diff --git "a/11/13031.json" "b/11/13031.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/11/13031.json" @@ -0,0 +1,1418 @@ +{ + "letter_id": "13031", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/13031", + "dominant_topic": 1, + "topic_dist": [ + 0.058228, + 0.059, + 0.046386, + 0.045501, + 0.052184, + 0.046644, + 0.052714, + 0.055672, + 0.046654, + 0.046533, + 0.049684, + 0.051971, + 0.044303, + 0.056664, + 0.046502, + 0.050019, + 0.049518, + 0.048079, + 0.049432, + 0.044309 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", + "max_score": 0.700597, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_2_4", + "bdc_text": "Nihil aliud in causa fuit , ornatissime Bul ( l)ingere , quod hactenus ad te nullas dederim litteras , nisi quod nolui tua seria meis nugis interpellare . Sed quum viderem diuturna mea taciturnitate heri posse , ut me observautiae erga te meea oblitura esse arbitrareris , paucula haec abeunte nuntio exaravi , quibus intelligas me tam tuum nunc esse , quam semper extiterim , ac vinculum cliaritatis , quo suo spiritu nos Christus copulavit , indis ( s)olubile omnino esse . Libuit autem huius memoriae de te meae pignus quoddam , licet minutulum , nempe Rhetiam nostram ad te mittere , ut munusculum hoc , qualecunque sit , meum in te animum testetur .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.700597, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_2_4", + "bdc_text": "Nihil aliud in causa fuit , ornatissime Bul ( l)ingere , quod hactenus ad te nullas dederim litteras , nisi quod nolui tua seria meis nugis interpellare . Sed quum viderem diuturna mea taciturnitate heri posse , ut me observautiae erga te meea oblitura esse arbitrareris , paucula haec abeunte nuntio exaravi , quibus intelligas me tam tuum nunc esse , quam semper extiterim , ac vinculum cliaritatis , quo suo spiritu nos Christus copulavit , indis ( s)olubile omnino esse . Libuit autem huius memoriae de te meae pignus quoddam , licet minutulum , nempe Rhetiam nostram ad te mittere , ut munusculum hoc , qualecunque sit , meum in te animum testetur .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2985", + "psc_text": "ut propemodum contemnendos putarem. In eodem enim luto haesitat, et exceptis verbis tinnulis atquo emendicatis, nihil aliud loquitur. Tamen multum egimus; ut dum epistolae meae respondere conatur, apertius se proderet, et blasphemias suas omnibus patefaceret. Quidquid enim in illa miserabili Synodo Diospolitana dixisse se denegat, in, hoc opere confitetur; nec grande est ineptissimis naeniis respondere. Si autem Dominus vitam 1068 tribuerit, et notariorum habuerimus copiam, paucis lucubratiunculis respondebimus: non ut convincamus haeresim emortuam [al. mortuam ]; sed ut imperitiam atque blasphemiam ejus, nostris sermonibus confutemus. Meliusque hoc faceret sanctitas vestra; ne compellamur contra haereticum nostra laudare. Sancti filii communes Albina, Pinianus et Melania plurimum vos salutant. Has litteras de sancta Bethleem, sancto Presbytero Innocentio dedi perferendas. Neptis vestra Paula miserabiliter deprecatur, ut memores ejus sitis, et multum vos salutat. Incolumes vos et memores mei, Domini nostri Jesu Christi tueatur clementia, Domini vere sancti atque omnium affectione venerabiles patres. EPISTOLA CXLIV.", + "candidate_score": 0.67033, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_3", + "bdc_text": "Sed quum viderem diuturna mea taciturnitate heri posse , ut me observautiae erga te meea oblitura esse arbitrareris , paucula haec abeunte nuntio exaravi , quibus intelligas me tam tuum nunc esse , quam semper extiterim , ac vinculum cliaritatis , quo suo spiritu nos Christus copulavit , indis ( s)olubile omnino esse .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_913", + "psc_text": "Apostolus dixisse credendus est, quod carnalibus oculis, et aure carnali, et cogitatione mortali non possint spiritualia comprehendi. « Etsi enim noveramus quondam Jesum secundum carnem, sed nunc jam non novimus eum » (2. Cor. 5. 16). Et in Joannis Epistola scribitur: « Carissimi, nunc filii Dei sumus, et necdum manifestum est quod futuri sumus. Scimus enim quoniam cum apparuerit, similes ei erimus, quia videbimus eum sicuti est » (1. Joan. 3. 2). Quodque revelatum sibi et Sanctis per spiritum esse testatur, non statim sequitur, ut ipse aliis revelaverit. Alioqui audivit et in paradiso verba ineffabilia, quae aliis narrare non poterat (2. Cor. 12): aut si narravit, nequaquam ineffabilia sunt. 2. Secunda Quaestio fuit, in qua dicis legisse te per ransitum in Opusculis meis, quod agni qui stant a dextris, et haedi qui stant a sinistris (Matth. 25), Christiani sint atque gentiles: et non potius boni et mali. Non memini me", + "candidate_score": 0.66697, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_11", + "bdc_text": "D . Heinricho Bul ( l)ingero , verbi Dei ministro , suo plurimum observando .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1571", + "psc_text": "Abiron, qui minora peccarunt, non veniant ante tribunal Christi, et sui eum comparatione condemnent, qui extra Ecclesiam Salvatoris variarum doctrinarum thuribula diabolico igne complevit? Neque enim Dominus qui loquitur per Prophetam: Ego visiones multiplicavi, et in manibus Prophetarum assimilatus sum (Osee 12. 10. juxta LXX) , adulterinas eum docuit proferre doctrinas, nec qui a principio ipsi viderunt, et ministri fuerunt verbi Dei, nec Prophetarum chorus, qui olim vocabantur Videntes, haec eum instituit: sed ipse suae mentis arbitrio, furori daemonum serviens, et blando cogitationum errore deceptus, gregem, et ut ita dicam, 572 examen dogmatum perversorum, per totum orbem immisit mentibus indoctorum. Iste est qui Assyriis Babyloniisque fluminibus aperuit os suum, qui navem Ecclesiae bonarum mercium salutaris doctrinae plenam, fluctibus operire conatus est: dum imperitorum laude sustollitur, et Scripturarum sensum, aliter quam se habet veritas edisserens, gloriatur in confusione sua. Quis enim innumerabiles adeo et garrulos, et verbositatis atque imperitiae plenos conscripsit", + "candidate_score": 0.665708, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_2_4", + "bdc_text": "Nihil aliud in causa fuit , ornatissime Bul ( l)ingere , quod hactenus ad te nullas dederim litteras , nisi quod nolui tua seria meis nugis interpellare . Sed quum viderem diuturna mea taciturnitate heri posse , ut me observautiae erga te meea oblitura esse arbitrareris , paucula haec abeunte nuntio exaravi , quibus intelligas me tam tuum nunc esse , quam semper extiterim , ac vinculum cliaritatis , quo suo spiritu nos Christus copulavit , indis ( s)olubile omnino esse . Libuit autem huius memoriae de te meae pignus quoddam , licet minutulum , nempe Rhetiam nostram ad te mittere , ut munusculum hoc , qualecunque sit , meum in te animum testetur .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1991", + "psc_text": "dormitas, Domine (Matth. 8. 25) ? excitemusque illum, et navicula fluctuante, clamemus: Magister, salvos nos fac, perimus. 4. Plura dictare volueram, si non Epistolaris brevitas pudorem nobis tacendi imponeret: et si tu librorum ipsius ad nos voluisses mittere cantilenas, ut scire possemus ad quae [al. ea quae ] rescribere deberemus. Nunc autem aerem verberavimus, et non tam illius infidelitatem, quae omnibus patet, quam nostram fidem aperuimus. Caeterum si volueris, longiorem nos adversum eum librum scribere, mitte naenias illius et ineptias, ut Joannem Baptistam audiat praedicantem: Jam securis ad radices arborum posita est. Omnis arbor, quae non facit fructum bonum, excidetur, et in ignem mittetur (Ibid. 3. 10) . 729 EPISTOLA CX. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Hieronymum litteris suis nonnihil offensum demulcere studet Augustinus. Apologiam illius contra Ruffinum accepisse se testatur, deplorans tantos inter viros quondam amicissimos tam amarulentam discordiam incidisse. Domino venarando, et desideratissimo fratri compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem.", + "candidate_score": 0.661724, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_2_4", + "bdc_text": "Nihil aliud in causa fuit , ornatissime Bul ( l)ingere , quod hactenus ad te nullas dederim litteras , nisi quod nolui tua seria meis nugis interpellare . Sed quum viderem diuturna mea taciturnitate heri posse , ut me observautiae erga te meea oblitura esse arbitrareris , paucula haec abeunte nuntio exaravi , quibus intelligas me tam tuum nunc esse , quam semper extiterim , ac vinculum cliaritatis , quo suo spiritu nos Christus copulavit , indis ( s)olubile omnino esse . Libuit autem huius memoriae de te meae pignus quoddam , licet minutulum , nempe Rhetiam nostram ad te mittere , ut munusculum hoc , qualecunque sit , meum in te animum testetur .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_966", + "psc_text": "vivit in pectore; ob hanc Nepotianus noster absens, praesens est, et per tanta terrarum spatia divisos, utraque complectitur manu. Habemus mutuae obsidem caritatis. Jungamur spiritu, stringamur affectu, et fortitudinem mentis, quam beatus Papa Chromatius ostendit in dormitione germani ( Eusebii fratris sui ), nos imitemur in filio. Illum nostra pagella decantet, illum cunctae [al. nostrae ] litterae sonent. Quem corpore non valemus, recordatione teneamus. Et cum quo loqui non possumus, de eo loqui nunquam desinamus. EPISTOLA LXI. AD VIGILANTIUM. Vigilantium, qui in Occidentem regressus Hieronymianum nomen, et illius amicos infamabat, reprehendit: et hortatur ut aliquando resipiscat, ac desinat calumniari; blasphemias ejus in fine acriter coarguens. 1. Justum quidem fuerat, nequaquam tibi litteris satisfacere, qui tuis auribus non credidisti: neque enim schedulae poteris acquiescere, qui vivo sermoni non accommodasti fidem. Sed quia Christus perfectae nobis humilitatis exemplar in se tribuit, dans osculum proditori, et latronis poenitentiam in patibulo suscipiens, eadem absenti", + "candidate_score": 0.661174, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_9_11", + "bdc_text": "Clavennae , 10 . Augusti 1547 . D . Heinricho Bul ( l)ingero , verbi Dei ministro , suo plurimum observando .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1571", + "psc_text": "Abiron, qui minora peccarunt, non veniant ante tribunal Christi, et sui eum comparatione condemnent, qui extra Ecclesiam Salvatoris variarum doctrinarum thuribula diabolico igne complevit? Neque enim Dominus qui loquitur per Prophetam: Ego visiones multiplicavi, et in manibus Prophetarum assimilatus sum (Osee 12. 10. juxta LXX) , adulterinas eum docuit proferre doctrinas, nec qui a principio ipsi viderunt, et ministri fuerunt verbi Dei, nec Prophetarum chorus, qui olim vocabantur Videntes, haec eum instituit: sed ipse suae mentis arbitrio, furori daemonum serviens, et blando cogitationum errore deceptus, gregem, et ut ita dicam, 572 examen dogmatum perversorum, per totum orbem immisit mentibus indoctorum. Iste est qui Assyriis Babyloniisque fluminibus aperuit os suum, qui navem Ecclesiae bonarum mercium salutaris doctrinae plenam, fluctibus operire conatus est: dum imperitorum laude sustollitur, et Scripturarum sensum, aliter quam se habet veritas edisserens, gloriatur in confusione sua. Quis enim innumerabiles adeo et garrulos, et verbositatis atque imperitiae plenos conscripsit", + "candidate_score": 0.658561, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_10_12", + "bdc_text": "Augusti 1547 . D . Heinricho Bul ( l)ingero , verbi Dei ministro , suo plurimum observando . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1571", + "psc_text": "Abiron, qui minora peccarunt, non veniant ante tribunal Christi, et sui eum comparatione condemnent, qui extra Ecclesiam Salvatoris variarum doctrinarum thuribula diabolico igne complevit? Neque enim Dominus qui loquitur per Prophetam: Ego visiones multiplicavi, et in manibus Prophetarum assimilatus sum (Osee 12. 10. juxta LXX) , adulterinas eum docuit proferre doctrinas, nec qui a principio ipsi viderunt, et ministri fuerunt verbi Dei, nec Prophetarum chorus, qui olim vocabantur Videntes, haec eum instituit: sed ipse suae mentis arbitrio, furori daemonum serviens, et blando cogitationum errore deceptus, gregem, et ut ita dicam, 572 examen dogmatum perversorum, per totum orbem immisit mentibus indoctorum. Iste est qui Assyriis Babyloniisque fluminibus aperuit os suum, qui navem Ecclesiae bonarum mercium salutaris doctrinae plenam, fluctibus operire conatus est: dum imperitorum laude sustollitur, et Scripturarum sensum, aliter quam se habet veritas edisserens, gloriatur in confusione sua. Quis enim innumerabiles adeo et garrulos, et verbositatis atque imperitiae plenos conscripsit", + "candidate_score": 0.649752, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_0_2", + "bdc_text": "D . Bul ( l)ingero Franciscus Niger S . Nihil aliud in causa fuit , ornatissime Bul ( l)ingere , quod hactenus ad te nullas dederim litteras , nisi quod nolui tua seria meis nugis interpellare .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.623385, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_2", + "bdc_text": "Nihil aliud in causa fuit , ornatissime Bul ( l)ingere , quod hactenus ad te nullas dederim litteras , nisi quod nolui tua seria meis nugis interpellare .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.616155, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_4", + "bdc_text": "Libuit autem huius memoriae de te meae pignus quoddam , licet minutulum , nempe Rhetiam nostram ad te mittere , ut munusculum hoc , qualecunque sit , meum in te animum testetur .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_34", + "psc_text": "volui. Ob hoc et ego obsecro, et tu, ut petas, plurimum quaeso, ut tibi beati Rhetitii Augustodunensis Episcopi Commentarios ad describendum largiatur, in quibus Canticum Canticorum sublimi ore disseruit. Scripsit et mihi quidam de patria supradicti fratris Ruffini, Paulus senex, Tertulliani suum codicem apud eum esse, quem vehementer reposcit. Et ex hoc quaeso, ut eos libros, quos me non habere Brevis subditus edocebit, librarii manu in charta scribi jubeas. Interpretationem quoque Psalmorum Davidicorum, et prolixum valde de Synodis librum sancti Hilarii, quem ei apud Treviros manu mea ipse descripseram, ut mihi transferas peto. Nosti hoc esse animae Christianae pabulum, si in lege Domini meditetur die ac nocte (Psal. 1). Caeteros hospitio recipis, solatio foves, sumptibus juvas. Mihi si rogata praestiteris, cuncta largitus es. Et quoniam, largiente Domino, multis sacrae Bibliothecae codicibus abundamus, impera vicissim, quodcumque vis mittam. Nec putes mihi grave esse, si jubeas. Habeo alumnos, qui Antiquariae arti serviant.", + "candidate_score": 0.610935, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_4", + "bdc_text": "Libuit autem huius memoriae de te meae pignus quoddam , licet minutulum , nempe Rhetiam nostram ad te mittere , ut munusculum hoc , qualecunque sit , meum in te animum testetur .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2986", + "psc_text": "Pinianus et Melania plurimum vos salutant. Has litteras de sancta Bethleem, sancto Presbytero Innocentio dedi perferendas. Neptis vestra Paula miserabiliter deprecatur, ut memores ejus sitis, et multum vos salutat. Incolumes vos et memores mei, Domini nostri Jesu Christi tueatur clementia, Domini vere sancti atque omnium affectione venerabiles patres. EPISTOLA CXLIV. S. AUGUSTINI AD OPTATUM EPISCOPUM MILEVITANUM. De Natura et origine animae. Nondum se abs Hieronymo responsum epistolae suae heic 131. de Origine animae accepisse, nec eam interim consultationem in vulgus edi se probare. Domino beatissimo, sinceriterque carissimo, et desideratissimo fratri, et Coepiscopo OPTATO AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Per religiosum Presbyterum Saturninum tuae venerationis litteras sumpsi 1069 hoc a me magno studio quod nondum habeo flagitantis. Sed eur hoc leceris causam mihi aperuisti, quod scilicet eredas de hac re mihi consulenti jam fuisse responsum. Utinam ita esset! Absit ut te, cujus exspectationem avidissimam noverim, hujus muneris communicationem fraudarem; sed", + "candidate_score": 0.610078, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_0_2", + "bdc_text": "D . Bul ( l)ingero Franciscus Niger S . Nihil aliud in causa fuit , ornatissime Bul ( l)ingere , quod hactenus ad te nullas dederim litteras , nisi quod nolui tua seria meis nugis interpellare .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2014", + "psc_text": "EPISTOLA CXI AUGUSTINI AD PRAESIDIUM. Praesidium rogat Augustinus, ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Sicut praesens rogavi sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit caritas tua, quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum et mearum ad ipsum, et ad me ipsius. Quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas [al. videbis ] et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, aut quomodo non debui, aliquid scripsi, non ad illum de me, sed ad meipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem; quo correctus petam, ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. » EPISTOLA CXII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Respondet tandem Hieronymus ad", + "candidate_score": 0.609318, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_0_2", + "bdc_text": "D . Bul ( l)ingero Franciscus Niger S . Nihil aliud in causa fuit , ornatissime Bul ( l)ingere , quod hactenus ad te nullas dederim litteras , nisi quod nolui tua seria meis nugis interpellare .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_428", + "psc_text": "manuum tuarum, ut ambiguitatem prioris sermonis effugerent. 