diff --git "a/11/12620.json" "b/11/12620.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/11/12620.json" @@ -0,0 +1,7602 @@ +{ + "letter_id": "12620", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/12620", + "dominant_topic": 12, + "topic_dist": [ + 0.048617, + 0.050226, + 0.043428, + 0.040838, + 0.042609, + 0.055814, + 0.046859, + 0.066857, + 0.050731, + 0.042172, + 0.046168, + 0.045536, + 0.066999, + 0.060266, + 0.064044, + 0.058909, + 0.036872, + 0.0465, + 0.041265, + 0.04529 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf018", + "work_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1", + "max_score": 0.693112, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_75_77", + "bdc_text": "Oktober 1546 angefertigten und vom Stadtschreiber Hans Escher vom Luchs entworfenen Brief des Zürcher Rates an Haller findet , ist wohl auf einen Irrtum zurückzuführen . Sein eigentlicher Name wird ( Hans ) Thoman Rauman gewesen sein ( dem Vornamen vieler Zürcher ging damals oft noch der Vorname Hans zuvor , der nicht immer angeführt wurde ) . In der älteren Literatur und demzufolge auch in Pf-Augsburg 36 , Nr. 202 , und Pf-Schwaben 175 , Nr. 1026 , wird \"Thoman Ruman\" mit dem in Pf-Zürich 485 angeführten \"Hans Römer\" identifiziert , der 1546 Pfarrer in Zurzach ( Kt .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_925", + "psc_text": "Ἀσίου Ἀχὲ Βελὶμ Δεξαριχὲ Μασεμών. καὶ οὕτως μὲν σύγκεινται ὡς κατὰ συζυγίαν ἀρρενοθήλεος, ἐν δὲ τῇ ἀκολουθίᾳ κατὰ διαδοχὴν οὕτως· Ἀμψίου Ἀὐραὰν Βουκοῦα Θαρδουοῦ Οὐβουκοῦα Θαρδεδδεὶν Μερεξὰ Ἀτὰρ βαρβὰ Οὐδουὰκ Ἐστὴν Οὐδουουὰκ Ἐσλὴν] Ἀμφαὶν Ἐσσουμὲν] Οὐανανὶν Λαμεράρδε Ἀθαμὲς Σουμὶν Ἀλλωρὰ Κουβιαθὰ Δαναδαρία Δαμμὼ Ὠρὴν Λαναφὲκ Οὐδινφὲκ Ἐμφιβοχὲ Βάρρα Ἀσσίου Ἀχὲ Βελὶμ Δεξαριχὲ Μασεμών· ὡν ὀνομάτων ἑρμηνεῖσί εἰσιν 2 vgl. dieselbe Foiinel Z. 8ff u. S. 395, 9ff (= V1M1 u. V2M2). Die Sprache des ücks ist ein (jüdisch gefärbtes) Aramäisch. Die einzelnen Wortformen jedoch so stark verderbt, ß eine vollständige Wiederherstellung als erscheint. Immerhin glauben J. Marquart u. H. ßmann mit ähermder Sicherheit zu erkennen, ß Ἀτὰ (lies Ἀγὰρ) Βαρβὰ = ℵ(??) (??) (er ürtete mit dem Schwert), Ἐσλὴν (lies Ἐσδὴν) Οὐανανὶν = (??) (??) (Gnade u. Erbarmen), Λαναφὲκ Οὐδινφὲκ = (??) (??) ür den, der ausgeht u. der ausgegangen ist) aufzufassen ist. Daraus erhellt bereits, ß die Formel jedenfalls", + "candidate_score": 0.693112, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_75_77", + "bdc_text": "Oktober 1546 angefertigten und vom Stadtschreiber Hans Escher vom Luchs entworfenen Brief des Zürcher Rates an Haller findet , ist wohl auf einen Irrtum zurückzuführen . Sein eigentlicher Name wird ( Hans ) Thoman Rauman gewesen sein ( dem Vornamen vieler Zürcher ging damals oft noch der Vorname Hans zuvor , der nicht immer angeführt wurde ) . In der älteren Literatur und demzufolge auch in Pf-Augsburg 36 , Nr. 202 , und Pf-Schwaben 175 , Nr. 1026 , wird \"Thoman Ruman\" mit dem in Pf-Zürich 485 angeführten \"Hans Römer\" identifiziert , der 1546 Pfarrer in Zurzach ( Kt .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2622", + "psc_text": "sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz), so ist das πρὸς Ἀντωνῖνον entweder ein Versehen für πρὸς Ἀβειδὰν (vgl. die Titelform in der praep. ev. VI 9; Migne 21, 464 A Βαρδηςίανης . . . ὅς ἐν τοῖς πρὸς τοὺς ἑταίρους διαλόγοις τάδε πη μνημονεύεται φάναι) oder hat Eusebius die Schrnt über den Schicksalsglauben mit dem an Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher", + "candidate_score": 0.691917, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_75_77", + "bdc_text": "Oktober 1546 angefertigten und vom Stadtschreiber Hans Escher vom Luchs entworfenen Brief des Zürcher Rates an Haller findet , ist wohl auf einen Irrtum zurückzuführen . Sein eigentlicher Name wird ( Hans ) Thoman Rauman gewesen sein ( dem Vornamen vieler Zürcher ging damals oft noch der Vorname Hans zuvor , der nicht immer angeführt wurde ) . In der älteren Literatur und demzufolge auch in Pf-Augsburg 36 , Nr. 202 , und Pf-Schwaben 175 , Nr. 1026 , wird \"Thoman Ruman\" mit dem in Pf-Zürich 485 angeführten \"Hans Römer\" identifiziert , der 1546 Pfarrer in Zurzach ( Kt .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2485", + "psc_text": "Zahl 112 soll die Zeit angeben, die seit der (teilweisen! vgl. <εἰ> καὶ ἄλλοι τινὲς — d. h. Ketzer — ἐκεῖσε τυγχάνουσιν) Wiedergewinnung von Thyatira für den katholischen Glauben verflossen ist, nicht die seit dem Auftreten der Montanisten oder der Aloger verstrichene (so Zahn, Forsch. z. Gesch. d. Kan. V 40f). Damit entfällt auch die Annahme, deß Epiph. hier „gedankenlos“ Hippolyt ausschreibe (so Salmon, Hermathena VIII 189). Aus welcher Quelle freilich Epiph. die Nachricht bezog, daß seit dem Jahr 263/264 der katholischen Glaube in Thyatira wieder vordrang, läßt sich nicht einmal vermuten — 12 nach ἀνάληηψιν muß eine Zahl ausgefallen sein. Es ist grammatisch unmöglich, wie z. B. Zahn Forsch. V 36 will, das ἐπὶ ἐνενήκοντα τρισὶν ἔτεσιν zu ὃς ἦν χρόνος zu ziehen und zu übersetzen welches war ein Zeitraum von nahezu 93 Jahren. Vielmehr kann die Bestimmung ἐπὶ ἐνενήκοντα ἔτεσιν nur von einem Zeitwort, dem ἤμελλε πλανᾶσθαι in", + "candidate_score": 0.689354, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_75_77", + "bdc_text": "Oktober 1546 angefertigten und vom Stadtschreiber Hans Escher vom Luchs entworfenen Brief des Zürcher Rates an Haller findet , ist wohl auf einen Irrtum zurückzuführen . Sein eigentlicher Name wird ( Hans ) Thoman Rauman gewesen sein ( dem Vornamen vieler Zürcher ging damals oft noch der Vorname Hans zuvor , der nicht immer angeführt wurde ) . In der älteren Literatur und demzufolge auch in Pf-Augsburg 36 , Nr. 202 , und Pf-Schwaben 175 , Nr. 1026 , wird \"Thoman Ruman\" mit dem in Pf-Zürich 485 angeführten \"Hans Römer\" identifiziert , der 1546 Pfarrer in Zurzach ( Kt .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2621", + "psc_text": "Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch Porphyrius de abstin. IV 17; 256, 11 Nauck und de styge (bei Stobäus ecl. phys. I 3, 56; 37, 25 Meinecke) über das Zusammentreffen des Bardesanes mit der indischen Gesandtschaft an Elagabal – 3 Ἀβειδάν] vgl. den Awida im Buch der Gesetze der Lander S. 1 ff Epiph meint daher sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz),", + "candidate_score": 0.686911, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_75_77", + "bdc_text": "Oktober 1546 angefertigten und vom Stadtschreiber Hans Escher vom Luchs entworfenen Brief des Zürcher Rates an Haller findet , ist wohl auf einen Irrtum zurückzuführen . Sein eigentlicher Name wird ( Hans ) Thoman Rauman gewesen sein ( dem Vornamen vieler Zürcher ging damals oft noch der Vorname Hans zuvor , der nicht immer angeführt wurde ) . In der älteren Literatur und demzufolge auch in Pf-Augsburg 36 , Nr. 202 , und Pf-Schwaben 175 , Nr. 1026 , wird \"Thoman Ruman\" mit dem in Pf-Zürich 485 angeführten \"Hans Römer\" identifiziert , der 1546 Pfarrer in Zurzach ( Kt .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2331", + "psc_text": "bezeugt. Es entspricht diesem Ansatz, daß Epiph. (vgl. Z. 16) den 6. Januar nur noch als Geburtstag Christi kennt. (Daß er nicht selbst erst die Verlegung bewirkt hat, vgl. zu S. 271, 6). Die Zurückschiebung der Taufe auf den 8. Nov. galt wohl in erster Linie der Entlastung des 6. Januar, der bis dahin die Feier der Taufe und Geburt Christi und der Hochzeit zu Kana (vgl. S. 272, 4ff) in sich verinigte. Die zwei Monate zwischen dem 8. November und dem 6. Januar sollten vermutlich die Zeit der Wirksamkeit des Täufers ausdrücken. — Bilfingers Versuch (Das germanische Julfest S.8f), unter Benutzung von Clemesns Al. strom. I 145,5; II 90,16ff Stählin eine weiters Verbreitung des 8.(18.) November zu erweisen, ist ein Fehlschlag. Außer der hierbei nötigen Änderung im Text des Clemens (κ ݲγ ݲ statt ι ݲγ ݲ) steht ihm die Tatsache im Weg, deß Clemens a. a. O. Taufund", + "candidate_score": 0.685845, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_75_77", + "bdc_text": "Oktober 1546 angefertigten und vom Stadtschreiber Hans Escher vom Luchs entworfenen Brief des Zürcher Rates an Haller findet , ist wohl auf einen Irrtum zurückzuführen . Sein eigentlicher Name wird ( Hans ) Thoman Rauman gewesen sein ( dem Vornamen vieler Zürcher ging damals oft noch der Vorname Hans zuvor , der nicht immer angeführt wurde ) . In der älteren Literatur und demzufolge auch in Pf-Augsburg 36 , Nr. 202 , und Pf-Schwaben 175 , Nr. 1026 , wird \"Thoman Ruman\" mit dem in Pf-Zürich 485 angeführten \"Hans Römer\" identifiziert , der 1546 Pfarrer in Zurzach ( Kt .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2427", + "psc_text": "τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8 ff wo? (einzige vergleichbare Stelle Sach. 7, 3) —18 ff vgl. Oben c. 16, 1 ff; S. 270, 14 ff u. c. 30, 10; S. 303, 4 M U 1 Ἰαννουαρίων Μ |πέμπτη ist nicht mit Kubistchek zu beanstanden; der Gesamtausdruck πέμπτη—ἐπιφώσκουσα bezeichnet ganz richtig die Mitternacht zwischen 5. u. 6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294,", + "candidate_score": 0.685325, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_75_77", + "bdc_text": "Oktober 1546 angefertigten und vom Stadtschreiber Hans Escher vom Luchs entworfenen Brief des Zürcher Rates an Haller findet , ist wohl auf einen Irrtum zurückzuführen . Sein eigentlicher Name wird ( Hans ) Thoman Rauman gewesen sein ( dem Vornamen vieler Zürcher ging damals oft noch der Vorname Hans zuvor , der nicht immer angeführt wurde ) . In der älteren Literatur und demzufolge auch in Pf-Augsburg 36 , Nr. 202 , und Pf-Schwaben 175 , Nr. 1026 , wird \"Thoman Ruman\" mit dem in Pf-Zürich 485 angeführten \"Hans Römer\" identifiziert , der 1546 Pfarrer in Zurzach ( Kt .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2623", + "psc_text": "Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher an einen Kaiser zu denken, vgl. auch S. 340, 4, und dann gewiß an denselben wie Z. 1. Ist dies Caracalla, so könnte man die Auseinandersetzung mit Apollonius in die Zeit der Eroberung Edessas durch Caracalla verlegen und Eusebius h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 Schwartz ὅσα τε ἄλλα φαςὶν προφάσει τοῦ τότε διωγμοῦ συγγράψαι auf eine damals in Edessa veranstaltete Christenverfolgung beziehen. Sollte es Elagabal sein, so müßte man den Zusammenstoß mit der indischen Gesandtschaft oder mit dem Brief an Elagabal in Verbindung bringen. —Die Gleichsetzung des Apollonius mit dem Stoiker unter Antoninus Pius (Eusebius-Hieronymus z. J.", + "candidate_score": 0.682331, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_61", + "bdc_text": "Haller an Bullinger , 5 . März , A 202/1 , Nr. 23 , bzw. E II 370 , 55 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2230", + "psc_text": "Ostergrenze; es ist der julianische Tag des Eintritts der Sonne in den Widder, vgl. Ideler, Handbuch II 218 E. Schwartz, Ostertafeln S. 30 — 5 vgl. unten haer. 51, 23, 5 u. 26, 1; der dann für die Auferstehung sich ergebende 22. März ist der Tag der Frühlingstag. u. -nachtgleiche nach Anatolius (u. Ptolemäus), vgl. E. Schwartz, Ostertafeln. S. 15f — 7 23. März vgl. Consularia Constant. MG auct. antiqu. IX 220 Chron. pasch. p. 218 Lactantius div. inst. IV 10,8; I 304, 9 Brandt — 10ff vgl. Hippolyt refut. VIII 18, 2; S. 237,22ff Wendland οἳ μιᾷ ταύτῃ προσέχοντες ἐντολῇ οὐκ ἀφορῶσιν εἰς τὸ εἰρημένον ὑπὸ τοῦ ἀποστόλου, ὅτι διαμαρτύρομαι παντὶ περιτεμνομένῳ, ὅτι ὀφειλέτης ἐστὶ τοῦ πάντα τὸν νόμον ποιῆσαι — 11 vgl. Deut. 27, 14ff Μ U 3 δὲ1 u. 2 < M | εὕρομεν Μ 4 Ἄκτων] ἐκ τῶν U 11 πρόσταγμα] πρᾶγμα U 11f Δευτερονομίου(!) τουτέστιν", + "candidate_score": 0.672568, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_74", + "bdc_text": "Die Bezeichnung \"Thomann Rainen\" die man in dem am 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1173", + "psc_text": "19ff — 7 —11 vgl. Clemens AI. strom. III 8, If; II 199, 4ff ählin u. Theophilus ad Autol. III 6; S. 200 Otto —11—14 vgl. Clemens AI. Strom. IUI, If; II 195, 4ff ählin — Matth. 19, 12 — —S. 454, 5 ÖRTLICH aus Clemens AI. strom. III 1, 4ff; II 195, 14ff ählin — 18 vgl. I Kor. 7, 9 V M 15—S. 445, 5 Clemens 4 καὶ αὐτὸς angeflickt Vcorr 7 οὐν *] ὅτι VM 8 τε καὶ πρωτοστάτη, τε καὶ πρω auf Rasur Vcorr 9 τῶν Dind.] τοῦ VM 13 εὐνουχιζομενον V | γενετῆς aus γεννητῆς Vcorr γεννητῆς M 15 f τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν τῆς αἰωνίου βασιλείας Clemens AI. 16 εὐνουχίσαντες ἑαυτοὺς Clemens AI. 16 f συμβαίνοντα, νοντα auf Rasur Vcorr 17 φασί hinter γάμου (Z. 16) Clemens AI. 17f τοῦτον — <τοῦτον—πορισμὸν> Clemeus AI. 18 < <καὶ τῷ> *] καὶ τὸ Clemens AI. βέλτιον]", + "candidate_score": 0.671826, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_74", + "bdc_text": "Die Bezeichnung \"Thomann Rainen\" die man in dem am 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_719", + "psc_text": "19 γάμον νομιτεύει, ἐγκρά- τειαν συγχωρεῖ III 68; S. 54, 32; dazu unten c. 18, 2; S. 357, 16ff u. bei den äern haer. 19, 1, 7; S. 218, 14 f 4 Anspielung auf die clementinischen epp. de virginitate? — 5 ff vgl. zu haer. 29, 7, 7; S. 330, 4 ff — 8 vgl. Matth. 4, 25 — 11 vgl. Zahn, Forschungen I 333 — 18 vgl. haer. 29, 7, 7; die »andern « sind nicht erhalten V Μ 1 τε < M 2 καὶ < Μ Ι ταύτῃ + τῆ Μ 3 διὰ vor τὸν wiederholt Μ 4 <διὸ> * 4 f lies ἐπιγράφουσι?* 5 τούτων *] τούτου V Μ 7 τὸ πλέον 9 βανέας M 12 καρναὶμ, ι auf Rasur V corr Ι τῆς 2 Zahn] Ἀρνὲμ VM 14 Ναζαρηνοὶ V 15 ἐκεῖνοι///, ein Buchstabe wegradiert V 17 ἐν δὲ + καὶ Μ 22 ἀνδρός] ἀνάνδρως Μ", + "candidate_score": 0.671574, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_58", + "bdc_text": "Dezember , E II 370 , 67 ) . Am 5 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2331", + "psc_text": "bezeugt. Es entspricht diesem Ansatz, daß Epiph. (vgl. Z. 16) den 6. Januar nur noch als Geburtstag Christi kennt. (Daß er nicht selbst erst die Verlegung bewirkt hat, vgl. zu S. 271, 6). Die Zurückschiebung der Taufe auf den 8. Nov. galt wohl in erster Linie der Entlastung des 6. Januar, der bis dahin die Feier der Taufe und Geburt Christi und der Hochzeit zu Kana (vgl. S. 272, 4ff) in sich verinigte. Die zwei Monate zwischen dem 8. November und dem 6. Januar sollten vermutlich die Zeit der Wirksamkeit des Täufers ausdrücken. — Bilfingers Versuch (Das germanische Julfest S.8f), unter Benutzung von Clemesns Al. strom. I 145,5; II 90,16ff Stählin eine weiters Verbreitung des 8.(18.) November zu erweisen, ist ein Fehlschlag. Außer der hierbei nötigen Änderung im Text des Clemens (κ ݲγ ݲ statt ι ݲγ ݲ) steht ihm die Tatsache im Weg, deß Clemens a. a. O. Taufund", + "candidate_score": 0.671027, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_74", + "bdc_text": "Die Bezeichnung \"Thomann Rainen\" die man in dem am 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_257", + "psc_text": "19 M 11 δασὶμ M 14 Ὀσσηνῶν] Ἐσσηνῶν M 16 <τῷ > * 17 <Μωυσέως> * | [δὲ] * 18 ἑπτὰ < U 19 * etwa <ἓν ῥῆμα> * 22 θυσίαν οἱ GU 23 τὸ] τῶ U 25 καὶ1 < U | καὶ2 < αἱρέσεις, ἐπειδὴ θέλγονται τῇ αὐτοῦ πλάνῃ· <ἡ> Ἐβιωναίων τε μετέπειτα <γεγονότων καὶ> Ναζωραίων, Ὀσσαίων τε τῶν καὶ σὺν αὐτῷ καὶ Νασαραίων τῶν ἄνω μοι προδεδηλωμένων. Αὕτη δὲ ἡ <ἕκτη> αἵρεσις τῶν ἑπτὰ τῶν έν Ἱεροσολύμοις, αἵτινες ἐνέμειναν ἄχρι τῆς τοῦ Χριστοῦ παρουσίας καὶ μετὰ τὴν τοῦ Χριστοῦ ἔνσαρκον παρουσίαν ἄχρι τῆς τῶν Ἱεροσολύμων ἁλώσεως, ἥτις γέγονεν ὑπὸ Τίτου βασιλέως, ἀδελφοῦ Δομετιανοῦ υἱοῦ δὲ Οὐεσπασιανοῦ, ἐν τῷ δευτέρῳ ἔτει τῆς τοῦ πατρὸς αὐτοῦ Οὐεσπασιανοῦ βασιλείας. μετὰ δὲ τὴν τῶν Ἱεροσολύμων ἅλωσιν ἐπέμεινεν ἥ τε αὐτὴ καὶ αἱ ἄλλαι ὀλίγῳ τῷ χρόνῳ φημιζόμεναι αἱρέσεις, Σαδδουκαίων φημὶ καὶ Γραμματέων, Φαρισαίων τε καὶ Ἡμεροβαπτιστῶν Ὀσσαίων τε καὶ Νασαραίων καὶ Ἡρῳδιανῶν,", + "candidate_score": 0.667456, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_58", + "bdc_text": "Dezember , E II 370 , 67 ) . Am 5 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2427", + "psc_text": "τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8 ff wo? (einzige vergleichbare Stelle Sach. 7, 3) —18 ff vgl. Oben c. 16, 1 ff; S. 270, 14 ff u. c. 30, 10; S. 303, 4 M U 1 Ἰαννουαρίων Μ |πέμπτη ist nicht mit Kubistchek zu beanstanden; der Gesamtausdruck πέμπτη—ἐπιφώσκουσα bezeichnet ganz richtig die Mitternacht zwischen 5. u. 6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294,", + "candidate_score": 0.667326, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_55_57", + "bdc_text": "Haller an Bullinger , 20 . November , aaO , A 202/1 , Nr. 20 , bzw. E II 370 , Wf ) . Angesichts der für die Schmalkaldener ungünstigen Kriegsentwicklung forderten die Zürcher Ende Dezember 1546 ihre Prädikanten zurück ( Haller an Bullinger , 27 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2356", + "psc_text": "neut. Kanons II 2, 971 (aber „ungeordnet“ paßt schon nicht zu der Begründung, daß etwas untredrückt sei, und wäre nach dem ψεύδεται S. 275, 4 eine merkwürdige Abschwächung; auch die von Zahn RE3 II 307, 20 mit Berufung auf S. 274, 16 vorgeschlagene Änderung in ἀντίθετον ist unannehmbar: an unserer stelle müßte zu ἀντίθετον ein Dativ gefordert werden). Übrigens steht trotz des λέγουσι nicht fest, ob die Aloger selbst den Ausdruck ἀδιάθετον gebraucht haben; jedenfalls ist beachtenswert, daß auch die umschreibende wiederholung von S. 274, 22 in c. 21, 15; S. 281, 2ff dieses Stichwort nicht enthält M U 1 λέγω δὲ—ἡμερῶν < U 1f καὶ οὐκ—δέχεσθαι] καὶ μηδὲ δέχεσθαι αὐτοὺς αὐτὸ U 2 αὐτὸ] αὐτὰ Μ | πεπλασμένοι Μ 4 τῶν εὐαγγελιστῶν < U 5 Ἰωάννης < U | ὢν] ὧν Μ 5f ἐν τῇ κλήσει—ἀδελφῷ αὐτοῦ < U 6 τελευταῖος δὲ τοῖς χρόνοις] ὕστερον δὲ τοῖς ἔτεσιν U", + "candidate_score": 0.665262, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_58", + "bdc_text": "Dezember , E II 370 , 67 ) . Am 5 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2621", + "psc_text": "Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch Porphyrius de abstin. IV 17; 256, 11 Nauck und de styge (bei Stobäus ecl. phys. I 3, 56; 37, 25 Meinecke) über das Zusammentreffen des Bardesanes mit der indischen Gesandtschaft an Elagabal – 3 Ἀβειδάν] vgl. den Awida im Buch der Gesetze der Lander S. 1 ff Epiph meint daher sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz),", + "candidate_score": 0.663769, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_74", + "bdc_text": "Die Bezeichnung \"Thomann Rainen\" die man in dem am 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3097", + "psc_text": "19 f ἀπολλωμένης M 20 ἔτι] ὅτι M σθαι συζῆν ἀνάγκη καὶ τὴν ἁμαρτίαν, ἔνδον τὰς ῥίζας αὐτῆς ἐν ἡμῖν ἀποκρύπτουσαν, κἂν ἔξωθεν τομαῖς ταῖς ἀπὸ τῶν σωφρονισμῶν καὶ τῶν νουθετήσεων ἀνεστέλλετο, ἐπεὶ οὐκ ἂν ἔτι μετὰ τὸ φωτισθῆναι συνέβαινεν ἀδικεῖν, [ἅτε] παντάπασιν εἰλικρινῶς ἀφῃρημένης ἀφ᾿ ἡμῶν τῆς ἁμαρτίας. νῦν καὶ μετὰ τὸ πιστεῦσαι καὶ ἐπὶ τὸ ὕδωρ ἐλθεῖν τοῦ ἁγνισμοῦ πολλάκις ἐν ἁμαρτίαις ὄντες εὑρισκόμεθα. οὐδεὶς γὰρ οὕτως ἁμαρτίας ἐκτὸς εἶναι ἑαυτὸν καυχήσεται ὡς μηδὲ κἂν ἐνθυμηθῆναι τὸ σύνολον ὅλως τὴν ἀδικίαν. ὥστε συμβέβηκε συστέλλεσθαι μὲν καὶ κατευνάζεσθαι τῇ πίστει νῦν τὴν ἁμαρτίαν, εἰς τὸ μὴ οἶσαι καρποὺς βλαβοποιούς, οὐ μὴν ἀνῃρῆσθαι καὶ τῶν ῥιζῶν ἄχρις. νῦν μὲν γὰρ ἐνταῦθα τὰς βλάστας αὐτῆς, οἷον τὰς ἐνθυμήσεις τὰς πονηράς, συστέλλομεν, »μή τις ῥίζα πικρίας ἄνω φύουσα ἐνοχλήσῃ«, μὴ ἐῶντες ἀναμύειν καὶ διοίγνυσθαι τὰ μεμυκότα στόμια πρὸς τὰς ἐκφύσεις, τοῦ λόγου δίκην ἀξίνης πρὸς τὰς ῥίζας αὐτῆς τὰς κάτω φυομένας τέμνοντος.", + "candidate_score": 0.661818, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_74", + "bdc_text": "Die Bezeichnung \"Thomann Rainen\" die man in dem am 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1487", + "psc_text": "V corr 14 Προύνεικος, ει aus ι V corr 16 ἀνθρώπω zu ἄνω ändert V corr ἄνω M | γεγονὸς 19 ἤτουν VM 20 ὑπ᾿ αὐτῶν *] ὑπ᾿ αὐτοῦ VM 26 > * | τὴν2 nachgetragen Vcorr δὲ εἰ τὴν γνῶσιν δίδωσιν, ἐν ἀπάτῃ καταγγέλλεται ἠπατηκέναι τὴν Εὔαν; ὁ δὲ δί ἀπάτης γνῶσιν ἐντιθεὶς οὐκέτι γνῶσιν δίδωσιν, ἀλλὰ ἀντὶ γνώσεως ἀγνωσίαν, ὡς καὶ ἀληθῶς ἔστιν ἰδεῖν ὅτι τοῦτο ἐν αὐτοῖς τελειοῦται. ἀγνωσίαν γὰρ ἔχοντες γνῶσιν ταύτην νομίζουσιν, ἐν τούτῳ ἀληθεύοντες ἐν τῷ τὴν ἑαυτῶν γνῶσιν ἀπάτην καὶ ἀγνωσίαν λέγειν. 7. Φέρουσι δὲ καὶ ἄλλας μαρτυρίας λέγοντες ὅτι καὶ Μωυσῆς έν τῇ ἐρήμῳ τὸν ὄφιν τὸν χαλκοῦν ὕψωσε προστησάμενος, ἴνα ἴαμα τοῖς ὑπὸ ὄφεως δακνομένοις γένηται. εἶναι γὰρ τοῦτο τὸ εἶδος ἰατικὸν τοῦ δήγματος λέγουσι. πάλιν δὲ καθ’ ἑαυτῶν ταῦτα ὁρίζονται. εἰ γὰρ ὄφεων ἠν τὰ δήγματα, βλαβερὰ δὲ ταῦτα, ἄρα ὁ ὄφις οὐκ ἀγαθός. τὸ δε ὑψωθὲν ὑπὸ Μωυσέως τότε", + "candidate_score": 0.660821, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_58", + "bdc_text": "Dezember , E II 370 , 67 ) . Am 5 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2426", + "psc_text": "τοῦ πέμπτου«, ὡς τότε παρ᾿ Ἑβραίοις ἐτελέσθη· ὃ πρῶτον μὲν τῇ ψήφῳ τῶν Ἑβραίων ἐχρῆν πληρωθῆναι, ᾗ καὶ πολλοὶ τῶν ἐθνῶν ἀκολουθήσαντες, φημὶ δὲ Ῥωμαῖοι, πέμπτην αὐτὴν ἑσπερινὴν εἰς ἕκτην ἐπιφώσκουσαν ἐπιτελοῦσι, Κύπριοι δὲ πέμπτην αὐτὴν [τὴν] ἡμέραν τοῦ μηνὸς ἄγουσιν, Αἰγύπτιοι δὲ φύσει καὶ Σαλαμίνιοι καὶ αὐτὸν τὸν μὴνα πέμπτον ἄγουσιν, ὡς καὶ οἱ Ἑβραῖοι ἀπὸ τοῦ παρ᾿ αὐτοῖς ἀγομένου νέου ἔτους πέμπτον αὐτὸν Τάττουσι — διῆλθεν οὖν τὰς προειρημένας ὑπατείας εἰκοσιεννέα πλήρης, εἰς δὲ τὴν τριακοστὴν ὑπατείαν, λέγω δὲ *, περὶ τὸν < ἑν > δέκατον μῆνα ἦλθε πρὸς τὸν Ἰωάννην καὶ ἐβαπτίσθη ἐν τῷ Ἰορδάνῃ ποταμῷ τῷ τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8", + "candidate_score": 0.660744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_55_57", + "bdc_text": "Haller an Bullinger , 20 . November , aaO , A 202/1 , Nr. 20 , bzw. E II 370 , Wf ) . Angesichts der für die Schmalkaldener ungünstigen Kriegsentwicklung forderten die Zürcher Ende Dezember 1546 ihre Prädikanten zurück ( Haller an Bullinger , 27 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2485", + "psc_text": "Zahl 112 soll die Zeit angeben, die seit der (teilweisen! vgl. <εἰ> καὶ ἄλλοι τινὲς — d. h. Ketzer — ἐκεῖσε τυγχάνουσιν) Wiedergewinnung von Thyatira für den katholischen Glauben verflossen ist, nicht die seit dem Auftreten der Montanisten oder der Aloger verstrichene (so Zahn, Forsch. z. Gesch. d. Kan. V 40f). Damit entfällt auch die Annahme, deß Epiph. hier „gedankenlos“ Hippolyt ausschreibe (so Salmon, Hermathena VIII 189). Aus welcher Quelle freilich Epiph. die Nachricht bezog, daß seit dem Jahr 263/264 der katholischen Glaube in Thyatira wieder vordrang, läßt sich nicht einmal vermuten — 12 nach ἀνάληηψιν muß eine Zahl ausgefallen sein. Es ist grammatisch unmöglich, wie z. B. Zahn Forsch. V 36 will, das ἐπὶ ἐνενήκοντα τρισὶν ἔτεσιν zu ὃς ἦν χρόνος zu ziehen und zu übersetzen welches war ein Zeitraum von nahezu 93 Jahren. Vielmehr kann die Bestimmung ἐπὶ ἐνενήκοντα ἔτεσιν nur von einem Zeitwort, dem ἤμελλε πλανᾶσθαι in", + "candidate_score": 0.659415, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_76_78", + "bdc_text": "Sein eigentlicher Name wird ( Hans ) Thoman Rauman gewesen sein ( dem Vornamen vieler Zürcher ging damals oft noch der Vorname Hans zuvor , der nicht immer angeführt wurde ) . In der älteren Literatur und demzufolge auch in Pf-Augsburg 36 , Nr. 202 , und Pf-Schwaben 175 , Nr. 1026 , wird \"Thoman Ruman\" mit dem in Pf-Zürich 485 angeführten \"Hans Römer\" identifiziert , der 1546 Pfarrer in Zurzach ( Kt . Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3412", + "psc_text": "ßlich, wieder unter einer Leiste ἐγράφη χειρὶ ἰωάννου πρεσβυτέρου ἐν ἔτει ςݲφݲξݲεݲΔ/ιν ϊ: πάντες δὲ οἱ ἀναγινώσκοντες εὔχεσθε ὑπὲρ ἐμοῦ διὰ τὸν κύριον. Das Mehr in M gegenüber U ist, wie schon der unepiphanische διαλαλιὰ u. παρεξηγεῖσθαι sind dem Epiphanius unbekannt) zeigt, der aus S. 410, 8 ff geschöpfte Zusatz eines Lesers, dem die letzte Auseinandersetzung mit Origenes noch nicht ganz genügte. Man beachte auch, wie sich in Wendung: dann würde Johannes der Täufer — das Urbild des Mönchs! dem Satan zusammen im Himmel sein, die eigentümlich mönchische Auffassung verrät.", + "candidate_score": 0.659329, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_74", + "bdc_text": "Die Bezeichnung \"Thomann Rainen\" die man in dem am 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3301", + "psc_text": "διαλυόμενος] ügend. . . macht er deutlich S | εὐθέως ἀμέλει ὅτι ἤγειρεν τὸν Χριστόν , εἴπερ οὐκ ἤγειρεν«. * ὡς τῶν μὲν] ἀποστόλων κηρυττόντων Χριστὸν μὲν > ἐγηγέρθαι, νεκροὺς δὲ μὴ ἐγείρεσθαι.", + "candidate_score": 0.658486, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_64", + "bdc_text": "Mai , A 202/1 , Nr. 24 ) . Erst am 22 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2633", + "psc_text": "22 ἁγιώτατος U 23 γε] τε M 24 f vor καὶ τὸ θνητὸν noch einmal geschrieben καὶ τὸ θνητὸν τοῦτο ἐνδύσασθαι ἀφθαρςίαν, jedoch durchgestrichen U ἐν τοῖς μνημείοις;«, αὐτὸς δὲ ὁ κύριος λέγων ὅτι »καὶ ἐγερθήσονται μὲν οὗτοι εἰς ζωὴν αἰώνιον καὶ οὗτοι εἰς κόλασιν αἰώνιον»; ἢ οὐ μέμνησαι τοῦ Ἄβελ μετὰ θάνατον τῆς πρὸς θεὸν ὁμιλίας, ὡς οὐ τὴν ψυχὴν λέγει ἐντυγχάνειν καὶ βοᾶν πρὸς τὸν θεόν, ἀλλὰ τὸ αἷμα; αἶμα δὲ οὐ ψυχὴ ὑπάρχει, ἀλλ’ ἐν τῷ αἵματι ἡ ψυχή ἐστιν. σῶμα γάρ ἐστι τὸ αἇμα ὁρατόν, ἡ δὲ ψυχὴ ἀόρατός τις ὑπάρχουσα ἐν τῷ αἵματι ἔχει τὸν χῶρον. καὶ ἐκ πανταχόθεν ἐλήλεγκταί σου, ὦ Βαρδησιάνη. ἡ κακοπιστία. ἀνατρεπομένη ἐξ αὐτῆς τῆς ἀληθείας. 3. Περὶ δὲ πολλῶν ἀρχῶν ἐπειδήπερ πολλάκις κατὰ τῶν οὕτως λεγόντων πολλὰ εἶπον. ἐνταῦθα οὐ πολλὴν ποιοῦμαι τὴν περὶ τούτου διαλογήν, ἀλλ’ ὡς ἐν <παρεκβάσει> ὑπομνήσομαι τοῦ ἁγίου ἀποστόλου φάσκοντος ὅτι »ἡμῖν εἷς θεὸς ὁ", + "candidate_score": 0.658256, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_55_57", + "bdc_text": "Haller an Bullinger , 20 . November , aaO , A 202/1 , Nr. 20 , bzw. E II 370 , Wf ) . Angesichts der für die Schmalkaldener ungünstigen Kriegsentwicklung forderten die Zürcher Ende Dezember 1546 ihre Prädikanten zurück ( Haller an Bullinger , 27 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2436", + "psc_text": "Abschnitt, an dem bereits Scaliger, Kepler, Petavius, van der Hagen ihre Kräfter versucht haben — Ideler Handb. Der Chronol. I 571 II 243 A. 21 und Duchesne Ren. Quest. Hist. 28 S. 36 A. 1 verzichten auf eine Lösung —, enthätl ungewöhnliche schwierigkeiten. Klar ist (vgl. insbe. S. 298, 5ff), daӃ Epiph. Den Juden zweierlei vorwirft 1) daӃ sie das Passah in der Karwoche willkürlich um 2 Tage vorgerückt hätten 2) daӃ sie infolge ihrer M U 1 μεσούσης U |ἐνέβη U 2 ἐν < U 5 αὐτοῦ 1] < U 6 τὸν οὐρανὸν] τὸ ἱερὸν U 8 τῆς < U | τὸ < U 12 καὶ ἀπὸ Ἰανοναρίου μηνὸς < U | Ἰαννουαρίου Μ | [τῶν]* 16 Ἰαωωουάριον Μ 17 θεὸς < U 18 μένων Dind.] μὲν ὢν M μένει U 20 ἐν τῇ < Μ 20 * ergänze nach Z. 22f u. S. 298, 5f etwa <ἐπιτελούντων τῶν", + "candidate_score": 0.656844, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_64", + "bdc_text": "Mai , A 202/1 , Nr. 24 ) . Erst am 22 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2865", + "psc_text": "μείζον Μ 12 nach γινώσκωσι noch einmal + σε U 15 vor τῶν ἀνθρώπων + ἀπὸ Μ 16 Ἄρειος <Μ 18 εἶναι *] ὄντα Μ U | ἐλέγχει U 21 καὶ1 * 23f εἶναι] λέγεσθαι? * 24 vor ἀληθινὸν + ἠ(!) Μ 25 θεοῦ U 27 σαφῶς] τὸ φῶς Μ τῆς πλάνης φρενοβλάβεια. ἔστι γὰρ πατὴρ πατήρ, ἔστιν υἱὸς υἱός, ἔστιν ἅγιον πνεῦμα ἅγιον πνεῦμα, τριὰς οὖσα, μία θεότης μία δοξαλογία μία κυριότης <εἶς θεός>, ᾦ δόξα, τιμὴ καὶ κράτος πατρὶ ἐν υἱῷ, υἱῷ ἐν πατρὶ σὺν ἁγίῳ πνεύματι εἰς αἰνας αἰώνων, ἀμήν. Ταύτην δὲ πάλιν τὴν αἵρεσιν ὡσπερεὶ λίβυν ἢ μόλουρον ἢ ἔλοπα ἢ ἕν τι τῶν ἑρπετῶν τῶν φοβερωωτάτων, οὐ μὴν δὲ δυναμένων διὰ δηγμάτων βλάπτειν ἀποσεισάμενοι καὶ δυνάμει τῆς ἁγίας τριάδος καταπεπατκότες, ἐπὶ τὰς ἑξῆς πάλιν προβαίνοντες αὐτὸν ἐπικαλεσώμεθα ἀρωγὸν τῆς ἡμετέρας πενίας τε καὶ", + "candidate_score": 0.655633, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_74", + "bdc_text": "Die Bezeichnung \"Thomann Rainen\" die man in dem am 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1276", + "psc_text": "* 19 τὰ ἀμφοτέρων < lat.; lies τὰ ἀμφοτέρων >? * | < lat. 23 ἑαυτοῦ aus ἑαυτῶν Vcorr ἑαυτοῦ M 24 δὴ] autem lat. 25 η oben über Vcorr 26 δυσωπούμεναι + <μὲν> ?, nachher δὲ εἰ; τὸ παντελὲς ἀπέστησαν, ἔνιαι δὲ ἐπαμφοτερίζουσι καὶ τὸ τῆς παροιμίας πεπόνθασι, μήτε ἔξω μήτε ἔσω οὖσαι, ταύτην ἔχουσαι τὴν ἐπικαρπίαν τοῦ σπέρματος τῶν τέκνων τῆς γνώσεως. Οὗτος οὐ > Μάρκος μήτραν καὶ ἐκδοχεῖον τῆς Κολορβάσου Σιγῆς αὑτὸν μονώτατον γεγονέναι λέγων, ἅτε μονογενὴς ὑπάρχων, αὐτὸ τὸ τοῦ Ὑστερηματος <οὖν ὁ> κατατεθὲν εἶς αὐτὸν ὧδέ πως ἀπεκύησεν. αὐτὴν τὴν πανυπερτάτην ἀπὸ τῶν ἀοράτων καὶ ἀκατονομάστων τόπων τετράδα κατεληλυθέναι σχήματι γυναικείῳ πρὸς αὐτὸν (ἐπειδή, φησί, τὸ ἄρρεν ὁ κόσμος φέρειν οὐκ ἠδύνατο) καὶ μηνῦσαι αὑτήν, τίς ἦν, καὶ τὴν τῶν πάντων γένεσιν, ἣν οὐδενὶ πώποτεοὐδὲ θεῶν οὐδὲ ἀνθρώπων ἀπεκάλυψε, τούτῳ μονωτάτῳ διηγήσασθαι οὕτως εἰποῦσαν· ὅτε τὸ πρῶτον ὁ Πατήρ, οὗ οὐκ ἔστιν > οὐδείς, ὁ", + "candidate_score": 0.655088, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_74", + "bdc_text": "Die Bezeichnung \"Thomann Rainen\" die man in dem am 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1416", + "psc_text": "πατρὶ τῶν ὅλων ὄνομα Ἄνθρωπος, ἵνα συζεύξῃ τῇ ἑαυτοῦ πλάνῃ τὸν τοῦ σωτῆρος λόγον φάσκοντος ἑαυτὸν υἱὸν Ἀνθρώπου καὶ μεταγάγῃ τὴν διάνοιαν τῶν αὐτῷ χρησαμένων ἀπὸ τῆς ἀληθινῆς καὶ ἐναργεστάτης τοῦ Χριστοῦ περὶ αὑτοῦ ὁμολογίας εἰς ἀμηχανίαν καὶ εἰς κενοφωνίαν † τοῦ ζητεῖν, ὑπολαμβάνοντας ἐν τοῖς ἐπουρα- V M lat. Tert. (bis Z. 7) 1 αὐτὸν2 + dleunt lat. 2 πατρὸς + sui lat. 2f ὡς εἰπεῖν — ῥαψῳδοί < lat. 3 vor τὸν Προπάτορα + ipsum lat. 8 βίῳ + <ἀναυεῖσα> 9 καινοφωνία M 10 τῶν πρὸ αὐτοῦ] zum Sinn vgl. Z. 17 11 <αἰἔννοιαν> * | συνάγειν, ν oben angeflickt Vcorr 12 τῆ . . . ἐννοία aus τὴν ἔννοιαν Vcorr τῆ . . ἐννοία Μ 13 φθεγγόμενος] καὶ προφητεύσας getilgt u. ür φθεγγόμενος an den Rand geschrieben Vcorr 14 f lies εὐαγγελιστῶν?* 18 ἐκείνου Pet.] ἐκεῖνον V ἐκεῖ Μ 19 ὀφλήσουσιν auf Rasur Vcorr 20f ἐπέθετο*] ἐξέθετο,", + "candidate_score": 0.654967, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_74", + "bdc_text": "Die Bezeichnung \"Thomann Rainen\" die man in dem am 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2084", + "psc_text": "ἀνδρῶν VM 19 οὗτος] αὐτὸς? * 20 γάμου *] γάμων VM 24f εἰρημένον Corn.] γεγραμμένον V M. καὶ τὴν θυγατέρα τοῦ ἀρχισυναγώυου; καὶ εἰ αὐτὸς οὐκ ἦν ὁ τὸν Ἀδὰμ πλάσας ἐκ χοὸς ἀπ᾿ ἀρχῆς, πῶς πτύσας χαμαὶ ἐποίησε πηλὸν καὶ ἐπέθετο ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ τυφλοῦ τοῦ ἐκ γεννντῆς καὶ ἐποίησεν αὐτὸν βλέπειν, ἵνα δείξῃ ἑαυτὸν μὲν εἶναι τὸν πλάστην σὺν τῷ πατρὶ καὶ τῷ ἁγίῳ πνεύματι, καὶ τὸ ἐλλιπὲς μέρος ἐν τῷ ἀπὸ γεννητῆς γεγεννημένῳ τυφλῷ διὰ τοῦ πηλοῦ προστιθεὶς τῷ λείποντι τόπῳ; διορθώσεως γὰρ ἕνεκεν τοῦ λείποντος μέρους φαίνεται τοῦτο σας καὶ αὐτὸς τὸν πρωτόπλαστον ἀπολλύει, τοὺς δὲ ἄλλους σῴζει, ὦ πολλή σου ματαιοφροσύνη, Τατιανέ. ἀδυναμίαν γὰρ τῷ κυρίῳ κατὰ δύναμιν προσάπτεις τῷ μὴ δυναμένῳ τὸν πρωτόπλαστον αὐτοῦ, διὰ μίαν παρακοὴν ἐκβεβλημένον τοῦ παραδείσου καὶ παιδείας οὐ τῆς τυχούσης, μετασχόντα, ἐν ἱδρῶτι καὶ καμάτῳ διατετελεκότα καὶ κατέναντι Ö714 παραδείσου κατῳκηκότα, ὅπως μνημονεύοι τῆς ἀγαθῆς *, διὰ τῆς", + "candidate_score": 0.65473, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_58", + "bdc_text": "Dezember , E II 370 , 67 ) . Am 5 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2399", + "psc_text": "Ges. 1875 S. 99 ff Wellhausen, Skizzen und Vorarb. 3, 45 ff Dalman, Petra I 49 ff Cumont, Comptes rend. De l᾿acad. Des inscr. Et b. l. 1911. S. 292 ff R. Eisler, Philologus 1909 S. 18 ff u. Arch. f. Rel. W. 1912 S. 628 (doch ist zu betonen, daß Epiphanius — ob mit Recht oder Unrecht — hier nicht den 25. Dez., sondern den 6. Januar meint). — 7 ff vgl. Auch Panarion haer. 55, 1, 9 (Verhrung des Moses in Petra) — 10 f Χααμοῦ ist richtig Und nicht in Χααβοῦ zu ändern; B. Moritz (der Sinaikult in heidnischer Zeit Abh. Gött. Ges. 1916 s. 18) hat (??) als (allerdings männlichen!) Personennamen auf zahlreichen Inschriften nachgewiesen; zur Sache vgl. Joh. Damasc. De haeres. c. 101; Migne 94, 764 A/B oὗτοι μὲν οὗν (sc. οἱ Σαρακηνοὶ) εἰδωλολατρήσαντες καὶπροσκυνήσαντες τῷ ἑωσφόρῳ ἄστρῳ καὶ τῇ Ἀφροδίτῃ δὴ καὶ Χαβὰρ τῇ", + "candidate_score": 0.654665, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_58", + "bdc_text": "Dezember , E II 370 , 67 ) . Am 5 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2436", + "psc_text": "Abschnitt, an dem bereits Scaliger, Kepler, Petavius, van der Hagen ihre Kräfter versucht haben — Ideler Handb. Der Chronol. I 571 II 243 A. 21 und Duchesne Ren. Quest. Hist. 28 S. 36 A. 1 verzichten auf eine Lösung —, enthätl ungewöhnliche schwierigkeiten. Klar ist (vgl. insbe. S. 298, 5ff), daӃ Epiph. Den Juden zweierlei vorwirft 1) daӃ sie das Passah in der Karwoche willkürlich um 2 Tage vorgerückt hätten 2) daӃ sie infolge ihrer M U 1 μεσούσης U |ἐνέβη U 2 ἐν < U 5 αὐτοῦ 1] < U 6 τὸν οὐρανὸν] τὸ ἱερὸν U 8 τῆς < U | τὸ < U 12 καὶ ἀπὸ Ἰανοναρίου μηνὸς < U | Ἰαννουαρίου Μ | [τῶν]* 16 Ἰαωωουάριον Μ 17 θεὸς < U 18 μένων Dind.] μὲν ὢν M μένει U 20 ἐν τῇ < Μ 20 * ergänze nach Z. 22f u. S. 298, 5f etwa <ἐπιτελούντων τῶν", + "candidate_score": 0.654332, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_78", + "bdc_text": "Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_925", + "psc_text": "Ἀσίου Ἀχὲ Βελὶμ Δεξαριχὲ Μασεμών. καὶ οὕτως μὲν σύγκεινται ὡς κατὰ συζυγίαν ἀρρενοθήλεος, ἐν δὲ τῇ ἀκολουθίᾳ κατὰ διαδοχὴν οὕτως· Ἀμψίου Ἀὐραὰν Βουκοῦα Θαρδουοῦ Οὐβουκοῦα Θαρδεδδεὶν Μερεξὰ Ἀτὰρ βαρβὰ Οὐδουὰκ Ἐστὴν Οὐδουουὰκ Ἐσλὴν] Ἀμφαὶν Ἐσσουμὲν] Οὐανανὶν Λαμεράρδε Ἀθαμὲς Σουμὶν Ἀλλωρὰ Κουβιαθὰ Δαναδαρία Δαμμὼ Ὠρὴν Λαναφὲκ Οὐδινφὲκ Ἐμφιβοχὲ Βάρρα Ἀσσίου Ἀχὲ Βελὶμ Δεξαριχὲ Μασεμών· ὡν ὀνομάτων ἑρμηνεῖσί εἰσιν 2 vgl. dieselbe Foiinel Z. 8ff u. S. 395, 9ff (= V1M1 u. V2M2). Die Sprache des ücks ist ein (jüdisch gefärbtes) Aramäisch. Die einzelnen Wortformen jedoch so stark verderbt, ß eine vollständige Wiederherstellung als erscheint. Immerhin glauben J. Marquart u. H. ßmann mit ähermder Sicherheit zu erkennen, ß Ἀτὰ (lies Ἀγὰρ) Βαρβὰ = ℵ(??) (??) (er ürtete mit dem Schwert), Ἐσλὴν (lies Ἐσδὴν) Οὐανανὶν = (??) (??) (Gnade u. Erbarmen), Λαναφὲκ Οὐδινφὲκ = (??) (??) ür den, der ausgeht u. der ausgegangen ist) aufzufassen ist. Daraus erhellt bereits, ß die Formel jedenfalls", + "candidate_score": 0.654329, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_74", + "bdc_text": "Die Bezeichnung \"Thomann Rainen\" die man in dem am 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_214", + "psc_text": "τὸν μὲν διὰ τὰ ἁμαρτήματα δίκην ἀπαιτεῖσθαι, τὸν δὲ ἔπαινον ἀπεκδέχεσθαι διὰ τὸ εὖ πεπραχέναι ὥρισται καθ᾿ ἑκατέρων τὸ διάφορον. ὡς καὶ μιᾷ φωνῇ † δικαίᾳ λέγειν συντόμῳ ἀληθείᾳ 12 Hinweis auf eine verlorene Schrift des Epiph. — 13f vgl. haer. 5, 3, 1 ff; S. 184, 27 V Μ 1 σαρατάμ V | θεβουλά Μ | > ßmann] μωμοζάνη V μωμαζανὴ Μ (Archetypus μωζάνη) | ἀκραὰβ Μ | καὶ σὲτ Μ | δαδλί V | διγγίμ M 4 τελαα V τέλλα M | σήρ Μ 5 σαράτιν Μ | ἀρί] ἄρτι V ἀρί V corr 6 ἀκρο V ἀκραάβ | κεσὲ Μ | αἰγουκὲρων Μ | ὑδριχόον M | δαλι V 7 διγγίμ M 8 εἰς] εἰ Μ 9f φρενοβλαβῆ////, ν wegradiert V 11 ἀσυστατοῦσα M 19 δύναται + <ἅμα> ? * 21 κατὰ < V 22 [ὅτι] * 25 ἔχων Μ καὶ ὡς M | μιᾷ φωνῇ, zum", + "candidate_score": 0.653825, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_58", + "bdc_text": "Dezember , E II 370 , 67 ) . Am 5 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2455", + "psc_text": "παρθένον, εἶπαν <τοῦτο διὰ> τὴν ὑπόνοιαν [τῶν] τινῶν † λεγόντων ἐν παραδόσει ὡς ὅτι διὰ ἑπτὰ μηνῶν ἐγεννήθη. εὑρήκαμεν γὰρ ἀπὸ τούτου τοῦ † προπόσωνν ἕως ἑνδεκάτης Τθβὶ καὶ πρὸ ὀκτὼ εἰδῶν Ἰανουαρίων, ὅτε ἀληθὼς τὰ θεοφάνεια ἐγένετο καὶ ἐγεννήθη, ἑπτὰ μηνῶν χρόνον κατὰ τὸν σεληνιακὸν δρόμον παρὰ ἡμέρας τέσσαρας. ὥστε οὖν εἰ εὕροις ἐνν παρασημειώσεσί που <ταῦτα> γεγραμμένα, μὴ σφάλλου περὶ τὴν εἴδησιν. τῷ μὲν γὰρ ὄντι ἡ βεβαία γέννησις τοῦ Χριστοῦ Τυβὶ ἑνδεκάτη ἐστί. τινὲς δὲ φασιν ὡς δέκα μῆνας ἐνεκυμονήθη παρὰ ἡμέρας ιݲδݲ καὶ ὥρας ὀκτώ, ὡς εἶναι ἐννέα μῆνας καὶ ἡμέρας δεκαπέντε καὶ ὥρας τέσσαρας, 9 Zu dem Tag 20. Juni bez. 21. Mai vergleicht Usener (Weihnachtsfest S. 5 A. 3a) Clemens Al. strom. I 145, 6; II 90, 18ff Stählin εἰσὶ δὲ οἱ περιεργότερον τῇ γενέσει τοῦ σωτῆρος ἡμῶν οὐ μόνον τὸ ἔτος ἀλλὰ καὶ τὴν ἡμέραν προστιθέντες, ἥν φασιν ἔτους κݲηݲ Αὑούστου ἐν πέμπτῃ", + "candidate_score": 0.653499, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_51", + "bdc_text": "Oktober , Zürich StA , A 202/1 , Nr. 18 ) . Am 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3283", + "psc_text": "ἀπὸ U 17 καὶ τῶν — ἀκοντισμάτων * ἀνοητεῖ, ἐρημίαν δὲ ἑαυτῇ ἐργάζεται καὶ τὴ�� στάσιν ἑαυτῆς κάτωθεν ἐκτέμνει, ῥιζῶν τε πολλῶν <φημὶ δὲ> τῶν εἰς αὐτὴν ἐμπεπτωκότων ἀνδρῶν τὴν λύμην ἀπεργάζεται. τοῖς δὲ συνετοῖς εἴ ποτε γένοιτο κατοπτευθῆναι αὐτήν, γέλωτα οὐ τὸν τυχόντα παρασκευάζει· ὡς καὶ τὸ προειρημένον ζῷον διὰ τὴν αὐτοῦ τύφλωσιν ἐμπαιζόμενον <καὶ> διὰ τὴν ἀορασίαν [καὶ] μὴ εὑρίσκον ποῦ τὴν εἰσαγωγὴν ποιήσασθαι, οὕτως καὶ αὕτη ἡ αἵρεσις. ἐπέθεντο γὰρ ἑαυτοῖς τοῦ Ἀδὰμ τὸ ὄνομα. τοῦτο δὲ ἀπὸ ἀκοῆς ἀνδρῶν πολλῶν ἀκηκοότες φαμέν· οὐ γὰρ ἐν συγγράμμασιν ηὕραμεν οὔτε μὴν περιετύχομεν τοιούτοις τισί. πολλῶν οὖν εἰρηκότων ἄξιον καὶ αὐτῆς μνησθῆναι ἐδικαιώσαμεν. διὸ καὶ δικαίως ταύτην παρεικάσαμεν τῷ προειρηυμένῳ τυφλῷ ζῴῳ καὶ ἀνδράσιν οὐ τάχιον φαινομένῳ, διὰ τὸ κρύβδην ἐν τῇ γῇ εἶναι καὶ κάτωθεν τὴν λύμην ἐργάζεσθαι. περιγέλαστος δέ ἐστι, καὶ ἐσκεπτόμην μηδ᾿ ὅλως εἰς ἀριθμὸν αὐτὴν φέρειν. διὰ δὲ τὸ ὅλως ἦχον αὐτῆς εἶναι ἐν κόσμῳ, οὐδὲν", + "candidate_score": 0.65205, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_58", + "bdc_text": "Dezember , E II 370 , 67 ) . Am 5 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2330", + "psc_text": "περὶ Πέτρον καὶ Ἰωάννην λοιπὸν συναγθέτων καὶ ἀκολουθούντων, ἐγένετο διδάσκων ἐν πάσῃ τῇ Γαλιλαίᾳ καὶ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ, καὶ λοιπὸν πλατυνομένου τοῦ κηρύγματος τὰ ἑξῆς τῶν θεοσημείων ἐπετέλει. ὥστε εἶναι ἐξ ἅπαντος τὴν ἀκολουθίαν ὧδε· 16. πρῶτον μὲν βαπτισθέντος αὐτοῦ κατ᾿ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, † ὡς ἔφημεν, πρὸ ἕξ εἰδῶν Νοεμβρίων — τουτέστιν πρὸ ἐξήκοντα ἡμερῶν πλήρης τῆς ἡμέρας τῶν Ἐπιφανείων, ἥ ἐστιν ἡμέρα τῆς αὐτοῦ κατὰ σάρκα γεννήσεως, ὡς ἔχει ἡ μαρτυρία τοῦ κατὰ Λουκᾶν εὐαγγελίου, ὅτι »ἦν Ἰησοῦς ἀρχόμενος εἶναι ὡς ἐτῶν τριά- 4 vgl. Luk. 5,11 — 14f der 8. November als Tauftag Christi ist nur hier bezeugt. Es entspricht diesem Ansatz, daß Epiph. (vgl. Z. 16) den 6. Januar nur noch als Geburtstag Christi kennt. (Daß er nicht selbst erst die Verlegung bewirkt hat, vgl. zu S. 271, 6). Die Zurückschiebung der Taufe auf den 8. Nov. galt wohl in erster Linie der Entlastung des 6.", + "candidate_score": 0.652045, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_76_78", + "bdc_text": "Sein eigentlicher Name wird ( Hans ) Thoman Rauman gewesen sein ( dem Vornamen vieler Zürcher ging damals oft noch der Vorname Hans zuvor , der nicht immer angeführt wurde ) . In der älteren Literatur und demzufolge auch in Pf-Augsburg 36 , Nr. 202 , und Pf-Schwaben 175 , Nr. 1026 , wird \"Thoman Ruman\" mit dem in Pf-Zürich 485 angeführten \"Hans Römer\" identifiziert , der 1546 Pfarrer in Zurzach ( Kt . Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2622", + "psc_text": "sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz), so ist das πρὸς Ἀντωνῖνον entweder ein Versehen für πρὸς Ἀβειδὰν (vgl. die Titelform in der praep. ev. VI 9; Migne 21, 464 A Βαρδηςίανης . . . ὅς ἐν τοῖς πρὸς τοὺς ἑταίρους διαλόγοις τάδε πη μνημονεύεται φάναι) oder hat Eusebius die Schrnt über den Schicksalsglauben mit dem an Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher", + "candidate_score": 0.651625, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_61", + "bdc_text": "Haller an Bullinger , 5 . März , A 202/1 , Nr. 23 , bzw. E II 370 , 55 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2229", + "psc_text": "καὶ οὗτοι τοῦ προκειμένου. δέδια δὲ καὶ περὶ τούτων ἐπὶ πλεῖστον μηκῦναι τὸ λόγον· πολλὰ γὰρ ἔχομεν λέγειν. 2. Πληρώσας γὰρ ὁ νομοθέτης τὸν πάντα νόμον | Μωυσῆς, ἐκ θεοῦ λαβὼν τὸ πρόσταγμα ἐν τῇ ἐσχάτῃ βίβλῳ τουτέστιν Δευτερονομίῳ D448 τίθησι πάσας τὶς κατέρας, ὀὐ μόνον περὶ Πάσχων ἀλλὰ καὶ περὶ περιτομῆς καὶ περὶ δεκατώσεως καὶ προσφορῶν· ὥστε οὖν εἰ μίαν κατάραν πεφεύγασιν, εἰς πολλὰς ἑαυτοὺς ἐνέπειραν· εὑρεθήσονται γὰρ ἐπικατάρατοι μὴ περιτεμνόμενοι, ἐπικατάρατοι μὴ ἀποδεκατοῦντες καὶ ἐπικατάρατοι γίνονται μὴ εἰς Ἱερουσαλὴμ προσφέροντες. καὶ ὦ τῶν ἀνθρώπων τῶν εἰς πολλὰς ἑαυτοὺς ἐρεσχελίας ἐμβαλ- 4 der 18. März gilt bei Hippolyt als Ostergrenze; es ist der julianische Tag des Eintritts der Sonne in den Widder, vgl. Ideler, Handbuch II 218 E. Schwartz, Ostertafeln S. 30 — 5 vgl. unten haer. 51, 23, 5 u. 26, 1; der dann für die Auferstehung sich ergebende 22. März ist der Tag der Frühlingstag. u. -nachtgleiche", + "candidate_score": 0.651561, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_74", + "bdc_text": "Die Bezeichnung \"Thomann Rainen\" die man in dem am 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_920", + "psc_text": "| * etwa <διδασκαλίας> * | ὅμως *] ὁμοῦ V 19 τραγωδοποιὸν, ὸν aus ῶν Vcorr | ἐλευσόμεθα V | vor φημὶ ein καὶ getilgt Vcorr 20 διδασκαλίαν + 〈ἐκθήσομαι〉? * 21 γνωστικὴν V | ὑπάρχουσαν, αν auf Rasur Vcorr | * μεστὴν οὐσαν> * 23 οὑστος + οὑ καὶ Κήρινθον καὶ Μήρινθον καὶ τοὺς ἀμφ᾿ αὐτούς· οὗτοι γὰρ πάντες ἐν ἑνὶ καιρῷ τῷ βίῳ κακῶς ἐφύησαν, ὀλίγῳ δὲ πρόσθεν μᾶλλον οἱ περὶ Κήρινθον καὶ Μήρινθον καὶ Ἐβίωνα· ἅμα γὰρ τοῖς ἤδη μοι πρὸ αὐτῶν δεδηλωμένοις ἀνεφύησαν. τὴν μὲν οὖν αὐτοῦ πατρίδα ἢ πόθεν οὑτος γεγέννηται, οἱ πολλοὶ ἀγνοοῦσιν· οὐ γάρ τινι ῥᾴδιον τῶν συγγραφέων μεμέληται τούτου δεῖξαι τὸν τόπον. εἰς ἡμᾶς δὲ ὡς ἐνηχήσει φήμη τις ἐλήλθε· διὸ οὐ παρελευσόμεθα, καὶ τὸν τούτου τόπον μὴ ὑποδεικνύντες, ἐν ἀμφιλέκτῳ μέν εἰ δεῖ τὰ ἀληθῆ λέγειν), ὅμως τὴν εἰς ἡμᾶς ἐλθοῦσαν φάσιν οὐ σιωπήσομεν. ἔφασαν γὰρ αὐτόν τινες γεγενῆσθαι Φρεβωνίτην, τῆς", + "candidate_score": 0.650657, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_58", + "bdc_text": "Dezember , E II 370 , 67 ) . Am 5 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2439", + "psc_text": "S. 297, 2ff manches dunkel. Leidlich verständlich sind die mittler Glieder. τετρὰς ἐπιφώσκουσα δωδεκάτη νυκτερινὴ πρὸ δεκαπέντε καλανδῶν Ἀπριλλίων muß wohl heißen: die Nacht vom Dienstag auf den Mittwoch ist die Nachthälfte der δωδεκάτη des Mondes, der Tag ist = XV kal. Apr. Das stimmt zur gewohnten Rechnung des Epiph. Ebenso erledigen sich die nächsten Angaben: die πέμπτη, der Donnerstag, ist die Taghälfte der ιγݲ, die Nacht des Donnerstags gehört zur ιδݲ, der Tag ist = XIV kal. Apr. Vor ein Rätsel stellt jedoch der Anfang und der Schluß. Wenn Epiph. mit den Vor Worten beginnt: αυλλαμβάνεται δὲ τῇ αὐτῇ αὐτῇ τρίτῃ ὀψέ, ἥτις ἦν ἑνδεκάτη τῆς σελήνης νυκτερινὴ πρὸ δεκαὲξ καλανδῶν Ἀπριλλίων, so ist die hier gegebene Bestimmung des Mondalters mit der sonstigen Rechnung des Epiph. schlechthin unverträglich. Denn die Τρίτη ὀψέ d. h. die Nacht vom Dienstag auf den Mittwoch ist nicht die Nachthälfte von ιαݲ, sondern von", + "candidate_score": 0.650104, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_74", + "bdc_text": "Die Bezeichnung \"Thomann Rainen\" die man in dem am 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2501", + "psc_text": "< Μ 19 τε < U 21 τῇ ἁγίᾳ ἐκκλησίᾳ < U 23 οὐδὲ ... οὐδὲ Μ | τούτῳ τῷ αἰῶνι] τῶ νῦν αἰῶνι U τῷ μέλλοντι«. καὶ γὰρ κατὰ τῶν ῥημάτων τῶν ὑπὸ τοῦ πνεύματος εἰρημένων οὗτοι ἐστρατεύσαντο. Τῶν δὲ τοιούτων καὶ τοσούτων εἰρημένων κατὰ τῆς τοιαύτης αἱρέσεως ἱκανῶς ἔχειν νομίσαντες καὶ ὡς σκολόπενδραν ἢ ἴουλον καλούμενον ἑρπετὸν πολύποδα, ὀλίγον μὲν τῇ δυνάμει καὶ τῇ περιωδυνίᾳ τοῦ, πολύπουν δὲ καὶ μακροείκελον, τῇ τοῦ θεοῦ δυνάμει καὶ ἀληθείᾳ καταπατήσαντες ἐπὶ τὰς ἑξῆς πάλιν προβαίνοντες σὺν τῇ τοῦ θεοῦ δυνάμει ἴωμεν, ἀγαπητοί. | Κατὰ Ἀδαμιανῶν λݲβݲ, τῆς δὲ ἀκολουθίας νݲβݲ. Ἀσπάλακα καλοῦσί τι ζῷον ἐν τῇ γῇ κάτω ἐμφωλεῦον τετράπουν τετράπουν ῥῆττόν τε τὴν γῆν καὶ ἐν τοῖς μυχαιτάτοις αὐτῆς ἔχον ἑαυτοῦ τὴν οἴκησιν. τὰ δὲ πάντα τοῦ ςῴου ὑπάρχει ὡσεὶ μικροῦ σκύλακος κυνός, τὴν <αὐτὴν> περιφέρειαν τῆς ἡλικίας ἔχον, ᾧ οὐδ᾿ ὅλως ὑπάρχει ὅρασις. ἐρημωτικὸν δὲ ὂν τὸ ζῷον κάτωθεν", + "candidate_score": 0.649932, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_64", + "bdc_text": "Mai , A 202/1 , Nr. 24 ) . Erst am 22 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_176", + "psc_text": "U 22 vor Μωυσέως + τοῦ M 25 τὸ] τοῦ M διαρρήδην τοίνυν εὐθὺς ὁ κύριος λέγει τῷ Μωυσῇ »ἀνάγαγέ μοι εἰς τὸ ὄρος ἑβδομήκοντα πρεσβυτέρους, καὶ λήψομαι ἀπὸ τοῦ ἐπὶ σοὶ πνεύματος καὶ ἐκχεῶ ἐπ᾿ αὐτοὺς καὶ ἀντιλήψονταί σου«. περὶ δὲ τοῦ υἱοῦ ὅπως γνῶμεν, <ὁ> πατὴρ λέγει »ποιήσωμεν ἄνθρωπον εἰκόνα ἡμετέραν καὶ καθ᾿ ὁμοίωσιν«· τὸ δὲ »ποιήσωμεν« οὐχ ἑνός ἐστι σημαντικόν, καί »ἔβρεξε κύριος ἐπὶ Σόδομα καὶ Γόμορρα πῦρ καὶ θεῖον παρὰ κυρίου ἀπ’ οὐρανοῦ«. περὶ δὲ προφητῶν *, ἐπειδὴ ἔφθη αὐτοῖς δοθῆναι > ἡ πεντάτευχος καὶ οὐκέτι ἄλλαι γραφαί, ἐστοί- χησάν <τε> μόνῃ τῇ πεντατεύχῳ καὶ οὐχὶ τῇ ἀκολουθίᾳ. κἄν τε αὐτοῖς εἴπῃ τις νυνὶ περὶ τῶν ἄλλων, φημὶ δὲ περὶ Δαυὶδ καὶ Ἠσαΐα καὶ τῶν καθεξῆς, οὐ παραδέχονται, κατεχόμενοι παραδόσει τῇ προαχθείσῃ παρ᾿ αὐτοῖς ἀπὸ τῶν ἰδίων πατέρων. καὶ ἕως ὡδε ἔστω μοι ἡ περὶ Σαμαρειτῶν ὑφήγησις, ἐν βραχεῖ μὲν τῷ λόγῳ εἰρημένη, δι’ ὃν προορῶμεν", + "candidate_score": 0.649874, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_64", + "bdc_text": "Mai , A 202/1 , Nr. 24 ) . Erst am 22 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2799", + "psc_text": "* |ἐπιμετρῆται Μ 21 τὸ μὴ φαρμακεύειν hinter ἀδηφαγεῖν U 23 πραΰνεσθαι U 23f ἐπιδύειν Μ 24 τὸ δὲ Dind., Öh.] τῷ δὲ MU 25 * etwa <ὅτι κατὰ θεὸν γίνεται>* | κεκτημένη Μ καὶ τὰ ἄλλα ὅσα ἐστὶ τοιαῦτα θατέρως ἔχει τῆς ἐπιτροῆς τὸ μέτρον. 2. Ἀλλ᾿ ὡς περὶ τούτων εἰπεῖν προειλήφαμεν, ἐν ���λίγῳ χώρῳ οὗτοι ὑπάρχουσι, περὶ τὴν Φρυγίαν τε καὶ Κιλικίαν καὶ Παμφυλίαν. τί οὖν; ἆρα ἐκκόπτεται ἡ ἐκκλησία ἡ ἀπὸ γῆς περάτων ἄρχι γῆς περάτων; καὶ οὐκέτι <στήσεται ὅτι> »εἰς πᾶσαν τὴν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος αὐτῶν καὶ εἰς τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης τὰ ῥήματα αὐτῶν«; οὐδὲ οὐκέτι τὸ παρὰ τοῦ σωτῆρος εἰρημένον στήσεται τό »ἔσεσθέ μοι μάρτυρες ἄχρι ἐσχάτου τῆς γῆς;« εἰ μὲν γὰρ οὐκ ἔστιν ἐν σεμνότητι ὁ γάμος καὶ κατὰ θεὸν ὁ γάμος καὶ ζωὴν ἔχων ὀ γάμος, * γεννηθῶσιν ἄνευ γάμου· εἰ δὲ ἀπὸ γάμου γεννῶνται, ἄρα βέβηλοί εἰσι διὰ τὸν γάμον.", + "candidate_score": 0.649407, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_78", + "bdc_text": "Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2356", + "psc_text": "neut. Kanons II 2, 971 (aber „ungeordnet“ paßt schon nicht zu der Begründung, daß etwas untredrückt sei, und wäre nach dem ψεύδεται S. 275, 4 eine merkwürdige Abschwächung; auch die von Zahn RE3 II 307, 20 mit Berufung auf S. 274, 16 vorgeschlagene Änderung in ἀντίθετον ist unannehmbar: an unserer stelle müßte zu ἀντίθετον ein Dativ gefordert werden). Übrigens steht trotz des λέγουσι nicht fest, ob die Aloger selbst den Ausdruck ἀδιάθετον gebraucht haben; jedenfalls ist beachtenswert, daß auch die umschreibende wiederholung von S. 274, 22 in c. 21, 15; S. 281, 2ff dieses Stichwort nicht enthält M U 1 λέγω δὲ—ἡμερῶν < U 1f καὶ οὐκ—δέχεσθαι] καὶ μηδὲ δέχεσθαι αὐτοὺς αὐτὸ U 2 αὐτὸ] αὐτὰ Μ | πεπλασμένοι Μ 4 τῶν εὐαγγελιστῶν < U 5 Ἰωάννης < U | ὢν] ὧν Μ 5f ἐν τῇ κλήσει—ἀδελφῷ αὐτοῦ < U 6 τελευταῖος δὲ τοῖς χρόνοις] ὕστερον δὲ τοῖς ἔτεσιν U", + "candidate_score": 0.649395, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_51", + "bdc_text": "Oktober , Zürich StA , A 202/1 , Nr. 18 ) . Am 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_984", + "psc_text": "M 17 ἔχει δὲ οὕτως angesetzt 18 <Ἐκ> Ausgg. 19 ἐπὶ M 20 καὶ < ὁ ἀπόστολός φησιν »ἤ οἰκοδομὴν θεοῦ τὴν ἐν πίστει« , καὶ διὰ τῆς πανούργως συγκεκροτημένης πιθανότητος παράγουσι τὸν νοῦν τῶν ἀπειροτέρων καὶ αἰχμαλωτίζουσιν αὐτούς, ῥᾳδιουργοῦντες τὰ λόγια τοῦ κυρίου, ἐξηγηταὶ κακοὶ τῶι καλῶς εἰρημένων γινόμενοι, καὶ πολλοὺς ἀνατρέπουσιν, ἀπάγοντες αὐτοὺς προφάσει γνώσεως ἀπὸ τοῦ τόδε τὸ πᾶν συστησαμένου καὶ κεκοσμηκότος, ὡς ὑψηλότερόν τι καὶ μεῖζον ἔχοντες ἐπιδεῖξαι τοῦ τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτοῖς πεποιηκότος θεοῦ, πιθανῶς μὲν ἐπαγόμενοι διὰ λόγων τέχηνς τοὺς ἀκεραίους εἰς τὸν τοῦ ζητεῖν τρόπον, ἀπιθάνως δὲ ἀπολλύντες αὐτοὺς ἐν τῷ βλάσφημον καὶ ἀσεβῆ τὴν γνώμην αὐτῶν κατασκευάςειν εἰς τὸν δημιουργόν, Με ἔν τῷ διακρίνειν δυναμένων τὸ ψεῦδος ἀπὸ τοῦ ἀληθοῦς | — ἡ γὰρ πλάνη καθ’ ἑαυτὴν μὲν οὐκ ἐπιδείκνυται, ἵνα μὴ γυμνωθεῖσα γένηται κατάφωρος, πιθανῷ δὲ περιβλήματι πανούργως κοσμουμένη καὶ αὐτῆς τῆς ἀληθείας * αληθεστέραν", + "candidate_score": 0.649123, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_58", + "bdc_text": "Dezember , E II 370 , 67 ) . Am 5 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2332", + "psc_text": "unter Benutzung von Clemesns Al. strom. I 145,5; II 90,16ff Stählin eine weiters Verbreitung des 8.(18.) November zu erweisen, ist ein Fehlschlag. Außer der hierbei nötigen Änderung im Text des Clemens (κ ݲγ ݲ statt ι ݲγ ݲ) steht ihm die Tatsache im Weg, deß Clemens a. a. O. Taufund Geburtstag ausdrücklich unterscheidet und der (errechnete) Tag dann als Geburtstag, nicht wie bei Epiph. als Tauftag gelten müßte — 18 Luk. 3,23 M U 1 <δὲ> * | * <ἴδε ὁ ἀμνὸς τοῦ θεοῦ>* 1f <καθὼς> * 2 πάλιν< U 3 τε< U 5 καὶ ἁπλῶς—ἀφέντες < U | ὣς φησιν] ὡς ἦν? * | ἀφέντες + τὰ πλοῖα M 6 αὐτῷ < U 7 u. 8 οὔτε U 8 vor εὐαγγελισταῖς + ἁγίοις U 13 ἐπιτελεῖ M | τὴν ἀκολουθίαν < U | ὤδε] οὕτως U 14 ἀθυρὶ M 15 † ὡς ἔφημεν] hinter Αἰγυπτίους gestellt U; lies wohl", + "candidate_score": 0.648525, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_58", + "bdc_text": "Dezember , E II 370 , 67 ) . Am 5 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2428", + "psc_text": "6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294, 4f | Τηβὴθ *) Τηβὶθ Μ τιβιὴθ U 7—17 ἔδει γὰρ—τάττουσιν < U 13 ἐπιτελοῦσι *) ἐπιτελοῦντες Μ 14 πεμπτέτην Μ |[τὴν] * 17 διῆλθεν * (sc. ὁ Ἰησοῦς), vgl. S. 294, 19] παρῆλθεν ΜU | οὖν < U | πλήρης (indecl.) *)] πλήρεις MU 18 λέγω]φημὶ U | * < τὴν τοῦ Σιλανοῦ καὶ Νερούα > *| < ἑν >δέκατον * 19 f τοῦ τριακοστοῦ ἔτους U 20 αὐτοὐ < U 21 τουτέστι vor κατὰ Αἰγυπτίους *] hinter δωδεκάτῃ ΜU Δίου ὀγδόῃ, κατὰ Σαλαμινίους τοὺς καὶ Κωνσταντιέας τρίτου Χοιὰκ ἕκτῃ, κατὰ Παφίους Ἀπογονικοῦ ἑκκαιδεκάτῃ, κατὰ Ἄραβας Ἀγγαθαλβαεὶθ δευτέρᾳ καὶ", + "candidate_score": 0.647645, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_55_57", + "bdc_text": "Haller an Bullinger , 20 . November , aaO , A 202/1 , Nr. 20 , bzw. E II 370 , Wf ) . Angesichts der für die Schmalkaldener ungünstigen Kriegsentwicklung forderten die Zürcher Ende Dezember 1546 ihre Prädikanten zurück ( Haller an Bullinger , 27 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2331", + "psc_text": "bezeugt. Es entspricht diesem Ansatz, daß Epiph. (vgl. Z. 16) den 6. Januar nur noch als Geburtstag Christi kennt. (Daß er nicht selbst erst die Verlegung bewirkt hat, vgl. zu S. 271, 6). Die Zurückschiebung der Taufe auf den 8. Nov. galt wohl in erster Linie der Entlastung des 6. Januar, der bis dahin die Feier der Taufe und Geburt Christi und der Hochzeit zu Kana (vgl. S. 272, 4ff) in sich verinigte. Die zwei Monate zwischen dem 8. November und dem 6. Januar sollten vermutlich die Zeit der Wirksamkeit des Täufers ausdrücken. — Bilfingers Versuch (Das germanische Julfest S.8f), unter Benutzung von Clemesns Al. strom. I 145,5; II 90,16ff Stählin eine weiters Verbreitung des 8.(18.) November zu erweisen, ist ein Fehlschlag. Außer der hierbei nötigen Änderung im Text des Clemens (κ ݲγ ݲ statt ι ݲγ ݲ) steht ihm die Tatsache im Weg, deß Clemens a. a. O. Taufund", + "candidate_score": 0.64715, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_64", + "bdc_text": "Mai , A 202/1 , Nr. 24 ) . Erst am 22 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1945", + "psc_text": "M 23f lies wohl τῶν . . . πληρουμένων * 26 ἐν ταῖς ἐκκληςίαις S. 123, 1 27 ἐπιτέτραπται S. 123, 1 f] ἐπιτρέπεται VM ὑπάρχει ὁ νόμος, τὴν γυναῖκα καθυποτάξας τῷ ἀνδρί. συναρέσκει γὰρ κὰι τῷ ἀποστόλῳ τοῦτο ἐν τῇ τῆς ἐκκληςίας νομοθεςίᾳ, ὥς φησι· »καθὼς κὰι ὁ νόμος λέγει«. ποῦ δὲ εἶπεν ὁ νόμος ἀλλὰ ἐν τῷ εἰπεῖν τὸν θεὸν πρὸς τὴν Εὔαν εὐθύς »πρὸς τὸν ἄνδρα σου ἡ ἀποστροφή σου καὶ αὐτός σου κυριεύσει«; εἰ γὰρ καὶ ἐν ἄλλοις τόποις, ἀλλὰ ἐν τεῦθεν ἠ ἀρχή. εἰ τοίνυν ἀπὸ τότε ἡ γυνὴ ὐπετάγη ἐκ προστάγματος θεοῦ τῷ ἀνδρὶ καὶ ἀκολούθως ὁ ἀπόστολος καθυποτάσ��ει ταυτην, οὐκ ἀντιθέτως τῷ ποιήσαντι τὸν ἄνθρωπον κὰι τὴν γυναῖκα θεῷ καὶ αὐτὸς κελεύων δείκνυσιν ἐξ ἅπαντος ὅτι τοῦ αὐτοῦ [θεοῦ] ὑπάρχει ὁ ἀπόστολος νομοθέτης θεοῦ, οὗκαὶ ὁ νόμος ἦν καὶ ἡ πᾶσα παλαιὰ διαθήιη, καὶ τοῦ αὐτοῦ ἡ καινὴ διαθήκη, τουτέστιν αἱ δύο διαθῆκαι,", + "candidate_score": 0.646754, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_69_71", + "bdc_text": "Oktober 1547 verlassen ( Augsburg an Zürich , 3 . Oktober , A 202/1 , Nr. 30 ) . - Die Identität Rumans wirft Probleme auf. Im Briefwechsel des Augsburger Rats an den Zürcher Rat wird er einmal als \"Thoman Rauman\" ( A 202/1 , Nr. 18 )", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2620", + "psc_text": "ἀλλὰ τοῦ Οὐήρου). ὃς πολλὰ <πρὸς> Ἀβειδὰν τὸν ἀστρονόμον κατὰ εἱμαρμένης λέγων συνελογίσατο, καὶ ἄλλα δὲ κατὰ τὴν εὐσεβῆ πίστιν ἐμφέρεται αὐτοῦ συντάγματα. Ἀπολλωνίῳ δὲ τῷ τοῦ Ἀντωνίνου ἑταίρῳ ἀντῆρε, παραιτούμενος 1 f Ἀντωνῖνος ὁ Οὐῆρος ist nach stehendem Sprachgebrauch des Epiphanius (vgl. Ancoratus c. 60, 4; I 72, 1 de mens. ac pond. 18, 3; S. 171, 74 Lagarde) Mark Aurel. Da jedoch Mark Aurel zu den andern Angaben—Bardesanes hätte den Abgar überebt und dann noch bis in die Zeit des Antoninus hineingereicht— schlechterdings nicht paßt, so muß eine (vielleicht durch Eusebius IV 30, 1; 392, 14 Schwartz veranlaßte) Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch", + "candidate_score": 0.64579, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_54_56", + "bdc_text": "November ; Haller an Bullinger , 20 . November , aaO , A 202/1 , Nr. 20 , bzw. E II 370 , Wf ) . Angesichts der für die Schmalkaldener ungünstigen Kriegsentwicklung forderten die Zürcher", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2436", + "psc_text": "Abschnitt, an dem bereits Scaliger, Kepler, Petavius, van der Hagen ihre Kräfter versucht haben — Ideler Handb. Der Chronol. I 571 II 243 A. 21 und Duchesne Ren. Quest. Hist. 28 S. 36 A. 1 verzichten auf eine Lösung —, enthätl ungewöhnliche schwierigkeiten. Klar ist (vgl. insbe. S. 298, 5ff), daӃ Epiph. Den Juden zweierlei vorwirft 1) daӃ sie das Passah in der Karwoche willkürlich um 2 Tage vorgerückt hätten 2) daӃ sie infolge ihrer M U 1 μεσούσης U |ἐνέβη U 2 ἐν < U 5 αὐτοῦ 1] < U 6 τὸν οὐρανὸν] τὸ ἱερὸν U 8 τῆς < U | τὸ < U 12 καὶ ἀπὸ Ἰανοναρίου μηνὸς < U | Ἰαννουαρίου Μ | [τῶν]* 16 Ἰαωωουάριον Μ 17 θεὸς < U 18 μένων Dind.] μὲν ὢν M μένει U 20 ἐν τῇ < Μ 20 * ergänze nach Z. 22f u. S. 298, 5f etwa <ἐπιτελούντων τῶν", + "candidate_score": 0.644971, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_0_2", + "bdc_text": "Gnad und frid. Die uff Eerenberg an der ClußKlause Ehrenberg . - Siehe dazu Nr. 2561 , 85-87 . sind mitt 60 mann september 1 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_46", + "psc_text": "ff — 14 Gen. 5, 5 — 15 Gen. 5, 6. 9. 12. 15 — ff vgl. liber Jub. 4, 15 u. 22 Littmann GY M 6 — iiaer. 34 ausgezogen im Crypto-Ferratensis Ba (= f ) ; noch kürzer u. zugleich freier sind die Auszüge bei Nicetas Choniates, Thesaurus orthod. fidei 16 —20 Chron. pasch. 23 B; S. 40 Dindorf 2 * <σῴζεσθαι> * 3 δήγματα G | διδάγματα + τὰ M 5 Ε; * ; die Überschriften der 4 ersten Ηäresen sind in den Handschriften Daß Epiphanius tatsächlich auch hier Zahlen beweisen die Spuren bei S. 173,22 (Apparat) 176, 18 177, 12 179,18 u. 20 8 vor τῇ ἕκτῃ + ἐν GUM < f | ἐτελειώθη f] ἐπλάσθη GUM | τοῦτο λεγόντων 11 <ἀλλ’> 12 γυνὴ hinter αὐτῷ αὐτῷ GUM 13 <διὰ> * 15 16 ὡς δὲ ἡ] ἡ δὲ Chron. pasch. 17 Ε;έχει *] ἔχει f <", + "candidate_score": 0.644035, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_43_45", + "bdc_text": "Die von Augspurg habend predicanten von uns begaͤrt . Hatt man hütt 3 hinuß geordnetSiehe Johannes Hallers Gesuch in Nr. 2560 , 75-104 . - Entsandt wurden Rudolf Schwyzer d. J. , Lorenz Meyer ( Agricola )", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2103", + "psc_text": "haer. 61, 1. 5 haer. 63, 2. 1 u. Eusebius h. e. III 25, 6; S. 252, 17 Schwartz Filastrius haer. 88, 6; S. 48, 19 Marx Augustin de serm. dom. in monte I 20, 65; Migne 34, 1263 c. Adimant. 17; CSEL 25 S. 166, 4 ff c. Faust. Manich. XXII 79; CSEL 25 S. 681, 11 ff XXX 4; ebda S. 751 c. adversar. leg. et prophet. I 20, 39; Migne 42, 626 Innocentius I ep. ad Exsup.; Zahn Gesch. neatest. Kan. II 1, 245 Turibius von Astorga ep. ad Idac. et Cepon. 5; Migne 54, 694 C decret. Gelas. V 2; S. 49, 265 ff Dobschütz Photius cod. 114; dazu C. Schmidt, Die alten Petrusakten (TU N.F. IX 1) S. 26 ff u. Ficker Amphilochiana S. 35, 14 — 7 vgl. Irenaeus adv. haer. I 28, 1; I 220 Harvey ἀγαμίαν ἐκήρυξαν Hippolyt refut. VIII 20, 1;", + "candidate_score": 0.643892, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_43_45", + "bdc_text": "Die von Augspurg habend predicanten von uns begaͤrt . Hatt man hütt 3 hinuß geordnetSiehe Johannes Hallers Gesuch in Nr. 2560 , 75-104 . - Entsandt wurden Rudolf Schwyzer d. J. , Lorenz Meyer ( Agricola )", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_751", + "psc_text": "ἐρωτήσας οὐ πρότερον ἤκουσε παρ᾿ αὐτοῦ διὰ λόγων πρὶν αὐτοῦ λαβόμενος τῆς χειρὸς ὁ πρεσβύτης ἀπήγαγε τὸν Ἰώσηπον, ἔνθα τὸ ἄνροισμα οἱ φθοριμαῖοι μετὰ τοῦ νεωτέρου ἐν τοῖς μνήμασι μαγγανείας ἕνεκa ἐποιοῦντο. καὶ ἔξω μὲν τῆς θύρας στάντες τὰ παρ᾿ ἐκείνων γινόμενα κατηκροάσαντο, ἐκείνων δὲ ἐξιόντων ὑπεχώρησαν. οὔπω γὰρ πολλὴ ἑσπέρα ἠν, ἀλλὰ ὡς πρὸς αὐτὴν τὴν ἡλίου δύσιν, ἔτι δυναμένου ὀφθαλμοῦ ἀμαυρῶς ἰδεῖν. μετὰ οὖν τὴν τῶν ἀσεβεστάτων ἔξοδον ἀπὸ τοῦ μνημείου οἱ περὶ Ἰώσηπον εἰσῆλθον καὶ καταλαμβάνουσιν τινὰ † ἐπιτηδεύματα καὶ ἄλλα τινὰ ἐπιτηδεύματα περιεργίας χαμαὶ ἐρριμμένα, οἱς προσκενώσαντες οὐρα καὶ ἐπαμήσαντες κόνιν, ὡς ἐκεῖνος ἔφη, ἐξῆλθον. ἔγνωσαν δὲ τὴν ἐπιβουλήν, διὰ ποίαν γυναῖκα αὐτοῖς 27 zu οὐρα vgl. haer. 9, 3, 6; S. 200, 13 V Μ 2 δὲ] δὴ M 3 τὴν γυναῖκα] αὐτὴν V 8 ἄγουσι Μ 9 πλησιαίτερον, αι aus ε Vcorr πλησιεστέροις M 12 ἐφορκισμοὺς aus ἐπιορκισμοὺς Vcorr ἐπιορκισμοὺς Μ 14 ταῦτα am", + "candidate_score": 0.64218, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_78", + "bdc_text": "Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2620", + "psc_text": "ἀλλὰ τοῦ Οὐήρου). ὃς πολλὰ <πρὸς> Ἀβειδὰν τὸν ἀστρονόμον κατὰ εἱμαρμένης λέγων συνελογίσατο, καὶ ἄλλα δὲ κατὰ τὴν εὐσεβῆ πίστιν ἐμφέρεται αὐτοῦ συντάγματα. Ἀπολλωνίῳ δὲ τῷ τοῦ Ἀντωνίνου ἑταίρῳ ἀντῆρε, παραιτούμενος 1 f Ἀντωνῖνος ὁ Οὐῆρος ist nach stehendem Sprachgebrauch des Epiphanius (vgl. Ancoratus c. 60, 4; I 72, 1 de mens. ac pond. 18, 3; S. 171, 74 Lagarde) Mark Aurel. Da jedoch Mark Aurel zu den andern Angaben—Bardesanes hätte den Abgar überebt und dann noch bis in die Zeit des Antoninus hineingereicht— schlechterdings nicht paßt, so muß eine (vielleicht durch Eusebius IV 30, 1; 392, 14 Schwartz veranlaßte) Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch", + "candidate_score": 0.642102, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_55_57", + "bdc_text": "Haller an Bullinger , 20 . November , aaO , A 202/1 , Nr. 20 , bzw. E II 370 , Wf ) . Angesichts der für die Schmalkaldener ungünstigen Kriegsentwicklung forderten die Zürcher Ende Dezember 1546 ihre Prädikanten zurück ( Haller an Bullinger , 27 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2162", + "psc_text": "9 τοῦ < Μ 10 * etwa <καὶ ἐφοβήθη, ὡς> * | ἄλλοι] ἀλλότριοι Μ 11 ὁ < Μ 12 τοῦ < Μ | γὰρ < U | <φησι> * 14 ἰδεῖν hinter ἀληθείᾳ U 15 vor σώφρονι + ἐν U 17 θελήσωσι Μ | <ὅτι> * οἱ ἰδόντες τοὺς δύο τοὺς ἐν ἐσθήσεσι λευκαῖς οὐκ ἐν παραπληθίᾳ ὁρῶσιν, ἀλλὰ ἤκουον ἐρρωμένῃ τῇ διανοίᾳ ὅτι »ἄνδρες Γαλιλαῖοι, τί ἑστήκατε εἰς τὸν οὐρανὸν ἀτενίζοντες; οὗτος ὁ Ἰησοῦς ὁ ἀφ᾿ ὑμῶν εἰς τὸν οὐρανὸν ἀναληφθεὶς οὕτως ἐλεύσεται« καὶ τὰ ἑξῆς. εἶτα δὲ καὶ Πέτρος, ὡς ἔφην, ὁρῶν καὶ ἀκούων καὶ ἀποκρινόμενος καὶ λέγων »μηδαμῶς, κύριε«, εὐσταθῶν ἦν τῇ διανοίᾳ. Ἄγαβος γὰρ προφητεύων ἔλεγεν καὶ μετὰ σχήματος θαυμαστοῦ αἰνιττόμενος, λαβὼν τὴν ζώνην τοῦ Παύλου καὶ δήσας τοῖς ἰδίοις ποσὶν φησίν »οὗτος οὗ ἐστιν ἡ ζώνη αὕτη, δήσουσιν αὐτὸν καὶ ἀποίσουσιν εἰς Ἱερουσαλήμ«. ἀλλὰ καὶ πάλιν ἐν Ἀντιοχείᾳ κατῆλθον προφῆται καὶ κατήγγελλον λιμὸν ἔσεσθαι", + "candidate_score": 0.641918, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_55_57", + "bdc_text": "Haller an Bullinger , 20 . November , aaO , A 202/1 , Nr. 20 , bzw. E II 370 , Wf ) . Angesichts der für die Schmalkaldener ungünstigen Kriegsentwicklung forderten die Zürcher Ende Dezember 1546 ihre Prädikanten zurück ( Haller an Bullinger , 27 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2486", + "psc_text": "sein. Es ist grammatisch unmöglich, wie z. B. Zahn Forsch. V 36 will, das ἐπὶ ἐνενήκοντα τρισὶν ἔτεσιν zu ὃς ἦν χρόνος zu ziehen und zu übersetzen welches war ein Zeitraum von nahezu 93 Jahren. Vielmehr kann die Bestimmung ἐπὶ ἐνενήκοντα ἔτεσιν nur von einem Zeitwort, dem ἤμελλε πλανᾶσθαι in Z. 10, abhänge. Die 93 Jahre bezeichnen dann nicht die Dauer des apost. Zeitalters oder den Abstand bis zum Auftreten des Montanismus, sondern die Zeit, während deren Thyatira montanistisch war. Zieht man diese 93 Jahre von 263/64 ab, so kommt man für den Abfall Thyatiras zum Montanismus auf 170/71; ein Jahr, das zwar nicht zu der eigenen Angabe des Epiph. über die Ursprungszeit des Montanismus (vgl. haer. 48, 1,2; S. 219,9), aber merkwürdig genau zu der des Eusebius (Chronik z. Jahr 171; S. 206,9 Helm) stimmt M U 1 θυάτιραν Μ 2 [καὶ] *, vgl. Z. 8f u. 12f 5", + "candidate_score": 0.641304, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_61", + "bdc_text": "Haller an Bullinger , 5 . März , A 202/1 , Nr. 23 , bzw. E II 370 , 55 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2436", + "psc_text": "Abschnitt, an dem bereits Scaliger, Kepler, Petavius, van der Hagen ihre Kräfter versucht haben — Ideler Handb. Der Chronol. I 571 II 243 A. 21 und Duchesne Ren. Quest. Hist. 28 S. 36 A. 1 verzichten auf eine Lösung —, enthätl ungewöhnliche schwierigkeiten. Klar ist (vgl. insbe. S. 298, 5ff), daӃ Epiph. Den Juden zweierlei vorwirft 1) daӃ sie das Passah in der Karwoche willkürlich um 2 Tage vorgerückt hätten 2) daӃ sie infolge ihrer M U 1 μεσούσης U |ἐνέβη U 2 ἐν < U 5 αὐτοῦ 1] < U 6 τὸν οὐρανὸν] τὸ ἱερὸν U 8 τῆς < U | τὸ < U 12 καὶ ἀπὸ Ἰανοναρίου μηνὸς < U | Ἰαννουαρίου Μ | [τῶν]* 16 Ἰαωωουάριον Μ 17 θεὸς < U 18 μένων Dind.] μὲν ὢν M μένει U 20 ἐν τῇ < Μ 20 * ergänze nach Z. 22f u. S. 298, 5f etwa <ἐπιτελούντων τῶν", + "candidate_score": 0.641285, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_8_10", + "bdc_text": "vgl. die in Nr. 2558 , Anm. 46 angeführten Stellen. dannen geschlagendannen geschlagen : zur ückgedrängt. . Daruff die fygendFeinde .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2913", + "psc_text": " * 11 <τι> * | <γὰρ > * | λέγουσιν αὐτὸν] ὅτι Georg. | αὐτὸν < U 12 παρενοχλεῖσθαι Georg. 12–14 μηδὲ ἐν ταῖς —ἐπενόησέ τι] οἱ δὲ Georg. 13 πυρβολε���σθαι U | φηςὶν M U 15 ἄλλοι δὲ ἄλλα Georg. | ἀναφέρειν τολμῶσιν] ἀναφέρουσιν Georg. 16 εὕρηκεν U | μνήμης ἕνεκα = um sein Gedächtnis zu stärken ὑπέρογγα Μ 19 φύσασα Μ | ἐν] οὐν Μ 20 δὲ hinter παρ᾿ αὐτοῖς Μ 21 <εὑρίσκεται> * | παρὰ τοῖς] παρ᾿ αὐτοῖς Μ κατὰ τὰς ἐρημίας ἀναχωροῦσί τε καὶ τὴν ἀκτημοςύνηγ ἑλομένοις· δεινὴ δὲ καὶ αὕτη καὶ παςῶν τῶν παλαιῶν μοχθηροτέρα, ἡ καὶ σὺν ἐκείνοις τὰ ὅμοια φρονοῦσα. κἄν τε γὰρ αἰσχρότητα ἐπιτελεῖν οὐ παρασκευάζῃ τοὺς αὐτῇ μαθητευομένους, ἀλλ᾿ οὖν γε δεινοτέραν αἰσχρότητος † δεινὴν ὑπόνοιαν εἰς αὐτὸ τὸ θεῖον ἐνσκήπτει. ἐκ τούτου γὰρ καὶ Ἄρειος τὰς προφάσεις εἴληφε καὶ οἱ καθεξῆς Ἀνόμοιοί τε καὶ οἱ", + "candidate_score": 0.641281, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_55_57", + "bdc_text": "Haller an Bullinger , 20 . November , aaO , A 202/1 , Nr. 20 , bzw. E II 370 , Wf ) . Angesichts der für die Schmalkaldener ungünstigen Kriegsentwicklung forderten die Zürcher Ende Dezember 1546 ihre Prädikanten zurück ( Haller an Bullinger , 27 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2280", + "psc_text": "beachte auch in Joh. X 3; s. 172, 20ff Preuschen <διὰ τὸπ πολλοῦς> μὴ λυομέ3νης τπῆς διαφωνίας ἀφεῖσθαιο τῆς περῖὶ τῶν εὐαγγελίων πίστεως, ὡς οὐκ ἀληθῶν οὐδὲ θειοτέρῳ πνεύματι γεγραμμένων ἢ ἐπιτετευγμένως ἀπομνημονευθέντων. – Dden sonst unbekannten Φιλοσαββάτιος hat Epiph. whol der Christichen Streitszchrift Gegen Porphyrius entonommen, die e rim Folgenden benutzt – 10 vgl. II Kor. 10, 3 — 10 f vgl. Hebr. 11, 5f — 17f der gegner nimmt darnach an, daß die Magier in der Geburtsnacht selbst gekommen seien; auch Epiph. setzt die Ankunft der Magier auf denselben Tag wie die Geburt, jedoch genau 2 Jahre spräter vgl. S. 261, 2 ff u. 288, 6 — 20 Matth. 2, 13 M U 1 <αὐτὸν> * | ἐδέξατο Μ 2 ἐν ] ἐκ U 2 f καὶ ὡς—ἀνῄει καὶ ἀπ’ ούρανοῦ καταβεβηκώς· »οὐδεὶς γὰρ ἀναβέβηκεν εἰς τὸν οὐρανόν, εἰ μὴ ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς, ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου«, φηςὶν ὁ ἅγιος καὶ ἀψευδὴς θεὸς Λόγος. τὴν δὲ τάξιν τοῦ Μελχισεδὲκ κηρύττουσα ἡ θεία γραφὴ καὶ τὸ πνεῦμα ῥητῶς διδάσκον τὴν μετάθεσιν ἔδειξε τῆς ἱερωσύνης ἀπὸ παλαιᾶς συναγωγῆς καὶ τοῦ * ἔθνους εἰς τῆς ἔθνος", + "candidate_score": 0.641026, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_78_80", + "bdc_text": "Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) . Ob diese Identifikation zutreffend ist , muss derzeit offen bleiben. . Acht wol , der löufferDer unbekannte Bote von Augsburg .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_925", + "psc_text": "Ἀσίου Ἀχὲ Βελὶμ Δεξαριχὲ Μασεμών. καὶ οὕτως μὲν σύγκεινται ὡς κατὰ συζυγίαν ἀρρενοθήλεος, ἐν δὲ τῇ ἀκολουθίᾳ κατὰ διαδοχὴν οὕτως· Ἀμψίου Ἀὐραὰν Βουκοῦα Θαρδουοῦ Οὐβουκοῦα Θαρδεδδεὶν Μερεξὰ Ἀτὰρ βαρβὰ Οὐδουὰκ Ἐστὴν Οὐδουουὰκ Ἐσλὴν] Ἀμφαὶν Ἐσσουμὲν] Οὐανανὶν Λαμεράρδε Ἀθαμὲς Σουμὶν Ἀλλωρὰ Κουβιαθὰ Δαναδαρία Δαμμὼ Ὠρὴν Λαναφὲκ Οὐδινφὲκ Ἐμφιβοχὲ Βάρρα Ἀσσίου Ἀχὲ Βελὶμ Δεξαριχὲ Μασεμών· ὡν ὀνομάτων ἑρμηνεῖσί εἰσιν 2 vgl. dieselbe Foiinel Z. 8ff u. S. 395, 9ff (= V1M1 u. V2M2). Die Sprache des ücks ist ein (jüdisch gefärbtes) Aramäisch. Die einzelnen Wortformen jedoch so stark verderbt, ß eine vollständige Wiederherstellung als erscheint. Immerhin glauben J. Marquart u. H. ßmann mit ähermder Sicherheit zu erkennen, ß Ἀτὰ (lies Ἀγὰρ) Βαρβὰ = ℵ(??) (??) (er ürtete mit dem Schwert), Ἐσλὴν (lies Ἐσδὴν) Οὐανανὶν = (??) (??) (Gnade u. Erbarmen), Λαναφὲκ Οὐδινφὲκ = (??) (??) ür den, der ausgeht u. der ausgegangen ist) aufzufassen ist. Daraus erhellt bereits, ß die Formel jedenfalls", + "candidate_score": 0.640927, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_64", + "bdc_text": "Mai , A 202/1 , Nr. 24 ) . Erst am 22 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2299", + "psc_text": "τὴν] τὴν δὲ U 8 ὑπῆρχεν U 10 τὸν < M 11 ἦ U | τε2 < M 12 ὠνομασμένου] ὀνόματος μόνου U 14 <ἐστιν>* 15 ἐκπλήττον M 16 ἁγίου < M 16f λεῖα πᾶσα τε U 17 <φησί>* |ἦν + οὖν U 19 ὁ < M 20 φθάννει M | ἀπὸ πρώτης ist nicht zu beanstanden vgl. S. 281, 8 23 ποτε + <ὑπ᾿ αὐτοῦ> u. ἀπ᾿ statt des folgenden ὑπ᾿ ?* 24 τὸν] τοῦ M 25 φανερώτατον *] φανέρωσις MU 25f διὰ δὲ + καὶ U 27 πάλιν < M λόγῳ, ἑαυτοὺς πλανῶντες<καὶ τὸ ψεῦδος ἀγαπῶντες> ὑπὲρ τὴν ἀλήθειαν. ἔφασκον δὲ ὅτι ἱδοὺ ἰδοὺ τρίτον εὐαγγέλιον τὸ κατὰ Δουκᾶν.τοῦτο γὰρ ἐπετράπη τῷ Δουκᾷ, ὄντι καὶ αὐτῷ ἀπὸ τῶν ἐβδομήκοντα δύο τῶν διασκορπιδθέντων ἐπὶ τῷ τοῦ σωτῆρος λόγῳ, διὰ δὲ Παύλου τοῦ ἁγίου πάλιν ἐπανακάμψαντι πρὸς τὸν κύριονν ἐπιτραπένται τε αὐτοῦ κηρῦξαι τὸ εὐαγγέλιον. καὶ κηρύττει πρῶτον ἐν Δαλματίᾳ", + "candidate_score": 0.6407, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_55_57", + "bdc_text": "Haller an Bullinger , 20 . November , aaO , A 202/1 , Nr. 20 , bzw. E II 370 , Wf ) . Angesichts der für die Schmalkaldener ungünstigen Kriegsentwicklung forderten die Zürcher Ende Dezember 1546 ihre Prädikanten zurück ( Haller an Bullinger , 27 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2407", + "psc_text": "ff vgl. S. 284, 4 ff u. 290, 5 ff — 20 ff Epiph. folgt hier einer eigenartigen, von Eusebius abweichenden Rechnung, Wohl der des Africanus. Das Jahr, das er für die völlige Unterwerfung der Juden Angibt, ist das Jahr 31 v. Chr. — 23—27 vgl. S. 289, 12f (auch haer. 20, 1, 5; I 225, 8 ff); gemeint ist die Zeit des Antipater M U (von Z. 20 γεννᾶται an) 6 χρόνων (trotz τὸν) Μ 8 [καὶ] * 10 [πραγμάτων] * 13 Ἰαννουαρίων Μ 14 ἥτις bezieht sich auf αὐξήσεως, nicht auf ἡμέρα Z. 11 16 Ἰαννουαρίων M; am Rand τῆ κݲεݲ τοῦ δεκεμβρίου Μ 18 πληρούντων *] πληροῦντα Μ 19 οὖν] μὲν γὰρ U | τῷ < Μ 20 f ὑπατείᾳ — συναφείας] ὅπερ ἦν ῥωμαίων πρὸς ἰουδαίους συναφείας εἰκοστὸν ἔνατον ἔτος U 21 δὲ] μὲν γὰρ U 22 τρισκαιδεκα U | συναφθῆναι τελείως U 23 f ἐπὶ", + "candidate_score": 0.639586, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_64", + "bdc_text": "Mai , A 202/1 , Nr. 24 ) . Erst am 22 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1906", + "psc_text": "ἐν ἀληθείᾳ Χριστοῦ, οὗ προῆγεν ἐν τοῖς παλαιοῖς χρόνοις [ἄλλοις] θυόμενον τὸ πρόβατον τὸ αἰσθητόν. »ἡμῶν δὲ τὸ Πάσχα ἐτύθη Χριστός«. ςݲ καὶ ιݲδݲ σχόλιον. »Οὐκ οἴδατε ὅτι ὁ κολλώμενος τῇ πόρνῃ ἓν σῶμά ἐστιν; ἔσονται γάρ, φησιν, οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν«. ςݲ καὶ ιݲδݲ ἔλεγχος. Εἰ οὐκ ἀληθὴς ὁ νόμος, τίνιτῷ λόγῳ οἱ ἀληθεῖς τὰς μαρτυρίας ἀπὸ τοῦ νόμου λαμβάνουσιν; ὧν εἷς ὑπάρχει ὁ 5 I Kor. 3, 19b. 20 — 14 I Kor. 5, 7a — 27 I Kor. 6, 16 V M 5—7 vgl. S. 121, 9—11 14 vgl. S. 121, 12 27f vgl. S. 121m 13f 9 κύριος < 10 τοῦ λόγου aus τῶ λόγω V corr 11f ἀλλότριος *] ἀλλοτρίου V M 18 οὖ — δοκήσει < M | οὖ Corn.] οὐ V | οὐ ausradiert V 19 <ὅτι> * 21 ὡς < M | μαρτυρίας ὁμολγίας VM * 22 * etwa <δῆλον ὅτι", + "candidate_score": 0.639495, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_55_57", + "bdc_text": "Haller an Bullinger , 20 . November , aaO , A 202/1 , Nr. 20 , bzw. E II 370 , Wf ) . Angesichts der für die Schmalkaldener ungünstigen Kriegsentwicklung forderten die Zürcher Ende Dezember 1546 ihre Prädikanten zurück ( Haller an Bullinger , 27 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2", + "psc_text": "5; S. 170, 25 des Panarion darauf Bezug. S. auch Zahn, Gesch. neutest. Kan. II 1, 220 A. — 3 — 5 vgl. die Vorbemerkung zum Ancoratus S. 1, 4 f — 18 zu πρόδρομος φήμη vgl. den Brief des Palladius an der Spitze des Ancoratus S. 4, 8 f G U Μ 3 Παλαιστηνὸν U 4 <ποτε> * 5 νυνὶ GU 5 f Κωνσταντείας 6 Ἀκακία, von áterer Hand verbessert M 7 vor ἀρχιμανδριτῶν + καὶ GU; aber vgl. Ζ. 13 8 Χαλκίδος] Καρχηδόνος U | <αἰτησάντων αὐτὸν> *, vgl. Ancoratus S. 2, 4 u. 3, 5 9 <ἄλλων> * 12 ἡμῶν] μου G U 17 <τοῖς> * | ἡ G 18 κηρύττουσα *] κηρύττει GU M 19 ὀσμὴν Klosterm., nach Phil. 4, 18] ὁρμὴν G U M | ἄγχει] ἄχρScaliger falsch, vgl. S. 154, 12 20 δοθείσης σοι U ἀλλ᾿ ἐπειδὴ ἠ ὀδὸς ἐπεσχέθη ὑπὸ τῆς ἀρρωστίας τῆς", + "candidate_score": 0.639456, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_86_88", + "bdc_text": "Salutant te Gvaltherus , Pellicanus , Theodorus Theodor Bibliander . et reliqui . Gott mitt üch. Datum Zürych , 8 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2330", + "psc_text": "περὶ Πέτρον καὶ Ἰωάννην λοιπὸν συναγθέτων καὶ ἀκολουθούντων, ἐγένετο διδάσκων ἐν πάσῃ τῇ Γαλιλαίᾳ καὶ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ, καὶ λοιπὸν πλατυνομένου τοῦ κηρύγματος τὰ ἑξῆς τῶν θεοσημείων ἐπετέλει. ὥστε εἶναι ἐξ ἅπαντος τὴν ἀκολουθίαν ὧδε· 16. πρῶτον μὲν βαπτισθέντος αὐτοῦ κατ᾿ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, † ὡς ἔφημεν, πρὸ ἕξ εἰδῶν Νοεμβρίων — τουτέστιν πρὸ ἐξήκοντα ἡμερῶν πλήρης τῆς ἡμέρας τῶν Ἐπιφανείων, ἥ ἐστιν ἡμέρα τῆς αὐτοῦ κατὰ σάρκα γεννήσεως, ὡς ἔχει ἡ μαρτυρία τοῦ κατὰ Λουκᾶν εὐαγγελίου, ὅτι »ἦν Ἰησοῦς ἀρχόμενος εἶναι ὡς ἐτῶν τριά- 4 vgl. Luk. 5,11 — 14f der 8. November als Tauftag Christi ist nur hier bezeugt. Es entspricht diesem Ansatz, daß Epiph. (vgl. Z. 16) den 6. Januar nur noch als Geburtstag Christi kennt. (Daß er nicht selbst erst die Verlegung bewirkt hat, vgl. zu S. 271, 6). Die Zurückschiebung der Taufe auf den 8. Nov. galt wohl in erster Linie der Entlastung des 6.", + "candidate_score": 0.639361, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_54_56", + "bdc_text": "November ; Haller an Bullinger , 20 . November , aaO , A 202/1 , Nr. 20 , bzw. E II 370 , Wf ) . Angesichts der für die Schmalkaldener ungünstigen Kriegsentwicklung forderten die Zürcher", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2356", + "psc_text": "neut. Kanons II 2, 971 (aber „ungeordnet“ paßt schon nicht zu der Begründung, daß etwas untredrückt sei, und wäre nach dem ψεύδεται S. 275, 4 eine merkwürdige Abschwächung; auch die von Zahn RE3 II 307, 20 mit Berufung auf S. 274, 16 vorgeschlagene Änderung in ἀντίθετον ist unannehmbar: an unserer stelle müßte zu ἀντίθετον ein Dativ gefordert werden). Übrigens steht trotz des λέγουσι nicht fest, ob die Aloger selbst den Ausdruck ἀδιάθετον gebraucht haben; jedenfalls ist beachtenswert, daß auch die umschreibende wiederholung von S. 274, 22 in c. 21, 15; S. 281, 2ff dieses Stichwort nicht enthält M U 1 λέγω δὲ—ἡμερῶν < U 1f καὶ οὐκ—δέχεσθαι] καὶ μηδὲ δέχεσθαι αὐτοὺς αὐτὸ U 2 αὐτὸ] αὐτὰ Μ | πεπλασμένοι Μ 4 τῶν εὐαγγελιστῶν < U 5 Ἰωάννης < U | ὢν] ὧν Μ 5f ἐν τῇ κλήσει—ἀδελφῷ αὐτοῦ < U 6 τελευταῖος δὲ τοῖς χρόνοις] ὕστερον δὲ τοῖς ἔτεσιν U", + "candidate_score": 0.63934, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_51", + "bdc_text": "Oktober , Zürich StA , A 202/1 , Nr. 18 ) . Am 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2223", + "psc_text": "τῇ1<Μ 19 αὑτοῖς? * 20 τὸ] τοῦ U 22 <ἡμῖν>* | τε] δὲ U καὶ ἀποστόλους καὶ εὐαγγελιστάς, ἀνάστασιν δὲ σαρκὸς ὁμοίως ὁμολογοῦντες καὶ κρίσιν ἐσομένην καὶ ζωὴν αἰώνιον. περιέπεσαν δὲ ἀστοχήματι καὶ οὐ τῷ τυχόντι οὗτοι, δῆθεν κεχρημένοι τῷ ῥητῷ ᾧ εἶπεν ὁ νόμος ὅτι »ἐπικατάρατος ὃς οὐ ποιήσει τὸ Πάσχα τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τοῦ μηνός«. ἕτεροι δὲ ἐξ αὐτῶν τὴν αὐτὴν μίαν ἡμέραν ἄγοντες καὶ τὴν αὐτὴν μίαν ἡμέραν νηστεύοντες καὶ τὰ μυστήρια ἐπιτελοῦντες, ἀπὸ τῶν Ἄκτων δῆθεν Πιλάτου αὐχοῦσι τὴν ἀκρίβειαν εὑρηκέναι, ἐν οἷς ἐμφέρεται τῇ πρὸ ὀκτὼ καλανδῶν Ἀπριλλίων τὸν σωτῆρα πεπονθέναι. καὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ βούλονται ἄγειν τὸ Πάσχα ὁποίᾳ δἂν ἐμπέσῃ ἡ τεσσαρεσκαιδεκάτη τῆς σελήνης· οἱ δὲ ἐν τῇ Καππαδοκίᾳ τὴν αὐτὴν μίαν ἡμέραν τὴν πρὸ 4 vgl. Lev. 23,5 Num. 9,4f u. Deut. 27,26; dazu Hippolyt refut. VIII 18, 1; S. 237, 18f Wendland — 7 vgl. Lipsius, Die Pilatusakten2 1886 S. 26f.", + "candidate_score": 0.639327, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_64", + "bdc_text": "Mai , A 202/1 , Nr. 24 ) . Erst am 22 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2437", + "psc_text": "U | τὸ < U 12 καὶ ἀπὸ Ἰανοναρίου μηνὸς < U | Ἰαννουαρίου Μ | [τῶν]* 16 Ἰαωωουάριον Μ 17 θεὸς < U 18 μένων Dind.] μὲν ὢν M μένει U 20 ἐν τῇ < Μ 20 * ergänze nach Z. 22f u. S. 298, 5f etwa <ἐπιτελούντων τῶν Ἰουδαίων τὸ πάσχα πρὸ δύο ἡμερῶν τοῦ ὡρισμένου καιροῦ, ἔτι δὲ>* 21* ἑσπέραν] lies etwa nach S. 297,13 <ἡμέραν, σφαλέντων περὶ τὴν ἰσονυκτίαν, ἥνπερ ἐνόμιζον εἶναι τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ> ἑσπέρας* Πάσχα, ὥς φησι τὸ εὐαγγέλιον καὶ ἡμεῖς πολλάκις εἴπαμεν· ἔφαγον οὖν τὸ Πάσχα πρὸ δύο ἡμερῶν τοῦ* φαγεῖν τουτέστι τῇ τρίτῃ falschen Berechnung des Mondjahres die τεσσαρεσκαιδεκάτη irrig, d. h. um einen Tag zu früh angesetzt hätten. Sie feierten damals (vgl. S. 296,1f und die Diaskalie) Das Passah am Dienstag Abend, während sie es eigentlich am Freitag hätten feiern sollen. Denn nach Epiph. fällt die τεσσαρεσκαιδεκάτη auf den Freitag (genauer Donnerstag", + "candidate_score": 0.639238, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_61", + "bdc_text": "Haller an Bullinger , 5 . März , A 202/1 , Nr. 23 , bzw. E II 370 , 55 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1906", + "psc_text": "ἐν ἀληθείᾳ Χριστοῦ, οὗ προῆγεν ἐν τοῖς παλαιοῖς χρόνοις [ἄλλοις] θυόμενον τὸ πρόβατον τὸ αἰσθητόν. »ἡμῶν δὲ τὸ Πάσχα ἐτύθη Χριστός«. ςݲ καὶ ιݲδݲ σχόλιον. »Οὐκ οἴδατε ὅτι ὁ κολλώμενος τῇ πόρνῃ ἓν σῶμά ἐστιν; ἔσονται γάρ, φησιν, οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν«. ςݲ καὶ ιݲδݲ ἔλεγχος. Εἰ οὐκ ἀληθὴς ὁ νόμος, τίνιτῷ λόγῳ οἱ ἀληθεῖς τὰς μαρτυρίας ἀπὸ τοῦ νόμου λαμβάνουσιν; ὧν εἷς ὑπάρχει ὁ 5 I Kor. 3, 19b. 20 — 14 I Kor. 5, 7a — 27 I Kor. 6, 16 V M 5—7 vgl. S. 121, 9—11 14 vgl. S. 121, 12 27f vgl. S. 121m 13f 9 κύριος < 10 τοῦ λόγου aus τῶ λόγω V corr 11f ἀλλότριος *] ἀλλοτρίου V M 18 οὖ — δοκήσει < M | οὖ Corn.] οὐ V | οὐ ausradiert V 19 <ὅτι> * 21 ὡς < M | μαρτυρίας ὁμολγίας VM * 22 * etwa <δῆλον ὅτι", + "candidate_score": 0.639235, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_51", + "bdc_text": "Oktober , Zürich StA , A 202/1 , Nr. 18 ) . Am 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3111", + "psc_text": "< S 18 ἔσχεσι U 20 ἀπεχθημένον M ἀλλὰ πρὸς τὸ σύμμετρον καὶ εὐρὲς τοῦ δημιουργουμένου. ταὐτὸν γὰρ φαίνεται δή μοι καὶ ἐφ· ἡμῶν ὁ θεὸς διῳκονομηκέναι. τὸν γὰρ ἄσνθρωπον, τὸ εὐπρεπέστατον ἑαυτοῦ τέχνημαι, βασκάνοις ἑπιβουλαῖς φθόνου κεκακωμένον ἰδὼν οὐκ ἠνέσχετο τοιοῦτον καταλεῖψαι φιλάνθρωπος ὤν, — Ö 294 ὅπως μὴ δι’ αἰῶνος εἴη μεμωμημένος, ἀθάνατον ἔχων ἐν ἑαυτῷ τὸν ψίγον, ἀλλὰ διέλυσεν εἰς ὔλην πάλιν, ἵνα διὰ τῆς ἀναπλάσεως ἐκτκῶαι καὶ ἐξαρφανισθῶσι πάντα τὰ ἐν αὐτῷ μωμήματα. τὸ γὰρ ἐκεῖ ἀναχωνευθῆ- ναι τὸν ἀνδριάντα, τοῦτο ἐνταῆθα τὸ ἀποθανεῖν καὶ διαλθῆναι τὸ σῶμα, τὸ δὲ ἐκεῖ ἀναμορφοποιηθῆναι τὴν ὔλην ἢ ἀνακοσμηθῆναι, τοῦτο ἐν- ταῦθα τὸ ἀναστῆναι, ὥσπερ καὶ ὁ προφήτης ’Ιερεμίας τούτοις γὰρ] ἤδη καὶ αὐτὸς ὦδε τὰ αὐτὰ παρεγγυᾷ »καὶ κατίβην« λέγων ·εἰς τὸν οἶκον τοῦ κεραμέως, καὶ ἰδού, αὐτὸς ἐποίει ἔργον ἐπὶ τῶν λίθων· καὶ διέπεσε τὸ ἀγγεῖον ὃ αὐτὸς ἐποίει ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ καὶ πάλιν ἐποίησεν αὐτὸ", + "candidate_score": 0.638735, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_71_73", + "bdc_text": "Im Briefwechsel des Augsburger Rats an den Zürcher Rat wird er einmal als \"Thoman Rauman\" ( A 202/1 , Nr. 18 ) und ein anderes Mal als \"Hanß Ruman\" ( A 202/1 , Nr. 24 ) bezeichnet . Bei Haller ist er stets als \"Romanus \" ohne Nennung seines Vornamens angeführt .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2622", + "psc_text": "sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz), so ist das πρὸς Ἀντωνῖνον entweder ein Versehen für πρὸς Ἀβειδὰν (vgl. die Titelform in der praep. ev. VI 9; Migne 21, 464 A Βαρδηςίανης . . . ὅς ἐν τοῖς πρὸς τοὺς ἑταίρους διαλόγοις τάδε πη μνημονεύεται φάναι) oder hat Eusebius die Schrnt über den Schicksalsglauben mit dem an Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher", + "candidate_score": 0.638722, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_55_57", + "bdc_text": "Haller an Bullinger , 20 . November , aaO , A 202/1 , Nr. 20 , bzw. E II 370 , Wf ) . Angesichts der für die Schmalkaldener ungünstigen Kriegsentwicklung forderten die Zürcher Ende Dezember 1546 ihre Prädikanten zurück ( Haller an Bullinger , 27 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_182", + "psc_text": "vgl. Deut. 16, 16 — 10ff vgl. Esra 4, If Neb. 5, 63ff — 14ff die äer sind Epiphanius ümlich; über den Namen = äufer vgl. Brandt, äisches Religionssystem S. 180 Bousset, Hauptprobleme der Gnosis S. 283 — 18 ff über die (unter dem Einfluß des seleucidiscben Reichs erfolgte) Verlegung des in Samarien vgl. Ideler, Handbuch der Chronologie I 397 ff Lagarde, Mitteilungen IV 134 V (bis Νεεμία Ζ. 13; das ßende Blatt D u. das folgende E fast unleserlich; an deren Stelle GU) Μ 1 Σεβουαίων aus Σεβουέων V corr 4 <καὶ> *, aber viell. ist πολλάκις οὖν verderbt u. ür zu lesen ἔμπροσθεν κυρίου * 5 τὸν < M 6 Ἰουδαῖοι + οἱ M | Ἰουδαίας] Γαλιλαίας? * 8 τὴν < M 13 ὑπ’ auf Rasur V corr 14 αἱρέσεως < GM κατὰ σεβουαίων, δευτέρα ἀπὸ Σαμαρειτῶν, ἑνδεκάτη δὲ τῆ ἀκολουθία U 15 vor τότε + καὶ U", + "candidate_score": 0.638473, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_51", + "bdc_text": "Oktober , Zürich StA , A 202/1 , Nr. 18 ) . Am 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_642", + "psc_text": "19 ἐξεπέσατε, ε Vcorr 20 περιτέμνησθε von äterer Hand aus περιτετμῆσθε V 6. ἷτος δὲ ὁ Κήρινθος ἀνόητος καὶ ἀνοήτων διδάσκαλος φάσκει πάλιν τολμήσας Χριστὸν πεπονθέναι καὶ ἐσταυρῶσθαι, μήπω δὲ ἐγηγέρθαι, μέλλειν δὲ ἀνίστασθαι ὅταν ἡ καθόλου γένηται νεκρῶν ἀνάστασις. ἀσύστατα τόνυν ταῦτα παρὰ τούτοις, τά τε ῥήματα καὶ νοήματα. ὅθεν κοὶ ὁ ἀπόστολος ἐκπληττόμενος τοῖς μὲν ἀπιστοῦσι τῇ ἀναστάσει τῶν νεκρῶν τῇ μελλούσῃ ἔσεσθαι ἔλεγεν »εἰ νεκροὶ οὐκ ἐγείρονται, οὐδὲ Χριστὸς ἐγήγερται« καὶ τό »φάγωμεν καὶ πίωμεν· αὔριον γὰρ άποθνᾐσκομεν« καὶ τό μὴ πλανᾶσθε· φθείρουσιν ἤθη χρηστὰ ὁμιλίαι κακαί«. πάλιν δὲ τοῖς λέγουσι τὸν Χριστὸν μηδέπω ἐγηγερμένον ὡσαύτως τὸν ἔλεγχον ἐπιφέρει λέγων »εἰ Χριστὸς οὐκ ἐγήγερται, μάταιον τὸ κήρυγμα ἡμῶν , ματαία καὶ ἡ πίστις ἡμῶν. εὑρισκόμεθα δὲ καὶ ψευδομάρτυρες τοῦ θεοῦ, ὅτι ἐμαρτυρήσαμεν κατὰ τοῦ > ὅτι ἤγειρεν τὸν Χριστόν , εἴπερ οὐκ ἤγειρεν«. * ὡς τῶν μὲν] ἀποστόλων κηρυττόντων Χριστὸν μὲν > ἐγηγέρθαι, νεκροὺς δὲ μὴ ἐγείρεσθαι.", + "candidate_score": 0.638463, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_43_45", + "bdc_text": "Die von Augspurg habend predicanten von uns begaͤrt . Hatt man hütt 3 hinuß geordnetSiehe Johannes Hallers Gesuch in Nr. 2560 , 75-104 . - Entsandt wurden Rudolf Schwyzer d. J. , Lorenz Meyer ( Agricola )", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_264", + "psc_text": "17 — S. 225, 13 in der Hauptsache nach Jul. Africanus ep. ad Arist. bei Eusebius h. e. 1 7, 11 f; S. 58, ITff Schwartz vgl. Eusebius h. e. I 6, 2 ff; S. 48, 14 ff Schwartz Hieronymus Chi-onik S. 160, 1 Helm GU Μ 2 δύο + <τούτων> ?* 3 χρῆσθαι U 4 αἰρεσχελίαν M | vor + καὶ Μ 5 τῆς2] τοῖς M 6 νομιστευομένης U am Rand von ätere Hand ABBREV τυγχανούσης G | Unterschrift κατὰ Ὀσσηνῶν G 7 κατὰ Ἡρωδιανῶν, ἀπὸ Ἰουδαϊσμοῦ ἑβδόμη, τῆς δὲ ἀκολουθίας κݲ G M κατὰ Ἡρωδιανῶν, ἑβδόμη ἀπὸ Ἰουδαϊσμοῦ, εἰκοστὴ δὲ τῆ ἀκολουθία U 8 ἑβδόμη + αἵρεσις U | vor Ἡρῳδιανῶν + ἡ τῶν U 9f ὅλοι + εἰσὶν U (nur Vermutung); anstatt dessen Ζ. 10 <ἦσαν> * 10 δὲ] τε Μ 11 Χριστὸν2] κύριον GU Ἡρῴδην + Χρι. στὸν U 13 τῷ (vor Ἡρῴδῃ) < M 14", + "candidate_score": 0.638257, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_51", + "bdc_text": "Oktober , Zürich StA , A 202/1 , Nr. 18 ) . Am 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1487", + "psc_text": "V corr 14 Προύνεικος, ει aus ι V corr 16 ἀνθρώπω zu ἄνω ändert V corr ἄνω M | γεγονὸς 19 ἤτουν VM 20 ὑπ᾿ αὐτῶν *] ὑπ᾿ αὐτοῦ VM 26 > * | τὴν2 nachgetragen Vcorr δὲ εἰ τὴν γνῶσιν δίδωσιν, ἐν ἀπάτῃ καταγγέλλεται ἠπατηκέναι τὴν Εὔαν; ὁ δὲ δί ἀπάτης γνῶσιν ἐντιθεὶς οὐκέτι γνῶσιν δίδωσιν, ἀλλὰ ἀντὶ γνώσεως ἀγνωσίαν, ὡς καὶ ἀληθῶς ἔστιν ἰδεῖν ὅτι τοῦτο ἐν αὐτοῖς τελειοῦται. ἀγνωσίαν γὰρ ἔχοντες γνῶσιν ταύτην νομίζουσιν, ἐν τούτῳ ἀληθεύοντες ἐν τῷ τὴν ἑαυτῶν γνῶσιν ἀπάτην καὶ ἀγνωσίαν λέγειν. 7. Φέρουσι δὲ καὶ ἄλλας μαρτυρίας λέγοντες ὅτι καὶ Μωυσῆς έν τῇ ἐρήμῳ τὸν ὄφιν τὸν χαλκοῦν ὕψωσε προστησάμενος, ἴνα ἴαμα τοῖς ὑπὸ ὄφεως δακνομένοις γένηται. εἶναι γὰρ τοῦτο τὸ εἶδος ἰατικὸν τοῦ δήγματος λέγουσι. πάλιν δὲ καθ’ ἑαυτῶν ταῦτα ὁρίζονται. εἰ γὰρ ὄφεων ἠν τὰ δήγματα, βλαβερὰ δὲ ταῦτα, ἄρα ὁ ὄφις οὐκ ἀγαθός. τὸ δε ὑψωθὲν ὑπὸ Μωυσέως τότε", + "candidate_score": 0.638246, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_43_45", + "bdc_text": "Die von Augspurg habend predicanten von uns begaͤrt . Hatt man hütt 3 hinuß geordnetSiehe Johannes Hallers Gesuch in Nr. 2560 , 75-104 . - Entsandt wurden Rudolf Schwyzer d. J. , Lorenz Meyer ( Agricola )", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1256", + "psc_text": "23 αἰρέσεις am Rande nachgetragen V corr 25 μετριό|||τητι ο aus ω Ycorr 29 nach ἧς 2—3 Buchstaben ausradiert κύριος ἐν τῷ εύαγγελίῳ βασιλείαν ούρανῶν άπεφήνατο ἐνειλήσαντες καἰ τῶν πονηρῶν ἰχθύων ἴνα ὄντα αύτὸν ἐλέγξαντες τῷ τὰ μοχθηρὰ ῥήματα αὐτοῦ φωρατὰ ποιῆσαι, τῇ τῆς άληθοῦς πίστεως διδασκαλίᾳ ἡττήσαμεν. ἐν τῇ τοῦ θεοῦ τοίνυν δυνάμει συντρίψαντες τοῦτον αὐτοὶ μὲν θεῷ εὐχαριστήσωμεν, ἐπὶ δὲ τὰς ἑξῆς ὁμοίως ὡς προεῖπον P 229 D 214 Ö 424 προέρχεσθαι ἐπιβαλώμεθα. | V M 3 ῥήματα, ῥή auf Rasur Vcorr | αὐτοῦ am Rande nachgetragen V corr 6 Unterschrift κατὰ Πτολεμαίων V M Κατὰ Μαρκωσίων ιδ, τῆς δὲ ἀκολουθίας λݲδݲ. Μάρκος δέ τις, ἀφ᾿ οὗπερ οἱ Μαρκώσιοι καλούμενοι, ἀπὸ τούτων ὁρμώμενος καὶ ἕτερα παρὰ τούτους τολμήσας κακὰ τῷ κόσμῳ ἐξήμεσε· τούτους γὰρ διαδέχεται τοὺς περὶ Σεκοῦνδον καὶ Ἐπιφάνη καὶ Πτολεμαῖον καὶ Οὐαλεντῖνον, εἰς περισσοτέραν δὲ ἀγυρτώδη συνάθροισιν ἐπήρθη. γύναια γὰρ καὶ ἄνδρας παρ᾿ αὐτοῦ πεπλανημένα τε", + "candidate_score": 0.638178, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_51", + "bdc_text": "Oktober , Zürich StA , A 202/1 , Nr. 18 ) . Am 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2505", + "psc_text": "U 20 οὓτω Μ 21 <οὔσης> * ἀνοητεῖ, ἐρημίαν δὲ ἑαυτῇ ἐργάζεται καὶ τὴν στάσιν ἑαυτῆς κάτωθεν ἐκτέμνει, ῥιζῶν τε πολλῶν <φημὶ δὲ> τῶν εἰς αὐτὴν ἐμπεπτωκότων ἀνδρῶν τὴν λύμην ἀπεργάζεται. τοῖς δὲ συνετοῖς εἴ ποτε γένοιτο κατοπτευθῆναι αὐτήν, γέλωτα οὐ τὸν τυχόντα παρασκευάζει· ὡς καὶ τὸ προειρημένον ζῷον διὰ τὴν αὐτοῦ τύφλωσιν ἐμπαιζόμενον <καὶ> διὰ τὴν ἀορασίαν [καὶ] μὴ εὑρίσκον ποῦ τὴν εἰσαγωγὴν ποιήσασθαι, οὕτως καὶ αὕτη ἡ αἵρεσις. ἐπέθεντο γὰρ ἑαυτοῖς τοῦ Ἀδὰμ τὸ ὄνομα. τοῦτο δὲ ἀπὸ ἀκοῆς ἀνδρῶν πολλῶν ἀκηκοότες φαμέν· οὐ γὰρ ἐν συγγράμμασιν ηὕραμεν οὔτε μὴν περιετύχομεν τοιούτοις τισί. πολλῶν οὖν ε���ρηκότων ἄξιον καὶ αὐτῆς μνησθῆναι ἐδικαιώσαμεν. διὸ καὶ δικαίως ταύτην παρεικάσαμεν τῷ προειρηυμένῳ τυφλῷ ζῴῳ καὶ ἀνδράσιν οὐ τάχιον φαινομένῳ, διὰ τὸ κρύβδην ἐν τῇ γῇ εἶναι καὶ κάτωθεν τὴν λύμην ἐργάζεσθαι. περιγέλαστος δέ ἐστι, καὶ ἐσκεπτόμην μηδ᾿ ὅλως εἰς ἀριθμὸν αὐτὴν φέρειν. διὰ δὲ τὸ ὅλως ἦχον αὐτῆς εἶναι ἐν κόσμῳ, οὐδὲν", + "candidate_score": 0.637751, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_69_71", + "bdc_text": "Oktober 1547 verlassen ( Augsburg an Zürich , 3 . Oktober , A 202/1 , Nr. 30 ) . - Die Identität Rumans wirft Probleme auf. Im Briefwechsel des Augsburger Rats an den Zürcher Rat wird er einmal als \"Thoman Rauman\" ( A 202/1 , Nr. 18 )", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2621", + "psc_text": "Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch Porphyrius de abstin. IV 17; 256, 11 Nauck und de styge (bei Stobäus ecl. phys. I 3, 56; 37, 25 Meinecke) über das Zusammentreffen des Bardesanes mit der indischen Gesandtschaft an Elagabal – 3 Ἀβειδάν] vgl. den Awida im Buch der Gesetze der Lander S. 1 ff Epiph meint daher sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz),", + "candidate_score": 0.636909, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_26_28", + "bdc_text": "Ich hab üch vor geschriben , Nicht erhaltener , aber bezeugter Brief ; vgl. Nr. 2563 , 46f . wie der Castellalter Francesco di Castellalto . darfürdorthin .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_670", + "psc_text": "γεγραμμένον· αὔτως γὰρ ἱστόρησαν πολλοὶ πρὸ ἡμῶν περὶ αὐτοῦ, Εὐσέβιός τε καὶ Κλήμης καὶ ἄλλοι. ἀλλὰ καὶ τὸ πέταλον ἐπὶ τῆς κεφαλῆς ἐξῆν αὐτῷ φορέῖν, καθὼς οἱ προειρημένοι ἀξιόπιστοι ἄνδρες ἐν τοῖς αὐτοῖς ὑπομνηματισμοῖς ἐμαρτύρησαν. »ἱερεύς« τοίνυν, ὡς ἔφην, 5 ff vgl. Origenes zu I Sam. 21, 57; III 298, 27 ff Klostermann — 14 vgl. zu Ancoratus C.60, 1 ;S. 70, — 16 ff vgl. Hegesipp bei Eusebius h.e. II 23,5 ff; 8,166,12 ff Schwartz — 20 ἅπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ von Epiph. zu dem Bericht Hegesipps hinzugesetzt — 21 vgl. Hebr. 9, 7 (Exod. 30, 10) — 23 Κλήμης ist Verwechslung mit Hegesipp — 23 f Verwechslung mit dem Apostel Johannes, vgl. Polykrates bei Eus. h. e. III 31, 3; S. 264, 18 Schwartz u. V 24, 3; S. 490, 20 — 25 f vgl. Hebr. 5, 6 V M 6 τό τε βασιλικὸν καὶ τὸ ἀρχιερατικόν *] τοῦ", + "candidate_score": 0.636887, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_51", + "bdc_text": "Oktober , Zürich StA , A 202/1 , Nr. 18 ) . Am 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3124", + "psc_text": "18 τὴν < U | ἀποδειχθέντος] gesagt S δηλότατα] ἐνδηλώτατα U genug S | μεμηχανῆσθαι] ist S | μὴ < M 20 < S | * <ἐπ' ἀγαθῷ> * | τὸν μὴ φαύλως τούτοις ἐγκύπτοντα < S 20 τῆς — τοῦ σώματος] von der Materie u. der Auferstehung weiter xu reden S νοεῖν τοῦ σώματος. πῶς γὰρ οὐκ ὠφέλιμος ὁ θάνατος, διαφθείρων ἡμῶν τὰ ληΐζοντα τὴν φύσιν; εἰ καὶ παρὰ τὸν καιρὸν ἐπαχθής, καθ’ ὃν προσφέρεται, <εἶναι> δοκεῖ καθάπερ αὐδτηρότατον τοῷ νοσοῦντι φάρμακον. καὶ ἵνα μὴ πολλάκις τὰ αὐτὰ περὶ τῶν αὐτῶν διαλεγώμεθα, φέρε καὶ ἀπὸ ἀπὸ τῆς ᾠδῆς ἔτι τοῦ Δευτερονομίου βεβαιώσαντες τὸν ��όγον ἴωμεν τὰ ἑξῆς δια ληψόμενοι. 38. Τὸ γάρ »ἐγὼ ἀποκτενῶ καὶ ζῆν ποιήσω, πατάξω κἀγὼ ἰάγὼ ἐάσο- μαι, καὶ οὐκ ἔστιν ὃς ἐξελεῖται ἐκ τῶν χειρῶν μου« λεγόμενον ὑπὸ τοῦ θεοῦ τί ἄλλο διδάσκειν βούλεται ἢ ὅτι διὰ τοῦτο τὸ σῶμα πρῶτον ἀπο- κτέννυται καὶ", + "candidate_score": 0.636866, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_55_57", + "bdc_text": "Haller an Bullinger , 20 . November , aaO , A 202/1 , Nr. 20 , bzw. E II 370 , Wf ) . Angesichts der für die Schmalkaldener ungünstigen Kriegsentwicklung forderten die Zürcher Ende Dezember 1546 ihre Prädikanten zurück ( Haller an Bullinger , 27 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2194", + "psc_text": "Jül. | καὶ2 χριστοὶ > *, vgl. Ζ. 19 u. die oben ührte Stelle aus Eusebius-Hieronymus Ι δὲ] γὰρ V 14 <μετ> *, vgl. S. 225, 15 15 ἀρχιερατικοῦ M 16 Σααλίνας V 18 αὐτῶ M 19 οἷτος < M 21 vor βασιλεῖς hineingeflickt οὕτω Vcorr Ι ἱερεῖς + ὁμοῦ οἱ ἄρχοντες> ?* 21 f ἐγίνοντο statt καθίστων", + "candidate_score": 0.636585, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_72_74", + "bdc_text": "und ein anderes Mal als \"Hanß Ruman\" ( A 202/1 , Nr. 24 ) bezeichnet . Bei Haller ist er stets als \"Romanus \" ohne Nennung seines Vornamens angeführt . Die Bezeichnung \"Thomann Rainen\" die man in dem am 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2977", + "psc_text": "τὸ] dieses u. + gleichwie S | ἐτεροῖον ... ἑτεροῖον] eines anderen ist . . . , eines andern S 17 πάλιν] πᾶσιν U | σχεδὸν*, wieder S 18 ἡμᾶς vor διδάσχων (Ζ.17) U | κατὰ τὴν ἀνάστασιν] der Auferstehung S 18f τοῦτο δέ φημι, αδελροί] zu diesem aber, was er spricht S 19 κληρονομῆσαι οὐ δύνανται] werden nicht empfangen S 20 δύναται Μ |. ἵσως] σῶμα Bonwetsch * | ἰδιοποιοῦντος U | <πρὸς> *, nach S ἐφ᾿ ὅσον ἐπὶ τούτοις βούλονται * οἱ ἁπλούστεροι. κατὰ τὰς λέξεις ταύτας οὐδὲ ἀνάστασις σαρκῶν ἔσται, ἀλλὰ ὀστέων μόνον καὶ δερμάτων καὶ νεύρων. ἅμα δὲ καὶ ὐποδεικτέον αὐτοῖς ὅτι συναρπάζονται ὡς μὴ νενοηκότες τὸ γεγραμμένον. οὐ γὰρ εἰ ὁστᾶ ὀνομάζεται, πάντως τὰ ὁστᾶ ταῦτα νοητέον, ὥσπερ οὐδὲ ἐν τῷ »ἐσκορπίσθη τὰ ὁστᾶ ἡμῶνπαρὰ τὸν Ἅιδην«, καί »ἐσκορπίσθη πάντα τὰ ὀστᾶ μου« καί »ἴασαί με, ὅτι ἐταράχθ « p.η", + "candidate_score": 0.636516, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_69_71", + "bdc_text": "Oktober 1547 verlassen ( Augsburg an Zürich , 3 . Oktober , A 202/1 , Nr. 30 ) . - Die Identität Rumans wirft Probleme auf. Im Briefwechsel des Augsburger Rats an den Zürcher Rat wird er einmal als \"Thoman Rauman\" ( A 202/1 , Nr. 18 )", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2622", + "psc_text": "sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz), so ist das πρὸς Ἀντωνῖνον entweder ein Versehen für πρὸς Ἀβειδὰν (vgl. die Titelform in der praep. ev. VI 9; Migne 21, 464 A Βαρδηςίανης . . . ὅς ἐν τοῖς πρὸς τοὺς ἑταίρους διαλόγοις τάδε πη μνημονεύεται φάναι) oder hat Eusebius die Schrnt über den Schicksalsglauben mit dem an Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher", + "candidate_score": 0.636159, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_51", + "bdc_text": "Oktober , Zürich StA , A 202/1 , Nr. 18 ) . Am 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2935", + "psc_text": "γοῦν πεποίηκε σύνταξιν εἰς ἑκάστην γραφήν, καὶ ὅσα κτἑ. Georg. | 3 ἐστι + τῶν αὐτοῦ <συγγραμμάτων>? vgl. Z. 19 * 4* etwa <ἀδύνταον ἅπαντα εἰς μέσον φέρειν· ἀεὶ δὲ ἐξηγούμενος τὴν γραφὴν> * 5 ἃ αὐτῷ] οὕτως Μ | ἐν < Μ 6 τῶν < Georg. | τῶν προοιμίων][τῶν] παροιμιῶν? * 6f τῶν ἄλλων] ἀλόγων Georg. 7 παρ᾿ αὐτοῦ < U | χαριέστατα Μ 7f διηγήματα Georg. 8 εἰς δόγματα] περὶ πίστεως Georg. 8f καὶ περὶ — θεωρίας < Georg. 9 ἀτοπώτατα U ἀτοπώτερος Georg. | τῶν πρὸ — θεωρίας < Georg. 10 πλὴν—αἰσχρουργιῶν < Georg. 10f γὰρ αὐτὸς] δὲ αὐτῷ Georg. 11 αὐτὸς < U | ἀσκητῶν U 11f ὡς καὶ—διὸ καὶ] τοιοῦτον ὡς καὶ Georg. 12f ἀπὸ ὑπερβολῆς—πεπτωκέναι] δἰ ὑπερβολῆν ἀστίας τε καὶ σκληραγωγίας ἀνατραπῆναι Georg. 13 ἀσιτίας < Μ 14 <μετὰ> * 15 [καὶ] * 18 ἀλλὰ ὡς πολλάκις εἶπον *] ὡς πολλάκις εἶπον ἀλλὰ MU", + "candidate_score": 0.635896, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_54_56", + "bdc_text": "November ; Haller an Bullinger , 20 . November , aaO , A 202/1 , Nr. 20 , bzw. E II 370 , Wf ) . Angesichts der für die Schmalkaldener ungünstigen Kriegsentwicklung forderten die Zürcher", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2332", + "psc_text": "unter Benutzung von Clemesns Al. strom. I 145,5; II 90,16ff Stählin eine weiters Verbreitung des 8.(18.) November zu erweisen, ist ein Fehlschlag. Außer der hierbei nötigen Änderung im Text des Clemens (κ ݲγ ݲ statt ι ݲγ ݲ) steht ihm die Tatsache im Weg, deß Clemens a. a. O. Taufund Geburtstag ausdrücklich unterscheidet und der (errechnete) Tag dann als Geburtstag, nicht wie bei Epiph. als Tauftag gelten müßte — 18 Luk. 3,23 M U 1 <δὲ> * | * <ἴδε ὁ ἀμνὸς τοῦ θεοῦ>* 1f <καθὼς> * 2 πάλιν< U 3 τε< U 5 καὶ ἁπλῶς—ἀφέντες < U | ὣς φησιν] ὡς ἦν? * | ἀφέντες + τὰ πλοῖα M 6 αὐτῷ < U 7 u. 8 οὔτε U 8 vor εὐαγγελισταῖ�� + ἁγίοις U 13 ἐπιτελεῖ M | τὴν ἀκολουθίαν < U | ὤδε] οὕτως U 14 ἀθυρὶ M 15 † ὡς ἔφημεν] hinter Αἰγυπτίους gestellt U; lies wohl", + "candidate_score": 0.63588, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_43_45", + "bdc_text": "Die von Augspurg habend predicanten von uns begaͤrt . Hatt man hütt 3 hinuß geordnetSiehe Johannes Hallers Gesuch in Nr. 2560 , 75-104 . - Entsandt wurden Rudolf Schwyzer d. J. , Lorenz Meyer ( Agricola )", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_665", + "psc_text": "ἀπὸ χρόνων Σαλίνας, τῆς καὶ Ἀλεξάνδρας καλουμένης, ἐπὶ τοῖς χρόνοις Ἡρᾠδου τοῦ βασιλέως καὶ Αὐγούστου τοῦ Ῥωμαίων αὐτοκράτορος· ὅς καὶ διάδημα ἐπέθετο ἑαυτῷ ὁ Ἀλέ- ξανδρος οὗτος, εἷς τῶν χριστῶν καὶ ἡγουμένων ὑπάρχων. συναφθεισῶν γὰρ τῶν δύο φυλῶν τοῦ τε βασιλικοῦ καὶ τοῦ ἱερατικοῦ, Ἰούδα δέ φημι καὶ Ἀαρὼν καὶ πάσης τῆς τοῦ Λευί, βασιλεῖς καὶ ἱερεῖς κα- θίστων· οὐ γὰρ διήμαρτέν τι ἀπὸ τῆς τῆς ἁγίας γραφῆς αἰνίξεως. 9ff vgl. haer. 20, 1, 6f; S. 225, 13ff u. Hieronymus Chronik S, 160, 4ff Helm — 11 Gen. 49, 10 — 12 ff vgl. haer. 51, 22, 21 ff — 13 vgl. Hieronymus Chronik S. 160, 16 Helm nam usque ad Herodem christi, id est sacerdotes, erant reges Judaeorum — 15 vgl. Eusebius Chronik aus dem Armenischen S. 61, 12 ff Karst Hieronymus Chronik S. 148, 6 ff Helm — 16 vgl. Eusebius Chronik aus dem Armenischen S. 61, 17", + "candidate_score": 0.635624, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_71", + "bdc_text": "Im Briefwechsel des Augsburger Rats an den Zürcher Rat wird er einmal als \"Thoman Rauman\" ( A 202/1 , Nr. 18 )", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2622", + "psc_text": "sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz), so ist das πρὸς Ἀντωνῖνον entweder ein Versehen für πρὸς Ἀβειδὰν (vgl. die Titelform in der praep. ev. VI 9; Migne 21, 464 A Βαρδηςίανης . . . ὅς ἐν τοῖς πρὸς τοὺς ἑταίρους διαλόγοις τάδε πη μνημονεύεται φάναι) oder hat Eusebius die Schrnt über den Schicksalsglauben mit dem an Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher", + "candidate_score": 0.635509, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_8", + "bdc_text": "vgl. die in Nr. 2558 , Anm. 46 angeführten Stellen. dannen geschlagendannen geschlagen :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1255", + "psc_text": "τε καὶ ἄλλους σὺν αὐτῇ ἠπάτησεν, δέδεικατι ἐν τοῖς εἰρημένοις· ἐν δὲ τῇ τῆς ἀληθείας σαγήνῃ ἡς τὸ αἴνιγμα ὁ 5 Matth. 24, 50f — 16 I Kor. 10, 11 — 29 f vgl. Matth. 13, 51ff V M 1 ὡς auf Rasur Ycorr 2 vor ἅτε zwei Buchstaben ausradiert V corr 8 κατὰ *] περὶ V M | συκοφαντεῖν aus συκοφαντῶν V corr συκοφαντεῖν M 10 οὐθ᾿] *] erst nachgetragen Ycorr stellt in M 13 εἰπεῖν ὅτι am Rande nachgetragen Ycorr 10 f εἰς οὓς — κατήντησεν nachgetragen V corr 17 > * 19 εἴθε auf Rasur V corr 23 αἰρέσεις am Rande nachgetragen V corr 25 μετριό|||τητι ο aus ω Ycorr 29 nach ἧς 2—3 Buchstaben ausradiert κύριος ἐν τῷ εύαγγελίῳ βασιλείαν ούρανῶν άπεφήνατο ἐνειλήσαντες καἰ τῶν πονηρῶν ἰχθύων ἴνα ὄντα αύτὸν ἐλέγξαντες τῷ τὰ μοχθηρὰ ῥήματα αὐτοῦ φωρατὰ ποιῆσαι, τῇ τῆς άληθοῦς πίστεως διδασκαλίᾳ ἡττήσαμεν. ἐν τῇ", + "candidate_score": 0.635212, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_84_86", + "bdc_text": "s. HBBW XVI 264 , 3f. ; und Nr. 2457 , 1. . Salutant te Gvaltherus , Pellicanus , Theodorus Theodor Bibliander .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2527", + "psc_text": "συνυπάρξας καὶ κατὰ τὸν κρόνον αὐτὰς διαδεξάμενος, ἐξ οὗπερ οἱ Θεοδοτιανοὶ καλούμενοι. καὶ εἰ μὲν ὑπάρχει ἔτι ἡ αἵρεσις ἀγνοοῦμεν, τὰ δὲ εἰς ἡμᾶς αὐπὸ συγγραμμάτων ἐλθόντα ἐροῦμεν. Oὗτος ὁ Θεόδοτος ἀπὸ Βυζαντίου μὲν ὡρμᾶτο, τῆς νυνὶ Κωνσταντινουπάλεως καλουμένης, σκυτεὺς τὴν τέχνην, πολυμαθὴς δὲ τῷ λόγῳ. οὗτος ἅμα τισὶ πλείοσιν ἐν καιρῷ διωγμοῦ ἐνστάντος (οὐκ οἶδα εἰπεῖν ἐν ποίῳ διωγμῷ) ἀπὸ τοῦ τῆς πόλεως ἄρχοντος συλλη- 4ff zur Darastellung des Epiph. vgl. insbes. Hippolyt refut. VII 9 u. 35 X 23; S. 190,12ff 222,1f 282, 1ff Wendland c. Noët. c.1; S.45,17 Lagarde sog. kleines Labyrinth bei Eusebius h. e. V 28, 6; S. 502, 2ff Schwartz Ps. Tertullian adv. omn. haer. 8 Filastrius haer. 50; S. 26,21ff Marx — 8ff vgl. Hippolyt refut. VII 35 1; S. 222,4f Wendland ἐκ τῆς τῶν Γνωστικῶν καὶ Κηρίνθου καὶ Ἐβίωνος σχολῆς ἀποσπάσας — 12ff zu ἀπὸ Βυζαντίου vgl. Hippolyt refut. VII 35, 1;", + "candidate_score": 0.634682, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_51", + "bdc_text": "Oktober , Zürich StA , A 202/1 , Nr. 18 ) . Am 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2977", + "psc_text": "τὸ] dieses u. + gleichwie S | ἐτεροῖον ... ἑτεροῖον] eines anderen ist . . . , eines andern S 17 πάλιν] πᾶσιν U | σχεδὸν*, wieder S 18 ἡμᾶς vor διδάσχων (Ζ.17) U | κατὰ τὴν ἀνάστασιν] der Auferstehung S 18f τοῦτο δέ φημι, αδελροί] zu diesem aber, was er spricht S 19 κληρονομῆσαι οὐ δύνανται] werden nicht empfangen S 20 δύναται Μ |. ἵσως] σῶμα Bonwetsch * | ἰδιοποιοῦντος U | <πρὸς> *, nach S ἐφ᾿ ὅσον ἐπὶ τούτοις βούλονται * οἱ ἁπλούστεροι. κατὰ τὰς λέξεις ταύτας οὐδὲ ἀνάστασις σαρκῶν ἔσται, ἀλλὰ ὀστέων μόνον καὶ δερμάτων καὶ νεύρων. ἅμα δὲ καὶ ὐποδεικτέον αὐτοῖς ὅτι συναρπάζονται ὡς μὴ νενοηκότες τὸ γεγραμμένον. οὐ γὰρ εἰ ὁστᾶ ὀνομάζεται, πάντως τὰ ὁστᾶ ταῦτα νοητέον, ὥσπερ οὐδὲ ἐν τῷ »ἐσκορπίσθη τὰ ὁστᾶ ἡμῶνπαρὰ τὸν Ἅιδην«, καί »ἐσκορπίσθη πάντα τὰ ὀστᾶ μου« καί »ἴασαί με, ὅτι ἐταράχθ « p.η", + "candidate_score": 0.634622, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_51", + "bdc_text": "Oktober , Zürich StA , A 202/1 , Nr. 18 ) . Am 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2427", + "psc_text": "τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8 ff wo? (einzige vergleichbare Stelle Sach. 7, 3) —18 ff vgl. Oben c. 16, 1 ff; S. 270, 14 ff u. c. 30, 10; S. 303, 4 M U 1 Ἰαννουαρίων Μ |πέμπτη ist nicht mit Kubistchek zu beanstanden; der Gesamtausdruck πέμπτη—ἐπιφώσκουσα bezeichnet ganz richtig die Mitternacht zwischen 5. u. 6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294,", + "candidate_score": 0.634613, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_43_45", + "bdc_text": "Die von Augspurg habend predicanten von uns begaͤrt . Hatt man hütt 3 hinuß geordnetSiehe Johannes Hallers Gesuch in Nr. 2560 , 75-104 . - Entsandt wurden Rudolf Schwyzer d. J. , Lorenz Meyer ( Agricola )", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_748", + "psc_text": "παρὰ τὴν τῶν διδασκάλων ῥᾳθυμίαν μὴ ἀσφαλιζομένων διὰ τῆς διδασκαλίας. 15 über Gadara u. seine Quellen vgl. ürer, Gesch. d. üd. Volkes II4 157ff — 18 Tgl. Matth. 8, 28 — 20 zu ἀνδρόγυνα λούεσθαι vgl. Clemens AI. paedag. III 32, 2; I 255, 5 ählin Cyprian de hab. virg. 19; I 200, 23 Hartel Didascalia S. 12, 1 Flemming-Achelis Const. apost. I 9, 1; I 27, Μ Funk conc. Laodic. can. 30 conc. Trull. can. 77 V M 3 ἥλικες, ς angeflickt Vcorr 6 ἀνοσίους, υ oben drüber geflickt 8 * <ἔργα> * | ἀγώγι///μα, ι aus η Vcorr ἀγώγημα M 12 αὐτῷ < 13 ἐτόλμων, ω aus ου M 15 Γάδαρα] τὰ δάρα M 21 ἔτυχεν ἐν] ἐτύγχανεν Μ 22 αὐτοῦ am Rande nachgetragen Vcorr 25 5 Ausgg.] ᾗ aus ἢ V ἢ M 27 ἀσφαλιζομένων + τοὺς <τοὺς ἀκροατὰς> * ὅμως ἴνα δείξῃ ὁ θεὸς τὰ αὐτοῦ", + "candidate_score": 0.634505, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_68", + "bdc_text": "August , A 202/1 , Nr. 25 ) , doch konnte dieser Augsburg erst am 3 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2299", + "psc_text": "τὴν] τὴν δὲ U 8 ὑπῆρχεν U 10 τὸν < M 11 ἦ U | τε2 < M 12 ὠνομασμένου] ὀνόματος μόνου U 14 <ἐστιν>* 15 ἐκπλήττον M 16 ἁγίου < M 16f λεῖα πᾶσα τε U 17 <φησί>* |ἦν + οὖν U 19 ὁ < M 20 φθάννει M | ἀπὸ πρώτης ist nicht zu beanstanden vgl. S. 281, 8 23 ποτε + <ὑπ᾿ αὐτοῦ> u. ἀπ᾿ statt des folgenden ὑπ᾿ ?* 24 τὸν] τοῦ M 25 φανερώτατον *] φανέρωσις MU 25f διὰ δὲ + καὶ U 27 πάλιν < M λόγῳ, ἑαυτοὺς πλανῶντες<καὶ τὸ ψεῦδος ἀγαπῶντες> ὑπὲρ τὴν ἀλήθειαν. ἔφασκον δὲ ὅτι ἱδοὺ ἰδοὺ τρίτον εὐαγγέλιον τὸ κατὰ Δουκᾶν.τοῦτο γὰρ ἐπετράπη τῷ Δουκᾷ, ὄντι καὶ αὐτῷ ἀπὸ τῶν ἐβδομήκοντα δύο τῶν διασκορπιδθέντων ἐπὶ τῷ τοῦ σωτῆρος λόγῳ, διὰ δὲ Παύλου τοῦ ἁγίου πάλιν ἐπανακάμψαντι πρὸς τὸν κύριονν ἐπιτραπένται τε αὐτοῦ κηρῦξαι τὸ εὐαγγέλιον. καὶ κηρύττει πρῶτον ἐν Δαλματίᾳ", + "candidate_score": 0.634426, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_51", + "bdc_text": "Oktober , Zürich StA , A 202/1 , Nr. 18 ) . Am 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2437", + "psc_text": "U | τὸ < U 12 καὶ ἀπὸ Ἰανοναρίου μηνὸς < U | Ἰαννουαρίου Μ | [τῶν]* 16 Ἰαωωουάριον Μ 17 θεὸς < U 18 μένων Dind.] μὲν ὢν M μένει U 20 ἐν τῇ < Μ 20 * ergänze nach Z. 22f u. S. 298, 5f etwa <ἐπιτελούντων τῶν Ἰουδαίων τὸ πάσχα πρὸ δύο ἡμερῶν τοῦ ὡρισμένου καιροῦ, ἔτι δὲ>* 21* ἑσπέραν] lies etwa nach S. 297,13 <ἡμέραν, σφαλέντων περὶ τὴν ἰσονυκτίαν, ἥνπερ ἐνόμιζον εἶναι τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ> ἑσπέρας* Πάσχα, ὥς φησι τὸ εὐαγγέλιον καὶ ἡμεῖς πολλάκις εἴπαμεν· ἔφαγον οὖν τὸ Πάσχα πρὸ δύο ἡμερῶν τοῦ* φαγεῖν τουτέστι τῇ τρίτῃ falschen Berechnung des Mondjahres die τεσσαρεσκαιδεκάτη irrig, d. h. um einen Tag zu früh angesetzt hätten. Sie feierten damals (vgl. S. 296,1f und die Diaskalie) Das Passah am Dienstag Abend, während sie es eigentlich am Freitag hätten feiern sollen. Denn nach Epiph. fällt die τεσσαρεσκαιδεκάτη auf den Freitag (genauer Donnerstag", + "candidate_score": 0.634319, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_51", + "bdc_text": "Oktober , Zürich StA , A 202/1 , Nr. 18 ) . Am 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2428", + "psc_text": "6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294, 4f | Τηβὴθ *) Τηβὶθ Μ τιβιὴθ U 7—17 ἔδει γὰρ—τάττουσιν < U 13 ἐπιτελοῦσι *) ἐπιτελοῦντες Μ 14 πεμπτέτην Μ |[τὴν] * 17 διῆλθεν * (sc. ὁ Ἰησοῦς), vgl. S. 294, 19] παρῆλθεν ΜU | οὖν < U | πλήρης (indecl.) *)] πλήρεις MU 18 λέγω]φημὶ U | * < τὴν τοῦ Σιλανοῦ καὶ Νερούα > *| < ἑν >δέκατον * 19 f τοῦ τριακοστοῦ ἔτους U 20 αὐτοὐ < U 21 τουτέστι vor κατὰ Αἰγυπτίους *] hinter δωδεκάτῃ ΜU Δίου ὀγδόῃ, κατὰ Σαλαμινίους τοὺς καὶ Κωνσταντιέας τρίτου Χοιὰκ ἕκτῃ, κατὰ Παφίους Ἀπογονικοῦ ἑκκαιδεκάτῃ, κατὰ Ἄραβας Ἀγγαθαλβαεὶθ δευτέρᾳ καὶ", + "candidate_score": 0.634314, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_64", + "bdc_text": "Mai , A 202/1 , Nr. 24 ) . Erst am 22 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2973", + "psc_text": "σῶμα Μ 18 τοὺς τύπους] αὐτὸς τύπους Μ | τοὺς τὴν] εἰς τὴν u 20 <ὡς>* |φάσκοι Μ 21 εἴ τι<Μ 21f ὁ Παῦλος καὶ ὁ Πέτρος Μ 22 [ὅ] Μendelssohn | πάλιν Rufin φους μέχρτ τοῦ πρεσβυτέρου, κἂν οἱ χαρακτῆρες δοκῶσι πολλὴν ἔχειν παραλλαγήν, οὕτως νοητέον καὶ τὸ ἐπὶ τοῦ παρόντος εἶδος ταὐτὸν εἶναι τῷ μέλλοντι, πλείστης ὅσης ἐσομένης τῆς ἐπὶ κάλλιον μεταβολῆς. ἀναγκαῖον γὰρ τὴν ψυχὴν ἐν τόποις σωματικοῖς ὑπάρχουσαν κεχρῆσθαι σώμασι καταλλήλοις τοῖς τόποις. καὶ ὥσπερ ἐν θαλάσσῃ ζῆν ἡμᾶς ἐνύδρους γενομένους εἰ ἐχρῆν, πάντως ἂν ἡμᾶς ἔδει βράγχια ἔχειν καὶ τὴν ἄλλην ἰχθύων κατάστασιν, οὕτως μέλλοντας κληρονομεῖν βασιλείαν οὐρανῶν καὶ ἐν τόποις διαφέρουσιν ἔσεσθαι ἀναγκαῖον χρῆσθαι σώμασι πνευματικοῖς· οὐχὶ τοῦ εἴδους τοῦ προτέρου ἀφανιζομένου, κἂν ἐπὶ τὸ ἐνδοξότερον", + "candidate_score": 0.634265, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_87_89", + "bdc_text": "et reliqui . Gott mitt üch. Datum Zürych , 8 . septembris , 9 . antemeridiana , 1546 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2649", + "psc_text": "εἴ γε <εἶς*> ἐστιν ὁ θεός. ἔπαθεν δὲ Χριστός, αὐτὸς ὥν θεός, ἄρα οὖν ἔπαθεν πατήρ, πατὴρ γὰρ αὐτὸς ἦν — 14 vgl. Ex. 3, 6. Jes 44, 6 Ex. 20, 3 — 18ff vgl. Hippolyt c. Noët. 2; S. 44, 10ff Lagarde χρῶνται δὲ καὶ ἑτέραις μαρτυρίαις λέγοντες οὔτω· γέγραπται »οὖτος ὁ θεὸς ἡμῶν, οὐ λογισθήσεται ἔτερος πρὸς αὐτόν. ἐξηῦρεν πᾶσαν ὁδὸν ἐπιστἠμης καὶ ἔδωκεν αὐτὴν Ἰακὼβ τῷ παιδὶ αὐτοῦ καὶ Ἰσραὴλ τῷ ἠγαπημένῳ ὑπ΄ αὐτοῦ. μετὰ ταῦτα ἐπὶ γῆς ὤφθη καὶ τοῖς ἀνθρώποις σννανεστράφη«. ὁρᾷς οὖν, φησίν, ὄτι οὖητός ἐστιν ὁ θεὸς ὁ μόνος ὤν καὶ ὔστερον ὀφθεὶς καὶ τοῖς ἀνθρώποις συν. αναστραφείς — 18 Βαρ. 3, 36—38 Μ U 2 τουτὶ] τοῦτο Μ | τούτοις τοῖς] τοῖς αὐτοῖς?* 3 διδάσκαλος U 11 οὖν] oἱ U 12 αὐτῶν*] αὐτοῦ Μ U | τουτὶ] τούτου Μ 13 ἀφ᾿ ὦν Dind. Öh.] ἀφ΄ ἦς Μ U 14 ἐγὼ 1 +", + "candidate_score": 0.634158, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_64", + "bdc_text": "Mai , A 202/1 , Nr. 24 ) . Erst am 22 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2158", + "psc_text": "22 γὰρ < U 23 δὲ < U | <εἶπον ἐγώ·>* 24 ἴδια M τῶν ἀνθρώπων ὅτι, ἔλεγε, ψεύδονται· ἄρα αὐτὸς οὐκ ἐψεύδετο, ἐκπληττόμενος δὲ καὶ θαυμάζων τὴν τοῦ θεοῦ φιλανθρωπίαν καὶ τὰ αὐτῷ παρὰ τοῦ κυρίου κεκηρυγμένα ἐθαύμαζε καθ᾿ ὑπερβολὴν καὶ ὁρῶν πάντα ἄνθρωπον ἐνδεόμενον τοῦ ἐλέους τοῦ θεοῦ μένῳ κυρίῳ τὸ ἀληθεύειν ἐπέδωκε, πάντα δὲ ἄνθρωπον ὑπὸ ἐπιτίμιον ἔγνω, ἵνα δείξῃ τὸ ἀληθινὸν πνεῦμα, τὸἐν προφήταις λαλῆσαν καὶ τὰ βάθη αὐτοῖς ἀποκαλύψαν τῆς τοῦ θεοῦ γνώσεως ἀκριβεέας. ἐγένετο δὲ καὶ Ἀβραὰμ ἐν ἐκστάσει, οὐκ ἐν ἐκστάσει φρενῶν ἀλλὰ ἐν ἐκστάσει φόβου. ἔβλεπεν γὰρ κλίβανον καὶ λαμπάδας περὶ τὴν τοῦ ἡλίου δύσιν * καὶ ἄλλοι προφῆται ὁρῶντες τὰ ὁράματα ἐν διανοίᾳ ἐρρωμένῃ ἔλεγον, ὡς ὁ Μωυςῆς φησιν »ἔμφοβός εἰμι καὶ ἔντρομος«. ἔγνω δὲ Ἀβραὰμ τὰ ὑπὸ τοῦ κυρίου λεγόμενα· »υινώσκων, γάρ <φησι>, γνώσῃ ὅτι πάροικον ἔσται τὸ σπέρμα σου ἐν γῇ ἀλλοτρίᾳ ἔτη τετρακόσια«. καὶ ὁρᾷς ὡς ἔστιν ἰδεῖν", + "candidate_score": 0.634096, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_77", + "bdc_text": "In der älteren Literatur und demzufolge auch in Pf-Augsburg 36 , Nr. 202 , und Pf-Schwaben 175 , Nr. 1026 , wird \"Thoman Ruman\" mit dem in Pf-Zürich 485 angeführten \"Hans Römer\" identifiziert , der 1546 Pfarrer in Zurzach ( Kt .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2304", + "psc_text": "u. Clemens Al. quis div. salv. 42,2; III 188, 3f τοῦ τυράννου τελευτήσαντος ἀπὸ τῆς Πάτμου τῆς νήσου μετῆλθεν ἐπὶ τὴν Ἔφεσον), nur hier. Anders Irenaeus adv. haer. V 30, 3; II 410 Harvey ἑωράθη . . . πρὸς τῷ τέλει τῆς Δομετιανοῦ ἀρχῆς Hieronymus vir. ill. 9 persecutionem moxente Domitiano in Patmos insulam relegatus scripsit apocalypsim u. die „historia ecclesiastica“ Corssen S. 80f. Κλαυδίου ist jedoch nicht zu ändern, da es ebenso durch das folgende μετὰ ἱκανὰ ἔτη τοῦ διατρῖψαι αὐτὸν ἐπὶ τῆς Ἀσίας wie durch die Wiederholung in c. 33, 9 gesichert ist. Vielleicht hängt die Angabe doch irgendwie mit den acta Johannis zusammen (gegen Zah, Forsch. VI 199f) M U 1 <καὶ τὸ ψεῦδος ἀγαπῶντες> * |ὑπὲρ]ἥπερ Μ 2 hinter Δουκᾶν vielleicht nach S. 256,18ff zu ergänzen <καὶ οὑδὲν ἐν αὐτῷ περὶ τῆς ἄνωθεν γεννήσεως>* 4 ἐπὶ τοῦ σωτῆρος, <τῷ λόγῳ Μ 5 ἐπανακάμωψαντι*]ἐπανακάμψαντος Μ U |", + "candidate_score": 0.633725, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_61", + "bdc_text": "Haller an Bullinger , 5 . März , A 202/1 , Nr. 23 , bzw. E II 370 , 55 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_672", + "psc_text": "εὕρομεν, ε auf Rasur statt η Vcorr 20 διὸ oben hiningeflickt Vcorr 22 οὕτω V 23 ἐπὶ < M 24 φέρειν V 25 αὐτοῖς] ὑπ’ αὐτῶν V; lies αὐτῶν? * ὁ κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός »εἰς τὸν αἰῶνα κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδέχ«, βασιλεύς τε ὁμοῦ κατὰ τὴν τάξιν τὴν ἄνωθεν, ἵνα μεταγάγῃ τὴν ἱερωσύνην ἅμα τῇ νομοθεσίᾳ. τοῦ δὲ σπέρματος Δαυὶδ κατὰ τὴν Μαρίαν καθεζομένου ἐν θρόνῳ, * εἰς τὸν αἰῶνα καὶ τῆς βασιλείας αὐτοῦ οὐκ ἔσται τέλος. ἔδει γὰρ αὐτὸν νῦν μεταγαγεῖν τὴν τάξιν τοῦ τότε βασιλείου. καὶ γὰρ ἡ βασιλεία αὐτοῦ οὐκ ἔστιν ἀπὸ τῆς γῆς, ὡς ἔλεγεν ἐν τῷ εὐαγγελίῳ Ποντίῳ Πιλάτῳ ἡ βασιλεία μου οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ κόσμου τούτου«. τοῦ γὰρ Χριστοῦ τὰ πάντα πληροῦντος δι' αἰνιγμάτων, ἕως τινὸς μέτρου αἱ ὑποθέσεις ἔφθανόν. οὐ γὰρ ἦλθεν, ἵνα προκοπὴν λάβῃ βασιλείας, ὁ βασιλεύων ἀεί· ἐχαρίσατο δὲ τοῖς ὑπ' αὐτοῦ καθισταμένοις τὸ βασίλειον, ἵνα μὴ νομισθῇ ἀπὸ", + "candidate_score": 0.633468, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_51", + "bdc_text": "Oktober , Zürich StA , A 202/1 , Nr. 18 ) . Am 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_719", + "psc_text": "19 γάμον νομιτεύει, ἐγκρά- τειαν συγχωρεῖ III 68; S. 54, 32; dazu unten c. 18, 2; S. 357, 16ff u. bei den äern haer. 19, 1, 7; S. 218, 14 f 4 Anspielung auf die clementinischen epp. de virginitate? — 5 ff vgl. zu haer. 29, 7, 7; S. 330, 4 ff — 8 vgl. Matth. 4, 25 — 11 vgl. Zahn, Forschungen I 333 — 18 vgl. haer. 29, 7, 7; die »andern « sind nicht erhalten V Μ 1 τε < M 2 καὶ < Μ Ι ταύτῃ + τῆ Μ 3 διὰ vor τὸν wiederholt Μ 4 <διὸ> * 4 f lies ἐπιγράφουσι?* 5 τούτων *] τούτου V Μ 7 τὸ πλέον 9 βανέας M 12 καρναὶμ, ι auf Rasur V corr Ι τῆς 2 Zahn] Ἀρνὲμ VM 14 Ναζαρηνοὶ V 15 ἐκεῖνοι///, ein Buchstabe wegradiert V 17 ἐν δὲ + καὶ Μ 22 ἀνδρός] ἀνάνδρως Μ", + "candidate_score": 0.633453, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_87_89", + "bdc_text": "et reliqui . Gott mitt üch. Datum Zürych , 8 . septembris , 9 . antemeridiana , 1546 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2671", + "psc_text": "485 εἴωθε δὲ ἀεὶ τὸ ἅγιον πνεῦμα οὐ σύστασιν ἑαυτοῦ ποιούμενον *, ἵνα μὴ ἡμῖν ὑπογραμμὸν δώσει τοῦ περὶ ἑαυτῶν * καὶ ἡμᾶς τὴν σύστασιν 1 I Kor. 8, 6 — 21 I Kor. 8, 6 M U 2 f Ἰησοῦς Χριστὸς καὶ ἡμεῖς, δι᾿ αὐτοῦ δι᾿ τὰ πάντα καὶ ἡμεῖς δι᾿ αὐτοῦ U 3 λέγων *] λέγει Μ < U 4 πῶς] lies wohl πρῶτον * 10 τοῦ κυρίου *] τοῦ καὶ Μ τοῦ κύριος U | τοῦτο < Μ 11 πατέρα εἶναι U 12 ἐπεὶ δὲ Μ 13 τῷ 1] τὸ U | αρνούμενοι Μ 14 θεὸν1 Μ |<ἔλεγεν> * 15 ἀνάγειν U 21 ἀνόμασεν Μ 22 [το] * |κύριον] Χριστὸν Μ 23 εἶναι αὐτὸν] αὐτὸν τὸ εῑναι U 24 μιᾶ] μόνη U 25 θεὸς 2] θεῶ Μ | θεὸς 2 + <εἶναι>?* 26 τῷ 2 Pet.] τὸ Μ U | τῷ 3] τὸ μ |[εἷς] * 29", + "candidate_score": 0.633356, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_51", + "bdc_text": "Oktober , Zürich StA , A 202/1 , Nr. 18 ) . Am 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_808", + "psc_text": "μο oben über Vcorr 10 φυλάττεται getilgt, ür am Rande ἐπιτηδεύεται V 11 εἰς τὰ angeflickt Vcorr 13 τῆς hineingeflickt Vcorr | <ὥς> * 14 τοῦ < V 16 ἀπ᾿ αὐτοῦ] αὐτῶ αὐτῶ V 17 ἀλξα///ὶ, ι aus ει 18 ἔθ//ἤ, ν ausradiert Vcorr | ὡς M | νομίζει V 19 ἀνδρο///ίκελον, ι aus ει Vcorr ποις, μιλίων ἐνενήκοντα ἓξ τὸ μῆκος, δῆθεν σχοίνων εἴκοσι τεσσάρων, τὸ δὲ πλάτος σχοίνων ἕξ, μιλίων εἴκοσι τεσσάρων, τὸ πάχος δὲ κατὰ μέτρησιν ἄλλην τινά. ἀντικρὺ δὲ αὐτοῦ ἑστάναι καὶ τὸ ἅγιον πνεῦμα ἐν εἴδει θηλείας ἀοράτως, καὶ τὸ] αὐτὸ τοῦ αὐτοῦ μέτρου. καὶ πόθεν, φησίν, ἔγνων τὰ μέτρα; ἐπειδή, φησίν, εἶδον ἀπὸ τῶν ὀρέων ὅτι αἱ κεφαλαὶ ἔφθανον αὐτῶν, καὶ τὸ μέτρον τοῦ ὄρους καταμαθὼν ἔγνων Χριστοῦ τε καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος τὰ μέτρα.« ἤδη δέ μοι περὶ τούτων εἴρηται ἐν τῇ κατὰ Ὀσσαίων αἱρέσει. ἐν παρεξόδῳ δὲ ταῦτα πεποίημαι νῦν, ἵνα μὴ", + "candidate_score": 0.633346, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_8_10", + "bdc_text": "vgl. die in Nr. 2558 , Anm. 46 angeführten Stellen. dannen geschlagendannen geschlagen : zur ückgedrängt. . Daruff die fygendFeinde .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3179", + "psc_text": "16 πάλιν αὐτὰς] πάντας M #x003C; S 16f ἐν τῇ — προφητείᾳ] im 65. Psalm S 16 πέμπτον] καὶ πέμπτον hinter προ- φητείᾳ U 17 καὶ ἀνοικείως < S Ι <εἰς> * nach S 18 ὑφέξουσαν ἡμαρτημένων + ihre S Ι ἐνβιβάζει M Ι ἀτοπίας < U 19 ἐστιν] voll ist S γὰρ < S 19f καθάπερ — ἐξεθέμεθα < S 20 σώματα U Ι nach S 21 μετὰ τὴν παράβασιν < S Ι σῶμα] Fleisch ὁτὲ ὁτὲ μὲν ὡς διὰ τὸ σῶμα λέγειν τὰς ψυχὰς ἡμαρτηκέναι, ἑτὲ δέ, ἐπειδήπερ ἑμάρτοσαν, διὰ τοῦτο καὶ δεσμὸν αὐτὸ καὶ παγίδα πρὸς κατάκρισιν γεγονέναι. εἰ γὰρ διὰ τὸ σῶμα ἥματρον, συνῆν ἄρα ἐξ ἀπχῆς αὐταῑς ταῖς καὶ πρὸ τῆς ἀμαρτίας τὸ σῶμα. πῶς γὰρ διὰ τοῦτο ἡμάρτανον, μὴ ἦν μηδέπω; εἰ δὲ παγὶς πάλι αὐτὸ τὸ σῶμα καὶ πέδαι νομίζεται καὶ δεσμός, οὐκέτι τὸ συναμφότερον αἴτοιν, ἀλλὰ ψυχὴ μόνη. ἁμαρτήσαντι γὰρ μετὰ τὸ", + "candidate_score": 0.633316, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_57", + "bdc_text": "Ende Dezember 1546 ihre Prädikanten zurück ( Haller an Bullinger , 27 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3400", + "psc_text": "εἶπαν Μ 21 ἐκεῖνο *] ἐκεῖ ὃ M | * etwa <κυρῶσαι> * 25 εἶπον M 26 μόνον + <εἶπεν>? * 26f <ἑαυτοὺς> * μεως τό ἐξάγων πεπεδημένους ἐν ἀνδρείᾳ‘, ἓνα εἴπηῃ τὰς ψυχὰς τῶν ἐγηγερμένων σωμάτων. οὑτοι γὰρ ἠσαν οἱ δέδμιοι τῆς οἱ ἐν Ἅιδῃ πεπεδημένοι· καί φησιν ὁμοίως τοὺς παραπικραίνοντας, τοὺς κατοικοῦντας ἐν τάφοις‘, ἳνα εἴπῃ τὰ σώματα τῶν άναστάντων, καὶ οὐκ εἶπεν· τοὺς παραπικρανθέντας ἢ παραπικραινομένους, ἀλλὰ τοὺς παραπικραίνοντας. ὀφθέντες γὰρ ἐν τῇ πόλει πολλοῖς οἱπρόσφατον τελευτήσαντες μετὰ τῶν παλαιοτάτων — νομίζω γὰρ ὃτι ἀπὸ τοῦ Αδὰμ ἤρξατο τὴν ἀνάστασιν ποιεῖσθαι, οἱ δὲ πρόσφατοι * τῶν αὐτῶν σωμάων, * τεθαμμένους αὐτοὺς ἐν τῷ Γολγοθᾷ τόπῳ ἐπ’ αὐτὸν * σταυρωθεὶς καὶ πληρῶν τὸ γεγραμμένον »ἔγειρε ὁ καθεύδων καὶ ἀνάστα ἐκ τῶν νεκρῶν καὶ ἐπιφαύσει σοι ὁ Χριστός«, ὁ ἐπάνω σου ἐσταυρωμένος, — καὶ ἄλλων μετ’ αὐτῶν ἐκ τῶν ἰδίων <αὐτοὺς > ἐπιγινωσκόντων πρῶτον μὲν ἐξέπληττον τοὺς τας. εἰ", + "candidate_score": 0.633245, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_77", + "bdc_text": "In der älteren Literatur und demzufolge auch in Pf-Augsburg 36 , Nr. 202 , und Pf-Schwaben 175 , Nr. 1026 , wird \"Thoman Ruman\" mit dem in Pf-Zürich 485 angeführten \"Hans Römer\" identifiziert , der 1546 Pfarrer in Zurzach ( Kt .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_670", + "psc_text": "γεγραμμένον· αὔτως γὰρ ἱστόρησαν πολλοὶ πρὸ ἡμῶν περὶ αὐτοῦ, Εὐσέβιός τε καὶ Κλήμης καὶ ἄλλοι. ἀλλὰ καὶ τὸ πέταλον ἐπὶ τῆς κεφαλῆς ἐξῆν αὐτῷ φορέῖν, καθὼς οἱ προειρημένοι ἀξιόπιστοι ἄνδρες ἐν τοῖς αὐτοῖς ὑπομνηματισμοῖς ἐμαρτύρησαν. »ἱερεύς« τοίνυν, ὡς ἔφην, 5 ff vgl. Origenes zu I Sam. 21, 57; III 298, 27 ff Klostermann — 14 vgl. zu Ancoratus C.60, 1 ;S. 70, — 16 ff vgl. Hegesipp bei Eusebius h.e. II 23,5 ff; 8,166,12 ff Schwartz — 20 ἅπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ von Epiph. zu dem Bericht Hegesipps hinzugesetzt — 21 vgl. Hebr. 9, 7 (Exod. 30, 10) — 23 Κλήμης ist Verwechslung mit Hegesipp — 23 f Verwechslung mit dem Apostel Johannes, vgl. Polykrates bei Eus. h. e. III 31, 3; S. 264, 18 Schwartz u. V 24, 3; S. 490, 20 — 25 f vgl. Hebr. 5, 6 V M 6 τό τε βασιλικὸν καὶ τὸ ἀρχιερατικόν *] τοῦ", + "candidate_score": 0.632911, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_8", + "bdc_text": "vgl. die in Nr. 2558 , Anm. 46 angeführten Stellen. dannen geschlagendannen geschlagen :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_562", + "psc_text": "15 ὑπεδείξαμεν αὐτοὺς M Ι τὰ) * 15f κεκρυμμένα * Ι τοὺς αὐτοὺς] τούτους M Ι ἀπελα///θῆναι, σ ausradiert V 20 παρετύχο///μεν, ο aus ω Vcorr 26 > * 28 ἀπο///λεσάντων, ο aus ω V τοῦ ἐν αὐτοῖς διαβόλου συσκευῆς, ὡς καὶ συνῳδὰ ἠμᾶς λέγειν τῷ ἁγιωτάτῳ Δαυίδ ὅτι »βέλη νηπίων ἐγενήθησαν αἱ πληγαὶ αὐτῶν‘ καὶ τὰ ἐξῆς, καὶ ὅτι »ἐπιστρέψει ὁ πόνος αὐτῶν εἰς κεφαλὴν αὐτῶν, Ι καὶ ἡ ἀδικία αὐτῶν ἐπὶ κορυφὴν αὐτῶν καταβήσεαι«. ὡς P101 οὑν περιτυχόντες καὶ ἀποδράντες καὶ ἀναγνόντες, γνόντες καὶ καταγνόντες, σωθέντες τε ὑπερβεβήκαμεν, οὕτω καὶ σὲ τὸν ἀναγινώσκοντα παρακαλοῦμεν ἀναγνόντα καὶ καταγνόντα τοῦ * ὑπερβῆναι, εἰς τὸ μὴ ἐμπεσεῖν ἐν τῷ ἰῷ τῆς τῶν ἑρπετῶν τούτων μοχθηρίας. ἀλλ’ εἰ καί ποτε περιτύχοις τισὶ τῶν ἀπὸ τῆς ὀφιώδους ταύτης σχολῆς, εὐθὺς τὸ ξύλον ἀναλαβὼν τὸ διὰ τοῦ κυρίου ἡμῖν ἑτοιμασθέν, ἐν ᾧ ὁ Ι κύριος ἡμῶν προσεπάγη Χριστός, <καὶ> κατὰ τῆς", + "candidate_score": 0.632884, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_69_71", + "bdc_text": "Oktober 1547 verlassen ( Augsburg an Zürich , 3 . Oktober , A 202/1 , Nr. 30 ) . - Die Identität Rumans wirft Probleme auf. Im Briefwechsel des Augsburger Rats an den Zürcher Rat wird er einmal als \"Thoman Rauman\" ( A 202/1 , Nr. 18 )", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2073", + "psc_text": "vgl. Justin dial. c. 120 — 8f Rusticus, bestätigt durch die Märtyrerakten, vgl. dazu Zahn Forsch. VI 14A. — ἐπὶ Ἀδριανοῦ βασιλέως und τριάκοντα ἐτῶν ὑπάρχων ist beides unmöglich: Harnachk, altchr. Lit.-Gesch. II 1,283 möchte die 30 Jahre als Mibverständnis einer Quellenangabe über das christliche Lebensalter Justins, d. h. über die Zeit von der Bekehrung Jusins ab, verstehen; eher könnte man, da das ἐπὶ Ἀδριανοῦ βασιλέως und ἐτῶν τριάκοντα ὑπάρχων ἐν καθεστώςῃ ἡλικίᾳ unter sich zusammenpabt, vermuten, dab die Angabe sich ursprünglich auf das Lebensalter bezog, in dem Justin zum Christentum übertrat — 10 ff vgl. Irenaeus adv. haer. I 28, 1; I 220 Harvey ἐφόσον μὲν συνῆν ἐκείνῳ οὐδὲν ἐξέφηνε τοιοῦτον· μετὰ δὲ τὴν ἀκείνου μαρτυρίαν ἀποστὰς τῆς ἐκκλησίας Ps. Tertullian adv. omn. haer. 7 post hune diversa sentire coepit Theodoret haeret. fab. I 20 μετὰ δὲ τὴν τοῦ διδασκάλου τελείωσιν ἐπόθησε γενέσθαι προστάτης αἱρέσεως V M 2 ὑπάρχων]", + "candidate_score": 0.632783, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_72_74", + "bdc_text": "und ein anderes Mal als \"Hanß Ruman\" ( A 202/1 , Nr. 24 ) bezeichnet . Bei Haller ist er stets als \"Romanus \" ohne Nennung seines Vornamens angeführt . Die Bezeichnung \"Thomann Rainen\" die man in dem am 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_214", + "psc_text": "τὸν μὲν διὰ τὰ ἁμαρτήματα δίκην ἀπαιτεῖσθαι, τὸν δὲ ἔπαινον ἀπεκδέχεσθαι διὰ τὸ εὖ πεπραχέναι ὥρισται καθ᾿ ἑκατέρων τὸ διάφορον. ὡς καὶ μιᾷ φωνῇ † δικαίᾳ λέγειν συντόμῳ ἀληθείᾳ 12 Hinweis auf eine verlorene Schrift des Epiph. — 13f vgl. haer. 5, 3, 1 ff; S. 184, 27 V Μ 1 σαρατάμ V | θεβουλά Μ | > ßmann] μωμοζάνη V μωμαζανὴ Μ (Archetypus μωζάνη) | ἀκραὰβ Μ | καὶ σὲτ Μ | δαδλί V | διγγίμ M 4 τελαα V τέλλα M | σήρ Μ 5 σαράτιν Μ | ἀρί] ἄρτι V ἀρί V corr 6 ἀκρο V ἀκραάβ | κεσὲ Μ | αἰγουκὲρων Μ | ὑδριχόον M | δαλι V 7 διγγίμ M 8 εἰς] εἰ Μ 9f φρενοβλαβῆ////, ν wegradiert V 11 ἀσυστατοῦσα M 19 δύναται + <ἅμα> ? * 21 κατὰ < V 22 [ὅτι] * 25 ἔχων Μ καὶ ὡς M | μιᾷ φωνῇ, zum", + "candidate_score": 0.632779, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_54_56", + "bdc_text": "November ; Haller an Bullinger , 20 . November , aaO , A 202/1 , Nr. 20 , bzw. E II 370 , Wf ) . Angesichts der f��r die Schmalkaldener ungünstigen Kriegsentwicklung forderten die Zürcher", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2", + "psc_text": "5; S. 170, 25 des Panarion darauf Bezug. S. auch Zahn, Gesch. neutest. Kan. II 1, 220 A. — 3 — 5 vgl. die Vorbemerkung zum Ancoratus S. 1, 4 f — 18 zu πρόδρομος φήμη vgl. den Brief des Palladius an der Spitze des Ancoratus S. 4, 8 f G U Μ 3 Παλαιστηνὸν U 4 <ποτε> * 5 νυνὶ GU 5 f Κωνσταντείας 6 Ἀκακία, von áterer Hand verbessert M 7 vor ἀρχιμανδριτῶν + καὶ GU; aber vgl. Ζ. 13 8 Χαλκίδος] Καρχηδόνος U | <αἰτησάντων αὐτὸν> *, vgl. Ancoratus S. 2, 4 u. 3, 5 9 <ἄλλων> * 12 ἡμῶν] μου G U 17 <τοῖς> * | ἡ G 18 κηρύττουσα *] κηρύττει GU M 19 ὀσμὴν Klosterm., nach Phil. 4, 18] ὁρμὴν G U M | ἄγχει] ἄχρScaliger falsch, vgl. S. 154, 12 20 δοθείσης σοι U ἀλλ᾿ ἐπειδὴ ἠ ὀδὸς ἐπεσχέθη ὑπὸ τῆς ἀρρωστίας τῆς", + "candidate_score": 0.632685, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_78", + "bdc_text": "Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2", + "psc_text": "5; S. 170, 25 des Panarion darauf Bezug. S. auch Zahn, Gesch. neutest. Kan. II 1, 220 A. — 3 — 5 vgl. die Vorbemerkung zum Ancoratus S. 1, 4 f — 18 zu πρόδρομος φήμη vgl. den Brief des Palladius an der Spitze des Ancoratus S. 4, 8 f G U Μ 3 Παλαιστηνὸν U 4 <ποτε> * 5 νυνὶ GU 5 f Κωνσταντείας 6 Ἀκακία, von áterer Hand verbessert M 7 vor ἀρχιμανδριτῶν + καὶ GU; aber vgl. Ζ. 13 8 Χαλκίδος] Καρχηδόνος U | <αἰτησάντων αὐτὸν> *, vgl. Ancoratus S. 2, 4 u. 3, 5 9 <ἄλλων> * 12 ἡμῶν] μου G U 17 <τοῖς> * | ἡ G 18 κηρύττουσα *] κηρύττει GU M 19 ὀσμὴν Klosterm., nach Phil. 4, 18] ὁρμὴν G U M | ἄγχει] ἄχρScaliger falsch, vgl. S. 154, 12 20 δοθείσης σοι U ἀλλ᾿ ἐπειδὴ ἠ ὀδὸς ἐπεσχέθη ὑπὸ τῆς ἀρρωστίας τῆς", + "candidate_score": 0.632552, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_61", + "bdc_text": "Haller an Bullinger , 5 . März , A 202/1 , Nr. 23 , bzw. E II 370 , 55 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_912", + "psc_text": "vgl. S. 335, 21 ff V Μ 3 οὐχ aus οὐκ V οὐκ M 4 καὶ] * 6 * etwa 〈προάγων〉 * | ἐλλιπῶς, ι statt ει Vcorr 13 γεννητῆς Μ 16 * etwa εἶναί σε > * 18 τὸ ὄνομα Χριστοῦ V 18f ἐπικαλεῖσθαι Μ 20 εἶχες Μ | ἂν hineingeflickt Vcorr < Μ 21 οὐ vor σύνεσιν getilgt Vcorr 22 διὰ auf Rasur statt παρὰ Vcorr | * etwa 〈δύνηται〉 * 26 αὐτὸν γεγενῆσθαι am Rande nachgetragen Vcorr < 27 τὸν < V | υἱὸν] Χριστὸν? *, nach S. 337, 1 u. Καὶ τί μοι ἔτι διατρίβειν ἐν ἁλίμοις καὶ ἀμπώτεσι τόποις, πῆ μὲν ἐπικλυζομένοις πῆ δὲ καταξηραινομένοις, ἐξ ὠνπερ Μύων ἐκβράσματα πολλάκις γίνεται καὶ τοῖς ποσὶ τῶν τὰς ὄχθας τούτων μετιόντων τῶν τόπων ἐκ τοῦ ἀνὰ μέσον τῶν Ἰχθύων τινὰ ἰοβόλα εἶναι, τρυγόνας δέ φημι καὶ δρακαίνας καὶ καρχαρίας καὶ σμυραίνας, ὡς καὶ ἤδη προείρηται) βλάβην ἐμποιεῖ.", + "candidate_score": 0.632529, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_43_45", + "bdc_text": "Die von Augspurg habend predicanten von uns begaͤrt . Hatt man hütt 3 hinuß geordnetSiehe Johannes Hallers Gesuch in Nr. 2560 , 75-104 . - Entsandt wurden Rudolf Schwyzer d. J. , Lorenz Meyer ( Agricola )", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2217", + "psc_text": "καθίστανται διὰ 2 vgl. Act. 21, 9 u. Proclus bei Eusebius h. e. III 17, 4; S. 266,3 Schwartz; dazu den Anonymus V 17, 3; S. 470, 15 Schwartz Origenes bei Cramer Cat. in I. ad Corinth. S. 279 ταύτης δὲ τῆς ἐντολῆς οὐκ ἦσαν οἱ τῶν γυναικῶν μαθηταὶ οἱ μαθητευθέντες Πρισκίλλῃ καὶ Μαξιμίλλῃ. . .τέσσαρες, φασί, θυγατέρες ἦσαν Φιλλίππου τοῦ εὐαγγελιστοῦ καὶ προεφήτευον. εἰ δὲ προεφήτευον, τί ἄτοπόν ἐστι καὶ τὰς ἡμετέρας, ὥς φασιν ἐκεῖνοι, προφήτιδας προφητεύειν (aus Origenes schöpft Didymus de trin. III 41,3; Migne 39,988 C u. der dial. orth. et Mont. Ficker ZKG XXVI 456,24ff) – 3 zur Bußpredigt im Kreis der montanistischen Gemeinde vgl. den Anonymus bei Eusbius V 18,9; S. 464, 5ff Schwartz τοῦ πνεύματος . . . ἔσθ᾿ὅπῃ δὲ καὶ κατακρίνοντος στοχαστικῶς ἀξιοπίστως αὐτοὺς ἄνττικρυς, ἴνα καὶ ἐλεγκτικὸν εἶναι δοκῇ -10 Gal. 3, 28 - 12 vgl. Filastrius haer. 74; S. 38, 18", + "candidate_score": 0.632526, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_61", + "bdc_text": "Haller an Bullinger , 5 . März , A 202/1 , Nr. 23 , bzw. E II 370 , 55 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1945", + "psc_text": "M 23f lies wohl τῶν . . . πληρουμένων * 26 ἐν ταῖς ἐκκληςίαις S. 123, 1 27 ἐπιτέτραπται S. 123, 1 f] ἐπιτρέπεται VM ὑπάρχει ὁ νόμος, τὴν γυναῖκα καθυποτάξας τῷ ἀνδρί. συναρέσκει γὰρ κὰι τῷ ἀποστόλῳ τοῦτο ἐν τῇ τῆς ἐκκληςίας νομοθεςίᾳ, ὥς φησι· »καθὼς κὰι ὁ νόμος λέγει«. ποῦ δὲ εἶπεν ὁ νόμος ἀλλὰ ἐν τῷ εἰπεῖν τὸν θεὸν πρὸς τὴν Εὔαν εὐθύς »πρὸς τὸν ἄνδρα σου ἡ ἀποστροφή σου καὶ αὐτός σου κυριεύσει«; εἰ γὰρ καὶ ἐν ἄλλοις τόποις, ἀλλὰ ἐν τεῦθεν ἠ ἀρχή. εἰ τοίνυν ἀπὸ τότε ἡ γυνὴ ὐπετάγη ἐκ προστάγματος θεοῦ τῷ ἀνδρὶ καὶ ἀκολούθως ὁ ἀπόστολος καθυποτάσσει ταυτην, οὐκ ἀντιθέτως τῷ ποιήσαντι τὸν ἄνθρωπον κὰι τὴν γυναῖκα θεῷ καὶ αὐτὸς κελεύων δείκνυσιν ἐξ ἅπαντος ὅτι τοῦ αὐτοῦ [θεοῦ] ὑπάρχει ὁ ἀπόστολος νομοθέτης θεοῦ, οὗκαὶ ὁ νόμος ἦν καὶ ἡ πᾶσα παλαιὰ διαθήιη, καὶ τοῦ αὐτοῦ ἡ καινὴ διαθήκη, τουτέστιν αἱ δύο διαθῆκαι,", + "candidate_score": 0.632499, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_51_53", + "bdc_text": "Oktober , Zürich StA , A 202/1 , Nr. 18 ) . Am 19 . November waren sie wieder in Augsburg . Allerdings hatte nur Ruman seine Familie mitgebracht ( Augsburg an Zürich , 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_984", + "psc_text": "M 17 ἔχει δὲ οὕτως angesetzt 18 <Ἐκ> Ausgg. 19 ἐπὶ M 20 καὶ < ὁ ἀπόστολός φησιν »ἤ οἰκοδομὴν θεοῦ τὴν ἐν πίστει« , καὶ διὰ τῆς πανούργως συγκεκροτημένης πιθανότητος παράγουσι τὸν νοῦν τῶν ἀπειροτέρων καὶ αἰχμαλωτίζουσιν αὐτούς, ῥᾳδιουργοῦντες τὰ λόγια τοῦ κυρίου, ἐξηγηταὶ κακοὶ τῶι καλῶς εἰρημένων γινόμενοι, καὶ πολλοὺς ἀνατρέπουσιν, ἀπάγοντες αὐτοὺς προφάσει γνώσεως ἀπὸ τοῦ τόδε τὸ πᾶν συστησαμένου καὶ κεκοσμηκότος, ὡς ὑψηλότερόν τι καὶ μεῖζον ἔχοντες ἐπιδεῖξαι τοῦ τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτοῖς πεποιηκότος θεοῦ, πιθανῶς μὲν ἐπαγόμενοι διὰ λόγων τέχηνς τοὺς ἀκεραίους εἰς τὸν τοῦ ζητεῖν τρόπον, ἀπιθάνως δὲ ἀπολλύντες αὐτοὺς ἐν τῷ βλάσφημον καὶ ἀσεβῆ τὴν γνώμην αὐτῶν κατασκευάςειν εἰς τὸν δημιουργόν, Με ἔν τῷ διακρίνειν δυναμένων τὸ ψεῦδος ἀπὸ τοῦ ἀληθοῦς | — ἡ γὰρ πλάνη καθ’ ἑαυτὴν μὲν οὐκ ἐπιδείκνυται, ἵνα μὴ γυμνωθεῖσα γένηται κατάφωρος, πιθανῷ δὲ περιβλήματι πανούργως κοσμουμένη καὶ αὐτῆς τῆς ἀληθείας * αληθεστέραν", + "candidate_score": 0.632401, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_8_10", + "bdc_text": "vgl. die in Nr. 2558 , Anm. 46 angeführten Stellen. dannen geschlagendannen geschlagen : zur ückgedrängt. . Daruff die fygendFeinde .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3299", + "psc_text": "κποίου θανάτου ἐγλίχετο ῥυσθῆναι καὶ τίς αὐτὸν ό ῥυόμενος ἦι· »χάρις τῷ 9 Psal. 18, 13 — –15 öm. 7, —24 –24 19 Röm. 7 M U S Phot. 1 τῇ * 27 ἀλλοιωμένον u. + τί ἆρα Μ <οἱ δύο> ἕν ἐσμεν«· καὶ οὐκ εἶπεν »εἶς εἰμι«, ἀλλὰ τῷ »ἐγώ« καὶ τῷ »ὁ πατήρ« σγμαίνει ἐνυπόστατον τὸν πατέρα καὶ ἐνυπόστατον τὸν υἱόν· καί »οἱ δύο« εἶπε, καὶ οὐκ εἶπεν »ὁ εἶς«· καὶ πάλιν »ἔν ἐσμεν«, καὶ οὐκ εἶπεν »εἶς εἰμι«. ὡσαύτως δὲ »ἀπελθόντες, <φησί>, βαπτίσατε εἰς τὸ ὄνομα τοῦ πατρὸς καὶ τοῦ υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος«. μέσων δὲ τιθεμένων τῶν συνδέσμων, τουτέστιν τῆς συλλαβῆς τοῦ »καί« ἐλἐγχει τὸν Σαβέλλιον ματαίως τὴν συναλοιφὴν παρεισφέροντα · ὅπου γὰρ »καί« <τίθεται>, σημαίνει ἀληθῶς πατέρα, | ἀληθῶς υἱόν, ἀληθῶς ἄγιον πνεῦμα· ὁπότε δὲ ὁμόστοιχος ἡ τριὰς καὶ ἐν ἑνὶ ὀνόματι τριὰς καλουμένη, ἐλἐγχει τὸν Ἄρειον, ὑπόβασίν τινα διανοούμενον ἐν τῇ τριάδι ἢ ἀλλοἰωσιν ἢ παραλλαγήν. κἂν τε γὰρ", + "candidate_score": 0.632249, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_61", + "bdc_text": "Haller an Bullinger , 5 . März , A 202/1 , Nr. 23 , bzw. E II 370 , 55 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2440", + "psc_text": "αὐτῇ τρίτῃ ὀψέ, ἥτις ἦν ἑνδεκάτη τῆς σελήνης νυκτερινὴ πρὸ δεκαὲξ καλανδῶν Ἀπριλλίων, so ist die hier gegebene Bestimmung des Mondalters mit der sonstigen Rechnung des Epiph. schlechthin unverträglich. Denn die Τρίτη ὀψέ d. h. die Nacht vom Dienstag auf den Mittwoch ist nicht die Nachthälfte von ιαݲ, sondern von ιβݲ; während XVI kal. Apr. für den Dienstag allerdings zutrifft. Man kann nur so helfen, daß man den Satz ἥτις ἦν — καλανδῶν Ἀπριλλίων bloß auf τρίτῃ ( nicht auf τρίτῃ ὀψὲ) bezieht und νυκτερινὴ einklammert. Das shcint um so berechtigter.weil Epiph. doch fortfährt mit τετρὰς ἐπιφώσκουσα κ. τ. λ. Τετρὰς ἐπιφώσκουσα ist aber ja sachlich dasselbe, wie Τρίτη ὀψέ Hätte Epiph. also in dem mit ἥτις ἦν zu beginnen Satz eine Angabe über Dienstag Nacht machen wollen, so müßte er sich grundlos wiederholt und dazu noch widersprochen haben. Auch die letzten Worte S. 297,9 ἐπιφώσκουσα κυριακὴ πεωτεκαιδεκάτη νυκτερινή bedürfen", + "candidate_score": 0.632176, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_61", + "bdc_text": "Haller an Bullinger , 5 . März , A 202/1 , Nr. 23 , bzw. E II 370 , 55 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2621", + "psc_text": "Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch Porphyrius de abstin. IV 17; 256, 11 Nauck und de styge (bei Stobäus ecl. phys. I 3, 56; 37, 25 Meinecke) über das Zusammentreffen des Bardesanes mit der indischen Gesandtschaft an Elagabal – 3 Ἀβειδάν] vgl. den Awida im Buch der Gesetze der Lander S. 1 ff Epiph meint daher sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz),", + "candidate_score": 0.631965, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_43_45", + "bdc_text": "Die von Augspurg habend predicanten von uns begaͤrt . Hatt man hütt 3 hinuß geordnetSiehe Johannes Hallers Gesuch in Nr. 2560 , 75-104 . - Entsandt wurden Rudolf Schwyzer d. J. , Lorenz Meyer ( Agricola )", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2387", + "psc_text": "— 15 Matth. 4, 12f — 21 die zwei Passah: Joh 2, 13ff u. 11, 55ff — 23ff Es ist beachtenswert, daß Epiph. in der Berechnung der Lehrtätigkeit Jesu (3 Passah = 2 ¼ Jahre) mit Africanus (vgl. Ed. Schwartz Abh. Gött. Ges. 1895 S. 28ff) gegen Eusebius (3 ½ Jahre dem. ev. VIII 2, 108; S. 387, 17ff Heikel) zusammengeht, während er mit Eusebius gegen Aficanus den Tod Christi ins 18. Jahr des Tiberius setzt, vgl. unten S. 292, 15 u. Eusebius-Hieronymus Christi S. 174, 14ff Helm M U (von κατηγοροῦσι Z. 20 an) 1 προβατικῆς am Rand nachgetragen M 9 [φασίν] * 13 <ἐγγὺς> * 21 αὐτοῦ τοῦ] τοῦ αὐτοῦ U | περὶ δύο πάσχων U 22 πεποιηκότα U | ἐν περιόδῳ — δύο < U 23 πάσχα ἑνὸς U | διηγοῦνται < U | οἴδασιν U 24f ὡς πανταχόθεν ἐδείξαμεν < U σωτὴρ ἄλλο Πάσχα, ὡς εἶναι", + "candidate_score": 0.631926, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_8", + "bdc_text": "vgl. die in Nr. 2558 , Anm. 46 angeführten Stellen. dannen geschlagendannen geschlagen :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3299", + "psc_text": "κποίου θανάτου ἐγλίχετο ῥυσθῆναι καὶ τίς αὐτὸν ό ῥυόμενος ἦι· »χάρις τῷ 9 Psal. 18, 13 — –15 öm. 7, —24 –24 19 Röm. 7 M U S Phot. 1 τῇ * ἀνοητεῖ, ἐρημίαν δὲ ἑαυτῇ ἐργάζεται καὶ τὴν στάσιν ἑαυτῆς κάτωθεν ἐκτέμνει, ῥιζῶν τε πολλῶν <φημὶ δὲ> τῶν εἰς αὐτὴν ἐμπεπτωκότων ἀνδρῶν τὴν λύμην ἀπεργάζεται. τοῖς δὲ συνετοῖς εἴ ποτε γένοιτο κατοπτευθῆναι αὐτήν, γέλωτα οὐ τὸν τυχόντα παρασκευάζει· ὡς καὶ τὸ προειρημένον ζῷον διὰ τὴν αὐτοῦ τύφλωσιν ἐμπαιζόμενον <καὶ> διὰ τὴν ἀορασίαν [καὶ] μὴ εὑρίσκον ποῦ τὴν εἰσαγωγὴν ποιήσασθαι, οὕτως καὶ αὕτη ἡ αἵρεσις. ἐπέθεντο γὰρ ἑαυτοῖς τοῦ Ἀδὰμ τὸ ὄνομα. τοῦτο δὲ ἀπὸ ἀκοῆς ἀνδρῶν πολλῶν ἀκηκοότες φαμέν· οὐ γὰρ ἐν συγγράμμασιν ηὕραμεν οὔτε μὴν περιετύχομεν τοιούτοις τισί. πολλῶν οὖν εἰρηκότων ἄξιον καὶ αὐτῆς μνησθῆναι ἐδικαιώσαμεν. διὸ καὶ δικαίως ταύτην παρεικάσαμεν τῷ προειρηυμένῳ τυφλῷ ζῴῳ καὶ ἀνδράσιν οὐ τάχιον φαινομένῳ, διὰ τὸ κρύβδην ἐν τῇ γῇ εἶναι καὶ κάτωθεν τὴν λύμην ἐργάζεσθαι. περιγέλαστος δέ ἐστι, καὶ ἐσκεπτόμην μηδ᾿ ὅλως εἰς ἀριθμὸν αὐτὴν φέρειν. διὰ δὲ τὸ ὅλως ἦχον αὐτῆς εἶναι ἐν κόσμῳ, οὐδὲν", + "candidate_score": 0.631738, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_61", + "bdc_text": "Haller an Bullinger , 5 . März , A 202/1 , Nr. 23 , bzw. E II 370 , 55 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_707", + "psc_text": "weist teils ück auf c. 7, 6; S. 329, 21 ff u. haer. 28, 5, 1; S. 317, 10 ff teils ärts auf haer. 30, 13, ff V M 1 καὶ1 < V 2 ἐσπέραν, ἑσπ auf Rasur V Ι τρὶς] τοῖς M 3 ἑαυτοῖς < V Ι ἐν ταῖς + αὐτῶν V 4 τρὶς τῆς ἡμέρας] τρεῖς ἡμέρας getilgt Vcorr 5 καὶ statt δῆθεν auf Rasur Vcorr 6 <τὸν> * 7 τὸν Ἰησοῦν] ὡς βληχρὸν καὶ ὀδύνης ἐμποιητικὸν διὰ τοῦ ἰοῦ σφηκίον, καταθλάσαντες τε τοῖς τῆς ἀληθείας λόγοις, ἐπὶ τὰς ἐξῆς ἴωμεν, ἐπιπόθητοι, παρὰ θεοῦ αἰτοῦντες τὴν βοήθειαν. Κατὰ Ἐβιωναίων ιݲ, τῆς δὲ ἀΚολουθίας λݲ. Ἐβίων, ἀφ’ οὗπερ Ἐβιωναῖοι, καθεξῆς ἀκολουθῶν καὶ τὰ ὅμοια τούτοις φρονήσας, πολύμορφον τεράστιον καὶ ὡς εἰπεῖν τῆς μυθευομένης πολυκεφάλου ὕδρας ὀφιώδη μορφὴν ἐν ἑαυτῷ ἀνατυπωσάμενος, πάλιν ἐπανέστη τῷ βίῳ, ἐκ τῆς τούτων μὲν σχολῆς ὑπάρχων, ἕτερα δὲ παρὰ τούτους κηρύττων καὶ ὑφηγούμενος. ὡς γὰρ", + "candidate_score": 0.63172, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_54_56", + "bdc_text": "November ; Haller an Bullinger , 20 . November , aaO , A 202/1 , Nr. 20 , bzw. E II 370 , Wf ) . Angesichts der für die Schmalkaldener ungünstigen Kriegsentwicklung forderten die Zürcher", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2427", + "psc_text": "τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8 ff wo? (einzige vergleichbare Stelle Sach. 7, 3) —18 ff vgl. Oben c. 16, 1 ff; S. 270, 14 ff u. c. 30, 10; S. 303, 4 M U 1 Ἰαννουαρίων Μ |πέμπτη ist nicht mit Kubistchek zu beanstanden; der Gesamtausdruck πέμπτη—ἐπιφώσκουσα bezeichnet ganz richtig die Mitternacht zwischen 5. u. 6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294,", + "candidate_score": 0.631682, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_43_45", + "bdc_text": "Die von Augspurg habend predicanten von uns begaͤrt . Hatt man hütt 3 hinuß geordnetSiehe Johannes Hallers Gesuch in Nr. 2560 , 75-104 . - Entsandt wurden Rudolf Schwyzer d. J. , Lorenz Meyer ( Agricola )", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2348", + "psc_text": "τῶν εὐαγγελίων φαςί· πῶς οἱ ἄλλοι εὐαγγελισταὶ εἰρήκασιν ὅτι φυγὰς ᾤχετο ἀπὸ προσώπου Ἡρῴδου 8f vgl. Luk. 4, 16ff — 12 vgl. Matth. 4, 12 — 22ff vgl. unten e. 21, 15; S. 281, 2ff beachte auch Origenes in Joh. X, 3; S. 172, 23ff Preuschen λεγέτωσαν γὰρ ἡμῖν οἱ παραδεχόμενοι τὰ τέσσαρα εὐαγγέλια καὶ τὴν δοκοῦσαν διαφωνίαν οἰόμενοι μὴ λύεσθαι διὰ τῆς ἀναγωγῆς, πρὸς ταῖς προειρημέναις ἡμῖν ἐπαπορήσεσιν περὶ τῶν τεσσεράκοντα τοῦ πειρασμοῦ ἡμερῶν οὐδαμῶς δυναμένων χώραν ἔχειν παρὰ τῷ Ἰωάννῃ, πότε γέγονεν ἐν τῇ Καφαρναοὺμ ὁ κύριος; — 23ff vgl. Matth. 2, 13ff M U 1 παρ᾿ αὐτῷ hinter μεινάντων *] hinter αὐτῶν MU 2 δευτέρᾳ + <τε>?* 3 [καὶ] * 2 οὔτε alle drei Mal M 4f ἀλλὰ τῶν—συνιέναι < U 6 λοιπὸν < U 7 Ναζαρὲθ Μ 8 σημείων + τοῦ τὴν ζηρὰν χεῖρα ἔχοντος καὶ τῆς πενθερᾶς Πέτρου τὴν ἴασιν U | ἀναγνῶναι U 9—12", + "candidate_score": 0.631562, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_61", + "bdc_text": "Haller an Bullinger , 5 . März , A 202/1 , Nr. 23 , bzw. E II 370 , 55 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1681", + "psc_text": "die Angaben S. 123, 18ff. Tertullians (adv. Marc. V 2ff) stimmt mit der des Epiph. überein, nur daß Tertullian den Epheser- als Laodicenerbrief gibt u. den Philemon- hinter den Philipperbrief stellt V M 1 <μᾶλλον> * 2 περιέκκοψε, erstes κ durchgestrichen V corr 3 ει aus η, nach dem Wort Rasur von 2—3 Buchstaben V corr | δὲ 2 < Μ 6 περιτέμνων, ων auf Rasur V corr 8 ὑπ᾿] ἀπ᾿ V 12 Κολοσσαεῖς, ο aus α V corr Κολοσσαεῖς Μ 13 ἐννάτη Μ 14 Λαοδικείας V M 16 αὐτὸν, α u. v auf Rasur V corr σὺν *] ἐν V M 18 αὐτῷ Dind.] αὐτοῦ aus αὐτῶν Vcorr αὐτῶν Μ 19 ἐπιστολῶν Corn.] ἀποστόλων V M 21 οὖν] lies δὲ? * καὶ ὅτι ἀνάστασιν σαρκὸς ὁ ἀπόστολος κηρύττει καὶ δικαίους τοὺς προφήτας ὀνομάζει καὶ ἐν σῳζομένοις ὑπάρχοντας τοὺς περὶ Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακὼβ καὶ πάντα ὅσα ἐστὶ τῆς", + "candidate_score": 0.631541, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_61", + "bdc_text": "Haller an Bullinger , 5 . März , A 202/1 , Nr. 23 , bzw. E II 370 , 55 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1840", + "psc_text": "Schlub wohl Σαν wegradiert V corr Ἔλεγχος μݲνݲ. Καὶ ἐνταῦθα προφήτην τὸν Ἐλισσαῖον καλεῖ ὁ κύριος καὶ ἑαυτὸν πληροῦντα τὰ ἱσοτύπως παρ᾿ἐκείνου προγεγενημένα, ἵνα ἐλέγξῃ Μαρκίωνα καὶ πάντας τοὺς ἀθετοῆντας θεοῦ προφήτας. Σχόλιον μݲθݲ. »Ἐλεύσονται ἡμέραι, ὅταν ἐπιθυμήσητε ἱδεῖν μίαν τῶν ἡμιρῶν τοῦ υἱοῦ ἀνθρώπου«. Ἔλεγχο μݲ��ݲ Ελ ἡμίρας ἀριθμεῖ καὶ χρόνων σημαίνει καὶ υἱὸν ἀνθρώπου λέγει ἑαυτόν, ἄρα καὶ μέτρον ἡλικίας ὑπέδειξε καὶ ἡμερῶν τοῦ κηρύγματος † ὑπόδειγμα. οὐκ ἄσαρκος οὖν ὁ Δόγος, ἀλλ᾿ἐν σώμαται ἡ εὐδοκία. Σχόλιον νݲ. »Εἶπέν τις αὐτόν. διδάσκαλε ἀγαθέ, τί ποιήσας ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω;ὁ δέ. μή με λέγε ἀγαθόν. εἶς ἐστιν ἀγαθὸς ὁ θεός«. προσέθετο ἐκεῖνος »ὁ πατήρ« καὶ ἀντὶ τοῦ »τὰς ἐντολὰς οἶδας« λέγει »τὰς ἐντολὰς οἶδα«. Ἔλεγχος νݲ. Ἵνα μὴ δείξῃ τὰς ἐντολὰς ἤδη προγεγραμμένας, λέγει »τὰς ἐντολὰς οἶδα«. τὸ δὲ ὅλον κεφάλαιον φανερὸν ὑπάρχει ἀπὸ τῆς ἀκολουθίας. καὶ εἰ πατέρα ἀγαθὸν φάσκει καὶ θεὸν ὀνομάζει, καλῶς ἀπὸ τοῦ νόμου τοῦ πατρὸς", + "candidate_score": 0.631391, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_8", + "bdc_text": "vgl. die in Nr. 2558 , Anm. 46 angeführten Stellen. dannen geschlagendannen geschlagen :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2913", + "psc_text": " * 11 <τι> * | <γὰρ > * | λέγουσιν αὐτὸν] ὅτι Georg. | αὐτὸν < U 12 παρενοχλεῖσθαι Georg. 12–14 μηδὲ ἐν ταῖς —ἐπενόησέ τι] οἱ δὲ Georg. 