Theologum hunc ideo misisse , quia virum esse bonum iudicasset :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_426", + "psc_text": "videatur, quam S. Leo indicare voluit ea scribendi formula: Leo, et sancta synodus, quae Romae convenit. 15. Gravioris tamen momenti est altera illa fallacia, quam idem Quesnellus subjecit, qua unice usus est ad Romanorum pontificum auctoritatem elevandam, et inter angustissimos limites restringendam. Quapropter eum rogare oportet undenam hauserit S. Leonis legatos ad istud munus fuisse assumptos totius Occidentalis synodi mandato et delegatione? Eos autem e suo latere S. Leonem misisse, quocumque alio episcopo inconsulto nobis persuadent illae scribendi formulae: Quos e latere meo misi; qui vice mea sancto conventui vestrae fraternitatis intersint; qui vicem praesentiae meae implere sufficerent, et aliae hujusmodi, quas frequenter offendimus in epistolis, cum ante tum post Ephesinam synodum scriptis. Vel ergo Quesnellus dare debet in solo Romano episcopo totius Occidentis synodi auctoritatem residere, vel legatos illos solius Romani pontificis personam gesisse. Si primum, jam Romanus pontifex solus totius synodi habet auctoritatem, potest solus statuere, definire, judicare,", + "candidate_score": 0.636081, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_437_439", + "bdc_text": "Illud deinde addidit , nullam causam videri , cur actorum copiam tantopere urgerent nostri , quam quia ad evulgationem festinarent . Eo denique progressa haec disputatio fuit , ut penes Caesarem esse positum diceret , actorum copiam cui vellet permittere , se vero cum praesidibus ea de re acturum esse , ostendebatque vix se magno negotio rem huc perduxisse , conatos illos fuisse longe secus nobiscum agere , multa se dissimulare , illos interea se perdi clamare . Haec a nostris apud legatum sunt acta , quem aequiorem causae , quam praesides esse sperabant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_788", + "psc_text": "sedis judicium demonstravit. An Leonem mentitum arbitrabimur? Nec sibi adversarius praesidium nancisci potest, ex ab eo laudatis Leonis epistolis, scriptis ad Theodosium post latrocinium Ephesinum, quibus petit ut omnia in eo statu esse jubeat in quo fuerunt ante omne judicium, donec, etc., et idcirco nusquam abrupisse communionis vinculum cum Theodoreto. Nam rerum restitutio in pristinum donec major ex toto orbe sacerdotum numerus congregaretur, non idem est ac definitivum decretum interponere, sed causas 483 examini futuro reservare, donec diligentior inquisitio habeatur. Non igitur ea ratione judicatum fuit de Theodoreti fide et innocentia, ex eo quod latrocinalia Acta pontifex aboleverit, cum simul decreverit rerum omnium judicium ad aliud tempus et in alio conventu esse reservandum. Quare etsi post horum Actorum abolitionem licitum fuisset Theodoreto caeterisque episcopis gradu depositis ad suas reverti sedes, tamen non constabat an jure vel injuria fuissent depositi, an jure vel ex dispensatione et indulgentia ipsis permitteretur suas retinere", + "candidate_score": 0.636066, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_486_488", + "bdc_text": "Hoc Bavarum , hoc alios principes facere , nec Theologis hanc libertatem permitteret , quod ipsis , non autem quod ipsorum principibus videretur respondendi . Actum etiam cum ipso principe Palatino est . Sed ad hanc tam impiam postulationem praeclare legatus , principem Palatinum Theologum hunc ideo misisse , quia virum esse bonum iudicasset :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_428", + "psc_text": "Sed legatos, de quibus agimus, ab Occidentali episcoporum synodo mandatum accipere non debuisse perspicuum est. Vidimus enim in praecedentibus non potuisse sanctum Leonem Magnum Occidentalium synodum cogere, etiamsi voluisset. Labente enim mense Maio, Theodosii epistolas accepit pro synodo Ephesina habenda, et ipse incunctanter ablegatos ad illam destinavit, ut constat ex ipsius epistolis ad Flavianum, Theodosium, Julianum Coensem, Pulcheriam Augustam, et ad ipsam Ephesinam synodum, idibus Junii scriptis. An ergo paucorum dierum cursu potuisset concilium Occidentalium episcoporum indicere, agere, et absolvere, ut nimirum hujus auctoritate legati muniti ex Urbe Orientem versus proficiscerentur? Dicat sodes Quesnellus an ipse in evolvendis et adornandis S. P. scriptis hoc argumentum praeviderit; et si praevidit, quomodo illud eripere cogitaverit? 16. Non illud quidem eripere possunt duo illa figmenta quae ad eludendos lectore subjecit, contendendo semel iterumque id factum fuisse a Romanis pontificibus, vel quando oecumenicum concilium sub papa 407 Coelestino erat agendum, vel quando Occidentalium legati", + "candidate_score": 0.636005, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_437_439", + "bdc_text": "Illud deinde addidit , nullam causam videri , cur actorum copiam tantopere urgerent nostri , quam quia ad evulgationem festinarent . Eo denique progressa haec disputatio fuit , ut penes Caesarem esse positum diceret , actorum copiam cui vellet permittere , se vero cum praesidibus ea de re acturum esse , ostendebatque vix se magno negotio rem huc perduxisse , conatos illos fuisse longe secus nobiscum agere , multa se dissimulare , illos interea se perdi clamare . Haec a nostris apud legatum sunt acta , quem aequiorem causae , quam praesides esse sperabant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_691", + "psc_text": "attendamus ad omnes causas quae in ea synodo agitatae sunt, fateri cogimur in eadem sessione plures actiones factas fuisse, ut constabit cum de Photii Tyrii et Domni Antiocheni causis disputabimus. 2. Ecclesiasticae historiae scriptores, qui nos praecesserunt, diligentissime singula in iis Actis contenta recensuerunt; quod praestare in praesens nos praetermittimus, ne quod ab aliis jamdudum actum est iterum agamus. Potissimum cum non semel laudati auctores, Baronius videlicet, Christianus Lupus, Pater Natalis Alexander, Stephanus Baluzius, Joannes David, singuli pro scribendi scopo quem assumpserant, eadem Acta descripserint, variasque incidentes quaestiones pertractaverint, a nonnullis quarum nos abstinuimus, cum ad rem nostram haud pertinere arbitrati sumus. Tria igitur cum sint quae Magni pontificis vota, ut diximus in praecedentibus, respiciunt, quaeque tandem fideliter exsecutioni in ea synodo fuere demandata, singula indicabo. Primum igitur ad fidei causam pertinebat, de qua in synodi exordiis pertractari coeptum est. Nam Paschasinus Lilybaei episcopus, Leonis mandatis obtemperaturus, petiit ut Dioscorus", + "candidate_score": 0.635901, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_419_421", + "bdc_text": "Alterum , ut post colloquium habitum , cum essent quatuor notariorum quatuor autographa , ut singulis partibus singula traderentur , Caesari reliqua duo reservarentur . Alterum , ut quoniam hi notarii substitutique iidem aut principum aut Urbium suarum legati essent , de actis referre iis , a quibus fuissent missi , possent , et notariatus et legationis offitio pari fide fungi . Additum illud denique fuit , quod natura rerum postulabat , ut aliqua necessitate orta , pro notario notarium alium substituere liceret .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_416", + "psc_text": "a scriptoribus distincta non fuerint, liberum deinde fuit ipsis pro arbitrio ratiocinari, et in diversas sententias et opiniones abire, prout iis erit exploratum qui Launoii, Petri de Marca, Quesnelli, Joannis Davidis, aliorumque scripta lustrarunt. Verumtamen alias et alias horum scriptorum inter se dissidentium interpretationes in praesens hic subjicere supervacaneum arbitramur. Cum eorum nullus S. pontificis scribendi rationem fuerit assecutus; quamvis ad Sardicenses canones unice attendentes, variis divinationibus usi sint, de quibus verba facere in praesens praetermittimus, ut quantum possumus pedetentim in Quesnellianis dictis examinandis studium impendamus. « Non ergo ad unicum (ait) ex Occidentalibus episcopum cum provinciali vel dioecesana synodo provocatum est. » Sed quis cum veritate affirmavit, vel umquam affirmabit, hoc quod sibi imaginatur Quesnellus? Qui tantum bardus et plumbeus sit in hanc sententiam abibit. Nos tamen non ideo Romanum pontificem cum provinciali aut dioecesana synodo appellatum dicimus, quod Romam adventante Hilaro, S. Leonis ad Ephesinam synodum legato, quando", + "candidate_score": 0.635801, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_423_425", + "bdc_text": "Valde autem nova hac postulatione perculsi nostri fuerunt . Primum enim cum iis actorum copia qui non legati , postea etiam iis , qui quanquam legati , non tamen destinati ad colloquium essent , negaretur , iam denique diserte omnibus haec eripiebatur , ut quicquid actum foret , ad unum Caesaris legatum per praesides remittendum esset . Videbatur autem praeter actionis naturam esse , ut quid actum esset , hae partes cognoscere non possent , quae in actione ipsa versarentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_435", + "psc_text": "demandatum fuisse munus agendi personam summi pontificis, hujusque locum tenendi; postremos autem destinatos fuisse, ut totius Occidentalis sanctae synodi sententiam oecumenico concilio exponerent. Diversitas ergo haec personarum et legationum plane evertit illud Quesnellianum commentum, quo auctor contendebat legatos apostolicae sedis omnium Occidentalium nomine interfuisse synodo, omniumque personam egisse. 17. Hanc deinde diversitatem pariter ex Actis Ephesini generalis concilii colligimus: neque urgemur verbis S. Cyrilli a Quesnello recitatis. Nam S. Cyrillus quamvis ibidem distinctam non faciat mentionem singulorum legatorum, tamen sine nominum expressione indicat eos qui apostolicae sedis locum tenebant, et deinde eos quos Occidentalis synodus sub Coelestino coacta instituerat; idcirco dixit: Deposuerunt enim supplentes locum sedis apostolicae, totiusque synodi sanctissimorum Deoque dilectissimorum Occidentalium episcoporum. Utrosque autem legatos suam operam impendere debuisse aequanimiter pro apostolicae sedis juribus, patet ex commonitorio quod idem S. Coelestinus ipsis dederat, praecipiendo ut Ephesum convenientibus, ad S. fratrem et coepiscopum nostrum Cyrillum consilium omne converterent, et", + "candidate_score": 0.635783, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_559", + "bdc_text": "Pontificiam Synodum ideo se recusasse , quia iudicem et adversarium eundem ferre minime voluissent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_335", + "psc_text": "Eusebium ab omni sacerdotali et episcopali dignitate esse judicamus alienos. Ne denique videretur se totius causae arbitrum constituisse, quasi ad episcopos qui ad synodum convenerant conversus, eos ita compellat: Confiteatur vero unusquisque religiosissimorum episcoporum suam propriam voluntatem, manifestam hanc faciant sub fide monimentorum. At quorsum ita episcopos alloquitur, cum quadraginta duobus loqui vetitum fuit? Quando qui pii, legitimi, atque sanctissimi erant judices, jure suffragii et interloquendi privantur, et falsis quaesitis coloribus calumniantur, persequuntur, quin eorum contestationibus locus praebeatur? Et denique quomodo poterant eorum voluntatem patefacere, praesente carnifice Barsuma et militibus, qui cum caeteris, fustibus et gladiis eos puras chartas subscribere cogebant? Exstant enim, notat Baronius, nonaginta sex episcoporum subscriptiones, magna cum ignominia postmodum recitatae in concilio Chalcedonensi, cum causati sunt vim illatam, dum catenae expositae essent, et parati milites, ut si quis reluctaretur, vinctus catenis in exsilium duceretur. 19. Flavianus tandem aegre ferens in tali latrocinio fidei causam ad exitium", + "candidate_score": 0.635752, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_486_488", + "bdc_text": "Hoc Bavarum , hoc alios principes facere , nec Theologis hanc libertatem permitteret , quod ipsis , non autem quod ipsorum principibus videretur respondendi . Actum etiam cum ipso principe Palatino est . Sed ad hanc tam impiam postulationem praeclare legatus , principem Palatinum Theologum hunc ideo misisse , quia virum esse bonum iudicasset :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_58", + "psc_text": "doctrinae conveniebat judicare? vel quia labes illa intra Constantinopolitanae Ecclesiae limites se continebat, vel quia non apostolicae sedi, sed episcopis universis catholica veritas tota in solidum a Christo Domino credita erat, quam quisque pro virili defendere tenebatur; et caetera hujuscemodi, quae maximas nugas agendo congessit Quesnellus, ut, excepto primatus honore, parem auctoritatem et jurisdictionem in cunctis episcopis admittendam esse confingeret. 9. Possemus quamplurima hic ex Leone proferre, quibus praerogativam ecclesiastici primatus in totum orbem sibi suisque successoribus convenire et deberi passim in suis epistolis et sermonibus affirmavit. Sed ne extra chorum in praesens canere videamur, plane praetermittimus. 329 CAPUT III. Idem Paschasius Quesnellus, novis excogitatis doctrinis, prorsus ecclesiastici regiminis formam pervertit, de Flaviani et Eutychetis causa disserendo. Cardinalis Baronii ea de re asserta sancti Leonis Magni decretis vindicantur. Ejusdem S. pontificis epistola 12 a Quesnello perperam explicata, auctior prout in ms. cod. Vatic. reperitur, exponitur. A cujus epistolae decretis minime", + "candidate_score": 0.635716, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_423_425", + "bdc_text": "Valde autem nova hac postulatione perculsi nostri fuerunt . Primum enim cum iis actorum copia qui non legati , postea etiam iis , qui quanquam legati , non tamen destinati ad colloquium essent , negaretur , iam denique diserte omnibus haec eripiebatur , ut quicquid actum foret , ad unum Caesaris legatum per praesides remittendum esset . Videbatur autem praeter actionis naturam esse , ut quid actum esset , hae partes cognoscere non possent , quae in actione ipsa versarentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_693", + "psc_text": "Eusebio Dorylaei facultate Dioscorum accusandi, hunc, et laesae fidei, et sacrilegi homicidii reum ob necem Flaviano illatam postulabat. Et, lecto accusationis libello Marciano imperatori oblato, Dioscorus objecta diluere nitebatur, dicendo Flavianum legitime condemnatum in synodo imperatoris Theodosii auctoritate congregata. Sed quid in latrocinalibus Actis contineretur ex horum lectione sciscitatum est. Quare cum in iisdem Actis legendis ventum esset ad Theodosii constitutionem, qua cautum fuerat ne Theodoritus praecedenti Ephesino latrocinio interesset, judices petierunt Theodoritum in concilium introduci. De cujus causa hic disserere praetermittimus, cum in subsequentibus Quesnellianam refellere debeamus dissertationem. Interim jam episcopi qui pro Dioscori et Eutychetis partibus decertaverant confessi sunt timore se militum compulsos orthodoxos deposuisse episcopos, et conscientiae stimulis acti exclamaverunt: Omnes peccavimus, omnes veniam postulamus. Et continuata lectione Actorum 463 pseudosynodi, Dioscorus accusatus est, quod epistolam dogmaticam S. Leonis tamquam fidei regulam ad synodum transmissam, legi vetuisset. Ut autem plenius innotesceret vis S. Flaviano et orthodoxis episcopis", + "candidate_score": 0.635699, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_657_659", + "bdc_text": "Sed ego narratione nuda contentus esse , et vobis haec iudicanda relinquere volui . Itaque instituti huius memor epistolam nunc ita claudam . Nam de privato colloquio longum esset dicere .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_626", + "psc_text": "pontifex in reliquo suae vitae cursu pro Christianae reipublicae bono fideliter adimplevit. Fateor quidem in praecedentibus conscribendis Exercitationibus longum quandoque habuisse sermonem, a quo nostri aevi viri abhorrere solent, leviori potius rerum cortice delectari assueti, quam in sincera earumdem veritatum inquisitione exerceri. Sed ad hanc necessitatem prolixioris quandoque sermonis habendi multae causae me compulerunt. Quarum altera ex usu illarum institutionum oriebatur quas multorum annorum spatio in scholis theologiae exponere fui assuetus, in quibus expendendis brevis et stricta oratio adhiberi haud potest, ne auditores minus sufficienter edoceantur. Propterea hanc consuetudinem longa industria comparatam valde difficile superare potui. Altera vero nostris adversariis adjudicanda est, qui cum obscuras quasdam multisque cavillis circuminvolutas quaestiones excitassent, quibus pro praesenti scribendi proposito 449 me occurrere oportuit, paucis eorum argumenta eripere atque refellere prorsus impossibile fuisset, cum multoties ad genuinos fontes horumque interpretes provocare mihi opus fuit, ut male congesta et constructa eorum aedificia atque systemata demonstrarem.", + "candidate_score": 0.635628, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_141", + "bdc_text": "Granvella vero in sua ad adversarios epistola , primum quaerebatur , quod exclusus negotiis adesse rei tantae in tempore non potuisset , cum id maxime et celeritate itinerum , et summo confidendorum negotiorum studio conatus esset .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_224", + "psc_text": "Quare noster adversarius sibi nimium blandiens suam appendicem hisce clausit verbis. « Certe haec sola posteriora verba: Ad vos, religionis defensores, etc., meridiano sole patefaciunt non ad unum, sed ad plures missum fuisse hoc qualecumque scriptum. » At quidem ex mea sententia non majus robur Quesnelli conjecturae ex istis, quae ejus appendicem claudunt, obtinere potuerunt. Nam quamvis, ut diximus, in illa epigraphe honoris nomina desiderentur, id forte amanuensis vitio dare oportet, cum aliunde ex illis vocibus, ad papam urbis Romae Leonem, id omne habeamus, unum dumtaxat nominari, cui juxta primatus ecclesiastici jura de fidei negotiis et de presbyterorum depositione spectabat judicare. Fateor deinde nullam expressam apostolicae sedis mentionem haberi, omisisse quoque illius splendorem et praerogativas praedicare. Quid tamen? Ergo scriptum hoc, qualecumque sit, ad plures fuit missum? Figmentum apage! Non consuevit imprimis Eutyches in suis conscribendis epistolis atque libellis se exercere in praedicandis splendore et praerogativis eorum ad quos provocabat.", + "candidate_score": 0.635579, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_559", + "bdc_text": "Pontificiam Synodum ideo se recusasse , quia iudicem et adversarium eundem ferre minime voluissent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_523", + "psc_text": "Eutychetis appellationem ad sedem apostolicam negavit, contendens appellasse potius ad episcopos primarum Ecclesiarum, harumque synodos, atque tandem contendit ejusmodi fuisse Orientalium appellantium consuetudinem; hic vero de hoc novo jure Romanis pontificibus ex Sardicensibus canonibus concesso agi, hocce onus fuisse ipsis impositum, ut summatim tantum et ex litteris priorum judicum cognoscerent et decernerent quorum appellationes recipere permitterent juris civilis leges. Hoc autem quid est, nisi posse de decretis synodorum judicare, decernere in condemnatum jure vel injuria latam esse sententiam, hancque posse suspendere et in irritum mittere, donec pontifices, vel per se, vel cum aliis de praecedentibus judiciis pleniorem faciant inquisitionem? Concilium autem ad haec omnia exsequenda esse necessarium, non affirmat Quesnellus; nec revera necessarium dici debet, si summatim, et ex litteris priorum judicum illa omnia decernere atque etiam statuere potest. 14. Quesnellus nihilominus, in suis assertionibus constans, utique verbis contendit hoc appellationum jus de novo fuisse tum Romanis pontificibus et ipsi", + "candidate_score": 0.635486, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_378", + "bdc_text": "Post longam decertationem hoc denique legatus a nostris impetravit , ut legato Pontificis , ceu privato homini , omni pontificis mentione omissa , responderetur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_120", + "psc_text": "laborare pro Romanae sedis juribus propugnandis, et pro tuenda Orientalium sacra et vetusta consuetudine, qua ad Romanos pontifices vel causas fidei deferebant, vel graviores res ipsis discutiendas proponebant, quin ab horum judicio, institutionibus atque mandatis resilirent? Praeterea Eutyches ipse sufficere sibi persuadebat recusasse sententiam in seipsum latam, ut crederetur ab ea appellasse. Quemadmodum testabatur, dicens fidei libellum esse apud sanctissimum Romanum episcopum. Suffragatur D. cl. Petrus de Marca, qui, loquens de Flaviani appellatione, generatim haec verba pronuntiat, quae in quaestionem de qua 342 agimus mirifice quadrant. Quoniam vero per illas tempestates recusatio fiebat etiam per modum appellationis adhuc post sententiam definitivam, non autem eo modo qui introductus dein fuit a Justiniano. 10. Quare notandum est Eutychem hic non dixisse libellum suae fidei esse apud alios patriarchas vel insigniores episcopos Orientis, sed apud Romanorum episcopum. Igitur credidit dumtaxat sibi posse suffragari quod ad unum S. pontificem Romanum scripsisset. Neque tandem asseveravit", + "candidate_score": 0.635451, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_486_488", + "bdc_text": "Hoc Bavarum , hoc alios principes facere , nec Theologis hanc libertatem permitteret , quod ipsis , non autem quod ipsorum principibus videretur respondendi . Actum etiam cum ipso principe Palatino est . Sed ad hanc tam impiam postulationem praeclare legatus , principem Palatinum Theologum hunc ideo misisse , quia virum esse bonum iudicasset :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_647", + "psc_text": "Ex quo Leonis Magni pontificis mandato intelligimus Eusebium Dorylaei, Theodoretum Cyri, aliosque catholicos episcopos, qui violentiam passi fuerant, propriis sedibus esse restituendos; Domno vero Antiocheno, Dioscori et Eutychetis nutibus suffragatori, nullum jus superesse potuisse ut pristino honori et dignitati quibus exutus fuerat restitueretur. Profecto si hanc Leoninam praescriptionem Quesnellus attendisset, vix unam ex tantis quaestionibus excitasset, inquirondo cur, rescissis a Leone latrocinii Ephesini actis, non fuisset ei permissum ad Antiochenam sedem remeare, pro qua Maximus fuerat ordinatus; neque incassum tantopere laborasset ut contenderet actionem illam de Domno Antiocheno esse supposititiam. 6. Sed ad rem nostram iterum venire volentes, Leo Magnus ab incoepto non desistit studio. Nam discessurus Bonifacius presbyter ex urbe Roma, ut pontificii vicarii sive legati munere in synodo fungeretur, huic novas litteras Marciano augusto reddendas tradidit, in duo tantum capita distributas; quorum priori in imperatoris mentem praecedentem renovat petitionem, qua ad tranquilliora tempora, longe ab hostili metu, synodum", + "candidate_score": 0.635367, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_375", + "bdc_text": "Nunquam hoc ne Caesarem ipsum obtinere potuisse , ut Pontificem iis in caussis agnoscerent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_734", + "psc_text": "Quod utique ab ipsis factum intelligimus, ut Constantinopolitanus patriarcha, solo honore contentus, omnium Orientalium Ecclesiarum administrationem miscere non auderet. 11. Verum temporis decursu Constantinopolitani patriarchae omnia perturbarunt; atque, honori et vacuo nomini potestatem addere volentes, multorum episcoporum ordinationes sibi indebitas usurparunt, Ponticae videlicet, et Asianae, et Thraciae, ut videlicet veteris Romae patriarchae se aequipararent. Hac de causa enim et ipse Anatolius in generali Chalcedonensi concilio multos conatus adhibuit, ut hujusmodi injuste usurpata jura servaret, sibique et suae sedi privilegia Romanorum pontificum praerogativis aequalia decernerentur. Quod negotium ut felicius et sine contradictione conficeret, toto concilii tempore, legatis sedis apostolicae, officiis, muneribus aliisque modis studebat blandiri; summam erga ipsam apostolicam sedem reverentiam affectando, omnem honorem omniaque Constantinopolitanorum antistitum privilegia in decus, munimen et ornamentum Romanae sedis redundare confingendo; atque demum novum canonem quem de firmandis suae sedis juribus edendum jurabat nemini injuriosum futurum affirmando, eo vano ductus praetextu, quod longa temporis praescriptio", + "candidate_score": 0.635296, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_160_162", + "bdc_text": "Saxones vero , regem se Ferdinandum legitime electum non agnoscere , testabantur . Ad haec partium responsa paucis Praesides moderatum utriusque partis ingressum laudabant , magnam sibi spem affulsisse ostendebant , si caetera eodem deinde modo fierent . De formula se consideraturos esse ostendebant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_682", + "psc_text": "Abundio episcopo et Senatori Mediolanensi presbytero collegae ad patriam et episcopatum revertentibus mandat ut Eusebium conveniant pro synodo indicenda. Huic synodo Eusebius praefuit, ad eamque alii decem et octo episcopi vel per se, vel per suos legatos presbyteros interfuerunt, quorum multi sanctitate, doctrina maxime, celebres fuerunt; videlicet Maximus Taurinensis episcopus, ipse Abundius Comensis, Crispinus Ticinensis, aliique quorum nomina multa cum laude in Ecclesiae tabulis regesta sunt, ut videre est apud Baronium anno superius laudato. Hinc facile colligimus longe a veritate eos scriptores abscessisse, qui dixerunt Maximum Taurinensem, regnantibus Honorio et Theodosio, mortuum esse. Quomodo enim fieri id potuit, si non tantum huic Mediolanensi interfuit synodo, sed etiam Romani concilii Actis sub Hilaro papa subscripsit? Quidquid autem de his similibusque quaestionibus ab aliis dictum fuerit, praesenti hoc otio non inquiramus. Summam dumtaxat hujus synodicae epistolae paucis recensebimus. Tribus igitur capitibus distinctam mss. codd. omnesque editores illam exhibuerunt. In quorum priori Eusebius", + "candidate_score": 0.635004, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_126", + "bdc_text": "Itaque omnium animi antea ad aliquam concordiae spem arrecti , hac fama consternati fuerunt , nec quisquam inventus est , qui pollicitationibus Caesaris fidem ullam habendam esse iudicaret :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_569", + "psc_text": "ex ejusmodi agendi ratione summam et maximam auctoritatem indicante plenissime omnibus innotescant. 6. Horum tamen legatorum missionem ad alium etiam scopum Leonem direxisse, sequentia illius epistolae patefaciunt: Sin vero aliqui a puritate nostrae fidei atque a Patrum auctoritate dissentiunt, concilium universale intra Italiam, sicut synodus quae ob hanc causam Romae convenerat mecum petit, clementia vestra concedat, ut in unum convenientibus omnibus his qui aut ignorantia aut timore prolapsi sunt, correctionis remediis consulatur. Qui sane ad hocce dictum animadvertere non recuset, apprime intelliget nulla alia de causa Leonem ad praescribendam generalem synodum adductum fuisse, nisi ut, convenientibus in unum omnibus prolapsis, correctionis remedia sacerdotali auctoritate iisdem praeberentur. Non ergo synodum generalem fieri Flaviani appellatio postulabat; non ipsius a rebus ecclesiasticis expulsio, ut ait Galla Placidia. Nec enim ab hisce causis Romani pontificis animus ad eam postulandam 436 moveri potuisset, cum Flavianus eo temporis intervallo hominem jam exuisset, et in Constantinopolitanum thronum", + "candidate_score": 0.634961, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_488", + "bdc_text": "Sed ad hanc tam impiam postulationem praeclare legatus , principem Palatinum Theologum hunc ideo misisse , quia virum esse bonum iudicasset :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_773", + "psc_text": "Leo, et piissimus imperator (Marcianus videlicet) sanxit eum adesse sanctae synodo. Nullam hic fieri mentionem de restitutione conditionata, nullamque adhibitam fuisse formulam, si placeat, si videatur synodo, exscripta verba patefaciunt. Praeterea et si aliqui condemnantes praecedentem Theodoreti agendi rationem, volentes Dioscoro blandiri, exclamaverint: Hunc foras mittite; magistrum Nestorii foras mittite; nemo tamen ausus est inficiari hoc Leoni 480 jus convenire potuisse. Accedit quoque praefatos Illyricorum et Palaestinorum episcoporum clamores et querimonias excitatas ut Theodoretus foras mitteretur fuisse inutiles, si istius causa finaliter in synodo fuisset pertractanda. Potius enim prius erat agendum de istius fide, atque rigorose scrutari an ille ab omni haereseos nota esset mundus; illumque cogere ad sese purgandum a calumniis quibus fuerat appetitus; et audire hinc inde utriusque partis rationes, ut ipsius restitutio absolveretur. Cum ergo horum nihil factum fuerit, haud video quo fundamento istius restitutio facta a Leone non debeat dici absoluta. Illyricorum enim et Palaestinorum episcoporum", + "candidate_score": 0.634867, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_252_254", + "bdc_text": "Eius autem rei talis erat utraque ex parte ratio , ut ter undeni hinc inde homines pro Principum urbiumque suorum numero et loco ad hoc certamen adhiberentur . Et a nobis quidem pro electore Saxone : Franciscus Burckardus , Philippus Melanchthon , Justus Menius ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_335", + "psc_text": "Eusebium ab omni sacerdotali et episcopali dignitate esse judicamus alienos. Ne denique videretur se totius causae arbitrum constituisse, quasi ad episcopos qui ad synodum convenerant conversus, eos ita compellat: Confiteatur vero unusquisque religiosissimorum episcoporum suam propriam voluntatem, manifestam hanc faciant sub fide monimentorum. At quorsum ita episcopos alloquitur, cum quadraginta duobus loqui vetitum fuit? Quando qui pii, legitimi, atque sanctissimi erant judices, jure suffragii et interloquendi privantur, et falsis quaesitis coloribus calumniantur, persequuntur, quin eorum contestationibus locus praebeatur? Et denique quomodo poterant eorum voluntatem patefacere, praesente carnifice Barsuma et militibus, qui cum caeteris, fustibus et gladiis eos puras chartas subscribere cogebant? Exstant enim, notat Baronius, nonaginta sex episcoporum subscriptiones, magna cum ignominia postmodum recitatae in concilio Chalcedonensi, cum causati sunt vim illatam, dum catenae expositae essent, et parati milites, ut si quis reluctaretur, vinctus catenis in exsilium duceretur. 19. Flavianus tandem aegre ferens in tali latrocinio fidei causam ad exitium", + "candidate_score": 0.634758, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_378", + "bdc_text": "Post longam decertationem hoc denique legatus a nostris impetravit , ut legato Pontificis , ceu privato homini , omni pontificis mentione omissa , responderetur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_795", + "psc_text": "Deest igitur ut sententia proferatur a reverentia vestra, ut Ecclesiam suam recipiat, sicut et sanctissimus Leo archiepiscopus judicavit. Quare incunctanter adversarii a turbis et clamoribus se abstinuerunt. Quinimmo omnes illius magnae synodi episcopi clamaverunt: Theodoretus dignus est sede Ecclesiae . . . . . Ecclesia pastorem recipiat. Orthodoxum doctorem Ecclesia recipiat . . . . . . archiepiscopo Leoni multos annos. Post Deum (vel cum Deo) Leo judicavit. Haec ergo sunt quae ex illius octavae actionis serie quisque fideliter, sine ulla prorsus fallacia colligere potest. Quibus plane respondet Paschasini, Lucentii episcoporum, Bonifacii presbyteri et Juliani episcopi Coensis, apostolicae sedis legatorum, hujusque locum tenentium, prolatum decretum, quod hic fideliter exscribere deliberamus, ut innotescant ea quae (nescio an studiose, vel oscitanter) a Quesnello suppressa fuerunt: Sanctissimum et venerabilem episcopum Theodoretum sanctissimus et beatissimus universae Ecclesiae episcopus urbis Romae Leo (nota sequentia verba) dudum in communionem suscepit ita, sicut litterae ab eo ad", + "candidate_score": 0.634684, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_375", + "bdc_text": "Nunquam hoc ne Caesarem ipsum obtinere potuisse , ut Pontificem iis in caussis agnoscerent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_178", + "psc_text": "sancita. Tertio commentum redoleret quod ad dissensiones tollendas, quae ob ingeniorum mobilitatem temporumque circumstantias in Constantinopolitana 354 Ecclesia antea exortae erant, vel ob Ephesiorum tumultum, vel ob metropolitanorum trium illarum provinciarum, Asianae videlicet, Ponticae et Thraciae ordinationes, Romani pontifices omne jus auctoritatemque exercuissent, ut Constantinopolitani praesules specialiter fierent participes privilegiorum sedis apostolicae, quos tamquam filios patri subjectos respicientes, summo studio complectebantur, etiam in iis quae ad ecclesiastici regiminis administrationem pertinebant. Quarto tandem qua ratione Anatolius fateri potuisset Constantinopolitanam Ecclesiam non generali quadam solum oeconomia Romanae Ecclesiae fuisse addictam, sed praecipuo quodam modo eidem conjungi ob Romanorum pontificum curam erga ipsam, quamque praeteritis temporibus sine intermissione exercuerunt, ecclesiastico statui utilia omnia disponentes? Quatuor haec, inquam, quae nostro cerebro non confinximus, sed ex genuinis hausimus fontibus, quomodo possent cum illis supposititiis juribus et privilegiis cohaerere, quorum vindicem Quesnellus contendit fuisse Flavianum, ne Eutychis causa deferretur, recognosceretur judicareturque a Romano pontifice? 12. Neque", + "candidate_score": 0.634606, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_160_162", + "bdc_text": "Saxones vero , regem se Ferdinandum legitime electum non agnoscere , testabantur . Ad haec partium responsa paucis Praesides moderatum utriusque partis ingressum laudabant , magnam sibi spem affulsisse ostendebant , si caetera eodem deinde modo fierent . De formula se consideraturos esse ostendebant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_886", + "psc_text": "an libere pronuntiasset unicum esse Stephani testimonium, cui nemo ex illis PP. suffragatus est. Sed adhuc attendat ad ea quae post vicarios pontificios Anatolius pronuntiavit: post synodi enim definitionem nihil horum valere quae in synodo Ephesina gesta fuerant, nisi illud circa sanctissimum magnae Antiochenae civitatis episcopum, quoniam et sanctissimus Leo Romanus archiepiscopus in communionem eum recipiens praeesse eum Antiochensium judicavit Ecclesiae. Tandem nonne tribus istis caeteros PP. astipulatos esse, nemine prorsus refragante, ex illis Actis exploratum est? Ea enim percurrant lectores, et clare intelligent non alia de causa Maximi ordinationem; et Domni depositionem ratas esse judicatas, nisi quia illas pontifex Leo confirmaverat. 