6. Cum haec furtivis, ut aiunt, operis ad lucubratiunculam velox notarii manus me dictante signaret, et plura dicere cogitarem, jam ferme quarta noctis hora excesserat, et repente stimulis quibusdam dolentis stomachi suscitatus, in orationem prorupi, ut saltem reliquo horarum spatio, subrepente somno, frustraretur infirmitas. EPISTOLA XXXV. DAMASI PAPAE AD HIERONYMUM. Hieronymum, cujus scripta multa se cum aviditate legere profitetur, enixe Damasus rogat, ut subjectis V. quaestionibus ex Veteri Testamento respondeat. Dilectissimo filio HIERONYMO DAMASUS. 1. « Dormientem te, et longo jam tempore legentem potius, quam scribentem, quaestiunculis ad te missis excitare disposui: non quo et legere non debeas: hoc enim veluti quotidiano cibo alitur et pinguescit oratio: sed quod lectionis fructus sit iste, si scribas. Itaque quoniam et heri tabellario ad me remisso, nullas 159 te jam epistolas habere dixisti, exceptis his, quas aliquando in eremo dictaveras, quasque tota aviditate legi atque descripsi:", + "candidate_score": 0.608418, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_2", + "bdc_text": "Nihil aliud in causa fuit , ornatissime Bul ( l)ingere , quod hactenus ad te nullas dederim litteras , nisi quod nolui tua seria meis nugis interpellare .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2987", + "psc_text": "religiosum Presbyterum Saturninum tuae venerationis litteras sumpsi 1069 hoc a me magno studio quod nondum habeo flagitantis. Sed eur hoc leceris causam mihi aperuisti, quod scilicet eredas de hac re mihi consulenti jam fuisse responsum. Utinam ita esset! Absit ut te, cujus exspectationem avidissimam noverim, hujus muneris communicationem fraudarem; sed si quid credis, frater carissime, quinque ferme anni ecce evoluti sunt, ex quo in Orientem misi Librum non praesumptionis, sed consultationis meae, et adhuc rescripta non merui, quibus mihi enodaretur haec quaestio, in qua me cupis ad te certam ferre sententiam. Utrumque ego misissem, si utrumque haberem. Hoc autem quod habeo, sine altero, quod nondum habeo, cuiquam debere me jam mittere, vel edere non videtur, ne ille, qui mihi fortasse, ut desidero responsurus est, interrogationem meam disputatione operosissima elaboratam, sine sua responsione, quae adhuc desperanda non est, per manus hominum notitiamque diffundi jure succenseat, idque jactantius, quam utilius fecisse me", + "candidate_score": 0.601267, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_2", + "bdc_text": "Nihil aliud in causa fuit , ornatissime Bul ( l)ingere , quod hactenus ad te nullas dederim litteras , nisi quod nolui tua seria meis nugis interpellare .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1492", + "psc_text": "quod in libris περὶ Ἀρχῶν a se nuper Latine versis enucleetur, omittit. Tum quo animo Origenem legerit, docet. 1. Voce me provocas ad scribendum, terres eloquentia; et in epistolari stylo prope Tullium repraesentas. Quod quereris, me parvas et incomptas litterulas mittere, non venit de incuria, sed timore tui, ne verbosius ad te loquens, plura reprehendenda transmittam: et ut sanctae menti tuae simpliciter fatear, uno ad Occidentem navigandi tempore, tantae a me simul epistolae flagitantur, ut si cuncta ad singulos velim rescribere, occurrere nequeam. Unde accidit, ut omisca compositione verborum et scribentium sollicitudine, dictem quidquid 534 in buccam venerit; et amicum te tantum meorum dictorum, non judicem considerem. 2. Duas quaestiunculas tuae litterae praeferebant. Unam, Quare sit a Deo induratum cor Pharaonis (Exod. 4. 7. 10. 14); et Apostolus dixerit: Non volentis, neque currentis; sed miserentis est Dei (Rom. 9. 16) , et caetera, quae liberum videntur tollere arbitrium. Alteram, Quomodo", + "candidate_score": 0.599858, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Ephesios", + "max_score": 0.692975, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_3_5", + "bdc_text": "Sed quum viderem diuturna mea taciturnitate heri posse , ut me observautiae erga te meea oblitura esse arbitrareris , paucula haec abeunte nuntio exaravi , quibus intelligas me tam tuum nunc esse , quam semper extiterim , ac vinculum cliaritatis , quo suo spiritu nos Christus copulavit , indis ( s)olubile omnino esse . Libuit autem huius memoriae de te meae pignus quoddam , licet minutulum , nempe Rhetiam nostram ad te mittere , ut munusculum hoc , qualecunque sit , meum in te animum testetur . Verum de his satis .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Ephesios_window_438", + "psc_text": "absque vinculis computandus est, qui conversationem habet in coelis, et de quo dici potest: Vos autem non estis in carne, sed in spiritu: si tamen spiritus Dei habitat in vobis (Rom. VIII, 9) . (Vers. 21, 22.) Ut autem sciatis et vos quae circa me sint, quid agam, omnia nota vobis faciet Tychicus dilectus frater, et fidelis minister in Domino: quem misi ad vos in hoc ipsum, ut cognoscatis quae circa nos sunt, et consoletur corda vestra. Dupliciter accipite: Vel ideo Tychicum missum Ephesum, ut nuntiaret eis vincula apostoli Pauli nota facta esse in omni praetorio, et catenam illius ad fidem Evangelii profecisse, eo tempore quo et ad Colossenses scripsit dicens: Quae circa me sunt, omnia nota vobis faciet Tychicus frater dilectus, et minister, et conservus in Domino: quem misi advos ob hoc ipsum, ut cognoscatis quae circa nos sunt: et consoletur corda vestra cum Onesimo charissimo et fideli fratre,", + "candidate_score": 0.692975, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem", + "max_score": 0.691312, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_4_6", + "bdc_text": "Libuit autem huius memoriae de te meae pignus quoddam , licet minutulum , nempe Rhetiam nostram ad te mittere , ut munusculum hoc , qualecunque sit , meum in te animum testetur . Verum de his satis . Nos hic , quae Dei benignitas est , valemus , sed interim suspensi animi sumus , quid nobiscum Dominus agere velit , quum videamus bellorum faces ubique accensas esse .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_172", + "psc_text": "Dominus non solum justus, sed et misericors est, dicit: Tibi, Domine, misericordia, ut post sententiam judicantis, eum provocet ad clementiam. (Vers. 11.) Et stillavit super nos. Non totam in nos effudisti iram, quam ferre non poteramus; sed stillam furoris tui, ut correpti in plaga, reverteremur ad te. Maledictio et detestatio quae scripta est in libro Moysi servi Dei, etc. In Deuteronomio maledictiones et benedictiones Dei legimus (Deut. XXVII), quae postea dictae sunt in monte Garizim, et Hebal, justos super et peccatores. (Vers. 13.) Omne malum hoc venit super nos: et non rogavimus faciem tuam, Domine Deus noster, ut reverteremur ab iniquitatibus nostris, et cogitaremus veritatem tuam. Grandis duritia, ut in plagis positi, Deum non rogarent, quod et si rogarunt, ideo non rogarunt, quia non sunt reversi ab iniquitatibus suis. Reversio autem ab iniquitate est cogitare veritatem Dei. (Vers. 14.) Et vigilavit Dominus super malitiam, et adduxit eam super nos, etc.", + "candidate_score": 0.691312, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_5_7", + "bdc_text": "Verum de his satis . Nos hic , quae Dei benignitas est , valemus , sed interim suspensi animi sumus , quid nobiscum Dominus agere velit , quum videamus bellorum faces ubique accensas esse . Tu si quid novarum rerum habes , fac nos obsecro , certiores , si tamen per tuas occupationes tibi vacat .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_172", + "psc_text": "Dominus non solum justus, sed et misericors est, dicit: Tibi, Domine, misericordia, ut post sententiam judicantis, eum provocet ad clementiam. (Vers. 11.) Et stillavit super nos. Non totam in nos effudisti iram, quam ferre non poteramus; sed stillam furoris tui, ut correpti in plaga, reverteremur ad te. Maledictio et detestatio quae scripta est in libro Moysi servi Dei, etc. In Deuteronomio maledictiones et benedictiones Dei legimus (Deut. XXVII), quae postea dictae sunt in monte Garizim, et Hebal, justos super et peccatores. (Vers. 13.) Omne malum hoc venit super nos: et non rogavimus faciem tuam, Domine Deus noster, ut reverteremur ab iniquitatibus nostris, et cogitaremus veritatem tuam. Grandis duritia, ut in plagis positi, Deum non rogarent, quod et si rogarunt, ideo non rogarunt, quia non sunt reversi ab iniquitatibus suis. Reversio autem ab iniquitate est cogitare veritatem Dei. (Vers. 14.) Et vigilavit Dominus super malitiam, et adduxit eam super nos, etc.", + "candidate_score": 0.682305, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_6_8", + "bdc_text": "Nos hic , quae Dei benignitas est , valemus , sed interim suspensi animi sumus , quid nobiscum Dominus agere velit , quum videamus bellorum faces ubique accensas esse . Tu si quid novarum rerum habes , fac nos obsecro , certiores , si tamen per tuas occupationes tibi vacat . Interea valebis optime , optime Bul ( l)ingere .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_172", + "psc_text": "Dominus non solum justus, sed et misericors est, dicit: Tibi, Domine, misericordia, ut post sententiam judicantis, eum provocet ad clementiam. (Vers. 11.) Et stillavit super nos. Non totam in nos effudisti iram, quam ferre non poteramus; sed stillam furoris tui, ut correpti in plaga, reverteremur ad te. Maledictio et detestatio quae scripta est in libro Moysi servi Dei, etc. In Deuteronomio maledictiones et benedictiones Dei legimus (Deut. XXVII), quae postea dictae sunt in monte Garizim, et Hebal, justos super et peccatores. (Vers. 13.) Omne malum hoc venit super nos: et non rogavimus faciem tuam, Domine Deus noster, ut reverteremur ab iniquitatibus nostris, et cogitaremus veritatem tuam. Grandis duritia, ut in plagis positi, Deum non rogarent, quod et si rogarunt, ideo non rogarunt, quia non sunt reversi ab iniquitatibus suis. Reversio autem ab iniquitate est cogitare veritatem Dei. (Vers. 14.) Et vigilavit Dominus super malitiam, et adduxit eam super nos, etc.", + "candidate_score": 0.680801, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_6", + "bdc_text": "Nos hic , quae Dei benignitas est , valemus , sed interim suspensi animi sumus , quid nobiscum Dominus agere velit , quum videamus bellorum faces ubique accensas esse .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_172", + "psc_text": "Dominus non solum justus, sed et misericors est, dicit: Tibi, Domine, misericordia, ut post sententiam judicantis, eum provocet ad clementiam. (Vers. 11.) Et stillavit super nos. Non totam in nos effudisti iram, quam ferre non poteramus; sed stillam furoris tui, ut correpti in plaga, reverteremur ad te. Maledictio et detestatio quae scripta est in libro Moysi servi Dei, etc. In Deuteronomio maledictiones et benedictiones Dei legimus (Deut. XXVII), quae postea dictae sunt in monte Garizim, et Hebal, justos super et peccatores. (Vers. 13.) Omne malum hoc venit super nos: et non rogavimus faciem tuam, Domine Deus noster, ut reverteremur ab iniquitatibus nostris, et cogitaremus veritatem tuam. Grandis duritia, ut in plagis positi, Deum non rogarent, quod et si rogarunt, ideo non rogarunt, quia non sunt reversi ab iniquitatibus suis. Reversio autem ab iniquitate est cogitare veritatem Dei. (Vers. 14.) Et vigilavit Dominus super malitiam, et adduxit eam super nos, etc.", + "candidate_score": 0.677261, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_5_7", + "bdc_text": "Verum de his satis . Nos hic , quae Dei benignitas est , valemus , sed interim suspensi animi sumus , quid nobiscum Dominus agere velit , quum videamus bellorum faces ubique accensas esse . Tu si quid novarum rerum habes , fac nos obsecro , certiores , si tamen per tuas occupationes tibi vacat .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_173", + "psc_text": "iniquitatibus nostris, et cogitaremus veritatem tuam. Grandis duritia, ut in plagis positi, Deum non rogarent, quod et si rogarunt, ideo non rogarunt, quia non sunt reversi ab iniquitatibus suis. Reversio autem ab iniquitate est cogitare veritatem Dei. (Vers. 14.) Et vigilavit Dominus super malitiam, et adduxit eam super nos, etc. Quando propter peccata corripimur, vigilat super nos Deus, et visitat nos. Quando vero a Deo deserimur, et non judicamur, indignique sumus correptione Domini, tunc dormire dicitur. Unde et in Psalmis legimus: Surrexit quasi dormiens Dominus, et quasi crapulatus a vino (Psal. LXXVII) . Malitia enim et iniquitas nostra inebriat Deum: quae quando in nobis corripitur, evigilare dicitur, et de sua ebrietate consurgere; ut nos peccato ebrios evigilare faciat justitiae. (Vers. 15.) Et nunc, Domine Deus noster, etc. Memor est antiqui beneficii, ut ad similem Deum clementiam provocet. (Vers. 17.) Et ostende faciem tuam super sanctuarium tuum, quod desertum est. Imple", + "candidate_score": 0.664894, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_4_6", + "bdc_text": "Libuit autem huius memoriae de te meae pignus quoddam , licet minutulum , nempe Rhetiam nostram ad te mittere , ut munusculum hoc , qualecunque sit , meum in te animum testetur . Verum de his satis . Nos hic , quae Dei benignitas est , valemus , sed interim suspensi animi sumus , quid nobiscum Dominus agere velit , quum videamus bellorum faces ubique accensas esse .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_173", + "psc_text": "iniquitatibus nostris, et cogitaremus veritatem tuam. Grandis duritia, ut in plagis positi, Deum non rogarent, quod et si rogarunt, ideo non rogarunt, quia non sunt reversi ab iniquitatibus suis. Reversio autem ab iniquitate est cogitare veritatem Dei. (Vers. 14.) Et vigilavit Dominus super malitiam, et adduxit eam super nos, etc. Quando propter peccata corripimur, vigilat super nos Deus, et visitat nos. Quando vero a Deo deserimur, et non judicamur, indignique sumus correptione Domini, tunc dormire dicitur. Unde et in Psalmis legimus: Surrexit quasi dormiens Dominus, et quasi crapulatus a vino (Psal. LXXVII) . Malitia enim et iniquitas nostra inebriat Deum: quae quando in nobis corripitur, evigilare dicitur, et de sua ebrietate consurgere; ut nos peccato ebrios evigilare faciat justitiae. (Vers. 15.) Et nunc, Domine Deus noster, etc. Memor est antiqui beneficii, ut ad similem Deum clementiam provocet. (Vers. 17.) Et ostende faciem tuam super sanctuarium tuum, quod desertum est. Imple", + "candidate_score": 0.661691, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_9_11", + "bdc_text": "Clavennae , 10 . Augusti 1547 . D . Heinricho Bul ( l)ingero , verbi Dei ministro , suo plurimum observando .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_143", + "psc_text": "foenum, stipulam, arsura in die judicii noverimus. Et in Psalmis legimus: Ignis ante eum praecedet, et inflammabit in circuitu omnes inimicos ejus (Ps. XCVI, 3) . Fluvius igneus rapidusque egrediebatur a facie ejus, ut peccatores traheret in gehennam. (Vers. 10.) Millia millium ministrabant ei, et decies millies centena millia assistebant ei. Non quo iste ministrorum Dei numerus definitus sit, sed quo majorem multitudinem humanus sermo explicare neqniverit. Ista sunt millia, et istae myriades, de quibus in Psalmis legimus: Currus Dei decem millibus, multiplex millia laetantium, Dominus in eis (Ps. LXVII, 18) . Et in alio loco: Qui facit angelos suos spiritus, et ministros suos ignem urentem (Ps. CIII, 4) . Duplex autem angelorum officium est: aliorum qui justis praemia tribuunt, aliorum qui singulis praesunt cruciatibus. Judicium sedit, et libri aperti sunt. Conscientiae, et opera singulorum in utramque partem, vel bona, vel mala omnibus revelantur. Bonus liber ille est, quem saepe", + "candidate_score": 0.659089, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_11", + "bdc_text": "D . Heinricho Bul ( l)ingero , verbi Dei ministro , suo plurimum observando .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_143", + "psc_text": "foenum, stipulam, arsura in die judicii noverimus. Et in Psalmis legimus: Ignis ante eum praecedet, et inflammabit in circuitu omnes inimicos ejus (Ps. XCVI, 3) . Fluvius igneus rapidusque egrediebatur a facie ejus, ut peccatores traheret in gehennam. (Vers. 10.) Millia millium ministrabant ei, et decies millies centena millia assistebant ei. Non quo iste ministrorum Dei numerus definitus sit, sed quo majorem multitudinem humanus sermo explicare neqniverit. Ista sunt millia, et istae myriades, de quibus in Psalmis legimus: Currus Dei decem millibus, multiplex millia laetantium, Dominus in eis (Ps. LXVII, 18) . Et in alio loco: Qui facit angelos suos spiritus, et ministros suos ignem urentem (Ps. CIII, 4) . Duplex autem angelorum officium est: aliorum qui justis praemia tribuunt, aliorum qui singulis praesunt cruciatibus. Judicium sedit, et libri aperti sunt. Conscientiae, et opera singulorum in utramque partem, vel bona, vel mala omnibus revelantur. Bonus liber ille est, quem saepe", + "candidate_score": 0.657956, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia", + "max_score": 0.688661, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_10_12", + "bdc_text": "Augusti 1547 . D . Heinricho Bul ( l)ingero , verbi Dei ministro , suo plurimum observando . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_688", + "psc_text": ". Aliud namque est ministrare, aliud assistere, quia hi administrant Deo, qui et ad nos nuntiando exeunt; assistunt vero qui sic contemplatione intima perfruuntur, ut ad explenda foras opera minime mittantur. 13. Sed quia in quibusdam Scripturae locis quaedam per cherubim, quaedam vero per seraphim agi didicimus, utrum per se haec faciant, an per subjecta agmina agantur, quae, sicut dicitur, in eo quod a majoribus veniunt majorum vocabula sortiuntur, nos affirmare nolumus quod apertis testimoniis non approbamus. Hoc tamen certissime scimus, quia ad explendum de supernis ministerium alii spiritus alios mittunt, Zacharia scilicet propheta testante, qui ait: Ecce angelus qui loquebatur in me egrediebatur; et ecce alius angelus egrediebatur in occursum ejus, et dixit ad eum: Curre, et loquere ad puerum istum, dicens: Absque muro habitabitur Jerusalem (Zach. II, 3, 4) . Dum enim angelus ad angelum dicit Curre et loquere, dubium non est quia alius alium mittit. Minora vero", + "candidate_score": 0.688661, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_11", + "bdc_text": "D . Heinricho Bul ( l)ingero , verbi Dei ministro , suo plurimum observando .