13 πυρβολεῖσθαι U | φηςὶν M U 15 ἄλλοι δὲ ἄλλα Georg. | ἀναφέρειν τολμῶσιν] ἀναφέρουσιν Georg. 16 εὕρηκεν U | μνήμης ἕνεκα = um sein Gedächtnis zu stärken ὑπέρογγα Μ 19 φύσασα Μ | ἐν] οὐν Μ 20 δὲ hinter παρ᾿ αὐτοῖς Μ 21 <εὑρίσκεται> * | παρὰ τοῖς] παρ᾿ αὐτοῖς Μ κατὰ τὰς ἐρημίας ἀναχωροῦσί τε καὶ τὴν ἀκτημοςύνηγ ἑλομένοις· δεινὴ δὲ καὶ αὕτη καὶ παςῶν τῶν παλαιῶν μοχθηροτέρα, ἡ καὶ σὺν ἐκείνοις τὰ ὅμοια φρονοῦσα. κἄν τε γὰρ αἰσχρότητα ἐπιτελεῖν οὐ παρασκευάζῃ τοὺς αὐτῇ μαθητευομένους, ἀλλ᾿ οὖν γε δεινοτέραν αἰσχρότητος † δεινὴν ὑπόνοιαν εἰς αὐτὸ τὸ θεῖον ἐνσκήπτει. ἐκ τούτου γὰρ καὶ Ἄρειος τὰς προφάσεις εἴληφε καὶ οἱ καθεξῆς Ἀνόμοιοί τε καὶ οἱ", + "candidate_score": 0.630972, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_61", + "bdc_text": "Haller an Bullinger , 5 . März , A 202/1 , Nr. 23 , bzw. E II 370 , 55 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_418", + "psc_text": "Irenaeus adv. haer. II 35; Ι 383 Harvey — 21 f vgl. haer. 23, 4, 5; S. 252, 18ff V Μ 5 μαθήμασι, μα u. μασι auf Rasur V corr μαθητικοῖς M | διαιρεῖ////, ν wegradiert V 7 οἱ oben hineingeflickt V 8 [πεπλανημένης] *, (doppelte Lesart) 11–12 ἀριθμὸν — πέντε < M 12 περιεπέπτωκε M 18 τݲξݲεݲ Μ 20 ἀβελτερίαν /////; ε2 auf Rasur u. hinter ίαν größere Rasur V corr ἀβέλτηρον ἀνδρείαν M; im Archetypus wohl doppelte Lesart ἀβελτηρίαν ἀδράνειαν 26 u. 27 ἡ vor τὰ πάντα u. vor αἰτία (Artikel beim Prädikat) ist nicht zu tilgen; vgl. sofort Ζ. 28 27 [τι] * ὑστέρημα ὑπό τινος ἑτέρου μὴ γεγενῆσθαι, ἀλλ' ἀπὸ τῆς πρώτης ἀρχῆς καὶ αἰτίας τῶν μετέπειτα γεγονότων. ἐρωτητέον δὲ τὸν αὐτόν, τίνι <τῷ> λόγῳ ἐπὶ τοσαύτην ἡμᾶς Ι πληθὺν φέρεις, ὠ οὑτος, καὶ μὴ μᾶλλον ἐπὶ τὴν ἀρχήν, τουτέστιν ἐπὶ τὸν ἕνα θεὸν τὸν παντοκράτορα;", + "candidate_score": 0.630744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_43_45", + "bdc_text": "Die von Augspurg habend predicanten von uns begaͤrt . Hatt man hütt 3 hinuß geordnetSiehe Johannes Hallers Gesuch in Nr. 2560 , 75-104 . - Entsandt wurden Rudolf Schwyzer d. J. , Lorenz Meyer ( Agricola )", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2218", + "psc_text": "3 zur Bußpredigt im Kreis der montanistischen Gemeinde vgl. den Anonymus bei Eusbius V 18,9; S. 464, 5ff Schwartz τοῦ πνεύματος . . . ἔσθ᾿ὅπῃ δὲ καὶ κατακρίνοντος στοχαστικῶς ἀξιοπίστως αὐτοὺς ἄνττικρυς, ἴνα καὶ ἐλεγκτικὸν εἶναι δοκῇ -10 Gal. 3, 28 - 12 vgl. Filastrius haer. 74; S. 38, 18 Marx u. Acta Perp. et Felic. 4 de caseo quod mulgebat dedit mihi quasi buccellam; et ego accepi iunctis manibus et manducaui, et universi circumstantes dixerunt Amen M U 2 καὶ * 15f διαφορὰν U 16 ὁργίων]ἐνεργειῶν U | ἐκβαχευομένων Μ 18 αὐτοὺς| * etwa <ἰδίῳ λογισμῷ>* |φέρουσι* ]φέροντι Μ U | τε]γε Μ τὴν Εὔαν, ἀκούσωσι τοῦ κυρίου λέγοντος »πρὸς τὸν ἄνδρα σου ἡ ἀποστροφή σου καὶ αὐτός σου κυριεύσει«. λέληθε δὲ αὐτοὺς καὶ ὁ", + "candidate_score": 0.630593, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_46_48", + "bdc_text": "und Thoman Ruman ( alias Rauman , lat. : Romanus ) . Sie trafen am 22 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2336", + "psc_text": "Ναθαναήλ. καὶ λοιπὸν τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ, λέγει, γάμος ἐγέ- 6 für diese 2 Wochen und 2 Tage (c.30, 4; S. 302, 3 heißt es ὡσεὶ ἑβδομάδας δύο καὶ ἡμέρας τρεῖς) gibt Epiph. nirgends einen Beleg; ein sicherer Beweis, daß er den Ansatz der Taufe auf den 8. November nicht selbst durch Rechnung gefunden, sondern aus der Überlieferung überkommen hat — 9 Joh. 1, 29 10 Joh. 1,35 — 15 Joh. 1,37.39.41 — 18 Joh. 1,43 — 22 vgl. Joh. 2, 1 M U 1 μὲν < M 4 λοιπὸν—ἔρημον < U | ἐξεβλήθη *] ἐλήφθη MU 4—22 in U gekürzt zu: ἀπεντεῦθεν αἱ τεσσαράκυντα τοῦ πειρασμοῦ καὶ δύο ἑβδομάδες, μκρῶ πλεῖον αἰ ἐν ναζαρὲτ ἀπὸ τῶν ἡμερῶν τοῦ πειρασμοῦ καὶ πρώτη ἡμέρα πρὸς ἰωάννην καὶ Δευτέρα. καὶ πάλιν ἀπὸ Ἰωάννου πρώτη καὶ δευτέρα ὅτε ἠκολούθησαν αὐτῶ οἱ περὶ ἀνδρέαν. ἔπειτα Σίμων Πέτρος καὶ τῆ ἄλλη ἡμέρα, ὡς ἔφημεν καὶ ἔχει", + "candidate_score": 0.630476, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_43_45", + "bdc_text": "Die von Augspurg habend predicanten von uns begaͤrt . Hatt man hütt 3 hinuß geordnetSiehe Johannes Hallers Gesuch in Nr. 2560 , 75-104 . - Entsandt wurden Rudolf Schwyzer d. J. , Lorenz Meyer ( Agricola )", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2618", + "psc_text": "Migne 23, 304 A Bardesanes vir Babylonius — 7 f vgl. Eusebius h. e. IV 30, 1; S. 392 16ff Schwartz πρὸς τοὺς κατὰ Μαρκίωνα καί τινας ἑπέρους διαφόρων αὐτοῦ συγγραμμάτων — 9f λόγιός τις ὤν ἐν ταῖς δυςὶ γλώσσαις] anders und wohl richtiger Eusebius h. e. IV 30, 1; S. 392, 15 ff Schwartz ἔν τε τῇ Σύρων συνέγραψε γλώττῃ καὶ ταῦτά τινες μετέφρασαν εἰς τὴν Ἑλλάδα φωνήν — 10 f gemeint ist Abgar IX bar Manu vgl. v. Gutschmid Mém. de l’acad. de St. Pétersbourg t. 35. 1887. S. 34 ff — zu ὁσιωτάτῳ vgl. Jul. Africanus bei Georg. Syncellus I 676 Dindorf Ἀφρικανὸς Ἄρυαρόν φησιν ἱερὸν ἄνδρα . . . βασιλεύειν Εδέσης κατὰ τούτους τοὺς χρόνους Eusebius-Hieronymus Chronik z. Jahr 218; S. 214, 5 Helm Abgarus vir sanctus regnavit Edessae ut rult Africanus M U 1 Überschrift: κατὰ βαρδισιανιστῶν Μ κατὰ βαρδησιανιστῶν λݲςݲ καὶ νݲςݲ U 2", + "candidate_score": 0.630469, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_72_74", + "bdc_text": "und ein anderes Mal als \"Hanß Ruman\" ( A 202/1 , Nr. 24 ) bezeichnet . Bei Haller ist er stets als \"Romanus \" ohne Nennung seines Vornamens angeführt . Die Bezeichnung \"Thomann Rainen\" die man in dem am 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1487", + "psc_text": "V corr 14 Προύνεικος, ει aus ι V corr 16 ἀνθρώπω zu ἄνω ändert V corr ἄνω M | γεγονὸς 19 ἤτουν VM 20 ὑπ᾿ αὐτῶν *] ὑπ᾿ αὐτοῦ VM 26 > * | τὴν2 nachgetragen Vcorr δὲ εἰ τὴν γνῶσιν δίδωσιν, ἐν ἀπάτῃ καταγγέλλεται ἠπατηκέναι τὴν Εὔαν; ὁ δὲ δί ἀπάτης γνῶσιν ἐντιθεὶς οὐκέτι γνῶσιν δίδωσιν, ἀλλὰ ἀντὶ γνώσεως ἀγνωσίαν, ὡς καὶ ἀληθῶς ἔστιν ἰδεῖν ὅτι τοῦτο ἐν αὐτοῖς τελειοῦται. ἀγνωσίαν γὰρ ἔχοντες γνῶσιν ταύτην νομίζουσιν, ἐν τούτῳ ἀληθεύοντες ἐν τῷ τὴν ἑαυτῶν γνῶσιν ἀπάτην καὶ ἀγνωσίαν λέγειν. 7. Φέρουσι δὲ καὶ ἄλλας μαρτυρίας λέγοντες ὅτι καὶ Μωυσῆς έν τῇ ἐρήμῳ τὸν ὄφιν τὸν χαλκοῦν ὕψωσε προστησάμενος, ἴνα ἴαμα τοῖς ὑπὸ ὄφεως δακνομένοις γένηται. εἶναι γὰρ τοῦτο τὸ εἶδος ἰατικὸν τοῦ δήγματος λέγουσι. πάλιν δὲ καθ’ ἑαυτῶν ταῦτα ὁρίζονται. εἰ γὰρ ὄφεων ἠν τὰ δήγματα, βλαβερὰ δὲ ταῦτα, ἄρα ὁ ὄφις οὐκ ἀγαθός. τὸ δε ὑψωθὲν ὑπὸ Μωυσέως τότε", + "candidate_score": 0.630326, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_86_88", + "bdc_text": "Salutant te Gvaltherus , Pellicanus , Theodorus Theodor Bibliander . et reliqui . Gott mitt üch. Datum Zürych , 8 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1133", + "psc_text": "ἐπίγεια εἷς καὶ ὁ αὐτὸς θεὸς πεποίηκεν ἀπαγγέλλειν· καὶ διὰ τί ἀόρατος ὤν ἐφάνη τοῖς προφήταις ὁ θεòς οὐκ ἐν μιᾷ ἰδέᾳ, ἀλλὰ ἄλλως ἄλλοις συνιεῖν· καὶ διὰ τί διαθῆκαι πλείους γεγόνασι τῇ ἀνθρωπότητι μηνύειν, καὶ τίς ἑκάστης τῶν διαθηκῶν ὁ χαρακτὴρ διδάσκειν· καἰ διὰ τί συνέκλεισε πάντα εἰς ἀπεἰθειαν ὁ θεός, ἴνα τοὺς πάντας ἐλεήσῃ, ἐξερευνᾶν· καὶ διὰ τί ὁ Λόγος τοῦ θεοῦ σὰρξ ἐγένετο καὶ ἔπαθεν, εὐχαριστεῖν· καὶ διὰ τί ἐπ᾿ ἐσχάτων τῶν καιρῶν ἡ τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ, τουτέστιν ἐν τῷ τέλει ἐφάνη ἡ ἀρχή, ἀπαγγέλλειν· καὶ περὶ τοῦ τέλους καὶ τῶν μελλόντων ὅσα τε κεῖται ἐν ταῖς γραφαῖς, ἀναπτύσσειν· καὶ τί ὅτι τὰ ἀπεγνωσμένα ἔθνη συγκληρονόμα καὶ σύοσωμα καὶ συμμέτοχα τῶν ἁγίων πεποίηκεν ὁ θεός, μὴ σιωπᾶν· καὶ πῶς τὸ θνητὸν τοῦτο σαρκίον ἐνδύσεται ἀθανασίαν καὶ τὸ φθαρτὸν ἀφθαρσίαν, διαγγέλλειν· πῶς τε ἐρεῖ »ὀ οὐ λαὸς λαὸς καὶ ἡ οὐκ ἠγαπημένη καὶ πῶς »πλείονα τῆς ἐρήμου", + "candidate_score": 0.630265, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_71_73", + "bdc_text": "Im Briefwechsel des Augsburger Rats an den Zürcher Rat wird er einmal als \"Thoman Rauman\" ( A 202/1 , Nr. 18 ) und ein anderes Mal als \"Hanß Ruman\" ( A 202/1 , Nr. 24 ) bezeichnet . Bei Haller ist er stets als \"Romanus \" ohne Nennung seines Vornamens angeführt .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_657", + "psc_text": "12; IV 37f Lommatzsch Eusebius h. e. III 27, 1ff; S. 255, 24 ff Schwartz VI 17; S. 554, 18 ff Hieronymus in Isaiam zu 1, 12; Migne 24, 34B (ebenda zu 1, 3); Migne 24, 27A u. zu 8, 11 ff; 119A in Ezech. 16, 16; Migne 25, 139 C ep. 112, 13, 2; CSEL 55, 381, 26 ff Hilberg de vir. ill. 3 (Hieronymus stimmt in der Unterscheidung von äern u. Ebioniten mit Epiph. überein; ob er Nazorei oder Nazarei oder Nazareni geschrieben hat, ist auch durch Hilberg noch nicht sichergestellt: die beste Hdschr. hat S. 381, 26 nazoreus) — 19 f vgl. Act. 24, 5 V Μ 3 σιπιδῶνι Μ 4 οὐκ ἐχούσῃ δὲ οὐδὲ] ἐχούση δὲ οὐκ Μ 6. 8. 10 ἀνατρέπουσα . . ἀφανίζουσα . . περιφέρουσα *] ἀνατρεπούσῃ . . ἀφανιζούση . . . περιφερούση VM 9 κατὰ τῶν] κατάγων M 10 σῆψιν] σιτὶν", + "candidate_score": 0.630188, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_8", + "bdc_text": "vgl. die in Nr. 2558 , Anm. 46 angeführten Stellen. dannen geschlagendannen geschlagen :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3254", + "psc_text": "τόπον καὶ ἀφορμὴν εἰδελθεῖν εἰς τὸ διαπαῖξαί με καὶ παρατέψασθαι ἡ ἀμαρτία. 11. 16f Röm. 7, 7 — 12 Gen. 2, 17 M U S Phot. 1 ἀπὸ τῆς γῆς < M | δὲ] τε U 2 ἀλόγου < S Phot. Ι 2f βιαζομένης — ἀκρασίαν < Phot. Ι ἑλκτικαῖς ἡδονῶν πριαγωγαῖς] zu üsten S 3 ἔχειν Phot. 4 καθ’ ὃ M 5 χρῆσθαι αἰρείται] δεῖ χρῆσθαι Phot. Ι δικαίως] δικαιωθῆ Μ ἰδίοις U Ι τιμηθῇ u. ψεχθῇ vertauscht S 6 λεκτέον] δεικτέον U λέλεκται Phot. < S Ι τούτων Ψ τις Phot, 7 μήσει U 8 οὐκ] οὐχὶ U Ι παρόντων καὶ < S Ι πίπτει] geschieht S 9 ἀλλὰ Ι παρόντων μὲν . . δὲ < S 9f πῶς γὰρ — καὶ ἐρᾷ < S 10 τούτου + | ἐΠιθυμεῖ καὶ < Phot. Ι ὅθεν < U 11 <ἔφη> * nach S σης M 12 ἀκούσαντες] ἀκούεις M", + "candidate_score": 0.630089, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_84_86", + "bdc_text": "s. HBBW XVI 264 , 3f. ; und Nr. 2457 , 1. . Salutant te Gvaltherus , Pellicanus , Theodorus Theodor Bibliander .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2905", + "psc_text": "Eusebius h. e. IV 16,4; M U Georg. mon. 1 καὶ τοῦ] τοῦ δὲ Georg. 2 ἀγρυπνίας + καὶ πολιτείᾳ ὑπερβαλλούσῃ Georg. | ἐν2 < Georg. | κάματον hinter διανύοντος Georg. 3 ἐπιμελὲς Μ 3f φιλοτιμησαμένου *] ἐφιλοτιμήσατο M U σαμένου συναγαγεὶν τῶν ἕξ ἑρμηνειῶν, Ἀκύλα Συμμάχου τῶν τε ἑβδομήκοντα δύο καὶ Θεοδοτίωνος, πέμπτης τε καὶ ἕκτης ἐκδόσεως <τὰς βίβλους ἐξέδωκεν>, μετὰ παραθέσεως ἑκάστης λέξεως Ἑβραϊκῆς καὶ αὐτῶν ὁμοῦ τῶν <Ἑβραϊκῶν> στοιχείων· ἐκ παραλλήλου δὲ ἄντικρυς, δευτέρᾳ σελίδι χρώμενος κατὰ σύνθεσιν Ἑβραϊκῆς μὲν τῆς λέξεως, δἰ Ἑλληνικῶν δὲ [τῶν] γραμμάτων ἑτέραν πάλιν πεποίηκε σύνθεσιν· ὡς εἶναι μὲν ταῦτα καὶ καλεῖσθαι Ἑξαπλᾶ, ἐπὶ <δὲ> τὰς Ἐλληνικὰς ἑρμηνείας <γενέσθαι> δύο ὁμοῦ παραθέσεις, Ἑβραϊκῆς φύσει δἰ <Ἐβραϊκῶν> στοιχείων καὶ Ἑβραϊκῆς δἰ Ἑλληνικῶν στοιχείων, ὥστε εἶναι τὴν πᾶσαν παλαιὰν διαθήκην δἰ Ἑξαπλῶν καλουμένων καὶ διὰ τῶν δύο τῶν Ἑβραϊκῶν ῥημάτων. S. 554, 13ff Schwartz ταύτας δὲ ἁπάσας (sc. τὰς παρὰ τοῖς Ἰουδαίοις φερομένας πρωτοτύπους", + "candidate_score": 0.629835, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_84_86", + "bdc_text": "s. HBBW XVI 264 , 3f. ; und Nr. 2457 , 1. . Salutant te Gvaltherus , Pellicanus , Theodorus Theodor Bibliander .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_125", + "psc_text": "? * 23 ἐδίδασκεν V 24 γεννήματα VM γενήματα V corr 26 <ἦν> * 27 ἀεὶ < θεῷ ἐν τῇ ἐρήμῳ προσέφερον ἐν τῇ λατρείᾳ τῆς σκηνῆς τῆς ἁγίας ὑπὸ Μωυσέως διὰ τύπων δηλωθέντων αὐτῷ ὑπὸ θεοῦ κατασκευασθείσης. ἐδέξαντο γοῦν οἱ αὐτοὶ Ἰουδαῖοι καὶ προφητικὰς φωνὰς περὶ τοῦ Χριστοῦ ἐρχομένου, λεγομένου μὲν προφήτου ὄντος δὲ θεοῦ καὶ ἀγγέλου μὲν κληθέντος υἱοῦ δὲ ὄντος θεοῦ, μέλλοντος δὲ ἐνανθρωπήσειν καὶ ἐν ἀδελφοῖς αὐτοῦ ἐγκαταλέγεσθαι, ὡς ἔχουσι πᾶσαι αἱ θεῖαι γραφαί, μάλιστα ἡ τοῦ Δευτερονομίου κατὰ τὴν νομοθεσίαν πέμπτη βίβλος καὶ <αἱ> καθεξῆς. 6. Ἔσχον δὲ οὗτοι οἱ Ἰουδαῖοι ἄχρι τῆς ἀπὸ Βαβυλῶνος τῆς αἰχμαλωσίας ἐπανόδου βίβλους τε καὶ προφήτας τούτους καὶ προφητῶν βίβλους ταύτας· πρώτην μὲν Γένεσιν δευτέραν Ἔξοδον τρίτην Λευιτικὸν τετάρτην Ἀριθμοὺς πέμπτην Δευ��ερονόμιον ἕκτη βίβλος Ἰησοῦ τοῦ Ναυῆ ἑβδόμη τῶν Κριτῶν ὀγδόη τῆς Ῥουθ ἐνάτη τοῦ Ἰὼβ δεκάτη τὸ Ψαλτήριον ἑνδεκάτη Παροιμίαι Σολομῶντος δωδεκάτη Ἐκκλησιαστὴς τρισκαιδεκάτη τὸ ᾆσμα τῶν ᾀσμάτων", + "candidate_score": 0.629816, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_8", + "bdc_text": "vgl. die in Nr. 2558 , Anm. 46 angeführten Stellen. dannen geschlagendannen geschlagen :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_748", + "psc_text": "παρὰ τὴν τῶν διδασκάλων ῥᾳθυμίαν μὴ ἀσφαλιζομένων διὰ τῆς διδασκαλίας. 15 über Gadara u. seine Quellen vgl. ürer, Gesch. d. üd. Volkes II4 157ff — 18 Tgl. Matth. 8, 28 — 20 zu ἀνδρόγυνα λούεσθαι vgl. Clemens AI. paedag. III 32, 2; I 255, 5 ählin Cyprian de hab. virg. 19; I 200, 23 Hartel Didascalia S. 12, 1 Flemming-Achelis Const. apost. I 9, 1; I 27, Μ Funk conc. Laodic. can. 30 conc. Trull. can. 77 V M 3 ἥλικες, ς angeflickt Vcorr 6 ἀνοσίους, υ oben drüber geflickt 8 * <ἔργα> * | ἀγώγι///μα, ι aus η Vcorr ἀγώγημα M 12 αὐτῷ < 13 ἐτόλμων, ω aus ου M 15 Γάδαρα] τὰ δάρα M 21 ἔτυχεν ἐν] ἐτύγχανεν Μ 22 αὐτοῦ am Rande nachgetragen Vcorr 25 5 Ausgg.] ᾗ aus ἢ V ἢ M 27 ἀσφαλιζομένων + τοὺς <τοὺς ἀκροατὰς> * ὅμως ἴνα δείξῃ ὁ θεὸς τὰ αὐτοῦ", + "candidate_score": 0.629788, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_51_53", + "bdc_text": "Oktober , Zürich StA , A 202/1 , Nr. 18 ) . Am 19 . November waren sie wieder in Augsburg . Allerdings hatte nur Ruman seine Familie mitgebracht ( Augsburg an Zürich , 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2977", + "psc_text": "τὸ] dieses u. + gleichwie S | ἐτεροῖον ... ἑτεροῖον] eines anderen ist . . . , eines andern S 17 πάλιν] πᾶσιν U | σχεδὸν*, wieder S 18 ἡμᾶς vor διδάσχων (Ζ.17) U | κατὰ τὴν ἀνάστασιν] der Auferstehung S 18f τοῦτο δέ φημι, αδελροί] zu diesem aber, was er spricht S 19 κληρονομῆσαι οὐ δύνανται] werden nicht empfangen S 20 δύναται Μ |. ἵσως] σῶμα Bonwetsch * | ἰδιοποιοῦντος U | <πρὸς> *, nach S ἐφ᾿ ὅσον ἐπὶ τούτοις βούλονται * οἱ ἁπλούστεροι. κατὰ τὰς λέξεις ταύτας οὐδὲ ἀνάστασις σαρκῶν ἔσται, ἀλλὰ ὀστέων μόνον καὶ δερμάτων καὶ νεύρων. ἅμα δὲ καὶ ὐποδεικτέον αὐτοῖς ὅτι συναρπάζονται ὡς μὴ νενοηκότες τὸ γεγραμμένον. οὐ γὰρ εἰ ὁστᾶ ὀνομάζεται, πάντως τὰ ὁστᾶ ταῦτα νοητέον, ὥσπερ οὐδὲ ἐν τῷ »ἐσκορπίσθη τὰ ὁστᾶ ἡμῶνπαρὰ τὸν Ἅιδην«, καί »ἐσκορπίσθη πάντα τὰ ὀστᾶ μου« καί »ἴασαί με, ὅτι ἐταράχθ « p.η", + "candidate_score": 0.629775, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_72_74", + "bdc_text": "und ein anderes Mal als \"Hanß Ruman\" ( A 202/1 , Nr. 24 ) bezeichnet . Bei Haller ist er stets als \"Romanus \" ohne Nennung seines Vornamens angeführt . Die Bezeichnung \"Thomann Rainen\" die man in dem am 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3020", + "psc_text": "S 20 περὶ τοῦ] περὶ αὐτοῦ M 22 νομίζεσθαι εἶναι] genannt werden S 23 ἀθετήσας . . . τὴν θείαν ἐντολήν] der gesündigt hat S | vor τὴν θ. ἐντολὴν + πρὸς U 24 τὴν ἀπὸ] τῆς ἀπὸ M | αὐτῶν] ihn S 25 καλύψαντες M | πότερον] wie S 26 ἑαυτῷ Pet.] ἑαυτῶν MU | ἀχόμενα U | γένηται M 27 ἔφην] sprach er S Μανθάνω, ἔφη, καὶ οὐδέν τι δέομαι δεύτερον ἀκοῦσαι, ἀλλὰ ἔλαθον ἐμαυτὸν οὐκ ὀρθῶς εἰπών. ἀνάκη γὰρ μοι δεδωκότι τοὺς δερματίνου χιτῶνας εἶναι τὰ σώματα ὁμολογεῖν, καὶ πρὶν εἰς τὸ σῶμα τὴν ψυχὴν ἐληλυθέναι ἡμαρτηκέναι, ἐνθ’ ὧν πρὸ τῆς κατασκευῆς αὐτῶν ἡ παράβαοις ἐγένετο, — διὰ τὴν παράβασιν γὰρ οἱ χιτῶνες αὐτοῖ�� κατγασκευάζονται καὶ οὐχ ἡ παράβασις διὰ τοὺς χιτῶνας γίγνεται — καὶ ταύτης ταύτης τῆς ὁμολογίας συγκαταίθεσθαι ὡς οὐ τὸ σῶμα τοῦτο παραίτιον κακίας εστίν, ἀλλ’ αὐτὴ ἡ ψυχὴ ἐν ἑαυτῇ διὸ κἂκ μὴ", + "candidate_score": 0.629675, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_84_86", + "bdc_text": "s. HBBW XVI 264 , 3f. ; und Nr. 2457 , 1. . Salutant te Gvaltherus , Pellicanus , Theodorus Theodor Bibliander .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_710", + "psc_text": "256, 2 ff Scbwartz VI 17; S. 554, 18 Hieronymus zu Matth. 12, 2; Migne 26, 76 C zu Jes. 1, 12; Migne 24, 34 B ep. 112, 13, If u. namentl. die Pseudoclementinen (doch beachte, ß Epiph. nicht unseren Text der Pseudo dement, gelesen hat) — 5 Ebion als Stifter der Ebioniten bei Hippolyt refut. VII 35, 1 ; S. 222, 4 Wendland Tertullian de praescr. haer. 10. 33 de virg. vel. 6 de carne Chr. 14. 18. 24 Ps. Tertullian adv. omn. haer. 3 Filastrius haer. 37 ; S. 20, 14 ff Marx Hieronymus adv. Lucif. 23 Doctr. patr. c. 41; S. 302, 21 ff Diekamp V M 1 βληχρὰν M Ι ἐμποιητικὴν M Ι σφικίον M 2 τε angeflickt Vcorr < M Ι vor ἐπιπόθητοι + (6 Vcorr 3 Unterschrift κατὰ ναζωραέων V 4 κατὰ ἐβιωνεων δεκάτη ἡ καὶ λ V κατὰ Ἐβιωνίτων ῖ, τῆς δὲ ἀκολουθίας", + "candidate_score": 0.629608, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_54_56", + "bdc_text": "November ; Haller an Bullinger , 20 . November , aaO , A 202/1 , Nr. 20 , bzw. E II 370 , Wf ) . Angesichts der für die Schmalkaldener ungünstigen Kriegsentwicklung forderten die Zürcher", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2330", + "psc_text": "περὶ Πέτρον καὶ Ἰωάννην λοιπὸν συναγθέτων καὶ ἀκολουθούντων, ἐγένετο διδάσκων ἐν πάσῃ τῇ Γαλιλαίᾳ καὶ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ, καὶ λοιπὸν πλατυνομένου τοῦ κηρύγματος τὰ ἑξῆς τῶν θεοσημείων ἐπετέλει. ὥστε εἶναι ἐξ ἅπαντος τὴν ἀκολουθίαν ὧδε· 16. πρῶτον μὲν βαπτισθέντος αὐτοῦ κατ᾿ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, † ὡς ἔφημεν, πρὸ ἕξ εἰδῶν Νοεμβρίων — τουτέστιν πρὸ ἐξήκοντα ἡμερῶν πλήρης τῆς ἡμέρας τῶν Ἐπιφανείων, ἥ ἐστιν ἡμέρα τῆς αὐτοῦ κατὰ σάρκα γεννήσεως, ὡς ἔχει ἡ μαρτυρία τοῦ κατὰ Λουκᾶν εὐαγγελίου, ὅτι »ἦν Ἰησοῦς ἀρχόμενος εἶναι ὡς ἐτῶν τριά- 4 vgl. Luk. 5,11 — 14f der 8. November als Tauftag Christi ist nur hier bezeugt. Es entspricht diesem Ansatz, daß Epiph. (vgl. Z. 16) den 6. Januar nur noch als Geburtstag Christi kennt. (Daß er nicht selbst erst die Verlegung bewirkt hat, vgl. zu S. 271, 6). Die Zurückschiebung der Taufe auf den 8. Nov. galt wohl in erster Linie der Entlastung des 6.", + "candidate_score": 0.629497, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_49", + "bdc_text": "September 1546 in Augsburg ein ( s. Nr. 2596 , 3-6 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2415", + "psc_text": "Chr. Bis 28 n. Chr. — 11 hinter Λαμίου καὶ Σερουιλίου Νοννίου sind in allen 3 Zeugen die Konsuln des Jahres 4 n. Chr. Ausgefallen; der Mangel wird wieder eingebracht durch die Spaltung bei ι ݲ ε ݲ ι ݲ ς ݲ — 14 η ݲ Καίσαρος καἲ Καπίτωνος] Germanicus Caesar u. C. Fonteius Capito sind in Wirklichkeit die Konsuln von 12 n. Chr.; die Umstellung ist allen Zeugen gemeinsam M U 1 ποιῆσαι]γενέσθαι ? * | εἴκοσι ἐννέα] ἐννέα Μ 2 f μετά τε τὸ *] μετὰ δὲ τὸν Μ μετ᾿ αὐτὸν δὲ U 3 ἀπὸ Μ 3 f ἐν τῷ—Αὐγούστο < U 3 δεκάτῳ *, Vgl. 289, 16] δωδεκάτω Μ 6 ὡς πολλάκις ἔφην < U 8 Λεντούλλου Μ U | Πίσσωνος u. + τὸ δεύτερον U 9 Καίσαρος < Μ 10 Οὐινδουκίου U | Οὐάρου]Οὐρμίλου Μ 11 Λαμμία U | Σερολίου Μ Σερουιουλίου U | Νοννίου *]", + "candidate_score": 0.629449, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_49", + "bdc_text": "September 1546 in Augsburg ein ( s. Nr. 2596 , 3-6 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3220", + "psc_text": "νῦν < S Ι ἔτι Bonwetsch] ὅτι M wie S 12–S. 480, 9 σαρκὶ μὴ — ὁρμὴν καὶ οὐχὶ < S 16 ἐπέστελλεν *] ἐπιστέλλων M Bonwetsch 22 <οὖν> * 24 * etwa <κρίνεται> * 25 <τὰ>* ὅντες θεῷ ἀρέσαι οὐ δύνανται« εὐθέως ἐπιφέρει »ὑεῖς δὲ οὑκ ἐστὲ ἐν σαρκὶ ἀλλὰ ἐν πνεύματι, εἴπερ πνεῦμα Χριστοῦ οἰκεῖ ἐν ὑμῖν« καὶ μετ' ὀλίγον »ὅτι δὲ τὸ πνεῦμα τοῦ ἐγείραντος Ἰησοῦν ἐκ νεκρῶν οἱκεῖ ἐν ὑμῖν, ὁ ἐγείρας Χριστὸν ἐκ νεκρῶν ζωοποιήσει καὶ τὰ θνητὰ σώματα ὑμῶν διὰ τοῦ ἐνοικοῦντος αὐτοῦ πνεύματος ἐν ὑμῖν. ἄρα οὖν, ἀδελφοί, ὀφειλέται ἐσμὲν οὐ τῇ σαρκὶ τοῦ κατὰ σάρκα ζῆν. εἰ γὰρ κατὰ σάρκα ζῆτε, μέλλετε ἀποθνᾐσκειν· εἰ δὲ πνεύματι τὰς πράξεις τοῦ σώματος θανατοῦτε, ζήσεσθε«. προσεκτέον γὰρ ὡς τὴν τοῦ σώματος πρὸς τὰς ἡδονὰς ὁρμὴν καὶ οὐχὶ τὸ σῶμα θανατοῦσθαι διεβεβαιώσατο. 51. Ἐὰν δὲ πάλιν ἀθυποφέρωσι λέγοντες· πῶς δὴ οὖν »τὸ φρόνημα τῆς σαρκός« εἶναι", + "candidate_score": 0.629173, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_78_80", + "bdc_text": "Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) . Ob diese Identifikation zutreffend ist , muss derzeit offen bleiben. . Acht wol , der löufferDer unbekannte Bote von Augsburg .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2620", + "psc_text": "ἀλλὰ τοῦ Οὐήρου). ὃς πολλὰ <πρὸς> Ἀβειδὰν τὸν ἀστρονόμον κατὰ εἱμαρμένης λέγων συνελογίσατο, καὶ ἄλλα δὲ κατὰ τὴν εὐσεβῆ πίστιν ἐμφέρεται αὐτοῦ συντάγματα. Ἀπολλωνίῳ δὲ τῷ τοῦ Ἀντωνίνου ἑταίρῳ ἀντῆρε, παραιτούμενος 1 f Ἀντωνῖνος ὁ Οὐῆρος ist nach stehendem Sprachgebrauch des Epiphanius (vgl. Ancoratus c. 60, 4; I 72, 1 de mens. ac pond. 18, 3; S. 171, 74 Lagarde) Mark Aurel. Da jedoch Mark Aurel zu den andern Angaben—Bardesanes hätte den Abgar überebt und dann noch bis in die Zeit des Antoninus hineingereicht— schlechterdings nicht paßt, so muß eine (vielleicht durch Eusebius IV 30, 1; 392, 14 Schwartz veranlaßte) Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch", + "candidate_score": 0.629169, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_78_80", + "bdc_text": "Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) . Ob diese Identifikation zutreffend ist , muss derzeit offen bleiben. . Acht wol , der löufferDer unbekannte Bote von Augsburg .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2622", + "psc_text": "sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz), so ist das πρὸς Ἀντωνῖνον entweder ein Versehen für πρὸς Ἀβειδὰν (vgl. die Titelform in der praep. ev. VI 9; Migne 21, 464 A Βαρδηςίανης . . . ὅς ἐν τοῖς πρὸς τοὺς ἑταίρους διαλόγοις τάδε πη μνημονεύεται φάναι) oder hat Eusebius die Schrnt über den Schicksalsglauben mit dem an Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher", + "candidate_score": 0.629062, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_8", + "bdc_text": "vgl. die in Nr. 2558 , Anm. 46 angeführten Stellen. dannen geschlagendannen geschlagen :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3282", + "psc_text": "καθὼς Phot. 4 τὸ] τῶ M | καὶ πράττειν * | ὅθεν δὴ] δεῖ Pa 15 γενναίως Ἀβειδὰν τὸν ἀστρονόμον κατὰ εἱμαρμένης λέγων συνελογίσατο, καὶ ἄλλα δὲ κατὰ τὴν εὐσεβῆ πίστιν ἐμφέρεται αὐτοῦ συντάγματα. Ἀπολλωνίῳ δὲ τῷ τοῦ Ἀντωνίνου ἑταίρῳ ἀντῆρε, παραιτούμενος 1 f Ἀντωνῖνος ὁ Οὐῆρος ist nach stehendem Sprachgebrauch des Epiphanius (vgl. Ancoratus c. 60, 4; I 72, 1 de mens. ac pond. 18, 3; S. 171, 74 Lagarde) Mark Aurel. Da jedoch Mark Aurel zu den andern Angaben—Bardesanes hätte den Abgar überebt und dann noch bis in die Zeit des Antoninus hineingereicht— schlechterdings nicht paßt, so muß eine (vielleicht durch Eusebius IV 30, 1; 392, 14 Schwartz veranlaßte) Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch", + "candidate_score": 0.628461, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_0_2", + "bdc_text": "Gnad und frid. Die uff Eerenberg an der ClußKlause Ehrenberg . - Siehe dazu Nr. 2561 , 85-87 . sind mitt 60 mann september 1 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2589", + "psc_text": "Erzeugung des Arphaxad auf 102 Jahre 9Gen. 11, 10: 100 Jahre; vielleicht hat Epiph. die 2 Jahre, die nach demselben Vers seit der Sündflut verflossen waren, zu den 100 hinzugezählt). Aber die im TExt stehenden Ziffern dürfen nicht geändert werden: für die Rreihe Arphaxad, Sala, Eber, Phalek ist die Summe 659 durch Panarion haer. 2, 2; I 174, 8 gesichert, für die übrigen Glieder bestätigt die dreimal wiederholte Gesamtsumme 1241 die Richtigkeit der Überlieferung M U 3 Ἱέρακος U 4 ποιοῦμαι Μ 6 καὶ < U 7 υἱὸν τοῦ Νῶε τὸν Σήμ] τὸν υἱὸν τοῦ Σήμ U 9 τὴν < U 10f ἑκάστης — ἀριθμήσασα * 16 αὐτοῦ 1 * 17 <Μωυσέως> * | [δὲ] * 18 ἑπτὰ < U 19 * etwa <ἓν ῥῆμα> * 22 θυσίαν οἱ GU 23 τὸ] τῶ U 25 καὶ1 < U | καὶ2 < αἱρέσεις, ἐπειδὴ θέλγονται τῇ αὐτοῦ πλάνῃ· <ἡ> Ἐβιωναίων τε μετέπειτα <γεγονότων καὶ> Ναζωραίων, Ὀσσαίων τε τῶν καὶ σὺν αὐτῷ καὶ Νασαραίων τῶν ἄνω μοι προδεδηλωμένων. Αὕτη δὲ ἡ <ἕκτη> αἵρεσις τῶν ἑπτὰ τῶν έν Ἱεροσολύμοις, αἵτινες ἐνέμειναν ἄχρι τῆς τοῦ Χριστοῦ παρουσίας καὶ μετὰ τὴν τοῦ Χριστοῦ ἔνσαρκον παρουσίαν ἄχρι τῆς τῶν Ἱεροσολύμων ἁλώσεως, ἥτις γέγονεν ὑπὸ Τίτου βασιλέως, ἀδελφοῦ Δομετιανοῦ υἱοῦ δὲ Οὐεσπασιανοῦ, ἐν τῷ δευτέρῳ ἔτει τῆς τοῦ πατρὸς αὐτοῦ Οὐεσπασιανοῦ βασιλείας. μετὰ δὲ τὴν τῶν Ἱεροσολύμων ἅλωσιν ἐπέμεινεν ἥ τε αὐτὴ καὶ αἱ ἄλλαι ὀλίγῳ τῷ χρόνῳ φημιζόμεναι αἱρέσεις, Σαδδουκαίων φημὶ καὶ Γραμματέων, Φαρισαίων τε καὶ Ἡμεροβαπτιστῶν Ὀσσαίων τε καὶ Νασαραίων καὶ Ἡρῳδιανῶν,", + "candidate_score": 0.628339, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_72_74", + "bdc_text": "und ein anderes Mal als \"Hanß Ruman\" ( A 202/1 , Nr. 24 ) bezeichnet . Bei Haller ist er stets als \"Romanus \" ohne Nennung seines Vornamens angeführt . Die Bezeichnung \"Thomann Rainen\" die man in dem am 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_137", + "psc_text": "19; 9, 9f — 20ff vgl. S. 180, 1 181, 18 — 27 vgl. ön. 12 — —S. 194, 2 vgl. Hieronymus Chronik S. 72, 1ff Helm GU M 2f κεκηρυγμένης G 4 χαρὰν M 9 ἥτις] εἴ τις M 13 καὶ μὴ] μηδὲ U | 16 vor Χριστῷ + κυρίω G U 17 τούτων Μ 18 τὸ (vor πᾶν) < G U 22 *, Vgl. S. 180, 1 | <οἱ> * 23 δὲ 2 < G —25 τοῦ βασιλεύσαντος πᾶσαι < M 26 Σολομῶνος GUM 28 δώδεκα G 30 ἥμισυ < βασιλευόμεναι ὑπὸ τοῦ Ἱεροβοὰμ υἱοῦ Ναβὰτ ἐν Σαμαρείᾳ· αἱ δὲ δύο ἥμισυ εἰς Ἱερουσαλὴμ Ἰουδαῖοι ἐκαλοῦντο, βασιλευόμεναι ὑπὸ Ῥοβοὰμ υἱοῦ Σολομῶντος. καὶ γεγόνασι πάλιν διαδοχαὶ βασιλέων· Ῥοβοὰμ γεννᾷ τὸν Ἀβιά, Ἀβιὰ γεννᾷ τὸν Ἀσά, Ἀσὰ γεννᾷ τὸν Ἰωσαφάτ, Ἰωσαφὰτ γεννᾷ τὸν Ἰωράμ, Ἰωρὰμ γεννᾷ τὸν Ὀχοζίαν, Ὀχοζίας γεννᾷ τὸν Ἰωάς, Ἰωὰς γεννᾷ τὸν Ἀμεσσίαν, Ἀμεσσίας γεννᾷ τὸν Ἀζαρίαν", + "candidate_score": 0.627893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_8_10", + "bdc_text": "vgl. die in Nr. 2558 , Anm. 46 angeführten Stellen. dannen geschlagendannen geschlagen : zur ückgedrängt. . Daruff die fygendFeinde .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3096", + "psc_text": "die Wildfeige m. der Feigenbaum S Ι ἀφῃρημένης + in ihrer Wurzel S Ι σώ- ζεται U 12 f τῶν ἀφανιζόντων < S 13 κακῶν] Schaden (zu μηδὲν zogen) S Ι ἐν ἑαυτῷ] ἐν αὐτῶ M ἐαυτῶ U < S Ι μηκέτι < S Ι ἡ . die Wild feigen S 13 f πᾶσα προθέλυμνος < S 14 καὶ ὁ θεὸς ὁ der Allkunstvolle S 15 νεῶ M νεὼ U 16 διέλυσε] διεκώλυε Pa Ι θανάτου προσβολαῖς προσβολαῖς < S Ι ἀποκταίνων U 17 πάλιν < M Pa < U 18 f ἀνακαινοποιηθέντος] gemachten S 19 ἀπήνων U Ι τελείως 19 f ἀπολλωμένης M 20 ἔτι] ὅτι M σθαι συζῆν ἀνάγκη καὶ τὴν ἁμαρτίαν, ἔνδον τὰς ῥίζας αὐτῆς ἐν ἡμῖν ἀποκρύπτουσαν, κἂν ἔξωθεν τομαῖς ταῖς ἀπὸ τῶν σωφρονισμῶν καὶ τῶν νουθετήσεων ἀνεστέλλετο, ἐπεὶ οὐκ ἂν ἔτι μετὰ τὸ φωτισθῆναι συνέβαινεν ἀδικεῖν, [ἅτε] παντάπασιν εἰλικρινῶς ἀφῃρημένης ἀφ᾿ ἡμῶν τῆς ἁμαρτίας. νῦν", + "candidate_score": 0.627795, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_72_74", + "bdc_text": "und ein anderes Mal als \"Hanß Ruman\" ( A 202/1 , Nr. 24 ) bezeichnet . Bei Haller ist er stets als \"Romanus \" ohne Nennung seines Vornamens angeführt . Die Bezeichnung \"Thomann Rainen\" die man in dem am 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_840", + "psc_text": "τῳ σαφὲς ἂν εἴη· καὶ ἐξέπεσεν αὐτῶν πανταχόθεν ὁ ληρώδης λόγος. 23. Τῶν δὲ ἀποστόλων τὰ ὀνόματα εἰς τὴν τῶν ἠπατημένων ὑπ᾿ αὐτῶν πεθὼ προσποιητῶς δέχονται βίβλους τε ἐξ ὀνόματος αὐτῶν πλασάμενοι ἀνεγράψαντο, δῆθεν ἀπὸ προσώπου Ἰακώβου καὶ Ματθαίου καὶ ἄλλων μαθητῶν. ἐν οἷς ὀνόμασι καὶ τὸ ὄνομα Ἰωάννου τοῦ ἀποστόλου ἐγκαταλέγουσιν, ἵνα πανταχόθεν φωρατὴ γένηται ἡ αὐτῶν ἄνοια. οὐ μόνον γὰρ ἐλέγχει αὐτοὺς κατὰ πάντα τρόπον, λέγων ὅτι ἐν ἀρχῇ ἠν ὁ Λόγος καὶ ὁ Λόγος ἠν πρὸς τὸν θεὸν καὶ θεὸς ἦν ὁ Λόγος«, ἀλλὰ καὶ ὅτι τὰς τῶν ἁγίων προφητῶν μαρτυρίας *, ἐν ᾡ ἐκ πνεύματος ἁγίου ὁρμώμενος καὶ τὰ ὑπὸ τοῦ σωτῆρος εἰρημένα καλῶς ἀκριβολογήσας περὶ ἑκάστης ὑποθέσεως τῆς εἰς Χριστὸν πληρωθείσης, ὡς εἶπον, τὰς μαρτυρίας ἐξέθετο, ἀφ’ ὡν προφητῶν οὑτοι ἑαυτοὺς ἀπηλλοτρίωσαν. καὶ εὐθὺς ἔδειξεν ὡς τοῖς πρὸς Ἰωάννην τὸν βαπτιστὴν ὑπὸ τῶν Φαρισαίων πεμφ- 9f vgl. Rom. 14, 20 u. I Tim. 4, 3", + "candidate_score": 0.627714, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_8", + "bdc_text": "vgl. die in Nr. 2558 , Anm. 46 angeführten Stellen. dannen geschlagendannen geschlagen :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1523", + "psc_text": "II 85, 28ff — 16 Joh. 6, 70 — 18 Job. 17, 11 f — 21 Matth. 26, 24 — 24 II Petr. 2, 19 — 26 Joh. 8, 44 — 29 f vgl. Joh. 12, 6 V M 3 ἐκ τῶν auf Rasur Vcorr 7 τὸν aus τῶν V corr 12 φησιν] * 14 λέγων *] λέγει VM | αὐτῶν U] ἑαυτῶν VM 15 * <ἐσήμανε> * 17 διάβολον διάβολος V M 19 ἐφύλασσα V M 22 οὐαὶ δὲ] οὐδὲ M | γὰρ] δὲ, durchgestrichen u. γὰρ auf Rasur gesetzt Vcorr 23 εἰ auf Rasur V corr 27 ὑμῶν nachgetragen V corr 29 nach ὅτι ein Wort von 2 — 3 Buchstaben ausradiert V corr | vor ψεύστης + ὁ M; lies wohl οὐ ψεύστης ἦν μόνον * 30 τὸ1 aus τῶ V corr γλωσσόκομον, ἵνα ἀναπολόγητος ᾖ διὰ φιλαργυρίαν τὸν ἴδιον δεσπότην παραδοὺς εἰς χεῖρας ἀνθρώπων. τίς οὖν", + "candidate_score": 0.627252, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_68", + "bdc_text": "August , A 202/1 , Nr. 25 ) , doch konnte dieser Augsburg erst am 3 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2711", + "psc_text": "δεῖ U 25 οἱ] ὅσοι U Anast. Sin. | ἔντολμοι U 26 ἔτι , τῶν ἀφροδισίων φημί, ἐπειδὴ μὴ πέφυκεν αὐτοῖς τὰ παιδοποιὰ ὄργανα τὰ ἐκ θεοῦ κεκτισμένα. ἀλλ’ οὔτε μισθὸν ἔχουσιν εὐνουχίας βασιλείαν οὐρανῶν, |διὰ τὸ ἀγῶνος μὴ μεμυῆσθαι. εἰ δὲ καὶ ἐπιθυμιῶν μεμύηνται οἱ τοιοῦτοι, μὴ δυνάμενοι πράττειν ὃ μὴ δεῖ πράττειν καὶ μὴ πράττοντες μισθὸν οὐκ ἔχουσιν. οὐ γὰρ διὰ τὸ μὴ βούλεσθαι τὸ ἔργον παρ’ αὐτοῖς οὐ πέπρακται, ἀλλὰ διὰ τὸ μὴ δύνασθαι. καὶ αὕτη μὲν ἡ ἀγωγὴ τῆς πρώτης ὑπὸ κυρίου εἰρημένης εὐνουχίας, τῆς διὰ", + "candidate_score": 0.627216, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_66_68", + "bdc_text": "Juli , E II 370 , 63 ) . Ende Juli forderten die Zürcher Haller zurück ( Augsburg an Zürich , 4 . August , A 202/1 , Nr. 25 ) , doch konnte dieser Augsburg erst am 3 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2436", + "psc_text": "Abschnitt, an dem bereits Scaliger, Kepler, Petavius, van der Hagen ihre Kräfter versucht haben — Ideler Handb. Der Chronol. I 571 II 243 A. 21 und Duchesne Ren. Quest. Hist. 28 S. 36 A. 1 verzichten auf eine Lösung —, enthätl ungewöhnliche schwierigkeiten. Klar ist (vgl. insbe. S. 298, 5ff), daӃ Epiph. Den Juden zweierlei vorwirft 1) daӃ sie das Passah in der Karwoche willkürlich um 2 Tage vorgerückt hätten 2) daӃ sie infolge ihrer M U 1 μεσούσης U |ἐνέβη U 2 ἐν < U 5 αὐτοῦ 1] < U 6 ��ὸν οὐρανὸν] τὸ ἱερὸν U 8 τῆς < U | τὸ < U 12 καὶ ἀπὸ Ἰανοναρίου μηνὸς < U | Ἰαννουαρίου Μ | [τῶν]* 16 Ἰαωωουάριον Μ 17 θεὸς < U 18 μένων Dind.] μὲν ὢν M μένει U 20 ἐν τῇ < Μ 20 * ergänze nach Z. 22f u. S. 298, 5f etwa <ἐπιτελούντων τῶν", + "candidate_score": 0.627156, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_71", + "bdc_text": "Im Briefwechsel des Augsburger Rats an den Zürcher Rat wird er einmal als \"Thoman Rauman\" ( A 202/1 , Nr. 18 )", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2621", + "psc_text": "Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch Porphyrius de abstin. IV 17; 256, 11 Nauck und de styge (bei Stobäus ecl. phys. I 3, 56; 37, 25 Meinecke) über das Zusammentreffen des Bardesanes mit der indischen Gesandtschaft an Elagabal – 3 Ἀβειδάν] vgl. den Awida im Buch der Gesetze der Lander S. 1 ff Epiph meint daher sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz),", + "candidate_score": 0.626949, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_54_56", + "bdc_text": "November ; Haller an Bullinger , 20 . November , aaO , A 202/1 , Nr. 20 , bzw. E II 370 , Wf ) . Angesichts der für die Schmalkaldener ungünstigen Kriegsentwicklung forderten die Zürcher", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2194", + "psc_text": "Jül. | καὶ2 * | ὅμως *] ὁμοῦ V 19 τραγωδοποιὸν, ὸν aus ῶν Vcorr | ἐλευσόμεθα V | vor φημὶ ein καὶ getilgt Vcorr 20 διδασκαλίαν + 〈ἐκθήσομαι〉? * 21 γνωστικὴν V | ὑπάρχουσαν, αν auf Rasur Vcorr | * μεστὴν οὐσαν> * 23 οὑστος + οὑ καὶ Κήρινθον καὶ Μήρινθον καὶ τοὺς ἀμφ᾿ αὐτούς· οὗτοι γὰρ πάντες ἐν ἑνὶ καιρῷ τῷ βίῳ κακῶς ἐφύησαν, ὀλίγῳ δὲ πρόσθεν μᾶλλον οἱ περὶ Κήρινθον καὶ Μήρινθον καὶ Ἐβίωνα· ἅμα γὰρ τοῖς ἤδη μοι πρὸ αὐτῶν δεδηλωμένοις ἀνεφύησαν. τὴν μὲν οὖν αὐτοῦ πατρίδα ἢ πόθεν οὑτος γεγέννηται, οἱ πολλο��� ἀγνοοῦσιν· οὐ γάρ τινι ῥᾴδιον τῶν συγγραφέων μεμέληται τούτου δεῖξαι τὸν τόπον. εἰς ἡμᾶς δὲ ὡς ἐνηχήσει φήμη τις ἐλήλθε· διὸ οὐ παρελευσόμεθα, καὶ τὸν τούτου τόπον μὴ ὑποδεικνύντες, ἐν ἀμφιλέκτῳ μέν εἰ δεῖ τὰ ἀληθῆ λέγειν), ὅμως τὴν εἰς ἡμᾶς ἐλθοῦσαν φάσιν οὐ σιωπήσομεν. ἔφασαν γὰρ αὐτόν τινες γεγενῆσθαι Φρεβωνίτην, τῆς", + "candidate_score": 0.626619, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_44_46", + "bdc_text": "Hatt man hütt 3 hinuß geordnetSiehe Johannes Hallers Gesuch in Nr. 2560 , 75-104 . - Entsandt wurden Rudolf Schwyzer d. J. , Lorenz Meyer ( Agricola ) und Thoman Ruman ( alias Rauman , lat. :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_665", + "psc_text": "ἀπὸ χρόνων Σαλίνας, τῆς καὶ Ἀλεξάνδρας καλουμένης, ἐπὶ τοῖς χρόνοις Ἡρᾠδου τοῦ βασιλέως καὶ Αὐγούστου τοῦ Ῥωμαίων αὐτοκράτορος· ὅς καὶ διάδημα ἐπέθετο ἑαυτῷ ὁ Ἀλέ- ξανδρος οὗτος, εἷς τῶν χριστῶν καὶ ἡγουμένων ὑπάρχων. συναφθεισῶν γὰρ τῶν δύο φυλῶν τοῦ τε βασιλικοῦ καὶ τοῦ ἱερατικοῦ, Ἰούδα δέ φημι καὶ Ἀαρὼν καὶ πάσης τῆς τοῦ Λευί, βασιλεῖς καὶ ἱερεῖς κα- θίστων· οὐ γὰρ διήμαρτέν τι ἀπὸ τῆς τῆς ἁγίας γραφῆς αἰνίξεως. 9ff vgl. haer. 20, 1, 6f; S. 225, 13ff u. Hieronymus Chronik S, 160, 4ff Helm — 11 Gen. 49, 10 — 12 ff vgl. haer. 51, 22, 21 ff — 13 vgl. Hieronymus Chronik S. 160, 16 Helm nam usque ad Herodem christi, id est sacerdotes, erant reges Judaeorum — 15 vgl. Eusebius Chronik aus dem Armenischen S. 61, 12 ff Karst Hieronymus Chronik S. 148, 6 ff Helm — 16 vgl. Eusebius Chronik aus dem Armenischen S. 61, 17", + "candidate_score": 0.626558, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_8", + "bdc_text": "vgl. die in Nr. 2558 , Anm. 46 angeführten Stellen. dannen geschlagendannen geschlagen :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1404", + "psc_text": "τῶν ἐντυγχανόντων, ἀλλὰ εἰς ἀποτροπήν, πρὸς τὸ μὴ πλησιάσαι μιᾷ τῶν προειρημένων αἱρέσεων ἢ τῶν μετέπειτα, ἀλλὰ ἀναγνόντας τὰ γεγραμμένα παρ᾿ αὐτοῖς καὶ γνόντας τὰ ᾀδόμενα καὶ καταγνόντας τῆς ἑκάστης αὐτῶν πλάνης τε καὶ ἑρπετώδους μοχθηρίας ἀποφεύγειν τε καὶ ὡς εἶπον μὴ πλησιάζειν. διψάδα γάρ τινα ἔχιδνάν φασιν οἱ ἱστορήσαντες, ἣ οὕτως ἔοικεν λύμην τοιάνδε ἐμποιεῖν· ἐν τόποις γάρ τισιν, ὅπου πύελοι ἐν ταῖς πέτραις ἢ λιβάδες εἰσὶ μικραὶ ἀπὸ πετρῶν χεόμεναι εἰς ὑποδοχήν τινα, V M —16 Joh. Cyparissiota VIII 10; Migne 152, 920 1 ὅτι] Dind. ἅτε Öh. 2 συνετάξαμεν hinter παρεθήκαμεν getilgt Vcorr | δὲ *] γὰρ auf Rasur Vcorr γὰρ M 4 vor πιστεύομεν + >? * | πάντῃ ὡς Job. Cyp. 6 τε < M 8 <τοῦ κυρίου> * 9 θεὸν am Rande Vcorr 12 τούτων δὲ *j οὕτως τε V M 16 κατὰ πλάτος Oporinus] κατὰ πλά- τους V M 17 ἀντιθέσει *] ὑποθέσει", + "candidate_score": 0.626428, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_44", + "bdc_text": "Hatt man hütt 3 hinuß geordnetSiehe Johannes Hallers Gesuch in Nr. 2560 , 75-104 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3345", + "psc_text": "hinter γινώσκων Μ 16 ἐφθόνεσε Μ 22 τῶν) * 25 * etwa <ἀκούουσα> * 26 vor + <τὸ> 27 ἐλαττώματι *] ἐλαττώμασι M τροχὸν μεταβάλλοι, ἀνασκευάσας καὶ ἀνακαινίσας τὸ σκεῦος ἄνευ ἐλαττώματος εἰς τὸ δύνασθαι διηνεκῶς ζῆν. ἔνθεν τὸ πρῶτον μὲν ἀπειλεῖ θάνατον, τὸ δὲ δεύτερον οὐκέτι θάνατον λέγει, ἀλλὰ »γῆ καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ«, μὴ παραδεδωκὼς θανάτῳ τὸν ἄνθρωπον. * * καὶ μεθ᾿ ἓτερα καὶ ἐποίησεν ὁ θεὸς χιτῶνας δερματίους καὶ ἐνέδυσε τοὺς περὶ τὸν Ἀδὰμ καὶ ἐξέβαλεν αὐτοὺς ἐκ τοῦ παραδείσου«. ὁρᾷς ὃτι μάταιος ἡ σοῦ σοῦ καινοτομουμένη κενοφωνία, Ὠρίγενες. πρὸ πόσου γὰρ χρόνου ᾖσαν σώματα τοῖς περὶ τὸν Ἀδάμ. 66. Εἰ δὲ τοῦτό σε ἀνακρίνει καὶ οὐ δύνασαι, ψυχικῶς διανοούμενος, τοῦ πνεύματος δέξασθαι τὴν χάριν, χάριν, ἄπιστε καὶ ἐπέκεινα τῶν D676 ἀπίστων τυγχάνων, λεγε μοι ἑκάστην ὑπόθεσιν ἐκ θεοῦ γεγονυῖαν, πόσην τὴν τὴν θαυματουργίαν καὶ ἔκπληξιν; πόθεν ἐξ οὐκ ὄντων οὐρανὸς τέ ταται ἐν μετεώρῳ ἀναπεπετασμένος; πόθεν", + "candidate_score": 0.626279, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_44_46", + "bdc_text": "Hatt man hütt 3 hinuß geordnetSiehe Johannes Hallers Gesuch in Nr. 2560 , 75-104 . - Entsandt wurden Rudolf Schwyzer d. J. , Lorenz Meyer ( Agricola ) und Thoman Ruman ( alias Rauman , lat. :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2071", + "psc_text": "ἐπὶ τῆς Ῥωμαίων ἐπὶ Ῥουστικοῦ ἡγεμόνος καὶ Ἀδριανοῦ βασιλέως, ἐτῶν τριάκοντα ὑπάρχων ἐν καθεστώςῃ Ἡλικίᾳ. τούτῳ ὁ προειρημένος Τατιανὸς συνακμάσας τὰ πρῶτα καλῶς φερόμενος καὶ τῇ πίστει ἐρρωμένος ἐτύγχανεν, ὅσον ἦν σὺν τῷ ἁγίῳ Ἰουστίνῳ τῷ μάρτυρι. ὅτε δὲ ἐτελεύτα Ἰουστίνος ὁ ἅγιος, ὥσπερ τυφλὸς χειραγνγούμενος Stählin Eusebius—Hieronymus Chronik z. Jahr 172; S. 206, 13 Helm h. e. IV 29, 1ff; S. 390, 1ff Schwartz Theodoret haeret. fab. I 20 1f vgl. Tatian or. c. 42; S. 43, 10 Schwartz ταῦθ’ ὑμῖν, ἄνδρες Ἕλληνες, . . . Τατιανὸς συνέταξα . . . , παιδευθεὶς . . . πρῶτον μὲν τὰ ὑμέτερα c. 1; S. 2, 9, dazu Eusebius h. e. IV 16, 7; S. 358, 2ff Schwartz Τατιανός, ἀνὴρ τὸν πρῶτον αὐτοῦ βίον σοφιστεύσας ἐν τοῖς Ἐλλήνων μαθήμασιν καὶ δόξαν οὐ σμικρὰν ἐν αὐτοῖς ἀπενηνεγμένος — 3 vgl. Irenaeus adv. haer. I 28, 1; I 220 Harvey Ἰουστίνου ἀκροατὴς γεγονώς", + "candidate_score": 0.626261, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_44", + "bdc_text": "Hatt man hütt 3 hinuß geordnetSiehe Johannes Hallers Gesuch in Nr. 2560 , 75-104 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3391", + "psc_text": "ἐγερῶ U 21 τοιαύτῃ] τῇ αὐτοῦ U | ♦ etwa > * 23 τῶν δὲ2] τῆς δὲ U 24 θήρων U | etwa τὰ λείψανα συνάγει καὶ ὁλοσχερεῖς ἡμᾶς εἰς παλιγγενεσίαν> * vgl. S. 520, 7f Εἰ γὰρ τὰ <ὄντα> ἐξ οὐκ ὄντων ἐποίησεν εἰς τὸ εἶναι, πόσῳ δὴ μᾶλλον τὸ ὄν εἰς τὴν ἰδίαν κατάστασιν εὐχερῶς ἀποκαταστήσει; ἴνα δικαίαν ὁρίσῃ κρίσιν, ἴνα μὴ ἓτερον ἀνθ᾿ ἑτέρου κρίνῃ, ἵνα μὴ ἀπο- στερήσῃ τὸ καμόν. εἰ γὰρ ψυχῆς ἡ ἀπόλαυσις καὶ οὐρανῶν βασιλείας κληρονομία, μετασχέτω τὸ σῶμα ὡν βούλεται· τρυφάτωσαν οἱ περὶ τὸν Γεδεὼν καὶ μὴ κακουχείσθωσαν ἐν μηλωταῖς καὶ αἰγείοις δέρμασι«, μὴ μάτην καμνέτω Ἰωάννης ἐκ καμήλων ἔχων τὸ ἔνδυμα, μὴ ἐν ἀναχωρήσει τὴν σάρκα ὑπωπιάσωμεν, μὴ τὰ σώματα ἡμῶν δαμάσωμεν ἐν ἁγνείᾳ. εἰ δὲ ἄρα κοινωνεῖ σῶμα ψυχῇ ἐν πολιτείαις ἐν ἁγνείᾳ ἐν νηστείᾳ καὶ ταῖς ἄλλαις ἀρεταῖς, »οὐκ ἄδικος ὁ θεὸς. ἀποστερεῖν τὸν κάματον τοῦ κεκμηκότος καὶ μὴ", + "candidate_score": 0.626079, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_68", + "bdc_text": "August , A 202/1 , Nr. 25 ) , doch konnte dieser Augsburg erst am 3 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2469", + "psc_text": "τὴν ἀρχὴν τοῦ κηρύγματος ὁ σωτὴρ ποιεῖται καὶ τῷ τρίτῳ πάσχει, ὠς πληροῦσθαι τὰ ἤδη μοι κατὰ λεπτὸν εἰρημένα περὶ ἡμερῶν καὶ μηνῶν καὶ ὑπατειῶν. καὶ πανταχόθεν διέπεσεν τούτων πεπλανημένος ὁ λόγος, τῶν εὐαγγελίων συνῳδὰ πρὸς ἄλληλα 3 Joh. 2,1 — 5 vgl. Matth. 12,40 — 6 vgl. Origenes in Joh. XIII 57; S. 288,8ff Preuschen τῇ Κανᾶ ταύτῃ ἐπιδημεῖ βεβαιῶν ἑαυτῷ κτῆσιν τῶν ἀπὸ ταύτης τῆς γῆς πιστευόντων εἰς τὸν πατέρα δι᾿ αὐτοῦ ebda XIII 62; S. 294, 28 u. 295,7 — 8 Psal. 5 Überschrift — 19 vgl. Ancoratus c. 66,2ff; I 79,19ff M U 2 τὸ εὐαγγέλιον *] τοῦ εὐαγγελίου M 2 δείκνυσιν *] διηγεῖται M 3 <λέγον> * |τῇ].ἔτι M 5 † ἐν τῇ γῇ] lies wohl ἐν τῶ ἅιδῃ *; gemeint sind die „drei Tage und drei Nächte“ von der Kreuzigung bis zur Auferstehung, vgl. die Berechnung in der Didaskalie V 14,9ff; S. 274,7ff Funk", + "candidate_score": 0.626019, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_58_60", + "bdc_text": "Dezember , E II 370 , 67 ) . Am 5 . März 1547 ließen die Augsburger nur Meyer und Schwyzer ziehen ( Augsburg an Zürich , 5 . März ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_704", + "psc_text": "singulos dies in synagogis sub nomine Nazarenoriun anathematizant vocabulum christianum, ebenso zu Jes. 49, 7; Migne 24, 467 B/C u. zu Jes. 52, 4 ff ; ebenda 498 B, aucb Justin dial. c. 16 u. 47 ; dazu ürer, Gesch. d. üd. Volkes 4 11 544 Strack, Jesus die äretiker u. die Christen S. 66*f — 8ff vgl. Irenaeus adv. haer. I 26, 2; I 213 Harvey solo autem eo quod est secundum Matthaeum evangelio utuniur III 11, 7; II 45 (Eusebius h. e. III 27, 4; S. 256, 15 Schwartz); bem., ß Epiph. das solo nicht wiedergibt (vgl. S. 829, 6) — πληρέστατον ßt nur »ganz vollständig« den grammatischen Index) u. deutet in keiner Weise an, ß das Ev. der äer Überschüsse über den Text des kanonischen üs enthielt (gegen Zahn, Gesch. d. neutest. Kan. II 2 S. 681) — 8 über den hebräisch u. mit hebräischen geschriebenen äus", + "candidate_score": 0.625958, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_8_10", + "bdc_text": "vgl. die in Nr. 2558 , Anm. 46 angeführten Stellen. dannen geschlagendannen geschlagen : zur ückgedrängt. . Daruff die fygendFeinde .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_562", + "psc_text": "15 ὑπεδείξαμεν αὐτοὺς M Ι τὰ) * 15f κεκρυμμένα * Ι τοὺς αὐτοὺς] τούτους M Ι ἀπελα///θῆναι, σ ausradiert V 20 παρετύχο///μεν, ο aus ω Vcorr 26 > * 28 ἀπο///λεσάντων, ο aus ω V τοῦ ἐν αὐτοῖς διαβόλου συσκευῆς, ὡς καὶ συνῳδὰ ἠμᾶς λέγειν τῷ ἁγιωτάτῳ Δαυίδ ὅτι »βέλη νηπίων ἐγενήθησαν αἱ πληγαὶ αὐτῶν‘ καὶ τὰ ἐξῆς, καὶ ὅτι »ἐπιστρέψει ὁ πόνος αὐτῶν εἰς κεφαλὴν αὐτῶν, Ι καὶ ἡ ἀδικία αὐτῶν ἐπὶ κορυφὴν αὐτῶν καταβήσεαι«. ὡς P101 οὑν περιτυχόντες καὶ ἀποδράντες καὶ ἀναγνόντες, γνόντες καὶ καταγνόντες, σωθέντες τε ὑπερβεβήκαμεν, οὕτω καὶ σὲ τὸν ἀναγινώσκοντα παρακαλοῦμεν ἀναγνόντα καὶ καταγνόντα τοῦ * ὑπερβῆναι, εἰς τὸ μὴ ἐμπεσεῖν ἐν τῷ ἰῷ τῆς τῶν ἑρπετῶν τούτων μοχθηρίας. ἀλλ’ εἰ καί ποτε περιτύχοις τισὶ τῶν ἀπὸ τῆς ὀφιώδους ταύτης σχολῆς, εὐθὺς τὸ ξύλον ἀναλαβὼν τὸ διὰ τοῦ κυρίου ἡμῖν ἑτοιμασθέν, ἐν ᾧ ὁ Ι κύριος ἡμῶν προσεπάγη Χριστός, <καὶ> κατὰ τῆς", + "candidate_score": 0.625912, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_51_53", + "bdc_text": "Oktober , Zürich StA , A 202/1 , Nr. 18 ) . Am 19 . November waren sie wieder in Augsburg . Allerdings hatte nur Ruman seine Familie mitgebracht ( Augsburg an Zürich , 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2332", + "psc_text": "unter Benutzung von Clemesns Al. strom. I 145,5; II 90,16ff Stählin eine weiters Verbreitung des 8.(18.) November zu erweisen, ist ein Fehlschlag. Außer der hierbei nötigen Änderung im Text des Clemens (κ ݲγ ݲ statt ι ݲγ ݲ) steht ihm die Tatsache im Weg, deß Clemens a. a. O. Taufund Geburtstag ausdrücklich unterscheidet und der (errechnete) Tag dann als Geburtstag, nicht wie bei Epiph. als Tauftag gelten müßte — 18 Luk. 3,23 M U 1 <δὲ> * | * <ἴδε ὁ ἀμνὸς τοῦ θεοῦ>* 1f <καθὼς> * 2 πάλιν< U 3 τε< U 5 καὶ ἁπλῶς—ἀφέντες < U | ὣς φησιν] ὡς ἦν? * | ἀφέντες + τὰ πλοῖα M 6 αὐτῷ < U 7 u. 8 οὔτε U 8 vor εὐαγγελισταῖς + ἁγίοις U 13 ἐπιτελεῖ M | τὴν ἀκολουθίαν < U | ὤδε] οὕτως U 14 ἀθυρὶ M 15 † ὡς ἔφημεν] hinter Αἰγυπτίους gestellt U; lies wohl", + "candidate_score": 0.625875, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_49", + "bdc_text": "September 1546 in Augsburg ein ( s. Nr. 2596 , 3-6 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2667", + "psc_text": "ἠγήσοιντο von erster Hand am Rand statt ἡγήσονται im text U 10 ἀποστολικῆς καὶ < U 11 οὐκ ἐρεῖ] οὐ χαίρει U 12 ἀληθείᾳ + <γεγέννηται>?* 18 τὸ πνεῦμα *] πνεῦμα τὸ Μ U 19 λαμβάνον + τὸ πνεῦμα τῆς ἀληθείας U 21 καὶ υἱὸς — ἐνυπόστατος < U 22 ἅγιον πνεῦμα < U 21 καὶ υἱὸς — ἐνυπόστατος < U 22 ἅγιον πνεῦμα 26 ἀνόητε U 27 ἀντιθέτως] ἀντὶ δὲ τῶν Μ | προειρημένου + νοῦ Μ | ψωνὰς + <ταττομένων>?* 28 αὐτὰ U 5. Πρῶτον μὲν οὖν ἐπιδὴ παρήγαγε τὸ κεφάλαιον ὅτι »εἷς θεός, ἐξ οὗ τὰ πάντα καὶ ἡμεῖς εἰς αὐτόν, καὶ εἷς κύριος Ἰησοῦς χριστός, δι᾿ ὃς τὰ πάντα καὶ ἡμεῖς δι᾿ αὐτοῦ«, οὐχ ὁρᾷς ὅτι λέγων »εἷς θεός, ἐξ οὗ τὰ πάντα καὶ ἡμεῖς εἰς αὐτόν«, πῶς τὴν μίαν ἀρχὴν σημαίνει ἵνα μή εἰς πολλὰς ἀρχὰς τρέψὴ τὴν διάνοιαν καὶ εἰς πολυθεΐαν ἀγάγῃ τῆς πολυθεΐας;", + "candidate_score": 0.625868, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_44_46", + "bdc_text": "Hatt man hütt 3 hinuß geordnetSiehe Johannes Hallers Gesuch in Nr. 2560 , 75-104 . - Entsandt wurden Rudolf Schwyzer d. J. , Lorenz Meyer ( Agricola ) und Thoman Ruman ( alias Rauman , lat. :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_666", + "psc_text": "13 vgl. Hieronymus Chronik S. 160, 16 Helm nam usque ad Herodem christi, id est sacerdotes, erant reges Judaeorum — 15 vgl. Eusebius Chronik aus dem Armenischen S. 61, 12 ff Karst Hieronymus Chronik S. 148, 6 ff Helm — 16 vgl. Eusebius Chronik aus dem Armenischen S. 61, 17 Karst Hieronymus Chronik S. 152, 11ff Helm — 18 anders gewendet bei Eusebius, vgl. Hieronymus Chronik S. 148, 11ff Helm lannaeus cognomento Alexander, qui pontificatum quoque adminisirans crudelissime civibus praefuit V Μ 11 003E; * 13 αὐτοῦ + τοῦ Χριστοῦ Vcorr Ι * etwa > χριστοὶ > *, vgl. Ζ. 19 u. die oben ührte Stelle aus Eusebius-Hieronymus Ι δὲ] γὰρ V 14 <μετ> *, vgl. S. 225, 15 15 ἀρχιερατικοῦ M 16 Σααλίνας V 18 αὐτῶ M 19 οἷτος < M 21 vor βασιλεῖς hineingeflickt οὕτω Vcorr Ι ἱερεῖς + ὁμοῦ οἱ ἄρχοντες> ?* 21 f ἐγίνοντο statt καθίστων", + "candidate_score": 0.625847, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_78_80", + "bdc_text": "Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) . Ob diese Identifikation zutreffend ist , muss derzeit offen bleiben. . Acht wol , der löufferDer unbekannte Bote von Augsburg .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2621", + "psc_text": "Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch Porphyrius de abstin. IV 17; 256, 11 Nauck und de styge (bei Stobäus ecl. phys. I 3, 56; 37, 25 Meinecke) über das Zusammentreffen des Bardesanes mit der indischen Gesandtschaft an Elagabal – 3 Ἀβειδάν] vgl. den Awida im Buch der Gesetze der Lander S. 1 ff Epiph meint daher sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz),", + "candidate_score": 0.625623, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_8_10", + "bdc_text": "vgl. die in Nr. 2558 , Anm. 46 angeführten Stellen. dannen geschlagendannen geschlagen : zur ückgedrängt. . Daruff die fygendFeinde .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3345", + "psc_text": "hinter γινώσκων Μ 16 ἐφθόνεσε Μ 22 τῶν) * 25 * etwa <ἀκούουσα> * 26 vor + <τὸ> 27 ἐλαττώματι *] ἐλαττώμασι M τροχὸν μεταβάλλοι, ἀνασκευάσας καὶ ἀνακαινίσας τὸ σκεῦος ἄνευ ἐλαττώματος εἰς τὸ δύνασθαι διηνεκῶς ζῆν. ἔνθεν τὸ πρῶτον μὲν ἀπειλεῖ θάνατον, τὸ δὲ δεύτερον οὐκέτι θάνατον λέγει, ἀλλὰ »γῆ καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ«, μὴ παραδεδωκὼς θανάτῳ τὸν ἄνθρωπον. * * καὶ μεθ᾿ ἓτερα καὶ ἐποίησεν ὁ θεὸς χιτῶνας δερματίους καὶ ἐνέδυσε τοὺς περὶ τὸν Ἀδὰμ καὶ ἐξέβαλεν αὐτοὺς ἐκ τοῦ παραδείσου«. ὁρᾷς ὃτι μάταιος ἡ σοῦ σοῦ καινοτομουμένη κενοφωνία, Ὠρίγενες. πρὸ πόσου γὰρ χρόνου ᾖσαν σώματα τοῖς περὶ τὸν Ἀδάμ. 66. Εἰ δὲ τοῦτό σε ἀνακρίνει καὶ οὐ δύνασαι, ψυχικῶς διανοούμενος, τοῦ πνεύματος δέξασθαι τὴν χάριν, χάριν, ἄπιστε καὶ ἐπέκεινα τῶν D676 ἀπίστων τυγχάνων, λεγε μοι ἑκάστην ὑπόθεσιν ἐκ θεοῦ γεγονυῖαν, πόσην τὴν τὴν θαυματουργίαν καὶ ἔκπληξιν; πόθεν ἐξ οὐκ ὄντων οὐρανὸς τέ ταται ἐν μετεώρῳ ἀναπεπετασμένος; πόθεν", + "candidate_score": 0.625617, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_71_73", + "bdc_text": "Im Briefwechsel des Augsburger Rats an den Zürcher Rat wird er einmal als \"Thoman Rauman\" ( A 202/1 , Nr. 18 ) und ein anderes Mal als \"Hanß Ruman\" ( A 202/1 , Nr. 24 ) bezeichnet . Bei Haller ist er stets als \"Romanus \" ohne Nennung seines Vornamens angeführt .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_526", + "psc_text": "λαμβανούσας τὴν προειρημένην αἰσχρότητα εἰς ἐδωδήν, ὡς κατὰ τὸ ὅμοιον <τῆς> τοῦ Σηλῶμ πρὸς τὴν Θάμαρ κακοτροπίας, * ἀλλὰ ἀπὸ παρθενίας τὴν τέχνην ταύτην ἐπανῃρημένας τοῦ φθείρεσθαι μέν, μὴ ὑποδέχεσθαι δὲ τῆς φθορᾶς τὴν μῖξιν καὶ τὴν ἀπόρροιαν. βλασφημοῦσι δὲ οὐ μόνον τὸν Ἀβραὰμ καὶ τὸν Μωυσέα καὶ τὸν Ἠλίαν καὶ πάντα τὸν χορὸν τῶν προφητῶν, ἀλλὰ καὶ τὸν θεὸν τὸν ἐκλεξάμενον αὐτούς. 12. Ἄλλα δὲ μυρία παρ' αὐτοῖς πλασθέντα γραφεῖα τετόλμηται. γένναν μὲν γὰρ Μαρίας βιβλίον τί φασιν εἶναι, ἐν ᾧ δεινά τε καὶ 1f vgl. Hippolyt refut. VI 19, 5; S. 146, 12 Wendland ἀλλὰ καὶ μακαρίζουσιν ἑαυτοὺς ἐπὶ τῇ (ξένῃ) μίξει, ταύτην εἶναι λέγοντες τὴν τελείαν ἀγάπην — 3 11 3,6 — 1 3f vgl. Gen. 38, 9 vgl. 5 (die Namen verwechselt) — 16ff genauer bei Irenaeus adv. haer. I 30, 10 f; I 237 Harvey et unusquisque eorum (der Archonten) suum praeconem assumit ad gloriandujn", + "candidate_score": 0.625468, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_70_72", + "bdc_text": "- Die Identität Rumans wirft Probleme auf. Im Briefwechsel des Augsburger Rats an den Zürcher Rat wird er einmal als \"Thoman Rauman\" ( A 202/1 , Nr. 18 ) und ein anderes Mal als \"Hanß Ruman\" ( A 202/1 , Nr. 24 ) bezeichnet .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1418", + "psc_text": ". . εἰναι ὃ μὴ ἔστι] auf Rasur u. hinter ἐστι noch τῆς μὴ οὔσης getilgt Vcorr; lies etwa τῶν ζητήσεων περὶ ὀγδοάδος ὡς ὑπαρχούσης ἐν τοῖς ἐπουρανίοις τῆς μὴ οὔσης* νίοις εἶναι ὃ μὴ ἔστι. δῶμεν γὰρ αὐτὸν διὰ τὸ τὸν ἄνω που αὐτοῦ πατέρα Ἄνθρωπον καλεῖσθαι υἱὸν Ἀνθρώπου ἑαυτὸν ὀνομάζειν καὶ οὐκ ἀπὸ τῆς σαρκὸς ἡς ἔλαβεν ἀπὸ παρθενικῆς μήτρας τουτέστιν ἀπὸ Μαρίας τῆς ἁγίας γεννηθεὶς διὰ πνεύματος ἁγίου) κατὰ τὸν τοῦ ἐλεεινοῦ Κολορβάσου τούτου λόγον, — τί ἂν εἴποι περὶ οὗ ὁ αὐτὸς κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός φησιν, ὡς τοῖς Ἰουδαίοις ἔλεγεν νῦν δέ με ζητεῖτε ἀποκτεῖναι ἄνθρωπον, ὃς τὴν ἀλήθειαν ὑμῖν λελάληκα, ἣν ἤκουσα παρὰ τοῦ πατρός μου«· καὶ οὐκέτι ἐνταῦθα εἶπεν, τοῦ ἀνθρώπου πατρός μου, ἀλλὰ περὶ μὲν πατρὸς ὁμολογῶν θεὸν τὸν τῶν ὅλων ἐσήμανεν, περὶ δὲ ἑαυτοῦ, ὅτι ἐνηνθρώπησεν ἐν ἀληθείᾳ, ἄνθρωπον ἑαυτὸν ἔφασκεν· ὡς καὶ οἱ ἀπόστολοί φασιν, ἴνα ἡ ἀλήθεια πανταχόθεν συσταθῇ", + "candidate_score": 0.625163, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_69_71", + "bdc_text": "Oktober 1547 verlassen ( Augsburg an Zürich , 3 . Oktober , A 202/1 , Nr. 30 ) . - Die Identität Rumans wirft Probleme auf. Im Briefwechsel des Augsburger Rats an den Zürcher Rat wird er einmal als \"Thoman Rauman\" ( A 202/1 , Nr. 18 )", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2304", + "psc_text": "u. Clemens Al. quis div. salv. 42,2; III 188, 3f τοῦ τυράννου τελευτήσαντος ἀπὸ τῆς Πάτμου τῆς νήσου μετῆλθεν ἐπὶ τὴν Ἔφεσον), nur hier. Anders Irenaeus adv. haer. V 30, 3; II 410 Harvey ἑωράθη . . . πρὸς τῷ τέλει τῆς Δομετιανοῦ ἀρχῆς Hieronymus vir. ill. 9 persecutionem moxente Domitiano in Patmos insulam relegatus scripsit apocalypsim u. die „historia ecclesiastica“ Corssen S. 80f. Κλαυδίου ist jedoch nicht zu ändern, da es ebenso durch das folgende μετὰ ἱκανὰ ἔτη τοῦ διατρῖψαι αὐτὸν ἐπὶ τῆς Ἀσίας wie durch die Wiederholung in c. 33, 9 gesichert ist. Vielleicht hängt die Angabe doch irgendwie mit den acta Johannis zusammen (gegen Zah, Forsch. VI 199f) M U 1 <καὶ τὸ ψεῦδος ἀγαπῶντες> * |ὑπὲρ]ἥπερ Μ 2 hinter Δουκᾶν vielleicht nach S. 256,18ff zu ergänzen <καὶ οὑδὲν ἐν αὐτῷ περὶ τῆς ἄνωθεν γεννήσεως>* 4 ἐπὶ τοῦ σωτῆρος, <τῷ λόγῳ Μ 5 ἐπανακάμωψαντι*]ἐπανακάμψαντος Μ U |", + "candidate_score": 0.625127, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_69_71", + "bdc_text": "Oktober 1547 verlassen ( Augsburg an Zürich , 3 . Oktober , A 202/1 , Nr. 30 ) . - Die Identität Rumans wirft Probleme auf. Im Briefwechsel des Augsburger Rats an den Zürcher Rat wird er einmal als \"Thoman Rauman\" ( A 202/1 , Nr. 18 )", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2427", + "psc_text": "τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8 ff wo? (einzige vergleichbare Stelle Sach. 7, 3) —18 ff vgl. Oben c. 16, 1 ff; S. 270, 14 ff u. c. 30, 10; S. 303, 4 M U 1 Ἰαννουαρίων Μ |πέμπτη ist nicht mit Kubistchek zu beanstanden; der Gesamtausdruck πέμπτη—ἐπιφώσκουσα bezeichnet ganz richtig die Mitternacht zwischen 5. u. 6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294,", + "candidate_score": 0.625084, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_68", + "bdc_text": "August , A 202/1 , Nr. 25 ) , doch konnte dieser Augsburg erst am 3 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2386", + "psc_text": "Μαρτίῳ ἢ Ἀπριλλίῳ γινομένου ἐξ ἅπαντος δείκνυνται ἄλλοι ὄντες καιροὶ ἐν οἷς ὁ σωτὴρ μετὰ τὸν πειρασμὸν πρὸς τὸν Ἰωάννην ἀφικνεῖται. 22. Κατηγοροῦσι δὲ οἱ αὐτοὶ πάλιν τοῦ ἁγίου εὐαγγελιστοῦ, μᾶλλον δὲ αὐτοῦ τοῦ εὐαγγελίου, ὅτι, φησίν, ὁ Ἰωάννης ἔφη δύο Πάσχα τὸν σωτῆρα πεποιηκέναι ἐν περιόδῳ ἐνιαυτῶν δύο, οἱ δὲ ἄλλοι εὐαγγελισταὶ περὶ ἑνὸς Πάσχα διηγοῦνται. καὶ οὐκ ἴσασιν οἱ ἰδιῶται ὅτι οὐ μόνον δύο Πάσχα ὁμολογεῖ τὰ εὐαγγέλια, ὡς πανταχόθεν ἐδείξαμεν, ἀλλὰ δύο μὲν πρῶτα λέγει καὶ αὐτὸ δὲ ἐν ᾧ πέπονθεν ὁ 3 vgl. Joh. 5, 16 — 5 Joh. 5, 18 — 9 Joh. 6, 1—4 — 15 Matth. 4, 12f — 21 die zwei Passah: Joh 2, 13ff u. 11, 55ff — 23ff Es ist beachtenswert, daß Epiph. in der Berechnung der Lehrtätigkeit Jesu (3 Passah = 2 ¼ Jahre) mit Africanus (vgl. Ed. Schwartz Abh. Gött. Ges. 1895 S. 28ff) gegen Eusebius (3 ½", + "candidate_score": 0.625046, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_49", + "bdc_text": "September 1546 in Augsburg ein ( s. Nr. 2596 , 3-6 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3300", + "psc_text": "örige S | ό ἄνθρπος hinter κείρονας Phot. 6f καὶ λογισμοὺς χείρονας * 5 νυνὶ GU 5 f Κωνσταντείας 6 Ἀκακία, von áterer Hand verbessert M 7 vor ἀρχιμανδριτῶν + καὶ GU; aber vgl. Ζ. 13 8 Χαλκίδος] Καρχηδόνος U | <αἰτησάντων αὐτὸν> *, vgl. Ancoratus S. 2, 4 u. 3, 5 9 <ἄλλων> * 12 ἡμῶν] μου G U 17 <τοῖς> * | ἡ G 18 κηρύττουσα *] κηρύττει GU M 19 ὀσμὴν Klosterm., nach Phil. 4, 18] ὁρμὴν G U M | ἄγχει] ἄχρScaliger falsch, vgl. S. 154, 12 20 δοθείσης σοι U ἀλλ᾿ ἐπειδὴ ἠ ὀδὸς ἐπεσχέθη ὑπὸ τῆς ἀρρωστίας τῆς", + "candidate_score": 0.624916, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_68", + "bdc_text": "August , A 202/1 , Nr. 25 ) , doch konnte dieser Augsburg erst am 3 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1384", + "psc_text": "25 nach καὶ von 5 Buchstaben V 25f ὁμογηκέναι V ὁμολογηκέναι M 27f διὰ τοῦ] propter hoc lat. τοῦ μὴ ἀποκριθῆναι τοῖς εἰποῦσιν αὐτῷ »ἐν ποίᾳ δυνάμει τοῦτο ποιεῖς«, ἀλλὰ τῇ ἀντεπερωτήσει ἀπορῆσαι αὐτοὺς τὸ ἄρρητον τοῦ Πατρὸς ἐν τῷ <μὴ> εἰπεῖν δεδειχέναι αὐτὸν ἐξηγοῦνται. ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ εἰρηκέναι »πολλάκις λάκις ἐπεθύμησα ἀκοῦσαι ἕνα τῶν ��όγων τούτων, καὶ οὐκ ἔσχον τὸν ἐροῦντα« ἐμφαίνοντός φασιν εἶναι διὰ τοῦ »ἕνα« τὸν ἀληθῶς ἕνα θεόν, ὃν οὐκ ἐγνώκεισαν. ἔτι ἐν τῷ προσσχόντα αὐτὸν τῇ Ἱερουσαλὴμ δακρῦσαι ἐπ᾿ αὐτὴν καὶ εἰπεῖν »εἰ ἔγνως καὶ σὺ σήμερον τὰ πρὸς εἰρήνην; ἐκρύβη δὲ <ἀπὸ> σοῦ«, διὰ τοῦ »ἐκρύβη« ῥήματος τὸ ἀπόκρυφον τοῦ Βυθοῦ δεδηλωκέναι. καὶ πάλιν εἰπόντα »δεῦτε πρός με πάντες οἱ κοπιῶντες καὶ πεφορτισμένοι, καὶ μάθετε ἀπ᾿ ἐμοῦ«, τὸν τῆς ἀληθείας πατέρα κατηγγελκέναι. ὅ γὰρ οὐκ ᾔδεισαν, φασί, τοῦτο αὐτοῖς ὑπέσχετο διδάξειν. <Ἀπόδειξιν> δὲ τῶν ἀνωτάτω καὶ οἱονεὶ κορωνίδα τῆς ὑποθέσεως οὐτῶν φέρουσι ταῦτα", + "candidate_score": 0.624858, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_68", + "bdc_text": "August , A 202/1 , Nr. 25 ) , doch konnte dieser Augsburg erst am 3 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_637", + "psc_text": "21, 28 — 16 Gal. 2, —5 — 20 Gal. 5, 2 — 21 f vgl. oben haer. S, 6. 7; S. 192, 17ff — 25 Gal. 2, 5 V M cat. (bis Ζ. 10) 1 ὁ < M 2 τὸ ὕδωρ hinter μὴ cat. 2 — 3 ἀπὸ — ἀρχῆς] κτὲ cat. 4 ὅ τε) ὅτε ὁ M 6 θεοῦ + ὑπῆρχεν cat. 7 ἁγίου < V 14 ἀνῆλθε, ν aus π Vcorr ἀπῆλθε M 15 κεκοἰνωκε aus κεκοινώνηκε V 17 δὲ < M 20 περιτέμωεσθαι, ε Vcorr περιτέμνεσθε Μ 21 ὅτι ἐὰν περιέμνησθε < Μ 22 μείζον M 23 τῳ] τὸ M 25 μάλιστα τι δὲ M Ι οὕτως] οὑτος Dind. Ι οἷς] ὡς Μ 28 ἐπινοίας V νης ἐνεργηθέντα τὸν χαρακτῆρα ὑποδείκνυσι τῶν διὰ τῶν αἱρέσεων τούτων ἐν τοῖς ἀποστόλοις τὴν κίνησιν ἐργασαμένων. ἀποστάντων γὰρ τούτων καὶ εἰς ψευδαποστόλους τραπέντων <καὶ> ἄλλους ἀποστειλάντων ὡς καὶ ἤδη προείρηται", + "candidate_score": 0.624826, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_49", + "bdc_text": "September 1546 in Augsburg ein ( s. Nr. 2596 , 3-6 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2428", + "psc_text": "6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294, 4f | Τηβὴθ *) Τηβὶθ Μ τιβιὴθ U 7—17 ἔδει γὰρ—τάττουσιν < U 13 ἐπιτελοῦσι *) ἐπιτελοῦντες Μ 14 πεμπτέτην Μ |[τὴν] * 17 διῆλθεν * (sc. ὁ Ἰησοῦς), vgl. S. 294, 19] παρῆλθεν ΜU | οὖν < U | πλήρης (indecl.) *)] πλήρεις MU 18 λέγω]φημὶ U | * < τὴν τοῦ Σιλανοῦ καὶ Νερούα > *| < ἑν >δέκατον * 19 f τοῦ τριακοστοῦ ἔτους U 20 αὐτοὐ < U 21 τουτέστι vor κατὰ Αἰγυπτίους *] hinter δωδεκάτῃ ΜU Δίου ὀγδόῃ, κατὰ Σαλαμινίους τοὺς καὶ Κωνσταντιέας τρίτου Χοιὰκ ἕκτῃ, κατὰ Παφίους Ἀπογονικοῦ ἑκκαιδεκάτῃ, κατὰ Ἄραβας Ἀγγαθαλβαεὶθ δευτέρᾳ καὶ", + "candidate_score": 0.624813, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_44_46", + "bdc_text": "Hatt man hütt 3 hinuß geordnetSiehe Johannes Hallers Gesuch in Nr. 2560 , 75-104 . - Entsandt wurden Rudolf Schwyzer d. J. , Lorenz Meyer ( Agricola ) und Thoman Ruman ( alias Rauman , lat. :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_51", + "psc_text": "Georgius Sync. p. 83; dazu ep. ad Job. episc. Hieros. = Hieronymi ep. 51, 6, 7; CSEL 54, 1 S. 407, 20 Hilberg — 23 Kol. 3, 11 vgl. Gal. 3, 28 G U M f 1 <δέ> * 3 f εὑρίσκετο G 5 Ματθουσάλα G 7 * <ζῴων> * τε GU 12 διασώσασθαι UM 13 θηρῶν GU 14 τῶν2 < G 16 ἐτῶν + δι’ U 18 γεγέννηται M | οὐχ < U 19 οὐδὲ] οὔπω Μ οὐδὲ οὔπω G 21 οὐδὲ εἷς] εἷς οὐδαμοῦ G U 22 καθὼς] καὶ G | am Rand ݲ (am Schluß stehende Kapitelzahl) Μ 23 ἐν + γὰρ U <Β.> Μετὰ δὲ τὸν κατακλυσμὸν ἐπιστάσης τῆς λάρνακος τοῦ Νῶε ἐν τοῖς ὄρεσι τοῦ Ἀραρὰτ ἀνὰ μέσον Ἀρμενίων καὶ Καρδοπίων ἐν τῷ Λουβὰρ ὄρει καλουμένῳ, ἐκεῖσε πρώτως κατοίκησις γίνεται μετὰ τὸν κατακλυσμὸν τῶν ἀνθρώπων κἀκεῖ φυτεύει ἀμπελῶνα Νῶε ὁ προφήτης, οἰκιστής τε γίνεται τοῦ", + "candidate_score": 0.624498, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_29_31", + "bdc_text": "gezogen mitt 6 stuck büchsen und 10 fenli von AyterwangenHeiter wang ( Bez . Reutte , Tirol , Österreich) , knapp 5 km von der Burgruine Ehrenberg entfernt . har . Vragend ir , was Ayterwangen? Was solts sin ?", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3345", + "psc_text": "hinter γινώσκων Μ 16 ἐφθόνεσε Μ 22 τῶν) * 25 * etwa <ἀκούουσα> * 26 vor + <τὸ> 27 ἐλαττώματι *] ἐλαττώμασι M τροχὸν μεταβάλλοι, ἀνασκευάσας καὶ ἀνακαινίσας τὸ σκεῦος ἄνευ ἐλαττώματος εἰς τὸ δύνασθαι διηνεκῶς ζῆν. ἔνθεν τὸ πρῶτον μὲν ἀπειλεῖ θάνατον, τὸ δὲ δεύτερον οὐκέτι θάνατον λέγει, ἀλλὰ »γῆ καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ«, μὴ παραδεδωκὼς θανάτῳ τὸν ἄνθρωπον. * * καὶ μεθ᾿ ἓτερα καὶ ἐποίησεν ὁ θεὸς χιτῶνας δερματίους καὶ ἐνέδυσε τοὺς περὶ τὸν Ἀδὰμ καὶ ἐξέβαλεν αὐτοὺς ἐκ τοῦ παραδείσου«. ὁρᾷς ὃτι μάταιος ἡ σοῦ σοῦ καινοτομουμένη κενοφωνία, Ὠρίγενες. πρὸ πόσου γὰρ χρόνου ᾖσαν σώματα τοῖς περὶ τὸν Ἀδάμ. 66. Εἰ δὲ τοῦτό σε ἀνακρίνει καὶ οὐ δύνασαι, ψυχικῶς διανοούμενος, τοῦ πνεύματος δέξασθαι τὴν χάριν, χάριν, ἄπιστε καὶ ἐπέκεινα τῶν D676 ἀπίστων τυγχάνων, λεγε μοι ἑκάστην ὑπόθεσιν ἐκ θεοῦ γεγονυῖαν, πόσην τὴν τὴν θαυματουργίαν καὶ ἔκπληξιν; πόθεν ἐξ οὐκ ὄντων οὐρανὸς τέ ταται ἐν μετεώρῳ ἀναπεπετασμένος; πόθεν", + "candidate_score": 0.624476, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_68", + "bdc_text": "August , A 202/1 , Nr. 25 ) , doch konnte dieser Augsburg erst am 3 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2336", + "psc_text": "Ναθαναήλ. καὶ λοιπὸν τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ, λέγει, γάμος ἐγέ- 6 für diese 2 Wochen und 2 Tage (c.30, 4; S. 302, 3 heißt es ὡσεὶ ἑβδομάδας δύο καὶ ἡμέρας τρεῖς) gibt Epiph. nirgends einen Beleg; ein sicherer Beweis, daß er den Ansatz der Taufe auf den 8. November nicht selbst durch Rechnung gefunden, sondern aus der Überlieferung überkommen hat — 9 Joh. 1, 29 10 Joh. 1,35 — 15 Joh. 1,37.39.41 — 18 Joh. 1,43 — 22 vgl. Joh. 2, 1 M U 1 μὲν < M 4 λοιπὸν—ἔρημον < U | ἐξεβλήθη *] ἐλήφθη MU 4—22 in U gekürzt zu: ἀπεντεῦθεν αἱ τεσσαράκυντα τοῦ πειρασμοῦ καὶ δύο ἑβδομάδες, μκρῶ πλεῖον αἰ ἐν ναζαρὲτ ἀπὸ τῶν ἡμερῶν τοῦ πειρασμοῦ καὶ πρώτη ἡμέρα πρὸς ἰωάννην καὶ Δευτέρα. καὶ πάλιν ἀπὸ Ἰωάννου πρώτη καὶ δευτέρα ὅτε ἠκολούθησαν αὐτῶ οἱ περὶ ἀνδρέαν. ἔπειτα Σίμων Πέτρος καὶ τῆ ἄλλη ἡμέρα, ὡς ἔφημεν καὶ ἔχει", + "candidate_score": 0.624326, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_56", + "bdc_text": "November , aaO , A 202/1 , Nr. 20 , bzw. E II 370 , Wf ) . Angesichts der für die Schmalkaldener ungünstigen Kriegsentwicklung forderten die Zürcher", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3283", + "psc_text": "ἀπὸ U 17 καὶ τῶν — ἀκοντισμάτων τῶν ὑπὸ τοῦ μακαρίτου Μεθοδίου, τοῦ καὶ Εύβουλίου, περὶ τοῦ προειρημένου Ωριγένους καὶ τῆς αὐτοῦ διὰ σοφιστικῆς πλάνης κακοπιστίας ἐν τῷ αὐτῷ περὶ ἀναστάσεως λόγῳ *, ἃ ἐνταῦθα παραθέμενοι ἱκανῶς ἔχειν ἐνομίσαμεν πρὸς τὰς ἐκείνου φλυαρίας καὶ τὴν αὐτοῦ ἀνατροπὴν τῆς τῶν ἀνθρώπων ζωῆς δι᾿ ἐπιπλάστου ἐξ Ἑλληνικῆς δεισιδαιμονίας κακοηθείας. πολλὰ γὰρ καὶ ἕτερα ἐν τῇ περὶ τῆς ὑποθέσεως άκολουθίᾳ τῷ προειρημένῳ Μεθοδίῳ, ἀνδρὶ", + "candidate_score": 0.624063, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_54_56", + "bdc_text": "November ; Haller an Bullinger , 20 . November , aaO , A 202/1 , Nr. 20 , bzw. E II 370 , Wf ) . Angesichts der für die Schmalkaldener ungünstigen Kriegsentwicklung forderten die Zürcher", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_256", + "psc_text": "3, 2 u. 30, 17, 5 ff — 27 τοῖς μετέπειτα γεγονόσιν] gegemïber Hilgenfelds (Ketzergesch. des S. 426 A. 726) vielfach; nachgesprochener Behauptung, Epipb. habe hier im Widerspruch mit seiner äteren Schilderung die äer Nazoräer für jünger als äer ärt, ist festzustellen, daß μετέπειτα soviel heißt wie (bez. nach den äern), vgl. den Gegensatz in S. 223, If τῶν μετέπειτα u. τῶν πρὸ αὐτοῦ καὶ σὺν αὐτῷ. Die Reihenfolge soll ausdrücken, daß bei eine derartige Beeinflussung weniger zu erwarten war, als bei den äern GU M 4 πληροῦται πάντα M 6 ἂν < M 10 <τῶν> *, nach S. 221, 19 M 11 δασὶμ M 14 Ὀσσηνῶν] Ἐσσηνῶν M 16 <τῷ > * 17 <Μωυσέως> * | [δὲ] * 18 ἑπτὰ < U 19 * etwa <ἓν ῥῆμα> * 22 θυσίαν οἱ GU 23 τὸ] τῶ U 25 καὶ1 < U | καὶ2 < αἱρέσεις, ἐπειδὴ θέλγονται τῇ αὐτοῦ πλάνῃ·", + "candidate_score": 0.624048, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_68", + "bdc_text": "August , A 202/1 , Nr. 25 ) , doch konnte dieser Augsburg erst am 3 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1048", + "psc_text": "τῶν] τὸν M 19 ὄντα] esse lat. 22 vor ἀριστερῶν em δι᾿ weggekratzt Vcorr 23 γὰρ] quoque lat. 24 λέγουσιν εἶναι M 25 τῆς] τοὺς V 26 πρώτης] πρὸ τῆς V 27 οὐκ] Ausgg.] quos (= οὕς, Doppelschreibung; daraus ο��κ verderbt) lat. < > Tert. 28 δὲ 1 < ὑπὲρ τρίτον οὐρανὸν ὅντα, τέταρτον ἀρχάγγελον λέγουσι δυνάμει ὑπάρχειν καὶ ἀπὸ τούτου τι εἰληφέναι τὸν Ἀδὰμ διατετριφότα ἐν αὐτῷ. Ταῦτα δὲ τὸν Δημιουργὸν φάσκουσιν ἀφ᾿ ἑαυτοῦ μὲν ᾠῆσθαι <κατὰ Ε; κατασκευάζειν, πεποιηκέναι δ᾿ αὐτὰ τῆς Ἀχαμὼθ προβαλλούσης. οὐρανὸν Ε; πεποιηκέναι μὴ εἰδότα οὐρανόν· καὶ ἄνθρωπον πεπλακέναι, ἀγνοοῦντα τὸν] ἄνθρωπον· γῆν τε δεδειχέναι, μὴ ἐπιστάμενον τὴν] γῆν· καὶ ἐπὶ πάντων οὔτως λέγουσιν ἠγνοηκέναι αὐτὸν τὰς ἰδέας ὧν ἐπολίει καὶ αὐτὴν τὴν Μητέρα, αὐτὸν Τε μόνον ᾠῆσθαι πάντα εἶναι. αὐτίαν δ᾿ αὐτῷ γεγονέναι τὴν Μητέρα τῆς ποιήσεως ταύτης φάσκουσι, τὴν σὕτω βουληθεῖσαν προαγαγεῖν αὐτόν, κεφαλὴν με) καὶ ἀρχὴν τῆς ἰδίας οὐσίας, κύριον δὲ", + "candidate_score": 0.624039, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_44_46", + "bdc_text": "Hatt man hütt 3 hinuß geordnetSiehe Johannes Hallers Gesuch in Nr. 2560 , 75-104 . - Entsandt wurden Rudolf Schwyzer d. J. , Lorenz Meyer ( Agricola ) und Thoman Ruman ( alias Rauman , lat. :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1346", + "psc_text": "τάξει ἐπὶ τὴν τοῦ ὁμοίου αὐτῷ κατῆλθεν ζήτησιν, ἵνα ἀναπληρώσῃ τὸν δωδέκατον ἀριθμόν, καὶ εὑρὸν † αὐτὸν ἐπληρώθη, φανερὸν εἶναι ἐξ αὐτοῦ τοῦ σχήματος τοῦ στοι- V Μ lat. Hipp. 1 ὑπεξαιρούμενος Hipp. | δὲ < Hipp. | τὸν ἐπίσημον Hipp. 1f καὶ — γραμμάτων < Hipp. 2 τὸν, ὸν auf Rasur Vcorr τὸν τῶν < —6 μέχρι γὰρ — αἰώνων < Hipp. 3 ε Ausg.] Θ V M Ε lat. 4 V M cum . . . appositum est lat. 5 ὀκτώ auf Rasur Vcorr 7 τριῶν] τριάκοντα V M tribus lat. τῶν τριῶν Hipp. | τρὶς < Hipp. 8 τρὶς γὰρ — < lat. 8f καὶ αὐτὴ δὲ — ἐγέννησεν < Hipp. 9 ἐφ᾿ τε < lat. Hipp. 10 παρ’ αὐτοῖς < lat. Hipp. | nach ἀριθμὸν hat einen ängeren Zusatz | καὶ ἐπεὶ] ἐπειδὴ δὲ Hipp. 11 ἀποστὰς < καταλείψας Hipp. | ἄνω < Hipp. | ἕνδεκα", + "candidate_score": 0.623939, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_68", + "bdc_text": "August , A 202/1 , Nr. 25 ) , doch konnte dieser Augsburg erst am 3 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2618", + "psc_text": "Migne 23, 304 A Bardesanes vir Babylonius — 7 f vgl. Eusebius h. e. IV 30, 1; S. 392 16ff Schwartz πρὸς τοὺς κατὰ Μαρκίωνα καί τινας ἑπέρους διαφόρων αὐτοῦ συγγραμμάτων — 9f λόγιός τις ὤν ἐν ταῖς δυςὶ γλώσσαις] anders und wohl richtiger Eusebius h. e. IV 30, 1; S. 392, 15 ff Schwartz ἔν τε τῇ Σύρων συνέγραψε γλώττῃ καὶ ταῦτά τινες μετέφρασαν εἰς τὴν Ἑλλάδα φωνήν — 10 f gemeint ist Abgar IX bar Manu vgl. v. Gutschmid Mém. de l’acad. de St. Pétersbourg t. 35. 1887. S. 34 ff — zu ὁσιωτάτῳ vgl. Jul. Africanus bei Georg. Syncellus I 676 Dindorf Ἀφρικανὸς Ἄρυαρόν φησιν ἱερὸν ἄνδρα . . . βασιλεύειν Εδέσης κατὰ τούτους τοὺς χρόνους Eusebius-Hieronymus Chronik z. Jahr 218; S. 214, 5 Helm Abgarus vir sanctus regnavit Edessae ut rult Africanus M U 1 Überschrift: κατὰ βαρδισιανιστῶν Μ κατὰ βαρδησιανιστῶν λݲςݲ καὶ νݲςݲ U 2", + "candidate_score": 0.62391, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_76", + "bdc_text": "Sein eigentlicher Name wird ( Hans ) Thoman Rauman gewesen sein ( dem Vornamen vieler Zürcher ging damals oft noch der Vorname Hans zuvor , der nicht immer angeführt wurde ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_682", + "psc_text": "ἑαυτοῖς τοῦ καλεῖσθαι Ναςωραίους — οὐχὶ Ναζιραίους, τὸ ἑρμηνευόμενον ἡγιασμένους. τοῦτο γὰρ τοῖς τὸ παλαιὸν πρωτοτόκοις καὶ θεῷ ἀριερωθεῖσιν ὑπ���ρχεν τὸ ἀξίωμα, ὧν εἷς ὑπῆρχεν ὁ Σαμψὼν καὶ ἄλλοι μετ’ αὐτὸν καὶ πρὸ αὐτοῦ πολλοί , ἀλλὰ καὶ Ἰωάννης ὁ βαπτιστὴς τῶν αὐτῶν ἀφηγιασμένων τῷ θεῷ καὶ αὐτὸς εἷς ὑπῆρχεν· »οἶνον γὰρ καὶ σίκερα οὐκ ἔπινεν«· ὡρίζετο γὰρ τοῖς τοιούτοις αὕτη ἁρμόδιος τῷ ἐφιώματι ἡ πολιτεία. 6. ἀλλὰ οὐδὲ Νασαραίους ἑαυτοὺς ἀκάλεσαν· ἦν γὰρ ἡ αἵρεσις τῶν Νασαραίων πρὸ Χριστοῦ καὶ Χριστὸν οὐκ ᾕδει — · ἀλλὰ καὶ πάντες ἄνθρωποι τοὺς Χριστιανοὺς ἐκάλουν Ναζωραίους ὡς προεῖπον, ὡς λέγουσι κατηγοροῦντες Παύλου τοῦ ἀποστόλου »τοῦτον τὸν ἄνθρωπον ηὕρομεν λοιμὸν καὶ διαστρέφοντα τὸν λαόν, πρωτοστάτην τε ὄντα τῆς τῶν Ναζωραίων αἱρέσεως«. σεως‘. ὁ δὲ ἅγιος ἀπόστολος οὐκ ἀρνεῖται μὲν τὸ ὄνομα, οὐχὶ τὴν τούτων αἵρεσιν ὁμολογῶν, ἀλλὰ τὸ ὄνομα τὸ ἀπὸ τῆς τῶν ἀντι- 9 vgl. Matth. 2, 23 26, 71 Luk. 18,", + "candidate_score": 0.623896, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_8", + "bdc_text": "vgl. die in Nr. 2558 , Anm. 46 angeführten Stellen. dannen geschlagendannen geschlagen :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_912", + "psc_text": "vgl. S. 335, 21 ff V Μ 3 οὐχ aus οὐκ V οὐκ M 4 καὶ] * 6 * etwa 〈προάγων〉 * | ἐλλιπῶς, ι statt ει Vcorr 13 γεννητῆς Μ 16 * etwa εἶναί σε > * 18 τὸ ὄνομα Χριστοῦ V 18f ἐπικαλεῖσθαι Μ 20 εἶχες Μ | ἂν hineingeflickt Vcorr < Μ 21 οὐ vor σύνεσιν getilgt Vcorr 22 διὰ auf Rasur statt παρὰ Vcorr | * etwa 〈δύνηται〉 * 26 αὐτὸν γεγενῆσθαι am Rande nachgetragen Vcorr < 27 τὸν < V | υἱὸν] Χριστὸν? *, nach S. 337, 1 u. Καὶ τί μοι ἔτι διατρίβειν ἐν ἁλίμοις καὶ ἀμπώτεσι τόποις, πῆ μὲν ἐπικλυζομένοις πῆ δὲ καταξηραινομένοις, ἐξ ὠνπερ Μύων ἐκβράσματα πολλάκις γίνεται καὶ τοῖς ποσὶ τῶν τὰς ὄχθας τούτων μετιόντων τῶν τόπων ἐκ τοῦ ἀνὰ μέσον τῶν Ἰχθύων τινὰ ἰοβόλα εἶναι, τρυγόνας δέ φημι καὶ δρακαίνας καὶ καρχαρίας καὶ σμυραίνας, ὡς καὶ ἤδη προείρηται) βλάβην ἐμποιεῖ.", + "candidate_score": 0.623871, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_8", + "bdc_text": "vgl. die in Nr. 2558 , Anm. 46 angeführten Stellen. dannen geschlagendannen geschlagen :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1146", + "psc_text": "ff Jak. 3, 15. 17 — 26 f Jak. 3, 16 V M 1 καὶ hineingeflickt Ycorr < M Ι ἐξ auf Rasur statt ἀπὸ V corr Ι ἐν hineingeflickt Ycorr 2 † κατ᾿ αὐτῶν] lies etwa κατάδηλος * 4 2 5 παρ’ atrctiv M 9 οἱ3 < M 10 εἰδωλολατρίαν M 11 f 12 κατήγγελλον aus καταγγέλλειν V corr καταγγέλλειν M 14 † τὰς παραβολὰς — οὐρανῶν] lies wohl τὴν ἐπίλυσιν τῶν παραβολῶν εἰς γνῶσιν τῆς βασιλείας οὐρανῶν * 16 σινάπεος, ο aus ω V corr 17 τὴν ζύμην εἰς nachgetragen Ycorr < M 22 διδασκαλίας + <φησὶν>? * 27 πᾶν aus συρίγματα δρακόντων, ἄλλοτε ἄλλως καὶ ἄλλο ἑκάστου αὐτῶν λαλοῦντος· παρ΄ οἱς οὐκ ἔλεος οὐκ οἰκτος εὑρίσκεται, ἀλλὰ διακρίσεις καὶ διαφοραί, καὶ οὐδαμοῦ ἁγνεία οὐδαμοῦ εἰρήνη οὐδαμοῦ ἐπιείκεια. 35. Βούλομαι δὲ πάλιν άναγκαζόμενος ὑπὸ τοῦ λόγου, εἰ καὶ παύσασθαι ὑπεσχόμην όλίγων ὀλίγων τῶν παρ΄ αὐτοῖς εἰρημένων μνημονεύσας άνατρέψαι.", + "candidate_score": 0.623792, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_8", + "bdc_text": "vgl. die in Nr. 2558 , Anm. 46 angeführten Stellen. dannen geschlagendannen geschlagen :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_497", + "psc_text": "τοῖς ὑμῶν πάθεσιν ἄνθρωπον, ὡς κατὰ τοὺς μαλακὰ φοροῦντας; οὐχ οὕτως· οὐ γάρ ἐστιν Ἰωάννης κάλαμος σαλευόμενος γνώμαις ἀνθρώπων, ὡς δονούμενος κάλαμος ὑπὸ ἑκάστης ἀνέμων ἐξουσίας « 5 Matth. 11, 7 — 10 Matth. 11, 11 G Μ 2 ἔχει am Rande nachgetragen V corr 3 ݲ, ν aus ρ hergestellt V corr πατρὸς M Ι τοῦ 2 < M 4 φασίν Μ 6 φασί M Ι ἐνεπνέ///ετο, 1 ausradiert V 11 <καὶ τὰ ἑξῆς> * 13 ἀποστομίζονται M 14 ἡ < 18 <λέγει> * Ι ἐξήλθετε, ε auf Rasur V corr 22 κατὰ] καὶ M Ι ἡ durchgestrichen Vcorr 24 ἐπὶ] ὑπὸ V 25 οὐχ, χ auf Rasur V 26 εἴρηται πρὸς αὐτοὺς M 29 ἀνέμων *] ἀνθρώπων V M Ι ἐξουσίας] am Rande (??) ὑποκρίσεως καὶ ἀπάτης V corr ἐπειδὴ δὲ εἶπεν »ἐν γεννητοῖς γυναικῶν οὐκ ἔστι μείζων Ἰωάννου«, ἵνα μή τινες νομίσωσι καὶ αὐτοῦ τοῦ σωτῆρος μείζονα", + "candidate_score": 0.623763, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_71", + "bdc_text": "Im Briefwechsel des Augsburger Rats an den Zürcher Rat wird er einmal als \"Thoman Rauman\" ( A 202/1 , Nr. 18 )", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2623", + "psc_text": "Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher an einen Kaiser zu denken, vgl. auch S. 340, 4, und dann gewiß an denselben wie Z. 1. Ist dies Caracalla, so könnte man die Auseinandersetzung mit Apollonius in die Zeit der Eroberung Edessas durch Caracalla verlegen und Eusebius h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 Schwartz ὅσα τε ἄλλα φαςὶν προφάσει τοῦ τότε διωγμοῦ συγγράψαι auf eine damals in Edessa veranstaltete Christenverfolgung beziehen. Sollte es Elagabal sein, so müßte man den Zusammenstoß mit der indischen Gesandtschaft oder mit dem Brief an Elagabal in Verbindung bringen. —Die Gleichsetzung des Apollonius mit dem Stoiker unter Antoninus Pius (Eusebius-Hieronymus z. J.", + "candidate_score": 0.623689, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_58_60", + "bdc_text": "Dezember , E II 370 , 67 ) . Am 5 . März 1547 ließen die Augsburger nur Meyer und Schwyzer ziehen ( Augsburg an Zürich , 5 . März ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2436", + "psc_text": "Abschnitt, an dem bereits Scaliger, Kepler, Petavius, van der Hagen ihre Kräfter versucht haben — Ideler Handb. Der Chronol. I 571 II 243 A. 21 und Duchesne Ren. Quest. Hist. 28 S. 36 A. 1 verzichten auf eine Lösung —, enthätl ungewöhnliche schwierigkeiten. Klar ist (vgl. insbe. S. 298, 5ff), daӃ Epiph. Den Juden zweierlei vorwirft 1) daӃ sie das Passah in der Karwoche willkürlich um 2 Tage vorgerückt hätten 2) daӃ sie infolge ihrer M U 1 μεσούσης U |ἐνέβη U 2 ἐν < U 5 αὐτοῦ 1] < U 6 τὸν οὐρανὸν] τὸ ἱερὸν U 8 τῆς < U | τὸ < U 12 καὶ ἀπὸ Ἰανοναρίου μηνὸς < U | Ἰαννουαρίου Μ | [τῶν]* 16 Ἰαωωουάριον Μ 17 θεὸς < U 18 μένων Dind.] μὲν ὢν M μένει U 20 ἐν τῇ < Μ 20 * ergänze nach Z. 22f u. S. 298, 5f etwa <ἐπιτελούντων τῶν", + "candidate_score": 0.623646, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_44_46", + "bdc_text": "Hatt man hütt 3 hinuß geordnetSiehe Johannes Hallers Gesuch in Nr. 2560 , 75-104 . - Entsandt wurden Rudolf Schwyzer d. J. , Lorenz Meyer ( Agricola ) und Thoman Ruman ( alias Rauman , lat. :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2422", + "psc_text": "χειρόγραφονλύςῃ. μετ᾿ ἐκείνην γὰρ τὴν ὑπατείαν τὴν ἐντῷ τριακοστω ἔτει αὐτοῦ σημαινομένην ἄλλη ὑπατεία γέγονεν, Λεγομένη τῶν δύο Γεμινῶν· εἶτα ἄλλη ὑπατεία Ῥούφου καὶ Ῥουβελλίωνος, Καὶ οὕτως ἐνεστώσης τῆς ὑπατείας τῆς μετὰ τὴν ὑπατείαν < Ρούφου καὶ > Ῥουβελλίωνος, ἥτις ὕστερον ἦλθεν Οὐιννικίου καλεῖσθαι Καὶ Λογγίνου Κασσίου, < ἐν τῷ τρια��οστῷ τρίτῳ αὐτοῦ ἔτει ὅπερ ἦν > ὀκτωκαιδέκατον Τιβερίου Καίσαρος, πάσχει ὁ σωτὴρ [ἐν] τῇ πρὸ δεκατριῶν καλανδῶν Ἀπριλλίων. Καὶ ἐλήλεγκται τούτων ἁπάντων ἡ πλάνη, εὑρισκομένης σαφῶς τῆς κατὰ τὴν ἀλήθειαν διδασκαλίας, ὡς οὐ μόνον δύο χρόνων περίοδοι ἑορτῆς Πάσχων ἐν τοῖς εὐαγγελίοις ἐμφέρονται, ἀλλὰ καὶ τριῶν. 24. Γεννηθέντος γὰρ αὐτοῦ ἐν τῷ Ἰανουαρίῳ μηνὶ τουτέστιν 1 f vgl. Panarion haer. 31. 14, 3; I 406. 17 — 8 f vgl. Kol. 2, 14 — 11 wie S. 291, 2f das der Sexti, so ist hier wieder das Konsulat der beiden Gemini, Rufus (= Fufius) und Rubellio, in zwei zerlegt;", + "candidate_score": 0.623613, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_46_48", + "bdc_text": "und Thoman Ruman ( alias Rauman , lat. : Romanus ) . Sie trafen am 22 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2437", + "psc_text": "U | τὸ < U 12 καὶ ἀπὸ Ἰανοναρίου μηνὸς < U | Ἰαννουαρίου Μ | [τῶν]* 16 Ἰαωωουάριον Μ 17 θεὸς < U 18 μένων Dind.] μὲν ὢν M μένει U 20 ἐν τῇ < Μ 20 * ergänze nach Z. 22f u. S. 298, 5f etwa <ἐπιτελούντων τῶν Ἰουδαίων τὸ πάσχα πρὸ δύο ἡμερῶν τοῦ ὡρισμένου καιροῦ, ἔτι δὲ>* 21* ἑσπέραν] lies etwa nach S. 297,13 <ἡμέραν, σφαλέντων περὶ τὴν ἰσονυκτίαν, ἥνπερ ἐνόμιζον εἶναι τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ> ἑσπέρας* Πάσχα, ὥς φησι τὸ εὐαγγέλιον καὶ ἡμεῖς πολλάκις εἴπαμεν· ἔφαγον οὖν τὸ Πάσχα πρὸ δύο ἡμερῶν τοῦ* φαγεῖν τουτέστι τῇ τρίτῃ falschen Berechnung des Mondjahres die τεσσαρεσκαιδεκάτη irrig, d. h. um einen Tag zu früh angesetzt hätten. Sie feierten damals (vgl. S. 296,1f und die Diaskalie) Das Passah am Dienstag Abend, während sie es eigentlich am Freitag hätten feiern sollen. Denn nach Epiph. fällt die τεσσαρεσκαιδεκάτη auf den Freitag (genauer Donnerstag", + "candidate_score": 0.62358, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_44_46", + "bdc_text": "Hatt man hütt 3 hinuß geordnetSiehe Johannes Hallers Gesuch in Nr. 2560 , 75-104 . - Entsandt wurden Rudolf Schwyzer d. J. , Lorenz Meyer ( Agricola ) und Thoman Ruman ( alias Rauman , lat. :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_264", + "psc_text": "17 — S. 225, 13 in der Hauptsache nach Jul. Africanus ep. ad Arist. bei Eusebius h. e. 1 7, 11 f; S. 58, ITff Schwartz vgl. Eusebius h. e. I 6, 2 ff; S. 48, 14 ff Schwartz Hieronymus Chi-onik S. 160, 1 Helm GU Μ 2 δύο + <τούτων> ?* 3 χρῆσθαι U 4 αἰρεσχελίαν M | vor + καὶ Μ 5 τῆς2] τοῖς M 6 νομιστευομένης U am Rand von ätere Hand ABBREV τυγχανούσης G | Unterschrift κατὰ Ὀσσηνῶν G 7 κατὰ Ἡρωδιανῶν, ἀπὸ Ἰουδαϊσμοῦ ἑβδόμη, τῆς δὲ ἀκολουθίας κݲ G M κατὰ Ἡρωδιανῶν, ἑβδόμη ἀπὸ Ἰουδαϊσμοῦ, εἰκοστὴ δὲ τῆ ἀκολουθία U 8 ἑβδόμη + αἵρεσις U | vor Ἡρῳδιανῶν + ἡ τῶν U 9f ὅλοι + εἰσὶν U (nur Vermutung); anstatt dessen Ζ. 10 <ἦσαν> * 10 δὲ] τε Μ 11 Χριστὸν2] κύριον GU Ἡρῴδην + Χρι. στὸν U 13 τῷ (vor Ἡρῴδῃ) < M 14", + "candidate_score": 0.623537, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_51_53", + "bdc_text": "Oktober , Zürich StA , A 202/1 , Nr. 18 ) . Am 19 . November waren sie wieder in Augsburg . Allerdings hatte nur Ruman seine Familie mitgebracht ( Augsburg an Zürich , 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3283", + "psc_text": "ἀπὸ U 17 καὶ τῶν — ἀκοντισμάτων Σχόλιον αݲ. »Μάθετε ὅτι ὁ δίκαιος ἐκ ίστεως ζήσεται. ὅσοι γὰρ ὑπὸ νόμον, ὑπὸ κατάραν εἰσίν· ὁ δὲ ποιήσς αὐτὰ ζήσεται ἐν αὐτοῖς«. Ἔλεγος αݲ. Τό »μάθετε ὄτι ὁ δίκαιος ἐκ πίστεως ζήσεται« κατὰ a τὰ ὑπὸ τοῦ ἀποστόλου εἰρημένα γραφῆς παλαιᾶς ἐστι δικτικά, ἅτινά ἐστι παρὰ τοῦ ἀποστόλου εἰς ἡμετέραν ζωὴν * ἀπὸ τοῦ νόμου καὶ τῶν προφητῶν εἰρημένα περὶ", + "candidate_score": 0.623488, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_68", + "bdc_text": "August , A 202/1 , Nr. 25 ) , doch konnte dieser Augsburg erst am 3 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2449", + "psc_text": "U 6 τὴν < Μ 7 ergänze etwa nach S. 296,2f <τῇ τρίτῃ ἔφαγον τὸ πάσχα>* | μὲν < U 11 ἐκεῖνο *) ἐκείνω Μ ἐκεῖ U 14 οὔτως] οὓτος U 15 μετὰ < Μ | πρῶτον] ἔτος U 16 δεκτὸν < Μ |κηρύξας δὲ ἄλλον ἐνιαυτὸν] καὶ ἕτερον U 17 τοῦτο *] τὸν Μ U 18 ἀπὸ τῆς τῶν] τῆς ἀπὸ τῶν Μ 19 Ἐπιφανίω ΜU | πέμπτη — ἐπιφώσκουσα] ἕκτη U | Ἰαννουαρίου MU 20 ἑβδομήκοντα τέσσαρας] οαݲ Μ 21 προείπομεν U |Ἰαννουαρίου ΜU 20 ἑβδομήκοντα Ἀπριλλίων> * | κατὰ U 24 Ἐπιφανίων Μ U 25 —S. 299,1 παρελθούσης — εἰκάδα < U πέμπτην <καὶ> εἰκάδα καὶ πρὸ ιݲαݲ καλανδ[ων Ἀπριλλίων *, ἵνα εὐρεθῶσι πάντες ψευδόμενοι οἱ μὴ ὄντες υἱοῖ τὴ ἀληθείας. 28. Εὐθὺς πρῶτος Οὐαλεντῖνος * δραματουργήσας, τριάκοντα ἡμῖνν αἰῶνας ἀπὸ τοῦ τριακονταςτοῦς νομίζων * τῆς τοῦ σωτῆρος ἀναγωγῆς καὶ ἀνδρώσεως τῆς αὐτοῦ ἡλικίας, οὐκ εἰδὼς ὅτι", + "candidate_score": 0.623389, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_51_53", + "bdc_text": "Oktober , Zürich StA , A 202/1 , Nr. 18 ) . Am 19 . November waren sie wieder in Augsburg . Allerdings hatte nur Ruman seine Familie mitgebracht ( Augsburg an Zürich , 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2162", + "psc_text": "9 τοῦ < Μ 10 * etwa <καὶ ἐφοβήθη, ὡς> * | ἄλλοι] ἀλλότριοι Μ 11 ὁ < Μ 12 τοῦ < Μ | γὰρ < U | <φησι> * 14 ἰδεῖν hinter ἀληθείᾳ U 15 vor σώφρονι + ἐν U 17 θελήσωσι Μ | <ὅτι> * οἱ ἰδόντες τοὺς δύο τοὺς ἐν ἐσθήσεσι λευκαῖς οὐκ ἐν παραπληθίᾳ ὁρῶσιν, ἀλλὰ ἤκουον ἐρρωμένῃ τῇ διανοίᾳ ὅτι »ἄνδρες Γαλιλαῖοι, τί ἑστήκατε εἰς τὸν οὐρανὸν ἀτενίζοντες; οὗτος ὁ Ἰησοῦς ὁ ἀφ᾿ ὑμῶν εἰς τὸν οὐρανὸν ἀναληφθεὶς οὕτως ἐλεύσεται« καὶ τὰ ἑξῆς. εἶτα δὲ καὶ Πέτρος, ὡς ἔφην, ὁρῶν καὶ ἀκούων καὶ ἀποκρινόμενος καὶ λέγων »μηδαμῶς, κύριε«, εὐσταθῶν ἦν τῇ διανοίᾳ. Ἄγαβος γὰρ προφητεύων ἔλεγεν καὶ μετὰ σχήματος θαυμαστοῦ αἰνιττόμενος, λαβὼν τὴν ζώνην τοῦ Παύλου καὶ δήσας τοῖς ἰδίοις ποσὶν φησίν »οὗτος οὗ ἐστιν ἡ ζώνη αὕτη, δήσουσιν αὐτὸν καὶ ἀποίσουσιν εἰς Ἱερουσαλήμ«. ἀλλὰ καὶ πάλιν ἐν Ἀντιοχείᾳ κατῆλθον προφῆται καὶ κατήγγελλον λιμὸν ἔσεσθαι", + "candidate_score": 0.623336, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_68", + "bdc_text": "August , A 202/1 , Nr. 25 ) , doch konnte dieser Augsburg erst am 3 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2440", + "psc_text": "αὐτῇ τρίτῃ ὀψέ, ἥτις ἦν ἑνδεκάτη τῆς σελήνης νυκτερινὴ πρὸ δεκαὲξ καλανδῶν Ἀπριλλίων, so ist die hier gegebene Bestimmung des Mondalters mit der sonstigen Rechnung des Epiph. schlechthin unverträglich. Denn die Τρίτη ὀψέ d. h. die Nacht vom Dienstag auf den Mittwoch ist nicht die Nachthälfte von ιαݲ, sondern von ιβݲ; während XVI kal. Apr. für den Dienstag allerdings zutrifft. Man kann nur so helfen, daß man den Satz ἥτις ἦν — καλανδῶν Ἀπριλλίων bloß auf τρίτῃ ( nicht auf τρίτῃ ὀψὲ) bezieht und νυκτερινὴ einklammert. Das shcint um so berechtigter.weil Epiph. doch fortfährt mit τετρὰς ἐπιφώσκουσα κ. τ. λ. Τετρὰς ἐπιφώσκουσα ist aber ja sachlich dasselbe, wie Τρίτη ὀψέ Hätte Epiph. also in dem mit ἥτις ἦν zu beginnen Satz eine Angabe über Dienstag Nacht machen wollen, so müßte er sich grundlos wiederholt und dazu noch widersprochen haben. Auch die letzten Worte S. 297,9 ἐπιφώσκουσα κυριακὴ πεωτεκαιδεκάτη νυκτερινή bedürfen", + "candidate_score": 0.62309, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_51_53", + "bdc_text": "Oktober , Zürich StA , A 202/1 , Nr. 18 ) . Am 19 . November waren sie wieder in Augsburg . Allerdings hatte nur Ruman seine Familie mitgebracht ( Augsburg an Zürich , 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2330", + "psc_text": "περὶ Πέτρον καὶ Ἰωάννην λοιπὸν συναγθέτων καὶ ἀκολουθούντων, ἐγένετο διδάσκων ἐν πάσῃ τῇ Γαλιλαίᾳ καὶ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ, καὶ λοιπὸν πλατυνομένου τοῦ κηρύγματος τὰ ἑξῆς τῶν θεοσημείων ἐπετέλει. ὥστε εἶναι ἐξ ἅπαντος τὴν ἀκολουθίαν ὧδε· 16. πρῶτον μὲν βαπτισθέντος αὐτοῦ κατ᾿ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, † ὡς ἔφημεν, πρὸ ἕξ εἰδῶν Νοεμβρίων — τουτέστιν πρὸ ἐξήκοντα ἡμερῶν πλήρης τῆς ἡμέρας τῶν Ἐπιφανείων, ἥ ἐστιν ἡμέρα τῆς αὐτοῦ κατὰ σάρκα γεννήσεως, ὡς ἔχει ἡ μαρτυρία τοῦ κατὰ Λουκᾶν εὐαγγελίου, ὅτι »ἦν Ἰησοῦς ἀρχόμενος εἶναι ὡς ἐτῶν τριά- 4 vgl. Luk. 5,11 — 14f der 8. November als Tauftag Christi ist nur hier bezeugt. Es entspricht diesem Ansatz, daß Epiph. (vgl. Z. 16) den 6. Januar nur noch als Geburtstag Christi kennt. (Daß er nicht selbst erst die Verlegung bewirkt hat, vgl. zu S. 271, 6). Die Zurückschiebung der Taufe auf den 8. Nov. galt wohl in erster Linie der Entlastung des 6.", + "candidate_score": 0.623073, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_71", + "bdc_text": "Im Briefwechsel des Augsburger Rats an den Zürcher Rat wird er einmal als \"Thoman Rauman\" ( A 202/1 , Nr. 18 )", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3111", + "psc_text": "< S 18 ἔσχεσι U 20 ἀπεχθημένον M ἀλλὰ πρὸς τὸ σύμμετρον καὶ εὐρὲς τοῦ δημιουργουμένου. ταὐτὸν γὰρ φαίνεται δή μοι καὶ ἐφ· ἡμῶν ὁ θεὸς διῳκονομηκέναι. τὸν γὰρ ἄσνθρωπον, τὸ εὐπ��επέστατον ἑαυτοῦ τέχνημαι, βασκάνοις ἑπιβουλαῖς φθόνου κεκακωμένον ἰδὼν οὐκ ἠνέσχετο τοιοῦτον καταλεῖψαι φιλάνθρωπος ὤν, — Ö 294 ὅπως μὴ δι’ αἰῶνος εἴη μεμωμημένος, ἀθάνατον ἔχων ἐν ἑαυτῷ τὸν ψίγον, ἀλλὰ διέλυσεν εἰς ὔλην πάλιν, ἵνα διὰ τῆς ἀναπλάσεως ἐκτκῶαι καὶ ἐξαρφανισθῶσι πάντα τὰ ἐν αὐτῷ μωμήματα. τὸ γὰρ ἐκεῖ ἀναχωνευθῆ- ναι τὸν ἀνδριάντα, τοῦτο ἐνταῆθα τὸ ἀποθανεῖν καὶ διαλθῆναι τὸ σῶμα, τὸ δὲ ἐκεῖ ἀναμορφοποιηθῆναι τὴν ὔλην ἢ ἀνακοσμηθῆναι, τοῦτο ἐν- ταῦθα τὸ ἀναστῆναι, ὥσπερ καὶ ὁ προφήτης ’Ιερεμίας τούτοις γὰρ] ἤδη καὶ αὐτὸς ὦδε τὰ αὐτὰ παρεγγυᾷ »καὶ κατίβην« λέγων ·εἰς τὸν οἶκον τοῦ κεραμέως, καὶ ἰδού, αὐτὸς ἐποίει ἔργον ἐπὶ τῶν λίθων· καὶ διέπεσε τὸ ἀγγεῖον ὃ αὐτὸς ἐποίει ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ καὶ πάλιν ἐποίησεν αὐτὸ", + "candidate_score": 0.622956, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_66_68", + "bdc_text": "Juli , E II 370 , 63 ) . Ende Juli forderten die Zürcher Haller zurück ( Augsburg an Zürich , 4 . August , A 202/1 , Nr. 25 ) , doch konnte dieser Augsburg erst am 3 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2618", + "psc_text": "Migne 23, 304 A Bardesanes vir Babylonius — 7 f vgl. Eusebius h. e. IV 30, 1; S. 392 16ff Schwartz πρὸς τοὺς κατὰ Μαρκίωνα καί τινας ἑπέρους διαφόρων αὐτοῦ συγγραμμάτων — 9f λόγιός τις ὤν ἐν ταῖς δυςὶ γλώσσαις] anders und wohl richtiger Eusebius h. e. IV 30, 1; S. 392, 15 ff Schwartz ἔν τε τῇ Σύρων συνέγραψε γλώττῃ καὶ ταῦτά τινες μετέφρασαν εἰς τὴν Ἑλλάδα φωνήν — 10 f gemeint ist Abgar IX bar Manu vgl. v. Gutschmid Mém. de l’acad. de St. Pétersbourg t. 35. 1887. S. 34 ff — zu ὁσιωτάτῳ vgl. Jul. Africanus bei Georg. Syncellus I 676 Dindorf Ἀφρικανὸς Ἄρυαρόν φησιν ἱερὸν ἄνδρα . . . βασιλεύειν Εδέσης κατὰ τούτους τοὺς χρόνους Eusebius-Hieronymus Chronik z. Jahr 218; S. 214, 5 Helm Abgarus vir sanctus regnavit Edessae ut rult Africanus M U 1 Überschrift: κατὰ βαρδισιανιστῶν Μ κατὰ βαρδησιανιστῶν λݲςݲ καὶ νݲςݲ U 2", + "candidate_score": 0.622849, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_71_73", + "bdc_text": "Im Briefwechsel des Augsburger Rats an den Zürcher Rat wird er einmal als \"Thoman Rauman\" ( A 202/1 , Nr. 18 ) und ein anderes Mal als \"Hanß Ruman\" ( A 202/1 , Nr. 24 ) bezeichnet . Bei Haller ist er stets als \"Romanus \" ohne Nennung seines Vornamens angeführt .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2623", + "psc_text": "Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher an einen Kaiser zu denken, vgl. auch S. 340, 4, und dann gewiß an denselben wie Z. 1. Ist dies Caracalla, so könnte man die Auseinandersetzung mit Apollonius in die Zeit der Eroberung Edessas durch Caracalla verlegen und Eusebius h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 Schwartz ὅσα τε ἄλλα φαςὶν προφάσει τοῦ τότε διωγμοῦ συγγράψαι auf eine damals in Edessa veranstaltete Christenverfolgung beziehen. Sollte es Elagabal sein, so müßte man den Zusammenstoß mit der indischen Gesandtschaft oder mit dem Brief an Elagabal in Verbindung bringen. —Die Gleichsetzung des Apollonius mit dem Stoiker unter Antoninus Pius (Eusebius-Hieronymus z. J.", + "candidate_score": 0.622794, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_71_73", + "bdc_text": "Im Briefwechsel des Augsburger Rats an den Zürcher Rat wird er einmal als \"Thoman Rauman\" ( A 202/1 , Nr. 18 ) und ein anderes Mal als \"Hanß Ruman\" ( A 202/1 , Nr. 24 ) bezeichnet . Bei Haller ist er stets als \"Romanus \" ohne Nennung seines Vornamens angeführt .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2621", + "psc_text": "Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch Porphyrius de abstin. IV 17; 256, 11 Nauck und de styge (bei Stobäus ecl. phys. I 3, 56; 37, 25 Meinecke) über das Zusammentreffen des Bardesanes mit der indischen Gesandtschaft an Elagabal – 3 Ἀβειδάν] vgl. den Awida im Buch der Gesetze der Lander S. 1 ff Epiph meint daher sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz),", + "candidate_score": 0.622458, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_0_2", + "bdc_text": "Gnad und frid. Die uff Eerenberg an der ClußKlause Ehrenberg . - Siehe dazu Nr. 2561 , 85-87 . sind mitt 60 mann september 1 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_693", + "psc_text": "61; II 65, 7 ötschau V M 3 αὐτοὺς M 4 ὀνόμασαν M 5 Ναζαρὲθ V 7 διαθήκῃ getilgt V corr 8 γραφία Μ Ι παρ’ Y 9 ὥστερ] καίπερ M Ι οὐδὲ] οὐδὲν M 10 οἱ < Μ 14 ἑβραϊκὴν . . . διάλεκτον aus ἑβραϊκῆ διαλέκτω Vcorr 15 γραφία M 16 στιχήρη V Ι παραλειπόμεναι VM 17 τὰ ἄλλα M 20 vor πεπιστευκέναι ein μὴ getilgt V στοῦ δὲ οὐκ οἶδ' εἰπεῖν, εἰ καὶ αὐτοὶ τῇ τῶν προειρημένων περὶ Κήρινθον καὶ Μήρινθον μοχθηρίᾳ ἀχθέντες ψιλὸν ἄνθρωπον νομίζουσιν ἤ καθὼς ἡ ἀλήθεια ἔχει διὰ πνεύματος ἀγίου γεγεννῆσθαι ἐκ Μαρίας διαβεβαιοῦνται. ἔστιν δὲ αὕτη ἡ αἱρεσις ἡ Ναζωραίων ἐν τῇ Βεροιαίων περὶ τὴν Κοίλην Συρίαν καὶ ἐν τῇ Δεκαπόλει περὶ τὰ τῆς Πέλλης μέρη καὶ ἐν τῇ Βασανίτιδι ἐν τῇ λεγομένῃ Κωκάβῃ, Χωχάβῃ δὲ Ἑβραϊστὶ λεγομένῃ. ἐκεῖθεν γὰρ ἡ ἀρχὴ γέγονε, μετὰ τὴν ἀπὸ τῶν Ἱεροσολύμων μετάστασιν πάντων τῶν μαθητῶν", + "candidate_score": 0.622436, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_64_66", + "bdc_text": "Mai , A 202/1 , Nr. 24 ) . Erst am 22 . Juli reiste Ruman mit seiner Familie heim ( Haller an Bullinger , 22 . Juli , E II 370 , 63 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2865", + "psc_text": "μείζον Μ 12 nach γινώσκωσι noch einmal + σε U 15 vor τῶν ἀνθρώπων + ἀπὸ Μ 16 Ἄρειος <Μ 18 εἶναι *] ὄντα Μ U | ἐλέγχει U 21 καὶ1 * 23f εἶναι] λέγεσθαι? * 24 vor ἀληθινὸν + ἠ(!) Μ 25 θεοῦ U 27 σαφῶς] τὸ φῶς Μ τῆς πλάνης φρενοβλάβεια. ἔστι γὰρ πατὴρ πατήρ, ἔστιν υἱὸς υἱός, ἔστιν ἅγιον πνεῦμα ἅγιον πνεῦμα, τριὰς οὖσα, μία θεότης μία δοξαλογία μία κυριότης <εἶς θεός>, ᾦ δόξα, τιμὴ καὶ κράτος πατρὶ ἐν υἱῷ, υἱῷ ἐν πατρὶ σὺν ἁγίῳ πνεύματι εἰς αἰνας αἰώνων, ἀμήν. Ταύτην δὲ πάλιν τὴν αἵρεσιν ὡσπερεὶ λίβυν ἢ μόλουρον ἢ ἔλοπα ἢ ἕν τι τῶν ἑρπετῶν τῶν φοβερωωτάτων, οὐ μὴν δὲ δυναμένων διὰ δηγμάτων βλάπτειν ἀποσεισάμενοι καὶ δυνάμει τῆς ἁγίας τριάδος καταπεπατκότες, ἐπὶ τὰς ἑξῆς πάλιν προβαίνοντες αὐτὸν ἐπικαλεσώμεθα ἀρωγὸν τῆς ἡμετέρας πενίας τε καὶ", + "candidate_score": 0.622348, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_36", + "bdc_text": "August 1546 ( Zürich StA , A 177 , Nr. 29 ). .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2428", + "psc_text": "6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294, 4f | Τηβὴθ *) Τηβὶθ Μ τιβιὴθ U 7—17 ἔδει γὰρ—τάττουσιν < U 13 ἐπιτελοῦσι *) ἐπιτελοῦντες Μ 14 πεμπτέτην Μ |[τὴν] * 17 διῆλθεν * (sc. ὁ Ἰησοῦς), vgl. S. 294, 19] παρῆλθεν ΜU | οὖν < U | πλήρης (indecl.) *)] πλήρεις MU 18 λέγω]φημὶ U | * < τὴν τοῦ Σιλανοῦ καὶ Νερούα > *| < ἑν >δέκατον * 19 f τοῦ τριακοστοῦ ἔτους U 20 αὐτοὐ < U 21 τουτέστι vor κατὰ Αἰγυπτίους *] hinter δωδεκάτῃ ΜU Δίου ὀγδόῃ, κατὰ Σαλαμινίους τοὺς καὶ Κωνσταντιέας τρίτου Χοιὰκ ἕκτῃ, κατὰ Παφίους Ἀπογονικοῦ ἑκκαιδεκάτῃ, κατὰ Ἄραβας Ἀγγαθαλβαεὶθ δευτέρᾳ καὶ", + "candidate_score": 0.622256, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_51_53", + "bdc_text": "Oktober , Zürich StA , A 202/1 , Nr. 18 ) . Am 19 . November waren sie wieder in Augsburg . Allerdings hatte nur Ruman seine Familie mitgebracht ( Augsburg an Zürich , 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_920", + "psc_text": "| * etwa <διδασκαλίας> * | ὅμως *] ὁμοῦ V 19 τραγωδοποιὸν, ὸν aus ῶν Vcorr | ἐλευσόμεθα V | vor φημὶ ein καὶ getilgt Vcorr 20 διδασκαλίαν + 〈ἐκθήσομαι〉? * 21 γνωστικὴν V | ὑπάρχουσαν, αν auf Rasur Vcorr | * μεστὴν οὐσαν> * 23 οὑστος + οὑ καὶ Κήρινθον καὶ Μήρινθον καὶ τοὺς ἀμφ᾿ αὐτούς· οὗτοι γὰρ πάντες ἐν ἑνὶ καιρῷ τῷ βίῳ κακῶς ἐφύησαν, ὀλίγῳ δὲ πρόσθεν μᾶλλον οἱ περὶ Κήρινθον καὶ Μήρινθον καὶ Ἐβίωνα· ἅμα γὰρ τοῖς ἤδη μοι πρὸ αὐτῶν δεδηλωμένοις ἀνεφύησαν. τὴν μὲν οὖν αὐτοῦ πατρίδα ἢ πόθεν οὑτος γεγέννηται, οἱ πολλοὶ ἀγνοοῦσιν· οὐ γάρ τινι ῥᾴδιον τῶν συγγραφέων μεμέληται τούτου δεῖξαι τὸν τόπον. εἰς ἡμᾶς δὲ ὡς ἐνηχήσει φήμη τις ἐλήλθε· διὸ οὐ παρελευσόμεθα, καὶ τὸν τούτου τόπον μὴ ὑποδεικνύντες, ἐν ἀμφιλέκτῳ μέν εἰ δεῖ τὰ ἀληθῆ λέγειν), ὅμως τὴν εἰς ἡμᾶς ἐλθοῦσαν φάσιν οὐ σιωπήσομεν. ἔφασαν γὰρ αὐτόν τινες γεγενῆσθαι Φρεβωνίτην, τῆς", + "candidate_score": 0.622214, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_6", + "bdc_text": "vgl . schon Nr. 2561 , 85-87 mit Anm. 59 und Anm. 60 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1523", + "psc_text": "II 85, 28ff — 16 Joh. 6, 70 — 18 Job. 17, 11 f — 21 Matth. 26, 24 — 24 II Petr. 2, 19 — 26 Joh. 8, 44 — 29 f vgl. Joh. 12, 6 V M 3 ἐκ τῶν auf Rasur Vcorr 7 τὸν aus τῶν V corr 12 φησιν] * 14 λέγων *] λέγει VM | αὐτῶν U] ἑαυτῶν VM 15 * <ἐσήμανε> * 17 διάβολον διάβολος V M 19 ἐφύλασσα V M 22 οὐαὶ δὲ] οὐδὲ M | γὰρ] δὲ, durchgestrichen u. γὰρ auf Rasur gesetzt Vcorr 23 εἰ auf Rasur V corr 27 ὑμῶν nachgetragen V corr 29 nach ὅτι ein Wort von 2 — 3 Buchstaben ausradiert V corr | vor ψεύστης + ὁ M; lies wohl οὐ ψεύστης ἦν μόνον * 30 τὸ1 aus τῶ V corr γλωσσόκομον, ἵνα ἀναπολόγητος ᾖ διὰ φιλαργυρίαν τὸν ἴδιον δεσπότην παραδοὺς εἰς χεῖρας ἀνθρώπων. τίς οὖν", + "candidate_score": 0.621854, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_44", + "bdc_text": "Hatt man hütt 3 hinuß geordnetSiehe Johannes Hallers Gesuch in Nr. 2560 , 75-104 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3389", + "psc_text": "ἐξ ἀπόρων τόπων διαχυθέντων ἡμῶν τῶν σωμάτων, τῶν μὲν τέφραν τῶν δὲ ἐν θαλάσσῃ τῶν δὲ ὑπὸ σαρ��οβόρων οἰωνῶν τῶν δὲ ὑπὸ θηρίων τῶν δὲ ὑπὸ σκωλήκων φθαρέντων, * φέρει. 1 Psal. 29, 2 — 3 Prov. 24, 42 — 13 Prov. 24, 42 — 19 Job. 2, 19 — 21f vgl. Jes. 40, 28 M U 1 ὁ < U | Σαλομῶν U 2 εἰς τὴν] ἕκτην M | ἐκεῖσε] ἐν Σιὼν M 4 ἔξοδον λέγων — ἀπαλλαγήν hinter ἀγρόν M | φησίν < M 6 vor + τὸν U | τε 1 < M | ἄστυ, λογίοις] ἄστειο λόγοις M 7 κατ᾿ ἀγρὸν M 9 vor ἀδιακρίτως + Μ 10 ἐπειποῦσα κέκληκεν U | τί) * 11 αἰνιττομένη *] αἰνίττεται MU 12 τὸ διὰ — τέλος] διὰ τὴν ταφὴν καὶ τὸ τέλος U | διὰ τῆς ταφῆς ül. 13 σημαίνων Μ 14 ἀνοικοδομήσω M | οὐκ — τὸν", + "candidate_score": 0.621777, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_68", + "bdc_text": "August , A 202/1 , Nr. 25 ) , doch konnte dieser Augsburg erst am 3 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2332", + "psc_text": "unter Benutzung von Clemesns Al. strom. I 145,5; II 90,16ff Stählin eine weiters Verbreitung des 8.(18.) November zu erweisen, ist ein Fehlschlag. Außer der hierbei nötigen Änderung im Text des Clemens (κ ݲγ ݲ statt ι ݲγ ݲ) steht ihm die Tatsache im Weg, deß Clemens a. a. O. Taufund Geburtstag ausdrücklich unterscheidet und der (errechnete) Tag dann als Geburtstag, nicht wie bei Epiph. als Tauftag gelten müßte — 18 Luk. 3,23 M U 1 <δὲ> * | * <ἴδε ὁ ἀμνὸς τοῦ θεοῦ>* 1f <καθὼς> * 2 πάλιν< U 3 τε< U 5 καὶ ἁπλῶς—ἀφέντες < U | ὣς φησιν] ὡς ἦν? * | ἀφέντες + τὰ πλοῖα M 6 αὐτῷ < U 7 u. 8 οὔτε U 8 vor εὐαγγελισταῖς + ἁγίοις U 13 ἐπιτελεῖ M | τὴν ἀκολουθίαν < U | ὤδε] οὕτως U 14 ἀθυρὶ M 15 † ὡς ἔφημεν] hinter Αἰγυπτίους gestellt U; lies wohl", + "candidate_score": 0.6216, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_58_60", + "bdc_text": "Dezember , E II 370 , 67 ) . Am 5 . März 1547 ließen die Augsburger nur Meyer und Schwyzer ziehen ( Augsburg an Zürich , 5 . März ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_182", + "psc_text": "vgl. Deut. 16, 16 — 10ff vgl. Esra 4, If Neb. 5, 63ff — 14ff die äer sind Epiphanius ümlich; über den Namen = äufer vgl. Brandt, äisches Religionssystem S. 180 Bousset, Hauptprobleme der Gnosis S. 283 — 18 ff über die (unter dem Einfluß des seleucidiscben Reichs erfolgte) Verlegung des in Samarien vgl. Ideler, Handbuch der Chronologie I 397 ff Lagarde, Mitteilungen IV 134 V (bis Νεεμία Ζ. 13; das ßende Blatt D u. das folgende E fast unleserlich; an deren Stelle GU) Μ 1 Σεβουαίων aus Σεβουέων V corr 4 <καὶ> *, aber viell. ist πολλάκις οὖν verderbt u. ür zu lesen ἔμπροσθεν κυρίου * 5 τὸν < M 6 Ἰουδαῖοι + οἱ M | Ἰουδαίας] Γαλιλαίας? * 8 τὴν < M 13 ὑπ’ auf Rasur V corr 14 αἱρέσεως < GM κατὰ σεβουαίων, δευτέρα ἀπὸ Σαμαρειτῶν, ἑνδεκάτη δὲ τῆ ἀκολουθία U 15 vor τότε + καὶ U", + "candidate_score": 0.621462, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_44", + "bdc_text": "Hatt man hütt 3 hinuß geordnetSiehe Johannes Hallers Gesuch in Nr. 2560 , 75-104 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_125", + "psc_text": "? * 23 ἐδίδασκεν V 24 γεννήματα VM γενήματα V corr 26 <ἦν> * 27 ἀεὶ < θεῷ ἐν τῇ ἐρήμῳ προσέφερον ἐν τῇ λατρείᾳ τῆς σκηνῆς τῆς ἁγίας ὑπὸ Μωυσέως διὰ τύπων δηλωθέντων αὐτῷ ὑπὸ θεοῦ κατασκευασθείσης. ἐδέξαντο γοῦν οἱ αὐτοὶ Ἰουδαῖοι καὶ προφητικὰς φωνὰς περὶ τοῦ Χριστοῦ ἐρχομένου, λεγομένου μὲν προφήτου ὄντος δὲ θεοῦ καὶ ἀγγέλου μὲν κληθέντος υἱοῦ δὲ ὄντος θεοῦ, μέλλοντος δὲ ἐνανθρωπήσειν καὶ ἐν ἀδελφοῖς αὐτοῦ ἐγκαταλέγεσθαι, ὡς ἔχουσι πᾶσαι αἱ θεῖαι γραφαί, μάλιστα ἡ τοῦ Δευτερονομίου κατὰ τὴν νομοθεσίαν πέμπτη βίβλος καὶ <αἱ> καθεξῆς. 6. Ἔσχον δὲ οὗτοι οἱ Ἰουδαῖοι ἄχρι τῆς ἀπὸ Βαβυλῶνος τῆς αἰχμαλωσίας ἐπανόδου βίβλους τε ��αὶ προφήτας τούτους καὶ προφητῶν βίβλους ταύτας· πρώτην μὲν Γένεσιν δευτέραν Ἔξοδον τρίτην Λευιτικὸν τετάρτην Ἀριθμοὺς πέμπτην Δευτερονόμιον ἕκτη βίβλος Ἰησοῦ τοῦ Ναυῆ ἑβδόμη τῶν Κριτῶν ὀγδόη τῆς Ῥουθ ἐνάτη τοῦ Ἰὼβ δεκάτη τὸ Ψαλτήριον ἑνδεκάτη Παροιμίαι Σολομῶντος δωδεκάτη Ἐκκλησιαστὴς τρισκαιδεκάτη τὸ ᾆσμα τῶν ᾀσμάτων", + "candidate_score": 0.621423, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_71", + "bdc_text": "Im Briefwechsel des Augsburger Rats an den Zürcher Rat wird er einmal als \"Thoman Rauman\" ( A 202/1 , Nr. 18 )", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1681", + "psc_text": "die Angaben S. 123, 18ff. Tertullians (adv. Marc. V 2ff) stimmt mit der des Epiph. überein, nur daß Tertullian den Epheser- als Laodicenerbrief gibt u. den Philemon- hinter den Philipperbrief stellt V M 1 <μᾶλλον> * 2 περιέκκοψε, erstes κ durchgestrichen V corr 3 ει aus η, nach dem Wort Rasur von 2—3 Buchstaben V corr | δὲ 2 < Μ 6 περιτέμνων, ων auf Rasur V corr 8 ὑπ᾿] ἀπ᾿ V 12 Κολοσσαεῖς, ο aus α V corr Κολοσσαεῖς Μ 13 ἐννάτη Μ 14 Λαοδικείας V M 16 αὐτὸν, α u. v auf Rasur V corr σὺν *] ἐν V M 18 αὐτῷ Dind.] αὐτοῦ aus αὐτῶν Vcorr αὐτῶν Μ 19 ἐπιστολῶν Corn.] ἀποστόλων V M 21 οὖν] lies δὲ? * καὶ ὅτι ἀνάστασιν σαρκὸς ὁ ἀπόστολος κηρύττει καὶ δικαίους τοὺς προφήτας ὀνομάζει καὶ ἐν σῳζομένοις ὑπάρχοντας τοὺς περὶ Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακὼβ καὶ πάντα ὅσα ἐστὶ τῆς", + "candidate_score": 0.621364, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_68", + "bdc_text": "August , A 202/1 , Nr. 25 ) , doch konnte dieser Augsburg erst am 3 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2280", + "psc_text": "beachte auch in Joh. X 3; s. 172, 20ff Preuschen <διὰ τὸπ πολλοῦς> μὴ λυομέ3νης τπῆς διαφωνίας ἀφεῖσθαιο τῆς περῖὶ τῶν εὐαγγελίων πίστεως, ὡς οὐκ ἀληθῶν οὐδὲ θειοτέρῳ πνεύματι γεγραμμένων ἢ ἐπιτετευγμένως ἀπομνημονευθέντων. – Dden sonst unbekannten Φιλοσαββάτιος hat Epiph. whol der Christichen Streitszchrift Gegen Porphyrius entonommen, die e rim Folgenden benutzt – 10 vgl. II Kor. 10, 3 — 10 f vgl. Hebr. 11, 5f — 17f der gegner nimmt darnach an, daß die Magier in der Geburtsnacht selbst gekommen seien; auch Epiph. setzt die Ankunft der Magier auf denselben Tag wie die Geburt, jedoch genau 2 Jahre spräter vgl. S. 261, 2 ff u. 288, 6 — 20 Matth. 2, 13 M U 1 <αὐτὸν> * | ἐδέξατο Μ 2 ἐν ] ἐκ U 2 f καὶ ὡς—ἀνῄει καὶ ἄλλοι τινὲς — d. h. Ketzer — ἐκεῖσε τυγχάνουσιν) Wiedergewinnung von Thyatira für den katholischen Glauben verflossen ist, nicht die seit dem Auftreten der Montanisten oder der Aloger verstrichene (so Zahn, Forsch. z. Gesch. d. Kan. V 40f). Damit entfällt auch die Annahme, deß Epiph. hier „gedankenlos“ Hippolyt ausschreibe (so Salmon, Hermathena VIII 189). Aus welcher Quelle freilich Epiph. die Nachricht bezog, daß seit dem Jahr 263/264 der katholischen Glaube in Thyatira wieder vordrang, läßt sich nicht einmal vermuten — 12 nach ἀνάληηψιν muß eine Zahl ausgefallen sein. Es ist grammatisch unmöglich, wie z. B. Zahn Forsch. V 36 will, das ἐπὶ ἐνενήκοντα τρισὶν ἔτεσιν zu ὃς ἦν χρόνος zu ziehen und zu übersetzen welches war ein Zeitraum von nahezu 93 Jahren. Vielmehr kann die Bestimmung ἐπὶ ἐνενήκοντα ἔτεσιν nur von einem Zeitwort, dem ἤμελλε πλανᾶσθαι in", + "candidate_score": 0.620941, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_13", + "bdc_text": "in der Nähe. darvon bestigen und yngenommen , dadannen geschossen und so vil gehandlet , das gestern 7 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3403", + "psc_text": "7 — 7 ff vgl. Panarion haer. 46, 5, 1 u. 6ff; II 208, 15ff u. 209, 10ff (dazu Holl, Sitz. Ber. Berl. Akad. 1918 S. 540 ff) — 10 Ephes. 5, 14 — 22f vgl. Hebr. 2, 10 — 25 Psal. 67, 7 — 28 vgl. Act. 3, 15 Μ 1 ἐξάγων *] ἐξαγωγῶν M 9 * änze etwa ἐν τῷ αὐτῷ τόπῳ τῷ Γολγοθᾷ ἐτάφησαν, ἐπιτεθέντων ἐπὶ τὸ τοῦ Ἀδὰμ σῶμα> * 9 * καὶ οὓτως ἅμα τῷ Ἀδὰμ> * 10 * etwa ἤγειρεν ὁ ἐκεῖ> * 11 καθεύων Μ *] ἐπιγινωσκομένων MU 14 γάρ *] δέ M 15 <συγγενὴς> Dind. συγγενῆ M | ἐτῶν *] τῶν M | τελευτήσαντι *] τελευτησάντων M 17 ἀντερω- τώμενοι *] ἀντερωτώμενος Μ 18 παρ’ ὑμῖν *] παρ’ ὑμῶν Μ 24 ἐκεῖ] ἐκεῖ] Μ σταυρῶσαι. τάχα δὲ καὶ τοῦτο εἰς ὠφέλειαν τῶν θεασαμένων τοὺς ἐγηγερμένους εἰργάσατο ὁ φιλάνθρωπος κύριος. νομίζομεν γὰρ ὅτι", + "candidate_score": 0.620585, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_58_60", + "bdc_text": "Dezember , E II 370 , 67 ) . Am 5 . März 1547 ließen die Augsburger nur Meyer und Schwyzer ziehen ( Augsburg an Zürich , 5 . März ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_657", + "psc_text": "12; IV 37f Lommatzsch Eusebius h. e. III 27, 1ff; S. 255, 24 ff Schwartz VI 17; S. 554, 18 ff Hieronymus in Isaiam zu 1, 12; Migne 24, 34B (ebenda zu 1, 3); Migne 24, 27A u. zu 8, 11 ff; 119A in Ezech. 16, 16; Migne 25, 139 C ep. 112, 13, 2; CSEL 55, 381, 26 ff Hilberg de vir. ill. 3 (Hieronymus stimmt in der Unterscheidung von äern u. Ebioniten mit Epiph. überein; ob er Nazorei oder Nazarei oder Nazareni geschrieben hat, ist auch durch Hilberg noch nicht sichergestellt: die beste Hdschr. hat S. 381, 26 nazoreus) — 19 f vgl. Act. 24, 5 V Μ 3 σιπιδῶνι Μ 4 οὐκ ἐχούσῃ δὲ οὐδὲ] ἐχούση δὲ οὐκ Μ 6. 8. 10 ἀνατρέπουσα . . ἀφανίζουσα . . περιφέρουσα *] ἀνατρεπούσῃ . . ἀφανιζούση . . . περιφερούση VM 9 κατὰ τῶν] κατάγων M 10 σῆψιν] σιτὶν", + "candidate_score": 0.620427, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_56", + "bdc_text": "November , aaO , A 202/1 , Nr. 20 , bzw. E II 370 , Wf ) . Angesichts der für die Schmalkaldener ungünstigen Kriegsentwicklung forderten die Zürcher", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_152", + "psc_text": "15 ff 16 f aus Eusebius, vgl. Hieronymus Chronik S. 88, 25 Helm — 19ff I ön. 16, 24 vgl. de duod. gemmis 91 ff CSEL 3511 S. 769, 23 ff ünther (Anastasius Sin. quaest. 45; Migne 89, 596 D ff) V (bis ἀπο Z. 4; von da an G U) Μ 1 πολέμων aus πόλεμον V corr 2 vor ἔθνεσι + ἐν V 5f τοῦ Ἰσραὴλ τῆς μιᾶς U 7 * etwa <μετενεχθείσης> * 12 κατὰ Σαμαρειτῶν αἰρέσεις τῆς δὲ ἀκολουθίας θ GM κατὰ Σαμαρειτῶν, ἑβδόμη αἵρεσις ἀπὸ Ἑλληνισμοῦ, ἐνάτη δὲ τῆ ἀκολουθία U 13 ἀρχὴ] ἄχρι U 14 ὁρμωμένων *] ὁρμώμενοι GUM | ἄνευ γραφῆς θεϊκῆς < U 15 † lies <ἐφευρεθείσας> ἀπὸ διανοίας * 15f διανοίας + αὐτῶν ἐξεῦρον G 16 ἐκαλεῖτο GU | ἑρμηνεύεται G 19 hinter τὸ ὄρος vielleicht + <καὶ τὰ <καὶ ὁμοροῦντα> Sin. = de duod. gemmis a. a. O 771, 19 tam", + "candidate_score": 0.619931, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_56", + "bdc_text": "November , aaO , A 202/1 , Nr. 20 , bzw. E II 370 , Wf ) . Angesichts der für die Schmalkaldener ungünstigen Kriegsentwicklung forderten die Zürcher", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_920", + "psc_text": "| * etwa <διδασκαλίας> * | ὅμως *] ὁμοῦ V 19 τραγωδοποιὸν, ὸν aus ῶν Vcorr | ἐλευσόμεθα V | vor φημὶ ein καὶ getilgt Vcorr 20 διδασκαλίαν + 〈ἐκθήσομαι〉? * 21 γνωστικὴν V | ὑπάρχουσαν, αν auf Rasur Vcorr | * μεστὴν οὐσαν> * 23 οὑστος + οὑ καὶ Κήρινθον καὶ Μήρινθον καὶ τοὺς ἀμφ᾿ αὐτούς· οὗτοι γὰρ πάντες ἐν ἑνὶ καιρῷ τῷ βίῳ κακῶς ἐφύησαν, ὀλίγῳ δὲ πρόσθεν μᾶλλον οἱ περὶ Κήρινθον καὶ Μήρινθον καὶ Ἐβίωνα· ἅμα γὰρ τοῖς ἤδη μοι πρὸ αὐτῶν δεδηλωμένοις ἀνεφύησαν. τὴν μὲν οὖν αὐτοῦ πατρίδα ἢ πόθεν οὑτος γεγέννηται, οἱ πολλοὶ ἀγνοοῦσιν· οὐ γάρ τινι ῥᾴδιον τῶν συγγραφέων μεμέληται τούτου δεῖξαι τὸν τόπον. εἰς ἡμᾶς δὲ ὡς ἐνηχήσει φήμη τις ἐλήλθε· διὸ οὐ παρελευσόμεθα, καὶ τὸν τούτου τόπον μὴ ὑποδεικνύντες, ἐν ἀμφιλέκτῳ μέν εἰ δεῖ τὰ ἀληθῆ λέγειν), ὅμως τὴν εἰς ἡμᾶς ἐλθοῦσαν φάσιν οὐ σιωπήσομεν. ἔφασαν γὰρ αὐτόν τινες γεγενῆσθαι Φρεβωνίτην, τῆς", + "candidate_score": 0.619919, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_27", + "bdc_text": "vgl. Nr. 2563 , 46f . wie der Castellalter Francesco di Castellalto .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_46", + "psc_text": "ff — 14 Gen. 5, 5 — 15 Gen. 5, 6. 9. 12. 15 — ff vgl. liber Jub. 4, 15 u. 22 Littmann GY M 6 — iiaer. 34 ausgezogen im Crypto-Ferratensis Ba (= f ) ; noch kürzer u. zugleich freier sind die Auszüge bei Nicetas Choniates, Thesaurus orthod. fidei 16 —20 Chron. pasch. 23 B; S. 40 Dindorf 2 * <σῴζεσθαι> * 3 δήγματα G | διδάγματα + τὰ M 5 Ε; * ; die Überschriften der 4 ersten Ηäresen sind in den Handschriften Daß Epiphanius tatsächlich auch hier Zahlen beweisen die Spuren bei S. 173,22 (Apparat) 176, 18 177, 12 179,18 u. 20 8 vor τῇ ἕκτῃ + ἐν GUM < f | ἐτελειώθη f] ἐπλάσθη GUM | τοῦτο λεγόντων 11 <ἀλλ’> 12 γυνὴ hinter αὐτῷ αὐτῷ GUM 13 <διὰ> * 15 16 ὡς δὲ ἡ] ἡ δὲ Chron. pasch. 17 Ε;έχει *] ἔχει f <", + "candidate_score": 0.619745, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_68", + "bdc_text": "August , A 202/1 , Nr. 25 ) , doch konnte dieser Augsburg erst am 3 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_900", + "psc_text": "ad Aut. III 19; S. 232 Otto — 23 vgl. haer. 8, 6, 8; S. 192, 20ff — 27 Matth. 12, 8 — 29 vgl. Matth. 12, 5 V M cat. (bis Ζ. 25) 5f τὴν λεγομένην — μικράν nachgetragen Vcorr < M 6f ἐμπίπτουσιν ὑποπίπτουσιν Vcorr 14 ἡμᾶς < M 15 ἑο///ρακὼς, ο aus ω Vcorr 17 ἁμαρτιῶν + ἡμῶν nachgetragen Vcorr < M 18 ἀλλ’ M | προεφήτευσεν, oben über Vcorr ἐπροφήτευσεν M; vgl. S. 377, 10 19 τὸν Pet.] τῶ V M 19f νῶε γάρ — ἐρμηνεύεται am Rande nachgetragen Vcorr < M 21 ὃ < 23f καὶ ἀίδιον am Rande nachgetragen Vcorr < Μ 24 καὶ πρόσκαιρον Rande nachgetragen Vcorr < θυσίας προσφέροντες, ἵνα μὴ ἀργήσῃ θυσία ἡ ἐνδελεχὴς καὶ καθ’ ἡμέραν προσφερομένη. οὐ μόνον δὲ αὐτοὶ Προεφήτευον οἱ ἱερεῖς λυθήσεσθαι τὸ σάββατον διὰ τοῦ μὴ ἀργεῖν, ἀλλὰ καὶ αὐτὴ ἡ περιτομὴ ἔλυε τὸ σάββατον. γεννωμένου", + "candidate_score": 0.619425, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_66_68", + "bdc_text": "Juli , E II 370 , 63 ) . Ende Juli forderten die Zürcher Haller zurück ( Augsburg an Zürich , 4 . August , A 202/1 , Nr. 25 ) , doch konnte dieser Augsburg erst am 3 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_284", + "psc_text": "Eusebius; vgl. Hieronymus Chronik S. 160, 1 ITO, 5 171, 11 Helm. Daß Herodes d. J. Ζ. 8 zum Sohn des Archelaus u. Z. 12 mit Herodes Agrippa verwechselt wird, kommt auf Rechnung des Epiphanius — 6 f vgl. Matth. 2, 22 f — 12 Ἀγρίππα ist nicht mit Scaliger in Ἀντίπα zu ändern; denn derselbe Irrtum wird von Epiph. Panarion haer. 78, 10, 3 noch unzweideutiger wiederholt τοῦ δὲ Ἀγρίππα ἐπικληθέντος μεγάλου, Ἡρῴδου δὲ νεωτέρου, υἱοῦ δὲ Ἀρχελάου — 14 vgl. Luk. 4, 9 — 19f vgl. Phil. 2, 8 G U Μ anaceph. 1 τριακοστῷ + ἔτει καὶ U 2 ἀπ᾿ Αἰγύπτου anaceph. | διὸ] δι᾿ ὧν anaceph. 3 καὶ < anaceph. | αὐτῆς τοῦ < Μ 4 τριακοστὸν ἕβδομον anaceph. + ἔτη U 5 οὑ] ὡς anaceph. | ἐν ἀρχῇ τῆς βασιλείας < anaceph. 6 Αἰγύπτου < anaceph, | παιδίῳ anaceph. 7 τῆς < anaceph. 8 τότε", + "candidate_score": 0.61922, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_0_2", + "bdc_text": "Gnad und frid. Die uff Eerenberg an der ClußKlause Ehrenberg . - Siehe dazu Nr. 2561 , 85-87 . sind mitt 60 mann september 1 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_175", + "psc_text": "bei Mich. Glykas ann. II; Migne 158, 305 A G U (von ἐκοινώθησαν Ζ. 22 an Y) Μ 1 ἄνδρες ἀδελφοί < U 3 ἄνδρες ἀδελφοί < U 4 ὑμῶν G U Μ λόγος G | ἀλλὰ περὶ *] ἀλλ’ οὐχ G ἄλλου UM 7 <περὶ γὰρ οὐχ * 9 ἀκοῆς < G 11 vor στόμα + τὸ U 12 vor οὐς + τὸ 13 vor ψυχὴ + ἡ GU | vor σῶμα + τὸ U | ἔλεγεν U | ἀνέβη] ἐὰν ἀναβῇ U 14 περὶ] διὰ GU 15 ἢ] εἰ M | θύρα; M 16 Τε < πατὴρ λέγει »ποιήσωμεν", + "candidate_score": 0.619206, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_51_53", + "bdc_text": "Oktober , Zürich StA , A 202/1 , Nr. 18 ) . Am 19 . November waren sie wieder in Augsburg . Allerdings hatte nur Ruman seine Familie mitgebracht ( Augsburg an Zürich , 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2427", + "psc_text": "τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8 ff wo? (einzige vergleichbare Stelle Sach. 7, 3) —18 ff vgl. Oben c. 16, 1 ff; S. 270, 14 ff u. c. 30, 10; S. 303, 4 M U 1 Ἰαννουαρίων Μ |πέμπτη ist nicht mit Kubistchek zu beanstanden; der Gesamtausdruck πέμπτη—ἐπιφώσκουσα bezeichnet ganz richtig die Mitternacht zwischen 5. u. 6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294,", + "candidate_score": 0.619124, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_58_60", + "bdc_text": "Dezember , E II 370 , 67 ) . Am 5 . März 1547 ließen die Augsburger nur Meyer und Schwyzer ziehen ( Augsburg an Zürich , 5 . März ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_890", + "psc_text": "γε- 7 Jes. 8, 1 — 12 die Zalil ruht auf der Chronik des Eusebius: 2015 (= die Jahre zwischen Abraham u. Christus, vgl. Eusebius-Hieronymus Chronik S. 169, 14f Helm) weniger 753 ergibt als Rest 1262 = Ol. 6, 3 (6, 2 Hieron.) = 3. Jahr des Ahas. Dazu stimmen die 11 Jahre in Ζ. 26, wenn Hiskia bei der Thronbesteigung 25 ährig war — 18 Luk. 1, 35 — 21 I Tim. 2, 5 — 23ff vgl. haer. 78, 16, 4 — 24 Jes. 8, 3 — 25 vgl. Eusebius ecl. proph. IV 4; Migne 22, 1204C τινὸς τῶν ἐκ περιτομῆς εἰρηκότος ἀκούσας μέμνημαι, ταῦτα τῷ Ἄχαζ προφητεύεσθαι περὶ Ἐζεκίου (ebenso Hieronymus zu Jes. 7, 14; Migne 24, 109 B) V M 1 〈μεγάλου〉 * 4 vor γῆ ein ἡ getilgt Vcorr | οὐκ ἠδύναντο V 8 καὶ hineingeflickt Vcorr | γράψει ἐν] γράψειεν Μ | τις < M", + "candidate_score": 0.618879, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_53_55", + "bdc_text": "Allerdings hatte nur Ruman seine Familie mitgebracht ( Augsburg an Zürich , 19 . November ; Haller an Bullinger , 20 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2827", + "psc_text": "μῶν καὶ ἐπὶ τὰ μέρη τῆς ῾Ρώμης τοῦ αὐτοῦ δόγματος ὑπόρχουσιν, ἀνοίᾳ τινὶ φερόμενοι. Δογματίζει γὰρ οὖτος καὶ οἱ ἀπ᾿ αὐτοῦ Σαβελλιανοὶ τὸν αὐτὸν εἶναι πατέρα, τὸν αὐτὸν εἶναι υἱὸν, τὸν αὐτὸν εἶναι ἄγιον πνεῦμα, ὡς εἶναι ἐν μιᾷ ὑποστάσει τρεῖς ὀνομασίας, ἢ ὡς ἐν ἀνθρώπῳ σῶμα καὶ ψυχὴν καὶ πνεῦμα, καὶ εἶναι μὲν τὸ σῶμα ὡς εἰπεῖν τὸν πατέρα, ψυχὴν δὲ ὡς εἰπεῖν τὸν υἱόν, τὸ πνεῦμα δὲ ὡς ἀνθρώπου, οὔτως καὶ τὸ ἄγιον πνεῦμα ἐν τῇ θεὀτητι. ἢ ὡς ἐὰν ᾖ ἐν ἡλίῳ, 5ff vgl. Hippolyt refut. IX 3. 11ff; S. 240, 1ff. 245, 1ff. 245, 12ff Wendland (Theodoret haeret. fab. II 9) — 8f zu μέση τῶν ποταμῶν vgl. die Erwähnung in den Acta Arch. c. 41, 8; s. 61, 5 Beeson — 12 vgl. Dionysius Rom. bei Athan. de sent. Dion.; III 373 Routh2 ὁ μὲν γὰρ βλασφημεῖ αὐτὸν υἱὸν εἷναι λέγων τὸν πατέρα καὶ ἔμπαλιν", + "candidate_score": 0.618749, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_6", + "bdc_text": "vgl . schon Nr. 2561 , 85-87 mit Anm. 59 und Anm. 60 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_46", + "psc_text": "ff — 14 Gen. 5, 5 — 15 Gen. 5, 6. 9. 12. 15 — ff vgl. liber Jub. 4, 15 u. 22 Littmann GY M 6 — iiaer. 34 ausgezogen im Crypto-Ferratensis Ba (= f ) ; noch kürzer u. zugleich freier sind die Auszüge bei Nicetas Choniates, Thesaurus orthod. fidei 16 —20 Chron. pasch. 23 B; S. 40 Dindorf 2 * <σῴζεσθαι> * 3 δήγματα G | διδάγματα + τὰ M 5 Ε; * ; die Überschriften der 4 ersten Ηäresen sind in den Handschriften Daß Epiphanius tatsächlich auch hier Zahlen beweisen die Spuren bei S. 173,22 (Apparat) 176, 18 177, 12 179,18 u. 20 8 vor τῇ ἕκτῃ + ἐν GUM < f | ἐτελειώθη f] ἐπλάσθη GUM | τοῦτο λεγόντων 11 <ἀλλ’> 12 γυνὴ hinter αὐτῷ αὐτῷ GUM 13 <διὰ> * 15 16 ὡς δὲ ἡ] ἡ δὲ Chron. pasch. 17 Ε;έχει *] ἔχει f <", + "candidate_score": 0.61836, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_59_61", + "bdc_text": "März 1547 ließen die Augsburger nur Meyer und Schwyzer ziehen ( Augsburg an Zürich , 5 . März ; Haller an Bullinger , 5 . März , A 202/1 , Nr. 23 , bzw. E II 370 , 55 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2436", + "psc_text": "Abschnitt, an dem bereits Scaliger, Kepler, Petavius, van der Hagen ihre Kräfter versucht haben — Ideler Handb. Der Chronol. I 571 II 243 A. 21 und Duchesne Ren. Quest. Hist. 28 S. 36 A. 1 verzichten auf eine Lösung —, enthätl ungewöhnliche schwierigkeiten. Klar ist (vgl. insbe. S. 298, 5ff), daӃ Epiph. Den Juden zweierlei vorwirft 1) daӃ sie das Passah in der Karwoche willkürlich um 2 Tage vorgerückt hätten 2) daӃ sie infolge ihrer M U 1 μεσούσης U |ἐνέβη U 2 ἐν < U 5 αὐτοῦ 1] < U 6 τὸν οὐρανὸν] τὸ ἱερὸν U 8 τῆς < U | τὸ < U 12 καὶ ἀπὸ Ἰανοναρίου μηνὸς < U | Ἰαννουαρίου Μ | [τῶν]* 16 Ἰαωωουάριον Μ 17 θεὸς < U 18 μένων Dind.] μὲν ὢν M μένει U 20 ἐν τῇ < Μ 20 * ergänze nach Z. 22f u. S. 298, 5f etwa <ἐπιτελούντων τῶν", + "candidate_score": 0.618248, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_0_2", + "bdc_text": "Gnad und frid. Die uff Eerenberg an der ClußKlause Ehrenberg . - Siehe dazu Nr. 2561 , 85-87 . sind mitt 60 mann september 1 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2103", + "psc_text": "haer. 61, 1. 5 haer. 63, 2. 1 u. Eusebius h. e. III 25, 6; S. 252, 17 Schwartz Filastrius haer. 88, 6; S. 48, 19 Marx Augustin de serm. dom. in monte I 20, 65; Migne 34, 1263 c. Adimant. 17; CSEL 25 S. 166, 4 ff c. Faust. Manich. XXII 79; CSEL 25 S. 681, 11 ff XXX 4; ebda S. 751 c. adversar. leg. et prophet. I 20, 39; Migne 42, 626 Innocentius I ep. ad Exsup.; Zahn Gesch. neatest. Kan. II 1, 245 Turibius von Astorga ep. ad Idac. et Cepon. 5; Migne 54, 694 C decret. Gelas. V 2; S. 49, 265 ff Dobschütz Photius cod. 114; dazu C. Schmidt, Die alten Petrusakten (TU N.F. IX 1) S. 26 ff u. Ficker Amphilochiana S. 35, 14 — 7 vgl. Irenaeus adv. haer. I 28, 1; I 220 Harvey ἀγαμίαν ἐκήρυξαν Hippolyt refut. VIII 20, 1;", + "candidate_score": 0.618033, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_71", + "bdc_text": "Im Briefwechsel des Augsburger Rats an den Zürcher Rat wird er einmal als \"Thoman Rauman\" ( A 202/1 , Nr. 18 )", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_214", + "psc_text": "τὸν μὲν διὰ τὰ ἁμαρτήματα δίκην ἀπαιτεῖσθαι, τὸν δὲ ἔπαινον ἀπεκδέχεσθαι διὰ τὸ εὖ πεπραχέναι ὥρισται καθ᾿ ἑκατέρων τὸ διάφορον. ὡς καὶ μιᾷ φωνῇ † δικαίᾳ λέγειν συντόμῳ ἀληθείᾳ 12 Hinweis auf eine verlorene Schrift des Epiph. — 13f vgl. haer. 5, 3, 1 ff; S. 184, 27 V Μ 1 σαρατάμ V | θεβουλά Μ | > ßmann] μωμοζάνη V μωμαζανὴ Μ (Archetypus μωζάνη) | ἀκραὰβ Μ | καὶ σὲτ Μ | δαδλί V | διγγίμ M 4 τελαα V τέλλα M | σήρ Μ 5 σαράτιν Μ | ἀρί] ἄρτι V ἀρί V corr 6 ἀκρο V ἀκραάβ | κεσὲ Μ | αἰγουκὲρων Μ | ὑδριχόον M | δαλι V 7 διγγίμ M 8 εἰς] εἰ Μ 9f φρενοβλαβῆ////, ν wegradiert V 11 ἀσυστατοῦσα M 19 δύναται + <ἅμα> ? * 21 κατὰ < V 22 [ὅτι] * 25 ἔχων Μ καὶ ὡς M | μιᾷ φωνῇ, zum", + "candidate_score": 0.617886, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_0_2", + "bdc_text": "Gnad und frid. Die uff Eerenberg an der ClußKlause Ehrenberg . - Siehe dazu Nr. 2561 , 85-87 . sind mitt 60 mann september 1 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2936", + "psc_text": "δὲ αὐτῷ Georg. 11 αὐτὸς < U | ἀσκητῶν U 11f ὡς καὶ—διὸ καὶ] τοιοῦτον ὡς καὶ Georg. 12f ἀπὸ ὑπερβολῆς—πεπτωκέναι] δἰ ὑπερβολῆν ἀστίας τε καὶ σκληραγωγίας ἀνατραπῆναι Georg. 13 ἀσιτίας < Μ 14 <μετὰ> * 15 [καὶ] * 18 ἀλλὰ ὡς πολλάκις εἶπον *] ὡς πολλάκις εἶπον ἀλλὰ MU 20 ἐνταῦθα U | [καὶ] * | τῆς] τὸ U περὶ τὴν πίστιν μοχθηρίας αὐτοῦ ἀποκαλύψωμεν κατ᾿ αὐτῶν τε εἰπεῖν ἀναγκαίως ἐπιμεληςώμεθα. καὶ ἔστιν εὐθὺς ἑκάστης λέξεως τὸ ἐδάφιον οὕτως, ὅπως γνῴης, ὦ φιλόκαλε ἀκροατά, ὅτι φανερώτατα τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ κτίσμα ἐδογμάτισε, καὶ ἀπὸ τῆς περὶ | τοῦ υἱοῦ τόλμης γνῷς ὅτι τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον κτίσμα κτίσματος εἰσηγήσατο. ἐπ᾿ ἀρχῆς οὖν ἀναλέξωμεν τὸν ψαλμόν, ἕως αὐτῆς τῆς λέξεως, ὡς αὐτὸς Ὠριγένης ἔφη· Τῶν Ὠριγένους εἰς τὸν α ψαλμὸν ἀρχή. 6. Κεκλεῖσθαι καὶ ἐσφραγίσθαι τὰς θείας γραφὰς οἱ θεῖοί φασι λόγοι τῇ »κλειδὶ τοῦ Δαυίδ«, τάχα δὲ καὶ σφραγῖδι,", + "candidate_score": 0.617823, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_69", + "bdc_text": "Oktober 1547 verlassen ( Augsburg an Zürich , 3 . Oktober , A 202/1 , Nr. 30 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2620", + "psc_text": "ἀλλὰ τοῦ Οὐήρου). ὃς πολλὰ <πρὸς> Ἀβειδὰν τὸν ἀστρονόμον κατὰ εἱμαρμένης λέγων συνελογίσατο, καὶ ἄλλα δὲ κατὰ τὴν εὐσεβῆ πίστιν ἐμφέρεται αὐτοῦ συντάγματα. Ἀπολλωνίῳ δὲ τῷ τοῦ Ἀντωνίνου ἑταίρῳ ἀντῆρε, παραιτούμενος 1 f Ἀντωνῖνος ὁ Οὐῆρος ist nach stehendem Sprachgebrauch des Epiphanius (vgl. Ancoratus c. 60, 4; I 72, 1 de mens. ac pond. 18, 3; S. 171, 74 Lagarde) Mark Aurel. Da jedoch Mark Aurel zu den andern Angaben��Bardesanes hätte den Abgar überebt und dann noch bis in die Zeit des Antoninus hineingereicht— schlechterdings nicht paßt, so muß eine (vielleicht durch Eusebius IV 30, 1; 392, 14 Schwartz veranlaßte) Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch", + "candidate_score": 0.617334, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_0_2", + "bdc_text": "Gnad und frid. Die uff Eerenberg an der ClußKlause Ehrenberg . - Siehe dazu Nr. 2561 , 85-87 . sind mitt 60 mann september 1 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_7", + "psc_text": "καταλαβεῖν Ζ. 6; von da an bis Μελχισεδεκιανοὶ S. 160, 21 fehlt U; als Ersatz dient R) M 2 γενόμενοι + <πρὸς σὲ καὶ>? * | σοὺς πόδας] πόδας σου U G 4 στόματός σου Μ 7 R 10 σωτὴρ] χριστὸς < R | τοῦ καὶ G R M 15 <αὐτῷ> * 22 <οὐκ> Jül. | σὲ < M 32 * etwa <διοικῶν>* Ἡ ἀντιγραφεῖσα πρὸς τοὺς περὶ Ἀκάκιον καὶ Παῦλου πρεσβυτέρους ὑπὸ <τοῦ> αὐτοῦ Ἐπιφανίου πρὸς τὰ ὑπ᾿ αὐτῶν γραφέντα περὶ τοῦ κατὰ αἱρέσεων γράψαι αὐτόν. Κυρίοις τιμιωτάτοις ἀδελφοῖς καὶ συμπρεσβυτέροις Ἀκακίῳ καὶ Παύλῳ Ἐπιφάνιος ἐν κυρίῳ χαίρειν. Προοίμιον εἴτ᾿ οὖν λαλιάν, ἐπιγραφὴν ὥσπερ διαγράφοντες παλαιοὶ συγραφεῖς διὰ τοῦ αἰνίγματος ὑπόφασιν ἐδείκνυον πάσης ὑποκειμένης πραγματείας. ὅθεν καὶ αὐτοὶ τῷ αὐτῷ κεχρημένοι χαρακτῆρι προοιμιαζόμεθα ὑμῖν, ἀγαπητοί, τὰ] τῆς κατὰ αἱρέσεων † αἰτήσεως ὑμῶν έν ὀλίγῳ τὴν δύναμιν ἀνακεφαλαιούμενοι. ἐπειδὴ γὰρ μέλλομεν ὑμῖν τό τε ὀνόματα τῶν αἱρέσεων δηλοῦν τάς τε", + "candidate_score": 0.617279, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_15_17", + "bdc_text": "ze retten und entschüttenbefreien ; vgl . SI VIII 1555. . Siehe dazu Nr. 2572 , 6-8 und 44-46 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3105", + "psc_text": "ünde vertrocknet S 8f φυτόν] Wildfeige S 9 τοῦ λίθου> *] ihre Wurzel S Ι ὡς ἔφην < U S Ι αὐτῆς U 10 διεσῴζετο] ζετο M Ι <τόπῳ> * nach S: an dem Ort 11 ὡσπεροῦν] ὥσπερ ναὸς Μ Ι < MU 11f ὑπὸ τοῦ — θεοῦ < S 12 καὶ ἀληθῶς ἰατροῦ U ἀφανισμὸν < S Pa Ι διαιωνίζων M 14 — 17 ἀθάνατον ἄτε — τρέφοντες < S 14 δὲ] #x003E; M τε Pa 15 νοσσούντων M 17 καλῶς + wiederum S σωτηρίαν πρὸς ἄμφω Pa 17 Ι σωτηρίαν καὶ < S 18 des Fleisches und der Seele Ι φαρμακευτικὴν Μ | τρόπον < S 19 οὕτως] οὔτως] M 21 ἐντεῦτθεν] ἔνθεν Ρα Ι σκοπώμεθα M 21 f πρῶτον < S Pa 22 εὐδηλωτέραν M Ι MU Ι καὶ ἀπόδειξιν < S 23 ἄγαλμα] ein Bild oder ein Abbild S Ι ἀπὸ] ὑπὸ κατεσκευασμένον ἢ ὕλης ἑτέρας", + "candidate_score": 0.616818, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_31", + "bdc_text": "har . Vragend ir , was Ayterwangen? Was solts sin ?", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2686", + "psc_text": "ἦν. πῶς οὖν ὁ καταβὰς ἐξ οὐρανοῦ αὐτός ἐστιν καὶ ὁ ἀναβάς; ἀλλ᾿ ἵνα τὸν ἐλθόντα Λόγον σημάῃ οὐ κάτωθεν ὄντα, ἀλλ᾿ ἄνωθεν κατελθόντα, ἐπειδὴ ἐνηνθρώπησε ἐν σαρκί, οὐκ ἀπὸ σπέρματος ἀνδρός, ἐκ πνεύματος δὲ καὶ σαρκὸς τελειώσας τὴν αὐτοῦ οἰκονομίαν, διὰ τοῦτο μίαν ἑνότητα σημαίνων τῆς τοῦ Λόγου συνενώσεως καὶ τῆς ἐνανθρωπήσεως φάσκει τὸν ἄνωθεν ἥκοντα ἄω ἀνιέναι ἐν τελειώσει θεότητος., καὶ γὰρ νῦν ὁ μὴ ὤν ποτε σάρξ, ἀλλὰ πνεῦμα, σὰρξ γέγονεν ἐκ πνεύματος καὶ παρθόνου, ὁ προσενεχθεὶς πατρὶ τέλειος Λόγος, ὅς πρὸ τούτου ἐν οὐρανῷ οὐκ ἦν σάρξ. τί οὖν ἦν ὁ ἐν οὐρανᾦ ἀλλὰ ὁ Λόγος ὁ ἀπ᾿ οὐρανοῦ ἀποσταλείς, ἔχων τὴν εἰς μίαν θεότητα ἕνωσιν κατὰ δύναμιν πατρὸς συνηνωμένην, ἵνα δείξῃ ὅτι ἐπὶ γῆς καὶ <ἐν> οὐρανῷ ὁ αὐτὸς θεὸς Λόγος ὑπῆρχεν, ἄτρεπτος ὤν καὶ ἀναλλοίωτος. Λόγος γὰρ ἦν, θεὸς ἦν ἄεί, πνεῦμα ἦν, δύναμις ἦν, ὅς τὸ κοινὸν ὄνομα κα]παρὰ ἀνθρώποις χωρητὸν ἀνελάμβανεν εἰς", + "candidate_score": 0.616687, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_48_50", + "bdc_text": "Sie trafen am 22 . September 1546 in Augsburg ein ( s. Nr. 2596 , 3-6 ) . Bald darauf verließen sie Augsburg , \"damit sie mit weib und kinnder vor winters hiehere khommen mögen\" ( Rat von Augsburg an den Rat von Zürich. 8 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3391", + "psc_text": "ἐγερῶ U 21 τοιαύτῃ] τῇ αὐτοῦ U | ♦ etwa > * 23 τῶν δὲ2] τῆς δὲ U 24 θήρων U | etwa τὰ λείψανα συνάγει καὶ ὁλοσχερεῖς ἡμᾶς εἰς παλιγγενεσίαν> * vgl. S. 520, 7f Εἰ γὰρ τὰ <ὄντα> ἐξ οὐκ ὄντων ἐποίησεν εἰς τὸ εἶναι, πόσῳ δὴ μᾶλλον τὸ ὄν εἰς τὴν ἰδίαν κατάστασιν εὐχερῶς ἀποκαταστήσει; ἴνα δικαίαν ὁρίσῃ κρίσιν, ἴνα μὴ ἓτερον ἀνθ᾿ ἑτέρου κρίνῃ, ἵνα μὴ ἀπο- στερήσῃ τὸ καμόν. εἰ γὰρ ψυχῆς ἡ ἀπόλαυσις καὶ οὐρανῶν βασιλείας κληρονομία, μετασχέτω τὸ σῶμα ὡν βούλεται· τρυφάτωσαν οἱ περὶ τὸν Γεδεὼν καὶ μὴ κακουχείσθωσαν ἐν μηλωταῖς καὶ αἰγείοις δέρμασι«, μὴ μάτην καμνέτω Ἰωάννης ἐκ καμήλων ἔχων τὸ ἔνδυμα, μὴ ἐν ἀναχωρήσει τὴν σάρκα ὑπωπιάσωμεν, μὴ τὰ σώματα ἡμῶν δαμάσωμεν ἐν ἁγνείᾳ. εἰ δὲ ἄρα κοινωνεῖ σῶμα ψυχῇ ἐν πολιτείαις ἐν ἁγνείᾳ ἐν νηστείᾳ καὶ ταῖς ἄλλαις ἀρεταῖς, »οὐκ ἄδικος ὁ θεὸς. ἀποστερεῖν τὸν κάματον τοῦ κεκμηκότος καὶ μὴ", + "candidate_score": 0.616687, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_51_53", + "bdc_text": "Oktober , Zürich StA , A 202/1 , Nr. 18 ) . Am 19 . November waren sie wieder in Augsburg . Allerdings hatte nur Ruman seine Familie mitgebracht ( Augsburg an Zürich , 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2305", + "psc_text": "irgendwie mit den acta Johannis zusammen (gegen Zah, Forsch. VI 199f) M U 1 <καὶ τὸ ψεῦδος ἀγαπῶντες> * |ὑπὲρ]ἥπερ Μ 2 hinter Δουκᾶν vielleicht nach S. 256,18ff zu ergänzen <καὶ οὑδὲν ἐν αὐτῷ περὶ τῆς ἄνωθεν γεννήσεως>* 4 ἐπὶ τοῦ σωτῆρος, <τῷ λόγῳ Μ 5 ἐπανακάμωψαντι*]ἐπανακάμψαντος Μ U | ἐπτραπέντι*]ἐπιτραπέντος Μ U 6 τε*]δὲ M U 7 vor Ἰταλίᾳ +τῆ Μ 8 τινων +<ἄλλων>*?9 ὁ <Μ|Κρίσκης U 11f τῶ Λουκᾶ U 14 ἀποστρέψηται Μ 18 ἐαυτοῦ U | μετὰ τὴν + αὐτοῦ U ἱκανὰ ἔτη τοῦ διατρῖψαι αὐτὸν ἐπὶ τῆς Ἀσίας, [ἀναγκάζεται] ἐκθέσθαι τὸ εὐαγγέλιον. καὶ οὐκ ἦν αὐτῷ χρεία περὶ τῆς ἐνσάρκου παρουσίας λεπτολογεῖν· ἤδη γὰρ ἠσφάλιστο. ἀλλὰ ὡς κατόπιν τινῶν βαίνων καὶ ὁρῶν αὐτοὺς ἐπὶ τὰ ἔμπροσθεν ὄντας καὶ ἐπὶ τὰ τὰ τραχύτατα ἑαυτοὺς ἐκδεδωκότας καὶ πλάνα καὶ ἀκανθώδη, ἀνακαλέσασθαι αὐτοὺς εἰς εὐθεῖαν ὁδὸν προενοεῖτο καὶ ἀσφαλιζόμενος ἐπικηρυκεύσασθαι αὐτοῖς καὶ εἰπεῖν· τί πλανάσθε; ποῖ τρέπεσθε; ποῖ πλανᾶσθε,", + "candidate_score": 0.616673, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_15_17", + "bdc_text": "ze retten und entschüttenbefreien ; vgl . SI VIII 1555. . Siehe dazu Nr. 2572 , 6-8 und 44-46 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3345", + "psc_text": "hinter γινώσκων Μ 16 ἐφθόνεσε Μ 22 τῶν) * 25 * etwa <ἀκούουσα> * 26 vor + <τὸ> 27 ἐλαττώματι *] ἐλαττώμασι M τροχὸν μεταβάλλοι, ἀνασκευάσας καὶ ἀνακαινίσας τὸ σκεῦος ἄνευ ἐλαττώματος εἰς τὸ δύνασθαι διηνεκῶς ζῆν. ἔνθεν τὸ πρῶτον μὲν ἀπειλεῖ θάνατον, τὸ δὲ δεύτερον οὐκέτι θάνατον λέγει, ἀλλὰ »γῆ καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ«, μὴ παραδεδωκὼς θανάτῳ τὸν ἄνθρωπον. * * καὶ μεθ᾿ ἓτερα καὶ ἐποίησεν ὁ θεὸς χιτῶνας δερματίους καὶ ἐνέδυσε τοὺς περὶ τὸν Ἀδὰμ καὶ ἐξέβαλεν αὐτοὺς ἐκ τοῦ παραδείσου«. ὁρᾷς ὃτι μάταιος ἡ σοῦ σοῦ καινοτομουμένη κενοφωνία, Ὠρίγενες. πρὸ πόσου γὰρ χρόνου ᾖσαν σώματα τοῖς περὶ τὸν Ἀδάμ. 66. Εἰ δὲ τοῦτό σε ἀνακρίνει καὶ οὐ δύνασαι, ψυχικῶς διανοούμενος, τοῦ πνεύματος δέξασθαι τὴν χάριν, χάριν, ἄπιστε καὶ ἐπέκεινα τῶν D676 ἀπίστων τυγχάνων, λεγε μοι ἑκάστην ὑπόθεσιν ἐκ θεοῦ γεγονυῖαν, πόσην τὴν τὴν θαυματουργίαν καὶ ἔκπληξιν; πόθεν ἐξ οὐκ ὄντων οὐρανὸς τέ ταται ἐν μετεώρῳ ἀναπεπετασμένος; πόθεν", + "candidate_score": 0.616493, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_0_2", + "bdc_text": "Gnad und frid. Die uff Eerenberg an der ClußKlause Ehrenberg . - Siehe dazu Nr. 2561 , 85-87 . sind mitt 60 mann september 1 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3345", + "psc_text": "hinter γινώσκων Μ 16 ἐφθόνεσε Μ 22 τῶν) * 25 * etwa <ἀκούουσα> * 26 vor + <τὸ> 27 ἐλαττώματι *] ἐλαττώμασι M τροχὸν μεταβάλλοι, ἀνασκευάσας καὶ ἀνακαινίσας τὸ σκεῦος ἄνευ ἐλαττώματος εἰς τὸ δύνασθαι διηνεκῶς ζῆν. ἔνθεν τὸ πρῶτον μὲν ἀπειλεῖ θάνατον, τὸ δὲ δεύτερον οὐκέτι θάνατον λέγει, ἀλλὰ »γῆ καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ«, μὴ παραδεδωκὼς θανάτῳ τὸν ἄνθρωπον. * * καὶ μεθ᾿ ἓτερα καὶ ἐποίησεν ὁ θεὸς χιτῶνας δερματίους καὶ ἐνέδυσε τοὺς περὶ τὸν Ἀδὰμ καὶ ἐξέβαλεν αὐτοὺς ἐκ τοῦ παραδείσου«. ὁρᾷς ὃτι μάταιος ἡ σοῦ σοῦ καινοτομουμένη κενοφωνία, Ὠρίγενες. πρὸ πόσου γὰρ χρόνου ᾖσαν σώματα τοῖς περὶ τὸν Ἀδάμ. 66. Εἰ δὲ τοῦτό σε ἀνακρίνει καὶ οὐ δύνασαι, ψυχικῶς διανοούμενος, τοῦ πνεύματος δέξασθαι τὴν χάριν, χάριν, ἄπιστε καὶ ἐπέκεινα τῶν D676 ἀπίστων τυγχάνων, λεγε μοι ἑκάστην ὑπόθεσιν ἐκ θεοῦ γεγονυῖαν, πόσην τὴν τὴν θαυματουργίαν καὶ ἔκπληξιν; πόθεν ἐξ οὐκ ὄντων οὐρανὸς τέ ταται ἐν μετεώρῳ ἀναπεπετασμένος; πόθεν", + "candidate_score": 0.616458, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_58_60", + "bdc_text": "Dezember , E II 370 , 67 ) . Am 5 . März 1547 ließen die Augsburger nur Meyer und Schwyzer ziehen ( Augsburg an Zürich , 5 . März ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2331", + "psc_text": "bezeugt. Es entspricht diesem Ansatz, daß Epiph. (vgl. Z. 16) den 6. Januar nur noch als Geburtstag Christi kennt. (Daß er nicht selbst erst die Verlegung bewirkt hat, vgl. zu S. 271, 6). Die Zurückschiebung der Taufe auf den 8. Nov. galt wohl in erster Linie der Entlastung des 6. Januar, der bis dahin die Feier der Taufe und Geburt Christi und der Hochzeit zu Kana (vgl. S. 272, 4ff) in sich verinigte. Die zwei Monate zwischen dem 8. November und dem 6. Januar sollten vermutlich die Zeit der Wirksamkeit des Täufers ausdrücken. — Bilfingers Versuch (Das germanische Julfest S.8f), unter Benutzung von Clemesns Al. strom. I 145,5; II 90,16ff Stählin eine weiters Verbreitung des 8.(18.) November zu erweisen, ist ein Fehlschlag. Außer der hierbei nötigen Änderung im Text des Clemens (κ ݲγ ݲ statt ι ݲγ ݲ) steht ihm die Tatsache im Weg, deß Clemens a. a. O. Taufund", + "candidate_score": 0.616202, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_0_2", + "bdc_text": "Gnad und frid. Die uff Eerenberg an der ClußKlause Ehrenberg . - Siehe dazu Nr. 2561 , 85-87 . sind mitt 60 mann september 1 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_76", + "psc_text": "γέγονε πατέρα τιμῶν, καλούμενος <δὲ> ὑπὸ τοῦ λόγου καὶ τῶν οἰκείων ἀπετάσσετο, πειθόμενος δὲ] τῷ καλοῦντι, ὥσπερ οἱ περὶ Πέτρον καὶ Ἀνδρέαν καὶ Ἰάκωβον καὶ Ἱωάννην. καὶ ἵνα μὴ πόλιν μηκύνω τὸν λόγον, συνελὼν ἐρῶ εἰς ἔτη γὰρ ἐλάσας οὑτος ὁ πατριάρχης ἐνενήκοντα ἐννέα ὑπὸ τοῦ θεοῦ χρηματίζεται εἰς περιτομὴν καὶ ἄρχεται ἔνθεν ὁ χαρακτὴρ τοῦ Ἱουδαϊσμοῦ μετὰ τὸν Ἑλληνισμόν· καὶ ἠν 〈ἀπὸ〉 τῆς τοῦ κόσμου καταβολῆς εἰκοστὴ πρώτη γενεά, ἔτη τρισχίλια τετρακόσια τριάκοντα ἕν. Σκυθισμὸς γὰρ ἀπὸ τοῦ κατακλυσμοῦ ἄχρι τοῦ πύργου καὶ τοῦ Σερούχ, ἀπὸ δὲ τοῦ Σεροὺχ ἕως τοῦ Ἀβραὰμ καὶ δεῦρο Ἑλληνισμός, ἀπὸ δὲ Ἀβραὰμ οὔπω ἐπώ- 1f vgl. S. 178, 1f — 5 Cecrops als Anfänger des Götterdienstes bei den Griechen vgl. zu S. 163, 18 — 5 —8 aus Eusebius vgl. Chronik S. 42, 28 81, 30 Karst Hieronymns Chronik S. 16, 4 Helm — 14f vgl. Matth. 4, 18 —22 — 17 vgl.", + "candidate_score": 0.616198, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_6", + "bdc_text": "vgl . schon Nr. 2561 , 85-87 mit Anm. 59 und Anm. 60 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1681", + "psc_text": "die Angaben S. 123, 18ff. Tertullians (adv. Marc. V 2ff) stimmt mit der des Epiph. überein, nur daß Tertullian den Epheser- als Laodicenerbrief gibt u. den Philemon- hinter den Philipperbrief stellt V M 1 <μᾶλλον> * 2 περιέκκοψε, erstes κ durchgestrichen V corr 3 ει aus η, nach dem Wort Rasur von 2—3 Buchstaben V corr | δὲ 2 < Μ 6 περιτέμνων, ων auf Rasur V corr 8 ὑπ᾿] ἀπ᾿ V 12 Κολοσσαεῖς, ο aus α V corr Κολοσσαεῖς Μ 13 ἐννάτη Μ 14 Λαοδικείας V M 16 αὐτὸν, α u. v auf Rasur V corr σὺν *] ἐν V M 18 αὐτῷ Dind.] αὐτοῦ aus αὐτῶν Vcorr αὐτῶν Μ 19 ἐπιστολῶν Corn.] ἀποστόλων V M 21 οὖν] lies δὲ? * καὶ ὅτι ἀνάστασιν σαρκὸς ὁ ἀπόστολος κηρύττει καὶ δικαίους τοὺς προφήτας ὀνομάζει καὶ ἐν σῳζομένοις ὑπάρχοντας τοὺς περὶ Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακὼβ καὶ πάντα ὅσα ἐστὶ τῆς", + "candidate_score": 0.616162, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_66_68", + "bdc_text": "Juli , E II 370 , 63 ) . Ende Juli forderten die Zürcher Haller zurück ( Augsburg an Zürich , 4 . August , A 202/1 , Nr. 25 ) , doch konnte dieser Augsburg erst am 3 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_268", + "psc_text": "Yermengung der Angaben des Josephus u. des Africanus über den ßvater vater des Herodes. Nach erstercm (vgl. antt. XIYIO) ß dieser Antipatros, nach letzterem Herodes — 12 ff vgl. haer. 51, 22, 20 ff u. Eusebius Chronik aus dem Armenischen S. 59, 13 ff Karst S. 61, 25ff Hieronymus Chronik S. 160, Iff Helm — 18 Gen. 49, 10 GU M 1 καὶ αὐτὸς *, nach Cryptoferrat. Βα f. 156 r καὶ αὐτὸς δὲ υἱὸς ἀντιπάτρου ἐτύγχανεν] οὗτος τοῦ G U M | Ἀντίπα GU | ἤχθη] ἐλήφθη GU 2 Ἰουδαίων G 4 ἔμεινεν + ἐν GU 6 παιδὶ U αὐτῶν U 8 ἐφιλώθη U | † Δημητρίῳ] nach Jul. Africanus (Eus. h. e. I 7, 11; S. 58, 22 Schwartz) u. Eusebius (h. e. I 6, 3; S. 48, 19) üßte es Ὑρκανῷ ßen; aber auch Nie. Chon. u. der Cryptoferrat. haben Δημητρίῳ | ἐπὶ < M 9 Ἰουδαίας", + "candidate_score": 0.615813, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_50_52", + "bdc_text": "Bald darauf verließen sie Augsburg , \"damit sie mit weib und kinnder vor winters hiehere khommen mögen\" ( Rat von Augsburg an den Rat von Zürich. 8 . Oktober , Zürich StA , A 202/1 , Nr. 18 ) . Am 19 . November waren sie wieder in Augsburg .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1092", + "psc_text": "lat. 19 vor περίλυπος + quam 22 δὲ oben über Vcorr | οὕτως * |φάσκοι Μ 21 εἴ τι<Μ 21f ὁ Παῦλος καὶ ὁ Πέτρος Μ 22 [ὅ] Μendelssohn | πάλιν Rufin φους μέχρτ τοῦ πρεσβυτέρου, κἂν οἱ χαρακτῆρες δοκῶσι πολλὴν ἔχειν παραλλαγήν, οὕτως νοητέον καὶ τὸ ἐπὶ τοῦ παρόντος εἶδος ταὐτὸν εἶναι τῷ μέλλοντι, πλείστης ὅσης ἐσομένης τῆς ἐπὶ κάλλιον μεταβολῆς. ἀναγκαῖον γὰρ τὴν ψυχὴν ἐν τόποις σωματικοῖς ὑπάρχουσαν κεχρῆσθαι σώμασι καταλλήλοις τοῖς τόποις. καὶ ὥσπερ ἐν θαλάσσῃ ζῆν ἡμᾶς ἐνύδρους γενομένους εἰ ἐχρῆν, πάντως ἂν ἡμᾶς ἔδει βράγχια ἔχειν καὶ τὴν ἄλλην ἰχθύων κατάστασιν, οὕτως μέλλοντας κληρονομεῖν βασιλείαν οὐρανῶν καὶ ἐν τόποις διαφέρουσιν ἔσεσθαι ἀναγκαῖον χρῆσθαι σώμασι πνευματικοῖς· οὐχὶ τοῦ εἴδους τοῦ προτέρου ἀφανιζομένου, κἂν ἐπὶ τὸ ἐνδοξότερον", + "candidate_score": 0.615745, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_58_60", + "bdc_text": "Dezember , E II 370 , 67 ) . Am 5 . März 1547 ließen die Augsburger nur Meyer und Schwyzer ziehen ( Augsburg an Zürich , 5 . März ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2618", + "psc_text": "Migne 23, 304 A Bardesanes vir Babylonius — 7 f vgl. Eusebius h. e. IV 30, 1; S. 392 16ff Schwartz πρὸς τοὺς κατὰ Μαρκίωνα καί τινας ἑπέρους διαφόρων αὐτοῦ συγγραμμάτων — 9f λόγιός τις ὤν ἐν ταῖς δυςὶ γλώσσαις] anders und wohl richtiger Eusebius h. e. IV 30, 1; S. 392, 15 ff Schwartz ἔν τε τῇ Σύρων συνέγραψε γλώττῃ καὶ ταῦτά τινες μετέφρασαν εἰς τὴν Ἑλλάδα φωνήν — 10 f gemeint ist Abgar IX bar Manu vgl. v. Gutschmid Mém. de l’acad. de St. Pétersbourg t. 35. 1887. S. 34 ff — zu ὁσιωτάτῳ vgl. Jul. Africanus bei Georg. Syncellus I 676 Dindorf Ἀφρικανὸς Ἄρυαρόν φησιν ἱερὸν ἄνδρα . . . βασιλεύειν Εδέσης κατὰ τούτους τοὺς χρόνους Eusebius-Hieronymus Chronik z. Jahr 218; S. 214, 5 Helm Abgarus vir sanctus regnavit Edessae ut rult Africanus M U 1 Überschrift: κατὰ βαρδισιανιστῶν Μ κατὰ βαρδησιανιστῶν λݲςݲ καὶ νݲςݲ U 2", + "candidate_score": 0.615441, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_29_31", + "bdc_text": "gezogen mitt 6 stuck büchsen und 10 fenli von AyterwangenHeiter wang ( Bez . Reutte , Tirol , Österreich) , knapp 5 km von der Burgruine Ehrenberg entfernt . har . Vragend ir , was Ayterwangen? Was solts sin ?", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3391", + "psc_text": "ἐγερῶ U 21 τοιαύτῃ] τῇ αὐτοῦ U | ♦ etwa > * 23 τῶν δὲ2] τῆς δὲ U 24 θήρων U | etwa τὰ λείψανα συνάγει καὶ ὁλοσχερεῖς ἡμᾶς εἰς παλιγγενεσίαν> * vgl. S. 520, 7f Εἰ γὰρ τὰ <ὄντα> ἐξ οὐκ ὄντων ἐποίησεν εἰς τὸ εἶναι, πόσῳ δὴ μᾶλλον τὸ ὄν εἰς τὴν ἰδίαν κατάστασιν εὐχερῶς ἀποκαταστήσει; ἴνα δικαίαν ὁρίσῃ κρίσιν, ἴνα μὴ ἓτερον ἀνθ᾿ ἑτέρου κρίνῃ, ἵνα μὴ ἀπο- στερήσῃ τὸ καμόν. εἰ γὰρ ψυχῆς ἡ ἀπόλαυσις καὶ οὐρανῶν βασιλείας κληρονομία, μετασχέτω τὸ σῶμα ὡν βούλεται· τρυφάτωσαν οἱ περὶ τὸν Γεδεὼν καὶ μὴ κακουχείσθωσαν ἐν μηλωταῖς καὶ αἰγείοις δέρμασι«, μὴ μάτην καμνέτω Ἰωάννης ἐκ καμήλων ἔχων τὸ ἔνδυμα, μὴ ἐν ἀναχωρήσει τὴν σάρκα ὑπωπιάσωμεν, μὴ τὰ σώματα ἡμῶν δαμάσωμεν ἐν ἁγνείᾳ. εἰ δὲ ἄρα κοινωνεῖ σῶμα ψυχῇ ἐν πολιτείαις ἐν ἁγνείᾳ ἐν νηστείᾳ καὶ ταῖς ἄλλαις ἀρεταῖς, »οὐκ ἄδικος ὁ θεὸς. ἀποστερεῖν τὸν κάματον τοῦ κεκμηκότος καὶ μὴ", + "candidate_score": 0.615245, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_71", + "bdc_text": "Im Briefwechsel des Augsburger Rats an den Zürcher Rat wird er einmal als \"Thoman Rauman\" ( A 202/1 , Nr. 18 )", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1997", + "psc_text": "ὁ ὑπ᾿αὐτοῦ γεγεννημένος μεταβέβληται. τὸ δὲ ἕτερον. εἰ ὅλως ἦλθεν ὁ μονογενὴς ἀνθρώπους σῶσαι καὶ λῃστὴν εἰσαγαγεῖν εἰς παράδεισον καὶ τελώνην καλέσαι ἀπὸ τελωνίου 3 war im Bisherigen noch nicht erwähnt – 22 Hebr. 4, 12 - 31vgl. Luk. 23,43 - vgl. Matth. 9,9ff V M 1 [καὶ]?* | [αὐτοῦ2]?* 5 <δὲ>* 8 ἀκατονομάστοις, ο aus ω V corr 10 [καὶ]καταλῦσαι*] καὶ καταλύοντα VM | τὰ über der Linie nachgetragen V corr 22 τῇ .. . μαχαίρᾳ aus ω V corr ὀκννήσομεν aus ὀκνήσομαι Μ εἰς μετάνοιαν καὶ πόρνην ἀλείφουσαν αὐτοῦ τοὺς πόδας ἰάσασθαι ἀπὸ πορνείας, ἔτι δὲ καὶ <ἄλλαἄλλα>ἀγαθὰ πράττει, διότι ἀγαθὸς ὑπάρχει καὶ εὔσπλαγχνος καὶ ἐλεήμων, πολλῷ οὖν μᾶλλον ἔδει ἐπὶ τὸν ἴδιον αὐτοῦ πατέρα τὸν οἶκτον αὐτοῦ ἀναλαβεῖν καὶ αὐτὸν πρῶτον μεταθεῖναι εἰς τὸ σωτηριῶδες, ἵνα πρῶτον τὸν πατέρα αὐτοῦ μεταβαλὼν τελείως ἐνδείξηται τὴν τελείαν ἀγαθότητα, τὸν πατέρα αὐτοῦ οἰκτείρας, ὡς καὶ γέγραπται »ποιεῖν τὸ ἀγαθὸν πρῶτον", + "candidate_score": 0.61521, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_15_17", + "bdc_text": "ze retten und entschüttenbefreien ; vgl . SI VIII 1555. . Siehe dazu Nr. 2572 , 6-8 und 44-46 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1523", + "psc_text": "II 85, 28ff — 16 Joh. 6, 70 — 18 Job. 17, 11 f — 21 Matth. 26, 24 — 24 II Petr. 2, 19 — 26 Joh. 8, 44 — 29 f vgl. Joh. 12, 6 V M 3 ἐκ τῶν auf Rasur Vcorr 7 τὸν aus τῶν V corr 12 φησιν] * 14 λέγων *] λέγει VM | αὐτῶν U] ἑαυτῶν VM 15 * <ἐσήμανε> * 17 διάβολον διάβολος V M 19 ἐφύλασσα V M 22 οὐαὶ δὲ] οὐδὲ M | γὰρ] δὲ, durchgestrichen u. γὰρ auf Rasur gesetzt Vcorr 23 εἰ auf Rasur V corr 27 ὑμῶν nachgetragen V corr 29 nach ὅτι ein Wort von 2 — 3 Buchstaben ausradiert V corr | vor ψεύστης + ὁ M; lies wohl οὐ ψεύστης ἦν μόνον * 30 τὸ1 aus τῶ V corr γλωσσόκομον, ἵνα ἀναπολόγητος ᾖ διὰ φιλαργυρίαν τὸν ἴδιον δεσπότην παραδοὺς εἰς χεῖρας ἀνθρώπων. τίς οὖν", + "candidate_score": 0.615058, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_71", + "bdc_text": "Im Briefwechsel des Augsburger Rats an den Zürcher Rat wird er einmal als \"Thoman Rauman\" ( A 202/1 , Nr. 18 )", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_685", + "psc_text": "ἄλλοι δὲ stammt aus U; auch dort ist sie jedoch nur die örichte) Änderung eines Abschreibers oder Lesers an Stelle des von erster Hand geschriebenen ἀλλ’ οὐδὲ λεγόντων κακονοίας διὰ τὸν Χριστὸν ἐπενεχθὲν αὐτῷ ἀσμένως καταδεχόμενος. φησὶ γὰρ ἐπὶ τοῦ βήματος »οὔτε ἐν τῷ ἱερῷ ηὗρόν με πρός τινα διαλεγόμενον ἢ ἐπίστασίν τινα ὄχλου ποιοῦντα οὐδὲ ὧν μου κατηγοροῦσιν οὐδὲν πεποίηκα. ὁμολογῶ δέ σοι τοῦτο, ὅτι κατὰ τὴν ὁδὸν ἥν αἵρεσιν οὑτοι φάσκουσιν οὕτω λατρεύω, πιστεύων πᾶσι τοῖς ἐν τῷ νόμῳ καὶ ἐν τοῖς προφήταις‘. καὶ οὐ θαῦμα ὅτι ὁ ἀπόστολος ὡμολόγει ἑαυτὸν Ναζωραῖον, πάντων καλούντων τοὺς Χριστιανοὺς τότε τούτῳ τῷ όνόματι διὰ Ναζαρὲτ τὴν πόλιν, ἄλλης μὴ οὔσης χρήσεως τῷ ὀνόματι πρὸς τὸν καιρόν, ὥστε τοὺς ἀνθρώπους > καλεῖν τοὺς τῷ Χριστῷ πεπιστευκότας, περὶ οὗ καὶ γέγραπται »ὅτι Ναζωραῖος κληθήσεται«. καὶ γὰρ καὶ νῦν ὁμωνύμως οἱ ἄνθρωποι πάσας τὰς αἱρέσεις, Μανιχαίους τέ φημι καὶ Μαρκιωνιστὰς Γνωστικούς τε καὶ ἄλλους,", + "candidate_score": 0.614901, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_0_2", + "bdc_text": "Gnad und frid. Die uff Eerenberg an der ClußKlause Ehrenberg . - Siehe dazu Nr. 2561 , 85-87 . sind mitt 60 mann september 1 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_21", + "psc_text": "μβ μݲγݲ (beide Zahlen Σαβελλιανοὶ < Ὠριγένειοι οἰ καὶ αἰσχροποιοί M Μ καὶ < G R Μ 27 f τοῦ anaceph.] τοῦ καὶ G R M 29 Ἀκωανῖται anaceph. Αὐδιανῶν τὸ σχίσμα, πεντηκοστὴ πρώτη Φωτεινιανοί, πεντηκοστὴ δευτέρα Μαρκελλιανοί, πεντηκοστὴ τρίτη Ἡμιάρειοι, πεντηκοστὴ τετάρτη Πνευματομάχοι οἱ καὶ Μακεδονιανοὶ καὶ Ἐλευσίου μαθηταί, οἱ τὸ ἅγιον τοῦ θεοῦ πνεῦμα βλασφημοῦντες, πεντηκοστὴ πέμπτη Ἀεριανοί, πεντηκοστὴ ἕκτη Ἀετιανοὶ οἱ καὶ Ἀνόμοιοι, οἷς συνάπτεται Εὐνόμιος, μᾶλλον δὲ ὁ Ἄνομος· πεντηκοστὴ ἐβδόμη Διμοιρῖται, οἱ μὴ τελείαν τὴν Χριστοῦ ἐνανθρώπησιν ὁμολογοῦντες , οἱ καὶ Ἀπολλιναρῖται, πεντηκοστὴ ὀγδόη οἱ καὶ τὴν ἁγίαν Μαρίαν τὴν ἀειπάρθενον λέγοντες μετὰ τὸ τὸν σωτῆρα γεγεννηκέναι τῷ Ἰωσὴφ συνῆφθαι, οὕστινας ἐκαλέσαμεν Ἀντιδικομαριαμίτας, πεντηκοστὴ ἐνάτη οἱ καὶ εἰς ὄνομα τῆς αὐτῆς Μαρίας κολλυρίδα προσφέροντες, οἳ καλοῦνται Κολλυρι- διανοί, ἐξηκοστὴ Μασσαλιανοί, οἷς συνάπτονται Μαρτυριανοὶ οἱ ἀπὸ Ἑλλήνων καὶ Εὐφημῖτυαι καὶ Σατανιανοί. 5. Ἐπανιὼν δὲ αὖθις καὶ διελὼν ταύτας κατὰ βιβλίον ὑποδείξω ἐν ταύτῃ μου τῇ ἀνακεφαλαιώσει,", + "candidate_score": 0.614765, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_71", + "bdc_text": "Im Briefwechsel des Augsburger Rats an den Zürcher Rat wird er einmal als \"Thoman Rauman\" ( A 202/1 , Nr. 18 )", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1216", + "psc_text": "zu ändern 9 τὸν aus τῶν Vcorr 10 τοῦτον, ν oben über Vcorr 14 ὢν + <νόμος> ? Harnack; wohl nicht ötig 18 ἡμεῖς V 20 παράδο|||σιν, ο aus ω Vcorr παράδωσιν M 21 οὖτο|||ς, ο aus ω Vcorr 25 Μωυσέως VM οὐ γὰρ ἦν ἀλλότριος αὐτοῦ ὅν ἐπλήρωσεν, · οὐ γὰρ εἶχεν τὸ τέλειον) καὶ εἰς τὸν συμπεπλεγμένον τῷ χείρονι καὶ τῇ ἀδικίᾳ, ὅν ἀνεῖλεν ὁ σωτὴρ ἀνοίκειον ἔντα τῇ ἑαυτοῦ φύσει· διαιρεῖται Τε καὶ εἰς τὸ τυπικὸν καὶ αυμβολικὸν τὸ κατ’ εἰκόνα τῶν πνευματικῶν καὶ διαφε- ρόντων νομοθετηθέν· ὅ μετέθηκεν ὁ σωτὴρ ἀπὸ αἰσθητοῦ καὶ καφινομένου επι το πνευματικον κα αορατον. καὶ ἐστι με) ὁ τοῦ δεοῦ νόμος, ὁ καθαρὸς καὶ ἀσύμπλοκος τῷ χείρονι, αὐτὴ ἡ δεκάλογος, οἱ δέκα λόγοι ἐκεῖνοι οἱ ἐν ταῖς δυσὶ πλαξὶ δεδιχασμένοι, εἴς τε ἀναίρεσιν τῶι ἀφεχτέων καὶ εἰς πρόσταξιν τῶν ποιη- τέων, οἵ καίπερ καθαρὰν ἔχοντες τὴν νομοθεσίαν, μὴ ἔχοντες δὲ τὸ", + "candidate_score": 0.614644, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_64_66", + "bdc_text": "Mai , A 202/1 , Nr. 24 ) . Erst am 22 . Juli reiste Ruman mit seiner Familie heim ( Haller an Bullinger , 22 . Juli , E II 370 , 63 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2305", + "psc_text": "irgendwie mit den acta Johannis zusammen (gegen Zah, Forsch. VI 199f) M U 1 <καὶ τὸ ψεῦδος ἀγαπῶντες> * |ὑπὲρ]ἥπερ Μ 2 hinter Δουκᾶν vielleicht nach S. 256,18ff zu ergänzen <καὶ οὑδὲν ἐν αὐτῷ περὶ τῆς ἄνωθεν γεννήσεως>* 4 ἐπὶ τοῦ σωτῆρος, <τῷ λόγῳ Μ 5 ἐπανακάμωψαντι*]ἐπανακάμψαντος Μ U | ἐπτραπέντι*]ἐπιτραπέντος Μ U 6 τε*]δὲ M U 7 vor Ἰταλίᾳ +τῆ Μ 8 τινων +<ἄλλων>*?9 ὁ <Μ|Κρίσκης U 11f τῶ Λουκᾶ U 14 ἀποστρέψηται Μ 18 ἐαυτοῦ U | μετὰ τὴν + αὐτοῦ U ἱκανὰ ἔτη τοῦ διατρῖψαι αὐτὸν ἐπὶ τῆς Ἀσίας, [ἀναγκάζεται] ἐκθέσθαι τὸ εὐαγγέλιον. καὶ οὐκ ἦν αὐτῷ χρεία περὶ τῆς ἐνσάρκου παρουσίας λεπτολογεῖν· ἤδη γὰρ ἠσφάλιστο. ἀλλὰ ὡς κατόπιν τινῶν βαίνων καὶ ὁρῶν αὐτοὺς ἐπὶ τὰ ἔμπροσθεν ὄντας καὶ ἐπὶ τὰ τὰ τραχύτατα ἑαυτοὺς ἐκδεδωκότας καὶ πλάνα καὶ ἀκανθώδη, ἀνακαλέσασθαι αὐτοὺς εἰς εὐθεῖαν ὁδὸν προενοεῖτο καὶ ἀσφαλιζόμενος ἐπικηρυκεύσασθαι αὐτοῖς καὶ εἰπεῖν· τί πλανάσθε; ποῖ τρέπεσθε; ποῖ πλανᾶσθε,", + "candidate_score": 0.614502, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_53", + "bdc_text": "Allerdings hatte nur Ruman seine Familie mitgebracht ( Augsburg an Zürich , 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1690", + "psc_text": "vgl. S. 123, 19 16f περιέσπασται hinter ἠκρωτηρίασται durchgestrichen V corr 17 ἔχων 21 Μαρίαν τὴν *] τὴν Μαρίαν VM 22 ἐμβηθλεὲμ M | vor γενεαλογίας + <τῆς>?