20. Se graviter urgeri ab illis tribus testimoniis Quesnellus, quae non ignoravit, praesensit. Et propterea arbitratus suis dictis sufficienter Stephani interlocutionem infirmasse, stylum vertit in alia duo Paschasini et Anatolii, quae ipsi jam in medium adduximus. Cujus gravem contentionem idem Stephanus Baluzius apprime cognoscens, sub numero 52, ait:", + "candidate_score": 0.634604, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_194", + "bdc_text": "ita fit , ut abbas unus in dicenda in Imperii consultationibus sententia plus possit quam urbes omnes .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_228", + "psc_text": "provinciali synodo ordinarie absoluto, et de sententia jam lata; cujus Acta nonnisi ab unico, et supremo judice poterant infirmari, aut rescindi, vel reprobari, aut rata haberi? Si aliquod hac de re certum testimonium desideramus, consulere juvabit unum S. Petrum Chrysologum, quem cum Eutyches per epistolas interpellasset, ut vindicem suae causae se haberet, sine ambagibus et ulla prolatatione eidem respondit: In omnibus autem hortamur te, frater honorabilis, ut his quae a beatissimo papa Romanae civitatis scripta sunt obedienter attendas, quoniam beatus Petrus, qui in propria sede vivit et praesidet, praestat quaerentibus fidei veritatem. Nos enim pro studio pacis et fidei extra consensum Romanae civitatis episcopi causas fidei audire non possumus. Videat Quesnellus! Solus B. Petrus, qui in propria sede vivit et praesidet, praestat quaerentibus fidei veritatem. Nec quisquam alius episcopus proprio jure extra consensum Romani episcopi causas fidei audire potest. Solida necne vel infirma sint quae hactenus in tribus hisce de", + "candidate_score": 0.63456, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_181", + "bdc_text": "Benevolentiam vero iactanti , cum et mandatum Brabanticum ( cuius ille autor esse credebatur ) et paucos ante dies exercita in nostros homines Vesontii crudelitas , quam etiam imperialis iuditii autoritate exequi conatus erat , repugnarent , fidem nemo habebat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_532", + "psc_text": "quo prioribus derogatum esse intelligamus? 428 In eo enim tam perspicue R. P. auctoritas in appellantium causis suscipiendis et judicandis explicatur, ut eo prorsus dirimantur Eusebianorum et cunctorum schismaticorum contentiones, negantium judices synodorum provincialium esse pulsandos ad praeteritorum judiciorum rationem reddendam, quod quidem necessarium ad cohibendam judicum in condemnatum impotentiam, odium atque furorem, Julius pontifex ex Nicaenis canonibus contra eosdem schismaticos probavit, scribendo: Qui bene sentiunt (ait) de iis quae egerunt, et in quibus ipsi judices fuerunt, non indignanter ferre solent si quod ab ipsis judicatum ab aliis excutiatur, quippe qui securi sint ea quae ipsi justa judicaverint injusta numquam fieri posse. Quocirca episcopi in magna synodo Nicaeae congregati, non sine Dei consilio permiserunt prioris synodi Acta in alia synodo examinari, ut et illi qui judices erant prae oculis habentes secundum de ea re futurum judicium, cum omni diligentia causam expenderent, et illi qui sententiam acceperant certo cognoscerent se non", + "candidate_score": 0.634475, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_82_84", + "bdc_text": "Sed colloquii totius praesides et velut arbitri futuri : a Palatino Ludovicus Fleckensteinus , a Bavaro V. Sebelsdorfius , a Moguntino primum quidem Julius Pflug , qui quod liberalius eruditus esset , ne quid nobiscum ageret , statim revocatus fuit : post illum Joannes Erenbergius :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_126", + "psc_text": "in eo versatur an Eutyches S. Leoni mentitus sit: nam ex monumentis quae habemus non sincere colligimus an judicii tempore et adhuc in concilio sedentibus Patribus palam et publice appellaverit. Quamvis sententiam in eum latam recusasse certissimum sit, et in archimandritae munere perstitisse quoadusque nova inquisitio novumque judicium institueretur. Si igitur latam in eum sententiam recusavit, si pariter alium judicem per suum libellum interpellavit, se huic sententiae submittendo, quid aliud facere debuisset ut eum vere appellasse diceremus? 12. Hinc haud facile moveri potuimus ex iis quae in consequentibus scripsit Quesnellus ad exaggerandam potius suam eruditionem, quam ad exagitandum Joannem David, utpote Petro de Marca refragantem, cujus partes, peregrinam satis et asperam viam ineundo, se assumere confinxit, cum archiepiscopus Parisiensis apostolicae sedi hoc jus denegare tam confidenter ausus non sit, pro quo in praesentiarum verba edimus. Idem enim cl. doctissimusque Parisiensis Ecclesiae antistes Romanis pontificibus jus asseruit in judicandis Orientalium causis", + "candidate_score": 0.634279, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_81_83", + "bdc_text": "Et partes quidem hae fuerunt . Sed colloquii totius praesides et velut arbitri futuri : a Palatino Ludovicus Fleckensteinus , a Bavaro V. Sebelsdorfius , a Moguntino primum quidem Julius Pflug , qui quod liberalius eruditus esset , ne quid nobiscum ageret , statim revocatus fuit :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_773", + "psc_text": "Leo, et piissimus imperator (Marcianus videlicet) sanxit eum adesse sanctae synodo. Nullam hic fieri mentionem de restitutione conditionata, nullamque adhibitam fuisse formulam, si placeat, si videatur synodo, exscripta verba patefaciunt. Praeterea et si aliqui condemnantes praecedentem Theodoreti agendi rationem, volentes Dioscoro blandiri, exclamaverint: Hunc foras mittite; magistrum Nestorii foras mittite; nemo tamen ausus est inficiari hoc Leoni 480 jus convenire potuisse. Accedit quoque praefatos Illyricorum et Palaestinorum episcoporum clamores et querimonias excitatas ut Theodoretus foras mitteretur fuisse inutiles, si istius causa finaliter in synodo fuisset pertractanda. Potius enim prius erat agendum de istius fide, atque rigorose scrutari an ille ab omni haereseos nota esset mundus; illumque cogere ad sese purgandum a calumniis quibus fuerat appetitus; et audire hinc inde utriusque partis rationes, ut ipsius restitutio absolveretur. Cum ergo horum nihil factum fuerit, haud video quo fundamento istius restitutio facta a Leone non debeat dici absoluta. Illyricorum enim et Palaestinorum episcoporum", + "candidate_score": 0.634203, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_368", + "bdc_text": "Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_944", + "psc_text": "et oeconomiam subvertendam ordinata sunt; quae sane nullum argumentum suppeditant eos conciliis generalibus subesse; sed potius concilia ipsa vim et auctoritatem a solis Romanis pontificibus obtinere. Et quidem cum canonum dispensatio, auctore ipso Leone, solo Romano pontifici credita sit, et ad hujus tendat reatum, si, posthabita universae Ecclesiae utilitate, apud eum praevaleat unius fratris voluntas, ambitus atque libido caeteris dominandi, jam quaestio non amplius in ea versatur, an Rom. pontifex supra concilia habeat auctoritatem, sed in quibus circumstantiis et casibus ea uti debeat, ne dispensationes ad ipsius reatum tendant; caeterum in iis quae ad ecclesiasticum spectant regimen, solius justissimo Domini Dei subdi judicio, qui numquam sine ullo reatu permitteret ut regulas per Spiritum sanctum inspiratas ab ipso violarentur et perverterentur. 8. Verumtamen ista praetereamus, quae fusius explicari possunt ab iis qui in scholis talia argumenta tractare solent. Unum aliud dumtaxat subjicimus, quod ad canonum custodiam et observantiam spectat, a quibus", + "candidate_score": 0.634083, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_389", + "bdc_text": "Quanquam enim haec sententia pontificis Romani multis iam annis fuit , ut ne colloquium nobiscum iustum ullum haberetur , tamen quia id nostri semper urserunt , simulare saltem aliquem congressum adversariis necesse fuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_805", + "psc_text": "adversitas; ne quod per se probatur reprobum, silentii praejudicio videatur oppressum. Ex quibus loquendi formulis perspicue concipimus quemadmodum, et Romanorum pontificum, et episcoporum jura serventur in synodis, singuli convenientem sibi auctoritatem jurisdictionemque exercentes: Fidei enim causae cum apostolici symboli regulis Romani pontifices conferunt, suaque judicia speciali S. Spiritus afflatu pronuntiant ad haereses evertendas. Sed cum factiosorum virorum studium in eo stet, ut sinceram Christi doctrinam evertant, et ea dogmata genuina quae ab apostolis derivata sunt oppugnare et prorsus abolere quaerunt. Quare maxima sollicitudine Rom. pontifices suas definitiones episcopis in synodis coalescentibus proponunt, ut inde necessarium praebeant assensum. Quem quidem non sine examine exhibere debent, potissimum quod negotium illis est agendum cum laesae fidei hominibus, qui, pervicacius perniciosis erroribus adhaerentes, omnino repugnant se iis decretis submittere, quae praeter anathematis sententiam alias etiam poenas, depositionis nimirum, degradationis, exsilii, secum habent conjunctas. Igitur dicat Quesnellus, amabo, quo sensu, quave de causa, episcoporum auctoritatem", + "candidate_score": 0.633816, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_82_84", + "bdc_text": "Sed colloquii totius praesides et velut arbitri futuri : a Palatino Ludovicus Fleckensteinus , a Bavaro V. Sebelsdorfius , a Moguntino primum quidem Julius Pflug , qui quod liberalius eruditus esset , ne quid nobiscum ageret , statim revocatus fuit : post illum Joannes Erenbergius :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_876", + "psc_text": "excessus (ait): Dolui adversitatum tuarum temetipsum tibi fuisse materiam, et resistendi haereticis constantiam perdidisse, quia aestimant non esse tibi liberum ut eos audeas redarguere, quos tibi professus sis in suo errore placuisse. Causam deinde assignat propter quam post talem gravissimum lapsum ad sui episcopatus sedem ei licuisset redire, ita subjiciens: Unde quia in tempore indulgentiae resipiscentiam magis quam pertinaciam delegisti, ita gaudeo te coelestem expetiisse medicinam, ut fidei ab haereticis impugnatae tandem possis esse defensor. Quis interim non videt graviter commentum fuisse Quesnellum, contendentem Leonem decreto quo latrocinii Ephesini Acta in irritum missa sunt omnibus lapsis indulgentiam concessisse, nec cogitasse excipere Domni depositionem? Quid? Forte latrocinalia Acta rescindendo, hujus synodi principibus indulgentiam dandam esse intendebat, si non resipuissent, si humillime non postulassent veniam sibi dari, adimpletis omnibus conditionibus quas sanctus pontifex praescripsit Anatolio, Juvenali, Thalassio caeterisque qui Dioscoro, Eutycheti, communicaverant, in Flavianum Eusebium Dorylaeensem et in alios orthodoxos facta conspiratione?", + "candidate_score": 0.633804, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_652_654", + "bdc_text": "Sed quum priore loco diximus , colloquium ipsos fugisse , ex eo manifestum est , quia penes ipsos quolibet momento rem incipere fuit , penes nos nunquam fuit . Cumque id nos iam inde a principio urgentissime semper postularemus , id ab ipsis extorquere nunquam potuimus . Deinde arbitros ipsi quidem ex sententia et factionis suae omnes , uno Palatini legato excepto , nos contra omnes aversos nobis habeamus .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_422", + "psc_text": "quidem multum deliberamus quonam modo synodus oecumenica congregari possit, per quam divina voluntate turbulenti isti motus consopiri possint. Quis ergo non intelligit suo se gladio jugulare Quesnellum, ad Innocentium papam provocando? Nec enim alia de causa oecumenicam synodum habendam esse sanctissimus pontifex decreverat, nisi quia Chrysostomus illum appellavit. 14. His non obstantibus, noster adversarius alta se sapere sibi blanditur, et duo maximi momenti ex praecedentibus inferri posse contendit. Alterum (ait), quod superius rejecimus, non ad unum pontificem aliquem, sed ad omnes Occidentis saltem episcopos, devolutam esse Flaviani appellationem; alterum legatos sedis apostolicae, non Romani solius pontificis nomine Ephesinae synodo secundae interfuisse, nec alias interesse consuevisse oecumenicis conciliis in Oriente congregatis, sed et omnium Occidentis episcoporum vice, quorum procurationem gerebant, cum per se interesse iisdem non poterant. « Hoc (subjicit) solemne erat Romano episcopo, ut cum primum synodus universalis indicta erat, omnes sui patriarchatus episcopos ea de re admoneret, cogeretque ipse", + "candidate_score": 0.633725, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_287_289", + "bdc_text": "Leonhardus Marstaller , Nicolaus Appell , Joannes Vuetzler ; pro episcopo Argentinensi : Joannes Armbrester , Christophores Vuelsinger , Joannes a Seebach ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_601", + "psc_text": "Ecclesiarum et concordia Domini pertinent sacerdotum per legatos nostros scripta direximus. Novos autem Constantinopolim misisse legatos, postremis iis verbis patefactum est. 443 Verumtamen novae hujus delegationis causa cum in hac epistola indicata non sit, ex aliis subsequentibus necesse est eam exquiramus. Primo enim arbitrabar (cum scripta ibi indicata desiderentur) solemnem decrevisse legationem ad Marcianum, huic gratulaturus pro Romano adepto imperio, pro sibi et Ecclesiae rebus majori patrocinio vindicando. At legatos de quibus ibi mentionem facit ad alium scopum fuisse directos, Leonis scripta ad imperatorem, et epistolae eadem die ad Pulcheriam, ad Anatolium et ad Julianum episcopum Coensem scriptae non obscure declarant. Atque imprimis S. Leo eadem die ad Pulcheriam scribens, hujus pietatem laudat, qua, divinae misericordiae suffulta praesidio, labores sustinuit, ut duae haereses, Nestoriana videlicet et Eutychiana, nec laterent, nec sensim catholicorum corda labefactarent. Id indicare voluisse iis vocibus: Et qui sibi singulas partes geminae impietatis elegerant, una catholicae fidei", + "candidate_score": 0.633679, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_425_427", + "bdc_text": "Videbatur autem praeter actionis naturam esse , ut quid actum esset , hae partes cognoscere non possent , quae in actione ipsa versarentur . Nam ut autographa actorum ad Caesarem pervenirent , valde nostri cupiebant sperabantque recte iis informatum , aliquando de doctrina nostra melius sensurum esse . Sed quod actorum copia ideo partibus non fieret , id vero nullo pacto tolerandum esse iudicabant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_829", + "psc_text": "sed summae antiquitatis, hujus actionis tamquam ex Graeco in Latinum translatae facere mentionem; ac propterea non fuisse ei licitum affirmare Graecam Calchedonensium Actorum collectionem numquam potuisse a reliquis distrahi, cum vetustissimi illius synodi interpretes septimo loco positam eam offendisse affirmaverint: alterum est actionem illam non prodiisse ex unico codice, quem nulla auctoritas, antiquitas nulla commendabat, cum chartaceus solummodo esset, et ab ignotis scholaribus Germanis duobus acceptus praedicetur. Quid enim vetat quod aliquod chartaceum antiquorum monumentorum exemplar ex antiquioribus archetypis non fuerit exscriptum? Innumera enim sunt manuscripta exemplaria, etiam recentioribus characteribus exarata, quae ex vetustissimis membranis exscripta fuerunt, ut lippis tonsoribusque perspectum est. Igitur opus erat illi, antequam rem tamquam ex tripode definiret, diligentius inquirere an in bibliothecis et archiviis vetustiora hujus actionis exemplaria in membranis exarata reperirentur. Debuisset saltem eminentissimo Baronio aliquam fidem adhibere, qui scripsit: « Haec ipsa actio in Latino veteri codice Vaticano, qui Proculi et Albini fuisse", + "candidate_score": 0.633606, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_188_190", + "bdc_text": "Novus autem agitandi in Imperio consilii mos hic est . Tribus ex ordinibus consilia publica , primum electorum , deinde principum caeterorum , postremum urbium comparantur . Et electores quidem seorsim , seorsim principes et status caeteri deliberant , mox consilia inter se hi duo ordines conferunt , tum quicquid a se conclusum est , id ita denique ad ordinem tertium , qui urbium imperialium existit , referunt , ut non sententiae quaerendae , aut suffragii colligendi , sed consilii tantum communicandi ratio habeatur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_931", + "psc_text": "urbibus quietem congruam providentes, eo quod frequenter episcopis vitam finientibus multae turbae nascuntur, clericis ac populis qui per easdem sunt civitates absque rectore remanentibus, et ecclesiasticum ordinem confundentibus. 3. Hoc igitur quaesito ecclesiasticae tranquillitatis colore, quo sibi bona multa polliceri affirmabant, a quacumque censura vindicare conabantur eos audaciae ausus, quibus vetusta disciplinae consuetudo pessumdabatur. Quare ne S. pontifex aegre ferret quod a se constitutum judiciorum ordinem minime in concilio servassent, et praeter legatorum institutiones, jussa et protestationes ad illa condenda statuta venissent de quibus agunt, in ipsius mentem revocant praeterita Ecclesiae Ephesiorum dissidia, aemulationes et jurgia, unde quidam vobis saepius fuerunt importuni. Narrant deinde quemadmodum canonem Constantinopolitanum confirmaverint, decernentes post vestram sanctissimam et apostolicam sedem honorem habere Constantinopolitanam (quae secunda est ordinata ). Quare enixe S. Leonem exorant ut suis pontificiis decretis jam factum judicium honorare dignaretur, de qua supplicatione cum ipsi jam verba fecerimus in priori libro, cap. 6,", + "candidate_score": 0.633467, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_501_503", + "bdc_text": "Haec pro se Philippus , cuius tamen consilium a nulla nec publica nec privata concordiam quaerendi ratione abhorrebat : sed causis aliis impediebatur . Legati vero nostri ideo privatim agere se non posse respondebant , quoniam mandatum nullum principum suorum de ea re haberent , et aliter ab illis instructi ad Comitia venissent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_976", + "psc_text": "ob quorumdam novas doctrinas, perperam in vulgus sparsas, liquido hic a S. Leone esse definitas, quis non videt? Illis namque non honoris titulo dumtaxat aliis episcopis praeesse datur, quibus caeteri episcopi parere tenentur; cum nemini jurisdictione privato parere teneamur, nec quidquam jure validum et ratum esse potest, cui protestationibus reclamationibus ipsi pontificii legati se opponant. Immo tanto magis evidentissime explicatur Romanos pontifices supra concilia generalia auctoritate pollere, quanto fortius, cum Anatolius, tum Chalcedonenses Patres adhaerere et insistere contendebant decreto alterius generalis synodi ante sexaginta annos conscripto, cui Orientales ipsi in Theodosii augusti senioris gratiam et magni Nectarii honorem fuerant suffragati pro Constantinopolitanae sedis honore, privilegiis et praerogativis adaugendis. Canonem porro hunc, tum etiam omni effectu caruisse, quia Leonis praedecessores illum haud approbarunt, nec pro firmitate obtinenda Constantinopolitani PP. ad apostolicam sedem illum transmiserunt, S. P. asseverat. Persuasioni enim tuae (scribit S. Leo) in nullo penitus suffragatur quorumdam episcoporum ante sexaginta", + "candidate_score": 0.633405, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_82_84", + "bdc_text": "Sed colloquii totius praesides et velut arbitri futuri : a Palatino Ludovicus Fleckensteinus , a Bavaro V. Sebelsdorfius , a Moguntino primum quidem Julius Pflug , qui quod liberalius eruditus esset , ne quid nobiscum ageret , statim revocatus fuit : post illum Joannes Erenbergius :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_491", + "psc_text": "studerent? 7. Sed hanc consuetudinem et divini juris exercitium quod non impugnarunt Eusebiani, negarunt saltem Quesnellus et Launoius. Qui quamvis concedant Julium Athanasii aliorumque causam anno 341 examinare 420 voluisse praesentibus etiam legatis, quos Ariani hunc miserant, dissimulant tamen fuisse absolutos, et suis sedibus restitutos, et tantummodo asserverant concilium Romanum tamquam ex utriusque partis compromisso indictum et celebratum fuisse. Nullam ergo supponunt in Romano pontifice auctoritatem praeter eam quam accepit a litigantibus. Sed et Launoius, adhuc simili fallacia usus, contendit Julium Athanasii causae judicandae arbitrum ab ipsis Eusebianis fuisse institutum, ea videlicet ratione, ut nonnisi ipsis petentibus judicare potuisset. Quemadmodum in quibusdam dissidiis absolvendis ii facere solent, qui, relictis ordinariis et a lege institutis judicibus, compromissum facientes, novos arbitros sibi eligunt. Ut autem Joanni Bono, amico suo, Launoius fucum faciat, verbaque vendat, sequentia Athanasii verba subjicit: Haec quidem Egyptii ad omnes et ad episcopum Romanum Julium scripserunt. Quia et Eusebiani", + "candidate_score": 0.632459, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_389", + "bdc_text": "Quanquam enim haec sententia pontificis Romani multis iam annis fuit , ut ne colloquium nobiscum iustum ullum haberetur , tamen quia id nostri semper urserunt , simulare saltem aliquem congressum adversariis necesse fuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_349", + "psc_text": "de Marca aliquod jus indicare debuisset, quod naturae legibus divinisque institutis cohaereret. Non enim sufficit aequitati et concordiae, pacisque studio inhaerere, quae sacerdotium inter et imperium procuranda sunt, si in alterutrius praejudicium multa mala suboriantur. Alias semper in dubio versabimur an priorum 390 temporum generalia concilia, auctoritate imperatorum sola vel apostolicae sedis simul indicta fuerint. Et rursus ultro dato quod Romani pontifices, imperatorum arbitriis non valentes resistere, synodorum indictioni acquieverint, an scrupulus remaneat principes jure vel injuria synodos indixerint, atque in iis indicendis propriae auctoritatis limites excesserint. Si ad primam Nicaenam synodum animum convertamus, hanc utique Constantinum imperatorem indixisse intelligimus, sed ex sacerdotum sententia. Et quoniam tot praesulum coitio sine imperiali consensu, auxilio atque praesidio nec fieri nec sustentari poterat, idcirco ad praepediendos tumultus, et ad faciendam episcopis liberam potestatem, ut, episcopalibus eorum sedibus ad tempus relictis, praestituto tempore concilio adessent, litteras ad eosdem dedit, ut itineri se committerent. Quo", + "candidate_score": 0.632407, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_375", + "bdc_text": "Nunquam hoc ne Caesarem ipsum obtinere potuisse , ut Pontificem iis in caussis agnoscerent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_470", + "psc_text": "voluisse S. pontificem ne episcopi etiam in celebri Chalcedonensi concilio convenientes quibusdam jam communione privatis indulgentiam concederent; vetuitque Anatolio et caeteris Constantinopolitanae Ecclesiae presbyteris, vel episcopis, ne eorum nomina ad altare recitare auderent, priusquam ipsa apostolica sedes quid esset faciendum statueret. Ut (ait), pertractata qualitate causarum, nostra quid debeat observari sollicitudo constituat. 28. Haec sunt quae pro detegendis Quesnelli nugis atque fallaciis, pro ejusdem aliorumque scriptorum falsis argumentis eripiendis et evertendis de S. Flaviani ad apostolicam sedem et unicum summum pontificem S. Leonem appellatione, scribere necessarium duximus. Verum non omnia momenta quae in S. pontificis Opera sparsa conspeximus, quibus asseverat suam pontificatus curam ex divina institutione per universum orbem distendi, adducere potuimus, ne praesens haec nostra exercitatio quasi in immensum cresceret. Eam igitur ad finem perducere cupientes, adhuc unum addendum censuimus: videlicet non tantum sanctum Leonem ad quintum Nicaenum genuinum canonem respexisse, cum ad Theodosium epistolas dedit, sed ad sextum", + "candidate_score": 0.632343, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_282_284", + "bdc_text": "pro Marchione electore : Leonhardus Keller , Alexander Alestius , Joannes Ludovicus ; pro Meidenburgo et Halberstatto :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_601", + "psc_text": "Ecclesiarum et concordia Domini pertinent sacerdotum per legatos nostros scripta direximus. Novos autem Constantinopolim misisse legatos, postremis iis verbis patefactum est. 443 Verumtamen novae hujus delegationis causa cum in hac epistola indicata non sit, ex aliis subsequentibus necesse est eam exquiramus. Primo enim arbitrabar (cum scripta ibi indicata desiderentur) solemnem decrevisse legationem ad Marcianum, huic gratulaturus pro Romano adepto imperio, pro sibi et Ecclesiae rebus majori patrocinio vindicando. At legatos de quibus ibi mentionem facit ad alium scopum fuisse directos, Leonis scripta ad imperatorem, et epistolae eadem die ad Pulcheriam, ad Anatolium et ad Julianum episcopum Coensem scriptae non obscure declarant. Atque imprimis S. Leo eadem die ad Pulcheriam scribens, hujus pietatem laudat, qua, divinae misericordiae suffulta praesidio, labores sustinuit, ut duae haereses, Nestoriana videlicet et Eutychiana, nec laterent, nec sensim catholicorum corda labefactarent. Id indicare voluisse iis vocibus: Et qui sibi singulas partes geminae impietatis elegerant, una catholicae fidei", + "candidate_score": 0.632295, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_488", + "bdc_text": "Sed ad hanc tam impiam postulationem praeclare legatus , principem Palatinum Theologum hunc ideo misisse , quia virum esse bonum iudicasset :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_573", + "psc_text": "si aliena a se quae catholicorum sensibus sunt adversa docuisset. Admonitus ergo dumtaxat fuerat S. Leo de Anatolii ordinatione, quin imperator, vel episcopi qui ad Anatolium ordinandum convenerant, apostolicae sedi sinceram fecissent relationem de Constantinopolitanae Ecclesiae statu, et sincerum dedissent testimonium de fide, meritis qualitatibusque novi antistitis electi, qui non solum cum Romano pontifice communicare intendebat, sed ulterius petebat ut ipsius electio et ordinatio in episcopum tamquam canonica haberetur. Quare ne, quod, ait S. P., inter longinquas regiones accidere solet, in nimias dilationes tenderet veritatis examen, atque nequidquam temere ageret, neve aliquod ratum haberet quod fidei causae et Romanae sedis juribus obesset, solemnem illam legationem decrevit, probatissimis illis quatuor viris data sufficienti paternarum auctoritatum instructione. Quos (subjicit) in omnibus, fratres charissimi, diligentia ac sollicitudine vestra cupimus adjuvari. Confisus tandem in fide, doctrina laudatorum archimandritarum, quos noverat maxime diligere veritatem, eos ad labores pro fidei causa impendendos hisce honorabilibus verbis hortatur,", + "candidate_score": 0.632275, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_375", + "bdc_text": "Nunquam hoc ne Caesarem ipsum obtinere potuisse , ut Pontificem iis in caussis agnoscerent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_412", + "psc_text": "12. Sed jam S. pontificem Leonem ab illis duabus causis, fidei scilicet et charitatis, adductum fuisse ut oecumenicam synodum, tamquam necessarium remedium adhibendum, ipse decerneret, Quesnellus perfecte intellexisset, si verba ad quae provocat, et quibus insistit, e sua sede non extraxisset, neglectis caeteris aliis quibus S. pontifex Theodosium imperatorem allocutus est. Rerum ergo omnium infelicissimum statum exponit, indicando Ephesini latrocinii judicium et Acta ad apostolicae sedis tribunal, tum propter suorum legatorum reclamationem, tum propter episcopi Flaviani appellationem esse devoluta. Ut quia et nostri fideliter reclamarunt, et eisdem libellum appellationis Flavianus episcopus dedit. Ex hoc ergo, quod praemittit, immediate hoc aliud, tamquam necessario apostolicae sedis juribus cohaerens, subjicit: Generalem synodum intra Italiam jubeatis celebrari, quae omnes offensiones ita aut repellat, aut mitiget, ne aliquid ultra sit vel in fide dubium, vel in charitate divisum. Ne vero ejusmodi decretum a se factum Theodosio imperatori injustum aut irrationabile videretur, in ejus mentem revocat", + "candidate_score": 0.632218, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_160_162", + "bdc_text": "Saxones vero , regem se Ferdinandum legitime electum non agnoscere , testabantur . Ad haec partium responsa paucis Praesides moderatum utriusque partis ingressum laudabant , magnam sibi spem affulsisse ostendebant , si caetera eodem deinde modo fierent . De formula se consideraturos esse ostendebant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_138", + "psc_text": "cum tanta episcopalis coetus injuria et dedecore id affirmabit? Non quidem Quesnellus, qui in omnibus episcoporum honori, dignitati consulere voluisse protestatur. Non Petrus de Marca, qui causas fidei ab universo episcoporum coetu pertractandas esse in commune totius Ecclesiae bonum et incolumitatem affirmavit. Non est igitur insistendum formulae a Constantino monacho suggestae, ne praepostere et audacter de episcoporum et presbyterorum ordine horumque hierarchia judicemus. Aliunde ergo genuina appellationis Eutychianae formula potius desumenda erit, nec ex aliis momentis, nisi vel ex Basilii verbis, secum de praeteritorum veritate sedulo recogitantis; vel ex Eleusini diaconi testimonio, quod sancti Leonis Magni dictis cohaeret. Et quia in priori hac formula sermo est etiam de Dioscoro Alexandrino, et in posteriori de solo summo pontifice Leone habet mentionem, quemadmodum jam praecedentibus vidimus, idcirco diutius in iis expendendis non immorabimur, ne acta iterum agamus. Abunde enim de utraque formula in praecedentibus disseruimus. Addendum praeterea censeo vix intelligi posse quod", + "candidate_score": 0.632046, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_187_189", + "bdc_text": "Et presides , ad quos haec oratio communiter esset instituta , ab iis more imperii communiter , et non seorsim respondendum esse iudicabant . Novus autem agitandi in Imperio consilii mos hic est . Tribus ex ordinibus consilia publica , primum electorum , deinde principum caeterorum , postremum urbium comparantur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_459", + "psc_text": "provinciae congregatis, discutiantur hujusmodi quaestiones, et sic qui suo peccaverint, evidenter episcopo excommunicati rationabiliter ab omnibus aestimentur, usquequo episcoporum congregationi placeat. Conciliorum collectores ad marginem posuerunt: Vel in communi, vel episcopo placeat humaniorem pro talibus ferre sententiam, etc. 25. Conferat jam modo Quesnellus, qui S. Leonis Opera novis typis illustranda proposuerat, an S. pontificis imperatorem urgentis verba cum hujus canonis decreto aliquam affinitatem habeant; ea tamen ratiocinandi formula servata, quam scholae a minori ad majus appellant? Quid enim habet Leo iis in verbis quod huic canoni non respondeat? Agitur hic de laico vel clerico exciso, et e gradu suo ejecto per oppressionem, vim atque judicis tyrannidem. Leo autem episcoporum causam pertractat, qui superati minis atque injuriis, a veritatis tramite deviarunt solemniter. Concilium de quibusdam malis in una sola provincia grassantibus, de laicis vel clericis irregulariter excommunicatis; de episcopis tandem vim atque tyrannidem exercentibus disserens, tamquam remedium adhibendum, provincialem congregandam synodum", + "candidate_score": 0.631891, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_368", + "bdc_text": "Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_964", + "psc_text": "per somnium cogitarunt mulieres 518 Petri apostoli auctoritate uti posse in legibus ecclesiasticis tuendis, condendis atque abolendis. Pietate fidei quidem legibus Ecclesiae obtemperare et obsequi possunt, et ut exsecutioni demandentur suum laborem impendere, rebellium improbos conatus poenis cohibere, et ea subsidia ecclesiasticis judicibus praestare quae ad canonum conservationem ordinata sunt. Caeterum quis per somnium arbitrari aut saltem cogitare potuit aliquam etiam minimam auctoritatem et jurisdictionem exercere potuisse, judicando de Ecclesiae praerogativis, juribus, canonibus, ordinationibus, et id genus aliis, de quibus tum quaestio habebatur? Certe id totum sequeretur, si, ut Launoius nugatur, « quod Leoni erat, cum Pulcheria fuisset commune, et Pulcheriam in partem abrogati canonis quo Constantinopolitanae Ecclesiae jura sanciebatur venisse crederetur. » Igitur si mulieres ejusmodi juribus prorsus divina lege carere debent, locus Bellarmino doctissimo atque catholico viro superesse non poterat ut Leoni atque Pulcheriae augustae communem faceret illam auctoritatem et jurisdictionem, ob quam summus pontifex scribit: Unita nobiscum", + "candidate_score": 0.631853, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_652_654", + "bdc_text": "Sed quum priore loco diximus , colloquium ipsos fugisse , ex eo manifestum est , quia penes ipsos quolibet momento rem incipere fuit , penes nos nunquam fuit . Cumque id nos iam inde a principio urgentissime semper postularemus , id ab ipsis extorquere nunquam potuimus . Deinde arbitros ipsi quidem ex sententia et factionis suae omnes , uno Palatini legato excepto , nos contra omnes aversos nobis habeamus .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_153", + "psc_text": "Domini matura volumus esse judicia, nihil possumus incognitis rebus in cujusquam partis praejudicium definire, priusquam universa quae gesta sunt veraciter audiamus. 