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_688", + "psc_text": ". Aliud namque est ministrare, aliud assistere, quia hi administrant Deo, qui et ad nos nuntiando exeunt; assistunt vero qui sic contemplatione intima perfruuntur, ut ad explenda foras opera minime mittantur. 13. Sed quia in quibusdam Scripturae locis quaedam per cherubim, quaedam vero per seraphim agi didicimus, utrum per se haec faciant, an per subjecta agmina agantur, quae, sicut dicitur, in eo quod a majoribus veniunt majorum vocabula sortiuntur, nos affirmare nolumus quod apertis testimoniis non approbamus. Hoc tamen certissime scimus, quia ad explendum de supernis ministerium alii spiritus alios mittunt, Zacharia scilicet propheta testante, qui ait: Ecce angelus qui loquebatur in me egrediebatur; et ecce alius angelus egrediebatur in occursum ejus, et dixit ad eum: Curre, et loquere ad puerum istum, dicens: Absque muro habitabitur Jerusalem (Zach. II, 3, 4) . Dum enim angelus ad angelum dicit Curre et loquere, dubium non est quia alius alium mittit. Minora vero", + "candidate_score": 0.683706, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_3_5", + "bdc_text": "Sed quum viderem diuturna mea taciturnitate heri posse , ut me observautiae erga te meea oblitura esse arbitrareris , paucula haec abeunte nuntio exaravi , quibus intelligas me tam tuum nunc esse , quam semper extiterim , ac vinculum cliaritatis , quo suo spiritu nos Christus copulavit , indis ( s)olubile omnino esse . Libuit autem huius memoriae de te meae pignus quoddam , licet minutulum , nempe Rhetiam nostram ad te mittere , ut munusculum hoc , qualecunque sit , meum in te animum testetur . Verum de his satis .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_483", + "psc_text": "Plus enim nobis Thomae infidelitas ad fidem quam fides credentium discipulorum profuit, quia dum ille ad fidem palpando reducitur, nostra mens, omni dubitatione postposita, in fide solidatur. Sic quippe (27, q. 2, c. 45) discipulum Dominus post resurrectionem suam dubitare permisit, nec tamen in dubitatione deseruit, sicut ante nativitatem suam habere Mariam sponsum voluit, 1557 qui tamen ad ejus nuptias non pervenit. Nam ita factus est discipulus dubitans et palpans, testis verae resurrectionis, sicut sponsus matris fuerat custos integerrimae virginitatis. 8. Palpavit autem, et exclamavit: Dominus meus, et Deus meus. Dicit ei Jesus: Quia vidisti me, Thoma, credidisti. Cum Paulus apostolus dicat: Est autem fides sperandarum substantia rerum, argumentum non apparentium (Hebr. XI, 1) , profecto liquet quia fides illarum rerum argumentum est quae apparere non possunt. Quae etenim apparent jam fidem non habent, sed agnitionem. Dum ergo vidit Thomas, dum palpavit, cur ei dicitur: Quia vidisti me, credidisti? Sed", + "candidate_score": 0.683307, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_9_11", + "bdc_text": "Clavennae , 10 . Augusti 1547 . D . Heinricho Bul ( l)ingero , verbi Dei ministro , suo plurimum observando .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_688", + "psc_text": ". Aliud namque est ministrare, aliud assistere, quia hi administrant Deo, qui et ad nos nuntiando exeunt; assistunt vero qui sic contemplatione intima perfruuntur, ut ad explenda foras opera minime mittantur. 13. Sed quia in quibusdam Scripturae locis quaedam per cherubim, quaedam vero per seraphim agi didicimus, utrum per se haec faciant, an per subjecta agmina agantur, quae, sicut dicitur, in eo quod a majoribus veniunt majorum vocabula sortiuntur, nos affirmare nolumus quod apertis testimoniis non approbamus. Hoc tamen certissime scimus, quia ad explendum de supernis ministerium alii spiritus alios mittunt, Zacharia scilicet propheta testante, qui ait: Ecce angelus qui loquebatur in me egrediebatur; et ecce alius angelus egrediebatur in occursum ejus, et dixit ad eum: Curre, et loquere ad puerum istum, dicens: Absque muro habitabitur Jerusalem (Zach. II, 3, 4) . Dum enim angelus ad angelum dicit Curre et loquere, dubium non est quia alius alium mittit. Minora vero", + "candidate_score": 0.682386, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_4_6", + "bdc_text": "Libuit autem huius memoriae de te meae pignus quoddam , licet minutulum , nempe Rhetiam nostram ad te mittere , ut munusculum hoc , qualecunque sit , meum in te animum testetur . Verum de his satis . Nos hic , quae Dei benignitas est , valemus , sed interim suspensi animi sumus , quid nobiscum Dominus agere velit , quum videamus bellorum faces ubique accensas esse .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_653", + "psc_text": "remedia divinae pietatis abjiciat. Ecce superna benignitas aversos nos revocat, et nobis revertentibus suae clementiae sinum parat. Unusquisque ergo penset quo debito constringitur, quando illum Deus exspectat, nec contemptus exasperatur. Qui ergo permanere noluit redeat, qui stare contempsit saltem post lapsum surgat. Quanto nos amore conditor noster exspectat insinuat cum per prophetam dicit: Attendi, et auscultavi, nemo quod bonum est loquitur; non est qui recogitet in corde suo et dicat, Quid feci? (Jerem. VIII, 6.) Certe nunquam cogitare mala debuimus. Sed quia cogitare recta noluimus, ecce adhuc sustinet, ut recogitemus. Videte tantae pietatis sinum, considerate apertum vobis misericordiae gremium; quos male cogitantes perdidit, bene recogitantes quaerit. Ad vos ergo, fratres charissimi, ad vos oculos mentis reducite, et poenitentem peccatricem mulierem in exemplum vobis imitationis anteferte; quaeque vos in adolescentia, quaeque in juventute deliquisse meministis, deflete; morum operumque maculas lacrymis tergite. Amemus jam Redemptoris nostri vestigia, quae peccando contempsimus. Ecce, ut", + "candidate_score": 0.661909, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_9_11", + "bdc_text": "Clavennae , 10 . Augusti 1547 . D . Heinricho Bul ( l)ingero , verbi Dei ministro , suo plurimum observando .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_483", + "psc_text": "Plus enim nobis Thomae infidelitas ad fidem quam fides credentium discipulorum profuit, quia dum ille ad fidem palpando reducitur, nostra mens, omni dubitatione postposita, in fide solidatur. Sic quippe (27, q. 2, c. 45) discipulum Dominus post resurrectionem suam dubitare permisit, nec tamen in dubitatione deseruit, sicut ante nativitatem suam habere Mariam sponsum voluit, 1557 qui tamen ad ejus nuptias non pervenit. Nam ita factus est discipulus dubitans et palpans, testis verae resurrectionis, sicut sponsus matris fuerat custos integerrimae virginitatis. 8. Palpavit autem, et exclamavit: Dominus meus, et Deus meus. Dicit ei Jesus: Quia vidisti me, Thoma, credidisti. Cum Paulus apostolus dicat: Est autem fides sperandarum substantia rerum, argumentum non apparentium (Hebr. XI, 1) , profecto liquet quia fides illarum rerum argumentum est quae apparere non possunt. Quae etenim apparent jam fidem non habent, sed agnitionem. Dum ergo vidit Thomas, dum palpavit, cur ei dicitur: Quia vidisti me, credidisti? Sed", + "candidate_score": 0.661244, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_6", + "bdc_text": "Nos hic , quae Dei benignitas est , valemus , sed interim suspensi animi sumus , quid nobiscum Dominus agere velit , quum videamus bellorum faces ubique accensas esse .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_794", + "psc_text": "Vult enim placari precibus, qui scit quia portari non possit iratus. Quod adhuc moram facit venire, legationem pacis sustinet. Venisset jam namque si vellet, et cunctos suos adversarios trucidasset. Sed et quam terribilis veniet indicat, et tamen ad veniendum tardat, quia non vult invenire quos puniat. Reatum nobis contemptus nostri denuntiat, dicens: Sic ergo omnis ex vobis qui non renuntiat omnibus quae possidet, non potest meus esse discipulus; et tamen sperandae salutis remedium confert, quia qui per iram non potest ferri, per postulatae pacis vult legationem placari. Lavate ergo, fratres charissimi, lacrymis maculas peccatorum, eleemosynis tergite, sacris hostiis expiate. Nolite possidere per desiderium quae adhuc per usum minime reliquistis. Spem in solo Redemptore figite, ad aeternam patriam mente transite. Si enim nil in hoc mundo jam amando possidetis, etiam possidendo cuncta reliquistis. Ipse nobis gaudia desiderata concedat, qui nobis aeternae pacis remedia contulit, Jesus Christus Dominus noster, qui vivit et", + "candidate_score": 0.645611, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "075_Gregorius-I_Moralia", + "max_score": 0.687392, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_6_8", + "bdc_text": "Nos hic , quae Dei benignitas est , valemus , sed interim suspensi animi sumus , quid nobiscum Dominus agere velit , quum videamus bellorum faces ubique accensas esse . Tu si quid novarum rerum habes , fac nos obsecro , certiores , si tamen per tuas occupationes tibi vacat . Interea valebis optime , optime Bul ( l)ingere .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_949", + "psc_text": "ut quietem funditus deserens, ignem in se superni amoris exstinguat. Quisquis ergo semetipsum Deo jam sacrificium obtulit, si perfecta desiderat, curet necesse est, ut non solum ad operationis se latitudinem, verum etiam ad culmina contemplationis extendat. [ Vet. XXVI. ] 57. Vita activa aliis, aliis contemplativa magis congruit. Alterutra cuique pro ingenio colenda. --Sed inter haec magnopere sciendum est, quia valde inter se diversae sunt conspersiones animorum. Nonnulli namque hominum ita otiosae mentis sunt, ut si eos labor occupationis excipiat, in ipsa operis inchoatione succumbant; et nonnulli ita inquieti sunt, ut si vacationem laboris habuerint, gravius laborent, quia tanto deteriores cordis tumultus tolerant, quanto eis licentius ad cogitationes vacat. Unde necesse est ut nec quieta mens ad exercitationem se immoderati operis 208 dilatet, nec inquieta ad studium contemplationis angustet. Saepe enim qui contemplari Deum quieti poterant, occupationibus pressi ceciderunt; et saepe qui occupati bene humanis usibus viverent, gladio suae quietis", + "candidate_score": 0.687392, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_6_8", + "bdc_text": "Nos hic , quae Dei benignitas est , valemus , sed interim suspensi animi sumus , quid nobiscum Dominus agere velit , quum videamus bellorum faces ubique accensas esse . Tu si quid novarum rerum habes , fac nos obsecro , certiores , si tamen per tuas occupationes tibi vacat . Interea valebis optime , optime Bul ( l)ingere .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_954", + "psc_text": "ad multorum perniciem vacaret. Rursum, nisi quibusdam mentibus contemplativa vita potius quam activa congrueret, nequaquam per Psalmistam Dominus diceret: Vacate et videte, quoniam ego sum Deus (Psal. XLV, 11) . [ Vet. XXVII. ] 58. Quid valeant timor et amor ad contemplationem. --Sed inter haec sciendum est quia saepe et pigras mentes amor ad opus excitat, et inquietas in contemplatione timor refrenat. Anchora enim cordis est pondus timoris; et plerumque fluctu cogitationum quatitur, sed per disciplinae suae vincula retinetur; neque hoc tempestas suae inquietudinis ad naufragium pertrahit, quia in divini amoris littore perfecta charitas astringit. Unde necesse est 209 ut quisquis ad contemplationis studia properat, semetipsum prius subtiliter interroget, quantum amat. Machina quippe mentis est vis amoris, quae hanc dum a mundo extrahit, in alta sustollit. Prius ergo discutiat, si summa inquirens diligit, si diligens timet, si novit incognita aut amando comprehendere, aut non comprehensa timendo venerari. In contemplatione etenim", + "candidate_score": 0.677231, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_4_6", + "bdc_text": "Libuit autem huius memoriae de te meae pignus quoddam , licet minutulum , nempe Rhetiam nostram ad te mittere , ut munusculum hoc , qualecunque sit , meum in te animum testetur . Verum de his satis . Nos hic , quae Dei benignitas est , valemus , sed interim suspensi animi sumus , quid nobiscum Dominus agere velit , quum videamus bellorum faces ubique accensas esse .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_434", + "psc_text": "si apertis diu involvitur, clausa, ut dignum est, pulsare praepeditur. Saepe antiquus hostis postquam menti nostrae tentationum certamen inflixerit, ab ipso suo certamine ad tempus recedit; non ut malitiae finem praebeat, sed ut corda quae per quietem secura reddiderit, repente rediens facilius inopinatus irrumpat. Hinc est quod ad tentandum beatum virum iterum redit, ejusque cruciatus expetit, quem tamen ei superna pietas retinendo concedit, dicens: CAPUT XXIX. VERS. 6.-- Ecce in manu tua est, tantum animam illius serva. 57. Quandoque Deus nos deserit ut custodiat. Tentatio fit salva anima, ubi negatur consensus. Delectationis tamen vulnus poenitentia curandum. --Sic quippe ille nos deserit, ut custodiat; sic custodit, ut tamen permisso tentationis articulo 96 statum nobis nostrae infirmitatis ostendat. Qui mox a facie Domini exiit, atque a planta pedis usque ad verticem acceptum feriendo vulneravit, quia nimirum cum licentiam percipit, a minimis incipiens, atque usque ad majora perveniens, quasi omne corpus mentis illatis", + "candidate_score": 0.676674, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_6_8", + "bdc_text": "Nos hic , quae Dei benignitas est , valemus , sed interim suspensi animi sumus , quid nobiscum Dominus agere velit , quum videamus bellorum faces ubique accensas esse . Tu si quid novarum rerum habes , fac nos obsecro , certiores , si tamen per tuas occupationes tibi vacat . Interea valebis optime , optime Bul ( l)ingere .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_475", + "psc_text": "Si enim ira motus malediceret, audito damno substantiae, cognita morte filiorum, eum procul dubio ad maledictionem dolor excitaret. Sed quid tunc dixit audivimus. Ait namque: Dominus dedit, Dominus abstulit (Job. I, 21) . Rursum, si ira motus malediceret saltem percussus in corpore, vel male suasus a conjuge, maledictum inferre potuisset. Sed quid tunc respondit agnovimus. Ait namque: Locuta es quasi una ex stultis mulieribus. Si bona accepimus de manu Domini, mala quare non sustineamus? (Job. II, 10.) Post haec vero describitur, quia amici veniunt, flent, consident, tacent; moxque subjungitur hoc, quod diei suo maledixisse perhibetur. Nimis itaque incongruum est ut suspicemur eum, nullo instigante, nullo pulsante, ex impatientia ad vocem maledictionis erumpere, quem nimirum novimus inter damna rerum mortemque filiorum, inter vulnera corporis, inter verba male suadentis uxoris, magna creatori praeconia humili mente reddidisse. Patefecit ergo qua mente haec quietus dixerit, qui tot Dei laudes etiam percussus emanavit. Neque enim", + "candidate_score": 0.676048, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_3_5", + "bdc_text": "Sed quum viderem diuturna mea taciturnitate heri posse , ut me observautiae erga te meea oblitura esse arbitrareris , paucula haec abeunte nuntio exaravi , quibus intelligas me tam tuum nunc esse , quam semper extiterim , ac vinculum cliaritatis , quo suo spiritu nos Christus copulavit , indis ( s)olubile omnino esse . Libuit autem huius memoriae de te meae pignus quoddam , licet minutulum , nempe Rhetiam nostram ad te mittere , ut munusculum hoc , qualecunque sit , meum in te animum testetur . Verum de his satis .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_755", + "psc_text": "IV, 3) . Sed quia auditis venis divini susurrii, haec eadem ejus ossa contremuerunt, illico adjunxit: Sed non in hoc justificatus sum: qui autem judicat me, Dominus est. Ac si diceret: recta egisse me recolo, et tamen de meritis non praesumo, quia ad ejus examen vita nostra ducitur, sub quo nostrae fortitudinis et ossa turbantur. 57. Contemplationis gratia non est diuturna. --Sed cum mens in contemplatione suspenditur, cum carnis angustias superans, per speculationis vim de libertate aliquid intimae securitatis rimatur, stare diu super semetipsam non potest; quia etsi hanc spiritus ad summa evehit, caro tamen ipso adhuc corruptionis suae pondere deorsum premit. Unde et subditur: CAPUT XXXIII. VERS. 15.-- Et cum spiritus me praesente transiret, inhorruerunt pili carnis meae. 58. Invisibilia quidem cognoscimus, sed raptim. --Nobis praesentibus spiritus transit, quando invisibilia cognoscimus, et tamen haec non solide, sed raptim videmus. Neque enim in suavitate contemplationis intimae diu mens figitur, quia", + "candidate_score": 0.675061, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_6_8", + "bdc_text": "Nos hic , quae Dei benignitas est , valemus , sed interim suspensi animi sumus , quid nobiscum Dominus agere velit , quum videamus bellorum faces ubique accensas esse . Tu si quid novarum rerum habes , fac nos obsecro , certiores , si tamen per tuas occupationes tibi vacat . Interea valebis optime , optime Bul ( l)ingere .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_669", + "psc_text": "ad utilitatem, et dissimulanda propter tumorem; quatenus is qui ea utitur, et ut prodesse debeat, posse se sciat; et ut extolli non debeat, posse se nesciat. Qualis vero in ore fuerit, adjungat dicens: Nonne silui? Qualis erga illicita opera, adhuc subjiciat: Nonne quievi? Potest autem silere et quiescere, adhuc subtilius perscrutari. Silere namque est mentem a terrenorum desideriorum voce restringere. Vis enim magni clamoris est tumultus cordis. 