* Τιβερίου Καίσαρος« καὶ τὰ ἑξῆς. ἐντεῦθεν οὖν οὗτος ἄρχεται καὶ οὐ καθ᾿ εἱρμὸν πάλιν ἐπιμένει, ἀλλὰ τὰ μὲν ὡς προεῖπον παρακόπτει, τὰ δὲ προστίθησιν ἄνω κάτω, οὐκ ὀρθῶς βαδίζων ἀλλὰ ἐρραδιουργημένως τὰ πάντα περινοστεύων, καὶ ἔστιν· αݲ »Ἀπελθὼν δεῖξον σεαυτὸν τῷ ἱερεῖ καὶ προσένεγκε περὶ τοῦ καθαρισμοῦ σου. καθὼς προσέταξε Μωυσῆς«· »ἵνα ᾖ μαρτύριον τοῦτο ὑμῖν« ἀνθ᾿ οὗ εἶπεν ὁ σωτήρ εἰς μαρτύριον αὐτοῖς«. βݲ. »Ἵνα δε εἰδῆτε ὅτι ἐξουσίαν ἔχει ὁ υἱός τοῦ ἀνθρώπου ἀφιέναι ἁμαρτίας ἐπὶ τῆς γῆς«. γݲ. »Κύριός ἐστιν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου καὶ τοῦ σαββάτου«. δݲ. »Ἰούδαν Ἰσκαριώτην, ὃς ἐγένετο προδότης«. ἀντὶ δὲ τοῦ »κατέβη μετ᾿ αὐτῶν« ἔχει »κατέβη ἐν αὐτοῖς«. εݲ. »Καὶ πᾶς ὁ ὄχλος ἐζήτει ἄπτεσθαι αὐτοῦ. καὶ αὐτὸς ἐπάρας τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ« καὶ τὰ", + "candidate_score": 0.614365, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_71", + "bdc_text": "Im Briefwechsel des Augsburger Rats an den Zürcher Rat wird er einmal als \"Thoman Rauman\" ( A 202/1 , Nr. 18 )", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_712", + "psc_text": "Rande τὴν προσηγορίαν Vcorr 18 δήπου M φυκεν, ἀλλὰ ἐπ' αὐτὸν πληροῦται τὸ γεγραμμένον τό παρ’ ὀλίγον ἐγενόμην ἐν παντὶ κακῷ, μέσον ἀκκλησίας καὶ συναγωγῆς«. Σαμαρείτης μὲν γὰρ ὤν διὰ τῆς βδελυρίας τοὔνομα ἀρνεῖται, Ἰουδαῖον δὲ ἑαυτὸν ὁμολογῶν Ἰουδαίοις ἀντίκειται, καίτοι συμφωνῶν αὐτοῖς ἐν μέρει, ὡς ὕστερον ἐν ταῖς περὶ τούτου ἀποδείφεσι τοῦ κατ’ αὐτῶν ἀλεγχου παραστήσομεν, θεοῦ ἐπιβοηθοῦντος. 2. Οὑτος γὰρ ὁ Ἐβίων σύγχρονος μὲν τούτων ὑπῆρχεν, ἀπ’ αὐτῶν δὲ σὺν αὐτοῖς <ὤν> ὁρμᾶται. τὰ πρῶτα δὲ ἐκ παρατριβῆς καὶ σπέρματος ἀνδρός, τουτέστι τοῦ Ἰωσήφ, τὸν Χριστὸν γεγεννῆσθαι ἔλεγεν· ὡς καὶ ἤδη ἡμῖν προείρηται ὅτι τὰ ἵσα τοῖς ἄλλοις ἐν ἅπασι φρονῶν ἐν τούτῳ μόνῳ διεφέρετο, ἐν τῷ τῷ νόμῳ τοῦ Ἰουδαϊσμοῦ προσανέχειν κατὰ σαββατισμὸν καὶ κατὰ τὴν περιτομὴν καὶ κατὰ τὰ ἄλλα πάντα, ὅσαπρ παρὰ Ἰουδαίοις καὶ Σαμαρείταις ἐπιτελεῖται. ἔτι δὲ πλείω οὗτος παρὰ τοὺς Ἰουδαίους ὁμοίως τοῖς Σαμαρείταις διαπράττεται. προσέθετο γὰρ τὸ παρατηρεῖσθαι ἅπτεσθαί τινος τῶν ἀλλοεθνῶν", + "candidate_score": 0.614299, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_64_66", + "bdc_text": "Mai , A 202/1 , Nr. 24 ) . Erst am 22 . Juli reiste Ruman mit seiner Familie heim ( Haller an Bullinger , 22 . Juli , E II 370 , 63 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2436", + "psc_text": "Abschnitt, an dem bereits Scaliger, Kepler, Petavius, van der Hagen ihre Kräfter versucht haben — Ideler Handb. Der Chronol. I 571 II 243 A. 21 und Duchesne Ren. Quest. Hist. 28 S. 36 A. 1 verzichten auf eine Lösung —, enthätl ungewöhnliche schwierigkeiten. Klar ist (vgl. insbe. S. 298, 5ff), daӃ Epiph. Den Juden zweierlei vorwirft 1) daӃ sie das Passah in der Karwoche willkürlich um 2 Tage vorgerückt hätten 2) daӃ sie infolge ihrer M U 1 μεσούσης U |ἐνέβη U 2 ἐν < U 5 αὐτοῦ 1] < U 6 τὸν οὐρανὸν] τὸ ἱερὸν U 8 τῆς < U | τὸ < U 12 καὶ ἀπὸ Ἰανοναρίου μηνὸς < U | Ἰαννουαρίου Μ | [τῶν]* 16 Ἰαωωουάριον Μ 17 θεὸς < U 18 μένων Dind.] μὲν ὢν M μένει U 20 ἐν τῇ < Μ 20 * ergänze nach Z. 22f u. S. 298, 5f etwa <ἐπιτελούντων τῶν", + "candidate_score": 0.614156, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_0_2", + "bdc_text": "Gnad und frid. Die uff Eerenberg an der ClußKlause Ehrenberg . - Siehe dazu Nr. 2561 , 85-87 . sind mitt 60 mann september 1 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2934", + "psc_text": "καὶ ἐν ἑκάστῃ ἐξηγήσει. διὰ δὲ τὸν ὄγκον τῆς αὐτοῦ πραγματείας ἀπὸ τοῦ προειρημένου ψαλμοῦ συλλέξαντες ἐνταυθοῖ, ἀπὸ [τῆς] μιᾶς ἢ δύο ἢ τριῶν λέξεων τὸ πᾶν τῆς 3f vgl. S. 409, 3f – 11 vgl. S. 406, 3 ff – 12 f vgl. Suidas s. v. Ὠριγένης ΙΙ 1; 1278, 17 ἐν τούτοις ἐπεκτεινόμενος ἐπί τε ἀγρυπνίᾳ καὶ ἀστίᾳ καὶ γυμνότητι ἑαυτὸν ὑπωπιάζων τοσοῦτον κατεδάμασε τὴν ἀκμὴν τοῦ σώματος ὡς ὁρᾶσθαι παντελῶς αὐτὸν ἀπεσκληκέναι· οἴνου γὰρ καὶ ἐλαίυ καὶ τῶν λοιπῶν ἀπεχόμενος ἀντροπὴν τοῦ θώρακος μεγίστην ὑπέμεινεν M U 4–13 Georg. mon. Chron. 457, 7–14 de Boοr 3f πολλὴν γοῦν πεποίηκε σύνταξιν εἰς ἑκάστην γραφήν, καὶ ὅσα κτἑ. Georg. | 3 ἐστι + τῶν αὐτοῦ <συγγραμμάτων>? vgl. Z. 19 * 4* etwa <ἀδύνταον ἅπαντα εἰς μέσον φέρειν· ἀεὶ δὲ ἐξηγούμενος τὴν γραφὴν> * 5 ἃ αὐτῷ] οὕτως Μ | ἐν < Μ 6 τῶν < Georg. | τῶν προοιμίων][τῶν]", + "candidate_score": 0.614071, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_59", + "bdc_text": "März 1547 ließen die Augsburger nur Meyer und Schwyzer ziehen ( Augsburg an Zürich , 5 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_274", + "psc_text": "*] τῶ GUM 23f ὑπερκειμένηνς U 24 * etwa <τόποις <οἰκοῦσιν> * 25 ληξάϊ M u. + ὁ μάγος M | < M 26 ἄριζον M U 27 ἐκπεφυκότα *] G U M Ἐως ὡδε ἡ περὶ τῶν τεσσάρων αἱρέσεων τῶν Σαμαρειτῶν διαλογὴ καὶ τῶν ἑπτὰ τῶν Ἰουδαίων, ἐξ ὡν οὐκέτι φέρονται <ἀλλ'> ἢ τρεῖς μόναι τῶν Σαμαρειτῶν, λέγω δὴ <ἡ> Γοροθηνῶν τε Δοσιθέων καὶ Σεβουαίων, Ἐσσηνῶν δὲ οὐ πάνυ, ἀλλ’ ὡς ἐν σκότῳ τεθαμμένων· παρὰ δὲ τοῖς Ἱουδαίοις οὐκέτι ἀλλ’ ἢ Ὀσσαίων καὶ Νασαραίων ὀλίγοι ἀφωρισμένοι. Ὀσσαῖοι δὲ μετέστησαν ἀπὸ Ἰουδαϊσμοῦ εἰς τὴν τῶν Σαμψαίων αἵρεσιν, οἵτινες, οὐκέτι οὔτε Ἰουδαῖοι ὑπάρχουσιν οὔτε Χριστιανοί. ταῦτά μοι περὶ τῶν προειρημένων εως ωοε εχετω. Ἐνδημία Χριστοῦ καὶ ἐνσάρκου παρουσίας καὶ ἀληθείας πρόσωπον· ἡ μία καὶ μόνη οὖσα τοῦ θεοῦ πίστις. Εὐθὺς δὲ ἐπεδήμησεν κατὰ πόδας ἡ τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἔνσαρκος παρουσία, ἥτις κατέλαβε τὰς προειρημένας ἑπτὰ αἱρέσεις ἐν Ἱεροσολύμοις. ἔσβεσε", + "candidate_score": 0.613984, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_59_61", + "bdc_text": "März 1547 ließen die Augsburger nur Meyer und Schwyzer ziehen ( Augsburg an Zürich , 5 . März ; Haller an Bullinger , 5 . März , A 202/1 , Nr. 23 , bzw. E II 370 , 55 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2618", + "psc_text": "Migne 23, 304 A Bardesanes vir Babylonius — 7 f vgl. Eusebius h. e. IV 30, 1; S. 392 16ff Schwartz πρὸς τοὺς κατὰ Μαρκίωνα καί τινας ἑπέρους διαφόρων αὐτοῦ συγγραμμάτων — 9f λόγιός τις ὤν ἐν ταῖς δυςὶ γλώσσαις] anders und wohl richtiger Eusebius h. e. IV 30, 1; S. 392, 15 ff Schwartz ἔν τε τῇ Σύρων συνέγραψε γλώττῃ καὶ ταῦτά τινες μετέφρασαν εἰς τὴν Ἑλλάδα φωνήν — 10 f gemeint ist Abgar IX bar Manu vgl. v. Gutschmid Mém. de l’acad. de St. Pétersbourg t. 35. 1887. S. 34 ff — zu ὁσιωτάτῳ vgl. Jul. Africanus bei Georg. Syncellus I 676 Dindorf Ἀφρικανὸς Ἄρυαρόν φησιν ἱερὸν ἄνδρα . . . βασιλεύειν Εδέσης κατὰ τούτους τοὺς χρόνους Eusebius-Hieronymus Chronik z. Jahr 218; S. 214, 5 Helm Abgarus vir sanctus regnavit Edessae ut rult Africanus M U 1 Überschrift: κατὰ βαρδισιανιστῶν Μ κατὰ βαρδησιανιστῶν λݲςݲ καὶ νݲςݲ U 2", + "candidate_score": 0.613958, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_69", + "bdc_text": "Oktober 1547 verlassen ( Augsburg an Zürich , 3 . Oktober , A 202/1 , Nr. 30 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2436", + "psc_text": "Abschnitt, an dem bereits Scaliger, Kepler, Petavius, van der Hagen ihre Kräfter versucht haben — Ideler Handb. Der Chronol. I 571 II 243 A. 21 und Duchesne Ren. Quest. Hist. 28 S. 36 A. 1 verzichten auf eine Lösung —, enthätl ungewöhnliche schwierigkeiten. Klar ist (vgl. insbe. S. 298, 5ff), daӃ Epiph. Den Juden zweierlei vorwirft 1) daӃ sie das Passah in der Karwoche willkürlich um 2 Tage vorgerückt hätten 2) daӃ sie infolge ihrer M U 1 μεσούσης U |ἐνέβη U 2 ἐν < U 5 αὐτοῦ 1] < U 6 τὸν οὐρανὸν] τὸ ἱερὸν U 8 τῆς < U | τὸ < U 12 καὶ ἀπὸ Ἰανοναρίου μηνὸς < U | Ἰαννουαρίου Μ | [τῶν]* 16 Ἰαωωουάριον Μ 17 θεὸς < U 18 μένων Dind.] μὲν ὢν M μένει U 20 ἐν τῇ < Μ 20 * ergänze nach Z. 22f u. S. 298, 5f etwa <ἐπιτελούντων τῶν", + "candidate_score": 0.613876, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_66_68", + "bdc_text": "Juli , E II 370 , 63 ) . Ende Juli forderten die Zürcher Haller zurück ( Augsburg an Zürich , 4 . August , A 202/1 , Nr. 25 ) , doch konnte dieser Augsburg erst am 3 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2103", + "psc_text": "haer. 61, 1. 5 haer. 63, 2. 1 u. Eusebius h. e. III 25, 6; S. 252, 17 Schwartz Filastrius haer. 88, 6; S. 48, 19 Marx Augustin de serm. dom. in monte I 20, 65; Migne 34, 1263 c. Adimant. 17; CSEL 25 S. 166, 4 ff c. Faust. Manich. XXII 79; CSEL 25 S. 681, 11 ff XXX 4; ebda S. 751 c. adversar. leg. et prophet. I 20, 39; Migne 42, 626 Innocentius I ep. ad Exsup.; Zahn Gesch. neatest. Kan. II 1, 245 Turibius von Astorga ep. ad Idac. et Cepon. 5; Migne 54, 694 C decret. Gelas. V 2; S. 49, 265 ff Dobschütz Photius cod. 114; dazu C. Schmidt, Die alten Petrusakten (TU N.F. IX 1) S. 26 ff u. Ficker Amphilochiana S. 35, 14 — 7 vgl. Irenaeus adv. haer. I 28, 1; I 220 Harvey ἀγαμίαν ἐκήρυξαν Hippolyt refut. VIII 20, 1;", + "candidate_score": 0.613875, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_15_17", + "bdc_text": "ze retten und entschüttenbefreien ; vgl . SI VIII 1555. . Siehe dazu Nr. 2572 , 6-8 und 44-46 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3124", + "psc_text": "18 τὴν < U | ἀποδειχθέντος] gesagt S δηλότατα] ἐνδηλώτατα U genug S | μεμηχανῆσθαι] ist S | μὴ < M 20 < S | * <ἐπ' ἀγαθῷ> * | τὸν μὴ φαύλως τούτοις ἐγκύπτοντα < S 20 τῆς — τοῦ σώματος] von der Materie u. der Auferstehung weiter xu reden S νοεῖν τοῦ σώματος. πῶς γὰρ οὐκ ὠφέλιμος ὁ θάνατος, διαφθείρων ἡμῶν τὰ ληΐζοντα τὴν φύσιν; εἰ καὶ παρὰ τὸν καιρὸν ἐπαχθής, καθ’ ὃν προσφέρεται, <εἶναι> δοκεῖ καθάπερ αὐδτηρότατον τοῷ νοσοῦντι φάρμακον. καὶ ἵνα μὴ πολλάκις τὰ αὐτὰ περὶ τῶν αὐτῶν διαλεγώμεθα, φέρε καὶ ἀπὸ ἀπὸ τῆς ᾠδῆς ἔτι τοῦ Δευτερονομίου βεβαιώσαντες τὸν λόγον ἴωμεν τὰ ἑξῆς δια ληψόμενοι. 38. Τὸ γάρ »ἐγὼ ἀποκτενῶ καὶ ζῆν ποιήσω, πατάξω κἀγὼ ἰάγὼ ἐάσο- μαι, καὶ οὐκ ἔστιν ὃς ἐξελεῖται ἐκ τῶν χειρῶν μου« λεγόμενον ὑπὸ τοῦ θεοῦ τί ἄλλο διδάσκειν βούλεται ἢ ὅτι διὰ τοῦτο τὸ σῶμα πρῶτον ἀπο- κτέννυται καὶ", + "candidate_score": 0.613724, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_0_2", + "bdc_text": "Gnad und frid. Die uff Eerenberg an der ClußKlause Ehrenberg . - Siehe dazu Nr. 2561 , 85-87 . sind mitt 60 mann september 1 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_68", + "psc_text": "Karst Hieronymus Chronik S. 20, 13 Helm — 11 f Gen. 11 , 18.20 — 12 Beginn des Götzendienstes unter Seruch Hb. Jub. 11,4 — 6 Littmann; vgl. auch Suidas s. v. Σερούχ — 15 vgl. Ancoratus c. 102, 7; S. 123, 12 ff u. Panarion anaceph. c. 3, 2; S. 163, 5 — 18 f Gen. 11, 22. 24 — 19 der Götzendienst unter Thara lib. Jub. 11, 16 Littmann; vgl. Ancoratus c. 102, 7; S. 123, 14 ff u. Panarion anaceph. c. 3, 3; S. 163, 9 ff GU M 6 —8 Chron. pasch. 28 B; S. 49, 15 —17 Dindorf 1 Νεβρὼθ U | Ἀσσοὺρ U 3 Χαλλάνη M | Θήρας G M | Λοβὸν M 4 Ἑλλήνων παῖδες G 5 τὰ < G Μ 7 ἐγένετο Chron. pasch. | διαδοχῆς G διακονίας Chron. pasch. 9 vor πολὺ + οὐ G U 10 ἀλλήλων] Ἑλλήνων M 11", + "candidate_score": 0.613714, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_71", + "bdc_text": "Im Briefwechsel des Augsburger Rats an den Zürcher Rat wird er einmal als \"Thoman Rauman\" ( A 202/1 , Nr. 18 )", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_526", + "psc_text": "λαμβανούσας τὴν προειρημένην αἰσχρότητα εἰς ἐδωδήν, ὡς κατὰ τὸ ὅμοιον <τῆς> τοῦ Σηλῶμ πρὸς τὴν Θάμαρ κακοτροπίας, * ἀλλὰ ἀπὸ παρθενίας τὴν τέχνην ταύτην ἐπανῃρημένας τοῦ φθείρεσθαι μέν, μὴ ὑποδέχεσθαι δὲ τῆς φθορᾶς τὴν μῖξιν καὶ τὴν ἀπόρροιαν. βλασφημοῦσι δὲ οὐ μόνον τὸν Ἀβραὰμ καὶ τὸν Μωυσέα καὶ τὸν Ἠλίαν καὶ πάντα τὸν χορὸν τῶν προφητῶν, ἀλλὰ καὶ τὸν θεὸν τὸν ἐκλεξάμενον αὐτούς. 12. Ἄλλα δὲ μυρία παρ' αὐτοῖς πλασθέντα γραφεῖα τετόλμηται. γένναν μὲν γὰρ Μαρίας βιβλίον τί φασιν εἶναι, ἐν ᾧ δεινά τε καὶ 1f vgl. Hippolyt refut. VI 19, 5; S. 146, 12 Wendland ἀλλὰ καὶ μακαρίζουσιν ἑαυτοὺς ἐπὶ τῇ (ξένῃ) μίξει, ταύτην εἶναι λέγοντες τὴν τελείαν ἀγάπην — 3 11 3,6 — 1 3f vgl. Gen. 38, 9 vgl. 5 (die Namen verwechselt) — 16ff genauer bei Irenaeus adv. haer. I 30, 10 f; I 237 Harvey et unusquisque eorum (der Archonten) suum praeconem assumit ad gloriandujn", + "candidate_score": 0.613643, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_15_17", + "bdc_text": "ze retten und entschüttenbefreien ; vgl . SI VIII 1555. . Siehe dazu Nr. 2572 , 6-8 und 44-46 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1397", + "psc_text": "(vai auf Rasur V) V M ἀνεψευ S. 46, 4 | ουσα M 1 7 δὲ < lat. | ἡ < 18 vor οὐ διαιρῶ + Christi lat. ψυχὴν αὐτοῦς εἰς, ἀπολύτρωσιν ἐν τῷ Χριστῷ τῷ ζῶντι. εἶτ᾿ ἐπιλέγουσιν οἱ παρόντες· εἰρήνη πᾶσιν, ἐφ᾿ οὓς τὸ ὄνομα τοῦτο ἐπαναπέπαυτι. ἔπειτα μυρίζουσι τὸν τετελεσμένον τῷ ὀπῷ τῷ ἀπὸ βαλσάμου. τὸ γὰρ μύρον τοῦτο τόΠοι τῆς ὑπὲρ τὰ ὅλα εὐωδίας εἶναι λέγουσιν. Ἔνιοι δ᾿ αὐτῶν τὸ μὲν ἄγειν ἐπὶ τὸ ὕδωρ περισσὸν εἶναι φάσκουσι, μίξαντες δὲ ἔλαιον καὶ ὕδωρ ἐπὸ τὸ αὐτὸ μετ’ ἐπιρρήσεών <τινων> αἷς προειρήκαμεν ἐπιβάλλουσι τῇ κεφαλῇ τῶν τελουμένων, καὶ τοῦτ᾿ εἶναι τὴν ἀπολύτρωσιν θέλουσι. μυρίζουσι δὲ καὶ αὐτοὶ τῷ βαλσάμῳ. ἄλλοι δὲ ταῦτα πάντα παραιτησάμενοι φάσκουσι μὴ δεῖν τὸ τῆς ἀρρήτου καὶ ἀοράτου δυνάμεως μυστήριον δι᾿ ὁρατῶν καὶ φθρτῶν ἐπιτελεῖσθαι κτισμάτων, καὶ τῶν ἀνεννοήτων καὶ ἀσωμάτων δι᾿ αἰσθητῶν καὶ σωματικῶν. εἶναι δὲ τὴν τελείαν ἀπολύτρωσιν αὐτὴν τὴν ἐπίγνωσιν", + "candidate_score": 0.613586, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_48_50", + "bdc_text": "Sie trafen am 22 . September 1546 in Augsburg ein ( s. Nr. 2596 , 3-6 ) . Bald darauf verließen sie Augsburg , \"damit sie mit weib und kinnder vor winters hiehere khommen mögen\" ( Rat von Augsburg an den Rat von Zürich. 8 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3345", + "psc_text": "hinter γινώσκων Μ 16 ἐφθόνεσε Μ 22 τῶν) * 25 * etwa <ἀκούουσα> * 26 vor + <τὸ> 27 ἐλαττώματι *] ἐλαττώμασι M τροχὸν μεταβάλλοι, ἀνασκευάσας καὶ ἀνακαινίσας τὸ σκεῦος ἄνευ ἐλαττώματος εἰς τὸ δύνασθαι διηνεκῶς ζῆν. ἔνθεν τὸ πρῶτον μὲν ἀπειλεῖ θάνατον, τὸ δὲ δεύτερον οὐκέτι θάνατον λέγει, ἀλλὰ »γῆ καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ«, μὴ παραδεδωκὼς θανάτῳ τὸν ἄνθρωπον. * * καὶ μεθ᾿ ἓτερα καὶ ἐποίησεν ὁ θεὸς χιτῶνας δε��ματίους καὶ ἐνέδυσε τοὺς περὶ τὸν Ἀδὰμ καὶ ἐξέβαλεν αὐτοὺς ἐκ τοῦ παραδείσου«. ὁρᾷς ὃτι μάταιος ἡ σοῦ σοῦ καινοτομουμένη κενοφωνία, Ὠρίγενες. πρὸ πόσου γὰρ χρόνου ᾖσαν σώματα τοῖς περὶ τὸν Ἀδάμ. 66. Εἰ δὲ τοῦτό σε ἀνακρίνει καὶ οὐ δύνασαι, ψυχικῶς διανοούμενος, τοῦ πνεύματος δέξασθαι τὴν χάριν, χάριν, ἄπιστε καὶ ἐπέκεινα τῶν D676 ἀπίστων τυγχάνων, λεγε μοι ἑκάστην ὑπόθεσιν ἐκ θεοῦ γεγονυῖαν, πόσην τὴν τὴν θαυματουργίαν καὶ ἔκπληξιν; πόθεν ἐξ οὐκ ὄντων οὐρανὸς τέ ταται ἐν μετεώρῳ ἀναπεπετασμένος; πόθεν", + "candidate_score": 0.613282, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_76", + "bdc_text": "Sein eigentlicher Name wird ( Hans ) Thoman Rauman gewesen sein ( dem Vornamen vieler Zürcher ging damals oft noch der Vorname Hans zuvor , der nicht immer angeführt wurde ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_685", + "psc_text": "ἄλλοι δὲ stammt aus U; auch dort ist sie jedoch nur die örichte) Änderung eines Abschreibers oder Lesers an Stelle des von erster Hand geschriebenen ἀλλ’ οὐδὲ λεγόντων κακονοίας διὰ τὸν Χριστὸν ἐπενεχθὲν αὐτῷ ἀσμένως καταδεχόμενος. φησὶ γὰρ ἐπὶ τοῦ βήματος »οὔτε ἐν τῷ ἱερῷ ηὗρόν με πρός τινα διαλεγόμενον ἢ ἐπίστασίν τινα ὄχλου ποιοῦντα οὐδὲ ὧν μου κατηγοροῦσιν οὐδὲν πεποίηκα. ὁμολογῶ δέ σοι τοῦτο, ὅτι κατὰ τὴν ὁδὸν ἥν αἵρεσιν οὑτοι φάσκουσιν οὕτω λατρεύω, πιστεύων πᾶσι τοῖς ἐν τῷ νόμῳ καὶ ἐν τοῖς προφήταις‘. καὶ οὐ θαῦμα ὅτι ὁ ἀπόστολος ὡμολόγει ἑαυτὸν Ναζωραῖον, πάντων καλούντων τοὺς Χριστιανοὺς τότε τούτῳ τῷ όνόματι διὰ Ναζαρὲτ τὴν πόλιν, ἄλλης μὴ οὔσης χρήσεως τῷ ὀνόματι πρὸς τὸν καιρόν, ὥστε τοὺς ἀνθρώπους > καλεῖν τοὺς τῷ Χριστῷ πεπιστευκότας, περὶ οὗ καὶ γέγραπται »ὅτι Ναζωραῖος κληθήσεται«. καὶ γὰρ καὶ νῦν ὁμωνύμως οἱ ἄνθρωποι πάσας τὰς αἱρέσεις, Μανιχαίους τέ φημι καὶ Μαρκιωνιστὰς Γνωστικούς τε καὶ ἄλλους,", + "candidate_score": 0.613126, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_59_61", + "bdc_text": "März 1547 ließen die Augsburger nur Meyer und Schwyzer ziehen ( Augsburg an Zürich , 5 . März ; Haller an Bullinger , 5 . März , A 202/1 , Nr. 23 , bzw. E II 370 , 55 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2229", + "psc_text": "καὶ οὗτοι τοῦ προκειμένου. δέδια δὲ καὶ περὶ τούτων ἐπὶ πλεῖστον μηκῦναι τὸ λόγον· πολλὰ γὰρ ἔχομεν λέγειν. 2. Πληρώσας γὰρ ὁ νομοθέτης τὸν πάντα νόμον | Μωυσῆς, ἐκ θεοῦ λαβὼν τὸ πρόσταγμα ἐν τῇ ἐσχάτῃ βίβλῳ τουτέστιν Δευτερονομίῳ D448 τίθησι πάσας τὶς κατέρας, ὀὐ μόνον περὶ Πάσχων ἀλλὰ καὶ περὶ περιτομῆς καὶ περὶ δεκατώσεως καὶ προσφορῶν· ὥστε οὖν εἰ μίαν κατάραν πεφεύγασιν, εἰς πολλὰς ἑαυτοὺς ἐνέπειραν· εὑρεθήσονται γὰρ ἐπικατάρατοι μὴ περιτεμνόμενοι, ἐπικατάρατοι μὴ ἀποδεκατοῦντες καὶ ἐπικατάρατοι γίνονται μὴ εἰς Ἱερουσαλὴμ προσφέροντες. καὶ ὦ τῶν ἀνθρώπων τῶν εἰς πολλὰς ἑαυτοὺς ἐρεσχελίας ἐμβαλ- 4 der 18. März gilt bei Hippolyt als Ostergrenze; es ist der julianische Tag des Eintritts der Sonne in den Widder, vgl. Ideler, Handbuch II 218 E. Schwartz, Ostertafeln S. 30 — 5 vgl. unten haer. 51, 23, 5 u. 26, 1; der dann für die Auferstehung sich ergebende 22. März ist der Tag der Frühlingstag. u. -nachtgleiche", + "candidate_score": 0.612953, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_4_6", + "bdc_text": "am 31 . August; vgl . schon Nr. 2561 , 85-87 mit Anm. 59 und Anm. 60 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2416", + "psc_text": "ἐν τῷ—Αὐγούστο < U 3 δεκάτῳ *, Vgl. 289, 16] δωδεκάτω Μ 6 ὡς πολλάκις ἔφην < U 8 Λεντούλλου Μ U | Πίσσωνος u. + τὸ δεύτερον U 9 Καίσαρος < Μ 10 Οὐινδουκίου U | Οὐάρου]Οὐρμίλου Μ 11 Λαμμία U | Σερολίου Μ Σερουιουλίου U | Νοννίου *] Νομμίου U < Μ Nonniano Cons. Const. 12 Πομπηίου < Μ | Οὐαλερίνου Μ 15 Κρητίου Μ 16 Καμίρλου Μ 17 Καμίρλου Μ 18 Σιλουανοῦ Μ 19 Λεπίδου καὶ Ταύρου + ι ݲ δ ݲ Καίσαρος καὶ Σκιπίωνος Μ d. h. die unter η ݲ Schon gebrachten Kosuln des Jahres 12 n. Chr. Sind hier (ebenso im Chron. Pasch.) an der richtigen Stelle noch einmal eingetragen; In Folge davon sind die nächsten Zahlen (bis ι ݲ Σ ݲ) in M um 1 zu hoch ι ݲ δ ݲ. Φλάγκου καὶ Σιλανοῦ. ι ݲ ε ݲ. τῶν δύο Σέξτων. ι ݲ", + "candidate_score": 0.612699, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_47_49", + "bdc_text": "Romanus ) . Sie trafen am 22 . September 1546 in Augsburg ein ( s. Nr. 2596 , 3-6 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2865", + "psc_text": "μείζον Μ 12 nach γινώσκωσι noch einmal + σε U 15 vor τῶν ἀνθρώπων + ἀπὸ Μ 16 Ἄρειος <Μ 18 εἶναι *] ὄντα Μ U | ἐλέγχει U 21 καὶ1 * 23f εἶναι] λέγεσθαι? * 24 vor ἀληθινὸν + ἠ(!) Μ 25 θεοῦ U 27 σαφῶς] τὸ φῶς Μ τῆς πλάνης φρενοβλάβεια. ἔστι γὰρ πατὴρ πατήρ, ἔστιν υἱὸς υἱός, ἔστιν ἅγιον πνεῦμα ἅγιον πνεῦμα, τριὰς οὖσα, μία θεότης μία δοξαλογία μία κυριότης <εἶς θεός>, ᾦ δόξα, τιμὴ καὶ κράτος πατρὶ ἐν υἱῷ, υἱῷ ἐν πατρὶ σὺν ἁγίῳ πνεύματι εἰς αἰνας αἰώνων, ἀμήν. Ταύτην δὲ πάλιν τὴν αἵρεσιν ὡσπερεὶ λίβυν ἢ μόλουρον ἢ ἔλοπα ἢ ἕν τι τῶν ἑρπετῶν τῶν φοβερωωτάτων, οὐ μὴν δὲ δυναμένων διὰ δηγμάτων βλάπτειν ἀποσεισάμενοι καὶ δυνάμει τῆς ἁγίας τριάδος καταπεπατκότες, ἐπὶ τὰς ἑξῆς πάλιν προβαίνοντες αὐτὸν ἐπικαλεσώμεθα ἀρωγὸν τῆς ἡμετέρας πενίας τε καὶ", + "candidate_score": 0.612645, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_58_60", + "bdc_text": "Dezember , E II 370 , 67 ) . Am 5 . März 1547 ließen die Augsburger nur Meyer und Schwyzer ziehen ( Augsburg an Zürich , 5 . März ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2330", + "psc_text": "περὶ Πέτρον καὶ Ἰωάννην λοιπὸν συναγθέτων καὶ ἀκολουθούντων, ἐγένετο διδάσκων ἐν πάσῃ τῇ Γαλιλαίᾳ καὶ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ, καὶ λοιπὸν πλατυνομένου τοῦ κηρύγματος τὰ ἑξῆς τῶν θεοσημείων ἐπετέλει. ὥστε εἶναι ἐξ ἅπαντος τὴν ἀκολουθίαν ὧδε· 16. πρῶτον μὲν βαπτισθέντος αὐτοῦ κατ᾿ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, † ὡς ἔφημεν, πρὸ ἕξ εἰδῶν Νοεμβρίων — τουτέστιν πρὸ ἐξήκοντα ἡμερῶν πλήρης τῆς ἡμέρας τῶν Ἐπιφανείων, ἥ ἐστιν ἡμέρα τῆς αὐτοῦ κατὰ σάρκα γεννήσεως, ὡς ἔχει ἡ μαρτυρία τοῦ κατὰ Λουκᾶν εὐαγγελίου, ὅτι »ἦν Ἰησοῦς ἀρχόμενος εἶναι ὡς ἐτῶν τριά- 4 vgl. Luk. 5,11 — 14f der 8. November als Tauftag Christi ist nur hier bezeugt. Es entspricht diesem Ansatz, daß Epiph. (vgl. Z. 16) den 6. Januar nur noch als Geburtstag Christi kennt. (Daß er nicht selbst erst die Verlegung bewirkt hat, vgl. zu S. 271, 6). Die Zurückschiebung der Taufe auf den 8. Nov. galt wohl in erster Linie der Entlastung des 6.", + "candidate_score": 0.612643, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_66_68", + "bdc_text": "Juli , E II 370 , 63 ) . Ende Juli forderten die Zürcher Haller zurück ( Augsburg an Zürich , 4 . August , A 202/1 , Nr. 25 ) , doch konnte dieser Augsburg erst am 3 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2356", + "psc_text": "neut. Kanons II 2, 971 (aber „ungeordnet“ paßt schon nicht zu der Begründung, daß etwas untredrückt sei, und wäre nach dem ψεύδεται S. 275, 4 eine merkwürdige Abschwächung; auch die von Zahn RE3 II 307, 20 mit Berufung auf S. 274, 16 vorgeschlagene Änderung in ἀντίθετον ist unannehmbar: an unserer stelle müßte zu ἀντίθετον ein Dativ gefordert werden). Übrigens steht trotz des λέγουσι nicht fest, ob die Aloger selbst den Ausdruck ἀδιάθετον gebraucht haben; jedenfalls ist beachtenswert, daß auch die umschreibende wiederholung von S. 274, 22 in c. 21, 15; S. 281, 2ff dieses Stichwort nicht enthält M U 1 λέγω δὲ—ἡμερῶν < U 1f καὶ οὐκ—δέχεσθαι] καὶ μηδὲ δέχεσθαι αὐτοὺς αὐτὸ U 2 αὐτὸ] αὐτὰ Μ | πεπλασμένοι Μ 4 τῶν εὐαγγελιστῶν < U 5 Ἰωάννης < U | ὢν] ὧν Μ 5f ἐν τῇ κλήσει—ἀδελφῷ αὐτοῦ < U 6 τελευταῖος δὲ τοῖς χρόνοις] ὕστερον δὲ τοῖς ἔτεσιν U", + "candidate_score": 0.612431, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_58_60", + "bdc_text": "Dezember , E II 370 , 67 ) . Am 5 . März 1547 ließen die Augsburger nur Meyer und Schwyzer ziehen ( Augsburg an Zürich , 5 . März ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2387", + "psc_text": "— 15 Matth. 4, 12f — 21 die zwei Passah: Joh 2, 13ff u. 11, 55ff — 23ff Es ist beachtenswert, daß Epiph. in der Berechnung der Lehrtätigkeit Jesu (3 Passah = 2 ¼ Jahre) mit Africanus (vgl. Ed. Schwartz Abh. Gött. Ges. 1895 S. 28ff) gegen Eusebius (3 ½ Jahre dem. ev. VIII 2, 108; S. 387, 17ff Heikel) zusammengeht, während er mit Eusebius gegen Aficanus den Tod Christi ins 18. Jahr des Tiberius setzt, vgl. unten S. 292, 15 u. Eusebius-Hieronymus Christi S. 174, 14ff Helm M U (von κατηγοροῦσι Z. 20 an) 1 προβατικῆς am Rand nachgetragen M 9 [φασίν] * 13 <ἐγγὺς> * 21 αὐτοῦ τοῦ] τοῦ αὐτοῦ U | περὶ δύο πάσχων U 22 πεποιηκότα U | ἐν περιόδῳ — δύο < U 23 πάσχα ἑνὸς U | διηγοῦνται < U | οἴδασιν U 24f ὡς πανταχόθεν ἐδείξαμεν < U σωτὴρ ἄλλο Πάσχα, ὡς εἶναι", + "candidate_score": 0.61243, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_64_66", + "bdc_text": "Mai , A 202/1 , Nr. 24 ) . Erst am 22 . Juli reiste Ruman mit seiner Familie heim ( Haller an Bullinger , 22 . Juli , E II 370 , 63 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2437", + "psc_text": "U | τὸ < U 12 καὶ ἀπὸ Ἰανοναρίου μηνὸς < U | Ἰαννουαρίου Μ | [τῶν]* 16 Ἰαωωουάριον Μ 17 θεὸς < U 18 μένων Dind.] μὲν ὢν M μένει U 20 ἐν τῇ < Μ 20 * ergänze nach Z. 22f u. S. 298, 5f etwa <ἐπιτελούντων τῶν Ἰουδαίων τὸ πάσχα πρὸ δύο ἡμερῶν τοῦ ὡρισμένου καιροῦ, ἔτι δὲ>* 21* ἑσπέραν] lies etwa nach S. 297,13 <ἡμέραν, σφαλέντων περὶ τὴν ἰσονυκτίαν, ἥνπερ ἐνόμιζον εἶναι τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ> ἑσπέρας* Πάσχα, ὥς φησι τὸ εὐαγγέλιον καὶ ἡμεῖς πολλάκις εἴπαμεν· ἔφαγον οὖν τὸ Πάσχα πρὸ δύο ἡμερῶν τοῦ* φαγεῖν τουτέστι τῇ τρίτῃ falschen Berechnung des Mondjahres die τεσσαρεσκαιδεκάτη irrig, d. h. um einen Tag zu früh angesetzt hätten. Sie feierten damals (vgl. S. 296,1f und die Diaskalie) Das Passah am Dienstag Abend, während sie es eigentlich am Freitag hätten feiern sollen. Denn nach Epiph. fällt die τεσσαρεσκαιδεκάτη auf den Freitag (genauer Donnerstag", + "candidate_score": 0.612421, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_50_52", + "bdc_text": "Bald darauf verließen sie Augsburg , \"damit sie mit weib und kinnder vor winters hiehere khommen mögen\" ( Rat von Augsburg an den Rat von Zürich. 8 . Oktober , Zürich StA , A 202/1 , Nr. 18 ) . Am 19 . November waren sie wieder in Augsburg .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2162", + "psc_text": "9 τοῦ < Μ 10 * etwa <καὶ ἐφοβήθη, ὡς> * | ἄλλοι] ἀλλότριοι Μ 11 ὁ < Μ 12 τοῦ < Μ | γὰρ < U | <φησι> * 14 ἰδεῖν hinter ἀληθείᾳ U 15 vor σώφρονι + ἐν U 17 θελήσωσι Μ | <ὅτι> * οἱ ἰδόντες τοὺς δύο τοὺς ἐν ἐσθήσεσι λευκαῖς οὐκ ἐν παραπληθίᾳ ὁρῶσιν, ἀλλὰ ἤκουον ἐρρωμένῃ τῇ διανοίᾳ ὅτι »ἄνδρες Γαλιλαῖοι, τί ἑστήκατε εἰς τὸν οὐρανὸν ἀτενίζοντες; οὗτος ὁ Ἰησοῦς ὁ ἀφ᾿ ὑμῶν εἰς τὸν οὐρανὸν ἀναληφθεὶς οὕτως ἐλεύσεται« καὶ τὰ ἑξῆς. εἶτα δὲ καὶ Πέτρος, ὡς ἔφην, ὁρῶν καὶ ἀκούων καὶ ἀποκρινόμενος καὶ λέγων »μηδαμῶς, κύριε«, εὐσταθῶν ἦν τῇ διανοίᾳ. Ἄγαβος γὰρ προφητεύων ἔλεγεν καὶ μετὰ σχήματος θαυμαστοῦ αἰνιττόμενος, λαβὼν τὴν ζώνην τοῦ Παύλου καὶ δήσας τοῖς ἰδίοις ποσὶν φησίν »οὗτος οὗ ἐστιν ἡ ζώνη αὕτη, δήσουσιν αὐτὸν καὶ ἀποίσουσιν εἰς Ἱερουσαλήμ«. ἀλλὰ καὶ πάλιν ἐν Ἀντιοχείᾳ κατῆλθον προφῆται καὶ κατήγγελλον λιμὸν ἔσεσθαι", + "candidate_score": 0.612407, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_51_53", + "bdc_text": "Oktober , Zürich StA , A 202/1 , Nr. 18 ) . Am 19 . November waren sie wieder in Augsburg . Allerdings hatte nur Ruman seine Familie mitgebracht ( Augsburg an Zürich , 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1092", + "psc_text": "lat. 19 vor περίλυπος + quam 22 δὲ oben über Vcorr | οὕτως * 6 vor δικαιοςύνῃ + τῆ U | <οἱ> * 10 προαίρεσις *] προειρημένη MU | ἐξδελύσσοντο U 11 <οὖσιν> * | [ἄν] * 12 μέτρον] ἔργον Μ 14 οὔτε U | ὑπὸ Μ 15 τοῦ < Μ 16 ἀπαρνηςίαν Μ | οὐ δέχεται 2]οὐδὲ U 18 ναυτίλλων U 19 * etwa <πηδαλιουχίας> * 20 πρύμνη U | ἀποσκοπῆς Μ ἀπὸ ἐπισκοπῆς, ἀπὸ. v. 1. Η. U 21 ὑποστάσεων Μ | ἑθνηκῆς Μ 23 τῷ] τὸ U | τοσούτω Μ | ἀλλ’ U 24 πραγματείαν + καὶ σωτηρίαν U δικαιούμενοι δωρεὰν τῇ χάριτι«, δηλον <ὅτι> διὰ λουτροῦ παλιγγενεδίας. τὸ γὰρ λουτρὸν ἐκόσμησε τὴν ψυχὴν καὶ τὸ σῶμα, ἀπολοῦσαν πᾶν ἁμάρτημα διὰ μετανοίας. ἄρα γε καὶ ἐπὶ τὴν οὖσαν παρθένον τὸ χάρισμα ἐξήπλωται τοῦ βαπτίσματος καὶ ἐπὶ τὴν οὐκ οὖδαν παρθένον σφραγίζεσθαι ἐπείγεται", + "candidate_score": 0.61232, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_59_61", + "bdc_text": "März 1547 ließen die Augsburger nur Meyer und Schwyzer ziehen ( Augsburg an Zürich , 5 . März ; Haller an Bullinger , 5 . März , A 202/1 , Nr. 23 , bzw. E II 370 , 55 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_704", + "psc_text": "singulos dies in synagogis sub nomine Nazarenoriun anathematizant vocabulum christianum, ebenso zu Jes. 49, 7; Migne 24, 467 B/C u. zu Jes. 52, 4 ff ; ebenda 498 B, aucb Justin dial. c. 16 u. 47 ; dazu ürer, Gesch. d. üd. Volkes 4 11 544 Strack, Jesus die äretiker u. die Christen S. 66*f — 8ff vgl. Irenaeus adv. haer. I 26, 2; I 213 Harvey solo autem eo quod est secundum Matthaeum evangelio utuniur III 11, 7; II 45 (Eusebius h. e. III 27, 4; S. 256, 15 Schwartz); bem., ß Epiph. das solo nicht wiedergibt (vgl. S. 829, 6) — πληρέστατον ßt nur »ganz vollständig« den grammatischen Index) u. deutet in keiner Weise an, ß das Ev. der äer Überschüsse über den Text des kanonischen üs enthielt (gegen Zahn, Gesch. d. neutest. Kan. II 2 S. 681) — 8 ��ber den hebräisch u. mit hebräischen geschriebenen äus", + "candidate_score": 0.612274, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_56", + "bdc_text": "November , aaO , A 202/1 , Nr. 20 , bzw. E II 370 , Wf ) . Angesichts der für die Schmalkaldener ungünstigen Kriegsentwicklung forderten die Zürcher", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1212", + "psc_text": "15 <σιαιρεῖται> Öh. | αὑτὸ V 17 > Cornarius | αὐτοὶ *] πρῶτοι V M 20 συ|||ζητοῦντας, ν wegradiert V 23 συ|||ζυγίαν, ν ausradiert V 25 <τὸν> Klosterm. 26 V M 28 * > ül. > τῷ μὴ διαζευγνύναι Hilgenfeld μέντοι καὶ τὴν τοῦ Μωσέως γνώμην, καθ’ ἤν τοῦτο ἐνομοθέτησεν, ἐξετάσωμεν, εὑρεθήσεται τοῦτο οὐ κατὰ προαίρεσιν ποιησας τὴν ἑαυτοῦ, ἀλλὰ κατὰ ἀνάγκην διὰ τὴν τῶν νενομοθετημένων ἀσθένωεταν. ἐπεὶ γὰρ τὴν τοῦ δεοῦ γνώμην φυλάττειν οὐκ ἠδύναντο οὖτοι, ἐν τῷ μὴ ἐξεῖνια αὐτοῖς ἀκβάλλειν τὰς γυναῖκας αὐτῶν, αἶς τινὲς αὐτῶν ἀηδῶς συνῴκουν καὶ ἐκινδύνευον ἐκ τούτου ἐκτρέπεσθαι πλέον εἰς ἀδικίαν καὶ ταύτης εἰς ἀπώλεταν, τὸ ἀηδὲς τοῦτο βουλόμενος ἐκκόψαι αὐτῶν ὁ Μωσῆς, δι᾿ οὖ καῖ ἀπόλλεσθαι ἐκινδύνευον, δεύτερόν τινα, ὡς κατὰ περίστασιν ἦττον κακὸν ἀντὶ μείζονος ἀντικάταλλασσόμενος, τὸν τοῦ ἀποσταστίου νόμο ἀφ᾿ ἐαυτοῦ ἐνομοθέτησεν αὐτοῖς, ἵνα, ἐὰν ἐκεῖνον μὴ δύνωνται φυλάσσειν, κἄν τοῦτόν Τε φυλάξωσι καὶ μὴ εἰς ἀδικίας καὶ κακίας", + "candidate_score": 0.612236, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_76", + "bdc_text": "Sein eigentlicher Name wird ( Hans ) Thoman Rauman gewesen sein ( dem Vornamen vieler Zürcher ging damals oft noch der Vorname Hans zuvor , der nicht immer angeführt wurde ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_301", + "psc_text": "H. 2 S. 16ff) Anhang, der in V durch eine ünne Leiste (vor Ναζωραίων), in Μ nur durch herausgesetzten Buchstaben (ταῦ Τα) von dem Vorhergehenden ge- schieden ist: (. . . ἀπαριθμησάμενος): ταῦτα ἔν τισιν οὐκ ἔγκειται. Ναζωραίων ὅ ἐστι Χριστιανισμὸς ἐν ὀλίγω χρόνω οὕτω (< οὕτω V) κληθεὶς ὑπὸ τῶν καὶ ὑπ’ αὐτῶν τῶν ἀποστόλων, λέγοντος Πέτρου »Ἰησοῦν τὸν Ναζωραῖον Ναζωραίων V) ἄνδρα ἀποδεδειγμένον« καὶ τὰ ἑξῆς, ὕστερον δὲ ἀπὸ Ἀντιοχείας ἀρξά- μενος καλεῖσθαι Χριστιανισμός. ἔστιν δὲ φύσει αἵρεσις Ναζωραίων, περὶ ἧς ὡν V) καθεξῆς λέξωμεν κατὰ τὸν καιρὸν τῖς ἀκολουθίας Κατὰ Σιμωνιανῶν πρώτη μετὰ τὴν εἰς Χριστὸν πίστιν τὴν μόνην οὐσαν, τῆς δὲ ἀκολουθίας κݲαݲ. Σίμωνος γίνεται τοῦ μάγου πρώτη αἵρεσις ἀπὸ Χριστοῦ καὶ δεῦρο ἀρξαμένη, οὐσα αὕτη τῶν εἰς ὄνομα Χριστοῦ οὐκ ὀρθῶς οὐδὲ εὐαγῶς <πιστευόντων> ἀλλὰ κατὰ τὴν παραπεποιημένην ἐν φθορὰν τὰ δεινὰ ἐργαζομένων. οὗτος ὁ Σίμων γόης ἦν , ἀπὸ Μῶν δὲ ὡρμᾶτο τῆς πόλεως", + "candidate_score": 0.612203, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_14_16", + "bdc_text": "septembris die von Constantz uußzogen sind , sydie Schmalkaldener . ze retten und entschüttenbefreien ; vgl . SI VIII 1555. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1540", + "psc_text": "διδάγματα] δήγματα, δή auf Rasur V corr 16 ἐπιπνοίας*] ἐπινοίας VM 21 Unterschrift κατὰ Καϊανῶν VM 22 Überschrift κατὰ Σηθιανῶν ἐννεακαιδεκάτη ἡ καὶ λθ VM 24 δὲ nachgetragen Vcorr | ταύτης ἡ τῶν angeflickt V corr τάχα δὲ ἤδη καὶ αἱ πλείους τούτων ἐξερριζώθησαν ἐκ τοῦ κόσμου. τὸ γ���ρ οὐκ ἐκ θεοῦ ὂν οὐ σταθήσεται, ἀλλὰ καιρῷ μὲν ἀκμάζει, εἰς τὸ παντελὲς δὲ διαρκῶς οὐκ ἐμπαραμένει. τάχα δὲ οἶμαι ἐν τῇ τῶν Αἰγυπτίων χώρᾳ συντετυχηκέναι καὶ ταύτῃ τῇ αἱρέσει οὐ γὰρ ἀκριβῶς τὴν χώραν μένηνμαι, ἐν ᾐ αὐτοῖς συνέτυχον)· καὶ τὰ μὲν κατὰ ἱστορίαν φύσει αὐτοψίᾳ περὶ ταύτης ἔγνωμεν, τὰ δὲ ἐκ συγγραμμάτων περὶ αὐτῆς ἐμάθομεν. Οὑτοι γὰρ οἱ Σηθιανοὶ ἀπὸ Σὴθ τοῦ υἱοῦ τοῦ Ἀδὰμ σεμνύνονται τὸ γένος κατάγειν αὐτόν τε δοξάζουσι καὶ εἰς αὐτὸν πάντα ὅσαπερ ἀρετῆς εἰναι * ἀναφέρουσι, τά τε τῆς ἀρετῆς τεκμήρια καὶ δικαιοσύνης καὶ ὅσα τοιαῦτα ὑπάρχει. οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ καὶ Χριστὸν αὐτὸν", + "candidate_score": 0.612196, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_53", + "bdc_text": "Allerdings hatte nur Ruman seine Familie mitgebracht ( Augsburg an Zürich , 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1560", + "psc_text": "τῇ λεγομένῃ αὐτοῦ ἀδελφῇ Ἀζουρᾷ. γεγόνασι δὲ τῷ Ἀδὰμ καὶ ἄλλοι υἱοί, ὡς ἡ λεπτὴ Γένεσις περιέχει, ἐννέα μετὰ τοὺς τρεῖς τούτους, ὡς εἶναι αὐτῷ δύο μὲν θυγατέρας, ἄρρενας δὲ 3 Gen. 4, 1 — 6f vgl. Gen. 4, 2 — 9 Gen. 4, 25 — 16ff vorl. lib. Jub. 4, 9ff Littmann — 25f vgl. lib. Jub. 4, 9 u. 11 Littmann Σαυὴ ßt hier Awan) — 27ff vgl. lib. Jub. 4, 10 Littmann V M 1 τε] lies δὴ? * | ἀγαπητοί am Rande nachgetragen V corr 2 τε] δὲ V 5 κτῆσις *] κτίσις V M 6 <κατὰ> * 9 nach Ἄβελ ein kleines Wort V 13 δείκνυσι Com.] δεικνύουσι VM 13f γεγεννημένων Dind. Oh.] γεγενημένων VM 16 λεπτογενέσει V 22 ἐπεὶ — γένος ἦν am Rande nachgetragen V corr 29 δὲ oben über V corr δώδεκα, ἕνα μὲν ἀποκτανθέντα, ἕνδεκα δὲ περιλειφθέντας τῷ βίῳ. ἔχεις δὲ", + "candidate_score": 0.612059, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_15_17", + "bdc_text": "ze retten und entschüttenbefreien ; vgl . SI VIII 1555. . Siehe dazu Nr. 2572 , 6-8 und 44-46 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3391", + "psc_text": "ἐγερῶ U 21 τοιαύτῃ] τῇ αὐτοῦ U | ♦ etwa > * 23 τῶν δὲ2] τῆς δὲ U 24 θήρων U | etwa τὰ λείψανα συνάγει καὶ ὁλοσχερεῖς ἡμᾶς εἰς παλιγγενεσίαν> * vgl. S. 520, 7f Εἰ γὰρ τὰ <ὄντα> ἐξ οὐκ ὄντων ἐποίησεν εἰς τὸ εἶναι, πόσῳ δὴ μᾶλλον τὸ ὄν εἰς τὴν ἰδίαν κατάστασιν εὐχερῶς ἀποκαταστήσει; ἴνα δικαίαν ὁρίσῃ κρίσιν, ἴνα μὴ ἓτερον ἀνθ᾿ ἑτέρου κρίνῃ, ἵνα μὴ ἀπο- στερήσῃ τὸ καμόν. εἰ γὰρ ψυχῆς ἡ ἀπόλαυσις καὶ οὐρανῶν βασιλείας κληρονομία, μετασχέτω τὸ σῶμα ὡν βούλεται· τρυφάτωσαν οἱ περὶ τὸν Γεδεὼν καὶ μὴ κακουχείσθωσαν ἐν μηλωταῖς καὶ αἰγείοις δέρμασι«, μὴ μάτην καμνέτω Ἰωάννης ἐκ καμήλων ἔχων τὸ ἔνδυμα, μὴ ἐν ἀναχωρήσει τὴν σάρκα ὑπωπιάσωμεν, μὴ τὰ σώματα ἡμῶν δαμάσωμεν ἐν ἁγνείᾳ. εἰ δὲ ἄρα κοινωνεῖ σῶμα ψυχῇ ἐν πολιτείαις ἐν ἁγνείᾳ ἐν νηστείᾳ καὶ ταῖς ἄλλαις ἀρεταῖς, »οὐκ ἄδικος ὁ θεὸς. ἀποστερεῖν τὸν κάματον τοῦ κεκμηκότος καὶ μὴ", + "candidate_score": 0.612013, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_58_60", + "bdc_text": "Dezember , E II 370 , 67 ) . Am 5 . März 1547 ließen die Augsburger nur Meyer und Schwyzer ziehen ( Augsburg an Zürich , 5 . März ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2423", + "psc_text": "αὐτοῦ ἐν τῷ Ἰανουαρίῳ μηνὶ τουτέστιν 1 f vgl. Panarion haer. 31. 14, 3; I 406. 17 — 8 f vgl. Kol. 2, 14 — 11 wie S. 291, 2f das der Sexti, so ist hier wieder das Konsulat der beiden Gemini, Rufus (= Fufius) und Rubellio, in zwei zerlegt; auch darin stimmt Epiph. Mit Den beiden Nebenzeugen Cons. Const. Und Chron. Pasch. Zusammen, vgl. MG Auct. Antiqu. IX 220 Μ U 2 περὶ Οὐαλεντῖνον—ἄλλους < U | αἱ 2 < Μ 3 μυθώδους Μ | ἀναγραψαμένους Μ | τριάκοντα] τέσσαρας Μμ 3 f οὓς—ἔτεσιν] καὶ τὰ ἀπὸ τῶν τριάκοντα ἐτῶν τοῦ σωτῆρος παρ᾿ αὐτῶν ἀλληγορηθέντα U 4 δυνηθῶσι U 5 ἀναγράφειν] lies wohl παραστῆσαι * 6 ἐνσαρκώσεως (neben παρουσίας) U 8 < προσλαβὼν καὶ > * | παθεῖν + κατεδέξατο U 8 f τοῦ θανάτου τὸ U 9 γὰρ] δὲ U 10 αὐτοῦ, sc. Christi] Αὐγούστου Μ 11 vor", + "candidate_score": 0.611862, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_27", + "bdc_text": "vgl. Nr. 2563 , 46f . wie der Castellalter Francesco di Castellalto .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2305", + "psc_text": "irgendwie mit den acta Johannis zusammen (gegen Zah, Forsch. VI 199f) M U 1 <καὶ τὸ ψεῦδος ἀγαπῶντες> * |ὑπὲρ]ἥπερ Μ 2 hinter Δουκᾶν vielleicht nach S. 256,18ff zu ergänzen <καὶ οὑδὲν ἐν αὐτῷ περὶ τῆς ἄνωθεν γεννήσεως>* 4 ἐπὶ τοῦ σωτῆρος, <τῷ λόγῳ Μ 5 ἐπανακάμωψαντι*]ἐπανακάμψαντος Μ U | ἐπτραπέντι*]ἐπιτραπέντος Μ U 6 τε*]δὲ M U 7 vor Ἰταλίᾳ +τῆ Μ 8 τινων +<ἄλλων>*?9 ὁ <Μ|Κρίσκης U 11f τῶ Λουκᾶ U 14 ἀποστρέψηται Μ 18 ἐαυτοῦ U | μετὰ τὴν + αὐτοῦ U ἱκανὰ ἔτη τοῦ διατρῖψαι αὐτὸν ἐπὶ τῆς Ἀσίας, [ἀναγκάζεται] ἐκθέσθαι τὸ εὐαγγέλιον. καὶ οὐκ ἦν αὐτῷ χρεία περὶ τῆς ἐνσάρκου παρουσίας λεπτολογεῖν· ἤδη γὰρ ἠσφάλιστο. ἀλλὰ ὡς κατόπιν τινῶν βαίνων καὶ ὁρῶν αὐτοὺς ἐπὶ τὰ ἔμπροσθεν ὄντας καὶ ἐπὶ τὰ τὰ τραχύτατα ἑαυτοὺς ἐκδεδωκότας καὶ πλάνα καὶ ἀκανθώδη, ἀνακαλέσασθαι αὐτοὺς εἰς εὐθεῖαν ὁδὸν προενοεῖτο καὶ ἀσφαλιζόμενος ἐπικηρυκεύσασθαι αὐτοῖς καὶ εἰπεῖν· τί πλανάσθε; ποῖ τρέπεσθε; ποῖ πλανᾶσθε,", + "candidate_score": 0.611817, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_66_68", + "bdc_text": "Juli , E II 370 , 63 ) . Ende Juli forderten die Zürcher Haller zurück ( Augsburg an Zürich , 4 . August , A 202/1 , Nr. 25 ) , doch konnte dieser Augsburg erst am 3 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_665", + "psc_text": "ἀπὸ χρόνων Σαλίνας, τῆς καὶ Ἀλεξάνδρας καλουμένης, ἐπὶ τοῖς χρόνοις Ἡρᾠδου τοῦ βασιλέως καὶ Αὐγούστου τοῦ Ῥωμαίων αὐτοκράτορος· ὅς καὶ διάδημα ἐπέθετο ἑαυτῷ ὁ Ἀλέ- ξανδρος οὗτος, εἷς τῶν χριστῶν καὶ ἡγουμένων ὑπάρχων. συναφθεισῶν γὰρ τῶν δύο φυλῶν τοῦ τε βασιλικοῦ καὶ τοῦ ἱερατικοῦ, Ἰούδα δέ φημι καὶ Ἀαρὼν καὶ πάσης τῆς τοῦ Λευί, βασιλεῖς καὶ ἱερεῖς κα- θίστων· οὐ γὰρ διήμαρτέν τι ἀπὸ τῆς τῆς ἁγίας γραφῆς αἰνίξεως. 9ff vgl. haer. 20, 1, 6f; S. 225, 13ff u. Hieronymus Chronik S, 160, 4ff Helm — 11 Gen. 49, 10 — 12 ff vgl. haer. 51, 22, 21 ff — 13 vgl. Hieronymus Chronik S. 160, 16 Helm nam usque ad Herodem christi, id est sacerdotes, erant reges Judaeorum — 15 vgl. Eusebius Chronik aus dem Armenischen S. 61, 12 ff Karst Hieronymus Chronik S. 148, 6 ff Helm — 16 vgl. Eusebius Chronik aus dem Armenischen S. 61, 17", + "candidate_score": 0.611761, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_47_49", + "bdc_text": "Romanus ) . Sie trafen am 22 . September 1546 in Augsburg ein ( s. Nr. 2596 , 3-6 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2162", + "psc_text": "9 τοῦ < Μ 10 * etwa <καὶ ἐφοβήθη, ὡς> * | ἄλλοι] ἀλλότριοι Μ 11 ὁ < Μ 12 τοῦ < Μ | γὰρ < U | <φησι> * 14 ἰδεῖν hinter ἀληθείᾳ U 15 vor σ���φρονι + ἐν U 17 θελήσωσι Μ | <ὅτι> * οἱ ἰδόντες τοὺς δύο τοὺς ἐν ἐσθήσεσι λευκαῖς οὐκ ἐν παραπληθίᾳ ὁρῶσιν, ἀλλὰ ἤκουον ἐρρωμένῃ τῇ διανοίᾳ ὅτι »ἄνδρες Γαλιλαῖοι, τί ἑστήκατε εἰς τὸν οὐρανὸν ἀτενίζοντες; οὗτος ὁ Ἰησοῦς ὁ ἀφ᾿ ὑμῶν εἰς τὸν οὐρανὸν ἀναληφθεὶς οὕτως ἐλεύσεται« καὶ τὰ ἑξῆς. εἶτα δὲ καὶ Πέτρος, ὡς ἔφην, ὁρῶν καὶ ἀκούων καὶ ἀποκρινόμενος καὶ λέγων »μηδαμῶς, κύριε«, εὐσταθῶν ἦν τῇ διανοίᾳ. Ἄγαβος γὰρ προφητεύων ἔλεγεν καὶ μετὰ σχήματος θαυμαστοῦ αἰνιττόμενος, λαβὼν τὴν ζώνην τοῦ Παύλου καὶ δήσας τοῖς ἰδίοις ποσὶν φησίν »οὗτος οὗ ἐστιν ἡ ζώνη αὕτη, δήσουσιν αὐτὸν καὶ ἀποίσουσιν εἰς Ἱερουσαλήμ«. ἀλλὰ καὶ πάλιν ἐν Ἀντιοχείᾳ κατῆλθον προφῆται καὶ κατήγγελλον λιμὸν ἔσεσθαι", + "candidate_score": 0.61175, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_51_53", + "bdc_text": "Oktober , Zürich StA , A 202/1 , Nr. 18 ) . Am 19 . November waren sie wieder in Augsburg . Allerdings hatte nur Ruman seine Familie mitgebracht ( Augsburg an Zürich , 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2865", + "psc_text": "μείζον Μ 12 nach γινώσκωσι noch einmal + σε U 15 vor τῶν ἀνθρώπων + ἀπὸ Μ 16 Ἄρειος <Μ 18 εἶναι *] ὄντα Μ U | ἐλέγχει U 21 καὶ1 * 23f εἶναι] λέγεσθαι? * 24 vor ἀληθινὸν + ἠ(!) Μ 25 θεοῦ U 27 σαφῶς] τὸ φῶς Μ τῆς πλάνης φρενοβλάβεια. ἔστι γὰρ πατὴρ πατήρ, ἔστιν υἱὸς υἱός, ἔστιν ἅγιον πνεῦμα ἅγιον πνεῦμα, τριὰς οὖσα, μία θεότης μία δοξαλογία μία κυριότης <εἶς θεός>, ᾦ δόξα, τιμὴ καὶ κράτος πατρὶ ἐν υἱῷ, υἱῷ ἐν πατρὶ σὺν ἁγίῳ πνεύματι εἰς αἰνας αἰώνων, ἀμήν. Ταύτην δὲ πάλιν τὴν αἵρεσιν ὡσπερεὶ λίβυν ἢ μόλουρον ἢ ἔλοπα ἢ ἕν τι τῶν ἑρπετῶν τῶν φοβερωωτάτων, οὐ μὴν δὲ δυναμένων διὰ δηγμάτων βλάπτειν ἀποσεισάμενοι καὶ δυνάμει τῆς ἁγίας τριάδος καταπεπατκότες, ἐπὶ τὰς ἑξῆς πάλιν προβαίνοντες αὐτὸν ἐπικαλεσώμεθα ἀρωγὸν τῆς ἡμετέρας πενίας τε καὶ", + "candidate_score": 0.611707, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_69", + "bdc_text": "Oktober 1547 verlassen ( Augsburg an Zürich , 3 . Oktober , A 202/1 , Nr. 30 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2356", + "psc_text": "neut. Kanons II 2, 971 (aber „ungeordnet“ paßt schon nicht zu der Begründung, daß etwas untredrückt sei, und wäre nach dem ψεύδεται S. 275, 4 eine merkwürdige Abschwächung; auch die von Zahn RE3 II 307, 20 mit Berufung auf S. 274, 16 vorgeschlagene Änderung in ἀντίθετον ist unannehmbar: an unserer stelle müßte zu ἀντίθετον ein Dativ gefordert werden). Übrigens steht trotz des λέγουσι nicht fest, ob die Aloger selbst den Ausdruck ἀδιάθετον gebraucht haben; jedenfalls ist beachtenswert, daß auch die umschreibende wiederholung von S. 274, 22 in c. 21, 15; S. 281, 2ff dieses Stichwort nicht enthält M U 1 λέγω δὲ—ἡμερῶν < U 1f καὶ οὐκ—δέχεσθαι] καὶ μηδὲ δέχεσθαι αὐτοὺς αὐτὸ U 2 αὐτὸ] αὐτὰ Μ | πεπλασμένοι Μ 4 τῶν εὐαγγελιστῶν < U 5 Ἰωάννης < U | ὢν] ὧν Μ 5f ἐν τῇ κλήσει—ἀδελφῷ αὐτοῦ < U 6 τελευταῖος δὲ τοῖς χρόνοις] ὕστερον δὲ τοῖς ἔτεσιν U", + "candidate_score": 0.61164, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_47_49", + "bdc_text": "Romanus ) . Sie trafen am 22 . September 1546 in Augsburg ein ( s. Nr. 2596 , 3-6 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2432", + "psc_text": "οὐ γὰρ ἐφεύδετο, μὴ γένοιτο. 7 Luk. 3,23 — 9 vgl. Luk. 4,16ff — 10 Luk. 4,18 — 22 mit διελθὼν διὰ τῆς θαλάσσης τῆς Τιβεριάσος is wohl Joh. 6,1 gemeint; vgl. c. 30, 7; S. 302,15 διαβῆναι ἐπὶ τὴν λίμνην εἰτ᾿ οὖν θάλασσαν Γεννησαρὲτ — 23 f Joh. (7,14) 7,37 — 28 Joh. 7.8 M U 2f ἀγγαθααβαεὶθ M ἀγαθααβαεὶθ M ἀγαθαλβαεὶθ U 3 εἰκὰς Μ 4f μεταγειτνιῶν M Μεταγιτνίων U 6f πολλάκις * 20 καὶ ἅς—σημείου * 26 vor + <τὸ> 27 ἐλαττώματι *] ἐλαττώμασι M τροχὸν μεταβάλλοι, ἀνασκευάσας καὶ ἀνακαινίσας τὸ σκεῦος ἄνευ ἐλαττώματος εἰς τὸ δύνασθαι διηνεκῶς ζῆν. ἔνθεν τὸ πρῶτον μὲν ἀπειλεῖ θάνατον, τὸ δὲ δεύτερον οὐκέτι θάνατον λέγει, ἀλλὰ »γῆ καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ«, μὴ παραδεδωκὼς θανάτῳ τὸν ἄνθρωπον. * * καὶ μεθ᾿ ἓτερα καὶ ἐποίησεν ὁ θεὸς χιτῶνας δερματίους καὶ ἐνέδυσε τοὺς περὶ τὸν Ἀδὰμ καὶ ἐξέβαλεν αὐτοὺς ἐκ τοῦ παραδείσου«. ὁρᾷς ὃτι μάταιος ἡ σοῦ σοῦ καινοτομουμένη κενοφωνία, Ὠρίγενες. πρὸ πόσου γὰρ χρόνου ᾖσαν σώματα τοῖς περὶ τὸν Ἀδάμ. 66. Εἰ δὲ τοῦτό σε ἀνακρίνει καὶ οὐ δύνασαι, ψυχικῶς διανοούμενος, τοῦ πνεύματος δέξασθαι τὴν χάριν, χάριν, ἄπιστε καὶ ἐπέκεινα τῶν D676 ἀπίστων τυγχάνων, λεγε μοι ἑκάστην ὑπόθεσιν ἐκ θεοῦ γεγονυῖαν, πόσην τὴν τὴν θαυματουργίαν καὶ ἔκπληξιν; πόθεν ἐξ οὐκ ὄντων οὐρανὸς τέ ταται ἐν μετεώρῳ ἀναπεπετασμένος; πόθεν", + "candidate_score": 0.611507, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_59_61", + "bdc_text": "März 1547 ließen die Augsburger nur Meyer und Schwyzer ziehen ( Augsburg an Zürich , 5 . März ; Haller an Bullinger , 5 . März , A 202/1 , Nr. 23 , bzw. E II 370 , 55 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_890", + "psc_text": "γε- 7 Jes. 8, 1 — 12 die Zalil ruht auf der Chronik des Eusebius: 2015 (= die Jahre zwischen Abraham u. Christus, vgl. Eusebius-Hieronymus Chronik S. 169, 14f Helm) weniger 753 ergibt als Rest 1262 = Ol. 6, 3 (6, 2 Hieron.) = 3. Jahr des Ahas. Dazu stimmen die 11 Jahre in Ζ. 26, wenn Hiskia bei der Thronbesteigung 25 ährig war — 18 Luk. 1, 35 — 21 I Tim. 2, 5 — 23ff vgl. haer. 78, 16, 4 — 24 Jes. 8, 3 — 25 vgl. Eusebius ecl. proph. IV 4; Migne 22, 1204C τινὸς τῶν ἐκ περιτομῆς εἰρηκότος ἀκούσας μέμνημαι, ταῦτα τῷ Ἄχαζ προφητεύεσθαι περὶ Ἐζεκίου (ebenso Hieronymus zu Jes. 7, 14; Migne 24, 109 B) V M 1 〈μεγάλου〉 * 4 vor γῆ ein ἡ getilgt Vcorr | οὐκ ἠδύναντο V 8 καὶ hineingeflickt Vcorr | γράψει ἐν] γράψειεν Μ | τις < M", + "candidate_score": 0.611497, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_56", + "bdc_text": "November , aaO , A 202/1 , Nr. 20 , bzw. E II 370 , Wf ) . Angesichts der für die Schmalkaldener ungünstigen Kriegsentwicklung forderten die Zürcher", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2009", + "psc_text": "etwa <περιέχει,μόνον τῇ καινῇ διαθήκῃ. οὐκ οἶδα δέ, εἰ καὶ τὸ εὐαγγέλιον ὁμοίως τῷ Μαρκίωνι ῥᾳδιουργεῖ>*, Vgl. S. 188,3f 9 δυσχερὴς *]δυσχερὲς V M 10 εἰπεῖν*] ἰδεὶν V M 11 ἔγνωμεν τῶν αὐτοῦ am zeilenende nachgetragen V corr 14 κατὰ2]εἰς?* 15f τῷ . . . τῷ εἰρημένῳ*]τὸ . . . τὸ εἰρημένον V M 190-21 διδάσκων μὴ-γίνεται am Rande nachgetragen V corr 20 μάμος*] γάμου V M σεται δὲ ὁ τοιοῦτος καὶ διελεγχθήσεται ἀπὸ μὲν τῆς ἤδη πρὸς τὸν αὐτοῦ ἐπιστάτην ἀντιθέσεως, διὰ πολλῶν ποιησαμένων ἡμῶν τὴν πρὸς αὐτὸν ἀντιλογίαν τε καὶ ἀνατροπήν, ἐν ὁποίαις τε καὶ ὁπόσαις συνάδει τὸ εὐαγγέλιον τῇ παλαιᾷ διαθήκῃ, καὶ ὡς αὐτὸς ὁ κύριος ἡμῶν ὁμολογεῖ τὸ ποίημα τοῦ κόσμου εῖναι ἴδιον καὶ αὐτοῦ, καὶ τοῦ πατρὸς εἶναι τὴν κτίσιν, ὥς γε μάλιστα συνελόντι φράσαι κορυφαιότατόν τι ῥῆμα παρὰ τῷ ἁγίῳ Ἰωάννῃ εἰρημένον, τό »ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος, καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν", + "candidate_score": 0.611199, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_64_66", + "bdc_text": "Mai , A 202/1 , Nr. 24 ) . Erst am 22 . Juli reiste Ruman mit seiner Familie heim ( Haller an Bullinger , 22 . Juli , E II 370 , 63 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1557", + "psc_text": "12 ἔμπλεων, ω aus ο Vcorr 14 nach γυναῖκα Rasur von 23 V 18f τικῶς Dind. 20 οὗτοι] οὕτω V μεθά τε ἀποδεῖξαι, ὡς ἴστε, ἀγαπητοί, καὶ φύσει ἄνθρωπον τὸν Σὴθ καὶ οὐχὶ ἄνωθέν τι παρηλλαγμένον λαβόντα, ἀδελφόν τε ὄντα φύσει τοῦ Κάϊν καὶ Ἄβελ ἐξ ἑνὸς πατρὸς καὶ μιᾶς μητρός. »ἔγνω γάρ« φησίν »Ἀδὰμ Εὔαν τὴν γυναῖκα αὐτοὺ καὶ συλλαβοῦσα ἔτεκε τὸν Κάϊν«, καὶ ἐπέθετο αὐτῷ ὄνομα Κάϊν, ὅπερ ἑρμηνεύεται κτῆσις, λέγων »ἐκτησάμην υἱὸν διὰ κυρίου θεοῦ«. καὶ πάλιν <κατὰ> τὸν Ἄβελ »ἔγνω Ἀδὰμ Εὔαν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ συλλαβοῦσα ἔτεκεν υἱὸν καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἄβελ«. καὶ μετὰ πολλὰ μετὰ τὸ ἀποθανεῖν τὸν Ἄβελ »καὶ ἔγνω Ἀδὰμ Εὔαν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ συλλαβοῦσα ἔτεκεν υἱόν, καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Σήθ«, ὅπερ ἑρμηνεύεται ἀνταλλαγή· »ἀνέστησεν γάρ μοι ὁ θεὸς σπέρμα ἀντὶ Ἄβελ, ὃν ἀπέκτεινε Κάϊν«. τὸ δέ »ἐκτησάμην διὰ θεοῦ« καί »ἀνέστησέν μοι ὁ θεός‘ ἴνα θεὸν", + "candidate_score": 0.611191, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_15_17", + "bdc_text": "ze retten und entschüttenbefreien ; vgl . SI VIII 1555. . Siehe dazu Nr. 2572 , 6-8 und 44-46 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1540", + "psc_text": "διδάγματα] δήγματα, δή auf Rasur V corr 16 ἐπιπνοίας*] ἐπινοίας VM 21 Unterschrift κατὰ Καϊανῶν VM 22 Überschrift κατὰ Σηθιανῶν ἐννεακαιδεκάτη ἡ καὶ λθ VM 24 δὲ nachgetragen Vcorr | ταύτης ἡ τῶν angeflickt V corr τάχα δὲ ἤδη καὶ αἱ πλείους τούτων ἐξερριζώθησαν ἐκ τοῦ κόσμου. τὸ γὰρ οὐκ ἐκ θεοῦ ὂν οὐ σταθήσεται, ἀλλὰ καιρῷ μὲν ἀκμάζει, εἰς τὸ παντελὲς δὲ διαρκῶς οὐκ ἐμπαραμένει. τάχα δὲ οἶμαι ἐν τῇ τῶν Αἰγυπτίων χώρᾳ συντετυχηκέναι καὶ ταύτῃ τῇ αἱρέσει οὐ γὰρ ἀκριβῶς τὴν χώραν μένηνμαι, ἐν ᾐ αὐτοῖς συνέτυχον)· καὶ τὰ μὲν κατὰ ἱστορίαν φύσει αὐτοψίᾳ περὶ ταύτης ἔγνωμεν, τὰ δὲ ἐκ συγγραμμάτων περὶ αὐτῆς ἐμάθομεν. Οὑτοι γὰρ οἱ Σηθιανοὶ ἀπὸ Σὴθ τοῦ υἱοῦ τοῦ Ἀδὰμ σεμνύνοντα�� τὸ γένος κατάγειν αὐτόν τε δοξάζουσι καὶ εἰς αὐτὸν πάντα ὅσαπερ ἀρετῆς εἰναι * ἀναφέρουσι, τά τε τῆς ἀρετῆς τεκμήρια καὶ δικαιοσύνης καὶ ὅσα τοιαῦτα ὑπάρχει. οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ καὶ Χριστὸν αὐτὸν", + "candidate_score": 0.611167, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_46_48", + "bdc_text": "und Thoman Ruman ( alias Rauman , lat. : Romanus ) . Sie trafen am 22 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2428", + "psc_text": "6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294, 4f | Τηβὴθ *) Τηβὶθ Μ τιβιὴθ U 7—17 ἔδει γὰρ—τάττουσιν < U 13 ἐπιτελοῦσι *) ἐπιτελοῦντες Μ 14 πεμπτέτην Μ |[τὴν] * 17 διῆλθεν * (sc. ὁ Ἰησοῦς), vgl. S. 294, 19] παρῆλθεν ΜU | οὖν < U | πλήρης (indecl.) *)] πλήρεις MU 18 λέγω]φημὶ U | * < τὴν τοῦ Σιλανοῦ καὶ Νερούα > *| < ἑν >δέκατον * 19 f τοῦ τριακοστοῦ ἔτους U 20 αὐτοὐ < U 21 τουτέστι vor κατὰ Αἰγυπτίους *] hinter δωδεκάτῃ ΜU Δίου ὀγδόῃ, κατὰ Σαλαμινίους τοὺς καὶ Κωνσταντιέας τρίτου Χοιὰκ ἕκτῃ, κατὰ Παφίους Ἀπογονικοῦ ἑκκαιδεκάτῃ, κατὰ Ἄραβας Ἀγγαθαλβαεὶθ δευτέρᾳ καὶ", + "candidate_score": 0.611115, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_47_49", + "bdc_text": "Romanus ) . Sie trafen am 22 . September 1546 in Augsburg ein ( s. Nr. 2596 , 3-6 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1116", + "psc_text": "Πληρώματος, ἀλλὰ ὁ ἐκ πάντων γεγονὼς καὶ μεταγενέστερος τοῦ Λόγου Σωτήρ. 29. Μάθετε οὖν, ἀνόητοι, ὅτι Ἰησοῦς 6 παθὼν ὑπὲρ ἡμῶν, 6 κατασκηνώσας ἐν ἡμῖν, οὗτος αὐτός ἐστιν 6 Λόγος τοῦ θεοῦ. εἰ μὲν γὰρ ἄλλος τις τῶι Αἰώνων ὑπὲρ τῆς ἡμῶν αὐτῶν σωτηρίας σὰρξ ἐγένετο, εἰκὸς ἦν περὶ ἄλλου εἰρηκέναι τὸν ἀπόστολον· εἰ δὲ 6 Λόγος [ὁ] τοῦ Πατρὸς ὁ καταβὰς αὐτός ἐστιν † καὶ 6 ἀναβάς, ὁ τοῦ μόνου θεοῦ μονογενὴς υἱός, κατὰ τὴν τοῦ Πατὸς εὐδοκίαν σαρκωθεὶς ὑπὲρ ἀνθρώπων, οὐ περὶ ἄλλου τινὸς οὐδὲ περὶ Ὀγδοάδος <ὁ Ἰωάννης> τὸν λόγον πεποίηται, ἀλλ᾿ τοῦ κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ. οὐδὲ γὰρ ὁ Λόγος κατ’ αὐτοὺς προηγουμένως σὰρξ γέγονεν. λέγουσι γὰρ τὸν Σωτῆρα ἐνδύσχσασθαι σῶμα ψυχικὸν ἐκ τῆς οἰκονομίας κατεσκευασμένον ἀρρήτῳ προνοίᾳ πρὸς τὸ ὁρατὸν γενέσθαι καὶ ψηλαφητόν. σὰρξ δέ ἐστιν ἡ ἀρχαία ἐκ τοῦ χοῦ κατὰ τὸν Ἀδὰμ ἡ] γεγονυῖα πλάσις ὑπὸ τοῦ θεοῦ, ἥν ἀληθῶς γεγονέναι τὸν Λόγον τοῦ", + "candidate_score": 0.611096, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_29_31", + "bdc_text": "gezogen mitt 6 stuck büchsen und 10 fenli von AyterwangenHeiter wang ( Bez . Reutte , Tirol , Österreich) , knapp 5 km von der Burgruine Ehrenberg entfernt . har . Vragend ir , was Ayterwangen? Was solts sin ?", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_642", + "psc_text": "19 ἐξεπέσατε, ε Vcorr 20 περιτέμνησθε von äterer Hand aus περιτετμῆσθε V 6. ἷτος δὲ ὁ Κήρινθος ἀνόητος καὶ ἀνοήτων διδάσκαλος φάσκει πάλιν τολμήσας Χριστὸν πεπονθέναι καὶ ἐσταυρῶσθαι, μήπω δὲ ἐγηγέρθαι, μέλλειν δὲ ἀνίστασθαι ὅταν ἡ καθόλου γένηται νεκρῶν ἀνάστασις. ἀσύστατα τόνυν ταῦτα παρὰ τούτοις, τά τε ῥήματα καὶ νοήματ��. ὅθεν κοὶ ὁ ἀπόστολος ἐκπληττόμενος τοῖς μὲν ἀπιστοῦσι τῇ ἀναστάσει τῶν νεκρῶν τῇ μελλούσῃ ἔσεσθαι ἔλεγεν »εἰ νεκροὶ οὐκ ἐγείρονται, οὐδὲ Χριστὸς ἐγήγερται« καὶ τό »φάγωμεν καὶ πίωμεν· αὔριον γὰρ άποθνᾐσκομεν« καὶ τό μὴ πλανᾶσθε· φθείρουσιν ἤθη χρηστὰ ὁμιλίαι κακαί«. πάλιν δὲ τοῖς λέγουσι τὸν Χριστὸν μηδέπω ἐγηγερμένον ὡσαύτως τὸν ἔλεγχον ἐπιφέρει λέγων »εἰ Χριστὸς οὐκ ἐγήγερται, μάταιον τὸ κήρυγμα ἡμῶν , ματαία καὶ ἡ πίστις ἡμῶν. εὑρισκόμεθα δὲ καὶ ψευδομάρτυρες τοῦ θεοῦ, ὅτι ἐμαρτυρήσαμεν κατὰ τοῦ > ὅτι ἤγειρεν τὸν Χριστόν , εἴπερ οὐκ ἤγειρεν«. * ὡς τῶν μὲν] ἀποστόλων κηρυττόντων Χριστὸν μὲν > ἐγηγέρθαι, νεκροὺς δὲ μὴ ἐγείρεσθαι.", + "candidate_score": 0.611044, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_15_17", + "bdc_text": "ze retten und entschüttenbefreien ; vgl . SI VIII 1555. . Siehe dazu Nr. 2572 , 6-8 und 44-46 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3303", + "psc_text": "χωρισθῆναι τὰς ψυχὰς αὐτῶν ἀπὸ τῶν σωμάτων, εἴ γε θάνατον τὸ σῶμα τῆς ψυχῆς ὑπετίθετο; ὥστε οὐ τὸ σῶμα τοῦτο, ὦ Ἀγλαοφῶν, θάνατον, ἀλλὰ τὴν ἁμαρτίαν τὴν κατοικήσασαν <ἔνδον> διὰ τῆς ἐπιθυμίας ἐν τῷ σώματι λέγει, ἧς ὁ θεὸς αὐτὸν διὰ τῆς παρουσίας τοῦ Χριστοῦ ἐρρύσατο. »ὁ γὰρ νόμος τοῦ πνεύματος τῆς ζωῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ἠλευθέρωσεν ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ νόμου τῆς ἁμαρτίας καὶ τοῦ θανάτου«, ὅπως »ὁ ἐγείρας Ἰησοῦν ἐκ νεκρῶν διὰ τὸ ἐνοικοῦν αὐτοῦ πνεῦμα ἐν ἡμῖν ζωοποιήσῃ καὶ τὰ θνητὰ σώματα ἡμῶν«, »τῆς ἁμαρτίας τῆς ἐν τῷ σώματι κατακριθείσης« πρὸς ἀναίρεσιν, »ἵνα τὸ δικαίωμα τοῦ« 18—20 Röm. 8, 2 — 20 f Röm. 8, 11 — 21 f Röm. 8, 3 f MUS Phot. 1 θεῷ + spricht er S | διὰ τοῦ Ἰησοῦ Phot. | προσεκτέον] wir verstehen S | γὰρ ὅτι] δὲ Phot. | τοῦτο < S | ὦ < Μ 2 ὡς ὑπειλήφατε] wie", + "candidate_score": 0.611034, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_28_30", + "bdc_text": "darfürdorthin . gezogen mitt 6 stuck büchsen und 10 fenli von AyterwangenHeiter wang ( Bez . Reutte , Tirol , Österreich) , knapp 5 km von der Burgruine Ehrenberg entfernt .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_642", + "psc_text": "19 ἐξεπέσατε, ε Vcorr 20 περιτέμνησθε von äterer Hand aus περιτετμῆσθε V 6. ἷτος δὲ ὁ Κήρινθος ἀνόητος καὶ ἀνοήτων διδάσκαλος φάσκει πάλιν τολμήσας Χριστὸν πεπονθέναι καὶ ἐσταυρῶσθαι, μήπω δὲ ἐγηγέρθαι, μέλλειν δὲ ἀνίστασθαι ὅταν ἡ καθόλου γένηται νεκρῶν ἀνάστασις. ἀσύστατα τόνυν ταῦτα παρὰ τούτοις, τά τε ῥήματα καὶ νοήματα. ὅθεν κοὶ ὁ ἀπόστολος ἐκπληττόμενος τοῖς μὲν ἀπιστοῦσι τῇ ἀναστάσει τῶν νεκρῶν τῇ μελλούσῃ ἔσεσθαι ἔλεγεν »εἰ νεκροὶ οὐκ ἐγείρονται, οὐδὲ Χριστὸς ἐγήγερται« καὶ τό »φάγωμεν καὶ πίωμεν· αὔριον γὰρ άποθνᾐσκομεν« καὶ τό μὴ πλανᾶσθε· φθείρουσιν ἤθη χρηστὰ ὁμιλίαι κακαί«. πάλιν δὲ τοῖς λέγουσι τὸν Χριστὸν μηδέπω ἐγηγερμένον ὡσαύτως τὸν ἔλεγχον ἐπιφέρει λέγων »εἰ Χριστὸς οὐκ ἐγήγερται, μάταιον τὸ κήρυγμα ἡμῶν , ματαία καὶ ἡ πίστις ἡμῶν. εὑρισκόμεθα δὲ καὶ ψευδομάρτυρες τοῦ θεοῦ, ὅτι ἐμαρτυρήσαμεν κατὰ τοῦ > ὅτι ἤγειρεν τὸν Χριστόν , εἴπερ οὐκ ἤγειρεν«. * ὡς τῶν μὲν] ἀποστόλων κηρυττόντων Χριστὸν μὲν > ἐγηγέρθαι, νεκροὺς δὲ μὴ ἐγείρεσθαι.", + "candidate_score": 0.611027, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_29_31", + "bdc_text": "gezogen mitt 6 stuck büchsen und 10 fenli von AyterwangenHeiter wang ( Bez . Reutte , Tirol , Österreich) , knapp 5 km von der Burgruine Ehrenberg entfernt . har . Vragend ir , was Ayterwangen? Was solts sin ?", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3300", + "psc_text": "örige S | ό ἄνθρπος hinter κείρονας Phot. 6f καὶ λογισμοὺς χείρονας * |ὑπὲρ]ἥπερ Μ 2 hinter Δουκᾶν vielleicht nach S. 256,18ff zu ergänzen <καὶ οὑδὲν ἐν αὐτῷ περὶ τῆς ἄνωθεν γεννήσεως>* 4 ἐπὶ τοῦ σωτῆρος, <τῷ λόγῳ Μ 5 ἐπανακάμωψαντι*]ἐπανακάμψαντος Μ U |", + "candidate_score": 0.610893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_29_31", + "bdc_text": "gezogen mitt 6 stuck büchsen und 10 fenli von AyterwangenHeiter wang ( Bez . Reutte , Tirol , Österreich) , knapp 5 km von der Burgruine Ehrenberg entfernt . har . Vragend ir , was Ayterwangen? Was solts sin ?", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3039", + "psc_text": "er S 9 ἐπένευσεν < S 10 ἡμῶν M 18 δῆλον < S 20 ταί] ich sage 21 f εἴρηει δὲ — συωέφη < S 23 vor δεσμός + ὁ U Ι κατὰ ἄλλων Μ Ι M < S 27 f πρὸς ἃ] wie S 28 καὶ πέδας < S 31 τὴν δὲ — χρῆσθαι δὲ] und S 31 f καὶ συμπράκτορι τῷ δεσμῷ < S δεσμῷ, δπερ ἀδόνατον; εἰ γὰρ διὰ τὴν ἀμαρτίαν βασανιστήριον ἐδόθη, πρὸς τὸ ἀλγυνθεῖαν εἰς τὸ τιμᾶν τὸν θεὸν παιδευθῆναι τὴν ψυχήν, πῶς συνεργεῖ καὶ συναγωνίζεται τὸ σῶμα αὐτῇ πρὸς τὸ ἀδικεῖν; δεσμοὶ γὰρ καὶ φυλακαὶ καὶ πέδαι καὶ συλλήβδην αἱ τοιαῦται πάσαι πρὸς ἀπανόρθωδιν τιμωροὶ μηχαναὶ ἐφεκτικαὶ τοῦ ἀδικεῖν καὶ ἁμαρτάνειν τοῖς κολαζομένοις γίγνονται, οὐ γὰρ ὅπως ὁ ἀδικήσας ἀδικήσῃ πλέον, συνεργὸς αὐτῷ πρὸς τ�� ἀδικεῖν ὁ δεσμὸς δίδοται, ἀλλ᾿ ὅπως λήξῃ τοῦ ἀδικεῖν, βασανιζόμενος διὰ τῶν δεσμὼν. καὶ γὰρ οἱ δικασταὶ ταύτῃ πεδοῦσι", + "candidate_score": 0.610862, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_50_52", + "bdc_text": "Bald darauf verließen sie Augsburg , \"damit sie mit weib und kinnder vor winters hiehere khommen mögen\" ( Rat von Augsburg an den Rat von Zürich. 8 . Oktober , Zürich StA , A 202/1 , Nr. 18 ) . Am 19 . November waren sie wieder in Augsburg .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3283", + "psc_text": "ἀπὸ U 17 καὶ τῶν — ἀκοντισμάτων ? * | σοὺς πόδας] πόδας σου U G 4 στόματός σου Μ 7 R 10 σωτὴρ] χριστὸς < R | τοῦ καὶ G R M 15 <αὐτῷ> * 22 <οὐκ> Jül. | σὲ < M 32 * etwa <διοικῶν>* Ἡ ἀντιγραφεῖσα πρὸς τοὺς περὶ Ἀκάκιον καὶ Παῦλου πρεσβυτέρους ὑπὸ <τοῦ> αὐτοῦ Ἐπιφανίου πρὸς τὰ ὑπ᾿ αὐτῶν γραφέντα περὶ τοῦ κατὰ αἱρέσεων γράψαι αὐτόν. Κυρίοις τιμιωτάτοις ἀδελφοῖς καὶ συμπρεσβυτέροις Ἀκακίῳ καὶ Παύλῳ Ἐπιφάνιος ἐν κυρίῳ χαίρειν. Προοίμιον εἴτ᾿ οὖν λαλιάν, ἐπιγραφὴν ὥσπερ διαγράφοντες παλαιοὶ συγραφεῖς διὰ τοῦ αἰνίγματος ὑπόφασιν ἐδείκνυον πάσης ὑποκειμένης πραγματείας. ὅθεν καὶ αὐτοὶ τῷ αὐτῷ κεχρημένοι χαρακτῆρι προοιμιαζόμεθα ὑμῖν, ἀγαπητοί, τὰ] τῆς κατὰ αἱρέσεων † αἰτήσεως ὑμῶν έν ὀλίγῳ τὴν δύναμιν ἀνακεφαλαιούμενοι. ἐπειδὴ γὰρ μέλλομεν ὑμῖν τό τε ὀνόματα τῶν αἱρέσεων δηλοῦν τάς τε", + "candidate_score": 0.610694, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_59", + "bdc_text": "März 1547 ließen die Augsburger nur Meyer und Schwyzer ziehen ( Augsburg an Zürich , 5 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_890", + "psc_text": "γε- 7 Jes. 8, 1 — 12 die Zalil ruht auf der Chronik des Eusebius: 2015 (= die Jahre zwischen Abraham u. Christus, vgl. Eusebius-Hieronymus Chronik S. 169, 14f Helm) weniger 753 ergibt als Rest 1262 = Ol. 6, 3 (6, 2 Hieron.) = 3. Jahr des Ahas. Dazu stimmen die 11 Jahre in Ζ. 26, wenn Hiskia bei der Thronbesteigung 25 ährig war — 18 Luk. 1, 35 — 21 I Tim. 2, 5 — 23ff vgl. haer. 78, 16, 4 — 24 Jes. 8, 3 — 25 vgl. Eusebius ecl. proph. IV 4; Migne 22, 1204C τινὸς τῶν ἐκ περιτομῆς εἰρηκότος ἀκούσας μέμνημαι, ταῦτα τῷ Ἄχαζ προφητεύεσθαι περὶ Ἐζεκίου (ebenso Hieronymus zu Jes. 7, 14; Migne 24, 109 B) V M 1 〈μεγάλου〉 * 4 vor γῆ ein ἡ getilgt Vcorr | οὐκ ἠδύναντο V 8 καὶ hineingeflickt Vcorr | γράψει ἐν] γράψειεν Μ | τις < M", + "candidate_score": 0.610673, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_59", + "bdc_text": "März 1547 ließen die Augsburger nur Meyer und Schwyzer ziehen ( Augsburg an Zürich , 5 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_701", + "psc_text": "καὶ εὐάλωτοι, καὶ Ἰουδαῖοι μᾶλλον καὶ οὐδὲν ἕτερον. πάνυ δὲ οὗτοι ἐχθροὶ τοῖς Ἰουδαίοις ὑπόρχουσιν. οὐ μόνον γὰρ οἱ τῶν Ἰουδαίων παῖδες πρὸς 3 zu ἀποκλεισθέντος vgl. Justin apol. I 47 u. a. St. (gesammelt bei ürer, Gesch. d. üd. Volkes 4 I 699 Anm. 146) — 4 vgl. Matth. 5, 17 — 8 vgl. Gal. 3, 22 — 9 Deut. 27, 26 (Gal. 3, 10) — 13 vgl. oben haer. 8, 6, 5ff; S. 192, 9 ff — 18 Act. 15, 28 — 21 Gal. 5, 2 — 22 Gal. 5, 4 V M 2 σκηνο///πηγίαν, ο aus ω V corr 3 τόπου *] νόμου 5 καταλύων Μ 10 hinter ἦλθεν ein μὲν getilgt V corr 11 hinter δεσμοῖς angeflickt τοῖς V corr 12 μείζονα, ο aus ω Vcorr 13 οὕτω M 15 σχέσει ausradiert, jedoch nicht ersetzt Vcorr 16 ἐντελέστερα, ρα auf Rasur Vcorr Ι οὖν auf Rasur", + "candidate_score": 0.610602, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_64_66", + "bdc_text": "Mai , A 202/1 , Nr. 24 ) . Erst am 22 . Juli reiste Ruman mit seiner Familie heim ( Haller an Bullinger , 22 . Juli , E II 370 , 63 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1840", + "psc_text": "Schlub wohl Σαν wegradiert V corr Ἔλεγχος μݲνݲ. Καὶ ἐνταῦθα προφήτην τὸν Ἐλισσαῖον καλεῖ ὁ κύριος καὶ ἑαυτὸν πληροῦντα τὰ ἱσοτύπως παρ᾿ἐκείνου προγεγενημένα, ἵνα ἐλέγξῃ Μαρκίωνα καὶ πάντας τοὺς ἀθετοῆντας θεοῦ προφήτας. Σχόλιον μݲθݲ. »Ἐλεύσονται ἡμέραι, ὅταν ἐπιθυμήσητε ἱδεῖν μίαν τῶν ἡμιρῶν τοῦ υἱοῦ ἀνθρώπου«. Ἔλεγχο μݲθݲ Ελ ἡμίρας ἀριθμεῖ καὶ χρόνων σημαίνει καὶ υἱὸν ἀνθρώπου λέγει ἑαυτόν, ἄρα καὶ μέτρον ἡλικίας ὑπέδειξε καὶ ἡμερῶν τοῦ κηρύγματος † ὑπόδειγμα. οὐκ ἄσαρκος οὖν ὁ Δόγος, ἀλλ᾿ἐν σώμαται ἡ εὐδοκία. Σχόλιον νݲ. »Εἶπέν τις αὐτόν. διδάσκαλε ἀγαθέ, τί ποιήσας ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω;ὁ δέ. μή με λέγε ἀγαθόν. εἶς ἐστιν ἀγαθὸς ὁ θεός«. προσέθετο ἐκεῖνος »ὁ πατήρ« καὶ ἀντὶ τοῦ »τὰς ἐντολὰς οἶδας« λέγει »τὰς ἐντολὰς οἶδα«. Ἔλεγχος νݲ. Ἵνα μὴ δείξῃ τὰς ἐντολὰς ἤδη προγεγραμμένας, λέγει »τὰς ἐντολὰς οἶδα«. τὸ δὲ ὅλον κεφάλαιον φανερὸν ὑπάρχει ἀπὸ τῆς ἀκολουθίας. καὶ εἰ πατέρα ἀγαθὸν φάσκει καὶ θεὸν ὀνομάζει, καλῶς ἀπὸ τοῦ νόμου τοῦ πατρὸς", + "candidate_score": 0.610562, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_56", + "bdc_text": "November , aaO , A 202/1 , Nr. 20 , bzw. E II 370 , Wf ) . Angesichts der für die Schmalkaldener ungünstigen Kriegsentwicklung forderten die Zürcher", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1847", + "psc_text": "10 τὸ περὶ* Ἔλεγχος νݲδݲ.Ἐθεωρήθη καὶ ἡρμηνεύθη ἐν τῷ πρὸ τούτου ἐλέγχῳ σὺν τῇ φράσει μετ᾿ἐπιτομῆς τῆς προσηκούσης. Σχόλιον νݲεݲ. Πάλιν ἀπέκοψε τὰ περὶ τοῦ ἀμπελῶνος τοῦ ἐκδεδομένου γεωργοῖς καὶ τό »τί οὖν ἐστι τό. λίθον ὅν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες;« Ἔλεγχος νݲεݲ. Οὐδὲν ἡμᾶς ἀδικήσει τοῦτο. κἄν τε γὰρ αὐτὸ περικόψῃ, οὐκ ἀφ᾿ἡμῶ�� ἀπέκοψεν, ἀλλὰ ἐαυτὸν καὶ τοὺς αὐτοῦ ἐζημίωσεν. ἱκανὸς γὰρ ὁ κατ᾿ αὐτοῦ ἔλεγχός ἐστι διὰ πλειόνων μαρτυριῶν. Σχόλιον νݲςݲ. Ἀπέκοψε τό »ὅτι δὲ ἐγείρονται οἱ νεκροί, Μωυσῆς ἐμήνυσε ἐπὶ τῆς βάτου, καθὼς λέγει κύριον τὸν θεὸν Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ. θεὸς δέ ἐστι ζώντων καὶ οὐχὶ νεκρῶν«. Ἔλεγχος νݲςݲ.Θαυμάσαι ἔστιν ἐπὶ τῇ ἀνοίᾳ τοῦ ματαιόφρονος, a πῶς οὑχὶ νοεῖ ὅτι ἵση αὕτη ἡ μαρτυρία τυγχάνει τῇ τοῦ Δαζάρου τοῦ πτωχοῦ καὶ τῇ παραβολῇ τῶν μὴ συγχωρουμένων εἰς τὴν", + "candidate_score": 0.610431, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_56", + "bdc_text": "November , aaO , A 202/1 , Nr. 20 , bzw. E II 370 , Wf ) . Angesichts der für die Schmalkaldener ungünstigen Kriegsentwicklung forderten die Zürcher", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_642", + "psc_text": "19 ἐξεπέσατε, ε Vcorr 20 περιτέμνησθε von äterer Hand aus περιτετμῆσθε V 6. ἷτος δὲ ὁ Κήρινθος ἀνόητος καὶ ἀνοήτων διδάσκαλος φάσκει πάλιν τολμήσας Χριστὸν πεπονθέναι καὶ ἐσταυρῶσθαι, μήπω δὲ ἐγηγέρθαι, μέλλειν δὲ ἀνίστασθαι ὅταν ἡ καθόλου γένηται νεκρῶν ἀνάστασις. ἀσύστατα τόνυν ταῦτα παρὰ τούτοις, τά τε ῥήματα καὶ νοήματα. ὅθεν κοὶ ὁ ἀπόστολος ἐκπληττόμενος τοῖς μὲν ἀπιστοῦσι τῇ ἀναστάσει τῶν νεκρῶν τῇ μελλούσῃ ἔσεσθαι ἔλεγεν »εἰ νεκροὶ οὐκ ἐγείρονται, οὐδὲ Χριστὸς ἐγήγερται« καὶ τό »φάγωμεν καὶ πίωμεν· αὔριον γὰρ άποθνᾐσκομεν« καὶ τό μὴ πλανᾶσθε· φθείρουσιν ἤθη χρηστὰ ὁμιλίαι κακαί«. πάλιν δὲ τοῖς λέγουσι τὸν Χριστὸν μηδέπω ἐγηγερμένον ὡσαύτως τὸν ἔλεγχον ἐπιφέρει λέγων »εἰ Χριστὸς οὐκ ἐγήγερται, μάταιον τὸ κήρυγμα ἡμῶν , ματαία καὶ ἡ πίστις ἡμῶν. εὑρισκόμεθα δὲ καὶ ψευδομάρτυρες τοῦ θεοῦ, ὅτι ἐμαρτυρήσαμεν κατὰ τοῦ > ὅτι ἤγειρεν τὸν Χριστόν , εἴπερ οὐκ ἤγειρεν«. * ὡς τῶν μὲν] ἀποστόλων κηρυττόντων Χριστὸν μὲν > ἐγηγέρθαι, νεκροὺς δὲ μὴ ἐγείρεσθαι.", + "candidate_score": 0.610414, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_53_55", + "bdc_text": "Allerdings hatte nur Ruman seine Familie mitgebracht ( Augsburg an Zürich , 19 . November ; Haller an Bullinger , 20 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1560", + "psc_text": "τῇ λεγομένῃ αὐτοῦ ἀδελφῇ Ἀζουρᾷ. γεγόνασι δὲ τῷ Ἀδὰμ καὶ ἄλλοι υἱοί, ὡς ἡ λεπτὴ Γένεσις περιέχει, ἐννέα μετὰ τοὺς τρεῖς τούτους, ὡς εἶναι αὐτῷ δύο μὲν θυγατέρας, ἄρρενας δὲ 3 Gen. 4, 1 — 6f vgl. Gen. 4, 2 — 9 Gen. 4, 25 — 16ff vorl. lib. Jub. 4, 9ff Littmann — 25f vgl. lib. Jub. 4, 9 u. 11 Littmann Σαυὴ ßt hier Awan) — 27ff vgl. lib. Jub. 4, 10 Littmann V M 1 τε] lies δὴ? * | ἀγαπητοί am Rande nachgetragen V corr 2 τε] δὲ V 5 κτῆσις *] κτίσις V M 6 <κατὰ> * 9 nach Ἄβελ ein kleines Wort V 13 δείκνυσι Com.] δεικνύουσι VM 13f γεγεννημένων Dind. Oh.] γεγενημένων VM 16 λεπτογενέσει V 22 ἐπεὶ — γένος ἦν am Rande nachgetragen V corr 29 δὲ oben über V corr δώδεκα, ἕνα μὲν ἀποκτανθέντα, ἕνδεκα δὲ περιλειφθέντας τῷ βίῳ. ἔχεις δὲ", + "candidate_score": 0.610321, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_15_17", + "bdc_text": "ze retten und entschüttenbefreien ; vgl . SI VIII 1555. . Siehe dazu Nr. 2572 , 6-8 und 44-46 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3242", + "psc_text": "nach S 15f παρ’ οἷς — παρατετήρηται < + Ε; * | εἰ — ἐπισκέψασθαι < S | βούλοιντο U 17 οὖτος — des Leibes S) κυρίως < S | οὐ < M 17f λέγεται] ßen sie 18 ἀλλὰ] ἀλλ' οὐ M | τοῦ ἄλου < S | ἤ φλέβες < S | φλέβας M 19 δὴ — διειλήθασι < S 20 γινώσκουσι ΜU nennen S 21 καὶ αὺτὸ τοῦτο τοῦτο < <τὸ σῶμα> * nach S | ἐπίσταται] nennt S τεθνάναι, χωπὶς με) ἀπὸ τῆς ψυχῆς άπαλλαγὲν αὐτὸ καθ’ ἑαυτὸ τὸ σῶμα γεγονέναι, Χψρὶς δὲ τὴν ψυχὴν <ἀπὸ> τοῦ αώματος; ὁ γάρ Μωυσῆς ὁ μακάμος (ἥκομεν γὰρ ὲπὶ τὰς κυριακὰς ἤδη γραφά) οὺ τοῦτο ὀνομάξειν ἐπίσταται, ὅ βλέπομεν· »καὶ πλυνεῖ τὰ ίμάτια« λέγνων ἐν τοῖς καθαπισμοῖς ὁ ἐπιμαύσας τοῦ ἀκαθάρτου »καὶ λούσεται τὰ σῶμα ὔδατι« »καὶ ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἐσπέρας῀ τί δὲ καὶ ὁ Τώβ; οὐ σῶμα ἐπίσταται καὶ", + "candidate_score": 0.610304, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_53", + "bdc_text": "Allerdings hatte nur Ruman seine Familie mitgebracht ( Augsburg an Zürich , 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2977", + "psc_text": "τὸ] dieses u. + gleichwie S | ἐτεροῖον ... ἑτεροῖον] eines anderen ist . . . , eines andern S 17 πάλιν] πᾶσιν U | σχεδὸν*, wieder S 18 ἡμᾶς vor διδάσχων (Ζ.17) U | κατὰ τὴν ἀνάστασιν] der Auferstehung S 18f τοῦτο δέ φημι, αδελροί] zu diesem aber, was er spricht S 19 κληρονομῆσαι οὐ δύνανται] werden nicht empfangen S 20 δύναται Μ |. ἵσως] σῶμα Bonwetsch * | ἰδιοποιοῦντος U | <πρὸς> *, nach S ἐφ᾿ ὅσον ἐπὶ τούτοις βούλονται * οἱ ἁπλούστεροι. κατὰ τὰς λέξεις ταύτας οὐδὲ ἀνάστασις σαρκῶν ἔσται, ἀλλὰ ὀστέων μόνον καὶ δερμάτων καὶ νεύρων. ἅμα δὲ καὶ ὐποδεικτέον αὐτοῖς ὅτι συναρπάζονται ὡς μὴ νενοηκότες τὸ γεγραμμένον. οὐ γὰρ εἰ ὁστᾶ ὀνομάζεται, πάντως τὰ ὁστᾶ ταῦτα νοητέον, ὥσπερ οὐδὲ ἐν τῷ »ἐσκορπίσθη τὰ ὁστᾶ ἡμῶνπαρὰ τὸν Ἅιδην«, καί »ἐσκορπίσθη πάντα τὰ ὀστᾶ μου« καί »ἴασαί με, ὅτι ἐταράχθ « p.η", + "candidate_score": 0.610243, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_58_60", + "bdc_text": "Dezember , E II 370 , 67 ) . Am 5 . März 1547 ließen die Augsburger nur Meyer und Schwyzer ziehen ( Augsburg an Zürich , 5 . März ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2407", + "psc_text": "ff vgl. S. 284, 4 ff u. 290, 5 ff — 20 ff Epiph. folgt hier einer eigenartigen, von Eusebius abweichenden Rechnung, Wohl der des Africanus. Das Jahr, das er für die völlige Unterwerfung der Juden Angibt, ist das Jahr 31 v. Chr. — 23—27 vgl. S. 289, 12f (auch haer. 20, 1, 5; I 225, 8 ff); gemeint ist die Zeit des Antipater M U (von Z. 20 γεννᾶται an) 6 χρόνων (trotz τὸν) Μ 8 [καὶ] * 10 [πραγμάτων] * 13 Ἰαννουαρίων Μ 14 ἥτις bezieht sich auf αὐξήσεως, nicht auf ἡμέρα Z. 11 16 Ἰαννουαρίων M; am Rand τῆ κݲεݲ τοῦ δεκεμβρίου Μ 18 πληρούντων *] πληροῦντα Μ 19 οὖν] μὲν γὰρ U | τῷ < Μ 20 f ὑπατείᾳ — συναφείας] ὅπερ ἦν ῥωμαίων πρὸς ἰουδαίους συναφείας εἰκοστὸν ἔνατον ἔτος U 21 δὲ] μὲν γὰρ U 22 τρισκαιδεκα U | συναφθῆναι τελείως U 23 f ἐπὶ", + "candidate_score": 0.610043, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_69", + "bdc_text": "Oktober 1547 verlassen ( Augsburg an Zürich , 3 . Oktober , A 202/1 , Nr. 30 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2387", + "psc_text": "— 15 Matth. 4, 12f — 21 die zwei Passah: Joh 2, 13ff u. 11, 55ff — 23ff Es ist beachtenswert, daß Epiph. in der Berechnung der Lehrtätigkeit Jesu (3 Passah = 2 ¼ Jahre) mit Africanus (vgl. Ed. Schwartz Abh. Gött. Ges. 1895 S. 28ff) gegen Eusebius (3 ½ Jahre dem. ev. VIII 2, 108; S. 387, 17ff Heikel) zusammengeht, während er mit Eusebius gegen Aficanus den Tod Christi ins 18. Jahr des Tiberius setzt, vgl. unten S. 292, 15 u. Eusebius-Hieronymus Christi S. 174, 14ff Helm M U (von κατηγοροῦσι Z. 20 an) 1 προβατικῆς am Rand nachgetragen M 9 [φασίν] * 13 <ἐγγὺς> * 21 αὐτοῦ τοῦ] τοῦ αὐτοῦ U | περὶ δύο πάσχων U 22 πεποιηκότα U | ἐν περιόδῳ — δύο < U 23 πάσχα ἑνὸς U | διηγοῦνται < U | οἴδασιν U 24f ὡς πανταχόθεν ἐδείξαμεν < U σωτὴρ ἄλλο Πάσχα, ὡς εἶναι", + "candidate_score": 0.609945, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_64_66", + "bdc_text": "Mai , A 202/1 , Nr. 24 ) . Erst am 22 . Juli reiste Ruman mit seiner Familie heim ( Haller an Bullinger , 22 . Juli , E II 370 , 63 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3399", + "psc_text": "24h; II 173, 4ff haer. 46, 5, 10; II 209, 26 ff — 20 vgl. Matth. 27, 52f M U (bis ἃμα σώματι Ζ. 12; 13 — S. 522, 5 τῆ ὑμῶν πλάνῃ ausgelassen) 1 γὰρ < M 2 τὸ φαινόμενον — δυνήσεται < M 3 λέγων Μ U 4 ἀπεκινήθη U 5 ἀντιλέγων M 6 ἀντιλέγων Μ 7 διὰ πολλὰ πολλὰ U 10 ἀπὸ *] ὑπὸ MU | ἀνταπόδωσιν M 13 εἰς *] εἰ M 14 * etwa αὐτὸς ὁ λόγος ἐφάνη ἐν > * 16 * etwa βουλόμενός τε κυρῶσαι> * 19 ἐναργῶς *] ἐνεργῶς 22 εἶπεν *] εἶπαν Μ 21 ἐκεῖνο *] ἐκεῖ ὃ M | * etwa <κυρῶσαι> * 25 εἶπον M 26 μόνον + <εἶπεν>? * 26f <ἑαυτοὺς> * μεως τό ἐξάγων πεπεδημένους ἐν ἀνδρείᾳ‘, ἓνα εἴπηῃ τὰς ψυχὰς τῶν ἐγηγερμένων σωμάτων. οὑτοι γὰρ ἠσαν οἱ δέδμιοι τῆς οἱ ἐν Ἅιδῃ πεπεδημένοι· καί φησιν ὁμοίως", + "candidate_score": 0.609822, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_64_66", + "bdc_text": "Mai , A 202/1 , Nr. 24 ) . Erst am 22 . Juli reiste Ruman mit seiner Familie heim ( Haller an Bullinger , 22 . Juli , E II 370 , 63 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2194", + "psc_text": "Jül. | καὶ2*, wieder S 18 ἡμᾶς vor διδάσχων (Ζ.17) U | κατὰ τὴν ἀνάστασιν] der Auferstehung S 18f τοῦτο δέ φημι, αδελροί] zu diesem aber, was er spricht S 19 κληρονομῆσαι οὐ δύνανται] werden nicht empfangen S 20 δύναται Μ |. ἵσως] σῶμα Bonwetsch * | ἰδιοποιοῦντος U | <πρὸς> *, nach S ἐφ᾿ ὅσον ἐπὶ τούτοις βούλονται * οἱ ἁπλούστεροι. κατὰ τὰς λέξεις ταύτας οὐδὲ ἀνάστασις σαρκῶν ἔσται, ἀλλὰ ὀστέων μόνον καὶ δερμάτων καὶ νεύρων. ἅμα δὲ καὶ ὐποδεικτέον αὐτοῖς ὅτι συναρπάζονται ὡς μὴ νενοηκότες τὸ γεγραμμένον. οὐ γὰρ εἰ ὁστᾶ ὀνομάζεται, πάντως τὰ ὁστᾶ ταῦτα νοητέον, ὥσπερ οὐδὲ ἐν τῷ »ἐσκορπίσθη τὰ ὁστᾶ ἡμῶνπαρὰ τὸν Ἅιδην«, καί »ἐσκορπίσθη πάντα τὰ ὀστᾶ μου« καί »ἴασαί με, ὅτι ἐταράχθ « p.η", + "candidate_score": 0.609522, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_0", + "bdc_text": "Gnad und frid. Die uff Eerenberg an der ClußKlause Ehrenberg .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2706", + "psc_text": "nur von Epiph. erwähnt M U 1 Überschrift κατὰ Οὐαλησίων λݲηݲ ἤ καὶ νݲηݲ MU 2 ἀκηκόαμεν *] ἀκούομεν MU | γε < U 4 <ὑπῆρχεν> * 6 * etwa <με ἔχειν, οὐ γὰρ ἔχω ἀκριβῶς λέγειν,> * 7 φιλαδελφινῆς Μ φιλαδελφικῆς U 8 εἶναι Μ 10 περὶ αὐτῶν τοῦτον ἔχει] περιέχει τοῦτον U 13 πλὴν ὀλίγων < U | δὲ 2 < Μ 14 * etwa <μετὰ τῶν Ἀρχοντικῶν καὶ Σηθιανῶν>* 15 οὔπω] οὕτω Μ 23 ὀπίσω ἐπὶ *] ὀπίσω Μ ἐπὶ U 25 γνῶντες Μ 26 πολὺν Μ 2. Πολλὴ δὲ φρενοβλάβεια τῶν τοιούτων. εἰ μὲν γὰρ τὸ ἐν τῷ εὐαγγελίῳ βούλονται πληροῦν τό »ἐὰν σκανδαλίζῃ σε ἓν τῶν μελῶν σου, ἀπόκοψον ἀπὸ σοῦ, συμφέρει γάρ σοι εἰσελθεῖν εἰς βασιλείαν οὐρανῶν ἢ χωλὸν ἢ τυφλὸν ἢ κυλλόν«, πῶς δύναται ἐν βασιλείᾳ τινὰ εἶναι ἠκρωτηριασμένον; εἰ γὰρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν τὰ πάντα ἐστὶ τελειοῦσα, οὐδὲν ἀτελὲς ἔχει ἐν", + "candidate_score": 0.609388, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_40_42", + "bdc_text": "von Norden ( hier : Niederdeutschland ) nach Süden ( hier : Basel). , lassend michs wüssen .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2162", + "psc_text": "9 τοῦ < Μ 10 * etwa <καὶ ἐφοβήθη, ὡς> * | ἄλλοι] ἀλλότριοι Μ 11 ὁ < Μ 12 τοῦ < Μ | γὰρ < U | <φησι> * 14 ἰδεῖν hinter ἀληθείᾳ U 15 vor σώφρονι + ἐν U 17 θελήσωσι Μ | <ὅτι> * οἱ ἰδόντες τοὺς δύο τοὺς ἐν ἐσθήσεσι λευκαῖς οὐκ ἐν παραπληθίᾳ ὁρῶσιν, ἀλλὰ ἤκουον ἐρρωμένῃ τῇ διανοίᾳ ὅτι »ἄνδρες Γαλιλαῖοι, τί ἑστήκατε εἰς τὸν οὐρανὸν ἀτενίζοντες; οὗτος ὁ Ἰησοῦς ὁ ἀφ᾿ ὑμῶν εἰς τὸν οὐρανὸν ἀναληφθεὶς οὕτως ἐλεύσεται« καὶ τὰ ἑξῆς. εἶτα δὲ καὶ Πέτρος, ὡς ἔφην, ὁρῶν καὶ ἀκούων καὶ ἀποκρινόμενος καὶ λέγων »μηδαμῶς, κύριε«, εὐσταθῶν ἦν τῇ διανοίᾳ. Ἄγαβος γὰρ προφητεύων ἔλεγεν καὶ μετὰ σχήματος θαυμαστοῦ αἰνιττόμενος, λαβὼν τὴν ζώνην τοῦ Παύλου καὶ δήσας τοῖς ἰδίοις ποσὶν φησίν »οὗτος οὗ ἐστιν ἡ ζώνη αὕτη, δήσουσιν αὐτὸν καὶ ἀποίσουσιν εἰς Ἱερουσαλήμ«. ἀλλὰ καὶ πάλιν ἐν Ἀντιοχείᾳ κατῆλθον προφῆται καὶ κατήγγελλον λιμὸν ἔσεσθαι", + "candidate_score": 0.609111, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_46_48", + "bdc_text": "und Thoman Ruman ( alias Rauman , lat. : Romanus ) . Sie trafen am 22 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2432", + "psc_text": "οὐ γὰρ ἐφεύδετο, μὴ γένοιτο. 7 Luk. 3,23 — 9 vgl. Luk. 4,16ff — 10 Luk. 4,18 — 22 mit διελθὼν διὰ τῆς θαλάσσης τῆς Τιβεριάσος is wohl Joh. 6,1 gemeint; vgl. c. 30, 7; S. 302,15 διαβῆναι ἐπὶ τὴν λίμνην εἰτ᾿ οὖν θάλασσαν Γεννησαρὲτ — 23 f Joh. (7,14) 7,37 — 28 Joh. 7.8 M U 2f ἀγγαθααβαεὶθ M ἀγαθααβαεὶθ M ἀγαθαλβαεὶθ U 3 εἰκὰς Μ 4f μεταγειτνιῶν M Μεταγιτνίων U 6f πολλάκις * 20 καὶ ἅς—σημείου * | ἐπὶ] ἔτει Μ | vor ἐλάσσω + ἢ U 2 ὅτου] τοῦ Μ | ὑπὸ φόρον U |αὐτοῖς < U | γεγένηται + τελειότατα U 4 γεννηθέντος Χριστοῦ Μ 4 f ἐμβηθλεὲμ U 5 τε < Μ 5 f τῶν ἀ��ὸ Ἰούδα καὶ Ἀαρὼν] καὶ U 6 χριστῶν *] χρηστῶν Μ U 7 χρηστοῦ Μ < U | Σαλλίνας Μ Σααλίνας U 7—10 ἐφ᾿ οἷς—κύριος < U 10 vor ταῦτα + ἅτινα U 10 f ἐτελεῖτο U 11 ἐμβηθλεὲμ U | ἣ ἐγένετο < U", + "candidate_score": 0.608933, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_47_49", + "bdc_text": "Romanus ) . Sie trafen am 22 . September 1546 in Augsburg ein ( s. Nr. 2596 , 3-6 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2333", + "psc_text": "φησιν] ὡς ἦν? * | ἀφέντες + τὰ πλοῖα M 6 αὐτῷ < U 7 u. 8 οὔτε U 8 vor εὐαγγελισταῖς + ἁγίοις U 13 ἐπιτελεῖ M | τὴν ἀκολουθίαν < U | ὤδε] οὕτως U 14 ἀθυρὶ M 15 † ὡς ἔφημεν] hinter Αἰγυπτίους gestellt U; lies wohl ὅ ἐστιν κατὰ Ῥωμαίους* | εἰδῶν] ἰνδῶν U 16 πλήρης] hier u. S. 271, 3 indeklinable wie z. B. Joh. 1,14 | Ἐπιφανίων MU 17 γεννήσεως κατὰ σάρκα U 18 zu εἶναι vgl. S. 261,30 κοντα, ὢν υἱὸς ὡς ἐνομίζετο τοῦ Ἰωσήφ«. ην γὰρ τῷ μὲν ὄντι εικοσι ἐννέα ἐτῶν καὶ μηνῶν δέκα, ὅτε ἐπὶ τὸ βάπτισμα ἧκε, τριάκοντα μὲν ἐτῶν, ἀλλ᾿ οὐ πλήρης· διὸ λέγει »ἀρχόμενος εἶναι ὡς ἐτῶν τριάκοντα« — λοιπὸν ἐξεβλήθη εἰς τὴν ἔρημον. ἀπ᾿ ἐντεῦθεν οὖν αἱ τεσσαράκοντα ἡμέραι τοῦ πειρασμοῦ ἀκολούθως φαίνονται καὶ αἱ δύο τοῦ πειρασμοῦ ἐπὶ τὴν Γαλιλαίαν, τουτέστιν εἰς τὴν Ναζαρὲτ καὶ", + "candidate_score": 0.608895, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_47_49", + "bdc_text": "Romanus ) . Sie trafen am 22 . September 1546 in Augsburg ein ( s. Nr. 2596 , 3-6 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2996", + "psc_text": "+ schien S 23 προσγινόμενον U 24 καὶ ἀπογιγνόμενον < vor ὥσπερ + und S | νῦν < S καὶ τότε οὐκ ὄντος τοῦ σώματος τοῦ αὐτοῦ εἰς τὸ ἐνδοξότερον τὸ εἶδος αὐξηθὲν οὐκέτι ἐν φθαρτῷ, ἀλλ᾿ ἐν ἀπαθεῖ καὶ πνευματικῷ δειχθήσεται σώματι, ὥσπερ οἷον τὸ Ἰησοῦ κατὰ τὴν μεταμόρφωσιν ἦν, ὅτε εἰς τὸ ὄρος ἀνέβη μετὰ Πέτρου, καὶ τὸ Μωυσέως καὶ τὸ Ἠλίου τῶν ὀφθέντων αυτω. 18. Καὶ ταῦτα μὲν οῦν μέχρι τοσούτου διεσκέφθω· οὗτος γὰρ ὡς ἐν κεφαλαίῳ τῶν Ὠριγένους δογματισμῶν ὁ νοκῦς. ἐὰν δέ τις τῶν ἀμφισβητούντων προβαλλόμενος τὸ σῶμα τοῦ Χριστοῦ, διὰ τὸ »πρωτότοκον τῶν νεκρῶν« καὶ »ἀπαρχὴν« αὐτὸν εἰρῆσθαι »τῶν κεκοιμημένων«, λέγοι ὅτι καθάπερ ἐκεῖνος ἀνέστη, καὶ τὰ πάντων > ὡσαύτως ἐκείνῳ δεῖν προσδοκᾶν ἀναστήσεσθαι, ἵνα ὥσπερ Χριστὸς ἐγήγερται, »οὕτως ὁ θεὸς τοὺς κοιμηθέντας διὰ τοῦ Ἰησοῦ ἄξει σὺν αὐτῷ«, ἐγήγερται δὲ τὸ τοῦ Ἰησοῦ >, καὶ τὰς σάρκας ἔχον ἃς εἶχε καὶ τὰ ὀστᾶ,", + "candidate_score": 0.608885, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_29", + "bdc_text": "gezogen mitt 6 stuck büchsen und 10 fenli von AyterwangenHeiter wang ( Bez .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_508", + "psc_text": "ἐν γεννήμασι. καὶ οἱ μὲν αὐτῶν Φιβιωνῖται καλούμενοι ἀναφέρουσι τὰς αἰσχρὰς αὐτῶν θυσίας τὰς τῆς πορνείας, τὰς ὑφ' ὴμῶν ἐνταῦθα προειρημένας, όνόμασι τρακοσίοις ἑξήκοντα πέντε, οἷς αὐτοὶ ἔπλασαν ἀρχόντων δῆθεν, ἐμπαίζοντες τοῖς γυναικαρίοις καὶ λέγοντες· μίγηθι μετ' ἐμοῦ, ἵνα σε άνενέγκω πρὸς τὸν ἄρχοντα. καθ' ἑκάστην δὲ μῖξιν ὀνομάζουσιν ἑνὸς ὄνομά τινος βάρβαρον τῶν παρ' α���τοῖς πεπλασμένων, καὶ δῆθεν εὔχονται λέγοντες· προσφέρω σοὶ τῷ δεῖνι, ἵνα προσενέγκῃς τῷ δεῖνι. τῇ δὲ ἄλλῃ μίξει πάλιν ἄλλῳ ὑποτίθεται ὡσαύτως προσφέρειν, ἴνα καὶ αὐτὸς τῷ ἄλλῳ. καὶ ἕως ἀνέλθῃ, μᾶλλον δὲ κατέλθῃ τριακοσίας ἑξήκοντα πέντε πτώσεις τῆς λαγνείας, καθ' ἑκάστην ὅνομά τι ἐπικαλεῖται τὸ τοιοῦτο ἐργαζόμενος. καὶ ἄρχεται πάλιν κατιέναι διὰ τῶν αὐτῶν, τὰ αὐτὰ αἰσχρὰ ἐπιτελῶν καὶ ἐμπαίζων ταῖς ἠπατημέναι. ὅταν οὖν εἰς τοσοῦτον ὄγκον ἐλάσῃ ἀριθμοῦ ἑπτακοσίων τριάκοντα πτώσεων, λέγν δὴ μίξεων αἰσχρῶν καὶ όνομάτων τῶν παρ' αὐτοῖς Ι πεπλασμένων, τότε λοιπὸν τολμᾷ ὁ τοιοῦτος καὶ λέγει· »ἐγώ εἰμι ὁ Χριστός,", + "candidate_score": 0.608826, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_59_61", + "bdc_text": "März 1547 ließen die Augsburger nur Meyer und Schwyzer ziehen ( Augsburg an Zürich , 5 . März ; Haller an Bullinger , 5 . März , A 202/1 , Nr. 23 , bzw. E II 370 , 55 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2221", + "psc_text": "γὰρ τοῦ ἔτους μίαν ἡμέραν τὸ Πάσχα οἱ τοιοῦτοι φιλονείκως ἄγουσι, καίτοι γε περὶ πατρὸς καὶ υἱοῦ καὶ ἁγίου πνεύματος καλῶς καὶ ἴσως <ἡμῖν> ἔχοντες, προφήτας τε δεχόμενοι 1 Gen. 3,16 — 3 I Tim. 2,12 — 4 I Kor. 11,8 — 5 ITim. 2,14 — 13 ff vgl. mit der Darstellung des Epiph. insbes. Eusebius h. e V 23f; S. 488, 7ff Schwartz Hippolyt refut. VIII 18; S. 237, 15ff Wendland Ps. Tertullian adv. omn. haer. 8 Filastrius haer. 58 Theodoret haeret. fab. III 4; außerdem unten Panarion haer. 70,9ff — 19 I Tim. 1,7 — 20 u. S. 245,5f vgl. Irenaeus bei Eusebius V 24, 12; S. 494, 16 Schwartz οἱ μὲν γὰρ οἴονται μίαν ἡμέραν δεῖν αὐτοὺς νηστεύειν — 21ff vgl. Hippolyt refut. VIII 18,2; S.238, 1ff Wendland ἐν δὲ τοῖς ἑτέροις οὗτοι συμφωνοῦσι πρὸς πάντα τὰ τῇ ἐκκλησίᾳ ὑπὸ τῶν ἀοστόλων παραδεδομένα M U 1 ἀκούσουσι", + "candidate_score": 0.608794, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_53_55", + "bdc_text": "Allerdings hatte nur Ruman seine Familie mitgebracht ( Augsburg an Zürich , 19 . November ; Haller an Bullinger , 20 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_952", + "psc_text": "adv. haer. I 1, 1; I 8f Harvey συνυπάρχειν δ’ αὐτῷ καὶ Ἔννοιαν, ἣν δὴ καὶ Χάριν καὶ Σιγὴν ὀνομάζουσιν u. dazu 113,2; 1 116 u. I 13, 3; 1 118 μεταδοῦναί σοι θέλω τῆς ἐμῆς Χάριτος . . . . ὁ δὲ τόπος τοῦ Μεγέθους ἐν ἡμῖν ἐστι . . . ἰδοὺ ἡ Χάρις κατῆλθεν ἐπί σε — 3 zu ἐνθύμησις vgl. Exe. ex Theod. 7, Iff; III 108, Iff Stählin ἄγνωστος οὖν ὁ πατὴρ ὢν γνωσθῆναι τοῖς αἰῶσισ καὶ διὰ τῆς ἐνθυμήσεως τῆς ἑαυτοῦ, ὡς ἂν ἑαυτὸν ἐγνωκώς, πνεῦμα γνώσεως οὔσης προέβαλε τὸν Μονογενῆ· γέγονεν οὖν καὶ ὁ ἀπὸ γνώσεως, τουτέστι τῆς πατρικῆς ἐνθυμήσεως, προελθ(ὸν γνῶσις — 6f Πατὴρ u. Ἀλήθεια als Namen des zweiten Paars bei Valentin (Irenaeus I 11, 1; T 100 Harvey) u. Marcus (I 15, 1; I 145); zu Ἄνθρωπος vgl. Irenaeus adv. haer. I 12, 4; I 113 Harvey ἄλλοι δὲ . .", + "candidate_score": 0.608769, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_53_55", + "bdc_text": "Allerdings hatte nur Ruman seine Familie mitgebracht ( Augsburg an Zürich , 19 . November ; Haller an Bullinger , 20 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1690", + "psc_text": "vgl. S. 123, 19 16f περιέσπασται hinter ἠκρωτηρίασται durchgestrichen V corr 17 ἔχων 21 Μαρίαν τὴν *] τὴν Μαρίαν VM 22 ἐμβηθλεὲμ M | vor γενεαλογίας + <τῆς>?* Τιβερίου Καίσαρος« καὶ τὰ ἑξῆς. ἐντεῦθεν οὖν οὗτος ἄρχεται καὶ οὐ καθ᾿ εἱρμὸν πάλιν ἐπιμένει, ἀλλὰ τὰ μὲν ὡς προεῖπον παρακόπτει, τὰ δὲ προστίθησιν ἄνω κάτω, οὐκ ὀρθῶς βαδίζων ἀλλὰ ἐρραδιουργημένως τὰ πάντα περινοστεύων, καὶ ἔστιν· αݲ »Ἀπελθὼν δεῖξον σεαυτὸν τῷ ἱερεῖ καὶ προσένεγκε περὶ τοῦ καθαρισμοῦ σου. καθὼς προσέταξε Μωυσῆς«· »ἵνα ᾖ μαρτύριον τοῦτο ὑμῖν« ἀνθ᾿ οὗ εἶπεν ὁ σωτήρ εἰς μαρτύριον αὐτοῖς«. βݲ. »Ἵνα δε εἰδῆτε ὅτι ἐξουσίαν ἔχει ὁ υἱός τοῦ ἀνθρώπου ἀφιέναι ἁμαρτίας ἐπὶ τῆς γῆς«. γݲ. »Κύριός ἐστιν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου καὶ τοῦ σαββάτου«. δݲ. »Ἰούδαν Ἰσκαριώτην, ὃς ἐγένετο προδότης«. ἀντὶ δὲ τοῦ »κατέβη μετ᾿ αὐτῶν« ἔχει »κατέβη ἐν αὐτοῖς«. εݲ. »Καὶ πᾶς ὁ ὄχλος ἐζήτει ἄπτεσθαι αὐτοῦ. καὶ αὐτὸς ἐπάρας τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ« καὶ τὰ", + "candidate_score": 0.608691, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_47_49", + "bdc_text": "Romanus ) . Sie trafen am 22 . September 1546 in Augsburg ein ( s. Nr. 2596 , 3-6 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1765", + "psc_text": "φιλονεικίας, aber getilgt u. φιλοκαλίας am Rand gesetzt V corr | * <ἔργον> * 17 συμφωνίας τῆς nachgetragen V corr 19 vor γῆς + τῆς V 21 ὑμῶν V 22 ὑπομνημαστικὴ V 23 προσέπως M Σχόλιον <αݲ> ἀπὸ τοῦ εὐαγγελίου τοῦ παρ᾿ αὐτῷ τῷ Μαρκίνι. [αݲ.] »Ἀπελθὼν δεῖξον σεαυτὸν τῷ ἱερεῖ καὶ προσένεγκε περὶ τοῦ καθαρισμοῦ σοῦ, καθὼς προσέταξε Μωυσῆς«· »ἵνα ᾖ μαρτύριον τοῦτο ὑμῖν« ἀνθ᾿ οὗ εἶπεν ὁ σωτήρη »εἰς μαρτύριον αὐτοῖς«. Ἔλεγχος αݲ. Πῶς ἠδύνατο ὁ κύριος ὁ κατὰ τοῦ νόμου καὶ κατὰ a τοῦ θεοῦ τοῦ νόμου ἔχων τὴν αὐτοῦ διδασκαλίαν, ὡς σὺ φῄς, λέγειν τοῖς ὑπ᾿ αὐτοῦ θεραπευομένοις, φημὶ δὲ τῷ λεπρῴ· »ἀπελθὼν δεῖξον σεαυτὸν τῷ ἱερεῖ«; »ἱερεῖ« γὰρ λέγων οὐκ ἀθετεῖ τὴν τοῦ νόμου ἱερωσύνην· »καὶ προσένεγκε περὶ τοῦ καθαρισμοῦ σοῦ« κἄν τε ἀποκόψῃς b »τὸ δῶρον, φανήσεται ἐκ τοῦ προσένεγκε ὅτι περὶ δώρου λέγει· »περὶ τοῦ καθαρισμοῦ σου, καθὼς προσέταξε Μωυσῆς«· εἰ γὰρ τοῦ", + "candidate_score": 0.60869, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_0", + "bdc_text": "Gnad und frid. Die uff Eerenberg an der ClußKlause Ehrenberg .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_68", + "psc_text": "Karst Hieronymus Chronik S. 20, 13 Helm — 11 f Gen. 11 , 18.20 — 12 Beginn des Götzendienstes unter Seruch Hb. Jub. 11,4 — 6 Littmann; vgl. auch Suidas s. v. Σερούχ — 15 vgl. Ancoratus c. 102, 7; S. 123, 12 ff u. Panarion anaceph. c. 3, 2; S. 163, 5 — 18 f Gen. 11, 22. 24 — 19 der Götzendienst unter Thara lib. Jub. 11, 16 Littmann; vgl. Ancoratus c. 102, 7; S. 123, 14 ff u. Panarion anaceph. c. 3, 3; S. 163, 9 ff GU M 6 —8 Chron. pasch. 28 B; S. 49, 15 —17 Dindorf 1 Νεβρὼθ U | Ἀσσοὺρ U 3 Χαλλάνη M | Θήρας G M | Λοβὸν M 4 Ἑλλήνων παῖδες G 5 τὰ < G Μ 7 ἐγένετο Chron. pasch. | διαδοχῆς G διακονίας Chron. pasch. 9 vor πολὺ + οὐ G U 10 ἀλλήλων] Ἑλλήνων M 11", + "candidate_score": 0.60855, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_64_66", + "bdc_text": "Mai , A 202/1 , Nr. 24 ) . Erst am 22 . Juli reiste Ruman mit seiner Familie heim ( Haller an Bullinger , 22 . Juli , E II 370 , 63 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2464", + "psc_text": "τὸ σημεῖον τοῦ ὕδατος ἐν τῷ γάμῳ γεγενῆσθαι. μετέπειτα ἡκέναι αὐτὸν ἐν Καφαρναοὺμ καὶ ἐργάσασθαι ἕτερα, ὡς ἔφαμεν πολλάκις, καὶ πάλ��ν εἰς Ναζαρὲτ ἀνελθόνα ἀναγνῶναι τὸ βιβλίον Ἠσαΐου τοῦ προφήτου. διὸ λέγουσι »ποίησον καὶ ὧδε σημεῖα ὅσα ἠκούσαμενν ἐν Καφαρναούμ σε πεποιηκέναι«· ὕστερον δὲ πάλιν ἐλθόντα αὐτὸν εἰ καφαρναοὺμ ἐκεῖθεν διαβῆναι ἐπὶ τὴν λίμνην εἴτ᾿ οὖν θάλασσαν Γεννησαρέθ, τέλεόν <τε> τοῦς περὶ Πέτρον ἐκλελέχθαι καὶ οὕτως ἐκεῖθεν συνάψαι τὴν πᾶσαν τοῦ κηρύγματος τελείωσιν. κατὰ γὰρ την ἀκολουθίαν, ὡς ἔφαμεν,μετὰ τὰς μݲ <ἡμέρας> και τὰς ἅλλας δύο ἑβδομάδας καὶ δύο ἡμέρας τὰς <ἐν Ναζαρὲτ> πρὸς Ἰωάννην ἐγένετο πρώτην ἡμέρανκαὶ τὴν αὔριιον· <ἀπ᾿> αὐτοῦ δὲ ἀνακάμψαντος Ναζαρὲτ καὶ μείναντος ἀπὸ ὥρας δεκάτης ἄχρι ἑσπέρας, τῇ δὲ ἄλλῃ ἡμέρᾳ ἐξελθόντος καὶ συναντή- 1ff vgl. c. 16, 1ff; S. 270, 14ff c. 21, 10; S. 280, 4ff c. 28. 3ff; S. 299, 11ff — 3ff ἑβδομάδας δύο καὶ ἡμέρας τρεῖς] oben c. 16, 3;", + "candidate_score": 0.608328, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_59_61", + "bdc_text": "März 1547 ließen die Augsburger nur Meyer und Schwyzer ziehen ( Augsburg an Zürich , 5 . März ; Haller an Bullinger , 5 . März , A 202/1 , Nr. 23 , bzw. E II 370 , 55 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1212", + "psc_text": "15 <σιαιρεῖται> Öh. | αὑτὸ V 17 > Cornarius | αὐτοὶ *] πρῶτοι V M 20 συ|||ζητοῦντας, ν wegradiert V 23 συ|||ζυγίαν, ν ausradiert V 25 <τὸν> Klosterm. 26 V M 28 * > ül. > τῷ μὴ διαζευγνύναι Hilgenfeld μέντοι καὶ τὴν τοῦ Μωσέως γνώμην, καθ’ ἤν τοῦτο ἐνομοθέτησεν, ἐξετάσωμεν, εὑρεθήσεται τοῦτο οὐ κατὰ προαίρεσιν ποιησας τὴν ἑαυτοῦ, ἀλλὰ κατὰ ἀνάγκην διὰ τὴν τῶν νενομοθετημένων ἀσθένωεταν. ἐπεὶ γὰρ τὴν τοῦ δεοῦ γνώμην φυλάττειν οὐκ ἠδύναντο οὖτοι, ἐν τῷ μὴ ἐξεῖνια αὐτοῖς ἀκβάλλειν τὰς γυναῖκας αὐτῶν, αἶς τινὲς αὐτῶν ἀηδῶς συνῴκουν καὶ ἐκινδύνευον ἐκ τούτου ἐκτρέπεσθαι πλέον εἰς ἀδικίαν καὶ ταύτης εἰς ἀπώλεταν, τὸ ἀηδὲς τοῦτο βουλόμενος ἐκκόψαι αὐτῶν ὁ Μωσῆς, δι᾿ οὖ καῖ ἀπόλλεσθαι ἐκινδύνευον, δεύτερόν τινα, ὡς κατὰ περίστασιν ἦττον κακὸν ἀντὶ μείζονος ἀντικάταλλασσόμενος, τὸν τοῦ ἀποσταστίου νόμο ἀφ᾿ ἐαυτοῦ ἐνομοθέτησεν αὐτοῖς, ἵνα, ἐὰν ἐκεῖνον μὴ δύνωνται φυλάσσειν, κἄν τοῦτόν Τε φυλάξωσι καὶ μὴ εἰς ἀδικίας καὶ κακίας", + "candidate_score": 0.608193, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_64_66", + "bdc_text": "Mai , A 202/1 , Nr. 24 ) . Erst am 22 . Juli reiste Ruman mit seiner Familie heim ( Haller an Bullinger , 22 . Juli , E II 370 , 63 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2289", + "psc_text": "4 mit Joh. 7, 42 — 7 vgl. Luk. 2, 1 — 14 vgl. die deutlichere Stelle Panarion Christentum 1, 4f; I 228, 9ff ἐλθόντα τῷ ἑξῆς ἐνιαυτῷ ὀφθῆναι ἐνώπιον κυρίου εἰς Ἱερουσαλήμ, γενόμενόν τε ἐν Βηθλεὲμ διὰ τὴν συγγένειαν ὑπὸ τῆς μητρὸς βασταζόμενον, αὖθισ πάλιν εἰς Ναζαρὲτ ἀπενεχθέντα καὶ κατὰ δευτέραν περίοδον ἐνιαυτοῦ εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα καὶ Βηθλεὲμ ἐληλυθότα, βασταζόμενον ὡσαύτως ὑπὸ τῆς ἰδίας μητρός — 17ff vgl. Panarion Christentum 1, 5; I 228, 14 ἐν οἰκίᾳ κατελθόντα — 21 Matth. 2, 9 11 M U 1 ἐν2 < M 3f ἐπὶ τὰ] ἔπειτα M 4f ἐμβηθλεὲμ U 5 τῶν ἀντιγράφων] ἀντιγράφων U 6 φάσκει] καλοῦσιν U 8 τοῦ βασιλέως Αὐγούστου M 8f κατὰ τὰ Pet.] κατὰ, < τὰ M καὶ τὰ U 9 ἐπιρέοντα U 14 <τοῦ>* | καὶ + <αὖθις> ?* 15 ἐκεῖθεν M | Ναζαρὲθ M 17 vor κατὰ + καὶ U | πη *] τῆ", + "candidate_score": 0.60815, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_59_61", + "bdc_text": "März 1547 ließen die Augsburger nur Meyer und Schwyzer ziehen ( Augsburg an Zürich , 5 . März ; Haller an Bullinger , 5 . März , A 202/1 , Nr. 23 , bzw. E II 370 , 55 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2387", + "psc_text": "— 15 Matth. 4, 12f — 21 die zwei Passah: Joh 2, 13ff u. 11, 55ff — 23ff Es ist beachtenswert, daß Epiph. in der Berechnung der Lehrtätigkeit Jesu (3 Passah = 2 ¼ Jahre) mit Africanus (vgl. Ed. Schwartz Abh. Gött. Ges. 1895 S. 28ff) gegen Eusebius (3 ½ Jahre dem. ev. VIII 2, 108; S. 387, 17ff Heikel) zusammengeht, während er mit Eusebius gegen Aficanus den Tod Christi ins 18. Jahr des Tiberius setzt, vgl. unten S. 292, 15 u. Eusebius-Hieronymus Christi S. 174, 14ff Helm M U (von κατηγοροῦσι Z. 20 an) 1 προβατικῆς am Rand nachgetragen M 9 [φασίν] * 13 <ἐγγὺς> * 21 αὐτοῦ τοῦ] τοῦ αὐτοῦ U | περὶ δύο πάσχων U 22 πεποιηκότα U | ἐν περιόδῳ — δύο < U 23 πάσχα ἑνὸς U | διηγοῦνται < U | οἴδασιν U 24f ὡς πανταχόθεν ἐδείξαμεν < U σωτὴρ ἄλλο Πάσχα, ὡς εἶναι", + "candidate_score": 0.608014, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_46_48", + "bdc_text": "und Thoman Ruman ( alias Rauman , lat. : Romanus ) . Sie trafen am 22 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2455", + "psc_text": "παρθένον, εἶπαν <τοῦτο διὰ> τὴν ὑπόνοιαν [τῶν] τινῶν † λεγόντων ἐν παραδόσει ὡς ὅτι διὰ ἑπτὰ μηνῶν ἐγεννήθη. εὑρήκαμεν γὰρ ἀπὸ τούτου τοῦ † προπόσωνν ἕως ἑνδεκάτης Τθβὶ καὶ πρὸ ὀκτὼ εἰδῶν Ἰανουαρίων, ὅτε ἀληθὼς τὰ θεοφάνεια ἐγένετο καὶ ἐγεννήθη, ἑπτὰ μηνῶν χρόνον κατὰ τὸν σεληνιακὸν δρόμον παρὰ ἡμέρας τέσσαρας. ὥστε οὖν εἰ εὕροις ἐνν παρασημειώσεσί που <ταῦτα> γεγραμμένα, μὴ σφάλλου περὶ τὴν εἴδησιν. τῷ μὲν γὰρ ὄντι ἡ βεβαία γέννησις τοῦ Χριστοῦ Τυβὶ ἑνδεκάτη ἐστί. τινὲς δὲ φασιν ὡς δέκα μῆνας ἐνεκυμονήθη παρὰ ἡμέρας ιݲδݲ καὶ ὥρας ὀκτώ, ὡς εἶναι ἐννέα μῆνας καὶ ἡμέρας δεκαπέντε καὶ ὥρας τέσσαρας, 9 Zu dem Tag 20. Juni bez. 21. Mai vergleicht Usener (Weihnachtsfest S. 5 A. 3a) Clemens Al. strom. I 145, 6; II 90, 18ff Stählin εἰσὶ δὲ οἱ περιεργότερον τῇ γενέσει τοῦ σωτῆρος ἡμῶν οὐ μόνον τὸ ἔτος ἀλλὰ καὶ τὴν ἡμέραν προστιθέντες, ἥν φασιν ἔτους κݲηݲ Αὑούστου ἐν πέμπτῃ", + "candidate_score": 0.607999, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_53", + "bdc_text": "Allerdings hatte nur Ruman seine Familie mitgebracht ( Augsburg an Zürich , 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_265", + "psc_text": "εἰκοστὴ δὲ τῆ ἀκολουθία U 8 ἑβδόμη + αἵρεσις U | vor Ἡρῳδιανῶν + ἡ τῶν U 9f ὅλοι + εἰσὶν U (nur Vermutung); anstatt dessen Ζ. 10 <ἦσαν> * 10 δὲ] τε Μ 11 Χριστὸν2] κύριον GU Ἡρῴδην + Χρι. στὸν U 13 τῷ (vor Ἡρῴδῃ) < M 14 μετὰ τοῦ] μετ’ αὐτοῦ M 15 οὐδὲ 16 ἢ < G U | ὡς + δὲ U 19 τὸ ὄνομα νομα, υἱὸς δὲ ἦν καὶ αὐτὸς Ἀντιπάτρου. αἰχμάλωτος δὲ ἤχθη ὑπὸ Ἰδουμαίων ὁ αὐτὸς Ἀντίπατρος κἀκεῖσε ἐν τῇ Ἰδουμαίᾳ διατρίβων ἐγέννησε τὸν Ἡρῴδην. τοῦ δὲ πατρὸς πένητος ὄντος καὶ μὴ δυναμένου λύτροις ῥύσασθαι τὸν υἱόν, λέγω δὴ τὸν Ἀντίπατρον, ἔμεινε πολλῷ τῷ χρόνῳ δουλεύων· ὕστερον δὲ ἐλυτρώθη ἐξ ἐράνου τῶν πολιτῶν σὺν τῷ παιδίῳ Ἡρῴδῃ καὶ μετῆλθεν εἰς τὰ οἰκεῖα. διόπερ τινὲς αὐτὸν λέγουσιν Ἰδουμαῖον, ἄλλοι δὲ Ἀσκαλωνίτην ἴσασιν. ὕστερον δὲ ἐφιλιώθη † Δημητρίῳ κ��ὶ ἐπίτροπος κατέστη ἐπὶ τῆς Ἰουδαίας,", + "candidate_score": 0.607888, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_59_61", + "bdc_text": "März 1547 ließen die Augsburger nur Meyer und Schwyzer ziehen ( Augsburg an Zürich , 5 . März ; Haller an Bullinger , 5 . März , A 202/1 , Nr. 23 , bzw. E II 370 , 55 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3336", + "psc_text": "etwa ἤδη ή σὰρξ υπάρχουσα, πῶς οὐκ εὔληπτος ή σοῦ < * 1 δὴ Öh.] δὲ MU | ἄρα + ή | δὴ] δὲ Μ 7 δὲ] τε G U | ἑκκαιδεκάτη *, nach Eusebius] ὀκτωκαιδεκάτη GUM 11 καθολικῆς + καὶ ἀποστολικῆς U 12 προφητῶν GU 13 Ε; * 14 ἀπετάσσετο *] ἀποτασσόμενος GUM | δὲ] * 16 ἔτι M 17 εἰς <δὲ> 18 am Rand (von erster Hand) Δ Ἰουδαϊσμός G 20 ἔτη + δὲ U | ἓν + Ἰουδαϊσμός M + καὶ ὁ Ἰουδαϊσμὸς ἀρχὴν ἐλάμβανεν U; Ἰουδαϊσμὸς in M ist wohl eine in den Text gedrungene Randbemerkung, vgl. zu Z. 18 | Σκυθισμός] Σκύθαι GM 22 καὶ δεῦρο — Ἀβραάμ < M | vor Ἀβραάμ2 + τοῦ G νυμον ἦν αἱρέσεως ἀλλ᾿ ἢ μόνον τῆς αὐτοῦ θεοσεβείας τοὔνομα· Ἀβράμιοι τοίνυν οἱ ἀπὸ Ἀβραὰμ ἐκαλοῦντο. παῖδες γὰρ ὑπῆρξαν τούτῳ ἀκτώ, Ἰσαὰκ δὲ ὁ κληρονόμος μόνος ἠν, διότι καὶ κατὰ γνώμην πατρὸς ἐβίου θεοσεβείᾳ προσανέχων καὶ κατ᾿ ἐπαγγελίαν θεοῦ τῷ πατρὶ ἐδεδώρητο. ἴσχε δὲ", + "candidate_score": 0.607823, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_0", + "bdc_text": "Gnad und frid. Die uff Eerenberg an der ClußKlause Ehrenberg .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_666", + "psc_text": "13 vgl. Hieronymus Chronik S. 160, 16 Helm nam usque ad Herodem christi, id est sacerdotes, erant reges Judaeorum — 15 vgl. Eusebius Chronik aus dem Armenischen S. 61, 12 ff Karst Hieronymus Chronik S. 148, 6 ff Helm — 16 vgl. Eusebius Chronik aus dem Armenischen S. 61, 17 Karst Hieronymus Chronik S. 152, 11ff Helm — 18 anders gewendet bei Eusebius, vgl. Hieronymus Chronik S. 148, 11ff Helm lannaeus cognomento Alexander, qui pontificatum quoque adminisirans crudelissime civibus praefuit V Μ 11 003E; * 13 αὐτοῦ + τοῦ Χριστοῦ Vcorr Ι * etwa > χριστοὶ > *, vgl. Ζ. 19 u. die oben ührte Stelle aus Eusebius-Hieronymus Ι δὲ] γὰρ V 14 <μετ> *, vgl. S. 225, 15 15 ἀρχιερατικοῦ M 16 Σααλίνας V 18 αὐτῶ M 19 οἷτος < M 21 vor βασιλεῖς hineingeflickt οὕτω Vcorr Ι ἱερεῖς + ὁμοῦ οἱ ἄρχοντες> ?* 21 f ἐγίνοντο statt καθίστων", + "candidate_score": 0.607732, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_59_61", + "bdc_text": "März 1547 ließen die Augsburger nur Meyer und Schwyzer ziehen ( Augsburg an Zürich , 5 . März ; Haller an Bullinger , 5 . März , A 202/1 , Nr. 23 , bzw. E II 370 , 55 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_182", + "psc_text": "vgl. Deut. 16, 16 — 10ff vgl. Esra 4, If Neb. 5, 63ff — 14ff die äer sind Epiphanius ümlich; über den Namen = äufer vgl. Brandt, äisches Religionssystem S. 180 Bousset, Hauptprobleme der Gnosis S. 283 — 18 ff über die (unter dem Einfluß des seleucidiscben Reichs erfolgte) Verlegung des in Samarien vgl. Ideler, Handbuch der Chronologie I 397 ff Lagarde, Mitteilungen IV 134 V (bis Νεεμία Ζ. 13; das ßende Blatt D u. das folgende E fast unleserlich; an deren Stelle GU) Μ 1 Σεβουαίων aus Σεβουέων V corr 4 <καὶ> *, aber viell. ist πολλάκις οὖν verderbt u. ür zu lesen ἔμπροσθεν κυρίου * 5 τὸν < M 6 Ἰουδαῖοι + οἱ M | Ἰουδαίας] Γαλιλαίας? * 8 τὴν < M 13 ὑπ’ auf Rasur V corr 14 αἱρέσεως < GM κατὰ σεβουαίων, δευτέρα ἀπὸ Σαμαρειτῶν, ἑνδεκάτη δὲ τῆ ἀκολουθία U 15 vor τότε + καὶ U", + "candidate_score": 0.607619, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_21_23", + "bdc_text": "Die Klause wurde am 5 . September aufgegeben ; s. Nr. 2507 , Anm. 7 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3403", + "psc_text": "7 — 7 ff vgl. Panarion haer. 46, 5, 1 u. 6ff; II 208, 15ff u. 209, 10ff (dazu Holl, Sitz. Ber. Berl. Akad. 1918 S. 540 ff) — 10 Ephes. 5, 14 — 22f vgl. Hebr. 2, 10 — 25 Psal. 67, 7 — 28 vgl. Act. 3, 15 Μ 1 ἐξάγων *] ἐξαγωγῶν M 9 * änze etwa ἐν τῷ αὐτῷ τόπῳ τῷ Γολγοθᾷ ἐτάφησαν, ἐπιτεθέντων ἐπὶ τὸ τοῦ Ἀδὰμ σῶμα> * 9 * καὶ οὓτως ἅμα τῷ Ἀδὰμ> * 10 * etwa ἤγειρεν ὁ ἐκεῖ> * 11 καθεύων Μ *] ἐπιγινωσκομένων MU 14 γάρ *] δέ M 15 <συγγενὴς> Dind. συγγενῆ M | ἐτῶν *] τῶν M | τελευτήσαντι *] τελευτησάντων M 17 ἀντερω- τώμενοι *] ἀντερωτώμενος Μ 18 παρ’ ὑμῖν *] παρ’ ὑμῶν Μ 24 ἐκεῖ] ἐκεῖ] Μ σταυρῶσαι. τάχα δὲ καὶ τοῦτο εἰς ὠφέλειαν τῶν θεασαμένων τοὺς ἐγηγερμένους εἰργάσατο ὁ φιλάνθρωπος κύριος. νομίζομεν γὰρ ὅτι", + "candidate_score": 0.607256, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_64_66", + "bdc_text": "Mai , A 202/1 , Nr. 24 ) . Erst am 22 . Juli reiste Ruman mit seiner Familie heim ( Haller an Bullinger , 22 . Juli , E II 370 , 63 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_116", + "psc_text": "* 12 vor + τῶν GU 13 Ἰουδαϊσμός *] τοῦ Ἰουδαϊσμοῦ GM ἀφ’ οὗπερ Ἰουδαϊσμός U 17 ὅτ᾿ G | ἔκτισται GM | τι < Μ 21 * vielleicht <ἵνα σημάνῃ ἡ σωτηρία ἐκ τῶν Ἰουδαίων ἐστίν> * 23 [ἔχον τὴν ἐπίκλησιν] * | ἔχον ἐχόντων M 24f καὶ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ Σολομῶντος < G 25 υἱοῦ τοῦ] υἱοῦ U 26 δὲ < θρῃσκείαν καὶ μὴ ὑποσημαινόμενος τῆς κατ’ αὐτοὺς δόξης τὴν ὑπόθεσιν ὀλίγα ἀπὸ πολλῶν παραθήσομαι. πᾶσι γὰρ ὡς εἰπεῖν φενερώτατα ὑπάρχει τὰ κατὰ τοὺς Ἰουδαίους. διὸ οὐ πάνυ κάματον ἀναδέξομαι περὶ ταύτης τῆς ὑποθέσεως κατὰ τὸ λεπτότατον διηγήσασθαι, ἀλλ᾿ ὅμως ἠν ἀναγκαῖον ὀλίγα ἀπὸ πολλῶν ἐνταῦθα παραθέσθαι. 4. Ἰουδαῖοι τοίνυν οἱ ἀπὸ τοῦ Ἀβραὰμ κατὰ διαδοχὴν ὑπάρχοντες καὶ τὴν αὐτοῦ θεοσέβειαν διαδεξάμενοι περιτομὴν μὲν τοῦ Ἀβραὰμ ἔχουσιν, ἣν κατὰ πρόσταξιν θεοῦ εἴληφεν ἐνενηκοστὸν ἔνατον ἔτος κατάγων δέ αἰτίαν ἣν ἄνω προεῖπον, εἰς τὸ τούτου σπέρμα πάροικον γινόμενον ἐν", + "candidate_score": 0.607143, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_69", + "bdc_text": "Oktober 1547 verlassen ( Augsburg an Zürich , 3 . Oktober , A 202/1 , Nr. 30 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_264", + "psc_text": "17 — S. 225, 13 in der Hauptsache nach Jul. Africanus ep. ad Arist. bei Eusebius h. e. 1 7, 11 f; S. 58, ITff Schwartz vgl. Eusebius h. e. I 6, 2 ff; S. 48, 14 ff Schwartz Hieronymus Chi-onik S. 160, 1 Helm GU Μ 2 δύο + <τούτων> ?* 3 χρῆσθαι U 4 αἰρεσχελίαν M | vor + καὶ Μ 5 τῆς2] τοῖς M 6 νομιστευομένης U am Rand von ätere Hand ABBREV τυγχανούσης G | Unterschrift κατὰ Ὀσσηνῶν G 7 κατὰ Ἡρωδιανῶν, ἀπὸ Ἰουδαϊσμοῦ ἑβδόμη, τῆς δὲ ἀκολουθίας κݲ G M κατὰ Ἡρωδιανῶν, ἑβδόμη ἀπὸ Ἰουδαϊσμοῦ, εἰκοστὴ δὲ τῆ ἀκολουθία U 8 ἑβδόμη + αἵρεσις U | vor Ἡρῳδιανῶν + ἡ τῶν U 9f ὅλοι + εἰσὶν U (nur Vermutung); anstatt dessen Ζ. 10 <ἦσαν> * 10 δὲ] τε Μ 11 Χριστὸν2] κύριον GU Ἡρῴδην + Χρι. στὸν U 13 τῷ (vor Ἡρῴδῃ) < M 14", + "candidate_score": 0.607108, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_69", + "bdc_text": "Oktober 1547 verlassen ( Augsburg an Zürich , 3 . Oktober , A 202/1 , Nr. 30 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_890", + "psc_text": "γε- 7 Jes. 8, 1 — 12 die Zalil ruht auf der Chronik des Eusebius: 2015 (= die Jahre zwischen Abraham u. Christus, vgl. Eusebius-Hieronymus Chronik S. 169, 14f Helm) weniger 753 ergibt als Rest 1262 = Ol. 6, 3 (6, 2 Hieron.) = 3. Jahr des Ahas. Dazu stimmen die 11 Jahre in Ζ. 26, wenn Hiskia bei der Thronbesteigung 25 ährig war — 18 Luk. 1, 35 — 21 I Tim. 2, 5 — 23ff vgl. haer. 78, 16, 4 — 24 Jes. 8, 3 — 25 vgl. Eusebius ecl. proph. IV 4; Migne 22, 1204C τινὸς τῶν ἐκ περιτομῆς εἰρηκότος ἀκούσας μέμνημαι, ταῦτα τῷ Ἄχαζ προφητεύεσθαι περὶ Ἐζεκίου (ebenso Hieronymus zu Jes. 7, 14; Migne 24, 109 B) V M 1 〈μεγάλου〉 * 4 vor γῆ ein ἡ getilgt Vcorr | οὐκ ἠδύναντο V 8 καὶ hineingeflickt Vcorr | γράψει ἐν] γράψειεν Μ | τις < M", + "candidate_score": 0.606964, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_59_61", + "bdc_text": "März 1547 ließen die Augsburger nur Meyer und Schwyzer ziehen ( Augsburg an Zürich , 5 . März ; Haller an Bullinger , 5 . März , A 202/1 , Nr. 23 , bzw. E II 370 , 55 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_274", + "psc_text": "*] τῶ GUM 23f ὑπερκειμένηνς U 24 * etwa <τόποις <οἰκοῦσιν> * 25 ληξάϊ M u. + ὁ μάγος M | < M 26 ἄριζον M U 27 ἐκπεφυκότα *] G U M Ἐως ὡδε ἡ περὶ τῶν τεσσάρων αἱρέσεων τῶν Σαμαρειτῶν διαλογὴ καὶ τῶν ἑπτὰ τῶν Ἰουδαίων, ἐξ ὡν οὐκέτι φέρονται <ἀλλ'> ἢ τρεῖς μόναι τῶν Σαμαρειτῶν, λέγω δὴ <ἡ> Γοροθηνῶν τε Δοσιθέων καὶ Σεβουαίων, Ἐσσηνῶν δὲ οὐ πάνυ, ἀλλ’ ὡς ἐν σκότῳ τεθαμμένων· παρὰ δὲ τοῖς Ἱουδαίοις οὐκέτι ἀλλ’ ἢ Ὀσσαίων καὶ Νασαραίων ὀλίγοι ἀφωρισμένοι. Ὀσσαῖοι δὲ μετέστησαν ἀπὸ Ἰουδαϊσμοῦ εἰς τὴν τῶν Σαμψαίων αἵρεσιν, οἵτινες, οὐκέτι οὔτε Ἰουδαῖοι ὑπάρχουσιν οὔτε Χριστιανοί. ταῦτά μοι περὶ τῶν προειρημένων εως ωοε εχετω. Ἐνδημία Χριστοῦ καὶ ἐνσάρκου παρουσίας καὶ ἀληθείας πρόσωπον· ἡ μία καὶ μόνη οὖσα τοῦ θεοῦ πίστις. Εὐθὺς δὲ ἐπεδήμησεν κατὰ πόδας ἡ τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἔνσαρκος παρουσία, ἥτις κατέλαβε τὰς προειρημένας ἑπτὰ αἱρέσεις ἐν Ἱεροσολύμοις. ἔσβεσε", + "candidate_score": 0.606953, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_50_52", + "bdc_text": "Bald darauf verließen sie Augsburg , \"damit sie mit weib und kinnder vor winters hiehere khommen mögen\" ( Rat von Augsburg an den Rat von Zürich. 8 . Oktober , Zürich StA , A 202/1 , Nr. 18 ) . Am 19 . November waren sie wieder in Augsburg .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1495", + "psc_text": "ausradiert V 2 οὐχ aus οὐκ Vcorr 4 λέγει φασιν V 5 ἡ περιστερὰ aus αἱ περιστεραὶ Vcorr, vgl. Ζ. 13 u. S. 61, 9 10f ἐὰν δὲ εἴπη aus ἐὰν εἴπει δὲ Vcorr 11 ἡ περιστερὰ aus αἱ περιστεραὶ Vcorr 14 <τῶν> * 16 ἀνωτέρω *] ἀνωτέραν VM 23 μὴ ἀρνεῖσθαι getragen Vcorr κατὰ τὸν ἀπόστολον. ἕτερον πάλιν ἔχει φρονιμότητος ὁ ὄφις, ὥς φασιν οἱ φυσιολόγοι περὶ τούτου τοῦ ζῴου. ὅταν γὰρ διψήσας ἀπὸ τοῦ φωλεοῦ προέλθοι ἐπί τι ὕδωρ ἵνα πίῃ, οὐ συμπαραλαμβάνει λαμβάνει τὸν ἰὸν μεθ’ ἑαυτοῦ, ἀλλὰ ἐν τῷ φωλεῷ καταλιμπάνει καὶ οὕτως ἐλθὼν λαμβάνει τὸ πόμα τῶν ὑδάτων. καὶ αὐτοὶ οὐν τοῦτο μιμησώμεθα, ἵνα, ὅταν ἐρχώμεθα ἐπὶ τὴν ἁγίαν τοῦ θεοῦ ἐκκλησίαν ἢ εἰς εὐχὴν ἢ εἰς τὰ τοῦ θεοῦ μυστήρια, μὴ φέρωμεν μεθ’ ἑαυτῶν κακίαν ἢ ἡδονὴν ἢ ἐπιθυμίαν ἢ ἔχθραν ἤ τι ἕτερον ἐν ταῖς διανοίαις αὑτῶν. ἐπεὶ πῶς ἂν καὶ τὴν περιστερὰν", + "candidate_score": 0.606729, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_28_30", + "bdc_text": "darfürdorthin . gezogen mitt 6 stuck büchsen und 10 fenli von AyterwangenHeiter wang ( Bez . Reutte , Tirol , Österreich) , knapp 5 km von der Burgruine Ehrenberg entfernt .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3391", + "psc_text": "ἐγερῶ U 21 τοιαύτῃ] τῇ αὐτοῦ U | ♦ etwa > * 23 τῶν δὲ2] τῆς δὲ U 24 θήρων U | etwa τὰ λείψανα συνάγει καὶ ὁλοσχερεῖς ἡμᾶς εἰς παλιγγενεσίαν> * vgl. S. 520, 7f Εἰ γὰρ τὰ <ὄντα> ἐξ οὐκ ὄντων ἐποίησεν εἰς τὸ εἶναι, πόσῳ δὴ μᾶλλον τὸ ὄν εἰς τὴν ἰδίαν κατάστασιν εὐχερῶς ἀποκαταστήσει; ἴνα δικαίαν ὁρίσῃ κρίσιν, ἴνα μὴ ἓτερον ἀνθ᾿ ἑτέρου κρίνῃ, ἵνα μὴ ἀπο- στερήσῃ τὸ καμόν. εἰ γὰρ ψυχῆς ἡ ἀπόλαυσις καὶ οὐρανῶν βασιλείας κληρονομία, μετασχέτω τὸ σῶμα ὡν βούλεται· τρυφάτωσαν οἱ περὶ τὸν Γεδεὼν καὶ μὴ κακουχείσθωσαν ἐν μηλωταῖς καὶ αἰγείοις δέρμασι«, μὴ μάτην καμνέτω Ἰωάννης ἐκ καμήλων ἔχων τὸ ἔνδυμα, μὴ ἐν ἀναχωρήσει τὴν σάρκα ὑπωπιάσωμεν, μὴ τὰ σώματα ἡμῶν δαμάσωμεν ἐν ἁγνείᾳ. εἰ δὲ ἄρα κοινωνεῖ σῶμα ψυχῇ ἐν πολιτείαις ἐν ἁγνείᾳ ἐν νηστείᾳ καὶ ταῖς ἄλλαις ἀρεταῖς, »οὐκ ἄδικος ὁ θεὸς. ἀποστερεῖν τὸν κάματον τοῦ κεκμηκότος καὶ μὴ", + "candidate_score": 0.606694, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_53_55", + "bdc_text": "Allerdings hatte nur Ruman seine Familie mitgebracht ( Augsburg an Zürich , 19 . November ; Haller an Bullinger , 20 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2289", + "psc_text": "4 mit Joh. 7, 42 — 7 vgl. Luk. 2, 1 — 14 vgl. die deutlichere Stelle Panarion Christentum 1, 4f; I 228, 9ff ἐλθόντα τῷ ἑξῆς ἐνιαυτῷ ὀφθῆναι ἐνώπιον κυρίου εἰς Ἱερουσαλήμ, γενόμενόν τε ἐν Βηθλεὲμ διὰ τὴν συγγένειαν ὑπὸ τῆς μητρὸς βασταζόμενον, αὖθισ πάλιν εἰς Ναζαρὲτ ἀπενεχθέντα καὶ κατὰ δευτέραν περίοδον ἐνιαυτοῦ εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα καὶ Βηθλεὲμ ἐληλυθότα, βασταζόμενον ὡσαύτως ὑπὸ τῆς ἰδίας μητρός — 17ff vgl. Panarion Christentum 1, 5; I 228, 14 ἐν οἰκίᾳ κατελθόντα — 21 Matth. 2, 9 11 M U 1 ἐν2 < M 3f ἐπὶ τὰ] ἔπειτα M 4f ἐμβηθλεὲμ U 5 τῶν ἀντιγράφων] ἀντιγράφων U 6 φάσκει] καλοῦσιν U 8 τοῦ βασιλέως Αὐγούστου M 8f κατὰ τὰ Pet.] κατὰ, < τὰ M καὶ τὰ U 9 ἐπιρέοντα U 14 <τοῦ>* | καὶ + <αὖθις> ?* 15 ἐκεῖθεν M | Ναζαρὲθ M 17 vor κατὰ + καὶ U | πη *] τῆ", + "candidate_score": 0.606574, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_19_21", + "bdc_text": "s. Herberger , Schertlin 184 . - Diese Hilfe kam zu spät . Die Klause wurde am 5 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2268", + "psc_text": "Brier an die Korinther bei Harnack Sitz.-Ber. Berl. Akad. 1905 S.5.16 —Κλεόβουλος vgl. Ps. Ignatius ad Trall. 11 — 18 Κλαύδιος sonst nirgends genannt —Δημᾶς vgl. Kol. 4, 14 Philem. 24 II Tim. 4, 10—Ἑρμογένης II Tim. 1, 15 — CXXV Zahn u. C. Schmidt, Petrusakten S. 31 ff M U 2f καὶ φησίν—εὐαγγελίου<Μ 4* ergänze etwa <ἆρα ψεύδεται Μάρκος; μὴ γένοιτο. ἀλλ᾿ οὐ χρεία ἦν περὶ τῶν ἤδη κεκηρυγμένων αὖθις λέγειν.>* 7 ἐναγκαίων U | αὐτὸν Pet.] αὐτοὺς ΜU 9 ἔσχε Μ | τὸν < U 11 <τε>* 12 τις *] τισὶ ΜU 13 ὄντοςv Μ 14 πεπλανημένης + <οὔσης>?* 14f τὰ vor εἰς παράστασιν *] vor ἀπὸ τοῦ εὐαγγελίοου ΜU 14 τῆς2<Μ 15 κακῆ U 16 νενοημένα Μ | αὐτὸν]τὸν U 17 * etwa <ἐπλάνησαν τοὺς περὶ>* 20 κυρίου] Χριστοῦ Μ 22 καλῶς] ἁγνῶς Μ 23 ἀντέλεγον U ἑαυτῆς τὸ μέτωπον ἡ ἀναισχυντία τὰ ἑαυτῆς κακὰ ἐπισπᾶσθαι ἐφιλοτιμήσατο.", + "candidate_score": 0.606139, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_59_61", + "bdc_text": "März 1547 ließen die Augsburger nur Meyer und Schwyzer ziehen ( Augsburg an Zürich , 5 . März ; Haller an Bullinger , 5 . März , A 202/1 , Nr. 23 , bzw. E II 370 , 55 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2230", + "psc_text": "Ostergrenze; es ist der julianische Tag des Eintritts der Sonne in den Widder, vgl. Ideler, Handbuch II 218 E. Schwartz, Ostertafeln S. 30 — 5 vgl. unten haer. 51, 23, 5 u. 26, 1; der dann für die Auferstehung sich ergebende 22. März ist der Tag der Frühlingstag. u. -nachtgleiche nach Anatolius (u. Ptolemäus), vgl. E. Schwartz, Ostertafeln. S. 15f — 7 23. März vgl. Consularia Constant. MG auct. antiqu. IX 220 Chron. pasch. p. 218 Lactantius div. inst. IV 10,8; I 304, 9 Brandt — 10ff vgl. Hippolyt refut. VIII 18, 2; S. 237,22ff Wendland οἳ μιᾷ ταύτῃ προσέχοντες ἐντολῇ οὐκ ἀφορῶσιν εἰς τὸ εἰρημένον ὑπὸ τοῦ ἀποστόλου, ὅτι διαμαρτύρομαι παντὶ περιτεμνομένῳ, ὅτι ὀφειλέτης ἐστὶ τοῦ πάντα τὸν νόμον ποιῆσαι — 11 vgl. Deut. 27, 14ff Μ U 3 δὲ1 u. 2 < M | εὕρομεν Μ 4 Ἄκτων] ἐκ τῶν U 11 πρόσταγμα] πρᾶγμα U 11f Δευτερονομίου(!) τουτέστιν", + "candidate_score": 0.605809, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_59_61", + "bdc_text": "März 1547 ließen die Augsburger nur Meyer und Schwyzer ziehen ( Augsburg an Zürich , 5 . März ; Haller an Bullinger , 5 . März , A 202/1 , Nr. 23 , bzw. E II 370 , 55 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2838", + "psc_text": "πάνυ καὶ δυσκατανόητον· οὐ γὰρ μένει ἐπὶ σχήματος οὐδὲ μορφῆς τῆς αὐτῆς πάντοτε οὐδὲ πάθους ἑνός, ἵνα τις αὐτὴν ἢ τύπῳ εἴπῃ ἢ οὐσίᾳ καταλήψεται. τὰς δὲ ἐξαλλαγὰς ταύτας τὰς ποικίλας ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ κατ᾿ Αἰγυπτίους εὐγγελίῳ κειμένας ἔχουσιν M U 1 * etwa <παρατρέποντες> * | [δὲ)* 5 lies κατ᾿ Αἰγυπτίους? * 6 ὥς *] ὦ Μ U | τούτῳ] τὸ U | ἐπέθεντο + τοῦτο U 10 ἀφελεστάτων U 11 πρώτην * 27 ἑαυτὸν U | πώποτε U 27f καὶ διὰ Χριστοῦ <Μ διὰ Χριστοῦ διδόμενον, ἀπὸ πατρὸς ἐκπορευόμενον καὶ τοῦ υἱοῦ λαμβάνον. ἐνυπόστατος ὁ πατήρ, ἐνυπόστατος ὁ υἱός, ἐνυπόστατον τὸ ἄγιον πνεπυμα. ἀλλὰ οὐ συναλοιφὴ ἡ τριάς, ὡς ὁ Σαβέλλιος | ἐνόμισεν, οὔτε ἠλλοιωμένη τῆς ἰδίας ἀιδιότητός τε καὶ", + "candidate_score": 0.605695, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_82_84", + "bdc_text": "Gruͤssend mir Gastium , mitteylend imm diß nuwe zytungNachricht . und gaͤbend imm diß sin register Wahrscheinlich der im Juni von Gast an Bullinger übermittelte Gesamtkatalog von Basler Drucken ; s. HBBW XVI 264 , 3f. ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_729", + "psc_text": "ihm allein. bekannte Ebionitenevangelium übertragen. Die umgekehrte Verwechslung bei Hieronymus c. Pelag. III 2; Migne 23, 570 B in evangelio inxta Hebraeos quod chaldaico quidem syroque sermone, sed hebraicis literis scriptum est, quo utuntur usque hodie Naxareni, secundum apostolos sive ut plerique autumant iuxta Matthaeum, vgl. Zahn, Gesch. d. neutest. Kan. II 2, 730 Harnack, Lit. Gesch. II 1, 626 (die wilden Aufstellungen von A. Schmidtke TU XXXVII 1 bleiben überall außer Betracht) V Μ 1 δὲ < M 3 δὲ *] τε V M 8 ἄλλοτε *] ἄλλοθι V < Μ Εβραίους, ὡς τὰ ἀληθῆ ἔστιν εἰπεῖν, ὅτι Ματθαῖος μόνος Ἑβραϊστὶ καὶ Ἑβραϊκοῖς γράμμασιν ἐν τῇ καινῇ διαθήκῃ ἐποιήσατο τὴν τοῦ εὐαγγελίου ἔκθεσίν τε καὶ κήρυγμα. ἤδη δέ που καί τινες πάλιν ἔφασαν καὶ ἀπὸ τῆς Ἑλληνικῆς δια- λέκτου τὸ κατὰ Ἰωάννην μεταληγθὲν εἰς Ἑβραΐδα ἐμφέρεσθαι ἐν τοῖς τῶν Ἰουδαίων γαζοφυλακίοις, φημὶ δὲ τοῖς ἐν Τιβεριάδι, καὶ ἐναποκεῖσθαι ἐν", + "candidate_score": 0.605631, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_27_29", + "bdc_text": "vgl. Nr. 2563 , 46f . wie der Castellalter Francesco di Castellalto . darfürdorthin . gezogen mitt 6 stuck büchsen und 10 fenli von AyterwangenHeiter wang ( Bez .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2874", + "psc_text": "φημὶ δὲ συνεισάκτους. ἀλλὰ καὶ ἐξ ὁμολογητῶν αὐτὸν τὸν τοιοῦτον ὄντα οἵδαμεν. ὅμως τοῖς εἰρηκόσι τοῦτο καὶ ἀπὸ τῶν γυναικῶν ἀκηκοέναι φάσκουσιν οὐ πεπιστεύκαμεν· ἡ γὰρ ἀνάγκη τῆς τῶν εἰρηκότων κακοτρπίας ὑπέβαλλεν ἡμῖν ποτὲ μὲν πιστεύειν, ποτὲ δὲ μὴ πιστεύειν ἐπὶ τῇ τοῦ προειρημένου γέροντος ἐπισκόπου μετὰ τὴν αὐτοῦ τελευτὴν κακοφημίᾳ. ἡ γὰρ αἰτία ἠ εἰς αὐτὸν φθάσασα τοιαύτη τις γέγονεν. ἑάλω τις τοιοῦτος ἐπὶ ἁμαρτίᾳ γυναικὸς καὶ ὡς ἠλέγχετο ὑφ᾿ ἡμῶν, ἀπολογίαν ταύτην ἔφερεν, ὡς τῆς συμφθαρείσης αὐῷ γυναικόςλ (καίτοι γε ἤδη πεπαλαιωμένης τὸν χρόνον καὶ ἐν ἡλικίᾳ γηραλέᾳ ὑπαρχούσης) εἰπάσης αὐτῷ τὴν τῆς κακοτροπίας ἐργασίαν, ὡς χρῆσθαι μὲν αὐτὸν ἐδίδασκεν, ἔξωθεν δὲ τὰς μυσαρὰς αὐτοῦ ῥοιὰς ἐπὶ γῆς διασκεδάζειν. 3. Καὶ αὕτη μὲν ἡ τούτων μυσαρά ἐστιν ἐργασία τὸν νοῦν αὐτῶν ἀπατῶσα καὶ ἐκ διαβόλου τετυφλωμένη. ὧν τὰς μαρτυρίας δἰ ὧν πίπτουσιν εἰς μέσον φέρειν οὐκ ἀναγκαῖον ἥγημαι, ἵνα μὴ δόξωμεν δἰ ὦν βουλόμεθα ἀκριβολογεῖν εἰς ἀποτροπίαν τῆς", + "candidate_score": 0.60527, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_59_61", + "bdc_text": "März 1547 ließen die Augsburger nur Meyer und Schwyzer ziehen ( Augsburg an Zürich , 5 . März ; Haller an Bullinger , 5 . März , A 202/1 , Nr. 23 , bzw. E II 370 , 55 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2305", + "psc_text": "irgendwie mit den acta Johannis zusammen (gegen Zah, Forsch. VI 199f) M U 1 <καὶ τὸ ψεῦδος ἀγαπῶντες> * |ὑπὲρ]ἥπερ Μ 2 hinter Δουκᾶν vielleicht nach S. 256,18ff zu ergänzen <καὶ οὑδὲν ἐν αὐτῷ περὶ τῆς ἄνωθεν γεννήσεως>* 4 ἐπὶ τοῦ σωτῆρος, <τῷ λόγῳ Μ 5 ἐπανακάμωψαντι*]ἐπανακάμψαντος Μ U | ἐπτραπέντι*]ἐπιτραπέντος Μ U 6 τε*]δὲ M U 7 vor Ἰταλίᾳ +τῆ Μ 8 τινων +<ἄλλων>*?9 ὁ <Μ|Κρίσκης U 11f τῶ Λουκᾶ U 14 ἀποστρέψηται Μ 18 ἐαυτοῦ U | μετὰ τὴν + αὐτοῦ U ἱκανὰ ἔτη τοῦ διατρῖψαι αὐτὸν ἐπὶ τῆς Ἀσίας, [ἀναγκάζεται] ἐκθέσθαι τὸ εὐαγγέλιον. καὶ οὐκ ἦν αὐτῷ χρεία περὶ τῆς ἐνσάρκου παρουσίας λεπτολογεῖν· ἤδη γὰρ ἠσφάλιστο. ἀλλὰ ὡς κατόπιν τινῶν βαίνων καὶ ὁρῶν αὐτο��ς ἐπὶ τὰ ἔμπροσθεν ὄντας καὶ ἐπὶ τὰ τὰ τραχύτατα ἑαυτοὺς ἐκδεδωκότας καὶ πλάνα καὶ ἀκανθώδη, ἀνακαλέσασθαι αὐτοὺς εἰς εὐθεῖαν ὁδὸν προενοεῖτο καὶ ἀσφαλιζόμενος ἐπικηρυκεύσασθαι αὐτοῖς καὶ εἰπεῖν· τί πλανάσθε; ποῖ τρέπεσθε; ποῖ πλανᾶσθε,", + "candidate_score": 0.604906, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_59", + "bdc_text": "März 1547 ließen die Augsburger nur Meyer und Schwyzer ziehen ( Augsburg an Zürich , 5 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_46", + "psc_text": "ff — 14 Gen. 5, 5 — 15 Gen. 5, 6. 9. 12. 15 — ff vgl. liber Jub. 4, 15 u. 22 Littmann GY M 6 — iiaer. 34 ausgezogen im Crypto-Ferratensis Ba (= f ) ; noch kürzer u. zugleich freier sind die Auszüge bei Nicetas Choniates, Thesaurus orthod. fidei 16 —20 Chron. pasch. 23 B; S. 40 Dindorf 2 * <σῴζεσθαι> * 3 δήγματα G | διδάγματα + τὰ M 5 Ε; * ; die Überschriften der 4 ersten Ηäresen sind in den Handschriften Daß Epiphanius tatsächlich auch hier Zahlen beweisen die Spuren bei S. 173,22 (Apparat) 176, 18 177, 12 179,18 u. 20 8 vor τῇ ἕκτῃ + ἐν GUM < f | ἐτελειώθη f] ἐπλάσθη GUM | τοῦτο λεγόντων 11 <ἀλλ’> 12 γυνὴ hinter αὐτῷ αὐτῷ GUM 13 <διὰ> * 15 16 ὡς δὲ ἡ] ἡ δὲ Chron. pasch. 17 Ε;έχει *] ἔχει f <", + "candidate_score": 0.604758, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_59", + "bdc_text": "März 1547 ließen die Augsburger nur Meyer und Schwyzer ziehen ( Augsburg an Zürich , 5 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_703", + "psc_text": "καὶ ἀναθεματίζουσι, τρὶς τῆς ἡμέρας φάσκοντες ὅτι »ἐπικαταράσαι ὁ θεὸς τοὺς Ναζωραίους«. δῆθεν γὰρ τούτοις περισσότερον ἐνέχουσι, διὰ τὸ ἀπὸ Ἰουδαίων αὐτοὺς ὄντας Ἰησοῦν κηρύσσειν εἶναι <τὸν> Χριστόν, ὅπερ ἐναντίον πρὸς τοὺς ἔτι Ἰουδαίους, τοὺς τὸν Ἰησοῦν μὴ δεξαμένους. ἔχουσι δὲ τὸ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγέλιον πληρέστατον Ἑβραϊστί. παρ' αὐτοῖς γὰρ σαφῶς τοῦτο, καθὼς ἐξ ἀρχῆς ἐγράφη, Ἑβραἰκοῖς γράμμασιν ἔτι σῴζεται. οὐκ οἶδα δὲ εἰ καὶ τὰς γενεαλογίας τὰς ἀπὸ τοῦ Ἀβραὰμ ἄχρι Χριστοῦ περιεῖλον. ἀλλὰ καὶ ταύτην φωράσαντες 1 — 5 vgl. Hieronymus zu Jes. 5, 18 f; Migne 24, 86 A usque hodie perseverant in blasphemiis et ter per singulos dies in synagogis sub nomine Nazarenoriun anathematizant vocabulum christianum, ebenso zu Jes. 49, 7; Migne 24, 467 B/C u. zu Jes. 52, 4 ff ; ebenda 498 B, aucb Justin dial. c. 16 u. 47 ; dazu ürer, Gesch. d. üd. Volkes 4 11 544 Strack, Jesus die äretiker", + "candidate_score": 0.604611, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_13", + "bdc_text": "in der Nähe. darvon bestigen und yngenommen , dadannen geschossen und so vil gehandlet , das gestern 7 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2083", + "psc_text": "7 quasi non si rami salvi fiunt, et radix salra sit — 25 Gen. 1, 26 — 29f vgl. Joh. 11, 17 ff Luc. 7, 11ff Matth. 9, 23 ff V M 2 ἔληξε aus ἐλήλεγκται V corr 5 * etwa <ῥηθέντα καὶ πρὸς τοῦτον ῥητέον>* |γεννητικὰς aus γεννικὰς V corr 6 γεννομένων Μ 6—7 <ἅτε> . . . [ἐκ] . . .[μιᾶς τῆς] * 7 πασῶν Öh.] παθῶν V ἀγαθῶν M 8 ἀλλ᾿ aus ἀλλὰ V corr 10 * etwa <ψεῦδος οὖσα> * | oὔτε Μ 12 <τῶν ἀπὸ>* vgl. S. 207, 20 14 γεγενημένα V 18 ἀνδρὸς *] ἀνδρῶν VM 19 οὗτος] αὐτὸς? * 20 γάμου *] γάμων VM 24f εἰρημένον Corn.] γεγραμμένον V M. καὶ τὴν θυγατέρα τοῦ ἀρχισυναγώυου; καὶ εἰ αὐτὸς οὐκ ἦν ὁ τὸν Ἀδὰμ πλάσας ἐκ χοὸς ἀπ᾿ ἀρχῆς, πῶς πτύσας χαμαὶ ἐποίησε πηλὸν καὶ ἐπέθετο ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ τυφλοῦ τοῦ ἐκ γεννντῆς", + "candidate_score": 0.604282, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_53", + "bdc_text": "Allerdings hatte nur Ruman seine Familie mitgebracht ( Augsburg an Zürich , 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_567", + "psc_text": "ἐγκυμονεῖν μὲν D62 τοιοῦτο ζεῦγος ἀρρενόθηλυ· ὅπερ ζεῦγος ἁδρυνθὲν ἐν τῇ κοιλίᾳ καὶ μὴ ἔχον πόθεν γεννηθῆναι τὴν πλευρὰν τῆς μητρὸς τιτρώσκειν καὶ οὕτως γεννᾶσθαι, ὥστε ἀπολεσθαι τόν τε τούτων πατέρα καὶ τὴν μητέρα. διόπερ ἀπειρώδινον αὐτῇ ἐπέθεντο ὄνομα, ὅτι ὠδίνων οὐ πειρᾶται. δεινὴ δὲ καὶ φοβερὰ παρὰ πάντα τὰ ἑρπετὰ τυγχάνει, ἐν ἑαυτῇ τὸν ἀφανισμὸν ἐξεργαζομένη καὶ διὰ στόματος τὴν αἰσχρότητα ἀπολαμβάνουσα, ᾗ ἔοικεν αὕτη ἡ φρενοβλαβὴς αἵρεσις, ἧς τὴν κεφαλὴν καὶ τὸ σῶμα καὶ τὰ ἐξ αὐτῆς γεγεννημένα ἐνταῦθα συντρίψαντες τῷ ξύλῳ τῆς ζωῆς τὰς ἑτέρας διασκοπεῖν προέλθωμεν, θεὸν ἀρωγὸν ἐπαντλούμενοι. ᾧ τιμὴ καὶ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων, ἀμήν. Κατὰ Καρποκρασίων ζ, τῆς δὲ ἀκολουθίας κζ. Καρποκρᾶς τις ἕτερος γίνεται, συστήσας ἑαυτῷ ἀθέμιτον διδασκαλεῖον τῆς ψευδωνύμου αὐτοῦ αὐτοῦ χείρονας πάντων οὗτος τοὺς τρόπους κεκτημένος. ἐκ πάντων γὰρ τούτων, Σίμωνός τε καὶ Μενάνδρου. Σατορνίλου τε καὶ Βασιλείδου καὶ Νικολάου καὶ αὐτοῦ 19 ff vgl. mit der Darstellung", + "candidate_score": 0.603807, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_27_29", + "bdc_text": "vgl. Nr. 2563 , 46f . wie der Castellalter Francesco di Castellalto . darfürdorthin . gezogen mitt 6 stuck büchsen und 10 fenli von AyterwangenHeiter wang ( Bez .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2030", + "psc_text": "4 hinter τούτω Rasur von 2 Buchstaben V corr | <δὲ>* 7 ἀνομίαν] lies wohl ἄνοιαν* 10 ἀκείνους aus ἐκείνοις V corr 12 <λαβὼν>* 14 τὴν <τῶν> ἄνω?* 15 ἐν auf Rasur V corr 15f τὰ φύσει—ποῖά ἐστι am Rande nachgetragen V corr εἶτα, φηςίν, ἔδωκεν ὁ Χριστὸς ἑαυτὸν παθεῖν ἐν αὐτῷ τῷ σώματι καὶ ἐσταυρώθη ἐν ἀληθείᾳ καὶ ἐτάφη ἐν ἀληθείᾳ καὶ ἀνέστη ἐν ἀληθείᾳ καὶ ἔδειξεν αὐτὴν τὴν σάρκα τοῖς ἑαυτοῦ μαθηταῖς. καὶ ἀναλύσας, φηςίν, αὐτὴν τὴν ἐνανθρώπησιν ἑαυτοῦ ἀπεμέρισε πάλιν ἑκάστῳ τῶν στοιχείων τὸ ἴδιον ἀποδούς, τὸ θερμὸν τῷ θερμῷ, τὸ ψυχρὸν τῷ ψυχρῷ, τὸ ξηρὸν τῷ ξηρῷ, τὸ ὑγρὸν τῷ ὑγρῷ· καὶ οὕτως διαλύσας ἀπ’ αὐτοῦ πάλιν τὸ ἔνσαρκον σῶμα ἀνέπτη εἰς τὸν οὐρανόν ὅθεν καὶ ἧκε. 3. Καὶ ὧ πολλῆς δραματουργίας τῶν τὰ τοιαῦτα λεγόντων, ὡς παντί τῳ σαφὲς εἴη μίμων μᾶλλον ἐργαστήριον ἤπερ ἐπαγγελίας ζωῆς ἢ συνέσεως χαρακτῆρα κεκτημένων. εἰ γὰρ ὄλως ἔλυεν αὐτὸ", + "candidate_score": 0.603458, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_27_29", + "bdc_text": "vgl. Nr. 2563 , 46f . wie der Castellalter Francesco di Castellalto . darfürdorthin . gezogen mitt 6 stuck büchsen und 10 fenli von AyterwangenHeiter wang ( Bez .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_621", + "psc_text": "Ycorr 9 δυναμένων *] δυνάμεων VM Ι ἐν vor μέσῳ oben hineingeflickt C corr μέσον M 10 f > * 14 σώζεσθαι M 15 vor σῳζόμενον + > ?* 16 > * 19 lies viell. φαῦλον sc. ἔργον, vgl. Ζ. 14 * 21 ἂν < M 22 ἄνοια M 23 ἄλλων < V Ι λέγων M 26 ὁ < V καὶ τοῦ 003E; * 28 Μαριὰμ M 32 εἴη ἂν, η auf Rasur V corr εἶπαν Μ αὐτῶν δραματούργημα, δηλητηρίου ἔμπλεον καὶ πάσης ἰώδους διδασκαλίας μεμεστωμένον. ταύτην δὲ αὐθις ὀπίσω τρέψαντες, ὥσπερ δράκοντος κεφαλὴν ξύλῳ τῆς πίστεως καὶ τῆς ἀληθείας ἐπὶ γῆς λακίσαντες, ταῖς ἄλλαις θηριομόρφοις προσπελάσαντες ἐπ' ὀλέθρῳ * τούτων ἤσκειν ἑαυτοὺς διὰ τὴν ἐπαγγελίαν ἀναγκάσωμεν. Κατὰ Κηρινθιανῶνἤτοι Μηρινθιανῶν ݲ, τῆς δὲ ἀκολουθίας ݲ. Κήρινθος δὲ αὖθις, ἀφ' οὑπερ οἱ Κηρινθιανοὶ λεγόμενοι, ἀπὸ ταάτης τῆς θηριώδους σπορᾶς τὸν ἐὸν τῷ κόσμῳ φέρων ἥκει· σχεδὸν δὲ οὐδὲν ἕτερον παρὰ τὸν", + "candidate_score": 0.603335, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_13_15", + "bdc_text": "in der Nähe. darvon bestigen und yngenommen , dadannen geschossen und so vil gehandlet , das gestern 7 . septembris die von Constantz uußzogen sind , sydie Schmalkaldener . ze retten und entschüttenbefreien ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2097", + "psc_text": "ἀναστάσεως> * »πολλὰ σώματα τῶν ἁγίων«, ὡς ἔχει τὸ εὐαγγέλιον, »καὶ εἰσῆλθον σὺν αὐτῷ εἰς τὴν ἁγίαν πόλιν« καὶ οὐκ εἶπεν, ἀνέστησαν ψυχαὶ τῶν ἁγίων, ἀλλὰ σώματα φύσει τῶν ἁγίων καὶ εἰσῆλθον μετ’ αὐτοῦ εἰς τὴν ἁγίαν πόλιν καὶ τὰ ἑξῆς. Πανταχόθεν τοίνυν ἀποκρουσάμενοι τοῦ κώνωπος τούτου τὰ δήγματα δἰ ἐλαίου τῆς τοῦ θεοῦ φιλανθρωπίας καὶ κυρίου ἡμῶν ἐνδημίας καὶ φωτὸς τοῦ εὐαγελίου τὴς ἀληθείας, ἐπὶ τὰς ἑξῆς κατὰ τὸ εἰωθὸς πάλιν προσελθεῖν ἐν τῇ τοῦ θεοῦ δυνάμει σπεύσωμεν. V M 5 άποκρουσάμενοι *] ἀποκρουσάμενος V M 8 πάλιν über der Linie nachgetragen V corr | προ|||ελθεῖν, σ ausradiert V corr προσελεῖν Μ | σπευδάσωμεν V Κατὰ Ἐγκρατιτῶν κݲζݲ, τῆς δὲ ἀκολουθίας μݲζݲ. Ἐγκρατῖταί τινες οὕτω καλούμενοι τοῦτον τὸν Τατιανὸν διαδέχονται, φύσει ὑπ᾿ αὐτοῦ πεπλανημένοι τε καὶ ἠπατημένοι, ἕτερα δὲ παρὰ τοῦτον φρονήσαντες καὶ εἰς μείζονα πάλιν ἐρεσχελίαν ἑαντοῦς ἐκδεδωκότες. πληθύνουσι δὲ οὗτοι καὶ εἰς δεῦρο ἔν τε τῇ Πισδίᾳ", + "candidate_score": 0.602996, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_19_21", + "bdc_text": "s. Herberger , Schertlin 184 . - Diese Hilfe kam zu spät . Die Klause wurde am 5 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_890", + "psc_text": "γε- 7 Jes. 8, 1 — 12 die Zalil ruht auf der Chronik des Eusebius: 2015 (= die Jahre zwischen Abraham u. Christus, vgl. Eusebius-Hieronymus Chronik S. 169, 14f Helm) weniger 753 ergibt als Rest 1262 = Ol. 6, 3 (6, 2 Hieron.) = 3. Jahr des Ahas. Dazu stimmen die 11 Jahre in Ζ. 26, wenn Hiskia bei der Thronbesteigung 25 ährig war — 18 Luk. 1, 35 — 21 I Tim. 2, 5 — 23ff vgl. haer. 78, 16, 4 — 24 Jes. 8, 3 — 25 vgl. Eusebius ecl. proph. IV 4; Migne 22, 1204C τινὸς τῶν ἐκ περιτομῆς εἰρηκότος ἀκούσας μέμνημαι, ταῦτα τῷ Ἄχαζ προφητεύεσθαι περὶ Ἐζεκίου (ebenso Hieronymus zu Jes. 7, 14; Migne 24, 109 B) V M 1 〈μεγάλου〉 * 4 vor γῆ ein ἡ getilgt Vcorr | οὐκ ἠδύναντο V 8 καὶ hineingeflickt Vcorr | γράψει ἐν] γράψειεν Μ | τις < M", + "candidate_score": 0.602551, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_17_19", + "bdc_text": "Siehe dazu Nr. 2572 , 6-8 und 44-46 . Zuͦ den Costentzern werdent ouch andere stettNämlich Truppen , die der Klause von Augsburg aus zu Hilfe geschickt wurden ; s. Herberger , Schertlin 184 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_76", + "psc_text": "γέγονε πατέρα τιμῶν, καλούμενος <δὲ> ὑπὸ τοῦ λόγου καὶ τῶν οἰκείων ἀπετάσσετο, πειθόμενος δὲ] τῷ καλοῦντι, ὥσπερ οἱ περὶ Πέτρον καὶ Ἀνδρέαν καὶ Ἰάκωβον καὶ Ἱωάννην. καὶ ἵνα μὴ πόλιν μηκύνω τὸν λόγον, συνελ���ν ἐρῶ εἰς ἔτη γὰρ ἐλάσας οὑτος ὁ πατριάρχης ἐνενήκοντα ἐννέα ὑπὸ τοῦ θεοῦ χρηματίζεται εἰς περιτομὴν καὶ ἄρχεται ἔνθεν ὁ χαρακτὴρ τοῦ Ἱουδαϊσμοῦ μετὰ τὸν Ἑλληνισμόν· καὶ ἠν 〈ἀπὸ〉 τῆς τοῦ κόσμου καταβολῆς εἰκοστὴ πρώτη γενεά, ἔτη τρισχίλια τετρακόσια τριάκοντα ἕν. Σκυθισμὸς γὰρ ἀπὸ τοῦ κατακλυσμοῦ ἄχρι τοῦ πύργου καὶ τοῦ Σερούχ, ἀπὸ δὲ τοῦ Σεροὺχ ἕως τοῦ Ἀβραὰμ καὶ δεῦρο Ἑλληνισμός, ἀπὸ δὲ Ἀβραὰμ οὔπω ἐπώ- 1f vgl. S. 178, 1f — 5 Cecrops als Anfänger des Götterdienstes bei den Griechen vgl. zu S. 163, 18 — 5 —8 aus Eusebius vgl. Chronik S. 42, 28 81, 30 Karst Hieronymns Chronik S. 16, 4 Helm — 14f vgl. Matth. 4, 18 —22 — 17 vgl.", + "candidate_score": 0.602074, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_28_30", + "bdc_text": "darfürdorthin . gezogen mitt 6 stuck büchsen und 10 fenli von AyterwangenHeiter wang ( Bez . Reutte , Tirol , Österreich) , knapp 5 km von der Burgruine Ehrenberg entfernt .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3300", + "psc_text": "örige S | ό ἄνθρπος hinter κείρονας Phot. 6f καὶ λογισμοὺς χείρονας * 14 σώζεσθαι M 15 vor σῳζόμενον + > ?* 16 > * 19 lies viell. φαῦλον sc. ἔργον, vgl. Ζ. 14 * 21 ἂν < M 22 ἄνοια M 23 ἄλλων < V Ι λέγων M 26 ὁ < V καὶ τοῦ 003E; * 28 Μαριὰμ M 32 εἴη ἂν, η auf Rasur V corr εἶπαν Μ αὐτῶν δραματούργημα, δηλητηρίου ἔμπλεον καὶ πάσης ἰώδους διδασκαλίας μεμεστωμένον. ταύτην δὲ αὐθις ὀπίσω τρέψαντες, ὥσπερ δράκοντος κεφαλὴν ξύλῳ τῆς πίστεως καὶ τῆς ἀληθείας ἐπὶ γῆς λακίσαντες, ταῖς ἄλλαις θηριομόρφοις προσπελάσαντες ἐπ' ὀλέθρῳ * τούτων ἤσκειν ἑαυτοὺς διὰ τὴν ἐπαγγελίαν ἀναγκάσωμεν. Κατὰ Κηρινθιανῶνἤτοι Μηρινθιανῶν ݲ, τῆς δὲ ἀκολουθίας ݲ. Κήρινθος δὲ αὖθις, ἀφ' οὑπερ οἱ Κηρινθιανοὶ λεγόμενοι, ἀπὸ ταάτης τῆς θηριώδους σπορᾶς τὸν ἐὸν τῷ κόσμῳ φέρων ἥκει· σχεδὸν δὲ οὐδὲν ἕτερον παρὰ τὸν", + "candidate_score": 0.601601, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_19_21", + "bdc_text": "s. Herberger , Schertlin 184 . - Diese Hilfe kam zu spät . Die Klause wurde am 5 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1384", + "psc_text": "25 nach καὶ von 5 Buchstaben V 25f ὁμογηκέναι V ὁμολογηκέναι M 27f διὰ τοῦ] propter hoc lat. τοῦ μὴ ἀποκριθῆναι τοῖς εἰποῦσιν αὐτῷ »ἐν ποίᾳ δυνάμει τοῦτο ποιε���ς«, ἀλλὰ τῇ ἀντεπερωτήσει ἀπορῆσαι αὐτοὺς τὸ ἄρρητον τοῦ Πατρὸς ἐν τῷ <μὴ> εἰπεῖν δεδειχέναι αὐτὸν ἐξηγοῦνται. ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ εἰρηκέναι »πολλάκις λάκις ἐπεθύμησα ἀκοῦσαι ἕνα τῶν λόγων τούτων, καὶ οὐκ ἔσχον τὸν ἐροῦντα« ἐμφαίνοντός φασιν εἶναι διὰ τοῦ »ἕνα« τὸν ἀληθῶς ἕνα θεόν, ὃν οὐκ ἐγνώκεισαν. ἔτι ἐν τῷ προσσχόντα αὐτὸν τῇ Ἱερουσαλὴμ δακρῦσαι ἐπ᾿ αὐτὴν καὶ εἰπεῖν »εἰ ἔγνως καὶ σὺ σήμερον τὰ πρὸς εἰρήνην; ἐκρύβη δὲ <ἀπὸ> σοῦ«, διὰ τοῦ »ἐκρύβη« ῥήματος τὸ ἀπόκρυφον τοῦ Βυθοῦ δεδηλωκέναι. καὶ πάλιν εἰπόντα »δεῦτε πρός με πάντες οἱ κοπιῶντες καὶ πεφορτισμένοι, καὶ μάθετε ἀπ᾿ ἐμοῦ«, τὸν τῆς ἀληθείας πατέρα κατηγγελκέναι. ὅ γὰρ οὐκ ᾔδεισαν, φασί, τοῦτο αὐτοῖς ὑπέσχετο διδάξειν. <Ἀπόδειξιν> δὲ τῶν ἀνωτάτω καὶ οἱονεὶ κορωνίδα τῆς ὑποθέσεως οὐτῶν φέρουσι ταῦτα", + "candidate_score": 0.601286, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_29", + "bdc_text": "gezogen mitt 6 stuck büchsen und 10 fenli von AyterwangenHeiter wang ( Bez .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_808", + "psc_text": "μο oben über Vcorr 10 φυλάττεται getilgt, ür am Rande ἐπιτηδεύεται V 11 εἰς τὰ angeflickt Vcorr 13 τῆς hineingeflickt Vcorr | <ὥς> * 14 τοῦ < V 16 ἀπ᾿ αὐτοῦ] αὐτῶ αὐτῶ V 17 ἀλξα///ὶ, ι aus ει 18 ἔθ//ἤ, ν ausradiert Vcorr | ὡς M | νομίζει V 19 ἀνδρο///ίκελον, ι aus ει Vcorr ποις, μιλίων ἐνενήκοντα ἓξ τὸ μῆκος, δῆθεν σχοίνων εἴκοσι τεσσάρων, τὸ δὲ πλάτος σχοίνων ἕξ, μιλίων εἴκοσι τεσσάρων, τὸ πάχος δὲ κατὰ μέτρησιν ἄλλην τινά. ἀντικρὺ δὲ αὐτοῦ ἑστάναι καὶ τὸ ἅγιον πνεῦμα ἐν εἴδει θηλείας ἀοράτως, καὶ τὸ] αὐτὸ τοῦ αὐτοῦ μέτρου. καὶ πόθεν, φησίν, ἔγνων τὰ μέτρα; ἐπειδή, φησίν, εἶδον ἀπὸ τῶν ὀρέων ὅτι αἱ κεφαλαὶ ἔφθανον αὐτῶν, καὶ τὸ μέτρον τοῦ ὄρους καταμαθὼν ἔγνων Χριστοῦ τε καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος τὰ μέτρα.« ἤδη δέ μοι περὶ τούτων εἴρηται ἐν τῇ κατὰ Ὀσσαίων αἱρέσει. ἐν παρεξόδῳ δὲ ταῦτα πεποίημαι νῦν, ἵνα μὴ", + "candidate_score": 0.600571, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_29_31", + "bdc_text": "gezogen mitt 6 stuck büchsen und 10 fenli von AyterwangenHeiter wang ( Bez . Reutte , Tirol , Österreich) , knapp 5 km von der Burgruine Ehrenberg entfernt . har . Vragend ir , was Ayterwangen? Was solts sin ?", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1387", + "psc_text": "getilgt V corr 3 <μὴ> Ausgg.] non lat. | vor δεδειχέναι + non lat. 4 vor τῶν λόγων + ex lat. 5 εἶναι zu δεῖν verändert V corr δεῖν Μ | »ἕνα«*] ἑνὸς VM unum lat. 8 <ἀπὸ> Ausgg.] α lat. | διὰ τοῦ ἐκρύβη ῥήματος] per eum sermonem qui est absconditus lat. 10 καὶ < lat. 11 φησί aus φασί V corr φησί Μ 12 <ἀπόδειξιν> Ausgg.] ostensionem lat. 13 φέρουσιν] afferunt lat. | ἐξομολογοῦμαι *] ἐξομολογήσομαι VM confiteor lat. | πݲεݲρݲ ε auf Rasur V corr 13f τῶν οὐρανῶν καὶ τῆς γῆς] terrae et coelorum lat. 14 τῆς < Μ 15 [μοι] Ausgg.] < lat. 16 μου < lat. 17 ἀποκαλύψει, h h V corr ἀποκαλύψει M 18 <γὰρ> Dind.] enim lat. 18f τὸν ὑπ᾿ αὐτῶν παρεξευρημένον < lat. 19 μηδενὸς V | πώποτε < lat. 20 vor ἐγνωκότος + manifeste lat. 21 καὶ] et lat.; (entweder zu", + "candidate_score": 0.600543, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_59", + "bdc_text": "März 1547 ließen die Augsburger nur Meyer und Schwyzer ziehen ( Augsburg an Zürich , 5 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_120", + "psc_text": "siehe z. d. St. G U (bis Z. 19 καθεξῆς, dann V an Stelle beider) M 1 κατ’ αὐτῶν M 2 ἀπὸ] ἀντὶ Μ 5 ὅμως *] ὧν GUM 8 ἑαυτοῦ GM 9 εἴληφεν] ἔσχεν Μ 10 εἰς τὸ] εἰς τοῦτο M εἰς τὸ τὸ 11 11 γενόμενον U 12 σφραγῖδα φέρειν U 13 παῖς τούτου GU 16 κατ’ U 17 δείξωμεν UM 18 αὐτοῦ *] αὐτοὶ GUM 20 Φυλιστιέα V V corr Φιλιστιεὶμ Μ 21 τότε < V 22 ὁ καὶ] καὶ ὁ Μ 28 εἰς Αἴγυπτον < V, vgl. 29 ἀριθμηθέντες + εἰς Αἴγυπτον V ἡ πρώτη βίβλος τῆς κατὰ τὸν Μωυσέα πεντατεύχου, περὶ τούτων πάντων σαφῶς δηλοῦσα. διετέλεσαν δὲ ἐκεῖσε ἐπὶ πέντε γενεαῖς, ὡς καὶ πολλάκις εἶπον, νῦν δὲ ἀνάγκην ἔσχον ταῦτα δευτερῶσαι. ἔμειναν γὰρ ἀπὸ τοῦ Ἰακὼβ αἱ γενεαὶ ἀριθμούμεναι διὰ τοῦ Λευί, ἐξ οὗπερ οἱ ἱερεῖς κατέστησαν, καὶ διὰ τοῦ Ἰούδα, ἐξ οὗ μετὰ χρόνον", + "candidate_score": 0.600538, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_19_21", + "bdc_text": "s. Herberger , Schertlin 184 . - Diese Hilfe kam zu spät . Die Klause wurde am 5 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2399", + "psc_text": "Ges. 1875 S. 99 ff Wellhausen, Skizzen und Vorarb. 3, 45 ff Dalman, Petra I 49 ff Cumont, Comptes rend. De l᾿acad. Des inscr. Et b. l. 1911. S. 292 ff R. Eisler, Philologus 1909 S. 18 ff u. Arch. f. Rel. W. 1912 S. 628 (doch ist zu betonen, daß Epiphanius — ob mit Recht oder Unrecht — hier nicht den 25. Dez., sondern den 6. Januar meint). — 7 ff vgl. Auch Panarion haer. 55, 1, 9 (Verhrung des Moses in Petra) — 10 f Χααμοῦ ist richtig Und nicht in Χααβοῦ zu ändern; B. Moritz (der Sinaikult in heidnischer Zeit Abh. Gött. Ges. 1916 s. 18) hat (??) als (allerdings männlichen!) Personennamen auf zahlreichen Inschriften nachgewiesen; zur Sache vgl. Joh. Damasc. De haeres. c. 101; Migne 94, 764 A/B oὗτοι μὲν οὗν (sc. οἱ Σαρακηνοὶ) εἰδωλολατρήσαντες καὶπροσκυνήσαντες τῷ ἑωσφόρῳ ἄστρῳ καὶ τῇ Ἀφροδίτῃ δὴ καὶ Χαβὰρ τῇ", + "candidate_score": 0.599969, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_39_41", + "bdc_text": "Habend ir ettwas unden heruffunden heruff : von Norden ( hier : Niederdeutschland ) nach Süden ( hier :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2706", + "psc_text": "nur von Epiph. erwähnt M U 1 Überschrift κατὰ Οὐαλησίων λݲηݲ ἤ καὶ νݲηݲ MU 2 ἀκηκόαμεν *] ἀκούομεν MU | γε < U 4 <ὑπῆρχεν> * 6 * etwa <με ἔχειν, οὐ γὰρ ἔχω ἀκριβῶς λέγειν,> * 7 φιλαδελφινῆς Μ φιλαδελφικῆς U 8 εἶναι Μ 10 περὶ αὐτῶν τοῦτον ἔχει] περιέχει τοῦτον U 13 πλὴν ὀλίγων < U | δὲ 2 < Μ 14 * etwa <μετὰ τῶν Ἀρχοντικῶν καὶ Σηθιανῶν>* 15 οὔπω] οὕτω Μ 23 ὀπίσω ἐπὶ *] ὀπίσω Μ ἐπὶ U 25 γνῶντες Μ 26 πολὺν Μ 2. Πολλὴ δὲ φρενοβλάβεια τῶν τοιούτων. εἰ μὲν γὰρ τὸ ἐν τῷ εὐαγγελίῳ βούλονται πληροῦν τό »ἐὰν σκανδαλίζῃ σε ἓν τῶν μελῶν σου, ἀπόκοψον ἀπὸ σοῦ, συμφέρει γάρ σοι εἰσελθεῖν εἰς βασιλείαν οὐρανῶν ἢ χωλὸν ἢ τυφλὸν ἢ κυλλόν«, πῶς δύναται ἐν βασιλείᾳ τινὰ εἶναι ἠκρωτηριασμένον; εἰ γὰρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν τὰ πάντα ἐστὶ τελειοῦσα, οὐδὲν ἀτελὲς ἔχει ἐν", + "candidate_score": 0.599902, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_9_11", + "bdc_text": "zur ückgedrängt. . Daruff die fygendFeinde . den KatzenbergDer Katzenberg , unmittelbar nördlich von der Klause Ehrenberg gelegen.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3096", + "psc_text": "die Wildfeige m. der Feigenbaum S Ι ἀφῃρημένης + in ihrer Wurzel S Ι σώ- ζεται U 12 f τῶν ἀφανιζόντων < S 13 κακῶν] Schaden (zu μηδὲν zogen) S Ι ἐν ἑαυτῷ] ἐν αὐτῶ M ἐαυτῶ U < S Ι μηκέτι < S Ι ἡ . die Wild feigen S 13 f πᾶσα προθέλυμνος < S 14 καὶ ὁ θεὸς ὁ der Allkunstvolle S 15 νεῶ M νεὼ U 16 διέλυσε] διεκώλυε Pa Ι θανάτου προσβολαῖς προσβολαῖς < S Ι ἀποκταίνων U 17 πάλιν < M Pa < U 18 f ἀνακαινοποιηθέντος] gemachten S 19 ἀπήνων U Ι τελείως 19 f ἀπολλωμένης M 20 ἔτι] ὅτι M σθαι συζῆν ἀνάγκη καὶ τὴν ἁμαρτίαν, ἔνδον τὰς ῥίζας αὐτῆς ἐν ἡμῖν ἀποκρύπτουσαν, κἂν ἔξωθεν τομαῖς ταῖς ἀπὸ τῶν σωφρονισμῶν καὶ τῶν νουθετήσεων ἀνεστέλλετο, ἐπεὶ οὐκ ἂν ἔτι μετὰ τὸ φωτισθῆναι συνέβαινεν ἀδικεῖν, [ἅτε] παντάπασιν εἰλικρινῶς ἀφῃρημένης ἀφ᾿ ἡμῶν τῆς ἁμαρτίας. νῦν", + "candidate_score": 0.599841, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_59", + "bdc_text": "März 1547 ließen die Augsburger nur Meyer und Schwyzer ziehen ( Augsburg an Zürich , 5 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_226", + "psc_text": "ἀριστείᾳ θεοσεβείας διαφανεῖς ὑπάρξαντας, φημὶ δὲ Ἀδὰμ καὶ Σὴθ καὶ Ἐνὼχ καὶ Μαθουσάλα καὶ Νῶε καὶ Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ, Λευί τε καὶ Ἀαρὼν καὶ Μωυσέα καὶ Ἰησοῦν τὸν τοῦ 13ff die Νασαραῖοι dem Epiph. ümlich. Wenn er (vgl. oben Anaceph. S. 168, 4) den Namen mit ἀφηνιαστὴς übersetzt, so scheint er ihn von ABBREV ABBREV = abfallen (allerdings im übertragenen Sinn nicht nachweisbar) herzuleiten. Ναζωραῖοι führt Epiph. wie andere auf Ναζαρὲτ ück, vgl. haer. 29, 7 G U (bis Z. 12 συντέτακται; dann ein Blatt in U ausgefallen, als Ersatz dient R) Μ 3 κατέχονται G 5 ὠκεανοῦ G | οὔτε2 < G 6 ἀέναοι GU 7 U 10 αὐτάρκη G 10 f τὸ ἐν ὀλίγῳ τὸ *] ἀλέξημα] τὸν δι’ ὀλίγων ἔλεγχον G 11 ὑποδεῖξαι GU | ὡς *] ἕως GUM | ἐνταυθοῖ 12 Unterschrift κατὰ ἡμεροβαπτιστῶν G 13 κατὰ Νασαραίων, ἀπὸ Ἰουδαϊσμοῦ πέμπτη (εݲ M), τῆς", + "candidate_score": 0.599743, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_29_31", + "bdc_text": "gezogen mitt 6 stuck büchsen und 10 fenli von AyterwangenHeiter wang ( Bez . Reutte , Tirol , Österreich) , knapp 5 km von der Burgruine Ehrenberg entfernt . har . Vragend ir , was Ayterwangen? Was solts sin ?", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3264", + "psc_text": "ποιεῖν hinter βλαβερὸν Phot. 3 ἐμοὶ ὡς] μοι ὡς ὁμοίως U 4 τοῦ θεοῦ + wegen der Knechtung S 5 f καὶ ἐναπομάξασθαι — ὀλέθρου] u. Unreinheit zu empfangen S * nach S 10 οὐδὲν] κατ᾿ οὐδὲν U | αἴτιον U | οὐδενί * nach S | ὅ βούλομαι] des Guten u. ösen S 16 ἐπακοῦσαι Phot, 16f τοῦ ὑλικοῦ — συμβουλίας] dem Rat des Fleisches, nämlichd der Schlange S 17 τὴν συμβουλίαν U | guten freien Wahl S 18 f ὅθεν ἐντεῦθεν —", + "candidate_score": 0.599452, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_27_29", + "bdc_text": "vgl. Nr. 2563 , 46f . wie der Castellalter Francesco di Castellalto . darfürdorthin . gezogen mitt 6 stuck büchsen und 10 fenli von AyterwangenHeiter wang ( Bez .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1258", + "psc_text": "τῶν λεγομένων μάγων πανουργίᾳ συμμίξας, δι᾿ αὐτῶν φαντάζων τε καὶ μαγεύων, εἰς ἔκπληξιν τοὺς ὁρῶντάς τε καὶ πειθομένους αὐτῷ περιέβαλεν, | ὡς καὶ οἱ αὐτοῦ αὐτοῦ ἔτι καὶ εἰς δεῦρο τοῦτο ἐπιτελοῦσιν. οἱ δὲ τὰ ἀπὸ περιεργίας * ὁρῶντες δοκοῦσι δυνάμεις τινὰς ἐν χερσὶν αὐτοῦ ἐπιτελεῖσθαι καὶ τῶν παρ᾿ αὐτοῖς ταῦτα ποιούντων. τὸν γὰρ νοῦν καὶ αὐτοὶ ἀπολέσαντες οὐχ ὁρῶσι, μὴ γινώσκοντες δοκιμάσαι, ὅτι ἀπὸ μαγείας ἡ σύστασις τοῦ παρ᾿ αὐτοῦ παιγνίου ὡς ἔπος ἐπιτελεῖται. ἐπιτελεῖται. αὐτοὶ γὰρ ἐμβρόντητοι παντάπασι γεγόνασιν, ὑπαχθέντες κακῇ τινι ὑπονοίᾳ. φασὶ γὰρ τρία ποτήρια λευκῆς ὑάλου παρ’ αὐτοῖς ἑτοιμάζεσθαι κεκραμένα λευκῷ οἴνῳ καὶ ἐν τῇ ἐπιτελουμένῃ παρ᾿ αὐτοῦ ἐπῳδῇ, τῇ νομιζομένῃ εὐχαριστίᾳ, μετα- V M 6—16 fast wörtlich nacli Irenaeus adv. haer. I 13, 1; I (=lat.); vgl. auch Hippolyt refut. VI 39, 1; S. 170, 11—14 Wendland 1 Überschrift κατὰ Μαρκωσίων ιݲδݲ ἡ καὶ τριακοστὴ τετάρτη V M 4 ν wegradiert Vcorr 6 παρ᾿]", + "candidate_score": 0.599379, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_40_42", + "bdc_text": "von Norden ( hier : Niederdeutschland ) nach Süden ( hier : Basel). , lassend michs wüssen .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3345", + "psc_text": "hinter γινώσκων Μ 16 ἐφθόνεσε Μ 22 τῶν) * 25 * etwa <ἀκούουσα> * 26 vor + <τὸ> 27 ἐλαττώματι *] ἐλαττώμασι M τροχὸν μεταβάλλοι, ἀνασκευάσας καὶ ἀνακαινίσας τὸ σκεῦος ἄνευ ἐλαττώματος εἰς τὸ δύνασθαι διηνεκῶς ζῆν. ἔνθεν τὸ πρῶτον μὲν ἀπειλεῖ θάνατον, τὸ δὲ δεύτερον οὐκέτι θάνατον λέγει, ἀλλὰ »γῆ καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ«, μὴ παραδεδωκὼς θανάτῳ τὸν ἄνθρωπον. * * καὶ μεθ᾿ ἓτερα καὶ ἐποίησεν ὁ θεὸς χιτῶνας δερματίους καὶ ἐνέδυσε τοὺς περὶ τὸν Ἀδὰμ καὶ ἐξέβαλεν αὐτοὺς ἐκ τοῦ παραδείσου«. ὁρᾷς ὃτι μάταιος ἡ σοῦ σοῦ καινοτομουμένη κενοφωνία, Ὠρίγενες. πρὸ πόσου γὰρ χρόνου ᾖσαν σώματα τοῖς περὶ τὸν Ἀδάμ. 66. Εἰ δὲ τοῦτό σε ἀνακρίνει καὶ οὐ δύνασαι, ψυχικῶς διανοούμενος, τοῦ πνεύματος δέξασθαι τὴν χάριν, χάριν, ἄπιστε καὶ ἐπέκεινα τῶν D676 ἀπίστων τυγχάνων, λεγε μοι ἑκάστην ὑπόθεσιν ἐκ θεοῦ γεγονυῖαν, πόσην τὴν τὴν θαυματουργίαν καὶ ἔκπληξιν; πόθεν ἐξ οὐκ ὄντων οὐρανὸς τέ ταται ἐν μετεώρῳ ἀναπεπετασμένος; πόθεν", + "candidate_score": 0.599376, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_29_31", + "bdc_text": "gezogen mitt 6 stuck büchsen und 10 fenli von AyterwangenHeiter wang ( Bez . Reutte , Tirol , Österreich) , knapp 5 km von der Burgruine Ehrenberg entfernt . har . Vragend ir , was Ayterwangen? Was solts sin ?", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3183", + "psc_text": "δεσμὸς] als Fessel das Fleisch der Seele gegeben ivurde 5 αὐτῶ U der Seele S Ι πέδα M 6 ἁμαρτῆσαν. τί U 7 τῷ ἁμαρτήσαντι] * Βοnwetsch Ι δεσμὰ — πέδαι] Strafen tc. Fesseln S 8 δύνασθαι < S 10 f λέγω < S 12 ἐκτὸς + öllig S 13 καὶ κακῶν τῇ ψυχῇ καὶ ἀγαθῶν U ἡμάρτομεν διάγοντες U 14 κακίας ἐκ παντός < S 16 δελεασθέντες < 17 — 20 περὶ γὰρ δὴ — δεδηλωκέναι < S 18 γεγονός *] γεγονότα M U Ι ἄκρατον U 19 ἔχει M Ι πλήρης (als indeklin.) *] πλήρις Μ πλήρη M 21 δεσμά] Pein S 22 τοῦ < U Ι ἀνθ’ ὧν] ὅτι ἄνωθεν 23 f τοῖς — εἰρμένοις] Wort S 24 f κἂν — ἐκτίθωνται < S 25 ἐκτίθενται U Ι τὰ ἐγκείμενα] dies Ι δὴ] δὲ U 25f τὸ μυθῶδες αὐτῶν τῆς ἐξηγήσεως] ihr frevlerisches Gerede S μυθῶδες αὐτῶν", + "candidate_score": 0.599078, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_59", + "bdc_text": "März 1547 ließen die Augsburger nur Meyer und Schwyzer ziehen ( Augsburg an Zürich , 5 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3391", + "psc_text": "ἐγερῶ U 21 τοιαύτῃ] τῇ αὐτοῦ U | ♦ etwa > * 23 τῶν δὲ2] τῆς δὲ U 24 θ���ρων U | etwa τὰ λείψανα συνάγει καὶ ὁλοσχερεῖς ἡμᾶς εἰς παλιγγενεσίαν> * vgl. S. 520, 7f Εἰ γὰρ τὰ <ὄντα> ἐξ οὐκ ὄντων ἐποίησεν εἰς τὸ εἶναι, πόσῳ δὴ μᾶλλον τὸ ὄν εἰς τὴν ἰδίαν κατάστασιν εὐχερῶς ἀποκαταστήσει; ἴνα δικαίαν ὁρίσῃ κρίσιν, ἴνα μὴ ἓτερον ἀνθ᾿ ἑτέρου κρίνῃ, ἵνα μὴ ἀπο- στερήσῃ τὸ καμόν. εἰ γὰρ ψυχῆς ἡ ἀπόλαυσις καὶ οὐρανῶν βασιλείας κληρονομία, μετασχέτω τὸ σῶμα ὡν βούλεται· τρυφάτωσαν οἱ περὶ τὸν Γεδεὼν καὶ μὴ κακουχείσθωσαν ἐν μηλωταῖς καὶ αἰγείοις δέρμασι«, μὴ μάτην καμνέτω Ἰωάννης ἐκ καμήλων ἔχων τὸ ἔνδυμα, μὴ ἐν ἀναχωρήσει τὴν σάρκα ὑπωπιάσωμεν, μὴ τὰ σώματα ἡμῶν δαμάσωμεν ἐν ἁγνείᾳ. εἰ δὲ ἄρα κοινωνεῖ σῶμα ψυχῇ ἐν πολιτείαις ἐν ἁγνείᾳ ἐν νηστείᾳ καὶ ταῖς ἄλλαις ἀρεταῖς, »οὐκ ἄδικος ὁ θεὸς. ἀποστερεῖν τὸν κάματον τοῦ κεκμηκότος καὶ μὴ", + "candidate_score": 0.598946, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_14_16", + "bdc_text": "septembris die von Constantz uußzogen sind , sydie Schmalkaldener . ze retten und entschüttenbefreien ; vgl . SI VIII 1555. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2728", + "psc_text": "<αὐτῶν> * 6 τέρασι U 7 ἐναντιωθέντος *] ἐναντιωθέντας M U | vor κέντρῳ + ἄλλῳ M 8 ἀνθισταμένου *] ἀνθισταμένους M U 0 [καὶ καταγελάσαντες] * 10 μετέπειτα βαίνοντες] λοιπὰς μεταβαίνοντες U 12 Überschrift κατὰ Καθαρῶν τῶν ἀκαθάρτων λݲθݲ ἢ καὶ νݲθݲ M κατὰ καθαρῶν λݲθݲ ἡ καὶ νݲθݲ U 14 δὲ νοῦ *] Μαξιμίνου M U 16 [πρώτου] *, wohl doppelte Lesart zu πρὸ τοῦ (Z. 15) | δὲ αὐτην τέτραπται, λέγων μὴ εἶναι <αὐτοῖς> σωτηρίαν, ἀλλὰ μίαν μετάνοιαν, μετὰ δὲ τὸ λουτρὸν μηκέτι δύνασθαί τινα ἐλεεῖσθαι παραπεπτωκότα. Καὶ αὐτοὶ δέ φαμεν εἶναι μετάνοιαν μίαν καὶ διὰ λουτροῦ παλιγγενεσίας ταύτην γίνεσθαι τὴν σωτηρίαν, ἀλλ᾿ οὐ,κ ἀναιροῦμεν τὴν τοῦ θεοῦ φιλανθρωπίαν, εἰδότες τὸ κήρυγμα τῆς ἀληθείας καὶ τὸν ἔλεον", + "candidate_score": 0.598941, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_27_29", + "bdc_text": "vgl. Nr. 2563 , 46f . wie der Castellalter Francesco di Castellalto . darfürdorthin . gezogen mitt 6 stuck büchsen und 10 fenli von AyterwangenHeiter wang ( Bez .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2017", + "psc_text": "Μ 10 † σκοποῦ] lies wohl ἐκ τῆς ὀπῆς * 11 <τε>* 13 Unterschrift κατὰ Λουκιανιστῶν V M 14 κατὰ Ἀπελληϊανῶν, εἰκοστὴ τετάρτη ἡ καὶ μݲδݲ V M 16 συνιστάμενος Μ παρὰ τοῦς ἄλλους βούλεται δογματίζειν καὶ κατὰ μὲν τοῦ ἑαυτοῦ διδασκάλου ὁπλιςάμενος ἑαυτὸν καὶ κατὰ τῆς ἀληθεῖας, εἰς τὸ συναγείρειν ἑαυτῷ καὶ αὐτὸς σχολὴν πεπλανημένων ἀνθρώπων, τὰ τοιαῦτα βούλεται δογματίζειν, φάσκων μὲν ὅτι οὐχ οὕτως, φηςί, γεγένηται, ἀλλὰ πεπλάνηται Μαρκίων, ἵνα πανταχόθεν ἑαυτῆν ἐλέγχουςά τε ἡ ἄνοια καὶ ἡ ἀνομία ἐν ἑαυτῇ συντριβομένη φανήσεται καὶ καθ’ ἑαυτῆς τὴν ἀνατροπὴν ἐπεγείρουσα, τῆς ἀληθίας ἀεὶ ἑδραίας οὔσης καὶ μὴ χρείαν ἐχούσης βοηθείας, ἀλλὰ αὐτοσυστάτου οὔσης κα��� παρὰ θεῷ τῷ ὄντως <ὄντι> ἀεὶ συνιστωμένης. φάσκει γοῦν οὗτος ὁ προειρημένος Ἀπελλῆς καὶ οἱ ἀπ’ αὐτοῦ ὅτι οὐκ εἰσὶ τρεὶς ἀρχαὶ οὔτε δύο, ὡς τοῖς περὶ Λουκιανὸν καὶ Μαρκίωνα ἔδοξεν, ἀλλά, φηςίν, εἷς ἐστιν ἀγαθὸς θεὸς καὶ μία ἀρχὴ καὶ μία δύναμις ἀκατονόμαστος· ᾧ", + "candidate_score": 0.598933, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_21_23", + "bdc_text": "Die Klause wurde am 5 . September aufgegeben ; s. Nr. 2507 , Anm. 7 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2478", + "psc_text": "7 Röm. 6,9 — 11f vgl. Luk. 6,1 — Joh. 4, 35 — 20 vgl. Apok. 8,2 — 24 vgl. Apok. 1,1 — 27 vgl. Ex. 25,5 M U 1 <ἐκ> * 2 τὰς < U 4 δράχμα U 5 ἀγκαλισθεῖσα Μ 9 ὁ < U 10 διὰ δὲ] δέδια δὲ Μ |δὲ < U 11 λόγον + διὸ U 12 καὶ ἀπὸ] ἀπό τε Μ 13 τὸν < U 19 οὕτως < U 21 τὰ < U 22 [ἐν] * 25f κηρύττων, *] wohl schon κηρύττων verderbt; lies etwa ἐκφέρων· <σωματικῶς γὰρ προσέταττεν ἐν νόμῳ,> * 27 κατασκευάζει] lies wohl <προστάττει> κατασκευάζεσθαι * | τῶν]lies nach Ex. 25,5 κριῶν? * | ἐρυθροδανομένων U σκηνὴν μὲν οὖσαν, ἀπεκδεχομένην δὲ τὴν τελειοτάτην σκηνὴν τοῦ Χριστοῦ. δέρμα γὰρ ἀπὸ σώματος γίνεται, νεκρὸν ὄν, ὡς σκίασμα σώματος ζῶντος, ἵνα δείξῃ σώματα εἶναι τὴν σκηνὴν τοῦ θεοῦ· ἐπειδὴ γὰρ ἐν σώμασιν ἁγίοις κατασκηνοῖ θεός,", + "candidate_score": 0.59884, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_27_29", + "bdc_text": "vgl. Nr. 2563 , 46f . wie der Castellalter Francesco di Castellalto . darfürdorthin . gezogen mitt 6 stuck büchsen und 10 fenli von AyterwangenHeiter wang ( Bez .