5. Et quidem haec et similia alia Leonis verba, non concilii, sed proprio nomine scripta, talem tantamque vim et auctoritatem habebant, ut jam Flaviani animum movissent saltem, si non coegissent, ut se sisteret coram Leone vel per suos idoneos legatos, vel per relationem authenticis scriptis factam, de omnibus gestis rationem redditurum. Sed jam id praestitisse Flavianum antequam hanc Leonis epistolam acciperet, acciperet, in superioribus vidimus. Quare si omnia simul conferamus, certum argumentum habebimus ita ad se totam causam traxisse Leonem, ut nequaquam cuique alii episcopo et judici licuisset se hisce rebus immisceri, nisi de summi pontificis sententia. In suam vero auctoritatem Leonem totum negotium 349 definiendum refudisse, non obscure ipsemet in laudata epistola indicavit. Nam ad praecludendam viam omnibus difficultatibus excusationibusque quae circa contumaciam obstinationemque archimandritae Eutychis poterant afferri,", + "candidate_score": 0.631853, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_368", + "bdc_text": "Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_942", + "psc_text": "Nicaenae synodi fixa decretis, nulla possunt improbitate convelli, nulla violari novitate. In quo opere (sequentium verborum pondus animadvertere lector noster non negligat), auxiliante Christo, fideliter exsequendo, necesse est me perseverantem exhibere famulatum: quoniam dispensatio mihi credita, et ad meum tendit reatum, si paternarum regulae sanctionum quae in synodo Nicaena ad totius Ecclesiae regimen, Spiritu Dei instruente, sunt conditae, me, quod absit, connivente, violentur, et major sit apud me unius fratris voluntas quam universae domus Dei communis utilitas. 7. Jam vero si in his rebus conscribendis brevitatis studio nimis non urgerer, latissimus mihi aperiretur campus eorum systema evertendi qui Romanos pontifices conciliorum sanctionibus subesse fabulantur, uti etiam judicare voluit Quesnellus subdole ad marginem illius loci annotando: « Canonibus obnoxius pontifex Romanus, iisdem famulari debet in dispensationibus. » Non enim aut Romanorum pontificum universalis auctoritas 514 limitatur, neque ipsi Romani pontifices conciliis subesse dicuntur, si, in iis quae ad universale Ecclesiae regimen", + "candidate_score": 0.631824, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_82_84", + "bdc_text": "Sed colloquii totius praesides et velut arbitri futuri : a Palatino Ludovicus Fleckensteinus , a Bavaro V. Sebelsdorfius , a Moguntino primum quidem Julius Pflug , qui quod liberalius eruditus esset , ne quid nobiscum ageret , statim revocatus fuit : post illum Joannes Erenbergius :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_618", + "psc_text": "quibusdam aliis causis amplius deliberandum contingeret, celeriter ad nos relatio dirigatur, ut, pertractata qualitate causarum, nostra quid observari debeat sollicitudo constituat. 6. Hic itaque duo, nisi mea me fallat opinio, attendenda sunt, quae ambo certa et nitida praeseferunt argumenta supremae moderationis a Romanis pontificibus adhibitae in negotiis Orientalium Ecclesiarum. Alterum spectat ad eos poenitentes qui metu adducti lapsi erant. Pro quibus recipiendis Leo ipse eas regulas praescribit quae justitiae haud repugnarent, vel indulgentiae cum justitiae injuria non faverent. Pro his autem reconciliandis misit duos laudatos legatos, Lucentium atque Basilium, quibus cum necessarium commonitorium et institutiones dedisset, nemini, nec ipsi Anatolio Constantinopolitano episcopo, licitum esse poterat ab iisdem vel leviter resilire. Quotquot igitur lapsi ex hoc ordine ad pristina ecclesiastica officia, dignitates et gradus erant restituendi, nonnisi apostolicae sedis auctoritate absolvi poterant, et antiquis honoribus frui concedebatur. Caeteros vero, qui tamquam schismatis auctores habebantur, quorum causa durior et gravior erat, ex", + "candidate_score": 0.631806, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_82_84", + "bdc_text": "Sed colloquii totius praesides et velut arbitri futuri : a Palatino Ludovicus Fleckensteinus , a Bavaro V. Sebelsdorfius , a Moguntino primum quidem Julius Pflug , qui quod liberalius eruditus esset , ne quid nobiscum ageret , statim revocatus fuit : post illum Joannes Erenbergius :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_492", + "psc_text": "in quibusdam dissidiis absolvendis ii facere solent, qui, relictis ordinariis et a lege institutis judicibus, compromissum facientes, novos arbitros sibi eligunt. Ut autem Joanni Bono, amico suo, Launoius fucum faciat, verbaque vendat, sequentia Athanasii verba subjicit: Haec quidem Egyptii ad omnes et ad episcopum Romanum Julium scripserunt. Quia et Eusebiani ad Julium litteras misere, et ut nos terrerent synodum jusserunt convocari, et ipsi Julio, si vellet, arbitrium causae detulerunt. Verumtamen cum Quesnelli, tum Launoii fabulationes statim corruere, produnt ipsa Julii papae verba in praecedentibus laudata. Qui altius repetens legitima judicis jura, vetustam allegat consuetudinem, apostolorum ordinationes, et PP. doctrinam. Debuisset ergo potius ipsis objicere compromissum ab eadem Eusebianorum factione jam factum; istudque evulgare, ut cunctis innotesceret, se non alia ratione in Orientalium synodorum negotiis miscuisse, nisi quia convenientes ad invicem litigantes judicandi facultatem eidem detulerunt. Contra vero eos tamquam adversarios quasi de ignorantia insimulat, vellicatque dicendo: An ignari estis hanc", + "candidate_score": 0.631758, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_252_254", + "bdc_text": "Eius autem rei talis erat utraque ex parte ratio , ut ter undeni hinc inde homines pro Principum urbiumque suorum numero et loco ad hoc certamen adhiberentur . Et a nobis quidem pro electore Saxone : Franciscus Burckardus , Philippus Melanchthon , Justus Menius ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_348", + "psc_text": "et eripiendas? Cum clarissimo viro Petro de Marca, qui Romanis principibus hoc jus asseruit pro indicendis quandoque synodis, et dandis judicibus, dum ecclesiastica judicia fieri contingebat, sicuti et irrita declarandi concilia, « cum fines praescriptos a principe in modo procedendi excedebant, quin conciliorum Patres conquererentur de incompetentia principis, sed de obreptione quam legatis missis ad primam synodum Ephesinam ostenderunt, » longam deberem hic congressionem instituere, singulaque ad examen revocare, quae nonnisi veritatis colorem praeseferunt. At ad aliud otium istud reservare opportunum ducimus, paucis dumtaxat hic annotatis. 22. Et imprimis quod ad synodorum indictionem, rerumque in iis pertractandarum ordinem spectat, clariss. de Marca aliquod jus indicare debuisset, quod naturae legibus divinisque institutis cohaereret. Non enim sufficit aequitati et concordiae, pacisque studio inhaerere, quae sacerdotium inter et imperium procuranda sunt, si in alterutrius praejudicium multa mala suboriantur. Alias semper in dubio versabimur an priorum 390 temporum generalia concilia, auctoritate imperatorum sola vel", + "candidate_score": 0.631663, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_81_83", + "bdc_text": "Et partes quidem hae fuerunt . Sed colloquii totius praesides et velut arbitri futuri : a Palatino Ludovicus Fleckensteinus , a Bavaro V. Sebelsdorfius , a Moguntino primum quidem Julius Pflug , qui quod liberalius eruditus esset , ne quid nobiscum ageret , statim revocatus fuit :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_865", + "psc_text": "lapsis poenitentibus recipiendis. Sed Domnum in eorum numero fuisse, quorum causa durior videbatur, quis non intelligit? Igitur hujus causae judicium et examen unice magno Leoni reservatum erat, quod clarissimus Baluzius minime observavit, nec Domni causa ex illis erat de quibus vel pontificii legati, vel Anatolius, vel alius quisquam judicare posset. Valet tamen alia ratio ab ipso Baluzio adducta, nimirum Domnum post suam depositionem secessisse in Palaestinam ad Euthymium abbatem suum, atque desiisse inter episcopos, proptereaque nullam quaestionem esse potuisse de ejus nomine cum aliis episcoporum nominibus ad altare recitando. Plurimum quoque Quesnellum urget aliud argumentum, quod Baluzius subjicit. Nam (ait) si Domnus propterea censendus est mortuus, quia nullam ejus mentionem in suis epistolis ad S. Leonem Magnum facit Anatolius; mortui tum etiam erant Thalasius episcopus Caesareae, Eusebius Ancyrae, et Basilius Seleuciae. Leo enim ad Anatolium respondens, istorum qui cum Dioscoro, Juvenali atque etiam Eustathio episcopis fuerant participes Ephesini latrocinii nullam", + "candidate_score": 0.631539, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_82_84", + "bdc_text": "Sed colloquii totius praesides et velut arbitri futuri : a Palatino Ludovicus Fleckensteinus , a Bavaro V. Sebelsdorfius , a Moguntino primum quidem Julius Pflug , qui quod liberalius eruditus esset , ne quid nobiscum ageret , statim revocatus fuit : post illum Joannes Erenbergius :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_495", + "psc_text": "nondum Athanasii verborum vim perfecte assecuti sumus, nisi perpendamus neminem deterreri posse ex arbitrarii judicis sententia, vigore compromissi lata, quod compromissum haberi non potest, nisi litigantes inter se convenientes spondeant pacifice stare velle secuturo judicio. Cum igitur Eusebiani litteras dantes ad Julium pontificem, ut, si vellet, ipse, synodo omni remota, judicaret Athanasium deterrere voluerunt, jam ad illud tribunal provocare intendebant, citra quod non amplius illis licebat tergiversationes quaerere, appellationes interponere, quia peremptorium et ultimum judicium erat proferendum, quo supposito, ut ipsi Eusebiani in votis habebant, Athanasio amplius ad suam Alexandrinam Ecclesiam redire non fuisset concessum. Peremptorii enim et ultimi judicii ea conditio est, ut condemnato omnis spes auferatur amplius dissidendi, ac propterea hoc judicii genus dumtaxat terrorem incutere potest. Eusebiani ipsi praeterea non ex jure compromissi, sed verae appellationis suos legatos Romam mittere coacti fuerunt, qui nusquam de concilio habendo unum verbum protulerunt, nisi quando, videntes se convictos atque 421", + "candidate_score": 0.631508, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_658_660", + "bdc_text": "Itaque instituti huius memor epistolam nunc ita claudam . Nam de privato colloquio longum esset dicere . De futuris autem Comitiis quid speremus , certum propemodum nihil habetur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_626", + "psc_text": "pontifex in reliquo suae vitae cursu pro Christianae reipublicae bono fideliter adimplevit. Fateor quidem in praecedentibus conscribendis Exercitationibus longum quandoque habuisse sermonem, a quo nostri aevi viri abhorrere solent, leviori potius rerum cortice delectari assueti, quam in sincera earumdem veritatum inquisitione exerceri. Sed ad hanc necessitatem prolixioris quandoque sermonis habendi multae causae me compulerunt. Quarum altera ex usu illarum institutionum oriebatur quas multorum annorum spatio in scholis theologiae exponere fui assuetus, in quibus expendendis brevis et stricta oratio adhiberi haud potest, ne auditores minus sufficienter edoceantur. Propterea hanc consuetudinem longa industria comparatam valde difficile superare potui. Altera vero nostris adversariis adjudicanda est, qui cum obscuras quasdam multisque cavillis circuminvolutas quaestiones excitassent, quibus pro praesenti scribendi proposito 449 me occurrere oportuit, paucis eorum argumenta eripere atque refellere prorsus impossibile fuisset, cum multoties ad genuinos fontes horumque interpretes provocare mihi opus fuit, ut male congesta et constructa eorum aedificia atque systemata demonstrarem.", + "candidate_score": 0.631437, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_287_289", + "bdc_text": "Leonhardus Marstaller , Nicolaus Appell , Joannes Vuetzler ; pro episcopo Argentinensi : Joannes Armbrester , Christophores Vuelsinger , Joannes a Seebach ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_416", + "psc_text": "a scriptoribus distincta non fuerint, liberum deinde fuit ipsis pro arbitrio ratiocinari, et in diversas sententias et opiniones abire, prout iis erit exploratum qui Launoii, Petri de Marca, Quesnelli, Joannis Davidis, aliorumque scripta lustrarunt. Verumtamen alias et alias horum scriptorum inter se dissidentium interpretationes in praesens hic subjicere supervacaneum arbitramur. Cum eorum nullus S. pontificis scribendi rationem fuerit assecutus; quamvis ad Sardicenses canones unice attendentes, variis divinationibus usi sint, de quibus verba facere in praesens praetermittimus, ut quantum possumus pedetentim in Quesnellianis dictis examinandis studium impendamus. « Non ergo ad unicum (ait) ex Occidentalibus episcopum cum provinciali vel dioecesana synodo provocatum est. » Sed quis cum veritate affirmavit, vel umquam affirmabit, hoc quod sibi imaginatur Quesnellus? Qui tantum bardus et plumbeus sit in hanc sententiam abibit. Nos tamen non ideo Romanum pontificem cum provinciali aut dioecesana synodo appellatum dicimus, quod Romam adventante Hilaro, S. Leonis ad Ephesinam synodum legato, quando", + "candidate_score": 0.63134, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_82_84", + "bdc_text": "Sed colloquii totius praesides et velut arbitri futuri : a Palatino Ludovicus Fleckensteinus , a Bavaro V. Sebelsdorfius , a Moguntino primum quidem Julius Pflug , qui quod liberalius eruditus esset , ne quid nobiscum ageret , statim revocatus fuit : post illum Joannes Erenbergius :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_773", + "psc_text": "Leo, et piissimus imperator (Marcianus videlicet) sanxit eum adesse sanctae synodo. Nullam hic fieri mentionem de restitutione conditionata, nullamque adhibitam fuisse formulam, si placeat, si videatur synodo, exscripta verba patefaciunt. Praeterea et si aliqui condemnantes praecedentem Theodoreti agendi rationem, volentes Dioscoro blandiri, exclamaverint: Hunc foras mittite; magistrum Nestorii foras mittite; nemo tamen ausus est inficiari hoc Leoni 480 jus convenire potuisse. Accedit quoque praefatos Illyricorum et Palaestinorum episcoporum clamores et querimonias excitatas ut Theodoretus foras mitteretur fuisse inutiles, si istius causa finaliter in synodo fuisset pertractanda. Potius enim prius erat agendum de istius fide, atque rigorose scrutari an ille ab omni haereseos nota esset mundus; illumque cogere ad sese purgandum a calumniis quibus fuerat appetitus; et audire hinc inde utriusque partis rationes, ut ipsius restitutio absolveretur. Cum ergo horum nihil factum fuerit, haud video quo fundamento istius restitutio facta a Leone non debeat dici absoluta. Illyricorum enim et Palaestinorum episcoporum", + "candidate_score": 0.631324, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_30_32", + "bdc_text": "A subrogato Treveri : Joannes Hussingus , Georgius Eltzius et quidam alius . A Palatino :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_866", + "psc_text": "si Domnus propterea censendus est mortuus, quia nullam ejus mentionem in suis epistolis ad S. Leonem Magnum facit Anatolius; mortui tum etiam erant Thalasius episcopus Caesareae, Eusebius Ancyrae, et Basilius Seleuciae. Leo enim ad Anatolium respondens, istorum qui cum Dioscoro, Juvenali atque etiam Eustathio episcopis fuerant participes Ephesini latrocinii nullam expressam mentionem fecit. 16. Neque validiora deinde censenda sunt multa alia argumenta quae nimis operose in suae causae praesidium huc illucque excurrens colligere nisus est, ut supposititiam esse ostenderet actionem illam de qua agimus. Siquidem si ea ad trutinam revocemus, ut laudatus Baluzius jam fecit, illa nonnisi verba, fallacias violentasque interpretationes praeseferre intelligemus. Hujus generis illud est quod sibi mutuari posse credidit ex epistola Gelasii ad episcopos Dardaniae, in qua pontifex plurima judiciorum exempla proferens ad suae sedis auctoritatem explicandam, eos enumerat episcopos a synodo damnatos, quos apostolica sedes absolvit; ait veniam concessisse iis qui in pseudosynodo Ephesina lapsi erant,", + "candidate_score": 0.631181, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_438", + "bdc_text": "Eo denique progressa haec disputatio fuit , ut penes Caesarem esse positum diceret , actorum copiam cui vellet permittere , se vero cum praesidibus ea de re acturum esse , ostendebatque vix se magno negotio rem huc perduxisse , conatos illos fuisse longe secus nobiscum agere , multa se dissimulare , illos interea se perdi clamare .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_826", + "psc_text": "eorumdem Chalcedonensium Actorum nobis debuisset adversarius objicere, et suis conjecturis praesidium nancisci, quod cum ab ipso nec ab alio quopiam ex Graecis fieri hactenus potuerit, ideo ad aliud Quesnelli argumentum eripiendum jam nos gradum facimus. 4. Secundo itaque contendit ex unico codice hujusmodi prodiisse actionem, quem nulla auctoritas, antiquitas nulla commendabat; cum et chartaceus esset solummodo, et ab ignotis scholaribus Germanis duobus acceptus praedicetur. Antiquae rei studiosi clarissimo Stephano Baluzio multum debent. Is enim ad hanc nostri adversarii difficultatem refellendam consultius et prudentius agendum esse censuit, ne fabulas in sua Conciliorum collectione intruderet. Is igitur Quesnello fidem adhibere suspensus haerens, partim suis oculis Chalcedonensis synodi Latinas versiones lustrare coepit; tum ex amicis sciscitatus est an in aliis extra Gallias bibliothecis manuscripta exemplaria asservarentur, in quibus actio illa de Domno esset descripta. Inter caeteros qui ejus votis indulserunt, fuit clarissimus et eminentissimus Hieronymus cardinalis Casanata, rerum antiquarum peritissimus. Cujus memoria, ob", + "candidate_score": 0.631167, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_287_289", + "bdc_text": "Leonhardus Marstaller , Nicolaus Appell , Joannes Vuetzler ; pro episcopo Argentinensi : Joannes Armbrester , Christophores Vuelsinger , Joannes a Seebach ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_224", + "psc_text": "Quare noster adversarius sibi nimium blandiens suam appendicem hisce clausit verbis. « Certe haec sola posteriora verba: Ad vos, religionis defensores, etc., meridiano sole patefaciunt non ad unum, sed ad plures missum fuisse hoc qualecumque scriptum. » At quidem ex mea sententia non majus robur Quesnelli conjecturae ex istis, quae ejus appendicem claudunt, obtinere potuerunt. Nam quamvis, ut diximus, in illa epigraphe honoris nomina desiderentur, id forte amanuensis vitio dare oportet, cum aliunde ex illis vocibus, ad papam urbis Romae Leonem, id omne habeamus, unum dumtaxat nominari, cui juxta primatus ecclesiastici jura de fidei negotiis et de presbyterorum depositione spectabat judicare. Fateor deinde nullam expressam apostolicae sedis mentionem haberi, omisisse quoque illius splendorem et praerogativas praedicare. Quid tamen? Ergo scriptum hoc, qualecumque sit, ad plures fuit missum? Figmentum apage! Non consuevit imprimis Eutyches in suis conscribendis epistolis atque libellis se exercere in praedicandis splendore et praerogativis eorum ad quos provocabat.", + "candidate_score": 0.631148, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_424", + "bdc_text": "Primum enim cum iis actorum copia qui non legati , postea etiam iis , qui quanquam legati , non tamen destinati ad colloquium essent , negaretur , iam denique diserte omnibus haec eripiebatur , ut quicquid actum foret , ad unum Caesaris legatum per praesides remittendum esset .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_41", + "psc_text": "faceret mentionem, nisi, redeunte comite Pansophio, easdem litteras cum exemplaribus Actorum iterasset. Utrumque autem iterasse Flavianum, prodit Leonis epistola trigesima secunda, quae data est kal. Julii ejusdem anni. Cujus quippe epistolae initium cum istud sit: Litteras tuae dilectionibus accepi, cum gestis quae apud vos de fidei quaestione confecta sunt, facile in eam veni opinionem, tum dumtaxat Leoni redditam fuisse eam epistolam cum omnibus suis partibus, et nova appendice, prout in Quesnelliana editione primum obtinet locum. Et quidem id nobis indicatum est ex illius epistolae textu. Nam Leo pontifex, admonito Flaviano de recentioribus receptis litteris et synodalibus gestis, nullam amplius facit mentionem de Eutychete, hujus erroribus et appellatione ad apostolicam sedem, de quibus rebus in praecedentibus litteris sufficienter disseruerat; sed dumtaxat novae illius appendici iteratae epistolae occurrit dicendo: Quamvis evidenter appareat rem de qua agitur nequaquam synodali indigere tractatu; tamen, frater charissime, subsecutos esse significo, quos in hac parte placuit destinare.", + "candidate_score": 0.631136, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_82_84", + "bdc_text": "Sed colloquii totius praesides et velut arbitri futuri : a Palatino Ludovicus Fleckensteinus , a Bavaro V. Sebelsdorfius , a Moguntino primum quidem Julius Pflug , qui quod liberalius eruditus esset , ne quid nobiscum ageret , statim revocatus fuit : post illum Joannes Erenbergius :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_788", + "psc_text": "sedis judicium demonstravit. An Leonem mentitum arbitrabimur? Nec sibi adversarius praesidium nancisci potest, ex ab eo laudatis Leonis epistolis, scriptis ad Theodosium post latrocinium Ephesinum, quibus petit ut omnia in eo statu esse jubeat in quo fuerunt ante omne judicium, donec, etc., et idcirco nusquam abrupisse communionis vinculum cum Theodoreto. Nam rerum restitutio in pristinum donec major ex toto orbe sacerdotum numerus congregaretur, non idem est ac definitivum decretum interponere, sed causas 483 examini futuro reservare, donec diligentior inquisitio habeatur. Non igitur ea ratione judicatum fuit de Theodoreti fide et innocentia, ex eo quod latrocinalia Acta pontifex aboleverit, cum simul decreverit rerum omnium judicium ad aliud tempus et in alio conventu esse reservandum. Quare etsi post horum Actorum abolitionem licitum fuisset Theodoreto caeterisque episcopis gradu depositis ad suas reverti sedes, tamen non constabat an jure vel injuria fuissent depositi, an jure vel ex dispensatione et indulgentia ipsis permitteretur suas retinere", + "candidate_score": 0.631067, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_160_162", + "bdc_text": "Saxones vero , regem se Ferdinandum legitime electum non agnoscere , testabantur . Ad haec partium responsa paucis Praesides moderatum utriusque partis ingressum laudabant , magnam sibi spem affulsisse ostendebant , si caetera eodem deinde modo fierent . De formula se consideraturos esse ostendebant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_355", + "psc_text": "Theodosio permittere potuisset, aut abolere, aut immutare. Quid vero? Nec Flavianus, nec Eusebius, tribus propositis edictis, aut uno pro tribus, quod vulgo peremptorium appellatur, admoniti et vocati fuerunt, nec suam praesentiam denegarunt. Igitur tamquam contumaces haberi non poterant. Quinimmo, vix acceptis litteris synodi indicibus, nulla interposita mora, vel impedimento emendicato, ad conventum convolarunt. Unde injuria ibi affirmatur, quod imperator adimplens ipse primus ordinem legum, cum nullum ordinem, nullam aequitatem, nullam denique legem servaverit jubendo qui semel judicaverunt judicandorum locum obtinere. Ego igitur potius crederem Elpidium imperatoris auctoritate abusum fuisse, eaque lege urgere voluisse, ut contra omne jus, nec Flavianus, nec Eusebius, neque alii qui innocentes et sine ullo crimine damnati fuere, etiam secluso quocumque defensionis genere indebitas poenas subirent. Maculam tamen ullam illustrissimo episcopo Parisiensi inurere non intendimus, quod talia jura saeculi principibus vindicare voluerit, sed explicare dumtaxat in votis habuimus valde infirma et falsa esse ea principia, ex quibus", + "candidate_score": 0.630932, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_107", + "bdc_text": "an , si non divino tantum iure Romanus episcopus summus sit , aliqua ei obedientia debeatur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_886", + "psc_text": "an libere pronuntiasset unicum esse Stephani testimonium, cui nemo ex illis PP. suffragatus est. Sed adhuc attendat ad ea quae post vicarios pontificios Anatolius pronuntiavit: post synodi enim definitionem nihil horum valere quae in synodo Ephesina gesta fuerant, nisi illud circa sanctissimum magnae Antiochenae civitatis episcopum, quoniam et sanctissimus Leo Romanus archiepiscopus in communionem eum recipiens praeesse eum Antiochensium judicavit Ecclesiae. Tandem nonne tribus istis caeteros PP. astipulatos esse, nemine prorsus refragante, ex illis Actis exploratum est? Ea enim percurrant lectores, et clare intelligent non alia de causa Maximi ordinationem; et Domni depositionem ratas esse judicatas, nisi quia illas pontifex Leo confirmaverat. 20. Se graviter urgeri ab illis tribus testimoniis Quesnellus, quae non ignoravit, praesensit. Et propterea arbitratus suis dictis sufficienter Stephani interlocutionem infirmasse, stylum vertit in alia duo Paschasini et Anatolii, quae ipsi jam in medium adduximus. Cujus gravem contentionem idem Stephanus Baluzius apprime cognoscens, sub numero 52, ait:", + "candidate_score": 0.630873, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_389", + "bdc_text": "Quanquam enim haec sententia pontificis Romani multis iam annis fuit , ut ne colloquium nobiscum iustum ullum haberetur , tamen quia id nostri semper urserunt , simulare saltem aliquem congressum adversariis necesse fuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_485", + "psc_text": "Romanorum pontificum juribus et praerogativis quam judicaverint de Christi Domini divinitate et divini Verbi cum Patre consubstantialitate. Haec autem de Christo Domino negare minime veritos esse, omnibus exploratum est. Igitur si Eusebiani nulla alia ducebantur lege quam solius arbitrii, non mirum quod nullo ecclesiastico praecepto obtemperare voluerint, et, ut suam pervicacem contumaciam specioso aliquo colore tuerentur; canones confingebant, quibus cautum esset unius synodi judicia alterius synodi cognitione et decretis non posse dissolvi. Sed quale effigium commentiebantur? Ipsi in primis plures synodos coegerant ad Nicaena statuta abolenda. Deinde quando a summo pontifice Julio Romam vocati fuerunt ad causam dicendam, judicis incompetentiam (ut aiunt) non allegarunt. Citationem seu vocationem non impugnarunt. Moram dumtaxat adhibuerunt, et ad tergiversationes varias recurrentes, cum diutius pontifex eorum adventum exspectare non posset, et clam arrepta fuga ab eorum legatis, qui synodorum Tyrii ac Mareoticae Acta inconsulte inter pontificias 419 manus reliquerunt, rerum omnium veritate perspicue cognita, in", + "candidate_score": 0.630763, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_82_84", + "bdc_text": "Sed colloquii totius praesides et velut arbitri futuri : a Palatino Ludovicus Fleckensteinus , a Bavaro V. Sebelsdorfius , a Moguntino primum quidem Julius Pflug , qui quod liberalius eruditus esset , ne quid nobiscum ageret , statim revocatus fuit : post illum Joannes Erenbergius :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_154", + "psc_text": "Leonem, ut nequaquam cuique alii episcopo et judici licuisset se hisce rebus immisceri, nisi de summi pontificis sententia. In suam vero auctoritatem Leonem totum negotium 349 definiendum refudisse, non obscure ipsemet in laudata epistola indicavit. Nam ad praecludendam viam omnibus difficultatibus excusationibusque quae circa contumaciam obstinationemque archimandritae Eutychis poterant afferri, sibi reservat rem totam ad examen perducere, ita exigente Ecclesiae moderatione, et Christianae pacis sollicitudine, imperialibus etiam litteris ipsi insinuata: Ut (ait, amputatis dissensionibus, fides catholica inviotata servetur, et his qui prava defendunt ab errore revocatis, nostra auctoritate quorum fides probata fuerit muniantur. Tria hic sua auctoritate se facturum esse Leo spondet: tollere dissensiones ad inviolatam servandam catholicam fidem; alterum, ab errore revocare qui prava defendebant; tertium tandem, praesidium et munimen iis afferre quorum fides esset probata. Si igitur tria haec, sua, non aliorum, auctoritate se praestaturum Leo spondet, non est cur ad distortam interpretationem recurramus, alios hujus causae arbitros", + "candidate_score": 0.630613, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_126", + "bdc_text": "Itaque omnium animi antea ad aliquam concordiae spem arrecti , hac fama consternati fuerunt , nec quisquam inventus est , qui pollicitationibus Caesaris fidem ullam habendam esse iudicaret :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_45", + "psc_text": "genus, quare Flavianus Leonem interpellat, dicendo rem indigere impulsu et subsidio apostolicae sedis, ut cuncta statim ad tranquillitatem et pacem transferantur? Nisi quidem mea me fallat opinio, illius haereseos damnatio rata habita a Leone fuisset; et nisi excitatae turbae pontificia auctoritate compositae fuissent, numquam vera de Christi Domini incarnatione doctrina certo sufficienter Christi fidelibus innotuisset; nec contumaces atque rebelles acquievissent, nisi, cooperante Deo (ait Flavianus), per vestras sacras litteras. Denique solas litteras Leonis futuram generalem synodum, de qua rumor erat, prohibere potuisse, idem Flavianus non dissimulanter asseverat, dicendo: Prohibebitur vero et quae evulgatur futura esse synodus, ut ne totius orbis perturbentur Ecclesiae. Ex hac ergo hujus primae Flaviani epistolae appendice nos perspicue colligimus quidquid veteres Orientales episcopi de Romanorum pontificum auctoritate, tum in haeresibus profligandis, tum in conciliis firmandis et convocandis, tum denique in condemnatorum appellationibus suscipiendis senserint et judicaverint. Quibus omnibus etsi nimis audacter et quasi stolide praetextu episcopalis", + "candidate_score": 0.630605, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_136", + "bdc_text": "Duas deinde epistolas , unam Caesaris , inscriptam utrique , alteram legati Granvellae , parti tantum alteri inscriptam , adhibuerunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_29", + "psc_text": "ex duabus illius litteris quae hactenus lucem aspexerunt sincere fassus est, cum sola pontificia auctoritate tum haeresis quae surrexit, tum turbae quae propter eam factae sunt facillime destruentur. Dicat, amabo, Quesnellus, putatne Flavianum plane obmutuisse, nec Leoni alias dedisse litteras, cum ipsi innotuit imperatorem, agente eunucho Chrysaphio, et Dioscoro, jam synodum postulare, ut quae jam Constantinopoli contra exortam haeresim definita fuerant abolerent? Figmentum esse probant epistolae illae Flaviani in causa duorum illorum Constantinopolitanorum clericorum, ut superius nos jam indicavimus, quas, Deo Domino opitulante, publici juris faciemus. 