19. Qui praesunt, occupationes temporales, ut Deo vacent, intermittere debent. --Quiescunt quoque qui bene in potestate sunt, cum terrenarum actionum strepitus pro divino amore intermittendo postponunt; ne dum ima indesinenter occupant, cor funditus a summis cadat. Sciunt enim quia nequaquam mens ad superna attollitur, si curarum tumultibus continue in infimis occupatur. Quid enim de Deo occupata obtineat, quae de illo apprehendere aliquid etiam vacans laborat. Bene autem per Psalmistam dicitur: Vacate et videte, quoniam ego sum Deus (Psal. XLV, 11) ; quia qui", + "candidate_score": 0.673168, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_3", + "bdc_text": "Sed quum viderem diuturna mea taciturnitate heri posse , ut me observautiae erga te meea oblitura esse arbitrareris , paucula haec abeunte nuntio exaravi , quibus intelligas me tam tuum nunc esse , quam semper extiterim , ac vinculum cliaritatis , quo suo spiritu nos Christus copulavit , indis ( s)olubile omnino esse .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_755", + "psc_text": "IV, 3) . Sed quia auditis venis divini susurrii, haec eadem ejus ossa contremuerunt, illico adjunxit: Sed non in hoc justificatus sum: qui autem judicat me, Dominus est. Ac si diceret: recta egisse me recolo, et tamen de meritis non praesumo, quia ad ejus examen vita nostra ducitur, sub quo nostrae fortitudinis et ossa turbantur. 57. Contemplationis gratia non est diuturna. --Sed cum mens in contemplatione suspenditur, cum carnis angustias superans, per speculationis vim de libertate aliquid intimae securitatis rimatur, stare diu super semetipsam non potest; quia etsi hanc spiritus ad summa evehit, caro tamen ipso adhuc corruptionis suae pondere deorsum premit. Unde et subditur: CAPUT XXXIII. VERS. 15.-- Et cum spiritus me praesente transiret, inhorruerunt pili carnis meae. 58. Invisibilia quidem cognoscimus, sed raptim. --Nobis praesentibus spiritus transit, quando invisibilia cognoscimus, et tamen haec non solide, sed raptim videmus. Neque enim in suavitate contemplationis intimae diu mens figitur, quia", + "candidate_score": 0.67252, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_7_9", + "bdc_text": "Tu si quid novarum rerum habes , fac nos obsecro , certiores , si tamen per tuas occupationes tibi vacat . Interea valebis optime , optime Bul ( l)ingere . Clavennae , 10 .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_949", + "psc_text": "ut quietem funditus deserens, ignem in se superni amoris exstinguat. Quisquis ergo semetipsum Deo jam sacrificium obtulit, si perfecta desiderat, curet necesse est, ut non solum ad operationis se latitudinem, verum etiam ad culmina contemplationis extendat. [ Vet. XXVI. ] 57. Vita activa aliis, aliis contemplativa magis congruit. Alterutra cuique pro ingenio colenda. --Sed inter haec magnopere sciendum est, quia valde inter se diversae sunt conspersiones animorum. Nonnulli namque hominum ita otiosae mentis sunt, ut si eos labor occupationis excipiat, in ipsa operis inchoatione succumbant; et nonnulli ita inquieti sunt, ut si vacationem laboris habuerint, gravius laborent, quia tanto deteriores cordis tumultus tolerant, quanto eis licentius ad cogitationes vacat. Unde necesse est ut nec quieta mens ad exercitationem se immoderati operis 208 dilatet, nec inquieta ad studium contemplationis angustet. Saepe enim qui contemplari Deum quieti poterant, occupationibus pressi ceciderunt; et saepe qui occupati bene humanis usibus viverent, gladio suae quietis", + "candidate_score": 0.671402, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_5_7", + "bdc_text": "Verum de his satis . Nos hic , quae Dei benignitas est , valemus , sed interim suspensi animi sumus , quid nobiscum Dominus agere velit , quum videamus bellorum faces ubique accensas esse . Tu si quid novarum rerum habes , fac nos obsecro , certiores , si tamen per tuas occupationes tibi vacat .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_949", + "psc_text": "ut quietem funditus deserens, ignem in se superni amoris exstinguat. Quisquis ergo semetipsum Deo jam sacrificium obtulit, si perfecta desiderat, curet necesse est, ut non solum ad operationis se latitudinem, verum etiam ad culmina contemplationis extendat. [ Vet. XXVI. ] 57. Vita activa aliis, aliis contemplativa magis congruit. Alterutra cuique pro ingenio colenda. --Sed inter haec magnopere sciendum est, quia valde inter se diversae sunt conspersiones animorum. Nonnulli namque hominum ita otiosae mentis sunt, ut si eos labor occupationis excipiat, in ipsa operis inchoatione succumbant; et nonnulli ita inquieti sunt, ut si vacationem laboris habuerint, gravius laborent, quia tanto deteriores cordis tumultus tolerant, quanto eis licentius ad cogitationes vacat. Unde necesse est ut nec quieta mens ad exercitationem se immoderati operis 208 dilatet, nec inquieta ad studium contemplationis angustet. Saepe enim qui contemplari Deum quieti poterant, occupationibus pressi ceciderunt; et saepe qui occupati bene humanis usibus viverent, gladio suae quietis", + "candidate_score": 0.670693, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_5_7", + "bdc_text": "Verum de his satis . Nos hic , quae Dei benignitas est , valemus , sed interim suspensi animi sumus , quid nobiscum Dominus agere velit , quum videamus bellorum faces ubique accensas esse . Tu si quid novarum rerum habes , fac nos obsecro , certiores , si tamen per tuas occupationes tibi vacat .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_475", + "psc_text": "Si enim ira motus malediceret, audito damno substantiae, cognita morte filiorum, eum procul dubio ad maledictionem dolor excitaret. Sed quid tunc dixit audivimus. Ait namque: Dominus dedit, Dominus abstulit (Job. I, 21) . Rursum, si ira motus malediceret saltem percussus in corpore, vel male suasus a conjuge, maledictum inferre potuisset. Sed quid tunc respondit agnovimus. Ait namque: Locuta es quasi una ex stultis mulieribus. Si bona accepimus de manu Domini, mala quare non sustineamus? (Job. II, 10.) Post haec vero describitur, quia amici veniunt, flent, consident, tacent; moxque subjungitur hoc, quod diei suo maledixisse perhibetur. Nimis itaque incongruum est ut suspicemur eum, nullo instigante, nullo pulsante, ex impatientia ad vocem maledictionis erumpere, quem nimirum novimus inter damna rerum mortemque filiorum, inter vulnera corporis, inter verba male suadentis uxoris, magna creatori praeconia humili mente reddidisse. Patefecit ergo qua mente haec quietus dixerit, qui tot Dei laudes etiam percussus emanavit. Neque enim", + "candidate_score": 0.668415, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_3", + "bdc_text": "Sed quum viderem diuturna mea taciturnitate heri posse , ut me observautiae erga te meea oblitura esse arbitrareris , paucula haec abeunte nuntio exaravi , quibus intelligas me tam tuum nunc esse , quam semper extiterim , ac vinculum cliaritatis , quo suo spiritu nos Christus copulavit , indis ( s)olubile omnino esse .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_229", + "psc_text": "11) . 35. Assuetos temporalibus sensim ad aeterna deducit. --Sed cum Scriptura sacra temporaliter editis loquitur, dignum est ut verbis temporalibus utatur, quatenus condescendendo levet; et dum de aeternitate aliquid temporaliter narrat, assuetos temporalibus sensim ad aeterna trajiciat; seque bene nostris mentibus aeternitas incognita, dum verbis cognitis blanditur, infundat. Quid autem mirum, si in sacro eloquio incommutabilitatem suam Deus praepropere humanae menti non aperit; quando et resurrectionis suae solemnitate celebrata, quibusdam provectionum accessibus innotuit, incorruptionem corporis, quod resumpsit? Luca quippe attestante (Luc. XXIV, 4) didicimus quod quibusdam se in monumento quaerentibus prius angelos misit; et rursum 53 discipulis de se in via loquentibus ipse quidem, sed non cognoscendus apparuit (Ibid., 15), qui post exhortationis moras, cognoscendum se in panis fractione monstravit; ad extremum vero repente ingrediens, non solum se cognoscibilem, sed etiam palpabilem praebuit. Quia enim infirma adhuc gestabant corda discipuli, in cognitione tanti mysterii ista fuerant dispensatione nutriendi, ut", + "candidate_score": 0.667798, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_7_9", + "bdc_text": "Tu si quid novarum rerum habes , fac nos obsecro , certiores , si tamen per tuas occupationes tibi vacat . Interea valebis optime , optime Bul ( l)ingere . Clavennae , 10 .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1539", + "psc_text": "evadere? Tota ergo intentione curandum est ut, cum vacationis tempus accipimus, bene vivendi studio, malorum ultricia tormenta fugiamus. Hinc quippe per Salomonem dicitur: Quodcunque potest manus tua facere, instanter operare, quia nec opus, nec ratio, nec scientia, nec sapientia erit apud inferos, quo tu properas (Eccle. IX, 10) . Hinc Isaias ait: Quaerite Dominum dum inveniri potest, invocate eum dum prope est (Isai. LV, 6) . Hinc Paulus ait: Ecce nunc tempus acceptabile, ecce nunc dies salutis (II Cor. VI, 2) . Hinc rursum ait: Dum tempus habemus, operemur bonum ad omnes (Galat. VI, 10) . [ Vet. LI.] 105. Animo ad id nitenti obstat cura carnis. --Sed plerumque se ad viam rectitudinis animus accingit, torporem discutit; tantoque in coelestibus desiderio rapitur, ut pene nil ex eo inferius remansisse videatur. Et tamen cum ad carnis curam reducitur, sine qua praesentis vitae via nullo modo expletur, ita hunc inferius depressum tenet,", + "candidate_score": 0.666297, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_7_9", + "bdc_text": "Tu si quid novarum rerum habes , fac nos obsecro , certiores , si tamen per tuas occupationes tibi vacat . Interea valebis optime , optime Bul ( l)ingere . Clavennae , 10 .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_958", + "psc_text": "incircumscriptum lumen videre cupientes, cunctas circumscriptionis suae imagines deprimunt; et in eo quod super se contingere appetunt, vincunt quod sunt. [ Vet. XXVIII. ] Unde recte nunc dicitur: Ingredieris in abundantia sepulcrum. Vir quippe perfectus sepulcrum in abundantia ingreditur, quia prius activae vitae opera congregat, et postmodum carnis sensum per contemplationem mortuum, huic mundo funditus occultat. Unde et apte subditur: Sicut infertur acervus tritici in tempore suo (Ibid.) . 60. Actio contemplationem debet antecedere. --Actionis namque tempus primum est, contemplationis extremum. Unde necesse est ut perfectus quisque prius virtutibus mentem exerceat, atque hanc postmodum in horreum quietis condat (Luc. VIII, 35). Hinc est enim quod is quem legio daemonum Domino jubente dereliquit, ad Salvatoris sui pedes residet, verba doctrinae percipit, et de regione sua simul discedere cum salutis auctore concupiscit; sed tamen ei ipsa quae salutem contulit Veritas dicit: Revertere primum in domum 210 tuam, et narra quanta tibi fecerit", + "candidate_score": 0.665564, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_11", + "bdc_text": "D . Heinricho Bul ( l)ingero , verbi Dei ministro , suo plurimum observando .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_166", + "psc_text": "dicitur: Angeli eorum in coelis semper vident faciem Patris mei, qui in coelis est (Matth. XVIII, 10) . De his propheta ait: Millia millium ministrabant ei, et decies millies centena millia assistebant ei (Daniel. VII, 10) . Si igitur semper vident, et semper assistunt, vigilanti cura quaerendum est unde veniunt, qui nunquam recedunt. Sed cum de illis per Paulum dicitur: Nonne omnes sunt administratorii spiritus in ministerium missi, propter eos qui haereditatem capiunt salutis (Heb. I, 14) ? Per hoc, quod missos cognoscimus, unde veniant invenimus. [ Vet. III. ] Sed ecce quaestioni quaestionem jungimus, et quasi dum ansam solvere nitimur, nodum ligamus. Quomodo enim aut semper assistere, aut videre semper faciem Patris possunt, si ad ministerium exterius pro nostra salute mittuntur? Quod tamen citius solvimus, si quantae subtilitatis sit angelica natura pensamus. Neque enim sic a divina visione foras exeunt, ut internae contemplationis gaudiis priventur; quia si conditoris aspectum", + "candidate_score": 0.665533, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_4_6", + "bdc_text": "Libuit autem huius memoriae de te meae pignus quoddam , licet minutulum , nempe Rhetiam nostram ad te mittere , ut munusculum hoc , qualecunque sit , meum in te animum testetur . Verum de his satis . Nos hic , quae Dei benignitas est , valemus , sed interim suspensi animi sumus , quid nobiscum Dominus agere velit , quum videamus bellorum faces ubique accensas esse .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_475", + "psc_text": "Si enim ira motus malediceret, audito damno substantiae, cognita morte filiorum, eum procul dubio ad maledictionem dolor excitaret. Sed quid tunc dixit audivimus. Ait namque: Dominus dedit, Dominus abstulit (Job. I, 21) . Rursum, si ira motus malediceret saltem percussus in corpore, vel male suasus a conjuge, maledictum inferre potuisset. Sed quid tunc respondit agnovimus. Ait namque: Locuta es quasi una ex stultis mulieribus. Si bona accepimus de manu Domini, mala quare non sustineamus? (Job. II, 10.) Post haec vero describitur, quia amici veniunt, flent, consident, tacent; moxque subjungitur hoc, quod diei suo maledixisse perhibetur. Nimis itaque incongruum est ut suspicemur eum, nullo instigante, nullo pulsante, ex impatientia ad vocem maledictionis erumpere, quem nimirum novimus inter damna rerum mortemque filiorum, inter vulnera corporis, inter verba male suadentis uxoris, magna creatori praeconia humili mente reddidisse. Patefecit ergo qua mente haec quietus dixerit, qui tot Dei laudes etiam percussus emanavit. Neque enim", + "candidate_score": 0.664254, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_5_7", + "bdc_text": "Verum de his satis . Nos hic , quae Dei benignitas est , valemus , sed interim suspensi animi sumus , quid nobiscum Dominus agere velit , quum videamus bellorum faces ubique accensas esse . Tu si quid novarum rerum habes , fac nos obsecro , certiores , si tamen per tuas occupationes tibi vacat .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_954", + "psc_text": "ad multorum perniciem vacaret. Rursum, nisi quibusdam mentibus contemplativa vita potius quam activa congrueret, nequaquam per Psalmistam Dominus diceret: Vacate et videte, quoniam ego sum Deus (Psal. XLV, 11) . [ Vet. XXVII. ] 58. Quid valeant timor et amor ad contemplationem. --Sed inter haec sciendum est quia saepe et pigras mentes amor ad opus excitat, et inquietas in contemplatione timor refrenat. Anchora enim cordis est pondus timoris; et plerumque fluctu cogitationum quatitur, sed per disciplinae suae vincula retinetur; neque hoc tempestas suae inquietudinis ad naufragium pertrahit, quia in divini amoris littore perfecta charitas astringit. Unde necesse est 209 ut quisquis ad contemplationis studia properat, semetipsum prius subtiliter interroget, quantum amat. Machina quippe mentis est vis amoris, quae hanc dum a mundo extrahit, in alta sustollit. Prius ergo discutiat, si summa inquirens diligit, si diligens timet, si novit incognita aut amando comprehendere, aut non comprehensa timendo venerari. In contemplatione etenim", + "candidate_score": 0.662479, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_7_9", + "bdc_text": "Tu si quid novarum rerum habes , fac nos obsecro , certiores , si tamen per tuas occupationes tibi vacat . Interea valebis optime , optime Bul ( l)ingere . Clavennae , 10 .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_669", + "psc_text": "ad utilitatem, et dissimulanda propter tumorem; quatenus is qui ea utitur, et ut prodesse debeat, posse se sciat; et ut extolli non debeat, posse se nesciat. Qualis vero in ore fuerit, adjungat dicens: Nonne silui? Qualis erga illicita opera, adhuc subjiciat: Nonne quievi? Potest autem silere et quiescere, adhuc subtilius perscrutari. Silere namque est mentem a terrenorum desideriorum voce restringere. Vis enim magni clamoris est tumultus cordis. 19. Qui praesunt, occupationes temporales, ut Deo vacent, intermittere debent. --Quiescunt quoque qui bene in potestate sunt, cum terrenarum actionum strepitus pro divino amore intermittendo postponunt; ne dum ima indesinenter occupant, cor funditus a summis cadat. Sciunt enim quia nequaquam mens ad superna attollitur, si curarum tumultibus continue in infimis occupatur. Quid enim de Deo occupata obtineat, quae de illo apprehendere aliquid etiam vacans laborat. Bene autem per Psalmistam dicitur: Vacate et videte, quoniam ego sum Deus (Psal. XLV, 11) ; quia qui", + "candidate_score": 0.660622, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_4_6", + "bdc_text": "Libuit autem huius memoriae de te meae pignus quoddam , licet minutulum , nempe Rhetiam nostram ad te mittere , ut munusculum hoc , qualecunque sit , meum in te animum testetur . Verum de his satis . Nos hic , quae Dei benignitas est , valemus , sed interim suspensi animi sumus , quid nobiscum Dominus agere velit , quum videamus bellorum faces ubique accensas esse .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1185", + "psc_text": "quid aliud quam medicamentum vulneri apponit? [ Vet. XVI. ] Sed afflictae menti, et sua sollicite damna cogitanti, rixa pro semetipsa oritur contra semetipsam. Nam cum se ad lamenta poenitentiae instigat, occulta se increpatione dilaniat. 259 Unde et apte mox subditur: CAPUT XXII. IBID.-- Confabulabor cum amaritudine animae meae. 38. Compuncta mens multa in se detegit deflenda. Recolit quot Dei donis quam fuerit ingrata. --Pavore namque divini judicii afflicti, dum quaedam male gesta plangimus, ipsa vi nostrae amaritudinis ad discutiendos nos vigilantius excitati, alia in nobis etiam quae amplius defleamus, invenimus. Nam saepe quod torpentes latuit, flentibus subtilius innotescit; et afflicta mens certius invenit malum quod fecerat et nesciebat, eique rixa sua verius aperit, quantum a veritatis pace deviavit, quia reatum suum, cujus secura non meminit, hunc in se commota deprehendit. Succrescens quippe amaritudo poenitentiae, verecundanti cordi importune ingerit illicita quae commisit, districtum contra haec judicem ostendit, suppliciorum minas incutit,", + "candidate_score": 0.660171, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_11", + "bdc_text": "D . Heinricho Bul ( l)ingero , verbi Dei ministro , suo plurimum observando .