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_808", + "psc_text": "μο oben über Vcorr 10 φυλάττεται getilgt, ür am Rande ἐπιτηδεύεται V 11 εἰς τὰ angeflickt Vcorr 13 τῆς hineingeflickt Vcorr | <ὥς> * 14 τοῦ < V 16 ἀπ᾿ αὐτοῦ] αὐτῶ αὐτῶ V 17 ἀλξα///ὶ, ι aus ει 18 ἔθ//ἤ, ν ausradiert Vcorr | ὡς M | νομίζει V 19 ἀνδρο///ίκελον, ι aus ει Vcorr ποις, μιλίων ἐνενήκοντα ἓξ τὸ μῆκος, δῆθεν σχοίνων εἴκοσι τεσσάρων, τὸ δὲ πλάτος σχοίνων ἕξ, μιλίων εἴκοσι τεσσάρων, τὸ πάχος δὲ κατὰ μέτρησιν ἄλλην τινά. ἀντικρὺ δὲ αὐτοῦ ἑστάναι καὶ τὸ ἅγιον πνεῦμα ἐν εἴδει θηλείας ἀοράτως, καὶ τὸ] αὐτὸ τοῦ αὐτοῦ μέτρου. καὶ πόθεν, φησίν, ἔγνων τὰ μέτρα; ἐπειδή, φησίν, εἶδον ἀπὸ τῶν ὀρέων ὅτι αἱ κεφαλαὶ ἔφθανον αὐτῶν, καὶ τὸ μέτρον τοῦ ὄρους καταμαθὼν ἔγνων Χριστοῦ τε καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος τὰ μέτρα.« ἤδη δέ μοι περὶ τούτων εἴρηται ἐν τῇ κατὰ Ὀσσαίων αἱρέσει. ἐν παρεξόδῳ δὲ ταῦτα πεποίημαι νῦν, ἵνα μὴ", + "candidate_score": 0.598792, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_29_31", + "bdc_text": "gezogen mitt 6 stuck büchsen und 10 fenli von AyterwangenHeiter wang ( Bez . Reutte , Tirol , Österreich) , knapp 5 km von der Burgruine Ehrenberg entfernt . har . Vragend ir , was Ayterwangen? Was solts sin ?", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3197", + "psc_text": "sehr selig gemacht uerden S 14 ρݲκݲγݲ < S Ι τό U wieder S 14 f ἀνθρώπους] Feinde S 15 f ἄρα τὸ — κατεπόντισεν ἡμᾶς < U — 19 τῶν — τῶν θηρευόντων < S 19 vor ἡ παγὶς bald darauf S 19f οἱ μάρτυρες — ψάλλοντες < S 22 ὑπερμάχῳ u. καὶ τῶν ὅλων < S »ἐδοκίμασας ἡμᾶς ὁ θεός, ἐπύρωσας ἡμᾶς ὡς πυροῦται τὸ ἀργύριον, εἰσήγαγες ἡμᾶς εἰς τὴν παγίδα, ἔθου θλίψεις ἐπὶ τὸν νῶτον ἡμῶν«, τὸ δικαστήριον τῶν ἐθνῶν ἢ τοὺς πειρασμούς, καθ’ οὒ�� ἐκθλιβέντες καὶ πυρωθέντες ἰσχυρῶς ἐδοκιμάσθησαν· »δοκίμασόν με« γάρ φησι »κύριε, καὶ πείρασόν με, πύρωσον τοὺς νεφρούς μου καὶ τὴν καρδίαν μου«. λεγέτω δὴ καὶ ὁ Ἀβραὰμ ἐπὶ τῷ μονογενεῖ πυρωθεὶς τὰ σπλάγχνα προτιμήσας τε <τοῦ παιδὸς> τὸ τοῦ θεοῦ μᾶλλον πρόσταγμα, μετὰ τὸ ἀκοῦσαι »’Αβραάμ, φεῖσαι τοῦ παιδός σου« ἀπορρίψας τὸ είφος· »ἐδοκίμασας ἡμᾶς ὁ θεός, ἐπύρωσας ἡμᾶς ὡς πυροῦται τὸ ἀργύριον«.", + "candidate_score": 0.598684, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_27_29", + "bdc_text": "vgl. Nr. 2563 , 46f . wie der Castellalter Francesco di Castellalto . darfürdorthin . gezogen mitt 6 stuck büchsen und 10 fenli von AyterwangenHeiter wang ( Bez .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2799", + "psc_text": "* |ἐπιμετρῆται Μ 21 τὸ μὴ φαρμακεύειν hinter ἀδηφαγεῖν U 23 πραΰνεσθαι U 23f ἐπιδύειν Μ 24 τὸ δὲ Dind., Öh.] τῷ δὲ MU 25 * etwa <ὅτι κατὰ θεὸν γίνεται>* | κεκτημένη Μ καὶ τὰ ἄλλα ὅσα ἐστὶ τοιαῦτα θατέρως ἔχει τῆς ἐπιτροῆς τὸ μέτρον. 2. Ἀλλ᾿ ὡς περὶ τούτων εἰπεῖν προειλήφαμεν, ἐν ὀλίγῳ χώρῳ οὗτοι ὑπάρχουσι, περὶ τὴν Φρυγίαν τε καὶ Κιλικίαν καὶ Παμφυλίαν. τί οὖν; ἆρα ἐκκόπτεται ἡ ἐκκλησία ἡ ἀπὸ γῆς περάτων ἄρχι γῆς περάτων; καὶ οὐκέτι <στήσεται ὅτι> »εἰς πᾶσαν τὴν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος αὐτῶν καὶ εἰς τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης τὰ ῥήματα αὐτῶν«; οὐδὲ οὐκέτι τὸ παρὰ τοῦ σωτῆρος εἰρημένον στήσεται τό »ἔσεσθέ μοι μάρτυρες ἄχρι ἐσχάτου τῆς γῆς;« εἰ μὲν γὰρ οὐκ ἔστιν ἐν σεμνότητι ὁ γάμος καὶ κατὰ θεὸν ὁ γάμος καὶ ζωὴν ἔχων ὀ γάμος, * γεννηθῶσιν ἄνευ γάμου· εἰ δὲ ἀπὸ γάμου γεννῶνται, ἄρα βέβηλοί εἰσι διὰ τὸν γάμον.", + "candidate_score": 0.598632, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_40_42", + "bdc_text": "von Norden ( hier : Niederdeutschland ) nach Süden ( hier : Basel). , lassend michs wüssen .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_446", + "psc_text": "ὑποσποράν; καυλακαῦ γὰρ ἐν τῷ Ἠσαίᾳ γέγραπται, λέξις τις οὖσα ἐν τῇ δωδεκάτῃ ὁράσει, ἔνθα λέγει »θλίψιν ἐπὶ θλίψιν, ελπίδα ἐπ' ἐλπίδι, ἔτι μικρὸν ἔτι μικρὸν προσδέχου«· ὡς καὶ αὐτὰ τὰ Ἑβραϊκὰ ῥήματα τελειότατα ἐνταῦθα παραθήσομαι αὐταῖς λέξεσιν ὥς ἐστι γεγραμμένα· μένα· τὸ γὰρ σαυλασαῦ σαυλασαῦ ἑρμηνεύεται θλίψις ἐπὶ θλίψιν, καυλακαῦ καυλακαῦ ἐλπὶς ἐπ' ἐλπίδι, ζιηρσὰμ ζιηρσὰμ ἔτι μικρὸν ἔτι μικρὸν προσδέχου. ποῦ οὖν ἡ τούτων μυθολογία; ποῦ ἡ κίσσησις τῆς φαντασιολογίας; πόθεν τῷ κόσμῳ τὰ ζιζάνια; τίς ὁ ἀναγκάσας εἰς ἑαυτοὺς ἐπισπάσασθαι ὄλεθρον τοὺς ἀνθρώπους; εἰ μὲν γὰρ γινώ- 6ff vgl. unten haer. 37, 6, 1 ff — 20 Jes. 28, 10 — 26 vgl. Matth. 13, 27 V M ’ 4 f εὐθυέ////λεγ////κτα, hinter έ υ. γ Rasur Y 5 τὰ τῆς μυθώδους αὐτῶν ////// πλάνης διδάγματα, ους auf Rasur u. hinter αὐτῶν Rasur von 3 — 4 Buchstaben V corr | <ἀν> εχέγγυα * 6 Προύνεικον, ει", + "candidate_score": 0.598627, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_14_16", + "bdc_text": "septembris die von Constantz uußzogen sind , sydie Schmalkaldener . ze retten und entschüttenbefreien ; vgl . SI VIII 1555. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1551", + "psc_text": "ἐκ τοῦ Ἀδὰμ ὅ τε Κάϊν καὶ Ἄβελ καὶ Σήθ· καὶ οὐκέτι ἐκ δύο ἀνθρώπων, ἀλλ᾿ ἐξ ἑνὸς * ἕως τοῦ κατακλυσμοῦ, τῶν γενῶν ὅλων 3—11 Ps. Tertullian adv. omn. haer. 2 sed enim illos qui seminis illos prioris instituissent, occulte et latenter et ignorante illa matre virtute cum illis octo animabus in arcam misisse etiam semen Cham, quo seinen malitiae non periret, sed cum ceteris conservatmn et post cataclysmum terris redditum exemplo ceterorum excresceret et effunderetur et totum orhem et impleret et occuparet — 4 vgl. I Petr. 3, 20 — 15ff vgl. zu 1, 4; S. 72, 11ff u. Filastrius adv. haer. 3, 3; S. 3, 6ff Marx de Seth autem ipso Christum deum genus deducere aiunt. quidam auteni ex eis non solum genus de co deducere, sed etiam ipsum Christum esse adserunt atque opiriantur — 18 vgl. den Gedanken des wiederkehrenden Christus bei den äern haer. 30,", + "candidate_score": 0.59853, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_59", + "bdc_text": "März 1547 ließen die Augsburger nur Meyer und Schwyzer ziehen ( Augsburg an Zürich , 5 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_704", + "psc_text": "singulos dies in synagogis sub nomine Nazarenoriun anathematizant vocabulum christianum, ebenso zu Jes. 49, 7; Migne 24, 467 B/C u. zu Jes. 52, 4 ff ; ebenda 498 B, aucb Justin dial. c. 16 u. 47 ; dazu ürer, Gesch. d. üd. Volkes 4 11 544 Strack, Jesus die äretiker u. die Christen S. 66*f — 8ff vgl. Irenaeus adv. haer. I 26, 2; I 213 Harvey solo autem eo quod est secundum Matthaeum evangelio utuniur III 11, 7; II 45 (Eusebius h. e. III 27, 4; S. 256, 15 Schwartz); bem., ß Epiph. das solo nicht wiedergibt (vgl. S. 829, 6) — πληρέστατον ßt nur »ganz vollständig« den grammatischen Index) u. deutet in keiner Weise an, ß das Ev. der äer Überschüsse über den Text des kanonischen üs enthielt (gegen Zahn, Gesch. d. neutest. Kan. II 2 S. 681) — 8 über den hebräisch u. mit hebräischen geschriebenen äus", + "candidate_score": 0.598289, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_27_29", + "bdc_text": "vgl. Nr. 2563 , 46f . wie der Castellalter Francesco di Castellalto . darfürdorthin . gezogen mitt 6 stuck büchsen und 10 fenli von AyterwangenHeiter wang ( Bez .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_638", + "psc_text": "23 τῳ] τὸ M 25 μάλιστα τι δὲ M Ι οὕτως] οὑτος Dind. Ι οἷς] ὡς Μ 28 ἐπινοίας V νης ἐνεργηθέντα τὸν χαρακτῆρα ὑποδείκνυσι τῶν διὰ τῶν αἱρέσεων τούτων ἐν τοῖς ἀποστόλοις τὴν κίνησιν ἐργασαμένων. ἀποστάντων γὰρ τούτων καὶ εἰς ψευδαποστόλους τραπέντων <καὶ> ἄλλους ἀποστειλάντων ὡς καὶ ἤδη προείρηται εἰς τὴν Ἀντιόχειαν ἐν ἀρχῇ καὶ εἰς ἄλλους τόπους, λἐγοντας ὅτι »ἐὰν μὴ περιτμηθῆτε καὶ φυλάξητε τὸν νόμον Μωυσέως, οὐ δύνασθε σωθῆναι«, οὐχ ἡ τυχοῦσα τότε ταραχὴ ἐγένετο ὡς προείρηται. καὶ οὑτοί εἰσιν οἱ παρὰ τῷ ἀποστόλῳ Παύλῳ εἰρημένοι »ψευδαπόστολοι, ἐράται δόλιοι, μετασχηματιζόμενοι εἰς ἀποστόλους Χριστοῦ«. 5. Χρῶνται γὰρ τῷ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγελίῳ — ἀπὸ μέρους καὶ οὐχὶ ὅλῳ, ἀλλὰ διὰ τὴν γενεαλογίαν τὴν ἔνσαρκον — καὶ ταύτην μαρτυρίαν φέρουσιν, ἀπὸ τοῦ εὐαγγελίου πόλιν λέγοντες ὅτι »ἀρκετὸν τῷ μαθητῇ ἵνα γένηται ὡς ὁ διδάσκαλος«. τί οὑν, φησί; περιετμήθη ὁ Ἰησοῦς, περιτμήθητι καὶ αὐτός. Χριστὸς κατὰ νόμον. φησίν, ἐπολιτεύσατο, καὶ αὐτὸς", + "candidate_score": 0.598093, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_14_16", + "bdc_text": "septembris die von Constantz uußzogen sind , sydie Schmalkaldener . ze retten und entschüttenbefreien ; vgl . SI VIII 1555. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1573", + "psc_text": "καὶ πᾶσι τοῖς ἀμετανοήτως παραμείνασι ἐν τῇ ἀποστασίᾳ, διὰ τῶν τοιούτων ἀνθρώπων βλασφημεῖ τὸν τὴν κρίσιν ἐπάγοντα κύριον — 6 Matth. 4, 6 — 15 vgl. Gen. 5, 8. 7 — 18 vgl. Gen. 5, 11. 10 V M 2 ἀπληστ��ας aus ἀπληστείας V corr ἀπληστείας M 1 ἐρίσαι hinter φθέγξασθαι durchgestrichen V corr 7 ἤκουσεν M 8 τοῦ < V | > <τε> * 12 ἐμλαβὼν wohl aus ἀναλαβὼν Vcorr 13 nach ὄντα1 ein Wort θεὸν?) ausradiert V corr 21 τότε] πότε M 24 ὁ1 + <ἐκ πατρὸς>? >? * 25 ἐσχάτου, ου aus ων V corr δὲ ἀναπλασάμενος ἀπὸ μήτρας παρθενικῆς σάρκα καὶ ψυχὴν τὴν ἀνθρωπείαν εἰληφὼς οὕτως ἐνανθρωπήσας τελειότατα, κηρύξας ἡμῖν ζωῆς τὰ μυστήρια, δικαιοσύνης τε ἐργάτας τοὺς αὐτοῦ μαθητὰς καταστήσας καὶ τὴν αὐτοῦ διδασκαλίαν δι᾿ ἑαυτοῦ τε καὶ δι᾿ αὐτῶν παιδεύσας τὸ γένος τῶν ἀνθρώπων, οὐ τὰ τῶν Σηθιανῶν ἀποκαλύψας οὐδὲ Σὴθ ἑαυτὸν ὀνομάσας. ὡς οὑτοι", + "candidate_score": 0.598033, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_29_31", + "bdc_text": "gezogen mitt 6 stuck büchsen und 10 fenli von AyterwangenHeiter wang ( Bez . Reutte , Tirol , Österreich) , knapp 5 km von der Burgruine Ehrenberg entfernt . har . Vragend ir , was Ayterwangen? Was solts sin ?", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3043", + "psc_text": "Besserung S. 5 ἐπεκτικαὶ U | τοῦ ἀδικεῖν] der Unzucht S | τοῖς κολαζομένοις] den Sündigenden S 6 ἀδικήδει U | αὐτῷ] αὐτὸ M 6f πρὸς τὸ ἀδικεῖν] zur Vollbringung S 8 διὰ τὸν δεσμὸν M | ψυχῇ διὰ δεσμὸν αὐτὸ καὶ καὶ πέδας εῖναι, ἵνα μὴ αἰώνιοι Πιώμεθα κατάκριτοι δεσμῶται κατ6 αὐτοὺς φθορᾶς, ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ φωτὸς ἐσόμενοτ. λελυμένου γὰρ ἱκανῶς καὶ ἐξελεγχθέντος τοῦ λόγου, ἐν ᾦ »δεσμὸν τῆς ψυχῆς« ὡρίσαντο εἰναι τὶν σάρκα, λέλυται καὶ τό· »ἵνα μὴ δεσμῶται δε’ αὐτὴν ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ φωτὸς — ἢν ἀπολαμβάνωμεν — ἐσόμεθα, διὰ τοῦτο οὐκ ἀναστήδεται«. Ποταπὸν γὰρ λοιπὸν εἰς πειθὼ τοῖς δυσχεραίνουσιν ἔτερον ἀλή- θευμα χρὴ δεικνύναι τῶν εἰρημένων ἀναρέστερον, οὖ ἀνέξονται; ἀλλὰ ταύτην μὲν αὐτῶν τὴν φιλονεικίαν καὶ ἐκ τούτων ἄν τις καἰ ἐξ ἐτέρων ἐλέγχοι πλειόνων. ἀποδείξομεν γὰρ ἐν τοὶς ἐξῆς προβαίνοντος τοῦ λόγου φύσεως ἀληθεύμασι καὶ οὐκ εἰκασίαις μήτε τὸν ’Ιερεμίαν »δεσμίους« ἠμᾶς »γῆς«", + "candidate_score": 0.598031, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_11_13", + "bdc_text": "den KatzenbergDer Katzenberg , unmittelbar nördlich von der Klause Ehrenberg gelegen. nitt unferrnitt unferr : in der Nähe. darvon bestigen und yngenommen , dadannen geschossen und so vil gehandlet , das gestern 7 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2913", + "psc_text": " * 11 <τι> * | <γὰρ > * | λέγουσιν αὐτὸν] ὅτι Georg. | αὐτὸν < U 12 παρενοχλεῖσθαι Georg. 12–14 μηδὲ ἐν ταῖς —ἐπενόησέ τι] οἱ δὲ Georg. 13 πυρβολεῖσθαι U | φηςὶν M U 15 ἄλλοι δὲ ἄλλα Georg. | ἀναφέρειν τολμῶσιν] ἀναφέρουσιν Georg. 16 εὕρηκεν U | μνήμης ἕνεκα = um sein Gedächtnis zu stärken ὑπέρογγα Μ 19 φύσασα Μ | ἐν] οὐν Μ 20 δὲ hinter παρ᾿ αὐτοῖς Μ 21 <εὑρίσκεται> * | παρὰ τοῖς] παρ᾿ αὐτοῖς Μ κατὰ τὰς ἐρημίας ἀναχωροῦσί τε καὶ τὴν ἀκτημοςύνηγ ἑλομένοις· δεινὴ δὲ καὶ αὕτη καὶ παςῶν τῶν παλαιῶν μοχθηροτέρα, ἡ καὶ σὺν ἐκείνοις τὰ ὅμοια φρονοῦσα. κἄν τε γὰρ αἰσχρότητα ἐπιτελεῖν οὐ παρασκευάζῃ τοὺς αὐτῇ μαθητευομένους, ἀλλ᾿ οὖν γε δεινοτέραν αἰσχρότητος † δεινὴν ὑπόνοιαν εἰς αὐτὸ τὸ θεῖον ἐνσκήπτει. ἐκ τούτου γὰρ καὶ Ἄρειος τὰς προφάσεις εἴληφε καὶ οἱ καθεξῆς Ἀνόμοιοί τε καὶ οἱ", + "candidate_score": 0.597756, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_29_31", + "bdc_text": "gezogen mitt 6 stuck büchsen und 10 fenli von AyterwangenHeiter wang ( Bez . Reutte , Tirol , Österreich) , knapp 5 km von der Burgruine Ehrenberg entfernt . har . Vragend ir , was Ayterwangen? Was solts sin ?", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2917", + "psc_text": "συνηρίθμησε τοῖς ἄλλοις κτίσμασιν M U 5–S. 411, 2 Georg. mon. Chron. 456, 20—457, 6 de Boor 1 vor κατὰ + καὶ Μ 2 δὲ ] τε U | ἡ καὶ] εἰ καὶ Μ 3 τε < U 4 παρασκευάζει U | δεινοτέραν] δι᾿ U 5 † δεινὴν] lies wohl κακὴν * | ἐη αὐτοῦ Georg. 6 vor Ἄρειος + ὁ U | προφάσεις] ἀφορμὰς Georg. |ἑξῆς Μ 6 f ἀνόμοιοί τε + ἀνόσιοι Goerg. 7 οἱ < U οἱ λοιποὶ πάντες Georg. 8 δῆθεν < Georg. | περὶ τῶν ἀρχῶν *] κατὰ τὴν ἀρχὴν MU Georg. |λέγειν * |γεννητικὰς aus γεννικὰς V corr 6 γεννομένων Μ 6—7 <ἅτε> . . . [ἐκ] . . .[μιᾶς τῆς] * 7 πασῶν Öh.] παθῶν V ἀγαθῶν M 8 ἀλλ᾿ aus ἀλλὰ V corr 10 * etwa <ψεῦδος οὖσα> * | oὔτε Μ 12 <τῶν ἀπὸ>* vgl. S. 207, 20 14 γεγενημένα V 18 ἀνδρὸς *] ἀνδρῶν VM 19 οὗτος] αὐτὸς? * 20 γάμου *] γάμων VM 24f εἰρημένον Corn.] γεγραμμένον V M. καὶ τὴν θυγατέρα τοῦ ἀρχισυναγώυου; καὶ εἰ αὐτὸς οὐκ ἦν ὁ τὸν Ἀδὰμ πλάσας ἐκ χοὸς ἀπ᾿ ἀρχῆς, πῶς πτύσας χαμαὶ ἐποίησε πηλὸν καὶ ἐπέθετο ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ τυφλοῦ τοῦ ἐκ γεννντῆς", + "candidate_score": 0.59735, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_16_18", + "bdc_text": "vgl . SI VIII 1555. . Siehe dazu Nr. 2572 , 6-8 und 44-46 . Zuͦ den Costentzern werdent ouch andere stettNämlich Truppen , die der Klause von Augsburg aus zu Hilfe geschickt wurden ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1425", + "psc_text": "αὐτὴ ἥσυχος περιστερά, μήτε ἰὸν ἔχουσα μήτε μυλοστομίδας μήτε κέντρα, ὡς οὑτοι πάντες οἱ 8 Jes. 8, 6 — lOf vgl, Jok 9, 7 — 14f vgl. Hohelied 2, 10. 14; 5, 2 — 16 ff vgl. Panarion Prooem. I 1, 3ff; I 155, 8ff u. ßbchnitt περὶ πίστεως c. 19, 1 — 19f vgl. Hohelied 6, 7 — 21 Hohelied G, 8 V M 2 εὐχ·αριστήσωμεν, ωμεν auf Rasur Ycorr 10 ἀσυρίων, σ oben über //////// Ycorr | γὰρ hineingeflickt Ycorr IB ἡσυχῆ δὲ + <πορευόμενος> ? * | καινόφωνον VM | μήτε V | * <ἐπεισάγειν> 14 * <τηρεῖν> * Pet. 20 εἰσι1 auf Rasur Ycorr 21 vor φησὶ + <ὅμως> ? * ἑρπετόμορφοι καὶ ἰὸν ἀναβλυστάνοντες, ἕκαστος φιλοτιμησάμενος δηλητήριόν τι τῷ κόσμῳ κατασκευάσαι καὶ λυμήνασθαι τοὺς αὐτῷ πεισθέντας· ὧν καὶ οὗτος εἷς ὢν τυγχάνει ὁ ἐνταῦθά μοι σπουδασθεὶς φωραθῆναι διὰ θείου λόγου καὶ βοηθείας τῆς ἄνωθεν καὶ", + "candidate_score": 0.59712, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_9_11", + "bdc_text": "zur ückgedrängt. . Daruff die fygendFeinde . den KatzenbergDer Katzenberg , unmittelbar nördlich von der Klause Ehrenberg gelegen.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2913", + "psc_text": " * 11 <τι> * | <γὰρ > * | λέγουσιν αὐτὸν] ὅτι Georg. | αὐτὸν < U 12 παρενοχλεῖσθαι Georg. 12–14 μηδὲ ἐν ταῖς —ἐπενόησέ τι] οἱ δὲ Georg. 13 πυρβολεῖσθαι U | φηςὶν M U 15 ἄλλοι δὲ ἄλλα Georg. | ἀναφέρειν τολμῶσιν] ἀναφέρουσιν Georg. 16 εὕρηκεν U | μνήμης ἕνεκα = um sein Gedächtnis zu stärken ὑπέρογγα Μ 19 φύσασα Μ | ἐν] οὐν Μ 20 δὲ hinter παρ᾿ αὐτοῖς Μ 21 <εὑρίσκεται> * | παρὰ τοῖς] παρ᾿ αὐτοῖς Μ κατὰ τὰς ἐρημίας ἀναχωροῦσί τε καὶ τὴν ἀκτημοςύνηγ ἑλομένοις· δεινὴ δὲ καὶ αὕτη καὶ παςῶν τῶν παλαιῶν μοχθηροτέρα, ἡ καὶ σὺν ἐκείνοις τὰ ὅμοια φρονοῦσα. κἄν τε γὰρ αἰσχρότητα ἐπιτελεῖν οὐ παρασκευάζῃ τοὺς αὐτῇ μαθητευομένους, ἀλλ᾿ οὖν γε δεινοτέραν αἰσχρότητος † δεινὴν ὑπόνοιαν εἰς αὐτὸ τὸ θεῖον ἐνσκήπτει. ἐκ τούτου γὰρ καὶ Ἄρειος τὰς προφάσεις εἴληφε καὶ οἱ καθεξῆς Ἀνόμοιοί τε καὶ οἱ", + "candidate_score": 0.597079, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_29_31", + "bdc_text": "gezogen mitt 6 stuck büchsen und 10 fenli von AyterwangenHeiter wang ( Bez . Reutte , Tirol , Österreich) , knapp 5 km von der Burgruine Ehrenberg entfernt . har . Vragend ir , was Ayterwangen? Was solts sin ?", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2935", + "psc_text": "γοῦν πεποίηκε σύνταξιν εἰς ἑκάστην γραφήν, καὶ ὅσα κτἑ. Georg. | 3 ἐστι + τῶν αὐτοῦ <συγγραμμάτων>? vgl. Z. 19 * 4* etwa <ἀδύνταον ἅπαντα εἰς μέσον φέρειν· ἀεὶ δὲ ἐξηγούμενος τὴν γραφὴν> * 5 ἃ αὐτῷ] οὕτως Μ | ἐν < Μ 6 τῶν < Georg. | τῶν προοιμίων][τῶν] παροιμιῶν? * 6f τῶν ἄλλων] ἀλόγων Georg. 7 παρ᾿ αὐτοῦ < U | χαριέστατα Μ 7f διηγήματα Georg. 8 εἰς δόγματα] περὶ πίστεως Georg. 8f καὶ περὶ — θεωρίας < Georg. 9 ἀτοπώτατα U ἀτοπώτερος Georg. | τῶν πρὸ — θεωρίας < Georg. 10 πλὴν—αἰσχρουργιῶν < Georg. 10f γὰρ αὐτὸς] δὲ αὐτῷ Georg. 11 αὐτὸς < U | ἀσκητῶν U 11f ὡς καὶ—διὸ καὶ] τοιοῦτον ὡς καὶ Georg. 12f ἀπὸ ὑπερβολῆς—πεπτωκέναι] δἰ ὑπερβολῆν ἀστίας τε καὶ σκληραγωγίας ἀνατραπῆναι Georg. 13 ἀσιτίας < Μ 14 <μετὰ> * 15 [καὶ] * 18 ἀλλὰ ὡς πολλάκις εἶπον *] ὡς πολλάκις εἶπον ἀλλὰ MU", + "candidate_score": 0.597051, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_28_30", + "bdc_text": "darfürdorthin . gezogen mitt 6 stuck büchsen und 10 fenli von AyterwangenHeiter wang ( Bez . Reutte , Tirol , Österreich) , knapp 5 km von der Burgruine Ehrenberg entfernt .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_621", + "psc_text": "Ycorr 9 δυναμένων *] δυνάμεων VM Ι ἐν vor μέσῳ oben hineingeflickt C corr μέσον M 10 f > * 14 σώζεσθαι M 15 vor σῳζόμενον + > ?* 16 > * 19 lies viell. φαῦλον sc. ἔργον, vgl. Ζ. 14 * 21 ἂν < M 22 ἄνοια M 23 ἄλλων < V Ι λέγων M 26 ὁ < V καὶ τοῦ 003E; * 28 Μαριὰμ M 32 εἴη ἂν, η auf Rasur V corr εἶπαν Μ αὐτῶν δραματούργημα, δηλητηρίου ἔμπλεον καὶ πάσης ἰώδους διδασκαλίας μεμεστωμένον. ταύτην δὲ αὐθις ὀπίσω τρέψαντες, ὥσπερ δράκοντος κεφαλὴν ξύλῳ τῆς πίστεως καὶ τῆς ἀληθείας ἐπὶ γῆς λακίσαντες, ταῖς ἄλλαις θηριομόρφοις προσπελάσαντες ἐπ' ὀλέθρῳ * τούτων ἤσκειν ἑαυτοὺς διὰ τὴν ἐπαγγελίαν ἀναγκάσωμεν. Κατὰ Κηρινθιανῶνἤτοι Μηρινθιανῶν ݲ, τῆς δὲ ἀκολουθίας ݲ. Κήρινθος δὲ αὖθις, ἀφ' οὑπερ οἱ Κηρινθιανοὶ λεγόμενοι, ἀπὸ ταάτης τῆς θηριώδους σπορᾶς τὸν ἐὸν τῷ κόσμῳ φέρων ἥκει· σχεδὸν δὲ οὐδὲν ἕτερον παρὰ τὸν", + "candidate_score": 0.596943, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_19_21", + "bdc_text": "s. Herberger , Schertlin 184 . - Diese Hilfe kam zu spät . Die Klause wurde am 5 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1928", + "psc_text": "nachgetragen V corr | θύ- σαντες auf Rasor V corr 13f nach δικαιότατα Rasor von 6 Buchstaben V 14 νῦν δὲ auf Rasor Vcorr | vῦν δὲ—γενομένου] ein Nachsatz fehlt | αὐτοῦ] τοῦ θεοῦ?* 15 Ἰηρεμίου, ηρεμι auf Rasor V core 17 θυσίαι σου οὐχ] θυσίαις οὐχ Μ | οὐχ, χ auf Rasur Vcorr 27 ποτε am Rande nachgetragen Vcorr | ποτε τελεσθείσας] ὑποτελεσθείσας Μ οὐκ αὐτοῦ ἐπιδεομένου τούτων οὐδὲ θέλοντος ταῦτα, ἀλλὰ συγκαταβαίνοντος αὐτῶν τῇ ἀσθενείᾳ καὶ τῇ τῆς ἀνθρωρωπότητος προλήψει, ἵνα ἀπὸ τῆς πολυθείας εἰς τὴν περὶ τοῦ ἑνὸς θεοῦ γνῦσιν μετενέγκῃ τὴν τῶν ἀνθρώπων διάνοιαν. ἐπειδὴ γὰρ ἐσχυρῶς ἐτεθμελίωτο i ἡ διάνοια αὐτῶν ἐν τῇ θυσίᾳ ὡς ἐν εὐσεβείᾳ, τῇ ὑπὲρ ἱλασμῶν ἑαυτῶν καὶ σωτηρίας εἰδώλοις προσφερομένῃ, εἰς δὲ τὸ μὴ ἅπαξ χαλεπῶς φέρειν διὰ τὴν συνήθειαν, τοῦ ἀποστρέψαι * τοῦτο ποιεῖν ἕως καιροῦ εἰς αὐτοῦ ὄνομα ἀπὸ τῆς πολυθέου φαντασίας, ἠθέλησε τὰ κατ᾿ ἔθος αὐτοῖς γινόμενα", + "candidate_score": 0.59658, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_19_21", + "bdc_text": "s. Herberger , Schertlin 184 . - Diese Hilfe kam zu spät . Die Klause wurde am 5 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1968", + "psc_text": "ὑπέφηνεν τοῦ τὴν περιτομήν ποιτε δεδωκότος καὶ νόμον εἰς βοήθειαν δεδωκότος, ἀφ’ οὗπερ Χριστὸς πιστευόμενος τὰ τέλεια τοῖς πιστεύουσι λαλεῖ�� τε καὶ ποιεῖν παρέχεται. γݲ καὶ λݲ σχόλιον. »Ἔχοντα τὴν μόρφωσιν τῆς γνώσεως καὶ τῆς ἀληθείας ἐν τῷ νόμῳ«. γݲ καὶ λݲ ἔλεγχος. Εἰ ἡ γνῶσις μόρφωσιν ἔχει, ἄπὸ δὲ τῆς μορφώσεως a τὸ εἶδος φαίνεται, οἱ δὲ τὴν γνῶσιν καὶ τὴν ἀλήθειαν ἔχοντες ἀπόστολοι καὶ οἱ τούτων μαθηταὶ μαθηταὶ οἴδασιν ἀπὸ τὴς μορφώ- 12 Röm. 10, 4 – 16 Röm. 2, 25 – 23 Gen. 3, 4 – 28 Röm. 2, 20 b V M 16—18 S. 118, 8f 28f S. 118, 10f 8 χωρὶς οὗ sc. Xριστοῦ 9 <ὑπὸ> * 10 οὐδεὶς *] ὁ καὶ V M | ὡς] εἰς Μ 20 ὠφελήσειν, ήσει auf Rasur V corr 26 καὶ νόμον—δεδωκότος <Μ | ἀφ’ οὖπερ + <καὶ> ?* σεως τοῦ νόμου τὸ εἶδος κεκτῆσθαι, τουτέστιν τὴν γνῶσιν καὶ", + "candidate_score": 0.596149, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_29", + "bdc_text": "gezogen mitt 6 stuck büchsen und 10 fenli von AyterwangenHeiter wang ( Bez .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1387", + "psc_text": "getilgt V corr 3 <μὴ> Ausgg.] non lat. | vor δεδειχέναι + non lat. 4 vor τῶν λόγων + ex lat. 5 εἶναι zu δεῖν verändert V corr δεῖν Μ | »ἕνα«*] ἑνὸς VM unum lat. 8 <ἀπὸ> Ausgg.] α lat. | διὰ τοῦ ἐκρύβη ῥήματος] per eum sermonem qui est absconditus lat. 10 καὶ < lat. 11 φησί aus φασί V corr φησί Μ 12 <ἀπόδειξιν> Ausgg.] ostensionem lat. 13 φέρουσιν] afferunt lat. | ἐξομολογοῦμαι *] ἐξομολογήσομαι VM confiteor lat. | πݲεݲρݲ ε auf Rasur V corr 13f τῶν οὐρανῶν καὶ τῆς γῆς] terrae et coelorum lat. 14 τῆς < Μ 15 [μοι] Ausgg.] < lat. 16 μου < lat. 17 ἀποκαλύψει, h h V corr ἀποκαλύψει M 18 <γὰρ> Dind.] enim lat. 18f τὸν ὑπ᾿ αὐτῶν παρεξευρημένον < lat. 19 μηδενὸς V | πώποτε < lat. 20 vor ἐγνωκότος + manifeste lat. 21 καὶ] et lat.; (entweder zu", + "candidate_score": 0.595626, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_19_21", + "bdc_text": "s. Herberger , Schertlin 184 . - Diese Hilfe kam zu spät . Die Klause wurde am 5 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2436", + "psc_text": "Abschnitt, an dem bereits Scaliger, Kepler, Petavius, van der Hagen ihre Kräfter versucht haben — Ideler Handb. Der Chronol. I 571 II 243 A. 21 und Duchesne Ren. Quest. Hist. 28 S. 36 A. 1 verzichten auf eine Lösung —, enthätl ungewöhnliche schwierigkeiten. Klar ist (vgl. insbe. S. 298, 5ff), daӃ Epiph. Den Juden zweierlei vorwirft 1) daӃ sie das Passah in der Karwoche willkürlich um 2 Tage vorgerückt hätten 2) daӃ sie infolge ihrer M U 1 μεσούσης U |ἐνέβη U 2 ἐν < U 5 αὐτοῦ 1] < U 6 τὸν οὐρανὸν] τὸ ἱερὸν U 8 τῆς < U | τὸ < U 12 καὶ ἀπὸ Ἰανοναρίου μηνὸς < U | Ἰαννουαρίου Μ | [τῶν]* 16 Ἰαωωουάριον Μ 17 θεὸς < U 18 μένων Dind.] μὲν ὢν M μένει U 20 ἐν τῇ < Μ 20 * ergänze nach Z. 22f u. S. 298, 5f etwa <ἐπιτελούντων τῶν", + "candidate_score": 0.595393, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_19_21", + "bdc_text": "s. Herberger , Schertlin 184 . - Diese Hilfe kam zu spät . Die Klause wurde am 5 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3043", + "psc_text": "Besserung S. 5 ἐπεκτικαὶ U | τοῦ ἀδικεῖν] der Unzucht S | τοῖς κολαζομένοις] den Sündigenden S 6 ἀδικήδει U | αὐτῷ] αὐτὸ M 6f πρὸς τὸ ἀδικεῖν] zur Vollbringung S 8 διὰ τὸν δεσμὸν M | ψυχῇ διὰ δεσμὸν αὐτὸ καὶ καὶ πέδας εῖναι, ἵνα μὴ αἰώνιοι Πιώμεθα κατάκριτοι δεσμῶται κατ6 αὐτοὺς φθορᾶς, ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ φωτὸς ἐσόμενοτ. λελυμένου γὰρ ἱκανῶς καὶ ἐξελεγχθέντος τοῦ λόγου, ἐν ᾦ »δεσμὸν τῆς ψυχῆς« ὡρίσαντο εἰναι τὶν σάρκα, λέλυται καὶ τό· »ἵνα μὴ δεσμῶται δε’ αὐτὴν ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ φωτὸς — ἢν ἀπολαμβάνωμεν — ἐσόμεθα, διὰ τοῦτο οὐκ ἀναστήδεται«. Ποταπὸν γὰρ λοιπὸν εἰς πειθὼ τοῖς δυσχεραίνουσιν ἔτερον ἀλή- θευμα χρὴ δεικνύναι τῶν εἰρημένων ἀναρέστερον, οὖ ἀνέξονται; ἀλλὰ ταύτην μὲν αὐτῶν τὴν φιλονεικίαν καὶ ἐκ τούτων ἄν τις καἰ ἐξ ἐτέρων ἐλέγχοι πλειόνων. ἀποδείξομεν γὰρ ἐν τοὶς ἐξῆς προβαίνοντος τοῦ λόγου φύσεως ἀληθεύμασι καὶ οὐκ εἰκασίαις μήτε τὸν ’Ιερεμίαν »δεσμίους« ἠμᾶς »γῆς«", + "candidate_score": 0.595184, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_29", + "bdc_text": "gezogen mitt 6 stuck büchsen und 10 fenli von AyterwangenHeiter wang ( Bez .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2162", + "psc_text": "9 τοῦ < Μ 10 * etwa <καὶ ἐφοβήθη, ὡς> * | ἄλλοι] ἀλλότριοι Μ 11 ὁ < Μ 12 τοῦ < Μ | γὰρ < U | <φησι> * 14 ἰδεῖν hinter ἀληθείᾳ U 15 vor σώφρονι + ἐν U 17 θελήσωσι Μ | <ὅτι> * οἱ ἰδόντες τοὺς δύο τοὺς ἐν ἐσθήσεσι λευκαῖς οὐκ ἐν παραπληθίᾳ ὁρῶσιν, ἀλλὰ ἤκουον ἐρρωμένῃ τῇ διανοίᾳ ὅτι »ἄνδρες Γαλιλαῖοι, τί ἑστήκατε εἰς τὸν οὐρανὸν ἀτενίζοντες; οὗτος ὁ Ἰησοῦς ὁ ἀφ᾿ ὑμῶν εἰς τὸν οὐρανὸν ἀναληφθεὶς οὕτως ἐλεύσεται« καὶ τὰ ἑξῆς. εἶτα δὲ καὶ Πέτρος, ὡς ἔφην, ὁρῶν καὶ ἀκούων καὶ ἀποκρινόμενος καὶ λέγων »μηδαμῶς, κύριε«, εὐσταθῶν ἦν τῇ διανοίᾳ. Ἄγαβος γὰρ προφητεύων ἔλεγεν καὶ μετὰ σχήματος θαυμαστοῦ αἰνιττόμενος, λαβὼν τὴν ζώνην τοῦ Παύλου καὶ δήσας τοῖς ἰδίοις ποσὶν φησίν »οὗτος οὗ ἐστιν ἡ ζώνη αὕτη, δήσουσιν αὐτὸν καὶ ἀποίσουσιν εἰς Ἱερουσαλήμ«. ἀλλὰ καὶ πάλιν ἐν Ἀντιοχείᾳ κατῆλθον προφῆται καὶ κατήγγελλον λιμὸν ἔσεσθαι", + "candidate_score": 0.594817, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_19_21", + "bdc_text": "s. Herberger , Schertlin 184 . - Diese Hilfe kam zu spät . Die Klause wurde am 5 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2387", + "psc_text": "— 15 Matth. 4, 12f — 21 die zwei Passah: Joh 2, 13ff u. 11, 55ff — 23ff Es ist beachtenswert, daß Epiph. in der Berechnung der Lehrtätigkeit Jesu (3 Passah = 2 ¼ Jahre) mit Africanus (vgl. Ed. Schwartz Abh. Gött. Ges. 1895 S. 28ff) gegen Eusebius (3 ½ Jahre dem. ev. VIII 2, 108; S. 387, 17ff Heikel) zusammengeht, während er mit Eusebius gegen Aficanus den Tod Christi ins 18. Jahr des Tiberius setzt, vgl. unten S. 292, 15 u. Eusebius-Hieronymus Christi S. 174, 14ff Helm M U (von κατηγοροῦσι Z. 20 an) 1 προβατικῆς am Rand nachgetragen M 9 [φασίν] * 13 <ἐγγὺς> * 21 αὐτοῦ τοῦ] τοῦ αὐτοῦ U | περὶ δύο πάσχων U 22 πεποιηκότα U | ἐν περιόδῳ — δύο < U 23 πάσχα ἑνὸς U | διηγοῦνται < U | οἴδασιν U 24f ὡς πανταχόθεν ἐδείξαμεν < U σωτὴρ ἄλλο Πάσχα, ὡς εἶναι", + "candidate_score": 0.594738, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_40_42", + "bdc_text": "von Norden ( hier : Niederdeutschland ) nach Süden ( hier : Basel). , lassend michs wüssen .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_337", + "psc_text": "nachgetragen Vcorr < M 22 ἑ///αυτῶ aus έν αὐτῶ V corr | ἐνδυασμὸς V 23 ἐνδυσάμενος M | ὡς ἡ] ὡσεὶ M 29 Unterschrift κατὰ Σίμωνος V Κατὰ Μενάνδρου, β ἀπὸ τῆς τοῦ Χριστοῦ παρουσίας, τῆς δὲ ἀκολουθίας κݲβݲ. Ταῦτα καθεξῆς συνέπεται Μένανδρός τις, ὃς ἀπὸ Σαμαρειτῶν ὁρμώμενος ἐγένετο μαθητεύων τούτῳ τῷ Σίμωνι ἐν χρόνῳ τινί. ὁμοίως δὲ ἔλεγεν καὶ αὐτὸς τὸν κόσμον γεγονέναι ὑπὸ ἀγγέλων, ἑαυτὸν δὲ ἔλεγεν ἄνωθεν δύναμιν θεοῦ καταπεπέμφθαι. μείζονα δὲ κυβείαν οὗτος ὑπὲρ τὸν πρότερον ἐργασάμενος πρὸς ἀπάτην τῶν ἀνθρώπων ἔλεγεν ἑαυτὸν πεπέμφθαι εἰς σωτηρίαν, δῆθεν εἰς τὸ συναγαγεῖν τινὰς εἰς τὸ ἑαυτοῦ μυστήριον διὰ τὸ μὴ ὑπὸ τῶν τὸν κόσμον πεποιηκότων ἀγγέλων καὶ άρχῶν καὶ ἐξουσιῶν κατακυριευθῆναι. ὅμοια δὲ τῷ ἑαυτοῦ διδασκάλῳ τὰ πάντα συνυφαίνων καὶ γοητείαις καὶ ταῖς ἄλλαις μαγγανείαις * οὖ διέλειπεν, οὐδὲν δὲ διήλλαττε τῇ δικασκαλίᾳ ἀλλ' ἢ μόνον ὅτι ἑαυτὸν ἔλεγε μείζονα μᾶλλον ἢ τὸν πρὸ αὐτοῦ ὄντα αὐτοῦ διδάσκαλον.", + "candidate_score": 0.594687, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_14_16", + "bdc_text": "septembris die von Constantz uußzogen sind , sydie Schmalkaldener . ze retten und entschüttenbefreien ; vgl . SI VIII 1555. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1504", + "psc_text": "φ ausradiert V corr κατὰ Ὀφιτῶν M 15 Überschrift κατὰ Καϊανῶν ὀκτωκαιδεκάτη ἡ καὶ λݲηݲ VM 22 εἰσιν, σιν auf Rasur, nachher Rasur 2 Buchstaben Vcorr | ὅμως] ὁμοίως M τῆς ἄνωθεν αὐθεντίας, ἀλλὰ καὶ τὸν Ἠσαῦ καὶ τοὺς περὶ Κορὲ καὶ τοὺς Σοδομίτας, τὸν δὲ Ἄβελ ἐκ τῆς ἀσθενεστέρας δυνάμεως εἶναι· * δὲ τούτους πάντας παρ᾿ αὐτοῖς ἐπαινετοὺς καὶ τῆς αὑτῶν συγγενείας. σεμνύνονται γὰρ συγγενεῖς εἶναι τοῦ Κάϊν καὶ τῶν Σοδομιτῶν καὶ Ἠσαῦ καὶ Κορέ. καὶ οὗτοι, φασίν, εἰσὶ τῆς τελείας καὶ ἄνωθεν γνώσεως. διὸ καὶ τὸν ποιητὴν τοῦ κόσμου τούτου φασὶ περὶ τὴν τούτων ἀνάλωσιν ἐσχολακότα μηδὲν δεδυνῆσθαι αὐτοὺς βλάψαι. ἐκρύβησαν γὰρ ἀπ᾿ αὐτοῦ καὶ μετεβλήθησαν εἰς τὸν ἄνω αἰῶνα, ὅθεν ἡ ἰσχυρὰ δύναμίς ἐστι. πρὸς ἑαυτὴν γὰρ ἡ Σοφία αὐτοὺς προσήκατο, ἰδίους αὐτῆς ὄντας. καὶ τούτου ἕνεκεν τὸν Ἰούδαν ἀκριβῶς τὰ περὶ τούτων ἐπεγνωκέναι λέγουσι. καὶ τοῦτον γὰρ θέλουσιν εἶναι συγγενῆ ἑαυτῶν καὶ ἐν γνώσεως ὑπερβολῇ τὸν", + "candidate_score": 0.594682, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_19_21", + "bdc_text": "s. Herberger , Schertlin 184 . - Diese Hilfe kam zu spät . Die Klause wurde am 5 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2117", + "psc_text": "33, 928f Hieronymus ep. 41; weiteres bei Labriolle, les sources de l’histoire du Montanisme 1913 — 8 anders (c. 2,7; S. 222, 8 u.) hear. 51,33, 4 f; S. 307, 6 ff. Zur Verteidigung der an unserer Stelle vorliegenden Angabe vgl. Zahn Forsch. V 29 ff Harnack Lit.-Gesch. II 1, 363 ff; in Betracht kommt auch das leider nicht unzweideutige Zeugnis der ep. apost. c. 17; S. 58, 1 u. 59, 1 Schmidt (die Weissagung, daß Christus 120 (150) Jahre nach seiner Himmelfahrt wiederkommen werde, könnte einer der Anlässe für das Auftreten des Montanus gewesen sein) — 10 ff zur Zeitangabe für Marcion vgl. Clemens Al. strom. VII 106, 4 f; III 75, 13 ff Stählin 13 ff vgl. Hippolyt refut. VIII 19, 1 ff; S. 238, 4 ff Wendland ἕτεροι δὲ . . . Φρύγες τὸ γένος προληφθέντες ὑπὸ γυναίων ἠπάτηνται, Πρισκίλλης τινὸς καὶ Μαξιμίλλης καλουμένων, ἃς προφήτιδας νομίζουσιν,", + "candidate_score": 0.594394, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_19_21", + "bdc_text": "s. Herberger , Schertlin 184 . - Diese Hilfe kam zu spät . Die Klause wurde am 5 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2772", + "psc_text": "σσης—ὑετοῦ διελθόντος<Μ 3* <παρα- φυάδων<* 4 ἐκβαλούσης U 8 κηρύγματος Μ 9 εὐρέως U | τοσαύτην Μ | * <τουτέστιν>* 12 εἰς μετάνοιαν U 15 ἤδη Μ | θεσαύ] δευτέρα Μ | μετὰ τὴν μετάνοιαν καὲ < Μ 17 f ἐλθὲ—περιστερά μου, καὶ* 27 <τουτέστιν>* τοῦτο γάρ ἐστιν σκέπη πέτρας, σκέπη ἐλπίδος καὶ πίστεως καὶ ἀληθείας. »ἐχόμενα τοῦ προτειχίσματος«, τουτέστιν πρὶν ἢ κλεισθῆναι τὴν πύλην, πρὶν ἢ εἴσω περιβόλων γενόμενος ὁ βασιλεὺς μηκέτι εἰσδέξηται, τουτέστιν μετὰ τὴν ἐντεῦθεν ἀπαλλαγήν τε καὶ θάνατον, ὅτε οὐκέτι »ἐχόμενα", + "candidate_score": 0.594335, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_28_30", + "bdc_text": "darfürdorthin . gezogen mitt 6 stuck büchsen und 10 fenli von AyterwangenHeiter wang ( Bez . Reutte , Tirol , Österreich) , knapp 5 km von der Burgruine Ehrenberg entfernt .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1457", + "psc_text": "2 — 3 Buchstaben V 8 δι’] δ’ | ληφθείση ganz auf Rasur V corr 10 ἀεὶ ὡς καὶ ἐξ ἀρχῆς ganz auf Rasur, nach ἀρχῆς noch durchgestrichen μενος ἀποστῆσαι Vcorr; vielleicht ünglich <τῆς δὲ ἀληθείας βουλό> μενος ἀποστῆσαι * 13 ἐνεκίσσησε, σ oben V corr 15 οὐ] οὐδέποτε Μ δέποτε zu οὐ nachgetragen V corr | θεοί + οἱνομιζόμενοι >? * | <μόνος> * | ὁ nachgetragen V corr | προ<εν>εκίσσα? * 18 <ὁ> * 25 δικαιώτατα Μ ἰδίου διὰ χειρῶν πεπλασμένου αὐτοῦ πλάσματός τε καὶ ἄγγους, τοῦτο ὕστερον ἐν ἐλαττώματι γεγονὸς διὰ τῆς παρακοῆς καὶ ὡς εἰπεῖν, ἔτι πηλοῦ ὄντος καὶ ὡς ὑπὸ ῥαγάδος ἀπόρριμμα γεγονότος τοῦ ἄΠους, μὴ ἐᾶσαι οὕτως ἀλλὰ μεταβαλεῖν εἰς τὸ ἀρχαῖον φύραμα, ἵνα αὖθις ἐν τῇ παλιγγενεσίᾳ ἀνασκευάσῃ τὸ ἄγγος ἐν τῇ ἀναστάσει εἰς τὴν ἀρχαίαν φαιδροτητα καὶ ἔτι περιττότερον, τουτέστιν * τὰ σώματα τῶν τὰ ἀδικώτατα πραξάντων καὶ μετανοησάντων καὶ ἀποστάντων τῶν", + "candidate_score": 0.593765, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_28_30", + "bdc_text": "darfürdorthin . gezogen mitt 6 stuck büchsen und 10 fenli von AyterwangenHeiter wang ( Bez . Reutte , Tirol , Österreich) , knapp 5 km von der Burgruine Ehrenberg entfernt .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3197", + "psc_text": "sehr selig gemacht uerden S 14 ρݲκݲγݲ < S Ι τό U wieder S 14 f ἀνθρώπους] Feinde S 15 f ἄρα τὸ — κατεπόντισεν ἡμᾶς < U — 19 τῶν — τῶν θηρευόντων < S 19 vor ἡ παγὶς bald darauf S 19f οἱ μάρτυρες — ψάλλοντες < S 22 ὑπερμάχῳ u. καὶ τῶν ὅλων < S »ἐδοκίμασας ἡμᾶς ὁ θεός, ἐπύρωσας ἡμᾶς ὡς πυροῦται τὸ ἀργύριον, εἰσήγαγες ἡμᾶς εἰς τὴν παγίδα, ἔθου θλίψεις ἐπὶ τὸν νῶτον ἡμῶν«, τὸ δικαστήριον τῶν ἐθνῶν ἢ τοὺς πειρασμούς, καθ’ οὒς ἐκθλιβέντες καὶ πυρωθέντες ἰσχυρῶς ἐδοκιμάσθησαν· »δοκίμασόν με« γάρ φησι »κύριε, καὶ πείρασόν με, πύρωσον τοὺς νεφρούς μου καὶ τὴν καρδίαν μου«. λεγέτω δὴ καὶ ὁ Ἀβραὰμ ἐπὶ τῷ μονογενεῖ πυρωθεὶς τὰ σπλάγχνα προτιμήσας τε <τοῦ παιδὸς> τὸ τοῦ θεοῦ μᾶλλον πρόσταγμα, μετὰ τὸ ἀκοῦσαι »’Αβραάμ, φεῖσαι τοῦ παιδός σου« ἀπορρίψας τὸ είφος· »ἐδοκίμασας ἡμᾶς ὁ θεός, ἐπύρωσας ἡμᾶς ὡς πυροῦται τὸ ἀργύριον«.", + "candidate_score": 0.593713, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_40_42", + "bdc_text": "von Norden ( hier : Niederdeutschland ) nach Süden ( hier : Basel). , lassend michs wüssen .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3296", + "psc_text": "zeigt an S 11 ἀναφανδὸν] < S hinter ὁ Παῦλος Phot. | ὁ Παῦλος] der Apostel S 12 κατὰ τὸν Μ | ὃ MU 13 σαφῶς < S | ἐκάλεσε νοὸς Phot. | συνιστάμενον Phot.] ἐνιστάμενον MU | συνιστάμενον + νόμον Phot. 15 ἕτερον] τρίτον Phot. | τὸν] τὸ M 16 ἐκ τῆς ἐπιθυμίας < S | ἐνσκηρώσαντα M ἐνσκιρώσαντα U σκιρώσαντα Phot. ward S | τῇ < M 17 ἐπιβαίνων ὁ πονηρὸς καὶ < Phot. 17 f καὶ ἐποχούμενος < S 18 f καθ᾿ ἡμῶν — κακάς] uns zu bösen Taten anreizt S 19—S. 497, 2 ὁ γὰρ — νόμου < Phot. 20 ἔνδον < S | αὐτὴν < S μενος τὴν ψυχὴν ύπὸ τοῦ ἐν τῇ σαρκαὶ κατὰ τὴν ἐπιθυμίαν ὑπάρχοντος κραταιοῦται νόμου. φαίνεται γὰρ ὡς ἐν αὐτοῖς ἡμῖν τὸ με) βέλτιον τὸ δὲ χεῖρον ὄν, καὶ ὄταν μὲν τὸ βέλτιον φύσει τοῦ χείρονος ἐγκρατέστερον γενηθῇ, φέρεται ὅλος", + "candidate_score": 0.593665, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_28_30", + "bdc_text": "darfürdorthin . gezogen mitt 6 stuck büchsen und 10 fenli von AyterwangenHeiter wang ( Bez . Reutte , Tirol , Österreich) , knapp 5 km von der Burgruine Ehrenberg entfernt .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3039", + "psc_text": "er S 9 ἐπένευσεν < S 10 ἡμῶν M 18 δῆλον < S 20 ταί] ich sage 21 f εἴρηει δὲ — συωέφη < S 23 vor δεσμός + ὁ U Ι κατὰ ἄλλων Μ Ι M < S 27 f πρὸς ἃ] wie S 28 καὶ πέδας < S 31 τὴν δὲ — χρῆσθαι δὲ] und S 31 f καὶ συμπράκτορι τῷ δεσμῷ < S δεσμῷ, δπερ ἀδόνατον; εἰ γὰρ διὰ τὴν ἀμαρτίαν βασανιστήριον ἐδόθη, πρὸς τὸ ἀλγυνθεῖαν εἰς τὸ τιμᾶν τὸν θεὸν παιδευθῆναι τὴν ψυχήν, πῶς συνεργεῖ καὶ συναγωνίζεται τὸ σῶμα αὐτῇ πρὸς τὸ ἀδικεῖν; δεσμοὶ γὰρ καὶ φυλακαὶ καὶ πέδαι καὶ συλλήβδην αἱ τοιαῦται πάσαι πρὸς ἀπανόρθωδιν τιμωροὶ μηχαναὶ ἐφεκτικαὶ τοῦ ἀδικεῖν καὶ ἁμαρτάνειν τοῖς κολαζομένοις γίγνονται, οὐ γὰρ ὅπως ὁ ἀδικήσας ἀδικήσῃ πλέον, συνεργὸς αὐτῷ πρὸς τὸ ἀδικεῖν ὁ δεσμὸς δίδοται, ἀλλ᾿ ὅπως λήξῃ τοῦ ἀδικεῖν, βασανιζόμενος διὰ τῶν δεσμὼν. καὶ γὰρ οἱ δικασταὶ ταύτῃ πεδοῦσι", + "candidate_score": 0.592966, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_39_41", + "bdc_text": "Habend ir ettwas unden heruffunden heruff : von Norden ( hier : Niederdeutschland ) nach Süden ( hier :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2780", + "psc_text": "Sin. | ἐνθένδε Anast. Sin. 6 θεραπεία] θέα Μ 7 * <τῶν δεύτερον μετανοούντων>* | <καὶ> 8 ἐξωκείλασα ΜU 10 τὰ <Μ |<περὶ> * 11 ἔπος * 13[ὡς]?* 14 κλυὸν χρύσεον U 15 γεγεννημένα Μ 16 δὲ * 20 στριφνότητος ΜU 21 ἀπανθρωπίαν + <τρέψαντες>? * συνῆψαν U 21f ὡς ἐὰν εἴ τις] ὡσεὶ ἥτις Μ 22 ἀπὸ 1 * | ὅμως *] ὁμοῦ V 19 τραγωδοποιὸν, ὸν aus ῶν Vcorr | ἐλευσόμεθα V | vor φημὶ ein καὶ getilgt Vcorr 20 διδασκαλίαν + 〈ἐκθήσομαι〉? * 21 γνωστικὴν V | ὑπάρχουσαν, αν auf Rasur Vcorr | * μεστὴν οὐσαν> * 23 οὑστος + οὑ καὶ Κήρινθον καὶ Μήρινθον καὶ τοὺς ἀμφ᾿ αὐτούς· οὗτοι γὰρ πάντες ἐν ἑνὶ καιρῷ τῷ βίῳ κακῶς ἐφύησαν, ὀλίγῳ δὲ πρόσθεν μᾶλλον οἱ περὶ Κήρινθον καὶ Μήρινθον καὶ Ἐβίωνα· ἅμα γὰρ τοῖς ἤδη μοι πρὸ αὐτῶν δεδηλωμένοις ἀνεφύησαν. τὴν μὲν οὖν αὐτοῦ πατρίδα ἢ πόθεν οὑτος γεγέννηται, οἱ πολλοὶ ἀγνοοῦσιν· οὐ γάρ τινι ῥᾴδιον τῶν συγγραφέων μεμέληται τούτου δεῖξαι τὸν τόπον. εἰς ἡμᾶς δὲ ὡς ἐνηχήσει φήμη τις ἐλήλθε· διὸ οὐ παρελευσόμεθα, καὶ τὸν τούτου τόπον μὴ ὑποδεικνύντες, ἐν ἀμφιλέκτῳ μέν εἰ δεῖ τὰ ἀληθῆ λέγειν), ὅμως τὴν εἰς ἡμᾶς ἐλθοῦσαν φάσιν οὐ σιωπήσομεν. ἔφασαν γὰρ αὐτόν τινες γεγενῆσθαι Φρεβωνίτην, τῆς", + "candidate_score": 0.592477, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_40_42", + "bdc_text": "von Norden ( hier : Niederdeutschland ) nach Süden ( hier : Basel). , lassend michs wüssen .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_786", + "psc_text": "nach haer. 28, 1, 5 <ἐκ τοῦ ἄνω θεοῦ, τὸν δὲ Ἰησοῦν> 25 τὴν χεῖρα hinter τοὺς μαθητὰς V 26 ἀδελφαὶ] ἀδελφοὶ V τεῦθεν, ὡς ἔφην, τῆς πάσης κυβείας μεμεστωμένος ὁ Ἐβίων διὰ πολλῶν μορφῶν ὑποφαίνει ἑαυτόν, ὡς εἶναι τεράστιον κατὰ τὰ ἄνω μοι προδεδηλωμένα. 15. Χρῶνται δὲ καὶ ἄλλαις τισὶ βίβλοις, δῆθεν ταῖς Περιόδοις καλουμέναις Πέτρου ταῖς διὰ Κλήμεντος γραφείσαις, νοθεύσαντες μὲν τὰ ἐν αὐταῖς, ὀλίγα δὲ ἀληθινὰ ἐάσαντες, ὡς αὐτὸς Κλήμης αὐτοὺς κατὰ πάντα ἐλέγχει ἀφ’ ὧν ἔγραψεν ἐπιστολῶν ἐγκυκλίων τῶν ἐν ταῖς ὰγίαις ἐκκλησίαις ἀναγινωσκομένων, ὅτι ἄλλον ἔχει χαρακτῆρα ἡ αὐτοῦ πίστις καὶ ὁ λόγος παρὰ τὰ ὑπὸ τούτων εἰς ὄνομα αὐτοῦ ἐν ταῖς περιόδοις νενοθευμένα. αὐτὸς γὰρ παρθενίαν διδάσκει καὶ αὐτοὶ οὐ δέχονται· αὐτὸς ἐγκωμιάζει Ἠλίαν καὶ Δαυιδ καὶ Σαμψὼν καὶ πάντας προφήτας, οὓς οὐτοι βδελύττονται. ἐν ταῖς οὐν Περιόδοις τὸ πᾶν εἰς ἑ��υτοὺς μετήνεγκαν, καταψευσάμενοι Πέτρου κατὰ πολλοὺς τρόπους, ὡς αὐτοῦ καθ’ ἡμέραν βαπτιζομένου ἁγνισμοῦ", + "candidate_score": 0.591884, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_29", + "bdc_text": "gezogen mitt 6 stuck büchsen und 10 fenli von AyterwangenHeiter wang ( Bez .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_759", + "psc_text": "ἀνακράξας μέγα καὶ χαμαὶ πεσών, ἀφρίσας πολλὰ καὶ σπαραχθεὶς ἔμεινεν πολλὴν ὥραν ἀκίνητος, Ἰώσηπος δὲ ὑπενόησε τὸν ἄνθρωπον τεθνάναι. ὁ δὲ μετὰ ὤραν διατριψάμενος τὸ μέτωπον ἀνέστη καὶ ἀναστὰς καὶ θεασάμενος τὴν ἰδίαν γύμνωσιν ἑαυτὸν ἔκρυπτεν καὶ τὰς χεῖρας ἐπὶ τῇ αἰσχύνῃ ἐπετίθει, μηκέτι φέρων ἰδεῖν τὴν ἰδίαν γύμνωσιν. ἱμάτιον δὲ παρ᾿ αὐτοῦ τοῦ Ἰωσήπου ἐξ ὡν εἶχεν ἐνδυθείς, εἰς κατάστασιν συνέσεως καὶ σωφρονισμοῦ ἐλθὼν τῷ τε ἀνδρὶ πολλὰ εὐχαριστήσας καὶ θεῷ, γνοὺς ὅτι δι᾿ αὐτοῦ ἔτυχε τῆς σωτηρίας, ἐν τῇ πόλει διεφήμιζε τὸν ἄνδρα, καὶ γνωστὸν ἐγένετο τοῖς ἐκεῖσε Ἰουδαίοις τοῦτο τὸ σημεῖον. θρύλλος δὲ πολὺς ἠκολούθησεν ἐν τῇ πόλει λεγόντων Ἰώσηπος Ἰώσηπος τὰ γαζοφυλάκια ἀνοίξας καὶ εὑρὼν γεγραμμένον τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ καὶ ἀναγνούς, σημεῖα μεγάλα ἐργάζεται. ἦν δὲ ἀληθὲς τὸ ὑπ᾿ αὐτῶν λεγόμενον, οὐχ ὡς δὲ αὐτοὶ ὑπενόουν. ἔτι δὲ 20 vgl. Act. 3, 6 — 21ff vgl. Mark. 9, 20. 26 — 32f vgl. üller, Im", + "candidate_score": 0.591797, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_29", + "bdc_text": "gezogen mitt 6 stuck büchsen und 10 fenli von AyterwangenHeiter wang ( Bez .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_337", + "psc_text": "nachgetragen Vcorr < M 22 ἑ///αυτῶ aus έν αὐτῶ V corr | ἐνδυασμὸς V 23 ἐνδυσάμενος M | ὡς ἡ] ὡσεὶ M 29 Unterschrift κατὰ Σίμωνος V Κατὰ Μενάνδρου, β ἀπὸ τῆς τοῦ Χριστοῦ παρουσίας, τῆς δὲ ἀκολουθίας κݲβݲ. Ταῦτα καθεξῆς συνέπεται Μένανδρός τις, ὃς ἀπὸ Σαμαρειτῶν ὁρμώμενος ἐγένετο μαθητεύων τούτῳ τῷ Σίμωνι ἐν χρόνῳ τινί. ὁμοίως δὲ ἔλεγεν καὶ αὐτὸς τὸν κόσμον γεγονέναι ὑπὸ ἀγγέλων, ἑαυτὸν δὲ ἔλεγεν ἄνωθεν δύναμιν θεοῦ καταπεπέμφθαι. μείζονα δὲ κυβείαν οὗτος ὑπὲρ τὸν πρότερον ἐργασάμενος πρὸς ἀπάτην τῶν ἀνθρώπων ἔλεγεν ἑαυτὸν πεπέμφθαι εἰς σωτηρίαν, δῆθεν εἰς τὸ συναγαγεῖν τινὰς εἰς τὸ ἑαυτοῦ μυστήριον διὰ τὸ μὴ ὑπὸ τῶν τὸν κόσμον πεποιηκότων ἀγγέλων καὶ άρχῶν καὶ ἐξουσιῶν κατακυριευθῆναι. ὅμοια δὲ τῷ ἑαυτοῦ διδασκάλῳ τὰ πάντα συνυφαίνων καὶ γοητείαις καὶ ταῖς ἄλλαις μαγγανείαις * οὖ διέλειπεν, οὐδὲν δὲ διήλλαττε τῇ δικασκαλίᾳ ἀλλ' ἢ μόνον ὅτι ἑαυτὸν ἔλεγε μείζονα μᾶλλον ἢ τὸν πρὸ αὐτοῦ ὄντα αὐτοῦ διδάσκαλον.", + "candidate_score": 0.591768, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_28_30", + "bdc_text": "darfürdorthin . gezogen mitt 6 stuck büchsen und 10 fenli von AyterwangenHeiter wang ( Bez . Reutte , Tirol , Österreich) , knapp 5 km von der Burgruine Ehrenberg entfernt .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2935", + "psc_text": "γοῦν πεποίηκε σύνταξιν εἰς ἑκάστην γραφήν, καὶ ὅσα κτἑ. Georg. | 3 ἐστι + τῶν αὐτοῦ <συγγραμμάτων>? vgl. Z. 19 * 4* etwa <ἀδύνταον ἅπαντα εἰς μέσον φέρειν· ἀεὶ δὲ ἐξηγούμενος τὴν γραφὴν> * 5 ἃ αὐτῷ] οὕτως Μ | ἐν < Μ 6 τῶν < Georg. | τῶν προοιμίων][τῶν] παροιμιῶν? * 6f τῶν ἄλλων] ἀλόγων Georg. 7 παρ᾿ αὐτοῦ < U | χαριέστατα Μ 7f διηγήματα Georg. 8 εἰς δόγματα] περὶ πίστεως Georg. 8f καὶ περὶ — θεωρίας < Georg. 9 ἀτοπώτατα U ἀτοπώτερος Georg. | τῶν πρὸ — θεωρίας < Georg. 10 πλὴν—αἰσχρουργιῶν < Georg. 10f γὰρ αὐτὸς] δὲ αὐτῷ Georg. 11 αὐτὸς < U | ἀσκητῶν U 11f ὡς καὶ—διὸ καὶ] τοιοῦτον ὡς καὶ Georg. 12f ἀπὸ ὑπερβολῆς—πεπτωκέναι] δἰ ὑπερβολῆν ἀστίας τε καὶ σκληραγωγίας ἀνατραπῆναι Georg. 13 ἀσιτίας < Μ 14 <μετὰ> * 15 [καὶ] * 18 ἀλλὰ ὡς πολλάκις εἶπον *] ὡς πολλάκις εἶπον ἀλλὰ MU", + "candidate_score": 0.59158, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_12_14", + "bdc_text": "nitt unferrnitt unferr : in der Nähe. darvon bestigen und yngenommen , dadannen geschossen und so vil gehandlet , das gestern 7 . septembris die von Constantz uußzogen sind , sydie Schmalkaldener .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3403", + "psc_text": "7 — 7 ff vgl. Panarion haer. 46, 5, 1 u. 6ff; II 208, 15ff u. 209, 10ff (dazu Holl, Sitz. Ber. Berl. Akad. 1918 S. 540 ff) — 10 Ephes. 5, 14 — 22f vgl. Hebr. 2, 10 — 25 Psal. 67, 7 — 28 vgl. Act. 3, 15 Μ 1 ἐξάγων *] ἐξαγωγῶν M 9 * änze etwa ἐν τῷ αὐτῷ τόπῳ τῷ Γολγοθᾷ ἐτάφησαν, ἐπιτεθέντων ἐπὶ τὸ τοῦ Ἀδὰμ σῶμα> * 9 * καὶ οὓτως ἅμα τῷ Ἀδὰμ> * 10 * etwa ἤγειρεν ὁ ἐκεῖ> * 11 καθεύων Μ *] ἐπιγινωσκομένων MU 14 γάρ *] δέ M 15 <συγγενὴς> Dind. συγγενῆ M | ἐτῶν *] τῶν M | τελευτήσαντι *] τελευτησάντων M 17 ἀντερω- τώμενοι *] ἀντερωτώμενος Μ 18 παρ’ ὑμῖν *] παρ’ ὑμῶν Μ 24 ἐκεῖ] ἐκεῖ] Μ σταυρῶσαι. τάχα δὲ καὶ τοῦτο εἰς ὠφέλειαν τῶν θεασαμένων τοὺς ἐγηγερμένους εἰργάσατο ὁ φιλάνθρωπος κύριος. νομίζομεν γὰρ ὅτι", + "candidate_score": 0.590648, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_28_30", + "bdc_text": "darfürdorthin . gezogen mitt 6 stuck büchsen und 10 fenli von AyterwangenHeiter wang ( Bez . Reutte , Tirol , Österreich) , knapp 5 km von der Burgruine Ehrenberg entfernt .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2934", + "psc_text": "καὶ ἐν ἑκάστῃ ἐξηγήσει. διὰ δὲ τὸν ὄγκον τῆς αὐτοῦ πραγματείας ἀπὸ τοῦ προειρημένου ψαλμοῦ συλλέξαντες ἐνταυθοῖ, ἀπὸ [τῆς] μιᾶς ἢ δύο ἢ τριῶν λέξεων τὸ πᾶν τῆς 3f vgl. S. 409, 3f – 11 vgl. S. 406, 3 ff – 12 f vgl. Suidas s. v. Ὠριγένης ΙΙ 1; 1278, 17 ἐν τούτοις ἐπεκτεινόμενος ἐπί τε ἀγρυπνίᾳ καὶ ἀστίᾳ καὶ γυμνότητι ἑαυτὸν ὑπωπιάζων τοσοῦτον κατεδάμασε τὴν ἀκμὴν τοῦ σώματος ὡς ὁρᾶσθαι παντελῶς αὐτὸν ἀπεσκληκέναι· οἴνου γὰρ καὶ ἐλαίυ καὶ τῶν λοιπῶν ἀπεχόμενος ἀντροπὴν τοῦ θώρακος μεγίστην ὑπέμεινεν M U 4–13 Georg. mon. Chron. 457, 7–14 de Boοr 3f πολλὴν γοῦν πεποίηκε σύνταξιν εἰς ἑκάστην γραφήν, καὶ ὅσα κτἑ. Georg. | 3 ἐστι + τῶν αὐτοῦ <συγγραμμάτων>? vgl. Z. 19 * 4* etwa <ἀδύνταον ἅπαντα εἰς μέσον φέρειν· ἀεὶ δὲ ἐξηγούμενος τὴν γραφὴν> * 5 ἃ αὐτῷ] οὕτως Μ | ἐν < Μ 6 τῶν < Georg. | τῶν προοιμίων][τῶν]", + "candidate_score": 0.590197, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_20_22", + "bdc_text": "- Diese Hilfe kam zu spät . Die Klause wurde am 5 . September aufgegeben ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2330", + "psc_text": "περὶ Πέτρον καὶ Ἰωάννην λοιπὸν συναγθέτων καὶ ἀκολουθούντων, ἐγένετο διδάσκων ἐν πάσῃ τῇ Γαλιλαίᾳ καὶ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ, καὶ λοιπὸν πλατυνομένου τοῦ κηρύγματος τὰ ἑξῆς τῶν θεοσημείων ἐπετέλει. ὥστε εἶναι ἐξ ἅπαντος τὴν ἀκολουθίαν ὧδε· 16. πρῶτον μὲν βαπτισθέντος αὐτοῦ κατ᾿ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, † ὡς ἔφημεν, πρὸ ἕξ εἰδῶν Νοεμβρίων — τουτέστιν πρὸ ἐξήκοντα ἡμερῶν πλήρης τῆς ἡμέρας τῶν Ἐπιφανείων, ἥ ἐστιν ἡμέρα τῆς αὐτοῦ κατὰ σάρκα γεννήσεως, ὡς ἔχει ἡ μαρτυρία τοῦ κατὰ Λουκᾶν εὐαγγελίου, ὅτι »ἦν Ἰησοῦς ἀρχόμενος εἶναι ὡς ἐτῶν τριά- 4 vgl. Luk. 5,11 — 14f der 8. November als Tauftag Christi ist nur hier bezeugt. Es entspricht diesem Ansatz, daß Epiph. (vgl. Z. 16) den 6. Januar nur noch als Geburtstag Christi kennt. (Daß er nicht selbst erst die Verlegung bewirkt hat, vgl. zu S. 271, 6). Die Zurückschiebung der Taufe auf den 8. Nov. galt wohl in erster Linie der Entlastung des 6.", + "candidate_score": 0.589404, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_12_14", + "bdc_text": "nitt unferrnitt unferr : in der Nähe. darvon bestigen und yngenommen , dadannen geschossen und so vil gehandlet , das gestern 7 . septembris die von Constantz uußzogen sind , sydie Schmalkaldener .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1404", + "psc_text": "τῶν ἐντυγχανόντων, ἀλλὰ εἰς ἀποτροπήν, πρὸς τὸ μὴ πλησιάσαι μιᾷ τῶν προειρημένων αἱρέσεων ἢ τῶν μετέπειτα, ἀλλὰ ἀναγνόντας τὰ γεγραμμένα παρ᾿ αὐτοῖς καὶ γνόντας τὰ ᾀδόμενα καὶ καταγνόντας τῆς ἑκάστης αὐτῶν πλάνης τε καὶ ἑρπετώδους μοχθηρίας ἀποφεύγειν τε καὶ ὡς εἶπον μὴ πλησιάζειν. διψάδα γάρ τινα ἔχιδνάν φασιν οἱ ἱστορήσαντες, ἣ οὕτως ἔοικεν λύμην τοιάνδε ἐμποιεῖν· ἐν τόποις γάρ τισιν, ὅπου πύελοι ἐν ταῖς πέτραις ἢ λιβάδες εἰσὶ μικραὶ ἀπὸ πετρῶν χεόμεναι εἰς ὑποδοχήν τινα, V M —16 Joh. Cyparissiota VIII 10; Migne 152, 920 1 ὅτι] Dind. ἅτε Öh. 2 συνετάξαμεν hinter παρεθήκαμεν getilgt Vcorr | δὲ *] γὰρ auf Rasur Vcorr γὰρ M 4 vor πιστεύομεν + >? * | πάντῃ ὡς Job. Cyp. 6 τε < M 8 <τοῦ κυρίου> * 9 θεὸν am Rande Vcorr 12 τούτων δὲ *j οὕτως τε V M 16 κατὰ πλάτος Oporinus] κατὰ πλά- τους V M 17 ἀντιθέσει *] ὑποθέσει", + "candidate_score": 0.589153, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_9_11", + "bdc_text": "zur ückgedrängt. . Daruff die fygendFeinde . den KatzenbergDer Katzenberg , unmittelbar nördlich von der Klause Ehrenberg gelegen.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3300", + "psc_text": "örige S | ό ἄνθρπος hinter κείρονας Phot. 6f καὶ λογισμοὺς χείρονας * 6 * etwa <με ἔχειν, οὐ γὰρ ἔχω ἀκριβῶς λέγειν,> * 7 φιλαδελφινῆς Μ φιλαδελφικῆς U 8 εἶναι Μ 10 περὶ αὐτῶν τοῦτον", + "candidate_score": 0.585952, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_11_13", + "bdc_text": "den KatzenbergDer Katzenberg , unmittelbar nördlich von der Klause Ehrenberg gelegen. nitt unferrnitt unferr : in der Nähe. darvon bestigen und yngenommen , dadannen geschossen und so vil gehandlet , das gestern 7 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1884", + "psc_text": "7–9 vgl. S. 117, 10f 7 f μου beidemale S. 117, 10. 11 8 ὀστέα S. 117, 11; vgl. aber Z. 17 10 καταγελάσει, η oben drüber V corr 11 οὐχ, χ auf Rasur V corr 14 περιῆρε] περιεῖλε Dind. 17 ὅτι Dind. 20 vor ἡμῶν + παρ᾿ ? * 21 ὥς γε aus ὡς καὶ V corr | ἐχούσης *] ἔχειν VM 23 παρ᾿ αὐτῶ///, ν wegradiert V corr 24 καὶ hineingeflickt V corr | προσταχθέντων Μ 24 τῶν * 26 κεῖται * <Ἀπὸ τῆς πρὸς Γαλάτας ἐπιστολῆς.> Σχόλιον αݲ. »Μάθετε ὅτι ὁ δίκαιος ἐκ ίστεως ζήσεται. ὅσοι γὰρ ὑπὸ νόμον, ὑπὸ κατάραν εἰσίν· ὁ δὲ ποιήσς αὐτὰ ζήσεται ἐν αὐτοῖς«. Ἔλεγος αݲ. Τό »μάθετε ὄτι ὁ δίκαιος ἐκ πίστεως ζήσεται« κατὰ a τὰ ὑπὸ τοῦ ἀποστόλου εἰρημένα γραφῆς παλαιᾶς ἐστι δικτικά, ἅτινά ἐστι παρὰ τοῦ ἀποστόλου εἰς ἡμετέραν ζωὴν * ἀπὸ τοῦ νόμου καὶ τῶν προφητῶν εἰρημένα περὶ", + "candidate_score": 0.585948, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_11_13", + "bdc_text": "den KatzenbergDer Katzenberg , unmittelbar nördlich von der Klause Ehrenberg gelegen. nitt unferrnitt unferr : in der Nähe. darvon bestigen und yngenommen , dadannen geschossen und so vil gehandlet , das gestern 7 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3299", + "psc_text": "κποίου θανάτου ἐγλίχετο ῥυσθῆναι καὶ τίς αὐτὸν ό ῥυόμενος ἦι· »χάρις τῷ 9 Psal. 18, 13 — –15 öm. 7, —24 –24 19 Röm. 7 M U S Phot. 1 τῇ * 8f καὶ εἰς welche Gröβe Schöne u. Schöne hat S Ι περὶ) ἐπὶ U 9 ἁρμονίας M Ι κεχωσμένη Pa Ι τοῦ φύειν < S 10 ἔστ’ ἂν] ἕως U Ι πρῶτον Pa die Wurzel S 10 f λυθέντων — λίθων] auf welclien sie ündet ist S 10 λυθέντων + τῶν MU 11 αὐτοὺς] ἑαυτῶν MU 12 τῆς συκῆς] die Wildfeige m. der Feigenbaum S Ι ἀφῃρημένης + in ihrer Wurzel S Ι σώ- ζεται U 12 f τῶν ἀφανιζόντων < S 13 κακῶν] Schaden (zu μηδὲν zogen) S Ι ἐν ἑαυτῷ] ἐν αὐτῶ M ἐαυτῶ U < S Ι μηκέτι < S Ι ἡ . die Wild feigen", + "candidate_score": 0.584815, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_11_13", + "bdc_text": "den KatzenbergDer Katzenberg , unmittelbar nördlich von der Klause Ehrenberg gelegen. nitt unferrnitt unferr : in der Nähe. darvon bestigen und yngenommen , dadannen geschossen und so vil gehandlet , das gestern 7 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_841", + "psc_text": "ὁρμώμενος καὶ τὰ ὑπὸ τοῦ σωτῆρος εἰρημένα καλῶς ἀκριβολογήσας περὶ ἑκάστης ὑποθέσεως τῆς εἰς Χριστὸν πληρωθείσης, ὡς εἶπον, τὰς μαρτυρίας ἐξέθετο, ἀφ’ ὡν προφητῶν οὑτοι ἑαυτοὺς ἀπηλλοτρίωσαν. καὶ εὐθὺς ἔδειξεν ὡς τοῖς πρὸς Ἰωάννην τὸν βαπτιστὴν ὑπὸ τῶν Φαρισαίων πεμφ- 9f vgl. Rom. 14, 20 u. I Tim. 4, 3 — 19f gemeint sind wohl Johannesakten; vielleicht dieselben wie bei den Enkratiten vgl. haer. 47, 1, 4 — 22 Joh. 1, 1 V M cat. (bis Ζ. 14 σαφὲς ἂν εἴη) 1 οὖν cat. 2 εἰ καὶ + <μόνον> ? * | ἕως] εὐθέως cat. | εἴποιμεν cat.] εἴποιμ’ ἂν V M 3 ἡγήσατο κοινὸν cat. 4 διεξήγαγε] ἀπεφήνατο cat. 6 αὐτῷ < cat. | ἤγετο getilgt, ür am Rande ἔλεγεν Vcorr ἔλεγεν cat. | ὄντων < cat. 8 παραδοὺς cat. 9 vor ἐστὶ + αὐτῷ cat. 11 εἶχεν < 12 ἡ ἔμφασις] ὁ λόγος cat. | ἀνθρώπων cat.] ἀνθρώπου", + "candidate_score": 0.584378, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_11_13", + "bdc_text": "den KatzenbergDer Katzenberg , unmittelbar nördlich von der Klause Ehrenberg gelegen. nitt unferrnitt unferr : in der Nähe. darvon bestigen und yngenommen , dadannen geschossen und so vil gehandlet , das gestern 7 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3300", + "psc_text": "örige S | ό ἄνθρπος hinter κείρονας Phot. 6f καὶ λογισμοὺς χείρονας * | * <ἴδε ὁ ἀμνὸς τοῦ θεοῦ>* 1f <καθὼς> * 2 πάλιν< U 3 τε< U 5 καὶ ἁπλῶς—ἀφέντες < U | ὣς φησιν] ὡς ἦν? * | ἀφέντες + τὰ πλοῖα M 6 αὐτῷ < U 7 u. 8 οὔτε U 8 vor εὐαγγελισταῖς + ἁγίοις U 13 ἐπιτελεῖ M | τὴν ἀκολουθίαν < U | ὤδε] οὕτως U 14 ἀθυρὶ M 15 † ὡς ἔφημεν] hinter Αἰγυπτίους gestellt U; lies wohl", + "candidate_score": 0.578169, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_20_22", + "bdc_text": "- Diese Hilfe kam zu spät . Die Klause wurde am 5 . September aufgegeben ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2436", + "psc_text": "Abschnitt, an dem bereits Scaliger, Kepler, Petavius, van der Hagen ihre Kräfter versucht haben — Ideler Handb. Der Chronol. I 571 II 243 A. 21 und Duchesne Ren. Quest. Hist. 28 S. 36 A. 1 verzichten auf eine Lösung —, enthätl ungewöhnliche schwierigkeiten. Klar ist (vgl. insbe. S. 298, 5ff), daӃ Epiph. Den Juden zweierlei vorwirft 1) daӃ sie das Passah in der Karwoche willkürlich um 2 Tage vorgerückt hätten 2) daӃ sie infolge ihrer M U 1 μεσούσης U |ἐνέβη U 2 ἐν < U 5 αὐτοῦ 1] < U 6 τὸν οὐρανὸν] τὸ ἱερὸν U 8 τῆς < U | τὸ < U 12 καὶ ἀπὸ Ἰανοναρίου μηνὸς < U | Ἰαννουαρίου Μ | [τῶν]* 16 Ἰαωωουάριον Μ 17 θεὸς < U 18 μένων Dind.] μὲν ὢν M μένει U 20 ἐν τῇ < Μ 20 * ergänze nach Z. 22f u. S. 298, 5f etwa <ἐπιτελούντων τῶν", + "candidate_score": 0.575386, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_20_22", + "bdc_text": "- Diese Hilfe kam zu spät . Die Klause wurde am 5 . September aufgegeben ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2620", + "psc_text": "ἀλλὰ τοῦ Οὐήρου). ὃς πολλὰ <πρὸς> Ἀβειδὰν τὸν ἀστρονόμον κατὰ εἱμαρμένης λέγων συνελογίσατο, καὶ ἄλλα δὲ κατὰ τὴν εὐσεβῆ πίστιν ἐμφέρεται αὐτοῦ συντάγματα. Ἀπολλωνίῳ δὲ τῷ τοῦ Ἀντωνίνου ἑταίρῳ ἀντῆρε, παραιτούμενος 1 f Ἀντωνῖνος ὁ Οὐῆρος ist nach stehendem Sprachgebrauch des Epiphanius (vgl. Ancoratus c. 60, 4; I 72, 1 de mens. ac pond. 18, 3; S. 171, 74 Lagarde) Mark Aurel. Da jedoch Mark Aurel zu den andern Angaben—Bardesanes hätte den Abgar überebt und dann noch bis in die Zeit des Antoninus hineingereicht— schlechterdings nicht paßt, so muß eine (vielleicht durch Eusebius IV 30, 1; 392, 14 Schwartz veranlaßte) Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch", + "candidate_score": 0.574899, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_10_12", + "bdc_text": "Daruff die fygendFeinde . den KatzenbergDer Katzenberg , unmittelbar nördlich von der Klause Ehrenberg gelegen. nitt unferrnitt unferr :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3299", + "psc_text": "κποίου θανάτου ἐγλίχετο ῥυσθῆναι καὶ τίς αὐτὸν ό ῥυόμενος ἦι· »χάρις τῷ 9 Psal. 18, 13 — –15 öm. 7, —24 –24 19 Röm. 7 M U S Phot. 1 τῇ ων *] Τιβερείων, ει aus ι Vcorr Τιβερέων Μ 7 αὐτοῦ < 8 αὐτὸν] τὸν ἐπίσκοπον M 12 νόσσου M 17 <τοῦτο> * 20 μεταστὰς 21 καὶ ausradiert V 23 Βαρκέλλας M | ὡς < V | ἐξο//ρισθεὶς aus hergestellt Vcorr 25 οἱ < κατήχθημεν. συντυχόντες δὲ τῷ Ἰωσήπῳ ἐπὶ τῆς αὐτοῦ οἰκίας καὶ τὰ κατ᾿ αὐτὸν ἐρωτῶντες καὶ γνόντες ὅτι τ���ν ἐμφανῶν ὑπῆρχεν παρὰ Ἰουδαίοις, ἀνετάζοντες καὶ τὴν κατ᾿ αὐτὸν ὑπόθεσιν καὶ πῶς εἰς τὸν Χριστιανισμὸν | μετῆλθεν, ἀκηκόαμεν ταῦτα πάντα σαφῶς D95 καὶ οὐκ ἀπὸ ἐνηχήσεως ἑτέρου τινός. ὅθεν καὶ ἀξιομνημόνευτα εἰς οἰκοδομὴν πιστῶν νομίσαντες τὰ", + "candidate_score": 0.570974, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf011", + "work_id": "pta0003.pta007.pta-grc1", + "max_score": 0.692034, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_75_77", + "bdc_text": "Oktober 1546 angefertigten und vom Stadtschreiber Hans Escher vom Luchs entworfenen Brief des Zürcher Rates an Haller findet , ist wohl auf einen Irrtum zurückzuführen . Sein eigentlicher Name wird ( Hans ) Thoman Rauman gewesen sein ( dem Vornamen vieler Zürcher ging damals oft noch der Vorname Hans zuvor , der nicht immer angeführt wurde ) . In der älteren Literatur und demzufolge auch in Pf-Augsburg 36 , Nr. 202 , und Pf-Schwaben 175 , Nr. 1026 , wird \"Thoman Ruman\" mit dem in Pf-Zürich 485 angeführten \"Hans Römer\" identifiziert , der 1546 Pfarrer in Zurzach ( Kt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_10", + "psc_text": "mehr am Leben gewesen.. etwas spätere Schrift de ecclesiastica theologia müsse aber, weil Herbst 343 nicht mehr lebenden Flacillus gewidmet, spätestens auf gesetzt werden. Für beide komme also der 338/39 gestorbene von Caesarea als Verfasser nicht in Betracht; und so werde, da ein Eusebius nötig sei, und wegen der Widmung an Flacillus, von Emesa als Autor anzusehn seinAlso ähnlich, wie bei den beiden Eusebius von Caesarea zugeschriebenen Homilien gegen Marcell, vgl. Harnack LG, I, 2, 584 f. (ZNTW 1903 S. 330–333 S. 250–259. 265). Aber selbst wenn man die Datierungen Conybeares zunächst annimmtDagegen hält z. B. Harnack LG, II, 2 S. 544 f. die Gründe für denen Caspari den Brief Marcells auf 337/38 datiert hat., bleibt seine wichtigste Aufstellung unerwiesen, nämlich die, daß der Verfasser von contra Marcellum den Brief Marcells Julius anführe. Sein erster Beweis dafür (ZNTW 1903 S 330 verfehlt; denn die Worte (S. 18, 14 f): ἄρξομαι", + "candidate_score": 0.692034, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_75_77", + "bdc_text": "Oktober 1546 angefertigten und vom Stadtschreiber Hans Escher vom Luchs entworfenen Brief des Zürcher Rates an Haller findet , ist wohl auf einen Irrtum zurückzuführen . Sein eigentlicher Name wird ( Hans ) Thoman Rauman gewesen sein ( dem Vornamen vieler Zürcher ging damals oft noch der Vorname Hans zuvor , der nicht immer angeführt wurde ) . In der älteren Literatur und demzufolge auch in Pf-Augsburg 36 , Nr. 202 , und Pf-Schwaben 175 , Nr. 1026 , wird \"Thoman Ruman\" mit dem in Pf-Zürich 485 angeführten \"Hans Römer\" identifiziert , der 1546 Pfarrer in Zurzach ( Kt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_12", + "psc_text": "auch in ZNTW 1905 S. 250 f diese Instanz zurückgezogen.. Aber auch die weitere Stelle (S. 31, 22 22ff): τὴν τοῦ Γαλάτου πίστιν, ἢ καὶ μᾶλλον τὴν ἀπιστίαν τὴν εἰς τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ, καιρὸς ἤδη καλεῖ . . . εἰς φῶς ἀγαγεῖν, καὶ τὴν χρόνοις μακροῖς ἐνδομυχήσασαν τῴ ἀνδρὶ κακοδοξίαν βραχὺ περιελθόντας τοῦ τῆς ἐπιστολῆς προσχήματος ἀπογυμνῶσαι, so gewiß sie auf einen Brief Marcells geht meint doch sicher den Rechtfertigungsbrief, den er am Ende seines römischen Aufenthalts an Julius verfaßte. Im Gegenteil, es wäre unser Verfasser, der sonst immer nur mit einer Schrift Marcells zutun hat (S. 1,14. 2,10. 60,10), hier ein weiteres Schriftstück von ihm einführte und das mit einer so ungenügenden Bezeichnung wie ἡ Man wird die Möglichkeit nicht von der Hand weisen können ZNTW 1905 S. 255), daß unser Verfasser hier entweder dieselbe Marcells, die er sonst γράμμα, γραφή oder σύγγραμμα nennt, als ἐπιστολή bezeichnetDas konnte", + "candidate_score": 0.688165, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_75_77", + "bdc_text": "Oktober 1546 angefertigten und vom Stadtschreiber Hans Escher vom Luchs entworfenen Brief des Zürcher Rates an Haller findet , ist wohl auf einen Irrtum zurückzuführen . Sein eigentlicher Name wird ( Hans ) Thoman Rauman gewesen sein ( dem Vornamen vieler Zürcher ging damals oft noch der Vorname Hans zuvor , der nicht immer angeführt wurde ) . In der älteren Literatur und demzufolge auch in Pf-Augsburg 36 , Nr. 202 , und Pf-Schwaben 175 , Nr. 1026 , wird \"Thoman Ruman\" mit dem in Pf-Zürich 485 angeführten \"Hans Römer\" identifiziert , der 1546 Pfarrer in Zurzach ( Kt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_61", + "psc_text": "bemerkt ist, genau den Text wieder, den der erste Schreiber des Codex Venetus Marc. gr. 496 beabsichtigte, und zwar nach meiner Collation. Seine kleinen Versehen und Eigenheiten sind dabei in der Regel ausgeschlossen geblieben, auch vom Apparat, zumal wenn sie bereits von zweiter oder gar schon erster Hand corrigiert warenVgl. oben, ich bin der Handschrift auch bei ihren Schwankungen zwischen γίγνομαι — γίνομαι treu geblieben, und erst recht in den Fällen γενηθῆναι — γενητός — γεννητός usw. vgl. Zahn a. a. Ο. S. 40 Anm. 2. Dagegen habe ich immer ῾Ησαΐας und Ἱερεμίας geschrieben, nicht mit V unter Umständen ἠσαΐας und ἰερεμίας. Zu Ἁβραάμ vgl. die Nachträge und Berichtigungen.. Dann ist energisch emendiert worden. Schon die mehrfach überlieferten Marcellstücke weisen Abweichungen unter einander auf, die auszugleichen waren. Weiter aber sind die Vorschläge Montagus gründlicher ausgenutzt worden als bei und zu den selteneren Besserungen von Rettberg, Gaisford selbst, Zahn und anderen", + "candidate_score": 0.68433, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_75_77", + "bdc_text": "Oktober 1546 angefertigten und vom Stadtschreiber Hans Escher vom Luchs entworfenen Brief des Zürcher Rates an Haller findet , ist wohl auf einen Irrtum zurückzuführen . Sein eigentlicher Name wird ( Hans ) Thoman Rauman gewesen sein ( dem Vornamen vieler Zürcher ging damals oft noch der Vorname Hans zuvor , der nicht immer angeführt wurde ) . In der älteren Literatur und demzufolge auch in Pf-Augsburg 36 , Nr. 202 , und Pf-Schwaben 175 , Nr. 1026 , wird \"Thoman Ruman\" mit dem in Pf-Zürich 485 angeführten \"Hans Römer\" identifiziert , der 1546 Pfarrer in Zurzach ( Kt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_15", + "psc_text": "ποιουμένους (S. 58, 11ff). ist gar nicht bewiesenSagt doch Julius selbst in seinem Brief an Danius etc. (Athan. apol. 23): Ἀθανάσιος δὲ καὶ Μάρκελλος οἱ ἐπίσκοποι πλείονας ἔχουσι τοὺς ὑπὲρ ἑαυτῶν λέγοντας καὶ γράφοντας.. Ebensowenig muß S. 31, 24 f: τὴν χρόνοις μακροῖς ἐνδομυχήσασαν τῷ ἀνδρὶ κακοδοξίαν (vgl. S. 58, 17 f) eine directe Anspielung auf Julius’ Worte (vgl. Athan. apol. c. καὶ οὐ νῦν ταῦτα πεφρονηκέναι διεβεβαιώσατο ἀλλὰ καὶ ἔκπαλαι bedeuten. Warum soll der Ausdruck nicht ohne jede solche Beziehung aus der Sache selbst erwachsen seinDaß endlich wegen S. 19, 8ff, (τὸν μέγαν Εὐσέβιον, οἱ τῆς πλεῖσται καὶ διαφανεῖς ἐπαρχίαι τε καὶ πόλεις μετεποιήθησαν, vgl. auch S. 17,33 f) Eusebius von Nicomedien als bereits verstorben zu denken sei, scheint durch Conybeare noch nicht ausgemacht (ZNTW 1905 S. 258 f).? Eine Reihe weiterer Gründe Conybeares, die man wohl als bezeichnen kann, überzeugt ebensowenig. Wenn in unseren Büchern (vgl. z. B.", + "candidate_score": 0.681631, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_55_57", + "bdc_text": "Haller an Bullinger , 20 . November , aaO , A 202/1 , Nr. 20 , bzw. E II 370 , Wf ) . Angesichts der für die Schmalkaldener ungünstigen Kriegsentwicklung forderten die Zürcher Ende Dezember 1546 ihre Prädikanten zurück ( Haller an Bullinger , 27 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_12", + "psc_text": "auch in ZNTW 1905 S. 250 f diese Instanz zurückgezogen.. Aber auch die weitere Stelle (S. 31, 22 22ff): τὴν τοῦ Γαλάτου πίστιν, ἢ καὶ μᾶλλον τὴν ἀπιστίαν τὴν εἰς τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ, καιρὸς ἤδη καλεῖ . . . εἰς φῶς ἀγαγεῖν, καὶ τὴν χρόνοις μακροῖς ἐνδομυχήσασαν τῴ ἀνδρὶ κακοδοξίαν βραχὺ περιελθόντας τοῦ τῆς ἐπιστολῆς προσχήματος ἀπογυμνῶσαι, so gewiß sie auf einen Brief Marcells geht meint doch sicher den Rechtfertigungsbrief, den er am Ende seines römischen Aufenthalts an Julius verfaßte. Im Gegenteil, es wäre unser Verfasser, der sonst immer nur mit einer Schrift Marcells zutun hat (S. 1,14. 2,10. 60,10), hier ein weiteres Schriftstück von ihm einführte und das mit einer so ungenügenden Bezeichnung wie ἡ Man wird die Möglichkeit nicht von der Hand weisen können ZNTW 1905 S. 255), daß unser Verfasser hier entweder dieselbe Marcells, die er sonst γράμμα, γραφή oder σύγγραμμα nennt, als ἐπιστολή bezeichnetDas konnte", + "candidate_score": 0.660264, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_76_78", + "bdc_text": "Sein eigentlicher Name wird ( Hans ) Thoman Rauman gewesen sein ( dem Vornamen vieler Zürcher ging damals oft noch der Vorname Hans zuvor , der nicht immer angeführt wurde ) . In der älteren Literatur und demzufolge auch in Pf-Augsburg 36 , Nr. 202 , und Pf-Schwaben 175 , Nr. 1026 , wird \"Thoman Ruman\" mit dem in Pf-Zürich 485 angeführten \"Hans Römer\" identifiziert , der 1546 Pfarrer in Zurzach ( Kt . Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_51", + "psc_text": "der Note zu p. 37, c 7 »ἐγὼ ἐκ τοῦ πατρὸς ἐξῆλθον καὶ ἥκω] hoc ubi dictum sit a servatore, nescio etc.««. Jedenfalls war es vor allem ein nicht gewöhnliches Maß von philologischer Begabung, was Montagu zur Herstellung eines leidlichen Textes befähigte. Denn seine handschriftlichen Mittel waren durchaus nicht hervorragend. Die von GaisfordVgl. oben und Zahn a. a. O. S. 5, Anm. 3. ausgesprochene Meinung, Montagu habe den Codex Venetus selbst benutzt, ist unbegründet. Das geht aus einer Reihe von Noten Montagus aufs deutlichste hervor. Z. B. zu p. 2 (Montagus) b5 »μόνον] erat in margine ὅλον et tolerari postest« etc., V hat aber ὅλον i. Τ.; p. 4 b 1 »διδασκόμενος] in margine codicis erat διαστελλόμενος«, so V i. Τ.; p. 43 c 2 »εἰς αὐτὸν ἀσεβῶντα] satis liquet legend, εἰς αὐτὸν ἀσεβῶν τὸν«, so V i. Τ.; 53 ab »διὸ ἐπανάγει] hiatus erat in exemplari, forte sie supplendus:", + "candidate_score": 0.648563, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_61", + "bdc_text": "Haller an Bullinger , 5 . März , A 202/1 , Nr. 23 , bzw. E II 370 , 55 ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_12", + "psc_text": "auch in ZNTW 1905 S. 250 f diese Instanz zurückgezogen.. Aber auch die weitere Stelle (S. 31, 22 22ff): τὴν τοῦ Γαλάτου πίστιν, ἢ καὶ μᾶλλον τὴν ἀπιστίαν τὴν εἰς τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ, καιρὸς ἤδη καλεῖ . . . εἰς φῶς ἀγαγεῖν, καὶ τὴν χρόνοις μακροῖς ἐνδομυχήσασαν τῴ ἀνδρὶ κακοδοξίαν βραχὺ περιελθόντας τοῦ τῆς ἐπιστολῆς προσχήματος ἀπογυμνῶσαι, so gewiß sie auf einen Brief Marcells geht meint doch sicher den Rechtfertigungsbrief, den er am Ende seines römischen Aufenthalts an Julius verfaßte. Im Gegenteil, es wäre unser Verfasser, der sonst immer nur mit einer Schrift Marcells zutun hat (S. 1,14. 2,10. 60,10), hier ein weiteres Schriftstück von ihm einführte und das mit einer so ungenügenden Bezeichnung wie ἡ Man wird die Möglichkeit nicht von der Hand weisen können ZNTW 1905 S. 255), daß unser Verfasser hier entweder dieselbe Marcells, die er sonst γράμμα, γραφή oder σύγγραμμα nennt, als ἐπιστολή bezeichnetDas konnte", + "candidate_score": 0.644175, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_55_57", + "bdc_text": "Haller an Bullinger , 20 . November , aaO , A 202/1 , Nr. 20 , bzw. E II 370 , Wf ) . Angesichts der für die Schmalkaldener ungünstigen Kriegsentwicklung forderten die Zürcher Ende Dezember 1546 ihre Prädikanten zurück ( Haller an Bullinger , 27 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_15", + "psc_text": "ποιουμένους (S. 58, 11ff). ist gar nicht bewiesenSagt doch Julius selbst in seinem Brief an Danius etc. (Athan. apol. 23): Ἀθανάσιος δὲ καὶ Μάρκελλος οἱ ἐπίσκοποι πλείονας ἔχουσι τοὺς ὑπὲρ ἑαυτῶν λέγοντας καὶ γράφοντας.. Ebensowenig muß S. 31, 24 f: τὴν χρόνοις μακροῖς ἐνδομυχήσασαν τῷ ἀνδρὶ κακοδοξίαν (vgl. S. 58, 17 f) eine directe Anspielung auf Julius’ Worte (vgl. Athan. apol. c. καὶ οὐ νῦν ταῦτα πεφρονηκέναι διεβεβαιώσατο ἀλλὰ καὶ ἔκπαλαι bedeuten. Warum soll der Ausdruck nicht ohne jede solche Beziehung aus der Sache selbst erwachsen seinDaß endlich wegen S. 19, 8ff, (τὸν μέγαν Εὐσέβιον, οἱ τῆς πλεῖσται καὶ διαφανεῖς ἐπαρχίαι τε καὶ πόλεις μετεποιήθησαν, vgl. auch S. 17,33 f) Eusebius von Nicomedien als bereits verstorben zu denken sei, scheint durch Conybeare noch nicht ausgemacht (ZNTW 1905 S. 258 f).? Eine Reihe weiterer Gründe Conybeares, die man wohl als bezeichnen kann, überzeugt ebensowenig. Wenn in unseren Büchern (vgl. z. B.", + "candidate_score": 0.642264, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_78", + "bdc_text": "Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_16", + "psc_text": "ἐπαρχίαι τε καὶ πόλεις μετεποιήθησαν, vgl. auch S. 17,33 f) Eusebius von Nicomedien als bereits verstorben zu denken sei, scheint durch Conybeare noch nicht ausgemacht (ZNTW 1905 S. 258 f).? Eine Reihe weiterer Gründe Conybeares, die man wohl als bezeichnen kann, überzeugt ebensowenig. Wenn in unseren Büchern (vgl. z. B. S. 3, 22 ff) die Trinitätslehre Platz einnimmt als sonst bei Eusebius von Caesarea (ZNTW 1903 S. 333, 1905 S. 260 f) — ist denn das System dieses Mannes klarVgl. Zahn a. a. Ο. S. 36 f. und uns bekannt genug, daß wir wirklich bestimmen könnten, sich in Bezug auf die τριάς in jedem Fall ausdrücken mußte und wie nicht? Und wenn unsere Bücher geradezu wie eine Verteidigung den Ἀρειανός Asterius aussehn (ZNTW 1905 S. 261)Über die Formel πατέρα ἀληθῶς πατέρα κτλ. vgl. ZNTW 1903 S. 333 f, 1905 S. 251—254 und S. XVf. spricht das wirklich gegen Eusebius von", + "candidate_score": 0.638106, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_78", + "bdc_text": "Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_61", + "psc_text": "bemerkt ist, genau den Text wieder, den der erste Schreiber des Codex Venetus Marc. gr. 496 beabsichtigte, und zwar nach meiner Collation. Seine kleinen Versehen und Eigenheiten sind dabei in der Regel ausgeschlossen geblieben, auch vom Apparat, zumal wenn sie bereits von zweiter oder gar schon erster Hand corrigiert warenVgl. oben, ich bin der Handschrift auch bei ihren Schwankungen zwischen γίγνομαι — γίνομαι treu geblieben, und erst recht in den Fällen γενηθῆναι — γενητός — γεννητός usw. vgl. Zahn a. a. Ο. S. 40 Anm. 2. Dagegen habe ich immer ῾Ησαΐας und Ἱερεμίας geschrieben, nicht mit V unter Umständen ἠσαΐας und ἰερεμίας. Zu Ἁβραάμ vgl. die Nachträge und Berichtigungen.. Dann ist energisch emendiert worden. Schon die mehrfach überlieferten Marcellstücke weisen Abweichungen unter einander auf, die auszugleichen waren. Weiter aber sind die Vorschläge Montagus gründlicher ausgenutzt worden als bei und zu den selteneren Besserungen von Rettberg, Gaisford selbst, Zahn und anderen", + "candidate_score": 0.637235, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_61", + "bdc_text": "Haller an Bullinger , 5 . März , A 202/1 , Nr. 23 , bzw. E II 370 , 55 ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_11", + "psc_text": "S. 544 f. die Gründe für denen Caspari den Brief Marcells auf 337/38 datiert hat., bleibt seine wichtigste Aufstellung unerwiesen, nämlich die, daß der Verfasser von contra Marcellum den Brief Marcells Julius anführe. Sein erster Beweis dafür (ZNTW 1903 S 330 verfehlt; denn die Worte (S. 18, 14 f): ἄρξομαι τοίνυν ἀπὸ τῆς ὑπ’ αὐτοῦ γραφείσης ἐπιστολῆς πρὸς ἕκαστον τῶν μὴ ὀρθῶς γραφέντων ἀντιλέγειν sind gar nicht Worte des Verfassers von contra Marcellum über einen Brief Marcells, sondern hier spricht Marcell selbst über einen Brief des AsteriusVgl. Harnack a. a. Ο. und meine Ausgabe zu S. 18, 14ff. Conybeare denn auch in ZNTW 1905 S. 250 f diese Instanz zurückgezogen.. Aber auch die weitere Stelle (S. 31, 22 22ff): τὴν τοῦ Γαλάτου πίστιν, ἢ καὶ μᾶλλον τὴν ἀπιστίαν τὴν εἰς τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ, καιρὸς ἤδη καλεῖ . . . εἰς φῶς ἀγαγεῖν, καὶ τὴν χρόνοις μακροῖς ἐνδομυχήσασαν τῴ ἀνδρὶ", + "candidate_score": 0.636442, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_43_45", + "bdc_text": "Die von Augspurg habend predicanten von uns begaͤrt . Hatt man hütt 3 hinuß geordnetSiehe Johannes Hallers Gesuch in Nr. 2560 , 75-104 . - Entsandt wurden Rudolf Schwyzer d. J. , Lorenz Meyer ( Agricola )", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_48", + "psc_text": "findet sich γοῦν neben γ᾿ οὖν, ὡς ἂν εἰ neben ὡσανεί usw. Fehler in Accenten und Spiritus sind meist nicht angemerkt.: 3, 16 παιδαγωγ zerstört am Ende der Seite. 4, 6 αὐτὸν αὐτὸ(??) ν (2 — 3 Bb. zerstört am Ende der Columne). 57 6, 19 δυσεβείας. 9, 27 ἑστήκει. 11,9 ταῦτ’. 13,26 ἐπιγορίας (ebenso 64, 14 u. ö.). 22, 2 τόλμα. 25, 17 ὁμοιώτατος. 26, 25 ἑρμεῖ. 30, 16 προσσχῶν. 31, 11 παραχωρήσω μὲν. 38, 26 ἐπαινοῦσα. 39, 19 αὕτη, τῷ. 41,1 λέγει. 46, 14 βουλόμενος 47, 12 ὁδὸν. 21 πρόσσχες. 57, 18 ἔστα (für εἰς τὰ). 25 καὶ ε/καὶ ἐφ’ (beim Seitenwechsel). 26 ἆρ᾿. 61 ἂν εἴρηται. 64, 21 πειρᾶται πειρᾶται 66, 17 κτίστιν. 70, 28 κατασιγάση. 71, 3 ἐτεκτείνατο. 72, 13 ἀπηλλοτρίοται. 74, 14 ἐβιωνέους. 75, 6 ἀποκαλύψει (ebenso 76, 7). 8 ἐσφάλει. 35 παρασκευάσει 79, 33 ἐπαγγέλοιτο. 87, 36 ἀνθροποπαθὲς. 93, 2 δοκεῖ. 97, 17 φήσαιαν.", + "candidate_score": 0.635195, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_6", + "bdc_text": "vgl . schon Nr. 2561 , 85-87 mit Anm. 59 und Anm. 60 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_47", + "psc_text": "26 αὐτὸ(??) 78, 14 πλά(??)σωμεν. 83, 33 ἂν εἰπεῖν V*: ἀνειπεῖν Vc. 88, 12 ἑαυτοῦ V*: ἑαυτὸ Vc. 94, 6 ἢν V*: ἢ Vc. 95, 20 ἔχρησεν V*: ἔχρισεν V c. 120, 34 βελτίω(??). Der so aus den Händen von V* (V1) und V2 (resp. V c) Text enthält aber noch immer nicht nur eine erhebliche schwerer, zum großen Teile gewiß schon der Vorlage von Verderbnisse, sondern auch noch genug von jenen geringfügigen Versehen, die den Apparat nutzlos belasten würden. Ich trage uneorrigierten Abweichungen V’s von der Ausgabe hier zum Schluß nachNicht berücksichtigt ist dabei, daß in manchen herrscht; so findet sich γοῦν neben γ᾿ οὖν, ὡς ἂν εἰ neben ὡσανεί usw. Fehler in Accenten und Spiritus sind meist nicht angemerkt.: 3, 16 παιδαγωγ zerstört am Ende der Seite. 4, 6 αὐτὸν αὐτὸ(??) ν (2 — 3 Bb. zerstört am Ende der Columne). 57 6, 19 δυσεβείας. 9, 27 ἑστήκει.", + "candidate_score": 0.631822, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_84_86", + "bdc_text": "s. HBBW XVI 264 , 3f. ; und Nr. 2457 , 1. . Salutant te Gvaltherus , Pellicanus , Theodorus Theodor Bibliander .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_7", + "psc_text": "τὴν κακοδοξίαν αὐτοῦ und 2, 21, wo nach dem Zusammenhang nur von Eusebius Pamphili die Rede sein kann: ἐπάκουσον οἱα Εὐσέβιος περὶ τούτου ἐν τῷ πρώτῳ βιβλίῳ τῷ (1. τῶν?) πρὸς Μάρκελλον κατὰ λέξιν φησίν .... τοιαῦτα μὲν καὶ ἕτερα πλείονα ὁ Παμφίλου (om. FM) Εὐσέβιος ἐν τῷ πρώτω, λόγῳ τῶ (l. τῶν?) πρὸς Μἀρκελλόν φηοιν. καὶ ἐν τρίτῳ δὲ ὁ αὐτὸς . . . . . τοιαῦτα μὲν ὁ Εὐσεβίος ἐν τοῖς πρὸς Μάρκελλον διέξεισιν (vgl. S. 67, 2 ff. 68, 8 ff. 140, 5 5ff.). Einen dritten Beweis hat Montacutius in seiner Ausgabe beizubringen gesucht (Note zu p. 1). Von der Synode zu Sardica heisse es (Athan. apol. 47): ἀνεγνώσθη δὲ καὶ τὸ σύγγραμμα τοῦ συλλειτουργοῦ Μαρκέλλου, καὶ εὑρέθη τῶν περὶ Εὐσέβιον ἡ κακοτεχνία. ἃ γὰρ ὡς ζητῶν ὁ Μάρκελλος εἴρηκε, ταῦτα ὡς ὁμολογούμενα διαβεβλήκασιν. Und »obierat tunc Eusebius uterque, Nicomediensis et Caesariensis, κακοτεχνία in scriptis fuit. Ille", + "candidate_score": 0.631636, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_75", + "bdc_text": "Oktober 1546 angefertigten und vom Stadtschreiber Hans Escher vom Luchs entworfenen Brief des Zürcher Rates an Haller findet , ist wohl auf einen Irrtum zurückzuführen .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_109", + "psc_text": "τῇ τῆς αἱρέσεως γνώμῃ. διὸ τὸ κυριώτατον τῆς συλλαβῆς ἐξελὼν τὴν ἀρχαίαν αὐτοῦ ἀναγέννησιν σημῆναι ἐβουλήθη. καὶ ἐπειδήπερ ἐν τούτοις ἰσχυρῶς διετείνατο περὶ τοῦ οἰκείου σφάλματος τὸν ὀρθῶς γράψαντα μεμψάμενος, οὐδὲν αὐτὸς εἰπών, τοῖς ἐντυγχάνουσιν τὴν αὐτὴν τῆς ἀναγνώσεως παραδίδωσι μαρτυρίαν. προϊὼν δ’ αὖθις ὁ αὐτὸς εἰσάγει τὸν σωτῆρα λέγοντα »ἐγώ εἰμι ἡ ἡμέρα«, ὧδέ πη φάσκων σκότους γὰρ ὄντος πρότερον διὰ τὴν τῆς θεοσεβείας ἄγνοιαν, τῆς δὲ ἡμέρας φαίνεσθαι μελλούσης (»ἐγὼ« γάρ »εἰμι« φησὶν »ἡ ἡμέρα«) εἰκότως τὸν ἀστέρα ἑωσφόρον ὀνομάζει. καὶ ἐν ἑτέρῳ τόπῳ φησὶν ἐπειδὴ τὴν μετὰ τὴν τῆς σαρκὸς ἀνάληψιν Χριστός τε καὶ Ἰησοῦς κηρύττεται, ζωή τε καὶ ὁδὸς καὶ ἡμέρα. καὶ αὖθις προϊὼν τοῦ ἀποστόλου τίθησιν τὸ »ἡ δὲ ἡμετέρα Ἱερουσαλὴμ ἄνω ἐστίν«. καὶ τί με δεῖ μηκύνειν, παρὸν τῷ βουλομένῳ ἐκ τῶν εἰρημένων τὰ παραπλήσια ἐκ τοῦ παντὸς συγγράμματος ἀναλέγεσθαι καὶ τὸ εὐχερὲς τοῦ ἀνδρὸς ἐποπτεύειν. ἐξ ἧς εὐχερείας ἀκούσει αὐτοῦ τὸν Σολομῶνα προφήτην", + "candidate_score": 0.631573, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_43_45", + "bdc_text": "Die von Augspurg habend predicanten von uns begaͤrt . Hatt man hütt 3 hinuß geordnetSiehe Johannes Hallers Gesuch in Nr. 2560 , 75-104 . - Entsandt wurden Rudolf Schwyzer d. J. , Lorenz Meyer ( Agricola )", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_49", + "psc_text": "ε/καὶ ἐφ’ (beim Seitenwechsel). 26 ἆρ᾿. 61 ἂν εἴρηται. 64, 21 πειρᾶται πειρᾶται 66, 17 κτίστιν. 70, 28 κατασιγάση. 71, 3 ἐτεκτείνατο. 72, 13 ἀπηλλοτρίοται. 74, 14 ἐβιωνέους. 75, 6 ἀποκαλύψει (ebenso 76, 7). 8 ἐσφάλει. 35 παρασκευάσει 79, 33 ἐπαγγέλοιτο. 87, 36 ἀνθροποπαθὲς. 93, 2 δοκεῖ. 97, 17 φήσαιαν. 98, 2 ἐδόξαζεν. 99, 6 πρακταίων. 108, 1 ἑνώθη. 109, 1 μένουσαν (in einem Wort). 123,15 μωϋσέα (nur hier). 129,29 u. 31 ὅτε. 132, 20 ἠσαΐας. 137, 23 διαβεβαιοῦτο. 150, 31 διαστειλλάμενος. 151, 21 ἀλλιγορικοῦ. 167, 8 παρεσκευασκέναι. Ausgaben Der erste Druck der beiden Eusebiusschriften stammt aus dem Jahre 1628Eusebii Pamphilii Caesareae Palaestinae episcopi, de demonstratione evangelica libri decem. quibus accessere nondum bactenus editi nee visi contra Marcelum Ancyrae episcopum libri duo: de ecclesiastica theologia tres. omnia studio R. Μ. latine facta, notis illustrata: et indicibus loco suo necessariis locupletata. Parisiis 1628., in dem sie »mit leidlicher Sorgfalt in Bezug", + "candidate_score": 0.63157, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_86_88", + "bdc_text": "Salutant te Gvaltherus , Pellicanus , Theodorus Theodor Bibliander . et reliqui . Gott mitt üch. Datum Zürych , 8 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_184", + "psc_text": "δι’ ὧν ἑξῆς ἐπάγει, λέγων ὁ τοίνυν ἱερὸς ἀπόστολός τε καὶ μαθητὴς τοῦ κυρίου Ἰωάννης τῆς ἀιδιότητος αὐτοῦ μνημονεύων ἀληθὴς ἐγίγνετο τοῦ λόγου μάρτυς, » ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος« λέγων » καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεόν, καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος«. οὐδὲν γενέσεως ἐνταῦθα μνημονεύων τοῦ λόγου, ἀλλ’ ἐπαλλήλοις τρισὶν μαρτυρίαις χρώμενος, ἐβεβαίου ἐν ἀρχῇ τὸν λόγον εἶναι. καὶ προστίθησιν τούτοις λέγων τὴν μὲν κατὰ σάρκα οἰκονομίαν τῷ ἀνθρώπῳ διαφέρειν γιγνώσκομεν, τὴν δὲ κατὰ πνεῦμα ἀιδιότητα ἡνῶσθαι τῷ πατρὶ πεπιστεύκαμεν. τούτοις προϊὼν ἑξῆς ἐπιλέγει ταῦτα εἰ οὖν αὐτὸς λέγει ταῦτα » ἐγὼ ἐκ τοῦ πατρὸς ἐξῆλθον καὶ ἥκω «, καὶ αὖθις » καὶ ὁ λόγος, ὃν ἀκούετε, οὐκ ἔστιν ἐμός, ἀλλὰ τοῦ πέμψαντός με πατρός « καὶ » πάντα ὅσα ἔχει ὁ πατὴρ ἐμά ἐστιν « , δῆλον ὅτι εἰκότως κἀκεῖνο ἔλεγεν » ἐν ἐμοὶ ὁ πατὴρ κἀγὼ ἐν τῷ πατρί « , ἵνα ἐν θεῷ μὲν", + "candidate_score": 0.628656, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_54_56", + "bdc_text": "November ; Haller an Bullinger , 20 . November , aaO , A 202/1 , Nr. 20 , bzw. E II 370 , Wf ) . Angesichts der für die Schmalkaldener ungünstigen Kriegsentwicklung forderten die Zürcher", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_12", + "psc_text": "auch in ZNTW 1905 S. 250 f diese Instanz zurückgezogen.. Aber auch die weitere Stelle (S. 31, 22 22ff): τὴν τοῦ Γαλάτου πίστιν, ἢ καὶ μᾶλλον τὴν ἀπιστίαν τὴν εἰς τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ, καιρὸς ἤδη καλεῖ . . . εἰς φῶς ἀγαγεῖν, καὶ τὴν χρόνοις μακροῖς ἐνδομυχήσασαν τῴ ἀνδρὶ κακοδοξίαν βραχὺ περιελθόντας τοῦ τῆς ἐπιστολῆς προσχήματος ἀπογυμνῶσαι, so gewiß sie auf einen Brief Marcells geht meint doch sicher den Rechtfertigungsbrief, den er am Ende seines römischen Aufenthalts an Julius verfaßte. Im Gegenteil, es wäre unser Verfasser, der sonst immer nur mit einer Schrift Marcells zutun hat (S. 1,14. 2,10. 60,10), hier ein weiteres Schriftstück von ihm einführte und das mit einer so ungenügenden Bezeichnung wie ἡ Man wird die Möglichkeit nicht von der Hand weisen können ZNTW 1905 S. 255), daß unser Verfasser hier entweder dieselbe Marcells, die er sonst γράμμα, γραφή oder σύγγραμμα nennt, als ἐπιστολή bezeichnetDas konnte", + "candidate_score": 0.628245, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_54_56", + "bdc_text": "November ; Haller an Bullinger , 20 . November , aaO , A 202/1 , Nr. 20 , bzw. E II 370 , Wf ) . Angesichts der für die Schmalkaldener ungünstigen Kriegsentwicklung forderten die Zürcher", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_13", + "psc_text": "60,10), hier ein weiteres Schriftstück von ihm einführte und das mit einer so ungenügenden Bezeichnung wie ἡ Man wird die Möglichkeit nicht von der Hand weisen können ZNTW 1905 S. 255), daß unser Verfasser hier entweder dieselbe Marcells, die er sonst γράμμα, γραφή oder σύγγραμμα nennt, als ἐπιστολή bezeichnetDas konnte er, da sie Konstantin anredete, vgl. S. 190, 15. 212, 20 (auch 186, 21. 194, 17. usw.? vgl. Register Β unter σύ)., oder vielleicht einen einleitenden Dedicationsbrief an KonstantinVgl. S. 58, 20 und Zahn a. a. Ο. S. 46; er hätte dann etwa die gegen den Kaiser (S. 58, 6 f. 21) und die Aufforderung, die Schrift zu lesen (S. 58, 20) enthalten, nebst einer Betonung von Marcells Rechtgläubigkeit, gegen die nun unser Autor S. 31, 26 ff richtet.. Daß ferner Sätze wie S. 58. 14 ff: μάλιστα δέ μοι ἀναγκαῖον ἡγοῦμαι γεγενῆσθαι τὸ γράμμα διὰ τοὺς ἠδικῆσθαι τὸν ἄνδρα", + "candidate_score": 0.626777, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_83_85", + "bdc_text": "und gaͤbend imm diß sin register Wahrscheinlich der im Juni von Gast an Bullinger übermittelte Gesamtkatalog von Basler Drucken ; s. HBBW XVI 264 , 3f. ; und Nr. 2457 , 1. .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_32", + "psc_text": "in Roeskri Bibl. PP. Τ. V. p. 282sq.]« besaß einst Thomas GaleVgl. Fabricius-Harles, Bibliotheca graeca VIl, 395 u. Catal. codd. Angliae et Hibern. II p. 186 Nr. 5888.. Dies ist wahrscheinlich der jetzige cod. Cantabrigiensis Trinity College O. 4. 41, enthaltend neben dem 1613 von Petrus Goldmannus Scotus in der Bodleiana abgeschriebenen Adamantius auch die beiden Eusebiusschriften mit dem Datum »Prid. non. Mart. 1695 (nach einer Mitteilung von Swete). In bezug auf den Adamantius ist die Handschrift erwiesenermaßen nur eine Copie des Bodleianus Ε. 1. 11Vgl. van de Sande Bakhuyzen a. a. Ο. S. XXXVI f.. Verschollen ist eine siebente Handschrift, die sich einst in der Bibliothek des kaiserlichen Gesandten in Venedig Don Diego Hurtado de Mendoza daselbst befand und an erster Stelle die 5 Bücher Eusebius gegen Marcell enthalten zu haben scheintVgl. C. Gesner in der Bibliotheca universalis 1545; Graux, Essai sur les origines du fonds grec de l’Escurial.", + "candidate_score": 0.625487, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_6", + "bdc_text": "vgl . schon Nr. 2561 , 85-87 mit Anm. 59 und Anm. 60 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_69", + "psc_text": "9 10 11 12 13 14 15 Nr. Re 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 12 13 c. Marc. II 8.9,11.19.12,31 11, 10 19, 30 c. Marc. II 45, 11 45, 15 45, 18 45, 25 44, 18 46, 12 46, 18 46, 23 d. e. th. I d. e. th. II d. e. th III 144,14. 145, 7. 151,11 145, 1 145, 20 145, 23 145, 25 1) Fortsetzung zu Nr. 85, nur aus Acacius erhalten bei Epiphanius haer. 72, 6. Schlusswort Den Codex Venetus habe ich verglichen im Herbst 1902, das Manuscript der Ausgabe war fertig im Herbst 1904, der Druck dauerte von da bis zum Winter 1905. Zu ganz besonderem Danke bin ich P. Wendland verpflichtet, der meine Ausgabe im Manuscript durchgearbeitet, weiter Ad. Harnack, F. Loofs und Th. Zahn, die die Druckbogen durchgesehn, und K. Gelshorn, der in manchen Fällen", + "candidate_score": 0.625465, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_54_56", + "bdc_text": "November ; Haller an Bullinger , 20 . November , aaO , A 202/1 , Nr. 20 , bzw. E II 370 , Wf ) . Angesichts der für die Schmalkaldener ungünstigen Kriegsentwicklung forderten die Zürcher", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_15", + "psc_text": "ποιουμένους (S. 58, 11ff). ist gar nicht bewiesenSagt doch Julius selbst in seinem Brief an Danius etc. (Athan. apol. 23): Ἀθανάσιος δὲ καὶ Μάρκελλος οἱ ἐπίσκοποι πλείονας ἔχουσι τοὺς ὑπὲρ ἑαυτῶν λέγοντας καὶ γράφοντας.. Ebensowenig muß S. 31, 24 f: τὴν χρόνοις μακροῖς ἐνδομυχήσασαν τῷ ἀνδρὶ κακοδοξίαν (vgl. S. 58, 17 f) eine directe Anspielung auf Julius’ Worte (vgl. Athan. apol. c. καὶ οὐ νῦν ταῦτα πεφρονηκέναι διεβεβαιώσατο ἀλλὰ καὶ ἔκπαλαι bedeuten. Warum soll der Ausdruck nicht ohne jede solche Beziehung aus der Sache selbst erwachsen seinDaß endlich wegen S. 19, 8ff, (τὸν μέγαν Εὐσέβιον, οἱ τῆς πλεῖσται καὶ διαφανεῖς ἐπαρχίαι τε καὶ πόλεις μετεποιήθησαν, vgl. auch S. 17,33 f) Eusebius von Nicomedien als bereits verstorben zu denken sei, scheint durch Conybeare noch nicht ausgemacht (ZNTW 1905 S. 258 f).? Eine Reihe weiterer Gründe Conybeares, die man wohl als bezeichnen kann, überzeugt ebensowenig. Wenn in unseren Büchern (vgl. z. B.", + "candidate_score": 0.624729, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_68", + "bdc_text": "August , A 202/1 , Nr. 25 ) , doch konnte dieser Augsburg erst am 3 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_20", + "psc_text": "δὲ πρῶτα δι’ ὣν τοῖς ὀρθῶς καὶ ἐκκλησιαστικῶς γραφεῖσιν ἀντιλέγειν πειρᾶται διαβάλλων τοὺς γράψαντας .... ἄρτι μὲν γὰρ πρὸς Ἀστέριον τὴν ἀντίρρησιν ποιεῖται, ἄρτι δὲ πρὸς Εὐσέβιον τὸν μέγαν. καὶ ἔπειτα ἐπὶ τὸν τοῦ θεοῦ ἄνθρωπον . . . Παυλῖνον . . . καὶ ἐκ τούτου μεταβὰς Ὠριγένει πολεμεῖ . . . ἔπειτα Ναρκίσσῳ ἐπιστρατεύεται καὶ τὸν ἕτερον Εὐσέβιον διώκειDaß er sich nicht zu den von Marcell Angegriffenen zähle, S. 62, 27 ff: τὸ μὲν γὰρ τοὺς τοῦ θεοῦ λειτουργοὺς πρὸς αὐτοῦ διαβεβλῆσθαι . . . εἴχετό τινος εἰκότος Übrigens ist w. e. seh. Eusebius von Nicomedien nur S. 17, 33. 19, 9. 20, 30 gemeint, an allen andern Stellen von S. 26, 11 ab scheint Εὐσεβίος den von Caesarea zu bezeichnen. Das allein entspricht der Ankündigung S. 18, 10. Gewiß muß S. 26, 28 ff von dem gleichen Eusebius die Rede sein, wie S. 27, ff (Zahn a. a.", + "candidate_score": 0.623876, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_66_68", + "bdc_text": "Juli , E II 370 , 63 ) . Ende Juli forderten die Zürcher Haller zurück ( Augsburg an Zürich , 4 . August , A 202/1 , Nr. 25 ) , doch konnte dieser Augsburg erst am 3 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_11", + "psc_text": "S. 544 f. die Gründe für denen Caspari den Brief Marcells auf 337/38 datiert hat., bleibt seine wichtigste Aufstellung unerwiesen, nämlich die, daß der Verfasser von contra Marcellum den Brief Marcells Julius anführe. Sein erster Beweis dafür (ZNTW 1903 S 330 verfehlt; denn die Worte (S. 18, 14 f): ἄρξομαι τοίνυν ἀπὸ τῆς ὑπ’ αὐτοῦ γραφείσης ἐπιστολῆς πρὸς ἕκαστον τῶν μὴ ὀρθῶς γραφέντων ἀντιλέγειν sind gar nicht Worte des Verfassers von contra Marcellum über einen Brief Marcells, sondern hier spricht Marcell selbst über einen Brief des AsteriusVgl. Harnack a. a. Ο. und meine Ausgabe zu S. 18, 14ff. Conybeare denn auch in ZNTW 1905 S. 250 f diese Instanz zurückgezogen.. Aber auch die weitere Stelle (S. 31, 22 22ff): τὴν τοῦ Γαλάτου πίστιν, ἢ καὶ μᾶλλον τὴν ἀπιστίαν τὴν εἰς τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ, καιρὸς ἤδη καλεῖ . . . εἰς φῶς ἀγαγεῖν, καὶ τὴν χρόνοις μακροῖς ἐνδομυχήσασαν τῴ ἀνδρὶ", + "candidate_score": 0.623768, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_69_71", + "bdc_text": "Oktober 1547 verlassen ( Augsburg an Zürich , 3 . Oktober , A 202/1 , Nr. 30 ) . - Die Identität Rumans wirft Probleme auf. Im Briefwechsel des Augsburger Rats an den Zürcher Rat wird er einmal als \"Thoman Rauman\" ( A 202/1 , Nr. 18 )", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_21", + "psc_text": "33. 19, 9. 20, 30 gemeint, an allen andern Stellen von S. 26, 11 ab scheint Εὐσεβίος den von Caesarea zu bezeichnen. Das allein entspricht der Ankündigung S. 18, 10. Gewiß muß S. 26, 28 ff von dem gleichen Eusebius die Rede sein, wie S. 27, ff (Zahn a. a. O. S. 43 Anm. 4); aber eben deshalb muß beide Male Caesareenser gemeint sein, denn S. 27, 14ff ist er es sicher (vgl. zu S. 27, 24 f: S. 29, 30. 30, 20 f).. Ein solcher Wechsel in der Selbstbezeichnung wäre nach eine literarische Unmöglichkeit (ZNTW 1903 S. 332 f, S. 261—264). Aber man wird doch HarnackLG II, 2, 545. darin beipflichten müssen, daß »Eusebius hier mehrere Bischöfe, die Marcell angegriffen digt, und es daher nahe lag, daß er in diesem Zusammenhang von sich der dritten Person sprach«. Sodann ist es zweifellos auffällig, Autor von contra Marcellum entgegen der Gewohnheit", + "candidate_score": 0.623682, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_69_71", + "bdc_text": "Oktober 1547 verlassen ( Augsburg an Zürich , 3 . Oktober , A 202/1 , Nr. 30 ) . - Die Identität Rumans wirft Probleme auf. Im Briefwechsel des Augsburger Rats an den Zürcher Rat wird er einmal als \"Thoman Rauman\" ( A 202/1 , Nr. 18 )", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_20", + "psc_text": "δὲ πρῶτα δι’ ὣν τοῖς ὀρθῶς καὶ ἐκκλησιαστικῶς γραφεῖσιν ἀντιλέγειν πειρᾶται διαβάλλων τοὺς γράψαντας .... ἄρτι μὲν γὰρ πρὸς Ἀστέριον τὴν ἀντίρρησιν ποιεῖται, ἄρτι δὲ πρὸς Εὐσέβιον τὸν μέγαν. καὶ ἔπειτα ἐπὶ τὸν τοῦ θεοῦ ἄνθρωπον . . . Παυλῖνον . . . καὶ ἐκ τούτου μεταβὰς Ὠριγένει πολεμεῖ . . . ἔπειτα Ναρκίσσῳ ἐπιστρατεύεται καὶ τὸν ἕτερον Εὐσέβιον διώκειDaß er sich nicht zu den von Marcell Angegriffenen zähle, S. 62, 27 ff: τὸ μὲν γὰρ τοὺς τοῦ θεοῦ λειτουργοὺς πρὸς αὐτοῦ διαβεβλῆσθαι . . . εἴχετό τινος εἰκότος Übrigens ist w. e. seh. Eusebius von Nicomedien nur S. 17, 33. 19, 9. 20, 30 gemeint, an allen andern Stellen von S. 26, 11 ab scheint Εὐσεβίος den von Caesarea zu bezeichnen. Das allein entspricht der Ankündigung S. 18, 10. Gewiß muß S. 26, 28 ff von dem gleichen Eusebius die Rede sein, wie S. 27, ff (Zahn a. a.", + "candidate_score": 0.623456, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_71", + "bdc_text": "Im Briefwechsel des Augsburger Rats an den Zürcher Rat wird er einmal als \"Thoman Rauman\" ( A 202/1 , Nr. 18 )", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_25", + "psc_text": "19 auch in die zweite, sogenannte lucianische Formel der antiochenischen Synode von 341 gelangtVgl. Hahn a. a. Ο. S. 185.. Dieses arianische Schibboleth könne man aber dem Eusebius von Caesarea nicht zutrauenSie sollen in sein Glaubensbekenntnis nicht passen, »for in the second clause of his creed that father gave prominence not to the Son but to the Word«. Aber der Begrifi: υἱὸν μονογενῆ hat in ihm doch auch seine Stelle, so daß das υἱὸν ἀληθῶς υἱὸν durchaus anschließt.. Also der Schlußpassus seines angeführten Briefes für contra Marcellum gerade auch wegen der mit jenem Briefstück übereinstimmenden Worte S. 18, 30 ff ταῦτα ὁ Μάρκελλος πρὸς Ἀστέριον, οὐκ ἀρεσκόμενος τῷ τὸν πατέρα δεῖν ἀληθῶς πατέρα εἶναι ὁμολογεῖν καὶ τὸν υἱὸν ἀληθῶς υἱὸν καὶ τὸ ἅγιον πνεῦμα ὡσαύτως (vgl. auch S. 4, 10. 12 u. ö.) für nicht von Eusebius Pamphili stammend anzusehn. Die Kühnheit dieser ganzen Kritik wird es gerechtfertigt lassen, wenn", + "candidate_score": 0.619843, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_71", + "bdc_text": "Im Briefwechsel des Augsburger Rats an den Zürcher Rat wird er einmal als \"Thoman Rauman\" ( A 202/1 , Nr. 18 )", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_13", + "psc_text": "60,10), hier ein weiteres Schriftstück von ihm einführte und das mit einer so ungenügenden Bezeichnung wie ἡ Man wird die Möglichkeit nicht von der Hand weisen können ZNTW 1905 S. 255), daß unser Verfasser hier entweder dieselbe Marcells, die er sonst γράμμα, γραφή oder σύγγραμμα nennt, als ἐπιστολή bezeichnetDas konnte er, da sie Konstantin anredete, vgl. S. 190, 15. 212, 20 (auch 186, 21. 194, 17. usw.? vgl. Register Β unter σύ)., oder vielleicht einen einleitenden Dedicationsbrief an KonstantinVgl. S. 58, 20 und Zahn a. a. Ο. S. 46; er hätte dann etwa die gegen den Kaiser (S. 58, 6 f. 21) und die Aufforderung, die Schrift zu lesen (S. 58, 20) enthalten, nebst einer Betonung von Marcells Rechtgläubigkeit, gegen die nun unser Autor S. 31, 26 ff richtet.. Daß ferner Sätze wie S. 58. 14 ff: μάλιστα δέ μοι ἀναγκαῖον ἡγοῦμαι γεγενῆσθαι τὸ γράμμα διὰ τοὺς ἠδικῆσθαι τὸν ἄνδρα", + "candidate_score": 0.619648, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_69", + "bdc_text": "Oktober 1547 verlassen ( Augsburg an Zürich , 3 . Oktober , A 202/1 , Nr. 30 ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_20", + "psc_text": "δὲ πρῶτα δι’ ὣν τοῖς ὀρθῶς καὶ ἐκκλησιαστικῶς γραφεῖσιν ἀντιλέγειν πειρᾶται διαβάλλων τοὺς γράψαντας .... ἄρτι μὲν γὰρ πρὸς Ἀστέριον τὴν ἀντίρρησιν ποιεῖται, ἄρτι δὲ πρὸς Εὐσέβιον τὸν μέγαν. καὶ ἔπειτα ἐπὶ τὸν τοῦ θεοῦ ἄνθρωπον . . . Παυλῖνον . . . καὶ ἐκ τούτου μεταβὰς Ὠριγένει πολεμεῖ . . . ἔπειτα Ναρκίσσῳ ἐπιστρατεύεται καὶ τὸν ἕτερον Εὐσέβιον διώκειDaß er sich nicht zu den von Marcell Angegriffenen zähle, S. 62, 27 ff: τὸ μὲν γὰρ τοὺς τοῦ θεοῦ λειτουργοὺς πρὸς αὐτοῦ διαβεβλῆσθαι . . . εἴχετό τινος εἰκότος Übrigens ist w. e. seh. Eusebius von Nicomedien nur S. 17, 33. 19, 9. 20, 30 gemeint, an allen andern Stellen von S. 26, 11 ab scheint Εὐσεβίος den von Caesarea zu bezeichnen. Das allein entspricht der Ankündigung S. 18, 10. Gewiß muß S. 26, 28 ff von dem gleichen Eusebius die Rede sein, wie S. 27, ff (Zahn a. a.", + "candidate_score": 0.61958, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_24_26", + "bdc_text": "Bullinger wusste dies aber noch nicht . kummen . Ich hab üch vor geschriben , Nicht erhaltener , aber bezeugter Brief ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_241", + "psc_text": "τρόπον τινὰ ἐξομολογούμενος ὅτι μηδὲν ἠπίστατο ὧν ἔλεγεν· διὸ ἐπάγει λέγων εἰ δέ τις περὶ τῆς σαρκὸς ταύτης τῆς ἐν τῷ λόγῳ ἀθανάτου γεγονυίας πυνθάνοιτο, τί φαμεν πρὸς αὐτόν; ὅτι δογματίζειν μὲν ἡμεῖς περὶ ὧν μὴ ἀκριβῶς παρὰ τῶν θείων μεμαθήκαμεν γραφῶν οὐκ ἀσφαλὲς εἶναι νομίζομεν. πῶς γὰρ τοῦτο πράττειν δυνατὸν τοῖς καὶ τὰ ἑτέρων ἀνατρέπουσιν δόγματα; ἀλλ’ ἐροῦμεν πρὸς τοὺς τὸν ἀκριβῆ περὶ τούτου μαθεῖν παρ’ ἡμῶν βουλομένους λόγον, ὅτι πειθόμενοι τῷ ἱερῷ ἀποστόλῳ ἴσμεν ὅτι οὕτως ἡμᾶς ὁρᾶν τὰ ἀποκεκρυμμένα μυστήρια προσήκει, ὡς αὐτὸς ἔφη »βλέπομεν γὰρ ἄρτι« φησὶν » δι’ ἐσόπτρου ἐν αἰνίγματι, τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον· ἄρτι γινώσκομεν ἐκ μέρους, τότε δὲ ἐπιγνωσόμεθα καθὼς καὶ ἐπεγνώσθημεν« . ὥστε μή μου πυνθάνου περὶ ὧν σαφῶς παρὰ τῆς θείας γραφῆς μὴ μεμάθηκα. διὰ τοῦτο τοίνυν οὐδὲ περὶ τῆς θείας ἐκείνης τῆς τῷ θείῳ λόγῳ κοινωνησάσης σαρκὸς σαφῶς εἰπεῖν δυνήσομαι. νυνὶ δὲ πιστεύω ταῖς θείαις γραφαῖς, ὅτι εἷς", + "candidate_score": 0.619429, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_6", + "bdc_text": "vgl . schon Nr. 2561 , 85-87 mit Anm. 59 und Anm. 60 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_13", + "psc_text": "60,10), hier ein weiteres Schriftstück von ihm einführte und das mit einer so ungenügenden Bezeichnung wie ἡ Man wird die Möglichkeit nicht von der Hand weisen können ZNTW 1905 S. 255), daß unser Verfasser hier entweder dieselbe Marcells, die er sonst γράμμα, γραφή oder σύγγραμμα nennt, als ἐπιστολή bezeichnetDas konnte er, da sie Konstantin anredete, vgl. S. 190, 15. 212, 20 (auch 186, 21. 194, 17. usw.? vgl. Register Β unter σύ)., oder vielleicht einen einleitenden Dedicationsbrief an KonstantinVgl. S. 58, 20 und Zahn a. a. Ο. S. 46; er hätte dann etwa die gegen den Kaiser (S. 58, 6 f. 21) und die Aufforderung, die Schrift zu lesen (S. 58, 20) enthalten, nebst einer Betonung von Marcells Rechtgläubigkeit, gegen die nun unser Autor S. 31, 26 ff richtet.. Daß ferner Sätze wie S. 58. 14 ff: μάλιστα δέ μοι ἀναγκαῖον ἡγοῦμαι γεγενῆσθαι τὸ γράμμα διὰ τοὺς ἠδικῆσθαι τὸν ἄνδρα", + "candidate_score": 0.619232, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_83_85", + "bdc_text": "und gaͤbend imm diß sin register Wahrscheinlich der im Juni von Gast an Bullinger übermittelte Gesamtkatalog von Basler Drucken ; s. HBBW XVI 264 , 3f. ; und Nr. 2457 , 1. .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_13", + "psc_text": "60,10), hier ein weiteres Schriftstück von ihm einführte und das mit einer so ungenügenden Bezeichnung wie ἡ Man wird die Möglichkeit nicht von der Hand weisen können ZNTW 1905 S. 255), daß unser Verfasser hier entweder dieselbe Marcells, die er sonst γράμμα, γραφή oder σύγγραμμα nennt, als ἐπιστολή bezeichnetDas konnte er, da sie Konstantin anredete, vgl. S. 190, 15. 212, 20 (auch 186, 21. 194, 17. usw.? vgl. Register Β unter σύ)., oder vielleicht einen einleitenden Dedicationsbrief an KonstantinVgl. S. 58, 20 und Zahn a. a. Ο. S. 46; er hätte dann etwa die gegen den Kaiser (S. 58, 6 f. 21) und die Aufforderung, die Schrift zu lesen (S. 58, 20) enthalten, nebst einer Betonung von Marcells Rechtgläubigkeit, gegen die nun unser Autor S. 31, 26 ff richtet.. Daß ferner Sätze wie S. 58. 14 ff: μάλιστα δέ μοι ἀναγκαῖον ἡγοῦμαι γεγενῆσθαι τὸ γράμμα διὰ τοὺς ἠδικῆσθαι τὸν ἄνδρα", + "candidate_score": 0.61812, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_6", + "bdc_text": "vgl . schon Nr. 2561 , 85-87 mit Anm. 59 und Anm. 60 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_48", + "psc_text": "findet sich γοῦν neben γ᾿ οὖν, ὡς ἂν εἰ neben ὡσανεί usw. Fehler in Accenten und Spiritus sind meist nicht angemerkt.: 3, 16 παιδαγωγ zerstört am Ende der Seite. 4, 6 αὐτὸν αὐτὸ(??) ν (2 — 3 Bb. zerstört am Ende der Columne). 57 6, 19 δυσεβείας. 9, 27 ἑστήκει. 11,9 ταῦτ’. 13,26 ἐπιγορίας (ebenso 64, 14 u. ö.). 22, 2 τόλμα. 25, 17 ὁμοιώτατος. 26, 25 ἑρμεῖ. 30, 16 προσσχῶν. 31, 11 παραχωρήσω μὲν. 38, 26 ἐπαινοῦσα. 39, 19 αὕτη, τῷ. 41,1 λέγει. 46, 14 βουλόμενος 47, 12 ὁδὸν. 21 πρόσσχες. 57, 18 ἔστα (für εἰς τὰ). 25 καὶ ε/καὶ ἐφ’ (beim Seitenwechsel). 26 ἆρ᾿. 61 ἂν εἴρηται. 64, 21 πειρᾶται πειρᾶται 66, 17 κτίστιν. 70, 28 κατασιγάση. 71, 3 ἐτεκτείνατο. 72, 13 ἀπηλλοτρίοται. 74, 14 ἐβιωνέους. 75, 6 ἀποκαλύψει (ebenso 76, 7). 8 ἐσφάλει. 35 παρασκευάσει 79, 33 ἐπαγγέλοιτο. 87, 36 ἀνθροποπαθὲς. 93, 2 δοκεῖ. 97, 17 φήσαιαν.", + "candidate_score": 0.617727, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_27", + "bdc_text": "vgl. Nr. 2563 , 46f . wie der Castellalter Francesco di Castellalto .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_49", + "psc_text": "ε/καὶ ἐφ’ (beim Seitenwechsel). 26 ἆρ᾿. 61 ἂν εἴρηται. 64, 21 πειρᾶται πειρᾶται 66, 17 κτίστιν. 70, 28 κατασιγάση. 71, 3 ἐτεκτείνατο. 72, 13 ἀπηλλοτρίοται. 74, 14 ἐβιωνέους. 75, 6 ἀποκαλύψει (ebenso 76, 7). 8 ἐσφάλει. 35 παρασκευάσει 79, 33 ἐπαγγέλοιτο. 87, 36 ἀνθροποπαθὲς. 93, 2 δοκεῖ. 97, 17 φήσαιαν. 98, 2 ἐδόξαζεν. 99, 6 πρακταίων. 108, 1 ἑνώθη. 109, 1 μένουσαν (in einem Wort). 123,15 μωϋσέα (nur hier). 129,29 u. 31 ὅτε. 132, 20 ἠσαΐας. 137, 23 διαβεβαιοῦτο. 150, 31 διαστειλλάμενος. 151, 21 ἀλλιγορικοῦ. 167, 8 παρεσκευασκέναι. Ausgaben Der erste Druck der beiden Eusebiusschriften stammt aus dem Jahre 1628Eusebii Pamphilii Caesareae Palaestinae episcopi, de demonstratione evangelica libri decem. quibus accessere nondum bactenus editi nee visi contra Marcelum Ancyrae episcopum libri duo: de ecclesiastica theologia tres. omnia studio R. Μ. latine facta, notis illustrata: et indicibus loco suo necessariis locupletata. Parisiis 1628., in dem sie »mit leidlicher Sorgfalt in Bezug", + "candidate_score": 0.614707, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_82_84", + "bdc_text": "Gruͤssend mir Gastium , mitteylend imm diß nuwe zytungNachricht . und gaͤbend imm diß sin register Wahrscheinlich der im Juni von Gast an Bullinger übermittelte Gesamtkatalog von Basler Drucken ; s. HBBW XVI 264 , 3f. ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_60", + "psc_text": "explicandum mihi erit, recensui. Da er zu dieser Erklärung aber nicht gekommen zu sein cheint (wenigstens habe ich sie nicht aufgefunden), so lassen sich seine Quellen nicht mit Bestimmtheit angeben. Daß jedoch der cod. Venetus nicht benutzt sein wird, dürfte aus Stichproben dieser Ausgabe deutlich sein. Wenn man dazu das Selbstbekenntnis Noltes nimmt, er habe »intra paucos dies totum recensionis et annotationum scriben da- rum negotium« besorgen müssen, so kann man sich nicht wundern, daß sie der Gaisfordschen minderwertig erscheint und heute vollends keinen Nutzen verspricht. Ich habe sie deshalb nicht weiter berücksichtigt. Die neue Ausgabe gibt, wo nichts andres bemerkt ist, genau den Text wieder, den der erste Schreiber des Codex Venetus Marc. gr. 496 beabsichtigte, und zwar nach meiner Collation. Seine kleinen Versehen und Eigenheiten sind dabei in der Regel ausgeschlossen geblieben, auch vom Apparat, zumal wenn sie bereits von zweiter oder gar schon erster Hand corrigiert warenVgl.", + "candidate_score": 0.614514, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_82_84", + "bdc_text": "Gruͤssend mir Gastium , mitteylend imm diß nuwe zytungNachricht . und gaͤbend imm diß sin register Wahrscheinlich der im Juni von Gast an Bullinger übermittelte Gesamtkatalog von Basler Drucken ; s. HBBW XVI 264 , 3f. ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_13", + "psc_text": "60,10), hier ein weiteres Schriftstück von ihm einführte und das mit einer so ungenügenden Bezeichnung wie ἡ Man wird die Möglichkeit nicht von der Hand weisen können ZNTW 1905 S. 255), daß unser Verfasser hier entweder dieselbe Marcells, die er sonst γράμμα, γραφή oder σύγγραμμα nennt, als ἐπιστολή bezeichnetDas konnte er, da sie Konstantin anredete, vgl. S. 190, 15. 212, 20 (auch 186, 21. 194, 17. usw.? vgl. Register Β unter σύ)., oder vielleicht einen einleitenden Dedicationsbrief an KonstantinVgl. S. 58, 20 und Zahn a. a. Ο. S. 46; er hätte dann etwa die gegen den Kaiser (S. 58, 6 f. 21) und die Aufforderung, die Schrift zu lesen (S. 58, 20) enthalten, nebst einer Betonung von Marcells Rechtgläubigkeit, gegen die nun unser Autor S. 31, 26 ff richtet.. Daß ferner Sätze wie S. 58. 14 ff: μάλιστα δέ μοι ἀναγκαῖον ἡγοῦμαι γεγενῆσθαι τὸ γράμμα διὰ τοὺς ἠδικῆσθαι τὸν ἄνδρα", + "candidate_score": 0.614027, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_27", + "bdc_text": "vgl. Nr. 2563 , 46f . wie der Castellalter Francesco di Castellalto .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_0", + "psc_text": "Einleitung εἰ μὲν οὖν αὐταρκῶς ἔχει τὰ γραφέντα, κρίνειας ἂν αὐτὸς ἐντυγχάνων· εἰ δέ τινα λείποι, καὶ ταῦτα ἂν ἀναπληρώσειας, δηλαδὴ ἀδελφὸς ἀδελφοῦ τὰ ὑστερήματα, εἴπου καὶ θεραπείας δέοιτο, δι’ ἐπανορθώσεως ἐξιώμενος. Euseb. ep. ad Flacillum. Verfasser und Zeit der beiden Schriften Zweifellos rühren die zwei Schriften κατὰ Μαρκέλλου (S. 1, 2) ἐκκλησιαστικὴ θεολογία (S. 98, 13f vgl. 60, 16f 62, 10. 18)Die Bucheinteilung der Schriften stammt sicher von ihrem Verfasser (vgl. S. 60,6.9), von der Einteilung in Capitel und deren Inhaltsangaben ist das nicht gewiß. von einem und demselben Verfasser her. Nicht nur bringen beide z. Τ. identische Excerpte aus Marcell, sondern die Verwandtschaft erstreckt sich auch auf den Wortlaut der eigenen SätzeVgl. S. 42, 24. 32 mit S. 107, 23. 31.. Daß aber hier nicht etwa ein jüngerer Autor einen älteren benutzt, beweisen aufs deutlichste die Stellen: S. 60, 3—10: εἰ πρὸς τὴν ἀδόλεσχον καὶ πολυεπῆ Μαρκέλλου γραφὴν", + "candidate_score": 0.613223, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_69", + "bdc_text": "Oktober 1547 verlassen ( Augsburg an Zürich , 3 . Oktober , A 202/1 , Nr. 30 ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_56", + "psc_text": "so fehlt in Gaisfords Ausgabe S. 27/28 § 28, S. 47 kommt zweimal § 25 vor, S. 49—62 steht ἐξ 1955 statt 29—65 (d. h. noch richtiger 30—66), S, 74/75 kommt zweimal § 13 vor, S. 221/222 zählt §§ 6—9 statt 9—12! und die Hervorhebung der Marcellfragmente durch besondern Druck erhöhen die Brauchbarkeit der Ausgabe. Die lateinische Übersetzung ist allerdings einfach nach Montagu wieder ab- gedruckt. Aber die Gaisfordsche Ausgabe kann doch nicht für abschließend angesehn werden. Einmal nämlich hat sie den Codex Venetus nicht völlig ausgenutzt; vielleicht z. Τ. nicht durch Schuld der Collation, sondern durch eigentümliche Mißgriffe bei ihrer Benutzung durch den Herausgeber. Z. B. gehörte Anm. r S. 12 (Gaisfords) nicht zu Z. sondern zu Z. 7; Anm. r S. 25 nicht zu Z. 3, sondern zu Z. 4; Anm. q S. 55 zu Z. 15, nicht Z. 11; Anm. r S. 102 zu S. 103, 2;", + "candidate_score": 0.612584, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_66_68", + "bdc_text": "Juli , E II 370 , 63 ) . Ende Juli forderten die Zürcher Haller zurück ( Augsburg an Zürich , 4 . August , A 202/1 , Nr. 25 ) , doch konnte dieser Augsburg erst am 3 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_21", + "psc_text": "33. 19, 9. 20, 30 gemeint, an allen andern Stellen von S. 26, 11 ab scheint Εὐσεβίος den von Caesarea zu bezeichnen. Das allein entspricht der Ankündigung S. 18, 10. Gewiß muß S. 26, 28 ff von dem gleichen Eusebius die Rede sein, wie S. 27, ff (Zahn a. a. O. S. 43 Anm. 4); aber eben deshalb muß beide Male Caesareenser gemeint sein, denn S. 27, 14ff ist er es sicher (vgl. zu S. 27, 24 f: S. 29, 30. 30, 20 f).. Ein solcher Wechsel in der Selbstbezeichnung wäre nach eine literarische Unmöglichkeit (ZNTW 1903 S. 332 f, S. 261—264). Aber man wird doch HarnackLG II, 2, 545. darin beipflichten müssen, daß »Eusebius hier mehrere Bischöfe, die Marcell angegriffen digt, und es daher nahe lag, daß er in diesem Zusammenhang von sich der dritten Person sprach«. Sodann ist es zweifellos auffällig, Autor von contra Marcellum entgegen der Gewohnheit", + "candidate_score": 0.611839, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_27", + "bdc_text": "vgl. Nr. 2563 , 46f . wie der Castellalter Francesco di Castellalto .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_17", + "psc_text": "die τριάς in jedem Fall ausdrücken mußte und wie nicht? Und wenn unsere Bücher geradezu wie eine Verteidigung den Ἀρειανός Asterius aussehn (ZNTW 1905 S. 261)Über die Formel πατέρα ἀληθῶς πατέρα κτλ. vgl. ZNTW 1903 S. 333 f, 1905 S. 251—254 und S. XVf. spricht das wirklich gegen Eusebius von Caesarea? Ja, mußte nicht notwendig Polemik gegen Marcells Schrift zugleich auch eine Rechtfertigung des Asterius werden? Am ersten Hesse sich über die stilistischen Gründe redenWeil »argument from style are apt to be illusive« (ZNTW 1905 S. 266), verzichte ich auf den Versuch, im Wortschatz usw. unserer Schriften die Parallelen zu dem anerkannten Eusebius Pamphili festzustellen. Die Register bieten den Stoff dazu.. Freilich gehört es wohl nicht zu den beweisbaren Dingen, er meint, eine so erbitterte Polemik passe überhaupt nicht zu dem milden Eusebius von Caesarea, und der Stil unserer Bücher weiche sehr von dem des »Leben Konstantins« ab, daß ein", + "candidate_score": 0.61144, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_27", + "bdc_text": "vgl. Nr. 2563 , 46f . wie der Castellalter Francesco di Castellalto .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_11", + "psc_text": "S. 544 f. die Gründe für denen Caspari den Brief Marcells auf 337/38 datiert hat., bleibt seine wichtigste Aufstellung unerwiesen, nämlich die, daß der Verfasser von contra Marcellum den Brief Marcells Julius anführe. Sein erster Beweis dafür (ZNTW 1903 S 330 verfehlt; denn die Worte (S. 18, 14 f): ἄρξομαι τοίνυν ἀπὸ τῆς ὑπ’ αὐτοῦ γραφείσης ἐπιστολῆς πρὸς ἕκαστον τῶν μὴ ὀρθῶς γραφέντων ἀντιλέγειν sind gar nicht Worte des Verfassers von contra Marcellum über einen Brief Marcells, sondern hier spricht Marcell selbst über einen Brief des AsteriusVgl. Harnack a. a. Ο. und meine Ausgabe zu S. 18, 14ff. Conybeare denn auch in ZNTW 1905 S. 250 f diese Instanz zurückgezogen.. Aber auch die weitere Stelle (S. 31, 22 22ff): τὴν τοῦ Γαλάτου πίστιν, ἢ καὶ μᾶλλον τὴν ἀπιστίαν τὴν εἰς τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ, καιρὸς ἤδη καλεῖ . . . εἰς φῶς ἀγαγεῖν, καὶ τὴν χρόνοις μακροῖς ἐνδομυχήσασαν τῴ ἀνδρὶ", + "candidate_score": 0.611371, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_27", + "bdc_text": "vgl. Nr. 2563 , 46f . wie der Castellalter Francesco di Castellalto .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_12", + "psc_text": "auch in ZNTW 1905 S. 250 f diese Instanz zurückgezogen.. Aber auch die weitere Stelle (S. 31, 22 22ff): τὴν τοῦ Γαλάτου πίστιν, ἢ καὶ μᾶλλον τὴν ἀπιστίαν τὴν εἰς τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ, καιρὸς ἤδη καλεῖ . . . εἰς φῶς ἀγαγεῖν, καὶ τὴν χρόνοις μακροῖς ἐνδομυχήσασαν τῴ ἀνδρὶ κακοδοξίαν βραχὺ περιελθόντας τοῦ τῆς ἐπιστολῆς προσχήματος ἀπογυμνῶσαι, so gewiß sie auf einen Brief Marcells geht meint doch sicher den Rechtfertigungsbrief, den er am Ende seines römischen Aufenthalts an Julius verfaßte. Im Gegenteil, es wäre unser Verfasser, der sonst immer nur mit einer Schrift Marcells zutun hat (S. 1,14. 2,10. 60,10), hier ein weiteres Schriftstück von ihm einführte und das mit einer so ungenügenden Bezeichnung wie ἡ Man wird die Möglichkeit nicht von der Hand weisen können ZNTW 1905 S. 255), daß unser Verfasser hier entweder dieselbe Marcells, die er sonst γράμμα, γραφή oder σύγγραμμα nennt, als ἐπιστολή bezeichnetDas konnte", + "candidate_score": 0.610941, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_27", + "bdc_text": "vgl. Nr. 2563 , 46f . wie der Castellalter Francesco di Castellalto .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_43", + "psc_text": "4. 155, 9. 160, 1. 171, 25. 174, 8Hinzu kommen noch im kritischen Apparat nicht notierte Stellen, wie z. B. 4, 33 (ἀγέννητον V2), 23, 25 (γεγεννῆσθαι V2, ebenso 24, 2), 131, 19 εἰδωλολατρίαν V2, ebenso 132, 34), 34), 16 (γεννώμενος V2).. Besonders wichtig sind aber die Lücken in V* (V1) S. 54, 19. und 55, 27—29, von denen V2 die beiden letzten überhaupt nicht und die erste ganz falsch ausgefüllt hat. Hatte er wirklich einen von unabhängigen Codex zur Hand, so mußte er mindestens S. 54, 21 aus ihm herstellen können, da diese Zeilen auch im Venetus vorhanden waren und in ihm erst später durch Zufall zerstört sindVgl. Νachträge und Berichtigungen zu d. St.. Hiernach scheint es ausgeschlossen, daß V2 bei aus einer andern handschriftlichen Quelle schörfte. Aus Eigenen würde er dann aber auch die auf ihn entfallenden hinzugefügt haben, nämlich: S. 33, 5f ὅρα τὸν εὐσέβιον ὅπως καὶ", + "candidate_score": 0.609837, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_58_60", + "bdc_text": "Dezember , E II 370 , 67 ) . Am 5 . März 1547 ließen die Augsburger nur Meyer und Schwyzer ziehen ( Augsburg an Zürich , 5 . März ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_15", + "psc_text": "ποιουμένους (S. 58, 11ff). ist gar nicht bewiesenSagt doch Julius selbst in seinem Brief an Danius etc. (Athan. apol. 23): Ἀθανάσιος δὲ καὶ Μάρκελλος οἱ ἐπίσκοποι πλείονας ἔχουσι τοὺς ὑπὲρ ἑαυτῶν λέγοντας καὶ γράφοντας.. Ebensowenig muß S. 31, 24 f: τὴν χρόνοις μακροῖς ἐνδομυχήσασαν τῷ ἀνδρὶ κακοδοξίαν (vgl. S. 58, 17 f) eine directe Anspielung auf Julius’ Worte (vgl. Athan. apol. c. καὶ οὐ νῦν ταῦτα πεφρονηκέναι διεβεβαιώσατο ἀλλὰ καὶ ἔκπαλαι bedeuten. Warum soll der Ausdruck nicht ohne jede solche Beziehung aus der Sache selbst erwachsen seinDaß endlich wegen S. 19, 8ff, (τὸν μέγαν Εὐσέβιον, οἱ τῆς πλεῖσται καὶ διαφανεῖς ἐπαρχίαι τε καὶ πόλεις μετεποιήθησαν, vgl. auch S. 17,33 f) Eusebius von Nicomedien als bereits verstorben zu denken sei, scheint durch Conybeare noch nicht ausgemacht (ZNTW 1905 S. 258 f).? Eine Reihe weiterer Gründe Conybeares, die man wohl als bezeichnen kann, überzeugt ebensowenig. Wenn in unseren Büchern (vgl. z. B.", + "candidate_score": 0.609795, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_83", + "bdc_text": "und gaͤbend imm diß sin register Wahrscheinlich der im Juni von Gast an Bullinger übermittelte Gesamtkatalog von Basler Drucken ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_32", + "psc_text": "in Roeskri Bibl. PP. Τ. V. p. 282sq.]« besaß einst Thomas GaleVgl. Fabricius-Harles, Bibliotheca graeca VIl, 395 u. Catal. codd. Angliae et Hibern. II p. 186 Nr. 5888.. Dies ist wahrscheinlich der jetzige cod. Cantabrigiensis Trinity College O. 4. 41, enthaltend neben dem 1613 von Petrus Goldmannus Scotus in der Bodleiana abgeschriebenen Adamantius auch die beiden Eusebiusschriften mit dem Datum »Prid. non. Mart. 1695 (nach einer Mitteilung von Swete). In bezug auf den Adamantius ist die Handschrift erwiesenermaßen nur eine Copie des Bodleianus Ε. 1. 11Vgl. van de Sande Bakhuyzen a. a. Ο. S. XXXVI f.. Verschollen ist eine siebente Handschrift, die sich einst in der Bibliothek des kaiserlichen Gesandten in Venedig Don Diego Hurtado de Mendoza daselbst befand und an erster Stelle die 5 Bücher Eusebius gegen Marcell enthalten zu haben scheintVgl. C. Gesner in der Bibliotheca universalis 1545; Graux, Essai sur les origines du fonds grec de l’Escurial.", + "candidate_score": 0.608152, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_82_84", + "bdc_text": "Gruͤssend mir Gastium , mitteylend imm diß nuwe zytungNachricht . und gaͤbend imm diß sin register Wahrscheinlich der im Juni von Gast an Bullinger übermittelte Gesamtkatalog von Basler Drucken ; s. HBBW XVI 264 , 3f. ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_32", + "psc_text": "in Roeskri Bibl. PP. Τ. V. p. 282sq.]« besaß einst Thomas GaleVgl. Fabricius-Harles, Bibliotheca graeca VIl, 395 u. Catal. codd. Angliae et Hibern. II p. 186 Nr. 5888.. Dies ist wahrscheinlich der jetzige cod. Cantabrigiensis Trinity College O. 4. 41, enthaltend neben dem 1613 von Petrus Goldmannus Scotus in der Bodleiana abgeschriebenen Adamantius auch die beiden Eusebiusschriften mit dem Datum »Prid. non. Mart. 1695 (nach einer Mitteilung von Swete). In bezug auf den Adamantius ist die Handschrift erwiesenermaßen nur eine Copie des Bodleianus Ε. 1. 11Vgl. van de Sande Bakhuyzen a. a. Ο. S. XXXVI f.. Verschollen ist eine siebente Handschrift, die sich einst in der Bibliothek des kaiserlichen Gesandten in Venedig Don Diego Hurtado de Mendoza daselbst befand und an erster Stelle die 5 Bücher Eusebius gegen Marcell enthalten zu haben scheintVgl. C. Gesner in der Bibliotheca universalis 1545; Graux, Essai sur les origines du fonds grec de l’Escurial.", + "candidate_score": 0.607968, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_82_84", + "bdc_text": "Gruͤssend mir Gastium , mitteylend imm diß nuwe zytungNachricht . und gaͤbend imm diß sin register Wahrscheinlich der im Juni von Gast an Bullinger übermittelte Gesamtkatalog von Basler Drucken ; s. HBBW XVI 264 , 3f. ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_54", + "psc_text": "3), der andere von den beiden in Oxford schon damals vorhandenen (vgl. zu p. 110 a 10). Nach dem oben über die Handschriften Gesagten ist aber klar, daß sein Text ein durchaus befriedigender selbst dann nicht geworden wäre, wenn der Druck sorgfältiger corrigiert, die Bibelstellen und Marcellfragmente reinlicher herausgestellt wären. Dennoch begnügte man sich lange mit Montagus TextEin schlechter Nachdruck existiert von 1688, vgl. Fabricius-Harles a. a. Ο VII, 394, Zahn a. a. Ο. S. 2, Anm. 3., und einzig Christian Heinrich Georg Rettberg (Re) lieferte in seinen MarcellianaGottingae 1794. schätzenswerte Beiträge zur Textkritik, wenn auch nur auf Grund der Montaguschen Ausgabe. Eine neue Ausgabe des ganzen Textes erschien erst wieder im Jahre 1852, und zwar von Thomas Gaisford (Ga)Vgl. oben S. XVI, Anm. 1.. Dieser stützte sich, in richtiger Erkenntnis der Sachlage, allein, oder doch so gut wie allein, auf die venezianische Handschrift, von der er eine Collation Th.", + "candidate_score": 0.604986, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_19_21", + "bdc_text": "s. Herberger , Schertlin 184 . - Diese Hilfe kam zu spät . Die Klause wurde am 5 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_12", + "psc_text": "auch in ZNTW 1905 S. 250 f diese Instanz zurückgezogen.. Aber auch die weitere Stelle (S. 31, 22 22ff): τὴν τοῦ Γαλάτου πίστιν, ἢ καὶ μᾶλλον τὴν ἀπιστίαν τὴν εἰς τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ, καιρὸς ἤδη καλεῖ . . . εἰς φῶς ἀγαγεῖν, καὶ τὴν χρόνοις μακροῖς ἐνδομυχήσασαν τῴ ἀνδρὶ κακοδοξίαν βραχὺ περιελθόντας τοῦ τῆς ἐπιστολῆς προσχήματος ἀπογυμνῶσαι, so gewiß sie auf einen Brief Marcells geht meint doch sicher den Rechtfertigungsbrief, den er am Ende seines römischen Aufenthalts an Julius verfaßte. Im Gegenteil, es wäre unser Verfasser, der sonst immer nur mit einer Schrift Marcells zutun hat (S. 1,14. 2,10. 60,10), hier ein weiteres Schriftstück von ihm einführte und das mit einer so ungenügenden Bezeichnung wie ἡ Man wird die Möglichkeit nicht von der Hand weisen können ZNTW 1905 S. 255), daß unser Verfasser hier entweder dieselbe Marcells, die er sonst γράμμα, γραφή oder σύγγραμμα nennt, als ἐπιστολή bezeichnetDas konnte", + "candidate_score": 0.598694, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_19_21", + "bdc_text": "s. Herberger , Schertlin 184 . - Diese Hilfe kam zu spät . Die Klause wurde am 5 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_11", + "psc_text": "S. 544 f. die Gründe für denen Caspari den Brief Marcells auf 337/38 datiert hat., bleibt seine wichtigste Aufstellung unerwiesen, nämlich die, daß der Verfasser von contra Marcellum den Brief Marcells Julius anführe. Sein erster Beweis dafür (ZNTW 1903 S 330 verfehlt; denn die Worte (S. 18, 14 f): ἄρξομαι τοίνυν ἀπὸ τῆς ὑπ’ αὐτοῦ γραφείσης ἐπιστολῆς πρὸς ἕκαστον τῶν μὴ ὀρθῶς γραφέντων ἀντιλέγειν sind gar nicht Worte des Verfassers von contra Marcellum über einen Brief Marcells, sondern hier spricht Marcell selbst über einen Brief des AsteriusVgl. Harnack a. a. Ο. und meine Ausgabe zu S. 18, 14ff. Conybeare denn auch in ZNTW 1905 S. 250 f diese Instanz zurückgezogen.. Aber auch die weitere Stelle (S. 31, 22 22ff): τὴν τοῦ Γαλάτου πίστιν, ἢ καὶ μᾶλλον τὴν ἀπιστίαν τὴν εἰς τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ, καιρὸς ἤδη καλεῖ . . . εἰς φῶς ἀγαγεῖν, καὶ τὴν χρόνοις μακροῖς ἐνδομυχήσασαν τῴ ἀνδρὶ", + "candidate_score": 0.597123, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_20_22", + "bdc_text": "- Diese Hilfe kam zu spät . Die Klause wurde am 5 . September aufgegeben ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_12", + "psc_text": "auch in ZNTW 1905 S. 250 f diese Instanz zurückgezogen.. Aber auch die weitere Stelle (S. 31, 22 22ff): τὴν τοῦ Γαλάτου πίστιν, ἢ καὶ μᾶλλον τὴν ἀπιστίαν τὴν εἰς τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ, καιρὸς ἤδη καλεῖ . . . εἰς φῶς ἀγαγεῖν, καὶ τὴν χρόνοις μακροῖς ἐνδομυχήσασαν τῴ ἀνδρὶ κακοδοξίαν βραχὺ περιελθόντας τοῦ τῆς ἐπιστολῆς προσχήματος ἀπογυμνῶσαι, so gewiß sie auf einen Brief Marcells geht meint doch sicher den Rechtfertigungsbrief, den er am Ende seines römischen Aufenthalts an Julius verfaßte. Im Gegenteil, es wäre unser Verfasser, der sonst immer nur mit einer Schrift Marcells zutun hat (S. 1,14. 2,10. 60,10), hier ein weiteres Schriftstück von ihm einführte und das mit einer so ungenügenden Bezeichnung wie ἡ Man wird die Möglichkeit nicht von der Hand weisen können ZNTW 1905 S. 255), daß unser Verfasser hier entweder dieselbe Marcells, die er sonst γράμμα, γραφή oder σύγγραμμα nennt, als ἐπιστολή bezeichnetDas konnte", + "candidate_score": 0.585169, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_20_22", + "bdc_text": "- Diese Hilfe kam zu spät . Die Klause wurde am 5 . September aufgegeben ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_15", + "psc_text": "ποιουμένους (S. 58, 11ff). ist gar nicht bewiesenSagt doch Julius selbst in seinem Brief an Danius etc. (Athan. apol. 23): Ἀθανάσιος δὲ καὶ Μάρκελλος οἱ ἐπίσκοποι πλείονας ἔχουσι τοὺς ὑπὲρ ἑαυτῶν λέγοντας καὶ γράφοντας.. Ebensowenig muß S. 31, 24 f: τὴν χρόνοις μακροῖς ἐνδομυχήσασαν τῷ ἀνδρὶ κακοδοξίαν (vgl. S. 58, 17 f) eine directe Anspielung auf Julius’ Worte (vgl. Athan. apol. c. καὶ οὐ νῦν ταῦτα πεφρονηκέναι διεβεβαιώσατο ἀλλὰ καὶ ἔκπαλαι bedeuten. Warum soll der Ausdruck nicht ohne jede solche Beziehung aus der Sache selbst erwachsen seinDaß endlich wegen S. 19, 8ff, (τὸν μέγαν Εὐσέβιον, οἱ τῆς πλεῖσται καὶ διαφανεῖς ἐπαρχίαι τε καὶ πόλεις μετεποιήθησαν, vgl. auch S. 17,33 f) Eusebius von Nicomedien als bereits verstorben zu denken sei, scheint durch Conybeare noch nicht ausgemacht (ZNTW 1905 S. 258 f).? Eine Reihe weiterer Gründe Conybeares, die man wohl als bezeichnen kann, überzeugt ebensowenig. Wenn in unseren Büchern (vgl. z. B.", + "candidate_score": 0.575254, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf009", + "work_id": "pta0007.pta010.pta-grcBibex", + "max_score": 0.68627, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_75_77", + "bdc_text": "Oktober 1546 angefertigten und vom Stadtschreiber Hans Escher vom Luchs entworfenen Brief des Zürcher Rates an Haller findet , ist wohl auf einen Irrtum zurückzuführen . Sein eigentlicher Name wird ( Hans ) Thoman Rauman gewesen sein ( dem Vornamen vieler Zürcher ging damals oft noch der Vorname Hans zuvor , der nicht immer angeführt wurde ) . In der älteren Literatur und demzufolge auch in Pf-Augsburg 36 , Nr. 202 , und Pf-Schwaben 175 , Nr. 1026 , wird \"Thoman Ruman\" mit dem in Pf-Zürich 485 angeführten \"Hans Römer\" identifiziert , der 1546 Pfarrer in Zurzach ( Kt .", + "psc_chunk_id": "pta0007.pta010.pta-grcBibex_window_0", + "psc_text": "Bei dem hier erstmals unter dem Titel Catholica in psalmos präsentierten Text handelt es sich um eine allgemeine Einleitung in den Psalter, die der Forschung lange Zeit als „unechter Hippolyt“ bekannt war. Als maßgeblicher Text galt die Edition von Hans Achelis im ersten Band der Griechischen Christlichen Schriftsteller der ersten drei Jahrhunderte.Hans Achelis, Die unechte griechische Einleitung zu den Psalmen, in: ders., Hippolyt’s kleinere exegetische und homiletische Schriften = GCS Hippolytus I, Leipzig 1897, 136–145. Achelis wollte mit seiner Edition „hoffentlich zum letzten Mal“ Achelis, Vorbemerkungen, iv. demonstrieren, dass man dem Hippolyt zu viel Material beigelegt hatte, und benutzte sie als Grundlage für seine kritischen Studien.Achelis, Hippolytstudien = Texte und Untersuchungen Neue Folge I 4 (Leipzig 1897). Verantwortlich für die Zuweisung an Hippolyt war Simeon de Magistris. Er erstellte in der zweiten Appendix zu den Acta marty rum ad Ostia TiberinaSimeon de Magistris, Acta martyrum ad Ostia Tiberina sub Claudio", + "candidate_score": 0.68627, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_76_78", + "bdc_text": "Sein eigentlicher Name wird ( Hans ) Thoman Rauman gewesen sein ( dem Vornamen vieler Zürcher ging damals oft noch der Vorname Hans zuvor , der nicht immer angeführt wurde ) . In der älteren Literatur und demzufolge auch in Pf-Augsburg 36 , Nr. 202 , und Pf-Schwaben 175 , Nr. 1026 , wird \"Thoman Ruman\" mit dem in Pf-Zürich 485 angeführten \"Hans Römer\" identifiziert , der 1546 Pfarrer in Zurzach ( Kt . Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) .", + "psc_chunk_id": "pta0007.pta010.pta-grcBibex_window_0", + "psc_text": "Bei dem hier erstmals unter dem Titel Catholica in psalmos präsentierten Text handelt es sich um eine allgemeine Einleitung in den Psalter, die der Forschung lange Zeit als „unechter Hippolyt“ bekannt war. Als maßgeblicher Text galt die Edition von Hans Achelis im ersten Band der Griechischen Christlichen Schriftsteller der ersten drei Jahrhunderte.Hans Achelis, Die unechte griechische Einleitung zu den Psalmen, in: ders., Hippolyt’s kleinere exegetische und homiletische Schriften = GCS Hippolytus I, Leipzig 1897, 136–145. Achelis wollte mit seiner Edition „hoffentlich zum letzten Mal“ Achelis, Vorbemerkungen, iv. demonstrieren, dass man dem Hippolyt zu viel Material beigelegt hatte, und benutzte sie als Grundlage für seine kritischen Studien.Achelis, Hippolytstudien = Texte und Untersuchungen Neue Folge I 4 (Leipzig 1897). Verantwortlich für die Zuweisung an Hippolyt war Simeon de Magistris. Er erstellte in der zweiten Appendix zu den Acta marty rum ad Ostia TiberinaSimeon de Magistris, Acta martyrum ad Ostia Tiberina sub Claudio", + "candidate_score": 0.677474, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_76_78", + "bdc_text": "Sein eigentlicher Name wird ( Hans ) Thoman Rauman gewesen sein ( dem Vornamen vieler Zürcher ging damals oft noch der Vorname Hans zuvor , der nicht immer angeführt wurde ) . In der älteren Literatur und demzufolge auch in Pf-Augsburg 36 , Nr. 202 , und Pf-Schwaben 175 , Nr. 1026 , wird \"Thoman Ruman\" mit dem in Pf-Zürich 485 angeführten \"Hans Römer\" identifiziert , der 1546 Pfarrer in Zurzach ( Kt . Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) .", + "psc_chunk_id": "pta0007.pta010.pta-grcBibex_window_11", + "psc_text": "Origenes ein „außergewöhnlich früher Zeuge für topisch festgelegte Einleitungen“ wäre.Vgl. Neuschäfer, Origenes als Philologe, 58. Die Abfassungszeit der Catholica ist kaum zu bestimmen. Zur relativen Chronologie könnte man immerhin vermuten, dass sie nach der in De psalmis Moysis berichteten Debatte mit dem Patriarchen Iullus entstanden sind. Darauf deutet das im Ich-Stil gehaltene, wohl kaum sekundäre ReferatGegen Heine, Some Suggestions, 64. über die Identifizierung des Autors von Psalmen ohne Verfasserangabe in Abschnitt 2,6–11. In De psalmis Moysis wirkt die Darstellung frischer und lebhafter. Ob sie deswegen auch älter ist, bleibt freilich unsicher. Ähnliches gilt für den Abschnitt über das Diapsalma. Die Ausführungen im achten Abschnitt der Catholica geben die in De diapsalmate sehr viel genauer geschilderte Beobachtung wieder; sicher handelt es sich wieder um die Formulierungen von Origenes und nicht um die Zusammenfassung des Katenisten.Gegen Heine, Some Suggestions, 68. Auch hier muss man einräumen, dass Genauigkeit und Lebhaftigkeit nicht unbedingt zeitliche", + "candidate_score": 0.653796, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_76_78", + "bdc_text": "Sein eigentlicher Name wird ( Hans ) Thoman Rauman gewesen sein ( dem Vornamen vieler Zürcher ging damals oft noch der Vorname Hans zuvor , der nicht immer angeführt wurde ) . In der älteren Literatur und demzufolge auch in Pf-Augsburg 36 , Nr. 202 , und Pf-Schwaben 175 , Nr. 1026 , wird \"Thoman Ruman\" mit dem in Pf-Zürich 485 angeführten \"Hans Römer\" identifiziert , der 1546 Pfarrer in Zurzach ( Kt . Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) .", + "psc_chunk_id": "pta0007.pta010.pta-grcBibex_window_5", + "psc_text": "διήγησις περὶ τῶν ψαλμῶν,Riva, Introduzione, 355. doch wird man sie ebenso wenig für ursprünglich halten. Origenes gibt indessen selbst mit einer abschließenden Bemerkung einen Hinweis auf seine Intention und auf Charakter und Zweck der Schrift. In der Formulierung καὶ ταῦτα εἰρήσθω ἡμῖν καθολικὰ δουλεύουσι τοῖς σημαινομένοις τῆς ἑρμηνείας τῶν ἑβδομήκοντα glaube ich genügend Grund für eine Betitelung finden zu dürfen, selbstverständlich ohne behaupten zu wollen, Origenes selbst habe mit seiner Bemerkung einen Werktitel ausgesprochen, auch wenn ihm ein Titel καθολικά aus stoischer Tradition bekannt gewesen sein dürfte.Vgl. das Werkverzeichnis zu Zenon aus Diogenes Laërtius (De Zenonis vita, moribus scriptis SVF I 41 [14,38 von Arnim]). Seine Absicht war es offenbar, grundlegende Fragen zum Verständnis des Psalters in kurzer Form abzuhandeln. Ähnlich schloss er das Prooemium der neununddreißigsten Jeremia-Homilie: τοῦτό μοι τὸ προοίμιον εἴρηται καθολικῶς χρήσιμον εἶναι δυνάμενον εἰς ὅλην τὴν γραφήν. Hom. in Jer. XXXIX Fr. 2(2,25f. Nautin). Dort agiert", + "candidate_score": 0.6523, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_76_78", + "bdc_text": "Sein eigentlicher Name wird ( Hans ) Thoman Rauman gewesen sein ( dem Vornamen vieler Zürcher ging damals oft noch der Vorname Hans zuvor , der nicht immer angeführt wurde ) . In der älteren Literatur und demzufolge auch in Pf-Augsburg 36 , Nr. 202 , und Pf-Schwaben 175 , Nr. 1026 , wird \"Thoman Ruman\" mit dem in Pf-Zürich 485 angeführten \"Hans Römer\" identifiziert , der 1546 Pfarrer in Zurzach ( Kt . Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) .", + "psc_chunk_id": "pta0007.pta010.pta-grcBibex_window_8", + "psc_text": "ἐπιγραφῆς sind drei Topoi der Einleitung genannt, wie sie in frühbyzantinischer Zeit für Kommentarwerke festgelegt waren.Zur Topik paganer Kommentareinleitungen vgl. Neuschäfer, Origenes als Philologe, 57–67. Die Reihenfolge entspricht am deutlichsten dem Schema bei Ioannes Philoponus im Kategorienkommentar; der ganze Satz könnte genausogut bei ihm stehen.Vgl. Johannes Philoponus, In cat. 8,23–27 (Busse): εἴπωμεν δὲ καὶ περὶ τοῦ προκειμένου τῶν Κατηγοριῶν βιβλίου τίς τε ὁ σκοπὸς καὶ τὸ χρήσιμον καὶ ἡ αἰτία τῆς ἐπιγραφῆς καὶ ἡ τάξις τῆς ἀναγνώσεως καὶ εἰ γνήσιον τοῦ φιλοσόφου τὸ παρὸν βιβλίον καὶ ἡ εἰς τὰ κεφάλαια διαίρεσις· ταῦτα γάρ, ὡς εἴρηται (vgl. ebd. 7,1–3), δεῖ προλέγειν ἑκάστης ἀριστοτελικῆς πραγματείας. Die handschriftliche Überlieferung erlaubt es allerdings nicht, den Satz bei Achelis als Beleg für eine Verwendung des Prolog-Schemas schon bei Origenes anzuführen, wie dies Neuschäfer unternommen hat.Vgl. Neuschäfer, Origenes als Philologe, 365. Der Syrer, der materiell älteste Zeuge, kennt den Satz nicht. Es ist wahrscheinlich, dass ein", + "candidate_score": 0.64883, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_61", + "bdc_text": "Haller an Bullinger , 5 . März , A 202/1 , Nr. 23 , bzw. E II 370 , 55 ) .", + "psc_chunk_id": "pta0007.pta010.pta-grcBibex_window_24", + "psc_text": "…(= 1,10: τοῦ Σολομῶν) am Rand die Namensvariante ܕܫܠܝܡܘܢ vermerkt (5va, dritte Zeile von unten). Handschriftliche Überlieferung im Überblick 1,1 Ἐπειδὴ...6,5 ἄνωθεν: Ba fol. 6r–8r: ὠρ 1,4 -στόλων βίβλος...6,5 ἄνωθεν: Bb fol. 1ra–2rb: --- 1,1 Ἐπειδὴ...2,11 νενομισμένοι: O fol. 4rv: Ωριγʹ Wc Foliierung unkenntlich, teils zerstört Xc fol. 1r: anonym Xd Foliierung unkenntlich, teils zerstört Syr = Ambrosianus syr. C 313 inf., fol. 5vab: ܕܐܘܪܘܓܢܝܣ ܫܪܒܐ ܕܡܛܠ ܡܙܡܘܪ̈ܐ 3,1 Διὰ...3,11 γένει: Za fol. 19rv: anonym 3,1 Διὰ...5,13 αὐτοῦ: Xe fol. 8rv: ὡριγένου περὶ τῶν ρνʹ ψαλμῶν 3,1 Διὰ...5,18 ψαλμῶν: Ο fol. 4v–5r: anonym 3,1 Διὰ...6,5 ἄνωθεν: Syr fol. 5vb–6rb: anonym 6,1 Εἰκὸς...6,5 ἄνωθεν: Za fol. 19v: anonym 6,1 Εἰκὸς...8,5 ἀεί: Ο fol. 5v–6r: γε (= ?) 6,6 Ὄργανον...8,5 ἀεί: Ba fol. 8r–9v: ὠρ B b fol. 2va–3rb: ωρ Ba + Bb = B <Ὠριγένους καθολικὰ εἰς τοὺς ψαλμούς> Ἐπειδὴ πλεῖστοι τῶν ἐξ ἐθνῶν εἰς Χριστὸν πεπιστευκότων οἴονται τὴν βίβλον ταύτην", + "candidate_score": 0.630705, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_71_73", + "bdc_text": "Im Briefwechsel des Augsburger Rats an den Zürcher Rat wird er einmal als \"Thoman Rauman\" ( A 202/1 , Nr. 18 ) und ein anderes Mal als \"Hanß Ruman\" ( A 202/1 , Nr. 24 ) bezeichnet . Bei Haller ist er stets als \"Romanus \" ohne Nennung seines Vornamens angeführt .", + "psc_chunk_id": "pta0007.pta010.pta-grcBibex_window_24", + "psc_text": "…(= 1,10: τοῦ Σολομῶν) am Rand die Namensvariante ܕܫܠܝܡܘܢ vermerkt (5va, dritte Zeile von unten). Handschriftliche Überlieferung im Überblick 1,1 Ἐπειδὴ...6,5 ἄνωθεν: Ba fol. 6r–8r: ὠρ 1,4 -στόλων βίβλος...6,5 ἄνωθεν: Bb fol. 1ra–2rb: --- 1,1 Ἐπειδὴ...2,11 νενομισμένοι: O fol. 4rv: Ωριγʹ Wc Foliierung unkenntlich, teils zerstört Xc fol. 1r: anonym Xd Foliierung unkenntlich, teils zerstört Syr = Ambrosianus syr. C 313 inf., fol. 5vab: ܕܐܘܪܘܓܢܝܣ ܫܪܒܐ ܕܡܛܠ ܡܙܡܘܪ̈ܐ 3,1 Διὰ...3,11 γένει: Za fol. 19rv: anonym 3,1 Διὰ...5,13 αὐτοῦ: Xe fol. 8rv: ὡριγένου περὶ τῶν ρνʹ ψαλμῶν 3,1 Διὰ...5,18 ψαλμῶν: Ο fol. 4v–5r: anonym 3,1 Διὰ...6,5 ἄνωθεν: Syr fol. 5vb–6rb: anonym 6,1 Εἰκὸς...6,5 ἄνωθεν: Za fol. 19v: anonym 6,1 Εἰκὸς...8,5 ἀεί: Ο fol. 5v–6r: γε (= ?) 6,6 Ὄργανον...8,5 ἀεί: Ba fol. 8r–9v: ὠρ B b fol. 2va–3rb: ωρ Ba + Bb = B <Ὠριγένους καθολικὰ εἰς τοὺς ψαλμούς> Ἐπειδὴ πλεῖστοι τῶν ἐξ ἐθνῶν εἰς Χριστὸν πεπιστευκότων οἴονται τὴν βίβλον ταύτην", + "candidate_score": 0.625882, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_73", + "bdc_text": "Bei Haller ist er stets als \"Romanus \" ohne Nennung seines Vornamens angeführt .", + "psc_chunk_id": "pta0007.pta010.pta-grcBibex_window_24", + "psc_text": "…(= 1,10: τοῦ Σολομῶν) am Rand die Namensvariante ܕܫܠܝܡܘܢ vermerkt (5va, dritte Zeile von unten). Handschriftliche Überlieferung im Überblick 1,1 Ἐπειδὴ...6,5 ἄνωθεν: Ba fol. 6r–8r: ὠρ 1,4 -στόλων βίβλος...6,5 ἄνωθεν: Bb fol. 1ra–2rb: --- 1,1 Ἐπειδὴ...2,11 νενομισμένοι: O fol. 4rv: Ωριγʹ Wc Foliierung unkenntlich, teils zerstört Xc fol. 1r: anonym Xd Foliierung unkenntlich, teils zerstört Syr = Ambrosianus syr. C 313 inf., fol. 5vab: ܕܐܘܪܘܓܢܝܣ ܫܪܒܐ ܕܡܛܠ ܡܙܡܘܪ̈ܐ 3,1 Διὰ...3,11 γένει: Za fol. 19rv: anonym 3,1 Διὰ...5,13 αὐτοῦ: Xe fol. 8rv: ὡριγένου περὶ τῶν ρνʹ ψαλμῶν 3,1 Διὰ...5,18 ψαλμῶν: Ο fol. 4v–5r: anonym 3,1 Διὰ...6,5 ἄνωθεν: Syr fol. 5vb–6rb: anonym 6,1 Εἰκὸς...6,5 ἄνωθεν: Za fol. 19v: anonym 6,1 Εἰκὸς...8,5 ἀεί: Ο fol. 5v–6r: γε (= ?) 6,6 Ὄργανον...8,5 ἀεί: Ba fol. 8r–9v: ὠρ B b fol. 2va–3rb: ωρ Ba + Bb = B <Ὠριγένους καθολικὰ εἰς τοὺς ψαλμούς> Ἐπειδὴ πλεῖστοι τῶν ἐξ ἐθνῶν εἰς Χριστὸν πεπιστευκότων οἴονται τὴν βίβλον ταύτην", + "candidate_score": 0.618652, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf011", + "work_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3", + "max_score": 0.684316, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_75_77", + "bdc_text": "Oktober 1546 angefertigten und vom Stadtschreiber Hans Escher vom Luchs entworfenen Brief des Zürcher Rates an Haller findet , ist wohl auf einen Irrtum zurückzuführen . Sein eigentlicher Name wird ( Hans ) Thoman Rauman gewesen sein ( dem Vornamen vieler Zürcher ging damals oft noch der Vorname Hans zuvor , der nicht immer angeführt wurde ) . In der älteren Literatur und demzufolge auch in Pf-Augsburg 36 , Nr. 202 , und Pf-Schwaben 175 , Nr. 1026 , wird \"Thoman Ruman\" mit dem in Pf-Zürich 485 angeführten \"Hans Römer\" identifiziert , der 1546 Pfarrer in Zurzach ( Kt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_7", + "psc_text": "falsche Genetiv Plural stand in der Vorlage. Denn P korrigiert während des Schreibens mit derselben schwarzen Tinte. (P) Patmiacus 215 (12. / 13. Jh.) Der mit dem Ambrosianus gleichaltrige Pergament-Codex aus dem Johannes-Kloster auf PatmosZur Handschrift vgl. Harl, La Chaîne (wie Anm. 2) 24. ist am Anfang ebenfalls beschädigt und beginnt mit der Katene zu Ps 78,3. Er endet auf fol. 356v mit einem anonym gebotenen Auszug aus Eusebius zu Ps 150,6. Dies dürfte auch das Ende der Katene gewesen sein. Ein Leser notiert nach einem größeren Abstand: πάνυ πέφυκεν ὠφέλιμος ἡ βίβλος. ταύτην μετελθὼν καλὸν εὑρήσεις πλοῦτον. Absicht des im Patmiacus vorliegenden Textes war es, den Kommentar des Theodoret mit der Katene zu verknüpfen. Zu diesem Zweck gibt der Katenist nach dem Lemma stets zuerst die Kommentierung von Theodoret wieder und fährt dann mit dem Katenentext fort, wie er sich auch im Ambrosianus findet, mit der Ausnahme, dass die", + "candidate_score": 0.684316, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_75_77", + "bdc_text": "Oktober 1546 angefertigten und vom Stadtschreiber Hans Escher vom Luchs entworfenen Brief des Zürcher Rates an Haller findet , ist wohl auf einen Irrtum zurückzuführen . Sein eigentlicher Name wird ( Hans ) Thoman Rauman gewesen sein ( dem Vornamen vieler Zürcher ging damals oft noch der Vorname Hans zuvor , der nicht immer angeführt wurde ) . In der älteren Literatur und demzufolge auch in Pf-Augsburg 36 , Nr. 202 , und Pf-Schwaben 175 , Nr. 1026 , wird \"Thoman Ruman\" mit dem in Pf-Zürich 485 angeführten \"Hans Römer\" identifiziert , der 1546 Pfarrer in Zurzach ( Kt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_88", + "psc_text": "Ergebnisse der Recherchen in der Datenbank Thesaurus Linguae Graecae (TLG)http://stephanus.tlg.uci.edu. beziehen sich auf den Datenbestand nicht über das Ende des Jahres 2021 hinaus. Ps 101,1–3a Die Zuweisung in der Niketas-Katene an Eusebius wird bestätigt durch die eusebischen Termini κατὰ θεὸν πτωχός, προφητῶν χορός, προτέρου λαοῦ. V (fol. 247r) führt den Text innerhalb der „Athanasius-Serie“ an. Dort ist ein weiterer, durchaus eusebisch klingender Satz angeschlossen: κηρύττει δὲ καὶ τὴν τῶν ἐθνῶν κλῆσιν τὴν γενομένην ἐν τῇ ἐπιφανείᾳ του σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ (PG 27, 425 D7–9). Da das Textstück gegenüber dem vorausgehenden inhaltlich neu ist, kann es nicht als pseudο-athanasianische Paraphrase des davorstehenden Textes von Eusebius angesehen werden. Es handelt sich also um ein anderes Fragment aus Eusebius, das womöglich pseudo-athanasianisch bearbeitet ist. Ps 103,5a Niketas gibt Nd zufolge am Rand gleichzeilig mit dem Text als Verfasser Eusebius an. Eine überlieferungsbedingte Verschiebung der Angabe scheidet hier aus, da die vorausgehende und", + "candidate_score": 0.684221, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_75_77", + "bdc_text": "Oktober 1546 angefertigten und vom Stadtschreiber Hans Escher vom Luchs entworfenen Brief des Zürcher Rates an Haller findet , ist wohl auf einen Irrtum zurückzuführen . Sein eigentlicher Name wird ( Hans ) Thoman Rauman gewesen sein ( dem Vornamen vieler Zürcher ging damals oft noch der Vorname Hans zuvor , der nicht immer angeführt wurde ) . In der älteren Literatur und demzufolge auch in Pf-Augsburg 36 , Nr. 202 , und Pf-Schwaben 175 , Nr. 1026 , wird \"Thoman Ruman\" mit dem in Pf-Zürich 485 angeführten \"Hans Römer\" identifiziert , der 1546 Pfarrer in Zurzach ( Kt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_106", + "psc_text": "Reihe νόμος, ἐντολή, κρίμα, δικαίωμα, μαρτύριον besprochen, Theodoret zu derselben Stelle dieselben Begriffe in anderer Reihenfolge und pluralisch – außer natürlich dem mosaischen Gesetz νόμος – nämlich νόμος, μαρτύρια, δικαιώματα, κρίματα, ἐντολαί. Origenes und Theodoret unterscheiden sich inhaltlich sehr deutlich. Eusebius hat offenbar, wie nun erkennbar ist, ebenfalls zu Beginn der Behandlung von Ps 118 eine ähnliche Begriffsserie in den Blick genommen, verfolgt aber ein wieder anderes Konzept und ändert auch die Reihe der Begriffe: ἐντολαί, νόμος, ὁδοί, μαρτύρια, κρίματα. Sprache und Aussageabsicht weisen so deutlich auf den Bischof von Cäsarea, dass sich eine detaillierte Beweisführung für seine Urheberschaft erübrigt. Der Zuweisung im Harleianus ist hier ohne weiteres zu trauen. Einen Hinweis auf seine Verfasserschaft gibt Eusebius sogar selbst, nämlich in dem Rückverweis zu Beginn der zweiten eusebischen Texteinheit, des Fragmentes zu Ps 118,2ab; dieser Hinweis ist meiner Meinung nach nicht von Niketas formuliert: ἀλλ’ ἐπειδὴ ταῦθ’ οὕτως ἡμῖν ἐξήτασται,", + "candidate_score": 0.681375, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_75_77", + "bdc_text": "Oktober 1546 angefertigten und vom Stadtschreiber Hans Escher vom Luchs entworfenen Brief des Zürcher Rates an Haller findet , ist wohl auf einen Irrtum zurückzuführen . Sein eigentlicher Name wird ( Hans ) Thoman Rauman gewesen sein ( dem Vornamen vieler Zürcher ging damals oft noch der Vorname Hans zuvor , der nicht immer angeführt wurde ) . In der älteren Literatur und demzufolge auch in Pf-Augsburg 36 , Nr. 202 , und Pf-Schwaben 175 , Nr. 1026 , wird \"Thoman Ruman\" mit dem in Pf-Zürich 485 angeführten \"Hans Römer\" identifiziert , der 1546 Pfarrer in Zurzach ( Kt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_41", + "psc_text": "Parisinus gr. 139 (Ca) hat ein Leser die Einträge, die der Katenist mit dem Namen des Eusebius versehen hatte, am Rand mit rotem Stift systematisch markiert. Vielleicht handelt es sich bei diesem Leser um den Verfasser des Codex Parisinus gr. 463, denn dieser Codex ist eine Papierhandschrift aus dem siebzehnten Jahrhundert, in der die wirklichen und vermeintlichen Fragmente von Eusebius aus dem Parisinus gr. 139 gesammelt sind.Zum Codex vgl. Institut de recherche et d’histoire des textes (Hrsg.), Pinakes | Πίνακες. Textes et manuscrits grecs, Numéro diktyon 50037. Die Eusebius-Einträge werden in denselben Abgrenzungen und mit denselben Irrtümern übernommen. Betitelt ist die Arbeit mit EUSEBII / PAMPHILI EPISCOPI / Caesareae Palaestinae / INTERPRETATIO / Psalmorum. Valde Erudita und auf dem folgenden Blatt griechisch wiederholt ΕΥΣΕΒΙΟΥ / ΤΟΥ ΠΑΜΦΙΛΟΥ / ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ / ΚΑΙΣΑΡΕΙΑΣ ΤΗΣ / ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗΣ / ΕΧΗΓΗΣΙΣ ΤΩΝ ΨΑΛΜΩΝ ΠΑΝΥ / ΣΠΟΥΔΑΙΑ. Die Eigenheiten von Cb enthält er nicht, bespielsweise den", + "candidate_score": 0.681292, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_75_77", + "bdc_text": "Oktober 1546 angefertigten und vom Stadtschreiber Hans Escher vom Luchs entworfenen Brief des Zürcher Rates an Haller findet , ist wohl auf einen Irrtum zurückzuführen . Sein eigentlicher Name wird ( Hans ) Thoman Rauman gewesen sein ( dem Vornamen vieler Zürcher ging damals oft noch der Vorname Hans zuvor , der nicht immer angeführt wurde ) . In der älteren Literatur und demzufolge auch in Pf-Augsburg 36 , Nr. 202 , und Pf-Schwaben 175 , Nr. 1026 , wird \"Thoman Ruman\" mit dem in Pf-Zürich 485 angeführten \"Hans Römer\" identifiziert , der 1546 Pfarrer in Zurzach ( Kt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_29", + "psc_text": "Namensangaben. Zum Beispiel ist die Theodoret-Passage zu Ps 103,2b (PG 80, 1696A) τὴν τῆς δημιουργίας εὐκολίαν – μόνῳ χρησάμενος, die Pitra in seinen Analecta als einen Origenes zu Ps 103,2 bringt und Migne als Chrysostomus spurius zu Ps 103 (PG 55, 647) druckt, in Ca als ein Text von Apolinarius wiedergegeben. Glücklicherweise sind solche Verwirrungen nicht die Regel. Malingrey scheint in ihrer Edition der Chrysostomus-Fragmente den Angaben durchgängig vertraut zu haben, und für die bevorstehende Edition des Hesychius dürfte sich der Parisinus ähnlich bewähren. Bietet aber Ca einen Eintrag unter dem Namen des Eusebius, ist immer Vorsicht geboten. So ist der in den Hauptzeugen anonyme Eintrag zu Ps 103,1bc zwar wohl richtig dem Kommentator aus Cäsarea zugeordnet, wenn aber kurz darauf, noch auf derselben Seite, wiederum ein Eusebius, diesmal zu Vers 2a, angekündigt wird, handelt es sich um einen Didymus, jedenfalls nach den Entscheidungen von Mühlenberg (Fragment 990 = 236,10–13).", + "candidate_score": 0.679383, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_76_78", + "bdc_text": "Sein eigentlicher Name wird ( Hans ) Thoman Rauman gewesen sein ( dem Vornamen vieler Zürcher ging damals oft noch der Vorname Hans zuvor , der nicht immer angeführt wurde ) . In der älteren Literatur und demzufolge auch in Pf-Augsburg 36 , Nr. 202 , und Pf-Schwaben 175 , Nr. 1026 , wird \"Thoman Ruman\" mit dem in Pf-Zürich 485 angeführten \"Hans Römer\" identifiziert , der 1546 Pfarrer in Zurzach ( Kt . Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_11", + "psc_text": "Lemma aufgreift. Der Hyparchetyp der Hauptzeugen las offenbar das indefinite Pronomen: πολλῶν τινων, A und P haben lediglich mit ihrer Akzentsetzung (τινῶν) die Enklise-Regel nicht befolgt. Die Übereinstimmung von P2 mit Cb, einem Zeugen der Monophystischen Katene, an dieser Stelle ist wohl kaum als Indiz für eine gemeinsame Vorlage zu deuten, da der Verfasser von Cb mehr noch als P2 zu eigenständigen Verbesserungen der Lesequalität neigt. Wenn P2 aber auf fol. 258r zu Ps 122,1a–c die Autorenzuweisung εὐσεβ in brauner Tinte nachträgt, scheint er doch eine andere Vorlage gekannt zu haben. Denn sie fehlt auch im Ambrosianus, mithin im Hyparchetyp. Ebenso ist vielleicht im Text zu Ps 144,14a–16b das am Rand braun geschriebene ἀμείβων, das den Ausdruck πόλιν ἐκ πόλεως ergänzen soll, keine korrigierende eigene Erfindung. Dagegen wieder muss der Autor von P2 keine besondere Vorlage benutzt haben, wenn er an einer Stelle im Text zu Ps 136,1b–2 die Formulierung", + "candidate_score": 0.678211, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_76_78", + "bdc_text": "Sein eigentlicher Name wird ( Hans ) Thoman Rauman gewesen sein ( dem Vornamen vieler Zürcher ging damals oft noch der Vorname Hans zuvor , der nicht immer angeführt wurde ) . In der älteren Literatur und demzufolge auch in Pf-Augsburg 36 , Nr. 202 , und Pf-Schwaben 175 , Nr. 1026 , wird \"Thoman Ruman\" mit dem in Pf-Zürich 485 angeführten \"Hans Römer\" identifiziert , der 1546 Pfarrer in Zurzach ( Kt . Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_29", + "psc_text": "Namensangaben. Zum Beispiel ist die Theodoret-Passage zu Ps 103,2b (PG 80, 1696A) τὴν τῆς δημιουργίας εὐκολίαν – μόνῳ χρησάμενος, die Pitra in seinen Analecta als einen Origenes zu Ps 103,2 bringt und Migne als Chrysostomus spurius zu Ps 103 (PG 55, 647) druckt, in Ca als ein Text von Apolinarius wiedergegeben. Glücklicherweise sind solche Verwirrungen nicht die Regel. Malingrey scheint in ihrer Edition der Chrysostomus-Fragmente den Angaben durchgängig vertraut zu haben, und für die bevorstehende Edition des Hesychius dürfte sich der Parisinus ähnlich bewähren. Bietet aber Ca einen Eintrag unter dem Namen des Eusebius, ist immer Vorsicht geboten. So ist der in den Hauptzeugen anonyme Eintrag zu Ps 103,1bc zwar wohl richtig dem Kommentator aus Cäsarea zugeordnet, wenn aber kurz darauf, noch auf derselben Seite, wiederum ein Eusebius, diesmal zu Vers 2a, angekündigt wird, handelt es sich um einen Didymus, jedenfalls nach den Entscheidungen von Mühlenberg (Fragment 990 = 236,10–13).", + "candidate_score": 0.665474, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_76_78", + "bdc_text": "Sein eigentlicher Name wird ( Hans ) Thoman Rauman gewesen sein ( dem Vornamen vieler Zürcher ging damals oft noch der Vorname Hans zuvor , der nicht immer angeführt wurde ) . In der älteren Literatur und demzufolge auch in Pf-Augsburg 36 , Nr. 202 , und Pf-Schwaben 175 , Nr. 1026 , wird \"Thoman Ruman\" mit dem in Pf-Zürich 485 angeführten \"Hans Römer\" identifiziert , der 1546 Pfarrer in Zurzach ( Kt . Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_84", + "psc_text": "zu sehr mit Fragen der Authentizität behaftet, als dass sie als Fragmente angesehen werden dürften. Zum anderen und vor allem ist das Werk der Expositiones in psalmos bis heute noch gar nicht identifiziert. Die von Migne nachgedruckte Mauriner EditionBernard de Montfaucon, Athanasii opera omnia I 2 (Paris 1698) 1009–1239. stellt eine Kompilation mit anderen Quellen dar. Auch was als sogenannte „Athanasius-Serie“ im Codex Vaticanus 754 zu lesen ist, dürfte nicht das ursprüngliche Werk sein. Im übrigen ergibt sich aus der syrischen Übersetzung aus dem Ende des siebten Jahrhunderts,Die syrische Version ist ediert und ins Englische übersetzt von Robert W. Thomson, Athanasiana syriaca. Part IV = Corpus Scriptorum Christianorum Orientalium 167–168 (Louvain 1977). dass der Text ihrer Vorlage mit dem uns vorliegenden Pseudo-Athanasius nicht kongruent ist. Die Untersuchung dieses Pseudo-Athanasius auf eusebisches Gut hin, um es einmal in einer Testimoniensammlung mitzuteilen, muss besonders behutsam vorgenommen werden und kann erst in Angriff", + "candidate_score": 0.662526, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_76_78", + "bdc_text": "Sein eigentlicher Name wird ( Hans ) Thoman Rauman gewesen sein ( dem Vornamen vieler Zürcher ging damals oft noch der Vorname Hans zuvor , der nicht immer angeführt wurde ) . In der älteren Literatur und demzufolge auch in Pf-Augsburg 36 , Nr. 202 , und Pf-Schwaben 175 , Nr. 1026 , wird \"Thoman Ruman\" mit dem in Pf-Zürich 485 angeführten \"Hans Römer\" identifiziert , der 1546 Pfarrer in Zurzach ( Kt . Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_7", + "psc_text": "falsche Genetiv Plural stand in der Vorlage. Denn P korrigiert während des Schreibens mit derselben schwarzen Tinte. (P) Patmiacus 215 (12. / 13. Jh.) Der mit dem Ambrosianus gleichaltrige Pergament-Codex aus dem Johannes-Kloster auf PatmosZur Handschrift vgl. Harl, La Chaîne (wie Anm. 2) 24. ist am Anfang ebenfalls beschädigt und beginnt mit der Katene zu Ps 78,3. Er endet auf fol. 356v mit einem anonym gebotenen Auszug aus Eusebius zu Ps 150,6. Dies dürfte auch das Ende der Katene gewesen sein. Ein Leser notiert nach einem größeren Abstand: πάνυ πέφυκεν ὠφέλιμος ἡ βίβλος. ταύτην μετελθὼν καλὸν εὑρήσεις πλοῦτον. Absicht des im Patmiacus vorliegenden Textes war es, den Kommentar des Theodoret mit der Katene zu verknüpfen. Zu diesem Zweck gibt der Katenist nach dem Lemma stets zuerst die Kommentierung von Theodoret wieder und fährt dann mit dem Katenentext fort, wie er sich auch im Ambrosianus findet, mit der Ausnahme, dass die", + "candidate_score": 0.653436, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_76_78", + "bdc_text": "Sein eigentlicher Name wird ( Hans ) Thoman Rauman gewesen sein ( dem Vornamen vieler Zürcher ging damals oft noch der Vorname Hans zuvor , der nicht immer angeführt wurde ) . In der älteren Literatur und demzufolge auch in Pf-Augsburg 36 , Nr. 202 , und Pf-Schwaben 175 , Nr. 1026 , wird \"Thoman Ruman\" mit dem in Pf-Zürich 485 angeführten \"Hans Römer\" identifiziert , der 1546 Pfarrer in Zurzach ( Kt . Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_106", + "psc_text": "Reihe νόμος, ἐντολή, κρίμα, δικαίωμα, μαρτύριον besprochen, Theodoret zu derselben Stelle dieselben Begriffe in anderer Reihenfolge und pluralisch – außer natürlich dem mosaischen Gesetz νόμος – nämlich νόμος, μαρτύρια, δικαιώματα, κρίματα, ἐντολαί. Origenes und Theodoret unterscheiden sich inhaltlich sehr deutlich. Eusebius hat offenbar, wie nun erkennbar ist, ebenfalls zu Beginn der Behandlung von Ps 118 eine ähnliche Begriffsserie in den Blick genommen, verfolgt aber ein wieder anderes Konzept und ändert auch die Reihe der Begriffe: ἐντολαί, νόμος, ὁδοί, μαρτύρια, κρίματα. Sprache und Aussageabsicht weisen so deutlich auf den Bischof von Cäsarea, dass sich eine detaillierte Beweisführung für seine Urheberschaft erübrigt. Der Zuweisung im Harleianus ist hier ohne weiteres zu trauen. Einen Hinweis auf seine Verfasserschaft gibt Eusebius sogar selbst, nämlich in dem Rückverweis zu Beginn der zweiten eusebischen Texteinheit, des Fragmentes zu Ps 118,2ab; dieser Hinweis ist meiner Meinung nach nicht von Niketas formuliert: ἀλλ’ ἐπειδὴ ταῦθ’ οὕτως ἡμῖν ἐξήτασται,", + "candidate_score": 0.651696, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_76_78", + "bdc_text": "Sein eigentlicher Name wird ( Hans ) Thoman Rauman gewesen sein ( dem Vornamen vieler Zürcher ging damals oft noch der Vorname Hans zuvor , der nicht immer angeführt wurde ) . In der älteren Literatur und demzufolge auch in Pf-Augsburg 36 , Nr. 202 , und Pf-Schwaben 175 , Nr. 1026 , wird \"Thoman Ruman\" mit dem in Pf-Zürich 485 angeführten \"Hans Römer\" identifiziert , der 1546 Pfarrer in Zurzach ( Kt . Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_88", + "psc_text": "Ergebnisse der Recherchen in der Datenbank Thesaurus Linguae Graecae (TLG)http://stephanus.tlg.uci.edu. beziehen sich auf den Datenbestand nicht über das Ende des Jahres 2021 hinaus. Ps 101,1–3a Die Zuweisung in der Niketas-Katene an Eusebius wird bestätigt durch die eusebischen Termini κατὰ θεὸν πτωχός, προφητῶν χορός, προτέρου λαοῦ. V (fol. 247r) führt den Text innerhalb der „Athanasius-Serie“ an. Dort ist ein weiterer, durchaus eusebisch klingender Satz angeschlossen: κηρύττει δὲ καὶ τὴν τῶν ἐθνῶν κλῆσιν τὴν γενομένην ἐν τῇ ἐπιφανείᾳ του σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ (PG 27, 425 D7–9). Da das Textstück gegenüber dem vorausgehenden inhaltlich neu ist, kann es nicht als pseudο-athanasianische Paraphrase des davorstehenden Textes von Eusebius angesehen werden. Es handelt sich also um ein anderes Fragment aus Eusebius, das womöglich pseudo-athanasianisch bearbeitet ist. Ps 103,5a Niketas gibt Nd zufolge am Rand gleichzeilig mit dem Text als Verfasser Eusebius an. Eine überlieferungsbedingte Verschiebung der Angabe scheidet hier aus, da die vorausgehende und", + "candidate_score": 0.651124, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_84_86", + "bdc_text": "s. HBBW XVI 264 , 3f. ; und Nr. 2457 , 1. . Salutant te Gvaltherus , Pellicanus , Theodorus Theodor Bibliander .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_615", + "psc_text": "563r: Theodoret und Eusebius fortgesetztἩ τρίτη τῶν ἀναβαθμῶν ᾠδ�� κεκμηκότας τοὺς κατὰ τὴν ὁδὸν καὶ πολλοὺς ἱδρῶτας διανύσαντας τὴν ὅσον ὅσῳ οὔπω γενησομένην ἀποκατάστασιν εἰς τὸν οἶκον τοῦ θεοῦ εὐαγγελίζεται, ὅπερ ἐπὶ τῇ αὐτῇ ὑπακοῇ ὑπερελαφρισθεὶς ὑπερελαφρυνθείς auf Rasur, wie es scheint ὅθεν ἐπὶ τῇ τοιαύτῃ ἀκοῇ ὥσπερ ἐλαφρισθεὶς καὶ τῶν καμάτων καὶ τῶν πόνων ὑπαναπνεύσας ὁ τὴν πορείαν διανύων λαός φησιν· ηὐφράνθην ἐπὶ τοῖς εἰρηκόσι μοι· εἰς οἶκον κυρίου πορευσόμεθα . ἔπειτα ἀναλαβόντες τὴν μνήμην τὴν προτέραν οἴκησιν ἑαυτῶν τὴν ἐπὶ τῆς Ἱερουσαλὴμ οἱ εὐαγγελιζόμενοι τὸν λαόν φασιν· ἑστῶτες ἦσαν οἱ πόδες ἡμῶν ἐν ταῖς αὐλαῖς, Ἱερουσαλήμ · ὑπῆρχον γὰρ πάλαι πρότερον ἐν αὐτῇ πρὸ τῆς αἰχμαλωσίας. ἅτε οὖν ἀκριβῶς ἐπιστάμενοι, ὁποία τις ἦν, τὰ προκείμενά φασι διαγράφοντες ὁμοῦ καὶ τὸ σχῆμα καὶ τὸν τύπον τῶν οἰκοδομῶν αὐτῆς ἐν τῷ λέγειν· Ἱερουσαλὴμ οἰκοδομουμένη ᾠκοδομουμένη ὡς πόλις, ἧς ἡ μετοχὴ αὐτῆς ἐπὶ τὸ αὐτό . φασὶ δέ, ὅτι αὕτη ἐστὶν", + "candidate_score": 0.638927, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_78", + "bdc_text": "Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_70", + "psc_text": "οἰκουμένην ἐσκεδασμένοι τυγχάνουσιν. Dieser Satz ist aus dem Kommentar von Theodoret genommen. Man ist also nicht befugt, Referate aus Eusebius dann für ursprünglicher als in der Palästinischen Katene vorliegend zu halten, wenn sie in eusebisch scheinender Manier erweitert sind. Im genannten Fall ist die Einfügung dank der Direktüberlieferung Theodorets einfach erkennbar, in anderen Fällen ist eine Identifikation nicht möglich. Dieselbe Vorsicht hat zu walten, wenn ein Fragment mit einem sicher eusebischen Gedanken erweitert ist: Er kann von Niketas aus einer anderen Stelle des Eusebius in den Katenen genommen und wiederholend versetzt worden sein. Der Katenist gibt nicht einfach ein unangetastetes Exzerpt wieder wie es die alten Katenenautoren gehandhabt hatten, sondern kontaminiert Eusebius mit Eusebius. Zum Beispiel übernimmt er in sein erstes Exzerpt aus dem Fragment zu Ps 106,13a–14b den Ausdruck τὰς λογικὰς τῆς ψυχῆς δυνάμεις aus dem vorausgehenden ersten Fragment zu Ps 106,10a–12b. Erweiterungen übernommener Fragmente können aber auch bedeuten,", + "candidate_score": 0.637422, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_78", + "bdc_text": "Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_109", + "psc_text": "indessen deutlich für Eusebius: Die nur von Niketas wiedergegebene Wendung καιρὸς ἐπισκέψασθαι im ersten Satz ist gut eusebisch, auch mal wie hier in Verbindung mit ἀρξαμένους. Die ebenfalls nur bei Niketas zu lesende einleitende Formulierung διὸ εἰκότως λέλεκται ist typisch für Eusebius; ebenso ist der sowohl in der Palästinischen Katene als auch bei Niketas stehende wiederum einleitende Hauptsatz διασαφεῖ λέγων in der Position nach einem Fragesatz sehr häufig bei Eusebius zu finden. Das genügt, um die gesamte Passage an Eusebius zu geben, ihn also der Epitomierung und Anonymität im Hyparchetyp der Hauptzeugen zu entreißen und die Zuschreibung bei Niketas für glaubwürdig zu halten. Ps 118,58a Trotz der anonymen Darbietung darf Eusebius als Verfasser angenommen werden. Die sprachliche Reaktion auf das Aquila-Zitat ist sehr ähnlich wie im Fragment zu Vers 118,33ab. Ps 118,76ab Niketas gibt am Rand als Quelle Theodoret an, den er jedoch erst nach unserem Eusebius bringt, ohne dies,", + "candidate_score": 0.635814, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_84_86", + "bdc_text": "s. HBBW XVI 264 , 3f. ; und Nr. 2457 , 1. . Salutant te Gvaltherus , Pellicanus , Theodorus Theodor Bibliander .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_662", + "psc_text": "565v: Eusebius Theodoret Ὁ … βλαβήσεται] A 296v–297r: anonym; P 258r: Eusebius (P2 ); vgl. V 315r: Eusebius; vgl. PG 24 (13 C14–D5); Curti 67Ὁ νέος λαὸς παρὰ τῶν πρεσβυτέρων εὐαγγελισθεὶς τὰ λελεγμένα λελεγμένα ἐν τῇ πρὸ mit Rasur eines letzten Buchstabens πρὸς ταύτης ᾠδῇ διὰ τῆς παρούσης εὐχὴν ἀναπέμπει λέγων καί φησιν · οὐκ ἐπ’ ἄλλο τί ἐλπίζω, ἀλλ’ ἐπὶ σὲ μόνον τὸν οὐκ ἐν τῇ κάτω Ἱερουσαλὴμ οἰκοῦντα θεόν, ἀλλὰ τὸν ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω. μόνον … βλαβήσεται] vgl. Nd 170r: Chrysostomus fortgesetzt; vgl. Nh 566r: Chrysostomus fortgesetzt μόνον μόνων aus μόνον δέ ἐστι τὸ δύνασθαι τοῦτο λέγειν τῶν ἠλευθερωμένων τῆς αἰχμαλωσίας καὶ τῶν τὸ τῆς ψυχῆς διορατικὸν ἐρρωμένων. ὥσπερ δὲ ἀπὸ τῶν αἰσθητῶς ὁρωμένων ἔστι μὲν aus ἔστιν ἐστὶν ὅτε βλάπτεται ὀφθαλμός, ἔστι δὲ ὅτε ὠφελεῖται, οὕτως ἀπὸ μὲν τοῦ ἐπαίρειν ἄνω πρὸς τὸν θεὸν τὴν ὅρασιν τὰ μεγάλα τις ὠφεληθήσεται, ἀπὸ δὲ τοῦ κάτω βλέπειν βλαβήσεται", + "candidate_score": 0.63532, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_78", + "bdc_text": "Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_135", + "psc_text": "Den letzten in P überlieferten Satz, der mit ἐπιτελῶν endet, teilend fügt Niketas noch zwei weitere Sätze an, in denen Eusebius ein Hauptmotiv seiner Auslegung wie in einem hymnischen Abschluß zusammenfasst. Die zentralen Wörter ἀναπέμπειν und ἀθρόως begegnen immer wieder durch den gesamten Kommentar hindurch. Ausgaben und Vorarbeiten Im allgemeinen stand bislang der Forschung zur Verfügung der Text des Psalmen-Kommentars von Eusebius in den 1857 gedruckten Bänden 23 und 24 der Patrologia Graeca von Jacques-Paul Migne. Der Band 23 enthält in den Kolumnen 76 bis 1396 eine Kommentierung zu Ps 1–118. Sie ist der Edition von Bernard de Montfaucon entnommen.Bernard de Montfaucon, Collectio Nova Patrum et Scriptorum Graecorum. Tomus Primus (Paris 1706). In seinem, ebenfalls von Migne nachgedruckten, Vorwort gibt unser Archeget an, er habe einen lückenhaften Taurinensis aus der Bibliothek von Kardinal Perronius verwendet sowie einen Coislinianus, womit er den Coislinianus 44 meint, und für das, was darin fehlt,", + "candidate_score": 0.635277, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_72_74", + "bdc_text": "und ein anderes Mal als \"Hanß Ruman\" ( A 202/1 , Nr. 24 ) bezeichnet . Bei Haller ist er stets als \"Romanus \" ohne Nennung seines Vornamens angeführt . Die Bezeichnung \"Thomann Rainen\" die man in dem am 19 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_51", + "psc_text": "einer Umschreibung? Im Falle von V gilt dies sogar für Bibelzitate. Das Symmachus-Zitat im Fragment zu Ps 118,9ab gibt V in einer Vermischung mit dem LXX-Wortlaut wieder: ἐν τίνι λαμπρύνη νεώτερος τὴν ὁδὸν αὐτοῦ steht an der Stelle von διὰ τίνος λαμπρύνει νέος τὴν ὁδὸν αὐτοῦ; Man kann auch auf sinnlose Verschreibungen treffen wie ἁμαρτήσαντας für ἀναρτήσαντας im Fragment zu Ps 117,27bc oder προτάκτικον für πρακτικόν im Fragment zu Ps 143,9ab. Wenn der Vaticanus aber die beiden letzten Sätze des Fragmentes zu Ps 140,2a in einer gegenüber A P eigenen Formulierung bringt, könnte man meinen, man lese Eusebius unmittelbarer als in A P. Seine Phrase klingt zwar an den Text in A P an, enthält aber zusätzlich das typische ἀκολούθως. Sein Satz lautet: εἰπὼν δὲ περὶ τῶν κατὰ διάνοιαν καὶ φωνὴν ἀκολούθως μνημονεύει καὶ τοῦ κατὰ θεὸν πρακτικοῦ λέγων. Die Psalmenkatene des Niketas von Herakleia Niketas, mit dem ungeklärten Beinamen", + "candidate_score": 0.635124, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_49", + "bdc_text": "September 1546 in Augsburg ein ( s. Nr. 2596 , 3-6 ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_615", + "psc_text": "563r: Theodoret und Eusebius fortgesetztἩ τρίτη τῶν ἀναβαθμῶν ᾠδὴ κεκμηκότας τοὺς κατὰ τὴν ὁδὸν καὶ πολλοὺς ἱδρῶτας διανύσαντας τὴν ὅσον ὅσῳ οὔπω γενησομένην ἀποκατάστασιν εἰς τὸν οἶκον τοῦ θεοῦ εὐαγγελίζεται, ὅπερ ἐπὶ τῇ αὐτῇ ὑπακοῇ ὑπερελαφρισθεὶς ὑπερελαφρυνθείς auf Rasur, wie es scheint ὅθεν ἐπὶ τῇ τοιαύτῃ ἀκοῇ ὥσπερ ἐλαφρισθεὶς καὶ τῶν καμάτων καὶ τῶν πόνων ὑπαναπνεύσας ὁ τὴν πορείαν διανύων λαός φησιν· ηὐφράνθην ἐπὶ τοῖς εἰρηκόσι μοι· εἰς οἶκον κυρίου πορευσόμεθα . ἔπειτα ἀναλαβόντες τὴν μνήμην τὴν προτέραν οἴκησιν ἑαυτῶν τὴν ἐπὶ τῆς Ἱερουσαλὴμ οἱ εὐαγγελιζόμενοι τὸν λαόν φασιν· ἑστῶτες ἦσαν οἱ πόδες ἡμῶν ἐν ταῖς αὐλαῖς, Ἱερουσαλήμ · ὑπῆρχον γὰρ πάλαι πρότερον ἐν αὐτῇ πρὸ τῆς αἰχμαλωσίας. ἅτε οὖν ἀκριβῶς ἐπιστάμενοι, ὁποία τις ἦν, τὰ προκείμενά φασι διαγράφοντες ὁμοῦ καὶ τὸ σχῆμα καὶ τὸν τύπον τῶν οἰκοδομῶν αὐτῆς ἐν τῷ λέγειν· Ἱερουσαλὴμ οἰκοδομουμένη ᾠκοδομουμένη ὡς πόλις, ἧς ἡ μετοχὴ αὐτῆς ἐπὶ τὸ αὐτό . φασὶ δέ, ὅτι αὕτη ἐστὶν", + "candidate_score": 0.635097, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_43_45", + "bdc_text": "Die von Augspurg habend predicanten von uns begaͤrt . Hatt man hütt 3 hinuß geordnetSiehe Johannes Hallers Gesuch in Nr. 2560 , 75-104 . - Entsandt wurden Rudolf Schwyzer d. J. , Lorenz Meyer ( Agricola )", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_593", + "psc_text": "A 263r: anonym, ἄλλος φησίν in der Zeile; P 234r: anonym; PG 23 (1384 B7–14); Harl 386 Ὁ κατὰ τὴν ἀρχὴν στοιχειούμενος, ὡς ἂν ἤδη προκόψας ἐπὶ πολὺ καὶ τὰ μεγάλα κατορθώσας, εὔχεται μὴ ἐκπεσεῖν τῆς προκοπῆς. εἶτα … ῥυσθῆναι] vgl. Nd 153v: anonym; vgl. Nh 550r: Basilius fortgesetzt (am Rand)εἶτα συνορῶν, ὅτι τοῖς καλοῖς πολλοῖς πολλοὶ βασκαίνουσι καὶ λέγειν λέγει μέν τι φαῦλον περὶ αὐτῶν οὐδὲν ἔχουσιν, περιπλέκουσι δὲ συκοφαντίας, ἱκετεύει καὶ δέεται καὶ τούτων ῥυσθῆναι. ἀντὶ δὲ τοῖς ἀδικοῦσι με Ἀκύλας Ἀκύλας καὶ σύμμαχος ἐξέδωκεν· μὴ ἀφῇς με τοῖς συκοφαντοῦσί με. καὶ ἐπιλέγει · Ἔκδεξαι τὸν δοῦλόν σου εἰς ἀγαθόν. μὴ συκοφαντησάτωσάν με ὑπερήφανοι. Ἀναγκαίως … συκοφάνταις] A 263r: Eusebius; P 234r: Eusebius; Ca 391r: Eusebius; Cb 373r: anonym; Nd 153v–154r: Eusebius (zwei Zeilen weiter unten) Nh 550r: Eusebius (zwei Zeilen weiter unten); vgl. AS III 519,13–18; PG 23 (1384 C13–D2); Harl 386 Ἀναγκαίως Ἀναγκαίως δὲ παρακαλεῖ τὸν", + "candidate_score": 0.634759, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_78", + "bdc_text": "Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_107", + "psc_text": "Der Zuweisung im Harleianus ist hier ohne weiteres zu trauen. Einen Hinweis auf seine Verfasserschaft gibt Eusebius sogar selbst, nämlich in dem Rückverweis zu Beginn der zweiten eusebischen Texteinheit, des Fragmentes zu Ps 118,2ab; dieser Hinweis ist meiner Meinung nach nicht von Niketas formuliert: ἀλλ’ ἐπειδὴ ταῦθ’ οὕτως ἡμῖν ἐξήτασται, καιρὸς δὴ ἄνωθεν ἀρξαμένους τὸν πάντα ψαλμὸν ἐπισκέψασθαι. Vermutlich stellt das Fragment zu Vers 2ab die unmittelbare Fortsetzung dar; sie wird auch von Niketas geboten, der den durchgehenden Eusebius-Text mit einem Eintrag aus Theodoret unterbrochen hat. Ps 118,2ab Der Text in den Hauptzeugen, den Devreesse in seinem unten unter „Vorarbeiten“ genannten Werk nicht verzeichnet, ist offenkundig unvollständig, lässt sich aber unschwer mit dem Text bei Niketas verbinden und erweitern. Dort verweist er im ersten Satz auf das vorausgehende lange Exzerpt und enthält im zweiten Satz die zu den δεύτεροι notwendige Ergänzung mit den πρῶτοι.Vgl. Marguerite Harl (avec la collaboration de", + "candidate_score": 0.634533, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_43_45", + "bdc_text": "Die von Augspurg habend predicanten von uns begaͤrt . Hatt man hütt 3 hinuß geordnetSiehe Johannes Hallers Gesuch in Nr. 2560 , 75-104 . - Entsandt wurden Rudolf Schwyzer d. J. , Lorenz Meyer ( Agricola )", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_731", + "psc_text": "ἀγαλλιάσονται. Κατὰ … ἐπαγγέλλεται] vgl. Nd 189r: anonym; vgl. Nh 584v: anonym Κατὰ … σώματι] A 325rv: Eusebius (nach eigenem Lemma Vers 17b) P 280r: anonym; vgl. V 325r: Eusebius; PG 24 (28 A5–15); Curti 193Κατὰ δὲ ἀναγωγὴν τίς ἂν γένοιτο θήρα τῆς Σιών, ἀλλ’ ἢ οἱ δίκην ἰχθύων ζωγρούμενοι καὶ θηρευόμενοι ὁσημέραι ὡσημέραι ὑπὸ τῶν ἀποστολικῶν ἀποστολικῶν καὶ θείων καὶ εὐαγγελικῶν δικτύων; τίς δὲ ὁρῶν τὰ πλήθη τῶν ἐξ ἐθνῶν προσιόντων τῇ Χριστοῦ ἐκκλησίᾳ οὐκ ἂν ὁμολογήσειεν ἀληθὲς ἀληθῆ εἶναι τὸ φάσκον λόγιον τὴν θήραν αὐτῆς εὐλογῶν εὐλογήσω; Τοῦτο μὲν οὖν ὁ λόγος πρῶτον ἐπαγγέλλεται ποιήσειν, δεύτερον δὲ τοὺς πτωχοὺς αὐτῆς χορτάσειν ἄρτων, δηλονότι τοὺς μακαριζομένους κατὰ τό· μακάριοι οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι, ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν · τούτοις γὰρ τὸν ἄρτον τὸν ἐξ οὐρανοῦ καταβεβηκότα δώσειν ἐπαγγέλλεται. καὶ τρίτον δὲ τάγμα κρεῖττον παρὰ τὰ προειρημένα παρίστησι λέγων· τοὺς ἱερεῖς αὐτῆς ἐνδύσω σωτηρίαν περὶ τῆς ἱερωσύνης", + "candidate_score": 0.634328, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_78", + "bdc_text": "Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_84", + "psc_text": "zu sehr mit Fragen der Authentizität behaftet, als dass sie als Fragmente angesehen werden dürften. Zum anderen und vor allem ist das Werk der Expositiones in psalmos bis heute noch gar nicht identifiziert. Die von Migne nachgedruckte Mauriner EditionBernard de Montfaucon, Athanasii opera omnia I 2 (Paris 1698) 1009–1239. stellt eine Kompilation mit anderen Quellen dar. Auch was als sogenannte „Athanasius-Serie“ im Codex Vaticanus 754 zu lesen ist, dürfte nicht das ursprüngliche Werk sein. Im übrigen ergibt sich aus der syrischen Übersetzung aus dem Ende des siebten Jahrhunderts,Die syrische Version ist ediert und ins Englische übersetzt von Robert W. Thomson, Athanasiana syriaca. Part IV = Corpus Scriptorum Christianorum Orientalium 167–168 (Louvain 1977). dass der Text ihrer Vorlage mit dem uns vorliegenden Pseudo-Athanasius nicht kongruent ist. Die Untersuchung dieses Pseudo-Athanasius auf eusebisches Gut hin, um es einmal in einer Testimoniensammlung mitzuteilen, muss besonders behutsam vorgenommen werden und kann erst in Angriff", + "candidate_score": 0.633802, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_43_45", + "bdc_text": "Die von Augspurg habend predicanten von uns begaͤrt . Hatt man hütt 3 hinuß geordnetSiehe Johannes Hallers Gesuch in Nr. 2560 , 75-104 . - Entsandt wurden Rudolf Schwyzer d. J. , Lorenz Meyer ( Agricola )", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_592", + "psc_text": "am Rand; P 232v: Eusebius; Ca 390v: Eusebius; Cb 372v: anonym; PG 23 (1384 A7–13); Harl 376Εἰπὼν ἐκκλίνατε ἀπ’ ἐμοῦ, πονηρευόμενοι οἱ πονηρευόμενοι ἀκολούθως τὸν θεὸν καὶ εἰς τοῦτο βοηθὸν ἐπικαλεῖται , ὡς ἂν τῇ ἑαυτοῦ αὐτοῦ δυνάμει ἀπελαθεῖεν τῆς ἑαυτοῦ αὐτοῦ ψυχῆς οἱ πονηρευόμενοι σχολῆς τε τυχὼν τῆς κατὰ θεὸν ζωῆς τε καὶ σωτηρίας τύχοι τυχη καὶ μὴ ἀποπέσοι ἀποπεση mit οι über η τῆς ἑαυτοῦ προσδοκίας. Καὶ πάλιν πολλῆς ἀξιοῖ βοηθείας τυχεῖν ἐπιτυχεῖν εἰς τὸ διασωθῆναι καί φησιν · βοήθησόν μοι, καὶ σωθήσομαι . αιν Ἐποίησα κρίμα καὶ δικαιοσύνην. μὴ παραδῷς με τοῖς ἀδικοῦσίν με. Ὁ … ἐπιλέγει] A 263r: anonym, ἄλλος φησίν in der Zeile; P 234r: anonym; PG 23 (1384 B7–14); Harl 386 Ὁ κατὰ τὴν ἀρχὴν στοιχειούμενος, ὡς ἂν ἤδη προκόψας ἐπὶ πολὺ καὶ τὰ μεγάλα κατορθώσας, εὔχεται μὴ ἐκπεσεῖν τῆς προκοπῆς. εἶτα … ῥυσθῆναι] vgl. Nd 153v: anonym; vgl. Nh 550r: Basilius fortgesetzt (am", + "candidate_score": 0.633779, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_78", + "bdc_text": "Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_103", + "psc_text": "τάγματα ein, wofür sonst ein Bezug fehlt. Die Bezeichnung von Israel, Aaron, Gottesfürchtige, mitunter auch Levi, als τάγματα scheint für Eusebius typisch zu sein. Ihre Darstellung findet man bei ihm immer wieder: vgl. die Fragmente zu Ps 21,24–25 (PG 23, 209 C14–212 A9); zu Ps 111,1–3; zu 127,1bc und zu Ps 134,19a–21b. Das Motiv von den τάγματα übernimmt Theodoret im Kommentar zu Ps 113,18–20 (PG 80,1793 B13–D9); es hat den Anschein, dass Niketas um diese Abhängigkeit wusste, als er ein Exzerpt daraus dem Eusebius zuwies. Ps 117,4ab Wichtigstes Kriterium für die Zuschreibung an Eusebius ist die verbale und inhaltliche Übereinstimmung mit der Hypothesis zu Ps 133: τοὺς ἔτι κατηχουμένους ἐν προθύροις τῆς πρώτης καὶ στοιχειώδους εἰσαγωγῆς ἑστῶτας , οὓς καὶ δούλους ὀνομάζει ἅτε μηδεπώποτε πνεῦμα υἱοθεσίας εἰληφότας. Niketas oder ein anderer Rezipient des Eusebius hatte, um den Vers 117,4a zu kommentieren, keinen Anlass, eine Verbindung zu Ps 133 herzustellen, da", + "candidate_score": 0.633291, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_78", + "bdc_text": "Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_88", + "psc_text": "Ergebnisse der Recherchen in der Datenbank Thesaurus Linguae Graecae (TLG)http://stephanus.tlg.uci.edu. beziehen sich auf den Datenbestand nicht über das Ende des Jahres 2021 hinaus. Ps 101,1–3a Die Zuweisung in der Niketas-Katene an Eusebius wird bestätigt durch die eusebischen Termini κατὰ θεὸν πτωχός, προφητῶν χορός, προτέρου λαοῦ. V (fol. 247r) führt den Text innerhalb der „Athanasius-Serie“ an. Dort ist ein weiterer, durchaus eusebisch klingender Satz angeschlossen: κηρύττει δὲ καὶ τὴν τῶν ἐθνῶν κλῆσιν τὴν γενομένην ἐν τῇ ἐπιφανείᾳ του σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ (PG 27, 425 D7–9). Da das Textstück gegenüber dem vorausgehenden inhaltlich neu ist, kann es nicht als pseudο-athanasianische Paraphrase des davorstehenden Textes von Eusebius angesehen werden. Es handelt sich also um ein anderes Fragment aus Eusebius, das womöglich pseudo-athanasianisch bearbeitet ist. Ps 103,5a Niketas gibt Nd zufolge am Rand gleichzeilig mit dem Text als Verfasser Eusebius an. Eine überlieferungsbedingte Verschiebung der Angabe scheidet hier aus, da die vorausgehende und", + "candidate_score": 0.632806, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_43_45", + "bdc_text": "Die von Augspurg habend predicanten von uns begaͤrt . Hatt man hütt 3 hinuß geordnetSiehe Johannes Hallers Gesuch in Nr. 2560 , 75-104 . - Entsandt wurden Rudolf Schwyzer d. J. , Lorenz Meyer ( Agricola )", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_266", + "psc_text": "Ca 325r: Eusebius; vgl. Nd 80v: Hesychius vgl. Ne 301v: anonym; vgl. Nh 472v: Hesychius Εἴτε … παραγγέλλοντες] A 142rv: anonym; P 136v: anonym; vgl. V 258r: anonym; vgl. PG 23 (1301 C12–D3.1304 B3–6)Εἴτε τῶν παρὰ Μωυσῇ μωσῆ μωσεῖ καὶ ἐν τὸν τῇ λοιπῇ παλαιᾷ διαθήκῃ φερομένων, εἴτε τῶν τῶν ἐν ἐν τῇ ἱερᾷ τῶν εὐαγγελίων γραφῇ παραδοθέντων τῶν ἐν τῇ ἱερᾷ τῶν εὐαγγελίων γραφῇ παραδοθέντων· τῶν ( ἐν τοῖς ἱεροῖς εὐαγγελίοις γραφῇ παραδοθέντων · οὐ μικρὰ γὰρ καὶ τὰ διὰ Μωυσέως Μωυσέος τέρατα καὶ καὶ τὰ διὰ τῶν λοιπῶν προφητῶν θαυμάσια καὶ τὰ διὰ τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ γενόμενα, ἅπερ δεήσει ὑμᾶς durchgestrichen , τοὺς τῶν ἐθνῶν κήρυκας, εἰς πάντα τὰ ἔθνη διαδοῦναι, ἐπεὶ μὴ πρότερον ταῦτα παρά τινος ἄλλου μεμαθήκασιν. καὶ ὅσα δ’ ἐνανθρωπήσας διεπράξατο θαυμάσια καὶ τέρατα, τοῖς πα��αιοῖς ὁμοῦ συνάψαντες μνήσθητε παραδοῦναι τοῖς ἔθνεσι. καὶ πρὸς τούτοις, ὅσα … παραγγέλλοντες] vgl. Nd 80v: Chrysostomus fortgesetzt; vgl.", + "candidate_score": 0.632401, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_49", + "bdc_text": "September 1546 in Augsburg ein ( s. Nr. 2596 , 3-6 ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_467", + "psc_text": "vgl. Ne 422r: anonym; vgl. Nh 513v: Theodoret fortgesetzt Ὁ … εἰπών] A 193rv: Eusebius; P 176r: Eusebius; vgl. PG 23 (1348 B1–5) AS III 505,4–27Ὁ τοιοῦτος, φησί, καὶ τοιαῦτα πράττων οὔποτε πεσεῖται οὐδὲ σαλευθήσεται ἐκ erwägt τῆς ἐπὶ τὴν πέτραν στάσεως λέξων ἂν καὶ αὐτός· ἔστησεν ἐπὶ πέτραν τοὺς πόδας μου · κἂν γὰρ πνεύσωσιν ἐν καιροῖς πειρασμῶν καὶ διωγμῶν κατ’ αὐτοῦ οἱ ἄνεμοι καὶ οἱ ποταμοὶ προσρήξωσι, κἂν λάβρος ὑετὸς κατέλθοι, οὐ σαλευθήσεται ἑστηκὼς καὶ τετελειωμένος ἐπὶ τὴν πέτραν . καὶ ἅτε τοιοῦτος ὢν εἰς μνημόσυνον αἰώνιον ἔσται δίκαιος, ἀνθ’ οὗ ὁ μὲν Ἀκύλας ἐποίησεν· εἰς μνημόσυνον αἰῶνος ἔσται δίκαιος , ὁ δὲ Σύμμαχος· εἰς μνήμην τὴν αἰωνίαν ἔσται δίκαιος . Καὶ πάλιν ἅτε μὴ σαλευόμενος ἀπὸ ἀκοῆς πονηρᾶς οὐ φοβηθήσεται· οὔτε … περιστατικοῖς] Ca 366r: Eusebius; Cb 348r: Eusebiusοὔτε γὰρ ἀπειλὰς ἀρχόντων πτήξει οὔτε τῶν θορυβεῖν καὶ ταράττειν αὐτὸν πειρωμένων ἐν καιροῖς περιστατικοῖς. καὶ ἄλλως δὲ οὐδ’", + "candidate_score": 0.632275, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_84_86", + "bdc_text": "s. HBBW XVI 264 , 3f. ; und Nr. 2457 , 1. . Salutant te Gvaltherus , Pellicanus , Theodorus Theodor Bibliander .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_157", + "psc_text": "ἀπολειφθέντων] vgl. PG 23 (1253 D2–6) παρίστησι … προκείμενα] Ca 331r: Theodoret; Cb 313r: Theodoret; vgl. Nd 60r: Theodoret und Eusebius; vgl. Ne 230v–231r: anonym; vgl. Nh 448r: Theodoret Eusebiusπαρίστησι τὴν ἐρημίαν ὁμοῦ τοῦ τε ἔθνους καὶ τοῦ τόπου, καθ’ ἣν μόνος μόγις εὕρηται εἷς που καὶ δεύτερος ἢ καὶ βραχεῖς τινές, ὧν ἐκ προσώπου λέγεται τὰ προκείμενα. εἶεν δ’ ἂν οὗτοι ὁ προφητικὸς χορὸς τὴν ἀπόπτωσιν τοῦ προτέρου λαοῦ καὶ τὴν ἀποβολὴν ἀποκλαιόμενος. τῆς γοῦν Ἱερουσαλὴμ εἰς ἔσχατα ἔσχατὸν ἐρημίας ἐρημείας περιτραπείσης εἰκότως Ἱερεμίας ἢ Βαροὺχ ἢ ἕτερός τις τῶν τότε ἀπολειφθέντων εἶπεν ἂν τὸ τῶ ὡμοιώθην πελεκᾶνι ἐρημικῷ καὶ τὰ λοιπὰ τὰ προκείμενα. ἀλλὰ … τυγχάνων] vgl. Nd 60v καὶ ὅτι…ἔχοντες: Eusebius; vgl. Ne 231v: Eusebius; vgl. Nh 448v: Eusebius ἀλλὰ … ἐπιλέγει] vgl. PG 23 (1256 B10–12)ἀλλὰ καὶ τοῦ φωτὸς τοῦ πάλαι καταυγάζοντος τὸν πάντα λαὸν ἀποσβεσθέντος ἀκολούθως οἷα ἐν σκότῳ καὶ νυκτὶ τυγχάνων ἐπιλέγει· ἐγενήθην ὡσεὶ", + "candidate_score": 0.632186, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_78", + "bdc_text": "Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_29", + "psc_text": "Namensangaben. Zum Beispiel ist die Theodoret-Passage zu Ps 103,2b (PG 80, 1696A) τὴν τῆς δημιουργίας εὐκολίαν – μόνῳ χρησάμενος, die Pitra in seinen Analecta als einen Origenes zu Ps 103,2 bringt und Migne als Chrysostomus spurius zu Ps 103 (PG 55, 647) druckt, in Ca als ein Text von Apolinarius wiedergegeben. Glücklicherweise sind solche Verwirrungen nicht die Regel. Malingrey scheint in ihrer Edition der Chrysostomus-Fragmente den Angaben durchgängig vertraut zu haben, und für die bevorstehende Edition des Hesychius dürfte sich der Parisinus ��hnlich bewähren. Bietet aber Ca einen Eintrag unter dem Namen des Eusebius, ist immer Vorsicht geboten. So ist der in den Hauptzeugen anonyme Eintrag zu Ps 103,1bc zwar wohl richtig dem Kommentator aus Cäsarea zugeordnet, wenn aber kurz darauf, noch auf derselben Seite, wiederum ein Eusebius, diesmal zu Vers 2a, angekündigt wird, handelt es sich um einen Didymus, jedenfalls nach den Entscheidungen von Mühlenberg (Fragment 990 = 236,10–13).", + "candidate_score": 0.632127, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_78", + "bdc_text": "Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_78", + "psc_text": "ναμάτων ἐν μεθέξει γενέσθαι πολλῶν· οἱ γὰρ ποταμοὶ οἱ εὐαγγελικοί εἰσι λόγοι. Vokabular und Bilder sind reichlich aus Eusebius belegbar, aber sie sind nicht ausschließlich eusebisch. Vor allem aber ist die Wendung ἐν μεθέξει γενέσθαι vornehmlich bei Kyrill und nie bei Eusebius zu finden. Niketas hat nicht nur den direkt überlieferten Eusebius-Kommentar herangezogen, sondern, wie an Textabgrenzungen ersichtlich ist, die Exzerpte sowohl in der Palästinischen Katene als auch deren Epitomierung in der Monophysitischen Katene. Dabei kann er den Kommentar für sich und eine Katene für sich benutzt haben, aber auch beides zugleich. Seine Arbeit erhält dadurch, neben der Gewinnung von neuen Bruchstücken, einen beträchtlichen Wert für die Kritik der schon bekannten. Manche Probleme von A P lassen sich mit ihr bereinigen oder überhaupt erst entdecken. Das Fragment zu Ps 134,19a–21b endet in A P mit einem syntaktischen Gebilde, das zu einer Konjektur herausfordert, aber mit dem bei Niketas stehenden Ausdruck", + "candidate_score": 0.631524, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_78", + "bdc_text": "Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_46", + "psc_text": "Wa hat versucht, die beiden Fenster zu Beginn des Fragmentes zu Ps 101,25b–29b zu schließen, zeigt dabei aber mit den Ausfüllungen αὐτοῦ ἀπό für das in C zu findende und wohl richtige μέχρι τῆς ἐκβάσεως und καιρῶν συνιδὼν τό für συνορᾷ τὸ ἀδύνατον διὰ τό wenig Geschick. Die beiden Fenster am Ende desselben Fragmentes, an deren Stelle in C kein Text vorliegt, werden dagegen sinnvoll ausgefüllt, wobei das zweite von ihnen durch einen Blick in die Bibel geschlossen werden konnte, das erste vielleicht nur glücklich geraten ist. Fraglich bleibt, ob die ältere Handschrift Wa hier einen älteren Text als den von A P repräsentiert und das Fenster wirklich erst später entstanden ist. (V) Vaticanus gr. 754 (10. Jh.) Der Codex Vaticanus gr. 754 aus dem zehnten Jahrhundert, der in der Forschung bereits viel Aufmerksamkeit erfahren hat, gruppiert um den Psaltertext eine Bearbeitung der Palästinischen Katene, die von Karo und LietzmannKaro", + "candidate_score": 0.631335, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_49", + "bdc_text": "September 1546 in Augsburg ein ( s. Nr. 2596 , 3-6 ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_585", + "psc_text": "III 518,23–29; Harl 316Ἕως μὲν γὰρ ἀτελὴς τυγχάνει, πολλὴ φροντὶς καὶ ἀγωνία, μή πως τι πη ἄρα καὶ ἀσθενήσῃ καὶ auf Rasur διὰ χείρων verbessert vermutlich aus χειρῶν χειρῶν ἑαυτῆς γένηται. ὅτε δὲ εἰς ἄκρον φθάσει φθάσῃ τελειότητος τελειότητος λοιπὸν ὥσπερ ἐν ἕξει ἀρετῆς καταστᾶσα καταστὰς , ἔξω γενήσεται γένηται παντὸς φόβου οὐκέτι ἀμφιβάλλουσα οὐκέτι δέδοικε , μήποτε ἄρα καταισχυνθῇ. χαβ Ἐκλείπει εἰς τὸ σωτήριόν σου ἡ ψυχή μου, καὶ εἰς τὸν λόγον σου ἐπήλπισα. Σφόδρα … ἐστιν] A 249r: Eusebius; P 223v: Eusebius; Ca 386r: Eusebius; Cb 368r: anonym; vgl. V 301v: Eusebius; vgl. AS III 283,9–11; 518,32–33; Harl 318Σφόδρα ἀκολούθως ἑρμηνεύων τί τί ποτέ ἐστιν τὸ σωτήριον ἐπιλέγει ἑξῆς· εἰς τὸν λόγον λόχον σου ἐπήλπισα, σημαίνων, ὅτι τὸ σωτήριον ὁ υἱὸς λόγος τοῦ θεοῦ ἐστιν. Δηγήσαντό μοι παράνομοι ἀδολεσχίας, ἀλλ’ οὐχ ὡς ὁ νόμος σου, κύριε. Ἀντὶ … μοι] A 251r: anonym; P 224v: anonym; Harl 326Ἀντὶ τοῦ", + "candidate_score": 0.631182, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_78_80", + "bdc_text": "Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) . Ob diese Identifikation zutreffend ist , muss derzeit offen bleiben. . Acht wol , der löufferDer unbekannte Bote von Augsburg .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_29", + "psc_text": "Namensangaben. Zum Beispiel ist die Theodoret-Passage zu Ps 103,2b (PG 80, 1696A) τὴν τῆς δημιουργίας εὐκολίαν – μόνῳ χρησάμενος, die Pitra in seinen Analecta als einen Origenes zu Ps 103,2 bringt und Migne als Chrysostomus spurius zu Ps 103 (PG 55, 647) druckt, in Ca als ein Text von Apolinarius wiedergegeben. Glücklicherweise sind solche Verwirrungen nicht die Regel. Malingrey scheint in ihrer Edition der Chrysostomus-Fragmente den Angaben durchgängig vertraut zu haben, und für die bevorstehende Edition des Hesychius dürfte sich der Parisinus ähnlich bewähren. Bietet aber Ca einen Eintrag unter dem Namen des Eusebius, ist immer Vorsicht geboten. So ist der in den Hauptzeugen anonyme Eintrag zu Ps 103,1bc zwar wohl richtig dem Kommentator aus Cäsarea zugeordnet, wenn aber kurz darauf, noch auf derselben Seite, wiederum ein Eusebius, diesmal zu Vers 2a, angekündigt wird, handelt es sich um einen Didymus, jedenfalls nach den Entscheidungen von Mühlenberg (Fragment 990 = 236,10–13).", + "candidate_score": 0.630398, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_69_71", + "bdc_text": "Oktober 1547 verlassen ( Augsburg an Zürich , 3 . Oktober , A 202/1 , Nr. 30 ) . - Die Identität Rumans wirft Probleme auf. Im Briefwechsel des Augsburger Rats an den Zürcher Rat wird er einmal als \"Thoman Rauman\" ( A 202/1 , Nr. 18 )", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_29", + "psc_text": "Namensangaben. Zum Beispiel ist die Theodoret-Passage zu Ps 103,2b (PG 80, 1696A) τὴν τῆς δημιουργίας εὐκολίαν – μόνῳ χρησάμενος, die Pitra in seinen Analecta als einen Origenes zu Ps 103,2 bringt und Migne als Chrysostomus spurius zu Ps 103 (PG 55, 647) druckt, in Ca als ein Text von Apolinarius wiedergegeben. Glücklicherweise sind solche Verwirrungen nicht die Regel. Malingrey scheint in ihrer Edition der Chrysostomus-Fragmente den Angaben durchgängig vertraut zu haben, und für die bevorstehende Edition des Hesychius dürfte sich der Parisinus ähnlich bewähren. Bietet aber Ca einen Eintrag unter dem Namen des Eusebius, ist immer Vorsicht geboten. So ist der in den Hauptzeugen anonyme Eintrag zu Ps 103,1bc zwar wohl richtig dem Kommentator aus Cäsarea zugeordnet, wenn aber kurz darauf, noch auf derselben Seite, wiederum ein Eusebius, diesmal zu Vers 2a, angekündigt wird, handelt es sich um einen Didymus, jedenfalls nach den Entscheidungen von Mühlenberg (Fragment 990 = 236,10–13).", + "candidate_score": 0.63028, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_87_89", + "bdc_text": "et reliqui . Gott mitt üch. Datum Zürych , 8 . septembris , 9 . antemeridiana , 1546 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_783", + "psc_text": "διαρκεῖ, ὡς ἐκτείνεσθαι ἀπὸ τῶν κατ’ οὐρανὸν οὐρανῶν θαυμάτων ἐπὶ τὰ κατὰ γῆν καὶ τῶν ἐπὶ γῆς μέχρι τῶν μικροτάτων ζῴων μέχρι (ἄχρι καὶ τῶν σμικροτάτων ζῴων ἐντεῦθεν τε πάλιν εἰς εἰς τὸν οὐρανὸν διήκειν. διόπερ ὁ λόγος διὸ μετὰ τὸ φάναι ὁ διδοὺς τροφὴν πάσῃ πᾶσι σαρκί, ἀναπέμπει ἡμᾶς εἰς οὐρανὸν αὖθις λέγων· ἐξομολογεῖσθε τῷ θεῷ τοῦ οὐρανοῦ, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ . ρλϛʹ Ἁγίων φωναὶ τῶν ἐν αἰχμαλωσίᾳ Ἐπὶ τῶν ποταμῶν Βαβυλῶνος ἐκεῖ ἐκαθίσαμεν καὶ ἐκλαύσαμεν ἐν τῷ μνησθῆναι ἡμᾶς τῆς Σιών. ἐπὶ ταῖς ἰτέαις ἐν μέσῳ αὐτῆς ἐκρεμάσαμεν τὰ ὄργανα ἡμῶν. Διὰ … δύναμις] Nd 204v: anonym; Nh 599r: anonym Διὰ … Ζαχαρίου] A 342rv: Eusebius; P 293rv: Eusebius; vgl. V 331r: anonym; vgl. PG 24 (36 D9–37 A6)Διὰ τῶν προτέρων ψαλμῶν ἡ χρηστότης τοῦ θεοῦ καὶ ἡ θαυματουργὸς αὐτοῦ καὶ εὐεργετικὴ δύναμις ἐδείκνυτο ~ , διὰ δὲ τῶν προκειμένων ἡ ἢ ὡς ἂν", + "candidate_score": 0.629788, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_78_80", + "bdc_text": "Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) . Ob diese Identifikation zutreffend ist , muss derzeit offen bleiben. . Acht wol , der löufferDer unbekannte Bote von Augsburg .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_67", + "psc_text": "Der Name des Eusebius wird neben echten Eusebius-Stellen vorzugsweise bei Exzerpten aus Pseudo-Athanasius, Theodoret und, weniger häufig, aus Chrysostomus angegeben. Dies geschieht mit einer gewissen Regelmäßigkeit, so dass sich die Vermutung aufdrängt, dass in solchen Fällen die Namensangabe nicht den Autor des exzerpierten Textes mitteilen soll, sondern dessen Abhängigkeit von Eusebius. Was wir geneigt sind, für eine falsche Angabe zu halten, kann also auf die Quelle der Quelle deuten. Und tatsächlich setzen die drei genannten Autoren den Kommentar des Eusebius voraus und verarbeiten deutlicher eusebische Ideen als etwa Didymus oder Apolinarius. Die Arbeitsweise des Niketas muss hier nicht im einzelnen ausgebreitet werden; das geschieht an anderer Stelle.Franz Xaver Risch, Die Arbeitsweise des Niketas (erscheint 2023). Für die vorliegende Edition sollen nur einige Aspekte hervorgehoben werden. Die Kleinteiligkeit, mit der Niketas oftmals arbeitet, bringt es mit sich, dass so manche Phrase, die eusebische Eigenart verrät, nicht sicher als solche identifiziert werden", + "candidate_score": 0.629624, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_72_74", + "bdc_text": "und ein anderes Mal als \"Hanß Ruman\" ( A 202/1 , Nr. 24 ) bezeichnet . Bei Haller ist er stets als \"Romanus \" ohne Nennung seines Vornamens angeführt . Die Bezeichnung \"Thomann Rainen\" die man in dem am 19 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_11", + "psc_text": "Lemma aufgreift. Der Hyparchetyp der Hauptzeugen las offenbar das indefinite Pronomen: πολλῶν τινων, A und P haben lediglich mit ihrer Akzentsetzung (τινῶν) die Enklise-Regel nicht befolgt. Die Übereinstimmung von P2 mit Cb, einem Zeugen der Monophystischen Katene, an dieser Stelle ist wohl kaum als Indiz für eine gemeinsame Vorlage zu deuten, da der Verfasser von Cb mehr noch als P2 zu eigenständigen Verbesserungen der Lesequalität neigt. Wenn P2 aber auf fol. 258r zu Ps 122,1a–c die Autorenzuweisung εὐσεβ in brauner Tinte nachträgt, scheint er doch eine andere Vorlage gekannt zu haben. Denn sie fehlt auch im Ambrosianus, mithin im Hyparchetyp. Ebenso ist vielleicht im Text zu Ps 144,14a–16b das am Rand braun geschriebene ἀμείβων, das den Ausdruck πόλιν ἐκ πόλεως ergänzen soll, keine korrigierende eigene Erfindung. Dagegen wieder muss der Autor von P2 keine besondere Vorlage benutzt haben, wenn er an einer Stelle im Text zu Ps 136,1b–2 die Formulierung", + "candidate_score": 0.629535, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_71_73", + "bdc_text": "Im Briefwechsel des Augsburger Rats an den Zürcher Rat wird er einmal als \"Thoman Rauman\" ( A 202/1 , Nr. 18 ) und ein anderes Mal als \"Hanß Ruman\" ( A 202/1 , Nr. 24 ) bezeichnet . Bei Haller ist er stets als \"Romanus \" ohne Nennung seines Vornamens angeführt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_29", + "psc_text": "Namensangaben. Zum Beispiel ist die Theodoret-Passage zu Ps 103,2b (PG 80, 1696A) τὴν τῆς δημιουργίας εὐκολίαν – μόνῳ χρησάμενος, die Pitra in seinen Analecta als einen Origenes zu Ps 103,2 bringt und Migne als Chrysostomus spurius zu Ps 103 (PG 55, 647) druckt, in Ca als ein Text von Apolinarius wiedergegeben. Glücklicherweise sind solche Verwirrungen nicht die Regel. Malingrey scheint in ihrer Edition der Chrysostomus-Fragmente den Angaben durchgängig vertraut zu haben, und für die bevorstehende Edition des Hesychius dürfte sich der Parisinus ähnlich bewähren. Bietet aber Ca einen Eintrag unter dem Namen des Eusebius, ist immer Vorsicht geboten. So ist der in den Hauptzeugen anonyme Eintrag zu Ps 103,1bc zwar wohl richtig dem Kommentator aus Cäsarea zugeordnet, wenn aber kurz darauf, noch auf derselben Seite, wiederum ein Eusebius, diesmal zu Vers 2a, angekündigt wird, handelt es sich um einen Didymus, jedenfalls nach den Entscheidungen von Mühlenberg (Fragment 990 = 236,10–13).", + "candidate_score": 0.629364, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_78_80", + "bdc_text": "Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) . Ob diese Identifikation zutreffend ist , muss derzeit offen bleiben. . Acht wol , der löufferDer unbekannte Bote von Augsburg .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_84", + "psc_text": "zu sehr mit Fragen der Authentizität behaftet, als dass sie als Fragmente angesehen werden dürften. Zum anderen und vor allem ist das Werk der Expositiones in psalmos bis heute noch gar nicht identifiziert. Die von Migne nachgedruckte Mauriner EditionBernard de Montfaucon, Athanasii opera omnia I 2 (Paris 1698) 1009–1239. stellt eine Kompilation mit anderen Quellen dar. Auch was als sogenannte „Athanasius-Serie“ im Codex Vaticanus 754 zu lesen ist, dürfte nicht das ursprüngliche Werk sein. Im übrigen ergibt sich aus der syrischen Übersetzung aus dem Ende des siebten Jahrhunderts,Die syrische Version ist ediert und ins Englische übersetzt von Robert W. Thomson, Athanasiana syriaca. Part IV = Corpus Scriptorum Christianorum Orientalium 167–168 (Louvain 1977). dass der Text ihrer Vorlage mit dem uns vorliegenden Pseudo-Athanasius nicht kongruent ist. Die Untersuchung dieses Pseudo-Athanasius auf eusebisches Gut hin, um es einmal in einer Testimoniensammlung mitzuteilen, muss besonders behutsam vorgenommen werden und kann erst in Angriff", + "candidate_score": 0.629339, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_84_86", + "bdc_text": "s. HBBW XVI 264 , 3f. ; und Nr. 2457 , 1. . Salutant te Gvaltherus , Pellicanus , Theodorus Theodor Bibliander .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_911", + "psc_text": "ἀπολοῦνται] PG 24 (61 A13–B7)Εἶτα ἐπειδὴ … ἀφέστηκεν] Nd 238v: anonym; Nh 631v: anonymἐπειδὴ ὀλίγων ἐστὶ τὸ δύνασθαι ἐπιστημόνως αὐτὸν ἐπικαλεῖσθαι καὶ καταξιοῦσθαι αὐτοῦ τῆς ἀκοῆς θέας , ἐπιφέρει ἀναγκαίως ἐπαναλαβὼν τὸν λόγον καί φησιν, ὅτι οὐ οὐχ ἁπλῶς πᾶσι τοῖς ἐπικαλουμένοις αὐτόν, ἀλλὰ μόνοις τοῖς ἐν ἀληθείᾳ τοῦτο τοῦτο γὰρ πράττουσιν πράττειν ἐπιτυγχάνει ἐγγὺς τυγχάνει · τῶν γὰρ μὴ τοιούτων μακρὰν ἀφέστηκεν, οἷς καὶ φησίν· αἱ ἀμαρτίαι ὑμῶν διιστῶσιν ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ ὑμῶν . περὶ τούτων δὲ καὶ ἀλλαχοῦ λέλεκται· διότι οἱ μακρύνοντες ἑαυτοὺς ἀπὸ σοῦ ἀπολοῦνται. Θέλημα τῶν φοβουμένων αὐτὸν ποιήσει καὶ τῆς δεήσεως αὐτῶν ἐπακούσεται καὶ σώσει αὐτούς. φυλάσσει κύριος πάντας τοὺς ἀγαπῶντας αὐτὸν καὶ πάντας τοὺς ἁμαρτωλοὺς ἐξολεθρεύσει. Ἀναγκαίως … προκοπήν] Nd 238v: Theodoret fortgesetzt; Nh 632r: Chrysostomus fortgesetzt Ἀναγκαίως … παραδίδωσιν] A 392r: Eusebius; P 333v: EusebiusἈναγκαίως καὶ ταῦτα εἰς τὸν ὕμνον τοῦ θεοῦ παραλαμβάνεται προτρέποντα τοὺς ὑμοῦντας ἐπὶ τὴν ἐν θεῷ προκοπήν. διὸ", + "candidate_score": 0.629306, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_78_80", + "bdc_text": "Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) . Ob diese Identifikation zutreffend ist , muss derzeit offen bleiben. . Acht wol , der löufferDer unbekannte Bote von Augsburg .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_51", + "psc_text": "einer Umschreibung? Im Falle von V gilt dies sogar für Bibelzitate. Das Symmachus-Zitat im Fragment zu Ps 118,9ab gibt V in einer Vermischung mit dem LXX-Wortlaut wieder: ἐν τίνι λαμπρύνη νεώτερος τὴν ὁδὸν αὐτοῦ steht an der Stelle von διὰ τίνος λαμπρύνει νέος τὴν ὁδὸν αὐτοῦ; Man kann auch auf sinnlose Verschreibungen treffen wie ἁμαρτήσαντας für ἀναρτήσαντας im Fragment zu Ps 117,27bc oder προτάκτικον für πρακτικόν im Fragment zu Ps 143,9ab. Wenn der Vaticanus aber die beiden letzten Sätze des Fragmentes zu Ps 140,2a in einer gegenüber A P eigenen Formulierung bringt, könnte man meinen, man lese Eusebius unmittelbarer als in A P. Seine Phrase klingt zwar an den Text in A P an, enthält aber zusätzlich das typische ἀκολούθως. Sein Satz lautet: εἰπὼν δὲ περὶ τῶν κατὰ διάνοιαν καὶ φωνὴν ἀκολούθως μνημονεύει καὶ τοῦ κατὰ θεὸν πρακτικοῦ λέγων. Die Psalmenkatene des Niketas von Herakleia Niketas, mit dem ungeklärten Beinamen", + "candidate_score": 0.629303, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_84_86", + "bdc_text": "s. HBBW XVI 264 , 3f. ; und Nr. 2457 , 1. . Salutant te Gvaltherus , Pellicanus , Theodorus Theodor Bibliander .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_530", + "psc_text": "134v ἐπειδή, φησίν…θεωρία τοῦ θεοῦ: Eusebius; vgl. Nh 530v: EusebiusἈλλ’ ἐπειδὴ ἐπεὶ ἐκεῖνα πάντα παρῆλθεν, ὅρα λοιπὸν τοὺς ἀξίως τοὺς ἀξίους ἀξίως τοῦ θεοῦ ζήσαντας ζήσαντα letzte Silbe auf Rasur διὰ πάσης τῆς κατ’ κατὰ τὴν ἀρετὴν ὁδοῦ βαδίζειν. διό φησιν· ἀνοίξατέ μοι πύλας δικαιοσύνης. εἰσελθὼν ἐν αὐταῖς ἐξομολογήσομαι τῷ κυρίῳ . τὸ … δίκαιοι] Ca 376v: Eusebius; Cb 358v: anonym τὸ … ὄψονται] PG 23 (1364 D5–1365 Α4)τὸ μὲν οὖν γενικὸν ὄνομα πασῶν τῶν ἀρετῶν τῇ δικαιοσύνῃ προγράφεται προσγράφεται . κατ’ εἶδος δὲ λοιπὸν διαιρῶν τις nach δὲ εἴποι ἀναλόγως τῷ τὸ ἀνοίξατέ μοι ἀνοίξατε πύλας δικαιοσύνης ἀνοίξατέ μοι πύλας σωφροσύνης καὶ πύλας φρονήσεως καὶ τῶν λοιπῶν τῶν τὸν κατὰ θεὸν πράξεων. ἐπειδὰν δὲ διὰ πασῶν παρέλθῃ παρέλθοι τῶν πυλῶν λοιπὸν ἐπὶ τὸ τέλος τῶν ὡς ἂν εἶποί τις ἐνδοτάτῳ ἐνδοτάτῳ των ἁγίων ἐλθών, οὐκέτι πολλάς, ἀλλὰ μίαν ὄψεται πύλην τὴν αὐτοῦ αὐτὴν αυτ τοῦ κυρίου, δι’ ἧς ἣν", + "candidate_score": 0.628896, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_72_74", + "bdc_text": "und ein anderes Mal als \"Hanß Ruman\" ( A 202/1 , Nr. 24 ) bezeichnet . Bei Haller ist er stets als \"Romanus \" ohne Nennung seines Vornamens angeführt . Die Bezeichnung \"Thomann Rainen\" die man in dem am 19 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_29", + "psc_text": "Namensangaben. Zum Beispiel ist die Theodoret-Passage zu Ps 103,2b (PG 80, 1696A) τὴν τῆς δημιουργίας εὐκολίαν – μόνῳ χρησάμενος, die Pitra in seinen Analecta als einen Origenes zu Ps 103,2 bringt und Migne als Chrysostomus spurius zu Ps 103 (PG 55, 647) druckt, in Ca als ein Text von Apolinarius wiedergegeben. Glücklicherweise sind solche Verwirrungen nicht die Regel. Malingrey scheint in ihrer Edition der Chrysostomus-Fragmente den Angaben durchgängig vertraut zu haben, und für die bevorstehende Edition des Hesychius dürfte sich der Parisinus ähnlich bewähren. Bietet aber Ca einen Eintrag unter dem Namen des Eusebius, ist immer Vorsicht geboten. So ist der in den Hauptzeugen anonyme Eintrag zu Ps 103,1bc zwar wohl richtig dem Kommentator aus Cäsarea zugeordnet, wenn aber kurz darauf, noch auf derselben Seite, wiederum ein Eusebius, diesmal zu Vers 2a, angekündigt wird, handelt es sich um einen Didymus, jedenfalls nach den Entscheidungen von Mühlenberg (Fragment 990 = 236,10–13).", + "candidate_score": 0.628066, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_78_80", + "bdc_text": "Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) . Ob diese Identifikation zutreffend ist , muss derzeit offen bleiben. . Acht wol , der löufferDer unbekannte Bote von Augsburg .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_110", + "psc_text": "glaubwürdig zu halten. Ps 118,58a Trotz der anonymen Darbietung darf Eusebius als Verfasser angenommen werden. Die sprachliche Reaktion auf das Aquila-Zitat ist sehr ähnlich wie im Fragment zu Vers 118,33ab. Ps 118,76ab Niketas gibt am Rand als Quelle Theodoret an, den er jedoch erst nach unserem Eusebius bringt, ohne dies, wie es seine Art ist, nochmals kenntlich zu machen. Dass wir es bei unserem Stück mit einem Fragment des Eusebius zu tun haben, lässt sich aus drei Indizien erhärten. 1) Die Version des Symmachus ist sonst nicht bekannt. Niketas konnte sie vermutlich nur aus Eusebius kennen. 2) Der Satzbau mit καιρός begegnet bei Eusebius mehrfach. 3) Die Formulierung μὴ καταποθῶ ὑπὸ τῆς ταπεινώσεως wird im folgenden Fragment mit οὐ καταποθήσομαι ὑπὸ τῆς ταπεινώσεως aufgegriffen, ist also auch dann eusebisch, wenn Niketas sie komponierend von dort übernommen haben sollte. Ps 118,101ab Die Richtigkeit der Zuschreibung an Eusebius im Fragment zu Ps", + "candidate_score": 0.627957, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_78_80", + "bdc_text": "Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) . Ob diese Identifikation zutreffend ist , muss derzeit offen bleiben. . Acht wol , der löufferDer unbekannte Bote von Augsburg .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_66", + "psc_text": "zu rechnen ist. Zuweisungen am Rand können für die Entdeckung von Eusebius-Fragmenten nur eingeschränkt als Leitfaden benutzt werden, aus mehreren Gründen: nicht selten sind sie verrutscht und der Text, dem man die Angabe am Rand zuzuordnen hat, beginnt zwei oder drei Zeilen weiter. Ebenfalls häufig besagt eine Autorenangabe am Rand, auch wenn sie am Beginn eines kompilierten Kommentars steht, nicht mehr als dass der genannte Autor irgendwie und an irgendeiner Stelle, vielleicht gar erst am Ende des Scholions, enthalten ist. Von etwa derselben Ungenauigkeit ist die Autorenangabe, wenn sie mit einem oder zwei anderen Namen durch ein καί verknüpft ist. Der Name des Eusebius wird neben echten Eusebius-Stellen vorzugsweise bei Exzerpten aus Pseudo-Athanasius, Theodoret und, weniger häufig, aus Chrysostomus angegeben. Dies geschieht mit einer gewissen Regelmäßigkeit, so dass sich die Vermutung aufdrängt, dass in solchen Fällen die Namensangabe nicht den Autor des exzerpierten Textes mitteilen soll, sondern dessen Abhängigkeit von", + "candidate_score": 0.627759, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_69_71", + "bdc_text": "Oktober 1547 verlassen ( Augsburg an Zürich , 3 . Oktober , A 202/1 , Nr. 30 ) . - Die Identität Rumans wirft Probleme auf. Im Briefwechsel des Augsburger Rats an den Zürcher Rat wird er einmal als \"Thoman Rauman\" ( A 202/1 , Nr. 18 )", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_40", + "psc_text": "118, 29ab dürfte das in Ca nicht stehende ὁ δὲ Σύμμαχος kaum erraten sein. Hinzu kommen einige Abweichungen in den Zuschreibungen. Cb gibt beispielsweise das Stück zu Ps 104,12ab dem Didymus, während es in Ca mit dem Namen des Theodoret verbunden ist, oder Cb weist im Fragment zu Ps 110,4b–6b eine Passage aus Eusebius dem Didymus zu, die Ca dem Apolinarius gibt. Schließlich finden sich sogar Stellen, an denen Cb mit den Hauptzeugen gegen Ca übereinstimmt. Im Fragment zu Ps 104,6ab teilt er nicht mit Ca das falsche ἄρχουσιν und vermeidet es, aus ἄν τινων ein ἀντιδίκων zu machen. Im Parisinus gr. 139 (Ca) hat ein Leser die Einträge, die der Katenist mit dem Namen des Eusebius versehen hatte, am Rand mit rotem Stift systematisch markiert. Vielleicht handelt es sich bei diesem Leser um den Verfasser des Codex Parisinus gr. 463, denn dieser Codex ist eine Papierhandschrift aus dem siebzehnten", + "candidate_score": 0.626724, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_49", + "bdc_text": "September 1546 in Augsburg ein ( s. Nr. 2596 , 3-6 ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_179", + "psc_text": "Ne 238v–239r: Eusebius fortgesetzt; vgl. Nh 451r: Eusebius fortgesetzt; PG 23 (1260 D5–1261 A3)τέως μὲν γὰρ γὰρ φησίν ἐπὶ τοῦ παρόντος, ὅτε ταῦτα προφητεύω προφητεύων καὶ μᾶλλον τὰ ἐσόμενα μᾶλλον τὰ ἔσεσθαι μέλλοντα ἔσεσθαι τὰ μέλλοντα ἔσεσθαι προορῶ , ἔοικα ἔοικεν ἐν μέρει εἶναι εἶναι τοῦ εἶναι ἡμέρας ἡμέρας θεοῦ. λείπει δέ μοι ἡ αὐτοψία τῆς vor ἐκβάσεως τῶν προφητευομένων ἐκβάσεως, ἧς εἰ τύχοιμι, τελείαν λήψομαι λείψομαι τὴν ἐμαυτοῦ ζωήν. εἰ δὲ ἀστοχήσω τῆς εὐχῆς, ἔοικα τοῖς ἐν ἡμίσει ἡμερῶν τὴν ζωὴν ἀτελῆ ἀτελεῖ καὶ ἄωρον ἀποτιθεμένοις ὑποτιθεμένοις . καί μοι δοκεῖ διὰ τὰς τοιαύτας τῶν προφητῶν εὐχὰς προσευχὰς ὁ σωτὴρ ἡμῶν εἰρηκέναι· πολλοὶ προφῆται καὶ δίκαιοι ἐπεθύμησαν ἰδεῖν, ἃ ὑμεῖς βλέπετε, καὶ οὐκ εἶδον, καὶ ἀκοῦσαι, ἃ ὑμεῖς ἀκούετε, καὶ οὐκ ἤκουσαν. Ἐν γενεᾷ γενεῶν τὰ ἔτη σου. κατ’ ἀρχὰς σύ σοι , κύριε, τὴν γῆν ἐθεμελίωσας, καὶ ἔργα τῶν χειρῶν σού εἰσιν οἱ οὐρανοί. αὐτοὶ ἀπολοῦνται, σὺ δὲ", + "candidate_score": 0.626699, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_8_10", + "bdc_text": "vgl. die in Nr. 2558 , Anm. 46 angeführten Stellen. dannen geschlagendannen geschlagen : zur ückgedrängt. . Daruff die fygendFeinde .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_383", + "psc_text": "οἱ δ’ ἐν αὐτοῖς ἄρχοντες, πατριάρχαι τινὲς καὶ ἀρχιερεῖς κα�� νομοδιδάσκαλοι Σαδδουκαῖοί τε καὶ γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι , αἰσχύνην κατέχεαν τῇ κατέχεαν τὸ κατέχεάντο κατεχέαντο κατεχέοντο ἐξουδενώσει παραδοθέντες. τούτους δὲ αὐτοὺς ὁ θεὸς ἐπλάνησεν ἐπλάνησε ὁ θεὸς ἐν ἀβάτῳ καὶ οὐχ ὁδῷ ἅτε … αὐτήν] Ca 355v: Eusebius; Cb 337v: Eusebiusἅτε δὴ κληθέντας ἐπὶ τὴν εὐθεῖαν ὁδὸν ἀπὸ τῆς εὐθείας ὁδοῦ καὶ παραιτησαμένους αὐτήν. πάλιν … ἀνοδίας] vgl. AS III 219,20–22 πάλιν … ἑξῆς] vgl. V 273r: anonym πάλιν δὲ μελλητικῶς ὁ μὲν Ἀκύλας φησί· καὶ πλανήσει αὐτούς , ὁ δὲ Σύμμαχος ὁ δὲ ἀκύλας καὶ ὁ σύμμαχος · καὶ πλανήσει αὐτοὺς ἐν ματαίῳ δι’ ἀνοδίας . καὶ ταῦτα μὲν περὶ ἐκείνων. πάλιν δὲ περὶ τῶν δευτέρων ἐπιλέγει ἑξῆς προτέρων φησί es folgt ohne Paragraphierung Vers bis εὐθεῖς . Καὶ ἐβοήθησε πένητι ἐκ πτωχείας καὶ ἔθετο ὡς πρόβατα πατριάς. ὄψονται εὐθεῖς καὶ εὐφρανθήσονται, καὶ πᾶσα ἀνομία ἐμφράξει τὸ στόμα αὐτῆς.", + "candidate_score": 0.626598, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_69_71", + "bdc_text": "Oktober 1547 verlassen ( Augsburg an Zürich , 3 . Oktober , A 202/1 , Nr. 30 ) . - Die Identität Rumans wirft Probleme auf. Im Briefwechsel des Augsburger Rats an den Zürcher Rat wird er einmal als \"Thoman Rauman\" ( A 202/1 , Nr. 18 )", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_32", + "psc_text": "ὀλίγα nicht notwendig, dass der ausgezogene Autor tatsächlich derselbe wie der zuvor genannte ist. So wird auf fol. 377r, innerhalb der Kommentierung von Ps 117,23, als vorletzter Eintrag ein Auszug aus Theodoret (PG 80, 1816 C: τοῦτον – τόκον) unter καὶ μετ’ ὀλίγα geboten, obwohl zwei Einträge angeblich aus Didymus vorausgehen, der eine vorgestellt als διδύμου, der andere wieder mit καὶ μετ’ ὀλίγα. Diese beiden stammen in Wirklichkeit aus Eusebius. (Cb) Venetus Marcianus gr. Z 17 (10. Jh.) Der Codex, der zur Schenkung von Kardinal Bessarion an die Marciana gehört,Zum Codex vgl. Vanderschelden (wie Anm. 9) 45–48. stimmt mit Ca in der Komposition und Darbietungsweise völlig überein. Dorival hielt es deshalb für möglich, dass beide Handschriften in demselben atelier entstanden sein könnten.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) I 248. Der enge Kontakt, der zwischen beiden offensichtlich besteht, mag diesen Schluß für das Layout nahelegen. Aber Cb ist nicht einfach eine", + "candidate_score": 0.626334, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_6", + "bdc_text": "vgl . schon Nr. 2561 , 85-87 mit Anm. 59 und Anm. 60 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_138", + "psc_text": "1847) 67–107. Mai hatte die von Montfaucon angemahnte Ergänzung der EditionVgl. Mai, Patrum Bibliotheca nova IV 65. aus Codices Vaticani vorgenommen und nach eigenen Angaben fünf Codices benutzt: Reginae gr. 40, Vaticanus gr. 754, Vaticanus gr. 1685 sowie Vaticanus gr. 2057 und Ottoboniensis gr. 398.Mai, Patrum Bibliotheca nova IV 66; vgl. Karo / Lietzmann (wie Anm. 1) 20–21. Eine unkritische Sammlung aus vatikanischen Handschriften gibt Jean Baptiste Pitra, Analecta sacra et classica spicilegio solesmensi III (Paris 1883). Im besonderen hat die Forschungsgeschichte ein paar kleine Teil-Editionen gezeitigt: Die Hypothesen zu den Gradualpsalmen, von mir mit Ὑποθέσεις überschrieben, ließ Giovanni Mercati drucken: Alcune note di letteratura patristica, in: Opere minori II = Studi e testi 77 (1937) 61–66. Die Fragmente aus der Palästinischen Katene zu Ps 118 sind enthalten in Marguerite Harl (avec la collaboration de Gilles Dorival), La Chaîne Palestinienne sur le Psaume 118. Tome I. Introduction, texte grec critique", + "candidate_score": 0.625271, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_49", + "bdc_text": "September 1546 in Augsburg ein ( s. Nr. 2596 , 3-6 ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_439", + "psc_text": "(1341 D6–1344 A11) Ἐκ γαστρὸς πρὸ ἑωσφόρου ἐγέννησά σε. Ἀκύλας … μνημονευθείσης] Ca 362v: Eusebius; Cb 344v: Eusebius Ἀκύλας· ἀπὸ μήτρας ἐξωρθρισμένη ἐξωρθρισμένης σοι δρόσος παιδιότητός σου . ὁ δὲ Σύμμαχ��ς· ὡς κατ’ ὄρθρον σοι δρόσος ἡ νεότης σου . ἡ δὲ πέμπτη ἔκδοσις· ἐκ μήτρας ἀπὸ ὄρθρου σοι δρόσος νεότητός σου . καὶ ἔοικέ γε ἐοίκασι διὰ τούτων τῆς ἐνσάρκου γεννήσεως γενέσεως αὐτοῦ τὴν οἰκονομίαν σημαίνειν· ἀπὸ γὰρ μήτρας, φησί, γενήσεται δρόσος ἐξωρθρισμένη τῆς παιδιότητός σου ἢ ἐκ μήτρας γενήσεταί σοι δρόσος σου ὄρθρου ὄρθρος ἐν τῇ νεότητί σου . σημαίνεσθαι δὲ διὰ τούτων ἡγοῦμαι τὸ μὴ ἐκ σπέρματος ἀνδρός, ἀλλ’ ἐξ ἁγίου πνεύματος συστῆναι αὐτοῦ τὴν ἔνσαρκον γέννησιν· οἷα γὰρ δρόσος ἄνωθεν ἐξ οὐρανοῦ φερομένη, οὕτω πως καὶ ἐν τῇ μήτρᾳ τῆς κυοφορούσης αὐτὸν μητρὸς ἡ τῆς σαρκὸς ὑπέστη σύστασις ἐν τῇ παιδιότητι αὐτοῦ. ἀντὶ … μνημονευθείσης] vgl. Nd 112v ἐγὼ δὲ οἶδα…μνημονευθείσης: Eusebius; vgl. Ne 404v: anonym;", + "candidate_score": 0.623833, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_73", + "bdc_text": "Bei Haller ist er stets als \"Romanus \" ohne Nennung seines Vornamens angeführt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_148", + "psc_text": "zwar ohne Klammern auf die folgende, mit Klammern auf die vorausgehende. ραʹ Ὀδυρμὸς ἐπὶ τῷ προτέρῳ λαῷ καὶ προφητεία νεοῦ λαοῦ καὶ κλῆσις ἐθνῶν Προσευχὴ τῷ πτωχῷ, ὅταν ἀκηδιάσῃ καὶ ἐναντίον κυρίου ἐκχέῃ τὴν δέησιν αὐτοῦ. Εἰσάκουσον, κύριε, τῆς προσευχῆς μου, καὶ ἡ κραυγή μου πρὸς σὲ ἐλθάτω. μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου ἀπ’ ἐμοῦ. Νοήσεις … Σύμμαχον] A 110v–111r: Eusebius; P 113r: Eusebius; Ca 330r: Eusebius; Cb 312r: Eusebius; vgl. PG 23 (1249 C14–1252 A15)Νοήσεις τòν ἐνταῦθα λεγόμενον πτωχὸν συμβαλὼν συμβάλλων αὐτὸν τῷ μακαριζομένῳ κατὰ τό· μακάριοι οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι. ἁρμόσειε ἁρμόσει δ’ ἂν τῷ ἀκηδιῶντι πτωχῷ καὶ τό τῷ · μακάριοι οἱ κλαίοντες καὶ πενθοῦντες . πᾶς τοιγαροῦν τῷ θεῷ ἀνακείμενος πτωχεύων ἐν τοῖς τοῦ βίου πράγμασι, παρὰ δὲ θεῷ πλουτῶν ἀκηδιᾷ λυπούμενος ἢ ἀθυμεῖ ἀθυμίᾳ κατὰ τὴν τοῦ Συμμάχου ἑρμηνείαν ἑρμηνείαν κατέχεται ἐπὶ τῇ τῶν πολλῶν κακίᾳ τε καὶ ἀπωλείᾳ, οἷος ἦν ὁ λέγων· οἴμοι οἴμμοι", + "candidate_score": 0.621105, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_6", + "bdc_text": "vgl . schon Nr. 2561 , 85-87 mit Anm. 59 und Anm. 60 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_135", + "psc_text": "Den letzten in P überlieferten Satz, der mit ἐπιτελῶν endet, teilend fügt Niketas noch zwei weitere Sätze an, in denen Eusebius ein Hauptmotiv seiner Auslegung wie in einem hymnischen Abschluß zusammenfasst. Die zentralen Wörter ἀναπέμπειν und ἀθρόως begegnen immer wieder durch den gesamten Kommentar hindurch. Ausgaben und Vorarbeiten Im allgemeinen stand bislang der Forschung zur Verfügung der Text des Psalmen-Kommentars von Eusebius in den 1857 gedruckten Bänden 23 und 24 der Patrologia Graeca von Jacques-Paul Migne. Der Band 23 enthält in den Kolumnen 76 bis 1396 eine Kommentierung zu Ps 1–118. Sie ist der Edition von Bernard de Montfaucon entnommen.Bernard de Montfaucon, Collectio Nova Patrum et Scriptorum Graecorum. Tomus Primus (Paris 1706). In seinem, ebenfalls von Migne nachgedruckten, Vorwort gibt unser Archeget an, er habe einen lückenhaften Taurinensis aus der Bibliothek von Kardinal Perronius verwendet sowie einen Coislinianus, womit er den Coislinianus 44 meint, und für das, was darin fehlt,", + "candidate_score": 0.618973, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_73", + "bdc_text": "Bei Haller ist er stets als \"Romanus \" ohne Nennung seines Vornamens angeführt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_29", + "psc_text": "Namensangaben. Zum Beispiel ist die Theodoret-Passage zu Ps 103,2b (PG 80, 1696A) τὴν τῆς δημιουργίας εὐκολίαν – μόνῳ χρησάμενος, die Pitra in seinen Analecta als einen Origenes zu Ps 103,2 bringt und Migne als Chrysostomus spurius zu Ps 103 (PG 55, 647) druckt, in Ca als ein Text von Apolinarius wiedergegeben. Glücklicherweise sind solche Verwirrungen nicht die Regel. Malingrey scheint in ihrer Edition der Chrysostomus-Fragmente den Angaben durchgängig vertraut zu haben, und für die bevorstehende Edition des Hesychius dürfte sich der Parisinus ähnlich bewähren. Bietet aber Ca einen Eintrag unter dem Namen des Eusebius, ist immer Vorsicht geboten. So ist der in den Hauptzeugen anonyme Eintrag zu Ps 103,1bc zwar wohl richtig dem Kommentator aus Cäsarea zugeordnet, wenn aber kurz darauf, noch auf derselben Seite, wiederum ein Eusebius, diesmal zu Vers 2a, angekündigt wird, handelt es sich um einen Didymus, jedenfalls nach den Entscheidungen von Mühlenberg (Fragment 990 = 236,10–13).", + "candidate_score": 0.61799, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_6", + "bdc_text": "vgl . schon Nr. 2561 , 85-87 mit Anm. 59 und Anm. 60 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_139", + "psc_text": "drucken: Alcune note di letteratura patristica, in: Opere minori II = Studi e testi 77 (1937) 61–66. Die Fragmente aus der Palästinischen Katene zu Ps 118 sind enthalten in Marguerite Harl (avec la collaboration de Gilles Dorival), La Chaîne Palestinienne sur le Psaume 118. Tome I. Introduction, texte grec critique et traduction = SC 189 (Paris 1972) Tome II. Catalogue des fragments, notes et indices = SC 190 (Paris 1972). Die Fragmente zu den Gradualpsalmen sind enthalten in Carmelo Curti, La catena palestinese sui Salmi graduali (Catania 2003). Einige parallele Passagen zur Psalmenkatene des Niketas sind wiedergegeben im achten Band von John Anthony Cramer, Catenae Graecorum Patrum in Novum Testamentum I–VIII (Oxford 1838–1844 = Hildesheim 1967). Die komplizierte Überlieferung ist durch mehrere wichtige Vorarbeiten, auf deren Ergebnisse ich mich stütze, weitgehend erhellt worden: Georg Karo / Hans Lietzmann, Catenarum Graecarum Catalogus (Göttingen 1902). Robert Devreesse, Les anciens commentateurs grecs des", + "candidate_score": 0.617137, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_16_18", + "bdc_text": "vgl . SI VIII 1555. . Siehe dazu Nr. 2572 , 6-8 und 44-46 . Zuͦ den Costentzern werdent ouch andere stettNämlich Truppen , die der Klause von Augsburg aus zu Hilfe geschickt wurden ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_676", + "psc_text": "fortgesetzt Ἀκολούθως … ἀξιοῦσιν] A 302v–303r: anonym; P 262v–263r: anonym; vgl. PG 24 (17 C9–D1); vgl. AS III 323,29–324,2.10–13; Curti 96–97Ἀκολούθως καὶ ταῦτα προσέθηκαν τοῖς πρώτοις· οὐ γὰρ ἀναισθητοῦντες, φησίν, τῆς εἰς ἡμᾶς ἤδη γενομένης εὐεργεσίας ταῦτα φαμέν, ἀλλ’ ὁμολογοῦντες, ὅτι μεγάλα μὲν ἐποίησε μεθ’ ἡμῶν ὁ θεὸς καὶ ἤδη γεγόναμεν ἐν εὐφροσύνῃ. οὕτω δ’ ἔχοντες ὅμως ὑπὲρ τῶν καταλοίπων μελῶν ἡμῶν δεόμεθα καὶ ἱκετεύομεν λέγοντες· ἐπίστρεψον, κύριε, τὴν αἰχμαλωσίαν ἡμῶν ὠς χειμάρρους ἐν τῷ νότῳ. Ἀκύλας· ὡς καταρροίας ἐν τῷ νότῳ · Σύμμαχος· ὡς ὀχετοὺς ἐν τῷ νότῳ · ἡ πέμπτη ἔκδοσις· ὡς ἀφέσεις ἐν τῷ νότῳ . τὸ … αἰχμαλώτων] vgl. Nd 175r: Eusebius fortgesetzt; Nh 572r: (Textausfall) τὸ τὸ δὲ πολὺ πλῆθος καὶ ἀθροῦν τοῦτον τοῦτο σημαίνουσι τὸν τρόπον εὐχόμενοι, μηκέτι μερικὴν γενέσθαι τὴν τῶν λοιπῶν ἐπάνοδον, ἀθρόαν ἀθρόως δὲ πᾶσαν τὴν αἰχμαλωσίαν τυχεῖν τῆς εἰς τὰ οἰκεῖα ἐπανόδου, ὡς διαλιπεῖν ποτὲ τοὺς ἐπανιόντας τῷ μηκέθ’ ὑπάρχειν", + "candidate_score": 0.616001, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_73", + "bdc_text": "Bei Haller ist er stets als \"Romanus \" ohne Nennung seines Vornamens angeführt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_67", + "psc_text": "Der Name des Eusebius wird neben echten Eusebius-Stellen vorzugsweise bei Exzerpten aus Pseudo-Athanasius, Theodoret und, weniger häufig, aus Chrysostomus angegeben. Dies geschieht mit einer gewissen Regelmäßigkeit, so dass sich die Vermutung aufdrängt, dass in solchen Fällen die Namensangabe nicht den Autor des exzerpierten Textes mitteilen soll, sondern dessen Abhängigkeit von Eusebius. Was wir geneigt sind, für eine falsche Angabe zu halten, kann also auf die Quelle der Quelle deuten. Und tatsächlich setzen die drei genannten Autoren den Kommentar des Eusebius voraus und verarbeiten deutlicher eusebische Ideen als etwa Didymus oder Apolinarius. Die Arbeitsweise des Niketas muss hier nicht im einzelnen ausgebreitet werden; das geschieht an anderer Stelle.Franz Xaver Risch, Die Arbeitsweise des Niketas (erscheint 2023). Für die vorliegende Edition sollen nur einige Aspekte hervorgehoben werden. Die Kleinteiligkeit, mit der Niketas oftmals arbeitet, bringt es mit sich, dass so manche Phrase, die eusebische Eigenart verrät, nicht sicher als solche identifiziert werden", + "candidate_score": 0.615248, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_58_60", + "bdc_text": "Dezember , E II 370 , 67 ) . Am 5 . März 1547 ließen die Augsburger nur Meyer und Schwyzer ziehen ( Augsburg an Zürich , 5 . März ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_670", + "psc_text": "299r: anonym; P 259v: anonym; vgl. V 315v: Eusebius; Nd 172r οὕτω τὸν…ξηραινομένου: anonym; Nh 568r: Theodoret fortgesetzt; vgl. PG 24 (16 A9–10); Curti 79 Τὸν δηλοῖ δὲ οὕτω καὶ ἄλλος· τὸν περιστατικὸν καιρὸν οὕτω τὸν καιρὸν ὀνομάσας τὸν περιστατικὸν ᾗ ἢ τάχος παριόντα δίκην πλημμυροῦντος πλημμυρόντος χειμάρρου καὶ σφοδρότατα ἐνρήττοντος ἐκρέοντος vermutlich aus ἐνρήττοντος ῥέοντος ἐρρήττοντος οὐ μὴν καὶ ἐπὶ πολὺν χρόνον διαρκοῦντος, ἀλλ’ ἀθρόως μὲν πληρουμένου, πάλιν δὲ ἀθρόως ἐκλείποντος ἐκλίποντος καὶ ξηραινομένου. ρκδʹ Ἀποκαταστάσεως Ὄρη κύκλῳ αὐτῆς καὶ κύριος κύκλῳ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος. Κατὰ … κυρίῳ] Nd 174r: Theodoret; Nh 570r: Theodoret Κατὰ … αὐτοῦ] A 300v: Eusebius; P 261r: Eusebius; vgl. V 316v: Eusebius; vgl. PG 24 (16 B9–C2); Curti 86 Κατὰ τὸ ῥητὸν πλὴν ἀλλ’ οἱ τὴν μακρὰν ἐπάνοδον τὴν ἀπὸ Βαβυλῶνος ἐπὶ τὴν Ἰουδαίαν γῆν διανύσαντες, ἐπ’ αὐτὴν ἤδη φθάσαντες τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ ἀποκαταστάντες ἐν αὐτῷ τῷ", + "candidate_score": 0.614043, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_58_60", + "bdc_text": "Dezember , E II 370 , 67 ) . Am 5 . März 1547 ließen die Augsburger nur Meyer und Schwyzer ziehen ( Augsburg an Zürich , 5 . März ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_427", + "psc_text": "Eusebius; Cb 342v: Eusebius; vgl. V 280r: Eusebius; vgl. Nd 109r: Theodoret fortgesetzt; vgl. Ne 392v–393r: anonym; vgl. Nh 505r: Theodoret fortgesetzt; PG 23 (1340 C4–9) Οἱ μὲν οὖν Ἰουδαῖοι ἐκεῖνοι μὲν οὖν οἱ γὰρ ἰουδαῖοι ἰουδαῖοι τοίνυν μετὰ τὴν κατ’ αὐτοῦ κατὰ τοῦ χριστοῦ κατὰ χριστοῦ κατὰ τοῦ σωτῆρος ἐπιβουλὴν ἔρημοι τῆς τοῦ θεοῦ ἐπισκοπῆς γενόμενοι αἰσχύνην περιεβάλλοντο περιεβάλοντο περιβάλλοντο , ὁ δὲ σωτὴρ καὶ κύριος ἡμῶν εὐφροσύνης εἰσέτι καὶ νῦν πληροῦται ἐπὶ τῇ διὰ τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ καθ’ ὅλης τῆς οἰκουμένης συνεστώσῃ ἐκκλησίᾳ καθεστώσης ἐκκλησίας . Ἐνδυσάσθωσαν οἱ ἐνδιαβάλλοντές με ἐντροπήν. Ἢ … ἀσχημοσύνην] A 177v: anonymἪ κατὰ τὸν Σύμμαχον· οἱ ἀντικείμενοι αὐτῷ ἀσχημοσύνην . Καὶ περιβαλέσθωσαν ὡσεὶ διπλοΐδα αἰσχύνην αὐτῶν. Καὶ … ἀκολούθως] A 177v: anonym; P 164v: anonym; Ca 361r: Eusebius; Cb 343r: Eusebius; vgl. V 280r: anonym; vgl. Nd 109r καὶ τοῦτο…περιβάλλονται: Eusebius; vgl. Ne 393rv: anonym; vgl. Nh 505r: Eusebius; PG 23 (1340 D3–11)Καὶ", + "candidate_score": 0.613034, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_73", + "bdc_text": "Bei Haller ist er stets als \"Romanus \" ohne Nennung seines Vornamens angeführt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_66", + "psc_text": "zu rechnen ist. Zuweisungen am Rand können für die Entdeckung von Eusebius-Fragmenten nur eingeschränkt als Leitfaden benutzt werden, aus mehreren Gründen: nicht selten sind sie verrutscht und der Text, dem man die Angabe am Rand zuzuordnen hat, beginnt zwei oder drei Zeilen weiter. Ebenfalls häufig besagt eine Autorenangabe am Rand, auch wenn sie am Beginn eines kompilierten Kommentars steht, nicht mehr als dass der genannte Autor irgendwie und an irgendeiner Stelle, vielleicht gar erst am Ende des Scholions, enthalten ist. Von etwa derselben Ungenauigkeit ist die Autorenangabe, wenn sie mit einem oder zwei anderen Namen durch ein καί verknüpft ist. Der Name des Eusebius wird neben echten Eusebius-Stellen vorzugsweise bei Exzerpten aus Pseudo-Athanasius, Theodoret und, weniger häufig, aus Chrysostomus angegeben. Dies geschieht mit einer gewissen Regelmäßigkeit, so dass sich die Vermutung aufdrängt, dass in solchen Fällen die Namensangabe nicht den Autor des exzerpierten Textes mitteilen soll, sondern dessen Abhängigkeit von", + "candidate_score": 0.612326, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_18_20", + "bdc_text": "Zuͦ den Costentzern werdent ouch andere stettNämlich Truppen , die der Klause von Augsburg aus zu Hilfe geschickt wurden ; s. Herberger , Schertlin 184 . - Diese Hilfe kam zu spät .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_676", + "psc_text": "fortgesetzt Ἀκολούθως … ἀξιοῦσιν] A 302v–303r: anonym; P 262v–263r: anonym; vgl. PG 24 (17 C9–D1); vgl. AS III 323,29–324,2.10–13; Curti 96–97Ἀκολούθως καὶ ταῦτα προσέθηκαν τοῖς πρώτοις· οὐ γὰρ ἀναισθητοῦντες, φησίν, τῆς εἰς ἡμᾶς ἤδη γενομένης εὐεργεσίας ταῦτα φαμέν, ἀλλ’ ὁμολογοῦντες, ὅτι μεγάλα μὲν ἐποίησε μεθ’ ἡμῶν ὁ θεὸς καὶ ἤδη γεγόναμεν ἐν εὐφροσύνῃ. οὕτω δ’ ἔχοντες ὅμως ὑπὲρ τῶν καταλοίπων μελῶν ἡμῶν δεόμεθα καὶ ἱκετεύομεν λέγοντες· ἐπίστρεψον, κύριε, τὴν αἰχμαλωσίαν ἡμῶν ὠς χειμάρρους ἐν τῷ νότῳ. Ἀκύλας· ὡς καταρροίας ἐν τῷ νότῳ · Σύμμαχος· ὡς ὀχετοὺς ἐν τῷ νότῳ · ἡ πέμπτη ἔκδοσις· ὡς ἀφέσεις ἐν τῷ νότῳ . τὸ … αἰχμαλώτων] vgl. Nd 175r: Eusebius fortgesetzt; Nh 572r: (Textausfall) τὸ τὸ δὲ πολὺ πλῆθος καὶ ἀθροῦν τοῦτον τοῦτο σημαίνουσι τὸν τρόπον εὐχόμενοι, μηκέτι μερικὴν γενέσθαι τὴν τῶν λοιπῶν ἐπάνοδον, ἀθρόαν ἀθρόως δὲ πᾶσαν τὴν αἰχμαλωσίαν τυχεῖν τῆς εἰς τὰ οἰκεῖα ἐπανόδου, ὡς διαλιπεῖν ποτὲ τοὺς ἐπανιόντας τῷ μηκέθ’ ὑπάρχειν", + "candidate_score": 0.611592, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_69", + "bdc_text": "Oktober 1547 verlassen ( Augsburg an Zürich , 3 . Oktober , A 202/1 , Nr. 30 ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_784", + "psc_text": "Nd 204v: anonym; Nh 599r: anonym Διὰ … Ζαχαρίου] A 342rv: Eusebius; P 293rv: Eusebius; vgl. V 331r: anonym; vgl. PG 24 (36 D9–37 A6)Διὰ τῶν προτέρων ψαλμῶν ἡ χρηστότης τοῦ θεοῦ καὶ ἡ θαυματουργὸς αὐτοῦ καὶ εὐεργετικὴ δύναμις ἐδείκνυτο ~ , διὰ δὲ τῶν προκειμένων ἡ ἢ ὡς ἂν εἴποι τις ἀποτομία, μᾶλλον δὲ κριτικὴ καὶ τῶν πλημμελούντων ἐπιστρεπτικὴ δύναμις. Φασὶ … Ζαχαρίου] Nd 204v: Eusebius; Nh 599r: EusebiusΦασὶ γοῦν τὰ παρόντα προκείμενα οἱ τῆς Ἱερουσαλὴμ ἀποπεσόντες καὶ διὰ τὰς ἀσεβείας αὐτῶν ἐν τῇ Βαβυλωνίων χώρᾳ βαβυλῶνι μετενηνεγμένοι μετηνεγμένοι , οὐ μὴν πάμπαν ἐπιλελησμένοι ἀπολελησμένοι τοῦ θεοῦ θεοῦ. οὐδ’ ἀνεπαισθήτως ἔχοντες οἷ κακῶν εἰσί . καί μοι δοκεῖ διδάσκειν ὁ λόγος τοὺς ἐν Βαβυλῶνι τὰ κατάλληλα πράττειν τῇ ἐν Βαβυλῶνι διατριβῇ, τουτέστι θρηνεῖν σφᾶς αὐτοὺς καὶ ἀποκλαίεσθαι τὴν ἀπὸ τῶν κρειττόνων ἐπὶ τὰ χείρω κατάπτωσιν, ἀλλὰ μὴ τρυφᾶν μηδὲ ἀναισθή��ως ἔχειν τῆς ἑαυτῶν ταλαιπωρίας. τοιοῦτοι δὲ ἦσαν οἱ πλείους", + "candidate_score": 0.611262, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_18_20", + "bdc_text": "Zuͦ den Costentzern werdent ouch andere stettNämlich Truppen , die der Klause von Augsburg aus zu Hilfe geschickt wurden ; s. Herberger , Schertlin 184 . - Diese Hilfe kam zu spät .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_675", + "psc_text": "καὶ ἐναργὴς ἡμῶν ἡ χαρά, ἐπειδὰν καὶ οἱ λοιποὶ ἡμῶν ἀδελφοὶ ἀπὸ τῆς αἰχμαλωσίας ἐπανέλθωσιν. ἀλλὰ … σωτηρίαν] vgl. Nd 175r: Chrysostomus fortgesetzt; vgl. Nh 571v: Eusebiusἀλλὰ καὶ νῦν μὲν οὔπω τελείως τὰ ἔθνη φάσκει ἐμεγάλυνε κύριος τοῦ ποιῆσαι μετ’ αὐτῶν, ἐροῦσι δὲ καὶ τοῦτο καὶ τότε· καὶ γὰρ εἰ ἓν σῶμα τὸ τῶν σωζομένων τάγμα τυγχάνει, εἰκότως τῶν λοιπῶν μελῶν ἔτι διεσπαρμένων τὰ ἀνασωθέντα οὔπω τελείαν ἀπείληφε τὴν σωτηρίαν. Ἐμεγάλυνε κύριος τοῦ ποιῆσαι μεθ’ ἡμῶν. ἐγενήθημεν εὐφραινόμενοι. ἐπίστρεψον, κύριε, τὴν αἰχμαλωσίαν ἡμῶν ὡς χειμάρρους ἐν τῷ νότῳ. Ἀκολούθως … νότῳ] vgl. Nd 175r: Chrysostomus fortgesetzt; vgl. Nh 571v: Eusebius fortgesetzt Ἀκολούθως … ἀξιοῦσιν] A 302v–303r: anonym; P 262v–263r: anonym; vgl. PG 24 (17 C9–D1); vgl. AS III 323,29–324,2.10–13; Curti 96–97Ἀκολούθως καὶ ταῦτα προσέθηκαν τοῖς πρώτοις· οὐ γὰρ ἀναισθητοῦντες, φησίν, τῆς εἰς ἡμᾶς ἤδη γενομένης εὐεργεσίας ταῦτα φαμέν, ἀλλ’ ὁμολογοῦντες, ὅτι μεγάλα μὲν ἐποίησε μεθ’ ἡμῶν ὁ θεὸς καὶ ἤδη", + "candidate_score": 0.610861, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_69", + "bdc_text": "Oktober 1547 verlassen ( Augsburg an Zürich , 3 . Oktober , A 202/1 , Nr. 30 ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_465", + "psc_text": "ἄλλος in der Zeile; vgl. PG 23 (1348 A2–11)Ὁ μακαριζόμενος τὸ οἰκεῖον φῶς οὐ διαλείπει ἐξανατέλλων οὐ πᾶσιν, ἀλλὰ τοῖς εὐθέσι τὴν διδασκαλίαν αὐτοῦ πᾶσιν τὴν διδασκαλίαν δὲ τοῖς εὐθέσι αὐτοῦ , καὶ τὸ τῷ τῆς γνώσεως φῶς ἔνδον ἐν τῇ τῶν εὐθείων εὐθέων γενεᾷ παρέχων καὶ τοὺς εὐθεῖς φωτίζων. ὁ αὐτὸς δὲ οὗτος ἅτε σπέρματα ἀγαθὰ σπέρματου (sic) ἀγαθοῦ κεκτημένος, ἀλλὰ καὶ ἅτε πλοῦτον πολὺν καὶ δόξαν ἔχων ἐν τῷ ἑαυτοῦ οἴκῳ οἴκῳ αὐτοῦ οὐκ … δεομένοις] Ca 366r: Eusebius; Cb 348r: Eusebiusοὐκ ἀποκλείει τὰ ἑαυτοῦ σπλάγχνα, ἀλλὰ μεταδίδωσι τῶν ὑπαρχόντων τοῖς δεομένοις καὶ οἰκονομῶν τοὺς λόγους αὐτοῦ ἐν κρίσει διὰ … συνδούλοις] Ca 366r: Eusebius; Cb 348r: Eusebiusδιὰ τὸ φυλάττειν ἐντολὴν τὴν λέγουσαν· τίς ἄρα ἄρα ὁ πιστὸς πιστὸς δοῦλος καὶ φρόνιμος οἰκονόμος, ὃς ἐν καιρῷ δώσει τὸ σιτομέτριον τοῖς συνδούλοις vgl. Mt τοῖς δούλοις ; οὐ γὰρ ἀκρίτως, φησίν, οὐδὲ τοῖς τυχοῦσιν οὐδὲ ἀκαίρως, ὅτε μὴ χρή,", + "candidate_score": 0.610577, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_58_60", + "bdc_text": "Dezember , E II 370 , 67 ) . Am 5 . März 1547 ließen die Augsburger nur Meyer und Schwyzer ziehen ( Augsburg an Zürich , 5 . März ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_671", + "psc_text": "570r: Theodoret Κατὰ … αὐτοῦ] A 300v: Eusebius; P 261r: Eusebius; vgl. V 316v: Eusebius; vgl. PG 24 (16 B9–C2); Curti 86 Κατὰ τὸ ῥητὸν πλὴν ἀλλ’ οἱ τὴν μακρὰν ἐπάνοδον τὴν ἀπὸ Βαβυλῶνος ἐπὶ τὴν Ἰουδαίαν γῆν διανύσαντες, ἐπ’ αὐτὴν ἤδη φθάσαντες τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ ἀποκαταστάντες ἐν αὐτῷ τῷ τόπῳ ὡς ἐν ἀσφαλεῖ ἐν ἀσφαλείᾳ λοιπὸν καταστάντες καθεστῶτες φασὶ φησὶν πεποιθέναι , ὅτι ὅτι ἀπολαβόντες τὴν πόλιν καὶ κατοικοῦντες τὴν Ἱερουσαλὴμ οὐκέτι σαλευθήσονται οὐκ ἐπ’ αὐτῷ τῷ τόπῳ θαρσοῦντες, ἀλλὰ πεποιθότες ἐπὶ τῷ κυρίῳ ἀλλ’ οὐκ ἐπὶ τῷ τόπῳ θαρροῦντες ταῦτά φασιν, ἀλλὰ πεποιθότες ἐπ’ αὐτῷ τῷ κυρίῳ · δύο … αὐτοῦ] Nd 174v: Chrysostomus fortgesetzt; Nh 570r: Chrysostomus fortgesetztδύο γὰρ οὖν δὴ οὖν ὄντων πραγμάτων τὸ πρῶτον ἂν εἴη ~ τοῦ δευτέρου κρεῖττον, τουτέστι τὸ πεποιθέναι ἐπὶ κύριον τοῦ κατοικεῖν ἐν Ἱερουσαλήμ. καὶ ἐπεὶ κρείττων wahrscheinlich aus κρεῖττον κρεῖττον ὁ λαὸς τοῦ τόπου, διὰ τοῦτο τοῦ μὲν τόπου", + "candidate_score": 0.610506, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_58_60", + "bdc_text": "Dezember , E II 370 , 67 ) . Am 5 . März 1547 ließen die Augsburger nur Meyer und Schwyzer ziehen ( Augsburg an Zürich , 5 . März ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_662", + "psc_text": "565v: Eusebius Theodoret Ὁ … βλαβήσεται] A 296v–297r: anonym; P 258r: Eusebius (P2 ); vgl. V 315r: Eusebius; vgl. PG 24 (13 C14–D5); Curti 67Ὁ νέος λαὸς παρὰ τῶν πρεσβυτέρων εὐαγγελισθεὶς τὰ λελεγμένα λελεγμένα ἐν τῇ πρὸ mit Rasur eines letzten Buchstabens πρὸς ταύτης ᾠδῇ διὰ τῆς παρούσης εὐχὴν ἀναπέμπει λέγων καί φησιν · οὐκ ἐπ’ ἄλλο τί ἐλπίζω, ἀλλ’ ἐπὶ σὲ μόνον τὸν οὐκ ἐν τῇ κάτω Ἱερουσαλὴμ οἰκοῦντα θεόν, ἀλλὰ τὸν ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω. μόνον … βλαβήσεται] vgl. Nd 170r: Chrysostomus fortgesetzt; vgl. Nh 566r: Chrysostomus fortgesetzt μόνον μόνων aus μόνον δέ ἐστι τὸ δύνασθαι τοῦτο λέγειν τῶν ἠλευθερωμένων τῆς αἰχμαλωσίας καὶ τῶν τὸ τῆς ψυχῆς διορατικὸν ἐρρωμένων. ὥσπερ δὲ ἀπὸ τῶν αἰσθητῶς ὁρωμένων ἔστι μὲν aus ἔστιν ἐστὶν ὅτε βλάπτεται ὀφθαλμός, ἔστι δὲ ὅτε ὠφελεῖται, οὕτως ἀπὸ μὲν τοῦ ἐπαίρειν ἄνω πρὸς τὸν θεὸν τὴν ὅρασιν τὰ μεγάλα τις ὠφεληθήσεται, ἀπὸ δὲ τοῦ κάτω βλέπειν βλαβήσεται", + "candidate_score": 0.610057, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_73", + "bdc_text": "Bei Haller ist er stets als \"Romanus \" ohne Nennung seines Vornamens angeführt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_51", + "psc_text": "einer Umschreibung? Im Falle von V gilt dies sogar für Bibelzitate. Das Symmachus-Zitat im Fragment zu Ps 118,9ab gibt V in einer Vermischung mit dem LXX-Wortlaut wieder: ἐν τίνι λαμπρύνη νεώτερος τὴν ὁδὸν αὐτοῦ steht an der Stelle von διὰ τίνος λαμπρύνει νέος τὴν ὁδὸν αὐτοῦ; Man kann auch auf sinnlose Verschreibungen treffen wie ἁμαρτήσαντας für ἀναρτήσαντας im Fragment zu Ps 117,27bc oder προτάκτικον für πρακτικόν im Fragment zu Ps 143,9ab. Wenn der Vaticanus aber die beiden letzten Sätze des Fragmentes zu Ps 140,2a in einer gegenüber A P eigenen Formulierung bringt, könnte man meinen, man lese Eusebius unmittelbarer als in A P. Seine Phrase klingt zwar an den Text in A P an, enthält aber zusätzlich das typische ἀκολούθως. Sein Satz lautet: εἰπὼν δὲ περὶ τῶν κατὰ διάνοιαν καὶ φωνὴν ἀκολούθως μνημονεύει καὶ τοῦ κατὰ θεὸν πρακτικοῦ λέγων. Die Psalmenkatene des Niketas von Herakleia Niketas, mit dem ungeklärten Beinamen", + "candidate_score": 0.610045, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_16_18", + "bdc_text": "vgl . SI VIII 1555. . Siehe dazu Nr. 2572 , 6-8 und 44-46 . Zuͦ den Costentzern werdent ouch andere stettNämlich Truppen , die der Klause von Augsburg aus zu Hilfe geschickt wurden ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_662", + "psc_text": "565v: Eusebius Theodoret Ὁ … βλαβήσεται] A 296v–297r: anonym; P 258r: Eusebius (P2 ); vgl. V 315r: Eusebius; vgl. PG 24 (13 C14–D5); Curti 67Ὁ νέος λαὸς παρὰ τῶν πρεσβυτέρων εὐαγγελισθεὶς τὰ λελεγμένα λελεγμένα ἐν τῇ πρὸ mit Rasur eines letzten Buchstabens πρὸς ταύτης ᾠδῇ διὰ τῆς παρούσης εὐχὴν ἀναπέμπει λέγων καί φησιν · οὐκ ἐπ’ ἄλλο τί ἐλπίζω, ἀλλ’ ἐπὶ σὲ μόνον τὸν οὐκ ἐν τῇ κάτω Ἱερουσαλὴμ οἰκοῦντα θεόν, ἀλλὰ τὸν ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω. μόνον … βλαβήσεται] vgl. Nd 170r: Chrysostomus fortgesetzt; vgl. Nh 566r: Chrysostomus fortgesetzt μόνον μόνων aus μόνον δέ ἐστι τὸ δύνασθαι τοῦτο λέγειν τῶν ἠλευθερωμένων τῆς αἰχμαλωσίας καὶ τῶν τὸ τῆς ψυχῆς διορατικὸν ἐρρωμένων. ὥσπερ δὲ ἀπὸ τῶν αἰσθητῶς ὁρωμένων ἔστι μὲν aus ἔστιν ἐστὶν ὅτε βλάπτεται ὀφθαλμός, ἔστι δὲ ὅτε ὠφελεῖται, οὕτως ἀπὸ μὲν τοῦ ἐπαίρειν ἄνω πρὸς τὸν θεὸν τὴν ὅρασιν τὰ μεγάλα τις ὠφεληθήσεται, ἀπὸ δὲ τοῦ κάτω βλέπειν βλαβήσεται", + "candidate_score": 0.609839, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_58_60", + "bdc_text": "Dezember , E II 370 , 67 ) . Am 5 . März 1547 ließen die Augsburger nur Meyer und Schwyzer ziehen ( Augsburg an Zürich , 5 . März ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_618", + "psc_text": "ὡς ἐξουδενωμένοι . εἰκὸς γὰρ αὐτοὺς καὶ ἐξουθενεῖσθαι ἐξουδενεῖσθαι καταφρονουμένους ὑπὸ τῶν ἐθνῶν τῶν μεταξὺ τῆς Ἱερουσαλὴμ καὶ καὶ τῆς Βαβυλῶνος, δι’ ὧν τὴν ἐπάνοδον ἐποιοῦντο. ε´ Τὴν … πολεμίων] Nd 171r: anonym; Nh 567r: anonymΤὴν πέμπτην ᾠδὴν τῶν ἀναβαθμῶν ᾄδουσιν οἱ ἐπιβάντες ἤδη λοιπὸν τῆς Ἰουδαίας γῆς εὐχάς τε ἀναπέμπουσιν εὐχαριστηρίους τῷ θεῷ, ἐφ’ οἷς ἐρρύσθησαν das zweite ρ gelöscht ἀπό τε τῆς αἰχμαλωσίας καὶ ἀπό τε τῶν μεταξὺ ὄντων ἐχθρῶν τε καὶ πολεμίων. διό φασιν φησιν · εἰ μὴ ὅτι κύριος ἦν ἐν ἡμῖν, ἄρα ζῶντας ἂν κατέπιον ἡμᾶς , καὶ τὰ ἀκόλουθα ὡς ἐπιλέγουσιν· ἡ ψυχὴ ἡμῶν ὡς στρουθίον ἐρρύσθη das zweite ρ gelöscht ἐκ τῆς παγίδος τῶν θηρευόντων. ἡ παγὶς συνετρίβη, καὶ ἡμεῖς ἐρρύσθημεν das zweite ρ gelöscht · σαφῶς γὰρ ἤδη ῥυσθέντες καὶ ἀπαλλαγέντες τῶν πολεμίων ἔξω τε γενόμενοι παντὸς φόβου ταῦτα ᾄδουσιν. Ϛ´ Τὴν … τυγχάνοντες] Nd 173v: anonym; Nh 569r: anonymΤὴν ἕκτην ᾠδὴν", + "candidate_score": 0.609693, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_69", + "bdc_text": "Oktober 1547 verlassen ( Augsburg an Zürich , 3 . Oktober , A 202/1 , Nr. 30 ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_584", + "psc_text": "οἱ οἰκτιρμοί σου, οὐ καταποθήσομαι ὑπὸ τῆς ταπεινώσεως , ἀλλ’ ἐγκαρτερήσας διὰ τῆς ὑπομονῆς εὖ οἶδα, ὅτι ζήσομαι. τυχεῖν … μελετήσω] vgl. Nd 148v δικαίως…μελετῶν: Kyrill; vgl. Nh 545r: Kyrillτυχεῖν δὲ τοῦ ἐλέους σου καὶ τῶν οἰκτιρμῶν σου ἀξιῶ, ἐπεὶ καὶ αὐτὸς τὰ παρ’ ἐμαυτοῦ πάντα πληρῶν οὐ διαλιμπάνω καὶ ἐν αὐτῇ τῇ ταπεινώσει τὸν νόμον σου μελετήσω μελετῶν . Γενηθήτω ἡ καρδία μου ἄμωμος ἐν τοῖς δικαιώμασί σου, ὅπως ἂν μὴ αἰσχυνθῶ. Ἕως … καταισχυνθῇ] A 249r: anonym; P 223r: anonym; Ca 386r: Eusebius; Cb 368r: anonym; Nd 148v: anonym; Nh 545v: Theodoret fortgesetzt; PG 23 (1377 C12–D3); AS III 518,23–29; Harl 316Ἕως μὲν γὰρ ἀτελὴς τυγχάνει, πολλὴ φροντὶς καὶ ἀγωνία, μή πως τι πη ἄρα καὶ ἀσθενήσῃ καὶ auf Rasur διὰ χείρων verbessert vermutlich aus χειρῶν χειρῶν ἑαυτῆς γένηται. ὅτε δὲ εἰς ἄκρον φθάσει φθάσῃ τελειότητος τελειότητος λοιπὸν ὥσπερ ἐν ἕξει ἀρετῆς καταστᾶσα καταστὰς , ἔξω γενήσεται γένηται", + "candidate_score": 0.608611, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_69", + "bdc_text": "Oktober 1547 verlassen ( Augsburg an Zürich , 3 . Oktober , A 202/1 , Nr. 30 ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_671", + "psc_text": "570r: Theodoret Κατὰ … αὐτοῦ] A 300v: Eusebius; P 261r: Eusebius; vgl. V 316v: Eusebius; vgl. PG 24 (16 B9–C2); Curti 86 Κατὰ τὸ ῥητὸν πλὴν ἀλλ’ οἱ τὴν μακρὰν ἐπάνοδον τὴν ἀπὸ Βαβυλῶνος ἐπὶ τὴν Ἰουδαίαν γῆν διανύσαντες, ἐπ’ αὐτὴν ἤδη φθάσαντες τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ ἀποκαταστάντες ἐν αὐτῷ τῷ τόπῳ ὡς ἐν ἀσφαλεῖ ἐν ἀσφαλείᾳ λοιπὸν καταστάντες καθεστῶτες φασὶ φησὶν πεποιθέναι , ὅτι ὅτι ἀπολαβόντες τὴν πόλιν καὶ κατοικοῦντες τὴν Ἱερουσαλὴμ οὐκέτι σαλευθήσονται οὐκ ἐπ’ αὐτῷ τῷ τόπῳ θαρσοῦντες, ἀλλὰ πεποιθότες ἐπὶ τῷ κυρίῳ ἀλλ’ οὐκ ἐπὶ τῷ τόπῳ θαρροῦντες ταῦτά φασιν, ἀλλὰ πεποιθότες ἐπ’ αὐτῷ τῷ κυρίῳ · δύο … αὐτοῦ] Nd 174v: Chrysostomus fortgesetzt; Nh 570r: Chrysostomus fortgesetztδύο γὰρ οὖν δὴ οὖν ὄντων πραγμάτων τὸ πρῶτον ἂν εἴη ~ τοῦ δευτέρου κρεῖττον, τουτέστι τὸ πεποιθέναι ἐπὶ κύριον τοῦ κατοικεῖν ἐν Ἱερουσαλήμ. καὶ ἐπεὶ κρείττων wahrscheinlich aus κρεῖττον κρεῖττον ὁ λαὸς τοῦ τόπου, διὰ τοῦτο τοῦ μὲν τόπου", + "candidate_score": 0.608575, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_69", + "bdc_text": "Oktober 1547 verlassen ( Augsburg an Zürich , 3 . Oktober , A 202/1 , Nr. 30 ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_32", + "psc_text": "ὀλίγα nicht notwendig, dass der ausgezogene Autor tatsächlich derselbe wie der zuvor genannte ist. So wird auf fol. 377r, innerhalb der Kommentierung von Ps 117,23, als vorletzter Eintrag ein Auszug aus Theodoret (PG 80, 1816 C: τοῦτον – τόκον) unter καὶ μετ’ ὀλίγα geboten, obwohl zwei Einträge angeblich aus Didymus vorausgehen, der eine vorgestellt als διδύμου, der andere wieder mit καὶ μετ’ ὀλίγα. Diese beiden stammen in Wirklichkeit aus Eusebius. (Cb) Venetus Marcianus gr. Z 17 (10. Jh.) Der Codex, der zur Schenkung von Kardinal Bessarion an die Marciana gehört,Zum Codex vgl. Vanderschelden (wie Anm. 9) 45–48. stimmt mit Ca in der Komposition und Darbietungsweise völlig überein. Dorival hielt es deshalb für möglich, dass beide Handschriften in demselben atelier entstanden sein könnten.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) I 248. Der enge Kontakt, der zwischen beiden offensichtlich besteht, mag diesen Schluß für das Layout nahelegen. Aber Cb ist nicht einfach eine", + "candidate_score": 0.608489, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_69", + "bdc_text": "Oktober 1547 verlassen ( Augsburg an Zürich , 3 . Oktober , A 202/1 , Nr. 30 ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_115", + "psc_text": "und Verschlingen) und εἰς παντελῆ χωρήσας ἀποστασίαν mit In psalmum 17,20–21 = PG 23, 176 C9–10 und In psalmum 32,16–19 = PG 23, 288 C5–6 (im Kontext mit Tod und Sünde). Sehr häufig finden sich bei Eusebius die Wendungen κατὰ τοὺς τῶν διωγμῶν καιρούς und ἐν καιροῖς διωγμῶν. Ps 128,5ab Für Eusebius, dem das Fragment in Nh zugewiesen ist, sprechen eindeutige sprachliche und inhaltliche Merkmale: Der Ausdruck τὸ τῆς θεοσεβείας πολίτευμα, häufiger τὸ θεοσεβὲς πολίτευμα, ist typisch für die Exegese der Stadt Jerusalem; siehe zum Beispiel das Fragment zu Ps 126,3ab oder die Auslegung von Psalm 45 (PG 23, 408 D6); Eusebius selbst sagt im Jesajas-Kommentar (II 50 = 369,16–17 Ziegler): πολλάκις δὲ ἡμῖν ἀποδέδοται τὸ θεοσεβὲς πολίτευμα ἐν ψυχαῖς ἀνθρώπων θεοσεβῶν νοούμενον πόλις θεοῦ καὶ Ἱερουσαλὴμ ὠνομάσθαι. Die seltene Konnotation von καταστολή mit εὐστάθεια findet sich bei ihm ebenso (Eclogae propheticae 209,21–22 Gaisford) wie die von εὐσταθής mit εἰρηναῖος", + "candidate_score": 0.6082, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_69", + "bdc_text": "Oktober 1547 verlassen ( Augsburg an Zürich , 3 . Oktober , A 202/1 , Nr. 30 ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_320", + "psc_text": "vgl. Nh 484r: Chrysostomusμυριοστὸν δὲ αὐτοὺς ἁμαρτάνοντας καὶ πειράζοντας καὶ παραπικραίνοντας καὶ διαφόρως ἀσεβοῦντας ἔφερεν ἡ τοῦ θεοῦ μακροθυμία, ἕως vielleicht aus εἰς εἰς ὅτε τὸ μέγιστον καὶ πάντων ἀσεβέστατον ἔργον τετολμήκασι, καὶ τὴν αὐτοῖς πρώτοις δοθεῖσαν χάριν τοῦ θεοῦ παραιτησάμενοι. καὶ αὐτὸς γοῦν ὁ κύριος τῆς ἐσχάτης αὐτῶν ἀποπτώσεως τὴν αἰτίαν διδάσκων φησί· ποσάκις ἠθέλησα ἐπισυναγαγεῖν τὰ τέκνα σου, ὃν τρόπον ὄρνις ἐπισυνάγει τὰ νοσσία ὑπὸ τὰς πτέρυγας, καὶ οὐκ ἠθελήσατε. ἰδοὺ ἀφίεται ὑμῖν ὁ οἶκος ὑμῶν ἔρημος . μὴ … Χάμ] vgl. AS III 494,33–39μὴ ἀρκεσθέντες τοίνυν τοῖς προτέροις κακοῖς, ἐμοσχοποίησαν, φησίν, ἐν τῇ ἐρήμῳ καὶ τὴν … εἰκόνι] vgl. Nd 90v: anonym; vgl. Ne 333v: anonym; vgl. Nh 484r: Theodoret fortgesetzt τὴν δόξαν αὐτῶν, ἥτις ἦν ὁ θεός, ἠλλάξαντο ἐν ὁμοιώματι μόσχου. τὸ σεβάσμιον οὖν ὄνομα περιθέντες ζῴου ἀλόγου εἰκόνι ἐπελάθοντο τοῦ θεοῦ τοῦ σῴζοντος αὐτοὺς καὶ ποιήσαντος μεγάλα ἐν Αἰγύπτῳ, θαυμάσια ἐν γῇ Χάμ. Καὶ εἶπε", + "candidate_score": 0.607944, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_17_19", + "bdc_text": "Siehe dazu Nr. 2572 , 6-8 und 44-46 . Zuͦ den Costentzern werdent ouch andere stettNämlich Truppen , die der Klause von Augsburg aus zu Hilfe geschickt wurden ; s. Herberger , Schertlin 184 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_675", + "psc_text": "καὶ ἐναργὴς ἡμῶν ἡ χαρά, ἐπειδὰν καὶ οἱ λοιποὶ ἡμῶν ἀδελφοὶ ἀπὸ τῆς αἰχμαλωσίας ἐπανέλθωσιν. ἀλλὰ … σωτηρίαν] vgl. Nd 175r: Chrysostomus fortgesetzt; vgl. Nh 571v: Eusebiusἀλλὰ καὶ νῦν μὲν οὔπω τελείως τὰ ἔθνη φάσκει ἐμεγάλυνε κύριος τοῦ ποιῆσαι μετ’ αὐτῶν, ἐροῦσι δὲ καὶ τοῦτο καὶ τότε· καὶ γὰρ εἰ ἓν σῶμα τὸ τῶν σωζομένων τάγμα τυγχάνει, εἰκότως τῶν λοιπῶν μελῶν ἔτι διεσπαρμένων τὰ ἀνασωθέντα οὔπω τελείαν ἀπείληφε τὴν σωτηρίαν. Ἐμεγάλυνε κύριος τοῦ ποιῆσαι μεθ’ ἡμῶν. ἐγενήθημεν εὐφραινόμενοι. ἐπίστρεψον, κύριε, τὴν αἰχμαλωσίαν ἡμῶν ὡς χειμάρρους ἐν τῷ νότῳ. Ἀκολούθως … νότῳ] vgl. Nd 175r: Chrysostomus fortgesetzt; vgl. Nh 571v: Eusebius fortgesetzt Ἀκολούθως … ἀξιοῦσιν] A 302v–303r: anonym; P 262v–263r: anonym; vgl. PG 24 (17 C9–D1); vgl. AS III 323,29–324,2.10–13; Curti 96–97Ἀκολούθως καὶ ταῦτα προσέθηκαν τοῖς πρώτοις· οὐ γὰρ ἀναισθητοῦντες, φησίν, τῆς εἰς ἡμᾶς ἤδη γενομένης εὐεργεσίας ταῦτα φαμέν, ἀλλ’ ὁμολογοῦντες, ὅτι μεγάλα μὲν ἐποίησε μεθ’ ἡμῶν ὁ θεὸς καὶ ἤδη", + "candidate_score": 0.607943, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_69", + "bdc_text": "Oktober 1547 verlassen ( Augsburg an Zürich , 3 . Oktober , A 202/1 , Nr. 30 ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_731", + "psc_text": "ἀγαλλιάσονται. Κατὰ … ἐπαγγέλλεται] vgl. Nd 189r: anonym; vgl. Nh 584v: anonym Κατὰ … σώματι] A 325rv: Eusebius (nach eigenem Lemma Vers 17b) P 280r: anonym; vgl. V 325r: Eusebius; PG 24 (28 A5–15); Curti 193Κατὰ δὲ ἀναγωγὴν τίς ἂν γένοιτο θήρα τῆς Σιών, ἀλλ’ ἢ οἱ δίκην ἰχθύων ζωγρούμενοι καὶ θηρευόμενοι ὁσημέραι ὡσημέραι ὑπὸ τῶν ἀποστολικῶν ἀποστολικῶν καὶ θείων καὶ εὐαγγελικῶν δικτύων; τίς δὲ ὁρῶν τὰ πλήθη τῶν ἐξ ἐθνῶν προσιόντων τῇ Χριστοῦ ἐκκλησίᾳ οὐκ ἂν ὁμολογήσειεν ἀληθὲς ἀληθῆ εἶναι τὸ φάσκον λόγιον τὴν θήραν αὐτῆς εὐλογῶν εὐλογήσω; Τοῦτο μὲν οὖν ὁ λόγος πρῶτον ἐπαγγέλλεται ποιήσειν, δεύτερον δὲ τοὺς πτωχοὺς αὐτῆς χορτάσειν ἄρτων, δηλονότι τοὺς μακαριζομένους κατὰ τό· μακάριοι οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι, ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν · τούτοις γὰρ τὸν ἄρτον τὸν ἐξ οὐρανοῦ καταβεβηκότα δώσειν ἐπαγγέλλεται. καὶ τρίτον δὲ τάγμα κρεῖττον παρὰ τὰ προειρημένα παρίστησι λέγων· τοὺς ἱερεῖς αὐτῆς ἐνδύσω σωτηρίαν περὶ τῆς ἱερωσύνης", + "candidate_score": 0.60714, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_17_19", + "bdc_text": "Siehe dazu Nr. 2572 , 6-8 und 44-46 . Zuͦ den Costentzern werdent ouch andere stettNämlich Truppen , die der Klause von Augsburg aus zu Hilfe geschickt wurden ; s. Herberger , Schertlin 184 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_676", + "psc_text": "fortgesetzt Ἀκολούθως … ἀξιοῦσιν] A 302v–303r: anonym; P 262v–263r: anonym; vgl. PG 24 (17 C9–D1); vgl. AS III 323,29–324,2.10–13; Curti 96–97Ἀκολούθως καὶ ταῦτα προσέθηκαν τοῖς πρώτοις· οὐ γὰρ ἀναισθητοῦντες, φησίν, τῆς εἰς ἡμᾶς ἤδη γενομένης εὐεργεσίας ταῦτα φαμέν, ἀλλ’ ὁμολογοῦντες, ὅτι μεγάλα μὲν ἐποίησε μεθ’ ἡμῶν ὁ θεὸς καὶ ἤδη γεγόναμεν ἐν εὐφροσύνῃ. οὕτω δ’ ἔχοντες ὅμως ὑπὲρ τῶν καταλοίπων μελῶν ἡμῶν δεόμεθα καὶ ἱκετεύομεν λέγοντες· ἐπίστρεψον, κύριε, τὴν αἰχμαλωσίαν ἡμῶν ὠς χειμάρρους ἐν τῷ νότῳ. Ἀκύλας· ὡς καταρροίας ἐν τῷ νότῳ · Σύμμαχος· ὡς ὀχετοὺς ἐν τῷ νότῳ · ἡ πέμπτη ἔκδοσις· ὡς ἀφέσεις ἐν τῷ νότῳ . τὸ … αἰχμαλώτων] vgl. Nd 175r: Eusebius fortgesetzt; Nh 572r: (Textausfall) τὸ τὸ δὲ πολὺ πλῆθος καὶ ἀθροῦν τοῦτον τοῦτο σημαίνουσι τὸν τρόπον εὐχόμενοι, μηκέτι μερικὴν γενέσθαι τὴν τῶν λοιπῶν ἐπάνοδον, ἀθρόαν ἀθρόως δὲ πᾶσαν τὴν αἰχμαλωσίαν τυχεῖν τῆς εἰς τὰ οἰκεῖα ἐπανόδου, ὡς διαλιπεῖν ποτὲ τοὺς ἐπανιόντας τῷ μηκέθ’ ὑπάρχειν", + "candidate_score": 0.60713, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_69", + "bdc_text": "Oktober 1547 verlassen ( Augsburg an Zürich , 3 . Oktober , A 202/1 , Nr. 30 ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_650", + "psc_text": "291v: Eusebius; P 254v: anonym; Curti 44Καὶ τοὺς ὁδεύοντας δὲ τὴν καλὴν ὁδὸν τὴν ἄγουσαν ἐπὶ τὴν Ἱερουσαλὴμ τὴν ἐπουράνιον καὶ ἐν ταῖς κατὰ θεὸν προκοπαῖς ἀναβαίνοντας οὐδὲν παρενοχλήσει δι’ ὃν ἐκτήσαντο ἐκτήσατο βοηθόν, ἐπεὶ καὶ νοήμων ἐστὶν ἔστιν υἱὸς ἀπὸ καύματος διασῳζόμενος κατὰ τὴν θείαν παροιμίαν συγκαιομένου ὑπὸ ἀπὸ ἡλίου τοῦ μὴ σπουδαίου· οὐ γὰρ ἄξιος τῆς τοιαύτης εὐλογίας. ἀμέλει γοῦν τὰ ἐπὶ τὴν πέτραν σπαρέντα καυματισθέντα ὑπὸ ἡλίου ἐξηράνθη . καὶ τὴν χόρτῳ δὲ παραβαλλομένην πᾶσαν σάρκα ἀνατέλλων ὁ ἥλιος σὺν τῷ καύσωνι κατὰ τὸν τὸν θεῖον Ἰάκωβον ξηραίνει . περὶ δὲ τῶν εὐεργετουμένων ἐν Ἡσαΐᾳ λέγεται· οὐ μὴ πατάξει αὐτοὺς ὁ ἥλιος οὐδὲ ὁ καύσων . καὶ εἰ ἓν ὂν ὃν περὶ ψ��κτῶν ἡλίου καὶ σελήνης εἰρημένα ἀναλογίαν ἐχόντων πρὸς ἐκείνους οἷς εἴρηται Εἰ δὲ καὶ ἐπὶ τοῦ ἡλίου τῆς δικαιοσύνης λαβεῖν δεῖ τὸ προκείμενον, ῥητέον· ὁ … αὐτῷ] vgl. Nd 167r: Origenes; vgl. Nh 562v: Origenesὁ", + "candidate_score": 0.60697, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_69", + "bdc_text": "Oktober 1547 verlassen ( Augsburg an Zürich , 3 . Oktober , A 202/1 , Nr. 30 ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_236", + "psc_text": "αὐτῶν, ὑπὲρ δὲ ἀλλ’ ὑπὲρ τοῦ διδάξαι, ὅτι καὶ ταῦτα χρείας ἕνεκεν ὑπέστη· τάχα γὰρ εἰ πρῶτον αὐτῶν ἐμνημόνευσεν, ἀφορμή τις κατελείπετο καταλελείπετο καταλέλειπτο τοῖς ὡς ἴσως ἴσως ὡς θεῖα δεῖν αὐτὰ σέβειν σέβειν ταῦτα ἡγουμένοις καὶ ὡς αἴτια αἰτία τῆς τις τῶν ἐπὶ γῆς ζῴων τε καὶ καρπῶν συστάσεως. τοῦτο γοῦν οἱ τῆς εὐσεβείας ἀλλότριοι νομίσαντες ὡρμήθησαν ὠρμήθησαν ἂν ὡρμίσθησαν σέβειν ὡς θεοὺς ἥλιον καὶ σελήνην, ὡς ἂν τῆς ἡμετέρας γενέσεώς τε καὶ τροφῆς καὶ αὐξήσεως αἰτίους. ἀλλ’ οὐκ εἰκῇ οὐκεθ’ οὐκέτι ὁ θεῖος λόγος τοῦτο ~ παρίστησιν, ἀλλ’ ὅτι καὶ τούτων ἐκτὸς ἡ καθ’ ὅλου πρόνοια τοῦ θεοῦ οὐ μόνον τὰ κατ’ οὐρανόν, ἀλλὰ καὶ τὰ ἐπὶ γῆς συνεστήσατο ζῷα τε καὶ φυτά. τοῦτο δὲ καὶ Μωυσῆς διδάξαι βουληθεὶς πρῶτον εἰσήγαγε τὴν τῶν ἀπὸ γῆς φυτῶν γένεσιν, εἶθ’ οὕτως τὴν τῶν φωστήρων σύστασιν. Οὕτω … ἑσπέρας] vgl. AS III 205,17–42Οὕτω δ’ οὖν καὶ ἐν τοῖς μετὰ χεῖρας ὁ", + "candidate_score": 0.606444, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_16_18", + "bdc_text": "vgl . SI VIII 1555. . Siehe dazu Nr. 2572 , 6-8 und 44-46 . Zuͦ den Costentzern werdent ouch andere stettNämlich Truppen , die der Klause von Augsburg aus zu Hilfe geschickt wurden ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_540", + "psc_text": "136v: anonym; vgl. Nh 532v: τοῦ αὐτοῦ (= Theodoret) fortgesetztπροστάττουσι δὲ ἐν ἑορταῖς διατελεῖν καὶ τὸν οἶκον τοῦ θεοῦ πληροῦν τοῦ οἰκείου ἀθροίσματος, ὡς μέχρι τῶν κεράτων τοῦ θυσιαστηρίου φθάνειν τὰ πλήθη τῶν συγκροτουμένων. διό … σωτηρίαν] Ca 377v: καὶ πάλιν Cb 359v: anonymδιό φασιν· εὐλογήκαμεν ὑμᾶς ἐξ οἴκου κυρίου . εὐλογοῦμεν δέ, φασίν, ὑμᾶς, ἐπειδήπερ ἡμῖν ὁ κύριος ἐπέφανε τὴν ἡμετέραν ὑμετέραν δείξας σωτηρίαν. διὸ δὴ συστήσασθε ἑορτὴν ὑμεῖς … καιρούς] Ca 378r: ἄλλως Cb 360r: anonymὑμεῖς οἱ ἐξ ἐθνῶν ἐν τοῖς πυκάζουσιν. Τοῦτο δὲ ὁ μὲν Ἀκύλας ἡρμήνευσεν εἰπών · δήσατε συνδήσατε ἑορτὴν ἐν πιμελέσιν ἐν πιμέλεσιν ἐν ἐπιμελέσιν ἐπὶ μελέσιν ἐπὶ μέλεσιν ἐπιμέλεσιν , ὁ δὲ Σύμμαχος· συνδήσατε ἐπὶ ἐν πανηγύρει πυκνάσματα πυκάσματα ἕως τῶν κερατίων κεράτων κεράτ τοῦ θυσιαστηρίου . προστάττει δὲ διὰ τούτων ὁ λόγος πολλοῖς κειμηλίοις κημιλίοις πληροῦν τὸν οἶκον τοῦ θεοῦ καὶ ἀναθήμασι πυκνοῖς στεφανοῦν αὐτὸν κατὰ τοὺς τῶν ἑορτῶν καιρούς, ἃ δὴ", + "candidate_score": 0.605475, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_59", + "bdc_text": "März 1547 ließen die Augsburger nur Meyer und Schwyzer ziehen ( Augsburg an Zürich , 5 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_670", + "psc_text": "299r: anonym; P 259v: anonym; vgl. V 315v: Eusebius; Nd 172r οὕτω τὸν…ξηραινομένου: anonym; Nh 568r: Theodoret fortgesetzt; vgl. PG 24 (16 A9–10); Curti 79 Τὸν δηλοῖ δὲ οὕτω καὶ ἄλλος· τὸν περιστατικὸν καιρὸν οὕτω τὸν καιρὸν ὀνομάσας τὸν περιστατικὸν ᾗ ἢ τάχος παριόντα δίκην πλημμυροῦντος πλημμυρόντος χειμάρρου καὶ σφοδρότατα ἐνρήττοντος ἐκρέοντος vermutlich aus ἐνρήττοντος ῥέοντος ἐρρήττοντος οὐ μὴν καὶ ἐπὶ πολὺν χρόνον διαρκοῦντος, ἀλλ’ ἀθρόως μὲν πληρουμένου, πάλιν δὲ ἀθρόως ἐκλείποντος ἐκλίποντος καὶ ξηραινομένου. ρκδʹ Ἀποκαταστάσεως Ὄρη κύκλῳ αὐτῆς καὶ κύριος κύκλῳ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος. Κατὰ … κυρίῳ] Nd 174r: Theodoret; Nh 570r: Theodoret Κατὰ … αὐτοῦ] A 300v: Eusebius; P 261r: Eusebius; vgl. V 316v: Eusebius; vgl. PG 24 (16 B9–C2); Curti 86 Κατὰ τὸ ῥητὸν πλὴν ἀλλ’ οἱ τὴν μακρὰν ἐπάνοδον τὴν ἀπὸ Βαβυλῶνος ἐπὶ τὴν Ἰουδαίαν γῆν διανύσαντες, ἐπ’ αὐτὴν ἤδη φθάσαντες τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ ἀποκαταστάντες ἐν αὐτῷ τῷ", + "candidate_score": 0.605024, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_16_18", + "bdc_text": "vgl . SI VIII 1555. . Siehe dazu Nr. 2572 , 6-8 und 44-46 . Zuͦ den Costentzern werdent ouch andere stettNämlich Truppen , die der Klause von Augsburg aus zu Hilfe geschickt wurden ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_436", + "psc_text": "πολλὰ πολλάκις αἱ γραφαὶ παραδεδώκασι, μίαν τινὰ ῥάβδον ἀπελαστικὴν τῶν σῶν ἐχθρῶν, οὐκ ἄλλοθεν, ἀλλ’ ἐκ τῆς σῆς δυνάμεως, εἰς ἀνθρώπους ἀποστελεῖ ἐξαποστελεῖ κύριος ὁ θεός, ὅπως ἐν μέσαις αὐταῖς ταῖς πόλεσι καὶ ἐν μέσοις τοῖς ἐχθροῖς κατακυριεύῃς κατακυριεύεις τῶν σῶν ἐκκλησιῶν . περὶ ταύτης εἴρηται· ἐκ Σιὼν ἡ εὐπρέπεια τῆς ὡραιότητος αὐτοῦ , καὶ ὅτι ἥξει ἐκ Σιὼν ὁ ῥυόμενος . Μετὰ σοῦ ἡ ἀρχὴ ἐν ἡμέρᾳ τῆς δυνάμεώς σου ἐν ταῖς λαμπρότησιν τῶν ἁγίων. Ἀνθ’ … διδασκαλίᾳ] A 180v: anonym; P 167r: anonym; Wa 175v: Apolinarius Ἀνθ’ wiederholt Lemma Vers οὗ ὁ μὲν Ἀκύλας φησί· μετὰ σοῦ ἑκουσιασμοὶ ἐν ἡμέρᾳ εὐπορίας σου ἐν διαπρεπίαις ἡγιασμένου , ὁ δὲ Σύμμαχος· ὁ λαός σου ἡγεμονικοὶ ἐν ἡμέρᾳ τῆς ἰσχύος σου ἐν ὄρεσιν ἁγίοις , ἡ δὲ πέμπτη ἔκδοσις· μετὰ σοῦ ἑκουσιασμοὶ ἐν ἡμέρᾳ δυνάμεώς σου ἐν δόξῃ τῶν ἁγίων . παρίστησι δὲ διὰ τούτων ὁ λόγος, ὅτι μὴ ἐπάναγκες ἐπάναγκος", + "candidate_score": 0.604617, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_16_18", + "bdc_text": "vgl . SI VIII 1555. . Siehe dazu Nr. 2572 , 6-8 und 44-46 . Zuͦ den Costentzern werdent ouch andere stettNämlich Truppen , die der Klause von Augsburg aus zu Hilfe geschickt wurden ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_521", + "psc_text": "εὑρίσκει τὸν κύριον πλατυσμὸν αὐτῷ γενόμενον γινόμενον , ὡς ἐξ ἑτέρου μὲν μέρους τοῦ κατὰ τὸν ἀνθρώπινον βίον αὐτοῦ βίου τὴν στενὴν αὐτὸν ὁδεύειν καὶ τεθλιμμένην καὶ διὰ τοῦτο λέγειν· ἐκ θλίψεως ἐπεκαλεσάμην τὸν κύριον, ἐκ δὲ θατέρου μέρους πλατυσμὸν ἔχειν καὶ εὐρυχωρίαν αὐτὸν τὸν κύριον. διό φησιν ὁ Σύμμαχος· καὶ ἐπήκουσέ μου εἰς εὐρυχωρίαν. Ἔτι … ἄνθρωπος] Nd 132v: Chrysostomus; Nh 528v: Chrysostomus fortgesetzt Ἔτι … μου] Ca 375r: Didymus Cb 357r: anonym Ἔτι … πονηρούς] vgl. AS III 242,11–17Ἔτι διδάσκεται ὁ διδάσκει ὡς Χριστοῦ χριστὸς λαὸς προσδοκᾶν μὲν ἐπιβουλὰς ἀνθρώπων ἐπιβουλὴν ἐχθρῶν , μὴ πτήσσειν πτήσειν δὲ αὐτὰς αὐτοὺς μηδὲ ἀγωνιᾶν, ἀλλὰ λέγειν· κύριος ἐμοὶ βοηθός, καὶ οὐ φοβηθήσομαι· τί ποιήσει μοι ἄνθρωπος. κύριος ἐμοὶ βοηθός, κἀγὼ ἐπόψομαι τοὺς ἐχθρούς μου καὶ τὰ ἑξῆς τοὺς … πονηρούς] Ca 375r: τοῦ αὐτοῦ (= Didymus) Cb 357r: anonymτοὺς δι’ οὐδὲν ἕτερον γενομένους ἐχθροὺς ~ ἐχθροὺς γινομένους τῷ λαῷ τοῦ θεοῦ", + "candidate_score": 0.603759, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_40_42", + "bdc_text": "von Norden ( hier : Niederdeutschland ) nach Süden ( hier : Basel). , lassend michs wüssen .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_618", + "psc_text": "ὡς ἐξουδενωμένοι . εἰκὸς γὰρ αὐτοὺς καὶ ἐξουθενεῖσθαι ἐξουδενεῖσθαι καταφρονουμένους ὑπὸ τῶν ἐθνῶν τῶν μεταξὺ τῆς Ἱερουσαλὴμ καὶ καὶ τῆς Βαβυλῶνος, δι’ ὧν τὴν ἐπάνοδον ἐποιοῦντο. ε´ Τὴν … πολεμίων] Nd 171r: anonym; Nh 567r: anonymΤὴν πέμπτην ᾠδὴν τῶν ἀναβαθμῶν ᾄδουσιν οἱ ἐπιβάντες ἤδη λοιπὸν τῆς Ἰουδαίας γῆς εὐχάς τε ἀναπέμπουσιν εὐχαριστηρίους τῷ θεῷ, ἐφ’ οἷς ἐρρύσθησαν das zweite ρ gelöscht ἀπό τε τῆς αἰχμαλωσίας καὶ ἀπό τε τῶν μεταξὺ ὄντων ἐχθρῶν τε καὶ πολεμίων. διό φασιν φησιν · εἰ μὴ ὅτι κύριος ἦν ἐν ἡμῖν, ἄρα ζῶντας ἂν κατέπιον ἡμᾶς , καὶ τὰ ἀκόλουθα ὡς ἐπιλέγουσιν· ἡ ψυχὴ ἡμῶν ὡς στρουθίον ἐρρύσθη das zweite ρ gelöscht ἐκ τῆς παγίδος τῶν θηρευόντων. ἡ παγὶς συνετρίβη, καὶ ἡμεῖς ἐρρύσθημεν das zweite ρ gelöscht · σαφῶς γὰρ ἤδη ῥυσθέντες καὶ ἀπαλλαγέντες τῶν πολεμίων ἔξω τε γενόμενοι παντὸς φόβου ταῦτα ᾄδουσιν. Ϛ´ Τὴν … τυγχάνοντες] Nd 173v: anonym; Nh 569r: anonymΤὴν ἕκτην ᾠδὴν", + "candidate_score": 0.603384, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_18", + "bdc_text": "Zuͦ den Costentzern werdent ouch andere stettNämlich Truppen , die der Klause von Augsburg aus zu Hilfe geschickt wurden ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_676", + "psc_text": "fortgesetzt Ἀκολούθως … ἀξιοῦσιν] A 302v–303r: anonym; P 262v–263r: anonym; vgl. PG 24 (17 C9–D1); vgl. AS III 323,29–324,2.10–13; Curti 96–97Ἀκολούθως καὶ ταῦτα προσέθηκαν τοῖς πρώτοις· οὐ γὰρ ἀναισθητοῦντες, φησίν, τῆς εἰς ἡμᾶς ἤδη γενομένης εὐεργεσίας ταῦτα φαμέν, ἀλλ’ ὁμολογοῦντες, ὅτι μεγάλα μὲν ἐποίησε μεθ’ ἡμῶν ὁ θεὸς καὶ ἤδη γεγόναμεν ἐν εὐφροσύνῃ. οὕτω δ’ ἔχοντες ὅμως ὑπὲρ τῶν καταλοίπων μελῶν ἡμῶν δεόμεθα καὶ ἱκετεύομεν λέγοντες· ἐπίστρεψον, κύριε, τὴν αἰχμαλωσίαν ἡμῶν ὠς χειμάρρους ἐν τῷ νότῳ. Ἀκύλας· ὡς καταρροίας ἐν τῷ νότῳ · Σύμμαχος· ὡς ὀχετοὺς ἐν τῷ νότῳ · ἡ πέμπτη ἔκδοσις· ὡς ἀφέσεις ἐν τῷ νότῳ . τὸ … αἰχμαλώτων] vgl. Nd 175r: Eusebius fortgesetzt; Nh 572r: (Textausfall) τὸ τὸ δὲ πολὺ πλῆθος καὶ ἀθροῦν τοῦτον τοῦτο σημαίνουσι τὸν τρόπον εὐχόμενοι, μηκέτι μερικὴν γενέσθαι τὴν τῶν λοιπῶν ἐπάνοδον, ἀθρόαν ἀθρόως δὲ πᾶσαν τὴν αἰχμαλωσίαν τυχεῖν τῆς εἰς τὰ οἰκεῖα ἐπανόδου, ὡς διαλιπεῖν ποτὲ τοὺς ἐπανιόντας τῷ μηκέθ’ ὑπάρχειν", + "candidate_score": 0.602707, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_16_18", + "bdc_text": "vgl . SI VIII 1555. . Siehe dazu Nr. 2572 , 6-8 und 44-46 . Zuͦ den Costentzern werdent ouch andere stettNämlich Truppen , die der Klause von Augsburg aus zu Hilfe geschickt wurden ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_643", + "psc_text": "(9 A13–B9); Curti 26–27Ἐπακούσας ὁ λόγος τοῦ προσευξαμένου κατὰ τό· ἔτι λαλοῦντός σου ἐρῶ ἐρῶ·ἐρεῖ t.r. < · ἰδοὺ πάρειμι , ἀποκρίνεται αὐτῷ καί φησιν· θάρσει … μετελεύσεται] Nd 162v–163r: Theodoret; Nh 559r: Theodoret fortgesetztθάρσει, ὦ οὗτος, εἰδώς, ὅτι προστάτην καὶ ὑπέρμαχον ἔχεις ἔχεις καὶ δυνατὸν ὅπλοις χρώμενον ὑπὲρ σοῦ κατὰ τῶν σῶν πολεμίων· βέλη τε γὰρ ἠκόνησε ἠκονημένα κατ’ αὐτῶν καὶ ἄνθρακας ἡτοίμασεν ἐρημοποιούς, οἷς αὐτοὺς μετελεύσεται ἐν ταῖς κατ’ αὐτῶν τιμωρίαις. τί‌1 … παρασκευήν] Nd 163r: Theodoret fortgesetzt; Nh 559rv: Theodoret fortgesetzt τί οὖν πλέον αἰτεῖς δοθῆναί σοι δοθῆναί σοι αἰτεῖς ~ ἢ τί θέλεις θέλεις ἕτερον προστεθῆναί σοι μετὰ τὴν τοσαύτην τοῦ δυνατοῦ κατὰ τῶν ἀσεβῶν παρασκευήν τοσαύτην βοηθ(είαν) τοῦ δυνατοῦ· μετὰ τὴν κατὰ τῶν ἀσεβῶν παρασκευήν ; Οἴμμοι, ὅτι ἡ παροικία μου ἐμακρύνθη. κατεσκήνωσα μετὰ τῶν σκηνωμάτων Κηδάρ. Κηδὰρ … οἰμώζει] A 289r: Eusebius; P 253r: Eusebius; Curti 31 Κηδὰρ ἑρμηνεύεται σκοτασμός· τοιοῦτος … πολεμίοις] Nd", + "candidate_score": 0.600313, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_59", + "bdc_text": "März 1547 ließen die Augsburger nur Meyer und Schwyzer ziehen ( Augsburg an Zürich , 5 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_375", + "psc_text": "auf Rasur ἔθος αὐτῶν πάντων ὑστέρηται ἐστέρηται τῶν κατὰ τὸ παλαιὸν τὸ παλαιὸν πάλαι ὑπαρχόντων αὐτοῖς ἀγαθῶν, ὡς μηκέτι προφητῶν ἀξιοῦσθαι μήτε ἀγγέλων ἐπιφανείας. καὶ πάντα δὲ αὐτῶν τὰ σεμνὰ καθῄρηται καθήρεται · ἡ μητρόπολις, τὸ ἱερόν, τὰ ἅγια τῶν ἁγίων, τὸ βασίλειον, ἡ ἱερωσύνη. ἀλλὰ καὶ δοῦλοι ἀντ’ ἐλευθέρων γεγόνασι καὶ νόμοις ἐθνῶν ὑπήκοοι, οἳ πρὶν αὐτόνομοι κατέστησαν, καὶ ταῦτα πάντα ὑπομεμενήκασι διὰ τὰς αὐτῶν κακίας τε καὶ πονηρίας. τοὔμπαλιν … κατηξιωμένοι] vgl. Nd 100v καὶ ἀπεστέρηται…ἐκκλησία: anonym; 101r νοήσεις…συνεστήσαντο: anonym; 101rv ὡς μήτε…δουλεύοντες: anonym; vgl. Ne 366r: anonym; 366v: anonym; 367v: anonym; vgl. Nh 495v: anonym; 496r: Theodoret; 496v: Theodoret fortgesetztτοὔμπαλιν δὲ τούτοις ἡ … ὑδάτων] Ca 355r: τοῦ αὐτοῦ (= Didymus); Cb 337r: Didymusἡ ἐξ ἐθνῶν ἐκκλησία τὸ πρὶν οὖσα θεοῦ ἔρημος καὶ πάντων ἀγαθῶν ἄγονός τε καὶ ἄκαρπος μεταβέβληται εἰς λίμνας ὑδάτων, καὶ ἡ πάλαι πρότερον ἄνυδρος γέγονεν εἰς διεξόδους ὑδάτων, καὶ‌1 … διδασκαλίαν] Ca 355r:", + "candidate_score": 0.600039, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_16_18", + "bdc_text": "vgl . SI VIII 1555. . Siehe dazu Nr. 2572 , 6-8 und 44-46 . Zuͦ den Costentzern werdent ouch andere stettNämlich Truppen , die der Klause von Augsburg aus zu Hilfe geschickt wurden ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_675", + "psc_text": "καὶ ἐναργὴς ἡμῶν ἡ χαρά, ἐπειδὰν καὶ οἱ λοιποὶ ἡμῶν ἀδελφοὶ ἀπὸ τῆς αἰχμαλωσίας ἐπανέλθωσιν. ἀλλὰ … σωτηρίαν] vgl. Nd 175r: Chrysostomus fortgesetzt; vgl. Nh 571v: Eusebiusἀλλὰ καὶ νῦν μὲν οὔπω τελείως τὰ ἔθνη φάσκει ἐμεγάλυνε κύριος τοῦ ποιῆσαι μετ’ αὐτῶν, ἐροῦσι δὲ καὶ τοῦτο καὶ τότε· καὶ γὰρ εἰ ἓν σῶμα τὸ τῶν σωζομένων τάγμα τυγχάνει, εἰκότως τῶν λοιπῶν μελῶν ἔτι διεσπαρμένων τὰ ἀνασωθέντα οὔπω τελείαν ἀπείληφε τὴν σωτηρίαν. Ἐμεγάλυνε κύριος τοῦ ποιῆσαι μεθ’ ἡμῶν. ἐγενήθημεν εὐφραινόμενοι. ἐπίστρεψον, κύριε, τὴν αἰχμαλωσίαν ἡμῶν ὡς χειμάρρους ἐν τῷ νότῳ. Ἀκολούθως … νότῳ] vgl. Nd 175r: Chrysostomus fortgesetzt; vgl. Nh 571v: Eusebius fortgesetzt Ἀκολούθως … ἀξιοῦσιν] A 302v–303r: anonym; P 262v–263r: anonym; vgl. PG 24 (17 C9–D1); vgl. AS III 323,29–324,2.10–13; Curti 96–97Ἀκολούθως καὶ ταῦτα προσέθηκαν τοῖς πρώτοις· οὐ γὰρ ἀναισθητοῦντες, φησίν, τῆς εἰς ἡμᾶς ἤδη γενομένης εὐεργεσίας ταῦτα φαμέν, ἀλλ’ ὁμολογοῦντες, ὅτι μεγάλα μὲν ἐποίησε μεθ’ ἡμῶν ὁ θεὸς καὶ ἤδη", + "candidate_score": 0.599947, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_16_18", + "bdc_text": "vgl . SI VIII 1555. . Siehe dazu Nr. 2572 , 6-8 und 44-46 . Zuͦ den Costentzern werdent ouch andere stettNämlich Truppen , die der Klause von Augsburg aus zu Hilfe geschickt wurden ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_435", + "psc_text": "αὐτοῦ καὶ πολεμίων τῆς αὐτοῦ ἐκκλησίας καθαιρετικὴ καλουμένη λεγομένη σιδηρᾶ , δι’ ἧς ὡς σκεῦος σκεύη κεραμέως συντρίψειν συντρίψει λέγεται τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ. ἐπεὶ τοίνυν ὁ Χριστὸς τὰς ἐκκλησίας αὐτοῦ ἐν … ἔθνεσι] Nd 111v: Chrysostomus fortgesetzt; Ne 400v: Chrysostomus fortgesetzt; Nh 507v: Chrysostomus fortgesetztἐν μέσαις ταῖς πόλεσι καὶ ἐν αὐτοῖς μέσοις μέσοις τοῖς ἔθνεσι μεταξύ τε τῶν ἐχθρῶν ἐχθρῶν τε καὶ πολεμίων συνεστήσατο, ἀναγκαίως λέλεκται, ὅτι ῥάβδον δυνάμεώς σου ἐξαποστελεῖ κύριος ἐκ Σιών, ἵνα κατακυριεύσῃ κατακυριεύσῃς ἐν μέσῳ μέ (?) τῶν ἐχθρῶν σου· ἀπὸ … ῥυόμενος] vgl. AS III 502,14–19ἀπὸ γὰρ τῆς ἐπουρανίου Σιών , δι’ ἧς περ’ ἧς πολλὰ πολλάκις αἱ γραφαὶ παραδεδώκασι, μίαν τινὰ ῥάβδον ἀπελαστικὴν τῶν σῶν ἐχθρῶν, οὐκ ἄλλοθεν, ἀλλ’ ἐκ τῆς σῆς δυνάμεως, εἰς ἀνθρώπους ἀποστελεῖ ἐξαποστελεῖ κύριος ὁ θεός, ὅπως ἐν μέσαις αὐταῖς ταῖς πόλεσι καὶ ἐν μέσοις τοῖς ἐχθροῖς κατακυριεύῃς κατακυριεύεις τῶν σῶν ἐκκλησιῶν . περὶ ταύτης εἴρηται· ἐκ Σιὼν ἡ εὐπρέπεια", + "candidate_score": 0.599341, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_16_18", + "bdc_text": "vgl . SI VIII 1555. . Siehe dazu Nr. 2572 , 6-8 und 44-46 . Zuͦ den Costentzern werdent ouch andere stettNämlich Truppen , die der Klause von Augsburg aus zu Hilfe geschickt wurden ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_522", + "psc_text": "αὐτοὺς μηδὲ ἀγωνιᾶν, ἀλλὰ λέγειν· κύριος ἐμοὶ βοηθός, καὶ οὐ φοβηθήσομαι· τί ποιήσει μοι ἄνθρωπος. κύριος ἐμοὶ βοηθός, κἀγὼ ἐπόψομαι τοὺς ἐχθρούς μου καὶ τὰ ἑξῆς τοὺς … πονηρούς] Ca 375r: τοῦ αὐτοῦ (= Didymus) Cb 357r: anonymτοὺς δι’ οὐδὲν ἕτερον γενομένους ἐχθροὺς ~ ἐχθροὺς γινομένους τῷ λαῷ τοῦ θεοῦ ἢ διὰ τὴν εὐσεβῆ γνῶσιν καὶ τὴν κατὰ θεὸν πολιτείαν. ἐχθροὺς δὲ λεκτέον ἀνθρώπους αἰσθητούς τε καὶ νοητοὺς ἀναισθήτους τε καὶ ἀνοήτους erwägt ἀσεβεῖς τε καὶ δαίμονας πονηρούς. Πάντα τὰ ἔθνη ἐκύκλωσάν με, καὶ τῷ ὀνόματι κυρίου ἠμυνάμην αὐτούς. κυκλώσαντες ἐκύκλωσάν με, καὶ τῷ ὀνόματι κυρίου ἠμυνάμην αὐτούς. ἐκύκλωσάν με ὡσεὶ μέλισσαι κηρίον καὶ ἐξεκαύθησαν ὡσεὶ πῦρ ἐν ἀκάνθαις, καὶ τῷ ὀνόματι κυρίου ἠμυνάμην αὐτούς. Προσδοκᾶν … ὑπομένουσιν] Ca 375v: Didymus Cb 357v: anonym; PG 39 (1557 C15–D5) Προσδοκᾶν … λαόν] vgl. Nd 133r διὰ γὰρ…πολεμοῦντες: Theodoret fortgesetzt; vgl. Nh 529v: Theodoret fortgesetzt Προσδοκᾶν … ἀκανθῶν] A 214v–215r: Eusebius; P", + "candidate_score": 0.599123, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_16_18", + "bdc_text": "vgl . SI VIII 1555. . Siehe dazu Nr. 2572 , 6-8 und 44-46 . Zuͦ den Costentzern werdent ouch andere stettNämlich Truppen , die der Klause von Augsburg aus zu Hilfe geschickt wurden ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_541", + "psc_text": "ἐπιμελέσιν ἐπὶ μελέσιν ἐπὶ μέλεσιν ἐπιμέλεσιν , ὁ δὲ Σύμμαχος· συνδήσατε ἐπὶ ἐν πανηγύρει πυκνάσματα πυκάσματα ἕως τῶν κερατίων κεράτων κεράτ τοῦ θυσιαστηρίου . προστάττει δὲ διὰ τούτων ὁ λόγος πολλοῖς κειμηλίοις κημιλίοις πληροῦν τὸν οἶκον τοῦ θεοῦ καὶ ἀναθήμασι πυκνοῖς στεφανοῦν αὐτὸν κατὰ τοὺς τῶν ἑορτῶν καιρούς, ἃ δὴ μὴ προσήκει ἀναρτήσαντας ἁμαρτήσαντας ἐν ὕψει φανερὰ τοῖς πᾶσι καταστῆσαι καταρτίσαι τοσαῦτα ὄντα τῷ πλήθει, ὡς καὶ μέχρι τῶν κεράτων τοῦ θυσιαστηρίου φθάνειν. Θεός μου εἶ σύ, καὶ ἐξομολογήσομαί σοι. θεός μου εἶ σύ, καὶ ὑψώσω σε. ἐξομολογήσομαί σοι, ὅτι ἐπήκουσάς μου καὶ ἐγένου μοι εἰς σωτηρίαν. ἐξομολογεῖσθε τῷ κυρίῳ, ὅτι ἀγαθός, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ. Προστάττεται … σοι] Ca 378r: Eusebius; Cb 360r: anonym; vgl. Nd 136v ταύτην…λέγειν: anonym; vgl. Nh 533r: Theodoret Προστάττεται … αὐτόν] A 220v–221r: Eusebius; P 201r: Eusebius; PG 23 (1365 C9–D7)Προστάττεται δὲ ὁ συγκροτηθεὶς ἐν Χριστῷ λαὸς ἔκ τε τοῦ Ἰσραὴλ", + "candidate_score": 0.599023, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_16_18", + "bdc_text": "vgl . SI VIII 1555. . Siehe dazu Nr. 2572 , 6-8 und 44-46 . Zuͦ den Costentzern werdent ouch andere stettNämlich Truppen , die der Klause von Augsburg aus zu Hilfe geschickt wurden ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_683", + "psc_text": "πόλιν, ἡ μὲν γὰρ μετὰ τῶν οἰκοδομημάτων καὶ μετὰ τῶν τὴν πόλιν οἰκούντων νοεῖται, ὁ δὲ οἶκος αὐτὸ τὸ ἱερόν, εἰκότως ἐπὶ μὲν τοῦ ἱεροῦ αὐτὸν οἰκοδόμον εἰσάγει τὸν κύριον, ἐπὶ δὲ τῆς πόλεως ἀνθρώπους μὲν οἰκοδόμους, φύλακα δὲ τὸν θεόν. Εἰς μάτην ὑμῖν ἐστι τοῦ ὀρθρίζειν, ἐγείρεσθαι μετὰ τὸ καθῆσθαι, οἱ ἔσθοντες ἄρτον ὀδύνης, ὅταν δῷ τοῖς ἀγαπητοῖς αὐτοῦ ὕπνον. Ἀκριβέστερον … θεοῦ] A 305rv: anonym; P 264v–265r: anonym; vgl. V 319r: Eusebius; PG 24 (20 C3–12); Curti 106Ἀκριβέστερον ὁ Σύμμαχος ἡρμήνευσεν εἰπών· μάταιον ἡμῖν ἐξ ὄρθρου ἀνίστασθαι εἰς τὸ οἰκῆσαι, οἱ ἐσθίοντες ἄρτον κακοπαθούμενον · ὁ δὲ Ἀκύλας· εἰκῇ ἡμῖν ὀρθρίζουσιν, ἀνίστασθαι βραδύνουσι, καθῆσθαι ἐσθίουσιν ἄρτον διανοημάτων · ὁ … θεοῦ] vgl. Nd 177r: Chrysostomus fortgesetzt; vgl. Nh 573v: Chrysostomus fortgesetztὁ δὲ Θεοδοτίων· ἄρτον εἰδώλων , ὥσπερ οὖν καὶ ἡ πέμπτη ἔκδοσις. καί μοι δοκοῦσι λευκότερον ἡρμηνευκέναι οἱ φήσαντες ἄρτον ἄρτου εἰδώλων, ἐπειδὴ τὸ Ἑβραϊκὸν τὸ ἀσεβεῖν περιέχει,", + "candidate_score": 0.598923, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_16_18", + "bdc_text": "vgl . SI VIII 1555. . Siehe dazu Nr. 2572 , 6-8 und 44-46 . Zuͦ den Costentzern werdent ouch andere stettNämlich Truppen , die der Klause von Augsburg aus zu Hilfe geschickt wurden ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_700", + "psc_text": ", ἡ δὲ πέμπτη ἔκδοσις κλοιοὺς ἀνόμων ἐκδεδώκασι δηλοῦντος τοῦ λόγου τοὺς ὑπὸ τῶν ἀσεβῶν εἰς ἐπιβουλὴν τοῦ δικαίου κατεσκευασμένους. θεσπίζει … ἐπιχειρούντων] vgl. Nd 182r: Chrysostomus fortgesetzt; vgl. Nh 578v: Theodoret fortgesetztθεσπίζει δὲ καὶ διὰ τούτων ὁ λόγος τὰ ἔσχατα τέλη καὶ τὸν ὄλεθρον τῶν κατὰ καιροὺς τὴν ἐκκλησίαν τοῦ θεοῦ καὶ τὸν λαὸν αὐτοῦ πολεμεῖν ἐπιχειρούντων. Αἰσχυνθήτωσαν καὶ ἀποστραφήτωσαν εἰς τὰ ὀπίσω πάντες οἱ μισοῦντες Σιών. Ὥσπερ … βλεπόμενα‌2] Nd 182r: anonym; Nh 578v: EusebiusὭσπερ Ἱερουσαλὴμ οὐχ οἱ λίθοι καὶ τὰ οίκοδομήματα οὐδὲ τὸ ἔδαφος αὐτὸ τυγχάνει, ἀλλὰ τὸ τοιόνδε τοιοῦτον τῆς θεοσεβείας πολίτευμα, οὕτω καὶ ἡ Σιών . ἡ μὲν οὖν Ἱερουσαλὴμ ὅρασις εἰρήνης ἑρμηνεύεται, ἡ δὲ Σιὼν σκοπευτήριον. καὶ ἡ μὲν τὴν ἐν ἤθεσιν καταστολὴν καὶ τὸν εὐσταθῆ καὶ εἰρηναῖον τρόπον παρίστησιν, ἡ δὲ τὸν διαβεβηκότα καὶ τὰ ἐπέκεινα τῶν ὁρωμένων σκοποῦντα. ὁποῖος ἦν ὁ λέγων· μὴ σκοπούντων σκοπεῖτε ἡμῶν τὰ βλεπόμενα, ἀλλὰ τὰ μὴ βλεπόμενα", + "candidate_score": 0.598656, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_39_41", + "bdc_text": "Habend ir ettwas unden heruffunden heruff : von Norden ( hier : Niederdeutschland ) nach Süden ( hier :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_677", + "psc_text": "… αἰχμαλώτων] vgl. Nd 175r: Eusebius fortgesetzt; Nh 572r: (Textausfall) τὸ τὸ δὲ πολὺ πλῆθος καὶ ἀθροῦν τοῦτον τοῦτο σημαίνουσι τὸν τρόπον εὐχόμενοι, μηκέτι μερικὴν γενέσθαι τὴν τῶν λοιπῶν ἐπάνοδον, ἀθρόαν ἀθρόως δὲ πᾶσαν τὴν αἰχμαλωσίαν τυχεῖν τῆς εἰς τὰ οἰκεῖα ἐπανόδου, ὡς διαλιπεῖν ποτὲ τοὺς ἐπανιόντας τῷ μηκέθ’ ὑπάρχειν αἰχμαλώτους αἰχμαλωσίαν . ὥσπερ τε τ’ οὖν καὶ ὥσπερ οἱ χείμαρροι πληρούμενοι πρόσκαιρον ὑδάτων ἀπορρεύσαντες ἀθρόως ἀποξηραίνονται ἐκλείποντες, οὕτως καὶ ἡ ἀπὸ βορρᾷ ἐπὶ τὸν νότον ἐπάνοδος ἐπάνοδος τουτέστιν ἡ ἀπὸ βαβυλῶνος εἰς ἱερουσαλὴμ γένοιτο τῶν πρὶν αἰχμαλώτων. ἀλλὰ καὶ ὡς ὁ μέγας τῶν Αἰγυπτίων ποταμὸς ἀπὸ τοῦ νότου φέρεται κατὰ τὴν αὐτοῦ ἀνάβασιν καταρροίας ἐργαζόμενος καὶ ὀχετοὺς καὶ ἀφέσεις, οὕτως καὶ τῆς αἰχμαλωσίας αὐτῶν γενέσθαι εἰς τὰ οἰκεῖα τὴν ἐπάνοδον ἀξιοῦσιν ἐξιοῦσιν . Οἱ σπείροντες ἐν δάκρυσιν ἐν ἀγαλλιάσει θεριοῦσιν. πορευόμενοι ἐπορεύοντο καὶ ἔκλαιον αἴροντες τὰ σπέρματα αὐτῶν. ἐρχόμενοι δὲ ἥξουσιν ἐν ἀγαλλιάσει αἴροντες τὰ δράγματα αὐτῶν. Τοῖς …", + "candidate_score": 0.592714, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_18", + "bdc_text": "Zuͦ den Costentzern werdent ouch andere stettNämlich Truppen , die der Klause von Augsburg aus zu Hilfe geschickt wurden ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_355", + "psc_text": "χάρις] vgl. Nd 98r ὅπερ τὴν…κατηξίωσεν: Chrysostomus fortgesetzt; vgl. Ne 357rv: anonym; vgl. Nh 492v: Chrysostomus fortgesetztδηλοῖ δὲ τοῦτο τὴν ἀθρόαν τῶν ἁμαρτιῶν ἁμαρτωλῶν ἄφεσιν, ἧς κατηξίωσεν ἡμᾶς ἡ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ χάρις. Ἐξομολογησάσθωσαν τῷ κυρίῳ τὰ ἐλέη αὐτοῦ καὶ τὰ θαυμάσια αὐτοῦ τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων, ὅτι συνέτριψε πύλας χαλκᾶς καὶ μοχλοὺς σιδηροῦς συνέκλασεν. ἀντελάβετο αὐτῶν ἐξ ὁδοῦ ἀνομίας αὐτῶν· διὰ γὰρ τὰς ἀνομίας αὐτῶν ἐταπεινώθησαν. πᾶν βρῶμα ἐβδελύξατο ἡ ψυχὴ αὐτῶν, καὶ ἤγγισαν ἕως τῶν πυλῶν τοῦ θανάτου. καὶ ἐκέκραξαν πρὸς κύριον ἐν τῷ θλίβεσθαι αὐτούς, καὶ ἐκ τῶν ἀναγκῶν αὐτῶν ἔσωσεν αὐτούς. Καὶ … συνέκλασεν] Ca 353r: Eusebius; Cb 335r: Eusebius Καὶ … υἱός] vgl. V 269v: anonym Καὶ … ἀναβοήσασιν] A 160rv: anonym; P 151v: anonym; Wa 127rv: anonym; PG 23 (1324 D2–1325 A5) Καὶ νῦν δεύτερον τὰ αὐτὰ τὸ αὐτὸ λέγεται ἐπὶ ταῖς τῆς δευτέραις εὐεργεσίαις αὐτοῦ . ἡγοῦμαι δὲ διὰ τούτων τὴν", + "candidate_score": 0.591386, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_18", + "bdc_text": "Zuͦ den Costentzern werdent ouch andere stettNämlich Truppen , die der Klause von Augsburg aus zu Hilfe geschickt wurden ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_675", + "psc_text": "καὶ ἐναργὴς ἡμῶν ἡ χαρά, ἐπειδὰν καὶ οἱ λοιποὶ ἡμῶν ἀδελφοὶ ἀπὸ τῆς αἰχμαλωσίας ἐπανέλθωσιν. ἀλλὰ … σωτηρίαν] vgl. Nd 175r: Chrysostomus fortgesetzt; vgl. Nh 571v: Eusebiusἀλλὰ καὶ νῦν μὲν οὔπω τελείως τὰ ἔθνη φάσκει ἐμεγάλυνε κύριος τοῦ ποιῆσαι μετ’ αὐτῶν, ἐροῦσι δὲ καὶ τοῦτο καὶ τότε· καὶ γὰρ εἰ ἓν σῶμα τὸ τῶν σωζομένων τάγμα τυγχάνει, εἰκότως τῶν λοιπῶν μελῶν ἔτι διεσπαρμένων τὰ ἀνασωθέντα οὔπω τελείαν ἀπείληφε τὴν σωτηρίαν. Ἐμεγάλυνε κύριος τοῦ ποιῆσαι μεθ’ ἡμῶν. ἐγενήθημεν εὐφραινόμενοι. ἐπίστρεψον, κύριε, τὴν αἰχμαλωσίαν ἡμῶν ὡς χειμάρρους ἐν τῷ νότῳ. Ἀκολούθως … νότῳ] vgl. Nd 175r: Chrysostomus fortgesetzt; vgl. Nh 571v: Eusebius fortgesetzt Ἀκολούθως … ἀξιοῦσιν] A 302v–303r: anonym; P 262v–263r: anonym; vgl. PG 24 (17 C9–D1); vgl. AS III 323,29–324,2.10–13; Curti 96–97Ἀκολούθως καὶ ταῦτα προσέθηκαν τοῖς πρώτοις· οὐ γὰρ ἀναισθητοῦντες, φησίν, τῆς εἰς ἡμᾶς ἤδη γενομένης εὐεργεσίας ταῦτα φαμέν, ἀλλ’ ὁμολογοῦντες, ὅτι μεγάλα μὲν ἐποίησε μεθ’ ἡμῶν ὁ θεὸς καὶ ἤδη", + "candidate_score": 0.58914, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_18", + "bdc_text": "Zuͦ den Costentzern werdent ouch andere stettNämlich Truppen , die der Klause von Augsburg aus zu Hilfe geschickt wurden ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_643", + "psc_text": "(9 A13–B9); Curti 26–27Ἐπακούσας ὁ λόγος τοῦ προσευξαμένου κατὰ τό· ἔτι λαλοῦντός σου ἐρῶ ἐρῶ·ἐρεῖ t.r. < · ἰδοὺ πάρειμι , ἀποκρίνεται αὐτῷ καί φησιν· θάρσει … μετελεύσεται] Nd 162v–163r: Theodoret; Nh 559r: Theodoret fortgesetztθάρσει, ὦ οὗτος, εἰδώς, ὅτι προστάτην καὶ ὑπέρμαχον ἔχεις ἔχεις καὶ δυνατὸν ὅπλοις χρώμενον ὑπὲρ σοῦ κατὰ τῶν σῶν πολεμίων· βέλη τε γὰρ ἠκόνησε ἠκονημένα κατ’ αὐτῶν καὶ ἄνθρακας ἡτοίμασεν ἐρημοποιούς, οἷς αὐτοὺς μετελεύσεται ἐν ταῖς κατ’ αὐτῶν τιμωρίαις. τί‌1 … παρασκευήν] Nd 163r: Theodoret fortgesetzt; Nh 559rv: Theodoret fortgesetzt τί οὖν πλέον αἰτεῖς δοθῆναί σοι δοθῆναί σοι αἰτεῖς ~ ἢ τί θέλεις θέλεις ἕτερον προστεθῆναί σοι μετὰ τὴν τοσαύτην τοῦ δυνατοῦ κατὰ τῶν ἀσεβῶν παρασκευήν τοσαύτην βοηθ(είαν) τοῦ δυνατοῦ· μετὰ τὴν κατὰ τῶν ἀσεβῶν παρασκευήν ; Οἴμμοι, ὅτι ἡ παροικία μου ἐμακρύνθη. κατεσκήνωσα μετὰ τῶν σκηνωμάτων Κηδάρ. Κηδὰρ … οἰμώζει] A 289r: Eusebius; P 253r: Eusebius; Curti 31 Κηδὰρ ἑρμηνεύεται σκοτασμός· τοιοῦτος … πολεμίοις] Nd", + "candidate_score": 0.588304, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_39_41", + "bdc_text": "Habend ir ettwas unden heruffunden heruff : von Norden ( hier : Niederdeutschland ) nach Süden ( hier :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_619", + "psc_text": "ὡς στρουθίον ἐρρύσθη das zweite ρ gelöscht ἐκ τῆς παγίδος τῶν θηρευόντων. ἡ παγὶς συνετρίβη, καὶ ἡμεῖς ἐρρύσθημεν das zweite ρ gelöscht · σαφῶς γὰρ ἤδη ῥυσθέντες καὶ ἀπαλλαγέντες τῶν πολεμίων ἔξω τε γενόμενοι παντὸς φόβου ταῦτα ᾄδουσιν. Ϛ´ Τὴν … τυγχάνοντες] Nd 173v: anonym; Nh 569r: anonymΤὴν ἕκτην ᾠδὴν ἐπ’ αὐτὸ τὸ ποθούμενον αὐτοῖς καὶ προσδοκώμενον ὄρος ἤδη γενόμενοι καὶ ἐπιβάντες αὐτῷ αὐτοῦ mit gelöschtem ου αὐτῷ καὶ ὄντες ἐν τοῖς οἰκείοις ᾄδουσιν ἅτε ἐν ἀσφαλείᾳ τυγχάνοντες. διό φασιν φησιν · οἱ πεποιθότες ἐπὶ κύριον ὡς ὄρος Σιών. οὐ σαλευθήσεται εἰς τὸν αἰῶνα ὁ κατοικῶν Ἱερουσαλήμ. ὄρη κύκλῳ αὐτῆς, καὶ ὁ κύριος κύκλῳ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ . οὔπω γὰρ τὴν οἰκοδομὴν ὁρῶντες, ἀλλὰ καὶ τὰ τείχη κατηριπωμένα aus κατερειπωμένα κατερειπωμένα τῆς πόλεως, ἐπ’ αὐτῷ τῷ κυρίῳ ὡς ἐποχυρωτάτῳ περιβόλῳ θαρσεῖν ὁμολογοῦσιν. ὁρῶντες … λαοῦ] Nd 173v: anonym; Nh 569r: anonymὁρῶντες δὲ καὶ γὰρ τοὺς ἐκ γειτόνων οἰκοῦντας ἀλλοφύλους καὶ", + "candidate_score": 0.586556, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_39_41", + "bdc_text": "Habend ir ettwas unden heruffunden heruff : von Norden ( hier : Niederdeutschland ) nach Süden ( hier :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_618", + "psc_text": "ὡς ἐξουδενωμένοι . εἰκὸς γὰρ αὐτοὺς καὶ ἐξουθενεῖσθαι ἐξουδενεῖσθαι καταφρονουμένους ὑπὸ τῶν ἐθνῶν τῶν μεταξὺ τῆς Ἱερουσαλὴμ καὶ καὶ τῆς Βαβυλῶνος, δι’ ὧν τὴν ἐπάνοδον ἐποιοῦντο. ε´ Τὴν … πολεμίων] Nd 171r: anonym; Nh 567r: anonymΤὴν πέμπτην ᾠδὴν τῶν ἀναβαθμῶν ᾄδουσιν οἱ ἐπιβάντες ἤδη λοιπὸν τῆς Ἰουδαίας γῆς εὐχάς τε ἀναπέμπουσιν εὐχαριστηρίους τῷ θεῷ, ἐφ’ οἷς ἐρρύσθησαν das zweite ρ gelöscht ἀπό τε τῆς αἰχμαλωσίας καὶ ἀπό τε τῶν μεταξὺ ὄντων ἐχθρῶν τε καὶ πολεμίων. διό φασιν φησιν · εἰ μὴ ὅτι κύριος ἦν ἐν ἡμῖν, ἄρα ζῶντας ἂν κατέπιον ἡμᾶς , καὶ τὰ ἀκόλουθα ὡς ἐπιλέγουσιν· ἡ ψυχὴ ἡμῶν ὡς στρουθίον ἐρρύσθη das zweite ρ gelöscht ἐκ τῆς παγίδος τῶν θηρευόντων. ἡ παγὶς συνετρίβη, καὶ ἡμεῖς ἐρρύσθημεν das zweite ρ gelöscht · σαφῶς γὰρ ἤδη ῥυσθέντες καὶ ἀπαλλαγέντες τῶν πολεμίων ἔξω τε γενόμενοι παντὸς φόβου ταῦτα ᾄδουσιν. Ϛ´ Τὴν … τυγχάνοντες] Nd 173v: anonym; Nh 569r: anonymΤὴν ἕκτην ᾠδὴν", + "candidate_score": 0.586352, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_18", + "bdc_text": "Zuͦ den Costentzern werdent ouch andere stettNämlich Truppen , die der Klause von Augsburg aus zu Hilfe geschickt wurden ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_540", + "psc_text": "136v: anonym; vgl. Nh 532v: τοῦ αὐτοῦ (= Theodoret) fortgesetztπροστάττουσι δὲ ἐν ἑορταῖς διατελεῖν καὶ τὸν οἶκον τοῦ θεοῦ πληροῦν τοῦ οἰκείου ἀθροίσματος, ὡς μέχρι τῶν κεράτων τοῦ θυσιαστηρίου φθάνειν τὰ πλήθη τῶν συγκροτουμένων. διό … σωτηρίαν] Ca 377v: καὶ πάλιν Cb 359v: anonymδιό φασιν· εὐλογήκαμεν ὑμᾶς ἐξ οἴκου κυρίου . εὐλογοῦμεν δέ, φασίν, ὑμᾶς, ἐπειδήπερ ἡμῖν ὁ κύριος ἐπέφανε τὴν ἡμετέραν ὑμετέραν δείξας σωτηρίαν. διὸ δὴ συστήσασθε ἑορτὴν ὑμεῖς … καιρούς] Ca 378r: ἄλλως Cb 360r: anonymὑμε��ς οἱ ἐξ ἐθνῶν ἐν τοῖς πυκάζουσιν. Τοῦτο δὲ ὁ μὲν Ἀκύλας ἡρμήνευσεν εἰπών · δήσατε συνδήσατε ἑορτὴν ἐν πιμελέσιν ἐν πιμέλεσιν ἐν ἐπιμελέσιν ἐπὶ μελέσιν ἐπὶ μέλεσιν ἐπιμέλεσιν , ὁ δὲ Σύμμαχος· συνδήσατε ἐπὶ ἐν πανηγύρει πυκνάσματα πυκάσματα ἕως τῶν κερατίων κεράτων κεράτ τοῦ θυσιαστηρίου . προστάττει δὲ διὰ τούτων ὁ λόγος πολλοῖς κειμηλίοις κημιλίοις πληροῦν τὸν οἶκον τοῦ θεοῦ καὶ ἀναθήμασι πυκνοῖς στεφανοῦν αὐτὸν κατὰ τοὺς τῶν ἑορτῶν καιρούς, ἃ δὴ", + "candidate_score": 0.585842, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf011", + "work_id": "tlg2018.tlg023.1st1K-grc1", + "max_score": 0.682249, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_75_77", + "bdc_text": "Oktober 1546 angefertigten und vom Stadtschreiber Hans Escher vom Luchs entworfenen Brief des Zürcher Rates an Haller findet , ist wohl auf einen Irrtum zurückzuführen . Sein eigentlicher Name wird ( Hans ) Thoman Rauman gewesen sein ( dem Vornamen vieler Zürcher ging damals oft noch der Vorname Hans zuvor , der nicht immer angeführt wurde ) . In der älteren Literatur und demzufolge auch in Pf-Augsburg 36 , Nr. 202 , und Pf-Schwaben 175 , Nr. 1026 , wird \"Thoman Ruman\" mit dem in Pf-Zürich 485 angeführten \"Hans Römer\" identifiziert , der 1546 Pfarrer in Zurzach ( Kt .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg023.1st1K-grc1_window_406", + "psc_text": "τόμον (χάρτου) καινοῦ μεγάλου, καὶ γράψον εἰς αὐτὸν γραφίδι ἀνθρώπου, τοῦ ὀξέως προνομὴν ποιῆσαι σκύλων· Πάρεστι γὰρ, καὶ μάρτυράς μοι ποίησον πιστοὺς ἀνθρώπους, τὸν Οὐρίαν τὸν ἱερέα, καὶ Ζαχαρίαν υἱὸν Βαραχίου. Καὶ προσῆλθον πρὸς τὴν προφήτην(ῆτιν), καὶ ἐν γαστρὶ ἔλαβεν, καὶ ἔτεκεν υἱόν· καὶ εἶπεν Κύριός μοι, Κάλεσον τὸ ὄνομα αὐτοῦ, Ταχέως σκύλευσον, ὀξέως προνόμευσον· δι’ ὅτι πρὶν ἢ γνῶναι τὸ παιδίον καλεῖν πατέρα ἢ μητέρα, λήψεται δύναμιν Δαμασκοῦ, καὶ τὰ σκῦλα Σαμαρείας ἐναντίον βασιλέως Ἀσσυρίων.Es. 8, 1. Ἐπὶ τῇ τοῦ μέλλοντος ἀποτελεῖσθαι παραδόξου ἀναγραφῇ τόμον καινοῦ μεγάλου ἀγράφου προστάσσεται λαβεῖν ὁ προφήτης· δι’ οὗ δηλοῦσθαι νομίζω τὸ τῆς καινῆς διαθήκης εὐαγγέλιον· ἀλλὰ καὶ μάρτυρας τῷ Κυρίῳ ποιήσασθαι πιστοὺς ἀνθρώπους, ὧν ὁ μὲν ἱερεὺς λέγεται εἶναι, ὁ δ’ ἕτερος οἶμαι προφήτης ἦν, μέμνηται γοὖν αὐτοῦ2 Paral. 24, 20. καὶ ἡ τῶν Παραλειπομένων γραφὴ, οὓς καὶ αὐτοὺς ὑπολαμβάνω σύμβολον εἶναι τῶν μεμαρτυρηκότων τῇ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ παρουσίᾳ προφητῶν, καὶ", + "candidate_score": 0.682249, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_57", + "bdc_text": "Ende Dezember 1546 ihre Prädikanten zurück ( Haller an Bullinger , 27 .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg023.1st1K-grc1_window_300", + "psc_text": "ἐν παντὶ τόπῳ πνευματικὸν θυμίαμα καὶ τὴν δι’ εὐχῶν καθαρὰν καὶ ἀναίμακτον καὶ λογικὴν θυσίαν διὰ τοῦ κατ’ ἀλήθειαν ἀρχιερέως προσάγουσι τῷ Θεῷ· τούτων δὲ τοῦτον λατρευόντων τὸν τρόπον, τὰς σωματικὰς τοῦ προτέρου λαοῦ θυσίας ἀποστραφήσεσθαί φησιν ὁ Θεός· καὶ δὴ σαφές πως μετὰ τὴν τοῦ Χριστοῦ παρουσίαν κατ’ ἀμφότερα πέρας εἴληφεν ἡ προφητεία· κατά τε τὴν προτέρου λαοῦ ἀποβολὴν ἅμα τε ἀρθείσης ἐξ αὐτῶν κατὰ τὸν ΔανιὴλDan. 9, 27. θυσίας καὶ σπονδῆς, καὶ κατὰ τὴν τῶν ἐθνῶν ἐπὶ τὸν τῶν ὅλων Θεὸν ἐπιστροφήν. ΤΟ῀Υ Α’ΥΤΟ῀Υ. Λ′. Ἡ διαθήκη ἦν μετ’ αὐτοῦ τῆς ζωῆς καὶ τῆς εἰρήνης, καὶ ἔδωκα αὐτῷ φόβῳ φοβεῖσθαί με, καὶ ἀπὸ προσώπου ὀνόμωτός μου στέλλεσθαι αὐτόν. Νόμος ἀληθείας ἦν ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ, καὶ ἀδικία οὐχ εὑρέθη ἐν χείλεσιν αὐτοῦ· ἐν εἰρήνῃ κατευθύνων ἐπορεύθη μετ’ ἐμοῦ, καὶ πολλοὺς ἐπέστρεψεν ἀπὸ ἀδικίας. Ὅτι χείλη ἱερέως φυλάξεται γνῶσιν, καὶ νόμον ἐκζητήσουσιν ἐκ στόματος αὐτοῦ, ὅτι ἄγγελος Κύριου παντοκράτορός", + "candidate_score": 0.638059, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_44", + "bdc_text": "Hatt man hütt 3 hinuß geordnetSiehe Johannes Hallers Gesuch in Nr. 2560 , 75-104 .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg023.1st1K-grc1_window_297", + "psc_text": "διδάσκων ἐπιφέρει τὸ σχοίνισμα, περὶ οὗ εἴρηται, σχοίνισμα κληρονομίας αὐτοῦ Ἰσραήλ. Σαφέστερον γ’ οὖν τοῦτο παρίστησιν ἐπιλέγων τοῦ διασκεδάσαι τὴν προτέραν διαθηκὴν τοῦ Θεοῦ, τὴν ἀναμέσον Ἰούδα καὶ ἀναμέσον Ἰσραήλ· καὶ σαφῶς δείκνυται ἀπὸ τῶν τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν χρόνων περιηρημένα τῆς λατρείας ἁπάσης τῆς κατὰ τὸν νόμον ἐξ ἐκείνου καὶ εἰς δεῦρο καθαιρεθείσης. Ψ. ΤΟ῀Υ Α’ΥΤΟ῀Υ ΖΑΧΑΡΊΑ. ΚΖ′. Ῥομφαία ἐξεγέρθητι ἐπὶ τὸν ποιμένα μου, καὶ ἐπὶ ἄνδρα πολίτην αὐτοῦ, λέγει Κύριος παντοκράτωρ, πάταξον τὸν ποιμένα, καὶ διασκορπισθήτωσαν τὰ πρόβατα· καὶ ἐπιστρέψω τὴν χεῖρά μου ἐπὶ τοὺς ποιμένας.Zach. 13, 7. Ἐπείπερ ὁ εὐαγγελιστὴς τὸ, Πάταξον τὸν ποιμένα, καὶ διασκορπισθήσεται τὰ προβάτα τῆς ποίμνης,Matth. 26, 31. ἐντεῦθεν λαβὼν κατὰ τὸν σωτηρίου πάθους καιρὸν πέρας εἰληφέναι ἐδίδαξεν, ὅτε καταλείψαντες αὐτὸν οἱ μαθηταὶ διεσκορπίσθησαν· τούτου δὴ χάριν καὶ ἡμεῖς ἐσημειωσάμεθα τὸ ῥητὸν, ὃ καὶ πολλῆς δεόμενον ἐξετάσεως εἰς ἐπιτήδειον ἀναθησόμεθα καιρόν. Ψ. ΤΟ῀Υ Α’ΥΤΟ῀Υ. ΚΗ′. Καὶ ἐξελεύσεται Κύριος, καὶ παρατάξεται ἐν τοῖς ἔθνεσιν ἐκείνοις,", + "candidate_score": 0.626515, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_44", + "bdc_text": "Hatt man hütt 3 hinuß geordnetSiehe Johannes Hallers Gesuch in Nr. 2560 , 75-104 .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg023.1st1K-grc1_window_116", + "psc_text": "ὅμως πληροῦταί γε καὶ ἐφ’ ἡμῖν τὸ, καθ’ ὅσον δὲ ἐταπείνουν αὐτοὺς, τοσούτῳ πλείους ἐγίνοντο, καὶ ἴσχυον σφόδρα σφόόρα·Exod. 1, 12. καὶ σαφὲς τίνα τρόπον τὴν κατάραν εἰλήφασιν οἱ ἐξαρχῆς αὐτὸν καταρασάμενοι διὰ τοῦ, σταύρου σταύρου αὐτόν· κατάρας γὰρ ἦν ὁ σταυρὸς, κατὰ τὸ, ἐπικατάρατος πᾶς ὁ κρεμάμενος ἐπὶ ξύλουGal. 3, 13.. Ἀλλ’ ὁ μὲν τὴν αὐτῶν ὑπομείνας κατάραν ὑπὸ τοῦ Πατρὸς ὑπερύψωται· οἱ δὲ πρὸς αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ καταραθέντες ἐπίμονον εἰς αἰῶνα εἰλήφασιν ὄλεθρον·. ὃν εἰ ἐπ’ ἀκριβές τις ἐπεξίοι, δυνάμεως Θεοῦ κατόψεται μέγεθος, εἰς ἔτι νῦν μετιούσης τοὺς ἅπαξ πρὸς αὐτοῦ κατηραμένους. Ταῦτα εἰς τὸ, καὶ οἱ εὐλογοῦντές σε εὐλόγηνται, καὶ οἱ καταρώμενοί σε καὶ κατάρανται. Ψ. Ἐκ τῆς Δ’ τοῦ Βαλαὰμ προφητείας. ΙΔ′. Ἀνατελεῖ ἄστρον ἐξ Ἰακὼβ, καὶ ἀναστήσεται ἄνθρωπος ἐξ Ἰσραὴλ, καὶ θραύσει ἡγεμόνας Μωὰβ, καὶ προνομεύσει πάντας υἱοὺς Σήθ.Num. 24, 17. Ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος κενώσας ἑαυτὸν καὶ μορφὴν δούλου λαβὼν καὶ σχήματι εὑρεθεὶς ὡς", + "candidate_score": 0.621582, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_44", + "bdc_text": "Hatt man hütt 3 hinuß geordnetSiehe Johannes Hallers Gesuch in Nr. 2560 , 75-104 .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg023.1st1K-grc1_window_296", + "psc_text": "τοῦτ’ ἔστιν εἰς τὸ τῆς κρίσεως καὶ τὸ τῆς κολάσεως πῦρ, ὁ Κύριος προστάσσει· τίνας δὲ αὐτοὺς ἢ τοὺς ἐπιβουλεύσαντας αὐτῷ; Καὶ σκέψαι δὲ, φησὶν, εἰ δόκιμόν ἐστιν, δῆλον δ’ ὅτι τὸ κατ’ αὐτοῦ δρασθὲν αὐτοῖς· λέγει δὲ αὐτοὺς ἐν τῷ πυρὶ δοκιμασθήσεσθαι, ὃν τρόπον καὶ αὐτὸς ὁ Κύριος διὰ τῆς εἰς σάρκα ἐπιδημίας καὶ τοῦ πάθους ἐδοκιμάσθη ὑπὲρ αὐτῶν· καὶ γὰρ δὴ προηγουμένως ἐνηνθρώπησε, καὶ πέπονθεν ὑπὲρ σωτηρίας τῶν ἀπολωλότων προβάτων οἴκου Ἰσραήλ. Τούτοις ἑξῆς καὶ τὴν μετὰ τὸ πάθος τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν ἀποβολὴν αὐτῶν σημαίνων ὁ λόγος φησὶν, καὶ ἀπέρριψα τὴν ῥάβδον τὴν δευτέραν. Τὶς δὲ ἐστὶν αὕτη διδάσκων ἐπιφέρει τὸ σχοίνισμα, περὶ οὗ εἴρηται, σχοίνισμα κληρονομίας αὐτοῦ Ἰσραήλ. Σαφέστερον γ’ οὖν τοῦτο παρίστησιν ἐπιλέγων τοῦ διασκεδάσαι τὴν προτέραν διαθηκὴν τοῦ Θεοῦ, τὴν ἀναμέσον Ἰούδα καὶ ἀναμέσον Ἰσραήλ· καὶ σαφῶς δείκνυται ἀπὸ τῶν τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν χρόνων περιηρημένα τῆς λατρείας ἁπάσης τῆς κατὰ τὸν νόμον ἐξ ἐκείνου καὶ", + "candidate_score": 0.620949, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_17_19", + "bdc_text": "Siehe dazu Nr. 2572 , 6-8 und 44-46 . Zuͦ den Costentzern werdent ouch andere stettNämlich Truppen , die der Klause von Augsburg aus zu Hilfe geschickt wurden ; s. Herberger , Schertlin 184 .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg023.1st1K-grc1_window_448", + "psc_text": "ἀδελφῷ βοηθῆσαι· καὶ ἐρεῖ, Ἴσχυσεν ἀνὴρ τέκτων· καὶ ἀνὴρ χαλκεὺς τύπτων σφύραν ἅμα ἐλαύνων· ποτὲ μὲν ἐρεῖ σύμβλημα καλόν ἐστιν, ἰσχύρωσαν αὐτὰ ἐν ἥλοις, θήσουσιν αὐτὰ καὶ οὐ κινηθήσεται.Es. 41, 2. Δικαιοσύνη ἀπὸ ἀνατολῶν ἐξεγειρομένη τίς ἂν εἴη κατὰ περιγραφὴν οὐσίας, ἰδίαν ὑπόστασιν ἔχουσα, ἢ ὁ Χριστὸς τοῦ Θεοῦ, περὶ οὗ φησὶν ὁ ἀπόστολος, Ὃς ἐγενήθη ἡμῖν σοφία ἀπὸ Θεοῦ, δικαιοσύνη τε καὶ ἁγιασμὸς καὶ ἀπολύτρωσις;1 Cor. 1, 30. Τοῦτον δὲ ἐκ τῶν πατρικῶν κόλπων, παντὸς νοητοῦ φωτὸς ἀνατολῶν ὑπαρχόντων, ἡ κατὰ τὴν ἐνανθρώπησιν ἐξήγειρεν οἰκονομία, ἢ καὶ αὐτὸς ὁ Πατὴρ, ὁ δοὺς αὐτὸν ἐναντίον τῶν ἐθνῶν· ἵν’ οἱ μὲν πρότεροι βασιλεῖς αὐτῶν ἀορατοις δυνάμεις οὖσαι πονηραὶ, ἐξιστῶσιν ἀπὸ τοῦ παραδόξου τῆς οἰκονομίας, ὁρῶσαι τὸν τηλικοῦτον υἱὸν τοῦ Θεοῦ μὴ ἔχοντα εἶδος μὴ δὲ κάλλος· καὶ ἵνα μετὰ τοιάνδε ἔκστασιν δοθῶσιν εἰς γῆν αἱ ῥομφαῖαι αὐτῶν, καὶ ὡς φρύγανα ἐξωσμένα τὰ τόξα αὐτῶν, πρὸς τὸ μὴ κατέχειν αὐτοὺς ὅπλα πολεμικὰ", + "candidate_score": 0.602053, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_27_29", + "bdc_text": "vgl. Nr. 2563 , 46f . wie der Castellalter Francesco di Castellalto . darfürdorthin . gezogen mitt 6 stuck büchsen und 10 fenli von AyterwangenHeiter wang ( Bez .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg023.1st1K-grc1_window_203", + "psc_text": "ἐξέδωκεν, μερίσουσιν ἱμάτιόν μου ��αυτοῖς, καὶ ἐπὶ ἔνδυσίν μου βαλοῦσι κλῆρον· ὁ δὲ Σύμμαχος, διενέμοντο τὰ ἱμάτιά μου ἑαυτοῖς, καὶ περὶ ἐσθῆτος μου ἐλάγχανον· ὃ καὶ αὐτὸ ἅμα τε τῷ πάθει πεπλήρωται, ὅτε οἱ σταυρώσαντες αὐτὸν λαβόντες τὰ ἱμάτια αὐτοῦ ἐποίησαν τέσσαρα μέρη, ἑκάστῳ στρατιώτῃ μέρος, καὶ τὸν χιτῶνα· ἦν δὲ ἄρραφος, ἐκ τῶν ἄνωθεν ὑφαντὸς δι’ ὅλου, δλὸ καὶ εἶπαν πρὸς ἀλλήλους· Μὴ σχίσωμεν αὐτὸν, ἀλλὰ λάχωμεν περὶ αὐτοῦ, τίνος ἔσται·Io. 19, 23. οἷς ἐπιφέρει λέγων ὁ εὐαγγελιστὴς, ἵνα ἡ γραφῇ πληρωθῇ, τὸ διεμερίσαντο τὰ ἱμάτιά μου ἑαυτοῖς, καὶ ἐπὶ τὸν ἱματισμόν μου ἔβαλον κλῆρον. Καὶ ταῦτα μὲν ἡ προφητεία. περὶ αὐτοῦ τὸ Ἑβραϊκὸν ὡσεὶ ἐννᾶ περιέχει· ᾧ ἀκολούθως ἐπιφέρεται καὶ ἐν τῷ ψαλμῷ ὥσπερ δὴ καὶ ἐν τοῖς εὐαγγελίοις, τὸ εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου·Matth. 9, 21. ὅπερ τοιοῦτόν τί μοι δηλοῦν ἔοικεν· σῶσον δὴ εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου, τοῦ Πατρὸς καὶ Θεοῦ τῶν ὅλων.", + "candidate_score": 0.601002, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_13_15", + "bdc_text": "in der Nähe. darvon bestigen und yngenommen , dadannen geschossen und so vil gehandlet , das gestern 7 . septembris die von Constantz uußzogen sind , sydie Schmalkaldener . ze retten und entschüttenbefreien ;", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg023.1st1K-grc1_window_422", + "psc_text": "ἐξελεύσεσθαι ἐκ τῆς ῥίζης Ἰεσσαὶ λέγεται, καὶ ποταπὸν ἄνθος ἀναβήσεσθαι ἐξ αὐτῆς· εἰ δὲ καὶ τὸν πάνυ σκληρὸν ταῦτα ἐπὶ διάνοιαν ἀνιέναι βιάζεται, ὅρα εἰ μὴ καλῶς ἡμῖν καὶ τὰ λοιπὰ ἐπὶ τῇ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν παρουσίᾳ κατὰ διάνοιαν παρίσταται πεπληρωμένα· ἃ καὶ ἀκολούθως τῇ προφητείᾳ γέγονε μετὰ τὸ συνταράξαι Κύριον Σαβαὼθ τοὺς πάλαι ἐνδόξους τοῦ προτέρου λαοῦ· οὓς καὶ ὑψωθέντας τῇ κατὰ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν ὕβρει συντριβήσεσθαι καὶ ταπεινωθήσεσθαι καὶ πεσεῖσθαι προφητεύει· σὺν αὐτοῖς δὲ καὶ τὸν Λίβανον πεσεῖσθαι ὁ λόγος φησίν· οὕτω δὲ ἔθος αὐτῷ τὴν Ἰερουσαλὴμ καὶ τὴν πάλαι πρότερον ἐν αὐτῇ σωματικῶς ἀποτελουμένην λατρείαν ὀνομάζειν· ὡς δῆλόν ἐστιν ἀπὸ τοῦ Ἱεζεκιὴλ, ἔνθα τοῦτον ἀναγέγραπται τὸν τρόπον· ὁ ἀετὸς ὁ μέγας ὁ μεγαλοπτέρυγος, ὁ μακρὸς τῇ ἐκτάσει, πλήρης ὀνύχων, ὃς ἔχει τὸ ἥγημα εἰσελθεῖν εἰς τὸν Λίβανον, καὶ ἔλαβε τὰ ἐπίλεκτα τῆς κέδρου.Ezech. 