2. At quidquid sit de aliis Flaviani epistolis, quae aut temporum injuria interciderunt, aut nunc adhuc obsoletae in secretioribus bibliothecarum 323 aut Archiviorum scriniis custodiuntur, de quibus nec minimam fecit Quesnellus mentionem in elencho quem conscripsit, ea ductus persuasione, quod duas illas tantum vulgatas epistolas Flavianus Leoni dedisset; igitur haudquaquam dubitandum est quod ipse, absoluta jam illa Constantinopolitana synodo, et Eutychete damnato, ad R.", + "candidate_score": 0.63033, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_82_84", + "bdc_text": "Sed colloquii totius praesides et velut arbitri futuri : a Palatino Ludovicus Fleckensteinus , a Bavaro V. Sebelsdorfius , a Moguntino primum quidem Julius Pflug , qui quod liberalius eruditus esset , ne quid nobiscum ageret , statim revocatus fuit : post illum Joannes Erenbergius :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_412", + "psc_text": "12. Sed jam S. pontificem Leonem ab illis duabus causis, fidei scilicet et charitatis, adductum fuisse ut oecumenicam synodum, tamquam necessarium remedium adhibendum, ipse decerneret, Quesnellus perfecte intellexisset, si verba ad quae provocat, et quibus insistit, e sua sede non extraxisset, neglectis caeteris aliis quibus S. pontifex Theodosium imperatorem allocutus est. Rerum ergo omnium infelicissimum statum exponit, indicando Ephesini latrocinii judicium et Acta ad apostolicae sedis tribunal, tum propter suorum legatorum reclamationem, tum propter episcopi Flaviani appellationem esse devoluta. Ut quia et nostri fideliter reclamarunt, et eisdem libellum appellationis Flavianus episcopus dedit. Ex hoc ergo, quod praemittit, immediate hoc aliud, tamquam necessario apostolicae sedis juribus cohaerens, subjicit: Generalem synodum intra Italiam jubeatis celebrari, quae omnes offensiones ita aut repellat, aut mitiget, ne aliquid ultra sit vel in fide dubium, vel in charitate divisum. Ne vero ejusmodi decretum a se factum Theodosio imperatori injustum aut irrationabile videretur, in ejus mentem revocat", + "candidate_score": 0.630282, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_368", + "bdc_text": "Valde pontificii laborabant in negotium religionis summi unde abesse Romani Pontificis autoritatem nefas esse credebant , potestas Pontificis ne ius suum amitteret , quomodo sic adhiberetur , ut ne intoleranda nostris esset , ac ut ne palam repelleretur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_525", + "psc_text": "inter angustos limites illa R. P. auctoritas restringatur, quam in tertio et quarto canone amplissimam eidem adjudicarunt? Fallitur omnino Quesnellus. Canones illi nulla ratione inter se pugnant, et summum illud jus, quod in tertio et quarto canone comprobat pontificis Rom. auctoritatem in appellationibus accipiendis, magis magisque confirmatur in quinto, seu septimo canone, ut sit in ejus potestate vel judicare per se, vel causae judicium aliis delegare, vel litigantes partes ad se accire, vel novam synodum indicere, in qua solemnius totum negotium de quo quaestio agitatur ad novum examen revocetur. Itaque ne fabulari videamur, ad canones attendamus. Canon ille tertius in primis Eusebianam compescuit factionem, Nicaenos canones in spretum adducentem. Cum videlicet temerariis ausibus ex Ecclesiis ad eam non pertinentibus ipsa ejiciebat episcopos et clericos orthodoxos, et in horum cathedras et loca alios damnatos et haereticos intrudebat. Ut autem istius Eusebianae factionis temerariam agendi rationem Quesnellus occuleret, aut saltem dissimularet, non", + "candidate_score": 0.630215, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_82_84", + "bdc_text": "Sed colloquii totius praesides et velut arbitri futuri : a Palatino Ludovicus Fleckensteinus , a Bavaro V. Sebelsdorfius , a Moguntino primum quidem Julius Pflug , qui quod liberalius eruditus esset , ne quid nobiscum ageret , statim revocatus fuit : post illum Joannes Erenbergius :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_752", + "psc_text": "ad eum causam suam per libellum appellationis detulisset. Verumtamen cum ex hac sententia sibi incommodum afferri intellexit, negativo sequenti argumento eam rejecit, scribendo: « Cum de hujusmodi decreto ne apex quidem ullus appareat sive in Actis Chalcedonensibus, sive in aliis rerum tum temporis gestarum monimentis, tam facile refellitur quam profertur. » Aliorum opinionem subjicit dicentium « eadem synodali ac judiciali sententia Theodoretum restitutum, qua pseudosynodus Ephesina in irritum missa fuerat. » Atque iterum provocat ad illam synodum a qua Valentinianus et Augusta ad Theodosium scripserunt de Actorum hujus conciliabuli rescissione. Sibi tandem certum esse Quesnellus asseverat de Theodoreti causa nullam intercessisse sententiam, sive quae a solo Leone, sive quae a synodo sit emissa. Sed illud solummodo judicium a Leone commemorari, quod communionis litteris continebatur. Dum enim querelas Theodoreti ultro suscipit pontifex, eidemque suam communionem impertivit, consequens fuit ut eumdem ab omni haereseos macula judicaverit mundum. Haec autem et id genus", + "candidate_score": 0.63003, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_195_197", + "bdc_text": "Olim autem secus res habebat , parique omnium ordinum libertate et iure sententiae dicebantur . Ortus autem novus hic mos ex eo est , quia cum ad publica consilia principes necessario semper venirent , urbes autem , quia causa aut non magna , aut non valde ad se attinens videretur , saepe non venirent , factum est , illorum suffragia ut necessaria , horum ut non necessaria viderentur . Itaque veluti de iure suo cessissent urbes , consiliorum moderationem totam ad se Principes spectare crediderunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_349", + "psc_text": "de Marca aliquod jus indicare debuisset, quod naturae legibus divinisque institutis cohaereret. Non enim sufficit aequitati et concordiae, pacisque studio inhaerere, quae sacerdotium inter et imperium procuranda sunt, si in alterutrius praejudicium multa mala suboriantur. Alias semper in dubio versabimur an priorum 390 temporum generalia concilia, auctoritate imperatorum sola vel apostolicae sedis simul indicta fuerint. Et rursus ultro dato quod Romani pontifices, imperatorum arbitriis non valentes resistere, synodorum indictioni acquieverint, an scrupulus remaneat principes jure vel injuria synodos indixerint, atque in iis indicendis propriae auctoritatis limites excesserint. Si ad primam Nicaenam synodum animum convertamus, hanc utique Constantinum imperatorem indixisse intelligimus, sed ex sacerdotum sententia. Et quoniam tot praesulum coitio sine imperiali consensu, auxilio atque praesidio nec fieri nec sustentari poterat, idcirco ad praepediendos tumultus, et ad faciendam episcopis liberam potestatem, ut, episcopalibus eorum sedibus ad tempus relictis, praestituto tempore concilio adessent, litteras ad eosdem dedit, ut itineri se committerent. Quo", + "candidate_score": 0.629922, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_30_32", + "bdc_text": "A subrogato Treveri : Joannes Hussingus , Georgius Eltzius et quidam alius . A Palatino :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_896", + "psc_text": "Eutychianistarum: Superveniente Uranio subadjuvo, et contra Joannem jam episcopum sacra principis deferente, ab episcopatus illius confirmatione papa suspensus est. Sufficiunt autem, ut arbitror, illa quae jam dicta sunt, ad infringendam vim illius argumenti quod adversum hunc locum Paschasius Quesnellus adduxit. 22. Quoniam vero multarum rerum congeriem in suam coegerat dissertationem noster adversarius, ut, pessumdata actione de Domno Antiocheno, Romanorum pariter pontificum auctoritas in episcoporum ordinationibus confirmandis et conciliorum decretis rescindendis prorsus aboleretur, pedetentim nobis opus fuit singula retractare, quae in eadem dissertatione collegit. Verumtamen cum noster labor plurimum imminutus fuerit, clarissimi Stephani Baluzii studio et diligentia maluimus in nostrum praesidium ea transferre quae ipse diligentissime annotavit, quibus nonnulla etiam ex nostra industria accessere quae dictis in praecedentibus nostris Exercitationibus apprime responderent, quam ex integro novam Exercitationem contexere. Quoniam vero postremo loco idem Paschasius Quesnellus multos errores adduxit, et quidem grammaticales, qui irrepserunt in actionem de qua agimus, et annotaverit non", + "candidate_score": 0.629921, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_238", + "bdc_text": "Itaque absurdum videbatur colloquio excludere , et principum ad hoc colloquium legatos et eorum qui in colloquio essent consiliorum omnium socios .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_107", + "psc_text": "synodi Flaviani Acta relecta sunt; infra enim ostendemus ex hujus conventus Actis, jam tunc indictum fuisse Ephesinum concilium. » At aedificium supra mendacium struere, idem esse ac fallere, et temerariam fabulam pro vera historia vendere, quis non intelligit? Consuetudinem Orientalium fuisse affirmat, non ad unum ex episcopis appellare, sed ad eos omnes qui judicii a quo provocabatur participes non fuerant. At quaenam exempla commentitiae hujus consuetudinis habet Quesnellus? Et ut Africanos nos praetermittamus, quos Quesnellus et Petrus de Marca optime noverunt ad apostolicam sedem, sine ulla prorsus contentione provocasse, quid dicet de Athanasio, de Joanne Chrysostomo quid, qui ad sedem apostolicam, et sub Julio papa, et sub Innocentio, Leonis praedecessoribus, provocarunt. Horum causas agendive rationes hic expendere nos supervacaneum ducimus. Cum Quesnellus, ad fidem sibi vindicandam, nec adduxerit, nec adducere potuerit, unum dumtaxat ex Orientalibus exemplum, qui ad eos omnes provocaverint qui judicii a quo provocaverant non fuerant participes. 6.", + "candidate_score": 0.629192, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_424", + "bdc_text": "Primum enim cum iis actorum copia qui non legati , postea etiam iis , qui quanquam legati , non tamen destinati ad colloquium essent , negaretur , iam denique diserte omnibus haec eripiebatur , ut quicquid actum foret , ad unum Caesaris legatum per praesides remittendum esset .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_278", + "psc_text": "usus, quae juris apostolatus erant indicavit, definivit, praescripsit, rerum deinde omnium exsecutione suis legatis commissa, quibus in futura synodo ejus partes subire imperaverat; quin jam lata decreta ex aliorum episcoporum suffragio vim et vigorem assequerentur, sed solemniorem promulgationem dumtaxat; ita ut qui in Oriente de ea fide postulabantur, aut suspecti erant, harum litterarum subscriptione probarentur, et quoties subscribere detrectassent, omni clericali honore et gradu privati a catholicorum coetu expellerentur. 4. Et quidem quid aliud indicant aliae illae litterae quas S. pontifex in Oriente suis legatis deferendas dedit? huic consona est alia subsequens ad Julianum episcopum Coensem scripta, qui optime instructus de iis quae in duobus praecedentibus Constantinopolitanis synodis contigerant, quibus eum interfuisse ex Actorum serie intelligimus, jam per Basilium diaconum ad S. Leonem sua scripta direxerat, quae multum (ait Leo) nobis catholici sensus fervore placuerunt, etiam hanc paginam quae illis epistolis consonaret adjecimus . Hic autem praecedentem ad Flavianum episcopum", + "candidate_score": 0.62918, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_194", + "bdc_text": "ita fit , ut abbas unus in dicenda in Imperii consultationibus sententia plus possit quam urbes omnes .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_229", + "psc_text": "consensum Romanae civitatis episcopi causas fidei audire non possumus. Videat Quesnellus! Solus B. Petrus, qui in propria sede vivit et praesidet, praestat quaerentibus fidei veritatem. Nec quisquam alius episcopus proprio jure extra consensum Romani episcopi causas fidei audire potest. Solida necne vel infirma sint quae hactenus in tribus hisce de Eutychis appellatione capitibus conscripsimus, solus lector qui nullo partium studio ducatur sincere poterit judicare. Unum tandem pro coronide addendum censuimus, videlicet, quod in propugnandis legitimis apostolicae sedis juribus, et vindicandis Baronii et Christiani Lupi sententiis, nostris non indulsimus conjecturis. Ea dumtaxat in medium proponere in votis habuimus, quae ex veteribus monumentis hauriri possunt, quibus insistere plurimum semper allaboravimus. 365 CAPUT VII. De Ephesina synodo Eutychianae haereseos causa coacta. S. Leonis apud imperatorem agendi ratio pro concilio in Italia cogendo. Cujus S. P. studium a suspicionibus et notis criticis Quesnelli vindicatur. Synodo Ephesinae praefuit Dioscorus Alexandrinus episcopus de mandato imperatoris Theodosii", + "candidate_score": 0.629105, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_181", + "bdc_text": "Benevolentiam vero iactanti , cum et mandatum Brabanticum ( cuius ille autor esse credebatur ) et paucos ante dies exercita in nostros homines Vesontii crudelitas , quam etiam imperialis iuditii autoritate exequi conatus erat , repugnarent , fidem nemo habebat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_755", + "psc_text": "partis praejudicium definire, priusquam quae gesta sunt veraciter audiamus. Si ergo M. pontifex aliis episcopis formam judicandi praescribit, et tanta circumspectione utebatur ne praepropere vel temere judicaret, an potuit incognita causa, aut non omnino libratis accusantium querelis, aut non lustratis inquisitionis actis, Theodoretum episcopum ab omni haereseos macula mundum secundum suae sedis judicium demonstrare? Sed quale judicium istud fuisset, quando postmodum sola suspicione laborans quod Anatolius Constantinopolitanus episcopus vel laesae fidei homo esset, vel nimiam cum haereticis conniventiam habuisset, nullis ipsius supplicationibus, neque imperatoris Theodosii officiis adduci potuit ut cum eo communicaret, nisi prius sibi certo constitisset ex publica fidei confessione coram apostolicae sedis legatis, hac de causa ex Occidente Constantinopolim missis, universo clero et Constantinopolitano populo facta, hunc nulla haereseos labe inquinari? Hanc S. Leonis agendi oeconomiam nos colligimus ex aliis epistolis quas ad calcem annotamus, de quibus fusius jam verba fecimus in antecedentibus Exercitationibus. Non igitur Quesnello fidem", + "candidate_score": 0.62878, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_238", + "bdc_text": "Itaque absurdum videbatur colloquio excludere , et principum ad hoc colloquium legatos et eorum qui in colloquio essent consiliorum omnium socios .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_262", + "psc_text": "frustrandam, qui in votis habebant ut concilium generale ageretur sine Romano pontifice, qui per seipsum immediate vel per suos legatos eidem praesideret. Hinc ergo minime Quesnello subscribere possumus, qui in dissertatione de Vita et Rebus a magno Leone gestis, tum in notis ad epistolam 32, cuidam corruptae lectioni ex Grim. cod. mutuatae insistendo, contendit nondum ex Urbe profectos esse apostolicae sedis legatos duodecimo kalendas Julii, ad synodum Ephesinam ituros. Epistolam enim de qua agimus S. Leo scripserat ad Flavianum. In qua ait: Quamvis evidenter appareat rem de qua agitur nequaquam synodali indigere tractatu, tamen, frater charissime, subsecutos esse significo quos in hac re placuit destinare. 12. Quesnellus ergo, illa voce subsecutos expuncta, aliam, subsecuturos, videlicet, in textum intulit, codicis Grimanei lectionem secutus; et ad marginem hanc mantissam descripsit: At nondum profectos esse legatos constat ex hac et epistola 34. Verum jam tum duodecimo kalendas Julii legatos ex Urbe profectos fuisse,", + "candidate_score": 0.62871, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_138", + "bdc_text": "In Caesaris epistola ostendebatur , Granvellam ad haec comitia destinatum , negotiis subitis impeditum esse , Caesarem orare , ut si ille in tempore non adesset , res tanta ne differreretur , nec sumptus frustra fierent , sed colloquio praefecti praesides pergerent , et illum ne expectarent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_36", + "psc_text": "innotescit. Oportet igitur inferre quempiam alium fuisse harum epistolarum latorem, qui, vel Eutychetis artibus, vel temporum vicissitudinibus, marisque tempestatibus praepeditus, diu in itinere cunctatus est, quemque S. pontifex cum alia epistola, 24 videlicet, Constantinopolim ad ipsum Flavianum remisit. Addimus voces illas, tam seras, non quamcumque cunctationem, sed longam temporis moram indicare, ob quam Leonis animus in admirationem rapiebatur, tamquam ob rem extra omnem ordinem constitutam et insuetam. Ad quae verba cum iterum et tertio sedulo animadverterem, et ex altera parte cognovissem Constantinopolitanam illam provincialem synodum de Eutychetis damnatione labente Novembris mense praecedentis anni absolutam fuisse, inferri posse arbitratus sum Flavianum statim in subsequenti decimo mense ejusdem anni, vel saltem in initio Januarii anni 449 immediate subsequentis, ad Leonem cum synodalibus Actis supra Eutychianum negotium scripsisse, minime exspectatis Leonis litteris, quas per honorabilem virum comitem Pansophium se accepisse affirmat. Quod si Quesnellus mihi objiciat Flavianum priori illa epistola quam in sua", + "candidate_score": 0.628653, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_138", + "bdc_text": "In Caesaris epistola ostendebatur , Granvellam ad haec comitia destinatum , negotiis subitis impeditum esse , Caesarem orare , ut si ille in tempore non adesset , res tanta ne differreretur , nec sumptus frustra fierent , sed colloquio praefecti praesides pergerent , et illum ne expectarent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_296", + "psc_text": "illa verba significant. 9. At quid? Graviora adhuc perpeti fuit coactus, quia ejus studium Eutychiani, Dioscoro et Crysaphio impotenter agentibus, eludere et irritum reddere ausi sunt. Nam Ephesina illa synodus kalendis Augusti indicta, infelicissimum habens exordium, sexto idus ejusdem mensis, cum Dioscorus episcopus Alexandrinus, spretis omnibus ecclesiasticis regulis primatum in ea sibi vindicavit, extortis hac de causa (ut vidimus) a potestate saeculi, nimirum a Theodosio imperatore, litteris quibus auctoritatem et primatum eidem praebebatur. Clarissimus tamen Christianus Lupus ad hanc cum Dioscori tum Theodosii imperatoris agendi rationem animadvertens, Theodosium nititur excusare, hujusque litteras benigne interpretari arbitratus, quod minime in consiliis habuerit Romani pontificis jura violare et infringere; sed Dioscorum se constituisse synodi praesidem ex violenta invasione, nequaquam ex delegatione principis. Hinc non contemnendas quasdam rationes subjecit scribendo. « Absit ut Theodosius Augustus se ab eunucho seduci permiserit ad Romanum episcopum a praesidentia excludendum. Etenim sacris ejus ad Dioscorum epistolis additur haec", + "candidate_score": 0.628619, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_188_190", + "bdc_text": "Novus autem agitandi in Imperio consilii mos hic est . Tribus ex ordinibus consilia publica , primum electorum , deinde principum caeterorum , postremum urbium comparantur . Et electores quidem seorsim , seorsim principes et status caeteri deliberant , mox consilia inter se hi duo ordines conferunt , tum quicquid a se conclusum est , id ita denique ad ordinem tertium , qui urbium imperialium existit , referunt , ut non sententiae quaerendae , aut suffragii colligendi , sed consilii tantum communicandi ratio habeatur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_134", + "psc_text": "istius regimine laudata prima illa regula prorsus Ecclesiae Patribus erat ignota, et tamen de episcopo e gradu dejiciendo, de fidei causa omnibus communi et generali agebatur. Et hoc non obstante, Rom. pontifex Coelestinus decernit, statuit, judicat, inducias ad resipiscendum concedit, non exspectato aliorum patriarcharum judicio, vel suffragio; sed dumtaxat decretorum a se latorum exsecutionem Cyrillo demandat. Igitur et Petri de Marca dictis insistendo, haud video ex qua lege, canone aut imperiali constitutione ejusmodi regula depromi possit. Prorsus itaque credenda erit arbitraria, derivata a systemate et voluntate pontificiae auctoritatis limitandae, et intra angustos cancellos coercendae. De quo systemate quidem plura diceremus, si nostri instituti propositum id pateretur. Juvat interim vidisse egregiam non esse hanc regulam, quemadmodum Marca decantat, quia nullo jure nullave consuetudine firmatam esse reperimus. 345 14. Hanc praerogativam forte altera regula assequetur, quam idem auctor subjecit. Videlicet appellationes factas ad patriarchas censeri etiam factas ad eorum synodos, ut constat", + "candidate_score": 0.628225, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_238", + "bdc_text": "Itaque absurdum videbatur colloquio excludere , et principum ad hoc colloquium legatos et eorum qui in colloquio essent consiliorum omnium socios .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_642", + "psc_text": "concilium et ipse magno desiderio depoposcerat. Quoniam vero quatuor illis viris ex Sicilia et Italia Orientem pro tam gravi negotio adeuntibus valde difficile fuisset Leonis jussa adamussim exsequi, nisi ab aliquo probatae fidei viro, qui omnes Orientalium agendi rationes, studia, artes, vafritiem tergiversationesque apprime noscere potuisset; veritus quidem Leo, et rationabiliter, ne Paschasinus cum aliis legatis in muneribus exsequendis deciperentur, Juliano episcopo Coensi demandat iisdem ea monita et consilia suggerere, eaque praestare subsidia quae ad abolenda evertendaque scandala et ad rerum emergentium necessitates prodesse posse judicabit. Nihil plane nostro confingimus arbitrio. Id indicant illa sanctissimi Leonis summi pontificis verba ad eumdem Coensem episcopum: Ut omnium scandalorum strepitus auferatur, necessario fraternitati tuae quod omni Ecclesiae prosit injungimus, ut cum fratribus et coepiscopis nostris Paschasino et Lucentio . . . . . , quos vice nostra ad praedictum conventum ire praecipimus, curam tuam actionemque conjungas, in omnibus auctoritate nostrae praeceptionis usurus. Notanda", + "candidate_score": 0.628212, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_438", + "bdc_text": "Eo denique progressa haec disputatio fuit , ut penes Caesarem esse positum diceret , actorum copiam cui vellet permittere , se vero cum praesidibus ea de re acturum esse , ostendebatque vix se magno negotio rem huc perduxisse , conatos illos fuisse longe secus nobiscum agere , multa se dissimulare , illos interea se perdi clamare .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_788", + "psc_text": "sedis judicium demonstravit. An Leonem mentitum arbitrabimur? Nec sibi adversarius praesidium nancisci potest, ex ab eo laudatis Leonis epistolis, scriptis ad Theodosium post latrocinium Ephesinum, quibus petit ut omnia in eo statu esse jubeat in quo fuerunt ante omne judicium, donec, etc., et idcirco nusquam abrupisse communionis vinculum cum Theodoreto. Nam rerum restitutio in pristinum donec major ex toto orbe sacerdotum numerus congregaretur, non idem est ac definitivum decretum interponere, sed causas 483 examini futuro reservare, donec diligentior inquisitio habeatur. Non igitur ea ratione judicatum fuit de Theodoreti fide et innocentia, ex eo quod latrocinalia Acta pontifex aboleverit, cum simul decreverit rerum omnium judicium ad aliud tempus et in alio conventu esse reservandum. Quare etsi post horum Actorum abolitionem licitum fuisset Theodoreto caeterisque episcopis gradu depositis ad suas reverti sedes, tamen non constabat an jure vel injuria fuissent depositi, an jure vel ex dispensatione et indulgentia ipsis permitteretur suas retinere", + "candidate_score": 0.628097, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_417", + "bdc_text": "In hac utriusque iuramenti forma primum quidem pars nostra omni actorum copia excludebatur , deinde notarii et substituti nostri , qui iidem et legati , ad hoc colloquium missi erant , ne , domum reversi referre ad suos quicquam possent , iuramenti religione obstringebantur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_132", + "psc_text": "communis sit et generalis, judicandam esse a synodis universae Ecclesiae praecipue vero a Romana, quae omnium prima est; tum depositionem haeretici, quae sequitur ex decisione fidei, definitivo decreto judicandam esse ab omnibus, si nova sit haeresis, neque hactenus damnata fuerit ab Ecclesia. Ex qua autem lege, divina, ecclesiastica aut imperiali hanc hauriat regulam, ne ex suspecta aliqua officina eam prodiisse saltem suspicemur, prorsus ignoratur, atque hocce arcanum auctor non indicavit. Nos quidem si ad Romanorum pontificum agendi rationem attendamus, quin etiam ab ejusdem auctoris dictis, Petri videlicet de Marca, abscedamus, Nestorium ejusque haeresim jure proscriptam fuisse, et haereseos auctorem episcopatu privatum etiam antequam synodus generalis cogeretur, persuasi sumus. Potissimum cum habeamus tantummodo Cyrillo commissum fuisse munus ut pontificiam sententiam exsecutioni fideliter demandaret eamque Ephesinae synodo proponeret, decem dierum induciis Nestorio reservatis, in quibus deliberaret an a pravo suo dogmate vellet abscedere, illudque ejurare. Assertum explicatione non indiget, cum ipse Petrus", + "candidate_score": 0.628087, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_389", + "bdc_text": "Quanquam enim haec sententia pontificis Romani multis iam annis fuit , ut ne colloquium nobiscum iustum ullum haberetur , tamen quia id nostri semper urserunt , simulare saltem aliquem congressum adversariis necesse fuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_531", + "psc_text": "dumtaxat, nisi fuerant laesae fidei homines, qui quemadmodum Nicaenorum dogmatum regulas prorsus evertere atque abolere quaerebant, ita auctoritatem supremi judicis et canonum custodis oppugnare contendebant. Ut igitur in posterum, vel provincialia concilia factiosorum virorum hanc Rom. pontificum pacificam possessionem laedere aut infringere non tentarent, in illo Sardicae conventu duos laudatos canones tamquam Nicaenorum appendicem condere voluerunt, cum in praecedenti illa Nicaena synodo stabilitum fuisset Ecclesiarum privilegia et praerogativas esse servandas, et PP. dixerint: Romana Ecclesia semper habuit primatum, ut in Chalcedonensi synodo lectum fuit et nos in praecedentibus observavimus. Jam vero nunc nobis dicat Quesnellus quid in septimo canone habeatur, quo prioribus derogatum esse intelligamus? 428 In eo enim tam perspicue R. P. auctoritas in appellantium causis suscipiendis et judicandis explicatur, ut eo prorsus dirimantur Eusebianorum et cunctorum schismaticorum contentiones, negantium judices synodorum provincialium esse pulsandos ad praeteritorum judiciorum rationem reddendam, quod quidem necessarium ad cohibendam judicum in condemnatum impotentiam,", + "candidate_score": 0.627972, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_62_64", + "bdc_text": "Et cum Argentinensibus . A Basilea : Bonifatius Amerbachius , quem ab itinere instituto morbus avertit , Simon Grynaeus .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_667", + "psc_text": "Arelatensis et aliorum episcoporum patefacit. Nam imprimis episcopi sibi veniam dari petunt ob temporis moram qua detenti fuerunt ne in unum celeriter convenirent, atque duo obstitisse ne celerrime synodum haberent asseverant, locorum nimirum distantiam, aurarumque intemperiem quae eo anno animantium corpora in Galliis morbis vexabat. Ne itaque desides minusque obsequiosi viderentur in apostolicae sedis mandatis exsequendis, neve inobedientiae nota afficerentur, statim subjiciunt: Det ergo apostolatus vester nostrae veniam tarditati, quae non de otio, sed de certa necessitate descendit; quaeque a nobis, et si celeritatis gratiam abstulit, exsultandi tamen materiam auferre non potuit. Summam animi exsultationem expertos fuisse dogmaticam illam epistolam accipientes et percurrentes, maxime aptam ad instruendos omnes intra Gallias constitutos, palam testantur. Dolentes pariter (aiunt) pro his vobiscum qui, catholicae fidei lumine derelicto, errorum tenebras inciderunt. Itaque hasce litteras tamquam regulam et fidei symbolum recepisse fassi sunt. Quo munere non Gallias tantum, sed mundum totum gratiosissimis gemmis esse ornatum", + "candidate_score": 0.627439, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_136", + "bdc_text": "Duas deinde epistolas , unam Caesaris , inscriptam utrique , alteram legati Granvellae , parti tantum alteri inscriptam , adhibuerunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_40", + "psc_text": "pontificem accepisse asseverat? Si verba illa, spectato etiam dicendi ordine, alium verum sensum 325 sine ulla detorsione subeant, viri docti poterunt affirmare. At jam alterum momentum, quod ex ejusdem Leonis Operibus eruimus, non alium sensum subire posse indicabit. Semel et iterum sanctus pontifex duobus suis epistolis, 22 nimirum et 24, sibi redditas esse Flaviani epistolas cum synodalibus actis (sed nimis sero) ipsum Constantinopolitanum episcopum fecit certiorem, quarum epistolarum altera kal. Junii fuit conscripta, altera vero idibus ejusdem mensis, quando videlicet Flaviani legatum cum pleniori instructione Constantinopolim remisit. Non igitur necesse erat ut de hisce litteris cum synodalibus Actis acceptis amplius faceret mentionem, nisi, redeunte comite Pansophio, easdem litteras cum exemplaribus Actorum iterasset. Utrumque autem iterasse Flavianum, prodit Leonis epistola trigesima secunda, quae data est kal. Julii ejusdem anni. Cujus quippe epistolae initium cum istud sit: Litteras tuae dilectionibus accepi, cum gestis quae apud vos de fidei quaestione confecta sunt, facile", + "candidate_score": 0.627092, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_141", + "bdc_text": "Granvella vero in sua ad adversarios epistola , primum quaerebatur , quod exclusus negotiis adesse rei tantae in tempore non potuisset , cum id maxime et celeritate itinerum , et summo confidendorum negotiorum studio conatus esset .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_225", + "psc_text": "judicare. Fateor deinde nullam expressam apostolicae sedis mentionem haberi, omisisse quoque illius splendorem et praerogativas praedicare. Quid tamen? Ergo scriptum hoc, qualecumque sit, ad plures fuit missum? Figmentum apage! Non consuevit imprimis Eutyches in suis conscribendis epistolis atque libellis se exercere in praedicandis splendore et praerogativis eorum ad quos provocabat. Dumtaxat suarum rerum negotiorumque rationem exponebat, quin vacaret in conciliandis sibi animis eorum quibus indigebat. Si nostro adversario, qui apostolicae sedis jura infirmis conjecturis everte e et abolere nisus est, grave non fuisset duo Eutychis scripta lustrare, ambo ad imperatorem Theodosium et Valentinianum directa, procul dubio nimia divinatione non fuisset deceptus. 10. In iis namque imperatorum praerogativas, vel illorum supremum dominatum, non praedicavit, non fuit intentus in conciliandis sibi eorum animis. Causam a Flaviano contra ipsum actam paucis dumtaxat exposuit, addens: Supplico igitur serenitati vestrae consuetae orthodoxae fidei patrocinanti et meae parvitatis opinioni praecipere beatissimos episcopos, etc. Et tandem claudens", + "candidate_score": 0.627061, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_332", + "bdc_text": "Itaque de excludendis legatis reliquis se autoritati ipsorum deferre , ac etiam de substitutis colloquio removendis cedere :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_436", + "psc_text": "dixit: Deposuerunt enim supplentes locum sedis apostolicae, totiusque synodi sanctissimorum Deoque dilectissimorum Occidentalium episcoporum. Utrosque autem legatos suam operam impendere debuisse aequanimiter pro apostolicae sedis juribus, patet ex commonitorio quod idem S. Coelestinus ipsis dederat, praecipiendo ut Ephesum convenientibus, ad S. fratrem et coepiscopum nostrum Cyrillum consilium omne converterent, et quidquid in ejus viderent arbitrio facerent. Subjecit deinde: Et auctoritatem apostolicae sedis custodire debere mandamus. Quemadmodum tandem se genere in ea synodo debuissent, ipse hisce verbis indicavit, videlicet, ut si forte ad disceptationem fuerit ventum, vos de eorum sententiis debeatis judicare, non subire certamen. Voluit Coelestinus hocce commonitorio prospicere suae sedis et totius Occidentalis synodi honori et auctoritati, atque in iis personam agere supremi ecclesiasticarum rerum et fidei dogmatum judicis, qui jam Nestorii causam Romae finierat, nec aliquid amplius quam exsecutio latae in ipsum Nestorium sententiae desiderabatur. Non mirum ergo si ex laudati commonitorii epigraphe intelligamus, aequanimiter praefatae Romani pontificis", + "candidate_score": 0.627038, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_503_505", + "bdc_text": "Legati vero nostri ideo privatim agere se non posse respondebant , quoniam mandatum nullum principum suorum de ea re haberent , et aliter ab illis instructi ad Comitia venissent . Et hanc quidem causam nostri prae se tulerunt : sed alia et maior erat , cur sibi genus hoc colloquii fugiendum esse censerent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_134", + "psc_text": "istius regimine laudata prima illa regula prorsus Ecclesiae Patribus erat ignota, et tamen de episcopo e gradu dejiciendo, de fidei causa omnibus communi et generali agebatur. Et hoc non obstante, Rom. pontifex Coelestinus decernit, statuit, judicat, inducias ad resipiscendum concedit, non exspectato aliorum patriarcharum judicio, vel suffragio; sed dumtaxat decretorum a se latorum exsecutionem Cyrillo demandat. Igitur et Petri de Marca dictis insistendo, haud video ex qua lege, canone aut imperiali constitutione ejusmodi regula depromi possit. Prorsus itaque credenda erit arbitraria, derivata a systemate et voluntate pontificiae auctoritatis limitandae, et intra angustos cancellos coercendae. De quo systemate quidem plura diceremus, si nostri instituti propositum id pateretur. Juvat interim vidisse egregiam non esse hanc regulam, quemadmodum Marca decantat, quia nullo jure nullave consuetudine firmatam esse reperimus. 345 14. Hanc praerogativam forte altera regula assequetur, quam idem auctor subjecit. Videlicet appellationes factas ad patriarchas censeri etiam factas ad eorum synodos, ut constat", + "candidate_score": 0.626908, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_325_327", + "bdc_text": "etiam substitutos , ut omne superfluum rescinderetur , colloquio removere : de iuramenti forma penes se esse constituere , tamen hoc non sine legati consensu facturos esse . Quod ternos singulos statui uni praefecissent , hoc sibi placere .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_809", + "psc_text": "magis exsequi sedem prae caeteris oportere quam primam quae unamquamque synodum sua auctoritate 487 confirmat, et continuata moderatione custodit, pro suo scilicet principatu (quem beatus Petrus apostolus Domini voce perceptum, Ecclesia nihilominus subsequente, et tenuit semper, et retinet ). Postrema hujus textus verba uncinis interclusa supprimere aut saltem dissimulare quaesivit Quesnellus. Quae quidem si cum praecedentibus conferantur, nihil ex eo testimonio elici posse compertum erit quod praecedentibus dictis repugnet. Quid enim Gelasius convenire dixit episcopis in synodos coalescentibus, vel Rom. pontificibus conciliorum constituta confirmantibus vel infirmantibus? Episcopi suo assensu probant seque submittunt iis statutis et regulis quae in synodis proponuntur, et scripto consignantur; quaeque in tantum vim et robur assequuntur, in quantum apostolica sedes unamquamque synodum sua auctoritate et judicio confirmat, et continuata moderatione custodit. Huic praeterea sedi maxime incumbit isthaec confirmata et custodita statuta exsecutioni demandare, jubendo, imperando, ne in ecclesiasticis negotiis peragendis aut neglecta aut violata remaneant. Hoc", + "candidate_score": 0.626759, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_325_327", + "bdc_text": "etiam substitutos , ut omne superfluum rescinderetur , colloquio removere : de iuramenti forma penes se esse constituere , tamen hoc non sine legati consensu facturos esse . Quod ternos singulos statui uni praefecissent , hoc sibi placere .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_188", + "psc_text": "non cogitasse per somnium de gestorum confirmatione, quam expresse postulabat? Egregie lectori 356 imponere studuit; sed veritas mendacia fugat et evertit. Hinc vero si consuetam scribendi methodum prosequi vellemus, pedetentim omnia annotando quae Quesnellus scripsit ad Eutychis appellationem abolendam, jam extra scenam vagari cogeremur. Alia et alia enim, quae sibi favere adversarius credidit, in sua miscuit dissertatione, quae vix ad praesentem pertinent quaestionem. Veluti illa de cogenda vel non cogenda generali synodo; quam auctoritatem non ab apostolica divi Petri sede pendere, sed ab imperatore, et ab omnium episcoporum consensu, quem prius exquirendum esse confingit. Vel illa alia de Actis synodorum Orientalium confectis a provinciarum metropolitis, vel dioecesanis, quae non transmittebantur in Occidentem examinanda, sed tunc tantummodo esse illuc transmissa, cum vel particularis controversia aut accusatio in publicam fidei causam evaserat; vel cum quis in synodo damnatus ad caeteros episcopos provocabat; vel cum, haereticis imperatoris gratia abutentibus, primariae sedis episcopum, qui", + "candidate_score": 0.626656, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_654", + "bdc_text": "Deinde arbitros ipsi quidem ex sententia et factionis suae omnes , uno Palatini legato excepto , nos contra omnes aversos nobis habeamus .