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_25", + "psc_text": "An experimentum quaeritis ejus qui in me loquitur Christus (II Cor. XIII, 3) ? Hinc est quod angelus qui Moysi apparuisse describitur, modo angelus, modo Dominus memoratur: angelus videlicet, propter hoc, quod exterius loquendo serviebat; Dominus autem dicitur, quia interius praesidens loquendi efficaciam ministrabat. Cum ergo loquens ab interiori regitur, et per obsequium angelus, et per inspirationem Dominus nominatur. Hinc David ait: Attendite popule meus legem meam; inclinate aurem vestram in verba oris mei (Psal. LXXVII, 1) . Non enim lex David, aut populus David, sed personam ejus, ex quo loquebatur, assumens, ipsius auctoritate loquitur, cujus inspiratione replebatur. Hoc quotidie fieri in Ecclesia cernimus, si vigilanter intuemur. Nam stans in medio populi lector clamat: Ego sum Deus Abraham, Deus Isaac, et Deus Jacob (Exod. III, 6) . Et quod ipse Deus sit, vere profecto non dicit; nec tamen per hoc quod dicit, veritatis regulam deserit; quia cui ministerium lectione exhibet,", + "candidate_score": 0.655994, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_7_9", + "bdc_text": "Tu si quid novarum rerum habes , fac nos obsecro , certiores , si tamen per tuas occupationes tibi vacat . Interea valebis optime , optime Bul ( l)ingere . Clavennae , 10 .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_749", + "psc_text": "a mundi operibus non torpore, sed virtute sopiuntur, laboriosius dormiunt, quam vigilare potuerunt, quia in eo quod actiones hujus saeculi deserentes superant, robusto conflictu quotidie contra semetipsos pugnant, ne mens per negligentiam torpeat, ne subacta otio ad desideria immunda frigescat, ne in ipsis bonis desideriis plus justo inferveat, ne sub 164 discretionis specie sibimet parcendo, a perfectione languescat. Agit haec, et ab hujus mundi inquieta concupiscentia se penitus subtrahit, ac terrenarum actionum strepitum deserit, et per quietis studium virtutibus intenta, vigilans dormit. Neque enim ad contemplanda interna perducitur, nisi ab his quae exterius implicant studiose subtrahatur. Hinc est enim quod per semetipsam Veritas dicit: Nemo potest duobus dominis servire (Matth. VI, 24) . Hinc Paulus ait: Nemo militans Deo, implicat se negotiis saecularibus, ut ei placeat, cui se probavit (II Tim. II, 4) . Hinc per Prophetam Dominus admonens dicit: Vacate, et videte, quoniam ego sum Deus (Psal. XLV, 11)", + "candidate_score": 0.654148, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_10_12", + "bdc_text": "Augusti 1547 . D . Heinricho Bul ( l)ingero , verbi Dei ministro , suo plurimum observando . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_166", + "psc_text": "dicitur: Angeli eorum in coelis semper vident faciem Patris mei, qui in coelis est (Matth. XVIII, 10) . De his propheta ait: Millia millium ministrabant ei, et decies millies centena millia assistebant ei (Daniel. VII, 10) . Si igitur semper vident, et semper assistunt, vigilanti cura quaerendum est unde veniunt, qui nunquam recedunt. Sed cum de illis per Paulum dicitur: Nonne omnes sunt administratorii spiritus in ministerium missi, propter eos qui haereditatem capiunt salutis (Heb. I, 14) ? Per hoc, quod missos cognoscimus, unde veniant invenimus. [ Vet. III. ] Sed ecce quaestioni quaestionem jungimus, et quasi dum ansam solvere nitimur, nodum ligamus. Quomodo enim aut semper assistere, aut videre semper faciem Patris possunt, si ad ministerium exterius pro nostra salute mittuntur? Quod tamen citius solvimus, si quantae subtilitatis sit angelica natura pensamus. Neque enim sic a divina visione foras exeunt, ut internae contemplationis gaudiis priventur; quia si conditoris aspectum", + "candidate_score": 0.652994, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_6", + "bdc_text": "Nos hic , quae Dei benignitas est , valemus , sed interim suspensi animi sumus , quid nobiscum Dominus agere velit , quum videamus bellorum faces ubique accensas esse .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_475", + "psc_text": "Si enim ira motus malediceret, audito damno substantiae, cognita morte filiorum, eum procul dubio ad maledictionem dolor excitaret. Sed quid tunc dixit audivimus. Ait namque: Dominus dedit, Dominus abstulit (Job. I, 21) . Rursum, si ira motus malediceret saltem percussus in corpore, vel male suasus a conjuge, maledictum inferre potuisset. Sed quid tunc respondit agnovimus. Ait namque: Locuta es quasi una ex stultis mulieribus. Si bona accepimus de manu Domini, mala quare non sustineamus? (Job. II, 10.) Post haec vero describitur, quia amici veniunt, flent, consident, tacent; moxque subjungitur hoc, quod diei suo maledixisse perhibetur. Nimis itaque incongruum est ut suspicemur eum, nullo instigante, nullo pulsante, ex impatientia ad vocem maledictionis erumpere, quem nimirum novimus inter damna rerum mortemque filiorum, inter vulnera corporis, inter verba male suadentis uxoris, magna creatori praeconia humili mente reddidisse. Patefecit ergo qua mente haec quietus dixerit, qui tot Dei laudes etiam percussus emanavit. Neque enim", + "candidate_score": 0.651147, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_7", + "bdc_text": "Tu si quid novarum rerum habes , fac nos obsecro , certiores , si tamen per tuas occupationes tibi vacat .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_669", + "psc_text": "ad utilitatem, et dissimulanda propter tumorem; quatenus is qui ea utitur, et ut prodesse debeat, posse se sciat; et ut extolli non debeat, posse se nesciat. Qualis vero in ore fuerit, adjungat dicens: Nonne silui? Qualis erga illicita opera, adhuc subjiciat: Nonne quievi? Potest autem silere et quiescere, adhuc subtilius perscrutari. Silere namque est mentem a terrenorum desideriorum voce restringere. Vis enim magni clamoris est tumultus cordis. 19. Qui praesunt, occupationes temporales, ut Deo vacent, intermittere debent. --Quiescunt quoque qui bene in potestate sunt, cum terrenarum actionum strepitus pro divino amore intermittendo postponunt; ne dum ima indesinenter occupant, cor funditus a summis cadat. Sciunt enim quia nequaquam mens ad superna attollitur, si curarum tumultibus continue in infimis occupatur. Quid enim de Deo occupata obtineat, quae de illo apprehendere aliquid etiam vacans laborat. Bene autem per Psalmistam dicitur: Vacate et videte, quoniam ego sum Deus (Psal. XLV, 11) ; quia qui", + "candidate_score": 0.63697, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_8_10", + "bdc_text": "Interea valebis optime , optime Bul ( l)ingere . Clavennae , 10 . Augusti 1547 .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_96", + "psc_text": "recte de umbra, quae veritatem exprimeret, quod et septem millia ovium, et camelorum tria millia possideret. Sequitur: CAPUT XVI. IBID.-- Quingenta juga boum, et quingentae asinae. 23. Boum nomine quid designetur. Quid nomine asinorum. --Jam superius dictum est, quod in quinquagenario numero, qui septem hebdomadibus ac monade addita impletur, requies designatur; denario autem numero summa perfectionis exprimitur. Quia vero fidelibus perfectio quietis promittitur, quasi quinquagenario decies ducto ad quingentesimum pervenitur. [ Vet. XVI. ] In Scriptura autem sacra boum nomine aliquando hebetudo fatuorum, aliquando bene operantium vita signatur. Quia enim bovis nomine stultorum vecordia figuratur, recte per Salomonem dicitur: Statimque eam sequitur quasi bos ductus ad victimam (Proverb. VII, 22) . Rursum quia boum nomine vita uniuscujusque operantis exprimitur, legis praecepta testantur, quae per Moysen praecepit, dicens: Non alligabis os bovi trituranti (Deut. XXV, 4) . Quod aperte rursum dicitur: Dignus est operarius mercede sua (Luc. X, 7) . Asinorum", + "candidate_score": 0.627846, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "040_Augustinus-Hipponensis_Sermo-III-de-symbolo", + "max_score": 0.683492, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_3", + "bdc_text": "Sed quum viderem diuturna mea taciturnitate heri posse , ut me observautiae erga te meea oblitura esse arbitrareris , paucula haec abeunte nuntio exaravi , quibus intelligas me tam tuum nunc esse , quam semper extiterim , ac vinculum cliaritatis , quo suo spiritu nos Christus copulavit , indis ( s)olubile omnino esse .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_Sermo-III-de-symbolo_window_9", + "psc_text": "audite apostolum: Immortali, inquit, invisibili, incorruptibili, soli Deo honor et gloria (I Tim. I, 17) . Non videtur Deus noster oculis carnis, sed videtur oculis cordis; non videtur ad tempus, sed videtur in aeternum. Sed dicit paganus: Ostende mihi quem colis. Respondeo: Ego quidem habeo etiam modo quem tibi ostendam, sed tu non habes oculos unde videas. Beati enim, ait Salvator noster, mundo corde; quoniam ipsi Deum videbunt (Matth. V, 8) . Cor immundum et tenebris peccatorum obvolutum, Deum quaerit videre? Lux lucet in tenebris, sed tenebrae eam non comprehenderunt (Joan. I, 5) . Numquid quia caecus non videt, ideo lux non non lucet? Si nosses, o infidelis, dicere Deo vero, Illumina oculos meos (Psal. XII, 4) ; videres nobiscum nunc per speculum in aenigmate, ut possis videre facie ad faciem (I Cor. XIII, 12). Si ex operibus intelligeres artificem, ex creatura conjiceres Creatorem. Si expavesceres in te, quia non", + "candidate_score": 0.683492, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_3_5", + "bdc_text": "Sed quum viderem diuturna mea taciturnitate heri posse , ut me observautiae erga te meea oblitura esse arbitrareris , paucula haec abeunte nuntio exaravi , quibus intelligas me tam tuum nunc esse , quam semper extiterim , ac vinculum cliaritatis , quo suo spiritu nos Christus copulavit , indis ( s)olubile omnino esse . Libuit autem huius memoriae de te meae pignus quoddam , licet minutulum , nempe Rhetiam nostram ad te mittere , ut munusculum hoc , qualecunque sit , meum in te animum testetur . Verum de his satis .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_Sermo-III-de-symbolo_window_9", + "psc_text": "audite apostolum: Immortali, inquit, invisibili, incorruptibili, soli Deo honor et gloria (I Tim. I, 17) . Non videtur Deus noster oculis carnis, sed videtur oculis cordis; non videtur ad tempus, sed videtur in aeternum. Sed dicit paganus: Ostende mihi quem colis. Respondeo: Ego quidem habeo etiam modo quem tibi ostendam, sed tu non habes oculos unde videas. Beati enim, ait Salvator noster, mundo corde; quoniam ipsi Deum videbunt (Matth. V, 8) . Cor immundum et tenebris peccatorum obvolutum, Deum quaerit videre? Lux lucet in tenebris, sed tenebrae eam non comprehenderunt (Joan. I, 5) . Numquid quia caecus non videt, ideo lux non non lucet? Si nosses, o infidelis, dicere Deo vero, Illumina oculos meos (Psal. XII, 4) ; videres nobiscum nunc per speculum in aenigmate, ut possis videre facie ad faciem (I Cor. XIII, 12). Si ex operibus intelligeres artificem, ex creatura conjiceres Creatorem. Si expavesceres in te, quia non", + "candidate_score": 0.670924, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_1_3", + "bdc_text": "Bul ( l)ingero Franciscus Niger S . Nihil aliud in causa fuit , ornatissime Bul ( l)ingere , quod hactenus ad te nullas dederim litteras , nisi quod nolui tua seria meis nugis interpellare . Sed quum viderem diuturna mea taciturnitate heri posse , ut me observautiae erga te meea oblitura esse arbitrareris , paucula haec abeunte nuntio exaravi , quibus intelligas me tam tuum nunc esse , quam semper extiterim , ac vinculum cliaritatis , quo suo spiritu nos Christus copulavit , indis ( s)olubile omnino esse .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_Sermo-III-de-symbolo_window_9", + "psc_text": "audite apostolum: Immortali, inquit, invisibili, incorruptibili, soli Deo honor et gloria (I Tim. I, 17) . Non videtur Deus noster oculis carnis, sed videtur oculis cordis; non videtur ad tempus, sed videtur in aeternum. Sed dicit paganus: Ostende mihi quem colis. Respondeo: Ego quidem habeo etiam modo quem tibi ostendam, sed tu non habes oculos unde videas. Beati enim, ait Salvator noster, mundo corde; quoniam ipsi Deum videbunt (Matth. V, 8) . Cor immundum et tenebris peccatorum obvolutum, Deum quaerit videre? Lux lucet in tenebris, sed tenebrae eam non comprehenderunt (Joan. I, 5) . Numquid quia caecus non videt, ideo lux non non lucet? Si nosses, o infidelis, dicere Deo vero, Illumina oculos meos (Psal. XII, 4) ; videres nobiscum nunc per speculum in aenigmate, ut possis videre facie ad faciem (I Cor. XIII, 12). Si ex operibus intelligeres artificem, ex creatura conjiceres Creatorem. Si expavesceres in te, quia non", + "candidate_score": 0.662433, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1", + "max_score": 0.683404, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_3", + "bdc_text": "Sed quum viderem diuturna mea taciturnitate heri posse , ut me observautiae erga te meea oblitura esse arbitrareris , paucula haec abeunte nuntio exaravi , quibus intelligas me tam tuum nunc esse , quam semper extiterim , ac vinculum cliaritatis , quo suo spiritu nos Christus copulavit , indis ( s)olubile omnino esse .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_33", + "psc_text": "auerso coniuet obtutu, ne uideat quod possit uidere, claudit oculos, ne aspiciat, cui potestas uidendi est, aut sicut in furore plerique § 3 iniecere manus oculis suis, ita et tu primo auerteris coniuenti magis dissimulatione quam refragatione praerupta? nam cum ad ecclesiam uenis et christianum te aclseris, sanus uideris, aperis oculos, quibus possis uidere; sed dum audire dissimulas quae leguntur, claudis, ne uideas tibi, etsi aliis uidere uideris, inicis etiam quasdam perfidiae et intemperantiae manus oculis animae tuae et caecitatem infers cordi tuo, quod est grauius, uoluntariam, ut uidens non uideas, audiens non audias. cap. 12 § 1 Putas te solum esse, cum fornicaris, et non recordaris, quia oculi domini uident orbem terrarum? nun audis dicentem: 8*Hier. 23, 24 9*IV Reg. 6, 16 11*Cant, 5, 2 24 cf. Matth. 13. 13 1 quia T 3 exercitum AOm2R quiajqui T onec GMmlPRTav 6 te esse AOB 8 im(in-)pleo NPT implebo (s.", + "candidate_score": 0.683404, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_3_5", + "bdc_text": "Sed quum viderem diuturna mea taciturnitate heri posse , ut me observautiae erga te meea oblitura esse arbitrareris , paucula haec abeunte nuntio exaravi , quibus intelligas me tam tuum nunc esse , quam semper extiterim , ac vinculum cliaritatis , quo suo spiritu nos Christus copulavit , indis ( s)olubile omnino esse . Libuit autem huius memoriae de te meae pignus quoddam , licet minutulum , nempe Rhetiam nostram ad te mittere , ut munusculum hoc , qualecunque sit , meum in te animum testetur . Verum de his satis .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1168", + "psc_text": "fides canitiem sapientiae ministraret. § 3 et iterum in posterioribus cum dixisset idem propheta: seduxisti me, domine, et seductus sum. et dixi: non nominahnnominabo nomen eius et non loquar in nomininomine eius ultra, 23 addidit: et factus est in corde meo ut ignis ardens flammans in ossibus meis et dissolutus 4 Esai. 6. 8 5 Rom. 10, 20 8 cf. Ps. 118,108 10*Hier. 1, 6 12.19*Hier. 1, 7 22 Hier. 20, 7 23.25*Hier. 20, 9 1 qui] denique 0 2 et om.O affectum sciret 0 4 missus est MNav 5 dictum est de eo O audit Am20PRmla 6 ubere A 7 implebit Rml 8 otiose] ideo O sui] me Gml, eorr. ml 9 deo AR non om.v 10 qui] quis JJINOav 12 dominus] add. noli dicere quia iunior (iuuenior av) sum ego, quia ad omnes ad OTav quodcumque ilml quoscumque OTav 13 adibis a 15 ne] nec in 0 exsequendis", + "candidate_score": 0.678676, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_3", + "bdc_text": "Sed quum viderem diuturna mea taciturnitate heri posse , ut me observautiae erga te meea oblitura esse arbitrareris , paucula haec abeunte nuntio exaravi , quibus intelligas me tam tuum nunc esse , quam semper extiterim , ac vinculum cliaritatis , quo suo spiritu nos Christus copulavit , indis ( s)olubile omnino esse .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_32", + "psc_text": "et obsessum § 2 esse te credas qui liber es, qui munitus es spiritalibus turmis, si prophetam non derelinquas. cum tibi propheta loquitur, quia deus dixit: ego caelum et terram compleo, cum tibi propheta dicit: quia plures nobiscum sunt, quia in circuitu nostro angeli sunt, attolle oculos mentis et uidebis non solum angelos, sed etiam deum, qui dicat tibi: aperi mihi, soror mea, proxima mea. pulsat ad ianuam et quando tu dormis; si tamen uel excitatus euigiles uel uocatus ianuam tui pectoris aperias, introibit. quodsi fugias lectionem propheticam, si domi non legas, in ecclesia audire nolis, nonne, sicut ille, qui auerso coniuet obtutu, ne uideat quod possit uidere, claudit oculos, ne aspiciat, cui potestas uidendi est, aut sicut in furore plerique § 3 iniecere manus oculis suis, ita et tu primo auerteris coniuenti magis dissimulatione quam refragatione praerupta? nam cum ad ecclesiam uenis et christianum te aclseris, sanus uideris, aperis", + "candidate_score": 0.67039, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_9_11", + "bdc_text": "Clavennae , 10 . Augusti 1547 . D . Heinricho Bul ( l)ingero , verbi Dei ministro , suo plurimum observando .