17, 3. Ἐπιλύων γοὖν τὴν παραβολὴν αὐτὸς ὁ προφητικὸς λόγος σαφῶς τὸν Λίβανον τὴν", + "candidate_score": 0.599404, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf013", + "work_id": "pta0022.pta001.pta-grc1", + "max_score": 0.680022, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_75_77", + "bdc_text": "Oktober 1546 angefertigten und vom Stadtschreiber Hans Escher vom Luchs entworfenen Brief des Zürcher Rates an Haller findet , ist wohl auf einen Irrtum zurückzuführen . Sein eigentlicher Name wird ( Hans ) Thoman Rauman gewesen sein ( dem Vornamen vieler Zürcher ging damals oft noch der Vorname Hans zuvor , der nicht immer angeführt wurde ) . In der älteren Literatur und demzufolge auch in Pf-Augsburg 36 , Nr. 202 , und Pf-Schwaben 175 , Nr. 1026 , wird \"Thoman Ruman\" mit dem in Pf-Zürich 485 angeführten \"Hans Römer\" identifiziert , der 1546 Pfarrer in Zurzach ( Kt .", + "psc_chunk_id": "pta0022.pta001.pta-grc1_window_2", + "psc_text": "Die griechische handschriftliche Überlieferung Die unten angeführte Auswahl von Bindefehlern der jeweiligen Tradition belegt deren stemmatische Zugehörigkeit: Die RS-Tradition überliefert ἱστορησάντων, die x-Tradition ἀνθρώπων. RS-Tradition: ὁμοιώσεως x-Tradition: ὁμοιότητος RS-Tradition: τοῦ παντὸς x-Tradition: Auslassung x-Tradition: ἐπιμιγνύμενοι RS-Tradition: ἐπιμισγόμενοι x-Tradition: καὶ θαυματοποιὸς RS-Tradition: Auslassung Die RS-Tradition In der Gruppe #S #57 #56 #b3 #fn #58 #70 #G #H sind die Leithandschriften #S #fn #H und #G unabhängig voneinander von derselben Vorlage abhängig. S Parisinus Coislinianus gr. 45 (133), membr. (s. XII) Die Handschrift S wurde von Montfaucon unter der Bezeichnung »Seguerianus« benutzt. Vgl. , 57-61; , Nr. 667 , Nr. 1907 Der folgende textkritische Befund zeigt, dass die Handschriften #57 #56 #b3 von #S abhängig sind: τὰς statt τοὺς, die Auslassung von τις ἂν, καταχρωμένη statt χρωμένη. Eine direkte Abschrift von 56 im Rahmen der Überlieferung von C.gent ist die Handschrift #b3, die Felckmann unter der Bezeichnung „Anonymus I für die Textkonstitution", + "candidate_score": 0.680022, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_69_71", + "bdc_text": "Oktober 1547 verlassen ( Augsburg an Zürich , 3 . Oktober , A 202/1 , Nr. 30 ) . - Die Identität Rumans wirft Probleme auf. Im Briefwechsel des Augsburger Rats an den Zürcher Rat wird er einmal als \"Thoman Rauman\" ( A 202/1 , Nr. 18 )", + "psc_chunk_id": "pta0022.pta001.pta-grc1_window_2", + "psc_text": "Die griechische handschriftliche Überlieferung Die unten angeführte Auswahl von Bindefehlern der jeweiligen Tradition belegt deren stemmatische Zugehörigkeit: Die RS-Tradition überliefert ἱστορησάντων, die x-Tradition ἀνθρώπων. RS-Tradition: ὁμοιώσεως x-Tradition: ὁμοιότητος RS-Tradition: τοῦ παντὸς x-Tradition: Auslassung x-Tradition: ἐπιμιγνύμενοι RS-Tradition: ἐπιμισγόμενοι x-Tradition: καὶ θαυματοποιὸς RS-Tradition: Auslassung Die RS-Tradition In der Gruppe #S #57 #56 #b3 #fn #58 #70 #G #H sind die Leithandschriften #S #fn #H und #G unabhängig voneinander von derselben Vorlage abhängig. S Parisinus Coislinianus gr. 45 (133), membr. (s. XII) Die Handschrift S wurde von Montfaucon unter der Bezeichnung »Seguerianus« benutzt. Vgl. , 57-61; , Nr. 667 , Nr. 1907 Der folgende textkritische Befund zeigt, dass die Handschriften #57 #56 #b3 von #S abhängig sind: τὰς statt τοὺς, die Auslassung von τις ἂν, καταχρωμένη statt χρωμένη. Eine direkte Abschrift von 56 im Rahmen der Überlieferung von C.gent ist die Handschrift #b3, die Felckmann unter der Bezeichnung „Anonymus I für die Textkonstitution", + "candidate_score": 0.638146, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_71_73", + "bdc_text": "Im Briefwechsel des Augsburger Rats an den Zürcher Rat wird er einmal als \"Thoman Rauman\" ( A 202/1 , Nr. 18 ) und ein anderes Mal als \"Hanß Ruman\" ( A 202/1 , Nr. 24 ) bezeichnet . Bei Haller ist er stets als \"Romanus \" ohne Nennung seines Vornamens angeführt .", + "psc_chunk_id": "pta0022.pta001.pta-grc1_window_2", + "psc_text": "Die griechische handschriftliche Überlieferung Die unten angeführte Auswahl von Bindefehlern der jeweiligen Tradition belegt deren stemmatische Zugehörigkeit: Die RS-Tradition überliefert ἱστορησάντων, die x-Tradition ἀνθρώπων. RS-Tradition: ὁμοιώσεως x-Tradition: ὁμοιότητος RS-Tradition: τοῦ παντὸς x-Tradition: Auslassung x-Tradition: ἐπιμιγνύμενοι RS-Tradition: ἐπιμισγόμενοι x-Tradition: καὶ θαυματοποιὸς RS-Tradition: Auslassung Die RS-Tradition In der Gruppe #S #57 #56 #b3 #fn #58 #70 #G #H sind die Leithandschriften #S #fn #H und #G unabhängig voneinander von derselben Vorlage abhängig. S Parisinus Coislinianus gr. 45 (133), membr. (s. XII) Die Handschrift S wurde von Montfaucon unter der Bezeichnung »Seguerianus« benutzt. Vgl. , 57-61; , Nr. 667 , Nr. 1907 Der folgende textkritische Befund zeigt, dass die Handschriften #57 #56 #b3 von #S abhängig sind: τὰς statt τοὺς, die Auslassung von τις ἂν, καταχρωμένη statt χρωμένη. Eine direkte Abschrift von 56 im Rahmen der Überlieferung von C.gent ist die Handschrift #b3, die Felckmann unter der Bezeichnung „Anonymus I für die Textkonstitution", + "candidate_score": 0.628004, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_73", + "bdc_text": "Bei Haller ist er stets als \"Romanus \" ohne Nennung seines Vornamens angeführt .", + "psc_chunk_id": "pta0022.pta001.pta-grc1_window_2", + "psc_text": "Die griechische handschriftliche Überlieferung Die unten angeführte Auswahl von Bindefehlern der jeweiligen Tradition belegt deren stemmatische Zugehörigkeit: Die RS-Tradition überliefert ἱστορησάντων, die x-Tradition ἀνθρώπων. RS-Tradition: ὁμοιώσεως x-Tradition: ὁμοιότητος RS-Tradition: τοῦ παντὸς x-Tradition: Auslassung x-Tradition: ἐπιμιγνύμενοι RS-Tradition: ἐπιμισγόμενοι x-Tradition: καὶ θαυματοποιὸς RS-Tradition: Auslassung Die RS-Tradition In der Gruppe #S #57 #56 #b3 #fn #58 #70 #G #H sind die Leithandschriften #S #fn #H und #G unabhängig voneinander von derselben Vorlage abhängig. S Parisinus Coislinianus gr. 45 (133), membr. (s. XII) Die Handschrift S wurde von Montfaucon unter der Bezeichnung »Seguerianus« benutzt. Vgl. , 57-61; , Nr. 667 , Nr. 1907 Der folgende textkritische Befund zeigt, dass die Handschriften #57 #56 #b3 von #S abhängig sind: τὰς statt τοὺς, die Auslassung von τις ἂν, καταχρωμένη statt χρωμένη. Eine direkte Abschrift von 56 im Rahmen der Überlieferung von C.gent ist die Handschrift #b3, die Felckmann unter der Bezeichnung „Anonymus I für die Textkonstitution", + "candidate_score": 0.617653, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_6", + "bdc_text": "vgl . schon Nr. 2561 , 85-87 mit Anm. 59 und Anm. 60 .", + "psc_chunk_id": "pta0022.pta001.pta-grc1_window_1", + "psc_text": "#K #A #Ycap #F #m #e #52 #I #g1 #b2 #51 #53 #54 #55 #75 #77 Die Bedeutung von C.gent für die Formulierung der christlichen Dogmatik wird durch eine umfangreiche Rezeption, das Nebeneinander von langer und kurzer Rezension und durch die Erwähnungen in der indirekten Überlieferung unterstrichen. Für die Beschreibung der meisten Handschriften ist Opitz, Untersuchungen, heranzuziehen, bes. 68-72. Die Beschreibungen der Hss. werden nach Richard, Répertoire bzw. Richard, Supplément und Olivier, Répertoire aufgeführt. Wichtig für die Auswertung der Athanasiana war: Wallis, , Manuscripts, 100-102 und A. Robertson, Additional Note: JThS 3, 1902, 109. Ebenso mittels der Verweise auf Pinakes Die griechische handschriftliche Überlieferung Die unten angeführte Auswahl von Bindefehlern der jeweiligen Tradition belegt deren stemmatische Zugehörigkeit: Die RS-Tradition überliefert ἱστορησάντων, die x-Tradition ἀνθρώπων. RS-Tradition: ὁμοιώσεως x-Tradition: ὁμοιότητος RS-Tradition: τοῦ παντὸς x-Tradition: Auslassung x-Tradition: ἐπιμιγνύμενοι RS-Tradition: ἐπιμισγόμενοι x-Tradition: καὶ θαυματοποιὸς RS-Tradition: Auslassung Die RS-Tradition In der Gruppe #S #57 #56", + "candidate_score": 0.61644, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_29", + "bdc_text": "gezogen mitt 6 stuck büchsen und 10 fenli von AyterwangenHeiter wang ( Bez .", + "psc_chunk_id": "pta0022.pta001.pta-grc1_window_29", + "psc_text": "μὴ ὄντα δὲ καὶ οὐκ ὄντα παραδείγματα τὰ φαῦλα . ὄντα δέ φημι φιμὴ τὰ καλὰ [οὐκ ὄντα δὲ τὰ φαῦλα· ὄντα δέ φημὶ τὰ καλὰ] , καθότι καθ’ ὅτι καίτοι καθώτι ἐκ τοῦ ὄντος ὄντως θεοῦ τὰ παραδείγματα ἔχει· οὐκ ὄντα δὲ τὰ κακὰ καλὰ λέγω λέγων , καθότι καθ’ὅτι ἐπινοίαις ἐποὶνοιαῖς ἐποινοίαις τῶν ἀνθρώπων οὐκ ὄντα οὑκ όντα οὐ κό κ ὄ ντα ἀναπέπλασται ἀναπέπλασθαι ἀναπέπλασ θ τ αι , ἔχοντος γὰρ δὲ τοῦ σώματος ὀφθαλμοὺς εἰς τὸ τὴν κτίσιν κτήσην κτῆσιν κτίσκις πίστιν κτίσιν κτίσην ὁρᾶν οἱ δὲ · καὶ διὰ ὰ τῆς παναρμονίου ταύτης συντάξεως γινώσκειν γινώσκον τὸν δημιουργόν διμιουργόν γινώσκεται ὁ δημιουργος · ἔχοντος ἔχοντες ἔχοντ ες ος δὲ καὶ καὶ ἀκοὴν εἰς ἐπακρόασιν ἐπακρόασην ἐπακρόασ ει ὴ ν τῶν θείων λογίων λογῶν , καὶ τῶν τοῦ θεοῦ νόμων νόμον , ἔχοντος ἔχοντες ἔχοντ ες ος δὲ καὶ καὶ χεῖρας, εἴς τε τὴν τῶν ἀναγκαίων", + "candidate_score": 0.603524, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_29", + "bdc_text": "gezogen mitt 6 stuck büchsen und 10 fenli von AyterwangenHeiter wang ( Bez .", + "psc_chunk_id": "pta0022.pta001.pta-grc1_window_28", + "psc_text": "τὰ ἐναντία λογίζεται λογίζεσθαι , παύσασθαι γὰρ γὰρ καθόλου καθ’ ὅλου τοῦ τὸ κινεῖσθαι οὐ δύναται, τὴν φύσιν τῇ φύσει οὖσα οὖ του σα οὖσαν οὖσαν ὡς προεῖπον προ εἶπ ες ον πρωεῖπον , εὐκίνητος. καὶ γινώσκουσα τὸ αὐτεξούσιον αὐτἔξούσιον αὐτερούσιον αὐτοκίνητον αὐτεξούσιον ἑαυτῆς ἐαὐτῆς ἑα ὐ υ τῆς αὐτῆς ἑαυτῆς αὐτεξούσιον ὁρᾷ ὅρα ἑαυτὴν δύνασθαι δύνασται δύνασαι κατ’ ἀμφότερα τοῖς τ ῆς οῖς τῆς τοῖς τοῦ σώματος μέλεσι μέρεσι χρᾶσθαι χρῆσθαι χρ ᾶ ῆ σθαι χρ ᾶ ῆ σθαι · εἴς εἴ τε του τὰ ὄντα καὶ τὰ μὴ ὄντα. ὄντα ὃντὰ δὲ ἐστι τὰ καλά καλλά , οὐκ μὴ ὄντα δὲ καὶ οὐκ ὄντα παραδείγματα τὰ φαῦλα . ὄντα δέ φημι φιμὴ τὰ καλὰ [οὐκ ὄντα δὲ τὰ φαῦλα· ὄντα δέ φημὶ τὰ καλὰ] , καθότι καθ’ ὅτι καίτοι καθώτι ἐκ τοῦ ὄντος ὄντως θεοῦ τὰ παραδείγματα ἔχει· οὐκ ὄντα δὲ τὰ κακὰ καλὰ λέγω λέγων , καθότι", + "candidate_score": 0.594712, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf011", + "work_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2", + "max_score": 0.679968, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_75_77", + "bdc_text": "Oktober 1546 angefertigten und vom Stadtschreiber Hans Escher vom Luchs entworfenen Brief des Zürcher Rates an Haller findet , ist wohl auf einen Irrtum zurückzuführen . Sein eigentlicher Name wird ( Hans ) Thoman Rauman gewesen sein ( dem Vornamen vieler Zürcher ging damals oft noch der Vorname Hans zuvor , der nicht immer angeführt wurde ) . In der älteren Literatur und demzufolge auch in Pf-Augsburg 36 , Nr. 202 , und Pf-Schwaben 175 , Nr. 1026 , wird \"Thoman Ruman\" mit dem in Pf-Zürich 485 angeführten \"Hans Römer\" identifiziert , der 1546 Pfarrer in Zurzach ( Kt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_58", + "psc_text": "μὲν γάρ ἐστιν ἀληθινὴ ἡ ἐπουράνιος Ἰερουσαλὴμ καὶ τὸ ἐπουράνιον ὄρος τοῦ θεοῦ, περὶ οὗ ὁ ἀπόστολος ἔλεγεν· προσεληλύθατε Σιὼν ὄρη καὶ τὰ ἑξῆς (Hebr 12,22), εἰκὼν δὲ ἐκείνης ἡ ἐπίγειος ἐκκλησία ὁμωνύμως καὶ αὑτὴ καλουμένη ποτὲ μὲν Σιών, ποτὲ δὲ Ἰερουσαλήμ. Psalm 65 Keine Fragmente in den Katenenhandschriften. Psalm 66 Ein kurzer wörtlicher Auszug in den Handschriften der Niketaskatene, der für die Edition ausgewertet wurde. Vgl. 209,1–3. An diese Deutung schließt Niketas, eingeleitet durch ἤ, zunächst eine kurze ethische Deutung an, die in verschiedenen Katenen unter dem Namen Athanasius überliefert wird (PG 27, 292C5–6), danach eine im TLG nicht auffindbare Deutung κατὰ τὴν ἱστορίαν. Die beinahe vollständige Abwesenheit von Exzerpten des ansonsten doch recht prominenten Autors ist ein rätselhaftes Vorkommnis. Die Auslassung betrifft lediglich Eusebius: die anderen Autoren der Ersten Palästinischen Katene werden regelmäßig angeführt, vor allem Didymus, Theodoret und besonders zu Ps 61 sehr ausführlich Basilius. Fast scheint", + "candidate_score": 0.679968, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_57", + "bdc_text": "Ende Dezember 1546 ihre Prädikanten zurück ( Haller an Bullinger , 27 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1414", + "psc_text": "καταλλάσσων ἑαυτῷ, μὴ λογιζόμενος δὲ αὐτοῖς τὰ παραπτώματα. διὸ λέλεκται· κατέπαυσας πᾶσαν τὴν ὀργήν σου, ἀπέστρεψας ἀπὸ ὀργῆς θυμοῦ σου. Ἐπίστρεψον ἡμᾶς, ὁ θεὸς τῶν σωτηρίων ἡμῶν, καὶ ἀπόστρεψον τὸν θυμόν σου ἀφ’ ἡμῶν. μὴ εἰς τὸν αἰῶνα ὀργισθήσῃ ἡμῖν ἢ διατενεῖς τὴν ὀργήν σου ἀπὸ γενεᾶς εἰς γενεάν; ὁ θεός, σὺ ἐπιστρέψας ζωώσεις ἡμᾶς, καὶ ὁ λαός σου εὐφρανθήσεται ἐπὶ σοί. Τὰ μὲν πρότερα προεφητεύετο περὶ τῶν γενησομένων καθ’ ὅλης τῆς γῆς, ἃ δὴ καὶ τέλους ἔτυχε διὰ τῆς παρουσίας τοῦ σωτῆρος ἡμῶν κατὰ τὴ�� ἀποδοθεῖσαν ἑρμηνείαν· τὰ δὲ προκείμενα εὐχὴν περιέχει ὑπὲρ τοῦ ἐκ περιτομῆς λαοῦ. ἐπειδὴ γὰρ ὁ προφήτης προεώρα τῷ θείῳ πνεύματι τὴν εἰς τὸν Χριστὸν ἀπείθειαν τοῦ Ἰουδαίων ἔθνους καὶ τὴν καταληψομένην αὐτοὺς ὀργὴν τῶν τολμηθησομένων αὐτοῖς ἕνεκεν, εἰκότως τὴν προκειμένην εὐχὴν ὑπὲρ αὐτῶν ἀναπέμπει, ὡς μηκέτι δοκεῖν ἐναντιολογίαν περιέχειν τὸν ψαλμόν, ἀνωτέρω μὲν τὰ χρηστότερα θεσπίσαντα πάσῃ τῇ γῇ, ἐν δὲ τοῖς προκειμένοις ὡς", + "candidate_score": 0.641801, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_78", + "bdc_text": "Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_72", + "psc_text": "Dabei habe ich viel hilfreiches Feedback und auch immer wieder Vorschläge für Konjekturen bekommen, deren Urheber ich im Apparat vermerkt habe: Karin Metzler, Franz Xaver Risch, Annette von Stockhausen, Barbara Villani und Dietmar Wyrwa. Weiterhin sind auch Konjekturen aus den Gutachten von Hanns-Christof Brennecke, Jürgen Hammerstaedt und erneut Karin Metzler und Annette von Stockhausen vermerkt. να Ἔλεγχος μοχθηροῦ τρόπου καὶ τέλος τοῦ αὐτοῦ nach Eusebius, Periochae (Ps 51; TU 183,132 Bandt) Τοῦ αὐτοῦ εἰς τὸν να ψαλμόν Εἰς τὸ τέλος, συνέσεως τῷ Δαυίδ, ἐν τῷ ἐλθεῖν Δωὴκ τὸν Ἰδουμαῖον καὶ ἀναγγεῖλαι τῷ Σαοὺλ καὶ εἰπεῖν αὐτῷ· ἦλθε Δαυὶδ εἰς τὸν οἶκον Ἀβιμέλεχ Ἀχιμέλεχ siehe aber den Namen im Folgenden, vor allem auch unten im Text: ἀβι- korrigiert zu ἀχι-; am Rand ἀχι- korrigiert zu Ἀχι- auch im Folgenden wird der Anfangsbuchstabe des Namens zur Großschreibung durchkorrigiert . Τί ἐγκαυχᾷ ἐν κακίᾳ, ὁ δυνατός, ἀνομίαν ὅλην τὴν ἡμέραν; ἀδικίαν ἐλογίσατο ἡ", + "candidate_score": 0.641045, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_86_88", + "bdc_text": "Salutant te Gvaltherus , Pellicanus , Theodorus Theodor Bibliander . et reliqui . Gott mitt üch. Datum Zürych , 8 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1492", + "psc_text": "θεός μου, κεκράξομαι ἡμέρας, καὶ οὐκ εἰσακούσῃ, καὶ νυκτός, καὶ οὐκ εἰς ἄνοιαν ἐμοί. Καὶ ὁ παρὼν δὲ ψαλμός φησιν· ἡμέρας ἐκέκραξα καὶ ἐν νυκτὶ ἐναντίον σου. Kαί μοι δοκεῖ τὸ λόγιον τὸν βίον τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ σωτῆρος ἡμῶν ὑπογράφειν διὰ πάσης οὐ μόνον ἡμέρας, ἀλλὰ καὶ νυκτὸς ἀνακειμένου τῷ θεῷ. ἔχει δὲ καὶ ἐν τοῖς εὐαγγελίοις, ὅπως ταῖς εὐχαῖς διὰ παντὸς ἐσχόλαζεν. ἐπὶ δὲ τοῦ παρόντος δέεται τοῦ πατρὸς καὶ ἀξιοῖ κλῖναι τὸ οὖς πρὸς τὴν δέησιν αὐτοῦ· τουτέστιν ἐπινεῦσαι τοῖς αἰτήμασιν αὐτοῦ. καὶ τοῦτ’ εὔχεται, ὡς ἂν μέλλων ὑπὲρ ἁπάντων τῶν ἐθνῶν αὐτὸς ἑαυτὸν τῷ πατρὶ προσφέρειν θυσίαν. Πολλὰ δὲ περὶ τοῦ ἰδίου θανάτου μέλλων ἑξῆς διεξιέναι ὁρῶν τε τὴν μετὰ θάνατον διαδεξομένην αὐτὸν σωτηρίαν εἰκότως τὴν ἀπαρχὴν τοῦ ψαλμοῦ τῇ αὐτοῦ σωτηρίᾳ προλαβὼν ἀνατίθησι· διό φησιν· κύριε ὁ θεὸς τῆς σωτηρίας μου. Ὅτι ἐπλήσθη κακῶν ἡ ψυχή μου, καὶ ἡ ζωή μου τῷ ᾅδῃ ἤγγισεν· προσελογίσθην μετὰ", + "candidate_score": 0.636103, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_57", + "bdc_text": "Ende Dezember 1546 ihre Prädikanten zurück ( Haller an Bullinger , 27 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1124", + "psc_text": "οἱ θεῖοι λόγοι· ὡς δὲ θλιβόμενοι κρείττους ἑαυτῶν ἐγίγνοντο δοκιμὴν τῆς ἑαυτῶν παρέχοντες ὑπομ��νῆς οὐ μὴν συγχεόμενοι ὡς εἰλιγγιᾶν καὶ θορυβεῖσθαι, διδάσκει ὁ εἰπών· ἐν θλίψει ἐπλάτυνάς με , καὶ ὁ θεῖος ἀπόστολος λέγων· θλιβόμενοι, ἀλλ’ οὐ στενοχωρούμενοι· καταβαλλόμενοι, ἀλλ’ οὐκ ἀπολλύμενοι· διωκόμενοι, ἀλλ’ οὐκ ἐγκαταλειπόμενοι . οὕτως οὖν καὶ ἐνταῦθά φησιν· ἐν ἡμέρᾳ θλίψεώς μου τὸν θεὸν ἐξεζήτησα· οὐ γὰρ ἀπέβλεπον ἐπὶ τοὺς θλίβοντας οὐδ’ ἐπὶ τοὺς ἐπαιρομένους, ἐπιστρέφων δὲ ἐμαυτοῦ τὸ τῆς ψυχῆς ὄμμα πρὸς τὸν θεὸν κατ’ αὐτὸν τὸν τῆς θλίψεως καιρὸν αὐτὸν ἐξεζήτουν. Ἐζήτουν δὲ αὐτὸν ταῖς χερσί μου δεδιδαγμένος ἐπαίρειν ὁσίους χεῖρας κατὰ τὸν φάσκοντα λόγον· βούλομαι δὲ τοὺς ἄνδρας προσεύχεσθαι ἐπαίροντας ὁσίους χεῖρας . καὶ τοῦτ’ ἔπραττον οὐ δι’ ἡμέρας μόνον ἀλλὰ καὶ διὰ νυκτὸς τὰς χεῖράς μου ἐπαίρων ἐναντίον αὐτοῦ καὶ διὰ τῆς προσευχῆς καὶ διὰ τῶν πρὸς αὐτὸν φωνῶν ἐπιζητῶν αὐτόν. διὸ ταῦτα πράττων οὐκ ἠπατήθην· εὑρίσκετο γάρ μοι ζητούμενος· διὸ προσέσχεν", + "candidate_score": 0.635601, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_57", + "bdc_text": "Ende Dezember 1546 ihre Prädikanten zurück ( Haller an Bullinger , 27 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1337", + "psc_text": "πένητα δικαιώσατε. ἐξέλεσθε πένητα καὶ πτωχόν, ἐκ χειρὸς ἁμαρτωλοῦ ῥύσασθε. Ἐὰν μὲν οὖν τούτων ἀκροώμενοι παιδευώμεθα καὶ τὰ παραγγέλματα φυλάττοιμεν, τῆς ἐκ τῶν λόγων ὠνάμεθα ὠφελείας, ἐπεὶ καὶ ἡμῖν λεχθήσεται· οὐκ ἔγνωσαν οὐδὲ συνῆκαν, ἐν σκότει διαπορεύονται. Τί δὲ οὐκ ἔγνωσαν οὐδὲ συνῆκαν ἤ, ὅτι ὅσον οὔπω καὶ αὐτοὶ παραστήσονται τῷ βήματι τοῦ θεοῦ λόγον δώσοντες, περὶ ὧν οὐ δικαίως ἔκριναν; οἱ δὲ μὴ πρὸ ὀφθαλμῶν θέμενοι τὴν κρίσιν τοῦ θεοῦ ἐν σκότει διαπορεύονται τῷ τῆς ἀγνοίας σκότῳ τὰ τῆς ψυχῆς αὐτῶν ὄμματα πληρώσαντες. διὸ προσήκει τῷ τοῦ λόγου φέγγει φωτιζομένους ἢ μὴ κρίνειν, μνημονεύοντας τοῦ εἰρηκότος· μὴ κρίνετε, ἵνα μὴ κριθῆτε , ἢ, εἰ ἀνάγκη ποτὲ κρίνειν, κατὰ τὸ δικαιότατον τοῦτο ποιεῖν καὶ ἐλέγχειν τοὺς ἁμαρτάνοντας, κἂν δέοι ὑπὲρ ἀληθείας θνήσκειν, πεπεισμένους ἀκριβῶς, ὅτι πάντων ἔσται συντέλεια καὶ μεταβολὴ ἐπὶ τῇ καθολικῇ κρίσει τοῦ θεοῦ, ἣν ποιήσεται διὰ τοῦ Χριστοῦ αὐτοῦ, ἣν καὶ ὁ παρὼν παρίστησιν λόγος ἐπισυνάπτων ἑξῆς", + "candidate_score": 0.635012, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_57", + "bdc_text": "Ende Dezember 1546 ihre Prädikanten zurück ( Haller an Bullinger , 27 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_204", + "psc_text": "σύμβολόν τε διαθέσεως καὶ φιλίας παρεῖχεν τὴν προδοσίαν ποιούμενος, εἰκότως περὶ αὐτοῦ λέλεκται· ἁπαλώτεροι οἱ λόγοι αὐτοῦ ἐλαίου ὄντες ἀνατμητικοί, ἢ κατὰ τοὺς ο· ἡπαλύνθησαν οἱ λόγοι αὐτοῦ ὑπὲρ ἔλαιον, καὶ αὐτοί εἰσι βολίδες. Ἐπίρριψον ἐπὶ κύριον τὴν μέριμνάν σου, καὶ αὐτός σε διαθρέψει· οὐ δώσει εἰς τὸν αἰῶνα σάλον τῷ δικαίῳ. σὺ δέ, ὁ θεός, κατάξεις αὐτοὺς εἰς φρέαρ διαφθορᾶς· ἄνδρες αἱμάτων καὶ δολιότητος οὐ μὴ ἡμισεύσωσιν τὰς ἡμέρας αὐ��ῶν· ἐγὼ δὲ ἐλπιῶ ἐπὶ σέ. Οἱ μὲν σὺν ἀπάτῃ καὶ ὑποκρίσει ἁπαλύνοντες ἑαυτῶν τοὺς λόγους ἐκ τοῦ φανεροῦ ἔσωθεν δὲ αὐτοὺς ἀκονήσαντες ὑπὲρ βολίδας , ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ὁ προδότης γεγονὼς τοῦ σωτῆρος, ὁποίου τέλους τεύξονται δεδήλωται. σὺ δέ τοίνυν φησιν , ὁ τούτων ἀκροώμενος σωφρονισθεὶς ἀπὸ τοῦ τῶν προλελεγμένων τέλους τουτῶν προλελεγμένων τέλος καὶ ὁ τῷ προφητευομένῳ σωτῆρι ὅλον σαυτὸν ἐπιδιδούς, θάρσει τὴν σαυτοῦ φροντίδα ἐπιρρίψας ἐπ’ αὐτόν, οἷα Καινῇ Διαθήκῃ μαθητευθείς, δι’ ἧς αὐτὸς ὁ σωτὴρ παιδεύει", + "candidate_score": 0.63492, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_86_88", + "bdc_text": "Salutant te Gvaltherus , Pellicanus , Theodorus Theodor Bibliander . et reliqui . Gott mitt üch. Datum Zürych , 8 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_520", + "psc_text": "ἑξῆς λέγων· πρὸς σὲ πᾶσα σὰρξ ἥξει, οὐκέτι γὰρ μόνον τὸ Ἰουδαίων ἔθνος, ἀλλὰ καὶ πᾶσα σάρξ, τουτέστι πᾶν γένος ἀνθρώπων· οὕτως γὰρ εἴωθεν ὁ λόγος πάντας ἀνθρώπους σημαίνειν τοὺς πάλαι σαρκίνους καὶ γεώδεις. διὸ καὶ ἐν τῷ νόμῳ λέλεκται· διέφθειρε πᾶσα σὰρξ τὴν ὁδὸν αὐτοῦ· καὶ πάλιν· οὐ μὴ καταμείνῃ τὸ πνεῦμά μου ἐν τοῖς ἀνθρώποις τούτοις διὰ τὸ εἶναι αὐτοὺς σάρκας. ἀλλὰ τότε μὲν πᾶσα σὰρξ κατηγορεῖτο, νῦν δὲ ἥξειν πρὸς τὸν θεὸν λέγεται. διὸ καὶ μετὰ τὸν Δαυὶδ Ἰωὴλ προφήτης γενόμενος τὰ κάλλιστα πάσης σαρκὸς θεσπίζει λέγων· ἐκχεῶ ἀπὸ τοῦ πνεύματός μου ἐπὶ πᾶσαν σάρκα, καὶ προφητεύσουσιν. ἀλλὰ καὶ ὁ Ἡσαΐας ταὐτὸν παρίστησιν εἰπών· ὄψεται πᾶσα σὰρξ τὸ σωτήριον τοῦ θεοῦ. σωτήριον δὲ θεοῦ πάσῃ σαρκὶ γνωσθησόμενον τί ποτε ἦν ἄρα ἢ ὁ χριστὸς τοῦ θεοῦ, καθὼς πολλάκις ἀπεδείξαμεν; τοῦτο οὖν τὸ σωτήριον πᾶσιν ἀνθρώποις τοῖς πάλαι σαρκίνοις ἀποκαλυφθήσεσθαι προεφητεύετο. εἰκότως οὖν καὶ ὁ μετὰ χεῖρας ψαλμὸς", + "candidate_score": 0.634771, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_57", + "bdc_text": "Ende Dezember 1546 ihre Prädikanten zurück ( Haller an Bullinger , 27 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_562", + "psc_text": "διάφορα τάγματα τῶν ἐν Χριστῷ προκοπτόντων τὴν παγκαρπίαν εἴσεται τῶν διὰ τῆς προκειμένης προφητείας θεσπιζομένων. Εὐλογήσεις τὸν στέφανον τοῦ ἐνιαυτοῦ τῆς χρηστότητός σου, καὶ τὰ πεδία σου πλησθήσεται πιότητος. πιανθήσεται τὰ ὡραῖα τῆς ἐρήμου, καὶ ἀγγαλίασιν οἱ βουνοὶ περιζώσονται. ἐνεδύσαντο οἱ κριοὶ τῶν προβάτῶν, καὶ αἱ κοιλάδες πληθυνοῦσι σῖτον· κεκράξονται, καὶ γὰρ ὑμνήσουσιν. Ἐπειδὴ κηρῦξαι ἐνιαυτὸν κυρίου δεκτὸν καὶ ἡμέραν ἀνταποδόσεως ἐληλυθέναι λέγεται ὁ σωτὴρ κατὰ τὴν φάσκουσαν ἐξ αὐτοῦ προσώπου γραφήν· πνεῦμα κυρίου ἐπ’ ἐμέ, οὗ εἵνεκεν ἔχρισέ με· εὐαγγελίσασθαι πτωχοῖς ἀπέσταλκέ με, κηρῦξαι αἰχμαλώτοις ἄφεσιν καὶ τυφλοῖς ἀνάβλεψιν, καλέσαι ἐνιαυτὸν κυρίου δεκτὸν καὶ ἡμέραν ἀνταποδόσεως, εἰκότως καὶ ἐνταῦθα τὴν ἡμέραν σημαίνει τῆς ἀνταποδόσεως. ἔστι δὲ αὕτη ὁ μέλλων ἐπιστήσεσθαι αἰὼν μετὰ τὴν τοῦ ἐνεστῶτος συντέλειαν. ἐκεῖνον τοίνυν τὸν ἐνιαυτὸν ὥσπερ στεφάνῳ κοσμηθήσεσθαι διὰ τῶν νεαρῶν καὶ ὡραίων ἀνθῶν τῶν μελλόντων ἐν αὐτῷ πολιτεύεσθαι τὸ παρὸν θεσπίζει λόγιον φάσκον· εὐλογήσεις τὸν στέφανον τοῦ ἐνιαυτοῦ τῆς χρηστότητός σου. Ὁ γὰρ", + "candidate_score": 0.634614, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_86_88", + "bdc_text": "Salutant te Gvaltherus , Pellicanus , Theodorus Theodor Bibliander . et reliqui . Gott mitt üch. Datum Zürych , 8 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1418", + "psc_text": "μελλόντων διὰ τοῦ Χριστοῦ αὐτοῦ ἐπιστρέφειν. Εἶτα βραχύ τι ἐφησυχάσας πληροῦται τοῦ πνεύματος τοῦ θείου, καὶ προφητεύει ἑξῆς ὧδέ πως λέγων· πλὴν ἐγγὺς τῶν φοβουμένων αὐτὸν τὸ σωτήριον αὐτοῦ τοῦ κατασκηνῶσαι δόξαν ἐν τῇ γῇ ἡμῶν. Παρίστησι δὲ διὰ τούτων, ὅσον οὐδέπω μέλλειν ἐπιστήσεσθαι ἀνθρώποις τὸ σωτήριον τοῦ θεοῦ, περὶ οὗ ἀνωτέρω ηὔξατο εἰπών· δεῖξον ἡμῖν, κύριε, τὸ ἔλεός σου καὶ τὸ σωτήριόν σου δῴης ἡμῖν. Αὐτὸ δὴ οὖν τοῦτό φησι τὸ σωτήριον ἔγγιστα τυγχάνειν καὶ πλησίον ἤδη καὶ ἐγγὺς τῶν φοβουμένων αὐτὸν εἶναι, αἴτιον ὑπάρχον τοῦ κατασκηνῶσαι δόξαν καὶ σκηνώματα συστῆσαι ἐν τῇ γῇ ἡμῶν. ἔθος δὲ τῇ θείᾳ γραφῇ τὸν Χριστὸν τοῦ θεοῦ σωτήριον ὀνομάζειν, ὡς πολλάκις διὰ πολλῶν ἀπεδείξαμεν. ὃν δὴ καὶ νῦν θεσπίζων ὁ λόγος παρίστη διδάσκων ἀντὶ τῆς προτέρας ἀτιμίας τῆς κατὰ τὴν εἰδωλολατρείαν ὑποστάσης ἐν τῇ γῇ δόξαν ἐν αὐτῇ κατασκηνώσειν καὶ σκηνώματα πανταχοῦ γῆς ἱδρυθήσεσθαι δόξης τῆς τῷ θεῷ διὰ τῆς εὐαγγελικῆς διδασκαλίας", + "candidate_score": 0.634613, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_78", + "bdc_text": "Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_49", + "psc_text": "Σαοὺλ ἄρχοντα αὐτῷ δοθῆναι. Dieser Text wird lediglich in Dd als geschlossene Einheit überliefert und Eusebius zugeschrieben. In G erscheint 2 δέον – 14 δοθῆναι mit Zuschreibung an Diodor. In CaCb wiederum erscheint 1 Εἰ – 5 ἡγούμενος mit Zuschreibung an Eusebius, direkt im Anschluss daran 6 τάχα – 9 ψυχῶν mit Zuschreibung an Didymus. Im Kommentar des Eusebius zu Ps 51, wie er aus den beiden Handschriften der direkten Überlieferung rekonstruiert wurde, findet sich dieses Fragment weder insgesamt noch in Teilen wörtlich oder inhaltlich wieder. Es lässt sich auch keine Stelle finden, an der es sinnvoll eingefügt werden könnte, da die Argumentation des Eusebius bei der Auslegung des Verses Ps 51,9 sehr schnell von Doeg als dem konkret Angesprochenen ins Allgemeine übergeht. Es wäre immerhin möglich, dass es sich bei dem ersten Abschnitt des Fragments, der in Ca und Cb Eusebius zugeschrieben ist, um eine sehr freie Paraphrase zu", + "candidate_score": 0.633226, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_87_89", + "bdc_text": "et reliqui . Gott mitt üch. Datum Zürych , 8 . septembris , 9 . antemeridiana , 1546 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_862", + "psc_text": "καταφυγή μου σὺ εἶ. Ὁ θεός μου, ῥῦσαί με ἐκ χειρὸς ἁμαρτωλοῦ, ἐκ χειρὸς παρανομοῦντος καὶ ἀδικοῦντος. ὅτι σὺ εἶ ἡ ὑπομονή μου, κύριε, ἡ ἐλπίς μου ἐκ νεότητός μου. Ὁ τέλειος ὥσπερ ἴδιον κτῆμα τὸν θεὸν ἐπικαλεῖται λέγων· «ὁ θεός μου·» ἐπειδήπερ ἐπαγγελία ἐστὶ τοῦ θεοῦ περὶ τῶν ἀξίων λέγουσα· «ἔσομαι αὐτῶν θεὸς, καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μοι λαός.» ὁ δὴ λέγων, «ἐπὶ σοὶ, κύριε, ἤλπισα,» καὶ πάντα μὲν δεύτε��α θέμενος, ἐπὶ μόνον δὲ τὸν θεὸν ἑαυτὸν ἐπιρρίψας, εἰκότως εἴποι ἂν, «ὁ θεός μου.» Ῥυσθῆναι δὲ ἐκ χειρὸς ἁμαρτωλοῦ εὔχεται, ἵνα μὴ ταῖς πράξεσιν ὅμοιος γένηται τῷ ἁμαρτωλῷ, μηδὲ τῷ παρανομοῦντι· διὸ ἐπιλέγει· Ἐκ χειρὸς ἁμαρτωλοῦ, καὶ ἐκ χειρὸς παρανομοῦντος καὶ ἀδικοῦντος. Ἀλλὰ καὶ ὅπως μὴ ὑποχείριος γένηται τοῖς τοιούτοις, εὐλόγως δὲ τὸν θεὸν ἑαυ τοῦ θεὸν ὀνομάζοι ἂν, οὐ μόνον διὰ τὰ ἔμπροσθεν λελεγμένα, ἀλλὰ καὶ διὰ τὰς ἑξῆς ἐπιλεγομένας αἰτίας. σὺ γάρ μου, φησὶ, τυγχάνεις ὑπομονὴ, καὶ σύ", + "candidate_score": 0.631449, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_8_10", + "bdc_text": "vgl. die in Nr. 2558 , Anm. 46 angeführten Stellen. dannen geschlagendannen geschlagen : zur ückgedrängt. . Daruff die fygendFeinde .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_228", + "psc_text": "Σύμμαχον μὴ οὐχὶ ὅταν, φησίν , ἐξαριθμῇς ἐξαριθμήσῃ , τότε ἀποστραφήσονται ἐπιστρέ(φονται) οἱ ἐχθροί μου ὀπίσω εἰς τὰ ὀπίσω · ἐπειδὰν γὰρ φησὶ φυλοκρινῶν διακαθάρῃς διακαθάρεις διακαθαρίσης ἀφορίζων τοὺς ἑαυτοῦ σεαυτοῦ ἀξίους ἀπὸ τῶν ἀναξίων καὶ ἐξαρίθμη­σιν ποιούμενος τῶν μελλόντων εἰς τὰ δεξιὰ ἵστασθαι καὶ τῶν εἰς τὰ ἀριστερὰ χωρούντων , τότε εἰς τὰ δεξία (ἐν τῷ σὲ τὴν ἐξαρίθμησιν ταύτην ταῦτας ποιεῖσθαι) ἀποστραφήσονται ἀποστραφείησαν οἱ ἐχθροί μου εἰς τὰ ὀπίσω. Ἰδοὺ ἔγνων, ὅτι θεός μοί ἐστιν. ἐπὶ τῷ θεῷ αἰνέσω ῥῆμα, ἐπὶ τῷ κυρίῳ αἰνέσω λόγον· ἐπὶ τῷ κυρίῳ ἤλπισα, οὐ φοβηθήσομαι· τί ποιήσει μοι ἄνθρωπος; Kατὰ δὲ τὸν Σύμμαχον τοῦτό φησιν· οἶδα, ὅτι ἔστιν θεός μοι. τὸν θεὸν ὑμνολογήσω, διὰ τοῦ θεοῦ ὑμνοποιήσομαι λόγον· τῷ θεῷ πέποιθα, οὐ φοβηθήσομαι· τί ποιήσει μοι ἄνθρωπος; Αὐτοῖς ἔργοις, φησί, παρείληφα καὶ ἔγνων ἀληθῶς, ὅτι οὐκ ἐπὶ ματαίῳ ἤλπισα, ἀλλὰ θεὸν βοηθὸν ἐκτησάμην· τούτου δὲ ἔλεγχος, ἐπεὶ ἔθου τὰ δάκρυά μου ἐνώπιόν", + "candidate_score": 0.631393, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_86_88", + "bdc_text": "Salutant te Gvaltherus , Pellicanus , Theodorus Theodor Bibliander . et reliqui . Gott mitt üch. Datum Zürych , 8 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1447", + "psc_text": "λέγεσθαι καὶ τό· οὐκ ἔστι κατὰ τὰ ἔργα σου. Καὶ ποῖα ἔργα διδάσκει λέγων ἑξῆς· πάντα τὰ ἔθνη ὅσα ἐποίησας ἥξουσι καὶ προσκυνήσουσιν ἐνώπιόν σου. Ἐὰν δὲ ἐπιφέρηται τό· σὺ εἶ θεὸς μόνος, καὶ τοῦτο ἐφαρμόσεις τῷ σωτῆρι παραθεὶς τό· οὐκ ἔστιν ὅμοιός σοι ἐν θεοῖς, κύριε. Ὥσπερ γὰρ ἐπὶ συγκρίσει τῶν ἀποδοθέντων θεῶν οὐκ ἔστιν ὅμοιός σοι, οὕτως ἐν παραθέσει τῶν αὐτῶν σὺ εἶ θεὸς μόνος, ἐπειδήπερ μόνος ὁ σωτὴρ καὶ κύριος ἡμῶν ἐν ἀρχῇ ἦν καὶ θεοῦ λόγος ἦν καὶ πρὸς τὸν θεὸν ἦν καὶ θεὸς ἦν· διόπερ οὐκ ἔστιν ὅμοιος αὐτῷ ἐν θεοῖς, καὶ μόνος αὐτὸς ὡς ἐν θεοῖς εἴη ἂν θεὸς οὐδενὸς τῶν λεγομένων πολλῶν θεῶν ἐν τῇ αὐτοῦ παραθέσει δυναμένου χρηματίζειν θεοῦ. Ἄλλος δὲ διὰ τὸ ἐπιφέρεσθαι πᾶσι τούτοις τό· ὅτι σὺ εἶ θεὸς μόνος, εἴποι ἂν πρὸς τὸν πατέρα καὶ θεὸν τῶν ὅλων τὰ προκείμενα πάντα διὰ τ��ς εὐχῆς ἀναπέμπεσθαι. τῇ γὰρ αὐτοῦ δωρεᾷ", + "candidate_score": 0.630543, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_87_89", + "bdc_text": "et reliqui . Gott mitt üch. Datum Zürych , 8 . septembris , 9 . antemeridiana , 1546 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_449", + "psc_text": "Ἀρχόμενος μὲν ἔλεγεν· Οὐχὶ τῷ θεῷ ὑποταγήσεται ἡ ψυχή μου; ὥσπερ ἐνδυάζων ἔτι. ἐνταῦθα δὲ ἀποφατικῶς βεβαιωθεὶς ἐκ τῶν εἰρημένων τῇ ἑαυτοῦ ψυχῇ ἐπιθαρσεῖν παρακελεύεται· διό φησι πρὸς αὐτήν· Πλὴν τῷ θεῷ ὑποτάγηθι, ἡ ψυχή μου. Καὶ ἀνωτέρω μὲν ἔλεγε· Παρ’ αὐτοῦ γὰρ τὸ σωτήριόν μου. Ἐνταῦθα δέ· Ὅτι παρ’ αὐτοῦ ἡ ὑπομονή μου. Ὅμοιον δ’ ἂν εἴη τοῦτο τῷ φήσαντι· πάντα ἰσχύω ἐν τῷ ἐνδυναμοῦντί με· οὐ γὰρ παρ’ ἐμαυτοῦ κέκτημαι τὴν ἰσχύν, ἀλλὰ παρὰ τοῦ ἐνδυναμοῦντός με· καὶ ἐνταῦθα ἡ ὑπομονή μου οὐκ ἐξ ἐμῆς, φησίν, ἀρετῆς καὶ δυνάμεως συνέστηκεν, ἀλλὰ παρὰ τῆς αὐτοῦ χάριτος· Καὶ γὰρ αὐτὸς θεός μου καὶ σωτήρ μου. Διόπερ ὡς θεός μου καὶ σωτήρ μου παρέχει μοι τὴν ὑπομονήν. εἶτ’ ἀνωτέρω μὲν ἔχεις τό· Καὶ γὰρ αὐτὸς θεός μου καὶ <σωτήρ μου· ἀντιλήπτωρ μου· οὐ μὴ σαλευθῶ ἐπὶ πλεῖον. ᾿Ενταῦθα δε· Κ αὶ γὰρ αὐτὸς θεός μου καὶ> σωτήρ μου, ἀντιλήπτωρ μου· οὐ", + "candidate_score": 0.630195, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_8", + "bdc_text": "vgl. die in Nr. 2558 , Anm. 46 angeführten Stellen. dannen geschlagendannen geschlagen :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_606", + "psc_text": "δὲ τὸν Σύμμαχον· ἔθηκας κύκλωσιν τῇ ὀσφύϊ ἡμῶν. Δηλοῦσι δὲ διὰ τούτων τὰς κατὰ τοῦ σώματος πληγάς, ἃς ἐδήλου σαφέστερον ὁ ἀπόστολος λέγων· τρὶς ἐρραβδίσθην, ἅπαξ ἐλιθάσθην, ὑπὸ Ἰουδαίων τεσσαράκοντα παρὰ μίαν ἔλαβον. Μετὰ δὲ τὰς εἱρκτὰς καὶ τὰς κατὰ τῶν νώτων ἢ κατὰ τῶν ὀσφύων πληγάς ἐπιλέγουσιν· ἐπεβίβασας ἀνθρώπους ἐπὶ τὰς κεφαλὰς ἡμῶν. Καὶ τοῦτο δὲ νοήσεις ὁρῶν κατὰ τοὺς τῶν διωγμῶν καιροὺς ἐπεμβαίνοντας τοὺς ἀθέους καὶ ἀσεβεῖς ἄνδρας καὶ κατεπαιρομένους τῶν τῆς θεοσεβείας ἀθλητῶν, τοὺς δὲ ταπεινουμένους καὶ τὰ πρόσωπα συνεσταλμένους ἐπὶ ταῖς τῶν ἀθέων βλασφημίαις τε καὶ μεγαλαυχίαις· ἤδη δὲ πολλάκις καὶ κατὰ κόρης ἔτυψαν παίοντες πληγαῖς τὰς τῶν ἀθλητῶν τοῦ θεοῦ κεφαλάς. ἀλλὰ ταῦτα πάντα, φασὶν οἱ τοῦ θεοῦ μάρτυρες, σὺ ἡμῖν ἐπήγαγες, ὁ θεός. μὴ γάρ σου βουλομένου, οὐκ ἄν τι τοιοῦτον καθ’ ἡμῶν ἐτολμᾶτο, συγχωροῦντος δέ σου ταῦτ’ ἐγίνετο. διό φασι πρὸς αὐτόν· εἰσήγαγες ἡμᾶς εἰς τὴν παγίδα. Σὺ γὰρ ἦσθα ὁ κατακλείστους ἡμᾶς", + "candidate_score": 0.628382, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_87_89", + "bdc_text": "et reliqui . Gott mitt üch. Datum Zürych , 8 . septembris , 9 . antemeridiana , 1546 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1447", + "psc_text": "λέγεσθαι καὶ τό· οὐκ ἔστι κατὰ τὰ ἔργα σου. Καὶ ποῖα ἔργα διδάσκει λέγων ἑξῆς· πάντα τὰ ἔθνη ὅσα ἐποίησας ἥξουσι καὶ προσκυνήσουσιν ἐνώπιόν σου. Ἐὰν δὲ ἐπιφέρηται τό· σὺ εἶ θεὸς μόνος, καὶ τοῦτο ἐφαρμόσεις τῷ σωτῆρι παραθεὶς τό· οὐκ ἔστιν ὅμοιός σοι ἐν θεοῖς, κύριε. Ὥσπερ γὰρ ἐπὶ συγκρίσει τῶν ἀποδοθέντων θεῶν οὐκ ἔστιν ὅμοιός σοι, οὕτως ἐν παραθέσει τῶν αὐτῶν σὺ εἶ θεὸς μόνος, ἐπειδήπερ μόνος ὁ σωτὴρ καὶ κύριος ἡμῶν ἐν ἀρχῇ ἦν καὶ θεοῦ λόγος ἦν καὶ πρὸς τὸν θεὸν ἦν καὶ θεὸς ἦν· διόπερ οὐκ ἔστιν ὅμοιος αὐτῷ ἐν θεοῖς, καὶ μόνος αὐτὸς ὡς ἐν θεοῖς εἴη ἂν θεὸς οὐδενὸς τῶν λεγομένων πολλῶν θεῶν ἐν τῇ αὐτοῦ παραθέσει δυναμένου χρηματίζειν θεοῦ. Ἄλλος δὲ διὰ τὸ ἐπιφέρεσθαι πᾶσι τούτοις τό· ὅτι σὺ εἶ θεὸς μόνος, εἴποι ἂν πρὸς τὸν πατέρα καὶ θεὸν τῶν ὅλων τὰ προκείμενα πάντα διὰ τῆς εὐχῆς ἀναπέμπεσθαι. τῇ γὰρ αὐτοῦ δωρεᾷ", + "candidate_score": 0.628248, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_8_10", + "bdc_text": "vgl. die in Nr. 2558 , Anm. 46 angeführten Stellen. dannen geschlagendannen geschlagen : zur ückgedrängt. . Daruff die fygendFeinde .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_869", + "psc_text": "«βοηθός» μου γέγονας «κραταιός.» καὶ κατὰ τὸν Σύμμαχον δὲ ὁμοίως εἴρηται· Σὺ ἐπεστηρίχθην ἀπὸ γαστρός, ἀπὸ τῶν ἐνδοσθίων τῆς μητρός μου σὺ ἐπεῖδές με. εἰς σὲ ἡ ἀναμονή μου ἐνδελεχῶς, ὡσεὶ τέρας ἐγενόμην τοῖς πολλοῖς· σὺ δὲ πεποίθησίς μου ἰσχυρά. Πληρωθήτω τὸ στόμα μου αἰνέσεως, ὅλην τὴν ἡμέραν τῆς μεγαλοπρεπείας σου. μὴ ἀπορρίψῃς με εἰς καιρὸν γήρως, ἐν τῷ ἐκλείπειν τὴν ἰσχύν μου μὴ ἐγκαταλίπῃς με· ὅτι εἶπαν οἱ ἐχθροί μου ἐμοί· καὶ οἱ φυλάσσοντες τὴν ψυχήν μου ἐβουλεύσαντο ἐπὶ τὸ αὐτὸ λέγοντες· ὁ θεὸς ἐγκατέλιπεν αὐτόν· καταδιώξατε καὶ καταλάβετε αὐτὸν ὅτι οὐκ ἔστιν ὁ ρυόμενος. Ἤδη μὲν καὶ τὸν παρελθόντα χρόνον ὕμνησίς μου, φησὶν, ἐν σοὶ γέγονε διὰ παντός· πλὴν ἀλλὰ καὶ περὶ τοῦ μέλλοντος δέομαι, ὡς ἂν μέχρις ἐσχάτης ὥρας τοῦ βίου τὸ στόμα μου τῆς σῆς αἰνέσεως πληρῷτο, καὶ οὕτω γε πληρῷτο, ὡς μηδένα χώραν σχολάζουσαν ἔχειν πρὸς τὸ ἄλλο τι φθέγγεσθαι, μηδὲ ἀνθρώποις ὁμιλεῖν· καὶ τοῦτό", + "candidate_score": 0.626808, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_6", + "bdc_text": "vgl . schon Nr. 2561 , 85-87 mit Anm. 59 und Anm. 60 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_54", + "psc_text": "Μετὰ – 7 αἰῶνος Eusebius zuzuweisen, der sich auch im Kommentar zu Ps 51 nicht wiederfindet. Dieser Abschnitt dürfte tatsächlich Didymus zuzuweisen sein, wie es DdCaCb und auch G (insofern „Diodor“ erneut eine Verfälschung des Namens Didymus ist) tun. Die Überlieferung des restlichen Textes ist an der entsprechenden Stelle im Kommentar zu Ps 51 (10,3–4) dokumentiert. Die Kommentare zu Ps 61–66 in den Katenen Zu den Psalmen 61–66 finden sich in den Katenen fast keine Fragmente aus den Kommentaren des Eusebius. Die wenigen kurzen Fragmente sind überdies entweder Paraphrasen oder sehr stark gekürzt. Im Detail stellt sich die Situation folgendermaßen dar: Psalm 61 Keine Fragmente in den Katenenhandschriften. Psalm 62 Ein Fragment in den Handschriften der Niketas-Katene zu Ps 62,2: Na fol. 473v–474r, Zuschreibung: ευς´; Nb fol. 320v, Zuschreibung: εὐσε´. Ὀρθρίζει δὲ πρὸς θεὸν ὁ τὰ ἔργα τῆς νυκτὸς ἀποθέμενος ὁ μὴ ἐφ’ ἑτέροις πράγμασι τὴν διάνοιαν ἔχων (expl. Nb),", + "candidate_score": 0.623704, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_50", + "bdc_text": "Bald darauf verließen sie Augsburg , \"damit sie mit weib und kinnder vor winters hiehere khommen mögen\" ( Rat von Augsburg an den Rat von Zürich. 8 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1651", + "psc_text": "μεταβάλλε�� τὴν αὑτοῦ φύσιν. ἡμεῖς δὲ κατὰ καιροὺς παριόντες εἰς τὸν βίον χειμάρρου τρόπον ἀπορρέομεν, ἐπεὶ καὶ κατὰ τὸν Σολομῶνα· γενεὰ πορεύεται καὶ γενεὰ ἔρχεται, καὶ τὰ ἀνθρώπινα πράγματα οὐδὲ πώποτε ἐν ταὐτῷ μένει, ἄλλοτε δ’ ἄλλως μεταβάλλοι. ὁ δὲ διαρκὴς καθ’ ἑκάστην γε νεὰν κύριος τῶν εἰς αὐτὸν ἐλπιζόντων καταφυγὴ γίνεται. Πρὸ μὲν γὰρ τοῦ κατακλυσμοῦ Ἐνώχ, καὶ εἴ τις ἄλλος τῆς τότε γενεᾶς, καταφυγὴν αὐτὸν ἔσχηκεν. ἀπολλυμένου δὲ τοῦ τῶν ἀνθρώπων γένους ἐν τῷ κατακλυσμῷ πάλιν Νῶε καταφυγὴν αὐτόν, ἀλλ’ οὔ τινα ἕτερον ἐκτήσατο. καὶ μετὰ ταῦτα πάλιν ὁ Λὼτ ἐπὶ τῆς Σοδομιτῶν γενεᾶς Ἀβραάμ τε καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακὼβ ἐπὶ τῆς ἑαυτῶν ἕκαστος· οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ Ἰωσὴφ ἐπὶ τῆς κατ’ αὐτὸν γενεᾶς, καὶ Μωσῆς πάλιν ἐπὶ ἄλλης, καὶ ἁπαξαπλῶς καθ’ ἑκάστην γενεὰν τὸν ἀεὶ ὄντα κύριον καταφυγὴν ἐσχήκασιν οἱ εἰς αὐτὸν ἠλπικότες. Προτρέπει δὲ διὰ τούτων καὶ ἡμᾶς ὁ λόγος μὴ ἐπί τινα ἕτερον παρὰ τὸν", + "candidate_score": 0.621264, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_6", + "bdc_text": "vgl . schon Nr. 2561 , 85-87 mit Anm. 59 und Anm. 60 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_29", + "psc_text": "(Leuven 1989) 44–57. Im Gegensatz zu anderen Katenen ordnet die Katene von G die Exzerpte nicht zwingend nach den darin kommentierten Psalmenversen, sondern oftmals sind mehrere Exzerpte ein und desselben Autors zu nacheinanderfolgenden Psalmversen aneinandergereiht. Der Name des Autors wird jeweils am Beginn des Fließtextes in roter Tinte angeben. Über den Zeilen sowohl der Randkatene als auch des Mittelteils erscheinen, ebenfalls in roter Tinte, griechische Zahlen als Verweiszeichen. Die Zählung dieser Zahlen beginnt mit jedem Psalm neu, und in der Regel erscheinen dieselben Verweiszahlen im Mittelteil und am Rand. Da jedoch, wie erwähnt, der Mittelteil nicht den Text der Psalmen enthält, ist davon auszugehen, dass die Verweiszahlen sich auf einen anderen Codex beziehen, in dem die Psalmentexte enthalten und entsprechend nummeriert waren. Während ich die meiste Zeit meiner Editionsarbeit mit dem gut lesbaren Mikrofilm der Handschrift und einem Digitalisat davon arbeitete, ist die Handschrift nunmehr in hervorragenden Farbbildern online zugänglich.", + "candidate_score": 0.619227, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_6", + "bdc_text": "vgl . schon Nr. 2561 , 85-87 mit Anm. 59 und Anm. 60 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_6", + "psc_text": "denn auf fol. 80r findet sich ein Pinax, der die nächsten 11 Kommentare zu Ps 61–71 mit genau diesen Überschriften ankündigt. Siehe unten, S. 138. Für eine farbige Abbildung des Pinax in E siehe Bandt / Risch / Villani (Hrsg.), Prologtexte (wie Anm. 5) 364 (Abb. 4). Dies ist zwar die einzige in E erhaltene Übersicht dieser Art, da jedoch auch in anderen Werken des Eusebius solche Pinakes erscheinen, ist davon auszugehen, dass es sich um einen ursprünglichen Bestandteil des Werkes handelt. Zumindest für die Asafpsalmen (Ps 72–82) erübrigt sich ein solcher Pinax durch die ausführliche Einleitung zu dieser Psalmengruppe, die überschrieben ist: τῶν ἐπιγεγραμμένων τοῦ Ἀσὰφ ψαλμῶν αἱ περιοχαί (fol. 209r, mit dieser Einleitung beginnt der Editionstext des zweiten Teilbands der Kommentare und Katenenfragmente zu Ps 72–100). Sowohl in der Praeparatio evangelica als auch in der Historia ecclesiastica finden sich am Beginn der einzelnen Bücher Pinakes über die enthaltenen", + "candidate_score": 0.617931, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_6", + "bdc_text": "vgl . schon Nr. 2561 , 85-87 mit Anm. 59 und Anm. 60 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_56", + "psc_text": "Katenen ist besonders bemerkenswert, weil dieser Kommentar in einigen Passagen wörtliche Übereinstimmungen mit einem der Prologtexte des Eusebius zu den Psalmen aufweist, der in verschiedenen Katenen und sogar Psalterhandschriften ohne Katene überliefert wird, nämlich De ordine psalmorum. Vgl. dazu Cordula Bandt, Eusebius, De ordine psalmorum, in Bandt / Risch / Villani (Hrsg.), Die Prologtexte (wie Anm. 5), 180–217, hier 181–183. Psalm 63 Ein stark gekürztes und leicht umformuliertes Fragment in Dd, das für die Edition ausgewertet wurde. Vgl. 166,28–167,7. Psalm 64 Die Handschriften des Typs XV nach der Klassifikation von Karo / Lietzmann (CPG C 28) wurden für die Edition nicht berücksichtigt, weil sie nur Paraphrasen bieten. Bemerkenswerterweise enthalten sie jedoch zu Ps 64 als einzige Katenenhandschriften eine Paraphrase aus dem Psalmenkommentar des Eusebius: Vgl. 170,10–26. Das Fragment findet sich gleichlautend in den Handschriften Vatikan, BAV, gr. 1422, fol. 116v und Paris, BnF, suppl. gr. 1157, fol. 35v. Mit geringfügigen", + "candidate_score": 0.616791, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_6", + "bdc_text": "vgl . schon Nr. 2561 , 85-87 mit Anm. 59 und Anm. 60 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_37", + "psc_text": "Zusätze. Z.B. app. crit. zu 258,19–20 (Kommentar zu Ps 68); siehe auch unten, S. XXII. (Ca) Paris, Bibliothèque nationale de France, gr. 139 (10. Jhdt.) Für eine detaillierte Beschreibung dieser Handschrift mit weiteren Literaturangaben siehe Leontien Vanderschelden, An Unconventional Catena on the Psalms. A Partial Edition of the Type III Catena and an Assessment of its Position in the Exegetical Tradition (Diss. Leuven 2020) 40–43. Der als „Pariser Psalter“ vor allem wegen seiner prachtvollen Illustrationen bekannte Pergamentcodex umfasst 449 Folia und enthält Kommentierungen zu Ps 1–150 und den Oden in einer Randkatene, die den Psalmentext rahmt. Die Autorennamen erscheinen in roter Tinte am Rand oder zum Beginn der Exzerpte; der Bezug auf die jeweils kommentierten Halbverse erfolgt durch vielfältige Verweiszeichen im Lemmatext und am Rand der Katene. Bei meiner Arbeit konnte ich zunächst auf einen qualitativ hochwertigen Mikrofilm, später auf die ebenfalls hervorragenden online verfügbaren farbigen Digitalaufnahmen der Handschrift https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/btv1b10515446x.", + "candidate_score": 0.616314, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_6", + "bdc_text": "vgl . schon Nr. 2561 , 85-87 mit Anm. 59 und Anm. 60 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_55", + "psc_text": "dar: Psalm 61 Keine Fragmente in den Katenenhandschriften. Psalm 62 Ein Fragment in den Handschriften der Niketas-Katene zu Ps 62,2: Na fol. 473v–474r, Zuschreibung: ευς´; Nb fol. 320v, Zuschreibung: εὐσε´. Ὀρθρίζει δὲ πρὸς θεὸν ὁ τὰ ἔργα τῆς νυκτὸς ἀποθέμενος ὁ μὴ ἐφ’ ἑτέροις πράγμασι τὴν διάνοιαν ἔχων (expl. Nb), ἀλλ’ ἐπὶ μόνοις τοῖς θεῷ δοκοῦσι φίλοις, ὁ ἀπὸ κοίτης καθαρᾶς ἀνιστάμενος. Niketas greift an dieser Stelle tatsächlich einen Gedanken aus dem eusebianischen Kommentar zu Ps 62 auf, Vgl. 153,31–154,3. wenn auch die Formulierung sehr stark abweicht. Das Fehlen von Exzerpten aus dem Kommentar zu Ps 62 in allen anderen Katenen ist besonders bemerkenswert, weil dieser Kommentar in einigen Passagen wörtliche Übereinstimmungen mit einem der Prologtexte des Eusebius zu den Psalmen aufweist, der in verschiedenen Katenen und sogar Psalterhandschriften ohne Katene überliefert wird, nämlich De ordine psalmorum. Vgl. dazu Cordula Bandt, Eusebius, De ordine psalmorum, in Bandt / Risch /", + "candidate_score": 0.615748, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_83_85", + "bdc_text": "und gaͤbend imm diß sin register Wahrscheinlich der im Juni von Gast an Bullinger übermittelte Gesamtkatalog von Basler Drucken ; s. HBBW XVI 264 , 3f. ; und Nr. 2457 , 1. .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_45", + "psc_text": "die Katene zu Ps 1–76. Zu dieser Handschrift vgl. Dorival, Chaînes III (wie Anm. 41) 496–497 und die online zugänglichen Aufzeichnungen von Marcel Richard, die im IRHT verwahrt werden: https://ideal.irht.cnrs.fr/document/818960. Bei meiner Arbeit habe ich das Digitalisat eines Mikrofilms dieser Handschrift benutzt, im dem jedoch einige Folia nicht enthalten sind. (Nb) Vatikan, Biblioteca Apostolica Vaticana, Palat. gr. 247 Dieser Pergamentcodex aus dem 12. Jhdt. enthält auf 387 Folia ebenfalls die Niketaskatene zu Ps 1–76. Der Codex ist sehr detailiert beschrieben im Rahmen des Projektes „Biblioteca Palatina – digital“, vgl. https://digi.ub.uni-heidelberg.de/de/bpd/virtuelle_bibliothek/codpalgraec/beschreibungen/bav_pal_gr_247.html. Für eine weitere ausführliche Beschreibung siehe Dorival, Chaînes III (wie Anm. 41) 511–512. Hier konnte ich einen vollständigen Mikrofilm der Handschrift auswerten. Nb enthält mehr Zuschreibungen am Seitenrand, mitunter sind jedoch die enthaltenen Texte gegenüber Na gekürzt. Für meine Arbeit benutzte ich zunächst einen guten und vollständigen Mikrofilm der Handschrift, inzwischen ist aber auch ein sehr gutes Digitalisat online verfügbar.", + "candidate_score": 0.614582, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_27", + "bdc_text": "vgl. Nr. 2563 , 46f . wie der Castellalter Francesco di Castellalto .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_45", + "psc_text": "die Katene zu Ps 1–76. Zu dieser Handschrift vgl. Dorival, Chaînes III (wie Anm. 41) 496–497 und die online zugänglichen Aufzeichnungen von Marcel Richard, die im IRHT verwahrt werden: https://ideal.irht.cnrs.fr/document/818960. Bei meiner Arbeit habe ich das Digitalisat eines Mikrofilms dieser Handschrift benutzt, im dem jedoch einige Folia nicht enthalten sind. (Nb) Vatikan, Biblioteca Apostolica Vaticana, Palat. gr. 247 Dieser Pergamentcodex aus dem 12. Jhdt. enthält auf 387 Folia ebenfalls die Niketaskatene zu Ps 1–76. Der Codex ist sehr detailiert beschrieben im Rahmen des Projektes „Biblioteca Palatina – digital“, vgl. https://digi.ub.uni-heidelberg.de/de/bpd/virtuelle_bibliothek/codpalgraec/beschreibungen/bav_pal_gr_247.html. Für eine weitere ausführliche Beschreibung siehe Dorival, Chaînes III (wie Anm. 41) 511–512. Hier konnte ich einen vollständigen Mikrofilm der Handschrift auswerten. Nb enthält mehr Zuschreibungen am Seitenrand, mitunter sind jedoch die enthaltenen Texte gegenüber Na gekürzt. Für meine Arbeit benutzte ich zunächst einen guten und vollständigen Mikrofilm der Handschrift, inzwischen ist aber auch ein sehr gutes Digitalisat online verfügbar.", + "candidate_score": 0.612674, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_27", + "bdc_text": "vgl. Nr. 2563 , 46f . wie der Castellalter Francesco di Castellalto .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_16", + "psc_text": "die wörtliche Auszüge dieser Katene enthalten. Um den textkritischen Apparat nicht unnötig aufzublähen, wurden nach eingehender Prüfung einige zunächst aussichtsreiche Sekundärüberlieferungen nicht aufgenommen, denn diese Handschriften enthalten keine relevanten Varianten: Athos, Μονή Βατοπεδίου, 660 (10.–11. Jh., keine Klassifizierung bei Karo / Lietzmann, CPG C 40.1); Wien, ÖNB, Theol. gr. 59 (12.–13. Jh.,Typ VII K/L, CPG C 20); Vatikan, BAV, gr. 754 (10. Jh., Typ XIII bzw. XIX K/L, CPG C 26 bzw. 32); Moskau, GIM, gr. 194 (10.–11. Jh., Typ XIII bzw. IV K/L, CPG C 26 bzw. C 17); Vatikan, BAV, Ottob. gr. 398 (11. Jh., Typ IV K/L, CPG C 17); Vatikan, BAV, Borg. gr. 3 (anno 1665, Typ X K/L, CPG C 23). Die Niketaskatene, die sich für das letzte Drittel des Psalters als wichtige Quelle eusebianischer Fragmente erweist, ist für die Textkritik der im vorliegenden Band enthaltenen Kommentare weitgehend zu vernachlässigen. (Bt) Turin, Biblioteca Nazionale Universitaria,", + "candidate_score": 0.610718, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_27", + "bdc_text": "vgl. Nr. 2563 , 46f . wie der Castellalter Francesco di Castellalto .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_11", + "psc_text": "pars prior (Paris 2011) 119–120. Für die vorliegende Edition habe ich das online zugängliche Digitalisat des Mikrofilms der BnF benutzt. https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/btv1b10723869s. Der Text trägt auf fol. 133v die mit Sicherheit sekundäre Überschrift τοῦ αὐτοῦ εἰς τὸν ναʹ ψαλμόν:~ Die Parallelüberlieferung durch Xp ist ein besonderer editorischer Glücksfall, da mit ihr der oben erwähnte Textausfall in E geheilt werden kann. Ansonsten sind die Abweichungen zwischen E und Xp nicht groß, bei Varianten ist allerdings meist E der Vorzug zu geben. Gegenüber der Katenenüberlieferung stimmen beide Handschriften in der Regel überein. Eine direkte Abhängigkeit von E schließt sich für Xp schon aufgrund der Zuschreibung an Chrysostomus aus; sie kommt auch nicht infrage aufgrund besserer Varianten in Xp. Siehe den app. crit. zu 1,4; 2,10–11; 8,23 u.ö. Umgekehrt kann natürlich E keinesfalls von Xp abhängig sein, aufgrund der Überlieferung, der Datierung und des in der Regel besseren Textes in E. Henry Savile hat", + "candidate_score": 0.610452, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_15_17", + "bdc_text": "ze retten und entschüttenbefreien ; vgl . SI VIII 1555. . Siehe dazu Nr. 2572 , 6-8 und 44-46 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_128", + "psc_text": "οὖν πρῶτα ὁμοίως καὶ ὁ ιγ περιέχει, παρήλλακται δὲ τὰ ἑξῆς· ἐν μὲν γὰρ τῷ ιγ συνῆπται τούτοις τό· ὅτι ὁ θεὸς ἐν γενεᾷ δικαίᾳ· βουλὴν πτωχοῦ κατῃσχύνατε, ὅτι κύριος ἐλπὶς αὐτοῦ ἐστιν· ἐνταῦθα δέ· ὅτι ὁ θεὸς διεσκόρπισεν ὀστᾶ ἀνθρωπαρέσκων· κατῃσχύνθησαν, ὅτι ὁ θεὸς ἐξουδένωσεν αὐτούς. Ἀλλὰ τὰ μὲν εἰς τὸν ιγ οἰκείας ἔτυχεν ἑρμηνείας κατὰ τοὺς οἰκείους τόπους, τὰ δὲ προκείμενα, ὅπως ἡμῖν παρέστη, πρόκειται τοῖς ἐντυγχάνουσιν. Τίς δώσει ἐκ Σιὼν τὸ σωτήριον τοῦ Ἰσραήλ; ἐν τῷ ἐπιστρέψαι τὸν θεὸν τὴν αἰχμαλωσίαν τοῦ λαοῦ αὐτοῦ ἀγαλλιάσεται Ἰακὼβ καὶ εὐφρανθήσεται Ἰσραήλ. Μεγάλα φαντασθεὶς ὁ προφήτης ἐκ τῆς τοῦ ἁγίου πνεύματος ἀποκαλύψεως περὶ τῆς ἀπωλείας τῶν ἐχθρῶν τοῦ τῶν ἀνθρώπων γένους ἑξῆς ἐπήγαγεν τό· τίς δώσει ἐκ Σιὼν τὸ σωτήριον; ὡσεὶ ἔλεγεν· τίς δώσει ἤδη ποτὲ ταῦτα δι’ ἔργων χωρῆσαι; οὐ γὰρ ἄλλως σεσῶσθαι ἔσεσθαι κακῶν ἐλευθερίαν ἐλευθέρους τοῖς υἱοῖς τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων ἢ διὰ μόνης τῆς ἐπιφανείας τοῦ", + "candidate_score": 0.609597, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_18_20", + "bdc_text": "Zuͦ den Costentzern werdent ouch andere stettNämlich Truppen , die der Klause von Augsburg aus zu Hilfe geschickt wurden ; s. Herberger , Schertlin 184 . - Diese Hilfe kam zu spät .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_869", + "psc_text": "«βοηθός» μου γέγονας «κραταιός.» καὶ κατὰ τὸν Σύμμαχον δὲ ὁμοίως εἴρηται· Σὺ ἐπεστηρίχθην ἀπὸ γαστρός, ἀπὸ τῶν ἐνδοσθίων τῆς μητρός μου σὺ ἐπεῖδές με. εἰς σὲ ἡ ἀναμονή μου ἐνδελεχῶς, ὡσεὶ τέρας ἐγενόμην τοῖς πολλοῖς· σὺ δὲ πεποίθησίς μου ἰσχυρά. Πληρωθήτω τὸ στόμα μου αἰνέσεως, ὅλην τὴν ἡμέραν τῆς μεγαλοπρεπείας σου. μὴ ἀπορρίψῃς με εἰς καιρὸν γήρως, ἐν τῷ ἐκλείπειν τὴν ἰσχύν μου μὴ ἐγκαταλίπῃς με· ὅτι εἶπαν οἱ ἐχθροί μου ἐμοί· καὶ οἱ φυλάσσοντες τὴν ψυχήν μου ἐβουλεύσαντο ἐπὶ τὸ αὐτὸ λέγοντες· ὁ θεὸς ἐγκατέλιπεν αὐτόν· καταδιώξατε καὶ καταλάβετε αὐτὸν ὅτι οὐκ ἔστιν ὁ ρυόμενος. Ἤδη μὲν καὶ τὸν παρελθόντα χρόνον ὕμνησίς μου, φησὶν, ἐν σοὶ γέγονε διὰ παντός· πλὴν ἀλλὰ καὶ περὶ τοῦ μέλλοντος δέομαι, ὡς ἂν μέχρις ἐσχάτης ὥρας τοῦ βίου τὸ στόμα μου τῆς σῆς αἰνέσεως πληρῷτο, καὶ οὕτω γε πληρῷτο, ὡς μηδένα χώραν σχολάζουσαν ἔχειν πρὸς τὸ ἄλλο τι φθέγγεσθαι, μηδὲ ἀνθρώποις ὁμιλεῖν· καὶ τοῦτό", + "candidate_score": 0.606291, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_17_19", + "bdc_text": "Siehe dazu Nr. 2572 , 6-8 und 44-46 . Zuͦ den Costentzern werdent ouch andere stettNämlich Truppen , die der Klause von Augsburg aus zu Hilfe geschickt wurden ; s. Herberger , Schertlin 184 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_869", + "psc_text": "«βοηθός» μου γέγονας «κραταιός.» καὶ κατὰ τὸν Σύμμαχον δὲ ὁμοίως εἴρηται· Σὺ ἐπεστηρίχθην ἀπὸ γαστρός, ἀπὸ τῶν ἐνδοσθίων τῆς μητρός μου σὺ ἐπεῖδές με. εἰς σὲ ἡ ἀναμονή μου ἐνδελεχῶς, ὡσεὶ τέρας ἐγενόμην τοῖς πολλοῖς· σὺ δὲ πεποίθησίς μου ἰσχυρά. Πληρωθήτω τὸ στόμα μου αἰνέσεως, ὅλην τὴν ἡμέραν τῆς μεγαλοπρεπείας σου. μὴ ἀπορρίψῃς με εἰς καιρὸν γήρως, ἐν τῷ ἐκλείπειν τὴν ἰσχύν μου μὴ ἐγκαταλίπῃς με· ὅτι εἶπαν οἱ ἐχθροί μου ἐμοί· καὶ οἱ φυλάσσοντες τὴν ψυχήν μου ἐβουλεύσαντο ἐπὶ τὸ αὐτὸ λέγοντε��· ὁ θεὸς ἐγκατέλιπεν αὐτόν· καταδιώξατε καὶ καταλάβετε αὐτὸν ὅτι οὐκ ἔστιν ὁ ρυόμενος. Ἤδη μὲν καὶ τὸν παρελθόντα χρόνον ὕμνησίς μου, φησὶν, ἐν σοὶ γέγονε διὰ παντός· πλὴν ἀλλὰ καὶ περὶ τοῦ μέλλοντος δέομαι, ὡς ἂν μέχρις ἐσχάτης ὥρας τοῦ βίου τὸ στόμα μου τῆς σῆς αἰνέσεως πληρῷτο, καὶ οὕτω γε πληρῷτο, ὡς μηδένα χώραν σχολάζουσαν ἔχειν πρὸς τὸ ἄλλο τι φθέγγεσθαι, μηδὲ ἀνθρώποις ὁμιλεῖν· καὶ τοῦτό", + "candidate_score": 0.60348, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_17_19", + "bdc_text": "Siehe dazu Nr. 2572 , 6-8 und 44-46 . Zuͦ den Costentzern werdent ouch andere stettNämlich Truppen , die der Klause von Augsburg aus zu Hilfe geschickt wurden ; s. Herberger , Schertlin 184 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_707", + "psc_text": "καταβὰς καὶ διεξόδους θανάτου πεποιημένος κύριος διὰ τῶν παρ’ Ἑβραίοις κοινῶς γραφομένων στοιχείων ὠνόμασται. διόπερ ὁ Σύμμαχος· δεσπότην, ἡρμήνευσεν αὐτόν. Οὗτος οὖν ὁ κύριος, αὐτὸς ὁ τοῦ θεοῦ λόγος δηλαδὴ, εἶπεν· ἐκ Βα σὰν ἐπιστρέψω, καὶ πάλιν· ἐπιστρέψω ἐκ βυθῶν θαλάσσης. ἀντὶ δὲ τοῦ· ἐπιστρέψω, καὶ τοῦ δεύτερον· ἐπιστρέψω, ὁ Σύμμαχος τοῦτον ἡρμήνευσε τὸν τρόπον· εἶπε κύριος· ἀπὸ Βασὰν ἐπιστρέψω, καὶ ἀναστρέψαι ποιήσω ἀπὸ βυθῶν θαλάσσης. Ὁρᾷς ὁποῖα κατορθώματα εἰργάσατο καταβὰς εἰς τοὺς βυθοὺς τῆς θαλάσσης ὁ κύριος; συνέθλασε τὰς κεφαλὰς τῶν δρακόντων ἐπὶ τοῦ ὕδατος καὶ τὰς τρίχας τῶν ἐχθρῶν αὐτοῦ τῶν τὴν ἔντριχον κορυφὴν ἐν πλημμελείαις διαπορευομένων ἐπιστρέψαι δὲ ἐποίει ἀπὸ Βασὰν καὶ ἀπὸ βυθῶν τῆς θαλάσσης τὰς πάλαι καταπεποντωμένας αὐτόσε ψυχάς. Βασὰν δὲ ἡρμήνευται αἰσχύνη, ἔνθα δι’ ἡμᾶς κατῆλθεν ὁ διὰ τῶν εἰρημένων στοιχείων δηλωθεὶς κύριος αἰσχύνης καταφρονήσας ὑπὲρ σωτηρίας τῶν αὐτόθι καταδεδουλωμένων. διὸ λέλεκται· εἶπε κύριος· ἐκ Βασὰν ἐπιστρέψω, ἐπιστρέψω ἐκ βυθῶν θαλάσσης. Εἶθ’ ἑξῆς λέλεκται·", + "candidate_score": 0.603033, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_29_31", + "bdc_text": "gezogen mitt 6 stuck büchsen und 10 fenli von AyterwangenHeiter wang ( Bez . Reutte , Tirol , Österreich) , knapp 5 km von der Burgruine Ehrenberg entfernt . har . Vragend ir , was Ayterwangen? Was solts sin ?", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_206", + "psc_text": "ἐπουράνιον τροφήν, ἐπαρκῶν ἐπαρκὸν δὲ καὶ τὰ πρὸς τὸν βίον χρειώδη· τούτῳ τοῦτο γὰρ ἐπήγγελται φήσας· οἶδε γὰρ ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος ἐπουράνιος , ὧν χρείαν ἔχετε, πρὸ τοῦ τι αὐτὸν αἰτῆσαι ὑμᾶς. οὕτως οὕτω οὗτός σε δὲ δέ σε διαθρέψει ὡς καὶ πάντα δίκαιον· οὐδένα γὰρ πώποτε τῶν δικαίων καταλέλοιπεν καταλέλειπεν ὡς ὑπομεῖναι αὐτὸν σάλον πρὸς τὸ σαλευθῆναι καὶ ἐκπεσεῖν· διὸ λέλεκται ἑξῆς· οὐ δώσει εἰς τὸν αἰῶνα σάλον τῷ δικαίῳ, ἢ κατὰ τὸν Σύμμαχον· οὐκ ἐκδώσει εἰς αἰῶνα κλεισθῆναι δίκαιον· διὸ λέλεκται ἐν ἑτέροις· νεώτερος ἐγενόμην καὶ γὰρ ἐγήρασα καὶ οὐκ εἶδον so δίκαιον ἐγκαταλελειμμένον, ἐγκαταλελιμμένον οὐδὲ τὸ σπέρμα αὐτῶν ζητοῦν ἄρτους. Ταῦτ’ ταῦτα εἰπὼν ἑξῆς ἐπάγει περὶ τῶν ἐπιβούλων τοῦ σωτῆρος τό· σὺ δέ, ��� θεός καὶ τὰ ἑξῆς , κατάξεις αὐτοὺς εἰς φρέαρ διαφθορᾶς, ἢ κατὰ τὸν Σύμμαχον· σὺ δέ, ὁ θεός, κατενέγκεις αὐτοὺς εἰς λάκκον διαφθορᾶς· Περὶ οὗ λάκκου μυρία διὰ τῶν ἔμπροσθεν εἴρηται,", + "candidate_score": 0.599626, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_9_11", + "bdc_text": "zur ückgedrängt. . Daruff die fygendFeinde . den KatzenbergDer Katzenberg , unmittelbar nördlich von der Klause Ehrenberg gelegen.", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_228", + "psc_text": "Σύμμαχον μὴ οὐχὶ ὅταν, φησίν , ἐξαριθμῇς ἐξαριθμήσῃ , τότε ἀποστραφήσονται ἐπιστρέ(φονται) οἱ ἐχθροί μου ὀπίσω εἰς τὰ ὀπίσω · ἐπειδὰν γὰρ φησὶ φυλοκρινῶν διακαθάρῃς διακαθάρεις διακαθαρίσης ἀφορίζων τοὺς ἑαυτοῦ σεαυτοῦ ἀξίους ἀπὸ τῶν ἀναξίων καὶ ἐξαρίθμη­σιν ποιούμενος τῶν μελλόντων εἰς τὰ δεξιὰ ἵστασθαι καὶ τῶν εἰς τὰ ἀριστερὰ χωρούντων , τότε εἰς τὰ δεξία (ἐν τῷ σὲ τὴν ἐξαρίθμησιν ταύτην ταῦτας ποιεῖσθαι) ἀποστραφήσονται ἀποστραφείησαν οἱ ἐχθροί μου εἰς τὰ ὀπίσω. Ἰδοὺ ἔγνων, ὅτι θεός μοί ἐστιν. ἐπὶ τῷ θεῷ αἰνέσω ῥῆμα, ἐπὶ τῷ κυρίῳ αἰνέσω λόγον· ἐπὶ τῷ κυρίῳ ἤλπισα, οὐ φοβηθήσομαι· τί ποιήσει μοι ἄνθρωπος; Kατὰ δὲ τὸν Σύμμαχον τοῦτό φησιν· οἶδα, ὅτι ἔστιν θεός μοι. τὸν θεὸν ὑμνολογήσω, διὰ τοῦ θεοῦ ὑμνοποιήσομαι λόγον· τῷ θεῷ πέποιθα, οὐ φοβηθήσομαι· τί ποιήσει μοι ἄνθρωπος; Αὐτοῖς ἔργοις, φησί, παρείληφα καὶ ἔγνων ἀληθῶς, ὅτι οὐκ ἐπὶ ματαίῳ ἤλπισα, ἀλλὰ θεὸν βοηθὸν ἐκτησάμην· τούτου δὲ ἔλεγχος, ἐπεὶ ἔθου τὰ δάκρυά μου ἐνώπιόν", + "candidate_score": 0.597841, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_13_15", + "bdc_text": "in der Nähe. darvon bestigen und yngenommen , dadannen geschossen und so vil gehandlet , das gestern 7 . septembris die von Constantz uußzogen sind , sydie Schmalkaldener . ze retten und entschüttenbefreien ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1493", + "psc_text": "Πολλὰ δὲ περὶ τοῦ ἰδίου θανάτου μέλλων ἑξῆς διεξιέναι ὁρῶν τε τὴν μετὰ θάνατον διαδεξομένην αὐτὸν σωτηρίαν εἰκότως τὴν ἀπαρχὴν τοῦ ψαλμοῦ τῇ αὐτοῦ σωτηρίᾳ προλαβὼν ἀνατίθησι· διό φησιν· κύριε ὁ θεὸς τῆς σωτηρίας μου. Ὅτι ἐπλήσθη κακῶν ἡ ψυχή μου, καὶ ἡ ζωή μου τῷ ᾅδῃ ἤγγισεν· προσελογίσθην μετὰ τῶν καταβαινόντων εἰς λάκκον. Σαφῶς διὰ τούτων τὴν εἰς τὸν ᾅδην κάθοδον αὐτοῦ παρίστησι καὶ τὰ κακά, ὧν πεπληρῶσθαι ἑαυτοῦ ἔφασκε τὴν ψυχήν. κακὰ δὲ ἤτοι τὰς περιστάσεις ὀνομάζει κοινότερον ἐξακουομένου τοῦ τῶν κακῶν ὀνόματος, ἢ καὶ τὴν τῶν ἀνθρώπων κακίαν, ἧς πεπληρῶσθαι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἔλεγεν· ἀλλὰ καὶ τὰς ἁμαρτίας τὰς ἡμετέρας, ἃς εἰς ἑαυτὸν ἀνείληφε, δι’ ἃς καὶ γέγονεν ὑπὲρ ἡμῶν κατάρα κατὰ τὸν ἀπόστολον, ὃς ἔφη· Χριστὸς ὑπὲρ ἡμῶν ἀπέθανε γενόμενος ὑπὲρ ἡμῶν κατάρα· ὅτι γέγραπται· ἐπικατάρατος πᾶς ὁ κρεμάμενος ἐπὶ ξύλου. διὸ καὶ κατὰ τὸν ψαλμὸν ἐπλήσθη κακῶν ἡ ψυχὴ αὐτοῦ, καὶ ἡ ζωὴ αὐτοῦ τῷ", + "candidate_score": 0.59564, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_14_16", + "bdc_text": "septembris die von Constantz uußzogen sind , sydie Schmalkaldener . ze retten und entschüttenbefreien ; vgl . SI VIII 1555. .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_943", + "psc_text": "ῥύσεται ἀπὸ παντὸς δυνάστου. πολλῶν γὰρ δυναστῶν ὁρατῶν τε καὶ ἀφανῶν ἀντικειμένων καὶ ἐπανισταμένων τούτοις αὐτοῖς τοῖς πτωχοῖς καὶ τοῖς πένησιν, αὐτὸς, ἀφανεῖ δυνάμει προασπίζων αὐτῶν, ἐκ πάντων αὐτοὺς ῥύσεται, πρὸς τὸ μὴ κωλυθῆναι τὴν δι’ αὐτῶν ἐπιτελουμένην τοῦ εὐαγγελικοῦ κηρύγματος ὑπηρεσίαν. Καὶ τοῦτο πράξει συνὼν αὐτοῖς, καθ’ ἣν ποιήσεται πρὸς αὐτοὺς ἐπαγγελίαν φήσας· «ἰδοὺ ἐγὼ μεθ’ ὑμῶν εἰμι πάσας τὰς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος.» οὕτως οὖν καὶ ἐφείσατο πτωχοῦ καὶ πένητος, καὶ ψυχὰς πενήτων ἔσωσε· καὶ ταῦτα πάντα τοῖς αὐτοῦ μαθηταῖς καὶ ἀποστόλοις παρεῖχεν, ἵν’ εἰς πᾶσαν τὴν γῆν ἐξέλθοι ὁ φθόγγος αὐτῶν, καὶ εἰς τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης τὰ ῥήματα αὐτῶν. τούτων δὲ τῶν πτωχῶν καὶ τῶν πενήτων ἐκ τόκου καὶ ἐξ ἀδικίας ἐλυτρώσατο τὰς ψυχὰς, ὅπως μηδενὶ μηδὲν ὀφείλοιεν. εἰ δὲ καί ποτε δεδανεισμένοι ὤφλησαν, ὥστε ἐνόχους αὐτοὺς γενέσθαι παλαιῶν ἁμαρτημάτων, ἀλλ’ αὐτὸς, τὸ αἷμα τὸ τίμιον λύτρον ὑπὲρ αὐτῶν δοὺς, ἐλυτρώσατο τὰς ψυχὰς αὐτῶν·", + "candidate_score": 0.593447, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_14_16", + "bdc_text": "septembris die von Constantz uußzogen sind , sydie Schmalkaldener . ze retten und entschüttenbefreien ; vgl . SI VIII 1555. .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_373", + "psc_text": "ἐξ αὐτῶν τε τῶν περιεχόντων αὐτοὺς πραγμάτων καὶ ἐκ τῆς τῶν ἐθνῶν ἐπιστροφῆς· ταῦτα γάρ, κἂν ἀπροσποίητοι εἶναι δοκῶσιν, ὅμως τὴν συνείδησιν αὐτῶν τιτρώσκει πλήττοντα καὶ εἰς συναίσθησιν αὐτοὺς ἄγοντα τῆς εἰς τὸν σωτῆρα καὶ κύριον ἡμῶν ἀπιστίας. Ἀλλ’ ἐκείνοις μὲν τοιαῦτα μέλλειν ἔσεσθαι θεσπίζει, τοὺς δὲ μέλλοντας προστρέχειν τῷ Χριστῷ τοῦ θεοῦ καὶ τὴν δι’ αὐτοῦ σωτηρίαν παραδέχεσθαι εὐαγγελίζεται ἑξῆς λέγων· ἔδωκας τοῖς φοβουμένοις σε σημείωσιν τοῦ φυγεῖν ἀπὸ προσώπου τόξου, κατὰ δὲ τὸν Ἀκύλαν· ἔδωκας, φησί, τοῖς φοβουμένοις σε σύσσημον τοῦ σημειοῦσθαι ἀπὸ προσώπου βεβαιότητος, Ἀ κατὰ δὲ τὸν Σύμμαχον· ἔδωκας τοῖς φοβουμένοις σε σημεῖον εἰς τὸ ἐκφυγεῖν ἀπὸ προσώπου τοξεύματος. Σ Εἰ μὲν οὖν ἦσαν καὶ οἱ διὰ τῶν ἔμπροσθεν δεδηλωμένοι τῷ σημείῳ Σ τούτῳ, οὐκ ἂν ἀπώσθησαν οὐδ’ ἂν καθῃρέθησαν οὐδ’ ἂν τῇ ὀργῇ παρεδόθησαν· ἀλλ’ ἐπεὶ μὴ ἠβουλήθησαν καταδέξασθαι τὸ σωτήριον σημεῖον Σ , εἰκότως τούτοις περιπεπτώκασιν. οἱ δέ γε φοβούμενοι τὸν κύριον (οὕτω δὲ", + "candidate_score": 0.593095, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_29", + "bdc_text": "gezogen mitt 6 stuck büchsen und 10 fenli von AyterwangenHeiter wang ( Bez .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1337", + "psc_text": "πένητα δικαιώσατε. ἐξέλεσθε πένητα καὶ πτωχόν, ἐκ χειρὸς ἁμαρτωλοῦ ῥύσασθε. Ἐὰν μὲν οὖν τούτων ἀκροώμενοι παιδευώμεθα καὶ τὰ παραγγέλματα φυλάττοιμεν, τῆς ἐκ τῶν λόγων ὠνάμεθα ὠφελείας, ἐπεὶ καὶ ἡμῖν λεχθήσεται· οὐκ ἔγνωσαν οὐδὲ συνῆκαν, ἐν σκότει διαπορεύονται. Τί δ�� οὐκ ἔγνωσαν οὐδὲ συνῆκαν ἤ, ὅτι ὅσον οὔπω καὶ αὐτοὶ παραστήσονται τῷ βήματι τοῦ θεοῦ λόγον δώσοντες, περὶ ὧν οὐ δικαίως ἔκριναν; οἱ δὲ μὴ πρὸ ὀφθαλμῶν θέμενοι τὴν κρίσιν τοῦ θεοῦ ἐν σκότει διαπορεύονται τῷ τῆς ἀγνοίας σκότῳ τὰ τῆς ψυχῆς αὐτῶν ὄμματα πληρώσαντες. διὸ προσήκει τῷ τοῦ λόγου φέγγει φωτιζομένους ἢ μὴ κρίνειν, μνημονεύοντας τοῦ εἰρηκότος· μὴ κρίνετε, ἵνα μὴ κριθῆτε , ἢ, εἰ ἀνάγκη ποτὲ κρίνειν, κατὰ τὸ δικαιότατον τοῦτο ποιεῖν καὶ ἐλέγχειν τοὺς ἁμαρτάνοντας, κἂν δέοι ὑπὲρ ἀληθείας θνήσκειν, πεπεισμένους ἀκριβῶς, ὅτι πάντων ἔσται συντέλεια καὶ μεταβολὴ ἐπὶ τῇ καθολικῇ κρίσει τοῦ θεοῦ, ἣν ποιήσεται διὰ τοῦ Χριστοῦ αὐτοῦ, ἣν καὶ ὁ παρὼν παρίστησιν λόγος ἐπισυνάπτων ἑξῆς", + "candidate_score": 0.592306, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_28_30", + "bdc_text": "darfürdorthin . gezogen mitt 6 stuck büchsen und 10 fenli von AyterwangenHeiter wang ( Bez . Reutte , Tirol , Österreich) , knapp 5 km von der Burgruine Ehrenberg entfernt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1065", + "psc_text": "προφήτης, ὁποῖα εἴργασται θαύματα ὁ πρὸ αἰώνων βασιλεὺς θεός, ἔτι καὶ ταῦτα προστίθησι λέγων· σή ἐστιν ἡ ἡμέρα, καὶ σή ἐστιν ἡ νύξ· τὴν γὰρ τοσαύτην τῶν πραγμάτων μεταβολὴν σὺ μόνος, ὁ παντοδύναμος, εἰργάσω· ὡς γὰρ τὴν στερέμνιον πέτραν εἰς ῥευστὴν οὐσίαν μεταβαλὼν πηγὰς καὶ χειμάρρους ἐξ αὐτῆς εἰργάσω καὶ ἀνάπαλιν τὰ τῶν ποταμῶν ῥεύματα εἰς τὸ ἐναντίον καταστήσας ἐξήρανας, οὕτω καὶ τὴν ἡμέραν, ὅτε θέλεις, νυκτοποιεῖς ἔμπαλίν τε τὴν νύκτα μετατρέπεις εἰς ἡμέραν· αὐτὸς καὶ φωστῆρας ἐν οὐρανῷ κατηστέρισας αὐτοῖς καὶ ἡλίῳ διέταξας δρόμους ὅρους τε τῷ παντὶ νομοθετήσας ὥσπερ μεθορίοις διεῖλας τὸν σύμπαντα αἰῶνα κατακερματίσας εἰς διάφορα τμήματα τοὺς τοῦ παντὸς ἐνιαυτοῦ καιρούς· ἑνὸς γὰρ ὄντος τοῦ χρόνου καὶ τῆς τοῦ παντὸς ἀνακυκλήσεως μιᾶς καὶ τῆς αὐτῆς οὔσης σύ, ὁ πάντα δυνατὸς θεός, τροπαῖς διαφόροις διεῖλας τὸ πᾶν θέρος μὲν ἔαρι συνάψας, τούτῳ δὲ μετό πωρον περιγράψας χειμῶνά τε περιορίσας ἔαρι· πάντα γὰρ ταῦτα σὺ ἔπλασας. ἐπεὶ τοίνυν", + "candidate_score": 0.590543, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_18", + "bdc_text": "Zuͦ den Costentzern werdent ouch andere stettNämlich Truppen , die der Klause von Augsburg aus zu Hilfe geschickt wurden ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1285", + "psc_text": "τῆς φυλαττούσης αὐτοὺς καὶ περιφραττούσης δυνάμεως, εἰκότως πάντες λοιπὸν πολέμιοι ἀόρατοί τε καὶ ἀφανεῖς θηρῶν ἀγρίων ὄντες ἀνημερώτεροι ἐλυμήναντο αὐτούς, δηλαδὴ τοὺς ὑπὸ τοῦ λόγου κατηγορουμένους· καί τις πρῶτος ἀκάθαρτος ὗς ὁ Ἀσσύριος ἐπελθὼν ἰσχυρῶς τὴν δηλωθεῖσαν ἄμπελον διέφθειρεν ὡς καὶ ἀπαγαγεῖν αἰχμάλωτον τὸ πλῆθος εἰς Ἀσσυρίους· εἶτα δεύτερος πολέμιος ἐπελθὼν τὰ ὑπὸ τοῦ πρώτου καταλειφθέντα κατενεμήσατο ὁ Ναβουχοδονόσορ ὁ καὶ τὸ ἱερὸν πυρπολήσας καὶ εἰς ἔδαφος ἀγαγών. διὸ λέλεκται καὶ κατὰ τὸν Σύμμαχον· κατενεμήσατο αὐτὴν ὗς ἐκ δρυμοῦ, καὶ μον��ὸς ἄγριος κατεβοσκήσατο αὐτήν. Ἀντὶ δὲ τοῦ καὶ μονιὸς ἄγριος ὁ Ἀκύλας καὶ παντοδαπὸν χώρας ἡρμήνευσεν. Καθ’ ἑτέραν δὲ ἑρμηνείαν ἐλυμήνατο αὐτήν, δηλαδὴ τὴν ἀποδοθεῖσαν ἄμπελον, πρῶτος ὁ Βαβυλώνιος ὁ καὶ πρῶτος τὴν Ἱερουσαλὴμ πολιορκίᾳ δῃώσας, ἔπειτα μετ’ ἐκεῖνον ὁ Ῥωμαϊκὸς στρατὸς μετὰ τὴν τοῦ σωτῆρος ἡμῶν παρουσίαν ἐπελθὼν κατενεμήσατο αὐτήν. Ταῦτα δὲ πάντα προφητεύει Ἀσὰφ κατὰ τοὺς χρόνους γεγονὼς τοῦ Δαυὶδ πρὸ τῆς οἰκοδομῆς τῆς Ἱερου σαλὴμ θεσπίζων αὐτῇ", + "candidate_score": 0.588716, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_9_11", + "bdc_text": "zur ückgedrängt. . Daruff die fygendFeinde . den KatzenbergDer Katzenberg , unmittelbar nördlich von der Klause Ehrenberg gelegen.", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_745", + "psc_text": "ὑπήνεγκα ὀνειδισμὸν, ἐκάλυψεν ἐντροπὴ τὸ πρόσωπόν μου· καὶ αὖθις· Σὺ γινώσκεις τὸν ὀνειδισμόν μου καὶ τὴν αἰσχύνην μου καὶ τὴν ἐντροπήν μου· περὶ δὲ τοῦ βυθοῦ τῆς θαλάσσης τό· Σῶσόν με, ὁ θεὸς, ὅτι εἰσήλθοσαν ὕδατα ἕως ψυχῆς μου. ἐνεπάγην εἰς ὕλην βυθοῦ, καὶ οὐκ ἔστιν ὑπόστασις. ἦλθον εἰς τὰ βάθη τῆς θαλάσσης, καὶ καταιγὶς κατεπόντισέ με. Ταῦτα γὰρ πλείστην ἔχοι ἂν ἀκολουθίαν πρὸς τὰ ἐν τῷ πρὸ τούτου ψαλμῷ λελεγμένα· ἐν τῷ, εἶπεν κύριος· ἐκ Βασὰν ἐπιστρέψω, ἐπιστρέψω ἐκ βυθῶν θαλάσσης. ἐπειδὴ ἐν ἐκείνῳ αὐτὸς ἦν ὁ κύριος ὁ ταῦτα λέγων· ἔπειτα καὶ νῦν τὸν αὐτὸν εἶναι ἡγεῖσθαι τὸν τὰ προκείμενα διεξιόντα. Αὐτὸς τοιγαροῦν, ὃν οὐδ’ ἕτερον εἶναι τοῦ θεοῦ λόγου διὰ τῶν ἔμπροσθεν παρεστήσαμεν, εὐχὴν ἀναπέμπει τῷ πατρὶ, ἰδιοποιούμενος τὰ καθ’ οὗ ἀνείληφεν ἀνθρώπου πάθη· διό φησι· Σῶσόν με, ὁ θεὸς, ὅτι εἰσήλθοσαν ὕδατα ἕως ψυχῆς μου. ἐνεπάγην εἰς ὕλην βυθοῦ, καὶ οὐκ ἔστιν ὑπόστασις. ἦλθον εἰς τὰ", + "candidate_score": 0.585808, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_18", + "bdc_text": "Zuͦ den Costentzern werdent ouch andere stettNämlich Truppen , die der Klause von Augsburg aus zu Hilfe geschickt wurden ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_869", + "psc_text": "«βοηθός» μου γέγονας «κραταιός.» καὶ κατὰ τὸν Σύμμαχον δὲ ὁμοίως εἴρηται· Σὺ ἐπεστηρίχθην ἀπὸ γαστρός, ἀπὸ τῶν ἐνδοσθίων τῆς μητρός μου σὺ ἐπεῖδές με. εἰς σὲ ἡ ἀναμονή μου ἐνδελεχῶς, ὡσεὶ τέρας ἐγενόμην τοῖς πολλοῖς· σὺ δὲ πεποίθησίς μου ἰσχυρά. Πληρωθήτω τὸ στόμα μου αἰνέσεως, ὅλην τὴν ἡμέραν τῆς μεγαλοπρεπείας σου. μὴ ἀπορρίψῃς με εἰς καιρὸν γήρως, ἐν τῷ ἐκλείπειν τὴν ἰσχύν μου μὴ ἐγκαταλίπῃς με· ὅτι εἶπαν οἱ ἐχθροί μου ἐμοί· καὶ οἱ φυλάσσοντες τὴν ψυχήν μου ἐβουλεύσαντο ἐπὶ τὸ αὐτὸ λέγοντες· ὁ θεὸς ἐγκατέλιπεν αὐτόν· καταδιώξατε καὶ καταλάβετε αὐτὸν ὅτι οὐκ ἔστιν ὁ ρυόμενος. Ἤδη μὲν καὶ τὸν παρελθόντα χρόνον ὕμνησίς μου, φησὶν, ἐν σοὶ γέγονε διὰ παντός· πλὴν ἀλλὰ καὶ περὶ τοῦ μέλλοντος δέομαι, ὡς ἂν μέχρις ἐσχάτης ὥρας τοῦ βίου τὸ στόμα μου τῆς σῆς αἰνέσεως πληρῷτο, καὶ οὕτω γε πληρῷτο, ὡς μηδένα χώραν σχολάζουσαν ἔχειν πρὸς τὸ ἄλλο τι φθέγγεσθαι, μηδὲ ἀνθρώποις ὁμιλεῖν· καὶ τοῦτό", + "candidate_score": 0.585419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_11_13", + "bdc_text": "den KatzenbergDer Katzenberg , unmittelbar nördlich von der Klause Ehrenberg gelegen. nitt unferrnitt unferr : in der Nähe. darvon bestigen und yngenommen , dadannen geschossen und so vil gehandlet , das gestern 7 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_88", + "psc_text": "ἁμαρτάνων καὶ ὑπὸ τῆς συνειδήσεως κεντούμενος μετανοήσειεν ἂν καὶ τῆς ἑαυτοῦ κακίας περινοήσειεν ἂν ἑαυτῷ αὐτῷ φάρμακον δι’ ἐξομολογήσεως καὶ εἰλικρινοῦς μετανοίας. ὁ δὲ δυνατὸς ἐν κακίᾳ τυφοῦται τυφλοῦται ἐπ’ ἐν αὐτῇ καὶ ἐγκαυχᾶται ὡς ἐπὶ μεγάλῳ κατορθώματι σεμνυνόμενος σεμνυνομένη . Καί μοι δοκεῖ τὸν ἐναντίον τρόπον διαγράφειν ὁ παρὼν λόγος τῷ προεξομολογησαμένῳ προεξηγησαμένῳ προηγησαμένῳ ἐν τῷ ν ψαλμῷ· ἐν ἐκείνῳ μὲν γὰρ ὀλισθήσας ἐν κακίᾳ ἅπαξ ποτὲ μετεγίνωσκεν καὶ ἑαυτὸν ἔκοπτεν ἐξομολογούμενος καὶ τὰ ἑαυτοῦ αὐτοῦ κακὰ ἀποκλαιόμενος· ὁ δὲ παρὼν ἐν κακίᾳ ὢν δυνατὸς οὐδὲ τοὺς ἔξωθεν περιμένει ἐλέγχους, ἀλλ’ ἐναβρυνόμενος ὡς ἐν ἀρετῇ κακίᾳ σεμνύνεται ἀπερυθριάσας πρὸς τὴν ἐν αὐτῷ συνείδησιν. εἶτα καὶ ἀνομίαν δι’ ὅλης τῆς ἡμέρας βουλεύεται ἢ καὶ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν κατὰ τὸν Σύμμαχον. ἀλλὰ καὶ τοὺς λογισμοὺς τοὺς ἀδικίας πλήρεις ἐπὶ τῆς γλώσσης φέρει, οὐ καλύπτων καλύπτει αὐτοὺς ἔνδον ἐν τῷ τῆς ψυχῆς ταμιείῳ ταμείῳ , ἀλλ’ εἰς ἐξάκουστον ἕκαστον τοῖς πᾶσιν αὐτοὺς", + "candidate_score": 0.58495, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_9_11", + "bdc_text": "zur ückgedrängt. . Daruff die fygendFeinde . den KatzenbergDer Katzenberg , unmittelbar nördlich von der Klause Ehrenberg gelegen.", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_896", + "psc_text": "ἐπὶ πάντων θεὸν, αἰσχύνην περιβάλλονται οἱ ἐχθροὶ αὐτοῦ· ἐνετράπησάν τε καὶ ἐντρέπονται οἱ ζητοῦντες αὐτῷ κακά. Οὗτοι δέ εἰσιν οἱ θηρεύοντες μὲν πάσας προφάσεις, ὕβρεις τε καὶ διαβολὰς, καὶ βλασφημίας κατ’ αὐτοῦ περινοοῦντες, μηδεμίαν δὲ εὑρίσκοντες ὑπόθεσιν διαβολῆς, μήτε κατ’ αὐτοῦ, μήτε τῆς ἐκκλησίας αὐτοῦ. διὸ καταχέονται αἰσχύνην καὶ ἐντρέπονται πρὸς τὸ μηκέτι μηδὲν τολμᾷν διαβολῆς ἄξιον ἐπικαλεῖν. καὶ ταῦτα πάντα ἔργῳ πληροῦται συμφώνως τῇ φασκούσῃ διὰ τῶν προκειμένων προφητείᾳ· Ὅταν αἰσχυνθῶσι καὶ ἐντραπῶσιν οἱ ζητοῦντες τὰ κακά μοι. Τότε γάρ, φησίν, ὅταν οἱ ἐχθροὶ καταισχύνωνται, ἐγὼ ψαλῶ σοι καὶ ἐξομολογήσομαί σοι τῷ ἐμαυτοῦ πατρί· ἔτι δὲ καὶ ἡ γλῶσσά μου ὅλην τὴν ἡμέραν μελητήσει τὴν δικαιοσύνην σου. Προφητεία βασιλείας Χριστοῦ καὶ κλήσεως ἐθνῶν οα Εἰς Σολομών. Ὁ θεός, τὸ κρίμα σου τῷ βασιλεῖ δὸς καὶ τὴν δικαιοσύνην σου τῷ υἱοῦ τοῦ βασιλέως κρίνειν τὸν λαόν σου ἐν δικαιοσύνῃ καὶ τοὺς πτωχούς σου ἐν κρίσει. Οἱ λοιποὶ τοῦ «Σο λομῶνος»", + "candidate_score": 0.584539, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_10_12", + "bdc_text": "Daruff die fygendFeinde . den KatzenbergDer Katzenberg , unmittelbar nördlich von der Klause Ehrenberg gelegen. nitt unferrnitt unferr :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_228", + "psc_text": "Σύμμαχον μὴ οὐχὶ ὅταν, φησίν , ἐξαριθμῇς ἐξαριθμήσῃ , τότε ἀποστραφήσονται ἐπιστρέ(φονται) οἱ ἐχθροί μου ὀπίσω εἰς τὰ ὀπίσω · ἐπειδὰν γὰρ φησὶ φυλοκρινῶν διακαθάρῃς διακαθάρεις διακαθαρίσης ἀφορίζων τοὺς ἑαυτοῦ σεαυτοῦ ἀξίους ἀπὸ τῶν ἀναξίων καὶ ἐξαρίθμη­σιν ποιούμενος τῶν μελλόντων εἰς τὰ δεξιὰ ἵστασθαι καὶ τῶν εἰς τὰ ἀριστερὰ χωρούντων , τότε εἰς τὰ δεξία (ἐν τῷ σὲ τὴν ἐξαρίθμησιν ταύτην ταῦτας ποιεῖσθαι) ἀποστραφήσονται ἀποστραφείησαν οἱ ἐχθροί μου εἰς τὰ ὀπίσω. Ἰδοὺ ἔγνων, ὅτι θεός μοί ἐστιν. ἐπὶ τῷ θεῷ αἰνέσω ῥῆμα, ἐπὶ τῷ κυρίῳ αἰνέσω λόγον· ἐπὶ τῷ κυρίῳ ἤλπισα, οὐ φοβηθήσομαι· τί ποιήσει μοι ἄνθρωπος; Kατὰ δὲ τὸν Σύμμαχον τοῦτό φησιν· οἶδα, ὅτι ἔστιν θεός μοι. τὸν θεὸν ὑμνολογήσω, διὰ τοῦ θεοῦ ὑμνοποιήσομαι λόγον· τῷ θεῷ πέποιθα, οὐ φοβηθήσομαι· τί ποιήσει μοι ἄνθρωπος; Αὐτοῖς ἔργοις, φησί, παρείληφα καὶ ἔγνων ἀληθῶς, ὅτι οὐκ ἐπὶ ματαίῳ ἤλπισα, ἀλλὰ θεὸν βοηθὸν ἐκτησάμην· τούτου δὲ ἔλεγχος, ἐπεὶ ἔθου τὰ δάκρυά μου ἐνώπιόν", + "candidate_score": 0.582126, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_10_12", + "bdc_text": "Daruff die fygendFeinde . den KatzenbergDer Katzenberg , unmittelbar nördlich von der Klause Ehrenberg gelegen. nitt unferrnitt unferr :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_896", + "psc_text": "ἐπὶ πάντων θεὸν, αἰσχύνην περιβάλλονται οἱ ἐχθροὶ αὐτοῦ· ἐνετράπησάν τε καὶ ἐντρέπονται οἱ ζητοῦντες αὐτῷ κακά. Οὗτοι δέ εἰσιν οἱ θηρεύοντες μὲν πάσας προφάσεις, ὕβρεις τε καὶ διαβολὰς, καὶ βλασφημίας κατ’ αὐτοῦ περινοοῦντες, μηδεμίαν δὲ εὑρίσκοντες ὑπόθεσιν διαβολῆς, μήτε κατ’ αὐτοῦ, μήτε τῆς ἐκκλησίας αὐτοῦ. διὸ καταχέονται αἰσχύνην καὶ ἐντρέπονται πρὸς τὸ μηκέτι μηδὲν τολμᾷν διαβολῆς ἄξιον ἐπικαλεῖν. καὶ ταῦτα πάντα ἔργῳ πληροῦται συμφώνως τῇ φασκούσῃ διὰ τῶν προκειμένων προφητείᾳ· Ὅταν αἰσχυνθῶσι καὶ ἐντραπῶσιν οἱ ζητοῦντες τὰ κακά μοι. Τότε γάρ, φησίν, ὅταν οἱ ἐχθροὶ καταισχύνωνται, ἐγὼ ψαλῶ σοι καὶ ἐξομολογήσομαί σοι τῷ ἐμαυτοῦ πατρί· ἔτι δὲ καὶ ἡ γλῶσσά μου ὅλην τὴν ἡμέραν μελητήσει τὴν δικαιοσύνην σου. Προφητεία βασιλείας Χριστοῦ καὶ κλήσεως ἐθνῶν οα Εἰς Σολομών. Ὁ θεός, τὸ κρίμα σου τῷ βασιλεῖ δὸς καὶ τὴν δικαιοσύνην σου τῷ υἱοῦ τοῦ βασιλέως κρίνειν τὸν λαόν σου ἐν δικαιοσύνῃ καὶ τοὺς πτωχούς σου ἐν κρίσει. Οἱ λοιποὶ τοῦ «Σο λομῶνος»", + "candidate_score": 0.572389, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_11", + "bdc_text": "den KatzenbergDer Katzenberg , unmittelbar nördlich von der Klause Ehrenberg gelegen.", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_748", + "psc_text": "τοῦ θανάτου, καὶ τὸ, εἶπε κύριος· ἐκ Βασὰν ἐπιστρέψω, ἐπιστρέψω ἐκ βυθῶν θαλάσσης. ταῦτα γὰρ εἰς πλάτος ἐπὶ τοῦ παρόντος διεξέρχεται λέγων· Σῶσόν με, ὁ θεὸς, ὅτι εἰσήλθοσαν ὕδατα ἕως ψυχῆς μου. ἐνεπάγην εἰς ὕλην βυθοῦ, καὶ οὐκ ἔστιν ὑπόστασις. ἦλθον εἰς τὰ βάθη τῆς θαλάσσης καὶ καταιγὶς κατεπόντισέ με. Πειρασμοὺς δὲ καὶ διωγμοὺς καὶ ἐπαναστάσεις ἀσεβῶν ἀνδρῶν ὕδατα καλεῖν εἴωθεν ὁ λόγος· οὕτω γοῦν εἴρηται ἀλλαχοῦ· τὸ χείμαρρον διῆλθεν ἡ ψυχὴ ἡμῶν· ἄρα διῆλθεν ἡ ψυχὴ ἡμῶν τὸ ὕδωρ ἀνυπόστατον. καὶ αὐτὸς δὲ ὁ σωτὴρ ἐδίδασκε τοῦτο λέγων· κατέβη ἡ βροχὴ, ἦλθον οἱ ποταμοὶ, ἔπνευσαν οἱ ἄνεμοι, καὶ προσέρρηξαν τῇ οἰκίᾳ ἐκείνῃ, καὶ οὐκ ἔπεσε· τεθεμελίωτο γὰρ ἐπὶ τὴν πέτραν. καὶ διὰ τῶν προκειμένων τοίνυν τοὺς πειρασμοὺς καὶ τὰς κατ’ αὐτοῦ ἐπιβουλὰς, ὕδατα ὀνομάζων εἰσεληλυθέναι ἕως τῆς ψυχῆς αὐτοῦ διδάσκει. Ἐπὶ μὲν οὖν τοῦ Ἰὼβ, καίπερ ὄντος ἀθλητοῦ γενναίου, γέγραπται εἰρηκὼς ὁ θεὸς τῷ πειράζοντι· ἰδοὺ πάντα ὅσα ὑπάρχει", + "candidate_score": 0.569813, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum", + "max_score": 0.679427, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_74_76", + "bdc_text": "Die Bezeichnung \"Thomann Rainen\" die man in dem am 19 . Oktober 1546 angefertigten und vom Stadtschreiber Hans Escher vom Luchs entworfenen Brief des Zürcher Rates an Haller findet , ist wohl auf einen Irrtum zurückzuführen . Sein eigentlicher Name wird ( Hans ) Thoman Rauman gewesen sein ( dem Vornamen vieler Zürcher ging damals oft noch der Vorname Hans zuvor , der nicht immer angeführt wurde ) .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_472", + "psc_text": "cujus apud anonymum Ravennatem mentio est, Archelaus nullo pacto episcopus esse potuit, cum antiqui omnes scriptores eum non Arabiae, sed Mesopotamiae episcopum fuisse tradant. 4. Hanc Zacagnii opinionem jam pridem ab Assemano, viro doctissimo Vaticanae bibliothecae praefecto primario, rejectam et refutatam fuisse (ait Beausobre), subjiciens Assemani haec verba: Librariorum potius errore in unico illo Actorum loco Carrha scriptum dicendum est, quam Caschar vel Carcar initio Actorum, et apud clarissimos scriptores Epiphanem, Socratem, Photium, qui certe Carrhas, seu Haram, celeberrimam Mesopotamiae urbem, Carcaram seu Cascaram numquam appellassent. Hanc tamen Assemani, alioquin viri gravissimi, sententiam improbatam offendimus a doctissimo viro le Quien in suo opere quod inscribitur Oriens Christianus. Is enim, tomo secundo, de Chaldaeorum Ecclesiis agens, Cascharam urbem in confiniis Mesopotamiae sitam describit, valde diversam ab altera quae apud Cosdresnam erat constructa. Priorem enim urbem idolorum cultui prius occupatam, Christo nomen dedisse S. Taddaei praedicatione, atque Archelaum episcopum eidem praefuisse sub", + "candidate_score": 0.679427, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_73_75", + "bdc_text": "Bei Haller ist er stets als \"Romanus \" ohne Nennung seines Vornamens angeführt . Die Bezeichnung \"Thomann Rainen\" die man in dem am 19 . Oktober 1546 angefertigten und vom Stadtschreiber Hans Escher vom Luchs entworfenen Brief des Zürcher Rates an Haller findet , ist wohl auf einen Irrtum zurückzuführen .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_472", + "psc_text": "cujus apud anonymum Ravennatem mentio est, Archelaus nullo pacto episcopus esse potuit, cum antiqui omnes scriptores eum non Arabiae, sed Mesopotamiae episcopum fuisse tradant. 4. Hanc Zacagnii opinionem jam pridem ab Assemano, viro doctissimo Vaticanae bibliothecae praefecto primario, rejectam et refutatam fuisse (ait Beausobre), subjiciens Assemani haec verba: Librariorum potius errore in unico illo Actorum loco Carrha scriptum dicendum est, quam Caschar vel Carcar initio Actorum, et apud clarissimos scriptores Epiphanem, Socratem, Photium, qui certe Carrhas, seu Haram, celeberrimam Mesopotamiae urbem, Carcaram seu Cascaram numquam appellassent. Hanc tamen Assemani, alioquin viri gravissimi, sententiam improbatam offendimus a doctissimo viro le Quien in suo opere quod inscribitur Oriens Christianus. Is enim, tomo secundo, de Chaldaeorum Ecclesiis agens, Cascharam urbem in confiniis Mesopotamiae sitam describit, valde diversam ab altera quae apud Cosdresnam erat constructa. Priorem enim urbem idolorum cultui prius occupatam, Christo nomen dedisse S. Taddaei praedicatione, atque Archelaum episcopum eidem praefuisse sub", + "candidate_score": 0.660034, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_75", + "bdc_text": "Oktober 1546 angefertigten und vom Stadtschreiber Hans Escher vom Luchs entworfenen Brief des Zürcher Rates an Haller findet , ist wohl auf einen Irrtum zurückzuführen .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_472", + "psc_text": "cujus apud anonymum Ravennatem mentio est, Archelaus nullo pacto episcopus esse potuit, cum antiqui omnes scriptores eum non Arabiae, sed Mesopotamiae episcopum fuisse tradant. 4. Hanc Zacagnii opinionem jam pridem ab Assemano, viro doctissimo Vaticanae bibliothecae praefecto primario, rejectam et refutatam fuisse (ait Beausobre), subjiciens Assemani haec verba: Librariorum potius errore in unico illo Actorum loco Carrha scriptum dicendum est, quam Caschar vel Carcar initio Actorum, et apud clarissimos scriptores Epiphanem, Socratem, Photium, qui certe Carrhas, seu Haram, celeberrimam Mesopotamiae urbem, Carcaram seu Cascaram numquam appellassent. Hanc tamen Assemani, alioquin viri gravissimi, sententiam improbatam offendimus a doctissimo viro le Quien in suo opere quod inscribitur Oriens Christianus. Is enim, tomo secundo, de Chaldaeorum Ecclesiis agens, Cascharam urbem in confiniis Mesopotamiae sitam describit, valde diversam ab altera quae apud Cosdresnam erat constructa. Priorem enim urbem idolorum cultui prius occupatam, Christo nomen dedisse S. Taddaei praedicatione, atque Archelaum episcopum eidem praefuisse sub", + "candidate_score": 0.648905, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_74_76", + "bdc_text": "Die Bezeichnung \"Thomann Rainen\" die man in dem am 19 . Oktober 1546 angefertigten und vom Stadtschreiber Hans Escher vom Luchs entworfenen Brief des Zürcher Rates an Haller findet , ist wohl auf einen Irrtum zurückzuführen . Sein eigentlicher Name wird ( Hans ) Thoman Rauman gewesen sein ( dem Vornamen vieler Zürcher ging damals oft noch der Vorname Hans zuvor , der nicht immer angeführt wurde ) .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_471", + "psc_text": "quae habet nomen Charra. Deinde in veterum historiis nullam Mesopotamiae urbem invenit Romanis subjectam, Cascharam aut Carcar appellatam. Sed similia nomina potius attributa fuisse urbi in Arabia Felice sitae, ut videre est apud Anonymum Ravennatem, Geographiae scriptorem, vel apud Ammianum Marcellinum, qui alterius Carchae meminit. Verum, subjicit Zacagnius, neutrius harum urbium Archelaus episcopus exstitit. Nam ejus cum Manete disputatio habita est in Mesopotamiae urbe, sub Romanorum ditione posita, cujus episcopatum 103 obtinebat Archelaus, ut diserte dicitur apud Epiphanium, et in Actis disputationis. Charcha vero a Marcellino memorata extra Mesopotamiam trans Tigrim in Persarum ditione sita erat. Charchae quoque Arabiae urbs, cujus apud anonymum Ravennatem mentio est, Archelaus nullo pacto episcopus esse potuit, cum antiqui omnes scriptores eum non Arabiae, sed Mesopotamiae episcopum fuisse tradant. 4. Hanc Zacagnii opinionem jam pridem ab Assemano, viro doctissimo Vaticanae bibliothecae praefecto primario, rejectam et refutatam fuisse (ait Beausobre), subjiciens Assemani haec verba: Librariorum potius", + "candidate_score": 0.641338, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_73_75", + "bdc_text": "Bei Haller ist er stets als \"Romanus \" ohne Nennung seines Vornamens angeführt . Die Bezeichnung \"Thomann Rainen\" die man in dem am 19 . Oktober 1546 angefertigten und vom Stadtschreiber Hans Escher vom Luchs entworfenen Brief des Zürcher Rates an Haller findet , ist wohl auf einen Irrtum zurückzuführen .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_471", + "psc_text": "quae habet nomen Charra. Deinde in veterum historiis nullam Mesopotamiae urbem invenit Romanis subjectam, Cascharam aut Carcar appellatam. Sed similia nomina potius attributa fuisse urbi in Arabia Felice sitae, ut videre est apud Anonymum Ravennatem, Geographiae scriptorem, vel apud Ammianum Marcellinum, qui alterius Carchae meminit. Verum, subjicit Zacagnius, neutrius harum urbium Archelaus episcopus exstitit. Nam ejus cum Manete disputatio habita est in Mesopotamiae urbe, sub Romanorum ditione posita, cujus episcopatum 103 obtinebat Archelaus, ut diserte dicitur apud Epiphanium, et in Actis disputationis. Charcha vero a Marcellino memorata extra Mesopotamiam trans Tigrim in Persarum ditione sita erat. Charchae quoque Arabiae urbs, cujus apud anonymum Ravennatem mentio est, Archelaus nullo pacto episcopus esse potuit, cum antiqui omnes scriptores eum non Arabiae, sed Mesopotamiae episcopum fuisse tradant. 4. Hanc Zacagnii opinionem jam pridem ab Assemano, viro doctissimo Vaticanae bibliothecae praefecto primario, rejectam et refutatam fuisse (ait Beausobre), subjiciens Assemani haec verba: Librariorum potius", + "candidate_score": 0.637218, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_74_76", + "bdc_text": "Die Bezeichnung \"Thomann Rainen\" die man in dem am 19 . Oktober 1546 angefertigten und vom Stadtschreiber Hans Escher vom Luchs entworfenen Brief des Zürcher Rates an Haller findet , ist wohl auf einen Irrtum zurückzuführen . Sein eigentlicher Name wird ( Hans ) Thoman Rauman gewesen sein ( dem Vornamen vieler Zürcher ging damals oft noch der Vorname Hans zuvor , der nicht immer angeführt wurde ) .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_482", + "psc_text": "Ecclesia non erat in Perside, sed in alia provincia non multum longe dissita. Addit Assemanus: MESOPOTAMIAE EPISCOPUM vocat S. Hieronymus in Catal. cap 72; locum episcopatus designat S. Epiphanius haeresi 66; Socrates, lib. I Hist. Ecclesiast. cap. 22, et Photius lib. contra Manichaeos, videlicet: Cascar, vel Carchar, indeclinabiliter, aut plurali vel singulari numero Caschara, et Carchara, quae urbs in Mesopotamiae finibus sita. Cascar malunt Syri antiquiores, Gargar, seu Carcar, vel Carcha recentiores. Non possum tamen dissimulare doctissimum hunc virum alibi de hac urbe disseruisse, et descripto catalogo episcoporum illius urbis post Marem Archelaum nostrum constituisse, eamque urbem in Persarum finibus constructam, ad Chaldaeorum provinciam pertinere affirmasse. Quid tamen si non eadem semper provinciarum divisio, ob bellorum vicissitudines et Romani imperii mutationes ab antiquis scriptoribus atque geographis servata fuerit? Poterant quidem Romani, qui Mesopotamiae rebus tum dominabantur, Carcharam, seu Cascharam, illius provinciae praefecto seu proconsuli regendam tribuere, eamque illius subjicere ditioni,", + "candidate_score": 0.635835, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_73_75", + "bdc_text": "Bei Haller ist er stets als \"Romanus \" ohne Nennung seines Vornamens angeführt . Die Bezeichnung \"Thomann Rainen\" die man in dem am 19 . Oktober 1546 angefertigten und vom Stadtschreiber Hans Escher vom Luchs entworfenen Brief des Zürcher Rates an Haller findet , ist wohl auf einen Irrtum zurückzuführen .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_460", + "psc_text": "argumenta refellenda. Cyrillus videlicet Archelaum Mesopotamiae episcopum appellavit. Nullibi autem cujusnam urbis episcopus fuisset indicavit. Quam tamen oeconomiam seu cautionem minime secutus est Epiphanius, qui haeresi 66 Archelaum Cascharae episcopum appellavit, et in reliquis ipsi Cyrillo subscripsit, ampliorem tamen de Manichaicis hisce rebus relationem contexendo. Contendit deinde Beausobre hujus operis autographum numquam Syriaca lingua fuisse conscriptum, illudque primo ex Graecorum fraude in lucem prodiisse. Propterea colligit nihil aliud nisi purum commentum redolere. Laurentium Zacagni pariter velicat quod scripserit Epiphanium Graeca consuluisse exemplaria. At injuria quidem cl. virum carpit. Is enim Hieronymi non tantum testimonio id probat, verum etiam gravissimas affert conjecturas, quas inter illam, videlicet, quod Archelaus de solaris cursus spatio agens, sphaeram illud a Graecis vocari ait capite 32. Itaque autographum illud in Graecorum lingua primo prodire haud potuit; sed ab aliquo interprete, qui eorumdem Actorum versionem e Syriaco in Graecum eloquium elucubravit, ut in notiorem linguam transfusa, cuncti", + "candidate_score": 0.631185, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_68_70", + "bdc_text": "August , A 202/1 , Nr. 25 ) , doch konnte dieser Augsburg erst am 3 . Oktober 1547 verlassen ( Augsburg an Zürich , 3 . Oktober , A 202/1 , Nr. 30 ) . - Die Identität Rumans wirft Probleme auf.", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_627", + "psc_text": "statim ecclesiasticis judicibus, sine ulla prorsus animi fluctuatione aut temporis prolatatione prodere deberet. Cujus quidem rei argumenta, quamvis Carthaginensium notariorum Acta interciderint, nos ex una aut altera Augustiniana epistola haurimus. 3. Prior enim ad Quodvultdeum, tum Carthaginensis Ecclesiae diaconum scripta est. Rogaverat is enim Augustinum ut de haeresibus unum volumen conscriberet. Cui Augustinus respondens, operis difficultatem jam primo a Philastrio, Brixiensi episcopo, et Epiphanio Cyprio tentatam, adimpletumque exponit. De utriusque deinde scriptoris voluminibus suum judicium ferens, istud, Epiphanii nimirum, Philastrii libro praeferendum esse asseverat. Sed antequam epistolam claudat, petit ut sibi rescribere non gravetur, quemadmodum in catholica perseveraret fide quidam Theodosius, per quem Manichaei nonnulli sunt proditi. Et ipsi quos ab eo proditos putamus esse correctos. Manichaeos igitur ab isto Theodosio fuisse proditos, perspicue Augustinus asseverat. Sed an is Manichaica labe aliquando fuisset inquinatus, etsi probabilius existimetur, et Augustini verba id obscure innuerent, tamen definire 137 haud ausim. Augustini porro", + "candidate_score": 0.626391, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_68_70", + "bdc_text": "August , A 202/1 , Nr. 25 ) , doch konnte dieser Augsburg erst am 3 . Oktober 1547 verlassen ( Augsburg an Zürich , 3 . Oktober , A 202/1 , Nr. 30 ) . - Die Identität Rumans wirft Probleme auf.", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_632", + "psc_text": "Mattarios fastidiebant, sed etiam domum patris sui, hominis pauperis Milevitani. Lepide quidem Faustum hic irridet et suggillat, hocce Manichaeorum schisma describens; quod potissimum una ex causis fuit quae jam Augustino ipsi istius haereseos fastidium ingesserunt. Narrat id quidem ipsemet lib. de Moribus Manichaeorum, quo in libro insignem Constantii Manichaeorum auditoris disertius refert historiam, quae quidem usque adeo percrebuerat, ut haec ad absentes etiam longeque positos fama vulgante perveniret. Sed Augustinus ipse, qui primum omnem rem gestam optime ab amico teste noverat, Romam deinde circa Christi annum 383 veniens, compertam omnino exploratamque sibi fuisse testatur. Narrans videlicet quemadmodum Constantius, talem tantamque inter Manichaeos morum dissimilitudinem molestissime ferens, omnes in suam domum congregatos ad vivendum secundum eamdem regulam in Manichaei epistola propositam compellere nitebatur. Multis (ait Augustinus) intolerabile visum, abscesserunt; remanserunt tamen pudore non pauci. 138 Coepit ita vivi, ut placuerat, et ut tanta praescribebat auctoritas, cum interim auditor ille (Constantius videlicet)", + "candidate_score": 0.623308, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_68_70", + "bdc_text": "August , A 202/1 , Nr. 25 ) , doch konnte dieser Augsburg erst am 3 . Oktober 1547 verlassen ( Augsburg an Zürich , 3 . Oktober , A 202/1 , Nr. 30 ) . - Die Identität Rumans wirft Probleme auf.", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_874", + "psc_text": "nonnulla annotantur de Manichaeis ex Petri Siculi et Photii historiarum libris. 1. Antequam aliquid de Orientalium episcoporum in Manichaeorum causa gestis dicere aggrediamur, Hormisdae papae agendi rationem et in eosdem haereticos judicium paucis describere necessarium ducimus. Quippe qui cum vipeream hanc sobolem Romae delitescentem reperisset, omnes sui animi nervos ad eam penitus abolendam adhibuit. Christi ergo anno quingentesimo decimo quarto, cum Anastasius imperii habenas teneret, Symmachus papa ex hac luce migravit. Huic vero eodem anno Romae Hormisdam suffectum fuisse, ecclesiasticae tabulae patefaciunt. An vero in hujus pontificatus exordiis aliquas Manichaicae sectae reliquias, ex praecedenti Symmachi papae inquisitione superstites ibique latitantes, repererit; an vero, Symmacho dumtaxat vita functo, tertio aut quarto anno ex aliis Africae, Orientis aut Italiae regionibus ad Urbem inhabitandam convolaverint, ex nullo Christianae rei monumento innotescit. Verum si Pontificalis libri, in quo Romanorum antistitum gesta describuntur, ordinem persequi velimus, Hormisdam post plures in pontificatu annos transactos, Manichaeos Romae", + "candidate_score": 0.616257, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_68_70", + "bdc_text": "August , A 202/1 , Nr. 25 ) , doch konnte dieser Augsburg erst am 3 . Oktober 1547 verlassen ( Augsburg an Zürich , 3 . Oktober , A 202/1 , Nr. 30 ) . - Die Identität Rumans wirft Probleme auf.", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_628", + "psc_text": "Theodosius, per quem Manichaei nonnulli sunt proditi. Et ipsi quos ab eo proditos putamus esse correctos. Manichaeos igitur ab isto Theodosio fuisse proditos, perspicue Augustinus asseverat. Sed an is Manichaica labe aliquando fuisset inquinatus, etsi probabilius existimetur, et Augustini verba id obscure innuerent, tamen definire 137 haud ausim. Augustini porro epistola isthaec in annum 428 rejicienda est. Quando videlicet librum de haeresibus huic Carthaginensi diacono inscripsit. Cujus recenti tempore iterum in eadem Ecclesia nonnulli eorum reperti fuerant, sicut episcopalia gesta, quae idem Quodvultdeus ad Augustinum miserat, ostendunt; qui Manichaei pariter hoc non sacramentum, sed exsacramentum sub diligenti interrogatione confessi sunt, quorum unus Viator nomine. Horum autem episcopalium Actorum occasione, catholicis episcopis schisma aliquod inter Manichaeos ortum innotuit. Etenim in varias scissi factiones, alii Catharistae seu purgatores vocabantur; alii vero Mattarii, qui in mattis dormiebant, appellabantur; alii tandem Manichaei dumtaxat dicti erant. Hoc ergo Manichaeornm schisma, ex Carthaginensibus recensitis Actis etiam", + "candidate_score": 0.6155, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_68_70", + "bdc_text": "August , A 202/1 , Nr. 25 ) , doch konnte dieser Augsburg erst am 3 . Oktober 1547 verlassen ( Augsburg an Zürich , 3 . Oktober , A 202/1 , Nr. 30 ) . - Die Identität Rumans wirft Probleme auf.", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_694", + "psc_text": "interpretationibus corrupta. Quod ut magis persuadeat, ad duas illas provocat disputationes, quas cum Felice et Fortunato presbyteris habuit Augustinus. Felicem, hominem prorsus ignarum fuisse ait. Sed Fortunatus Felice doctior, lumen aliquod exhibet ad intelligendam illius sectae doctrinam. Verumtamen de duabus hisce disputationibus in praesens agere nostrum non est, cum jam satis verba de iisdem fecerimus, omnia Augustini contra Manichaeos scripta, congressiones et gesta recensendo. Propterea de praesenti tabula remoto calamo, quando Manichaei Romam venerint diligentius inquirere deliberavimus. 151 CAPUT VIII. A quo Christi anno repetendus sit Manichaeorum in Urbem adventus. Falsum ea de re Paschasii Quesnelli judicium. 1. Reversuri itaque unde nostra oratio digressa est, imprimis vix licet dubitare S. Leonem tertio jam sui pontificatus anno ineunte summa apostolatus munera in Manichaeos non exercuisse, cum in eosdem publice animadvertit. Id minime inficiatur Quesnellus, qui tamen pro suo ingenio Leonis agendi rationem describit, parum nihilumve sollicitus de iis quae Romae ab", + "candidate_score": 0.61347, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_45_47", + "bdc_text": "- Entsandt wurden Rudolf Schwyzer d. J. , Lorenz Meyer ( Agricola ) und Thoman Ruman ( alias Rauman , lat. : Romanus ) .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_576", + "psc_text": "qua poterimus brevitate opportunius sermonem habebimus. 126 CAPUT IV. S. Leonis Magni, Gelasii, Symmachi atque Hormisdae Romanorum pontificum agendi ratio in disperdendis atque igne concremandis Manichaeorum libris, a notis criticis Beausobrianis vindicatur. Veterum quoque ethnicorum exemplis ostenditur gravissimum nefas semper judicatum fuisse, eorum librorum lectionem populo permittere, ex qua in rebus ad religionem pertinentibus etiam leviter a majorum institutis posset resilire. 1. Etsi non sim nescius quantum ea Romanae Ecclesiae agendi ratio quibusdam invisa sit, qua perpetuo consuevit acatholicorum hominum codices et volumina disperdere, atque igne concremare, non debeo tamen in praesens de ea sermonem praeterire, ex Beausobriano scribendi ratiocinandique scopo occasione arrepta. De quatuor Romanis pontificibus qui Manichaicos libros legendos proscripserunt, et omni adhibito studio igne concremandos tradiderunt, non semel verba fecit Beausobre huc illucque varias querimonias spargendo, quod libri hujusmodi ad antiquorum philosophiae theologiaeque cognitionem pertinentes, prorsus perierint, ex quibus sincere ea dogmata et systemata hauriri possent quae", + "candidate_score": 0.599474, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_32_34", + "bdc_text": "Loci nomen , nitt unferr von Erenberg . Sunst bin ich nie da xingewesen. . Verzeychnens üch , wie es harhierher .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_482", + "psc_text": "Ecclesia non erat in Perside, sed in alia provincia non multum longe dissita. Addit Assemanus: MESOPOTAMIAE EPISCOPUM vocat S. Hieronymus in Catal. cap 72; locum episcopatus designat S. Epiphanius haeresi 66; Socrates, lib. I Hist. Ecclesiast. cap. 22, et Photius lib. contra Manichaeos, videlicet: Cascar, vel Carchar, indeclinabiliter, aut plurali vel singulari numero Caschara, et Carchara, quae urbs in Mesopotamiae finibus sita. Cascar malunt Syri antiquiores, Gargar, seu Carcar, vel Carcha recentiores. Non possum tamen dissimulare doctissimum hunc virum alibi de hac urbe disseruisse, et descripto catalogo episcoporum illius urbis post Marem Archelaum nostrum constituisse, eamque urbem in Persarum finibus constructam, ad Chaldaeorum provinciam pertinere affirmasse. Quid tamen si non eadem semper provinciarum divisio, ob bellorum vicissitudines et Romani imperii mutationes ab antiquis scriptoribus atque geographis servata fuerit? Poterant quidem Romani, qui Mesopotamiae rebus tum dominabantur, Carcharam, seu Cascharam, illius provinciae praefecto seu proconsuli regendam tribuere, eamque illius subjicere ditioni,", + "candidate_score": 0.592527, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_14", + "bdc_text": "septembris die von Constantz uußzogen sind , sydie Schmalkaldener .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_787", + "psc_text": "an Chalcedonensium gestorum exemplaria aliquando percurrerint rogabo? Haec autem synodus septennio post Manichaeorum condemnationem ejusdem papae Leonis auctoritate fuit coacta atque 170 confirmata, ut quandoque dicemus. An in illa soli episcopi, presbyteri, caeterique dumtaxat Ecclesiarum clerici et ministri, vel etiam senatus cum nonnullis aliis de populo locum habuere? Nos equidem si authenticis Actis fidem adhibemus, Chalcedone congregatos legimus senatores et magistratus, consules, praefectos reliquosque imperatorum ministros; immo intelligimus in tam frequentem conventum venisse ipsum Marcianum imperatorem magna nobilium et ignobilium comitatum familia, qui, magni Constantini exempla secutus, fidei vindicem sese exhibuit: Nos enim ad fidem confirmandam, non ad potentiam aliquam exercendam, exemplo religiosi principis Constantini, synodo interesse voluimus. Ita Marcianus Chalcedonenses PP. allocutus est. Numquid nec istud erit concilium, in quo cum sacerdotibus imperator, senatus, provinciarum et negotiorum praefecti, et pars populi fuerunt? nugae merae; apage figmentum! Conciliorum enim veritati hominum laicorum etiam congregatio minime obesse potest, si episcopi dumtaxat,", + "candidate_score": 0.573872, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Epistolae", + "max_score": 0.671837, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_77_79", + "bdc_text": "In der älteren Literatur und demzufolge auch in Pf-Augsburg 36 , Nr. 202 , und Pf-Schwaben 175 , Nr. 1026 , wird \"Thoman Ruman\" mit dem in Pf-Zürich 485 angeführten \"Hans Römer\" identifiziert , der 1546 Pfarrer in Zurzach ( Kt . Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) . Ob diese Identifikation zutreffend ist , muss derzeit offen bleiben. .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1598", + "psc_text": "Hermes, qui in hac epistola appellatur Archidiaconus, vivo adhuc Rustico Biterrensibus episcopus datus fuit, a quibus cum non fuerit receptus, Narbonam rediit, et hac de re idem Rusticus et Hermes litteras ad Leonem dedere, ut ex Hilari papae epist. 8 colligere licet. His autem ut congruum tempus tribuatur, ante Leonis mortem, quae contigit an. 461, Hermes ad Biterrensem cathedram promotus videtur sub. an. 460; haec autem epistola, Hermete adhuc archidiacono Romae agente, scripta serius dicenda est an. 459. 7. His autem de tempore hujus epistolae praemissis manifestum fit quam sint inanes duae Quesnelli conjecturae, quibus cum animadverterit aliquot ex iis dubiis quae proposuit Rusticus decisa fuisse in conciliis Arausicano I, Vasensi I, et Arelatensi II, alterutrum not. 1 colligit: Scilicet vel Rusticum ad Leonem scripsisse, antequam eae difficiles quaestiones in conciliis supradictis ventilarentur et enodarentur: supervacaneum enim videretur et praeter consuetudinem Gallicanam, ut post soluta in pluribus comprovincialibus, aut majoribus", + "candidate_score": 0.671837, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_77_79", + "bdc_text": "In der älteren Literatur und demzufolge auch in Pf-Augsburg 36 , Nr. 202 , und Pf-Schwaben 175 , Nr. 1026 , wird \"Thoman Ruman\" mit dem in Pf-Zürich 485 angeführten \"Hans Römer\" identifiziert , der 1546 Pfarrer in Zurzach ( Kt . Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) . Ob diese Identifikation zutreffend ist , muss derzeit offen bleiben. .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_459", + "psc_text": "Antiquis monachorum Ritibus, lib. III, c. 2. Ex hujusmodi autem Lectionariis traducta fuit in aliquot collectiones Sermonum S. Leonis, quae ex Lectionariis originem ducunt. 4. Cum Gennadius, c. 70, Leonem inter ecclesiasticos scriptores retulit, hujus tantum epistolae fecit mentionem, eo quod haec super omnia ejus opera vulgatissima esset. Hinc autem eum certum ejusdem epistolae auctorem procul dubio existimavit. Quod si vulgatae ejusdem editiones Miraei, Fabricii atque Vallarsii, c. 84, in Prospero habent: Epistolae quoque papae Leonis adversus Eutychen de vera Christi Incarnatione ad diversos datae, et ab ipso dictatae dicuntur, corruptam lectionem et fucum facere, et legendum ei, id est Prospero, ab ipso scilicet Leone dictatae, Quesnellus contendit; Prosperum enim Leonis notarium fuisse Ado in Chronico scripsit. At emendatiores editiones et mss. nec et, nec ei praeferre, sed tantum ab ipso dictatae creduntur, pronuntiat Antelmius, epist. 2, n. 28 et 30. In ms. quidem antiquissimo capituli Veronensis, signato num. 46,", + "candidate_score": 0.657604, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_77_79", + "bdc_text": "In der älteren Literatur und demzufolge auch in Pf-Augsburg 36 , Nr. 202 , und Pf-Schwaben 175 , Nr. 1026 , wird \"Thoman Ruman\" mit dem in Pf-Zürich 485 angeführten \"Hans Römer\" identifiziert , der 1546 Pfarrer in Zurzach ( Kt . Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) . Ob diese Identifikation zutreffend ist , muss derzeit offen bleiben. .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_467", + "psc_text": "Romani hanc notatiunculam praefixere: Pleraque haec sanctorum Patrum testimonia a S. Leone adjuncta sunt epistolae ipsius 97 (nunc 165) ad Leonem Augustum, sed in aliquibus Graecis codicibus concilii hujus inseruntur etiam hoc loco, nimirum post laudatam epistolam ad Flavianum. Haec autem Stephanus Baluzius intelligens de actione secunda notavit: Haec testimonia non exstant in codicibus mss., neque in antiquis editionibus: ac tamen etsi in aliquibus Graecis, ut monent editores Romani, inserantur in hoc loco, puto tamen lecta non fuisse in synodo, adeoque frustra descripta esse in his gestis, in quibus nulla horum testimoniorum mentio est, sed epistolae tantum. Omnem vero difficultatem sustulit observatio trium Graecorum exemplarium Chalcedonensium, quae memoravimus e bibliotheca Veneta S. Marci. Cum enim in his laudata ad Flavianum epistola, ut innuimus, bis proferatur, nimirum ante gesta, et in ipsis gestis; memorata testimonia Patrum non subjiciuntur epistolae gestis insertae, ut a Romanis edita sunt; sed describuntur post epistolam quae", + "candidate_score": 0.656577, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_77_79", + "bdc_text": "In der älteren Literatur und demzufolge auch in Pf-Augsburg 36 , Nr. 202 , und Pf-Schwaben 175 , Nr. 1026 , wird \"Thoman Ruman\" mit dem in Pf-Zürich 485 angeführten \"Hans Römer\" identifiziert , der 1546 Pfarrer in Zurzach ( Kt . Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) . Ob diese Identifikation zutreffend ist , muss derzeit offen bleiben. .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1371", + "psc_text": ". . . De quibus epistolis unam ad Antiochenum, alteram ad Jerosolymitanum . . . dirigetis. Nos autem ad Illyrios episcopos similia jam scripta transmisimus. Hic tria similis epistolae exempla indicantur, ad Basilium Antiochenum, ad Juvenalem Jerosolymitanum, et ad Illyrios episcopos, id est ad Euxitheum Thessalonicensem, Petrum Corinthium, et Lucam Dyrrachenum, qui accuratius in inscriptione nostri codicis Ratisponensis nominantur. Ex Grimanico vero codice illud elicimus, in exemplo epistolae 150 ad Euxitheum caeterosque metropolitas Illyrici postremae periodo insertas fuisse voces per Illyricum; quae cum Juvenali Jerosolymitano nequaquam conveniant, in epistola ad eumdem certissime defuerunt, et idcirco Juvenalis nomen in inscriptione ejusdem epistolae delendum credidimus. 2. Eaedem duae epistolae suspectae fidei fuerunt Pagio ad an. 457, n. 7, sicut etiam epistola 153, ob imploratum auxilium Patricii Asparis, quae duo nomina separatim posita in epist. 149 et 150 pro duabus personis accepit, primum filii, alterum patris, cum tamen unum Asparem significent, qui patricii", + "candidate_score": 0.655988, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_77_79", + "bdc_text": "In der älteren Literatur und demzufolge auch in Pf-Augsburg 36 , Nr. 202 , und Pf-Schwaben 175 , Nr. 1026 , wird \"Thoman Ruman\" mit dem in Pf-Zürich 485 angeführten \"Hans Römer\" identifiziert , der 1546 Pfarrer in Zurzach ( Kt . Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) . Ob diese Identifikation zutreffend ist , muss derzeit offen bleiben. .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1590", + "psc_text": "sint baptizati. Tum Vandalica persecutione descripta, quae Christianis illata fuit in Africa post an. 439, hac occasione nonnullos in Gallias sese recepisse existimat, de quibus in eadem epistola sermo sit; et idcirco eam datam credit circa annos indicatos 442, 443 et 444, in quibus ea persecutio grassata est. 2. Sed primo evidens argumentum proferimus, quo haec epistola ipso quoque anno 445 posterior demonstratur. Hermes, qui Rustici litteras ad Leonem attulit, in inscriptione Narbonensis Ecclesiae a Quesnello in notis recusa Diaconus vocatur. Hanc autem inscriptionem idem Quesnellus Pagio astipulante ad an. 445, num. 24 et 25, adversus Baluzium optime interpretatur, et rectissime insculptam probat an. 445. Porro idem Hermes in exordio epistolae Leonis ad Rusticum Archidiaconus dicitur. Haec ergo epistola post eam inscriptionem seu post an. 445 exarata fuit, cum Hermes a diaconatu ad archidiaconatum provectus fuisset. 3. Dein licet Africana Vandalorum persecutio efferbuerit post an. 439, Mauritania tamen in Romanorum", + "candidate_score": 0.654574, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_77_79", + "bdc_text": "In der älteren Literatur und demzufolge auch in Pf-Augsburg 36 , Nr. 202 , und Pf-Schwaben 175 , Nr. 1026 , wird \"Thoman Ruman\" mit dem in Pf-Zürich 485 angeführten \"Hans Römer\" identifiziert , der 1546 Pfarrer in Zurzach ( Kt . Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) . Ob diese Identifikation zutreffend ist , muss derzeit offen bleiben. .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_410", + "psc_text": "455 in praefatione epistolis praemissa, num. 34, demonstravimus. Id autem quantum auctoritati tribuat huic collectioni Graecae, et exinde etiam collectioni Latinae, quae ex Graeca ducit originem; quantumque propterea haec collectio praestet collectioni Hispanicae, nemo non videt. Inter memoratae vero collectionis Chalcedonensis epistolas cum in Latinis, tum in Graecis codicibus integra describitur illa S. Petri Chrysologi ad Eutychem, a coaevo utique collectore inserta; ac idcirco ex antiquitate atque praestantia hujus collectionis tam apud Graecos, quam apud Latinos receptae, de integrae ejus epistolae sinceritate dubitare non licet. Cum Agnellus Ravennas a Bacchinio et a Muratorio editus, postremi capitis ejus epistolae summam dedit in S. Petri Chrysologi Vita, si non integram epistolam reperit in veteribus Ravennatensis Ecclesiae tabulis, certe aliquod vetustum exemplar hujusmodi collectionis Chalcedonensis prae oculis habuit. Cum vero haec exemplaria rariora fuerint, et non ita multa ex Leone proferant, ut in Isidoriana satis frequenti exhibentur; nihil mirum si posteriores Leoninarum epistolarum", + "candidate_score": 0.651379, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_77", + "bdc_text": "In der älteren Literatur und demzufolge auch in Pf-Augsburg 36 , Nr. 202 , und Pf-Schwaben 175 , Nr. 1026 , wird \"Thoman Ruman\" mit dem in Pf-Zürich 485 angeführten \"Hans Römer\" identifiziert , der 1546 Pfarrer in Zurzach ( Kt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_467", + "psc_text": "Romani hanc notatiunculam praefixere: Pleraque haec sanctorum Patrum testimonia a S. Leone adjuncta sunt epistolae ipsius 97 (nunc 165) ad Leonem Augustum, sed in aliquibus Graecis codicibus concilii hujus inseruntur etiam hoc loco, nimirum post laudatam epistolam ad Flavianum. Haec autem Stephanus Baluzius intelligens de actione secunda notavit: Haec testimonia non exstant in codicibus mss., neque in antiquis editionibus: ac tamen etsi in aliquibus Graecis, ut monent editores Romani, inserantur in hoc loco, puto tamen lecta non fuisse in synodo, adeoque frustra descripta esse in his gestis, in quibus nulla horum testimoniorum mentio est, sed epistolae tantum. Omnem vero difficultatem sustulit observatio trium Graecorum exemplarium Chalcedonensium, quae memoravimus e bibliotheca Veneta S. Marci. Cum enim in his laudata ad Flavianum epistola, ut innuimus, bis proferatur, nimirum ante gesta, et in ipsis gestis; memorata testimonia Patrum non subjiciuntur epistolae gestis insertae, ut a Romanis edita sunt; sed describuntur post epistolam quae", + "candidate_score": 0.649704, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_77", + "bdc_text": "In der älteren Literatur und demzufolge auch in Pf-Augsburg 36 , Nr. 202 , und Pf-Schwaben 175 , Nr. 1026 , wird \"Thoman Ruman\" mit dem in Pf-Zürich 485 angeführten \"Hans Römer\" identifiziert , der 1546 Pfarrer in Zurzach ( Kt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_464", + "psc_text": "erit, memorabimus. Inter Lectionaria relegimus antiquissimum Vat. 3836. Addendi sunt praeterea duo alii codices millenarii, Veronensis 8, in quo haec epistola Leonis post epistolas canonicas describitur, et alius Veronen. 58, qui hanc epistolam ante quaedam documenta synodi Chalcedonensis repraesentat. Cum primam hujus epistolae editionem citabimus, intelligimus primam editionem Sermonum S. Leonis, cui haec epistola inserta est ante sermones de Nativitate ex ms. codice collectionis tertiae eorumdem Sermonum. Accedent tandem praeter codices Quesnelli alii quatuor a Baluzio adhibiti, nimirum Colbertinus 2574, Parisien., Divionen. et Corbeiensis, quorum tres postremi collectionem 17 Chalcedonensem continent. 7. Antiquissimam Graecam versionem, quae lecta et inserta fuit act. 2 synodi Chalcedonensis, primus edidit Joannes Leunclavius ex bibliotheca Sambuci Basileae an. 1578, postea ex aliis mss. Gerardus Vossius praepositus Tungrensis in calce Operum S. Gregorii Thaumaturgi an. 1604; dein vero Romani Conciliorum editores an. 1608, et a Romanis alii posteriores Conciliorum collectores. Graecum textum exegimus ad perantiquum ms.", + "candidate_score": 0.649656, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_77_79", + "bdc_text": "In der älteren Literatur und demzufolge auch in Pf-Augsburg 36 , Nr. 202 , und Pf-Schwaben 175 , Nr. 1026 , wird \"Thoman Ruman\" mit dem in Pf-Zürich 485 angeführten \"Hans Römer\" identifiziert , der 1546 Pfarrer in Zurzach ( Kt . Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) . Ob diese Identifikation zutreffend ist , muss derzeit offen bleiben. .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_421", + "psc_text": "voluit eas litteras quas Leonem melius instructum plenius reddidisse aut brevi redditurum praesumebat. Enim vero si has dogmaticas Leonis litteras ille legisset, non videtur scripturus fuisse: Extra consensum Romanae civitatis episcopi causas fidei audire (seu ex Graeco cognoscere, aut dijudicare) non possumus; quae verba nondum sibi notam Romani episcopi sententiam declarant. Igitur haec Chrysologi epistola sub idem tempus data videtur, quo Leo scripsit epistolas 23 et 24, id est circa Februarium an. 449. Forte idem ille vir, qui Theodosii atque Eutychis litteras ad S. Leonem attulit, Ravennam etiam cum ejusdem Theodosii litteris ad Valentinianum transivit, et hac occasione epistolam Eutychis ad Chrysologum detulit. Huic autem Constantinopolim revertenti, dum Valentiniani responsa referret, Chrysologus tradidit hanc epistolam ad Eutychem, ut citius ac tutius traderetur. Certe autem non scripsit post notitiam actorum in Eutychem, aut definitivo Leonis epistolae, ut in Quesnelli sententia praesumendum est. EPISTOLA XXV, PETRI CHRYSOLOGI EPISCOPI RAVENNATIS AD EUTYCHEM PRESBYTERUM.", + "candidate_score": 0.648705, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_77_79", + "bdc_text": "In der älteren Literatur und demzufolge auch in Pf-Augsburg 36 , Nr. 202 , und Pf-Schwaben 175 , Nr. 1026 , wird \"Thoman Ruman\" mit dem in Pf-Zürich 485 angeführten \"Hans Römer\" identifiziert , der 1546 Pfarrer in Zurzach ( Kt . Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) . Ob diese Identifikation zutreffend ist , muss derzeit offen bleiben. .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_464", + "psc_text": "erit, memorabimus. Inter Lectionaria relegimus antiquissimum Vat. 3836. Addendi sunt praeterea duo alii codices millenarii, Veronensis 8, in quo haec epistola Leonis post epistolas canonicas describitur, et alius Veronen. 58, qui hanc epistolam ante quaedam documenta synodi Chalcedonensis repraesentat. Cum primam hujus epistolae editionem citabimus, intelligimus primam editionem Sermonum S. Leonis, cui haec epistola inserta est ante sermones de Nativitate ex ms. codice collectionis tertiae eorumdem Sermonum. Accedent tandem praeter codices Quesnelli alii quatuor a Baluzio adhibiti, nimirum Colbertinus 2574, Parisien., Divionen. et Corbeiensis, quorum tres postremi collectionem 17 Chalcedonensem continent. 7. Antiquissimam Graecam versionem, quae lecta et inserta fuit act. 2 synodi Chalcedonensis, primus edidit Joannes Leunclavius ex bibliotheca Sambuci Basileae an. 1578, postea ex aliis mss. Gerardus Vossius praepositus Tungrensis in calce Operum S. Gregorii Thaumaturgi an. 1604; dein vero Romani Conciliorum editores an. 1608, et a Romanis alii posteriores Conciliorum collectores. Graecum textum exegimus ad perantiquum ms.", + "candidate_score": 0.648696, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_83_85", + "bdc_text": "und gaͤbend imm diß sin register Wahrscheinlich der im Juni von Gast an Bullinger übermittelte Gesamtkatalog von Basler Drucken ; s. HBBW XVI 264 , 3f. ; und Nr. 2457 , 1. .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_543", + "psc_text": "plures ejusdem epistolae datae leguntur iisdem idibus Juniis, quibus dogmatica ad Flavianum epist. 28 signata fuit, ac in omnibus nominantur legati, et eadem epistola ad Flavianum illis jam tradita memoratur. Horum vero omnium satis expressa fit mentio etiam in longiori epist. 31 ad Pulcheriam, legatorum quidem illis verbis cap. 4; In his fratribus meis, quos vice mea misi; epistolae autem dogmaticae scriptae idibus Junii illis capitis ultimi: Quod etiam S. Flaviano episcopo me clementia tua scripsisse cognoscat; quae verba pariter inserta leguntur epistolae 30 iisdem procul dubio idibus Junii scriptae. Quomodo ergo epist. 31 aliquanto ante Junium mensem exarata ac transmissa dici potest? 5. Quid autem dicendum? Ut omittantur incerta, cum brevior epistola 30 in Graeca et Latina collectione Chalcedonensi inveniatur, et legatorum nomina distincte praeferat, ut epistolae caeterae, quae cum litteris ad Flavianum iisdem legatis traditae fuere, haec quoque ad Pulcheriam transmissa, eidemque aliquando tradita, ac in Oriente vulgata,", + "candidate_score": 0.646973, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_77_79", + "bdc_text": "In der älteren Literatur und demzufolge auch in Pf-Augsburg 36 , Nr. 202 , und Pf-Schwaben 175 , Nr. 1026 , wird \"Thoman Ruman\" mit dem in Pf-Zürich 485 angeführten \"Hans Römer\" identifiziert , der 1546 Pfarrer in Zurzach ( Kt . Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) . Ob diese Identifikation zutreffend ist , muss derzeit offen bleiben. .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_470", + "psc_text": "non habeant. 9. Caeterum eadem testimonia, quae in Graecis codicibus leguntur post sequentem epistolam, auctorem habere S. Leonem, non minus quam illa quae post epist. 165 ad Leonem Augustum descripta dabuntur, nihil est dubitandum. Non solum enim eadem utrobique sunt, si exigua quaedam excipias; sed praeterea liquet ex epist. 71 fuisse collecta post pseudosynodum Ephesinam, atque Abundio et Asterio episcopis, Basilio et Senatori presbyteris Constantinopolim missis ab ipso pontifice tradita, ut doctrinam epistolae ad Flavianum Graecorum et Latinorum Patrum auctoritatibus confirmarent; eademque una cum ipsis litteris in Constantinopolitano conventu a legatis fuisse producta ante synodum Chalcedonensem, manifestum est ex epist. 88. Hinc nihil mirum si haec testimonia in documentis Graecis ante gesta Chalcedonensia laudatae epistolae subjecta fuerint, licet primum ejusdem epistolae exemplum iisdem caruerit: unde nec a nobis eidem subjicienda sunt. Cum vero apud Latinos nullum exemplum hactenus inventum sit in quo haec testimonia post epistolam ad Flavianum describantur, sed", + "candidate_score": 0.646894, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_77", + "bdc_text": "In der älteren Literatur und demzufolge auch in Pf-Augsburg 36 , Nr. 202 , und Pf-Schwaben 175 , Nr. 1026 , wird \"Thoman Ruman\" mit dem in Pf-Zürich 485 angeführten \"Hans Römer\" identifiziert , der 1546 Pfarrer in Zurzach ( Kt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_463", + "psc_text": "perficiendam codices triginta et amplius expendimus, et inter hos sex vetustissimos. qui millenariam aetatem attingunt. Cum haec epistola invenitur in omnibus collectionibus, quas in praefatione recensuimus, exceptis collect. 4, 6, 7, 14, 15 et 16, tum vero ad praecipuos cujusque collectionis mss. libros eamdem relegimus, inter quos vetustissimi sunt Vat. Reg. collect. 1, Vat. 1342 collect. 3, Vindebon. collect. 5, Vat. 5845 collect. 8, Vat. Ottobon. 93 similis, Vat. 3791 collect. 11, qui duo bis ex diversis fontibus eamdem epistolam exhibent; Vat. 1322 et Veron. 57 collect. 17, et Ratispon. collect. 19. Caeteros inferioris aetatis codices in annotationibus, ubi opus erit, memorabimus. Inter Lectionaria relegimus antiquissimum Vat. 3836. Addendi sunt praeterea duo alii codices millenarii, Veronensis 8, in quo haec epistola Leonis post epistolas canonicas describitur, et alius Veronen. 58, qui hanc epistolam ante quaedam documenta synodi Chalcedonensis repraesentat. Cum primam hujus epistolae editionem citabimus, intelligimus primam editionem Sermonum S.", + "candidate_score": 0.64604, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_83_85", + "bdc_text": "und gaͤbend imm diß sin register Wahrscheinlich der im Juni von Gast an Bullinger übermittelte Gesamtkatalog von Basler Drucken ; s. HBBW XVI 264 , 3f. ; und Nr. 2457 , 1. .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_548", + "psc_text": "Sed contra fidem earum collectionum quae chronicam notam iduum Junii exhibent, eamque ex epistola 30 non potuerunt sumere, hanc opinionem inducere nequivimus. Id autem multo minus potuimus alia ratione, quae conjecturam numero praecedenti propositam magis magisque confirmabit. Si epistolae, inquit Leo epist. 45, quae in fidei causa per nostros clericos directae sunt, ad vestram pietatem pervenissent, certum est remedium vos his rebus quae contra fidem factae sunt . . . praestare potuisse. Indicatur epistola 30, per legatos missa quae, his Ephesum profectis ad Augustam non pervenit. Altam ergo eadem in re et pleniorem quidem epistolam ad eamdem Pulcheriam se alia occasione post legatorum discessum non direxisse praesumit; alias haec, non aeque ac illa prior alio traducta, eumdem effectum multo magis peperisset, ita ut opus non fuerit prioris epistolae 30 exemplum ad eamdem una cum epist. 45 iterum mittere. Igitur epistola 31 ad Pulcheriam missa non fuit, sed ab ipso Leone", + "candidate_score": 0.643236, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_75", + "bdc_text": "Oktober 1546 angefertigten und vom Stadtschreiber Hans Escher vom Luchs entworfenen Brief des Zürcher Rates an Haller findet , ist wohl auf einen Irrtum zurückzuführen .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_758", + "psc_text": "Sed praeterquam quod non est verosimile episcopos, qui III kal. Octobris in Urbe convenerant, per quinquaginta dies Romae fuisse detentos absoluta jam synodo die 13, aut serius 15 Octobris, ut liquet ex epist. 44 et sequentibus; praeter hoc, inquam, nullum antiquum documentum superest, quo probetur Leone pontifice dedicationem basilicae S. Petri celebratam fuisse die 18 Novembris. Adde quod Valentinianum an. 449 Romae fuisse nullum aliunde indicium est; nonnulla autem suppetunt documenta quae eum anno 450 ibidem exstitisse probant. 4. Quesnellus diss. 1 ad an. 450, n. 1, Baronii sententiam impugnans, in aliam apertius erroneam transiit, contendens has epistolas scriptas fuisse post festum S. Petri die 29 Junii an. 450. Error ex duobus manifeste detegitur. Primum quia hoc anno Valentinianus Romae erat mense Martio, quo legem edidit Novellis insertam tit. 7, de Indulgentiis reliquorum, nec non mense Aprili ex tit. 38, de Naviculariis annuis, etc., ex quibus dies festus S. Petri,", + "candidate_score": 0.64245, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_35", + "bdc_text": "geschriben wirtSiehe das Schreiben von Konstanz an Zürich vom 27 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_592", + "psc_text": "tardata profectio, quo novis litteris scribendis tempus daretur, vel prioribus amplificandis; et in his de concilio fit mentio. Hac autem de causa et anterioribus et ultimis litteris eamdem chronicam notationem idibus Junii affixam innuit. 3. Nemini tamen haec satisfacere poterunt. Primo enim Flaviani litteras cum gestis Constantinopolitanae synodi a Leone acceptas, antequam Theodosii epistola de indicto concilio deferretur, non solum absque ullo fundamento, verum etiam contra documentorum fidem praesumit. Priores enim Flaviani litteras cum gestis Constantinopolitanis ad ersus Eutychen sese recepisse Leo significavit solum epist. 27, data die 21 Maii, cum Theodosii epistolam die 13 ejusdem mensis sibi traditam fuisse testetur epist. 31. Praeterea ante diem 13 Maii scripta praesumitur celebris epist. 28 ad Flavianum, et legati jam destinati. At die 21 ejusdem mensis, quo data fuit epist. 27, se eidem epist. 28 scribendae operam dare profitetur, nondumque cogitasse eam legatis tradere, inquit enim: De hac re plenius per eum", + "candidate_score": 0.641617, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_77", + "bdc_text": "In der älteren Literatur und demzufolge auch in Pf-Augsburg 36 , Nr. 202 , und Pf-Schwaben 175 , Nr. 1026 , wird \"Thoman Ruman\" mit dem in Pf-Zürich 485 angeführten \"Hans Römer\" identifiziert , der 1546 Pfarrer in Zurzach ( Kt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_459", + "psc_text": "Antiquis monachorum Ritibus, lib. III, c. 2. Ex hujusmodi autem Lectionariis traducta fuit in aliquot collectiones Sermonum S. Leonis, quae ex Lectionariis originem ducunt. 4. Cum Gennadius, c. 70, Leonem inter ecclesiasticos scriptores retulit, hujus tantum epistolae fecit mentionem, eo quod haec super omnia ejus opera vulgatissima esset. Hinc autem eum certum ejusdem epistolae auctorem procul dubio existimavit. Quod si vulgatae ejusdem editiones Miraei, Fabricii atque Vallarsii, c. 84, in Prospero habent: Epistolae quoque papae Leonis adversus Eutychen de vera Christi Incarnatione ad diversos datae, et ab ipso dictatae dicuntur, corruptam lectionem et fucum facere, et legendum ei, id est Prospero, ab ipso scilicet Leone dictatae, Quesnellus contendit; Prosperum enim Leonis notarium fuisse Ado in Chronico scripsit. At emendatiores editiones et mss. nec et, nec ei praeferre, sed tantum ab ipso dictatae creduntur, pronuntiat Antelmius, epist. 2, n. 28 et 30. In ms. quidem antiquissimo capituli Veronensis, signato num. 46,", + "candidate_score": 0.641, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_82_84", + "bdc_text": "Gruͤssend mir Gastium , mitteylend imm diß nuwe zytungNachricht . und gaͤbend imm diß sin register Wahrscheinlich der im Juni von Gast an Bullinger übermittelte Gesamtkatalog von Basler Drucken ; s. HBBW XVI 264 , 3f. ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_469", + "psc_text": "Solum, sicuti istam praetermittendam putarunt in documentis ante ipsa gesta, ne eamdem iterum in gestis repeterent; ita ea testimonia epistolae gestis insertae appendenda censuere: de quo cum non admonuissent lectores, difficultati a Baluzio inductae causam dedere. Cautius se gessit Rusticus diaconus, cum omissa hac epistola ante gesta, eo quod in gestis, inquit, inserta sit (Tom. IV Concil. pag. 1982) ; testimonia quoque eidem subjecta praetermisit citius quam epistolae gestis insertae subjiceret. Hinc autem factum est ut haec testimonia in Latinis codicibus collectionis Chalcedonensis, quae a Rustico prodeunt, ante gesta non inveniantur; in gestis vero absint, eo quod in iisdem locum non habeant. 9. Caeterum eadem testimonia, quae in Graecis codicibus leguntur post sequentem epistolam, auctorem habere S. Leonem, non minus quam illa quae post epist. 165 ad Leonem Augustum descripta dabuntur, nihil est dubitandum. Non solum enim eadem utrobique sunt, si exigua quaedam excipias; sed praeterea liquet ex epist. 71", + "candidate_score": 0.640618, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_89_91", + "bdc_text": "septembris , 9 . antemeridiana , 1546 . Commendo tibi hunc Gallum praesentium latorem , impressorem , hominem piumUnbekannt. . Bullinger. [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1471", + "psc_text": "kal. Septembris, quorum alterum habent duo codices Trecopith. et Oxon. Quesnelli ac editiones Josiae Simleri, Surii, etc., alterum vero codex Theodoricianus ejusdem Quesnelli et noster praestantissimus Ratisponensis; hunc postremum cum antecedentibus litteris concinnentem praetulimus: facile autem fuit librariorum lapsu notam VI, disjunctis lateribus convertere in III, et scribere XIII pro XVI kal. Septemb. Neque moveat plerosque codices et collectiones omni chronica notatione carere: aliae enim insignes epistolae in omnibus mss. notam chronicam desiderant; quam si in aliquo codice inveniremus, non idcirco expungendam quispiam crederet, nisi forte historiae repugnaret. In praesenti autem epistola praeter fidem aliquot codicum diversae originis, inter quos praesertim Ratisponensis maximam fidem facit, non solum nihil repugnat, sed omnia potius ex antea dictis concordant. 3. De testimoniis huic epistolae subjectis aliquid hic tandem praemonendum est. S. Leo haec post pseudosynodum Ephesinam primum collegerat, ac in Orientem per legatos miserat, ut doctrinam suae epistolae 28, ad Flavianum, Latinorum ac", + "candidate_score": 0.639802, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_70_72", + "bdc_text": "- Die Identität Rumans wirft Probleme auf. Im Briefwechsel des Augsburger Rats an den Zürcher Rat wird er einmal als \"Thoman Rauman\" ( A 202/1 , Nr. 18 ) und ein anderes Mal als \"Hanß Ruman\" ( A 202/1 , Nr. 24 ) bezeichnet .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1574", + "psc_text": "hanc epistolam derivarunt auctores collect. Isid. 12, 20, 21, 22 et 23, et exemplum aliud, ex quo eamdem sumpsere auctor collect. 24, Merlinus atque Sichardus. Variantes enim quas relegentes ipsam epistolam in iisdem mss. invenimus, hanc duplicem originem ostenderunt. Cum vero quoad episcopalis sedis nomen plures codices prioris originis signantes Ravennatem conveniant cum omnibus mss. alterius fontis, de Ravennatensi sede dubitandum non est. Id autem vel maxime ex eo confirmatur, quod codices duo Vindebonenses, qui dissentiunt, aperto errore laborant. Nam Arbonensis episcopatus, qui in ms. Vindeb. Hisp. legitur, ignotus est; Narbonensis vero per hoc tempus non a Leone tenebatur, sed a Rustico, ad quem aliam posteriorem epistolam datam videbimus. Neque moveat quod primus codex Vindebon. puriorem Hispanicam complectatur. Nam licet eatenus sit purior, quod emendationes in Gallicanos codices inductas non recepit, mendosissimus tamen est, mendumque satis prodit in eadem inscriptione episcopatus Arbonensis, quem nemo inveniet. Hoc autem mendum evidentius demonstrant", + "candidate_score": 0.638922, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_83_85", + "bdc_text": "und gaͤbend imm diß sin register Wahrscheinlich der im Juni von Gast an Bullinger übermittelte Gesamtkatalog von Basler Drucken ; s. HBBW XVI 264 , 3f. ; und Nr. 2457 , 1. .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_469", + "psc_text": "Solum, sicuti istam praetermittendam putarunt in documentis ante ipsa gesta, ne eamdem iterum in gestis repeterent; ita ea testimonia epistolae gestis insertae appendenda censuere: de quo cum non admonuissent lectores, difficultati a Baluzio inductae causam dedere. Cautius se gessit Rusticus diaconus, cum omissa hac epistola ante gesta, eo quod in gestis, inquit, inserta sit (Tom. IV Concil. pag. 1982) ; testimonia quoque eidem subjecta praetermisit citius quam epistolae gestis insertae subjiceret. Hinc autem factum est ut haec testimonia in Latinis codicibus collectionis Chalcedonensis, quae a Rustico prodeunt, ante gesta non inveniantur; in gestis vero absint, eo quod in iisdem locum non habeant. 9. Caeterum eadem testimonia, quae in Graecis codicibus leguntur post sequentem epistolam, auctorem habere S. Leonem, non minus quam illa quae post epist. 165 ad Leonem Augustum descripta dabuntur, nihil est dubitandum. Non solum enim eadem utrobique sunt, si exigua quaedam excipias; sed praeterea liquet ex epist. 71", + "candidate_score": 0.638896, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_74_76", + "bdc_text": "Die Bezeichnung \"Thomann Rainen\" die man in dem am 19 . Oktober 1546 angefertigten und vom Stadtschreiber Hans Escher vom Luchs entworfenen Brief des Zürcher Rates an Haller findet , ist wohl auf einen Irrtum zurückzuführen . Sein eigentlicher Name wird ( Hans ) Thoman Rauman gewesen sein ( dem Vornamen vieler Zürcher ging damals oft noch der Vorname Hans zuvor , der nicht immer angeführt wurde ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1374", + "psc_text": "3 ad Eliam et caeteros episcopos Istriae, ubi ex sequenti epistola duo testimonia recitat, de ipsius authenticitate dubitare non sinit. Duorum vero ac tam insignium diversae originis codicum, Grimanici et Ratisponensis, auctoritas ita Patricii et Asparis nomina vindicant, ut commentitium plane sit haec nomina pro aliorum magnatum nominibus his litteris inserta suspicari, ut laudatus Pagius in fine suae annotationis conjecit; cum praesertim Patricii nomen in alia epistola 151, quam ex Ratisponensi edemus, similiter legatur. 3. Harum epistolarum tempus apud Quesnellum ex Grimanico codice signatum errore manifesto laborat. Cum enim in textu allegato ex epist. 153 Leo Aetio commiserit, ut epistolam ad Basilium Antiochenum dirigeret, haec proculdubio una cum ipsis ad Aetium litteris transmissa fuit, ac proinde eodem die ex Leonis more signata, nimirum kalendis Septembris. Praeterea ex eadem ad Aetium epistola discimus alias litteras simul missas fuisse ad imperatorem, ad Asparem et alios. Habemus autem epistolam 148 ad imperatorem Leonem,", + "candidate_score": 0.637533, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_75", + "bdc_text": "Oktober 1546 angefertigten und vom Stadtschreiber Hans Escher vom Luchs entworfenen Brief des Zürcher Rates an Haller findet , ist wohl auf einen Irrtum zurückzuführen .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_77", + "psc_text": "haec numeralis nota legitur. Nam Graecus Africani codicis textus non est originalis Cyrilli, sed ex Latino Dionysii antiqua interpretatio Graeca, quae ex vitiato Dionysii textu derivat, et veterem esse hunc librariorum lapsum confirmat. Hinc ergo manifestum fit veram lectionem in ms. Sirmondi fuisse corruptam ab illo antiquario, qui cum huic epistolae alteram partem subjecit, et ex duabus epistolis unam compegit, diem Paschatis in hac postrema parte designatum, de quo pluribus agitur, ad priorem quoque partem transferendum putavit. Hac libertate in inscriptione eadem Cyrilli epistola data dicitur Carthaginensi synodo congregatae V kal. Decembris, cum apud Dionysium nulla talis notatio in inscriptione occurrat, sed in titulo Dionysius notaverit diem VI kal. Decembris, quo ea epistola ab Africanis ad Bonifacium pontificem missa fuit. Hactenus de epistola ad Carthaginense concilium. 5. Nunc de additione, seu de alia Cyrilli epistola, quae nostri instituti propria est. Haec nimirum agit de Paschate celebrando an. 444. Dicitur enim", + "candidate_score": 0.637505, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_56_58", + "bdc_text": "November , aaO , A 202/1 , Nr. 20 , bzw. E II 370 , Wf ) . Angesichts der für die Schmalkaldener ungünstigen Kriegsentwicklung forderten die Zürcher Ende Dezember 1546 ihre Prädikanten zurück ( Haller an Bullinger , 27 . Dezember , E II 370 , 67 ) . Am 5 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1369", + "psc_text": "ita haereticorum impudentiae restitistis ut profiteremini in totius mundi pacem Chalcedonensis synodi vos esse custodes. Quod cum ex vestrae fidei sententia saluberrime definitum sit, quanto studiosius universali Ecclesiae est conferendum, ut tranquillitas fidei Christianae etiam vestro prosit imperio, nec improbitas haeretica in aliquo de suo molimine glorietur! Cujus pertinax et insidiosa contentio illico conquiescit, si imperiali potestate frenetur. Data kalendis Septembris, Constantino et Rufo viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN DUAS SEQUENTES EPISTOLAS 1. Quesnellus in codice Grimanico duas sequentes epistolas distinctas reperit, alteram Basilio Antiocheno, alteram Euxitheo Thessalonicensi et Juvenali Jerosolymitano inscriptam. In codice vero Ratisponensi una tantum profertur, sed cum inscriptione: Leo episcopus Basilio, Juvenali, Euxitheo, Petro, et Lucae episcopis. Hi duo postremi, ut ex codice encyclio discimus, sunt Petrus Corinthius et Lucas Dyrrachenus, ad quos pariter eamdem epistolam directam agnoscimus. Post primam periodum solius Basilii Antiocheni propriam, in eodem codice notatur: Usque huc Basilio; ex quo monemur, sequentia,", + "candidate_score": 0.636971, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_77", + "bdc_text": "In der älteren Literatur und demzufolge auch in Pf-Augsburg 36 , Nr. 202 , und Pf-Schwaben 175 , Nr. 1026 , wird \"Thoman Ruman\" mit dem in Pf-Zürich 485 angeführten \"Hans Römer\" identifiziert , der 1546 Pfarrer in Zurzach ( Kt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_410", + "psc_text": "455 in praefatione epistolis praemissa, num. 34, demonstravimus. Id autem quantum auctoritati tribuat huic collectioni Graecae, et exinde etiam collectioni Latinae, quae ex Graeca ducit originem; quantumque propterea haec collectio praestet collectioni Hispanicae, nemo non videt. Inter memoratae vero collectionis Chalcedonensis epistolas cum in Latinis, tum in Graecis codicibus integra describitur illa S. Petri Chrysologi ad Eutychem, a coaevo utique collectore inserta; ac idcirco ex antiquitate atque praestantia hujus collectionis tam apud Graecos, quam apud Latinos receptae, de integrae ejus epistolae sinceritate dubitare non licet. Cum Agnellus Ravennas a Bacchinio et a Muratorio editus, postremi capitis ejus epistolae summam dedit in S. Petri Chrysologi Vita, si non integram epistolam reperit in veteribus Ravennatensis Ecclesiae tabulis, certe aliquod vetustum exemplar hujusmodi collectionis Chalcedonensis prae oculis habuit. Cum vero haec exemplaria rariora fuerint, et non ita multa ex Leone proferant, ut in Isidoriana satis frequenti exhibentur; nihil mirum si posteriores Leoninarum epistolarum", + "candidate_score": 0.636019, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_75", + "bdc_text": "Oktober 1546 angefertigten und vom Stadtschreiber Hans Escher vom Luchs entworfenen Brief des Zürcher Rates an Haller findet , ist wohl auf einen Irrtum zurückzuführen .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_76", + "psc_text": "Pascha celebratum fuit an. 420. 4. Apud Dionysium quidem legitur XVII kal. Maii, in quem diem incidit Pascha an. 423. Sed praeterquam quod frequentius de Paschate anni sequentis, rarius de Paschate post aliquot annos celebrandum petebatur, ipsa Cyrilli epistola, quae Pascha futurae indictionis, id est anni sequentis indicit, apud Dionysium transmissa dicitur ad Bonifacium una cum alia Attici epistola post consulatum Honorii XII et Theodosii VIII, id est an. 419. Facile autem fuit numerales notas XIV librariorum lapsu duabus junctis unitatibus deflectere in XVII. Neque textum Graecum opponas ex Ecclesiae Africanae codice, uti vocant, ubi similiter ac apud vulgatum Dionysium haec numeralis nota legitur. Nam Graecus Africani codicis textus non est originalis Cyrilli, sed ex Latino Dionysii antiqua interpretatio Graeca, quae ex vitiato Dionysii textu derivat, et veterem esse hunc librariorum lapsum confirmat. Hinc ergo manifestum fit veram lectionem in ms. Sirmondi fuisse corruptam ab illo antiquario, qui cum huic", + "candidate_score": 0.635612, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_83", + "bdc_text": "und gaͤbend imm diß sin register Wahrscheinlich der im Juni von Gast an Bullinger übermittelte Gesamtkatalog von Basler Drucken ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_543", + "psc_text": "plures ejusdem epistolae datae leguntur iisdem idibus Juniis, quibus dogmatica ad Flavianum epist. 28 signata fuit, ac in omnibus nominantur legati, et eadem epistola ad Flavianum illis jam tradita memoratur. Horum vero omnium satis expressa fit mentio etiam in longiori epist. 31 ad Pulcheriam, legatorum quidem illis verbis cap. 4; In his fratribus meis, quos vice mea misi; epistolae autem dogmaticae scriptae idibus Junii illis capitis ultimi: Quod etiam S. Flaviano episcopo me clementia tua scripsisse cognoscat; quae verba pariter inserta leguntur epistolae 30 iisdem procul dubio idibus Junii scriptae. Quomodo ergo epist. 31 aliquanto ante Junium mensem exarata ac transmissa dici potest? 5. Quid autem dicendum? Ut omittantur incerta, cum brevior epistola 30 in Graeca et Latina collectione Chalcedonensi inveniatur, et legatorum nomina distincte praeferat, ut epistolae caeterae, quae cum litteris ad Flavianum iisdem legatis traditae fuere, haec quoque ad Pulcheriam transmissa, eidemque aliquando tradita, ac in Oriente vulgata,", + "candidate_score": 0.635258, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_56_58", + "bdc_text": "November , aaO , A 202/1 , Nr. 20 , bzw. E II 370 , Wf ) . Angesichts der für die Schmalkaldener ungünstigen Kriegsentwicklung forderten die Zürcher Ende Dezember 1546 ihre Prädikanten zurück ( Haller an Bullinger , 27 . Dezember , E II 370 , 67 ) . Am 5 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1467", + "psc_text": "caetera, ut quisque coacta suae cujusque provinciae synodo, quid de Chalcedonensi concilio sentirent, epistolis exponerent. S. Pontifex statim, id est kal. Decembris ejusdem anni rescripsit epistola 156, et simul pleniores litteras c. 6 promisit his verbis: Ac ne hujus epistolae pagina in nimiam longitudinem tenderetur, aliis litteris, quae assertioni catholicae fidei congruunt, comprehendi, ut licet ea, quae a sede apostolica sunt praedicata sufficerent, insidias tamen haereticorum etiam haec quae sunt adjecta reserarent. Huic promissioni satisfecisse epistola sequenti ex initio ejusdem manifestum est. Tillemontius not. 70 in Leonem in eam sententiam inclinat, hanc epistolam datam fuisse vel iisdem kal. Decembris an. 457, quibus data fuit epistola 156, vel paulo post: inverisimile enim ipsi videtur, pontificem in octo menses et amplius distulisse litteras, quas in recitato testimonio jam paratas indicavit. Hinc chronicam notationem huic epistolae subjectam rejiciendam putat: idque ex eo confirmat, quod ea notatio chronica in plerisque mss. desideretur. Cum porro", + "candidate_score": 0.634922, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_73_75", + "bdc_text": "Bei Haller ist er stets als \"Romanus \" ohne Nennung seines Vornamens angeführt . Die Bezeichnung \"Thomann Rainen\" die man in dem am 19 . Oktober 1546 angefertigten und vom Stadtschreiber Hans Escher vom Luchs entworfenen Brief des Zürcher Rates an Haller findet , ist wohl auf einen Irrtum zurückzuführen .