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_62", + "psc_text": "Leone hoc profitente, absit ut quam in uno veneror, in caeteris calcari velim. Ultro agnoscimus Romanum pontificem pro legitimo ac, si cum singulis episcopis comparetur, pro praecipuo controversiarum Ecclesiae judice: sed quis propterea ferat Flavianum, quem et sedis praerogativa, et sanctimonia singularis, et fidei constantia ad martyrium usque perseverans tantopere commendare debuerant, cum rebelli imperito, et obscuro, ac malae frugis monacho componi, committique exauctoratum presbyterum cum suo ac tantae sedis episcopo, judicem cum reo; et utrumque velut 330 de communi dividundo altercantem coram Leone sisti, quasi de incerto causae dimicaturum. Absit tanta a sacratissimo episcoporum coetu injuria. » Haec, et id genus alia, comminiscitur, quae praecipue comprobari posse confingit ex epistola ejusdem S. Leonis ad Anastasium Thessalonicensem, quam ad marginem annotavit, cuique totam pravam interpretationem suam de ecclesiasticis judiciis insistere, eaque fulciri impudenter sibi blanditur. At nihil ea epistola efficacius pro dictis Baronii et veritate firmanda reperiri posse, sequentibus aperte", + "candidate_score": 0.626629, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_138", + "bdc_text": "In Caesaris epistola ostendebatur , Granvellam ad haec comitia destinatum , negotiis subitis impeditum esse , Caesarem orare , ut si ille in tempore non adesset , res tanta ne differreretur , nec sumptus frustra fierent , sed colloquio praefecti praesides pergerent , et illum ne expectarent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_242", + "psc_text": "denique testatur haudquaquam pati Eutychis obstinationem, et sanctum episcopum tantis gravissimis perturbationibus vexari. Si ergo die tertia iduum Maiarum jam praeteritarum litteras Ephesini concilii indices a Theodosio recepisset, haec omnia cohaerere non possent; et Leo ipse non tantum simulationem adhibuisset, sed mendaciis uteretur, quibus deceptus Flavianus, praestolabatur Romani pontificis praesidium, quod eidem hisce litteris pollicebatur. 4. Restat ergo errorem irrepsisse in alterutram earum epistolarum, et loco iduum Maiarum, Juniarum legendum sit in epistola illa quam scripsit ad Pulcheriam. Conjecturae robur tribuunt verba quae sequuntur, videlicet: Major pars reliqui sit temporis absumenda ut profectio sacerdotum qui negotio sufficiant valeat ordinari. Infirma enim Leonis querimonia videretur, si a die acceptarum litterarum, quibus Ephesina synodus indicebatur, adhuc fere tres integri menses decurrere debuissent, cum concilium nisi kalendis Augusti, aut ejusdem mensis idibus esset inchoandum. Quis enim affirmabit reliquam trium horum mensium partem 368 non fuisse sufficientem ut ex Italia episcopi Ephesum proficiscerentur? Maxime", + "candidate_score": 0.626536, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_424", + "bdc_text": "Primum enim cum iis actorum copia qui non legati , postea etiam iis , qui quanquam legati , non tamen destinati ad colloquium essent , negaretur , iam denique diserte omnibus haec eripiebatur , ut quicquid actum foret , ad unum Caesaris legatum per praesides remittendum esset .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_835", + "psc_text": "Hierosolymorum et Maximi successoris Domni; in aliis vero postponi, et in nona actione reponi, vel in decima, ut modo exstat in Labbeana Conciliorum collectione; et credendum est tantorum discriminum causam notariorum arbitrio et oscitantiae esse adjudicandam. Ne autem vir doctus divinatione uti videretur, sapienter annotavit: quod episcopi cum ad synodos proficiscebantur, solebant notarios suos secum deducere, qui gesta synodalia notis exciperent; qua scilicet finita synodo, codicem Actorum singuli referrent in patriam. Hanc consuetudinem probat primo ex observationibus Henrici Valesii ad Evagrium. Verum nos illam magis confirmamus ex S. Leonis Magni epistolis, qui legatos missurus ad Ephesinam synodum secundam, Dulcitium notarium, cujus fidem satis perspectam habebat, suis legatis, Julio videlicet, Renato et Hilario sociavit, ut testatus est, cum in epistola 24 ad Flavianum, tum in altera 29 ad eamdem Ephesinam synodum. Sed Baluzius, hac observatione praetermissa, aliam retulit desumptam ex Chalcedonensi ipsa synodo, quam eruditis notis adornabat. In actione prima (ait)", + "candidate_score": 0.626368, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_188_190", + "bdc_text": "Novus autem agitandi in Imperio consilii mos hic est . Tribus ex ordinibus consilia publica , primum electorum , deinde principum caeterorum , postremum urbium comparantur . Et electores quidem seorsim , seorsim principes et status caeteri deliberant , mox consilia inter se hi duo ordines conferunt , tum quicquid a se conclusum est , id ita denique ad ordinem tertium , qui urbium imperialium existit , referunt , ut non sententiae quaerendae , aut suffragii colligendi , sed consilii tantum communicandi ratio habeatur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_349", + "psc_text": "de Marca aliquod jus indicare debuisset, quod naturae legibus divinisque institutis cohaereret. Non enim sufficit aequitati et concordiae, pacisque studio inhaerere, quae sacerdotium inter et imperium procuranda sunt, si in alterutrius praejudicium multa mala suboriantur. Alias semper in dubio versabimur an priorum 390 temporum generalia concilia, auctoritate imperatorum sola vel apostolicae sedis simul indicta fuerint. Et rursus ultro dato quod Romani pontifices, imperatorum arbitriis non valentes resistere, synodorum indictioni acquieverint, an scrupulus remaneat principes jure vel injuria synodos indixerint, atque in iis indicendis propriae auctoritatis limites excesserint. Si ad primam Nicaenam synodum animum convertamus, hanc utique Constantinum imperatorem indixisse intelligimus, sed ex sacerdotum sententia. Et quoniam tot praesulum coitio sine imperiali consensu, auxilio atque praesidio nec fieri nec sustentari poterat, idcirco ad praepediendos tumultus, et ad faciendam episcopis liberam potestatem, ut, episcopalibus eorum sedibus ad tempus relictis, praestituto tempore concilio adessent, litteras ad eosdem dedit, ut itineri se committerent. Quo", + "candidate_score": 0.626285, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_438", + "bdc_text": "Eo denique progressa haec disputatio fuit , ut penes Caesarem esse positum diceret , actorum copiam cui vellet permittere , se vero cum praesidibus ea de re acturum esse , ostendebatque vix se magno negotio rem huc perduxisse , conatos illos fuisse longe secus nobiscum agere , multa se dissimulare , illos interea se perdi clamare .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_811", + "psc_text": "multa congessit Quesnellus praetextu quodam (nescio quo) sibi adversarios exagitandi, quae potius ad totius Chalcedonensis concilii gesta referri debent, quaeque nos rerum ordinem sequentes annotabimus. Sed cum inter haec illud unum supersit, quod ad ipsum Theodoretum spectat: videlicet an Leo ipse post Chalcedonensem synodum tam Theodoreti restitutionem PP. consensu admissam confirmaverit, quam alia ejusdem synodi de privatis episcoporum causis judicia confirmaverit, quod aliqui scriptores (auctore Quesnello) negarunt; observandum quoque hoc loco remanet eumdem Parisiensem doctorem, ne Leoni Theodoreti restitutionem, sed synodo plene adjudicaret, scripsisse: « Porro sententiae synodi, cui praeluserat judicio, suum Rom. pontifex postea consensum adhibuit, tum aliis epistolis, cum ea maxime quam ad ipsum Theodoretum dedit aliquanto post finitam synodum. » Hic ergo Theodoreti restitutionem synodo prorsus adjudicavit Quesnellus concludendo « Leonem huic dumtaxat praelusisse. » Idque ut facilius confingeret, ad ejusdem sancti Leonis testimonium superius laudatum, a quo dissertationem orsus est, provocat; et consueto more quae suis", + "candidate_score": 0.626255, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_424", + "bdc_text": "Primum enim cum iis actorum copia qui non legati , postea etiam iis , qui quanquam legati , non tamen destinati ad colloquium essent , negaretur , iam denique diserte omnibus haec eripiebatur , ut quicquid actum foret , ad unum Caesaris legatum per praesides remittendum esset .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_269", + "psc_text": "inferens, Eutychen absolvit, et synodum in latrocinium convertendo apostolicae sedis legatos praesidium quaerere et fugam arripere coegit. 1. Tribus abscedentibus ab urbe Roma apostolicae sedis legatis cum Dulcitio notario, nihil eorum S. Leo praetermisit quae secum recogitaverat ad exitum fidei causas perducere posse, amputatis praeterea per sacerdotalem concordiam et pacem omnibus illis scandalis quae ob privatas aemulationes et antiqua odia per totum fere Orientem gliscebant. Uti ergo censuit, suprema illa auctoritate, quam pro confirmandis in fide fratribus S. Petrus a Christo Domino acceperat, quid credendum et ab omnibus esset profitendum circa Domini incarnationem, quidve ad abolendos pravos errores, qui nuper praetextu Nestorianae haereseos evertendae exorti erant, esset statuendum, aliis et aliis epistolis docere voluit; a quarum regulis si nullus catholicorum recessisset, minime fides catholica illud grave exitium passa fuisset, de quo in praesentiarum verba facturi sumus. Idibus igitur Junii ejusdem anni plures epistolas in Orientem deferendas suis legatis dedit. Quas", + "candidate_score": 0.626081, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_424", + "bdc_text": "Primum enim cum iis actorum copia qui non legati , postea etiam iis , qui quanquam legati , non tamen destinati ad colloquium essent , negaretur , iam denique diserte omnibus haec eripiebatur , ut quicquid actum foret , ad unum Caesaris legatum per praesides remittendum esset .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_591", + "psc_text": "legatos idem exsequantur. Legati deinde apostolicae sedis ad singulos metropolitanos Orientis miserum celebrem S. Leonis epistolam ad Flavianum datam, eo fine, ut omnes eidem subscriberent; quemadmodum colligitur ex Act. 4 Chalcedonensis concilii. Tandem in hac synodo statutum fuit ut episcopi in latrocinio Ephesino lapsi redire volentes ad Ecclesiae communionem, iisdem suae dumtaxat, non totius Ecclesiae, communio concederetur, et cautum fuit ne Dioscori Alexandrini, Juvenalis Hierosolymitani, et Eustathii Berytensis nomina ad altare recitarentur, eo quod tamquam impoenitentes et schismaticorum antesignani habiti sunt. Hic autem animadvertendum esse censuimus in errorem lapsum esse Harduinum, qui in notis ad hoc concilium male suspicatus est tunc anathema dictum fuisse Photio Tyrio, cum scripserit: Eadem haec fortasse synodus episcoporum in qua ab Anatolio C. P. Photius Tyri episcopus excommunicatus est, uti refertur in concilio Chalcedonensi actione 4. At quis umquam credere potest causam tantopere Nicaenis canonibus repugnantem, Photii religioni atque innocentiae injuriosam, pertractari potuisse in synodo", + "candidate_score": 0.625989, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_138", + "bdc_text": "In Caesaris epistola ostendebatur , Granvellam ad haec comitia destinatum , negotiis subitis impeditum esse , Caesarem orare , ut si ille in tempore non adesset , res tanta ne differreretur , nec sumptus frustra fierent , sed colloquio praefecti praesides pergerent , et illum ne expectarent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_263", + "psc_text": "in hac re placuit destinare. 12. Quesnellus ergo, illa voce subsecutos expuncta, aliam, subsecuturos, videlicet, in textum intulit, codicis Grimanei lectionem secutus; et ad marginem hanc mantissam descripsit: At nondum profectos esse legatos constat ex hac et epistola 34. Verum jam tum duodecimo kalendas Julii legatos ex Urbe profectos fuisse, et in Grimaneum codicem errorem irrepsisse, ex multis conjicere possumus, atque potissimum ex epistola praecedenti ad Julianum episcopum Coensem directa, in qua scribens de praefatis legatis ait, quos ex latere meo vice mea misi. Epistola porro haec a S. pontifice fuit signata idibus Junii, quae erat dies decima tertia hujus mensis. Si ergo sanctus pontifex tum miserat suos legatos, non est cur, despecta auctoritate aliorum omnium manuscriptorum et praecedentium editorum, conjectari velimus aut possimus, duodecimo kal. Junii nondum esse profectos, idque minime inferendum esse contendamus ex una dumtaxat voce amanuensis lapsum non obscure praeseferente et indicante, cum omnia tum mss.", + "candidate_score": 0.625974, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_424", + "bdc_text": "Primum enim cum iis actorum copia qui non legati , postea etiam iis , qui quanquam legati , non tamen destinati ad colloquium essent , negaretur , iam denique diserte omnibus haec eripiebatur , ut quicquid actum foret , ad unum Caesaris legatum per praesides remittendum esset .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_909", + "psc_text": "in antiqua synopsi epistolae 39 ad Theodosium augustum, quam habent mss. Vaticana exemplaria atque Florentinus cod., et eam servaverunt veteres editores, Surius, Bibliothecae PP. et conciliorum collectores. Quamvis eam in adornandis S. Leonis Operibus Quesnellus expunxerit, aliamque omnino diversam sine auctoritate mss. in suam editionem induxerit, quemadmodum in notis observabimus. Ex hoc autem alterum sequitur, videlicet Paschasinum Leonis legatum, 507 pontificii decreti jampridem lati optime conscium, solemni declaratione in synodo facta, voluisse ut laudata Acta tamquam irrita et nulla proscriberentur; atque ut Eutychianae factioni omne effugium praeriperet, imperiali lege hanc sanctionem roborari quaesivisse, ut, videlicet, abolita praecedenti Theodosii publica lege, qua praeceperat atque constituerat nemini licere abjicere seu infringere ea synodalia Ephesina Acta, quorum Dioscorus fuerat auctor. Clare id indicant laudati Paschasini verba. Si ergo (ait) a beatissimo et apostolico Romanae urbis episcopo omnia ibi gesta vana sunt habita, claret quia et sanctissimus episcopus Antiochenae civitatis extra haec est, quem", + "candidate_score": 0.625669, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_195_197", + "bdc_text": "Olim autem secus res habebat , parique omnium ordinum libertate et iure sententiae dicebantur . Ortus autem novus hic mos ex eo est , quia cum ad publica consilia principes necessario semper venirent , urbes autem , quia causa aut non magna , aut non valde ad se attinens videretur , saepe non venirent , factum est , illorum suffragia ut necessaria , horum ut non necessaria viderentur . Itaque veluti de iure suo cessissent urbes , consiliorum moderationem totam ad se Principes spectare crediderunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_500", + "psc_text": "Igitur Julius quasi rationem reddere volens de iis quae a se ipso gesta fuerant, eos hisce verbis compellat: Oportebat igitur vos, dilectissimi, huc accedere, et nequaquam tergiversari, ut res ad finem deducatur. Id enim ratio requirit . . . . Venissent enim, ut dixi, si de sua causa bene sperassent. Numquam enim Eusebiani R. P. denegarunt jus evocandi Orientalium Ecclesiarum episcopos, neque se exemptos praedicarunt ab illo obsequii debito quo totius Christiani orbis Ecclesiae sanctae apostolicae Romanae sedi obtemperare tenentur. 9. Launoius tamen se ab harum rerum serie perstrictum intelligens, sequens effugium excogitavit, dicendo: Neque Julii papae decreto, neque Romanae synodi sententia Athanasium suae sedi restitutum; sed Sardicensium judicio, quae synodus, Romana synodo longe numerosior, quidquid a Romana synodo gestum fuerat confirmat. Pessimum ratiocinium contra omnes juris et dialecticae regulas constructum. Judicandi enim jus cum decreti jam lati exsecutione confundere satagit, ut inde male inferat Romanorum PP. judicia parum nihilumve", + "candidate_score": 0.625626, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_282_284", + "bdc_text": "pro Marchione electore : Leonhardus Keller , Alexander Alestius , Joannes Ludovicus ; pro Meidenburgo et Halberstatto :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_618", + "psc_text": "quibusdam aliis causis amplius deliberandum contingeret, celeriter ad nos relatio dirigatur, ut, pertractata qualitate causarum, nostra quid observari debeat sollicitudo constituat. 6. Hic itaque duo, nisi mea me fallat opinio, attendenda sunt, quae ambo certa et nitida praeseferunt argumenta supremae moderationis a Romanis pontificibus adhibitae in negotiis Orientalium Ecclesiarum. Alterum spectat ad eos poenitentes qui metu adducti lapsi erant. Pro quibus recipiendis Leo ipse eas regulas praescribit quae justitiae haud repugnarent, vel indulgentiae cum justitiae injuria non faverent. Pro his autem reconciliandis misit duos laudatos legatos, Lucentium atque Basilium, quibus cum necessarium commonitorium et institutiones dedisset, nemini, nec ipsi Anatolio Constantinopolitano episcopo, licitum esse poterat ab iisdem vel leviter resilire. Quotquot igitur lapsi ex hoc ordine ad pristina ecclesiastica officia, dignitates et gradus erant restituendi, nonnisi apostolicae sedis auctoritate absolvi poterant, et antiquis honoribus frui concedebatur. Caeteros vero, qui tamquam schismatis auctores habebantur, quorum causa durior et gravior erat, ex", + "candidate_score": 0.625587, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_372", + "bdc_text": "Sed longa post hanc orationem deliberatio et partium inter se , et seorsim , et partium cum legato Caesaris fuit , qui dum pontificis legato respondendum esset , quaereretur , intercessit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_266", + "psc_text": "certiorem Flavianum de legatorum profectione quid impedit? Non ita facile enim erat epistolarum commercium, nec ita expeditum et tutum, ut certo sibi persuadere posset quod, nullo interposito impedimento quod epistolarum et perlatorum cursum retardaret, ejus epistolae ex urbe Roma citissime Constantinopolim deferrentur. Quod ultro quidem dat ipse Quesnellus in dissertatione de Vita et Rebus a magno Leone gestis, affirmans S. pontificis animum quandoque fluctuasse, ut litterae quas ad imperatorem aliosque Orientalium miserat fideliter redderentur. Sed ne abscedamus ab ea agendi ratione quam cum Flaviano ipso idem S. Leo servavit, hic animadvertere juvabit, pluribus in epistolis, diversis quidem temporibus scriptis, ipsum certiorem reddidisse de acceptis synodalibus 373 gestis contra Eutychen Constantinopoli exaratis. Id testatur in epist. 32, quae scripta est duodecime kal. Julii. Rursus epistola 24, qua idibus Junii praecedentis haec synodalia Acta recepisse testatur. Tandem duodecimo kal. Junias, epist. 22, fatetur jam ad ipsius manus pervenisse Flaviani epistolas, quibus certior", + "candidate_score": 0.625581, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_194", + "bdc_text": "ita fit , ut abbas unus in dicenda in Imperii consultationibus sententia plus possit quam urbes omnes .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_65", + "psc_text": "jurisdictionis discretio dabatur: atque cum omnes ad apostolatum munus essent electi, unus vero solus caeteris praeeminebat. Quoniam (ait) et inter beatissimos apostolos in similitudine honoris fuit quaedam discretio potestatis. Et cum omnium par esset electio, uni tamen datum est, ut caeteris praeemineret. Auditne Quesnellus? Similes in characteris et dignitatis honore quem gradus non admittere satis est exploratum; dispares vero in potestatis praerogativa, quia unus caeteris debet praesidere: Qua ergo ratione, vel quibus Leonis verbis ductus, jurium aequalitatem inter episcopos jactare potuit Quesnellus? Non enim in jurisdictione exercenda, vel in judiciis ferendis omnes episcopi omnia sibi vindicare possunt. Cum, auctore eodem Leone, divina aeque ac ecclesiastica dispositione factum sit ut singuli in singulis provinciis essent quorum inter fratres prima haberetur sententia; et rursus quidam in majoribus urbibus constituti sollicitudinem susciperent ampliorem, per quos ad unam Petri sedem universalis Ecclesiae cura conflueret, et nihil usquam a suo capite dissideret. Si itaque toto", + "candidate_score": 0.625129, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_271_273", + "bdc_text": "Erasmus Ebneres , Vincelaus Lingkius , Andreas Osiander ; pro Brema , Magdenburga et Hamburga : Nicolaus Ambsdorfius , Joannes Amsderdamus , Daniel Burenus stetit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_682", + "psc_text": "Abundio episcopo et Senatori Mediolanensi presbytero collegae ad patriam et episcopatum revertentibus mandat ut Eusebium conveniant pro synodo indicenda. Huic synodo Eusebius praefuit, ad eamque alii decem et octo episcopi vel per se, vel per suos legatos presbyteros interfuerunt, quorum multi sanctitate, doctrina maxime, celebres fuerunt; videlicet Maximus Taurinensis episcopus, ipse Abundius Comensis, Crispinus Ticinensis, aliique quorum nomina multa cum laude in Ecclesiae tabulis regesta sunt, ut videre est apud Baronium anno superius laudato. Hinc facile colligimus longe a veritate eos scriptores abscessisse, qui dixerunt Maximum Taurinensem, regnantibus Honorio et Theodosio, mortuum esse. Quomodo enim fieri id potuit, si non tantum huic Mediolanensi interfuit synodo, sed etiam Romani concilii Actis sub Hilaro papa subscripsit? Quidquid autem de his similibusque quaestionibus ab aliis dictum fuerit, praesenti hoc otio non inquiramus. Summam dumtaxat hujus synodicae epistolae paucis recensebimus. Tribus igitur capitibus distinctam mss. codd. omnesque editores illam exhibuerunt. In quorum priori Eusebius", + "candidate_score": 0.625129, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_195_197", + "bdc_text": "Olim autem secus res habebat , parique omnium ordinum libertate et iure sententiae dicebantur . Ortus autem novus hic mos ex eo est , quia cum ad publica consilia principes necessario semper venirent , urbes autem , quia causa aut non magna , aut non valde ad se attinens videretur , saepe non venirent , factum est , illorum suffragia ut necessaria , horum ut non necessaria viderentur . Itaque veluti de iure suo cessissent urbes , consiliorum moderationem totam ad se Principes spectare crediderunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_976", + "psc_text": "ob quorumdam novas doctrinas, perperam in vulgus sparsas, liquido hic a S. Leone esse definitas, quis non videt? Illis namque non honoris titulo dumtaxat aliis episcopis praeesse datur, quibus caeteri episcopi parere tenentur; cum nemini jurisdictione privato parere teneamur, nec quidquam jure validum et ratum esse potest, cui protestationibus reclamationibus ipsi pontificii legati se opponant. Immo tanto magis evidentissime explicatur Romanos pontifices supra concilia generalia auctoritate pollere, quanto fortius, cum Anatolius, tum Chalcedonenses Patres adhaerere et insistere contendebant decreto alterius generalis synodi ante sexaginta annos conscripto, cui Orientales ipsi in Theodosii augusti senioris gratiam et magni Nectarii honorem fuerant suffragati pro Constantinopolitanae sedis honore, privilegiis et praerogativis adaugendis. Canonem porro hunc, tum etiam omni effectu caruisse, quia Leonis praedecessores illum haud approbarunt, nec pro firmitate obtinenda Constantinopolitani PP. ad apostolicam sedem illum transmiserunt, S. P. asseverat. Persuasioni enim tuae (scribit S. Leo) in nullo penitus suffragatur quorumdam episcoporum ante sexaginta", + "candidate_score": 0.625045, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_282_284", + "bdc_text": "pro Marchione electore : Leonhardus Keller , Alexander Alestius , Joannes Ludovicus ; pro Meidenburgo et Halberstatto :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_887", + "psc_text": "Leo confirmaverat. 20. Se graviter urgeri ab illis tribus testimoniis Quesnellus, quae non ignoravit, praesensit. Et propterea arbitratus suis dictis sufficienter Stephani interlocutionem infirmasse, stylum vertit in alia duo Paschasini et Anatolii, quae ipsi jam in medium adduximus. Cujus gravem contentionem idem Stephanus Baluzius apprime cognoscens, sub numero 52, ait: « Superest ut Paschasini nunc interlocutionem retractemus, quam paulo ante descripsimus, tum ut veritati gestorum patrocinemur, tum ut quae vere ab eruditissimo et optimo viro Petro de Marca archiepiscopo Parisiensi dicta sunt, ea vera esse ostendamus. Egit ille de causa Maximi Antiocheni in libro III de Concordia, ut etiam isto exemplo doceret Romanae sedis auctoritatem in temperanda canonum exsecutione et indulgenda dispensatione ad Orientis quoque Ecclesias porrectam fuisse. Ordinatus fuerat Maximus ab Anatolio episcopo Constantinopolitano in loco Domni a Dioscoro damnati. Huic ordinationi duo maxima vitia inerant: unum, quod Domnus ab impia synodo damnatus esset; alterum, quod ordinatio illa contra", + "candidate_score": 0.624595, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_424", + "bdc_text": "Primum enim cum iis actorum copia qui non legati , postea etiam iis , qui quanquam legati , non tamen destinati ad colloquium essent , negaretur , iam denique diserte omnibus haec eripiebatur , ut quicquid actum foret , ad unum Caesaris legatum per praesides remittendum esset .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_693", + "psc_text": "Eusebio Dorylaei facultate Dioscorum accusandi, hunc, et laesae fidei, et sacrilegi homicidii reum ob necem Flaviano illatam postulabat. Et, lecto accusationis libello Marciano imperatori oblato, Dioscorus objecta diluere nitebatur, dicendo Flavianum legitime condemnatum in synodo imperatoris Theodosii auctoritate congregata. Sed quid in latrocinalibus Actis contineretur ex horum lectione sciscitatum est. Quare cum in iisdem Actis legendis ventum esset ad Theodosii constitutionem, qua cautum fuerat ne Theodoritus praecedenti Ephesino latrocinio interesset, judices petierunt Theodoritum in concilium introduci. De cujus causa hic disserere praetermittimus, cum in subsequentibus Quesnellianam refellere debeamus dissertationem. Interim jam episcopi qui pro Dioscori et Eutychetis partibus decertaverant confessi sunt timore se militum compulsos orthodoxos deposuisse episcopos, et conscientiae stimulis acti exclamaverunt: Omnes peccavimus, omnes veniam postulamus. Et continuata lectione Actorum 463 pseudosynodi, Dioscorus accusatus est, quod epistolam dogmaticam S. Leonis tamquam fidei regulam ad synodum transmissam, legi vetuisset. Ut autem plenius innotesceret vis S. Flaviano et orthodoxis episcopis", + "candidate_score": 0.624164, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_288_290", + "bdc_text": "pro episcopo Argentinensi : Joannes Armbrester , Christophores Vuelsinger , Joannes a Seebach ; pro Vuilhelmo Bavaro :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_896", + "psc_text": "Eutychianistarum: Superveniente Uranio subadjuvo, et contra Joannem jam episcopum sacra principis deferente, ab episcopatus illius confirmatione papa suspensus est. Sufficiunt autem, ut arbitror, illa quae jam dicta sunt, ad infringendam vim illius argumenti quod adversum hunc locum Paschasius Quesnellus adduxit. 22. Quoniam vero multarum rerum congeriem in suam coegerat dissertationem noster adversarius, ut, pessumdata actione de Domno Antiocheno, Romanorum pariter pontificum auctoritas in episcoporum ordinationibus confirmandis et conciliorum decretis rescindendis prorsus aboleretur, pedetentim nobis opus fuit singula retractare, quae in eadem dissertatione collegit. Verumtamen cum noster labor plurimum imminutus fuerit, clarissimi Stephani Baluzii studio et diligentia maluimus in nostrum praesidium ea transferre quae ipse diligentissime annotavit, quibus nonnulla etiam ex nostra industria accessere quae dictis in praecedentibus nostris Exercitationibus apprime responderent, quam ex integro novam Exercitationem contexere. Quoniam vero postremo loco idem Paschasius Quesnellus multos errores adduxit, et quidem grammaticales, qui irrepserunt in actionem de qua agimus, et annotaverit non", + "candidate_score": 0.624051, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_424", + "bdc_text": "Primum enim cum iis actorum copia qui non legati , postea etiam iis , qui quanquam legati , non tamen destinati ad colloquium essent , negaretur , iam denique diserte omnibus haec eripiebatur , ut quicquid actum foret , ad unum Caesaris legatum per praesides remittendum esset .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_788", + "psc_text": "sedis judicium demonstravit. An Leonem mentitum arbitrabimur? Nec sibi adversarius praesidium nancisci potest, ex ab eo laudatis Leonis epistolis, scriptis ad Theodosium post latrocinium Ephesinum, quibus petit ut omnia in eo statu esse jubeat in quo fuerunt ante omne judicium, donec, etc., et idcirco nusquam abrupisse communionis vinculum cum Theodoreto. Nam rerum restitutio in pristinum donec major ex toto orbe sacerdotum numerus congregaretur, non idem est ac definitivum decretum interponere, sed causas 483 examini futuro reservare, donec diligentior inquisitio habeatur. Non igitur ea ratione judicatum fuit de Theodoreti fide et innocentia, ex eo quod latrocinalia Acta pontifex aboleverit, cum simul decreverit rerum omnium judicium ad aliud tempus et in alio conventu esse reservandum. Quare etsi post horum Actorum abolitionem licitum fuisset Theodoreto caeterisque episcopis gradu depositis ad suas reverti sedes, tamen non constabat an jure vel injuria fuissent depositi, an jure vel ex dispensatione et indulgentia ipsis permitteretur suas retinere", + "candidate_score": 0.623928, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_424", + "bdc_text": "Primum enim cum iis actorum copia qui non legati , postea etiam iis , qui quanquam legati , non tamen destinati ad colloquium essent , negaretur , iam denique diserte omnibus haec eripiebatur , ut quicquid actum foret , ad unum Caesaris legatum per praesides remittendum esset .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_756", + "psc_text": "confessione coram apostolicae sedis legatis, hac de causa ex Occidente Constantinopolim missis, universo clero et Constantinopolitano populo facta, hunc nulla haereseos labe inquinari? Hanc S. Leonis agendi oeconomiam nos colligimus ex aliis epistolis quas ad calcem annotamus, de quibus fusius jam verba fecimus in antecedentibus Exercitationibus. Non igitur Quesnello fidem adhibere possumus, qui scribit Theodoretum apostolicae sedis judicio ab omni haereseos labe mundum fuisse demonstratum, dumtaxat quia Leo communicavit cum eo. 3. Sed ut magis hujus Quesnellianae opinionis falsitatem ostendamus, ipsum Quesnellum rogare juvabit an summus pontifex post latrocinium Ephesinum jure vel ex indulgentia solum cum Theodoreto communicavit, ipsius appellationis litteras suscipiendo. Non jure quidem, cum nullum decretum, neque in synodo, neque extra synodum post susceptam Theodoreti appellationem Leonem edidisse adversarius affirmat. Neque Leo ipse ex quadam indulgentia Cyri sedi Theodoretum esse restituendum permisit, cum ipse numquam Eutychetis factioni adhaesisset. Et aliunde is indulgentia haud indiget, qui ab omni haereseos", + "candidate_score": 0.623881, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_372", + "bdc_text": "Sed longa post hanc orationem deliberatio et partium inter se , et seorsim , et partium cum legato Caesaris fuit , qui dum pontificis legato respondendum esset , quaereretur , intercessit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_265", + "psc_text": "prolatationem ei discrimini se exposuisset, ut, annitentibus qui Eutychianae causae patrocinabantur, concilium inchoaretur et ad exitum perduceretur, minime exspectatis apostolicae sedis legatis. Nec quidquam in Quesnelli favorem concludere potest epistola illa 34, ad quam provocat, quamque illis vocibus Leo Magnus orditur: Profectis jam nostris quos ad vos in fidei causa direximus, decimo kal. Augusti ab eodem summo pontifice signata. Nihil, inquam, in Quesnelli favorem concludit. Nam in ea non praescribitur tempus quo ab Urbe pontificii legati abscesserunt; et verba illa commode conciliari possunt cum praecedenti, in qua pontificios legatos subsecutos esse significabat. Iterum autem atque tertio potuisse S. pontificem reddere certiorem Flavianum de legatorum profectione quid impedit? Non ita facile enim erat epistolarum commercium, nec ita expeditum et tutum, ut certo sibi persuadere posset quod, nullo interposito impedimento quod epistolarum et perlatorum cursum retardaret, ejus epistolae ex urbe Roma citissime Constantinopolim deferrentur. Quod ultro quidem dat ipse Quesnellus in dissertatione", + "candidate_score": 0.623537, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_438", + "bdc_text": "Eo denique progressa haec disputatio fuit , ut penes Caesarem esse positum diceret , actorum copiam cui vellet permittere , se vero cum praesidibus ea de re acturum esse , ostendebatque vix se magno negotio rem huc perduxisse , conatos illos fuisse longe secus nobiscum agere , multa se dissimulare , illos interea se perdi clamare .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_533", + "psc_text": "fieri posse. Quocirca episcopi in magna synodo Nicaeae congregati, non sine Dei consilio permiserunt prioris synodi Acta in alia synodo examinari, ut et illi qui judices erant prae oculis habentes secundum de ea re futurum judicium, cum omni diligentia causam expenderent, et illi qui sententiam acceperant certo cognoscerent se non per simultatem priorum judicum, sed jure ac merito condemnatos esse. Ad sequentia, quaeso, verba animadvertat Quesnellus, ut intelligat hanc regulam jam ex apostolica consuetudine obtinuisse, et dumtaxat fuisse renovatam et explicatam in Nicaeno concilio. Quod si (subjicit S. Julius) istiusmodi consuetudo olim fuit, ejusque memoria est, et scripto prodita in magna synodo, eamque apud vos valere non sinitis, rem profecto indecoram facitis. Age vero canonem illum quintum Sardicensem, quem extra suam naturalem sedem Dionysii Exigui codd. exhibent, subjiciamus; quemque duabus vocibus omissis mutilum et obtruncatum Quesnellus adduxit, repugnantibus omnium interpretum versionibus. Hosius episcopus dixit: Placuit ut siquis episcopus delatus fuerit,", + "candidate_score": 0.623302, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_238", + "bdc_text": "Itaque absurdum videbatur colloquio excludere , et principum ad hoc colloquium legatos et eorum qui in colloquio essent consiliorum omnium socios .