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_187", + "psc_text": "om- B secundum sensum, quem dedit his deus, sed etiam ceteris sapientibus intellegere et facere omnia opera secundum omnia, quae dominus imperabat. itaque fecerunt quae non didicerant nec uiderant secundum ea, quae his spiritus demonstrabat. et plerisque uidetur alius apostolommapostolorum spiritus, alius prophetarum, et diuersus in singulis; sed non est diuersus, sed unus est spiritus, diuidens genera diuersa uirtutum. § 3 unde non dubium uideri debet, si aliis uerbum apostoucum, aliis propheticmnpropheticum, aliis angelicum, aliis uerbum operatorium datum est, et unum est uerbum diuidens se singulis pro nostra possibilitate uel pro sua uoluntaria largitate. hoc uerbum igitur, quod est caput omnium, hic per speculum uideo et ideo uerba dei hiehic custodire non possum; sed cum uidero gloriam eius reuelata facie, tunc uiuam et uita uiuens etiam uerba diuina custodiam. cap. 22 § 1 Ideo ergo secundo uersu dicit: adaperi oculos meos, et considerabo mirabilia de lege tua. qui adaperiri sibi", + "candidate_score": 0.66427, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_1_3", + "bdc_text": "Bul ( l)ingero Franciscus Niger S . Nihil aliud in causa fuit , ornatissime Bul ( l)ingere , quod hactenus ad te nullas dederim litteras , nisi quod nolui tua seria meis nugis interpellare . Sed quum viderem diuturna mea taciturnitate heri posse , ut me observautiae erga te meea oblitura esse arbitrareris , paucula haec abeunte nuntio exaravi , quibus intelligas me tam tuum nunc esse , quam semper extiterim , ac vinculum cliaritatis , quo suo spiritu nos Christus copulavit , indis ( s)olubile omnino esse .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_33", + "psc_text": "auerso coniuet obtutu, ne uideat quod possit uidere, claudit oculos, ne aspiciat, cui potestas uidendi est, aut sicut in furore plerique § 3 iniecere manus oculis suis, ita et tu primo auerteris coniuenti magis dissimulatione quam refragatione praerupta? nam cum ad ecclesiam uenis et christianum te aclseris, sanus uideris, aperis oculos, quibus possis uidere; sed dum audire dissimulas quae leguntur, claudis, ne uideas tibi, etsi aliis uidere uideris, inicis etiam quasdam perfidiae et intemperantiae manus oculis animae tuae et caecitatem infers cordi tuo, quod est grauius, uoluntariam, ut uidens non uideas, audiens non audias. cap. 12 § 1 Putas te solum esse, cum fornicaris, et non recordaris, quia oculi domini uident orbem terrarum? nun audis dicentem: 8*Hier. 23, 24 9*IV Reg. 6, 16 11*Cant, 5, 2 24 cf. Matth. 13. 13 1 quia T 3 exercitum AOm2R quiajqui T onec GMmlPRTav 6 te esse AOB 8 im(in-)pleo NPT implebo (s.", + "candidate_score": 0.663917, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_11", + "bdc_text": "D . Heinricho Bul ( l)ingero , verbi Dei ministro , suo plurimum observando .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_187", + "psc_text": "om- B secundum sensum, quem dedit his deus, sed etiam ceteris sapientibus intellegere et facere omnia opera secundum omnia, quae dominus imperabat. itaque fecerunt quae non didicerant nec uiderant secundum ea, quae his spiritus demonstrabat. et plerisque uidetur alius apostolommapostolorum spiritus, alius prophetarum, et diuersus in singulis; sed non est diuersus, sed unus est spiritus, diuidens genera diuersa uirtutum. § 3 unde non dubium uideri debet, si aliis uerbum apostoucum, aliis propheticmnpropheticum, aliis angelicum, aliis uerbum operatorium datum est, et unum est uerbum diuidens se singulis pro nostra possibilitate uel pro sua uoluntaria largitate. hoc uerbum igitur, quod est caput omnium, hic per speculum uideo et ideo uerba dei hiehic custodire non possum; sed cum uidero gloriam eius reuelata facie, tunc uiuam et uita uiuens etiam uerba diuina custodiam. cap. 22 § 1 Ideo ergo secundo uersu dicit: adaperi oculos meos, et considerabo mirabilia de lege tua. qui adaperiri sibi", + "candidate_score": 0.663745, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_4_6", + "bdc_text": "Libuit autem huius memoriae de te meae pignus quoddam , licet minutulum , nempe Rhetiam nostram ad te mittere , ut munusculum hoc , qualecunque sit , meum in te animum testetur . Verum de his satis . Nos hic , quae Dei benignitas est , valemus , sed interim suspensi animi sumus , quid nobiscum Dominus agere velit , quum videamus bellorum faces ubique accensas esse .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_762", + "psc_text": "in cordibus nostris per spiritum sanetsanctum u m, qui utique nostrorum est consolator affectuum. 7*11 Reg. 16,10—12 17*Esai. 40, 2 24*Rom. 5,3-5 4 mittigaret A arbitraretur 0 5 in] ut R (del.), om- A suae AR (del.) temptationis A temptatione del. R iudicio A 6 ad om. a duci a abessam N Pv abisai ex abesam Rml cupientia 7 dieitmaleiV 11 dimit- titeGMNPa 12 ut om. P 13 retribuet GMm1NPm1Rav 15 profetieo AR dixit] add. illi M, sed dtl. 16 soluetur Pm2Rm2 17 isiiae GMNOv dixit av dominus] add. ad 0 18 in] ad /t eam om. 0 20 illius 0 21 sua peccata N 22 enim om. 0 23 probationem consolatio NPav 29 est post qui tr. 0 eonsolator est MNav consolatur A cap. 5 § 1 Quodautemait: dabit in sepultura os suum, ostendit quandam supra modum patientiae taciturnitatem, ut tamquam sepeliat os proprium, ne loquatur, et uelut quodam", + "candidate_score": 0.661136, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_1_3", + "bdc_text": "Bul ( l)ingero Franciscus Niger S . Nihil aliud in causa fuit , ornatissime Bul ( l)ingere , quod hactenus ad te nullas dederim litteras , nisi quod nolui tua seria meis nugis interpellare . Sed quum viderem diuturna mea taciturnitate heri posse , ut me observautiae erga te meea oblitura esse arbitrareris , paucula haec abeunte nuntio exaravi , quibus intelligas me tam tuum nunc esse , quam semper extiterim , ac vinculum cliaritatis , quo suo spiritu nos Christus copulavit , indis ( s)olubile omnino esse .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_890", + "psc_text": "uirtutem sermonis agnoscere. denique nolebat talem suum apostolus esse sermonem, qui in mfirmitateinfirmitate ueniebat, ut alios faceret fortiores, in timore et tremore, ut timentes nihil metuerent nisi dominum Iesum, trementes . pacem eius tranquillitatemque seruarent. audi ergo, qualem apostolus sermonem habebat: et sermo, inquit, meus et praedicatio meanon in persuasione sapientiae uerborum, sed in ostensione spiritus et uirtutis, quia fides non forensi sermone sapientiae, sed dei uirtute firmatur. § 3 ergo in sermone sanctorum uirtus est, in sermone autem forensi isto ac philosophico uanitas mundi. uirtutem autem esse in sermone sanctorum etiam iste propheta te doceat, qui ait: dominus dabit uerbum euangelizantibus uirtute mulamulta, hoc est ut multa possint uirtute euangelium 4 Luc. 10, 40 6*Luc. 10, 41—42 11*1 Cor. 4, 20 17 cf. I Cor. 2, 3 20*1 Cor. 2, 4 27 Ps. 67,12 1 est uerbum 0 3 dicendi Mml 4 cura Mml 5 reliquerit AGMR 7 bonum", + "candidate_score": 0.657289, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_4", + "bdc_text": "Libuit autem huius memoriae de te meae pignus quoddam , licet minutulum , nempe Rhetiam nostram ad te mittere , ut munusculum hoc , qualecunque sit , meum in te animum testetur .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1215", + "psc_text": "Btnl ero memor (meror Rm1)] memorabor Ov 24 nil 0 25 sibi qui 0 sibi quae AGPm2R sibique qui M (in ras. m2) NPmlTmlv sibique comminiHcens qui Tm2a 26 mihique a deditj adJ. legem A 28 ledere N mandata. ecce ego, inquit, pinxi muros tuos, dicit dominus ad Hierusalem, hoc est ad animam studiosam tranquillitatis et pacis quam fecit ad imaginem suam. § 2 noli, inquam, auferre imaginem caelestem et imaginem mortis inponere. recusasti hereditatem saeculi; seraaserua Christi testimonia, quoniam in his exultatio atque laetitia est, quandoquidem omnis fletus delebitur et mors non erit amplius neque luctus neque fletus neque clamor. passio Christi regni fuit imago caelestis. nemo audiuit in plateis uocem eius, quia § 3 illo silentio passionis suae clamorem omnem in posterum impiae uocis abolebat. nolebat fleri qui dicebat ad filias Hierusalem: filiae Hierusalem, nolite me flere, sed uos ipsas flete. ablaturus enim omnes lacrimas suae beneficio crucis", + "candidate_score": 0.616418, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_4", + "bdc_text": "Libuit autem huius memoriae de te meae pignus quoddam , licet minutulum , nempe Rhetiam nostram ad te mittere , ut munusculum hoc , qualecunque sit , meum in te animum testetur .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_473", + "psc_text": "me in his? et memorata sunt minima in conspectu tuo, domine, et locutus es pro domo serui tui in longinquo, et infra ait: et nunc, domine meus domine, tu es deus et uerba tua sunt uera et locutus es pro seruo tuo bona haec. et nunc incipe benedicere domum serui tui, ut sim in aeternum in conspectu tuo, quoniam tu, domine meus domine, locutus es; a benedictione tua benedieeturbenedicetur domus serui tui in aeternum —, hoc igitur responso et aliis uocatus Dauid sperare non desinit et propheticae fidei auctoritate conuenit dominum, ut meminerit promissorum suorum quorimiquorum inmemor esse non soleat. § 2 sanctis enim quodcumque spoponderit implere consueuit, nostrarum inmeinorinmemor iniquitatum, suarum non inmemor sponsionum. denique seriptumscriptum est: egosum ego sum, qui deleo iniquitates tuas, et memor non ero; tu autem meDior esto. et iudicemur. uult obliuisci quaecumque minitatus fuerit peccatoribus, si uias aliquando conuertant, uult etiam conueniri, ut, si", + "candidate_score": 0.615253, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf042", + "work_id": "stoa0270.stoa003.opp-lat2", + "max_score": 0.683273, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_3_5", + "bdc_text": "Sed quum viderem diuturna mea taciturnitate heri posse , ut me observautiae erga te meea oblitura esse arbitrareris , paucula haec abeunte nuntio exaravi , quibus intelligas me tam tuum nunc esse , quam semper extiterim , ac vinculum cliaritatis , quo suo spiritu nos Christus copulavit , indis ( s)olubile omnino esse . Libuit autem huius memoriae de te meae pignus quoddam , licet minutulum , nempe Rhetiam nostram ad te mittere , ut munusculum hoc , qualecunque sit , meum in te animum testetur . Verum de his satis .", + "psc_chunk_id": "stoa0270.stoa003.opp-lat2_window_89", + "psc_text": "inmundus spiritus non ualeret, necessitate cogente ferreis nexi- . bus alligatur, pedes cum manibus uinciuntur: non inmerita poena fugitiuo, ut quem non cohibuerat fides, catena cohiberet. § 5 post biennium demum oratione sanctorum ab inmundo spiritu liberatus ad eremum, unde discesserat, mox regressus, et ipse correctus et aliis futurus exemplo, ne quem aut falsae iustitiae umbra decipiat aut incerta mobilitas inutili leuitate conpellat semel coepta deserere. haec uos de uirtutibus Domini, quae in seruis suis uel imitanda operatus est uel timenda, scire sufficiat. § 6 sed quia satisfeci uestris auribus, immo etiam uerbosior fui fortasse quam debui, tu modo — ad me autem loquebatur — debitum faenus exsolue, ut te de Martino tuo, ut es solitus, plura referentem, iam pridem in hoc desideriis meis aestuantibus, audiamus. cap. 23 § 1 Quid ? inquam, tibi de Martino meo liber ille non sufficit, quem ipse tu nosti me de illius uita adque", + "candidate_score": 0.683273, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_2_4", + "bdc_text": "Nihil aliud in causa fuit , ornatissime Bul ( l)ingere , quod hactenus ad te nullas dederim litteras , nisi quod nolui tua seria meis nugis interpellare . Sed quum viderem diuturna mea taciturnitate heri posse , ut me observautiae erga te meea oblitura esse arbitrareris , paucula haec abeunte nuntio exaravi , quibus intelligas me tam tuum nunc esse , quam semper extiterim , ac vinculum cliaritatis , quo suo spiritu nos Christus copulavit , indis ( s)olubile omnino esse . Libuit autem huius memoriae de te meae pignus quoddam , licet minutulum , nempe Rhetiam nostram ad te mittere , ut munusculum hoc , qualecunque sit , meum in te animum testetur .", + "psc_chunk_id": "stoa0270.stoa003.opp-lat2_window_89", + "psc_text": "inmundus spiritus non ualeret, necessitate cogente ferreis nexi- . bus alligatur, pedes cum manibus uinciuntur: non inmerita poena fugitiuo, ut quem non cohibuerat fides, catena cohiberet. § 5 post biennium demum oratione sanctorum ab inmundo spiritu liberatus ad eremum, unde discesserat, mox regressus, et ipse correctus et aliis futurus exemplo, ne quem aut falsae iustitiae umbra decipiat aut incerta mobilitas inutili leuitate conpellat semel coepta deserere. haec uos de uirtutibus Domini, quae in seruis suis uel imitanda operatus est uel timenda, scire sufficiat. § 6 sed quia satisfeci uestris auribus, immo etiam uerbosior fui fortasse quam debui, tu modo — ad me autem loquebatur — debitum faenus exsolue, ut te de Martino tuo, ut es solitus, plura referentem, iam pridem in hoc desideriis meis aestuantibus, audiamus. cap. 23 § 1 Quid ? inquam, tibi de Martino meo liber ille non sufficit, quem ipse tu nosti me de illius uita adque", + "candidate_score": 0.665454, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_4", + "bdc_text": "Libuit autem huius memoriae de te meae pignus quoddam , licet minutulum , nempe Rhetiam nostram ad te mittere , ut munusculum hoc , qualecunque sit , meum in te animum testetur .", + "psc_chunk_id": "stoa0270.stoa003.opp-lat2_window_205", + "psc_text": "testes etiam infirmior atyiitorauditor exegerit, non unum ego hominem, sed milia multa prodncamproducam, et totam m testimonium uirtutis expertae Senonum aduocabo regionem. § 5 et tamen tu, Refrigeri presbyter, credo, meministi, nuper nobis super hoc cum Romulo Auspicii illius filio , honorato et religioso. uiro, fuisse sermonem: qui haec nobis tamquam inconperta referebat, et cum futuris prouentibus per adsidua damna trepidaret, ut ipse uidisti, magno secum maerore lugebat, Martinum non in haec tempora reseruatum. cap. 8 § 1 Sed ut ad Auitianum recurram - qui cum in omnibus locis cunctisque in urbibus ederet crudelitatis suae infanda monumenta, Turonis tantum innocens erat: et illa bestia, quae humano sanguine et infelicium mortibus alebatur, mitem se adque tranquillum beato uiro praesente praestabat —: § 2 memini quodam die ad eum uemsseuenisse arnum : qui ubi secretanumsecretarium eius mgressusingressus est, uidit post tergum ipsius daemonem mirae magnitudinis adsidentem. quem eminus, ut uerbo, quia ita", + "candidate_score": 0.608543, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis", + "max_score": 0.682968, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_5_7", + "bdc_text": "Verum de his satis . Nos hic , quae Dei benignitas est , valemus , sed interim suspensi animi sumus , quid nobiscum Dominus agere velit , quum videamus bellorum faces ubique accensas esse . Tu si quid novarum rerum habes , fac nos obsecro , certiores , si tamen per tuas occupationes tibi vacat .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis_window_131", + "psc_text": "Alio quoque loco ipsam manum dexterae nostrae divina dicit protectione salvari. Ait enim: Dominus custodit te, Dominus protectio tua super manum dexterae tuae (Psal. CXX, 5) . Ipse denuo orat, ut opera manuum nostrarum, concessa super nos illuminatione, Dominus dirigat. Ideo ait: Sit splendor Domini Dei nostri super nos, et opera manuum nostrarum dirige super nos (Psal. LXXXIX, 17) . CAP. X.--16. His atque hujusmodi testimoniis, quibus tam Novum quam Vetus refertum est Testamentum, tale esse hominis demonstratur arbitrium, ut sive ad inchoanda quae bona sunt nihil possit, nisi ipsum gratia divina praevenerit, sive ad perficienda nullatenus sibi sufficere valeat, nisi gratia qua praevenitur, eadem jugiter adjuvetur. Nec tamen quia indiget juvamine, ideo dicendum est non esse; nec quia est, ideo credi debet ad initium vel profectum boni sibi posse sufficere. Proinde si ad eloquia divina humilis ac mitis accesserit animus (quod tunc potest, si ei humilitatis et mansuetudinis donum", + "candidate_score": 0.682968, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_6_8", + "bdc_text": "Nos hic , quae Dei benignitas est , valemus , sed interim suspensi animi sumus , quid nobiscum Dominus agere velit , quum videamus bellorum faces ubique accensas esse . Tu si quid novarum rerum habes , fac nos obsecro , certiores , si tamen per tuas occupationes tibi vacat . Interea valebis optime , optime Bul ( l)ingere .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis_window_131", + "psc_text": "Alio quoque loco ipsam manum dexterae nostrae divina dicit protectione salvari. Ait enim: Dominus custodit te, Dominus protectio tua super manum dexterae tuae (Psal. CXX, 5) . Ipse denuo orat, ut opera manuum nostrarum, concessa super nos illuminatione, Dominus dirigat. Ideo ait: Sit splendor Domini Dei nostri super nos, et opera manuum nostrarum dirige super nos (Psal. LXXXIX, 17) . CAP. X.--16. His atque hujusmodi testimoniis, quibus tam Novum quam Vetus refertum est Testamentum, tale esse hominis demonstratur arbitrium, ut sive ad inchoanda quae bona sunt nihil possit, nisi ipsum gratia divina praevenerit, sive ad perficienda nullatenus sibi sufficere valeat, nisi gratia qua praevenitur, eadem jugiter adjuvetur. Nec tamen quia indiget juvamine, ideo dicendum est non esse; nec quia est, ideo credi debet ad initium vel profectum boni sibi posse sufficere. Proinde si ad eloquia divina humilis ac mitis accesserit animus (quod tunc potest, si ei humilitatis et mansuetudinis donum", + "candidate_score": 0.680018, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones", + "max_score": 0.682373, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_6_8", + "bdc_text": "Nos hic , quae Dei benignitas est , valemus , sed interim suspensi animi sumus , quid nobiscum Dominus agere velit , quum videamus bellorum faces ubique accensas esse . Tu si quid novarum rerum habes , fac nos obsecro , certiores , si tamen per tuas occupationes tibi vacat . Interea valebis optime , optime Bul ( l)ingere .