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_759", + "psc_text": "post festum S. Petri die 29 Junii an. 450. Error ex duobus manifeste detegitur. Primum quia hoc anno Valentinianus Romae erat mense Martio, quo legem edidit Novellis insertam tit. 7, de Indulgentiis reliquorum, nec non mense Aprili ex tit. 38, de Naviculariis annuis, etc., ex quibus dies festus S. Petri, ante quem ille pridie Romam advenerat, dies 29 Junii esse non potest. Secundo quia cum Theodosius obierit die 28 Julii anni ejusdem 450, si post diem 29 Junii scriptae ac missae ad eum fuissent epistolae, post ejus mortem Constantinopolim pervenissent, nec potuisset alias, quae exstant, epistolas reddere. Alius igitur dies festus S. Petri cum Tillemontio et Pagio quaerendus est, et anterior quidem die III nonas Martii an. 450, quo memorata lex de Indulgentiis reliquorum data fuit. Ex antiquissimo Kalendario Bucheriano, in quo dies festi Romanae Ecclesiae notantur, discimus VIII kal. Martii Romae celebratum fuisse festum hoc titulo ibidem signatum: Natale", + "candidate_score": 0.634824, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_75", + "bdc_text": "Oktober 1546 angefertigten und vom Stadtschreiber Hans Escher vom Luchs entworfenen Brief des Zürcher Rates an Haller findet , ist wohl auf einen Irrtum zurückzuführen .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1374", + "psc_text": "3 ad Eliam et caeteros episcopos Istriae, ubi ex sequenti epistola duo testimonia recitat, de ipsius authenticitate dubitare non sinit. Duorum vero ac tam insignium diversae originis codicum, Grimanici et Ratisponensis, auctoritas ita Patricii et Asparis nomina vindicant, ut commentitium plane sit haec nomina pro aliorum magnatum nominibus his litteris inserta suspicari, ut laudatus Pagius in fine suae annotationis conjecit; cum praesertim Patricii nomen in alia epistola 151, quam ex Ratisponensi edemus, similiter legatur. 3. Harum epistolarum tempus apud Quesnellum ex Grimanico codice signatum errore manifesto laborat. Cum enim in textu allegato ex epist. 153 Leo Aetio commiserit, ut epistolam ad Basilium Antiochenum dirigeret, haec proculdubio una cum ipsis ad Aetium litteris transmissa fuit, ac proinde eodem die ex Leonis more signata, nimirum kalendis Septembris. Praeterea ex eadem ad Aetium epistola discimus alias litteras simul missas fuisse ad imperatorem, ad Asparem et alios. Habemus autem epistolam 148 ad imperatorem Leonem,", + "candidate_score": 0.634805, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_77", + "bdc_text": "In der älteren Literatur und demzufolge auch in Pf-Augsburg 36 , Nr. 202 , und Pf-Schwaben 175 , Nr. 1026 , wird \"Thoman Ruman\" mit dem in Pf-Zürich 485 angeführten \"Hans Römer\" identifiziert , der 1546 Pfarrer in Zurzach ( Kt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_456", + "psc_text": "frequentius quam post generalia concilia hujus epistolae doctrinam profiteri. Apud Orientales, ubi Eutychis haeresis turbas excitaverat, haec consuetudo primum inducta, ut liquet inter caetera ex aliquot epistolis Hormisdae, ex epistola Petri diaconi ad Fulgentium, et ex concilio Apamensi an. 535. Idem mos etiam ad Occidentales transivit, et diu etiam obtinuit. Vide professionem Adelberti episcopi Morinensis ad Hincmarum Remensem ex Sirmondo editam tom. X Concil. Venetae editionis p. 1388, et sponsionem episcoporum provinciae Aquileiensis ad Paulinum patriarcham e ms. Vat. 1322 editam a Patre Bernardo de Rubeis in Monumentis Ecclesiae Aquileien. ad an. 801, pag. 380. Cum S. Amatus abbas jam moriturus professionem fidei edere vellet, hanc epistolam ad se afferri, et sibi legi jussit, quoniam in ipsa plenissima ratio fidei catholicae continetur, quemadmodum tradit ejus Vitae auctor, n. 24, tom. II, saecul. Benedictini II, pag. 126. 3. Inter divina officia olim in Romana Ecclesia tempore Adventus publice legebatur haec epistola,", + "candidate_score": 0.634701, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_69_71", + "bdc_text": "Oktober 1547 verlassen ( Augsburg an Zürich , 3 . Oktober , A 202/1 , Nr. 30 ) . - Die Identität Rumans wirft Probleme auf. Im Briefwechsel des Augsburger Rats an den Zürcher Rat wird er einmal als \"Thoman Rauman\" ( A 202/1 , Nr. 18 )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1371", + "psc_text": ". . . De quibus epistolis unam ad Antiochenum, alteram ad Jerosolymitanum . . . dirigetis. Nos autem ad Illyrios episcopos similia jam scripta transmisimus. Hic tria similis epistolae exempla indicantur, ad Basilium Antiochenum, ad Juvenalem Jerosolymitanum, et ad Illyrios episcopos, id est ad Euxitheum Thessalonicensem, Petrum Corinthium, et Lucam Dyrrachenum, qui accuratius in inscriptione nostri codicis Ratisponensis nominantur. Ex Grimanico vero codice illud elicimus, in exemplo epistolae 150 ad Euxitheum caeterosque metropolitas Illyrici postremae periodo insertas fuisse voces per Illyricum; quae cum Juvenali Jerosolymitano nequaquam conveniant, in epistola ad eumdem certissime defuerunt, et idcirco Juvenalis nomen in inscriptione ejusdem epistolae delendum credidimus. 2. Eaedem duae epistolae suspectae fidei fuerunt Pagio ad an. 457, n. 7, sicut etiam epistola 153, ob imploratum auxilium Patricii Asparis, quae duo nomina separatim posita in epist. 149 et 150 pro duabus personis accepit, primum filii, alterum patris, cum tamen unum Asparem significent, qui patricii", + "candidate_score": 0.634294, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_81_83", + "bdc_text": "sye umb glychs ouch nun mer by üch gewesen . Diser zyt nitt mee . Gruͤssend mir Gastium , mitteylend imm diß nuwe zytungNachricht . und gaͤbend imm diß sin register Wahrscheinlich der im Juni von Gast an Bullinger übermittelte Gesamtkatalog von Basler Drucken ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_469", + "psc_text": "Solum, sicuti istam praetermittendam putarunt in documentis ante ipsa gesta, ne eamdem iterum in gestis repeterent; ita ea testimonia epistolae gestis insertae appendenda censuere: de quo cum non admonuissent lectores, difficultati a Baluzio inductae causam dedere. Cautius se gessit Rusticus diaconus, cum omissa hac epistola ante gesta, eo quod in gestis, inquit, inserta sit (Tom. IV Concil. pag. 1982) ; testimonia quoque eidem subjecta praetermisit citius quam epistolae gestis insertae subjiceret. Hinc autem factum est ut haec testimonia in Latinis codicibus collectionis Chalcedonensis, quae a Rustico prodeunt, ante gesta non inveniantur; in gestis vero absint, eo quod in iisdem locum non habeant. 9. Caeterum eadem testimonia, quae in Graecis codicibus leguntur post sequentem epistolam, auctorem habere S. Leonem, non minus quam illa quae post epist. 165 ad Leonem Augustum descripta dabuntur, nihil est dubitandum. Non solum enim eadem utrobique sunt, si exigua quaedam excipias; sed praeterea liquet ex epist. 71", + "candidate_score": 0.633826, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_75", + "bdc_text": "Oktober 1546 angefertigten und vom Stadtschreiber Hans Escher vom Luchs entworfenen Brief des Zürcher Rates an Haller findet , ist wohl auf einen Irrtum zurückzuführen .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1466", + "psc_text": "quem P. Cacciarius in novissima Romana editione adhibuit. Neque moveat, si non reperitur in collectione Chalcedonensi; quippe haec collectio, ut in praefatione ostendimus, vivente Valentiniano, id est antequam haec epistola scriberetur, concinnata fuit. Hac epistola cum praeclaro encomio usus est S. Ephraemius Antiochenus apud Photium cod. 228. 2 Ut tempus constituatur, quod a nonnullis vocatur in dubium, epistolae scribendae occasio commemoranda est. Leo Augustus an. 457, ad retundendam Eutychianorum audaciam, qui, adversus Chalcedonensem definitionem turbas et dubitationes excitantes, totam Aegyptum commoverant, novumque examen ac novum judicium petebant, encyclicis litteris ad omnes metropolitanos ac praesertim ad S. Leonem directis postulavit inter caetera, ut quisque coacta suae cujusque provinciae synodo, quid de Chalcedonensi concilio sentirent, epistolis exponerent. S. Pontifex statim, id est kal. Decembris ejusdem anni rescripsit epistola 156, et simul pleniores litteras c. 6 promisit his verbis: Ac ne hujus epistolae pagina in nimiam longitudinem tenderetur, aliis litteris, quae assertioni catholicae", + "candidate_score": 0.6334, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_83_85", + "bdc_text": "und gaͤbend imm diß sin register Wahrscheinlich der im Juni von Gast an Bullinger übermittelte Gesamtkatalog von Basler Drucken ; s. HBBW XVI 264 , 3f. ; und Nr. 2457 , 1. .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_544", + "psc_text": "transmissa dici potest? 5. Quid autem dicendum? Ut omittantur incerta, cum brevior epistola 30 in Graeca et Latina collectione Chalcedonensi inveniatur, et legatorum nomina distincte praeferat, ut epistolae caeterae, quae cum litteris ad Flavianum iisdem legatis traditae fuere, haec quoque ad Pulcheriam transmissa, eidemque aliquando tradita, ac in Oriente vulgata, ac exinde Graece reddita negari non potest. Auctior vero epistola 31, etsi in Graeca collectione desideretur, cum tamen exstet in pluribus Latinis antiquis collectionibus, quae breviori epistola carent, Leoninamque rationem ubique referat, a Leone abjudicari nequit. Eodem autem die iduum Junii data dici debet, ut eae quoque collectiones praeferunt, quae carent epistola 30; neque enim chronicam ejusmodi notam harum collectionum auctores transcribere potuerunt, ut conjecit Quesnellus, ex epistola breviori, quam ignorarunt. Sine ullo autem certiori documento aliud quidpiam affirmare seu divinare non licet. Solum probabiliter credi potest duo ejusdem epistolae exemplaria a Leone fuisse lucubrata, alterum longius, brevius alterum; hoc", + "candidate_score": 0.633274, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_75", + "bdc_text": "Oktober 1546 angefertigten und vom Stadtschreiber Hans Escher vom Luchs entworfenen Brief des Zürcher Rates an Haller findet , ist wohl auf einen Irrtum zurückzuführen .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_540", + "psc_text": "qui in errore est melius consuletur, si ubi desipuit, ibidem resipiscat; et ubi damnationem meruit, illic indulgentiam consequatur. Cum vero impedimenta inciderint, quibus haec epistola Pulcheriae data non fuerit; ejusdem exemplum ad eam Leo iterum post pseudosynodum Ephesinam transmisit, ut liquet ex epist. 45. Hac autem occasione eam epistolam paucis demptis, quae de Eutyche jam recitavimus, nonnullis etiam mutatis, auctiorem ab ipso Leone factam fuisse censuit, uti est epistola 31. At si, post Ephesinum latrocinium in eadem epistola, cum ad Pulcheriam iterum missa fuit, aliquid fuisset immutatum, quod tempori ac circumstantiis non amplius congrueret, illud procul dubio additamentum non accessisset, quo sanctus pontifex se ab adeunda Ephesina synodo sollicitius excusat. 3. Hanc autem primam sententiam ipse Quesnellus deseruit in editione secunda, et in contrariam prorsus opinionem transiens, docuit epistolam longiorem 31 a Leone scriptam et missam fuisse ad Pulcheriam statim post acceptas Theodosii litteras, id est paulo post III idus", + "candidate_score": 0.633144, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_75", + "bdc_text": "Oktober 1546 angefertigten und vom Stadtschreiber Hans Escher vom Luchs entworfenen Brief des Zürcher Rates an Haller findet , ist wohl auf einen Irrtum zurückzuführen .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1598", + "psc_text": "Hermes, qui in hac epistola appellatur Archidiaconus, vivo adhuc Rustico Biterrensibus episcopus datus fuit, a quibus cum non fuerit receptus, Narbonam rediit, et hac de re idem Rusticus et Hermes litteras ad Leonem dedere, ut ex Hilari papae epist. 8 colligere licet. His autem ut congruum tempus tribuatur, ante Leonis mortem, quae contigit an. 461, Hermes ad Biterrensem cathedram promotus videtur sub. an. 460; haec autem epistola, Hermete adhuc archidiacono Romae agente, scripta serius dicenda est an. 459. 7. His autem de tempore hujus epistolae praemissis manifestum fit quam sint inanes duae Quesnelli conjecturae, quibus cum animadverterit aliquot ex iis dubiis quae proposuit Rusticus decisa fuisse in conciliis Arausicano I, Vasensi I, et Arelatensi II, alterutrum not. 1 colligit: Scilicet vel Rusticum ad Leonem scripsisse, antequam eae difficiles quaestiones in conciliis supradictis ventilarentur et enodarentur: supervacaneum enim videretur et praeter consuetudinem Gallicanam, ut post soluta in pluribus comprovincialibus, aut majoribus", + "candidate_score": 0.633085, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_34_36", + "bdc_text": "Verzeychnens üch , wie es harhierher . geschriben wirtSiehe das Schreiben von Konstanz an Zürich vom 27 . August 1546 ( Zürich StA , A 177 , Nr. 29 ). .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_467", + "psc_text": "Romani hanc notatiunculam praefixere: Pleraque haec sanctorum Patrum testimonia a S. Leone adjuncta sunt epistolae ipsius 97 (nunc 165) ad Leonem Augustum, sed in aliquibus Graecis codicibus concilii hujus inseruntur etiam hoc loco, nimirum post laudatam epistolam ad Flavianum. Haec autem Stephanus Baluzius intelligens de actione secunda notavit: Haec testimonia non exstant in codicibus mss., neque in antiquis editionibus: ac tamen etsi in aliquibus Graecis, ut monent editores Romani, inserantur in hoc loco, puto tamen lecta non fuisse in synodo, adeoque frustra descripta esse in his gestis, in quibus nulla horum testimoniorum mentio est, sed epistolae tantum. Omnem vero difficultatem sustulit observatio trium Graecorum exemplarium Chalcedonensium, quae memoravimus e bibliotheca Veneta S. Marci. Cum enim in his laudata ad Flavianum epistola, ut innuimus, bis proferatur, nimirum ante gesta, et in ipsis gestis; memorata testimonia Patrum non subjiciuntur epistolae gestis insertae, ut a Romanis edita sunt; sed describuntur post epistolam quae", + "candidate_score": 0.632161, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_75", + "bdc_text": "Oktober 1546 angefertigten und vom Stadtschreiber Hans Escher vom Luchs entworfenen Brief des Zürcher Rates an Haller findet , ist wohl auf einen Irrtum zurückzuführen .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_417", + "psc_text": "Oriente facta fuit, interpretatione, Latinitate donari potuerit. Quidquid vero hac in re probabilius videatur, certe secundum hoc epistolae caput, quod in causa Eutychis potissimum ac necessarium est, et tam antiqua cum Graeca tum Latina versione comprobatur, in suspicionem suppositionis adduci nequit. 6. Restat ut statuamus de tempore. Jam fere omnes post Quesnellum hanc epistolam scriptam censent post mensem maium an. 449, siquidem his verbis cap. 2, ut iis quae a beatissimo papa Romanae civitatis scripta sunt obedienter attendas, indicari putant celebrem Leonis epistolam 28 ad Flavianum datam idibus Junii anni ejusdem, qua de tota Eutychis causa decisum fuit. In eamdem sententiam nos pariter transivimus lib. II Observationum in card. Norisii Opera, c. 7, num. 2. Nunc aliam sententiam inducere cogimur. Omnes enim ex una parte assentiuntur, et S. Petrum Chrysologum his litteris respondere epistolae Eutychis, et Eutychem eodem tempore quo ad Leonem scripsit, etiam ad Chrysologum dedisse litteras, quibus eum", + "candidate_score": 0.630768, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_35", + "bdc_text": "geschriben wirtSiehe das Schreiben von Konstanz an Zürich vom 27 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_594", + "psc_text": "aliqua ratione conciliari possent in Quesnelli sententia, nondum tamen solvitur alia difficultas, qua dies iduum Junii signatur in hac epistola, siquidem profectis jam legatis scripta dicenda sit, ut initio notavimus. 4. Quid ergo? auctoritatem tot et antiquarum et praestantissimarum collectionum, quae nulla variano idus Junii constanter praeferunt, deserere nefas ducimus: ac propterea Leonem eadem die duas ad eumdem Julianum Coensem dedisse epistolas arbitramur, alteram brevem per legatos afferendam, longiorem alteram per Basilium diaconum ab illo diversum, qui profectis jam legatis Flaviani litteras detulit. Verba autem praeteriti temporis direximus et miserimus nihil movebunt, si considerentur quae observavimus in annot. 17 (Col. 727, n. b) ad epist. 22, ubi similia exempla praeteriti temporis dore praesenti vel mox futura ab ipso Leone adhibita allegavimus. Duas autem epistolas eodem die ad eosdem dari a Leonis more alienum non est, ut ex exemplis in admonit. ad epist. 17 laudatis patet. 5. Unum monendum restat quoad", + "candidate_score": 0.6306, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_35", + "bdc_text": "geschriben wirtSiehe das Schreiben von Konstanz an Zürich vom 27 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_543", + "psc_text": "plures ejusdem epistolae datae leguntur iisdem idibus Juniis, quibus dogmatica ad Flavianum epist. 28 signata fuit, ac in omnibus nominantur legati, et eadem epistola ad Flavianum illis jam tradita memoratur. Horum vero omnium satis expressa fit mentio etiam in longiori epist. 31 ad Pulcheriam, legatorum quidem illis verbis cap. 4; In his fratribus meis, quos vice mea misi; epistolae autem dogmaticae scriptae idibus Junii illis capitis ultimi: Quod etiam S. Flaviano episcopo me clementia tua scripsisse cognoscat; quae verba pariter inserta leguntur epistolae 30 iisdem procul dubio idibus Junii scriptae. Quomodo ergo epist. 31 aliquanto ante Junium mensem exarata ac transmissa dici potest? 5. Quid autem dicendum? Ut omittantur incerta, cum brevior epistola 30 in Graeca et Latina collectione Chalcedonensi inveniatur, et legatorum nomina distincte praeferat, ut epistolae caeterae, quae cum litteris ad Flavianum iisdem legatis traditae fuere, haec quoque ad Pulcheriam transmissa, eidemque aliquando tradita, ac in Oriente vulgata,", + "candidate_score": 0.630142, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_70_72", + "bdc_text": "- Die Identität Rumans wirft Probleme auf. Im Briefwechsel des Augsburger Rats an den Zürcher Rat wird er einmal als \"Thoman Rauman\" ( A 202/1 , Nr. 18 ) und ein anderes Mal als \"Hanß Ruman\" ( A 202/1 , Nr. 24 ) bezeichnet .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_643", + "psc_text": "aliquid tale contigerit. Solum in annotationibus indicare licebit verba quae vel supplenda videntur, vel Leonis mentem aperient, ut ne tamen ea huic epistolae ab eodem inserta affirmare possimus. Ita solutae sunt vel omnes, vel saltem praecipuae difficultates, quae contra hanc epistolam opponebantur, adeo ut vel ex hoc de ejus germanitate nihil sit ambigendum. 7. In ea vero quaestione, cur duae tam similes epistolae ad eumdem imperatorem traditae fuerint, Quesnellus suspicatus est epistolam 43 forsitan esse exemplar epistolae 44, quod nonnullis mutatis S. Leo miserit ad Pulcheriam Augustam; nam in epist. 45 ad eamdem scribens, ejusmodi exemplar se ad ipsam mittere testatur. At hoc in hypothesi ejusdem chronicae notationis in utraque epistola satis ingeniose dictum videri potest, non tamen probabiliter, verisimillimum enim est Leonem ad Pulcheriam misisse exemplar, quod originali ad Theodosium tradito responderet. Hypothesim vero ejusdem diei in epistola signati, ex Latino textu pendet, quod non esse proprium hujus epistolae,", + "candidate_score": 0.63005, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_70_72", + "bdc_text": "- Die Identität Rumans wirft Probleme auf. Im Briefwechsel des Augsburger Rats an den Zürcher Rat wird er einmal als \"Thoman Rauman\" ( A 202/1 , Nr. 18 ) und ein anderes Mal als \"Hanß Ruman\" ( A 202/1 , Nr. 24 ) bezeichnet .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_191", + "psc_text": "Id autem suspicionem nobis vehementissimam injicit duplex hujus epistolae exemplar inter ipsius Leonis scripta inventum fuisse, ex quo tantum discrimen prodierit. Amanuensium enim oscitantiae vel arbitrio tribui quidem possunt unius vel alterius vocis variantes, cum praesertim sensum aut stylum vitiant. Sed tanta verborum ac sententiarum varietas, quae etsi pluribus quandoque verbis producta, ejusdem tamen auctoris stylum ubique refert (si praesertim non in omnibus, nec in multis, sed in uno vel altero tantum opusculo deprehendatur), non amanuensibus, sed ipsi auctori tribuenda videtur, qui idem opus prima manu scriptum, secundis curis alicubi emendaturus, vel etiam aucturus, diversis verbis ac sententiis inductis iterum scripserit. 14. P. Coustantius discrimen illud, quod memoravimus in Gelasii epistola ad Dardanos, quae in aliis codicibus brevior, in aliis prolixior est, ex eo pendere credidit, quod eadem illa epistola sub duplici forma ab ipsomet Gelasio prodierit; idemque postea Hormisdae et Gregorio, antea vero Leoni nostro evenisse opinatus est. Lege", + "candidate_score": 0.628725, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_89_91", + "bdc_text": "septembris , 9 . antemeridiana , 1546 . Commendo tibi hunc Gallum praesentium latorem , impressorem , hominem piumUnbekannt. . Bullinger. [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_761", + "psc_text": "rei aliqua mentio a Placidia eidem epistolae inserta fuisset. Id autem Romae innotuit ante diem 17 Martii hujus anni 450, quo S. Leo hac de re gratulatus Pulcheriae dedit epistolam 60. Igitur quatuor priores epistolae exaratae fuerunt paulo post diem 22 Februarii, et ante diem 17 Martii anni ejusdem, ac probabilius sub Februarii finem. 5. Cuique epistolae sive a Valentiniano, sive ab Augustis scriptae Quesnellus subjecit epistolam quam Theodosius reddidit. Nos collectionis Chalcedonensis methodum et rationem etiam temporis sequendam putavimus. Ut autem idoneum intervallum tribuatur transmissioni litterarum, Theodosii epistolae in Aprilem referendae videntur, ac propterea post epistolas 60 et 61 scriptas mense Martio easdem locavimus. 6. Quamvis probabilius existimemus omnes has epistolas scriptas fuisse Latine, uti Latine pariter scribebantur leges, etiamsi in Oriente darentur, interiisse tamen credimus originale Latinum, solamque superesse Graecam versionem, et Latina exempla, quae ad nos transmissa fuerunt, esse antiquam interpretationem ex Graeco, eamque ab homine lucubratam", + "candidate_score": 0.627695, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_82_84", + "bdc_text": "Gruͤssend mir Gastium , mitteylend imm diß nuwe zytungNachricht . und gaͤbend imm diß sin register Wahrscheinlich der im Juni von Gast an Bullinger übermittelte Gesamtkatalog von Basler Drucken ; s. HBBW XVI 264 , 3f. ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_589", + "psc_text": "ADMONITIO IN EPISTOLAM SEQUENTEM. 1. Verba cap. 1 et 4, direximus atque miserimus, quibus legati ab Urbe directi, et epistola ad Flavianum data idibus Junii missa traditur, indicare videntur sequentem epistolam scriptam fuisse post laudatas litteras ad Flavianum, immo etiam post legatorum discessum, qui profecti dicuntur in epist. 38, data die 23 Julii, quin et epist. 36, data die 20 Junii, ut probabilius ostendemus annot. 3 in ipsam epistolam (Col. 812, n. º); quod tamen in rem praesentem nihilum refert. In eadem epist. 38, memoratur adventus Basilii diaconi, qui profectis jam legatis, Flaviani epistolam ad Leonem detulerat. Si is esset idem Basilius, qui Juliani quoque litteras attulisse traditur, multo evidentius haec epistola scripta dicenda esset post idus Junias, quando legati nondum ab Urbe erant profecti. Ita ex duabus epistolis ad Julianum, quas de eadem re eodem die scriptas credere videtur difficile, sola praecedens epistola data fuisset idibus Junii, sequens vero", + "candidate_score": 0.627679, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_89_91", + "bdc_text": "septembris , 9 . antemeridiana , 1546 . Commendo tibi hunc Gallum praesentium latorem , impressorem , hominem piumUnbekannt. . Bullinger. [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_467", + "psc_text": "Romani hanc notatiunculam praefixere: Pleraque haec sanctorum Patrum testimonia a S. Leone adjuncta sunt epistolae ipsius 97 (nunc 165) ad Leonem Augustum, sed in aliquibus Graecis codicibus concilii hujus inseruntur etiam hoc loco, nimirum post laudatam epistolam ad Flavianum. Haec autem Stephanus Baluzius intelligens de actione secunda notavit: Haec testimonia non exstant in codicibus mss., neque in antiquis editionibus: ac tamen etsi in aliquibus Graecis, ut monent editores Romani, inserantur in hoc loco, puto tamen lecta non fuisse in synodo, adeoque frustra descripta esse in his gestis, in quibus nulla horum testimoniorum mentio est, sed epistolae tantum. Omnem vero difficultatem sustulit observatio trium Graecorum exemplarium Chalcedonensium, quae memoravimus e bibliotheca Veneta S. Marci. Cum enim in his laudata ad Flavianum epistola, ut innuimus, bis proferatur, nimirum ante gesta, et in ipsis gestis; memorata testimonia Patrum non subjiciuntur epistolae gestis insertae, ut a Romanis edita sunt; sed describuntur post epistolam quae", + "candidate_score": 0.626438, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_83_85", + "bdc_text": "und gaͤbend imm diß sin register Wahrscheinlich der im Juni von Gast an Bullinger übermittelte Gesamtkatalog von Basler Drucken ; s. HBBW XVI 264 , 3f. ; und Nr. 2457 , 1. .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_589", + "psc_text": "ADMONITIO IN EPISTOLAM SEQUENTEM. 1. Verba cap. 1 et 4, direximus atque miserimus, quibus legati ab Urbe directi, et epistola ad Flavianum data idibus Junii missa traditur, indicare videntur sequentem epistolam scriptam fuisse post laudatas litteras ad Flavianum, immo etiam post legatorum discessum, qui profecti dicuntur in epist. 38, data die 23 Julii, quin et epist. 36, data die 20 Junii, ut probabilius ostendemus annot. 3 in ipsam epistolam (Col. 812, n. º); quod tamen in rem praesentem nihilum refert. In eadem epist. 38, memoratur adventus Basilii diaconi, qui profectis jam legatis, Flaviani epistolam ad Leonem detulerat. Si is esset idem Basilius, qui Juliani quoque litteras attulisse traditur, multo evidentius haec epistola scripta dicenda esset post idus Junias, quando legati nondum ab Urbe erant profecti. Ita ex duabus epistolis ad Julianum, quas de eadem re eodem die scriptas credere videtur difficile, sola praecedens epistola data fuisset idibus Junii, sequens vero", + "candidate_score": 0.626406, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_82_84", + "bdc_text": "Gruͤssend mir Gastium , mitteylend imm diß nuwe zytungNachricht . und gaͤbend imm diß sin register Wahrscheinlich der im Juni von Gast an Bullinger übermittelte Gesamtkatalog von Basler Drucken ; s. HBBW XVI 264 , 3f. ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_543", + "psc_text": "plures ejusdem epistolae datae leguntur iisdem idibus Juniis, quibus dogmatica ad Flavianum epist. 28 signata fuit, ac in omnibus nominantur legati, et eadem epistola ad Flavianum illis jam tradita memoratur. Horum vero omnium satis expressa fit mentio etiam in longiori epist. 31 ad Pulcheriam, legatorum quidem illis verbis cap. 4; In his fratribus meis, quos vice mea misi; epistolae autem dogmaticae scriptae idibus Junii illis capitis ultimi: Quod etiam S. Flaviano episcopo me clementia tua scripsisse cognoscat; quae verba pariter inserta leguntur epistolae 30 iisdem procul dubio idibus Junii scriptae. Quomodo ergo epist. 31 aliquanto ante Junium mensem exarata ac transmissa dici potest? 5. Quid autem dicendum? Ut omittantur incerta, cum brevior epistola 30 in Graeca et Latina collectione Chalcedonensi inveniatur, et legatorum nomina distincte praeferat, ut epistolae caeterae, quae cum litteris ad Flavianum iisdem legatis traditae fuere, haec quoque ad Pulcheriam transmissa, eidemque aliquando tradita, ac in Oriente vulgata,", + "candidate_score": 0.625551, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_89_91", + "bdc_text": "septembris , 9 . antemeridiana , 1546 . Commendo tibi hunc Gallum praesentium latorem , impressorem , hominem piumUnbekannt. . Bullinger. [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_470", + "psc_text": "non habeant. 9. Caeterum eadem testimonia, quae in Graecis codicibus leguntur post sequentem epistolam, auctorem habere S. Leonem, non minus quam illa quae post epist. 165 ad Leonem Augustum descripta dabuntur, nihil est dubitandum. Non solum enim eadem utrobique sunt, si exigua quaedam excipias; sed praeterea liquet ex epist. 71 fuisse collecta post pseudosynodum Ephesinam, atque Abundio et Asterio episcopis, Basilio et Senatori presbyteris Constantinopolim missis ab ipso pontifice tradita, ut doctrinam epistolae ad Flavianum Graecorum et Latinorum Patrum auctoritatibus confirmarent; eademque una cum ipsis litteris in Constantinopolitano conventu a legatis fuisse producta ante synodum Chalcedonensem, manifestum est ex epist. 88. Hinc nihil mirum si haec testimonia in documentis Graecis ante gesta Chalcedonensia laudatae epistolae subjecta fuerint, licet primum ejusdem epistolae exemplum iisdem caruerit: unde nec a nobis eidem subjicienda sunt. Cum vero apud Latinos nullum exemplum hactenus inventum sit in quo haec testimonia post epistolam ad Flavianum describantur, sed", + "candidate_score": 0.625171, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_35", + "bdc_text": "geschriben wirtSiehe das Schreiben von Konstanz an Zürich vom 27 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_538", + "psc_text": "καὶ συνεπισκόπῳ Φλαυιανῷ, σαφέστερον τὰ ἀπεσταλμένα γράμματα περιέχει. ADMONITIO IN EPISTOLAS SEQUENTES XXX ET XXXI. 1. Etsi duae quae ad Pulcheriam eadem die ac de eadem re scriptae inveniuntur epistolae, aliquot non tam sententiis quam verbis sint plane similes, in multis nihilominus discrepant inter se, et altera ob insertas additiones est longe prolixior. Styli autem ratio et codicum atque collectionum antiquarum auctoritas, quibus utraque fulcitur, nequaquam sinunt ut alterutra alii quam Leoni tribuatur. Exemplaria tum Latina, tum Graeca antiquissimae collectionis 17 Chalcedonensis, et Ratisponensis collectio 19, praeter collectionem duodecimam et vigesimam secundam, primam epistolam satis vindicant; codices vero collectionum 2, 5, 11, 12, 13, 18, 20, 21, 22, 23 et 24, cum exemplo Sichardi, et peculiari ms. Vat. Reginae 293, alteram tuentur. Cur autem eodem die duae ejusmodi epistolae ad Pulcheriam traditae fuerint, et quae prius, quae autem posterius scripta censenda sit, curiosius inquiri potest, quam ulla satis tuta ratione", + "candidate_score": 0.62488, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_34_36", + "bdc_text": "Verzeychnens üch , wie es harhierher . geschriben wirtSiehe das Schreiben von Konstanz an Zürich vom 27 . August 1546 ( Zürich StA , A 177 , Nr. 29 ). .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_181", + "psc_text": "Anastasium, quae in pluribus collectionibus integra est, duobus capitibus tertio et quarto praetermissis, descriptam reperimus in duobus antiquis mss. Vat. 1347 et Vat. Palat. 579, ex quibus si alii codices vel collectiones illam sumpsissent, parem defectum praeferrent, nec tamen ea idcirco in suspicionem vocari posset. Nonne quaedam etiam Gelasii litterae in aliquot collectionibus breviores sunt quam in Conciliis editae fuerunt? Celeberrima est ejus pontificis epistola ad Dardanos, quae non solum in Quesnelli collectione 5, cap. 50, verum etiam in omnibus fere mss. aliarum antiquarum collectionum tribus longioribus et novem brevioribus membris caret, quae tamen leguntur in mss. praestantissimae collect. 14, et exinde in Romana Epistolarum pontificum editione, ac in tomis Conciliorum edita sunt; quo ampliori exemplo Facundum Hermianensem usum fuisse haud dubitari potest. Sicut autem in memoratis paulo ante mss. epistolae Innocentii I, ad Toletanos, retentis solis decretis generalibus, caetera quae ad singulares causas et personas pertinent, praetermissa fuerunt, ita", + "candidate_score": 0.624586, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_83", + "bdc_text": "und gaͤbend imm diß sin register Wahrscheinlich der im Juni von Gast an Bullinger übermittelte Gesamtkatalog von Basler Drucken ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_469", + "psc_text": "Solum, sicuti istam praetermittendam putarunt in documentis ante ipsa gesta, ne eamdem iterum in gestis repeterent; ita ea testimonia epistolae gestis insertae appendenda censuere: de quo cum non admonuissent lectores, difficultati a Baluzio inductae causam dedere. Cautius se gessit Rusticus diaconus, cum omissa hac epistola ante gesta, eo quod in gestis, inquit, inserta sit (Tom. IV Concil. pag. 1982) ; testimonia quoque eidem subjecta praetermisit citius quam epistolae gestis insertae subjiceret. Hinc autem factum est ut haec testimonia in Latinis codicibus collectionis Chalcedonensis, quae a Rustico prodeunt, ante gesta non inveniantur; in gestis vero absint, eo quod in iisdem locum non habeant. 9. Caeterum eadem testimonia, quae in Graecis codicibus leguntur post sequentem epistolam, auctorem habere S. Leonem, non minus quam illa quae post epist. 165 ad Leonem Augustum descripta dabuntur, nihil est dubitandum. Non solum enim eadem utrobique sunt, si exigua quaedam excipias; sed praeterea liquet ex epist. 71", + "candidate_score": 0.624206, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_83_85", + "bdc_text": "und gaͤbend imm diß sin register Wahrscheinlich der im Juni von Gast an Bullinger übermittelte Gesamtkatalog von Basler Drucken ; s. HBBW XVI 264 , 3f. ; und Nr. 2457 , 1. .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_594", + "psc_text": "aliqua ratione conciliari possent in Quesnelli sententia, nondum tamen solvitur alia difficultas, qua dies iduum Junii signatur in hac epistola, siquidem profectis jam legatis scripta dicenda sit, ut initio notavimus. 4. Quid ergo? auctoritatem tot et antiquarum et praestantissimarum collectionum, quae nulla variano idus Junii constanter praeferunt, deserere nefas ducimus: ac propterea Leonem eadem die duas ad eumdem Julianum Coensem dedisse epistolas arbitramur, alteram brevem per legatos afferendam, longiorem alteram per Basilium diaconum ab illo diversum, qui profectis jam legatis Flaviani litteras detulit. Verba autem praeteriti temporis direximus et miserimus nihil movebunt, si considerentur quae observavimus in annot. 17 (Col. 727, n. b) ad epist. 22, ubi similia exempla praeteriti temporis dore praesenti vel mox futura ab ipso Leone adhibita allegavimus. Duas autem epistolas eodem die ad eosdem dari a Leonis more alienum non est, ut ex exemplis in admonit. ad epist. 17 laudatis patet. 5. Unum monendum restat quoad", + "candidate_score": 0.624135, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_34_36", + "bdc_text": "Verzeychnens üch , wie es harhierher . geschriben wirtSiehe das Schreiben von Konstanz an Zürich vom 27 . August 1546 ( Zürich StA , A 177 , Nr. 29 ). .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_469", + "psc_text": "Solum, sicuti istam praetermittendam putarunt in documentis ante ipsa gesta, ne eamdem iterum in gestis repeterent; ita ea testimonia epistolae gestis insertae appendenda censuere: de quo cum non admonuissent lectores, difficultati a Baluzio inductae causam dedere. Cautius se gessit Rusticus diaconus, cum omissa hac epistola ante gesta, eo quod in gestis, inquit, inserta sit (Tom. IV Concil. pag. 1982) ; testimonia quoque eidem subjecta praetermisit citius quam epistolae gestis insertae subjiceret. Hinc autem factum est ut haec testimonia in Latinis codicibus collectionis Chalcedonensis, quae a Rustico prodeunt, ante gesta non inveniantur; in gestis vero absint, eo quod in iisdem locum non habeant. 9. Caeterum eadem testimonia, quae in Graecis codicibus leguntur post sequentem epistolam, auctorem habere S. Leonem, non minus quam illa quae post epist. 165 ad Leonem Augustum descripta dabuntur, nihil est dubitandum. Non solum enim eadem utrobique sunt, si exigua quaedam excipias; sed praeterea liquet ex epist. 71", + "candidate_score": 0.624084, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_68_70", + "bdc_text": "August , A 202/1 , Nr. 25 ) , doch konnte dieser Augsburg erst am 3 . Oktober 1547 verlassen ( Augsburg an Zürich , 3 . Oktober , A 202/1 , Nr. 30 ) . - Die Identität Rumans wirft Probleme auf.", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_643", + "psc_text": "aliquid tale contigerit. Solum in annotationibus indicare licebit verba quae vel supplenda videntur, vel Leonis mentem aperient, ut ne tamen ea huic epistolae ab eodem inserta affirmare possimus. Ita solutae sunt vel omnes, vel saltem praecipuae difficultates, quae contra hanc epistolam opponebantur, adeo ut vel ex hoc de ejus germanitate nihil sit ambigendum. 7. In ea vero quaestione, cur duae tam similes epistolae ad eumdem imperatorem traditae fuerint, Quesnellus suspicatus est epistolam 43 forsitan esse exemplar epistolae 44, quod nonnullis mutatis S. Leo miserit ad Pulcheriam Augustam; nam in epist. 45 ad eamdem scribens, ejusmodi exemplar se ad ipsam mittere testatur. At hoc in hypothesi ejusdem chronicae notationis in utraque epistola satis ingeniose dictum videri potest, non tamen probabiliter, verisimillimum enim est Leonem ad Pulcheriam misisse exemplar, quod originali ad Theodosium tradito responderet. Hypothesim vero ejusdem diei in epistola signati, ex Latino textu pendet, quod non esse proprium hujus epistolae,", + "candidate_score": 0.623969, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_69_71", + "bdc_text": "Oktober 1547 verlassen ( Augsburg an Zürich , 3 . Oktober , A 202/1 , Nr. 30 ) . - Die Identität Rumans wirft Probleme auf. Im Briefwechsel des Augsburger Rats an den Zürcher Rat wird er einmal als \"Thoman Rauman\" ( A 202/1 , Nr. 18 )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_421", + "psc_text": "voluit eas litteras quas Leonem melius instructum plenius reddidisse aut brevi redditurum praesumebat. Enim vero si has dogmaticas Leonis litteras ille legisset, non videtur scripturus fuisse: Extra consensum Romanae civitatis episcopi causas fidei audire (seu ex Graeco cognoscere, aut dijudicare) non possumus; quae verba nondum sibi notam Romani episcopi sententiam declarant. Igitur haec Chrysologi epistola sub idem tempus data videtur, quo Leo scripsit epistolas 23 et 24, id est circa Februarium an. 449. Forte idem ille vir, qui Theodosii atque Eutychis litteras ad S. Leonem attulit, Ravennam etiam cum ejusdem Theodosii litteris ad Valentinianum transivit, et hac occasione epistolam Eutychis ad Chrysologum detulit. Huic autem Constantinopolim revertenti, dum Valentiniani responsa referret, Chrysologus tradidit hanc epistolam ad Eutychem, ut citius ac tutius traderetur. Certe autem non scripsit post notitiam actorum in Eutychem, aut definitivo Leonis epistolae, ut in Quesnelli sententia praesumendum est. EPISTOLA XXV, PETRI CHRYSOLOGI EPISCOPI RAVENNATIS AD EUTYCHEM PRESBYTERUM.", + "candidate_score": 0.62366, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_34_36", + "bdc_text": "Verzeychnens üch , wie es harhierher . geschriben wirtSiehe das Schreiben von Konstanz an Zürich vom 27 . August 1546 ( Zürich StA , A 177 , Nr. 29 ). .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_466", + "psc_text": "qui Graecam collectionem Chalcedonensem complectitur; nec non ad alium item Venetum 165, qui nonnullas ejusdem collectionis partes continet. Hos ut distinguamus, codicem 164 primum ms. Venetum appellabimus, secundum vero codicem 165. Cum vero haec epistola in his Venetis codicibus duplici loco legatur, primum inter epistolas ante gesta, dein in ipsis gestis concilii, in quo lecta fuit; nonnumquam utrumque textum ejusdem codicis contulimus, et idcirco variantes lectiones primo vel secundo loco exhibitas allegabimus. 8. Hac occasione dicendum est aliquid de testimoniis Patrum, quae huic epist. 28 ad Flavianum in editis Conciliorum act. 2 Graece et Latine subjecta inveniuntur. His testimoniis editores Romani hanc notatiunculam praefixere: Pleraque haec sanctorum Patrum testimonia a S. Leone adjuncta sunt epistolae ipsius 97 (nunc 165) ad Leonem Augustum, sed in aliquibus Graecis codicibus concilii hujus inseruntur etiam hoc loco, nimirum post laudatam epistolam ad Flavianum. Haec autem Stephanus Baluzius intelligens de actione secunda notavit: Haec testimonia", + "candidate_score": 0.622331, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_34_36", + "bdc_text": "Verzeychnens üch , wie es harhierher . geschriben wirtSiehe das Schreiben von Konstanz an Zürich vom 27 . August 1546 ( Zürich StA , A 177 , Nr. 29 ). .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_471", + "psc_text": "88. Hinc nihil mirum si haec testimonia in documentis Graecis ante gesta Chalcedonensia laudatae epistolae subjecta fuerint, licet primum ejusdem epistolae exemplum iisdem caruerit: unde nec a nobis eidem subjicienda sunt. Cum vero apud Latinos nullum exemplum hactenus inventum sit in quo haec testimonia post epistolam ad Flavianum describantur, sed ea separatim edita et inserta occurrant in nonnullis antiquis Latinorum collectionibus, nimirum in collect. 5 Quesnelliana cap. 41, ubi ea descripta reperies tomo tertio, et in mss. collect. 3 cap. 82, nec non in codice Veronensi 38 cap. 37, satis probabile est solos Graecos, qui ea simul allata et allegata acceperant in Constantinopolitano conventu exemplaria scripsisse, in quibus ea epistola una cum testimoniis legeretur, ac exinde in Graecos codices ante gesta Chalcedonensia utraque simul traduxisse. Ex his autem apparet quam perperam P. Garnerius horum testimoniorum collectionem Theodoreto tribuerit, de quo tamen plura in observationibus ad notam ultimam Quesnelli. Inter testimonia", + "candidate_score": 0.621627, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_83", + "bdc_text": "und gaͤbend imm diß sin register Wahrscheinlich der im Juni von Gast an Bullinger übermittelte Gesamtkatalog von Basler Drucken ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_548", + "psc_text": "Sed contra fidem earum collectionum quae chronicam notam iduum Junii exhibent, eamque ex epistola 30 non potuerunt sumere, hanc opinionem inducere nequivimus. Id autem multo minus potuimus alia ratione, quae conjecturam numero praecedenti propositam magis magisque confirmabit. Si epistolae, inquit Leo epist. 45, quae in fidei causa per nostros clericos directae sunt, ad vestram pietatem pervenissent, certum est remedium vos his rebus quae contra fidem factae sunt . . . praestare potuisse. Indicatur epistola 30, per legatos missa quae, his Ephesum profectis ad Augustam non pervenit. Altam ergo eadem in re et pleniorem quidem epistolam ad eamdem Pulcheriam se alia occasione post legatorum discessum non direxisse praesumit; alias haec, non aeque ac illa prior alio traducta, eumdem effectum multo magis peperisset, ita ut opus non fuerit prioris epistolae 30 exemplum ad eamdem una cum epist. 45 iterum mittere. Igitur epistola 31 ad Pulcheriam missa non fuit, sed ab ipso Leone", + "candidate_score": 0.621495, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_24_26", + "bdc_text": "Bullinger wusste dies aber noch nicht . kummen . Ich hab üch vor geschriben , Nicht erhaltener , aber bezeugter Brief ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_501", + "psc_text": "Τῷ ἀγαπητῷ Φλαυιαῷ Λέων. Ἀναγνόντες τὰ γράμματα τῆς ἀγάπης τῆς σῆς, ἅπερ οὕτω βραδύτατα γεγενῆσθαι θαυμάζομεν, καὶ τῇ τάξει τῶν ὑπομνημάτων ἐγύψαντες (sic) ,ἥ τις ἐπὶ τῶν ἐπισκόπων ἐπράχθη, μόλις ποτὲ τί τὸ παρ' ὑμῖν σκάνδαλον ἀναφυὲν κατὰ τῆς ὑγιοῦς πίστεως, ἔγνωμεν· καὶ τὰ πρότερον λεληθέναι δοκοῦντα νῦν ἡμῖν δῆλα γεγένηται, 804 δι' ὧν Εὐτυχὴς, ὁ τῇ τοῦ πρεσβυτέρου προσηγορίᾳ τιμῆς ἄξιος νομισθεὶς, πολύ τις ἀσύνετος, καὶ λίαν ἀμαθὴς ἀποδείκνυται· ὡς περὶ αὐτοῦ προφήτου εἴρησθαι. Οὐκ ἠβουλήθη συνιέναι τοῦ ἀγαθῦναι, ἀδικίαν ἐμελέτησεν ἐπὶ τῆς κοίτης αὐτοῦ· τί δ' ἂν ἀδικώτερον εἴη τοῦ τὰ ἀσεβῆ φρονεῖν, καὶ τοῖς οὐ φρονοῦσι, καὶ σοφωτέροις μὲ εἴκειν; εἰς τὴν ἄνοιαν δὲ ταύτην ἐμπίπτουσιν, οἱ κατά τι μὲν ἐμπόδιον ἀσαφείας γνῶναι τὸ ἀληθὲς κωλυόμενοι, οὐκ ἐπὶ τὰς προφητικὰς δὲ φωνὰς, οὐκ ἐπὶ τάς τῶν ἀποστόλων γραφὰς, οὐκ ἐπὶ τὰς εὐαγγελικὰς αὐθεντίας, ἀλλ' ἐφ' ἑαυτοὺς ἀνατρέχοντες· καὶ διὰ τοῦτο διδάσκαλοι πλάνης ἀναδεικνύμενοι· ἐπειδὴ τῆς ἀληθείας μαθηταὶ", + "candidate_score": 0.621492, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_83_85", + "bdc_text": "und gaͤbend imm diß sin register Wahrscheinlich der im Juni von Gast an Bullinger übermittelte Gesamtkatalog von Basler Drucken ; s. HBBW XVI 264 , 3f. ; und Nr. 2457 , 1. .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_590", + "psc_text": "idem Basilius, qui Juliani quoque litteras attulisse traditur, multo evidentius haec epistola scripta dicenda esset post idus Junias, quando legati nondum ab Urbe erant profecti. Ita ex duabus epistolis ad Julianum, quas de eadem re eodem die scriptas credere videtur difficile, sola praecedens epistola data fuisset idibus Junii, sequens vero in posterius tempus protrudenda esset. At omnes codices resistunt, et licet collectiones plures ac diversae sequentem epistolam contineant, in omnibus tamen idibus Junii data notatur. 2. Quesnellus, ut haec conciliet, not. 8, observat in aliquibus epistolis, quae idus Junii nunc praeferunt, nullam fieri Ephesinae synodi jam indictae mentionem. Conjecit autem Leonem acceptis primis Flaviani litteris cum gestis synodi Constantinopolitanae consilium cepisse mittendi legatos quatuor in Orientem, qui rem totam Constantinopoli componerent. Ad hunc unice finem scriptas primum credit epistolas plures, quae 13 Junii datae nunc leguntur. Solas autem duas nominat, scilicet epist. 28 ad Flavianum, et 32 ad archimandritas Constantinopolitanos,", + "candidate_score": 0.621413, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_92", + "bdc_text": "] Clarissimo viro d. Osvaldo Myconio , domino et fratri semper colendo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_957", + "psc_text": "certaminis coronam quiete perpetua retinentes, 1082 hoc futuris memorabile saeculis relinquatis, ut ob hoc exstitisse praesenti tempore impiae sectae contumacia videatur, ut vobis propugnatoribus in aeternum prostrata succumberet. Et alia manu: Incolumem beatitudinem tuam summa Divinitas tucatur atque custodiat, domine sancte ac beatissime pater. EUSEBIUS episcopus Mediolanensis Ecclesiae, in omnia supra scripta consensi et subscripsi; Anathema dicens his qui de incarnationis Dominicae sacramento impia senserunt. Ego FAVENTIUS episcopus Regiensis Ecclesiae, in omnia supra scripta consensi et subscripsi; Anathema dicens his qui de incarnationis Dominicae sacramento impia senserunt. Ego MAJORIANUS episcopus Ecclesiae Placentinae, in omnia supra scripta consensi et subscripsi: Anathema dicens his qui de incarnationis Dominicae sacramento impia senserunt. Ego CYPRIANUS episcopus Ecclesiae Brixillianae, in omnia supra scripta consensi et subscripsi: Anathema dicens his qui de incarnationis Dominicae sacramento impia senserunt. Ego QUINTUS episcopus Ecclesiae Dertonensis, in omnia supra scripta consensi et subscripsi: Anathema dicens his qui de incarnationis Dominicae", + "candidate_score": 0.621224, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_83_85", + "bdc_text": "und gaͤbend imm diß sin register Wahrscheinlich der im Juni von Gast an Bullinger übermittelte Gesamtkatalog von Basler Drucken ; s. HBBW XVI 264 , 3f. ; und Nr. 2457 , 1. .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_371", + "psc_text": "collectionibus Latinis 2, 3 et 8, nec non in Hispanica et Isidoriana aliisque posterioribus, quae a vetustis illis fontibus prodeunt, sola Flaviani ad Leonem epistola 22 praemittitur epist. 28, Leonis ad Flavianum. Cumque haec prior Leoni tradita, statim etiam in Latinum versa, et ubique in Occidente divulgata fuerit; idcirco in tot distinctis et antiquis collectionibus insertam putamus: quod confirmabitur ex dicendis in fine annotationis 5 (col. 886, n. g), in epist. 67. Id non accidit epistolae 26, quae cum posterius fuerit scripta, re satis cognita per priores litteras, non perinde spargi debuit in vulgum: unde in solis codicibus collectionis 17 Chalcedonensis, ubi quamplurima documenta ad Eutychem pertinentia diligentius collecta fuerunt, reperitur, et ordine quidem post epistolam 22, ut apud Baluzium videre licet tom. IV Concilior. Venetae editionis pag. 1981, quod ipsum hanc priorem, illam posteriorem confirmat. 6. Hinc pariter conjicere licet, interpretationem epistolae 22, incipientem Nulla res diaboli, quae in", + "candidate_score": 0.620996, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_34_36", + "bdc_text": "Verzeychnens üch , wie es harhierher . geschriben wirtSiehe das Schreiben von Konstanz an Zürich vom 27 . August 1546 ( Zürich StA , A 177 , Nr. 29 ). .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1465", + "psc_text": "potestatibus celebrata, quae S. memoriae praedecessor meus Leo ad consultationem Augustae recordationis Leonis scripserit, et quam veneranter accepta sint, recognoscunt. Hinc in Lectionariis antiquis haec quoque epistola inserta legitur, uti videre est in cod. Vallicellano XXVI, eademque descripta invenitur in mss. collectionis 2 Sermonum S. Leonis, quae ex Lectionariis originem ducit. Confer mss. Basilicae Vat. 210 et Barber. 88. Graeca etiam ejusdem interpretatio exhibetur in aliquot Graecis codicibus, eamque nos proferemus ex Miscellaneis Gerardi Vossii praepositi Tungrensis, qui codice Graeco olim card. Sirleti, postea vero card. Columnae usus fuit. Quasdam vero emendationes secundis curis sumpsimus ex codice Graeco Vat. 1341, quem P. Cacciarius in novissima Romana editione adhibuit. Neque moveat, si non reperitur in collectione Chalcedonensi; quippe haec collectio, ut in praefatione ostendimus, vivente Valentiniano, id est antequam haec epistola scriberetur, concinnata fuit. Hac epistola cum praeclaro encomio usus est S. Ephraemius Antiochenus apud Photium cod. 228. 2 Ut tempus", + "candidate_score": 0.620823, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_25_27", + "bdc_text": "kummen . Ich hab üch vor geschriben , Nicht erhaltener , aber bezeugter Brief ; vgl. Nr. 2563 , 46f . wie der Castellalter Francesco di Castellalto .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_644", + "psc_text": "testatur. At hoc in hypothesi ejusdem chronicae notationis in utraque epistola satis ingeniose dictum videri potest, non tamen probabiliter, verisimillimum enim est Leonem ad Pulcheriam misisse exemplar, quod originali ad Theodosium tradito responderet. Hypothesim vero ejusdem diei in epistola signati, ex Latino textu pendet, quod non esse proprium hujus epistolae, sed ex epist. 44 sumptum jam demonstravimus. Repudiata vero hac hypothesi id ita evenisse conjici potest. S. pontifex primo scripsit epistolam 43. Haec sane in omnibus tum Venetis, tum Vaticanis Graecis codicibus, nec non in illis quos vetus interpres Latinus, seu Rusticus vidit, primo loco constanter describitur ante epistolam 44, quod anterioris temporis indicium est; at post aliquot dies; cum jam discessissent ii quibus epist. 43 tradita fuerat, eamdem S. Leo aliquibus mutatis, ac pluribus additis, renovavit, aliisque tradidit perferendam, ita ut, priori, si fieri posset, revocata vel suppressa, hanc Theodosio offerrent; ejusdemque exemplum litteris ad Pulcheriam scriptis junxit. Ita", + "candidate_score": 0.619885, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_34_36", + "bdc_text": "Verzeychnens üch , wie es harhierher . geschriben wirtSiehe das Schreiben von Konstanz an Zürich vom 27 . August 1546 ( Zürich StA , A 177 , Nr. 29 ). .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_192", + "psc_text": "scripserit. 14. P. Coustantius discrimen illud, quod memoravimus in Gelasii epistola ad Dardanos, quae in aliis codicibus brevior, in aliis prolixior est, ex eo pendere credidit, quod eadem illa epistola sub duplici forma ab ipsomet Gelasio prodierit; idemque postea Hormisdae et Gregorio, antea vero Leoni nostro evenisse opinatus est. Lege Vindic. veter. codd. confirmat. cap. 13, pag. 713. Id huic epistolae contigisse ex antea observatis probabilissimum nobis est. S. Leo scripserat, ut videtur, prima manu epistolam, qualis dabitur ex mss. editionis decurtatae; et ex hoc exemplo olim edito vel invento hanc epistolam sumpserunt auctores collectionum ejusdem editionis. Posteriori vero manu, cum forte supervenisset aliquid novi, ex. gr., causa Restituti episcopi, quem nunc, quasi post illa quae Potentius retulerat, conquestum tradit cap. 10 S. pontifex exscribens eamdem epistolam, nonnulla aliis verbis exposuit, quaedam autem pro novitate causae adjecit. Ita etiam epistolas 30 et 31, quae partim eisdem, partim diversis verbis eadem", + "candidate_score": 0.619718, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_83_85", + "bdc_text": "und gaͤbend imm diß sin register Wahrscheinlich der im Juni von Gast an Bullinger übermittelte Gesamtkatalog von Basler Drucken ; s. HBBW XVI 264 , 3f. ; und Nr. 2457 , 1. .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_592", + "psc_text": "tardata profectio, quo novis litteris scribendis tempus daretur, vel prioribus amplificandis; et in his de concilio fit mentio. Hac autem de causa et anterioribus et ultimis litteris eamdem chronicam notationem idibus Junii affixam innuit. 3. Nemini tamen haec satisfacere poterunt. Primo enim Flaviani litteras cum gestis Constantinopolitanae synodi a Leone acceptas, antequam Theodosii epistola de indicto concilio deferretur, non solum absque ullo fundamento, verum etiam contra documentorum fidem praesumit. Priores enim Flaviani litteras cum gestis Constantinopolitanis ad ersus Eutychen sese recepisse Leo significavit solum epist. 27, data die 21 Maii, cum Theodosii epistolam die 13 ejusdem mensis sibi traditam fuisse testetur epist. 31. Praeterea ante diem 13 Maii scripta praesumitur celebris epist. 28 ad Flavianum, et legati jam destinati. At die 21 ejusdem mensis, quo data fuit epist. 27, se eidem epist. 28 scribendae operam dare profitetur, nondumque cogitasse eam legatis tradere, inquit enim: De hac re plenius per eum", + "candidate_score": 0.619218, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_68_70", + "bdc_text": "August , A 202/1 , Nr. 25 ) , doch konnte dieser Augsburg erst am 3 . Oktober 1547 verlassen ( Augsburg an Zürich , 3 . Oktober , A 202/1 , Nr. 30 ) . - Die Identität Rumans wirft Probleme auf.", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_421", + "psc_text": "voluit eas litteras quas Leonem melius instructum plenius reddidisse aut brevi redditurum praesumebat. Enim vero si has dogmaticas Leonis litteras ille legisset, non videtur scripturus fuisse: Extra consensum Romanae civitatis episcopi causas fidei audire (seu ex Graeco cognoscere, aut dijudicare) non possumus; quae verba nondum sibi notam Romani episcopi sententiam declarant. Igitur haec Chrysologi epistola sub idem tempus data videtur, quo Leo scripsit epistolas 23 et 24, id est circa Februarium an. 449. Forte idem ille vir, qui Theodosii atque Eutychis litteras ad S. Leonem attulit, Ravennam etiam cum ejusdem Theodosii litteris ad Valentinianum transivit, et hac occasione epistolam Eutychis ad Chrysologum detulit. Huic autem Constantinopolim revertenti, dum Valentiniani responsa referret, Chrysologus tradidit hanc epistolam ad Eutychem, ut citius ac tutius traderetur. Certe autem non scripsit post notitiam actorum in Eutychem, aut definitivo Leonis epistolae, ut in Quesnelli sententia praesumendum est. EPISTOLA XXV, PETRI CHRYSOLOGI EPISCOPI RAVENNATIS AD EUTYCHEM PRESBYTERUM.", + "candidate_score": 0.619058, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_83_85", + "bdc_text": "und gaͤbend imm diß sin register Wahrscheinlich der im Juni von Gast an Bullinger übermittelte Gesamtkatalog von Basler Drucken ; s. HBBW XVI 264 , 3f. ; und Nr. 2457 , 1. .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_538", + "psc_text": "καὶ συνεπισκόπῳ Φλαυιανῷ, σαφέστερον τὰ ἀπεσταλμένα γράμματα περιέχει. ADMONITIO IN EPISTOLAS SEQUENTES XXX ET XXXI. 1. Etsi duae quae ad Pulcheriam eadem die ac de eadem re scriptae inveniuntur epistolae, aliquot non tam sententiis quam verbis sint plane similes, in multis nihilominus discrepant inter se, et altera ob insertas additiones est longe prolixior. Styli autem ratio et codicum atque collectionum antiquarum auctoritas, quibus utraque fulcitur, nequaquam sinunt ut alterutra alii quam Leoni tribuatur. Exemplaria tum Latina, tum Graeca antiquissimae collectionis 17 Chalcedonensis, et Ratisponensis collectio 19, praeter collectionem duodecimam et vigesimam secundam, primam epistolam satis vindicant; codices vero collectionum 2, 5, 11, 12, 13, 18, 20, 21, 22, 23 et 24, cum exemplo Sichardi, et peculiari ms. Vat. Reginae 293, alteram tuentur. Cur autem eodem die duae ejusmodi epistolae ad Pulcheriam traditae fuerint, et quae prius, quae autem posterius scripta censenda sit, curiosius inquiri potest, quam ulla satis tuta ratione", + "candidate_score": 0.618993, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_83_85", + "bdc_text": "und gaͤbend imm diß sin register Wahrscheinlich der im Juni von Gast an Bullinger übermittelte Gesamtkatalog von Basler Drucken ; s. HBBW XVI 264 , 3f. ; und Nr. 2457 , 1. .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_410", + "psc_text": "455 in praefatione epistolis praemissa, num. 34, demonstravimus. Id autem quantum auctoritati tribuat huic collectioni Graecae, et exinde etiam collectioni Latinae, quae ex Graeca ducit originem; quantumque propterea haec collectio praestet collectioni Hispanicae, nemo non videt. Inter memoratae vero collectionis Chalcedonensis epistolas cum in Latinis, tum in Graecis codicibus integra describitur illa S. Petri Chrysologi ad Eutychem, a coaevo utique collectore inserta; ac idcirco ex antiquitate atque praestantia hujus collectionis tam apud Graecos, quam apud Latinos receptae, de integrae ejus epistolae sinceritate dubitare non licet. Cum Agnellus Ravennas a Bacchinio et a Muratorio editus, postremi capitis ejus epistolae summam dedit in S. Petri Chrysologi Vita, si non integram epistolam reperit in veteribus Ravennatensis Ecclesiae tabulis, certe aliquod vetustum exemplar hujusmodi collectionis Chalcedonensis prae oculis habuit. Cum vero haec exemplaria rariora fuerint, et non ita multa ex Leone proferant, ut in Isidoriana satis frequenti exhibentur; nihil mirum si posteriores Leoninarum epistolarum", + "candidate_score": 0.618796, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_89_91", + "bdc_text": "septembris , 9 . antemeridiana , 1546 . Commendo tibi hunc Gallum praesentium latorem , impressorem , hominem piumUnbekannt. . Bullinger. [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_644", + "psc_text": "testatur. At hoc in hypothesi ejusdem chronicae notationis in utraque epistola satis ingeniose dictum videri potest, non tamen probabiliter, verisimillimum enim est Leonem ad Pulcheriam misisse exemplar, quod originali ad Theodosium tradito responderet. Hypothesim vero ejusdem diei in epistola signati, ex Latino textu pendet, quod non esse proprium hujus epistolae, sed ex epist. 44 sumptum jam demonstravimus. Repudiata vero hac hypothesi id ita evenisse conjici potest. S. pontifex primo scripsit epistolam 43. Haec sane in omnibus tum Venetis, tum Vaticanis Graecis codicibus, nec non in illis quos vetus interpres Latinus, seu Rusticus vidit, primo loco constanter describitur ante epistolam 44, quod anterioris temporis indicium est; at post aliquot dies; cum jam discessissent ii quibus epist. 43 tradita fuerat, eamdem S. Leo aliquibus mutatis, ac pluribus additis, renovavit, aliisque tradidit perferendam, ita ut, priori, si fieri posset, revocata vel suppressa, hanc Theodosio offerrent; ejusdemque exemplum litteris ad Pulcheriam scriptis junxit. Ita", + "candidate_score": 0.61878, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_68_70", + "bdc_text": "August , A 202/1 , Nr. 25 ) , doch konnte dieser Augsburg erst am 3 . Oktober 1547 verlassen ( Augsburg an Zürich , 3 . Oktober , A 202/1 , Nr. 30 ) . - Die Identität Rumans wirft Probleme auf.", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1374", + "psc_text": "3 ad Eliam et caeteros episcopos Istriae, ubi ex sequenti epistola duo testimonia recitat, de ipsius authenticitate dubitare non sinit. Duorum vero ac tam insignium diversae originis codicum, Grimanici et Ratisponensis, auctoritas ita Patricii et Asparis nomina vindicant, ut commentitium plane sit haec nomina pro aliorum magnatum nominibus his litteris inserta suspicari, ut laudatus Pagius in fine suae annotationis conjecit; cum praesertim Patricii nomen in alia epistola 151, quam ex Ratisponensi edemus, similiter legatur. 3. Harum epistolarum tempus apud Quesnellum ex Grimanico codice signatum errore manifesto laborat. Cum enim in textu allegato ex epist. 153 Leo Aetio commiserit, ut epistolam ad Basilium Antiochenum dirigeret, haec proculdubio una cum ipsis ad Aetium litteris transmissa fuit, ac proinde eodem die ex Leonis more signata, nimirum kalendis Septembris. Praeterea ex eadem ad Aetium epistola discimus alias litteras simul missas fuisse ad imperatorem, ad Asparem et alios. Habemus autem epistolam 148 ad imperatorem Leonem,", + "candidate_score": 0.618656, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_68_70", + "bdc_text": "August , A 202/1 , Nr. 25 ) , doch konnte dieser Augsburg erst am 3 . Oktober 1547 verlassen ( Augsburg an Zürich , 3 . Oktober , A 202/1 , Nr. 30 ) . - Die Identität Rumans wirft Probleme auf.", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1371", + "psc_text": ". . . De quibus epistolis unam ad Antiochenum, alteram ad Jerosolymitanum . . . dirigetis. Nos autem ad Illyrios episcopos similia jam scripta transmisimus. Hic tria similis epistolae exempla indicantur, ad Basilium Antiochenum, ad Juvenalem Jerosolymitanum, et ad Illyrios episcopos, id est ad Euxitheum Thessalonicensem, Petrum Corinthium, et Lucam Dyrrachenum, qui accuratius in inscriptione nostri codicis Ratisponensis nominantur. Ex Grimanico vero codice illud elicimus, in exemplo epistolae 150 ad Euxitheum caeterosque metropolitas Illyrici postremae periodo insertas fuisse voces per Illyricum; quae cum Juvenali Jerosolymitano nequaquam conveniant, in epistola ad eumdem certissime defuerunt, et idcirco Juvenalis nomen in inscriptione ejusdem epistolae delendum credidimus. 2. Eaedem duae epistolae suspectae fidei fuerunt Pagio ad an. 457, n. 7, sicut etiam epistola 153, ob imploratum auxilium Patricii Asparis, quae duo nomina separatim posita in epist. 149 et 150 pro duabus personis accepit, primum filii, alterum patris, cum tamen unum Asparem significent, qui patricii", + "candidate_score": 0.618323, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_34_36", + "bdc_text": "Verzeychnens üch , wie es harhierher . geschriben wirtSiehe das Schreiben von Konstanz an Zürich vom 27 . August 1546 ( Zürich StA , A 177 , Nr. 29 ). .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_644", + "psc_text": "testatur. At hoc in hypothesi ejusdem chronicae notationis in utraque epistola satis ingeniose dictum videri potest, non tamen probabiliter, verisimillimum enim est Leonem ad Pulcheriam misisse exemplar, quod originali ad Theodosium tradito responderet. Hypothesim vero ejusdem diei in epistola signati, ex Latino textu pendet, quod non esse proprium hujus epistolae, sed ex epist. 44 sumptum jam demonstravimus. Repudiata vero hac hypothesi id ita evenisse conjici potest. S. pontifex primo scripsit epistolam 43. Haec sane in omnibus tum Venetis, tum Vaticanis Graecis codicibus, nec non in illis quos vetus interpres Latinus, seu Rusticus vidit, primo loco constanter describitur ante epistolam 44, quod anterioris temporis indicium est; at post aliquot dies; cum jam discessissent ii quibus epist. 43 tradita fuerat, eamdem S. Leo aliquibus mutatis, ac pluribus additis, renovavit, aliisque tradidit perferendam, ita ut, priori, si fieri posset, revocata vel suppressa, hanc Theodosio offerrent; ejusdemque exemplum litteris ad Pulcheriam scriptis junxit. Ita", + "candidate_score": 0.618076, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_89_91", + "bdc_text": "septembris , 9 . antemeridiana , 1546 . Commendo tibi hunc Gallum praesentium latorem , impressorem , hominem piumUnbekannt. . Bullinger. [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_630", + "psc_text": "tuorum suggestione didicimus per Gallias se nostrum esse diaconum jactitasse, et sub hujus honoris obtentu diversas ejus provinciae Ecclesias circuire. Cujus audaciae tam nefandae dilectionem tuam, frater 894 charissime, ita volumus obviare, ut eum, admonitis etiam totius provinciae episcopis, in sua falsitate detectum, ab omnium Ecclesiarum communione, ne ulterius hoc usurpet, expellas. Dominus te incolumem custodiat, frater charissime. Data sub die VII kalendas Septembr., Asturio et Protegene, vv. clarissimis consulibus. ADMONITIO IN SEQUENTEM EPISTOLAM. 1. Duae sequentes epistolae, 43 et 44, de re eadem ac eodem, uti praefertur, die ad eumdem imperatorem Theodosium scriptae, easdem fere, si Latinum textum spectes, nedum sententias, sed etiam voces in partem maximam exhibent. Id aliquam suppositionis suspicionem injecit. Porro epistola 43 duplici manifesto vitio laborat. Primo certum errorem contra historiae veritatem praefert illis verbis cap. 1: Haec nobis comperta sunt. . . .ab ipsis reverendissimis episcopis, qui a nobis missi sunt. Solus enim Julius", + "candidate_score": 0.617658, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_34_36", + "bdc_text": "Verzeychnens üch , wie es harhierher . geschriben wirtSiehe das Schreiben von Konstanz an Zürich vom 27 . August 1546 ( Zürich StA , A 177 , Nr. 29 ). .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_363", + "psc_text": "449, num. 1 et seqq. et epistolam nobis 26, quam post acceptas a Leone litteras Flavianus scripsit circa Aprilem an. 449, veluti primam traduxit; epistolam vero sequentem veluti secundam posterius traditam statuit, ac in eamdem sententiam traxit ipsum Antonium Pagium, qui idcirco Baronium corrigendum putavit ad an. 448, num. 8. Praecipuum seu potius unicum Quesnelli argumentum a Pagio item repetitum his Flaviani verbis innititur, ex epist. 26, quibus Eutychem damnatum significans, addit: Sicut docebunt vestram Sanctitatem omnia, quae super eo sunt gesta, quaeque direximus cum nostris his litteris. In quae ille: Vides ut nihil litterarum vel gestorum synodi ante hanc epistolam acceperat Leo a Flaviano? Cumque Flavianus deinde memoret Leonis litteras sibi traditas a Pansophio (est epistola 23) quibus edoctus fuerat, eumdem Eutychem libellos direxisse ad Leonem plenos omni fallacia et calliditate; ex his liquet pariter, subdit Quesnellus, non ante Flavianum de litteris ad Leonem ea de re scribendis cogitasse,", + "candidate_score": 0.617615, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_89_91", + "bdc_text": "septembris , 9 . antemeridiana , 1546 . Commendo tibi hunc Gallum praesentium latorem , impressorem , hominem piumUnbekannt. . Bullinger. [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_589", + "psc_text": "ADMONITIO IN EPISTOLAM SEQUENTEM. 1. Verba cap. 1 et 4, direximus atque miserimus, quibus legati ab Urbe directi, et epistola ad Flavianum data idibus Junii missa traditur, indicare videntur sequentem epistolam scriptam fuisse post laudatas litteras ad Flavianum, immo etiam post legatorum discessum, qui profecti dicuntur in epist. 38, data die 23 Julii, quin et epist. 36, data die 20 Junii, ut probabilius ostendemus annot. 3 in ipsam epistolam (Col. 812, n. º); quod tamen in rem praesentem nihilum refert. In eadem epist. 38, memoratur adventus Basilii diaconi, qui profectis jam legatis, Flaviani epistolam ad Leonem detulerat. Si is esset idem Basilius, qui Juliani quoque litteras attulisse traditur, multo evidentius haec epistola scripta dicenda esset post idus Junias, quando legati nondum ab Urbe erant profecti. Ita ex duabus epistolis ad Julianum, quas de eadem re eodem die scriptas credere videtur difficile, sola praecedens epistola data fuisset idibus Junii, sequens vero", + "candidate_score": 0.617399, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_34_36", + "bdc_text": "Verzeychnens üch , wie es harhierher . geschriben wirtSiehe das Schreiben von Konstanz an Zürich vom 27 . August 1546 ( Zürich StA , A 177 , Nr. 29 ). .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_60", + "psc_text": "nonnullos absque erroris et auctorum damnatione et absque debitis subscriptionibus imprudenter admissos Septimus detexisset, quibus apertae damnationis et subscriptionis remedium Leo apponendum praecepit; id verisimilius in Leonis initia incidit, si praesertim epist. 1 non Januario, sed alicui ejus praedecessori data credatur. Cum vero hoc praedecessore brevi exstincto Januarius in eodem opere exsequendo pastoralem curam naviter et cum felici successu fuerit exsecutus (quod non exiguum tempus requirit), S. Leo an. 447 ab eodem accepit litteras, in quibus zelum et diligentiam suam prodens, exposuisse videtur non tantum Pelagianos cum debita cautione in gradum suum receptos, verum etiam aliquos ad ulteriorem gradum fuisse promotos. Hinc autem Leo zelum ejus primo commendans, veterem monitionem eidem inculcavit, ne quis ex haeresi adveniens sine debitis cautionibus reciperetur. Dein vero illam canonum constitutionem ingerendam credidit, ne in suum gradum perinde admissi ad ulteriorem promoverentur: quod unum per hoc tempus correctione dignum superesse, ex iisdem Januarii litteris detexerat.", + "candidate_score": 0.616835, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_83_85", + "bdc_text": "und gaͤbend imm diß sin register Wahrscheinlich der im Juni von Gast an Bullinger übermittelte Gesamtkatalog von Basler Drucken ; s. HBBW XVI 264 , 3f. ; und Nr. 2457 , 1. .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_6", + "psc_text": "praemissa, cui tituli totidem et non amplius in corpore ejus codicis respondent, epistolam ad Januarium requirit, epistolam vero ad Mauros, quae in Hadrianeis editionibus num. 49 recensetur, excludit. Hinc sane Cresconius, qui ex puro Dionysio suam collectionem digessit, nihil uspiam refert ex epistola ad Mauros, totam autem epistolam ad Januarium dedit tit. 61. Auctor vero collectionis Hispanicae, qui quaecumque in Dionysio reperit, cum iisdem quoque titulis Dionysianis in suum opus transtulit, habet quidem epistolam ad Januarium cum titulo et lectione Dionysii, epistolam vero ad Mauros, quoniam apud eum minime invenit, ex alia decurtata editione protulit, quae ab editione Dionysio posterius addita discrepat. Adde tandem quod epistola ad Januarium apud Dionysium non in fine epistolarum Leonis collocatur, sed in medio; est enim inter septem a Dionysio positas epistola quarta; epistola vero ad Mauros, cum addititia sit, in fine Hadrianeae collectionis, quae additamenta Dionysiana recepit, sita est. Idem accidisset epistolae ad Januarium,", + "candidate_score": 0.616782, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_83_85", + "bdc_text": "und gaͤbend imm diß sin register Wahrscheinlich der im Juni von Gast an Bullinger übermittelte Gesamtkatalog von Basler Drucken ; s. HBBW XVI 264 , 3f. ; und Nr. 2457 , 1. .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_367", + "psc_text": "ad orthodoxum vel per litteras, vel per aliquam conjunctionem loquantur; haec statim ab initio scripta produnt. Inopportunum enim fuisset Leonem rogare, ut promulgaret Eutychis condemnationem eo tempore, quo notissima erat, seu post epist. 26, cum jam generale concilium ea de causa habendum vulgatum fuerat. 4. Sed evidentius argumentum producamus. S. Leo duas Flaviani litteras cum gestis se accepisse tradit. Primum ep. 28, ad eumdem Flavianum scripta Idibus Junii an. 449, his verbis cap. 1: Lectis dilectionis tuae litteris, quas miramur fuisse tam seras, et gestorum episcopalium ordine recensito, tandem quid apud vos scandali contra integritatem fidei exortum fuisset, agnovimus. Hanc eamdem Flaviani epistolam se jam tunc accepisse indicat, cum scripsit epistolam 27, datam die 21 Maii anni ejusdem. Si epistola Flaviani sub hunc diem accepta valde erat sera; ergo multo ante scripta fuerat. Haec de primis Flaviani litteris procul dubio intelligenda sunt. Rursum epistola 36 ad eumdem Flavianum, data XII", + "candidate_score": 0.616233, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_83_85", + "bdc_text": "und gaͤbend imm diß sin register Wahrscheinlich der im Juni von Gast an Bullinger übermittelte Gesamtkatalog von Basler Drucken ; s. HBBW XVI 264 , 3f. ; und Nr. 2457 , 1. .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_761", + "psc_text": "rei aliqua mentio a Placidia eidem epistolae inserta fuisset. Id autem Romae innotuit ante diem 17 Martii hujus anni 450, quo S. Leo hac de re gratulatus Pulcheriae dedit epistolam 60. Igitur quatuor priores epistolae exaratae fuerunt paulo post diem 22 Februarii, et ante diem 17 Martii anni ejusdem, ac probabilius sub Februarii finem. 5. Cuique epistolae sive a Valentiniano, sive ab Augustis scriptae Quesnellus subjecit epistolam quam Theodosius reddidit. Nos collectionis Chalcedonensis methodum et rationem etiam temporis sequendam putavimus. Ut autem idoneum intervallum tribuatur transmissioni litterarum, Theodosii epistolae in Aprilem referendae videntur, ac propterea post epistolas 60 et 61 scriptas mense Martio easdem locavimus. 6. Quamvis probabilius existimemus omnes has epistolas scriptas fuisse Latine, uti Latine pariter scribebantur leges, etiamsi in Oriente darentur, interiisse tamen credimus originale Latinum, solamque superesse Graecam versionem, et Latina exempla, quae ad nos transmissa fuerunt, esse antiquam interpretationem ex Graeco, eamque ab homine lucubratam", + "candidate_score": 0.616095, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_25_27", + "bdc_text": "kummen . Ich hab üch vor geschriben , Nicht erhaltener , aber bezeugter Brief ; vgl. Nr. 2563 , 46f . wie der Castellalter Francesco di Castellalto .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_181", + "psc_text": "Anastasium, quae in pluribus collectionibus integra est, duobus capitibus tertio et quarto praetermissis, descriptam reperimus in duobus antiquis mss. Vat. 1347 et Vat. Palat. 579, ex quibus si alii codices vel collectiones illam sumpsissent, parem defectum praeferrent, nec tamen ea idcirco in suspicionem vocari posset. Nonne quaedam etiam Gelasii litterae in aliquot collectionibus breviores sunt quam in Conciliis editae fuerunt? Celeberrima est ejus pontificis epistola ad Dardanos, quae non solum in Quesnelli collectione 5, cap. 50, verum etiam in omnibus fere mss. aliarum antiquarum collectionum tribus longioribus et novem brevioribus membris caret, quae tamen leguntur in mss. praestantissimae collect. 14, et exinde in Romana Epistolarum pontificum editione, ac in tomis Conciliorum edita sunt; quo ampliori exemplo Facundum Hermianensem usum fuisse haud dubitari potest. Sicut autem in memoratis paulo ante mss. epistolae Innocentii I, ad Toletanos, retentis solis decretis generalibus, caetera quae ad singulares causas et personas pertinent, praetermissa fuerunt, ita", + "candidate_score": 0.615867, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_25_27", + "bdc_text": "kummen . Ich hab üch vor geschriben , Nicht erhaltener , aber bezeugter Brief ; vgl. Nr. 2563 , 46f . wie der Castellalter Francesco di Castellalto .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_165", + "psc_text": "possumus signatos num. 39 et 42. Exstat etiam in mss. collect. 10 Isidori et collect. 12, ad quam pertinet codex a Merlino adhibitus, nec non Herovallianus ab eodem Quesnello laudatus; et in codd. collectionis 24 quae sola inter collectiones posteriores hanc epistolae formam exhibet; ac praeterea inter hujusmodi codices censendi Victorinus, Regniacensis, et S. Martini Altisiodorensis, qui eamdem collect. 24 cum epistola hujus formae eodem annotante praeseferunt. His codicibus Quesnellus in secunda editione adjecit alios duos, quorum descriptionem post primam impressionem Roma accepit, nimirum Barber. 77 et 2888. Horum primus a nobis item observatus atque collatus, est XII circiter saeculi, et varia opuscula etiam posterioris aevi continet, ex Leone autem hanc unicam epistolam exhibet. Alter vero antiquissimus et majusculis litteris scriptus complectitur vetustam collect. 3, cui alium similem invenimus in perantiquo Vat. 1342. Nos insuper hanc eamdem epistolae decurtatae (sic enim appellabimus) rationem nacti sumus in tribus aliis collectionibus, nimirum", + "candidate_score": 0.615828, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_83_85", + "bdc_text": "und gaͤbend imm diß sin register Wahrscheinlich der im Juni von Gast an Bullinger übermittelte Gesamtkatalog von Basler Drucken ; s. HBBW XVI 264 , 3f. ; und Nr. 2457 , 1. .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_5", + "psc_text": "Dionysii Vat. 5845, et alius, qui in bibliotheca Regis Galliae servatur. In codice Regis Galliae epistola ad Januarium suo loco exhibetur; epistola autem ad Mauros, licet genuina et ipsa sit, ut alias videbimus, cum tamen non fuerit a Dionysio inserta, nuspiam apparet. In Vaticano autem codice 5845 explorate discernuntur additiones quae Dionysio posterius accessere: nam hae omnes non suo loco leguntur insertae, ut in collectione Hadriani factum est, sed post descriptam puram collectionem Dionysii in fine additae deprehenduntur, et inter has legitur epistola ad Mauros, ut in admonitione ad eamdem epistolam fusius explicabitur. Ipsa rubrica titulorum Leonis num. 48 tabulae praemissa, cui tituli totidem et non amplius in corpore ejus codicis respondent, epistolam ad Januarium requirit, epistolam vero ad Mauros, quae in Hadrianeis editionibus num. 49 recensetur, excludit. Hinc sane Cresconius, qui ex puro Dionysio suam collectionem digessit, nihil uspiam refert ex epistola ad Mauros, totam autem epistolam ad Januarium", + "candidate_score": 0.6153, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_46_48", + "bdc_text": "und Thoman Ruman ( alias Rauman , lat. : Romanus ) . Sie trafen am 22 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_516", + "psc_text": "υἱὸς ἀνθρώπου τυγχάνει, Θεὸς μὲν κατά τοῦτο, καθὸ ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος, καὶ ὁ Λόγος ἦν πρὸς τὸν Θεὸν, καὶ Θεὸς ἦν ὁ Λόγος· ἄνθρωπος δὲ κατὰ τοῦτο, καθὸ ὁ Λόγος σάρξ ἐγένετο, καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν· καὶ Θεὸς μὲν κατὰ τοῦτο, καθὸ δι' αὐτοῦ τὰ πάντα ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕν· ἄνθρωπος δὲ κατὰ τοῦτο, καθὸ γέγονεν ἐκ γυναικὸς, γέγονεν ὑπὸ νόμον· καὶ ἡ μὲν τῆς σαρκώσεως γέννησις ἀνθρωπίνης ἐστὶ δήλωσις φύσεως, ὁ δὲ τοκετὸς τῆς παρθένου μήνυμα τῆς θείας ὑπάρχει δυνάμεως. Καὶ ἡ μὲν νηπιότης τοῦ βρέφους διὰ τῆς τῶν σπαργάνων εὐτελείας ἐπιγινώσκεται· τὸ δὲ μέγεθος τῆς αὐτοῦ μηγαλωσύνης διά τῶν ἀγγελικῶν φωνῶν ἀπο· δείκνυται· καὶ ὁμοιοῦται μὲν τοῖς νεωστὶ τικτομένοις ἀνθρώποις οὗτος, ὃν Ἡρώδης ἀσεβῶς φονεῦσαι βούλεται· ἀλλὰ ἔστι δεσπότης τῶν ὅλων, ὃν μάγοι χαίρουσιν ἱκετευτικῶς προσκυνεῖν. Ὅτε δὲ πρὸς τὸ τοῦ προδρόμου 822 αὐτοῦ Ἰωάννου ἔρχεται βάπτισμα, ὅπως ἂν μὴ λάθῃ, ὅτιπερ τῷ", + "candidate_score": 0.615016, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_35_37", + "bdc_text": "geschriben wirtSiehe das Schreiben von Konstanz an Zürich vom 27 . August 1546 ( Zürich StA , A 177 , Nr. 29 ). . Suͦchend ir dann in mappenLandkarten. .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_181", + "psc_text": "Anastasium, quae in pluribus collectionibus integra est, duobus capitibus tertio et quarto praetermissis, descriptam reperimus in duobus antiquis mss. Vat. 1347 et Vat. Palat. 579, ex quibus si alii codices vel collectiones illam sumpsissent, parem defectum praeferrent, nec tamen ea idcirco in suspicionem vocari posset. Nonne quaedam etiam Gelasii litterae in aliquot collectionibus breviores sunt quam in Conciliis editae fuerunt? Celeberrima est ejus pontificis epistola ad Dardanos, quae non solum in Quesnelli collectione 5, cap. 50, verum etiam in omnibus fere mss. aliarum antiquarum collectionum tribus longioribus et novem brevioribus membris caret, quae tamen leguntur in mss. praestantissimae collect. 14, et exinde in Romana Epistolarum pontificum editione, ac in tomis Conciliorum edita sunt; quo ampliori exemplo Facundum Hermianensem usum fuisse haud dubitari potest. Sicut autem in memoratis paulo ante mss. epistolae Innocentii I, ad Toletanos, retentis solis decretis generalibus, caetera quae ad singulares causas et personas pertinent, praetermissa fuerunt, ita", + "candidate_score": 0.613706, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_35_37", + "bdc_text": "geschriben wirtSiehe das Schreiben von Konstanz an Zürich vom 27 . August 1546 ( Zürich StA , A 177 , Nr. 29 ). . Suͦchend ir dann in mappenLandkarten. .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_417", + "psc_text": "Oriente facta fuit, interpretatione, Latinitate donari potuerit. Quidquid vero hac in re probabilius videatur, certe secundum hoc epistolae caput, quod in causa Eutychis potissimum ac necessarium est, et tam antiqua cum Graeca tum Latina versione comprobatur, in suspicionem suppositionis adduci nequit. 6. Restat ut statuamus de tempore. Jam fere omnes post Quesnellum hanc epistolam scriptam censent post mensem maium an. 449, siquidem his verbis cap. 2, ut iis quae a beatissimo papa Romanae civitatis scripta sunt obedienter attendas, indicari putant celebrem Leonis epistolam 28 ad Flavianum datam idibus Junii anni ejusdem, qua de tota Eutychis causa decisum fuit. In eamdem sententiam nos pariter transivimus lib. II Observationum in card. Norisii Opera, c. 7, num. 2. Nunc aliam sententiam inducere cogimur. Omnes enim ex una parte assentiuntur, et S. Petrum Chrysologum his litteris respondere epistolae Eutychis, et Eutychem eodem tempore quo ad Leonem scripsit, etiam ad Chrysologum dedisse litteras, quibus eum", + "candidate_score": 0.612765, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_35_37", + "bdc_text": "geschriben wirtSiehe das Schreiben von Konstanz an Zürich vom 27 . August 1546 ( Zürich StA , A 177 , Nr. 29 ). . Suͦchend ir dann in mappenLandkarten. .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_644", + "psc_text": "testatur. At hoc in hypothesi ejusdem chronicae notationis in utraque epistola satis ingeniose dictum videri potest, non tamen probabiliter, verisimillimum enim est Leonem ad Pulcheriam misisse exemplar, quod originali ad Theodosium tradito responderet. Hypothesim vero ejusdem diei in epistola signati, ex Latino textu pendet, quod non esse proprium hujus epistolae, sed ex epist. 44 sumptum jam demonstravimus. Repudiata vero hac hypothesi id ita evenisse conjici potest. S. pontifex primo scripsit epistolam 43. Haec sane in omnibus tum Venetis, tum Vaticanis Graecis codicibus, nec non in illis quos vetus interpres Latinus, seu Rusticus vidit, primo loco constanter describitur ante epistolam 44, quod anterioris temporis indicium est; at post aliquot dies; cum jam discessissent ii quibus epist. 43 tradita fuerat, eamdem S. Leo aliquibus mutatis, ac pluribus additis, renovavit, aliisque tradidit perferendam, ita ut, priori, si fieri posset, revocata vel suppressa, hanc Theodosio offerrent; ejusdemque exemplum litteris ad Pulcheriam scriptis junxit. Ita", + "candidate_score": 0.612743, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_35_37", + "bdc_text": "geschriben wirtSiehe das Schreiben von Konstanz an Zürich vom 27 . August 1546 ( Zürich StA , A 177 , Nr. 29 ). . Suͦchend ir dann in mappenLandkarten. .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_332", + "psc_text": "omnem conjectationem hasce litteras nostro Leoni indubitanter vindicabunt. 2. Haec itaque epistola nobis conservata fuit in codd. collect. 8, e quibus quatuor memoramus, antiquissimum Vat. 5845, Vallicell. A. S. saeculi IX, unum Vercellensem satis vetustum, et Vat. 1353, qui e vetustissimo Bergomate descriptus fuit. Hujus autem collectionis auctor, qui Dionysio plura valde rara documenta adjecit, usus fuit alia nobis ignota collectione, quae in Gelasio terminabat, et saeculo VI condita fuerat. Nam usque ad Gelasium monumenta adduntur chronico ordine satis congruo, qui antiquae collectionis ad hoc usque tempus productae indicium est, de quo plura dicentur in tractatu de antiquis Canonum et Constitutionum Collectionibus tom. III. Leoni autem Magno eadem epistola in his codicibus explorate asseritur non solum ex consulatu qui in Leonis pontificatum cadit, verum etiam ex eo quod inter alias quindecim genuinas epistolas ejusdem pontificis describitur, ita ut de hac una dubium adhuc promovere absque ullo argumento satis certo temerarium", + "candidate_score": 0.6121, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_83", + "bdc_text": "und gaͤbend imm diß sin register Wahrscheinlich der im Juni von Gast an Bullinger übermittelte Gesamtkatalog von Basler Drucken ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_544", + "psc_text": "transmissa dici potest? 5. Quid autem dicendum? Ut omittantur incerta, cum brevior epistola 30 in Graeca et Latina collectione Chalcedonensi inveniatur, et legatorum nomina distincte praeferat, ut epistolae caeterae, quae cum litteris ad Flavianum iisdem legatis traditae fuere, haec quoque ad Pulcheriam transmissa, eidemque aliquando tradita, ac in Oriente vulgata, ac exinde Graece reddita negari non potest. Auctior vero epistola 31, etsi in Graeca collectione desideretur, cum tamen exstet in pluribus Latinis antiquis collectionibus, quae breviori epistola carent, Leoninamque rationem ubique referat, a Leone abjudicari nequit. Eodem autem die iduum Junii data dici debet, ut eae quoque collectiones praeferunt, quae carent epistola 30; neque enim chronicam ejusmodi notam harum collectionum auctores transcribere potuerunt, ut conjecit Quesnellus, ex epistola breviori, quam ignorarunt. Sine ullo autem certiori documento aliud quidpiam affirmare seu divinare non licet. Solum probabiliter credi potest duo ejusdem epistolae exemplaria a Leone fuisse lucubrata, alterum longius, brevius alterum; hoc", + "candidate_score": 0.611095, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_35_37", + "bdc_text": "geschriben wirtSiehe das Schreiben von Konstanz an Zürich vom 27 . August 1546 ( Zürich StA , A 177 , Nr. 29 ). . Suͦchend ir dann in mappenLandkarten. .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1604", + "psc_text": "codicibus aliquid dicendum superest. Invenimus hanc epistolam in mss. decem et septem collectionum, nimirum 1, 3 et reliquis usque ad 13, nec non in 18 et 21 usque ad 24, ac praeterea in peculiari vetustissimo ms. capituli Veronensis 58. Duobus autem modis haec in ejusmodi collectionibus praefertur. In omnibus enim collectionibus posterioribus Dionysio ipsae Rustici inquisitiones desiderantur. Dionysius scilicet, omissis inquisitionibus, ipsarum loco titulos epistolae praefixit, quibus nonnumquam duas Leonis responsiones in unum minus apte copulavit, ut suo loco notabimus. Hos eosdem Dionysii titulos tantum nacti sumus in codicibus aliarum posteriorum collectionum Hispanicae, Hadrianeae, etc., quae hanc epistolam e Dionysio recepisse noscuntur. Hos titulos nos cum Quesnello in praemissa synopsi exhibebimus. Inquisitiones vero, sine quibus plerumque Leonis responsa intelligi nequeunt, Sirmondus primus edidit. Eas nos in quatuor collectionibus mss. Dionysio antiquioribus reperimus, scilicet in cod. Vat. Reginae collect. 1, in Vat. et Barber. collect. 3, in Lucensi collect. 4, in", + "candidate_score": 0.610515, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_35_37", + "bdc_text": "geschriben wirtSiehe das Schreiben von Konstanz an Zürich vom 27 . August 1546 ( Zürich StA , A 177 , Nr. 29 ). . Suͦchend ir dann in mappenLandkarten. .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_755", + "psc_text": "brevi admonitione eisdem epistolis praemissa his verbis: Ex epistolarum subjectarum serie manifestum est scriptas eas fuisse consilio et hortatu sancti Leonis totiusque synodi, ex qua et cujus nomine datae sunt superiores pontificis litterae. Has igitur pro utrarumque affinitate hoc loco excudendas putavimus. Nam et clariorem illius synodi nobis ingerunt notitiam, cujus locum, tempus, materiem aliasque circumstantias aperiunt; et ab ipso Leone dictatae videntur. De quibus plura in dissertatione 1 de Vita et rebus gestis S. Leonis ad annum 449. Ipsae epistolae tres imperiales ad Theodosium. et alia ad Pulcheriam Leonis consilium palam testantur; has vero ab ipso Leone dictatas nihil indicat; quin nonnulla Leoninae scribendi rationi haudquaquam congruunt. 2. Quoad tempus vero, cum omnes tum quae traditae tum quae redditae fuerunt Augustorum epistolae, in una Chalcedonensi collectione exhibitae, chronica notatione careant, alii aliter opinati sunt. De quatuor prioribus epistolis in Orientem missis in primis statuendum est. Totum pendet ex interpretatione", + "candidate_score": 0.607965, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_35_37", + "bdc_text": "geschriben wirtSiehe das Schreiben von Konstanz an Zürich vom 27 . August 1546 ( Zürich StA , A 177 , Nr. 29 ). . Suͦchend ir dann in mappenLandkarten. .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_466", + "psc_text": "qui Graecam collectionem Chalcedonensem complectitur; nec non ad alium item Venetum 165, qui nonnullas ejusdem collectionis partes continet. Hos ut distinguamus, codicem 164 primum ms. Venetum appellabimus, secundum vero codicem 165. Cum vero haec epistola in his Venetis codicibus duplici loco legatur, primum inter epistolas ante gesta, dein in ipsis gestis concilii, in quo lecta fuit; nonnumquam utrumque textum ejusdem codicis contulimus, et idcirco variantes lectiones primo vel secundo loco exhibitas allegabimus. 8. Hac occasione dicendum est aliquid de testimoniis Patrum, quae huic epist. 28 ad Flavianum in editis Conciliorum act. 2 Graece et Latine subjecta inveniuntur. His testimoniis editores Romani hanc notatiunculam praefixere: Pleraque haec sanctorum Patrum testimonia a S. Leone adjuncta sunt epistolae ipsius 97 (nunc 165) ad Leonem Augustum, sed in aliquibus Graecis codicibus concilii hujus inseruntur etiam hoc loco, nimirum post laudatam epistolam ad Flavianum. Haec autem Stephanus Baluzius intelligens de actione secunda notavit: Haec testimonia", + "candidate_score": 0.607679, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_82_84", + "bdc_text": "Gruͤssend mir Gastium , mitteylend imm diß nuwe zytungNachricht . und gaͤbend imm diß sin register Wahrscheinlich der im Juni von Gast an Bullinger übermittelte Gesamtkatalog von Basler Drucken ; s. HBBW XVI 264 , 3f. ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_594", + "psc_text": "aliqua ratione conciliari possent in Quesnelli sententia, nondum tamen solvitur alia difficultas, qua dies iduum Junii signatur in hac epistola, siquidem profectis jam legatis scripta dicenda sit, ut initio notavimus. 4. Quid ergo? auctoritatem tot et antiquarum et praestantissimarum collectionum, quae nulla variano idus Junii constanter praeferunt, deserere nefas ducimus: ac propterea Leonem eadem die duas ad eumdem Julianum Coensem dedisse epistolas arbitramur, alteram brevem per legatos afferendam, longiorem alteram per Basilium diaconum ab illo diversum, qui profectis jam legatis Flaviani litteras detulit. Verba autem praeteriti temporis direximus et miserimus nihil movebunt, si considerentur quae observavimus in annot. 17 (Col. 727, n. b) ad epist. 22, ubi similia exempla praeteriti temporis dore praesenti vel mox futura ab ipso Leone adhibita allegavimus. Duas autem epistolas eodem die ad eosdem dari a Leonis more alienum non est, ut ex exemplis in admonit. ad epist. 17 laudatis patet. 5. Unum monendum restat quoad", + "candidate_score": 0.607644, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_82_84", + "bdc_text": "Gruͤssend mir Gastium , mitteylend imm diß nuwe zytungNachricht . und gaͤbend imm diß sin register Wahrscheinlich der im Juni von Gast an Bullinger übermittelte Gesamtkatalog von Basler Drucken ; s. HBBW XVI 264 , 3f. ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_333", + "psc_text": "Constitutionum Collectionibus tom. III. Leoni autem Magno eadem epistola in his codicibus explorate asseritur non solum ex consulatu qui in Leonis pontificatum cadit, verum etiam ex eo quod inter alias quindecim genuinas epistolas ejusdem pontificis describitur, ita ut de hac una dubium adhuc promovere absque ullo argumento satis certo temerarium sit. 3. Invenitur praeterea haec eadem epistola in ms. libro Vat. 1343 saeculi X, qui fuit Ticinensis Ecclesiae, nec non in Vat. Ottobon. 297 collect. 23. Accedunt duo auctores antiquiores Gratiano, qui ex eadem epistola nonnulla suis collectionibus inseruerunt, nimirum cardinalis Deusdedit lib. III, cap. 34, in ms. Vat. 3833, et S. Anselmus lib. V, cap. 69, et lib. VI, cap. 189, in pluribus codd. Vaticanis. Tandem, ut alia testimonia omittamus, Gerhohus praepositus Reicherspergensis ineunte saeculo XII totam epistolam ex Germanico codice descripsit in opere de Aedificio Dei, cap 60, quod editum est a P. Pez. in Thesauro Anecdot. tom.", + "candidate_score": 0.606909, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_82_84", + "bdc_text": "Gruͤssend mir Gastium , mitteylend imm diß nuwe zytungNachricht . und gaͤbend imm diß sin register Wahrscheinlich der im Juni von Gast an Bullinger übermittelte Gesamtkatalog von Basler Drucken ; s. HBBW XVI 264 , 3f. ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_592", + "psc_text": "tardata profectio, quo novis litteris scribendis tempus daretur, vel prioribus amplificandis; et in his de concilio fit mentio. Hac autem de causa et anterioribus et ultimis litteris eamdem chronicam notationem idibus Junii affixam innuit. 3. Nemini tamen haec satisfacere poterunt. Primo enim Flaviani litteras cum gestis Constantinopolitanae synodi a Leone acceptas, antequam Theodosii epistola de indicto concilio deferretur, non solum absque ullo fundamento, verum etiam contra documentorum fidem praesumit. Priores enim Flaviani litteras cum gestis Constantinopolitanis ad ersus Eutychen sese recepisse Leo significavit solum epist. 27, data die 21 Maii, cum Theodosii epistolam die 13 ejusdem mensis sibi traditam fuisse testetur epist. 31. Praeterea ante diem 13 Maii scripta praesumitur celebris epist. 28 ad Flavianum, et legati jam destinati. At die 21 ejusdem mensis, quo data fuit epist. 27, se eidem epist. 28 scribendae operam dare profitetur, nondumque cogitasse eam legatis tradere, inquit enim: De hac re plenius per eum", + "candidate_score": 0.606847, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_82_84", + "bdc_text": "Gruͤssend mir Gastium , mitteylend imm diß nuwe zytungNachricht . und gaͤbend imm diß sin register Wahrscheinlich der im Juni von Gast an Bullinger übermittelte Gesamtkatalog von Basler Drucken ; s. HBBW XVI 264 , 3f. ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1163", + "psc_text": "memoriae Flaviano, ad dilectionem tuam per Basilium diaconum miseram, fraternitati tuae tradita sit, scire desidero: quoniam suspectum habeo quod de ejus textu nullum umquam indicium reddidisti. 1194 Gestorum synodalium, quae omnibus diebus concilii in Chalcedonensi civitate confecta sunt, parum clara propter linguae diversitatem apud nos habetur in structio. Et ideo fraternitati tuae specialiter injungo ut in unum codicem universa facias congregari, in Latinum scilicet sermonem absolutissima interpretatione translata: ut in nulla parte actionum dubitare possimus, neque ullo modo esse possit ambiguum, quod ad plenam intelligentiam te fuerit studente perductum. Data quinto idus Martii, Opilione viro clarissimo consule. EPISTOLA CXIV. AD EPISCOPOS, QUI IN SANCTA SYNODO CHALCEDONENSI CONGREGATI FUERUNT, DIRECTA. SYNOPSIS. I. Se consentire his quae Chalcedone circa fidem constituta sunt. --II. Numquam id a se ratum esse habendum, quod adversus Nicaenos canones ibidem actum est. LEO episcopus, sanctae SYNODO apud Chalcedonem habitae. CAP. I. Omnem quidem fraternitatem vestram nosse non", + "candidate_score": 0.606028, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_82_84", + "bdc_text": "Gruͤssend mir Gastium , mitteylend imm diß nuwe zytungNachricht . und gaͤbend imm diß sin register Wahrscheinlich der im Juni von Gast an Bullinger übermittelte Gesamtkatalog von Basler Drucken ; s. HBBW XVI 264 , 3f. ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_462", + "psc_text": "quae peculiare Scripturarum et verborum studium exigebant, aliquid diligentiae ac subsidii contulisse; ex quo aliqui eas ab ipso dictatas crediderunt, et in Gallicani scriptoris gloriam apud Gallos vulgarunt. 6. Quantum porro intersit, ut tam celebris dogmatica epistola emendatissima, quoad fieri potest, edatur, cum per se satis intelligitur, tum vero demonstrant etiam luculentius illa trium episcoporum Galliae ad Leonem epist. 67, c. 2: Idcirco si dignanter admittitis, deprecamur ut opus et praesentibus et futuris temporibus profuturum (de hac epistola loquuntur), quod nos asservandi studio foliis mandare curavimus, sanctitas vestra percurrere, et si quid librarii errore defuerit, emendare dignetur. In hanc rem perficiendam codices triginta et amplius expendimus, et inter hos sex vetustissimos. qui millenariam aetatem attingunt. Cum haec epistola invenitur in omnibus collectionibus, quas in praefatione recensuimus, exceptis collect. 4, 6, 7, 14, 15 et 16, tum vero ad praecipuos cujusque collectionis mss. libros eamdem relegimus, inter quos vetustissimi sunt Vat.", + "candidate_score": 0.605784, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_81_83", + "bdc_text": "sye umb glychs ouch nun mer by üch gewesen . Diser zyt nitt mee . Gruͤssend mir Gastium , mitteylend imm diß nuwe zytungNachricht . und gaͤbend imm diß sin register Wahrscheinlich der im Juni von Gast an Bullinger übermittelte Gesamtkatalog von Basler Drucken ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_589", + "psc_text": "ADMONITIO IN EPISTOLAM SEQUENTEM. 1. Verba cap. 1 et 4, direximus atque miserimus, quibus legati ab Urbe directi, et epistola ad Flavianum data idibus Junii missa traditur, indicare videntur sequentem epistolam scriptam fuisse post laudatas litteras ad Flavianum, immo etiam post legatorum discessum, qui profecti dicuntur in epist. 38, data die 23 Julii, quin et epist. 36, data die 20 Junii, ut probabilius ostendemus annot. 3 in ipsam epistolam (Col. 812, n. º); quod tamen in rem praesentem nihilum refert. In eadem epist. 38, memoratur adventus Basilii diaconi, qui profectis jam legatis, Flaviani epistolam ad Leonem detulerat. Si is esset idem Basilius, qui Juliani quoque litteras attulisse traditur, multo evidentius haec epistola scripta dicenda esset post idus Junias, quando legati nondum ab Urbe erant profecti. Ita ex duabus epistolis ad Julianum, quas de eadem re eodem die scriptas credere videtur difficile, sola praecedens epistola data fuisset idibus Junii, sequens vero", + "candidate_score": 0.605754, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_82_84", + "bdc_text": "Gruͤssend mir Gastium , mitteylend imm diß nuwe zytungNachricht . und gaͤbend imm diß sin register Wahrscheinlich der im Juni von Gast an Bullinger übermittelte Gesamtkatalog von Basler Drucken ; s. HBBW XVI 264 , 3f. ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_544", + "psc_text": "transmissa dici potest? 5. Quid autem dicendum? Ut omittantur incerta, cum brevior epistola 30 in Graeca et Latina collectione Chalcedonensi inveniatur, et legatorum nomina distincte praeferat, ut epistolae caeterae, quae cum litteris ad Flavianum iisdem legatis traditae fuere, haec quoque ad Pulcheriam transmissa, eidemque aliquando tradita, ac in Oriente vulgata, ac exinde Graece reddita negari non potest. Auctior vero epistola 31, etsi in Graeca collectione desideretur, cum tamen exstet in pluribus Latinis antiquis collectionibus, quae breviori epistola carent, Leoninamque rationem ubique referat, a Leone abjudicari nequit. Eodem autem die iduum Junii data dici debet, ut eae quoque collectiones praeferunt, quae carent epistola 30; neque enim chronicam ejusmodi notam harum collectionum auctores transcribere potuerunt, ut conjecit Quesnellus, ex epistola breviori, quam ignorarunt. Sine ullo autem certiori documento aliud quidpiam affirmare seu divinare non licet. Solum probabiliter credi potest duo ejusdem epistolae exemplaria a Leone fuisse lucubrata, alterum longius, brevius alterum; hoc", + "candidate_score": 0.604643, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_83", + "bdc_text": "und gaͤbend imm diß sin register Wahrscheinlich der im Juni von Gast an Bullinger übermittelte Gesamtkatalog von Basler Drucken ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_594", + "psc_text": "aliqua ratione conciliari possent in Quesnelli sententia, nondum tamen solvitur alia difficultas, qua dies iduum Junii signatur in hac epistola, siquidem profectis jam legatis scripta dicenda sit, ut initio notavimus. 4. Quid ergo? auctoritatem tot et antiquarum et praestantissimarum collectionum, quae nulla variano idus Junii constanter praeferunt, deserere nefas ducimus: ac propterea Leonem eadem die duas ad eumdem Julianum Coensem dedisse epistolas arbitramur, alteram brevem per legatos afferendam, longiorem alteram per Basilium diaconum ab illo diversum, qui profectis jam legatis Flaviani litteras detulit. Verba autem praeteriti temporis direximus et miserimus nihil movebunt, si considerentur quae observavimus in annot. 17 (Col. 727, n. b) ad epist. 22, ubi similia exempla praeteriti temporis dore praesenti vel mox futura ab ipso Leone adhibita allegavimus. Duas autem epistolas eodem die ad eosdem dari a Leonis more alienum non est, ut ex exemplis in admonit. ad epist. 17 laudatis patet. 5. Unum monendum restat quoad", + "candidate_score": 0.604461, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_81_83", + "bdc_text": "sye umb glychs ouch nun mer by üch gewesen . Diser zyt nitt mee . Gruͤssend mir Gastium , mitteylend imm diß nuwe zytungNachricht . und gaͤbend imm diß sin register Wahrscheinlich der im Juni von Gast an Bullinger übermittelte Gesamtkatalog von Basler Drucken ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1376", + "psc_text": "furori, qui caeso apud Alexandriam Proterio episcopo, synodum novam, posthabita Chalcedonensi, instaurari poscebant. --II. Leone imper. laudato, omnia in episcoporum constantia posita esse asserit, ne novi tractatus ineantur. LEO BASILIO episcopo Antiocheno. CAP. I. Ordinationem quidem dilectionis tuae secundum ecclesiasticum morem tuo vel fratrum nostrorum provincialium episcoporum debueramus sermone cognoscere; sed quia non defuerunt causae quae possent hanc diligentiam praepedire, et sanctae memoriae Marcianus princeps suis scriptis consecrationem tuam nobis cognitam fecit, nec de tuo possumus merito dubitare quem novimus, de necessitate praesenti, sicut aliquantos fratres nostros, ita etiam 1310 dilectionem tuam nostris litteris commonemus. Cognitis enim quae apud Alexandriam Eutychianorum furore commissa sunt, quaeque fraternitati vestrae comperta esse non dubito, pro ea sollicitudine quam omnibus Ecclesiis Dei debeo, haec scripta direxi, quibus dilectionem vestram credidi commonendam, ut sceleratis ausibus sancta constantia resistatis, ne in quoquam nostrum communis fides aut trepida inveniatur aut tepida: cum propitio Domino, qui Ecclesiam suam", + "candidate_score": 0.60444, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_81_83", + "bdc_text": "sye umb glychs ouch nun mer by üch gewesen . Diser zyt nitt mee . Gruͤssend mir Gastium , mitteylend imm diß nuwe zytungNachricht . und gaͤbend imm diß sin register Wahrscheinlich der im Juni von Gast an Bullinger übermittelte Gesamtkatalog von Basler Drucken ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_543", + "psc_text": "plures ejusdem epistolae datae leguntur iisdem idibus Juniis, quibus dogmatica ad Flavianum epist. 28 signata fuit, ac in omnibus nominantur legati, et eadem epistola ad Flavianum illis jam tradita memoratur. Horum vero omnium satis expressa fit mentio etiam in longiori epist. 31 ad Pulcheriam, legatorum quidem illis verbis cap. 4; In his fratribus meis, quos vice mea misi; epistolae autem dogmaticae scriptae idibus Junii illis capitis ultimi: Quod etiam S. Flaviano episcopo me clementia tua scripsisse cognoscat; quae verba pariter inserta leguntur epistolae 30 iisdem procul dubio idibus Junii scriptae. Quomodo ergo epist. 31 aliquanto ante Junium mensem exarata ac transmissa dici potest? 5. Quid autem dicendum? Ut omittantur incerta, cum brevior epistola 30 in Graeca et Latina collectione Chalcedonensi inveniatur, et legatorum nomina distincte praeferat, ut epistolae caeterae, quae cum litteris ad Flavianum iisdem legatis traditae fuere, haec quoque ad Pulcheriam transmissa, eidemque aliquando tradita, ac in Oriente vulgata,", + "candidate_score": 0.603871, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_67_69", + "bdc_text": "Ende Juli forderten die Zürcher Haller zurück ( Augsburg an Zürich , 4 . August , A 202/1 , Nr. 25 ) , doch konnte dieser Augsburg erst am 3 . Oktober 1547 verlassen ( Augsburg an Zürich , 3 . Oktober , A 202/1 , Nr. 30 ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_590", + "psc_text": "idem Basilius, qui Juliani quoque litteras attulisse traditur, multo evidentius haec epistola scripta dicenda esset post idus Junias, quando legati nondum ab Urbe erant profecti. Ita ex duabus epistolis ad Julianum, quas de eadem re eodem die scriptas credere videtur difficile, sola praecedens epistola data fuisset idibus Junii, sequens vero in posterius tempus protrudenda esset. At omnes codices resistunt, et licet collectiones plures ac diversae sequentem epistolam contineant, in omnibus tamen idibus Junii data notatur. 2. Quesnellus, ut haec conciliet, not. 8, observat in aliquibus epistolis, quae idus Junii nunc praeferunt, nullam fieri Ephesinae synodi jam indictae mentionem. Conjecit autem Leonem acceptis primis Flaviani litteris cum gestis synodi Constantinopolitanae consilium cepisse mittendi legatos quatuor in Orientem, qui rem totam Constantinopoli componerent. Ad hunc unice finem scriptas primum credit epistolas plures, quae 13 Junii datae nunc leguntur. Solas autem duas nominat, scilicet epist. 28 ad Flavianum, et 32 ad archimandritas Constantinopolitanos,", + "candidate_score": 0.602419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_30_32", + "bdc_text": "Reutte , Tirol , Österreich) , knapp 5 km von der Burgruine Ehrenberg entfernt . har . Vragend ir , was Ayterwangen? Was solts sin ? Loci nomen , nitt unferr von Erenberg .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1581", + "psc_text": "Joannem, qui sub Simplicio, et tertium Petrum, qui sub Symmacho vixerit; ac si Agnellus et alii veterum catalogorum scriptores in Joanne Angellopte et Petro secundo duos Joannes et duos Petros confuderint. Haec omnino arbitraria inducat oportet, qui de rebus ac temporibus perperam attributis non suspicatur. 5. Ravennium quidem Arelatensem inscriptioni epistolae Leonis subjicere, contra omnium codicum fidem pugnat. Non solae Galliae vastatae fuerunt ab Attila, sed is in ipsa Italia ad Padum usque pervenit, ultra quod flumen Ravennatis provincia, et pars etiam dioeceseos extendebatur. Quid quod haec epistola ex contextu encyclica videtur ad plures, ut ne peculiaris ratio pro Ravennate requirenda sit? Additio porro duorum episcoporum Joannis et Petri probabilis esset, si nulla alia ratio suppeteret conciliandi omnia. Quando autem in catalogis error aliquis certus est, et sola emendatione rerum ac temporum, quae ex auctorum arbitrio ascititia aut praejudiciis constituta sunt, sanari potest, non est deserendus aut additionibus perturbandus episcoporum", + "candidate_score": 0.601829, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_79_81", + "bdc_text": "Ob diese Identifikation zutreffend ist , muss derzeit offen bleiben. . Acht wol , der löufferDer unbekannte Bote von Augsburg . sye umb glychs ouch nun mer by üch gewesen . Diser zyt nitt mee .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_43", + "psc_text": "collectionem 8 referentibus haec epistola legitur, nullum Januarii vestigium apparet. Hinc ergo cognoscimus in mss. hujus collectionis Januarii nomen omnino defuisse, ut in Vat. 5845; dein fuisse superadditum, ut in Vallicellano; tandem in textum irrepsisse, ut in Vercellensi, ac in Vat. 1353. Cum vero auctor collectionis 23, quae continetur in Ottoboniano 297, priores epistolas 15 ex codicibus collectionis 8 eodem ordine ad verbum descripserit; dum Januarii nomen inseruit, codice usus fuit laudatae collectionis 8 qui hoc nomen insertum vel superadditum habebat: unde tota hujus nominis auctoritas revocatur ad solam collectionis 8, quam tamen in ipsa origine hoc nomine caruisse ostendimus, ut eodem sane carent caeteri codices ac praesertim vetustis simarum omnium collectionum. Hinc ms. Florentin. S. Marci collectionis 13, ob Leoninas epistolas aliis nominibus insignis, ut videbimus in Admonit. ad epist. 12, sic epistolam, de qua agimus, inscribit: Leo Urbis Romae episcopus . . . . . Aquileiensi episcopo; ubi", + "candidate_score": 0.601457, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_83", + "bdc_text": "und gaͤbend imm diß sin register Wahrscheinlich der im Juni von Gast an Bullinger übermittelte Gesamtkatalog von Basler Drucken ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_590", + "psc_text": "idem Basilius, qui Juliani quoque litteras attulisse traditur, multo evidentius haec epistola scripta dicenda esset post idus Junias, quando legati nondum ab Urbe erant profecti. Ita ex duabus epistolis ad Julianum, quas de eadem re eodem die scriptas credere videtur difficile, sola praecedens epistola data fuisset idibus Junii, sequens vero in posterius tempus protrudenda esset. At omnes codices resistunt, et licet collectiones plures ac diversae sequentem epistolam contineant, in omnibus tamen idibus Junii data notatur. 2. Quesnellus, ut haec conciliet, not. 8, observat in aliquibus epistolis, quae idus Junii nunc praeferunt, nullam fieri Ephesinae synodi jam indictae mentionem. Conjecit autem Leonem acceptis primis Flaviani litteris cum gestis synodi Constantinopolitanae consilium cepisse mittendi legatos quatuor in Orientem, qui rem totam Constantinopoli componerent. Ad hunc unice finem scriptas primum credit epistolas plures, quae 13 Junii datae nunc leguntur. Solas autem duas nominat, scilicet epist. 28 ad Flavianum, et 32 ad archimandritas Constantinopolitanos,", + "candidate_score": 0.600845, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_67_69", + "bdc_text": "Ende Juli forderten die Zürcher Haller zurück ( Augsburg an Zürich , 4 . August , A 202/1 , Nr. 25 ) , doch konnte dieser Augsburg erst am 3 . Oktober 1547 verlassen ( Augsburg an Zürich , 3 . Oktober , A 202/1 , Nr. 30 ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_695", + "psc_text": "AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS I. Sibi per Dioscori improbos ausus non licuisse eam adire, et litteras sancti Leonis reddere.-- II. Se Dioscori ereptum insidiis Romam venisse: Ephesinam pseudosynodum a Leone reprobari. Gloriosissimae et piissimae PULCHERIAE Augustae HILARUS Diaconus. CAP. I. Studium mihi fuisse, post synodum advenire Constantinopolim, dicere non debeo: quoniam manifesta necessitas erat, quae me litteras beatissimi papae ad vestram clementiam directas offerre compelleret, ut pariter et vestrae pietati ac invictissimo et Christianissimo principi officium quod debebam venerationis exsolverem. Sed huic congruo meo proposito illud impedimentum evenit, quod omnium bonorum inimicum est, et Christianorum ingemiscit affectus, hoc est, Alexandrinus episcopus, in damnatione virorum inculpabilium potentissimus. Nam posteaquam injustae ejus 928 voluntati atque sententiae communicare non potui, ad aliud concilium terroribus atque insidiis me evocare conatus est: quatenus me, quod absit, aut seductionibus, faceret consentire ad condemnandum sanctissimum Flavianum episcopum, aut resistentem teneret, ut mihi non esset licentia ad pietatem", + "candidate_score": 0.599649, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_83", + "bdc_text": "und gaͤbend imm diß sin register Wahrscheinlich der im Juni von Gast an Bullinger übermittelte Gesamtkatalog von Basler Drucken ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_410", + "psc_text": "455 in praefatione epistolis praemissa, num. 34, demonstravimus. Id autem quantum auctoritati tribuat huic collectioni Graecae, et exinde etiam collectioni Latinae, quae ex Graeca ducit originem; quantumque propterea haec collectio praestet collectioni Hispanicae, nemo non videt. Inter memoratae vero collectionis Chalcedonensis epistolas cum in Latinis, tum in Graecis codicibus integra describitur illa S. Petri Chrysologi ad Eutychem, a coaevo utique collectore inserta; ac idcirco ex antiquitate atque praestantia hujus collectionis tam apud Graecos, quam apud Latinos receptae, de integrae ejus epistolae sinceritate dubitare non licet. Cum Agnellus Ravennas a Bacchinio et a Muratorio editus, postremi capitis ejus epistolae summam dedit in S. Petri Chrysologi Vita, si non integram epistolam reperit in veteribus Ravennatensis Ecclesiae tabulis, certe aliquod vetustum exemplar hujusmodi collectionis Chalcedonensis prae oculis habuit. Cum vero haec exemplaria rariora fuerint, et non ita multa ex Leone proferant, ut in Isidoriana satis frequenti exhibentur; nihil mirum si posteriores Leoninarum epistolarum", + "candidate_score": 0.598999, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_83", + "bdc_text": "und gaͤbend imm diß sin register Wahrscheinlich der im Juni von Gast an Bullinger übermittelte Gesamtkatalog von Basler Drucken ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_5", + "psc_text": "Dionysii Vat. 5845, et alius, qui in bibliotheca Regis Galliae servatur. In codice Regis Galliae epistola ad Januarium suo loco exhibetur; epistola autem ad Mauros, licet genuina et ipsa sit, ut alias videbimus, cum tamen non fuerit a Dionysio inserta, nuspiam apparet. In Vaticano autem codice 5845 explorate discernuntur additiones quae Dionysio posterius accessere: nam hae omnes non suo loco leguntur insertae, ut in collectione Hadriani factum est, sed post descriptam puram collectionem Dionysii in fine additae deprehenduntur, et inter has legitur epistola ad Mauros, ut in admonitione ad eamdem epistolam fusius explicabitur. Ipsa rubrica titulorum Leonis num. 48 tabulae praemissa, cui tituli totidem et non amplius in corpore ejus codicis respondent, epistolam ad Januarium requirit, epistolam vero ad Mauros, quae in Hadrianeis editionibus num. 49 recensetur, excludit. Hinc sane Cresconius, qui ex puro Dionysio suam collectionem digessit, nihil uspiam refert ex epistola ad Mauros, totam autem epistolam ad Januarium", + "candidate_score": 0.598655, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_67_69", + "bdc_text": "Ende Juli forderten die Zürcher Haller zurück ( Augsburg an Zürich , 4 . August , A 202/1 , Nr. 25 ) , doch konnte dieser Augsburg erst am 3 . Oktober 1547 verlassen ( Augsburg an Zürich , 3 . Oktober , A 202/1 , Nr. 30 ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_747", + "psc_text": "Asterii. Igitur sub finem ejusdem anni haec epistola ad Leonem scripta videtur; sicut et alia ordinatorum ejus, cujus fit mentio in epistola 71; nam statim post ordinationem ejusmodi epistolae scribebantur. 2. Sub idem tempus de eadem re ad Leonem litteras dedere Theodosius atque Pulcheria, et omnes hae epistolae simul videntur transmissae. Nondum tamen Romam pervenerant mense Martio anni 450, cum Leo scripsit epistolas 60 et 61, in quibus Flavianum adhuc vivum praesumit. Eas pontifex accipere potuit mense Aprili vel Maio; cujus morae quid in causa fuerit ignoramus. Cum autem difficilem rem proponerent, quae maturiorem consultationem flagitabat, forte hac de re Leo habuit illum tractatum, cujus gratia Petronium et Regulum Gallicanos diu se retinuisse scribit epist. 67, ad Ravennium, in quam vide annot. 2 (885 d). Haec quidem Anatolii causa adeo magnum pontifici negotium facessivit, ut quatuor legatos eligendos, instruendos, atque Constantinopolim transmittendos crediderit, quod non exiguam in respondendo dilationem flagitabat:", + "candidate_score": 0.598216, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_79_81", + "bdc_text": "Ob diese Identifikation zutreffend ist , muss derzeit offen bleiben. . Acht wol , der löufferDer unbekannte Bote von Augsburg . sye umb glychs ouch nun mer by üch gewesen . Diser zyt nitt mee .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1370", + "psc_text": "cum inscriptione: Leo episcopus Basilio, Juvenali, Euxitheo, Petro, et Lucae episcopis. Hi duo postremi, ut ex codice encyclio discimus, sunt Petrus Corinthius et Lucas Dyrrachenus, ad quos pariter eamdem epistolam directam agnoscimus. Post primam periodum solius Basilii Antiocheni propriam, in eodem codice notatur: Usque huc Basilio; ex quo monemur, sequentia, Cognitis quae apud Alexandriam, etc., ad Basilium aeque ac ad caeteros in inscriptione nominatos scripta fuisse a pari. Haec Ratisponensis codicis inscriptio atque notatio maxime congruit cum iis quae S. Leo scribit epist. 153: Placuit etiam nobis ut ad metropolitanos episcopos generales litteras mitteremus, quae animum eorum firment et roborent . . . De quibus epistolis unam ad Antiochenum, alteram ad Jerosolymitanum . . . dirigetis. Nos autem ad Illyrios episcopos similia jam scripta transmisimus. Hic tria similis epistolae exempla indicantur, ad Basilium Antiochenum, ad Juvenalem Jerosolymitanum, et ad Illyrios episcopos, id est ad Euxitheum Thessalonicensem, Petrum Corinthium, et Lucam", + "candidate_score": 0.597399, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_83", + "bdc_text": "und gaͤbend imm diß sin register Wahrscheinlich der im Juni von Gast an Bullinger übermittelte Gesamtkatalog von Basler Drucken ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1163", + "psc_text": "memoriae Flaviano, ad dilectionem tuam per Basilium diaconum miseram, fraternitati tuae tradita sit, scire desidero: quoniam suspectum habeo quod de ejus textu nullum umquam indicium reddidisti. 1194 Gestorum synodalium, quae omnibus diebus concilii in Chalcedonensi civitate confecta sunt, parum clara propter linguae diversitatem apud nos habetur in structio. Et ideo fraternitati tuae specialiter injungo ut in unum codicem universa facias congregari, in Latinum scilicet sermonem absolutissima interpretatione translata: ut in nulla parte actionum dubitare possimus, neque ullo modo esse possit ambiguum, quod ad plenam intelligentiam te fuerit studente perductum. Data quinto idus Martii, Opilione viro clarissimo consule. EPISTOLA CXIV. AD EPISCOPOS, QUI IN SANCTA SYNODO CHALCEDONENSI CONGREGATI FUERUNT, DIRECTA. SYNOPSIS. I. Se consentire his quae Chalcedone circa fidem constituta sunt. --II. Numquam id a se ratum esse habendum, quod adversus Nicaenos canones ibidem actum est. LEO episcopus, sanctae SYNODO apud Chalcedonem habitae. CAP. I. Omnem quidem fraternitatem vestram nosse non", + "candidate_score": 0.597024, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_81_83", + "bdc_text": "sye umb glychs ouch nun mer by üch gewesen . Diser zyt nitt mee . Gruͤssend mir Gastium , mitteylend imm diß nuwe zytungNachricht . und gaͤbend imm diß sin register Wahrscheinlich der im Juni von Gast an Bullinger übermittelte Gesamtkatalog von Basler Drucken ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1163", + "psc_text": "memoriae Flaviano, ad dilectionem tuam per Basilium diaconum miseram, fraternitati tuae tradita sit, scire desidero: quoniam suspectum habeo quod de ejus textu nullum umquam indicium reddidisti. 1194 Gestorum synodalium, quae omnibus diebus concilii in Chalcedonensi civitate confecta sunt, parum clara propter linguae diversitatem apud nos habetur in structio. Et ideo fraternitati tuae specialiter injungo ut in unum codicem universa facias congregari, in Latinum scilicet sermonem absolutissima interpretatione translata: ut in nulla parte actionum dubitare possimus, neque ullo modo esse possit ambiguum, quod ad plenam intelligentiam te fuerit studente perductum. Data quinto idus Martii, Opilione viro clarissimo consule. EPISTOLA CXIV. AD EPISCOPOS, QUI IN SANCTA SYNODO CHALCEDONENSI CONGREGATI FUERUNT, DIRECTA. SYNOPSIS. I. Se consentire his quae Chalcedone circa fidem constituta sunt. --II. Numquam id a se ratum esse habendum, quod adversus Nicaenos canones ibidem actum est. LEO episcopus, sanctae SYNODO apud Chalcedonem habitae. CAP. I. Omnem quidem fraternitatem vestram nosse non", + "candidate_score": 0.596758, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_83", + "bdc_text": "und gaͤbend imm diß sin register Wahrscheinlich der im Juni von Gast an Bullinger übermittelte Gesamtkatalog von Basler Drucken ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_589", + "psc_text": "ADMONITIO IN EPISTOLAM SEQUENTEM. 1. Verba cap. 1 et 4, direximus atque miserimus, quibus legati ab Urbe directi, et epistola ad Flavianum data idibus Junii missa traditur, indicare videntur sequentem epistolam scriptam fuisse post laudatas litteras ad Flavianum, immo etiam post legatorum discessum, qui profecti dicuntur in epist. 38, data die 23 Julii, quin et epist. 36, data die 20 Junii, ut probabilius ostendemus annot. 3 in ipsam epistolam (Col. 812, n. º); quod tamen in rem praesentem nihilum refert. In eadem epist. 38, memoratur adventus Basilii diaconi, qui profectis jam legatis, Flaviani epistolam ad Leonem detulerat. Si is esset idem Basilius, qui Juliani quoque litteras attulisse traditur, multo evidentius haec epistola scripta dicenda esset post idus Junias, quando legati nondum ab Urbe erant profecti. Ita ex duabus epistolis ad Julianum, quas de eadem re eodem die scriptas credere videtur difficile, sola praecedens epistola data fuisset idibus Junii, sequens vero", + "candidate_score": 0.596729, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_83", + "bdc_text": "und gaͤbend imm diß sin register Wahrscheinlich der im Juni von Gast an Bullinger übermittelte Gesamtkatalog von Basler Drucken ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_44", + "psc_text": "ut eodem sane carent caeteri codices ac praesertim vetustis simarum omnium collectionum. Hinc ms. Florentin. S. Marci collectionis 13, ob Leoninas epistolas aliis nominibus insignis, ut videbimus in Admonit. ad epist. 12, sic epistolam, de qua agimus, inscribit: Leo Urbis Romae episcopus . . . . . Aquileiensi episcopo; ubi intervallo vacuo episcopi nomen ignotum significatur. Adempta igitur auctoritate quorumdam codicum, qui Januarium praeferunt, nihil fundamenti ex codicibus superest, quo cogamur affirmare epistolam 1 datam eidem Januario, ad quem epist. 18 scriptam fuisse manifestum est. 23. Traditam vero fuisse ad aliquem Januarii praecessorem et in ipso quidem pontificatus Leonis exordio, aliunde colligere licet. Photius in Bibliotheca vetustum codicem referens, qui sub saeculi VI initia lucubratus, exactissimam Pelagianarum rerum historiam ex peculiaribus documentis derivatam continebat, haec de Pelagianorum gestis sub Leonis pontificatu tradit cod. 54: Cum temporis deinde progressu sectae hujus homines per haeresis suae abjurationem Ecclesiae restituti essent; iterum malum", + "candidate_score": 0.595693, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_83", + "bdc_text": "und gaͤbend imm diß sin register Wahrscheinlich der im Juni von Gast an Bullinger übermittelte Gesamtkatalog von Basler Drucken ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_593", + "psc_text": "testetur epist. 31. Praeterea ante diem 13 Maii scripta praesumitur celebris epist. 28 ad Flavianum, et legati jam destinati. At die 21 ejusdem mensis, quo data fuit epist. 27, se eidem epist. 28 scribendae operam dare profitetur, nondumque cogitasse eam legatis tradere, inquit enim: De hac re plenius per eum qui ad nos tuae dilectionis portavit epistolam, rescribemus. Epistola autem 31 affirmat, post acceptas Theodosii litteras legatorum profectioni ordinandae exiguum tempus superfuisse: Cum a III iduum Maiarum, inquit, quo serenitatis ejus scripta suscepimus, major pars reliqui sit temporis assumenda, ut profectio sacerdotum qui negotio sufficiant valeat ordinari, Secundo etiamsi haec aliqua ratione conciliari possent in Quesnelli sententia, nondum tamen solvitur alia difficultas, qua dies iduum Junii signatur in hac epistola, siquidem profectis jam legatis scripta dicenda sit, ut initio notavimus. 4. Quid ergo? auctoritatem tot et antiquarum et praestantissimarum collectionum, quae nulla variano idus Junii constanter praeferunt, deserere nefas ducimus:", + "candidate_score": 0.59394, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_83", + "bdc_text": "und gaͤbend imm diß sin register Wahrscheinlich der im Juni von Gast an Bullinger übermittelte Gesamtkatalog von Basler Drucken ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_592", + "psc_text": "tardata profectio, quo novis litteris scribendis tempus daretur, vel prioribus amplificandis; et in his de concilio fit mentio. Hac autem de causa et anterioribus et ultimis litteris eamdem chronicam notationem idibus Junii affixam innuit. 3. Nemini tamen haec satisfacere poterunt. Primo enim Flaviani litteras cum gestis Constantinopolitanae synodi a Leone acceptas, antequam Theodosii epistola de indicto concilio deferretur, non solum absque ullo fundamento, verum etiam contra documentorum fidem praesumit. Priores enim Flaviani litteras cum gestis Constantinopolitanis ad ersus Eutychen sese recepisse Leo significavit solum epist. 27, data die 21 Maii, cum Theodosii epistolam die 13 ejusdem mensis sibi traditam fuisse testetur epist. 31. Praeterea ante diem 13 Maii scripta praesumitur celebris epist. 28 ad Flavianum, et legati jam destinati. At die 21 ejusdem mensis, quo data fuit epist. 27, se eidem epist. 28 scribendae operam dare profitetur, nondumque cogitasse eam legatis tradere, inquit enim: De hac re plenius per eum", + "candidate_score": 0.592038, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_83", + "bdc_text": "und gaͤbend imm diß sin register Wahrscheinlich der im Juni von Gast an Bullinger übermittelte Gesamtkatalog von Basler Drucken ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_408", + "psc_text": "respondi, frater, litteris tuis, manavit in Isidorianam, ex Isidoriana autem, quae frequentior et magis obvia fuit, in collectiones 11, 12, 21 et 23, quarum auctores cum transcripserint quotquot Leonis epistolas in Isidoriana collectione reperere, transcripserunt etiam S. Petri Chrysologi epistolam, quemadmodum inter Leoninas in eadem collectione, sicut et in Hispanica, inserta fuerat. Licet ergo multi sint codices, et collectiones multae, quae decurtatam hujus epistolae editionem praeferunt; unica tamen omnium origo est, auctor scilicet collectionis Hispanicae, in cujus manus solum primum epistolae caput pervenisse, perspicuum fiet, si integrae editionis originem potioris et antiquitatis et auctoritatis esse ostendamus. 3. Hispanica collectione antiquior et majoris auctoritatis profecto est collectio epistolarum in causa Eutychetis, quae Actionibus Chalcedonensis concilii tum in Latinis, tum in Graecis exemplaribus praemissae aut insertae leguntur. Haec nimirum epistolarum collectio, quam in praefatione decimam septimam appellavimus, Latine erat compacta saltem ante medium sextum saeculum, quo Rusticus Romanae Ecclesiae diaconus collatis eximiis", + "candidate_score": 0.590346, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_60_62", + "bdc_text": "März ; Haller an Bullinger , 5 . März , A 202/1 , Nr. 23 , bzw. E II 370 , 55 ) . Mitte Mai forderte der Zürcher Rat erneut Haller und Ruman zurück .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_347", + "psc_text": "severius commoveri, cum, his quae male sunt facta correctis, malimus redintegrare disciplinam quam augere vindictam. Exsecutionem vero praeceptionum nostrarum fratri et coepiscopo nostro Julio commisisse nos noveris, ut omnia illico, quemadmodum constituimus, roborentur. Data VIII idus Martii, Posthumiano viro clarissimo consule. EPISTOLA XX, AD EUTYCHEN CONSTANTINOPOLITANUM ABBATEM. SYNOPSIS. Rescribit, sibi de Nestoriana haeresi reviviscente Eutychis litteris admonito, zelum illius placuisse. 737 Dilectissimo filio EUTYCHI presbytero, LEO episcopus. Ad notitiam nostram tuae dilectionis epistola retulisti, quod Nestoriana haeresis quorumdam rursus studiis pullularet: Sollicitudinem tuam ex hac parte nobis placuisse rescribimus, quoniam index animi tui est sermo, quem sumpsimus: unde non ambigas auctorem catholicae fidei Dominum tibi in omnibus adfuturum. Nos autem cum plenius, quorum hoc improbitate fiat, potuerimus agnoscere, necesse est, auxiliante Domino, providere: quatenus nefandum virus, dudumque damnatum, radicitus possit exstingui. Deus te custodiat incolumem, dilectissime fili. Datum kalendis Junii, Posthumiano et Zenone viris clarissimis consulibus. 738 Τῷ ποθεινοτάτῳ υἱῷ", + "candidate_score": 0.587889, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_14", + "bdc_text": "septembris die von Constantz uußzogen sind , sydie Schmalkaldener .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1471", + "psc_text": "kal. Septembris, quorum alterum habent duo codices Trecopith. et Oxon. Quesnelli ac editiones Josiae Simleri, Surii, etc., alterum vero codex Theodoricianus ejusdem Quesnelli et noster praestantissimus Ratisponensis; hunc postremum cum antecedentibus litteris concinnentem praetulimus: facile autem fuit librariorum lapsu notam VI, disjunctis lateribus convertere in III, et scribere XIII pro XVI kal. Septemb. Neque moveat plerosque codices et collectiones omni chronica notatione carere: aliae enim insignes epistolae in omnibus mss. notam chronicam desiderant; quam si in aliquo codice inveniremus, non idcirco expungendam quispiam crederet, nisi forte historiae repugnaret. In praesenti autem epistola praeter fidem aliquot codicum diversae originis, inter quos praesertim Ratisponensis maximam fidem facit, non solum nihil repugnat, sed omnia potius ex antea dictis concordant. 3. De testimoniis huic epistolae subjectis aliquid hic tandem praemonendum est. S. Leo haec post pseudosynodum Ephesinam primum collegerat, ac in Orientem per legatos miserat, ut doctrinam suae epistolae 28, ad Flavianum, Latinorum ac", + "candidate_score": 0.587125, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_14", + "bdc_text": "septembris die von Constantz uußzogen sind , sydie Schmalkaldener .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1378", + "psc_text": "perpetrati hoc sibi possibile esse credebant, ut sanctae Chalcedonensis synodi definitionibus resolutis in alios tractatus vocaretur episcopale concilium. Quod quia, frater charissime, abrupte inimicum est fidei Christianae, et non ob aliud tanta improbitate deposcitur, nisi ut praedicatio Evangelii et Dominicae incarnationis mysterium subruatur, obsecro dilectionem vestram ut a Chalcedonensis synodi definitionibus in nullo animos relaxetis; et quae ex divina sunt inspiratione composita, nulla patiamini novitate temerari. 1311 Certus enim sum quod clementissimus imperator et vir magnificus Patricius, cum omni coetu illustrium potestatum nihil in perturbationem Ecclesiae patientur haereticos obtinere, si pastorales animos in nullo viderint fluctuare. Ut autem haec adhortatio ad omnium fratrum et coepiscoporum nostrorum possit notitiam pervenire, diligentiae vestrae cura prospiciat, quia, quod saepe dicendum est, tota religio Christiana turbatur, si quidquam de his quae apud Chalcedonam sunt statuta convellatur. Datum kalendis Septembris, Constantino et Rufo consulibus. EPISTOLA CL. AD EUXITHEUM EPISCOPUM THESSALONICENSEM, ET A PARI AD JUVENALEM", + "candidate_score": 0.578715, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_11", + "bdc_text": "den KatzenbergDer Katzenberg , unmittelbar nördlich von der Klause Ehrenberg gelegen.", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_984", + "psc_text": "φαιδροὶ φαιδρῶς τὸν σύλλογον διαλύσαντες, ἐν μηδενὶ πλεονεκτηθῶμεν ὑπὸ τοῦ Σατανᾶ. Ἀλλ' οὗτος ἔγγραφον ἐν ἑαυτῷ τοῦ συνειδότος ἔχων τὸν ἔλεγχον, τῇ παραιτήσει τῆς κρίσεως ταῖς κατηγορίαις συνέθετο, καὶ τὰς ἐνθέσμους τρεῖς ἐπ' αὐτῷ γενομένας κλήσεις παρώσατο· διὰ ταῦτα τοιγαροῦν, ἣν αὐτὸς καθ' ἑαυτοῦ τοῖς πλημμελήμασιν ἐξήνεγκε ψῆφον, ταύτην ὡς ἐνῆν μετρίως ἐκυρώσαμεν, τῆς ποιμαντικῆς δορᾶς τὸν λύκον γυμνώσαντες. ἣν καὶ πάλαι σχήματι περικείμενος ἀπηλέγχετο. Μέχρι τούτων ἡμῖν ἵστατο τὰ στυγνὰ, καὶ τῶν καλῶν ἡ χαρις εὐθὺς ἐπέλαμψε· καί ἓν ζιζάνιον ἀνασπάσαντες, πᾶσαν τοῦ καθαροῦ σίτου τὴν οἰκουμένην μεθ' ἑδονῆς ἐπληρώσαμεν· καὶ ὡς ἑκριζοῦν καὶ καταφυτεύειν τὴν ἐξουσίαν δεξάμενοι, τὴν μὲν ἐκτομὴν μέχρις ἐνὸς ἐστενώσαμεν, τῶν δὲ καλῶν τὴν εὐκαρπίαν ἐπιμελῶς ἐῤῥιζώσαμεν. Θεὸς γὰρ ἧν ὁ ἐνεργῶν, καὶ ἡ τὸν σύλλογον τῷ νυμφῶνι στεφανοῦσα καλλίνικος Εὐφημία· ἣ ὣσπερ οἰκείαν ὁμολογίαν, τῆς πίστεως παρ' ἡμῶν δεξαμένη τὸν ὃρον, τῷ ἑαυτῆς νυμφίῳ διὰ τοῦ εὐσεβεστάτου βασιλέως καὶ τῆς φιλοχρίστου βασιλίδος προσήγαγε, πᾶσαν", + "candidate_score": 0.57684, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_14", + "bdc_text": "septembris die von Constantz uußzogen sind , sydie Schmalkaldener .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1369", + "psc_text": "ita haereticorum impudentiae restitistis ut profiteremini in totius mundi pacem Chalcedonensis synodi vos esse custodes. Quod cum ex vestrae fidei sententia saluberrime definitum sit, quanto studiosius universali Ecclesiae est conferendum, ut tranquillitas fidei Christianae etiam vestro prosit imperio, nec improbitas haeretica in aliquo de suo molimine glorietur! Cujus pertinax et insidiosa contentio illico conquiescit, si imperiali potestate frenetur. Data kalendis Septembris, Constantino et Rufo viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN DUAS SEQUENTES EPISTOLAS 1. Quesnellus in codice Grimanico duas sequentes epistolas distinctas reperit, alteram Basilio Antiocheno, alteram Euxitheo Thessalonicensi et Juvenali Jerosolymitano inscriptam. In codice vero Ratisponensi una tantum profertur, sed cum inscriptione: Leo episcopus Basilio, Juvenali, Euxitheo, Petro, et Lucae episcopis. Hi duo postremi, ut ex codice encyclio discimus, sunt Petrus Corinthius et Lucas Dyrrachenus, ad quos pariter eamdem epistolam directam agnoscimus. Post primam periodum solius Basilii Antiocheni propriam, in eodem codice notatur: Usque huc Basilio; ex quo monemur, sequentia,", + "candidate_score": 0.576335, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_14", + "bdc_text": "septembris die von Constantz uußzogen sind , sydie Schmalkaldener .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1163", + "psc_text": "memoriae Flaviano, ad dilectionem tuam per Basilium diaconum miseram, fraternitati tuae tradita sit, scire desidero: quoniam suspectum habeo quod de ejus textu nullum umquam indicium reddidisti. 