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_139", + "psc_text": "in priori hac formula sermo est etiam de Dioscoro Alexandrino, et in posteriori de solo summo pontifice Leone habet mentionem, quemadmodum jam praecedentibus vidimus, idcirco diutius in iis expendendis non immorabimur, ne acta iterum agamus. Abunde enim de utraque formula in praecedentibus disseruimus. Addendum praeterea censeo vix intelligi posse quod idem de Marca subjecit: Non appellavit autem, ait, ad synodos Orientis, quod patriarcha Antiochenus subscripsisset sententiae Flaviani, et quod plures metropolitani, etc. Quid autem? Jam agebatur de generali habenda synodo, et Orientales excludendos esse Eutyches contendebat? Ergo a solis Occidentalibus cum Romano pontifice volebat judicari? Et generale concilium, quod in communi 346 causa fidei necessarium esse Marca asseveravit, quomodo ex solis Occidentalibus episcopis potuisset componi? Arcanum profecto hocce systema continere mihi visum est. Et propterea ex aliis fontibus eruendam esse genuinam Eutychianae appellationis formulam mihi persuasum est, quemadmodum in subsequentibus nos hisce capitibus aperte demonstrabimus. CAPUT V. Alia Quesnelli argumenta", + "candidate_score": 0.622774, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_282_284", + "bdc_text": "pro Marchione electore : Leonhardus Keller , Alexander Alestius , Joannes Ludovicus ; pro Meidenburgo et Halberstatto :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_616", + "psc_text": "446 5. Cum has adhibuisset diligentias apud Marcianum imperatorem et Pulcheriam Augustam, ab incoepto opere non destitit S. pontifex. Sed eadem die scripsit pariter ad Anatolium, quem pridem receperat in communionem, ratam habendo atque confirmando istius in episcopum Constantinopolitanum electionem, cui aperiens necessitatem quae eum impulit ad mittendos in Orientem novos legatos, Lucentium episcopum et Basilium presbyterum, ei suggerit lapsos poenitentes per satisfactionem et non dubiam fidei professionem ad reconciliationem recipere; ea tamen moderatione servata, ut nec benevolentiae partes nec justitiae negligantur, sed absque personarum acceptione divinum in omnibus judicium cogitetur. Sed in altero ejusdem epistolae capite, agens de iis qui gravius in latrocinali synodo peccaverunt, superiorem sibi locum in illa infelici synodo vindicantes: Horum (ait) si satisfactio talis accedit quae non refutanda videatur, maturioribus apostolicae sedis consiliis causa reservari jubet, ut examinatis omnibus atque perpensis, de ipsis eorum actionibus quid constitui debeat aestimetur; eorum nomina tandem ad altare recitari", + "candidate_score": 0.622575, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_30_32", + "bdc_text": "A subrogato Treveri : Joannes Hussingus , Georgius Eltzius et quidam alius . A Palatino :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_835", + "psc_text": "Hierosolymorum et Maximi successoris Domni; in aliis vero postponi, et in nona actione reponi, vel in decima, ut modo exstat in Labbeana Conciliorum collectione; et credendum est tantorum discriminum causam notariorum arbitrio et oscitantiae esse adjudicandam. Ne autem vir doctus divinatione uti videretur, sapienter annotavit: quod episcopi cum ad synodos proficiscebantur, solebant notarios suos secum deducere, qui gesta synodalia notis exciperent; qua scilicet finita synodo, codicem Actorum singuli referrent in patriam. Hanc consuetudinem probat primo ex observationibus Henrici Valesii ad Evagrium. Verum nos illam magis confirmamus ex S. Leonis Magni epistolis, qui legatos missurus ad Ephesinam synodum secundam, Dulcitium notarium, cujus fidem satis perspectam habebat, suis legatis, Julio videlicet, Renato et Hilario sociavit, ut testatus est, cum in epistola 24 ad Flavianum, tum in altera 29 ad eamdem Ephesinam synodum. Sed Baluzius, hac observatione praetermissa, aliam retulit desumptam ex Chalcedonensi ipsa synodo, quam eruditis notis adornabat. In actione prima (ait)", + "candidate_score": 0.621975, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_32_34", + "bdc_text": "A Palatino : Ludovicus Fleckensteinius , Henrichus Hasus , Henrichus Stoll , Matthis Keiler. A Marchione electore :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_616", + "psc_text": "446 5. Cum has adhibuisset diligentias apud Marcianum imperatorem et Pulcheriam Augustam, ab incoepto opere non destitit S. pontifex. Sed eadem die scripsit pariter ad Anatolium, quem pridem receperat in communionem, ratam habendo atque confirmando istius in episcopum Constantinopolitanum electionem, cui aperiens necessitatem quae eum impulit ad mittendos in Orientem novos legatos, Lucentium episcopum et Basilium presbyterum, ei suggerit lapsos poenitentes per satisfactionem et non dubiam fidei professionem ad reconciliationem recipere; ea tamen moderatione servata, ut nec benevolentiae partes nec justitiae negligantur, sed absque personarum acceptione divinum in omnibus judicium cogitetur. Sed in altero ejusdem epistolae capite, agens de iis qui gravius in latrocinali synodo peccaverunt, superiorem sibi locum in illa infelici synodo vindicantes: Horum (ait) si satisfactio talis accedit quae non refutanda videatur, maturioribus apostolicae sedis consiliis causa reservari jubet, ut examinatis omnibus atque perpensis, de ipsis eorum actionibus quid constitui debeat aestimetur; eorum nomina tandem ad altare recitari", + "candidate_score": 0.621212, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_431", + "bdc_text": "Iniquum etiam hoc et contra legationis fidem esse putabant , quod substituti , quos ex legatorum nostrorum numero subsidio notariis adiunxeramus , domum reversi , quid actum esset , narrare ne iis quidem auderent , unde essent missi .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_835", + "psc_text": "Hierosolymorum et Maximi successoris Domni; in aliis vero postponi, et in nona actione reponi, vel in decima, ut modo exstat in Labbeana Conciliorum collectione; et credendum est tantorum discriminum causam notariorum arbitrio et oscitantiae esse adjudicandam. Ne autem vir doctus divinatione uti videretur, sapienter annotavit: quod episcopi cum ad synodos proficiscebantur, solebant notarios suos secum deducere, qui gesta synodalia notis exciperent; qua scilicet finita synodo, codicem Actorum singuli referrent in patriam. Hanc consuetudinem probat primo ex observationibus Henrici Valesii ad Evagrium. Verum nos illam magis confirmamus ex S. Leonis Magni epistolis, qui legatos missurus ad Ephesinam synodum secundam, Dulcitium notarium, cujus fidem satis perspectam habebat, suis legatis, Julio videlicet, Renato et Hilario sociavit, ut testatus est, cum in epistola 24 ad Flavianum, tum in altera 29 ad eamdem Ephesinam synodum. Sed Baluzius, hac observatione praetermissa, aliam retulit desumptam ex Chalcedonensi ipsa synodo, quam eruditis notis adornabat. In actione prima (ait)", + "candidate_score": 0.620392, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_372", + "bdc_text": "Sed longa post hanc orationem deliberatio et partium inter se , et seorsim , et partium cum legato Caesaris fuit , qui dum pontificis legato respondendum esset , quaereretur , intercessit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_386", + "psc_text": "datum appellationis libellum, at vero ad quem appellatum sit prorsus non lego. Hinc occasionem arripit exagitandi Joannem David, qui scripsit perspicuum esse Romanum pontificem fuisse appellatum, cum necesse sit omnem appellationem alicui judici deferri. Cum igitur Flavianus libellum appellationis legatis dedit, in eis jurisdictionem agnovit recipiendae appellationis. Quod ipsis jus haudquaquam tamquam hominibus privatis convenire poterat; unde necesse est ut tamquam papae legatis libellum tradiderit, quia pontificem pro idoneo appellationis discutiendae judice agnovit. Eum ergo exagitat quod ita scripsisset recedendo a regulis jurisdicendi, ignoraveritque quod nemo nescit qui forum a limine salutavit. Subjicit deinde idem Quesnellus, secundum juris Romani formam, libellum appellationis dari ei ad quem appellatum est, qui litigatori decernat apostolos, id est litteras dimissorias. Atque tandem in medium profert Pauli exemplum a praeside Festo ad Caesarem appellantis: Non alteri (ait) quam ipsi praesidi vocem appellantis direxit. Jam vero Flavianus a Dioscoro ejusque infausta synodo appellans ad aliud concilium,", + "candidate_score": 0.620158, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_431", + "bdc_text": "Iniquum etiam hoc et contra legationis fidem esse putabant , quod substituti , quos ex legatorum nostrorum numero subsidio notariis adiunxeramus , domum reversi , quid actum esset , narrare ne iis quidem auderent , unde essent missi .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_269", + "psc_text": "inferens, Eutychen absolvit, et synodum in latrocinium convertendo apostolicae sedis legatos praesidium quaerere et fugam arripere coegit. 1. Tribus abscedentibus ab urbe Roma apostolicae sedis legatis cum Dulcitio notario, nihil eorum S. Leo praetermisit quae secum recogitaverat ad exitum fidei causas perducere posse, amputatis praeterea per sacerdotalem concordiam et pacem omnibus illis scandalis quae ob privatas aemulationes et antiqua odia per totum fere Orientem gliscebant. Uti ergo censuit, suprema illa auctoritate, quam pro confirmandis in fide fratribus S. Petrus a Christo Domino acceperat, quid credendum et ab omnibus esset profitendum circa Domini incarnationem, quidve ad abolendos pravos errores, qui nuper praetextu Nestorianae haereseos evertendae exorti erant, esset statuendum, aliis et aliis epistolis docere voluit; a quarum regulis si nullus catholicorum recessisset, minime fides catholica illud grave exitium passa fuisset, de quo in praesentiarum verba facturi sumus. Idibus igitur Junii ejusdem anni plures epistolas in Orientem deferendas suis legatis dedit. Quas", + "candidate_score": 0.620024, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_372", + "bdc_text": "Sed longa post hanc orationem deliberatio et partium inter se , et seorsim , et partium cum legato Caesaris fuit , qui dum pontificis legato respondendum esset , quaereretur , intercessit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_426", + "psc_text": "videatur, quam S. Leo indicare voluit ea scribendi formula: Leo, et sancta synodus, quae Romae convenit. 15. Gravioris tamen momenti est altera illa fallacia, quam idem Quesnellus subjecit, qua unice usus est ad Romanorum pontificum auctoritatem elevandam, et inter angustissimos limites restringendam. Quapropter eum rogare oportet undenam hauserit S. Leonis legatos ad istud munus fuisse assumptos totius Occidentalis synodi mandato et delegatione? Eos autem e suo latere S. Leonem misisse, quocumque alio episcopo inconsulto nobis persuadent illae scribendi formulae: Quos e latere meo misi; qui vice mea sancto conventui vestrae fraternitatis intersint; qui vicem praesentiae meae implere sufficerent, et aliae hujusmodi, quas frequenter offendimus in epistolis, cum ante tum post Ephesinam synodum scriptis. Vel ergo Quesnellus dare debet in solo Romano episcopo totius Occidentis synodi auctoritatem residere, vel legatos illos solius Romani pontificis personam gesisse. Si primum, jam Romanus pontifex solus totius synodi habet auctoritatem, potest solus statuere, definire, judicare,", + "candidate_score": 0.619734, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_195_197", + "bdc_text": "Olim autem secus res habebat , parique omnium ordinum libertate et iure sententiae dicebantur . Ortus autem novus hic mos ex eo est , quia cum ad publica consilia principes necessario semper venirent , urbes autem , quia causa aut non magna , aut non valde ad se attinens videretur , saepe non venirent , factum est , illorum suffragia ut necessaria , horum ut non necessaria viderentur . Itaque veluti de iure suo cessissent urbes , consiliorum moderationem totam ad se Principes spectare crediderunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1000", + "psc_text": "novus ausus ita sancti pontificis animum commovit, ut jam deliberasset in posterum minime dare suas epistolas ad eumdem Anatolium, quamvis (ait) ipse hoc peteres fieri, quia eum corrigi nolle perspeximus. 2. Majorem tamen animi commotionem S. Leonem passum fuisse arbitror, cum, novis acceptis a Marciano imperatore epistolis, intellexit universum Orientem esse turbatum, et in admirationem raptum, quod illuc non pervenerint pontificia rescripta super Chalcedonensia gesta, quorum 526 defectu omnium corda nutantia haerebant an illius concilii gesta ab apostolica sede confirmata fuissent. Vehementer (ait imperator) admiramur quod, synodo in Chalcedone celebrata, et litteris venerabilium episcoporum ad pietatem tuam missis, per quas omnium rerum in synodo gestarum seriem exposuerunt, neutiquam illae a sanctitate tua emissae, quae tamen in sacris Ecclesiis lectae in singulorum notitiam pervenire debebant. Antiquum morem igitur tum fuisse, consuetudine quidem receptum, ut apostolicae sedis litterae certa suppeditarent argumenta celebratas synodos confirmatas et indubiae fidei habendas, quin quispiam in dubium", + "candidate_score": 0.618768, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_238", + "bdc_text": "Itaque absurdum videbatur colloquio excludere , et principum ad hoc colloquium legatos et eorum qui in colloquio essent consiliorum omnium socios .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_779", + "psc_text": "haereticum damnaverant, nulla habita prorsus ratione, quod submotis omnibus aequivocationibus et generalis concilii oecumenici decretis obtemperaverat, et in posterum summam cum ipso Cyrillo servavit concordiam. Quid mirum igitur, si judices clandestinas has Dioscori machinationes attendentes, scissamque esse synodum in duas contrarias factiones (Orientales enim tamquam orthodoxum Theodoretum praedicabant dicentes: Orthodoxum synodo, seditiosos foras mitte. Homicidas foras mitte ). Graviora adhuc metuentes, cum stomacho sunt interlocuti dicentes: Acclamationes istae populares neque episcopos decent, neque partes iuvant. Patiamini universorum fieri lectionem? Quid mirum, inquam, si adhuc ab incoeptis clamoribus desistere recusantes Aegyptii, ipsi judices serio, et ea qua pollebant auctoritate silentium cunctis indixerunt, universorumque latrocinii Ephesini Actorum jusserunt per Constantinum fieri lectionem? In harum porro rerum circumstantiis, quis non videt minus circumspecte, et magis praecipitanter, quam prudenter judices egissent, si Theodoreto episcopo inter judices locum dare deliberassent? Prius enim ex tota Actorum lectione inquirendum erat, an Dioscorus saltem aliquem coloratum titulum habuisset,", + "candidate_score": 0.618547, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_195_197", + "bdc_text": "Olim autem secus res habebat , parique omnium ordinum libertate et iure sententiae dicebantur . Ortus autem novus hic mos ex eo est , quia cum ad publica consilia principes necessario semper venirent , urbes autem , quia causa aut non magna , aut non valde ad se attinens videretur , saepe non venirent , factum est , illorum suffragia ut necessaria , horum ut non necessaria viderentur . Itaque veluti de iure suo cessissent urbes , consiliorum moderationem totam ad se Principes spectare crediderunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_940", + "psc_text": "propter quas a sacro obeundo munere perpetuo praepeditus atque suspensus remanere debuisset. Quare in testimonium benignitatis erga Anatolium adhibitae, ad tollendas perturbationes omnes quae, operante diabolo, fuerant excitatae, (ait) se usum fuisse iis lenitatis remediis quae illum modestum magis quam immoderatum facere debuerunt. Et quia causam agebat cum Christianissimo, religioso et vere orthodoxo principe, cui studium fidei et ecclesiasticae disciplinae tuendae cordi esse sciebat, altiora adhuc fundamenta datae repulsae assignat. Ea videlicet, ut etsi Anatolius nullis prorsus sordibus fuisset aspersus, sed praecipuis meritis optimoque judicio legitime fuisset ac solemniter ordinatus, contra reverentiam tamen canonum paternorum, contra sancti Spiritus instituta, contra antiquitatis exempla, nullis posset suffragiis adjuvari. Igitur posteaquam asseveravit nec ratum habere velle nec assensum praebere posse canoni de quo quaestio agebatur, protestatur nequaquam gloriam Constantinopolitanae urbis derivatam ab imperatorum auctoritate atque potentia diminutam remanere posse, etiamsi illius urbis antistes ad altiorem gradum et ordinem non ascenderet. Alia tamen (ait)", + "candidate_score": 0.61808, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_35_37", + "bdc_text": "Christophems Scherding , Leonardus Cellarius , Alexander Alesius , Joannes Embeccus , Joannes Pannonius . A Salzburgensi : Martinus Marstellerus , Nicolaus Apella , Joannes Vuinterus .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_843", + "psc_text": "non loqui de codice Acaemetensium Constantinopolitanorum, sed eorum qui erant sub episcopo Chalcedonensi, quorum archimandrita Joannes subscripsit libello monachorum ad Mennam patriarcham totamque synodum dato in collatione quinta synodi Constantinopolitanae sub Menna. De cujus rei veritate ne quispiam dubitare posset, nos libenter locum a Baluzio laudatum 494 consulere deliberavimus, et archimandritae Joannis nomen scriptum offendimus, quemadmodum in nota ad calcem apposita subjicimus. 9. Restat ergo difficultas an Rusticus diaconus praeter primam illam Chalcedonensem actionem reliquas emendaverit. Quesnelli argumenta sunt quia nullibi in gestis mentio occurrat emendationis a Rustico factae praeterquam in prima actione. Postea addit nolle se ista pro certis accipi. Recte, scribit Baluzius. Nam ipse supra, nimirum ad epistolam 24 S. Leonis, quae scripta est ad Flavianum episcopum Constantinopolitanum, quaeque relecta est in actione secunda concilii Chalcedonensis, agnoscere videtur hanc quoque actionem a Rustico diacono emendatam fuisse; et in dissertatione de causa Theodoreti, agnoscit itidem eum ad codices monasterii", + "candidate_score": 0.617749, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_48_50", + "bdc_text": "A Saxone Henricho : Andreas Camitianus , Andreas Francus , Nicolaus Scheublin. A Lunenburgensi : Nicolaus Hostein , Urbanus Regius :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_682", + "psc_text": "Abundio episcopo et Senatori Mediolanensi presbytero collegae ad patriam et episcopatum revertentibus mandat ut Eusebium conveniant pro synodo indicenda. Huic synodo Eusebius praefuit, ad eamque alii decem et octo episcopi vel per se, vel per suos legatos presbyteros interfuerunt, quorum multi sanctitate, doctrina maxime, celebres fuerunt; videlicet Maximus Taurinensis episcopus, ipse Abundius Comensis, Crispinus Ticinensis, aliique quorum nomina multa cum laude in Ecclesiae tabulis regesta sunt, ut videre est apud Baronium anno superius laudato. Hinc facile colligimus longe a veritate eos scriptores abscessisse, qui dixerunt Maximum Taurinensem, regnantibus Honorio et Theodosio, mortuum esse. Quomodo enim fieri id potuit, si non tantum huic Mediolanensi interfuit synodo, sed etiam Romani concilii Actis sub Hilaro papa subscripsit? Quidquid autem de his similibusque quaestionibus ab aliis dictum fuerit, praesenti hoc otio non inquiramus. Summam dumtaxat hujus synodicae epistolae paucis recensebimus. Tribus igitur capitibus distinctam mss. codd. omnesque editores illam exhibuerunt. In quorum priori Eusebius", + "candidate_score": 0.617747, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_259_261", + "bdc_text": "Fridrichus Knoblochsdor , Sigismundus Schneewyß , Chilianus Goldstein ; pro Lunenburgensi : Nicolaus Holstein , Joannes Calvinus , Joannes Sturmius ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_472", + "psc_text": "respicere praeter Nicaenos, vel Sardicenses Nicaenorum nomine vestitos pro suis juribus in medium adducere. Demum quia Quesnellus, negotium facessere volens Romanis pontificibus, multum operis impendit in 416 Sardicensibus canonibus pro suo arbitrio interpretandis, idcirco de iisdem verba facere reservamus in sequenti exercitatione, ad quam tamquam hujus appendicem jam stylum admovemus. CAPUT X. De tribus Sardicensibus canonibus potissimum agitur, ad quos respicientes Launoius, Quesnellus aliique, contendunt sanctum Flavianum, eorum vigore et auctoritate dumtaxat adductum, ad S. Leonem Magnum provocasse, ut in numerosiori synodo ipsius causa ad novum examen perduceretur. Horum argumenta in medium adducuntur, et ex epistolis sanctorum Julii, Leonis et Gelasii RR. PP., tamquam prorsus infirma vel falsa, evertuntur. 1. Nondum satis de S. Flaviam appellatione ad unicum et solum summum pontificem S. Leonem me in praecedentibus verba fecisse iis videbor, qui Joannis Launoii, Paschasii Quesnelli aliorumque hujus scholae scriptorum Opera lustrarunt, in quibus evolvendis apprime noverunt nullo alio jure,", + "candidate_score": 0.616549, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_30_32", + "bdc_text": "A subrogato Treveri : Joannes Hussingus , Georgius Eltzius et quidam alius . A Palatino :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_865", + "psc_text": "lapsis poenitentibus recipiendis. Sed Domnum in eorum numero fuisse, quorum causa durior videbatur, quis non intelligit? Igitur hujus causae judicium et examen unice magno Leoni reservatum erat, quod clarissimus Baluzius minime observavit, nec Domni causa ex illis erat de quibus vel pontificii legati, vel Anatolius, vel alius quisquam judicare posset. Valet tamen alia ratio ab ipso Baluzio adducta, nimirum Domnum post suam depositionem secessisse in Palaestinam ad Euthymium abbatem suum, atque desiisse inter episcopos, proptereaque nullam quaestionem esse potuisse de ejus nomine cum aliis episcoporum nominibus ad altare recitando. Plurimum quoque Quesnellum urget aliud argumentum, quod Baluzius subjicit. Nam (ait) si Domnus propterea censendus est mortuus, quia nullam ejus mentionem in suis epistolis ad S. Leonem Magnum facit Anatolius; mortui tum etiam erant Thalasius episcopus Caesareae, Eusebius Ancyrae, et Basilius Seleuciae. Leo enim ad Anatolium respondens, istorum qui cum Dioscoro, Juvenali atque etiam Eustathio episcopis fuerant participes Ephesini latrocinii nullam", + "candidate_score": 0.616158, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_258_260", + "bdc_text": "pro Marggravis Georgio et Albrechto : Fridrichus Knoblochsdor , Sigismundus Schneewyß , Chilianus Goldstein ; pro Lunenburgensi :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_864", + "psc_text": "Hierosolymitani aliorumque quibus synodus actione quarta indulgentiam dedit, et de quorum nominibus ad altare recitandis Anatolius scripsit ad S. Leonem. Sed unde constat indulgentiam praemissis verae poenitentiae signis Domnum expetiisse? Aliquos in Ephesina Dioscori synodo lapsos S. Leo recipiendos jussit; sed sub iis conditionibus quas ipse praescripserat in epistola 64 de qua in superioribus egimus: duas legationes, alteram Abundii et sociorum, alteram Lucentii et Basilii ad Orientales instituit, pro nonnullis lapsis poenitentibus et satisfactionem debitam exhibentibus recipiendis: de gravioribus lapsis tamen sibi judicare reservat, ut constat ex commonitorio dato Lucentio, atque Basilio, postremis legatis ex Urbe ad Constantinopolim missis pro lapsis poenitentibus recipiendis. Sed Domnum in eorum numero fuisse, quorum causa durior videbatur, quis non intelligit? Igitur hujus causae judicium et examen unice magno Leoni reservatum erat, quod clarissimus Baluzius minime observavit, nec Domni causa ex illis erat de quibus vel pontificii legati, vel Anatolius, vel alius quisquam judicare posset.", + "candidate_score": 0.615564, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_332", + "bdc_text": "Itaque de excludendis legatis reliquis se autoritati ipsorum deferre , ac etiam de substitutis colloquio removendis cedere :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_429", + "psc_text": "S. P. scriptis hoc argumentum praeviderit; et si praevidit, quomodo illud eripere cogitaverit? 16. Non illud quidem eripere possunt duo illa figmenta quae ad eludendos lectore subjecit, contendendo semel iterumque id factum fuisse a Romanis pontificibus, vel quando oecumenicum concilium sub papa 407 Coelestino erat agendum, vel quando Occidentalium legati ad sextam synodum se conferre debuerunt. Notavit ergo primo quod S. Cyrillus in Ephesino concilio, legatorum sedis apostolicae sententiam resumens, sic loquitur: Deposuerunt enim supplentes locum sedis apostolicae, totiusque synodi sanctissimorum Deoque dilectissimorum Occidentalium episcoporum. Et in relatione missa ad imperatorem: Piissimus magnae vestrae Romae archiepiscopus, et universa Occidentalis synodus per sanctissimos episcopos quos ad nos ipsa misit, etc.. Idem (addit): « Manifestum est ex concilii sexti Actis, ubi episcopi Portuensis, Paternensis et Rhegitanus locum tenere dicuntur concilii antiquae Romae, in quo centum et viginti episcopi convenerant. Hinc saepe saepius cum pontifex noster legatos ex synodo mittit, non suo tantummodo,", + "candidate_score": 0.615389, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_420", + "bdc_text": "Alterum , ut quoniam hi notarii substitutique iidem aut principum aut Urbium suarum legati essent , de actis referre iis , a quibus fuissent missi , possent , et notariatus et legationis offitio pari fide fungi .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_269", + "psc_text": "inferens, Eutychen absolvit, et synodum in latrocinium convertendo apostolicae sedis legatos praesidium quaerere et fugam arripere coegit. 1. Tribus abscedentibus ab urbe Roma apostolicae sedis legatis cum Dulcitio notario, nihil eorum S. Leo praetermisit quae secum recogitaverat ad exitum fidei causas perducere posse, amputatis praeterea per sacerdotalem concordiam et pacem omnibus illis scandalis quae ob privatas aemulationes et antiqua odia per totum fere Orientem gliscebant. Uti ergo censuit, suprema illa auctoritate, quam pro confirmandis in fide fratribus S. Petrus a Christo Domino acceperat, quid credendum et ab omnibus esset profitendum circa Domini incarnationem, quidve ad abolendos pravos errores, qui nuper praetextu Nestorianae haereseos evertendae exorti erant, esset statuendum, aliis et aliis epistolis docere voluit; a quarum regulis si nullus catholicorum recessisset, minime fides catholica illud grave exitium passa fuisset, de quo in praesentiarum verba facturi sumus. Idibus igitur Junii ejusdem anni plures epistolas in Orientem deferendas suis legatis dedit. Quas", + "candidate_score": 0.615074, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_258_260", + "bdc_text": "pro Marggravis Georgio et Albrechto : Fridrichus Knoblochsdor , Sigismundus Schneewyß , Chilianus Goldstein ; pro Lunenburgensi :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_725", + "psc_text": "definiant. 8. Quicumque itaque ad ejusmodi Anatolii synodi Acta, quae hinc illincque apud diversos veteres scriptores sparsa offendimus, sedulo animadvertat, parum absimilem praedatoriae Ephesinae illam fuisse, aut illius posse dici appendicem minime inficiabitur. Quare cum Chalcedonensibus PP. datum esset de fidei causis et de episcoporum juribus violatis judicare, omniaque susquedeque versa in integrum restituere et reparare quemadmodum S. Leo apostolicae sedis legatis praeceperat, idcirco Photii causam judicaturi tria potissimum Anatolio Constantinopolitano episcopo objiciebant. Haec autem tria imperiales civilium causarum judices paucis indicarunt, ita generale Chalcedonense concilium compellantes: Dicat S. synodus licueritne sanctissimo archiepiscopo Anatolio absenti reverendissimo episcopo Photio excommunicationem mittere et jubere, ut ei certae Ecclesiae in provincia auferrentur, et an synodum appellare oporteat conventum episcoporum qui in regia civitate diversantur. Quoad postremam hanc quaestionem, Tryphon, Chii episcopus, conventum episcoporum in urbe diversantium synodum posse appellari serio affirmavit, qui forte, cum Anatolio tum regiis ministris blandiri cupiens, 470 spectata primum", + "candidate_score": 0.614592, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_420", + "bdc_text": "Alterum , ut quoniam hi notarii substitutique iidem aut principum aut Urbium suarum legati essent , de actis referre iis , a quibus fuissent missi , possent , et notariatus et legationis offitio pari fide fungi .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_439", + "psc_text": "legati nominantur. In his actionibus quoque, qui 409 ad interloquendum primus assurgebat, erat Philippus, cui primus locus dabatur; quique et vigore legationis qua fungebatur, Coelestini quidem locum tenebat, et propterea in iis Actis: Philippus apostolicae sedis presbyter et legatus dixit. Arcadius vero et Projectus, quamvis in majori clericali gradu constituti, post Philippum interloquebantur, atque ad horum delegationem significandam sequentia verba concilii notarii adhibebant. Arcadius episcopus et Romanae Ecclesiae legatus dixit. Et rursus: Projectus episcopus et Romanae Ecclesiae legatus dixit. Ad quam formularum loquendi et scribendi diversitatem cum ego animadvertissem, plane intellexi totum Quesnelli praecedens aedificium pessumdatum esse, atque ad nihilum redactum. Potissimum si perpendamus, Philippum ipsum, secundo interloquentem, petiisse ut S. Coelestini papae epistolae in synodo legerentur, quibus recitatis, gratias oecumenico concilio agit, et paucis Romanorum pontificum jura, praerogativas et in tota Ecclesia principatum praedicat. Deinde quia, multis tempestatibus agitatus, atque vexatus, praestituta die non potuit ad Ephesum pervenire antequam", + "candidate_score": 0.613403, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_431", + "bdc_text": "Iniquum etiam hoc et contra legationis fidem esse putabant , quod substituti , quos ex legatorum nostrorum numero subsidio notariis adiunxeramus , domum reversi , quid actum esset , narrare ne iis quidem auderent , unde essent missi .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_646", + "psc_text": "453 legatis vicariam ipsius personam agentibus; deinde verbi divini praedicatione, satis explicata in celebri epistola ad Flavianum, ex qua ignorare haud poterant quid ex antiqua (ait) traditione credamus, non possitis dubitare quid cupiamus. In altero capite jam statutum fuisse quid de sacramento incarnationis pie et sincere ab omnibus esset confitendum plenissime et lucidissime cunctis esse patefactum asseverat per litteras quas misimus ad beatae memoriae Flavianum episcopum. Tandem vero pravas factiosorum aemulationes animadvertens, catholicis episcopis injuria a sedibus expulsis et in exsilia deportatis, atque in locum superstitum aliis substitutis, jubet primitus medicinam justitiae adhiberi, ne quisquam careat propriis aut utatur alienis. Ex quo Leonis Magni pontificis mandato intelligimus Eusebium Dorylaei, Theodoretum Cyri, aliosque catholicos episcopos, qui violentiam passi fuerant, propriis sedibus esse restituendos; Domno vero Antiocheno, Dioscori et Eutychetis nutibus suffragatori, nullum jus superesse potuisse ut pristino honori et dignitati quibus exutus fuerat restitueretur. Profecto si hanc Leoninam praescriptionem Quesnellus attendisset,", + "candidate_score": 0.61281, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_48_50", + "bdc_text": "A Saxone Henricho : Andreas Camitianus , Andreas Francus , Nicolaus Scheublin. A Lunenburgensi : Nicolaus Hostein , Urbanus Regius :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_887", + "psc_text": "Leo confirmaverat. 20. Se graviter urgeri ab illis tribus testimoniis Quesnellus, quae non ignoravit, praesensit. Et propterea arbitratus suis dictis sufficienter Stephani interlocutionem infirmasse, stylum vertit in alia duo Paschasini et Anatolii, quae ipsi jam in medium adduximus. Cujus gravem contentionem idem Stephanus Baluzius apprime cognoscens, sub numero 52, ait: « Superest ut Paschasini nunc interlocutionem retractemus, quam paulo ante descripsimus, tum ut veritati gestorum patrocinemur, tum ut quae vere ab eruditissimo et optimo viro Petro de Marca archiepiscopo Parisiensi dicta sunt, ea vera esse ostendamus. Egit ille de causa Maximi Antiocheni in libro III de Concordia, ut etiam isto exemplo doceret Romanae sedis auctoritatem in temperanda canonum exsecutione et indulgenda dispensatione ad Orientis quoque Ecclesias porrectam fuisse. Ordinatus fuerat Maximus ab Anatolio episcopo Constantinopolitano in loco Domni a Dioscoro damnati. Huic ordinationi duo maxima vitia inerant: unum, quod Domnus ab impia synodo damnatus esset; alterum, quod ordinatio illa contra", + "candidate_score": 0.612749, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_431", + "bdc_text": "Iniquum etiam hoc et contra legationis fidem esse putabant , quod substituti , quos ex legatorum nostrorum numero subsidio notariis adiunxeramus , domum reversi , quid actum esset , narrare ne iis quidem auderent , unde essent missi .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_290", + "psc_text": "transcribere non piget, ut forte deducat, quod nos plene hactenus non sumus assecuti. « Nihil ergo (ait Quesnellus) certi affirmem: an occasione nuntii qui legatos anteverteret, an metu ne legati adire Augustam prohiberentur, quod certe accidit, ut ex epist. 41 satis apertum est. Nam altera epistola ad Pulcheriam breviter complectitur 378 ea quae per legatos scripta, et legatos retentos aliquamdiu Romae ex breviore epistola quam iterum ad Flavianum XII kalendas Julii accepimus: Cum ea (inquit) quae ipsi portabunt scripta sit plenius instruendus. Et rursus: Subsecuturos significo quos in hac re placuit destinare. » Priores has Quesnellii conjecturas minime esse spernendas ingenue fateor. Ea quoque admissa ratione qua asseverat legatos praepeditus fuisse, ne coram Pulcheria Augusta se sisterent, ut apparet ex tota laudata 41 epistola, in qua vehementer conqueritur ad eam non pervenisse epistolas quas in fidei causa per suos clericos direxerat. Et ibidem clericorum voce legatos ad Ephesinam synodum indicare", + "candidate_score": 0.612589, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_431", + "bdc_text": "Iniquum etiam hoc et contra legationis fidem esse putabant , quod substituti , quos ex legatorum nostrorum numero subsidio notariis adiunxeramus , domum reversi , quid actum esset , narrare ne iis quidem auderent , unde essent missi .