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_853", + "psc_text": "ad male faciendum movebamur deserentes te: tu vero, Deus une bone, nunquam cessasti benefacere. Et sunt quaedam bona opera nostra ex munere quidem tuo, sed non sempiterna: post illa nos requieturos in tua grandi sanctificatione speramus. Tu autem bonum nullo indigens bono, semper quietus es; quoniam tua quies tu ipse es. Et hoc intelligere quis hominum dabit homini? quis angelus angelo? quis angelus homini? A te petatur, in te quaeratur, ad te pulsetur: sic, sic accipietur, sic invenietur, sic aperietur (Matth. VII, 8). Amen.", + "candidate_score": 0.682373, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_6_8", + "bdc_text": "Nos hic , quae Dei benignitas est , valemus , sed interim suspensi animi sumus , quid nobiscum Dominus agere velit , quum videamus bellorum faces ubique accensas esse . Tu si quid novarum rerum habes , fac nos obsecro , certiores , si tamen per tuas occupationes tibi vacat . Interea valebis optime , optime Bul ( l)ingere .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_852", + "psc_text": "quemadmodum sunt ista opera tua per nos. Tu autem, Domine, semper operaris, et semper requiescis. Nec vides ad tempus, nec moveris ad tempus, nec quiescis ad tempus; et tamen facis et visiones temporales, et ipsa tempora, et quietem ex tempore. CAPUT XXXVIII. Aliter Deus, aliter homo videt creata. 53. Nos itaque ista quae fecisti videmus, quia sunt: tu autem quia vides ea, sunt. Et nos foris videmus quia sunt, et intus quia bona sunt: tu autem ibi vidisti facta, ubi vidisti facienda. Et nos alio tempore moti sumus ad benefaciendum, posteaquam concepit de Spiritu tuo cor nostrum; priore autem tempore ad male faciendum movebamur deserentes te: tu vero, Deus une bone, nunquam cessasti benefacere. Et sunt quaedam bona opera nostra ex munere quidem tuo, sed non sempiterna: post illa nos requieturos in tua grandi sanctificatione speramus. Tu autem bonum nullo indigens bono, semper quietus es; quoniam tua quies tu ipse", + "candidate_score": 0.678402, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_5_7", + "bdc_text": "Verum de his satis . Nos hic , quae Dei benignitas est , valemus , sed interim suspensi animi sumus , quid nobiscum Dominus agere velit , quum videamus bellorum faces ubique accensas esse . Tu si quid novarum rerum habes , fac nos obsecro , certiores , si tamen per tuas occupationes tibi vacat .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_852", + "psc_text": "quemadmodum sunt ista opera tua per nos. Tu autem, Domine, semper operaris, et semper requiescis. Nec vides ad tempus, nec moveris ad tempus, nec quiescis ad tempus; et tamen facis et visiones temporales, et ipsa tempora, et quietem ex tempore. CAPUT XXXVIII. Aliter Deus, aliter homo videt creata. 53. Nos itaque ista quae fecisti videmus, quia sunt: tu autem quia vides ea, sunt. Et nos foris videmus quia sunt, et intus quia bona sunt: tu autem ibi vidisti facta, ubi vidisti facienda. Et nos alio tempore moti sumus ad benefaciendum, posteaquam concepit de Spiritu tuo cor nostrum; priore autem tempore ad male faciendum movebamur deserentes te: tu vero, Deus une bone, nunquam cessasti benefacere. Et sunt quaedam bona opera nostra ex munere quidem tuo, sed non sempiterna: post illa nos requieturos in tua grandi sanctificatione speramus. Tu autem bonum nullo indigens bono, semper quietus es; quoniam tua quies tu ipse", + "candidate_score": 0.674434, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_3_5", + "bdc_text": "Sed quum viderem diuturna mea taciturnitate heri posse , ut me observautiae erga te meea oblitura esse arbitrareris , paucula haec abeunte nuntio exaravi , quibus intelligas me tam tuum nunc esse , quam semper extiterim , ac vinculum cliaritatis , quo suo spiritu nos Christus copulavit , indis ( s)olubile omnino esse . Libuit autem huius memoriae de te meae pignus quoddam , licet minutulum , nempe Rhetiam nostram ad te mittere , ut munusculum hoc , qualecunque sit , meum in te animum testetur . Verum de his satis .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_594", + "psc_text": "Minus mihi in hac re notus sum ipse quam tu. Obsecro te, Deus meus, et meipsum mihi indica, ut confitear oraturis pro me fratribus meis quod in me saucium comperero. Iterum me diligentius interrogem. Si utilitate proximi moveor in laudibus meis, cur minus moveor, si quisquam alius injuste vituperetur, quam si ego? cur ea contumelia magis mordeor quae in me, quam quae in alium eadem iniquitate coram me jacitur? An et hoc nescio? Etiamne id restat ut ipse me seducam, et verum non faciam coram te in corde et lingua mea? Insaniam istam, Domine, longe fac a me, ne oleum peccatoris mihi sit os meum ad impinguandum caput meum (Psal. CXL, 5). CAPUT XXXVIII. Et virtuti periculum a vana gloria. 63. Egenus et pauper ego sum, et melior in occulto gemitu displicens mihi, et quaerens misericordiam tuam, donec reficiatur defectus meus, et perficiatur usque in pacem quam nescit arrogantis oculus.", + "candidate_score": 0.67274, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_3_5", + "bdc_text": "Sed quum viderem diuturna mea taciturnitate heri posse , ut me observautiae erga te meea oblitura esse arbitrareris , paucula haec abeunte nuntio exaravi , quibus intelligas me tam tuum nunc esse , quam semper extiterim , ac vinculum cliaritatis , quo suo spiritu nos Christus copulavit , indis ( s)olubile omnino esse . Libuit autem huius memoriae de te meae pignus quoddam , licet minutulum , nempe Rhetiam nostram ad te mittere , ut munusculum hoc , qualecunque sit , meum in te animum testetur . Verum de his satis .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_345", + "psc_text": "te phantasma. Et non stabam frui Deo meo, sed rapiebar ad te decore tuo; moxque deripiebar abs te pondere meo, et ruebam in ista cum gemitu: et pondus hoc, consuetudo carnalis. Sed mecum erat memoria tui, neque ullo modo dubitabam esse cui cohaererem, sed nondum esse me qui cohaererem: quoniam corpus quod corrumpitur, aggravat animam; et deprimit terrena inhabitatio sensum multa cogitantem (Sap. IX, 15). Eramque certissimus quod invisibilia tua, a constitutione mundi, per ea quae facta sunt, intellecta conspiciuntur; sempiterna quoque virtus et divinitas tua (Rom. I, 20). Quaerens enim unde approbarem pulchritudinem corporum, sive coelestium, sive terrestrium; et quid mihi praesto esset integre de mutabilibus judicanti, et dicenti: Hoc ita esse debet, illud non ita: hoc ergo quaerens unde judicarem, cum ita judicarem, inveneram incommutabilem et veram veritatis aeternitatem, supra mentem meam commutabilem. Atque ita gradatim a corporibus ad sentientem per corpus animam; atque inde ad ejus interiorem", + "candidate_score": 0.671675, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_5_7", + "bdc_text": "Verum de his satis . Nos hic , quae Dei benignitas est , valemus , sed interim suspensi animi sumus , quid nobiscum Dominus agere velit , quum videamus bellorum faces ubique accensas esse . Tu si quid novarum rerum habes , fac nos obsecro , certiores , si tamen per tuas occupationes tibi vacat .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_853", + "psc_text": "ad male faciendum movebamur deserentes te: tu vero, Deus une bone, nunquam cessasti benefacere. Et sunt quaedam bona opera nostra ex munere quidem tuo, sed non sempiterna: post illa nos requieturos in tua grandi sanctificatione speramus. Tu autem bonum nullo indigens bono, semper quietus es; quoniam tua quies tu ipse es. Et hoc intelligere quis hominum dabit homini? quis angelus angelo? quis angelus homini? A te petatur, in te quaeratur, ad te pulsetur: sic, sic accipietur, sic invenietur, sic aperietur (Matth. VII, 8). Amen.", + "candidate_score": 0.667102, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_3", + "bdc_text": "Sed quum viderem diuturna mea taciturnitate heri posse , ut me observautiae erga te meea oblitura esse arbitrareris , paucula haec abeunte nuntio exaravi , quibus intelligas me tam tuum nunc esse , quam semper extiterim , ac vinculum cliaritatis , quo suo spiritu nos Christus copulavit , indis ( s)olubile omnino esse .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_790", + "psc_text": "manet. Transeunt praedicatores verbi tui ex hac vita in aliam vitam; Scriptura vero tua usque in finem saeculi super populos extenditur. Sed et coelum et terra transibunt; sermones autem tui non transibunt (Matth. XXIV, 35): quoniam et pellis plicabitur, et fenum super quod extendebatur, cum claritate sua praeteriet; verbum autem tuum manet in aeternum (Isai. XL, 6); quod nunc in aenigmate nubium et per speculum coeli (I Cor. XIII, 12), non sicuti est apparet nobis; quia et nos quamvis Filio tuo dilecti simus, nondum apparuit quod erimus. Attendit per retia carnis, et blanditus est, et inflammavit, et cucurrimus post odorem ejus. Sed cum apparuerit, similes ei erimus, quoniam videbimus eum sicuti est (I Joan. III, 2): sicuti est, Domine, videre nostrum, quod nondum est nobis. CAPUT XVI. Solus Deus se scit omnino sicuti est. 19. Nam sicut omnino tu es, tu scis solus, qui es incommutabiliter, et scis incommutabiliter, et", + "candidate_score": 0.666942, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_2_4", + "bdc_text": "Nihil aliud in causa fuit , ornatissime Bul ( l)ingere , quod hactenus ad te nullas dederim litteras , nisi quod nolui tua seria meis nugis interpellare . Sed quum viderem diuturna mea taciturnitate heri posse , ut me observautiae erga te meea oblitura esse arbitrareris , paucula haec abeunte nuntio exaravi , quibus intelligas me tam tuum nunc esse , quam semper extiterim , ac vinculum cliaritatis , quo suo spiritu nos Christus copulavit , indis ( s)olubile omnino esse . Libuit autem huius memoriae de te meae pignus quoddam , licet minutulum , nempe Rhetiam nostram ad te mittere , ut munusculum hoc , qualecunque sit , meum in te animum testetur .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_247", + "psc_text": "inquietus erat animus meus. Ipsumque Ambrosium felicem quemdam hominem secundum saeculum opinabar, quem sic tantae potestates honorarent; caelibatus tantum ejus mihi laboriosus videbatur. Quid autem ille spei gereret, et adversus ipsius excellentiae tentamenta quid luctaminis haberet, quidve solaminis in adversis, et occultum os ejus quod erat in corde ejus, quam sapida gaudia de pane tuo ruminaret; nec conjicere noveram, nec expertus eram: nec ille sciebat aestus meos, nec foveam periculi mei. Non enim quaerere ab eo poteram quod volebam, sicut volebam, secludentibus me ab ejus aure atque ore catervis negotiosorum hominum, quorum infirmitatibus serviebat. Cum quibus quando non erat, quod per exiguum temporis erat, aut corpus reficiebat necessariis sustentaculis, aut lectione animum. Sed cum legebat, oculi ducebantur per paginas, et cor intellectum rimabatur, vox autem et lingua quiescebant. Saepe cum adessemus, non enim vetabatur quisquam ingredi, aut ei venientem nuntiari mos erat; sic eum legentem vidimus tacite, et aliter nunquam:", + "candidate_score": 0.666203, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_3", + "bdc_text": "Sed quum viderem diuturna mea taciturnitate heri posse , ut me observautiae erga te meea oblitura esse arbitrareris , paucula haec abeunte nuntio exaravi , quibus intelligas me tam tuum nunc esse , quam semper extiterim , ac vinculum cliaritatis , quo suo spiritu nos Christus copulavit , indis ( s)olubile omnino esse .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_696", + "psc_text": "imo. Hoc in conspectu tuo claret mihi, et magis magisque clarescat, oro te, atque in ea manifestatione persistam sobrius sub alis tuis. 12. Item dixisti mihi voce forti in aurem interiorem, quod nec illa creatura tibi coaeterna est, cujus voluntas tu solus es, teque perseverantissima castitate hauriens mutabilitatem suam nunquam et nusquam exserit, et te sibi semper praesente ad quem toto affectu se tenet, non habens quod exspectet futurum, nec in praeteritum trajiciens quod meminerit, nulla vice variatur, nec in tempora ulla distenditur. O beata, si qua ista est, inhaerendo beatitudini tuae; beata sempiterno inhabitatore te, atque illustratore suo! Nec invenio quid libentius appellandum existimem Coelum coeli Domino, quam domum tuam, contemplantem delectationem tuam sine ullo defectu egrediendi in aliud; mentem puram, concordissime unam stabilimento pacis sanctorum spirituum, civium civitatis tuae in coelestibus super ista coelestia. 13. Unde intelligat anima cujus peregrinatio longinqua facta est, si jam sitit tibi; si", + "candidate_score": 0.666199, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_7", + "bdc_text": "Tu si quid novarum rerum habes , fac nos obsecro , certiores , si tamen per tuas occupationes tibi vacat .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_852", + "psc_text": "quemadmodum sunt ista opera tua per nos. Tu autem, Domine, semper operaris, et semper requiescis. Nec vides ad tempus, nec moveris ad tempus, nec quiescis ad tempus; et tamen facis et visiones temporales, et ipsa tempora, et quietem ex tempore. CAPUT XXXVIII. Aliter Deus, aliter homo videt creata. 53. Nos itaque ista quae fecisti videmus, quia sunt: tu autem quia vides ea, sunt. Et nos foris videmus quia sunt, et intus quia bona sunt: tu autem ibi vidisti facta, ubi vidisti facienda. Et nos alio tempore moti sumus ad benefaciendum, posteaquam concepit de Spiritu tuo cor nostrum; priore autem tempore ad male faciendum movebamur deserentes te: tu vero, Deus une bone, nunquam cessasti benefacere. Et sunt quaedam bona opera nostra ex munere quidem tuo, sed non sempiterna: post illa nos requieturos in tua grandi sanctificatione speramus. Tu autem bonum nullo indigens bono, semper quietus es; quoniam tua quies tu ipse", + "candidate_score": 0.635772, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.679559, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_2_4", + "bdc_text": "Nihil aliud in causa fuit , ornatissime Bul ( l)ingere , quod hactenus ad te nullas dederim litteras , nisi quod nolui tua seria meis nugis interpellare . Sed quum viderem diuturna mea taciturnitate heri posse , ut me observautiae erga te meea oblitura esse arbitrareris , paucula haec abeunte nuntio exaravi , quibus intelligas me tam tuum nunc esse , quam semper extiterim , ac vinculum cliaritatis , quo suo spiritu nos Christus copulavit , indis ( s)olubile omnino esse . Libuit autem huius memoriae de te meae pignus quoddam , licet minutulum , nempe Rhetiam nostram ad te mittere , ut munusculum hoc , qualecunque sit , meum in te animum testetur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.679559, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_3_5", + "bdc_text": "Sed quum viderem diuturna mea taciturnitate heri posse , ut me observautiae erga te meea oblitura esse arbitrareris , paucula haec abeunte nuntio exaravi , quibus intelligas me tam tuum nunc esse , quam semper extiterim , ac vinculum cliaritatis , quo suo spiritu nos Christus copulavit , indis ( s)olubile omnino esse . Libuit autem huius memoriae de te meae pignus quoddam , licet minutulum , nempe Rhetiam nostram ad te mittere , ut munusculum hoc , qualecunque sit , meum in te animum testetur . Verum de his satis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_647", + "psc_text": "fervore spiritus animares, ut devotione promptissima ad sequendum eligerent, quod te talem ac tantum virum non nisi agnita veritate sequi cogitarent, et tam longe a te locorum intervallis remoti, irent sub idem caput, atque in ejus membris in aeternum tecum deputarentur, cujus praecepto tibi temporaliter serviunt. 2. In hoc ergo tuo facto te cognitum amplectens, exsultavi ut gratularer tibi in Christo Jesu Domino nostro, tibique has gratulatorias litteras mitterem qualecumque specimen cordis et amoris erga te mei; neque enim amplius potui. Sed quaeso ne tu hactenus quidquid te diligo metiaris: perlectam transi hanc epistolam transitu invisibili qui intus fit, et perge cogitando in pectus meum, et cerne quid illic de te agatur. Patebit enim oculo charitatis cubiculum charitatis, quod claudimus adversus nugas tumultuosas saeculi, cum illic Deum adoramus; et videbis ibi delicias laetitiae meae de tam bono opere tuo, quas nec lingua effari, nec stilo exprimere valeo, calentes atque flagrantes", + "candidate_score": 0.678932, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_2_4", + "bdc_text": "Nihil aliud in causa fuit , ornatissime Bul ( l)ingere , quod hactenus ad te nullas dederim litteras , nisi quod nolui tua seria meis nugis interpellare . Sed quum viderem diuturna mea taciturnitate heri posse , ut me observautiae erga te meea oblitura esse arbitrareris , paucula haec abeunte nuntio exaravi , quibus intelligas me tam tuum nunc esse , quam semper extiterim , ac vinculum cliaritatis , quo suo spiritu nos Christus copulavit , indis ( s)olubile omnino esse . Libuit autem huius memoriae de te meae pignus quoddam , licet minutulum , nempe Rhetiam nostram ad te mittere , ut munusculum hoc , qualecunque sit , meum in te animum testetur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.675162, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_3_5", + "bdc_text": "Sed quum viderem diuturna mea taciturnitate heri posse , ut me observautiae erga te meea oblitura esse arbitrareris , paucula haec abeunte nuntio exaravi , quibus intelligas me tam tuum nunc esse , quam semper extiterim , ac vinculum cliaritatis , quo suo spiritu nos Christus copulavit , indis ( s)olubile omnino esse . Libuit autem huius memoriae de te meae pignus quoddam , licet minutulum , nempe Rhetiam nostram ad te mittere , ut munusculum hoc , qualecunque sit , meum in te animum testetur . Verum de his satis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_39", + "psc_text": "animi cognitor sis, fortasse tamen ignoras quantum velim praesentia tua frui. Verum hoc tam magnum beneficium Deus quandoque praestabit. Legi rectissimam epistolam tuam, in qua de solitudine questus es, et quadam desertione a familiaribus tuis, cum quibus vita dulcissima est. Sed quid aliud hic tibi dicam, nisi quod te non dubito facere? Confer te ad tuum animum, et illum in Deum leva, quantum potes. Ibi enim certius habes et nos, non per corporeas imagines, quibus nunc in nostra recordatione uti necesse est; sed per illam cogitationem, qua intelligis non loco esse nos simul. 