1194 Gestorum synodalium, quae omnibus diebus concilii in Chalcedonensi civitate confecta sunt, parum clara propter linguae diversitatem apud nos habetur in structio. Et ideo fraternitati tuae specialiter injungo ut in unum codicem universa facias congregari, in Latinum scilicet sermonem absolutissima interpretatione translata: ut in nulla parte actionum dubitare possimus, neque ullo modo esse possit ambiguum, quod ad plenam intelligentiam te fuerit studente perductum. Data quinto idus Martii, Opilione viro clarissimo consule. EPISTOLA CXIV. AD EPISCOPOS, QUI IN SANCTA SYNODO CHALCEDONENSI CONGREGATI FUERUNT, DIRECTA. SYNOPSIS. I. Se consentire his quae Chalcedone circa fidem constituta sunt. --II. Numquam id a se ratum esse habendum, quod adversus Nicaenos canones ibidem actum est. LEO episcopus, sanctae SYNODO apud Chalcedonem habitae. CAP. I. Omnem quidem fraternitatem vestram nosse non", + "candidate_score": 0.575481, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_14", + "bdc_text": "septembris die von Constantz uußzogen sind , sydie Schmalkaldener .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_935", + "psc_text": "POSTEA VERO CHALCEDONE CONGREGATA EST. SYNOPSIS. I. Necessitatem temporis et consuetudinem vetare ne intersit synodo; se tamen per legatos quos mittit, praesentem futurum. --II. Disputandi contra fidem audaciam esse comprimendam. --III. Episcopos propter fidem ejectos esse restituendos, manentibus contra Nestorium in Epheso decretis. LEO episcopus S. SYNODO apud Nicaeam constitutae. Dilectissimis fratribus in Domino salutem. CAP. I. Optaveram quidem, dilectissimi, pro nostri charitate collegii, omnes Domini sacerdotes in una catholicae fidei devotione persistere, nec quemquam gratia aut formidine potestatum saecularium 1069 depravari, ut a via veritatis abscederet. Sed quia multa saepe, quae poenitudinem possint generare, proveniunt, et superat culpas delinquentium misericordia Dei, atque ideo suspenditur ultio, ut possit locum habere correctio, amplectendum est clementissimi principis plenum religione consilium, quo sanctam fraternitatem vestram ad destruendas insidias diaboli, et ad reformandam ecclesiasticam pacem voluit convenire, beatissimi Petri apostoli jure atque honore servato, adeo ut nos quoque suis ad hoc litteris invitaret, ut", + "candidate_score": 0.575417, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_14", + "bdc_text": "septembris die von Constantz uußzogen sind , sydie Schmalkaldener .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1164", + "psc_text": "EPISCOPOS, QUI IN SANCTA SYNODO CHALCEDONENSI CONGREGATI FUERUNT, DIRECTA. SYNOPSIS. I. Se consentire his quae Chalcedone circa fidem constituta sunt. --II. Numquam id a se ratum esse habendum, quod adversus Nicaenos canones ibidem actum est. LEO episcopus, sanctae SYNODO apud Chalcedonem habitae. CAP. I. Omnem quidem fraternitatem vestram nosse non ambigo, definitionem sanctae synodi, quae ob confirmationem fidei in Chalcedonensi civitate celebrata est, toto corde me fuisse complexum: quia nulla 1195 sinebat ratio ut qui unitatem catholicae fidei dolebam ab haereticis fuisse turbatam, non exsultanter in integrum rediisse gauderem. Hoc autem non solum ex ipso beatissimae consensionis effectu, sed etiam ex epistolis meis, quas post reditum meorum ad Constantinopolitanae urbis antistitem dedi, potuissetis agnoscere, si vobis responsionem sedis apostolicae manifestare voluisset. Ne ergo per malignos interpretes dubitabile videatur utrum quae in synodo Chalcedonensi per unanimitatem vestram de fide statuta sunt approbem, haec ad omnes fratres et coepiscopos nostros, qui praedicto", + "candidate_score": 0.57369, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_14", + "bdc_text": "septembris die von Constantz uußzogen sind , sydie Schmalkaldener .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_962", + "psc_text": "IN EPISTOLAM SEQUENTEM. 1. Quesnellus praestantissimam epistolam seu relationem synodi Chalcedonensis ad S. Leonem Graece et Latine inter Leonis Opera primus inseruit, ut in editionibus Conciliorum exhibetur; nullo tamen codice vel Graeco vel Latino usus est. Nos Graecum textum, qui est originalis, cum duobus mss. Venetis S. Marci 164 et 555 recensuimus. Quoad Latinum vero, duplex hujus relationis Latina versio habetur. Quesnellus eam unam dedit quae primum vulgata a Crabbo, in caeteras Conciliorum editiones transivit. At alia exstat interpretatio vetustior, quippe quae paulo post ipsum Chalcedonense concilium exarata fuit, et ex qua Vigilius papa in Constituto testimonium allegavit. Hanc primus edidit Baluzius. In tribus tantum codicibus adhuc inventa est, nimirum in Parisiensi, in Vaticano Reginae Suecorum, et in alio Vat. 1322. Hic autem postremus codex, qui quondam fuit Veronensis Ecclesiae, eo praestantior est quod quamplures subscriptiones Patrum nobis conservavit, quae in ipso originali Graeco desiderantur. Nobis sane, qui hanc versionem", + "candidate_score": 0.571743, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_14", + "bdc_text": "septembris die von Constantz uußzogen sind , sydie Schmalkaldener .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_927", + "psc_text": "non erit dubia, nec cujusquam simplicitati deinceps nocitura, si nullis se excusationibus voluerit obumbrare; cum abolitionem peccati non obtineat nisi vera confessio. Quia vero quidam de fratribus, quod sine dolore non dicimus, contra turbines falsitatis non valuere catholicam tenere constantiam, praedictum fratrem et coepiscopum meum vice mea synodo convenit praesidere. Certus sum enim quod absque odio et gratia ibidem ab his quibus hoc commisimus laboretur, ut cum solius haereticae impietatis excidio, in omnibus Ecclesiis Dei veritas regnet et charitas. Data octavo kalendas Julii, Adelfio viro clarissimo consule. 1063 EPISTOLA XC. AD EUMDEM MARCIANUM AUGUSTUM, Pro concilio Nicaenam primum convocato, postea Chalcedonem translato Per Bonifacium presbyterum. SYNOPSIS I. Concilio generali congregando annuit, etsi propter temporis perturbationem in aliud maluisset differri. --II. Fidem in illo tractandam non esse ut dubiam, nec a Nicaena discedendum. LEO episcopus MARCIANO Augusto. CAP. I. Poposceram quidem a gloriosissima clementia vestra ut synodum, quam ad reparandam Orientalis", + "candidate_score": 0.571182, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Adversus-Jovinianum", + "max_score": 0.663829, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_42_44", + "bdc_text": "Basel). , lassend michs wüssen . Die von Augspurg habend predicanten von uns begaͤrt . Hatt man hütt 3 hinuß geordnetSiehe Johannes Hallers Gesuch in Nr. 2560 , 75-104 .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Adversus-Jovinianum_window_35", + "psc_text": "Booz cum sua Ruth in area collocat, et Jesse, ac David 244 inde producit. Ipsum quoque David ducentis praeputiis, etiam cum vitae periculo, regis filiae quaesisse concubitus. Quid dicam de Salomone, quem ponens in catalogo maritorum, imaginem asserit Salvatoris? et de illo vult esse scriptum: Deus, judicium tuum regi da, et justitiam tuam filio regis. Et, Dabitur ei de auro Arabiae, et orabunt pro eo semper. Ac repente transcendit ad Eliam et Elisaeum, et narrat quasi grande mysterium, quod requieverit spiritus Eliae in Elisaeo; et cur hoc dixerit, tacet: nisi forte Eliam quoque et Elisaeum habuisse arbitretur uxores. Transit ad Ezechiam: et cum in ejus laudibus immoretur, miror cur oblitus sit dicere: Amodo filios faciam (Is. XXXVIII, sec. LXX) . Josiam virum justissimum, sub quo in Templo Deuteronomii liber repertus est, ab Holda uxore Sellum instructum refert. Daniel quoque, et tres pueros inter maritos ponit [ Al. numerat]. Et ad", + "candidate_score": 0.663829, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_45_47", + "bdc_text": "- Entsandt wurden Rudolf Schwyzer d. J. , Lorenz Meyer ( Agricola ) und Thoman Ruman ( alias Rauman , lat. : Romanus ) .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Adversus-Jovinianum_window_11", + "psc_text": "cum Syricii litteris ad Ambrosium missi ex Urbe presbyteri, Crescens, Leopardus et Alexander, sancto ferventes spiritu, quorum opera collecta synodus haereticorum damnationi subscripsit, eosque omnium exsecratione damnatos Mediolanensi ex urbe quasi profugos repulit. Exinde terras alias pervagatos fuisse extra Italiam, sunt qui ex ipso Hieronymo arguant initio libri tertii contra Pelagianos, ubi Joviniani sententiam olim Romae, et dudum in Africa condemnatam docet. Verum multo credibilius est, Coelestii impeccantiam innui, quam et Jovinianus defenderat, non ipsum de nomine Jovinianum, quem, teste Augustino, Africa penitus ignoravit. Denique et Imperiali rescripto in haereticum animadversum vulgo creditur, exstatque subnexa lex 53, in Codice Theodosiano, tit. 5 de Haereticis, quam et cl. Gothofredus recensuit, et Martianaeus in Carnotensi ms. ad calcem Hieronymiani operis reperit. HONORIUS ET THEODOSIUS AUGG. FELICI PR. P. Jovinianum [Al. Jovianum] sacrilegos agere conventus extra muros Urbis sacratissimae, episcoporum querela deplorat: quare supra memoratum corripi jubemus, et contusum plumbo cum caeteris suis", + "candidate_score": 0.615043, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum", + "max_score": 0.663782, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_74_76", + "bdc_text": "Die Bezeichnung \"Thomann Rainen\" die man in dem am 19 . Oktober 1546 angefertigten und vom Stadtschreiber Hans Escher vom Luchs entworfenen Brief des Zürcher Rates an Haller findet , ist wohl auf einen Irrtum zurückzuführen . Sein eigentlicher Name wird ( Hans ) Thoman Rauman gewesen sein ( dem Vornamen vieler Zürcher ging damals oft noch der Vorname Hans zuvor , der nicht immer angeführt wurde ) .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_318", + "psc_text": "Sed cum haec omnia catholicis eruditissimisque viris notissima sint, in praesens silentio premere statuo, causas potius dicturus ob quas confictionis aliquid ea in epistola redarguere possent. 6. Viribus imprimis destitutum censeri oportet quod ex epistolae inscriptione objicerent. Eam videlicet in veteribus etiam editis exemplaribus Eucherii, seu Eleutherii, nomen praeferre. Id sane haudquaquam inficiatus est cardinalis de Aguirre, qui Profuturo Bracarensi, Gallaeciae episcopo metropolita, inscribendam hanc epistolam docuit. Sed ex hac objectione quid? Nulla enim ratione amanuensium lapsus et oscitantia exploratissimae veritati obesse potuit. Quare minus prudens et prorsus futilis eorum eruditio censeri debet, qui ex corrupto alicujus monumenti titulo et inscriptione suppositionis et falsitatis argumenta desumere conantur. Nimis quippe frequens et solemnis fuit ejusmodi amanuensium lapsus, 278 in exscribendis praesertim personarum et locorum propriis nominibus, ut in cujusque aetatis et idiomatum manuscriptis exemplaribus videre est. Illud vero in praesens ad nostram rem spectat, nimirum pro Eucherio, seu Eleutherio, Profuturi nomen", + "candidate_score": 0.663782, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_73_75", + "bdc_text": "Bei Haller ist er stets als \"Romanus \" ohne Nennung seines Vornamens angeführt . Die Bezeichnung \"Thomann Rainen\" die man in dem am 19 . Oktober 1546 angefertigten und vom Stadtschreiber Hans Escher vom Luchs entworfenen Brief des Zürcher Rates an Haller findet , ist wohl auf einen Irrtum zurückzuführen .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_318", + "psc_text": "Sed cum haec omnia catholicis eruditissimisque viris notissima sint, in praesens silentio premere statuo, causas potius dicturus ob quas confictionis aliquid ea in epistola redarguere possent. 6. Viribus imprimis destitutum censeri oportet quod ex epistolae inscriptione objicerent. Eam videlicet in veteribus etiam editis exemplaribus Eucherii, seu Eleutherii, nomen praeferre. Id sane haudquaquam inficiatus est cardinalis de Aguirre, qui Profuturo Bracarensi, Gallaeciae episcopo metropolita, inscribendam hanc epistolam docuit. Sed ex hac objectione quid? Nulla enim ratione amanuensium lapsus et oscitantia exploratissimae veritati obesse potuit. Quare minus prudens et prorsus futilis eorum eruditio censeri debet, qui ex corrupto alicujus monumenti titulo et inscriptione suppositionis et falsitatis argumenta desumere conantur. Nimis quippe frequens et solemnis fuit ejusmodi amanuensium lapsus, 278 in exscribendis praesertim personarum et locorum propriis nominibus, ut in cujusque aetatis et idiomatum manuscriptis exemplaribus videre est. Illud vero in praesens ad nostram rem spectat, nimirum pro Eucherio, seu Eleutherio, Profuturi nomen", + "candidate_score": 0.655131, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_74_76", + "bdc_text": "Die Bezeichnung \"Thomann Rainen\" die man in dem am 19 . Oktober 1546 angefertigten und vom Stadtschreiber Hans Escher vom Luchs entworfenen Brief des Zürcher Rates an Haller findet , ist wohl auf einen Irrtum zurückzuführen . Sein eigentlicher Name wird ( Hans ) Thoman Rauman gewesen sein ( dem Vornamen vieler Zürcher ging damals oft noch der Vorname Hans zuvor , der nicht immer angeführt wurde ) .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_319", + "psc_text": "inscriptione suppositionis et falsitatis argumenta desumere conantur. Nimis quippe frequens et solemnis fuit ejusmodi amanuensium lapsus, 278 in exscribendis praesertim personarum et locorum propriis nominibus, ut in cujusque aetatis et idiomatum manuscriptis exemplaribus videre est. Illud vero in praesens ad nostram rem spectat, nimirum pro Eucherio, seu Eleutherio, Profuturi nomen esse legendum, ut habent plerique optimae notae manuscripti codices, ut Bracarensium episcoporum catalogi, et Romanorum consulum tabulae, ut denique concilii Bracarensis Acta paulo post celebrati, sine ulla prorsus ambiguitate, patefaciunt. Et quidem plures mss. codd.: vetustissimus videlicet Lugdunensis, duo Colbertini antiquiores, optimis notis insigniti, ex quorum uno clarissimus Stephanus Baluzius hanc epistolam descripsit, Profuturi nomen habent. Sed hunc Bracarensem episcopum fuisse, ejus concilii prima Acta testantur. Quare vix dubitare licet eum apostolicam sedem, cum supra Priscillianistas, tum supra caeteras illas quaestiones Vigilii papae tempore consuluisse, atque Vigilium pontificem ad eumdem epistolas de quibus agimus direxisse. « De die autem (ait", + "candidate_score": 0.650486, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_73_75", + "bdc_text": "Bei Haller ist er stets als \"Romanus \" ohne Nennung seines Vornamens angeführt . Die Bezeichnung \"Thomann Rainen\" die man in dem am 19 . Oktober 1546 angefertigten und vom Stadtschreiber Hans Escher vom Luchs entworfenen Brief des Zürcher Rates an Haller findet , ist wohl auf einen Irrtum zurückzuführen .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_319", + "psc_text": "inscriptione suppositionis et falsitatis argumenta desumere conantur. Nimis quippe frequens et solemnis fuit ejusmodi amanuensium lapsus, 278 in exscribendis praesertim personarum et locorum propriis nominibus, ut in cujusque aetatis et idiomatum manuscriptis exemplaribus videre est. Illud vero in praesens ad nostram rem spectat, nimirum pro Eucherio, seu Eleutherio, Profuturi nomen esse legendum, ut habent plerique optimae notae manuscripti codices, ut Bracarensium episcoporum catalogi, et Romanorum consulum tabulae, ut denique concilii Bracarensis Acta paulo post celebrati, sine ulla prorsus ambiguitate, patefaciunt. Et quidem plures mss. codd.: vetustissimus videlicet Lugdunensis, duo Colbertini antiquiores, optimis notis insigniti, ex quorum uno clarissimus Stephanus Baluzius hanc epistolam descripsit, Profuturi nomen habent. Sed hunc Bracarensem episcopum fuisse, ejus concilii prima Acta testantur. Quare vix dubitare licet eum apostolicam sedem, cum supra Priscillianistas, tum supra caeteras illas quaestiones Vigilii papae tempore consuluisse, atque Vigilium pontificem ad eumdem epistolas de quibus agimus direxisse. « De die autem (ait", + "candidate_score": 0.643362, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_68_70", + "bdc_text": "August , A 202/1 , Nr. 25 ) , doch konnte dieser Augsburg erst am 3 . Oktober 1547 verlassen ( Augsburg an Zürich , 3 . Oktober , A 202/1 , Nr. 30 ) . - Die Identität Rumans wirft Probleme auf.", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_260", + "psc_text": "e ruditis innotescerent quae sub anathematis sententia olim ex Priscilliani dogmatibus ab apostolica divi Petri sede fuerant damnata, licet (aiunt Bracarenses PP.) horum capitulorum lectio necessaria recensita sit, tamen evidentius et simplicius ea quae sunt exsecrabilia, ita praepositis etiam capitulis, modo declarentur, ut qui minus est eruditus intelligat, et sic sub anathematis sententia explosa jam olim Priscilliani erroris figmenta damnentur, etc. Nobis ergo gratulari oportet quod Patres isti eadem retractaverint capitula, latam enim apertamque viam nobis pararunt ut securius ad nostram pervenirent notitiam quot et quales anathematismos Tarraconenses, Carthaginenses, Lusitani et Baetici Patres anno 447, jussu Magni Leonis, ediderint ad noxium Priscillianae haereseos virus penitus exstinguendum. Anathematismi porro isti, si oculos in eos conjiciamus, Leoninae omnino epistolae ad Turribium respondent. Non igitur fieri potest ut, rationabili adducti fundamento, vel eos uni Augustino adjudicemus, vel in Romanum Canonum codicem relatos ante S. Leonem confingamus. Qua in re ne apud Quesnelli studiosos", + "candidate_score": 0.620379, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_34_36", + "bdc_text": "Verzeychnens üch , wie es harhierher . geschriben wirtSiehe das Schreiben von Konstanz an Zürich vom 27 . August 1546 ( Zürich StA , A 177 , Nr. 29 ). .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_318", + "psc_text": "Sed cum haec omnia catholicis eruditissimisque viris notissima sint, in praesens silentio premere statuo, causas potius dicturus ob quas confictionis aliquid ea in epistola redarguere possent. 6. Viribus imprimis destitutum censeri oportet quod ex epistolae inscriptione objicerent. Eam videlicet in veteribus etiam editis exemplaribus Eucherii, seu Eleutherii, nomen praeferre. Id sane haudquaquam inficiatus est cardinalis de Aguirre, qui Profuturo Bracarensi, Gallaeciae episcopo metropolita, inscribendam hanc epistolam docuit. Sed ex hac objectione quid? Nulla enim ratione amanuensium lapsus et oscitantia exploratissimae veritati obesse potuit. Quare minus prudens et prorsus futilis eorum eruditio censeri debet, qui ex corrupto alicujus monumenti titulo et inscriptione suppositionis et falsitatis argumenta desumere conantur. Nimis quippe frequens et solemnis fuit ejusmodi amanuensium lapsus, 278 in exscribendis praesertim personarum et locorum propriis nominibus, ut in cujusque aetatis et idiomatum manuscriptis exemplaribus videre est. Illud vero in praesens ad nostram rem spectat, nimirum pro Eucherio, seu Eleutherio, Profuturi nomen", + "candidate_score": 0.617527, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_34_36", + "bdc_text": "Verzeychnens üch , wie es harhierher . geschriben wirtSiehe das Schreiben von Konstanz an Zürich vom 27 . August 1546 ( Zürich StA , A 177 , Nr. 29 ). .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_250", + "psc_text": "satis superque disseruimus. Sed eos adhuc anno 447 potuisse esse superstites, vel Ortigio liberum fuisse cum Hispaniarum episcopis ad hunc venire conventum, prorsus inverisimile est. Luce clarius itaque apparet Harduini annotationem esse probandam, qui scripsit in editione hujus concilii a Loaysia curata haec verba legi: Explicit concilii Toletani, quae argumento sunt subsequentem fidei regulam ad illud haudquaquam pertinere, sed ad concilium jussu Leonis coactum esse referendam. 2. Non aliter profecto ea de re a Pagio est judicatum, qui sedulo atque maturius secum reputans quae ad ecclesiasticas sanctiones et ad monumentorum ordinem pertinere videntur, ut gestarum rerum perturbationem praecaveret, fidei professionem de qua agimus Leonis aevo conscriptam fuisse asseveravit. Cujus quippe veritati minime officere potest tanta illa mss. et editorum exemplarium diversitas, quae nobis in iis anathematismis conspicienda occurrit, dum videlicet aliqui ex codicibus duodecim dumtaxat anathematismos contineant, edita exemplaria decem et octo, in Augustini Operibus horum numerus usque ad viginti", + "candidate_score": 0.616612, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_82_84", + "bdc_text": "Gruͤssend mir Gastium , mitteylend imm diß nuwe zytungNachricht . und gaͤbend imm diß sin register Wahrscheinlich der im Juni von Gast an Bullinger übermittelte Gesamtkatalog von Basler Drucken ; s. HBBW XVI 264 , 3f. ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_296", + "psc_text": "in Galliciae regno S. pontificis suffragio aut praecepto habita nostra se convertat oratio. Sed incertus sententiae ob veterum monumentorum inopiam, sive jacturam, aliorum dictis, et observationibus insistere, quam novum aliquid in medium afferre malo; cujusmodi sane illud est, cujus Idatius in Chronico celebrem fecit mentionem. In Asturicensi urbe Galliciae quidam ante aliquot annos latentes Manichaei gestis episcopalibus deteguntur, quae ab Idatio et Turribio episcopis, qui eos audierant, ad Antonium Emeritensem episcopum directa sunt. Fluctuat nunc animus in adjungenda fide Stephano Baluzio, conciliorum collectoribus, Quesnello aliisque doctis viris, qui arbitrati sunt Manichaei vocem Priscillianistas hic innuere et designare. Idatius quippe illius Chronici auctor, discrimen maximum Priscillianistas inter et Manichaeos dari utique novit, ut ipsi hisce dissertationibus explicavimus. Sed adhuc animi fluctuationem haec alia verba praecedentia augent: Quidam ante aliquot annos latentes Manichaei. Latibula porro et tenebras quaerere consuevisse Manichaeos, non Priscillianistas, in prioribus duobus nostris libris, quos de Manichaeis Leone M.", + "candidate_score": 0.607301, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_81_83", + "bdc_text": "sye umb glychs ouch nun mer by üch gewesen . Diser zyt nitt mee . Gruͤssend mir Gastium , mitteylend imm diß nuwe zytungNachricht . und gaͤbend imm diß sin register Wahrscheinlich der im Juni von Gast an Bullinger übermittelte Gesamtkatalog von Basler Drucken ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_296", + "psc_text": "in Galliciae regno S. pontificis suffragio aut praecepto habita nostra se convertat oratio. Sed incertus sententiae ob veterum monumentorum inopiam, sive jacturam, aliorum dictis, et observationibus insistere, quam novum aliquid in medium afferre malo; cujusmodi sane illud est, cujus Idatius in Chronico celebrem fecit mentionem. In Asturicensi urbe Galliciae quidam ante aliquot annos latentes Manichaei gestis episcopalibus deteguntur, quae ab Idatio et Turribio episcopis, qui eos audierant, ad Antonium Emeritensem episcopum directa sunt. Fluctuat nunc animus in adjungenda fide Stephano Baluzio, conciliorum collectoribus, Quesnello aliisque doctis viris, qui arbitrati sunt Manichaei vocem Priscillianistas hic innuere et designare. Idatius quippe illius Chronici auctor, discrimen maximum Priscillianistas inter et Manichaeos dari utique novit, ut ipsi hisce dissertationibus explicavimus. Sed adhuc animi fluctuationem haec alia verba praecedentia augent: Quidam ante aliquot annos latentes Manichaei. Latibula porro et tenebras quaerere consuevisse Manichaeos, non Priscillianistas, in prioribus duobus nostris libris, quos de Manichaeis Leone M.", + "candidate_score": 0.601579, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_62_64", + "bdc_text": "Mitte Mai forderte der Zürcher Rat erneut Haller und Ruman zurück . Doch bat der Augsburger Rat , diese länger behalten zu dürfen ( Augsburg an Zürich , 24 . Mai , A 202/1 , Nr. 24 ) . Erst am 22 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_115", + "psc_text": "quae disserendi ratio, contra 235 Ecclesiae canones, duos confingit episcopos eamdem sedem administrantes? Horum porro nihil habet Idatius in Chronico, nihil Toletani Patres, qui de hac Dictinii restitutione, aut de Turribii ordinatione nec unum verbum protulerunt. Immo Chronicum illud et hujus concilii Acta mire inter se concinunt; in ea videlicet indicanda indulgentia, qua Dictinio et caeteris poenitentibus episcopis benigne fuit concessum in suis sedibus perseverare, et dumtaxat cautum fuit ut ab initiandis episcopis, presbyteris atque diaconibus se abstinerent, quoadusque Romani pontificis Anastasii et Simpliciani Mediolanensis episcopi, Ambrosii successoris, communionis litteras reciperent: Symphosius autem (aiunt Toletani praesules) senex religiosus, qui quod egerat, supra scripsimus, in Ecclesia sua consistat, circumspectior circa eos quos ei reddemus futurus; inde exspectabit communionem unde prius spem futurae pacis acceperat. Quod observandum etiam Dictinio et Antherio esse decrevimus. Cum itaque Toletani Patres decrevissent Symphosium, Dictinium et Antherium in suis Ecclesiis debuisse consistere, an non confinxit Quesnellus Dictinium", + "candidate_score": 0.598983, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_60_62", + "bdc_text": "März ; Haller an Bullinger , 5 . März , A 202/1 , Nr. 23 , bzw. E II 370 , 55 ) . Mitte Mai forderte der Zürcher Rat erneut Haller und Ruman zurück .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_344", + "psc_text": "scriptores affirmarunt. Sed ambo ea nomina eidem regi fuisse attributa, nec ullum errorem in codices irrepsisse, jam cardinalis Baronius ex certissimis monumentis probavit, eidem assentientibus Binio et doctissimo Petavio, Rationarii Temporum parte tertia. Antonius Pagius autem, cum Baronii tum Garsiae opinionibus in medium adductis, refert Bollandistas ad diem 20 Martii in Vita sancti Martini Dumiensis, affirmare concilium Bracarense I recte a Garsia anno Christi 561 consignatum. Verum, subjicit Pagius, haec opinio contrarium habet Gregorium Turonensem S. Martino Dumiensi coaevum. Varias hinc inde rationes ex Gregorii Turonensis scriptis mutuatas affert, quae potius illius concilii epocham ex anno 549, aut in sequenti, esse repetendam ostenderent. « Nihilominus (ait), quia Gregorius in referendis iis quae extra Gallias gesta sunt non raro fallitur, existimo a Garsia scriptore Hispanico non recedendum. » Tandem animadvertit Innocentii papae III epistolam fundamenta suppeditare dicendi concilium de quo agimus adhuc citius fuisse coactum, anno videlicet 560. 6. Sed in", + "candidate_score": 0.591952, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_60_62", + "bdc_text": "März ; Haller an Bullinger , 5 . März , A 202/1 , Nr. 23 , bzw. E II 370 , 55 ) . Mitte Mai forderte der Zürcher Rat erneut Haller und Ruman zurück .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_343", + "psc_text": "genuinam Bracarensis synodi epocham inquirendam. Qua quidem in re satis esse videbitur, si, brevius aliorum sententias referentes, lectorum potius judicium exspectemus, quin rem ipsam definire 283 contendamus. Severinus Binius itaque ex eminentissimo cardinali Baronio istud Bracarense concilium anno Christi 563 coactum fuisse arbitratus est, ei etiam suffragante eminentissimo cardinali Aguirre, conciliorum Hispaniae collectore. Sed Garsias Loaysa refragatus est, illudque biennio ante, anno videlicet 561, convocatum affirmat, sibi persuadens Patres illos apud Bracaram non sub Ariamiro principe, sed Theodomiro convenisse. Hunc autem fuisse Suecorum regem, de cujus mirabili ab errore et impietate Ariana conversione potissimum egit S. Gregorius Turonensis, jam omnes scriptores affirmarunt. Sed ambo ea nomina eidem regi fuisse attributa, nec ullum errorem in codices irrepsisse, jam cardinalis Baronius ex certissimis monumentis probavit, eidem assentientibus Binio et doctissimo Petavio, Rationarii Temporum parte tertia. Antonius Pagius autem, cum Baronii tum Garsiae opinionibus in medium adductis, refert Bollandistas ad diem 20 Martii", + "candidate_score": 0.587584, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_14", + "bdc_text": "septembris die von Constantz uußzogen sind , sydie Schmalkaldener .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_128", + "psc_text": "tertio nonas Septembris, post diversas cognitiones tunc habitas, sub die octava iduum Septembrium excerptae sunt de plenariis gestis professiones domini Symphosii, et domini Dictinii sanctae memoriae episcoporum, et domini sanctae memoriae Comasii tunc presbyteri, quas inter caeteros habuerunt in concilio Toletano de damnatione Priscilliani vel sectae ejus. Quis ergo sibi persuadet sanctae memoriae eos episcopos, illumque presbyterum, in concilio dictos fuisse, si jam adhuc superstites exstitissent? Nec enim vita aut episcoporum mors ab aliis episcopis comprovincialibus, metropolis aut nationalibus, potuit ignorari, et idcirco illos diem extremam clausisse quando ejusmodi professionum exemplaria in concilio longe posteriori fuere avulsa et publice recitata, credendum est. 3. Sed harum possessionum exemplaria confictionem subolere Quesnellus suspicatus est, nec ab hac suspicione Stephanum Baluzium vacuum arbitramur. Unde vero confictionis conjecturae hauriri possint aut debeant, nullus 238 sufficienter indicavit. Nam Quesnellus, qui in notis ad epistolam 15 S. Leonis aliquos illarum professionum suppositionis characteres in medium produxit,", + "candidate_score": 0.581911, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf006", + "work_id": "stoa0275.stoa020.opp-lat2", + "max_score": 0.663033, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_42_44", + "bdc_text": "Basel). , lassend michs wüssen . Die von Augspurg habend predicanten von uns begaͤrt . Hatt man hütt 3 hinuß geordnetSiehe Johannes Hallers Gesuch in Nr. 2560 , 75-104 .", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa020.opp-lat2_window_1", + "psc_text": "Iesus Christus, spiritus quo ualuit, sermo quo docuit, ratio qua uenit. sic igitur oratio a Christo constituta ex tribus constituta est: ex sermone, quo enuntiatur, ex spiritu, quo tantum potest, ex ratione, qua docetur. docuerat et Iohannes discipulos suos adorare; sed omnia Iohannis Christo praestruebantur, donec ipso aucto, sicut idem Iohannes praenuntiabat illum augeri oportere, se uero deminui, totum praeministri opus cum ipso spiritu transiret ad dominum. ideo nec extat, in quae uerba docuerit Iohannes adorare, quod terrena 6] cf. Matth. 9,16. 17. 19] cf. Ioh. 3, 30. 2 m. rec. saec. XVI in uersu quem librarius uacuum reliquerat scripsit De oratione A 4 utriusque quidam in miscell. obseru. 3,1 p. 220 (— x): utrumque AB 5 nouis Pam: nobis AB orationem A 6 specie A 11 spiritualia B 15 qua Lat: quo AB uenit] promouit Lat igitur oratio Rig: igitur AB, oratio Gel instituta x 16 enunciatur A 17", + "candidate_score": 0.663033, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_42_44", + "bdc_text": "Basel). , lassend michs wüssen . Die von Augspurg habend predicanten von uns begaͤrt . Hatt man hütt 3 hinuß geordnetSiehe Johannes Hallers Gesuch in Nr. 2560 , 75-104 .", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa020.opp-lat2_window_32", + "psc_text": "Rig, ut Hartelius dominicam passionem Leopoldus: dominica passione ABD, de dominica passione Oehlerus modulantes B, modulatum AD, modulati Oehlerus, modulaturi Hartelius 15 attingimus D 16 pigebat D 17 exprobanda A corr. et siquidem AB sine AB, si D 18 definiunt D, definiuntur fort., deficiunt Hartelius religionis A 20 cohercenda D 21 adaequent. DE EXPOSITIS PENVLIS CPENYLIS A) ABD positis Gel penulis D 23 si om. D oportere D apostoli qui D, apostoliq; A, apostoli quae B 24 penulam D paenulatos, qui tres sanctos in fornace Babylonii regis orantes cum sarabaris et tiaris suis exaudiuit. cap. 16 Item quod adsignata oratione assidendi mos est quibusdam, non perspicio rationem, nisi quam pueri uolunt. quid enim, si Hermas ille, cuius scriptura fere 'pastor' inscribitur, transacta oratione non super lectum assedisset, uerum aliud quid fecisset, id quoque ad obseruationem uindicaremus? utique non. simpliciter enim et nunc positum est, cum adorassem et assedissem super lectum,", + "candidate_score": 0.660492, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_42_44", + "bdc_text": "Basel). , lassend michs wüssen . Die von Augspurg habend predicanten von uns begaͤrt . Hatt man hütt 3 hinuß geordnetSiehe Johannes Hallers Gesuch in Nr. 2560 , 75-104 .", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa020.opp-lat2_window_33", + "psc_text": "assidendi mos est quibusdam, non perspicio rationem, nisi quam pueri uolunt. quid enim, si Hermas ille, cuius scriptura fere 'pastor' inscribitur, transacta oratione non super lectum assedisset, uerum aliud quid fecisset, id quoque ad obseruationem uindicaremus? utique non. simpliciter enim et nunc positum est, cum adorassem et assedissem super lectum, ad ordinem narrationis, non ad instar disciplinae. alioquin nusquam erit adorandum, nisi ubi fuerit lectus. immo contra scripturam fecerit, si quis in cathedra aut subsellio sederit. porro cum perinde faciant nationes adoratis sigillaribus suis residendo, uel propterea in nobis reprehendi meretur, quod apud idola celebratur. eo apponitur et inreuerentiae crimen, etiam ipsis nationibus, si quid saperent, intellegendum. si quidem inreuerens est assidere sub conspectu contraque conspectum eius quem cum maxime reuerearis ac uenereris, quanto magis sub conspectu dei uiui angelo adhuc orationis adstante factum istud inreligiosissimum est? nisi exprobramus deo, quod nos oratio fatigauerit. cap. 17 Atquin cum modestia et", + "candidate_score": 0.659822, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_42_44", + "bdc_text": "Basel). , lassend michs wüssen . Die von Augspurg habend predicanten von uns begaͤrt . Hatt man hütt 3 hinuß geordnetSiehe Johannes Hallers Gesuch in Nr. 2560 , 75-104 .", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa020.opp-lat2_window_34", + "psc_text": "etiam ipsis nationibus, si quid saperent, intellegendum. si quidem inreuerens est assidere sub conspectu contraque conspectum eius quem cum maxime reuerearis ac uenereris, quanto magis sub conspectu dei uiui angelo adhuc orationis adstante factum istud inreligiosissimum est? nisi exprobramus deo, quod nos oratio fatigauerit. cap. 17 Atquin cum modestia et humilitate adorantes magis commendabimus deo preces nostras ne ipsis quidem manibus sublimius elatis, sed temperate ac probe elatis, ne uultu quidem in audaciam erecto. nam et ille publicanus, qui non tantum prece, sed et uultu humiliatus atque deiectus orabat, iustificatior Pharisaeo procacissimo discessit. sonos etiam uocis 8] Herm. past. Yis. 5, 1. 1 penulatos AD babylonis D 2 sarabaris Gel: sabaris ABD tiariis D, tyaris AB 3 DE ASSIDENDO POST ORATIONEM ABD assignata D 4 perspici orationem BD quam pueri uolunt. quid enim om. AB 9 sedissem D 10 nos D 13 proinde D uel adoratis ABD; uel del. Gel", + "candidate_score": 0.656821, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_42_44", + "bdc_text": "Basel). , lassend michs wüssen . Die von Augspurg habend predicanten von uns begaͤrt . Hatt man hütt 3 hinuß geordnetSiehe Johannes Hallers Gesuch in Nr. 2560 , 75-104 .", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa020.opp-lat2_window_61", + "psc_text": "eis qui in domo sunt pacem mutuam reddas? cap. 27 Diligentiores in orando subiungere in orationibus Alleluia solent et hoc genus psalmos quorum clausulis respondeant qui simul sunt. et est optimum utique institutum omne quod praeponendo et honorando deo conpetit saturatam orationem uelut opimam hostiam admouere. cap. 28 Haec est enim hostia spiritalis quae pristina sacrificia deleuit. quo mihi, inquit, multitudinem sacrificiorum uestrorum? plenus sum holocaustomatum arietum et adipem agnorum et sanguinem taurorum et hircorum nolo. quis enim requisiuit ista de manibus uestris? . quae ergo quaesierit deus euangelium docet. ueniet hora, inquit, cum ueri adoratores adorabunt patrem in spiritu et ueritate. deus enim spiritus est, et adoratores itaque tales requirit. nos sumus ueri adoratores et ueri sacerdotes, qui spiritu orantes spiritu sacrificamus orationem hostiam dei propriam et acceptabilem, quam scilicet requisiuit, quam sibi prospexit. hanc de toto corde deuotam, fide pastam, 12] Luc. 10, 5. 20] Es. 1, 11,", + "candidate_score": 0.649311, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_92", + "bdc_text": "] Clarissimo viro d. Osvaldo Myconio , domino et fratri semper colendo .", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa020.opp-lat2_window_37", + "psc_text": "iam consuetudo inualuit. ieiunantes habita oratione cum fratribus subtrahunt osculum pacis, quod est signaculum ; orationis. quando autem magis conferenda cum fratribus paxIpax est, nisi cum operantis oratio commendabilior ascendit, ut ipsi de nostra operatione participent, qua maduerint de sua pace fratri transigendo? quae oratio cum diuortio sancti osculi integra? quem domino officium facientem impedit pax? quale sacrificium est a quo sine pace disceditur? quaecumque oratio. sit, non erit potior praecepti obseruatione, quo iubemur ieiunia nostra celare. iam' enim de abstinentia osculi agnoscimur ieiunantes. sed et si qua ratio est, ne tamen huic praecepto reus sis, potes domi, si forte, inter quos latere ieiunium in totum non datur, differre pacem. ubicumque autem alibi operationem tuam abscondere potes, debes meminisse praecepti; ita et 3] Herod. I 47. 1 esse om. AD 2 audimur D 3 phythii A 4 dš D 5 imo om. AB 6 coeti D abys. sic A 7", + "candidate_score": 0.62139, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem", + "max_score": 0.662396, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_42_44", + "bdc_text": "Basel). , lassend michs wüssen . Die von Augspurg habend predicanten von uns begaͤrt . Hatt man hütt 3 hinuß geordnetSiehe Johannes Hallers Gesuch in Nr. 2560 , 75-104 .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_749", + "psc_text": "et continentes, ac boni conjugati fuerunt, qui eumdem ejus adventum praestolati sunt, et magna hunc siti desiderii videre cupierunt, et postmodum praedicatores, et continentes, ac boni conjugati, sicut cernimus, existunt, qui Redemptorem nostrum non jam desiderant incarnandum, sed in majestatis suae gloria contemplandum, Orientalis via tres hinc, et tres inde thalamos habet, juxta Psalmistae vocem, qui de eadem via, videlicet Redemptore nostro, dicit: In circuitu ejus tabernacula ejus (Psal. XVII, 12) . 6. Sed pensandum nobis est sollicita intentione quod dicitur, quia mensura una trium. Cum enim longe sit a continentibus et tacentibus excellentia praedicatorum, et valde a conjugatis distet eminentia continentium, quid est quod una mensura dicitur trium? Conjugati quippe quamvis et bene agant, et omnipotentem Deum videre desiderent, domesticis tamen curis occupantur, et necessitate cogente, in utroque mentem dividunt. Continentes autem ab hujus mundi actione remoti sunt, et voluptatem carnis etiam a licito conjugio restringunt, nulla conjugis, 1345", + "candidate_score": 0.662396, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_23_25", + "bdc_text": "s. Nr. 2507 , Anm. 7 . Bullinger wusste dies aber noch nicht . kummen .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_782", + "psc_text": "debemus membra conspicere, et citius invenimus quia sunt in ea thalami uno calamo, et sunt alii sex tantummodo cubitis mensurati. Nam fideles quidam in illa omnipotentem Deum ita amant, ut et in opere perfecti sint, et in contemplatione suspensi. Hi profecto calamum in mensura habent, quia et sex cubitos operationis, et palmum contemplationis possident. Quidam vero omnipotentem quidem Deum diligunt, et perfecte in bonis operibus exercentur, sed tamen contemplari ejus magnitudinem subtiliori intellectu nesciunt. Amant autem, sed investigare gaudia ejus claritatis ignorant. Hi itaque sex cubitos habent et palmum non habent, quia ei jam per amorem juncti sunt, sed ex contemplatione disjuncti. Qui tamen thalami post commemorationem cubiti unius hinc et inde esse referuntur, quia videlicet in amore 1352 auctoris ac Redemptoris nostri fideles animae et ex Judaico populo et ex gentilitate convenerunt. 2. Unde et idem Redemptor noster, cum, Asellum sedens, Jerusalem tenderet, sicut evangelista testatur, multi vestimenta sua", + "candidate_score": 0.626556, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_1_3", + "bdc_text": "- Siehe dazu Nr. 2561 , 85-87 . sind mitt 60 mann september 1 . Richtig :", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_798", + "psc_text": "latitudinis viginti et quinque cubitos non inconvenienter intelligimus, si eos juxta sacrum eloquium discutere velimus. Sex enim cubitis mensuratos thalamos dixerat, et sexto die homo est conditus (Genes. I, 27); eo quoque die Dominus perfecisse opera sua describitur. Unde etiam pro perfectione poni senarius numerus solet. Et quia omnem operationem bonam per quatuor sancti Evangelii libros agnovimus, si sex quater ducimus, ad viginti et quatuor pervenimus. Cui monas additur, quia unus est 1356 per quem bene omnes operantur. Viginti ergo et quinque cubitis latitudo haec explicari debuit, quia omnis bona operatio per quatuor sancti Evangelii, ut diximus, libros agnoscitur, et in unius Dei cognitione et confessione completur. Sequitur: VERS. 13.-- Et ostium contra ostium. 8. Hoc loco contra non ad adversitatem ponitur, sed ad rectitudinem. Ostium enim contra ostium est cum recto itinere ab exteriore ad interiorem aditum pervenitur. In cognitione vero omnipotentis Dei primum ostium nostrum fides est, secundum", + "candidate_score": 0.626524, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_1_3", + "bdc_text": "- Siehe dazu Nr. 2561 , 85-87 . sind mitt 60 mann september 1 . Richtig :", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_809", + "psc_text": "quia ostendit aliquid ex eo quod intus est, etsi adhuc ingrediendi potestas non est. Sequitur: VERS. 14.-- Et fecit frontes per sexaginta cubitos, et ad frontem atrium portae undique per circuitum. 12. Saepe jam diximus (Hom. 2, lib. II, n. 7, seq.) senario numero perfectionem boni operis designari, non illud sequentes quod conati sunt hujus saeculi sapientes astruere, dicentes idcirco senarium numerum esse perfectum, quia suo ordine numeratus perficitur, ut cum unus, duo, tres dicuntur, senarius numerus impleatur; vel quia in tribus partibus dividitur, id est sexta, tertia et dimidia, videlicet in uno, duobus et tribus; sed idcirco senarium numerum dicimus esse perfectum, quia, sicut paulo ante dictum est, sexto die perfecit Deus omnia opera sua (Genes. I, 21; II, 1). Quoniam vero peccatori homini legem dedit, quae in decem praeceptis scripta est, et sex decies ducta in sexagenarium surgunt, recte per sexaginta cubitos bonorum operum perfectio designatur. Quod aperte", + "candidate_score": 0.623765, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_23_25", + "bdc_text": "s. Nr. 2507 , Anm. 7 . Bullinger wusste dies aber noch nicht . kummen .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_657", + "psc_text": "carnis corruptibilis pondus cum moerore portare, totisque desideriis appetere illis hymnidicis angelorum choris interesse, admisceri coelestibus civibus, de aeterna in conspectu Dei incorruptione gaudere. In palmo itaque manus et digiti tenduntur. Sed parum quid de mensura cubiti per palmum contingitur, quia quantolibet amore animus ardeat, quantalibet virtute se in Deum cogitatione tetendit, non jam quod amet perfecte videt, sed adhuc inchoat videre quod amat, quia sicut fortissimus praedicator dicit: Videmus nunc per speculum in aenigmate, tunc autem facie ad faciem (I Cor. XIII, 12). Et, Nunc cognosco ex parte, tunc autem cognoscam sicut et cognitus sum (Ibid.) . De septimo ergo cubito palmum tangimus, quia in hac vita positi contemplationis intimae sola initia degustamus. Activa enim vita quia perfecte teneri potest, et sexto die homo est conditus (Genes. I, 27), qui bona debet operari, sex cubitos calamus habet. 9. Bene has utrasque vitas duae illae mulieres signaverunt, Martha videlicet et", + "candidate_score": 0.621762, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf032", + "work_id": "dlt000339", + "max_score": 0.66234, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_2_4", + "bdc_text": "sind mitt 60 mann september 1 . Richtig : am 31 .", + "psc_chunk_id": "dlt000339_window_116", + "psc_text": "morem regionum, Arcades annum suum tribus mensibus explicabant, Acarnanes sex, Graeci reliqui trecentis quinquaginta quattuor diebus annum proprium computabant. Non igitur mirum in hac varietate Romanos quoque olim auctore Romulo annum suum decem habuisse mensibus ordinatum, qui annus incipiebat a Martio et conficiebatur diebus trecentis quattuor, ut sex quidem menses, id est Aprilis Iunius Sextilis September November December, tricenum essent dierum, quattuor vero, Martius Maius Quintilis October, tricenis et singulis expedirentur, qui hodieque septimanas habent Nonas, ceteri quintanas. Septimanas autem habentibus ab Idibus revertebantur Kalendae ad diem septimum decimum, verum habentibus quintanas ad octavum decimum remeabat initium Kalendarum. Haec fuit Romuli ordinatio, qui primum anni mensem genitori suo Marti dicavit. Quem mensem anni primum fuisse vel ex hoc maxime probatur, quod ab ipso Quintilis quintus est et deinceps pro numero nominabantur. Huius etiam prima die ignem novum Vestae aris accendebant, ut incipiente anno cura denuo servandi novati ignis inciperet. Eodem", + "candidate_score": 0.66234, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_2_4", + "bdc_text": "sind mitt 60 mann september 1 . Richtig : am 31 .", + "psc_chunk_id": "dlt000339_window_115", + "psc_text": "his probatum est qui rationem anni mensium dierumque et ordinationem a C. Caesare digestam plenius retulerunt.» [cap. 12] Cumque hic facere vellet finem loquendi, subiecit Aurelius Symmachus: «pergin Praetextate eloquio tam dulci de anno quoque edissertare, antequam experiaris molestiam consulentis, si quis forte de praesentibus ignorat quo ordine vel apud priscos fuerit vel certioribus postea regulis innovatus sit? Ad quod discendum ipse mihi videris audientum animos incitase de diebus mensi additis disserendo.» Tum ille eodem ductu orandi reliqua contexuit: «Anni certus modus apud solos semper Aegyptios fuit, aliarum gentium dispari numero, pari errore nutabat; et ut contentus sim referendo paucarum morem regionum, Arcades annum suum tribus mensibus explicabant, Acarnanes sex, Graeci reliqui trecentis quinquaginta quattuor diebus annum proprium computabant. Non igitur mirum in hac varietate Romanos quoque olim auctore Romulo annum suum decem habuisse mensibus ordinatum, qui annus incipiebat a Martio et conficiebatur diebus trecentis quattuor, ut sex quidem menses,", + "candidate_score": 0.661641, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_2_4", + "bdc_text": "sind mitt 60 mann september 1 . Richtig : am 31 .", + "psc_chunk_id": "dlt000339_window_19", + "psc_text": "nihil ex omnibus quae veteribus elaborata sunt aut ignoratio neget aut oblivio subtrahat, superfluum video inter scientes nota proferre. Sed ne quis me aestimet dignationem consultationis gravari, quidquid de hoc mihi tenuis memoria suggesserit paucis revolvam.» Post haec, cum omnes paratos ad audiendum erectosque vidisset, ita exorsus est: «M. Varro in libro Rerum humanarum quem de diebus scripsit, \"homines\", inquit, \"qui ex media nocte ad proximam mediam noctem his horis viginti quattuor nati sunt uno die nati dicuntur.\" Quibus verbis ita videtur dierum observationem divisisse ut qui post solem occasum ante mediam noctem natus sit, illo quem nox secuta est, contra vero qui in sex noctis horis posterioribus nascitur, eo die videatur natus qui post eam noctem diluxerit. Athenienses autem aliter observare idem Varro in eodem libro scripsit eosque a solis occasu ad solem iterum occidentem omne id medium tempus unum diem esse dicere, Babylonios porro aliter —a sole enim", + "candidate_score": 0.653363, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_22_24", + "bdc_text": "September aufgegeben ; s. Nr. 2507 , Anm. 7 . Bullinger wusste dies aber noch nicht .", + "psc_chunk_id": "dlt000339_window_149", + "psc_text": "Augustum atque Septembrem reliquos quinque dies anno suo reddunt, adnectentes quarto quoque anno exacto intercalarem, qui ex quadrantibus confit. At hic non a primo in ultimum mensis diem ad incrementum continuum numerus accedit, sed post Kalendas dirigitur in Nonas, inde ad quasdam Idus deflecti audio, post rursus ni fallor, immo ut nunc quoque rettulisti, in sequentes Kalendas. Quae omnia quid sibi velint scire equidem vellem. Nam illud nec consequi posse me spero, ut vocabula comprehendam quae singulis apud vos diebus adduntur, dum alios fastos, ‹alios nefastos› variisque alios nominibus nuncupatis. Nundinas quoque vestras nescire me fateor, de quibus observatio tam diligens, tam cauta narratur. Haec nec mihi erubescendum est ignorare peregrino, a te vero, Praetextate, discere nec civem puderet.» Tunc Praetextatus «non solum tibi», inquit, «Hore, cum sis Aegypto oriundus, sed ne nobis quidem quibus origo Romana est erubescendum puto quaerere quod quaesitu dignum omnes veteres putaverunt. Nam de Kalendis", + "candidate_score": 0.624865, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_73", + "bdc_text": "Bei Haller ist er stets als \"Romanus \" ohne Nennung seines Vornamens angeführt .", + "psc_chunk_id": "dlt000339_window_202", + "psc_text": "gemino sidere spatia diei et noctis inlustrat, unde et Romani solem sub nomine et specie Iani Didymaei Apollinis appellatione venerantur. Ἀπόλλωνα Δέλφιον vocant, quod quae obscura sunt claritudine lucis ostendit ἐκ τοῦ δηλοῦν τὰ ἀφανῆ aut, ut Numenio placet, quasi unum et solum. Ait enim prisca Graecorum lingua δέλφον unum vocari. Vnde et frater, inquit, ἀδελφός dicitur quasi iam non unus. Hieropolitani praeterea, qui sunt gentis Assyriorum, omnes solis effectus atque virtutes ad unius simulacri barbati speciem redigunt eumque Apollinem appellant. Huius facies prolixa in acutum barba figurata est, eminente super caput calatho. Simulacrum thorace munitum est, dextera erectam tenet hastam superstante Victoriae parvulo signo, sinistra floris porrigit speciem summisque ab umeris Gorgoneum velamentum redimitum anguibus tegit scapulas. Aquilae propter ‹caput› exprimunt instar volatus, ante pedes imago feminea est, cuius dextera laevaque sunt signa feminarum; ea cingit flexuoso volumine draco. Radios in terram superne iaci barba demissa significat. Calathus aureus", + "candidate_score": 0.606578, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_20_22", + "bdc_text": "- Diese Hilfe kam zu spät . Die Klause wurde am 5 . September aufgegeben ;", + "psc_chunk_id": "dlt000339_window_149", + "psc_text": "Augustum atque Septembrem reliquos quinque dies anno suo reddunt, adnectentes quarto quoque anno exacto intercalarem, qui ex quadrantibus confit. At hic non a primo in ultimum mensis diem ad incrementum continuum numerus accedit, sed post Kalendas dirigitur in Nonas, inde ad quasdam Idus deflecti audio, post rursus ni fallor, immo ut nunc quoque rettulisti, in sequentes Kalendas. Quae omnia quid sibi velint scire equidem vellem. Nam illud nec consequi posse me spero, ut vocabula comprehendam quae singulis apud vos diebus adduntur, dum alios fastos, ‹alios nefastos› variisque alios nominibus nuncupatis. Nundinas quoque vestras nescire me fateor, de quibus observatio tam diligens, tam cauta narratur. Haec nec mihi erubescendum est ignorare peregrino, a te vero, Praetextate, discere nec civem puderet.» Tunc Praetextatus «non solum tibi», inquit, «Hore, cum sis Aegypto oriundus, sed ne nobis quidem quibus origo Romana est erubescendum puto quaerere quod quaesitu dignum omnes veteres putaverunt. Nam de Kalendis", + "candidate_score": 0.580605, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf011", + "work_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex", + "max_score": 0.660614, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_76_78", + "bdc_text": "Sein eigentlicher Name wird ( Hans ) Thoman Rauman gewesen sein ( dem Vornamen vieler Zürcher ging damals oft noch der Vorname Hans zuvor , der nicht immer angeführt wurde ) . In der älteren Literatur und demzufolge auch in Pf-Augsburg 36 , Nr. 202 , und Pf-Schwaben 175 , Nr. 1026 , wird \"Thoman Ruman\" mit dem in Pf-Zürich 485 angeführten \"Hans Römer\" identifiziert , der 1546 Pfarrer in Zurzach ( Kt . Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex_window_75", + "psc_text": "οἱ ψαλμοί. Catholica 5,3–6. Die Vermutung liegt nahe, dass es sich bei dem im Hypomnema τις und im Psalmenkommentar ἄλλος genannten Vorgänger des Eusebius um Origenes handelt. In ähnlich anonymer Form nimmt er im Isaias-Kommentar auf Origenes Bezug, um sich von ihm zu distanzieren; vgl. Hollerich, Exegetical Heritage, 543. Und damit ergibt sich endlich doch eine Verbindung zwischen dem Hypomnema und Origenes’ Prologen zum Psalter. Allerdings erweist sich das Hypomnema dabei, insbesondere wenn man die weiteren Ausführungen des Eusebius zum Thema hinzuzieht, als Beleg für eine (kritische) Rezeption des Origenes-Textes Interessanterweise sind die ersten Einzelpsalmen, die Origenes in diesem Text bespricht, genau die, mit denen das Hypomnema einsetzt, nämlich die ὑπὲρ τῶν ληνῶν überschriebenen Psalmen 8, 80 und 83, wobei sich Origenes gänzlich auf die Symbolik dieser Zahlen konzentriert (vgl. Catholica 4,4–11). Es wäre nicht ganz abwegig, anzunehmen, dass sich Eusebius im Hypomnema gerade mit diesem und möglicherweise weiteren Prologtexten", + "candidate_score": 0.660614, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_76_78", + "bdc_text": "Sein eigentlicher Name wird ( Hans ) Thoman Rauman gewesen sein ( dem Vornamen vieler Zürcher ging damals oft noch der Vorname Hans zuvor , der nicht immer angeführt wurde ) . In der älteren Literatur und demzufolge auch in Pf-Augsburg 36 , Nr. 202 , und Pf-Schwaben 175 , Nr. 1026 , wird \"Thoman Ruman\" mit dem in Pf-Zürich 485 angeführten \"Hans Römer\" identifiziert , der 1546 Pfarrer in Zurzach ( Kt . Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex_window_74", + "psc_text": "auf eine NT-Stelle hin, in der im Zusammenhang mit der Zahl 50 die Rede vom Schulderlass ist (Lc 7,14). Danach kommt er auf die Symbolik der einzelnen Psalmen und bemerkt unter anderem: καὶ περὶ ἀφέσεως ἁμαρτημάτων ἀξιῶν καὶ ἐξομολόγησιν περιέχων ὁ πεντηκοστός ἐστιν… Ebd. 4,12f. Origenes erwähnt Esra in diesem Zusammenhang nicht, Dass die Sammlung der Psalmen auf Esra zurückgeht, war aber auch Origenes bekannt, wie Catholica 1,7–9 belegt. vielmehr betont er: οὐ κατὰ τὴν τάξιν τῆς γραφῆς τῆς ἱστορίας οἱ δοκοῦντες ἠρτῆσθαι τῆς ἱστορίας ψαλμοὶ ἐνεγράφησαν· καὶ αἰτίαν τούτων ἔχει οὐκ ἄλλην ἢ τοὺς ἀριθμούς, ἐν οἷς εἰσι τεταγμένοι οἱ ψαλμοί. Catholica 5,3–6. Die Vermutung liegt nahe, dass es sich bei dem im Hypomnema τις und im Psalmenkommentar ἄλλος genannten Vorgänger des Eusebius um Origenes handelt. In ähnlich anonymer Form nimmt er im Isaias-Kommentar auf Origenes Bezug, um sich von ihm zu distanzieren; vgl. Hollerich, Exegetical Heritage, 543. Und", + "candidate_score": 0.658596, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_76_78", + "bdc_text": "Sein eigentlicher Name wird ( Hans ) Thoman Rauman gewesen sein ( dem Vornamen vieler Zürcher ging damals oft noch der Vorname Hans zuvor , der nicht immer angeführt wurde ) . In der älteren Literatur und demzufolge auch in Pf-Augsburg 36 , Nr. 202 , und Pf-Schwaben 175 , Nr. 1026 , wird \"Thoman Ruman\" mit dem in Pf-Zürich 485 angeführten \"Hans Römer\" identifiziert , der 1546 Pfarrer in Zurzach ( Kt . Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex_window_0", + "psc_text": "Unter den Prologtexten zum Psalter, die aus äußeren oder inneren Gründen Origenes zugeschrieben wurden, Siehe dazu Rietz, Quaestiones; Nautin, Origène, 275–292; Neuschäfer, Origenes, 67–77; Whealey, Prologues, 234–245; Risch, Prologe, 475–489, und zuletzt Auwers, Origène, 28–35. nimmt das sogenannte Hypomnema Das Hypomnema liegt als vermeintliches Werk des Origenes in folgenden Editionen vor: PG 12,1060C–1076B; Lommatzsch XI 356–371 und Rietz, Quaestiones, 1–10 (= Prologus I). Im Folgenden wird der Text nach unserer neuen kritischen Edition zitiert (= Hypomnema Kapitel, Zeile). sowohl inhaltlich als auch in seiner Überlieferung eine Sonderstellung ein, Vgl. Risch, Prologe, 477. 484–486. was bereits Anlass dazu gab, für diesen Text eine andere Quellschrift zu vermuten als für die restlichen Texte. Vgl. Risch, Prologe, 486f., wo vermutet wurde, das Hypomnema könnte ein eigenständiger Vortrag gewesen sein. Gegen eine Einordnung als Homilie bemerkt allerdings bereits Nautin, dass Origenes in seinen Homilien die Namen der Übersetzer Aquila, Symmachus und Theodotion ansonsten nie", + "candidate_score": 0.65756, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_58", + "bdc_text": "Dezember , E II 370 , 67 ) . Am 5 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex_window_70", + "psc_text": "sind. Es werden zwei mögliche Gründe dafür vorgestellt, zunächst, eingeleitet mit ὁ μέν τις εἴποι, dass die Anordnung der Psalmen der Symbolik der jeweiligen Zahl geschuldet sei, so habe die Sieben eine bestimmte Symbolik wegen des Sabbats, die Fünfzig wegen Wochenfest und Jobeljahr usw. Daher also sei im fünfzigsten Psalm das Sündenbekenntnis Davids enthalten, entsprechend dem Gesetz zum Schulderlass im Jobeljahr. Vgl. Hypomnema 17,7–23. Als alternative Begründung wird dem, eingeleitet mit ἕτερος δ᾿ ἂν εἴποι, entgegengesetzt, dass die Reihenfolge der Psalmen durch die Entstehungsgeschichte des Psalmenbuches bedingt sei, da die Psalmen durch Esra oder einen anderen jüdischen Gelehrten gesammelt und dann einfach in der Reihenfolge, die sich dabei ergab, belassen worden wären. Vgl. Hypomnema 17,24–29. Die gesamte Passage hat sehr viel Ähnlichkeit mit Eusebius’ Untersuchung desselben Themas, der unhistorischen Anordnung der Psalmen, im Kommentar zu Ps 62, der in direkter Überlieferung erhalten ist. Auch hier beginnt Eusebius seine Ausführungen: ἄλλος", + "candidate_score": 0.652663, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_76_78", + "bdc_text": "Sein eigentlicher Name wird ( Hans ) Thoman Rauman gewesen sein ( dem Vornamen vieler Zürcher ging damals oft noch der Vorname Hans zuvor , der nicht immer angeführt wurde ) . In der älteren Literatur und demzufolge auch in Pf-Augsburg 36 , Nr. 202 , und Pf-Schwaben 175 , Nr. 1026 , wird \"Thoman Ruman\" mit dem in Pf-Zürich 485 angeführten \"Hans Römer\" identifiziert , der 1546 Pfarrer in Zurzach ( Kt . Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex_window_14", + "psc_text": "Typenklassifizierung), fol. 10v–15v (Xm) In den sechs erstgenannten Handschriften trägt der Text die Überschrift Ὠριγένους ὑπόμνημα εἰς τοὺς ψαλμούς bzw. ὑπόμνημα Ὠριγένους εἰς τοὺς ψαλμούς. Er erscheint hier immer innerhalb einer Art Makroform aus Prologtexten, und zwar in Kombination mit drei kürzeren Texten, die Gregor von Nyssa zugeschrieben werden, und einem Auszug aus dem Hypomnestikon von Joseph dem Christen. In allen Handschriften mit Ausnahme des Ottob. 398 stimmt die Reihenfolge dieser Texte überein: zunächst die drei Texte von Gregor, dann das Hypomnema, gefolgt von Joseph. Im Ottob. 398 ist die Reihenfolge demgegenüber umgestellt; hier erscheint zunächst das Hypomnema, dann Joseph und darauf die Texte von Gregor. Dies spricht dafür, dass alle genannten Handschriften eben diese Makroform, innerhalb derer das Hypomnema erscheint, aus einer gemeinsamen Quelle schöpfen. Es ist davon auszugehen, dass der Text bereits in dieser Quelle Ὠριγένους ὑπόμνημα / ὑπόμνημα Ὠριγένους εἰς τοὺς ψαλμούς überschrieben war, wenngleich ein solcher", + "candidate_score": 0.65094, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_76_78", + "bdc_text": "Sein eigentlicher Name wird ( Hans ) Thoman Rauman gewesen sein ( dem Vornamen vieler Zürcher ging damals oft noch der Vorname Hans zuvor , der nicht immer angeführt wurde ) . In der älteren Literatur und demzufolge auch in Pf-Augsburg 36 , Nr. 202 , und Pf-Schwaben 175 , Nr. 1026 , wird \"Thoman Ruman\" mit dem in Pf-Zürich 485 angeführten \"Hans Römer\" identifiziert , der 1546 Pfarrer in Zurzach ( Kt . Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex_window_25", + "psc_text": "Eusebius aneinandergereiht ist mit den origeneischen Prologtexten De diapsalmate, De psalmis Moysis, Definitiones und De divisione psalmorum. Vaticanus gr. 754 schließlich enthält von Origenes die Prologtexte De diapsalmate, De psalmis Moysis, Definitiones, De divisione psalmorum und De divisione psalterii. Anders als im Falle des Origenes sind von den Prologtexten des Eusebius zum Psalter nur wenige in Typ VI und VII enthalten. Andere Katenen bieten dagegen mehr und eigenständiges Material; beispielsweise überliefern alle Katenen, die das Hypomnema enthalten, auch die eusebianischen Periochae, Zu einer Verbindung zwischen Hypomnema und Periochae s.u. S.237f. die jedoch weder in den Handschriften des Typs VI noch des Typs VII erscheinen. So spricht, trotz der Zuweisung des Textes an Origenes im erstgenannten Traditionsstrang, die handschriftliche Überlieferungssituation des Hypomnema insgesamt nicht notwendig für dessen Autorschaft, sondern in gewissem Maße für Eusebius. Obgleich ein Genitiv der Person naheliegenderweise als Autorenangabe aufzufassen ist, ließe sich der überlieferte Titel ὑπόμνημα Ὠριγένους", + "candidate_score": 0.650882, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_76_78", + "bdc_text": "Sein eigentlicher Name wird ( Hans ) Thoman Rauman gewesen sein ( dem Vornamen vieler Zürcher ging damals oft noch der Vorname Hans zuvor , der nicht immer angeführt wurde ) . In der älteren Literatur und demzufolge auch in Pf-Augsburg 36 , Nr. 202 , und Pf-Schwaben 175 , Nr. 1026 , wird \"Thoman Ruman\" mit dem in Pf-Zürich 485 angeführten \"Hans Römer\" identifiziert , der 1546 Pfarrer in Zurzach ( Kt . Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex_window_67", + "psc_text": "auch das Hypomnema angibt, während Origenes an dieser Stelle den textus receptus der Septuaginta verwendete. Nach allem Gesagten dürfte klar sein, dass die zahlreichen Entsprechungen zwischen Hypomnema und eusebianischem Psalmenkommentar nicht als Argumente für die Autorschaft des Origenes in Anspruch genommen werden können, sondern unmissverständlich für eine Zuschreibung an Eusebius sprechen. 6 Bezugnahmen des Hypomnema auf Origenes Origenes lässt sich nach allem bis hierhin Ausgeführten als Autor des Hypomnema nicht halten; dagegen scheint das Werk an zwei Stellen, an denen die Aussagen eines anonymen τις referiert werden, auf seine Schriften Bezug zu nehmen. In beiden Fällen nämlich lässt sich die vorgetragene Position aus echten Prologtexten von Origenes belegen, was zwar eine unmittelbare Beziehung nicht zweifelsfrei beweisen kann, aber doch als starkes Indiz für einen inhaltlichen Zusammenhang gewertet werden muss. Abschnitt 15 setzt sich mit einer eigenwilligen Erklärung des Terminus ψαλμός auseinander, die zuerst Origenes bei der Besprechung der verschiedenen Gattungen", + "candidate_score": 0.650024, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_76_78", + "bdc_text": "Sein eigentlicher Name wird ( Hans ) Thoman Rauman gewesen sein ( dem Vornamen vieler Zürcher ging damals oft noch der Vorname Hans zuvor , der nicht immer angeführt wurde ) . In der älteren Literatur und demzufolge auch in Pf-Augsburg 36 , Nr. 202 , und Pf-Schwaben 175 , Nr. 1026 , wird \"Thoman Ruman\" mit dem in Pf-Zürich 485 angeführten \"Hans Römer\" identifiziert , der 1546 Pfarrer in Zurzach ( Kt . Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex_window_30", + "psc_text": "schon der Sprachgebrauch des Origenes, soweit er sich rekonstruieren lässt, dem widerspricht: Eine TLG-Abfrage des Lemmas ὑπόμνημα ergibt, dass Origenes das Wort in den im TLG verfügbaren Werken genau zweimal benutzt, davon nur einmal bezogen auf schriftliche Aufzeichnungen, nämlich die Evangelien, wobei er durch die Formulierung τὰ περὶ Ἰησοῦ ἐν γράμμασιν (!) ὑπομνήματα ausdrücklich auf die Schriftlichkeit dieser „Denkmäler“ hinweist. Vgl. Origenes, Cels. II 13 (143,17f. Koetschau). Darüber hinaus ist ein solcher Titel aus den frühen Werkverzeichnissen des Origenes nicht bekannt. Interessanterweise benutzt allerdings Eusebius das Wort ὑπόμνημα häufig in der Bedeutung „Lehrschrift, Auslegung (biblischer Bücher)“, beispielsweise in seinem berühmten Bericht über die Organisation der Arbeit des Origenes im sechsten Buch der Kirchengeschichte. Vgl. Eusebius, Hist. eccl. VI 23 (568,22f. und 570,7 Schwartz/Mommsen/Winkelmann). Doch selbst wenn Hilarius tatsächlich das Hypomnema unter eben diesem Titel gekannt und seine Instructio als eine Nachahmung des Textes konzipiert haben sollte, warum hätte er dann", + "candidate_score": 0.648747, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_61", + "bdc_text": "Haller an Bullinger , 5 . März , A 202/1 , Nr. 23 , bzw. E II 370 , 55 ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex_window_13", + "psc_text": "327–440 zum selben Katenentyp wie Bodl. Barocc. gr. 223. Eine Beschreibung der Handschrift findet sich ebd. 327. fol. 14v–17v (Ja) – Bodl. Barocc. gr. 223 (16. Jh., Zur Datierung des Codex siehe Dorival, Chaînes III, 328. Typ X), fol. 19r–22v (Jb) – Vat. Borg. gr. 2 (16. Jh., Typ X), Für diese Handschrift gilt dasselbe wie für Hieros. S. Crucis 1. Sie wird von Karo/Lietzmann nicht aufgeführt, gehört jedoch nach Dorival, Chaînes III, 327–440 zum selben Katenentyp wie Bodl. Barocc. gr. 223. Eine Beschreibung der Handschrift findet sich ebd., 328f. fol. 26v–31v (Jc) – Vat. gr. 342 (11. Jh., keine Typenklassifizierung), fol. 10v–15v (Xm) In den sechs erstgenannten Handschriften trägt der Text die Überschrift Ὠριγένους ὑπόμνημα εἰς τοὺς ψαλμούς bzw. ὑπόμνημα Ὠριγένους εἰς τοὺς ψαλμούς. Er erscheint hier immer innerhalb einer Art Makroform aus Prologtexten, und zwar in Kombination mit drei kürzeren Texten, die Gregor von Nyssa zugeschrieben werden, und", + "candidate_score": 0.645253, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_72_74", + "bdc_text": "und ein anderes Mal als \"Hanß Ruman\" ( A 202/1 , Nr. 24 ) bezeichnet . Bei Haller ist er stets als \"Romanus \" ohne Nennung seines Vornamens angeführt . Die Bezeichnung \"Thomann Rainen\" die man in dem am 19 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex_window_17", + "psc_text": "Maße für eine Zuschreibung an Eusebius. Weiterhin findet sich in einer noch nicht genannten Moskauer Handschrift wie auch in einigen der bereits oben aufgeführten Handschriften innerhalb einer anderen Makroform ein kurzer Auszug aus dem Hypomnema, der das Wort διάψαλμα erklärt. In der Edition des Textes Abschnitt 14. Bereits Rietz vermerkt, dass dieser Auszug im Ottob. 398 ein zweites Mal separat und zwar mit Zuweisung an Eusebius erscheint, jedoch messen weder er noch Nautin dieser Tatsache eine Bedeutung bei. Vgl. Rietz, Quaestiones, 17. 33, Anm. 16; Nautin, Origène, 277, Anm. 35. Es handelt sich um folgende Handschriften: – Mosq. GIM Sinod. gr. 194 (11. Jh., Typ XIIIa Die Klassifizierung durch Karo/Lietzmann ist insofern irreführend, als die Katene dieser Handschrift dieselbe ist wie die im Ottob. gr. 398 (Typ IV), vgl. Dorival, Chaînes IV, 262–297.), fol. 6r (Sigle: U) – Vat. Ottob. gr. 398, fol. 36v – Hieros. S. Crucis 1, fol.", + "candidate_score": 0.637859, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_78", + "bdc_text": "Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex_window_0", + "psc_text": "Unter den Prologtexten zum Psalter, die aus äußeren oder inneren Gründen Origenes zugeschrieben wurden, Siehe dazu Rietz, Quaestiones; Nautin, Origène, 275–292; Neuschäfer, Origenes, 67–77; Whealey, Prologues, 234–245; Risch, Prologe, 475–489, und zuletzt Auwers, Origène, 28–35. nimmt das sogenannte Hypomnema Das Hypomnema liegt als vermeintliches Werk des Origenes in folgenden Editionen vor: PG 12,1060C–1076B; Lommatzsch XI 356–371 und Rietz, Quaestiones, 1–10 (= Prologus I). Im Folgenden wird der Text nach unserer neuen kritischen Edition zitiert (= Hypomnema Kapitel, Zeile). sowohl inhaltlich als auch in seiner Überlieferung eine Sonderstellung ein, Vgl. Risch, Prologe, 477. 484–486. was bereits Anlass dazu gab, für diesen Text eine andere Quellschrift zu vermuten als für die restlichen Texte. Vgl. Risch, Prologe, 486f., wo vermutet wurde, das Hypomnema könnte ein eigenständiger Vortrag gewesen sein. Gegen eine Einordnung als Homilie bemerkt allerdings bereits Nautin, dass Origenes in seinen Homilien die Namen der Übersetzer Aquila, Symmachus und Theodotion ansonsten nie", + "candidate_score": 0.631279, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_72_74", + "bdc_text": "und ein anderes Mal als \"Hanß Ruman\" ( A 202/1 , Nr. 24 ) bezeichnet . Bei Haller ist er stets als \"Romanus \" ohne Nennung seines Vornamens angeführt . Die Bezeichnung \"Thomann Rainen\" die man in dem am 19 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex_window_18", + "psc_text": "gr. 194 (11. Jh., Typ XIIIa Die Klassifizierung durch Karo/Lietzmann ist insofern irreführend, als die Katene dieser Handschrift dieselbe ist wie die im Ottob. gr. 398 (Typ IV), vgl. Dorival, Chaînes IV, 262–297.), fol. 6r (Sigle: U) – Vat. Ottob. gr. 398, fol. 36v – Hieros. S. Crucis 1, fol. 18r – Bodl. Barocc. gr. 223, fol. 23v–24r – Vat. Borg. gr. 2, fol. 32v Die entsprechende Makroform, in die dieser Auszug eingebunden ist, erscheint in allen genannten Handschriften in der gleichen Formation und umfasst folgende Exzerpte: – Eusebius, Didascalia, die in den Handschriften (bis auf Borg. 2, wo für diese Makroform alle Überschriften fehlen) übereinstimmend überschrieben ist: Ἱππολύτου ἐπισκόπου Ῥώμης ὑπόθεσις διηγήσεως εἰς τοὺς ψαλμούς. Aufgrund dieser Zuschreibung erscheint der Text als Fragment VI in der Hippolyt-Edition von Achelis, der ihn jedoch an Eusebius zurückgibt. Devreesse bestätigt die Zuschreibung an Eusebius, vgl. Devreesse, Commentateurs, 145. – einen Auszug aus", + "candidate_score": 0.626159, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_78_80", + "bdc_text": "Aargau ) geworden sein soll ( die Quelle für letztere Behauptung ist unbekannt ) . Ob diese Identifikation zutreffend ist , muss derzeit offen bleiben. . Acht wol , der löufferDer unbekannte Bote von Augsburg .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex_window_51", + "psc_text": "der beiden Kirchenväter zu den betreffenden Psalmen den wahren Autor des Hypomnema aufzeigen. Besonders aussagekräftig sind in dieser Hinsicht die glücklicherweise sowohl für Origenes als auch für Eusebius durch die Erste Palästinische Katene überlieferten Auslegungen zu Ps 8,1: Origenes weist in seiner Besprechung des Verses zunächst auf die anderen beiden Psalmen hin, die ὑπὲρ τῶν ληνῶν in ihrem Titel enthalten, danach führt er andere Bibelstellen an, in denen von Weinstöcken, Weinbauern und Keltern die Rede ist. Origenes, Fragm. in Ps. (Ps 8) AS II, 459,10–28 (vgl. PG 12,1181D–1183A, authentischer Origenes gemäß Devreesse, Commentateurs, 10): Καὶ ὁ ὀγδοηκοστὸς ἐπιγέγραπται εἰς τὸ τέλος ὑπὲρ τῶν ληνῶν τῷ Ἀσάφ (Ps 80,1), οὗ ἡ ἀρχή· ἀγαλλιᾶσθε τῷ βοηθῷ ἡμῶν· (Ps 80,2) καὶ ἐν τῷ πγʹ ψαλμῷ τὴν ὑπὲρ τῶν ληνῶν εὐρήσεις ἐπιγραφήν· πρὸς δὲ ταῦτα λάβωμεν τὰ περὶ Νῶε φυτεύοντος ἄμπελον (vgl. Gen 9,20) τήν τε περὶ τοῦ Ἰούδα παρὰ Ἰακὼβ εὐλογίαν· δεσμεύων πρὸς", + "candidate_score": 0.62563, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_73", + "bdc_text": "Bei Haller ist er stets als \"Romanus \" ohne Nennung seines Vornamens angeführt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex_window_27", + "psc_text": "ὑπόμνημα in einem wissenschaftlichen Kontext natürlich über eine bloße, gleichsam persönliche Erinnerung hinausreichen sollte, könnte der Titel eine Stellungnahme des Eusebius zu Origenes bedeuten. Der Nachfolger zeigt sich nicht als sklavischer Parteigänger, sondern als selbständiger Kopf, der seine abweichende Auffassung in einem kurzen ὑπόμνημα darlegt. Die Ausführungen sind denn tatsächlich eine Auseinandersetzung mit Auffassungen des Origenes. Wo Eusebius die These eines anonymen τις referiert, lässt sich der Inhalt aus Origenes nachweisen. Auch die übrigen Erklärungen sind Gegenpositionen zu Origenes, wie sich unten in den Abschnitten fünf und sechs erweisen wird. Unentschieden muss indessen bleiben, ob der Urheber des Titels ὑπόμνημα Ὠριγένους sich dieser Zusammenhänge bewusst war. 3 Die Rezeption durch Hilarius Ein entscheidendes Argument für die Zuschreibung des Hypomnema an Origenes könnte allerdings die Rezeption des Textes durch Hilarius von Poitiers sein, Zur Rezeption des Hypomnema bei Hilarius vgl. Rietz, Quaestiones, 33; Nautin, Origène, 277. Einschränkend vermerkt allerdings Nautin, ebd.", + "candidate_score": 0.614157, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_73", + "bdc_text": "Bei Haller ist er stets als \"Romanus \" ohne Nennung seines Vornamens angeführt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex_window_0", + "psc_text": "Unter den Prologtexten zum Psalter, die aus ��ußeren oder inneren Gründen Origenes zugeschrieben wurden, Siehe dazu Rietz, Quaestiones; Nautin, Origène, 275–292; Neuschäfer, Origenes, 67–77; Whealey, Prologues, 234–245; Risch, Prologe, 475–489, und zuletzt Auwers, Origène, 28–35. nimmt das sogenannte Hypomnema Das Hypomnema liegt als vermeintliches Werk des Origenes in folgenden Editionen vor: PG 12,1060C–1076B; Lommatzsch XI 356–371 und Rietz, Quaestiones, 1–10 (= Prologus I). Im Folgenden wird der Text nach unserer neuen kritischen Edition zitiert (= Hypomnema Kapitel, Zeile). sowohl inhaltlich als auch in seiner Überlieferung eine Sonderstellung ein, Vgl. Risch, Prologe, 477. 484–486. was bereits Anlass dazu gab, für diesen Text eine andere Quellschrift zu vermuten als für die restlichen Texte. Vgl. Risch, Prologe, 486f., wo vermutet wurde, das Hypomnema könnte ein eigenständiger Vortrag gewesen sein. Gegen eine Einordnung als Homilie bemerkt allerdings bereits Nautin, dass Origenes in seinen Homilien die Namen der Übersetzer Aquila, Symmachus und Theodotion ansonsten nie", + "candidate_score": 0.611334, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_73", + "bdc_text": "Bei Haller ist er stets als \"Romanus \" ohne Nennung seines Vornamens angeführt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex_window_14", + "psc_text": "Typenklassifizierung), fol. 10v–15v (Xm) In den sechs erstgenannten Handschriften trägt der Text die Überschrift Ὠριγένους ὑπόμνημα εἰς τοὺς ψαλμούς bzw. ὑπόμνημα Ὠριγένους εἰς τοὺς ψαλμούς. Er erscheint hier immer innerhalb einer Art Makroform aus Prologtexten, und zwar in Kombination mit drei kürzeren Texten, die Gregor von Nyssa zugeschrieben werden, und einem Auszug aus dem Hypomnestikon von Joseph dem Christen. In allen Handschriften mit Ausnahme des Ottob. 398 stimmt die Reihenfolge dieser Texte überein: zunächst die drei Texte von Gregor, dann das Hypomnema, gefolgt von Joseph. Im Ottob. 398 ist die Reihenfolge demgegenüber umgestellt; hier erscheint zunächst das Hypomnema, dann Joseph und darauf die Texte von Gregor. Dies spricht dafür, dass alle genannten Handschriften eben diese Makroform, innerhalb derer das Hypomnema erscheint, aus einer gemeinsamen Quelle schöpfen. Es ist davon auszugehen, dass der Text bereits in dieser Quelle Ὠριγένους ὑπόμνημα / ὑπόμνημα Ὠριγένους εἰς τοὺς ψαλμούς überschrieben war, wenngleich ein solcher", + "candidate_score": 0.609637, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_73", + "bdc_text": "Bei Haller ist er stets als \"Romanus \" ohne Nennung seines Vornamens angeführt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex_window_26", + "psc_text": "des Typs VII erscheinen. So spricht, trotz der Zuweisung des Textes an Origenes im erstgenannten Traditionsstrang, die handschriftliche Überlieferungssituation des Hypomnema insgesamt nicht notwendig für dessen Autorschaft, sondern in gewissem Maße für Eusebius. Obgleich ein Genitiv der Person naheliegenderweise als Autorenangabe aufzufassen ist, ließe sich der überlieferte Titel ὑπόμνημα Ὠριγένους bzw. Ὠριγένους ὑπόμνημα vielleicht auch auf den Inhalt beziehen. Ὑπόμνημα mit einfachem Genitiv kann nämlich „Erinnerung an“ bedeuten, wie sich beispielsweise aus Chrysostomus belegen lässt. Chrysostomus, In psalmum 136 (PG 55,405B): ὑπομνήματα τῆς πολιτείας τῆς προτέρας. Grammatikalisch könnte also Ὠριγένους durchaus als Objekt des ὑπόμνημα verstanden werden. Da der Ausdruck ὑπόμνημα in einem wissenschaftlichen Kontext natürlich über eine bloße, gleichsam persönliche Erinnerung hinausreichen sollte, könnte der Titel eine Stellungnahme des Eusebius zu Origenes bedeuten. Der Nachfolger zeigt sich nicht als sklavischer Parteigänger, sondern als selbständiger Kopf, der seine abweichende Auffassung in einem kurzen ὑπόμνημα darlegt. Die Ausführungen sind denn tatsächlich", + "candidate_score": 0.607123, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_16_18", + "bdc_text": "vgl . SI VIII 1555. . Siehe dazu Nr. 2572 , 6-8 und 44-46 . Zuͦ den Costentzern werdent ouch andere stettNämlich Truppen , die der Klause von Augsburg aus zu Hilfe geschickt wurden ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex_window_92", + "psc_text": "ὁ μὲν Ἀκύλας ἐπὶ τοῖς κρίνοις, ὁ δὲ Σύμμαχος περὶ τῶν ἀνθέων ἡρμήνευσαν. Ὑπὲρ τῶν κρυφίων Οἱ ἐπιγεγραμμένοι ὑπὲρ τῶν κρυφίων κρύφιόν τινα καὶ λανθάνοντα πόλεμον καὶ τὴν κατὰ τῶν ἀοράτων καὶ νοητῶν ���χθρῶν νίκην τοῦ σωτῆρος ἡμῶν περιέχουσιν. Ὁ γοῦν ἔνατός φησιν· ἐν τῷ ἀποστραφῆναι τὸν ἐχθρόν μου εἰς τὰ ὀπίσω, καὶ τὰ ἑξῆς. οἷς ἐπιφέρει σημαίνων τὴν τῶν ἐθνῶν κλῆσιν· ψάλατε τῷ κυρίῳ τῷ κατοικοῦντι ἐν Σιών, ἀναγγείλατε ἐν τοῖς ἔθνεσι τὰ ἐπιτηδεύματα αὐτοῦ. καὶ ὅτι ταῦτα λεληθότως κατὰ τὸν καιρὸν τοῦ πάθους αὐτῷ συνετελέσθη, τὰ τῆς προγραφῆς τοῦ ψαλμοῦ δηλοῖ· ἐπιγέγραπται γὰρ ὑπὲρ τῶν κρυφίων τοῦ υἱοῦ, ἀνθ’ οὗ ὁ μὲν Σύμμαχος ὑπὲρ τοῦ θανάτου τοῦ υἱοῦ πεποίηκεν, ὁ δὲ Ἀκύλας ὑπὲρ τῆς νεανιότητος. οἷς συμφωνεῖ καὶ τὰ περὶ τῆς ἐκ τοῦ θανάτου ἀναβιώσεως αὐτοῦ διὰ τοῦ ψαλμοῦ σημαινόμενα κατὰ τό· ὁ ὑψῶν με ἐκ τῶν πυλῶν τοῦ θανάτου. Καὶ ὁ τεσσαρακοστὸς πέμπτος παραπλησίως περὶ τῶν κρυφίων", + "candidate_score": 0.596942, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_20_22", + "bdc_text": "- Diese Hilfe kam zu spät . Die Klause wurde am 5 . September aufgegeben ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex_window_63", + "psc_text": "keine Aquila-Übersetzung, doch in Ecl. proph. II 5 (zu Ps 9) vermerkt Eusebius: ὁ μέντοι Ἀκύλας […] ἐξέδωκεν εἰπών· τῷ νικοποιῷ νεανιότητος τοῦ υἱοῦ… (PG 22,1100A). Vermutlich handelt es sich bei der Angabe des Hypomnema um ein Versehen, denn Field bestätigt die der Eclogae propheticae, wobei er die Hypomnema-Stelle als Origenes-Beleg in den Anmerkungen aufführt. Vgl. Field II, 97. und eine Episode aus den Königsbüchern Ps 56 wird in Hypomnema 8 auf I Reg 24,4 bezogen, während Eusebius im Kommentar zu Ps 56 ausdrücklich I Reg 22,1f. als die dem Psalm zugrunde liegende Episode angibt. abweichend angegeben werden. Diese kleinen Abweichungen unterstreichen jedoch eher das allgemeine Bild zahlreicher Bezüge zwischen Hypomnema und Psalmenkommentar des Eusebius, die bereits Rietz aufgezeigt hat, und die – ohne Vollständigkeit zu beanspruchen – auch in der folgenden Edition des Textes an den entsprechenden Stellen vermerkt sind. An dieser Stelle ist auch kurz auf die Überschrift", + "candidate_score": 0.572183, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II", + "max_score": 0.660524, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_42_44", + "bdc_text": "Basel). , lassend michs wüssen . Die von Augspurg habend predicanten von uns begaͤrt . Hatt man hütt 3 hinuß geordnetSiehe Johannes Hallers Gesuch in Nr. 2560 , 75-104 .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1964", + "psc_text": "(Act. IV, 32) . Has glebas ex uno quidem pulvere, sed quasi diversa mole distinctas quotidie Dominus in terra compingit, quia, servata unitate sacramenti, juxta varietatem morum atque linguarum fideles in Ecclesia populos colligit. Has glebas jam tunc Dominus designavit, quando ad esum panis et piscium quinquagenos discumbere vel centenos jussit (Matth. XIV, 19, 20) . 23. In Ecclesia diversi sunt ordines.---Quas tamen glebas si in Ecclesia ex diversitate meritorum attendimus, fortasse adhuc distinguere subtilius valemus. Nam dum alius est ordo praedicantium, alius auditorum; alius regentium, atque alius subditorum; alius conjugum, alius continentium, alius poenitentium, alius virginum; quasi ex una terra est diversa glebarum forma distincta, dum in una fide, in una charitate disparia demonstrantur bene operantium merita. Has glebas populus ille significavit, qui ad constructionem tabernaculi sub uno studio diversa donaria obtulit, de quo scriptum est: Quidquid in cultum tabernaculi et ad vestes sanctas necessarium erat, viri cum mulieribus", + "candidate_score": 0.660524, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_88_90", + "bdc_text": "Gott mitt üch. Datum Zürych , 8 . septembris , 9 . antemeridiana , 1546 . Commendo tibi hunc Gallum praesentium latorem , impressorem , hominem piumUnbekannt. .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_688", + "psc_text": "ambulavi in vanitate, et festinavit in dolo pes meus, appendat me in statera justa, et sciat Deus simplicitatem meam. 11. Sancti merita sua in Christo tanquam in stater curent appendere, ut quod minus habent, agnoscant.--- Scire Deus dicitur scire nos facere, usitato nostrae locutionis modo, qui laetum diem dicimus, ex quo contingit ut laetemur. Hinc est enim quod ad Abraham Dominus dicit: Nunc cognovi quod timeas Deum (Genes. 22, 12) . Neque enim creator temporum quidquam cognovit ex tempore; sed cognoscere ejus est ex cujuslibet causae emergentis articulo nobis cognitionem praebere. Quis vero staterae nomine nisi Mediator Dei et hominum designatur? In quo aequa lance omnia merita nostra pensantur, et in cujus praeceptis agnoscimus quid in nostra vita minus habeamus. In hac autem statera appendimur, quoties ad vitae ejus exempla provocamur. Hinc namque scriptum est: Christus pro nobis passus est, vobis relinquens exemplum, ut sequamini 684 vestigia ejus, qui peccatum", + "candidate_score": 0.650524, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_23_25", + "bdc_text": "s. Nr. 2507 , Anm. 7 . Bullinger wusste dies aber noch nicht . kummen .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2030", + "psc_text": "Quid autem per cubitum, nisi operatio; quid per senarium numerum, nisi perfectio operationis ostenditur, quia et sexto die cuncta opera Dominus explesse memoratur? Quid ergo super sex cubitos palmus insinuat (Genes. II, 1) , nisi contemplationis vim, quae jam initia aeternae et septimae quietis demonstrat? Quia enim aeternorum contemplatio hic minime perficitur, mensura septimi cubiti non expletur. Electorum itaque ecclesia, quia cuncta quae operanda sunt perficit, in sex cubitis sese in monte posita civitas ostendit. Quia vero hic adhuc sola initia contemplationis 981 inspicit, de septimo cubito non nisi palmum tangit. 54. Culmen contemplationis non attingitur, nisi ab exteriorum curarum oppressione liberemur.---Sciendum vero est quia nequaquam culmen contemplationis attingimus, si non ab exterioris curae oppressione cessemus. Nequaquam nosmetipsos intuemur, ut sciamus aliud in nobis esse rationale quod regit, aliud animale quod regitur, nisi ad secretum hujus silentii recurrentes, ab omni exterius perturbatione sopiamur. Quod silentium nostrum bene etiam Adam dormiens", + "candidate_score": 0.634408, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_91_93", + "bdc_text": "Bullinger. [ Adresse auf der Rückseite : ] Clarissimo viro d. Osvaldo Myconio , domino et fratri semper colendo . Basel .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2848", + "psc_text": "Rursum quia bovis nomine labor praedicatoris exprimitur; legis verba testantur, quae ait: Non obturabis os bovi trituranti (Deut. XXV, 4) . Ac si aperte diceret: Praedicatores verbi a stipendiorum suorum perceptione non prohibebis. Rursum quia bovis nomine plebs Israelitica figuratur, propheta asserit, qui Redemptoris adventum denuntians dicit: Cognovit bos possessorem suum, et asinus praesepe Domini sui (Isai. I, 3) , per bovem scilicet Israeliticum populum jugo legis edomi tum signans, 1161 per asinum vero gentilem populum indicans, voluptatibus deditum, et gravius brutum. 40. Asinorum quoque et asinarum nomine aliquando luxuriosorum petulantia, aliquando mansuetudo simplicium, aliquando vero, ut praediximus, stultitia gentilium designatur. Quia enim luxuriosorum petulantia asinorum appellatione per comparationem exprimitur aperte declaratur cum per prophetam dicitur: Quorum carnes sunt ut carnes asinorum (Ezech. XXIII, 20) . Rursum quia asinarum nomine simplicium vita figuratur, Redemptor noster cum Jerusalem pergeret, asinam sedisse memoratur. Jerusalem quippe visio pacis dicitur. Quid igitur signat quod", + "candidate_score": 0.617356, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_91_93", + "bdc_text": "Bullinger. [ Adresse auf der Rückseite : ] Clarissimo viro d. Osvaldo Myconio , domino et fratri semper colendo . Basel .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2849", + "psc_text": "designatur. Quia enim luxuriosorum petulantia asinorum appellatione per comparationem exprimitur aperte declaratur cum per prophetam dicitur: Quorum carnes sunt ut carnes asinorum (Ezech. XXIII, 20) . Rursum quia asinarum nomine simplicium vita figuratur, Redemptor noster cum Jerusalem pergeret, asinam sedisse memoratur. Jerusalem quippe visio pacis dicitur. Quid igitur signat quod Dominus sedendo asinam Jerusalem ducit, nisi quod simplices mentes dum praesidendo possidet, eas usque ad visionem pacis sua sacra sessiono perducit? Rursum quia asinorum nomine stultitia gentilium designatur propheta testatur, dicens: Beati qui seminatis super omnes aquas, immittentes pedem bovis et asini (Isai. XXXII, 20) . Super omnes quippe aquas seminare est cunctis populis fructuosa vitae verba praedicare. Pedem vero bovis et asini immittere est vias Israelitici et gentilis populi per praeceptorum coelestium vincula religare. [Vet. XIX.] 41. Sacrae Scripturae littera praeterita referuntur, et futura praedicuntur.---Litterae igitur veritate servata, sub beati Job nomine cunctis his animalibus non immerito credimus sanctae", + "candidate_score": 0.614107, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_37_39", + "bdc_text": "Suͦchend ir dann in mappenLandkarten. . Ich weiß sunst nut wyter . Habend ir ettwas unden heruffunden heruff :", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2460", + "psc_text": "His namque cum gloria augetur elatio, cum elatione vero additur cura, huc illucque animus tenditur, quia et desideria cum rebus crescunt. Cumque cogitationes innumeras quasi agri fenum proferunt, eisdem cogitationibus velut desiderato pabulo Behemoth istius famem pascunt. Unde nunc recte dicitur: CAPUT PRIMUM. VERS. 15.---Huic montes herbas ferunt 2. Quid mons, quidve montes in sacra Scriptura significent.---In Scriptura sacra cum numero singulari mons ponitur, aliquando incarnatus Dominus, aliquando sancta Ecclesia, aliquando testamentum Dei, aliquando apostata angelus, aliquando quilibet haereticus designatur. Cum vero montes plurali numero nominantur, aliquando celsitudo apostolorum atque prophetarum, aliquando vero saecularium potestatum tumor exprimitur. Mons namque Dominum designat, sicut scriptum est: Et erit in novissimis diebus praeparatus mons domus Domini in vertice montium (Isai. II, 2) . Mons quippe est in vertice montium incarnatus Dominus, transcendens celsitudinem prophetarum. Rursum per montem sancta designatur Ecclesia, sicut scriptum est: Qui confidunt in Domino, sicut mons Sion (Psal. CXXIV, 1)", + "candidate_score": 0.603589, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_10_12", + "bdc_text": "Daruff die fygendFeinde . den KatzenbergDer Katzenberg , unmittelbar nördlich von der Klause Ehrenberg gelegen. nitt unferrnitt unferr :", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1970", + "psc_text": "Huic ergo leaenae Dominus praedam capit, ut animam catulorum ejus impleat, quia ad augmentum hujus Ecclesiae innumeros de gentilitate diripuit, et per animarum lucrum esurientia apostolorum vota satiavit. Ipsi quippe catuli pro mentis teneritudine et formidinis infirmitate vocati sunt, quia, passo Domino, clausis foribus residebant, sicut de illis scriptum est: Cum esset sero die illo una Sabbatorum, et fores essent clausae ubi erant discipuli congregati propter metum Judaeorum, venit Jesus, et stetit in medio eorum (Joan. XX, 19) . Unde hic quoque de eisdem catulis apte subjungitur: CAPUT VIII. VERS. XL.---Quando cubant in antris, et in specubus insidiantur. 26. In antris prius cubarunt, unde in mundum praedas acturi exsilierunt.---Cum enim nequaquam sancti apostoli contra membra diaboli in voce liberae praedicationis exsurgerent, et necdum post passionem Domini 968 sancti Spiritus effusione solidati Redemptorem suum firma auctoritate praedicarent, adhuc contra adversarios suos quasi in antris insidiabantur. Clausis quippe foribus quasi in quibusdam", + "candidate_score": 0.592849, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_32_34", + "bdc_text": "Loci nomen , nitt unferr von Erenberg . Sunst bin ich nie da xingewesen. . Verzeychnens üch , wie es harhierher .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1808", + "psc_text": "Vel certe idcirco beatus Job utrum terrae latitudinem consideraverit inquiritur, ut exemplo alienae latitudinis humilietur. Ac si ei aperte diceretur: Eos quos innumera mala praesentis vitae nequeunt angustare considera, et de statu cordis tui inter verbera gloriari cessa. Sequitur: CAPUT XVII [Vet. et Rec. IX]. VERS. 18-20.---Indica mihi, si nosti omnia, in qua via habitet lux, et tenebrarum quis locus sit, ut ducas unumquodque ad terminos suos, et intelligas semitas domus ejus. 32. Per lucem justitia, per tenebras iniquitas designatur. Qui in justitia perseveraturi sint, aut in peccato morituri, nos latet.---Beatus Job gravi quaestione discutitur, ut et de via lucis, et tenebrarum loco requiratur; ut unumquodque ad suos terminos ducat, ac semitas domus ejus intelligat. Quid enim lucis nomine, nisi justitia accipitur? et quid per tenebras, nisi iniquitas designatur? Unde quibusdam conversis a peccatorum nequitia dicitur: Eratis aliquando tenebrae, nunc autem lux in Domino (Ephes. V, 8) . Et de", + "candidate_score": 0.5887, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_65", + "bdc_text": "Juli reiste Ruman mit seiner Familie heim ( Haller an Bullinger , 22 .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1502", + "psc_text": "Dominus in conspectu filiorum Israel, regionis uberrimae est ad pastum animalium; et nos servi tui habemus jumenta plurima precamurque, si invenimus gratiam coram te, ut des nobis famulis tuis eam in possessionem, nec facias nos transire Jordanem (Num. XXXII, 4) . Qui igitur jumenta plurima possident, Jordanem transire refugiunt, quia quos multa mundi implicamenta occupant, habitationem coelestis patriae non requirunt. Sed ipsa eos quam specie tenus tenent, fides increpat, ne otii delectatione torpescant, atque exemplo suo alios a laboris tolerantia, et studio longanimitatis frangant. Unde eis per Moysen dicitur: Nunquid fratres vestri ibunt ad pugnam, et vos hic sedebitis? Cur subvertitis mentes filiorum Israel (Ibid., 7) ? Sed quia erubescunt non defendere quod confitentur, pro eadem fide quam professi sunt, ad certamen properant, eamque non sibi, sed proximis vindicant. Unde et ad Moysen dicunt: Caulas ovium fabricabimus, et stabula jumentorum, parvulisque nostris urbes munitas; nos autem ipsi armati et accincti", + "candidate_score": 0.58467, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_82", + "bdc_text": "Gruͤssend mir Gastium , mitteylend imm diß nuwe zytungNachricht .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_941", + "psc_text": "musto vero sancti Spiritus fervor accipitur, de quo in Evangelio Dominus dicit: Vinum novum mittunt in utres novos (Matth. IX, 17) . Ex quo dum repente replerentur apostoli (Act. II, 4) , dum linguis omnibus 741 loquerentur, a Judaeis nescientibus, sed tamen vera attestantibus, dictum est: Hi musto pleni sunt (Ibid., 13) . Lagunculas vero infirmas ipsa humanitate conscientias, vel certe haec terrena corporum vascula, non inconvenienter accipimus, de quibus Paulus apostolus ait; Habemus thesaurum istum in vasis fictilibus (II Cor. IV, 7) . Eliu autem, quia, sicut superius diximus, sic inflatione elationis extenditur, ac si ad loquendum per charitatis gratiam ardore Spiritus sancti accendatur, sensus sui spiritum in eo quod tacuit, quasi musto absque spiraculo comparavit. Et bene ait: Quod lagunculas novas disrumpit; quia sancti Spiritus fervor non solum veteri, sed etiam nova vita vix capitur. Mustum ergo lagunculas novas disrumpit, quia fervoris ejus potentia etiam spiritalia corda transcendit.", + "candidate_score": 0.581613, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf048", + "work_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1", + "max_score": 0.658942, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_74", + "bdc_text": "Die Bezeichnung \"Thomann Rainen\" die man in dem am 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_8", + "psc_text": "< S (aber »mnit« wohl aus »mnit > « = μοι δοκεῖ) 18 f τῆς ᾠδῆς συμφ.] »des Einklangs « S 19 προῆδον F ν: προεῖδον S δ’ ᾄδουσιν ἑρμηνεύοντες τὰ ὑπ’ ἐκείνων μυστικῶς ἀπηγγελμένα. ὠ συμφώνου ἁρμονίας ὑπὸ θείου πνεύματος συγκειμένης· ὠ καλοῦ χοροῦ τῶν ᾀδόντων τὰ μυστήρια. τούτοις κἀγὼ συνᾴδειν εὔχομαι. ᾄσωμεν τοιγαροῦν καὶ ἡμεῖς τὴν ὁμοίαν ᾠδήν, καὶ τὸν ὕμνον ἀναπέμψωμεν τῷ ἁγίῳ πατρί, πνεύματι δοξάζοντες Ἰησοῦν τὸν ἐν κόλποις αὐτοῦ‘. μὴ φύγῃς, ἄνθρωπε, ὕμνον πνευματικόν, μηδὲ ἀπεχθῶς πρὸς τὴν ἀκρόασιν διαθῇς. θάνατον οὐκ ἔχει· σωτηρίας ἐστὶν διήγημα ἡ παρ' ἡμῖν ᾠδή. ἐγὼ μὲν οὖν ἤδη καὶ τῶν χρειττόνων ἀπολαύειν δοκῶ περὶ τοιούτων διαλεγόμενος, καὶ μάλιστα ὅτε ὁ τοιοῦτός μοι πάρεστιν ἀνθέων λειμών, τουτέστιν ἡ ὑμετέρα σύνοδος τῶν ἅμα τε καὶ ἀκουόντων καὶ συνᾳδόντων τὰ θεῖα μυστήρια. ἀφ' ὧν καὶ τὸ λέγειν θαρρῶ, ὅτι μοι παντὸς φθόνου καθαρὰς παρέχετε τὰς ἀκοάς, οὐ τὸν ζῆλον τὸν τοῦ Κάϊν", + "candidate_score": 0.658942, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_74", + "bdc_text": "Die Bezeichnung \"Thomann Rainen\" die man in dem am 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_179", + "psc_text": "19f »die Wahrheit—Verhandlung«: vielleicht »sie (verbirgt sich oftmals), indem die Wahrheit nicht durch wahrheitsgemäße Verhandlung« oder »in der Tat die Wahrheit, die nicht durch Verhandlung« 21 »Daher«: S zeigt an durch Majuskelbuchstaben, daß hier die Gegenrede beginnt | »Wiedergabe«: ἀνταπόδομα, ἀπόδοσις, ἀμοιβή? zu empfangen. Denn nachdem so sich das Größere gezeigt hat, wird mit Sicherheit das Passende zu wählen einem jeden klar sein. Auch ich selbst will nun nicht, o du, für mein Wort, daß s ohne Prüfung sein werde. Denn auch nicht in dem, was ich oben gesagt, wenn es auch entgegen ist dem Gesuchten. lch sage es, und mit aller Willigkeit will ich, daß dies gefragt werde. Und dich bitte ich mit aller Macht an das Fragen dich zu halten. Denn davon meine ich für mich großen Nutzen zu haben. Denn wenn mir die Sache klar erforscht ist, so wird mir (zu Teil), nicht durch Meinen an das", + "candidate_score": 0.652497, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_55_57", + "bdc_text": "Haller an Bullinger , 20 . November , aaO , A 202/1 , Nr. 20 , bzw. E II 370 , Wf ) . Angesichts der für die Schmalkaldener ungünstigen Kriegsentwicklung forderten die Zürcher Ende Dezember 1546 ihre Prädikanten zurück ( Haller an Bullinger , 27 .", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_201", + "psc_text": "des Notwendigen in ungenziemendo Dinge verwandelt« Ezn | καὶ < S 5 ἐναλάσσει D | γινόμενον] D endet 164, 11 | »Aber—Denn« Z. 7 < Ezn 8 »welches—hat« + Ezn 14 »Und—über« Z. 15 < Ezn 15 »verbringen« S 21v | »Und siehe—zeigt» Z. 24: »wie zuch das Eisen bald zum Guten dient und bald zum Bösen; denn wenn einer Pflugschar u. Sense u. Sichel verfertigt, so diente es zum Guten, wenn aber Schwert u. Lanze u. Pfeil u. andere Waffen, welche den Menschen schädlich sind, so verübt er eine böse Tat; aber die Ursache des Bösen ist der Täter und nicht das Eise« Ezn 21 »Andeindung« ulajanie: »Jagen« ulovlenie S b ETAIP. Ἐπεὶ τοίνυν περὶ τῶν κακῶν ἐποιήσω τὸν λόγον, δεικνύναι βουλόμενος ὡς ἔστιν τὰ κακά, καὶ ὅτι τούτων οἱ ἄνθρωποι τυγχάνουσι ποιηταί, βραχύ τι πάλιν πυθέσθαι βούλομαι· πότερον οἱ ἂνθρωποι τὴν ἀφορμὴν ἀφ᾿ ἑαυτῶν λαμβάνοντες ἔχουσι, τουτέστιν αὐτοὶ", + "candidate_score": 0.648328, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_55_57", + "bdc_text": "Haller an Bullinger , 20 . November , aaO , A 202/1 , Nr. 20 , bzw. E II 370 , Wf ) . Angesichts der für die Schmalkaldener ungünstigen Kriegsentwicklung forderten die Zürcher Ende Dezember 1546 ihre Prädikanten zurück ( Haller an Bullinger , 27 .", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_274", + "psc_text": "pakosti zlě. . : »denn für besser wird es gehalten, daß sie für den guten Namen sterben, als daß sie lebend bleiben und mißachtet seien« Ezn 8 »Beweise« »Erläuterungen« skazanija, viell. »Beispiele« παραδείγματα, oder »Verheißungen«: »Geschenk (für den Sieg)« Ezn 9 »tragend — Gegners« Z. 10: »und als Zeichen des Kampfes mit dem Gegner überbringen sie ihm den Kranz« Ezn 11 »dem Vergessen — ertragen« Z. 15: »und nicht nach Sieg und Kranz verlangen, dann werden sie als Feiglinge vom Gegner geschlagen; mit Recht werden sie infolgedessen verspottet und gepeiningt und erleiden die Strafe des Todes für jhre Feigheit« Ezn 16 »m. d. Wid.« < Ezn 17 »lobe — Lehrers« Z. 18: »um den Sieger zu bekränzen und den Feigling zu beschämen« Ezn halten habend die Gebote Gottes, handgemein wird mit dem TEufel, wird er sofort zur Erde stürzen, indem er nicht mehr die siegreichen Weisen besitzt. Daher wird mit", + "candidate_score": 0.646512, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_55_57", + "bdc_text": "Haller an Bullinger , 20 . November , aaO , A 202/1 , Nr. 20 , bzw. E II 370 , Wf ) . Angesichts der für die Schmalkaldener ungünstigen Kriegsentwicklung forderten die Zürcher Ende Dezember 1546 ihre Prädikanten zurück ( Haller an Bullinger , 27 .", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_226", + "psc_text": "du« usw. stets »Wenn sie« usw. Ezn 17 »was er hatte«: »etwas« Ezn 18 »er«: »der Geber« Ezn 22 »den — tötet« Z. 23: »gegen den andern sich erhebt und ihn tötet« Ezn 23 »Geehrten« S 25 schlag, während er ihm doch nichts genommen, nichts von jenem . diesem gegeben? Aber auch darüber hast du zu fragen (oder »wirst Du fragen«), woher, wenn niemand böse war, der Schlange, welche man Teufel nennt, die Kenntnis des Bösen. Entgegen wird aber dies gut gesagt, daß der Teufel das als böse erkannte, Gotte ungehorsam zu sein, daher er auch den Menschen dazu anreizte. Denn wenn ein Feind die Feindschaft verbirgt, heimlich mit Bösem umgeben wollend, jedoch nicht kennend die Weise des Bösen, auf welche er imstande sein wird, das zu tun, was er sinnt, indem er einen der Heilkunst Kundigen fragt, der dem Nächsten kund getan hat — nämlich jenem, dem dieser (sein", + "candidate_score": 0.641014, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_55_57", + "bdc_text": "Haller an Bullinger , 20 . November , aaO , A 202/1 , Nr. 20 , bzw. E II 370 , Wf ) . Angesichts der für die Schmalkaldener ungünstigen Kriegsentwicklung forderten die Zürcher Ende Dezember 1546 ihre Prädikanten zurück ( Haller an Bullinger , 27 .", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_178", + "psc_text": "κακία] κἀκεῖνα C, κακός = zlu (viell. aus zlj = κακία) S | κατὰ—λόγῳ Ζ. 9 auch bei Ezn | κατὰ δέ—τῷ λόγῳ Ζ. 9] ἀλλὰ κατ᾿ αὐτὸ τὸ ἐνεργεῖν τὸ κακόν, ἤδη δέδεικται Ρh 8 τ. προσηγ.] »d. Benennung, d. Namen« S, »den Namen« wohl nachträgl. Zusatz 9 λόγῳ] C endet (es folgt c. 18, 8) 13 »zu Ende geführte« »abschließende« (Unters.), schwerlich (Unters.) »des Zwecks«; konečnoe (ispytanie) | »der Materie« vešti: »der Dinge« veštii S a 17 Ezn I, 577 | »gleichmäßig«, eventuell »entsprechend«, točnu: ob | »eifrig« σπουδαίως toštnu? 18 »geschehen ist«, viell. »geschehen sein wird«, byvšu 19f »die Wahrheit—Verhandlung«: vielleicht »sie (verbirgt sich oftmals), indem die Wahrheit nicht durch wahrheitsgemäße Verhandlung« oder »in der Tat die Wahrheit, die nicht durch Verhandlung« 21 »Daher«: S zeigt an durch Majuskelbuchstaben, daß hier die Gegenrede beginnt | »Wiedergabe«: ἀνταπόδομα, ἀπόδοσις, ἀμοιβή? zu empfangen. Denn nachdem so sich das Größere", + "candidate_score": 0.63936, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_55_57", + "bdc_text": "Haller an Bullinger , 20 . November , aaO , A 202/1 , Nr. 20 , bzw. E II 370 , Wf ) . Angesichts der für die Schmalkaldener ungünstigen Kriegsentwicklung forderten die Zürcher Ende Dezember 1546 ihre Prädikanten zurück ( Haller an Bullinger , 27 .", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_275", + "psc_text": "16 »m. d. Wid.« < Ezn 17 »lobe — Lehrers« Z. 18: »um den Sieger zu bekränzen und den Feigling zu beschämen« Ezn halten habend die Gebote Gottes, handgemein wird mit dem TEufel, wird er sofort zur Erde stürzen, indem er nicht mehr die siegreichen Weisen besitzt. Daher wird mit Recht ein solcher auch die Verurteilung empfangen, weil er sich nicht gleich seinem Nächsten gemüht hat. Deshalb, sagte ich, sorgte er sich nicht, während der Teufel in der Welt wie in einer Palästra kämpfte mit den Schülern Gottes. Durch sie besiegt fällt er (der Teufel), und auch der Ruhm seines alten Sieges wird jetzt zerstört durch eben solche Menschen, die, gehorchend dem guten Bild seines Leidens, gelhrt worden, mit Macht zu siegen. Denn er ist niedergetreten von unseren Füßen und liegt tot, besiegt durch die Hoffnung des Besseren. Hier aber nehme ein Ende die Verhandlung, welche vom Bösen. Zu", + "candidate_score": 0.638598, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_54_56", + "bdc_text": "November ; Haller an Bullinger , 20 . November , aaO , A 202/1 , Nr. 20 , bzw. E II 370 , Wf ) . Angesichts der für die Schmalkaldener ungünstigen Kriegsentwicklung forderten die Zürcher", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_201", + "psc_text": "des Notwendigen in ungenziemendo Dinge verwandelt« Ezn | καὶ < S 5 ἐναλάσσει D | γινόμενον] D endet 164, 11 | »Aber—Denn« Z. 7 < Ezn 8 »welches—hat« + Ezn 14 »Und—über« Z. 15 < Ezn 15 »verbringen« S 21v | »Und siehe—zeigt» Z. 24: »wie zuch das Eisen bald zum Guten dient und bald zum Bösen; denn wenn einer Pflugschar u. Sense u. Sichel verfertigt, so diente es zum Guten, wenn aber Schwert u. Lanze u. Pfeil u. andere Waffen, welche den Menschen schädlich sind, so verübt er eine böse Tat; aber die Ursache des Bösen ist der Täter und nicht das Eise« Ezn 21 »Andeindung« ulajanie: »Jagen« ulovlenie S b ETAIP. Ἐπεὶ τοίνυν περὶ τῶν κακῶν ἐποιήσω τὸν λόγον, δεικνύναι βουλόμενος ὡς ἔστιν τὰ κακά, καὶ ὅτι τούτων οἱ ἄνθρωποι τυγχάνουσι ποιηταί, βραχύ τι πάλιν πυθέσθαι βούλομαι· πότερον οἱ ἂνθρωποι τὴν ἀφορμὴν ἀφ᾿ ἑαυτῶν λαμβάνοντες ἔχουσι, τουτέστιν αὐτοὶ", + "candidate_score": 0.633474, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_54_56", + "bdc_text": "November ; Haller an Bullinger , 20 . November , aaO , A 202/1 , Nr. 20 , bzw. E II 370 , Wf ) . Angesichts der für die Schmalkaldener ungünstigen Kriegsentwicklung forderten die Zürcher", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_226", + "psc_text": "du« usw. stets »Wenn sie« usw. Ezn 17 »was er hatte«: »etwas« Ezn 18 »er«: »der Geber« Ezn 22 »den — tötet« Z. 23: »gegen den andern sich erhebt und ihn tötet« Ezn 23 »Geehrten« S 25 schlag, während er ihm doch nichts genommen, nichts von jenem . diesem gegeben? Aber auch darüber hast du zu fragen (oder »wirst Du fragen«), woher, wenn niemand böse war, der Schlange, welche man Teufel nennt, die Kenntnis des Bösen. Entgegen wird aber dies gut gesagt, daß der Teufel das als böse erkannte, Gotte ungehorsam zu sein, daher er auch den Menschen dazu anreizte. Denn wenn ein Feind die Feindschaft verbirgt, heimlich mit Bösem umgeben wollend, jedoch nicht kennend die Weise des Bösen, auf welche er imstande sein wird, das zu tun, was er sinnt, indem er einen der Heilkunst Kundigen fragt, der dem Nächsten kund getan hat — nämlich jenem, dem dieser (sein", + "candidate_score": 0.629285, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_54_56", + "bdc_text": "November ; Haller an Bullinger , 20 . November , aaO , A 202/1 , Nr. 20 , bzw. E II 370 , Wf ) . Angesichts der für die Schmalkaldener ungünstigen Kriegsentwicklung forderten die Zürcher", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_274", + "psc_text": "pakosti zlě. . : »denn für besser wird es gehalten, daß sie für den guten Namen sterben, als daß sie lebend bleiben und mißachtet seien« Ezn 8 »Beweise« »Erläuterungen« skazanija, viell. »Beispiele« παραδείγματα, oder »Verheißungen«: »Geschenk (für den Sieg)« Ezn 9 »tragend — Gegners« Z. 10: »und als Zeichen des Kampfes mit dem Gegner überbringen sie ihm den Kranz« Ezn 11 »dem Vergessen — ertragen« Z. 15: »und nicht nach Sieg und Kranz verlangen, dann werden sie als Feiglinge vom Gegner geschlagen; mit Recht werden sie infolgedessen verspottet und gepeiningt und erleiden die Strafe des Todes für jhre Feigheit« Ezn 16 »m. d. Wid.« < Ezn 17 »lobe — Lehrers« Z. 18: »um den Sieger zu bekränzen und den Feigling zu beschämen« Ezn halten habend die Gebote Gottes, handgemein wird mit dem TEufel, wird er sofort zur Erde stürzen, indem er nicht mehr die siegreichen Weisen besitzt. Daher wird mit", + "candidate_score": 0.625345, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_54_56", + "bdc_text": "November ; Haller an Bullinger , 20 . November , aaO , A 202/1 , Nr. 20 , bzw. E II 370 , Wf ) . Angesichts der für die Schmalkaldener ungünstigen Kriegsentwicklung forderten die Zürcher", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_196", + "psc_text": "ἀλλ᾿ ἢ (od. τινὸς ἄλλης) προφάσεως, λόγου 6 ἀλλὰ] οὐδὲ D (Βh möchte es tilgen): ἢ w. e. sch. Ezn (ἀλλὰ—κτημάτων: »entweder, um ihm seiner Sachen zu berauben, oder um ihm seinen Besitz zu nehmen« Ezn) 7 ἢ vor χρημ. w. e. sch. < S | καὶ < s 8f τ. διαφ. ἐμποιεῖ: »ist nicht dieselbe« Ezn 9 δὴ: δὲ nach Bh Collation D | τὸ S Ezn Jh Bh: τὰ D | τινὸς—κακόν Ζ. 10: »gelten diselben Worte« Ezn | τινὸς < S 10 ἐὰν—λαμβάνων Ζ. 11: »denn wer von seinem Herrn eine Gabe oder ein Geschenk von einem Freunde annimmt« Ezn | μὲν < S | δῷ? Βh 10f κοινωνῶν] »dem andern« + S 11 ὁ < S | εἰ δ᾿ αὖ π.: »aber wer« Ezn 12 ἄκοντος] »von einem Niederen« Ezn: ἀνάγκῃ oder βίᾳ (vgl. S. 20, 24) τις + S Ezn | τι < S 12f", + "candidate_score": 0.622787, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_54_56", + "bdc_text": "November ; Haller an Bullinger , 20 . November , aaO , A 202/1 , Nr. 20 , bzw. E II 370 , Wf ) . Angesichts der für die Schmalkaldener ungünstigen Kriegsentwicklung forderten die Zürcher", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_242", + "psc_text": "das Böse Gotte ungehorsam zu sein, daß 4 S. zu De autex. 17, 5 S. 190, 11. De res. I, 36, 2. 3 — 6 Iren. Adv. haer. IV, 39, 1 S C (von Z. 4 an) D r (bis Z. 3, s. zu S. 193, 18) Ezn 4 C in C 236r und R 222r (Holl 196). Lemma C ἐκ τοῦ αὐτοῦ (vorausgeht De autex. 13, 1—5), R τοῦ αὐτοῦ (vorausgeht De resurr. I, 38, 3. 4) | εἶπον ἔγωγε: »bezeichnen wir« Ezn 6 »τὸ δὲ — παρακοὴ«: »und das Böse vom Ungehorsam des Menschen« Ezn | ἐκ τοῦ — ἐντολήν Ζ. 7: »denn Gott hat den Menschen so sehr geehrt, dieser aber war ungehorsam und trat das Gebot mit Füßen« Ezn |ἐκ τοῦ — ὑπερβάντα Ζ. 7 < C r | προστ. περιπ.] πρὸς διαθήκην προσπεσεῖν (εἰσπεσεῖν)? »in das Testament gefallen« S 7 ὑπερβάντα S Md: ὑπερθέντα C", + "candidate_score": 0.622076, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_15_17", + "bdc_text": "ze retten und entschüttenbefreien ; vgl . SI VIII 1555. . Siehe dazu Nr. 2572 , 6-8 und 44-46 .", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_60", + "psc_text": "C. VI, 772 E Ι τὸ πάντως — τυγχάνει Z. 10] ἢ γὰρ ἡνῶσθαι ἢ κεχωρίσθαι αὐτὰ λέγειν ἀνάγκη Ph, »Denn wo zwei zusammen sind, etwas sein, das sie von einander scheidet« Ezn Ι τῶ πάντως F E 2, πάντως + 2. Hd.) D: S 8 v Ι δεῖ F C D 9 ἀμέριστος: ἀχώριστος 2. Hd. D | αὐτῆς: ταυτης C 10 vor εἰ μὲν »Zu denen, die sagen, β Gott mit der Materie zu- sammen (geeint) « mit roter Tinte + S | καὶ εἰ μὲν D Ι οὖν < D S | εἰ μὲν ovv — λέγειν S. 158, 6 < Ezn Ι τις < Ph | αὐτὸν εἰπεῖν ἐθέλοι αὐτὸν ἐθέλοι F, αὑτῆ ἐθέλοιεν ( < ἓν) C, αὐτῷ αὐτὸν Bh) ἐθέλοι D, αὐτὸν λέγει λέξοι Ph Ι ἓ < S 11 λέξει < Ph Ι ἑκάτερον E, ἢ ἕκαστον (< γὰρ) 11 f ἔσται .", + "candidate_score": 0.616165, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_71", + "bdc_text": "Im Briefwechsel des Augsburger Rats an den Zürcher Rat wird er einmal als \"Thoman Rauman\" ( A 202/1 , Nr. 18 )", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_293", + "psc_text": "dies« Z. 20: «Und wied es nicht geziemend war, nur im Willen u. in den Gedanken das Können zu haben« Ezn 20 »Dazu — seiner Kunst« S. 206, 1 < Ezn Werke seiner Kunst. Daher seine Kunst und Wesen und Kraft zeigen wollend und bekannt machen, schuf er den Menschen, welcher auch eine Erkenntnis des Guten Gottes haben konnte. Μηδὲν τοιγαροῦν, ἄνθρωπε, αὐτοσύστατον εἶναι λέγε <σὺν> τῷ θεῷ μηδὲ τὸ μέγιστον αὐτοῦ τῆς δυνάμεως περιαιρεῖσθαι θέλε· πᾶσιν τὸ εἶναι αὐτὸς παρέσχεν, οὐκ οὖσιν πρότερον, οὐδὲ τὴν σύστασιν ἀνάρχως ἔχουσιν. τί τεχνίτην μόνον θέλεις εἶναι τὸν θεόν; τί τὴν δωρεὰν αὐτοῦ παριτῇ, ὡς τέχνην καὶ μόνην τῇ ὕλῃ χαρισάμενον, οὐχὶ δὲ καὶ τὴν τοῦ εἶναι σύστασιν; οὐκ ἦν σύγχρονόν τι τῷ θεῷ· οὐδὲ ποθὲν ταῦτα λαβὼν ἐδημιο΄τργησεν αὐτός· οὐδὲ τὸν νῦν ἄνθρωπον πρότερον ἐμιμήσατο· κρείττων αὐτός ἐστιν τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως· οὐ σχημάτων μόνον γέγονεν ποιητής, οὐδὲ τὴν οὖσαν αὐτῷ <οὐσίαν> εἰς", + "candidate_score": 0.615097, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_40_42", + "bdc_text": "von Norden ( hier : Niederdeutschland ) nach Süden ( hier : Basel). , lassend michs wüssen .", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_8", + "psc_text": "< S (aber »mnit« wohl aus »mnit > « = μοι δοκεῖ) 18 f τῆς ᾠδῆς συμφ.] »des Einklangs « S 19 προῆδον F ν: προεῖδον S δ’ ᾄδουσιν ἑρμηνεύοντες τὰ ὑπ’ ἐκείνων μυστικῶς ἀπηγγελμένα. ὠ συμφώνου ἁρμονίας ὑπὸ θείου πνεύματος συγκειμένης· ὠ καλοῦ χοροῦ τῶν ᾀδόντων τὰ μυστήρια. τούτοις κἀγὼ συνᾴδειν εὔχομαι. ᾄσωμεν τοιγαροῦν καὶ ἡμεῖς τὴν ὁμοίαν ᾠδήν, καὶ τὸν ὕμνον ἀναπέμψωμεν τῷ ἁγίῳ πατρί, πνεύματι δοξάζοντες Ἰησοῦν τὸν ἐν κόλποις αὐτοῦ‘. μὴ φύγῃς, ἄνθρωπε, ὕμνον πνευματικόν, μηδὲ ἀπεχθῶς πρὸς τὴν ἀκρόασιν διαθῇς. θάνατον οὐκ ἔχει· σωτηρίας ἐστὶν διήγημα ἡ παρ' ἡμῖν ᾠδή. ἐγὼ μὲν οὖν ἤδη καὶ τῶν χρειττόνων ἀπολαύειν δοκῶ περὶ τοιούτων διαλεγόμενος, καὶ μάλιστα ὅτε ὁ τοιοῦτός μοι πάρεστιν ἀνθέων λειμών, τουτέστιν ἡ ὑμετέρα σύνοδος τῶν ἅμα τε καὶ ἀκουόντων καὶ συνᾳδόντων τὰ θεῖα μυστήρια. ἀφ' ὧν καὶ τὸ λέγειν θαρρῶ, ὅτι μοι παντὸς φθόνου καθαρὰς παρέχετε τὰς ἀκοάς, οὐ τὸν ζῆλον τὸν τοῦ Κάϊν", + "candidate_score": 0.597501, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_19_21", + "bdc_text": "s. Herberger , Schertlin 184 . - Diese Hilfe kam zu spät . Die Klause wurde am 5 .", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_294", + "psc_text": "παριτῇ, ὡς τέχνην καὶ μόνην τῇ ὕλῃ χαρισάμενον, οὐχὶ δὲ καὶ τὴν τοῦ εἶναι σύστασιν; οὐκ ἦν σύγχρονόν τι τῷ θεῷ· οὐδὲ ποθὲν ταῦτα λαβὼν ἐδημιο΄τργησεν αὐτός· οὐδὲ τὸν νῦν ἄνθρωπον πρότερον ἐμιμήσατο· κρείττων αὐτός ἐστιν τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως· οὐ σχημάτων μόνον γέγονεν ποιητής, οὐδὲ τὴν οὖσαν αὐτῷ <οὐσίαν> εἰς οὐσίαν συνεκέρασεν· αὐτὸς <γάρ>ἐστιν καὶ τῶν οὐσιῶν <πασῶν> δημιουργός.—Dies sagen muß der Mensch. Solcher Erklärungen werde Erzähler. So preise Gott, wie er selbest es will. Denn nicht will ich Hörer sein ungöttlicher Erklärungen. S C Ezn 1 »Daher—konnte« Z. 3: »deshalb hat er, um den Willen u. die Gedanken zu offenbaren, die die Geschöpfe an den Tag gebracht, damit sein Können sich zeige u. die Geschöpfe seine Wohltätigkeit genössen« Ezn 4 Μηδὲν—θέλε Z. 5: »Aber niemand soll die Welt für selbständig halten u. nicht etwas als Gott zur Seite stehend, damit er nicht die Größe seiner Kraft erschüttere« Ezn 4f", + "candidate_score": 0.594397, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_12_14", + "bdc_text": "nitt unferrnitt unferr : in der Nähe. darvon bestigen und yngenommen , dadannen geschossen und so vil gehandlet , das gestern 7 . septembris die von Constantz uußzogen sind , sydie Schmalkaldener .", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_190", + "psc_text": "7—164, 11 | μὲν < S | Pl 180 Ef πᾶσα πρᾶξις . . αὐτὴ ἐφ᾿ ἑαυτῆς πραττομένη οὔτε καλὴ οὔτε αἰσχρά etc. 183 D οὔτε καλὸν εἶναι αὐτὸ καθ᾿ αὑτὸ οὔτε αἰσχρόν, ἀλλὰ καλῶς μὲν πραττόμενον καλόν, αἰσχρῶς δὲ αἰσχρόν 8 χρήσεως] φύσεως D (in solo proposito D r) | τρόπῳ] λόγῳ übersetzt S | λέγεται D: »Und mir scheint von der Sache (wörtlich »dem Wort«) der Unzucht zu beginnen« + S | τὸ γὰρ Ezn I, 596 | γὰρ < S | μοιχ.] »Unzucht u. Ehebruch« Ezn | ὄνομα] »daß von Natur (estestvo) nichts böse ist« Überschrift in S 9 ὄνομα auch vor σημαντικόν + S 10 τις: »ein rechtlich Verehelichter« Ezn | γυναικὶ] »wie es sich gebührt« + S 11f τ. νομ. κοιν.] »sein Weib« Ezn 12 γάμους ἀλλοτρίους zuerst in D | ἀλλότρ.] »auf ein fremdes Lager steigend« + S | λίαν < S D r", + "candidate_score": 0.588241, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_20_22", + "bdc_text": "- Diese Hilfe kam zu spät . Die Klause wurde am 5 . September aufgegeben ;", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_234", + "psc_text": "worden seien, welchen er zum Ungehorsam verleitet hatte, zu kosten von dem Baum, welcher nicht von Natur todbringend war, sondern erst durch die Androhungen Gottes die Ursache solcher Dinge geworden ist« Ezn 11f vielleicht »nicht aus einer früheren . . erkannte er da, wie das Böse ist« 15 »wenn auch — lernte« Z. 17: »während dieser, die Befehle des Arztes beiseite lassend, dem Feinde folgte, welcher ihm schädliche Ratschläge gab, wodurch die Ursache des Schadens nicht vom Arzte, welcher ihm schon vorher es vorausgesagt hat, zu verstehen ist, sondern vom Feind, welcher vom Gebote des Arztes das ihm Schädliche erfand« Ezn 17f »Denn nicht — gestehend S. 193, 7 < Ezn bergen, denn ohne zu wissen hätte juner auch dies vielleicht gegeben, was er der Weisung des Arztes entnahm, und wäre schuldig des von hier etwas Böses Empfangens, obschon alsdann nicht wissend, daß jener Leiden empfängt, so daß er nicht", + "candidate_score": 0.576448, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_20_22", + "bdc_text": "- Diese Hilfe kam zu spät . Die Klause wurde am 5 . September aufgegeben ;", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_254", + "psc_text": "zu sein und fing an zu lehren Gotte Widersprechendes, nachdem er verlassen das Bessere und sozusagen ein Deserteur von Gott geworden. Es gibt mir aber Zeugnis, der ich so rede, ein heiliges Wort, einen Deserteur und eine Schlange ihn nennend, indem es spricht: »durch den Befehl aber tötete er die abgefallene Schlange«. Denn es war in Wahrheit das Wort Gottes den Teufel tötend, da er ihn zu untertreten die Macht den irdischen Menschen gab. Denn nicht hätte ihn einen Abgafallenen die heilige Schrift genannt, wenn er ein solcher geblieben wäre, wie er von Gott geschaffen war, und nicht verlassend, was er war, zu dem, was er nicht war, übergegangen wäre. Denn der Name Abgefallener zeigt an, daß er nicht dasselbe jetzt ist, was er zuvor war. Dadurch zeight es sich auch, daß er nicht ungeschaffen ist. Denn wenn er ungeschaffen wäre, so wäre er nicht abgefallen von seiner Nature. Wenn", + "candidate_score": 0.576355, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_20_22", + "bdc_text": "- Diese Hilfe kam zu spät . Die Klause wurde am 5 . September aufgegeben ;", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_235", + "psc_text": "Ezn 17f »Denn nicht — gestehend S. 193, 7 < Ezn bergen, denn ohne zu wissen hätte juner auch dies vielleicht gegeben, was er der Weisung des Arztes entnahm, und wäre schuldig des von hier etwas Böses Empfangens, obschon alsdann nicht wissend, daß jener Leiden empfängt, so daß er nicht Strafe empfangen wird; und dem Feinde zwar wäre der Anschlag zugetroffen, das Gericht aber konnte er nicht empfangen wegen unvernünftiger Feindschaft, nicht wenn auch durchaus der Teufel feind der Menschen geworden war, er noch nicht Kenntnis des Bösen hatte, sondern aus dem Gebot (es) erkannte, als Gott bedräute, dem Menschen kung tuend, daß er, wenn er gegen seinen Willen von dem Baum essen werde, den Tod haben werde als Strafe. Denn wenn er nicht dem Menschen zuvor kung getan, daß er noch nicht will, daß er esse vom Baum, so hätte er vielleicht ganz unwissend gegessen und hätte ein Ende", + "candidate_score": 0.572741, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_20_22", + "bdc_text": "- Diese Hilfe kam zu spät . Die Klause wurde am 5 . September aufgegeben ;", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_264", + "psc_text": "des Erlasses der Süden, — warum hat er nicht, nach- 1 Röm. 3, 25 — 8 Iren. Adv. haer. III, 20, 1. IV, 37, 3. 7. 39, 1 — 15 C. Porph. 3 — 17 vgl. Röm. 3, 25 S Ezn 1f »der Darreichung« podajanija: »die Darreichung« podajanie HSS: »die den Menschen gegebene« Ezn 2 »nicht aber — d. Teufel geschaffen« Z. 5f: »Denn wenn sie den Satan gottlos sehen und nicht vertilgt, so würden sie auch bezüglich ihrer Sünden erkennen, daß die Nachlassung möglich swi durch die Buße« Ezn 4 »den geschaffenen« HSS 6 Iren. IV, 39, 1 magnanimitatem . . praestante Deo, congnovit homo et bonum obedientiae et malum inobedientiae . . . disciplinam autem boni quemadmodum habere potuisset, ignorans quod est contrarium | »er seine — damit« Z. 7: »Gottes Güte offenbar werde und« Ezn | »zeige« S 30 7 »sein« oder »deren« | »Vielfältiges«, πολύτροπον wohl", + "candidate_score": 0.57141, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf026", + "work_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-natura-rerum", + "max_score": 0.658148, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_2_4", + "bdc_text": "sind mitt 60 mann september 1 . Richtig : am 31 .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-natura-rerum_window_12", + "psc_text": "Ancum Sabinorum regem prius annum in menses divisisse, Idus, Kalendasque, et intercalares dies instituisse. In Codicibus autem sanctarum Scripturarum duodecim menses fuisse anni etiam ante diluvium ostenditur. Sicut enim ibi legitur: Aqua autem imminuebatur usque ad undecimum mensem. Undecimo autem mense, prima die mensis apparuerunt capita montium. Sic enim tunc dinumerabatur mensis, sicut et nunc. Sed non quos Kalendae, sed quos luna coepta et finita concludit. 6. Kalendas autem a colendo dictas. Apud antiquos enim semper mensium principia colebantur. Idus quoque dictae a diebus, vel ab idulio, et Nonae a nundinis. Menses autem omnes apud Latinos ex Kalendis sumunt principia. Apud Hebraeos ex lunae nascentis recursu. 7. Apud Aegyptios autem principia mensium ante Kalendas 10 quatuor, vel quinque dies pronuntiantur, juxta quod formula subjecta declarat. ( Vide pag. seq. ) Dehinc reverteris ad quartum Kalendas Septembris, talique ratione complentur dies CCCLX duodecim mensium Aegyptiorum. Quinque dies supersunt, quos ἐπαγομένους, vel", + "candidate_score": 0.658148, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_2_4", + "bdc_text": "sind mitt 60 mann september 1 . Richtig : am 31 .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-natura-rerum_window_13", + "psc_text": "Apud Hebraeos ex lunae nascentis recursu. 7. Apud Aegyptios autem principia mensium ante Kalendas 10 quatuor, vel quinque dies pronuntiantur, juxta quod formula subjecta declarat. ( Vide pag. seq. ) Dehinc reverteris ad quartum Kalendas Septembris, talique ratione complentur dies CCCLX duodecim mensium Aegyptiorum. Quinque dies supersunt, quos ἐπαγομένους, vel intercalares, sive addititios vocaverunt. De quibus superius memoratum est. CAPUT V. De Concordia mensium. 1. Januarius cum Decembri in horarum mensura concordat. Februarius cum Novembri spatium aequale consumit. Martius consentit Octobri. Aprilis aequat Septembrem. Maius respondet Augusto. Junius compar est Julio. CAPUT VI. De annis. 1. Annus est circuitus solis ac reditus per duodecim menses. Cujus quidem nomen figurate significat omne tempus vitae hujus, sicut per Isaiam dicitur: Praedicare annum Domini acceptabilem. Quoniam non ille quo Dominus praedicavit, solus fuit acceptabilis, sed et totum tempus, juxta quod ait Apostolus: Ecce nunc tempus acceptabile. Finem denique hujus anni diem judicii adjunxit,", + "candidate_score": 0.654651, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_51", + "bdc_text": "Oktober , Zürich StA , A 202/1 , Nr. 18 ) . Am 19 .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-natura-rerum_window_53", + "psc_text": "XIX. De lunae cursu. 1. Lunam per alios ortus et occasus, Hyginus ait, necesse est moveri, non stare, idque facilius quam de solis luce intelligitur. Quia cum a sole accipiat lumen, et ita nobis lucere videatur, non est dubium eam moveri potius quam stare. Terris autem vicina luna breviori orbe convertitur, et iter quod sol in diebus CCCLXV peragit, ista per triginta dies percurrit. Unde et antiqui menses in lunae, annos autem in solis cursu posuerunt. 2. Itaque luna per tricenos dies duodenis vicibus cursum perficiens, consummat annum secundum Hebraeos, aliquibus diebus adjectis; secundum Romanos, bissexto semel in quadriennio unius diei adjectione celebrato. Cujus etiam augmentis decrementisque, mira quadam Providentiae arte, omne quod gignitur, alitur atque crescit. Nam et defectui ejus compatiuntur elementa, et processu ejus quae fuerint exinanita cumulantur, ut animantium cerebrum maritimorum, siquidem echinus ostreaeque in augmento lunae pleniores reperiri feruntur. 33 CAPUT XX. De eclipsi solis. 1.", + "candidate_score": 0.644403, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_1_3", + "bdc_text": "- Siehe dazu Nr. 2561 , 85-87 . sind mitt 60 mann september 1 . Richtig :", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-natura-rerum_window_13", + "psc_text": "Apud Hebraeos ex lunae nascentis recursu. 7. Apud Aegyptios autem principia mensium ante Kalendas 10 quatuor, vel quinque dies pronuntiantur, juxta quod formula subjecta declarat. ( Vide pag. seq. ) Dehinc reverteris ad quartum Kalendas Septembris, talique ratione complentur dies CCCLX duodecim mensium Aegyptiorum. Quinque dies supersunt, quos ἐπαγομένους, vel intercalares, sive addititios vocaverunt. De quibus superius memoratum est. CAPUT V. De Concordia mensium. 1. Januarius cum Decembri in horarum mensura concordat. Februarius cum Novembri spatium aequale consumit. Martius consentit Octobri. Aprilis aequat Septembrem. Maius respondet Augusto. Junius compar est Julio. CAPUT VI. De annis. 1. Annus est circuitus solis ac reditus per duodecim menses. Cujus quidem nomen figurate significat omne tempus vitae hujus, sicut per Isaiam dicitur: Praedicare annum Domini acceptabilem. Quoniam non ille quo Dominus praedicavit, solus fuit acceptabilis, sed et totum tempus, juxta quod ait Apostolus: Ecce nunc tempus acceptabile. Finem denique hujus anni diem judicii adjunxit,", + "candidate_score": 0.625962, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_38_40", + "bdc_text": "Ich weiß sunst nut wyter . Habend ir ettwas unden heruffunden heruff : von Norden ( hier :", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-natura-rerum_window_88", + "psc_text": "Quod cum evenerit occultiori quodam motu coelestium vel terrenorum corporum per magnum spatium mundi ventus vocatur ex diversis partibus coeli nomina etiam diversa sortitus. 2. Quidam autem aiunt, eo quod ex aquis aer, ex aere venti nascuntur. Clemens autem dicit: Eo quod montes excelsi certis quibusdam habentur in locis, et ex his velut compressus, et coangustatus 50 aer ordinatione Dei cogatur, et exprimatur in ventos, quorum inspiramine et fructus germen concipiat, aestivusque ardor temperiem sumat, cum Pleiades ignitae solis ardoribus incanduerint. 3. Venti autem, interdum angelorum intelliguntur spiritus, qui a secretis Dei ad salutem humani generis per universum mundum mittuntur. Item nonnunquam venti incentores spiritus poni solent, pro eo quod malae suggestionis flatu ad terrena desideria iniquorum corda succendunt, secundum quod scriptum est: Tollet eum ventus urens (Job. XXVII, 21) . CAPUT XXXVII. De nominibus ventorum. 1. Primus ventorum cardinalis, Septentrio, frigidus et nivalis, flat rectus ab axe, et facit", + "candidate_score": 0.611965, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_5_7", + "bdc_text": "August; vgl . schon Nr. 2561 , 85-87 mit Anm. 59 und Anm. 60 . heruß gefallen . Habend in die 200 WalchenHier sind die Italiener gemeint ;", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-natura-rerum_window_103", + "psc_text": "dies augescit. 2. Nam flant ab hora sexta in decimam. Harum igitur flatu resistente undis, oppositisque etiam ostiis ejus, quibus in mare influit, arenarum cumulis, Nili fluctus intumescunt, ac retro reverti coguntur. Sicque aquae erumpentes propelluntur in Austrum. Quibus congestis, Nilus in Aegyptum erumpit. Quiescentibus quoque Etesiis, ruptisque arenarum cumulis, rursus in suum alveum redit fluvius. CAPUT XLIV. De nominibus maris et fluminum. 1. In Pratis Tranquillus sic asserit dicens: Externum mare Oceanus est, internum, quod ex Oceano fluit, superum, et inferum, quibus 58 Italia alluitur. Ex his superum Adriaticum dicitur, et Tuscum inferum. 2. Fretum angustum, quasi fervens mare, ut Siculum et Gaditanum. Aestuaria sunt omnia per quae mare vicissim tum accedit, tum recedit. Altum, proprie mare profundum. Vada, quibus in mari potest stari, quae Virgilius brevia appellat, quae eodem Graeci brachya. 3. Sinus majores recessus maris dicuntur, ut Caspius, Arabicus, Indicus. Minores autem anguli, ut Paestanus, Amyclanus, et", + "candidate_score": 0.60194, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-diversis", + "max_score": 0.657544, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_42_44", + "bdc_text": "Basel). , lassend michs wüssen . Die von Augspurg habend predicanten von uns begaͤrt . Hatt man hütt 3 hinuß geordnetSiehe Johannes Hallers Gesuch in Nr. 2560 , 75-104 .", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-diversis_window_335", + "psc_text": "paucis fratribus fidelibus honoratis, Deo propitio, de numero vestro, id est, de plebe ista. Audio inter illos causam; et sicut Dominus donaverit, finio. 4. Haereditatem cujusquam, exhaeredatis filiis, non suscipit Augustinus. Tamen rogo vos, nemo me reprehendat, quia ejus haereditatem nolo suscipiat Ecclesia. Primo, quia factum illius detestor: deinde, quia institutum meum est. Multi laudant quod dicturus sum, sed aliqui et reprehendunt. Utrisque facere satis valde difficile est. CAPUT III. Audistis modo cum Evangelium legeretur, Cantavimus vobis, et non saltastis; planximus, et non luxistis. Venit Joannes non manducans neque bibens, et dicunt, Daemonium habet: venit Filius hominis manducans et bibens, et dicunt, Ecce homo vorax, potator vini, et amicus publicanorum (Matth. XI, 17-19) . Quid ego facio inter illos, qui parant me reprehendere, et dentes in me ducere, si suscepero haereditates eorum qui filios suos irati exhaeredant? Iterum quid sum facturus eis quibus canto, et nolunt saltare? qui dicunt, Ecce", + "candidate_score": 0.657544, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf006", + "work_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem", + "max_score": 0.657242, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_42_44", + "bdc_text": "Basel). , lassend michs wüssen . Die von Augspurg habend predicanten von uns begaͤrt . Hatt man hütt 3 hinuß geordnetSiehe Johannes Hallers Gesuch in Nr. 2560 , 75-104 .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_524", + "psc_text": "et pabuli exiguitatem non tantum sufficere, verum etiam exuberare, de pristino voluerit exemplo. Sic enim et in tempore famis sub Helia viduae Sareptensi modica et suprema alimenta ex prophetae benedictione, per totum famis tempus redundaverant (III Reg. XVII). Habes tertiam Basiliarum. Si et quartam resolvas, invenies (IV Reg., IV, 42 et seqq.) totum hunc ordinem Christi circa illum Dei hominem, qui oblatos sibi viginti hordeaceos panes cum populo distribui jussisset, et minister ejus proinde comparata multitudine et pabuli mediocritate, respondisset: Quid ergo hoc dem in conspectu centum hominum? Da, inquit, et manducabunt, quoniam haec dicit Dominus: Et manducaverunt, et reliquerunt reliquias, secundum dictum Domini. O Christum et in novis veterem! Haec itaque quae viderat Petrus, et cum pristinis compararat, et non tantum retro facta, sed et in futurum jam tunc prophetantia recognoverat, interroganti Domino quisnam illis videretur, cum pro omnibus responderet: Tu es Christus, non potest non eum sensisse Christum,", + "candidate_score": 0.657242, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_42_44", + "bdc_text": "Basel). , lassend michs wüssen . Die von Augspurg habend predicanten von uns begaͤrt . Hatt man hütt 3 hinuß geordnetSiehe Johannes Hallers Gesuch in Nr. 2560 , 75-104 .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_533", + "psc_text": "quam prophetas suos. Sed quid tam Christus Creatoris, quam secum ostendere praedicatores suos? cum illis videri, quibus in revelationibus erat visus: cum illis loqui, qui eum fuerant locuti: cum eis gloriam suam communicare, a quibus Dominus gloriae nuncupabantur: cum principalibus suis, quorum alter populi informator aliquando, alter reformator quandoque; alter initiator Veteris Testamenti, alter consummator Novi? Igitur et Petrus merito contubernium Christi sui agnoscens individuitate ejus, suggerit consilium: Bonum est nos hic esse. Bonum plane, ubi Moyses scilicet et Helias. Et: Faciamus hic tria tabernacula, unum tibi, et Moysi unum, et Heliae unum: sed nesciens quid diceret. Quomodo nesciens? utrumne simplici errore, an ratione quam defendimus in caussa novae prophetiae, gratiae ecstasin, id est, amentiam convenire? In spiritu enim homo constitutus, praesertim cum gloriam Dei conspicit; vel cum per ipsum Deus loquitur, necesse est excidat censu, obumbratus scilicet virtute divina; de quo inter nos et psychicos quaestio est. Interim facile", + "candidate_score": 0.655562, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_88_90", + "bdc_text": "Gott mitt üch. Datum Zürych , 8 . septembris , 9 . antemeridiana , 1546 . Commendo tibi hunc Gallum praesentium latorem , impressorem , hominem piumUnbekannt. .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_57", + "psc_text": "Deum deorum, et, Si Deus dederit, et, Quod Deo placet, et, Deo commendo. Vide an noverint, quem omnia posse testantur. Nec hoc ullis Mosis libris debent. Ante anima, quam prophetia. Animae enim a primordio conscientia Dei dos est; eadem nec alia et in Aegyptiis, et in Syris et in Ponticis. Judaeorum enim Deum, dicunt animae Deum. Noli, barbare haeretice, priorem Abraham constituere quam mundum. Etsi unius familiae Deus fuisset Creator, tamen posterior tuo non erat, etiam Ponticis ante eum notus. Accipe igitur ab antecessore formam, a certo incertus, a cognito incognitus. Numquam Deus latebit, numquam Deus deerit: semper intelligetur, semper audietur; etiam videbitur quomodo volet. Habet Deus testimonia, totum hoc quod sumus et in quo sumus. Sic probatur et Deus et unus, dum non ignoratur, alio adhuc probari laborante. CAPUT XI. Et merito, inquiunt; quis enim non tam suis notus est, quam extraneis? Nemo. Teneo et hanc vocem. Quale est", + "candidate_score": 0.63234, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_45", + "bdc_text": "- Entsandt wurden Rudolf Schwyzer d. J. , Lorenz Meyer ( Agricola )", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_522", + "psc_text": "aemulus legis mentiebatur, qui non vere polluebatur. CAPUT XXI. Dimittit discipulos ad praedicandum Dei regnum (Luc. IX) . Numquid vel hic edidit, cujus? Prohibet eos victui aut vestitui quid in viam ferre? Quis hoc mandasset? nisi qui et corvos alit, et flores agri vestit, qui bovi quoque terenti libertatem oris (Deut. XXV, 4) ad veniam pabuli ex opere submovendi ante praecedit: quia dignus operarius mercede sua. Haec Marcion deleat, dum sensui salva sint. At cum jubet pulverem excutere de pedibus in eos a quibus excepti non fuissent, et hoc in testimonium mandat fieri; nemo testatur, quod non judicio destinatur; inhumanitatem qui in testationem redigi jubet, judicem comminatur. Nullum deum novum a Christo probatum illa etiam opinio omnium declaravit, quia Christum Jesum, alii Joannem, alii Heliam, alii unum aliquem ex veteribus prophetis Herodi asseverabant. Ex quibus quicumque fuisset, non utique ob hoc est suscitatus, ut alium deum post resurrectionem praedicaret. Pascit", + "candidate_score": 0.60086, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_45", + "bdc_text": "- Entsandt wurden Rudolf Schwyzer d. J. , Lorenz Meyer ( Agricola )", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_555", + "psc_text": "qui annuntiationem ejus recepissent. Quomodo? si comminatio non potest sine executione, habes Deum executorem in comminatore, et judicem in utroque? Sic et pulverem jubet excuti in illos, in testificationem, et haerentiam terrae eorum, nedum communicationis reliquae. Si enim inhumanitas et inhospitalitas nullam ab eo relaturae sunt ultionem, cui rei praemittit testificationem, minas utique portendentem? Porro, cum etiam Creator in Deuteronomio (Deut., XXIII, 3), Ammonitas et Moabitas prohibeat recipi in Ecclesiam, quod populum Aegypto profectum inhumane et inhospitaliter copiis defraudassent; ergo in Christum inde manasse constabit communicationis interdictum; ubi habet formam: Qui vos spernit, me spernit. Hoc et Moysi Creator Num., XIV, 27): Non te contempserunt, sed me. Tam enim apostolus Moyses, quam et Apostoli prophetae. Aequanda erit auctoritas utriusque officii, ab uno eodemque domino Apostolorum et Prophetarum. Quis nunc dabit potestatem calcandi super colubros et scorpios? Utrumne omnium animalium Dominus, an nec unius lacertae Deus? Sed bene quod Creator hanc", + "candidate_score": 0.593699, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12620_sent_82", + "bdc_text": "Gruͤssend mir Gastium , mitteylend imm diß nuwe zytungNachricht .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_49", + "psc_text": "VIII. Primo, supercilio stuporem suum aedificant Marcionistae, quod novum deum proferant, quasi nos veteris Dei pudeat. Inflantur et pueri novis calceis; sed a vetere paedagogo calceati mox vanam gloriam vapulabunt. Novum igitur audiens deum in vetere mundo et in vetere aevo, et sub vetere Deo ignotum, inauditum, quem tantis retro saeculis neminem, et ipsa ignorantia antiquum, quidam Jesus Christus, et ille in veteribus nominibus novus revelaverit, nec alius antehac; gratias ago huic gloriae eorum, maximo adjutorio ejus hinc jam haeresim probaturus, novae scilicet divinitatis professionem. Haec erit novitas, quae etiam ethnicis deos peperit, novo semper ac novo titulo consecrationis cujusque. Quis deus novus, nisi falsus? Ne Saturnum quidem tanta hodie antiquitas deum probabit, quia et illum novitas aliquando produxerit, cum primum consecravit. At enim viva et germana divinitas, nec de novitate, nec de vetustate, sed de sua veritate censetur. Non habet tempus aeternitas; omne enim tempus ipsa est. Quod facit,", + "candidate_score": 0.582367, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file