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_647", + "psc_text": "Ex quo Leonis Magni pontificis mandato intelligimus Eusebium Dorylaei, Theodoretum Cyri, aliosque catholicos episcopos, qui violentiam passi fuerant, propriis sedibus esse restituendos; Domno vero Antiocheno, Dioscori et Eutychetis nutibus suffragatori, nullum jus superesse potuisse ut pristino honori et dignitati quibus exutus fuerat restitueretur. Profecto si hanc Leoninam praescriptionem Quesnellus attendisset, vix unam ex tantis quaestionibus excitasset, inquirondo cur, rescissis a Leone latrocinii Ephesini actis, non fuisset ei permissum ad Antiochenam sedem remeare, pro qua Maximus fuerat ordinatus; neque incassum tantopere laborasset ut contenderet actionem illam de Domno Antiocheno esse supposititiam. 6. Sed ad rem nostram iterum venire volentes, Leo Magnus ab incoepto non desistit studio. Nam discessurus Bonifacius presbyter ex urbe Roma, ut pontificii vicarii sive legati munere in synodo fungeretur, huic novas litteras Marciano augusto reddendas tradidit, in duo tantum capita distributas; quorum priori in imperatoris mentem praecedentem renovat petitionem, qua ad tranquilliora tempora, longe ab hostili metu, synodum", + "candidate_score": 0.612282, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_291_293", + "bdc_text": "Matthias Kretzeres , et quidam minister Franciscanus ; pro Juliacens : Joannes Vlatenus , Conradus Heresbachius , Albertus Küng .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_325", + "psc_text": "alienos faciens a sancta communione, non exspectans vestrae sanctitatis judicium. Demum post talium tantorumque aliorum mendaciorum seriem et acervum hisce verbis Ephesini concilii Patres compellat: Rogo nunc igitur vestram sanctitatem, considerate mihi compositam calumniam, et factiones, et ex hac causa factam ubique sanctis Ecclesiis perturbationem, et ex hoc pullulans plurimis scandalum . . . . . . Ego enim ab initio vestrae beatitudinis judicium postulavi, et iterum contestor coram Jesu Christo. 16. Quis, amabo, scribit eminentissimus cardinalis Baronius, haec legens, et nesciens esse Eutychetem, non existimet unum quempiam ex sanctissimis Patribus orthodoxae fidei praecipuis defensoribus loqui? Vel quis sciens dici ista ab Eutychete, et nesciat quae praecesserunt, quaeve subsecuta sunt, non eum statim conjungat cum antesignanis fidei catholicae, Athanasiis, Gregoriis, Basiliis, atque Chrysostomis? Quam graviter tamen ex his Flaviani animus commotus fuerit, qui se tamquam calumniatorem, et in alterius innocentiam conspiratorem postulatum audierat, et velut ecclesiasticae pacis perturbatorem in plena", + "candidate_score": 0.611988, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_259_261", + "bdc_text": "Fridrichus Knoblochsdor , Sigismundus Schneewyß , Chilianus Goldstein ; pro Lunenburgensi : Nicolaus Holstein , Joannes Calvinus , Joannes Sturmius ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_843", + "psc_text": "non loqui de codice Acaemetensium Constantinopolitanorum, sed eorum qui erant sub episcopo Chalcedonensi, quorum archimandrita Joannes subscripsit libello monachorum ad Mennam patriarcham totamque synodum dato in collatione quinta synodi Constantinopolitanae sub Menna. De cujus rei veritate ne quispiam dubitare posset, nos libenter locum a Baluzio laudatum 494 consulere deliberavimus, et archimandritae Joannis nomen scriptum offendimus, quemadmodum in nota ad calcem apposita subjicimus. 9. Restat ergo difficultas an Rusticus diaconus praeter primam illam Chalcedonensem actionem reliquas emendaverit. Quesnelli argumenta sunt quia nullibi in gestis mentio occurrat emendationis a Rustico factae praeterquam in prima actione. Postea addit nolle se ista pro certis accipi. Recte, scribit Baluzius. Nam ipse supra, nimirum ad epistolam 24 S. Leonis, quae scripta est ad Flavianum episcopum Constantinopolitanum, quaeque relecta est in actione secunda concilii Chalcedonensis, agnoscere videtur hanc quoque actionem a Rustico diacono emendatam fuisse; et in dissertatione de causa Theodoreti, agnoscit itidem eum ad codices monasterii", + "candidate_score": 0.611966, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_14", + "bdc_text": "Soli Pomerani , ut remotissimi , tardius caeteris urbium vero legati , Argentinenses , Augustani , Ulmenses , Nombergenses , Francfurtenses , Constantienses , Hamburgenses , Bremenses ad ipsum propemodum diem omnes adfuere .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_681", + "psc_text": "humanae infirmitatis passi sint, ut nimis vehementer propriis studiis et opinionibus adhaererent, ut sexcentis exemplis ipsi probare possemus. 9. Restat jam tandem ut de Mediolanensi synodo verba faciamus, quam non alia de causa S. Leo haberi jussit, nisi ut communi illius provinciae etiam episcoporum consensu et publicis subscriptionibus epistola dogmatica ad Flavianum susciperetur, quod, ait Baronius, impigre curatum est. Tunc igitur Abundius Comensis, caeterique pontificii legati ex Oriente Romam regressi erant, verbis de omnibus quae in Chalcedonensi synodo contigerant rationem reddituri. Quare S. pontifex, ut certis documentis innotesceret omnes Occidentales episcopos fidei regulam a se ipso conscriptam et definitam suscipere, Abundio episcopo et Senatori Mediolanensi presbytero collegae ad patriam et episcopatum revertentibus mandat ut Eusebium conveniant pro synodo indicenda. Huic synodo Eusebius praefuit, ad eamque alii decem et octo episcopi vel per se, vel per suos legatos presbyteros interfuerunt, quorum multi sanctitate, doctrina maxime, celebres fuerunt; videlicet Maximus Taurinensis episcopus,", + "candidate_score": 0.611308, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_35_37", + "bdc_text": "Christophems Scherding , Leonardus Cellarius , Alexander Alesius , Joannes Embeccus , Joannes Pannonius . A Salzburgensi : Martinus Marstellerus , Nicolaus Apella , Joannes Vuinterus .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_992", + "psc_text": "In hujus ergo vicarii institutione Orientalium patriarcharum morem aemulatus est Leo, in multis tamen ab eisdem se pro sua praerogativa discernens, et certis incrementis et accessionibus munus hoc complens et adornans. Quod penitus inspicere otiosum, opinor, non erit, neque ab hoc loco alienum. 7. Quesnelliana haec tamen doctrina, etsi quamdam veritatis speciem praeseferre videatur, in multis quidem vacillat; nec praesentem S. P. Leonis agendi rationem indicat, nec pontificia munera Juliano Coensi demandata explicata sunt quemadmodum oporteret. Vacillat imprimis, immo prorsus cadit quoad apostolicorum nuntiorum originem. Si enim apostolicae sedis vicarios cum apostolicis nuntiis confundamus, jam utrorumque originem altius esse repetendam ostendunt Romanorum pontificum epistolae, Damasi papae videlicet, Syricii, Innocentii primi, Zosimi, atque Coelestini. Quaestionem hanc de apostolicae sedis vicariis, horum antiqua institutione et potestate, magno eruditionis apparatu pertractavit cl. D. Franciscus Antonius de Simeonibus, et secutus Holstenii Rom. collectionem, 524 jam ante Damasum papam, hoc vicarii munere apud Illyricos functum", + "candidate_score": 0.610837, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_187", + "bdc_text": "Et presides , ad quos haec oratio communiter esset instituta , ab iis more imperii communiter , et non seorsim respondendum esse iudicabant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_349", + "psc_text": "de Marca aliquod jus indicare debuisset, quod naturae legibus divinisque institutis cohaereret. Non enim sufficit aequitati et concordiae, pacisque studio inhaerere, quae sacerdotium inter et imperium procuranda sunt, si in alterutrius praejudicium multa mala suboriantur. Alias semper in dubio versabimur an priorum 390 temporum generalia concilia, auctoritate imperatorum sola vel apostolicae sedis simul indicta fuerint. Et rursus ultro dato quod Romani pontifices, imperatorum arbitriis non valentes resistere, synodorum indictioni acquieverint, an scrupulus remaneat principes jure vel injuria synodos indixerint, atque in iis indicendis propriae auctoritatis limites excesserint. Si ad primam Nicaenam synodum animum convertamus, hanc utique Constantinum imperatorem indixisse intelligimus, sed ex sacerdotum sententia. Et quoniam tot praesulum coitio sine imperiali consensu, auxilio atque praesidio nec fieri nec sustentari poterat, idcirco ad praepediendos tumultus, et ad faciendam episcopis liberam potestatem, ut, episcopalibus eorum sedibus ad tempus relictis, praestituto tempore concilio adessent, litteras ad eosdem dedit, ut itineri se committerent. Quo", + "candidate_score": 0.610824, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_420", + "bdc_text": "Alterum , ut quoniam hi notarii substitutique iidem aut principum aut Urbium suarum legati essent , de actis referre iis , a quibus fuissent missi , possent , et notariatus et legationis offitio pari fide fungi .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_244", + "psc_text": "ad Theodosium et Flavianum directas attendamus, plane intelligimus jam idibus ejusdem mensis destinatos fuisse sedis apostolicae legatos, qui indictae synodo interessent. Et quamvis de ea habenda expressam non habeat mentionem nisi in epistola ad Theodosium, scribendo: Quoniam tamen pietas vestra, quae in honorem Dei religiosissime catholicam diligit veritatem apud Ephesum constituit synodale judicium; tamen difficile ad credendum adduci possum trium dierum intervallum dumtaxat Leoni sufficere potuisse, ut ex Urbe tres apostolicos legatos cum Dulcitio notario expediret. Verumtamen cum monumenta quae exstant omnes dubitationes quae hinc inde concipi possunt non diluant, diutius in iisdem expediendis non esset immorandum, si ex gestarum rerum serie adhuc unum argumentum non haberemus minime S. Leonem recipere potuisse Theodosii litteras concilii Ephesini indices tertio iduum Maiarum. Quidquid vero sit de quocumque errore qui in diei aut mensis temporariam notam irrepere potuit, illud unum certissimum est, S. Leonem nec dissimulasse, nec mentitum fuisse, in litteris tum ad", + "candidate_score": 0.610759, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_420", + "bdc_text": "Alterum , ut quoniam hi notarii substitutique iidem aut principum aut Urbium suarum legati essent , de actis referre iis , a quibus fuissent missi , possent , et notariatus et legationis offitio pari fide fungi .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_837", + "psc_text": "mea, religiosissimi episcopi Juvenalis sui, religiosissimi episcopi Thalasii sui. Erant autem et aliorum reverendissimorum episcoporum multi notarii excipientes. Si non est meorum notariorum littera, quia unusquisque proprium habet. Hinc ergo colligit Baluzius, quod cum codices tabularum ederent in paginis, eas quisque pro suo captu et libitu disponeret, sicque factum est ut initium causae, v. g., Ibae retulerint in sexta actione, alii in septima, alii etiam in nona, alii denique in decima, atque ita in caeteris actionibus. 7. In his tamen exponendis paululum digressi sumus ab eo ordine quem servavit Quesnellus ut hanc Domni actionem prorsus esse supposititiam incassum ostenderet. Nam cum eum minime fugisset eam reperiri vel in Bohieriano codice superius laudato, vel eam judicatam esse 493 post actionem sextam, tamquam ex Graeco in Latinum versam, tamen maluit Rustici diaconi malam fidem accusare, tamquam schismatici, et a Vigilio anathemate perculsi, quam sibi persuadere Chalcedonensium PP. esse genuinum fetum. Quid? Falso", + "candidate_score": 0.610455, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_267_269", + "bdc_text": "Wolfgangus Capito , Jacobus Sturmius , Simon Gryneus ; pro Augusta et Ulma : Conradus Helus , Georgius Bessems , Martinus Frechtus ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_682", + "psc_text": "Abundio episcopo et Senatori Mediolanensi presbytero collegae ad patriam et episcopatum revertentibus mandat ut Eusebium conveniant pro synodo indicenda. Huic synodo Eusebius praefuit, ad eamque alii decem et octo episcopi vel per se, vel per suos legatos presbyteros interfuerunt, quorum multi sanctitate, doctrina maxime, celebres fuerunt; videlicet Maximus Taurinensis episcopus, ipse Abundius Comensis, Crispinus Ticinensis, aliique quorum nomina multa cum laude in Ecclesiae tabulis regesta sunt, ut videre est apud Baronium anno superius laudato. Hinc facile colligimus longe a veritate eos scriptores abscessisse, qui dixerunt Maximum Taurinensem, regnantibus Honorio et Theodosio, mortuum esse. Quomodo enim fieri id potuit, si non tantum huic Mediolanensi interfuit synodo, sed etiam Romani concilii Actis sub Hilaro papa subscripsit? Quidquid autem de his similibusque quaestionibus ab aliis dictum fuerit, praesenti hoc otio non inquiramus. Summam dumtaxat hujus synodicae epistolae paucis recensebimus. Tribus igitur capitibus distinctam mss. codd. omnesque editores illam exhibuerunt. In quorum priori Eusebius", + "candidate_score": 0.610314, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_35_37", + "bdc_text": "Christophems Scherding , Leonardus Cellarius , Alexander Alesius , Joannes Embeccus , Joannes Pannonius . A Salzburgensi : Martinus Marstellerus , Nicolaus Apella , Joannes Vuinterus .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_835", + "psc_text": "Hierosolymorum et Maximi successoris Domni; in aliis vero postponi, et in nona actione reponi, vel in decima, ut modo exstat in Labbeana Conciliorum collectione; et credendum est tantorum discriminum causam notariorum arbitrio et oscitantiae esse adjudicandam. Ne autem vir doctus divinatione uti videretur, sapienter annotavit: quod episcopi cum ad synodos proficiscebantur, solebant notarios suos secum deducere, qui gesta synodalia notis exciperent; qua scilicet finita synodo, codicem Actorum singuli referrent in patriam. Hanc consuetudinem probat primo ex observationibus Henrici Valesii ad Evagrium. Verum nos illam magis confirmamus ex S. Leonis Magni epistolis, qui legatos missurus ad Ephesinam synodum secundam, Dulcitium notarium, cujus fidem satis perspectam habebat, suis legatis, Julio videlicet, Renato et Hilario sociavit, ut testatus est, cum in epistola 24 ad Flavianum, tum in altera 29 ad eamdem Ephesinam synodum. Sed Baluzius, hac observatione praetermissa, aliam retulit desumptam ex Chalcedonensi ipsa synodo, quam eruditis notis adornabat. In actione prima (ait)", + "candidate_score": 0.610072, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_452", + "bdc_text": "Itaque in eam rem sic incubuit is , ut non mediocriter Senatum turbaret prorsus enim , ut in praesentiarum contio tolleretur , agebat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_802", + "psc_text": "cap. istius epistolae verba faciens, illud nec per assentationem, nec per obreptionem ab apostolica obtineri sede asseverat: ad quas suspiciones tollendas et si aliqui inventi essent a dissensionis auctore incitati, qui de apostolicae sedis judiciis ambigerent; tamen ad magis veritatem comprobandam, id, Deo volente, permissum est, ut ad majus bonum perveniatur. Nam (ait) ne aliarum sedium ad eam quam caeteris omnium Dominus statuit praesidere consensus assentatio videretur, aut alia quaelibet subrepere posset adversa suspicio, inventi prius sunt qui de judiciis nostris ambigerent. Et dum nonnulli, a dissensionis incitati auctore, ad contradictionum bella prosiliunt, ad majus bonum malum ejus, auctore totius bonitatis dispensante, perventum est. Non me tamen latet vel Quesnellum veterum editorum nonnullas lectiones ab hujus epistolae textu expunxisse, novas subsidio, ait ipse, suorum codd. induxisse, vel ad calcem secundi tomi varias annotationes pro suo arbitrio conscripsisse; ut videlicet quod maxime habebat in votis lectoribus suaderet. O utinam qui novam", + "candidate_score": 0.609866, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_285_287", + "bdc_text": "Joannes Minsinger , Conradus Mucosus , Jodocus Hutzfeldus ; pro Saltzburgo : Leonhardus Marstaller , Nicolaus Appell , Joannes Vuetzler ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_110", + "psc_text": "mirum igitur, si Eutyches, sub colore Metropolitani juris servandi, ad Dioscorum scripsit, maxime etiam sibi persuadens se in illius fidem conferre posse Chrysaphii commendationibus? Nullibi inveniet tamen scripsisse ad Juvenalem Hierosolymitanum vel ad Anastasium Thessalonicensem, quod probare debuisset Quesnellus, ne ementitum et prorsus nugatorium diceremus novum illum appellationis modum, quem sciolis dumtaxat et indoctis vendere quaerit. Deinde aliud est aliquem interpellare veluti sequestrem et mediatorem, aliud est ad aliquem servato juris ordine appellare. Dabo ad Dioscorum scripsisse atque ad eum etiam suae 340 professionis libellum misisse. Quid inde? Nullibi tamen constat ad eum appellasse. Sicuti non colligitur appellasse ad episcopum Ravennae, quamvis ad S. Petrum Chrysologum illius Ecclesiae praesulem scripsisset. Ultro dato vero quod etiam ad Anastasium Thessalonicensem scripsisset, an is forte proprio jure Eutychis causam cognoscere potuisset? Sedis enim apostolicae vices agebat, utpote illius vicarius. At propterea nonnisi Romani pontificis personam egisset, minime judicando; sed ad sanctum Leonem scribendo,", + "candidate_score": 0.609839, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_452", + "bdc_text": "Itaque in eam rem sic incubuit is , ut non mediocriter Senatum turbaret prorsus enim , ut in praesentiarum contio tolleretur , agebat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_679", + "psc_text": "ab eodem Chrysostomo Constantinopoli receptos, ecclesiasticae disciplinae studio tuendae actus, quasi Alexandrinae sedis jura tueri cupiens, in Joannem invehi coepit, et, forte nondum sufficienter istius agendi ratione explorata, Constantinopolim proficiscitur et, coacta synodo, Joannem tamquam canonum violatorem, etiam reclamante plebe, deposuit. Dabo quidem Theophilum tum eam animi moderationem non servasse quae episcopum decebat, et nimio zelo actum praecipiti judicio in hanc causam inquisivisse. Sed obstant forte quin probatissimus praesul et sanctae memoriae vir appelletur? Attendat, quaeso, Quesnellus rationes quibus ducebatur, in mentem revocet eximias excellentesque virtutes quibus erat praeditus. Nam praeter sacrarum rerum scientiam, qua maxime pollebat, quoadusque vixit ab omni haeresi abhorruit, Judaeorum conversionem omni nisu curavit, gentiles ad verae religionis cultum inducere quaesivit, nihilque eorum aggredi praetermisit quae in catholicae fidei munimen, praesidium et incrementum poterant 460 redundare. At diutius in his immorari jam taedet, potissimum cum in alio opere, agendo Rufinianas vindicias, descripserim quemadmodum Theophilus Origenem et", + "candidate_score": 0.60955, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_35", + "bdc_text": "Christophems Scherding , Leonardus Cellarius , Alexander Alesius , Joannes Embeccus , Joannes Pannonius .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_725", + "psc_text": "definiant. 8. Quicumque itaque ad ejusmodi Anatolii synodi Acta, quae hinc illincque apud diversos veteres scriptores sparsa offendimus, sedulo animadvertat, parum absimilem praedatoriae Ephesinae illam fuisse, aut illius posse dici appendicem minime inficiabitur. Quare cum Chalcedonensibus PP. datum esset de fidei causis et de episcoporum juribus violatis judicare, omniaque susquedeque versa in integrum restituere et reparare quemadmodum S. Leo apostolicae sedis legatis praeceperat, idcirco Photii causam judicaturi tria potissimum Anatolio Constantinopolitano episcopo objiciebant. Haec autem tria imperiales civilium causarum judices paucis indicarunt, ita generale Chalcedonense concilium compellantes: Dicat S. synodus licueritne sanctissimo archiepiscopo Anatolio absenti reverendissimo episcopo Photio excommunicationem mittere et jubere, ut ei certae Ecclesiae in provincia auferrentur, et an synodum appellare oporteat conventum episcoporum qui in regia civitate diversantur. Quoad postremam hanc quaestionem, Tryphon, Chii episcopus, conventum episcoporum in urbe diversantium synodum posse appellari serio affirmavit, qui forte, cum Anatolio tum regiis ministris blandiri cupiens, 470 spectata primum", + "candidate_score": 0.60935, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_285_287", + "bdc_text": "Joannes Minsinger , Conradus Mucosus , Jodocus Hutzfeldus ; pro Saltzburgo : Leonhardus Marstaller , Nicolaus Appell , Joannes Vuetzler ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_682", + "psc_text": "Abundio episcopo et Senatori Mediolanensi presbytero collegae ad patriam et episcopatum revertentibus mandat ut Eusebium conveniant pro synodo indicenda. Huic synodo Eusebius praefuit, ad eamque alii decem et octo episcopi vel per se, vel per suos legatos presbyteros interfuerunt, quorum multi sanctitate, doctrina maxime, celebres fuerunt; videlicet Maximus Taurinensis episcopus, ipse Abundius Comensis, Crispinus Ticinensis, aliique quorum nomina multa cum laude in Ecclesiae tabulis regesta sunt, ut videre est apud Baronium anno superius laudato. Hinc facile colligimus longe a veritate eos scriptores abscessisse, qui dixerunt Maximum Taurinensem, regnantibus Honorio et Theodosio, mortuum esse. Quomodo enim fieri id potuit, si non tantum huic Mediolanensi interfuit synodo, sed etiam Romani concilii Actis sub Hilaro papa subscripsit? Quidquid autem de his similibusque quaestionibus ab aliis dictum fuerit, praesenti hoc otio non inquiramus. Summam dumtaxat hujus synodicae epistolae paucis recensebimus. Tribus igitur capitibus distinctam mss. codd. omnesque editores illam exhibuerunt. In quorum priori Eusebius", + "candidate_score": 0.609194, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_283_285", + "bdc_text": "Leonhardus Keller , Alexander Alestius , Joannes Ludovicus ; pro Meidenburgo et Halberstatto : Joannes Minsinger , Conradus Mucosus , Jodocus Hutzfeldus ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_864", + "psc_text": "Hierosolymitani aliorumque quibus synodus actione quarta indulgentiam dedit, et de quorum nominibus ad altare recitandis Anatolius scripsit ad S. Leonem. Sed unde constat indulgentiam praemissis verae poenitentiae signis Domnum expetiisse? Aliquos in Ephesina Dioscori synodo lapsos S. Leo recipiendos jussit; sed sub iis conditionibus quas ipse praescripserat in epistola 64 de qua in superioribus egimus: duas legationes, alteram Abundii et sociorum, alteram Lucentii et Basilii ad Orientales instituit, pro nonnullis lapsis poenitentibus et satisfactionem debitam exhibentibus recipiendis: de gravioribus lapsis tamen sibi judicare reservat, ut constat ex commonitorio dato Lucentio, atque Basilio, postremis legatis ex Urbe ad Constantinopolim missis pro lapsis poenitentibus recipiendis. Sed Domnum in eorum numero fuisse, quorum causa durior videbatur, quis non intelligit? Igitur hujus causae judicium et examen unice magno Leoni reservatum erat, quod clarissimus Baluzius minime observavit, nec Domni causa ex illis erat de quibus vel pontificii legati, vel Anatolius, vel alius quisquam judicare posset.", + "candidate_score": 0.60888, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_259_261", + "bdc_text": "Fridrichus Knoblochsdor , Sigismundus Schneewyß , Chilianus Goldstein ; pro Lunenburgensi : Nicolaus Holstein , Joannes Calvinus , Joannes Sturmius ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_448", + "psc_text": "male arguit David. 411 Et deinde in corpore ejusdem capitis, ad eumdem David alludens, ait: « At vero, inquit ille scriptor, S. Leo Nicaenorum, id est hoc loco, Sardicensium canonum auctoritatem profert, ut ex appellatione Flaviani postulationis suae aequitatem asserat. Nullam porro appellationem commemorant Sardicenses canones praeter eam quae Romanum episcopum unice spectat. Quare vel synodi decretis male et extra causam abutitur S. Leo, inquit ille; vel appellationem Flaviani sibi sensit devolutam. » Infirmis hisce fulcimentis Davidis causam sustentari posse, in comparatione argumentorum contrariorum a se propositorum, Quesnellus adversarius negat. Et quoniam in Nicaenis canonibus nulla mentio de appellationibus occurrit, David quasi irridet, quod cum aliis scriptoribus divinatione uti voluerit. Non invitus tamen concedit Sardicenses canones, alieno hic nomine vestitos, adductos fuisse a Leone ut necessitatem oecumenici concilii argueret. Si haec autem argumentandi ratio staret, nemo (ait) qui non Leone indignam existimet. Argumentum postea, quod in scholis syllogismus appellatur, ad", + "candidate_score": 0.608745, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_187", + "bdc_text": "Et presides , ad quos haec oratio communiter esset instituta , ab iis more imperii communiter , et non seorsim respondendum esse iudicabant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_134", + "psc_text": "istius regimine laudata prima illa regula prorsus Ecclesiae Patribus erat ignota, et tamen de episcopo e gradu dejiciendo, de fidei causa omnibus communi et generali agebatur. Et hoc non obstante, Rom. pontifex Coelestinus decernit, statuit, judicat, inducias ad resipiscendum concedit, non exspectato aliorum patriarcharum judicio, vel suffragio; sed dumtaxat decretorum a se latorum exsecutionem Cyrillo demandat. Igitur et Petri de Marca dictis insistendo, haud video ex qua lege, canone aut imperiali constitutione ejusmodi regula depromi possit. Prorsus itaque credenda erit arbitraria, derivata a systemate et voluntate pontificiae auctoritatis limitandae, et intra angustos cancellos coercendae. De quo systemate quidem plura diceremus, si nostri instituti propositum id pateretur. Juvat interim vidisse egregiam non esse hanc regulam, quemadmodum Marca decantat, quia nullo jure nullave consuetudine firmatam esse reperimus. 345 14. Hanc praerogativam forte altera regula assequetur, quam idem auctor subjecit. Videlicet appellationes factas ad patriarchas censeri etiam factas ad eorum synodos, ut constat", + "candidate_score": 0.608164, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_586", + "bdc_text": "Interea Coloniensis Palatinusque legatus appellati eadem de re fuerunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_435", + "psc_text": "demandatum fuisse munus agendi personam summi pontificis, hujusque locum tenendi; postremos autem destinatos fuisse, ut totius Occidentalis sanctae synodi sententiam oecumenico concilio exponerent. Diversitas ergo haec personarum et legationum plane evertit illud Quesnellianum commentum, quo auctor contendebat legatos apostolicae sedis omnium Occidentalium nomine interfuisse synodo, omniumque personam egisse. 17. Hanc deinde diversitatem pariter ex Actis Ephesini generalis concilii colligimus: neque urgemur verbis S. Cyrilli a Quesnello recitatis. Nam S. Cyrillus quamvis ibidem distinctam non faciat mentionem singulorum legatorum, tamen sine nominum expressione indicat eos qui apostolicae sedis locum tenebant, et deinde eos quos Occidentalis synodus sub Coelestino coacta instituerat; idcirco dixit: Deposuerunt enim supplentes locum sedis apostolicae, totiusque synodi sanctissimorum Deoque dilectissimorum Occidentalium episcoporum. Utrosque autem legatos suam operam impendere debuisse aequanimiter pro apostolicae sedis juribus, patet ex commonitorio quod idem S. Coelestinus ipsis dederat, praecipiendo ut Ephesum convenientibus, ad S. fratrem et coepiscopum nostrum Cyrillum consilium omne converterent, et", + "candidate_score": 0.60793, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_586", + "bdc_text": "Interea Coloniensis Palatinusque legatus appellati eadem de re fuerunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_610", + "psc_text": "affirmamus, clarissimi potissimum Stephani Baluzii opinione ducti, qui in nova Conciliorum collectione de isto Coensi episcopo, apostolicae sedis legato, disserens, hominem Graecum fuisse affirmat; atque annotato Baronii et Henrici Valesii lapsu, qui, quandoque mss. codd., corruptis lectionibus adducti, hunc confuderunt cum Julio Puteolano episcopo, quem S. Leo ad latrocinalem synodum cum aliis ablegaverat. Julianum ergo Coensem episcopum Graecum hominem fuisse asseverat, cui primo a Leone demandatum fuit Graece reddere epistolam scriptam ad Flavianum, qui haud dubie (ait) aliquantulum linguae Latinae cognitionem habebat, difficile non erat in tenui et exigua lucubratione. Post synodum Chalcedonensem deinde idem Leo eidem mandat synodalia Chalcedonensis gesta Graece scripta, Latinitate donare. At majoris operae (ait) fuit amplissima illa gesta ex Graeco sermone vertere in Latinum; homini praesertim Graeco, qui tamen etsi legatus sedis apostolicae, apud Graecos, plenam tamen Latinae linguae 445 cognitionem habere non potuit. At venia huic tanto diligentique viro danda est, qui ad superius", + "candidate_score": 0.607307, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_283_285", + "bdc_text": "Leonhardus Keller , Alexander Alestius , Joannes Ludovicus ; pro Meidenburgo et Halberstatto : Joannes Minsinger , Conradus Mucosus , Jodocus Hutzfeldus ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_866", + "psc_text": "si Domnus propterea censendus est mortuus, quia nullam ejus mentionem in suis epistolis ad S. Leonem Magnum facit Anatolius; mortui tum etiam erant Thalasius episcopus Caesareae, Eusebius Ancyrae, et Basilius Seleuciae. Leo enim ad Anatolium respondens, istorum qui cum Dioscoro, Juvenali atque etiam Eustathio episcopis fuerant participes Ephesini latrocinii nullam expressam mentionem fecit. 16. Neque validiora deinde censenda sunt multa alia argumenta quae nimis operose in suae causae praesidium huc illucque excurrens colligere nisus est, ut supposititiam esse ostenderet actionem illam de qua agimus. Siquidem si ea ad trutinam revocemus, ut laudatus Baluzius jam fecit, illa nonnisi verba, fallacias violentasque interpretationes praeseferre intelligemus. Hujus generis illud est quod sibi mutuari posse credidit ex epistola Gelasii ad episcopos Dardaniae, in qua pontifex plurima judiciorum exempla proferens ad suae sedis auctoritatem explicandam, eos enumerat episcopos a synodo damnatos, quos apostolica sedes absolvit; ait veniam concessisse iis qui in pseudosynodo Ephesina lapsi erant,", + "candidate_score": 0.606547, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_30_32", + "bdc_text": "A subrogato Treveri : Joannes Hussingus , Georgius Eltzius et quidam alius . A Palatino :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_863", + "psc_text": "suffultum, quod impiis Dioscori artibus nutibusque obtemperaverit, ab hominum frequentia se subtrahere voluerit, procul ab Antiocheno patriarchatu in secretum Palaestinae cremum se recipiens, ut reliquum vitae suae cursum absolveret. Praeterea bene notavit Baluzius Evagrii testimonium non adversari Theophanis et Anastasii scriptis, quamvis diversa scripserint. Nam illius verba docent ita latere voluisse Domnum, ut nisi unus Cyrillus Scythopolitanus, qui ejusdem eremi incola fuit, quam Domnus inhabitabat, secretum illud detexisset, etiamnum haud dubie cum Evagrio ignoraremus quid de eo factum sit. 498 15. Minus solida sunt argumenta quae Quesnellus adducit ad confirmandam opinionem de Domni morte, videlicet hujus conditionem pejorem fuisse Juvenalis Hierosolymitani aliorumque quibus synodus actione quarta indulgentiam dedit, et de quorum nominibus ad altare recitandis Anatolius scripsit ad S. Leonem. Sed unde constat indulgentiam praemissis verae poenitentiae signis Domnum expetiisse? Aliquos in Ephesina Dioscori synodo lapsos S. Leo recipiendos jussit; sed sub iis conditionibus quas ipse praescripserat in epistola 64", + "candidate_score": 0.60605, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_30_32", + "bdc_text": "A subrogato Treveri : Joannes Hussingus , Georgius Eltzius et quidam alius . A Palatino :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_111", + "psc_text": "Ravennae, quamvis ad S. Petrum Chrysologum illius Ecclesiae praesulem scripsisset. Ultro dato vero quod etiam ad Anastasium Thessalonicensem scripsisset, an is forte proprio jure Eutychis causam cognoscere potuisset? Sedis enim apostolicae vices agebat, utpote illius vicarius. At propterea nonnisi Romani pontificis personam egisset, minime judicando; sed ad sanctum Leonem scribendo, ut jam praecedenti capite satis abunde demonstravimus. Progrediamur igitur ad alia. 7. Suggillat post haec Quesnellus Joannem David, quasi suae causae oblitum, ut verba episcoporum, quibus nullam a se appellationis vocem auditam esse inter judicandum contestantur, pro se adduxerit, suo seipsum jugulans gladio. Cum esset concilium, et interrogatio proveniret (inquit Seleuchus episcopus) nihil tale cognovimus dictum ab archimandrita Eutyche de appellatione. A reverendissimis episcopis dictum est, Et nos eadem confitemur, certe (subjicit post haec verba Quesnellus) si vel ad unum antistitem Romanum appellatum fuisset audientibus episcopis, id isti cognovissent dictum, quod a se auditum pernegant. Nec omnino reprobanda fuisset querimonia", + "candidate_score": 0.605851, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_452", + "bdc_text": "Itaque in eam rem sic incubuit is , ut non mediocriter Senatum turbaret prorsus enim , ut in praesentiarum contio tolleretur , agebat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_734", + "psc_text": "Quod utique ab ipsis factum intelligimus, ut Constantinopolitanus patriarcha, solo honore contentus, omnium Orientalium Ecclesiarum administrationem miscere non auderet. 11. Verum temporis decursu Constantinopolitani patriarchae omnia perturbarunt; atque, honori et vacuo nomini potestatem addere volentes, multorum episcoporum ordinationes sibi indebitas usurparunt, Ponticae videlicet, et Asianae, et Thraciae, ut videlicet veteris Romae patriarchae se aequipararent. Hac de causa enim et ipse Anatolius in generali Chalcedonensi concilio multos conatus adhibuit, ut hujusmodi injuste usurpata jura servaret, sibique et suae sedi privilegia Romanorum pontificum praerogativis aequalia decernerentur. Quod negotium ut felicius et sine contradictione conficeret, toto concilii tempore, legatis sedis apostolicae, officiis, muneribus aliisque modis studebat blandiri; summam erga ipsam apostolicam sedem reverentiam affectando, omnem honorem omniaque Constantinopolitanorum antistitum privilegia in decus, munimen et ornamentum Romanae sedis redundare confingendo; atque demum novum canonem quem de firmandis suae sedis juribus edendum jurabat nemini injuriosum futurum affirmando, eo vano ductus praetextu, quod longa temporis praescriptio", + "candidate_score": 0.605765, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_35", + "bdc_text": "Christophems Scherding , Leonardus Cellarius , Alexander Alesius , Joannes Embeccus , Joannes Pannonius .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_843", + "psc_text": "non loqui de codice Acaemetensium Constantinopolitanorum, sed eorum qui erant sub episcopo Chalcedonensi, quorum archimandrita Joannes subscripsit libello monachorum ad Mennam patriarcham totamque synodum dato in collatione quinta synodi Constantinopolitanae sub Menna. De cujus rei veritate ne quispiam dubitare posset, nos libenter locum a Baluzio laudatum 494 consulere deliberavimus, et archimandritae Joannis nomen scriptum offendimus, quemadmodum in nota ad calcem apposita subjicimus. 9. Restat ergo difficultas an Rusticus diaconus praeter primam illam Chalcedonensem actionem reliquas emendaverit. Quesnelli argumenta sunt quia nullibi in gestis mentio occurrat emendationis a Rustico factae praeterquam in prima actione. Postea addit nolle se ista pro certis accipi. Recte, scribit Baluzius. Nam ipse supra, nimirum ad epistolam 24 S. Leonis, quae scripta est ad Flavianum episcopum Constantinopolitanum, quaeque relecta est in actione secunda concilii Chalcedonensis, agnoscere videtur hanc quoque actionem a Rustico diacono emendatam fuisse; et in dissertatione de causa Theodoreti, agnoscit itidem eum ad codices monasterii", + "candidate_score": 0.605261, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_265_267", + "bdc_text": "Nicolaus Glossenus , Jacobus Philippus , Vuolfgangus Weddelius ; pro Strasburgo : Wolfgangus Capito , Jacobus Sturmius , Simon Gryneus ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_682", + "psc_text": "Abundio episcopo et Senatori Mediolanensi presbytero collegae ad patriam et episcopatum revertentibus mandat ut Eusebium conveniant pro synodo indicenda. Huic synodo Eusebius praefuit, ad eamque alii decem et octo episcopi vel per se, vel per suos legatos presbyteros interfuerunt, quorum multi sanctitate, doctrina maxime, celebres fuerunt; videlicet Maximus Taurinensis episcopus, ipse Abundius Comensis, Crispinus Ticinensis, aliique quorum nomina multa cum laude in Ecclesiae tabulis regesta sunt, ut videre est apud Baronium anno superius laudato. Hinc facile colligimus longe a veritate eos scriptores abscessisse, qui dixerunt Maximum Taurinensem, regnantibus Honorio et Theodosio, mortuum esse. Quomodo enim fieri id potuit, si non tantum huic Mediolanensi interfuit synodo, sed etiam Romani concilii Actis sub Hilaro papa subscripsit? Quidquid autem de his similibusque quaestionibus ab aliis dictum fuerit, praesenti hoc otio non inquiramus. Summam dumtaxat hujus synodicae epistolae paucis recensebimus. Tribus igitur capitibus distinctam mss. codd. omnesque editores illam exhibuerunt. In quorum priori Eusebius", + "candidate_score": 0.604985, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_283_285", + "bdc_text": "Leonhardus Keller , Alexander Alestius , Joannes Ludovicus ; pro Meidenburgo et Halberstatto : Joannes Minsinger , Conradus Mucosus , Jodocus Hutzfeldus ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_303", + "psc_text": "facultatem Juvenali et Thalassio archiepiscopis factam fuisse perspicuum est. Alias et quicumque qui in ea synodo locum habuisset, quique Dioscori studiis et partibus suo consensu adhaesisset, praesidis auctoritatem sibi potuisset assumere, hancque illi adjudicare ob illa verba et omnis talis fervens amator . . . . . consentanei erunt tuae sanctitati; quod quidem Christianus Lupus nec dat, nec dare potuit. Restat difficultas an Theodosius eodem tenore scripserit vel ad Juvenalem, vel ad S. Leonem papam. Subnotatio a Lupo pro Juvenale adducta nutat. Nam Labbeus legendum credidit, eodem tempore. Quamvis Stephanus Baluzius priorem retinendam esse lectionem judicaverit, ut in libris calamo exaratis. Addit: Romani reposuerunt: Eodem tenore scriptum est etiam Juvenali, etc. Editio Regia: Eodem tempore scriptum est etiam. Concludit itaque idem Baluzius: Nemo non videt erratum esse typographi, neque video cur retentum sit a Labbeo. In hac itaque mss. codd. et editorum varietate, quid certi inferre possimus non video. Idcirco", + "candidate_score": 0.6046, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_586", + "bdc_text": "Interea Coloniensis Palatinusque legatus appellati eadem de re fuerunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_934", + "psc_text": "synodo cuncta cum veritatis triumpho et fidei gloria processissent, cum juxta litteras (subjicit) sanctitatis tuae universi assenserunt expositioni prout veritas postulavit. Veniens tandem ad decretum Constantinopolitani concilii, in hac synodo iterum renovatum, vel confirmatum, pontificem interpellat, ut etiam dignetur huic parti proprium adhibere consensum. Quamvis reverendissimi episcopi, qui tuae religionis vicem agentes ad sanctam synodum convenerunt, contradixerint. Easdem quoque sequestris partes hac de causa Pulcheriam augustam subiisse, idem S. Leo patefacit ex epistola ad eam rescripta. Et quamvis ejusdem Pulcheriae epistola de hocce argumento hactenus ab eruditis desideretur, tamen ex Leonina responsione fit manifestum Anatolium et Constantinopolitanos clericos multam fiduciam collocasse in officiis quibus tantae virtutis et auctoritatis mulier suam operam impendebat. Non minorem quoque sollicitudinem pro hocce negotio adhibuit Julianus episcopus Coensis, cujus epistola etsi nondum lucem aspexerit et temporum injuria forte deperdita sit, tamen cum S. pontificis epistola supersit, qua eum increpat quod nimirum Anatolium amaverit, volueritque illi", + "candidate_score": 0.604555, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_318", + "bdc_text": "Exemplaria porro quod attineret , nulla esse nunc quidem recentia mundaque , sed paucos intra dies copiam plurimorum affuturam , tum abunde nos exhibituros , interea talia acciperent , qualia nunc forte nobis suppeditarent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_273", + "psc_text": "Illum itaque integre percurrentes, fere omnes S. pontificis nostri sermones, et homilias, secundum ordinem dierum atque festorum distributas offendimus, cujus distributionis unum integrum specimen ad hujus nostri Operis calcem apponere et exhibere ipsi Vaticanae bibliothecae scriptores humanissime nobis persuaserunt. Ut inde lectores colligere possent, contra quosdam recentiores criticos, antiquissimam esse quarumdam solemnitatum institutionem, et ad nostra usque tempora inviolabiliter eum ritum esse in Ecclesia servatum, quem nostri majores animarumque pastores tradiderunt. Quemadmodum itaque ex hoc sacrarum lectionum libro comprobabitur, haudquaquam vetustam ecclesiasticae disciplinae traditionem in festis agendis divinisque laudibus persolvendis fuisse mutatam; ita facile heterodoxi argumentari poterunt summa religione fuisse servatam sacram traditionem, et inviolabiliter mansisse incorruptam in rebus ad fidei dogmata sacramentorumque administrationem pertinentibus, de quibus in praesens verba facere nec congruum, nec ne cesse est. 3. Jam vero hocce Vaticano codice relicto, ad laudatam epistolam revertamur, in qua conscribenda eum scopum sibi Leo Magnus proposuit, ut fidei in", + "candidate_score": 0.60404, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_283_285", + "bdc_text": "Leonhardus Keller , Alexander Alestius , Joannes Ludovicus ; pro Meidenburgo et Halberstatto : Joannes Minsinger , Conradus Mucosus , Jodocus Hutzfeldus ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_843", + "psc_text": "non loqui de codice Acaemetensium Constantinopolitanorum, sed eorum qui erant sub episcopo Chalcedonensi, quorum archimandrita Joannes subscripsit libello monachorum ad Mennam patriarcham totamque synodum dato in collatione quinta synodi Constantinopolitanae sub Menna. De cujus rei veritate ne quispiam dubitare posset, nos libenter locum a Baluzio laudatum 494 consulere deliberavimus, et archimandritae Joannis nomen scriptum offendimus, quemadmodum in nota ad calcem apposita subjicimus. 9. Restat ergo difficultas an Rusticus diaconus praeter primam illam Chalcedonensem actionem reliquas emendaverit. Quesnelli argumenta sunt quia nullibi in gestis mentio occurrat emendationis a Rustico factae praeterquam in prima actione. Postea addit nolle se ista pro certis accipi. Recte, scribit Baluzius. Nam ipse supra, nimirum ad epistolam 24 S. Leonis, quae scripta est ad Flavianum episcopum Constantinopolitanum, quaeque relecta est in actione secunda concilii Chalcedonensis, agnoscere videtur hanc quoque actionem a Rustico diacono emendatam fuisse; et in dissertatione de causa Theodoreti, agnoscit itidem eum ad codices monasterii", + "candidate_score": 0.603483, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_283_285", + "bdc_text": "Leonhardus Keller , Alexander Alestius , Joannes Ludovicus ; pro Meidenburgo et Halberstatto : Joannes Minsinger , Conradus Mucosus , Jodocus Hutzfeldus ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_618", + "psc_text": "quibusdam aliis causis amplius deliberandum contingeret, celeriter ad nos relatio dirigatur, ut, pertractata qualitate causarum, nostra quid observari debeat sollicitudo constituat. 6. Hic itaque duo, nisi mea me fallat opinio, attendenda sunt, quae ambo certa et nitida praeseferunt argumenta supremae moderationis a Romanis pontificibus adhibitae in negotiis Orientalium Ecclesiarum. Alterum spectat ad eos poenitentes qui metu adducti lapsi erant. Pro quibus recipiendis Leo ipse eas regulas praescribit quae justitiae haud repugnarent, vel indulgentiae cum justitiae injuria non faverent. Pro his autem reconciliandis misit duos laudatos legatos, Lucentium atque Basilium, quibus cum necessarium commonitorium et institutiones dedisset, nemini, nec ipsi Anatolio Constantinopolitano episcopo, licitum esse poterat ab iisdem vel leviter resilire. Quotquot igitur lapsi ex hoc ordine ad pristina ecclesiastica officia, dignitates et gradus erant restituendi, nonnisi apostolicae sedis auctoritate absolvi poterant, et antiquis honoribus frui concedebatur. Caeteros vero, qui tamquam schismatis auctores habebantur, quorum causa durior et gravior erat, ex", + "candidate_score": 0.603009, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_283_285", + "bdc_text": "Leonhardus Keller , Alexander Alestius , Joannes Ludovicus ; pro Meidenburgo et Halberstatto : Joannes Minsinger , Conradus Mucosus , Jodocus Hutzfeldus ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_601", + "psc_text": "Ecclesiarum et concordia Domini pertinent sacerdotum per legatos nostros scripta direximus. Novos autem Constantinopolim misisse legatos, postremis iis verbis patefactum est. 443 Verumtamen novae hujus delegationis causa cum in hac epistola indicata non sit, ex aliis subsequentibus necesse est eam exquiramus. Primo enim arbitrabar (cum scripta ibi indicata desiderentur) solemnem decrevisse legationem ad Marcianum, huic gratulaturus pro Romano adepto imperio, pro sibi et Ecclesiae rebus majori patrocinio vindicando. At legatos de quibus ibi mentionem facit ad alium scopum fuisse directos, Leonis scripta ad imperatorem, et epistolae eadem die ad Pulcheriam, ad Anatolium et ad Julianum episcopum Coensem scriptae non obscure declarant. Atque imprimis S. Leo eadem die ad Pulcheriam scribens, hujus pietatem laudat, qua, divinae misericordiae suffulta praesidio, labores sustinuit, ut duae haereses, Nestoriana videlicet et Eutychiana, nec laterent, nec sensim catholicorum corda labefactarent. Id indicare voluisse iis vocibus: Et qui sibi singulas partes geminae impietatis elegerant, una catholicae fidei", + "candidate_score": 0.602666, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_586", + "bdc_text": "Interea Coloniensis Palatinusque legatus appellati eadem de re fuerunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_568", + "psc_text": "forma sit fidei, manifestatis instructionibus quas misimus, possitis dignanter agnoscere. Ut si Constantinopolitanus antistes in eamdem confessionem toto corde consentit, securi (ut dignum est) de Ecclesiae pace laetemur, neque aliquid residere videatur ambiguum, ut de superfluis forsitan suspicionibus laboremus. Non ergo quamcumque fidei professionem ab Anatolio exigebat, sed eam quae adamussim responderet legatorum instructionibus, et formulae a se ipso conscriptae, et novo episcopo propositae; qui deinde etiam sub jurejurando se obstringere debebat solemniter coram universo clero et Constantinopolitana plebe ad eam perpetuo servandam et profitendam. Qualia ergo fuerint summi pontificis jura in Orientalium Ecclesiis, non est opus hic recenseamus, cum ex ejusmodi agendi ratione summam et maximam auctoritatem indicante plenissime omnibus innotescant. 6. Horum tamen legatorum missionem ad alium etiam scopum Leonem direxisse, sequentia illius epistolae patefaciunt: Sin vero aliqui a puritate nostrae fidei atque a Patrum auctoritate dissentiunt, concilium universale intra Italiam, sicut synodus quae ob hanc causam Romae", + "candidate_score": 0.602432, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_285_287", + "bdc_text": "Joannes Minsinger , Conradus Mucosus , Jodocus Hutzfeldus ; pro Saltzburgo : Leonhardus Marstaller , Nicolaus Appell , Joannes Vuetzler ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_492", + "psc_text": "in quibusdam dissidiis absolvendis ii facere solent, qui, relictis ordinariis et a lege institutis judicibus, compromissum facientes, novos arbitros sibi eligunt. Ut autem Joanni Bono, amico suo, Launoius fucum faciat, verbaque vendat, sequentia Athanasii verba subjicit: Haec quidem Egyptii ad omnes et ad episcopum Romanum Julium scripserunt. Quia et Eusebiani ad Julium litteras misere, et ut nos terrerent synodum jusserunt convocari, et ipsi Julio, si vellet, arbitrium causae detulerunt. Verumtamen cum Quesnelli, tum Launoii fabulationes statim corruere, produnt ipsa Julii papae verba in praecedentibus laudata. Qui altius repetens legitima judicis jura, vetustam allegat consuetudinem, apostolorum ordinationes, et PP. doctrinam. Debuisset ergo potius ipsis objicere compromissum ab eadem Eusebianorum factione jam factum; istudque evulgare, ut cunctis innotesceret, se non alia ratione in Orientalium synodorum negotiis miscuisse, nisi quia convenientes ad invicem litigantes judicandi facultatem eidem detulerunt. Contra vero eos tamquam adversarios quasi de ignorantia insimulat, vellicatque dicendo: An ignari estis hanc", + "candidate_score": 0.602236, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_14", + "bdc_text": "Soli Pomerani , ut remotissimi , tardius caeteris urbium vero legati , Argentinenses , Augustani , Ulmenses , Nombergenses , Francfurtenses , Constantienses , Hamburgenses , Bremenses ad ipsum propemodum diem omnes adfuere .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_992", + "psc_text": "In hujus ergo vicarii institutione Orientalium patriarcharum morem aemulatus est Leo, in multis tamen ab eisdem se pro sua praerogativa discernens, et certis incrementis et accessionibus munus hoc complens et adornans. Quod penitus inspicere otiosum, opinor, non erit, neque ab hoc loco alienum. 7. Quesnelliana haec tamen doctrina, etsi quamdam veritatis speciem praeseferre videatur, in multis quidem vacillat; nec praesentem S. P. Leonis agendi rationem indicat, nec pontificia munera Juliano Coensi demandata explicata sunt quemadmodum oporteret. Vacillat imprimis, immo prorsus cadit quoad apostolicorum nuntiorum originem. Si enim apostolicae sedis vicarios cum apostolicis nuntiis confundamus, jam utrorumque originem altius esse repetendam ostendunt Romanorum pontificum epistolae, Damasi papae videlicet, Syricii, Innocentii primi, Zosimi, atque Coelestini. Quaestionem hanc de apostolicae sedis vicariis, horum antiqua institutione et potestate, magno eruditionis apparatu pertractavit cl. D. Franciscus Antonius de Simeonibus, et secutus Holstenii Rom. collectionem, 524 jam ante Damasum papam, hoc vicarii munere apud Illyricos functum", + "candidate_score": 0.602095, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_14", + "bdc_text": "Soli Pomerani , ut remotissimi , tardius caeteris urbium vero legati , Argentinenses , Augustani , Ulmenses , Nombergenses , Francfurtenses , Constantienses , Hamburgenses , Bremenses ad ipsum propemodum diem omnes adfuere .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_666", + "psc_text": "minime Quesnellum debitis laudibus fraudare intendimus qui multo studio, Ceretii, Salonii atque Verani episcopales sedes inquisivit, sed ob veterum monumentorum jacturam incassum laboravit. Idcirco Baronii, Sirmondi aliorumque praecedentium scriptorum dictis insistens, S. Eucherii Lugdunensis filios fuisse Salonium et Veranum affirmat; Ceretium et Salonium Arausicano interfuisse concilio judicat; atque tandem annotavit Veranum Hilari aevo superstitem apostolicae sedis legationem egisse in Galliis pro Ecclesiae Viennensis juribus et S. Leonis decreto contra Arelatensem episcopum tuendis, ut videre est tom. V Conciliorum. 5. Non absimile obsequium nec minorem animi reverentiam et devotionem universum Gallorum episcoporum coetum in synodo congregatum apostolicae sedi exhibuisse, synodica Ravennii Arelatensis et aliorum episcoporum patefacit. Nam imprimis episcopi sibi veniam dari petunt ob temporis moram qua detenti fuerunt ne in unum celeriter convenirent, atque duo obstitisse ne celerrime synodum haberent asseverant, locorum nimirum distantiam, aurarumque intemperiem quae eo anno animantium corpora in Galliis morbis vexabat. Ne itaque desides minusque obsequiosi", + "candidate_score": 0.602089, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_26_28", + "bdc_text": "A Moguntino : Joannes Erenbergius , Julius Pflugus , Conradus Bruno , Jodocus Butzfeldius , Joannes Minsingerus , Ambrosius Pelargus . A Coloniense :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_861", + "psc_text": "difficultatem fatetur Baluzius, sed nullo modo Quesnelli opinionem juvare affirmat. Nam Evagrii verba confirmata videntur ex auctore qui Euthymii vitam descripsit, dicendo Euthymium ei praenuntiasse infelicem vitam in episcopatu, et depositionem deinde malorum hominum et praestigiatorum studio artibusque subeundam, ita ut poenitentia ductus, quod salutaribus abbatis monitis non obtemperasset, ad eumdem Euthymium in Palaestinam rediisset. Hinc ergo (ait Baluzius) factum est ut qui vitam procul Antiochia et in silentio transivit, in oblivionem venerit Antiochensium, adeo ut verum sit Domnum post depositionem suam secessisse in eremum, et ut Theophanes quoque chronographus et qui ab eo accepit Anastasius Bibliothecarius istud mandaverint memoriae litterarum, quamvis diversam secessus ejus causam afferant ab ea quam profert auctor Vitae S. Euthymii. 14. Quod si contenderet quis majorem fidem esse adhibendam Evagrio, qui exeunte saeculo sexto suam scribebat historiam, quam Theophani et Anastasio, qui multum remoti fuerunt a tempore quo ista contigisse narrantur, ego non repugnabo. Sed", + "candidate_score": 0.60044, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_586", + "bdc_text": "Interea Coloniensis Palatinusque legatus appellati eadem de re fuerunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_153", + "psc_text": "Domini matura volumus esse judicia, nihil possumus incognitis rebus in cujusquam partis praejudicium definire, priusquam universa quae gesta sunt veraciter audiamus. 5. Et quidem haec et similia alia Leonis verba, non concilii, sed proprio nomine scripta, talem tantamque vim et auctoritatem habebant, ut jam Flaviani animum movissent saltem, si non coegissent, ut se sisteret coram Leone vel per suos idoneos legatos, vel per relationem authenticis scriptis factam, de omnibus gestis rationem redditurum. Sed jam id praestitisse Flavianum antequam hanc Leonis epistolam acciperet, acciperet, in superioribus vidimus. Quare si omnia simul conferamus, certum argumentum habebimus ita ad se totam causam traxisse Leonem, ut nequaquam cuique alii episcopo et judici licuisset se hisce rebus immisceri, nisi de summi pontificis sententia. In suam vero auctoritatem Leonem totum negotium 349 definiendum refudisse, non obscure ipsemet in laudata epistola indicavit. Nam ad praecludendam viam omnibus difficultatibus excusationibusque quae circa contumaciam obstinationemque archimandritae Eutychis poterant afferri,", + "candidate_score": 0.600418, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_285_287", + "bdc_text": "Joannes Minsinger , Conradus Mucosus , Jodocus Hutzfeldus ; pro Saltzburgo : Leonhardus Marstaller , Nicolaus Appell , Joannes Vuetzler ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_896", + "psc_text": "Eutychianistarum: Superveniente Uranio subadjuvo, et contra Joannem jam episcopum sacra principis deferente, ab episcopatus illius confirmatione papa suspensus est. Sufficiunt autem, ut arbitror, illa quae jam dicta sunt, ad infringendam vim illius argumenti quod adversum hunc locum Paschasius Quesnellus adduxit. 22. Quoniam vero multarum rerum congeriem in suam coegerat dissertationem noster adversarius, ut, pessumdata actione de Domno Antiocheno, Romanorum pariter pontificum auctoritas in episcoporum ordinationibus confirmandis et conciliorum decretis rescindendis prorsus aboleretur, pedetentim nobis opus fuit singula retractare, quae in eadem dissertatione collegit. Verumtamen cum noster labor plurimum imminutus fuerit, clarissimi Stephani Baluzii studio et diligentia maluimus in nostrum praesidium ea transferre quae ipse diligentissime annotavit, quibus nonnulla etiam ex nostra industria accessere quae dictis in praecedentibus nostris Exercitationibus apprime responderent, quam ex integro novam Exercitationem contexere. Quoniam vero postremo loco idem Paschasius Quesnellus multos errores adduxit, et quidem grammaticales, qui irrepserunt in actionem de qua agimus, et annotaverit non", + "candidate_score": 0.600371, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_586", + "bdc_text": "Interea Coloniensis Palatinusque legatus appellati eadem de re fuerunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_864", + "psc_text": "Hierosolymitani aliorumque quibus synodus actione quarta indulgentiam dedit, et de quorum nominibus ad altare recitandis Anatolius scripsit ad S. Leonem. Sed unde constat indulgentiam praemissis verae poenitentiae signis Domnum expetiisse? Aliquos in Ephesina Dioscori synodo lapsos S. Leo recipiendos jussit; sed sub iis conditionibus quas ipse praescripserat in epistola 64 de qua in superioribus egimus: duas legationes, alteram Abundii et sociorum, alteram Lucentii et Basilii ad Orientales instituit, pro nonnullis lapsis poenitentibus et satisfactionem debitam exhibentibus recipiendis: de gravioribus lapsis tamen sibi judicare reservat, ut constat ex commonitorio dato Lucentio, atque Basilio, postremis legatis ex Urbe ad Constantinopolim missis pro lapsis poenitentibus recipiendis. Sed Domnum in eorum numero fuisse, quorum causa durior videbatur, quis non intelligit? Igitur hujus causae judicium et examen unice magno Leoni reservatum erat, quod clarissimus Baluzius minime observavit, nec Domni causa ex illis erat de quibus vel pontificii legati, vel Anatolius, vel alius quisquam judicare posset.", + "candidate_score": 0.60031, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_586", + "bdc_text": "Interea Coloniensis Palatinusque legatus appellati eadem de re fuerunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_603", + "psc_text": "legatis praestiterat. Quibus videlicet sacerdotes catholicos quondam de Ecclesiis suis injusta Dioscori sententia ejectos reduxistis, sive quod reliquias sanctae memoriae Flaviani . . . . . ad ecclesiam cui bene praefuit fecistis cum debito honore revocari. Alia quoque subdidit, quae vel ad episcopos lapsos, si fidei, propria male facta retractantes, subscriberent, in communionem recipiendos pertinebant; vel Dorylaei Ecclesiam respiciebant, cujus legitimus pastor Eusebius Romae pontificiae communionis consors tum commorabatur, dum praefata Ecclesia ab intruso praedone vastabatur. Unde merito occasionem arripit Dorylaei Ecclesiam imperiali protectione commendandi; quemadmodum et Julianum Coensem episcopum, et Constantinopolitanos clericos, qui Flaviano fidelibus officiis jam adhaeserunt. Haec est summa epistolae ad Pulcheriam Augustam, cui non absimilem fuisse arbitramur eam quam per suos legatos ad Marcianum misisse fassus est, cum perpetuo in rebus agendis sibi Leonem respondisse compertum habeamus, potissimum quando eadem die de uno eodemque negotio ad Orientem litteras mittere coactus fuit. 2. Aliquid peculiare potius attendendum", + "candidate_score": 0.600308, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_66_68", + "bdc_text": "Erasmus Ebnerus , Huldrichus Vuerdhemems , Andreas Osiander , Vuincelaus Linckius . Ab Ulma : Georgius Besserems , Martinus Vueickmannus , Martinus Frechtus .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_682", + "psc_text": "Abundio episcopo et Senatori Mediolanensi presbytero collegae ad patriam et episcopatum revertentibus mandat ut Eusebium conveniant pro synodo indicenda. Huic synodo Eusebius praefuit, ad eamque alii decem et octo episcopi vel per se, vel per suos legatos presbyteros interfuerunt, quorum multi sanctitate, doctrina maxime, celebres fuerunt; videlicet Maximus Taurinensis episcopus, ipse Abundius Comensis, Crispinus Ticinensis, aliique quorum nomina multa cum laude in Ecclesiae tabulis regesta sunt, ut videre est apud Baronium anno superius laudato. Hinc facile colligimus longe a veritate eos scriptores abscessisse, qui dixerunt Maximum Taurinensem, regnantibus Honorio et Theodosio, mortuum esse. Quomodo enim fieri id potuit, si non tantum huic Mediolanensi interfuit synodo, sed etiam Romani concilii Actis sub Hilaro papa subscripsit? Quidquid autem de his similibusque quaestionibus ab aliis dictum fuerit, praesenti hoc otio non inquiramus. Summam dumtaxat hujus synodicae epistolae paucis recensebimus. Tribus igitur capitibus distinctam mss. codd. omnesque editores illam exhibuerunt. In quorum priori Eusebius", + "candidate_score": 0.600229, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_427", + "bdc_text": "Sed quod actorum copia ideo partibus non fieret , id vero nullo pacto tolerandum esse iudicabant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_780", + "psc_text": "indixerunt, universorumque latrocinii Ephesini Actorum jusserunt per Constantinum fieri lectionem? In harum porro rerum circumstantiis, quis non videt minus circumspecte, et magis praecipitanter, quam prudenter judices egissent, si Theodoreto episcopo inter judices locum dare deliberassent? Prius enim ex tota Actorum lectione inquirendum erat, an Dioscorus saltem aliquem coloratum titulum habuisset, ad deponendum, degradandumve cum caeteris orthodoxis episcopis etiam Theodoretum. In qua quaestione is certe judicis partes secundum omnia jura agere non poterat, sed accusatoris dumtaxat. Si igitur tamquam verus episcopus, etiam ex judicum sententia in concilium fuit ingressus, non video qua ratione dici possit, Leonis decretum de restituendo in sua sede et honore episcopali Theodoreto non fuisse absolutum. Potissimum cum postea etiam admissus fuerit ad synodale suffragium et plenam omnium sanctissimorum episcoporum communionem. 7. Hactenus tamen enucleatae difficultates, ex aliorum scriptorum opinionibus derivatae, parum praesenti causae prodessent, nisi iterum nostra oratio ad Quesnellum se converteret. Non tantum ipse Theodoreti appellationem", + "candidate_score": 0.594889, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_427", + "bdc_text": "Sed quod actorum copia ideo partibus non fieret , id vero nullo pacto tolerandum esse iudicabant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_826", + "psc_text": "eorumdem Chalcedonensium Actorum nobis debuisset adversarius objicere, et suis conjecturis praesidium nancisci, quod cum ab ipso nec ab alio quopiam ex Graecis fieri hactenus potuerit, ideo ad aliud Quesnelli argumentum eripiendum jam nos gradum facimus. 4. Secundo itaque contendit ex unico codice hujusmodi prodiisse actionem, quem nulla auctoritas, antiquitas nulla commendabat; cum et chartaceus esset solummodo, et ab ignotis scholaribus Germanis duobus acceptus praedicetur. Antiquae rei studiosi clarissimo Stephano Baluzio multum debent. Is enim ad hanc nostri adversarii difficultatem refellendam consultius et prudentius agendum esse censuit, ne fabulas in sua Conciliorum collectione intruderet. Is igitur Quesnello fidem adhibere suspensus haerens, partim suis oculis Chalcedonensis synodi Latinas versiones lustrare coepit; tum ex amicis sciscitatus est an in aliis extra Gallias bibliothecis manuscripta exemplaria asservarentur, in quibus actio illa de Domno esset descripta. Inter caeteros qui ejus votis indulserunt, fuit clarissimus et eminentissimus Hieronymus cardinalis Casanata, rerum antiquarum peritissimus. Cujus memoria, ob", + "candidate_score": 0.586321, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_427", + "bdc_text": "Sed quod actorum copia ideo partibus non fieret , id vero nullo pacto tolerandum esse iudicabant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_83", + "psc_text": "existentibus collaberetur. Ait namque: Cum autem ad interlocutionem examinis vestri Eutyches responderit, dicens: Confiteor ex duabus naturis fuisse Dominum nostrum ante adunationem, post adunationem vero unam naturam confiteor. Hocce enim assertum fidei dogmatibus prorsus contrarium, cum Eutyches interloquendum protulisset, haudquaquam impune et sine ecclesiastica censura erat audiendum. Sed anathemate et exsecratione confodiendum, tamquam aliquod apostolorum symbolo repugnans. Quare S. pontifex summa admiratione in Constantinopolitanos judices commotus eos hisce verbis objurgat: Miror tam absurdam tamque perversam ejus professionem nulla judicantium increpatione reprehensam, et sermonem nimis insipientem nimisque blasphemum ita omissum, quasi nihil quod offenderet esset auditum, etc.. An non igitur in iis Actis S. Leo reperiit quo rationabilius posset Constantinopolitanos judices reprehendere et exagitare, quod minus regulariter sive canonice se gesserint in Eutychianae causae examine et Synodalium Actorum compilatione? An non judicat impiam blasphemam esse illam Eutychetis assertionem, quam Flavianus cum tota illa synodo nulla censura dignam censuit, aut saltem censoria", + "candidate_score": 0.583272, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_427", + "bdc_text": "Sed quod actorum copia ideo partibus non fieret , id vero nullo pacto tolerandum esse iudicabant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_329", + "psc_text": "fidem palam profiteri et explicare ausi non sunt; sed cum ventum est ad illam extremam Actorum partem, in qua Eusebius Dorylaei Eutychetem compellaverat, ut post adunationem Verbi cum carne duas ad invicem naturas in Christo distinctas confiteretur, Eutychetis patroni et fautores audacius exclamarunt: Tolle, incende Eusebium, iste vivus ardeat, iste in duo fiat; sicut partitus est, partiatur. 17. Huic autem latrocinali judicandi formae Dioscorum aliquem 386 ementitum canonici judicii colorem dare quaesivit. Et idcirco synodum percontatur: Tolerabilis est vobis iste sermo, post adunationem duas naturas dicere? Synodus respondit: Anathema qui dixerit. Haec autem dicta fuisse ab iis qui Dioscoro blandiebantur Baronius asseverat. Et idem doctissimus Annalium scriptor fundamenta mutuatur ex testimonio eorum Patrum qui huic synodo interfuerunt, et totam causam deinde in Chalcedonensi concilio retractarunt. Atque provocat potissimum ad Basilium Seleuciensem episcopum, qui per B. Joannem episcopum, Dioscorum rogaverat ut interlocutionem emendaret, et subjecit: Magnam enim nobis necessitatem imposuisti tunc,", + "candidate_score": 0.577758, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11512_sent_427", + "bdc_text": "Sed quod actorum copia ideo partibus non fieret , id vero nullo pacto tolerandum esse iudicabant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_829", + "psc_text": "sed summae antiquitatis, hujus actionis tamquam ex Graeco in Latinum translatae facere mentionem; ac propterea non fuisse ei licitum affirmare Graecam Calchedonensium Actorum collectionem numquam potuisse a reliquis distrahi, cum vetustissimi illius synodi interpretes septimo loco positam eam offendisse affirmaverint: alterum est actionem illam non prodiisse ex unico codice, quem nulla auctoritas, antiquitas nulla commendabat, cum chartaceus solummodo esset, et ab ignotis scholaribus Germanis duobus acceptus praedicetur. Quid enim vetat quod aliquod chartaceum antiquorum monumentorum exemplar ex antiquioribus archetypis non fuerit exscriptum? Innumera enim sunt manuscripta exemplaria, etiam recentioribus characteribus exarata, quae ex vetustissimis membranis exscripta fuerunt, ut lippis tonsoribusque perspectum est. Igitur opus erat illi, antequam rem tamquam ex tripode definiret, diligentius inquirere an in bibliothecis et archiviis vetustiora hujus actionis exemplaria in membranis exarata reperirentur. Debuisset saltem eminentissimo Baronio aliquam fidem adhibere, qui scripsit: « Haec ipsa actio in Latino veteri codice Vaticano, qui Proculi et Albini fuisse", + "candidate_score": 0.573018, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file