2. Epistolas tuas cum considerarem, quibus non dubium tibi quaerenti magna respondi, vehementer me illa terruit, qua percontaris quomodo fiat ut nobis a superioribus potestatibus vel a daemonibus, et cogitationes quaedam inserantur et somnia. Magna enim res est, cui tu quoque pro tua prudentia perspicis, non epistola, sed aut praesenti collocutione, aut aliquo libello respondendum esse. Tentabo", + "candidate_score": 0.674251, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_3_5", + "bdc_text": "Sed quum viderem diuturna mea taciturnitate heri posse , ut me observautiae erga te meea oblitura esse arbitrareris , paucula haec abeunte nuntio exaravi , quibus intelligas me tam tuum nunc esse , quam semper extiterim , ac vinculum cliaritatis , quo suo spiritu nos Christus copulavit , indis ( s)olubile omnino esse . Libuit autem huius memoriae de te meae pignus quoddam , licet minutulum , nempe Rhetiam nostram ad te mittere , ut munusculum hoc , qualecunque sit , meum in te animum testetur . Verum de his satis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3349", + "psc_text": "per Jesum Christum Dominum nostrum, multa et multipliciter est locutus; non solum illud omne tristitiae nubilum fugit de cordibus nostris, sed etiam tantum ibi laetitiae lumen infulsit, ut nihil egisse in nobis videretur ille moeror et timor, nisi successurorum ampliorem flagrantiam gaudiorum. 2. Itaque, frater charissime, quamvis non te videamus oculis carnis, animo tamen in fide Christi, in gratia Christi, in membris Christi tenemus, amplectimur, osculamur; et remeante a nobis ad te nostrorum invicem colloquiorum sanctissimo et fidelissimo perlatore, quem voluisti esse apud nos non solum advectorem scriptorum tuorum, verum etiam narratorem testemque factorum, rescripta persolvimus, et aliquanto diutius tecum sermocinamur, admonentes ut docendis instes, quibus terrendis satis, quantum comperimus, institisti. Sunt enim quidam, qui justissime damnatas impietates adhuc liberius defendendas putant; et sunt qui occultius penetrant domos, et quod in aperto jam clamare metuunt, in secreto seminare non quiescunt: sunt autem qui omnino silverunt, magno timore compressi, sed adhuc", + "candidate_score": 0.671266, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_3", + "bdc_text": "Sed quum viderem diuturna mea taciturnitate heri posse , ut me observautiae erga te meea oblitura esse arbitrareris , paucula haec abeunte nuntio exaravi , quibus intelligas me tam tuum nunc esse , quam semper extiterim , ac vinculum cliaritatis , quo suo spiritu nos Christus copulavit , indis ( s)olubile omnino esse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2267", + "psc_text": "promittatur, dicente ipso Domino, quando corporalibus oculis visibiliter apparebat, et invisibilem se contuendum mundis cordibus promittebat, Qui diligit me, diligetur a Patre meo; et ego diligam eum, et ostendam meipsum illi (Joan. XIV, 21). Haec quippe natura ejus aequaliter cum Patre invisibilis, sicut aequaliter incorruptibilis est: quae, sicut supra dictum est, continuatim Apostolus posuit; divinam substantiam, qua potuit hominibus praedicatione, commendans (I Tim. I, 17). Quam si oculi corporales in resurrectione mutata corporum qualitate conspicient, viderint qui hoc possunt adstruere: me plus movet illius sententia, qui nec in ipsa resurrectione hoc corporalibus oculis, sed mundis cordibus tribuit. CAPUT XXI. 49. Et de spiritualis quidem corporis qualitate, quod resurrecturis promittitur, vel discere aliquid adhuc, vel quaerere non recuso: si tamen de hac re disputantes illis vitiis carere possimus, quae plerumque studiis humanis et concertationibus excitantur, dum supra quam scriptum est unus pro altero infletur adversus alterum: ne dum altercando quaerimus investigare", + "candidate_score": 0.670056, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_2_4", + "bdc_text": "Nihil aliud in causa fuit , ornatissime Bul ( l)ingere , quod hactenus ad te nullas dederim litteras , nisi quod nolui tua seria meis nugis interpellare . Sed quum viderem diuturna mea taciturnitate heri posse , ut me observautiae erga te meea oblitura esse arbitrareris , paucula haec abeunte nuntio exaravi , quibus intelligas me tam tuum nunc esse , quam semper extiterim , ac vinculum cliaritatis , quo suo spiritu nos Christus copulavit , indis ( s)olubile omnino esse . Libuit autem huius memoriae de te meae pignus quoddam , licet minutulum , nempe Rhetiam nostram ad te mittere , ut munusculum hoc , qualecunque sit , meum in te animum testetur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.669754, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_3", + "bdc_text": "Sed quum viderem diuturna mea taciturnitate heri posse , ut me observautiae erga te meea oblitura esse arbitrareris , paucula haec abeunte nuntio exaravi , quibus intelligas me tam tuum nunc esse , quam semper extiterim , ac vinculum cliaritatis , quo suo spiritu nos Christus copulavit , indis ( s)olubile omnino esse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1017", + "psc_text": "cum in interiore homine habeas praesentem Christum per fidem in corde tuo; aut sic te contristari oportet, quemadmodum gentes quae spem non habent, cum veracissima promissione speremus nos de hac vita, unde migraturi quosdam nostros migrantes non amisimus, sed praemisimus, ad eam vitam esse venturos, ubi nobis erunt quanto notiores, tanto utique chariores, et sine timore ullius discessionis amabiles. 2. Hic autem etsi conjux tuus, cujus abscessu vidua diceris, tibi notissimus erat, sibi tamen notior erat quam tibi. Et unde hoc, cum tu ejus corporalem faciem videres, quam ipse utique non videbat, nisi quia notitia nostri certior intus est, ubi nemo scit quae sunt hominis, nisi spiritus hominis qui in ipso est (I Cor. II, 11): sed cum venerit Dominus, et illuminaverit abscondita tenebrarum, et manifestaverit cogitationes cordis (Id., IV, 5), tunc nihil latebit proximum in proximo, nec erit quod suis quisque aperiat, abscondat alienis, ubi nullus erit alienus. Lux", + "candidate_score": 0.669138, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_3", + "bdc_text": "Sed quum viderem diuturna mea taciturnitate heri posse , ut me observautiae erga te meea oblitura esse arbitrareris , paucula haec abeunte nuntio exaravi , quibus intelligas me tam tuum nunc esse , quam semper extiterim , ac vinculum cliaritatis , quo suo spiritu nos Christus copulavit , indis ( s)olubile omnino esse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2266", + "psc_text": "incommutabiliter manente substantia. Si enim voluntas nostra apud se manens et latens sine ulla sui commutatione, per quas se utcumque ostendat exprimit voces; quanto facilius Deus omnipotens, sua latente atque incommutabiliter manente natura, in qua voluerit specie, potest, cui voluerit, apparere, qui ex nihilo creavit omnia, atque in se manens innovat omnia. CAPUT XX. 48. Ad eam vero visionem qua videbimus Deum sicuti est, mundanda corda commonuit. Quia enim corpora consuetudine loquendi visibilia nominantur, propterea Deus invisibilis dicitur, ne corpus esse credatur: non quia corda munda suae substantiae contemplatione fraudabit; cum haec magna et summa merces Deum colentibus et diligentibus promittatur, dicente ipso Domino, quando corporalibus oculis visibiliter apparebat, et invisibilem se contuendum mundis cordibus promittebat, Qui diligit me, diligetur a Patre meo; et ego diligam eum, et ostendam meipsum illi (Joan. XIV, 21). Haec quippe natura ejus aequaliter cum Patre invisibilis, sicut aequaliter incorruptibilis est: quae, sicut supra dictum", + "candidate_score": 0.668811, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_2_4", + "bdc_text": "Nihil aliud in causa fuit , ornatissime Bul ( l)ingere , quod hactenus ad te nullas dederim litteras , nisi quod nolui tua seria meis nugis interpellare . Sed quum viderem diuturna mea taciturnitate heri posse , ut me observautiae erga te meea oblitura esse arbitrareris , paucula haec abeunte nuntio exaravi , quibus intelligas me tam tuum nunc esse , quam semper extiterim , ac vinculum cliaritatis , quo suo spiritu nos Christus copulavit , indis ( s)olubile omnino esse . Libuit autem huius memoriae de te meae pignus quoddam , licet minutulum , nempe Rhetiam nostram ad te mittere , ut munusculum hoc , qualecunque sit , meum in te animum testetur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_369", + "psc_text": "sincerissimo charitatis observando atque amplectendo fratri, et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAP. PRIMUM. 1. Habeo gratiam quod pro subscripta salutatione, plenam mihi epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem sumere, tali viro, a quo tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque secularium, curis circumstemur ingentibus; tamen epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare, aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali: quanquam simus in Domino Spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, et taceamus. Et libri quidem, quos de horreo dominico elaborasti, pene totum te nobis exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem tui corporis non vidimus: hoc modo nec ipse te nosti; nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum; et nos eum non mediocriter novimus", + "candidate_score": 0.667719, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_2_4", + "bdc_text": "Nihil aliud in causa fuit , ornatissime Bul ( l)ingere , quod hactenus ad te nullas dederim litteras , nisi quod nolui tua seria meis nugis interpellare . Sed quum viderem diuturna mea taciturnitate heri posse , ut me observautiae erga te meea oblitura esse arbitrareris , paucula haec abeunte nuntio exaravi , quibus intelligas me tam tuum nunc esse , quam semper extiterim , ac vinculum cliaritatis , quo suo spiritu nos Christus copulavit , indis ( s)olubile omnino esse . Libuit autem huius memoriae de te meae pignus quoddam , licet minutulum , nempe Rhetiam nostram ad te mittere , ut munusculum hoc , qualecunque sit , meum in te animum testetur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1432", + "psc_text": "te notissimam insinuavit; verumtamen etsi non mihi rei novae insinuatrix, nova tamen rescriptorum exactrix fuit. 2. Miraris fortasse cur me hujus debiti persolutorem imparem dicam, cum tu de me tam multum sentias, qui me tanquam anima mea noveris: sed hoc ipsum est quod mihi magnam difficultatem fecit respondendi litteris tuis, quia et quantus mihi videaris parco dicere propter verecundiam tuam, et utique minus dicendo, cum tu in me tantam laudem contuleris, quid nisi debitor remanebo? Quod non curarem, si ea quae de me ad me locutus es, non ex charitate sincerissima dicta scirem, sed adulatione inimica amicitiae. Hoc quippe modo nec debitor fierem, quia talia rependere non deberem: sed quanto magis novi quam fideli animo loqueris, tanto magis video quanto debito graver. 3. Vide autem quid mihi contigit, ut me quodammodo ipse laudaverim, qui me a te fideliter laudatum dixerim. Sed quid aliud dicerem, quam id quod de te admonui.", + "candidate_score": 0.667425, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_3", + "bdc_text": "Sed quum viderem diuturna mea taciturnitate heri posse , ut me observautiae erga te meea oblitura esse arbitrareris , paucula haec abeunte nuntio exaravi , quibus intelligas me tam tuum nunc esse , quam semper extiterim , ac vinculum cliaritatis , quo suo spiritu nos Christus copulavit , indis ( s)olubile omnino esse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2244", + "psc_text": "mundo corde: nec corporalibus oculis quaeritur, nec circumscribitur visu, nec tactu tenetur, nec auditur affatu, nec sentitur incessu. Unigenitus autem Filius, qui est in sinu Patris, deitatis naturam atque substantiam insonabiliter narrat, et ideo dignis idoneisque tanto conspectu oculis etiam invisibiliter monstrat. Ipsi enim sunt oculi, de quibus Apostolus dicit, illuminatos oculos cordis vestri (Ephes. I, 18). Et de quibus dicitur, Illumina oculos meos, ne unquam obdormiam in morte (Psal. XII, 4). Dominus enim spiritus est (II Cor. III, 17): unde qui adhaeret Domino unus spiritus est (I Cor. VI, 17). Proinde qui potest Deum invisibiliter videre, ipse Deo potest incorporaliter adhaerere. CAPUT XVI 38. Puto jam non esse in quaestione quam proposuisti, amplius quod requiras. Sed in hac tota nostra disputatione considera quid videris, quid credideris; quid adhuc nescias, sive quia non dixi, sive quia non intellexisti, sive quia non judicasti esse credendum. Et ea quae vera esse vidisti,", + "candidate_score": 0.667245, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_2_4", + "bdc_text": "Nihil aliud in causa fuit , ornatissime Bul ( l)ingere , quod hactenus ad te nullas dederim litteras , nisi quod nolui tua seria meis nugis interpellare . Sed quum viderem diuturna mea taciturnitate heri posse , ut me observautiae erga te meea oblitura esse arbitrareris , paucula haec abeunte nuntio exaravi , quibus intelligas me tam tuum nunc esse , quam semper extiterim , ac vinculum cliaritatis , quo suo spiritu nos Christus copulavit , indis ( s)olubile omnino esse . Libuit autem huius memoriae de te meae pignus quoddam , licet minutulum , nempe Rhetiam nostram ad te mittere , ut munusculum hoc , qualecunque sit , meum in te animum testetur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_731", + "psc_text": "collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! Ego autem dico: Utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut, si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores! Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam Sanctitatem scripsisse meminerim, et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim, faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola me curante. Homo enim qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulerit, nec ad me retulerit. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras venire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum", + "candidate_score": 0.667222, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_2_4", + "bdc_text": "Nihil aliud in causa fuit , ornatissime Bul ( l)ingere , quod hactenus ad te nullas dederim litteras , nisi quod nolui tua seria meis nugis interpellare . Sed quum viderem diuturna mea taciturnitate heri posse , ut me observautiae erga te meea oblitura esse arbitrareris , paucula haec abeunte nuntio exaravi , quibus intelligas me tam tuum nunc esse , quam semper extiterim , ac vinculum cliaritatis , quo suo spiritu nos Christus copulavit , indis ( s)olubile omnino esse . Libuit autem huius memoriae de te meae pignus quoddam , licet minutulum , nempe Rhetiam nostram ad te mittere , ut munusculum hoc , qualecunque sit , meum in te animum testetur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_647", + "psc_text": "fervore spiritus animares, ut devotione promptissima ad sequendum eligerent, quod te talem ac tantum virum non nisi agnita veritate sequi cogitarent, et tam longe a te locorum intervallis remoti, irent sub idem caput, atque in ejus membris in aeternum tecum deputarentur, cujus praecepto tibi temporaliter serviunt. 2. In hoc ergo tuo facto te cognitum amplectens, exsultavi ut gratularer tibi in Christo Jesu Domino nostro, tibique has gratulatorias litteras mitterem qualecumque specimen cordis et amoris erga te mei; neque enim amplius potui. Sed quaeso ne tu hactenus quidquid te diligo metiaris: perlectam transi hanc epistolam transitu invisibili qui intus fit, et perge cogitando in pectus meum, et cerne quid illic de te agatur. Patebit enim oculo charitatis cubiculum charitatis, quod claudimus adversus nugas tumultuosas saeculi, cum illic Deum adoramus; et videbis ibi delicias laetitiae meae de tam bono opere tuo, quas nec lingua effari, nec stilo exprimere valeo, calentes atque flagrantes", + "candidate_score": 0.667167, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_7_9", + "bdc_text": "Tu si quid novarum rerum habes , fac nos obsecro , certiores , si tamen per tuas occupationes tibi vacat . Interea valebis optime , optime Bul ( l)ingere . Clavennae , 10 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_598", + "psc_text": "sicut dicit Apostolus, Deus enim est qui operatur in vobis et velle et operari, pro bona voluntate (Philipp. II, 13), nec requiescere poterimus post omnia bona opera nostra quae in hac vita gerimus, nisi ejus dono ad aeternitatem sanctificati atque perfecti; propterea de ipso Deo dicitur quia cum fecisset omnia opera valde bona, septimo die requievit ab omnibus operibus suis quae fecit (Gen. I, 31, et II, 2). Futuram enim requiem significabat, quam post bona opera daturus erat nobis hominibus. Sicut enim cum bene operamur, ipse dicitur operari in nobis, cujus munere bene operamur: ita cum requiescimus, ipse requiescere dicitur, quo donante requiescimus. CAPUT XI. 20. Hinc est quod etiam in tribus primis praeceptis Decalogi quae ad Deum pertinent (caetera enim septem ad proximum pertinent, id est ad hominem, quia in duobus praeceptis tota lex pendet [Matth. XXII, 40] ), tertium ibi de observatione sabbati positum est: ut in primo", + "candidate_score": 0.665613, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_2_4", + "bdc_text": "Nihil aliud in causa fuit , ornatissime Bul ( l)ingere , quod hactenus ad te nullas dederim litteras , nisi quod nolui tua seria meis nugis interpellare . Sed quum viderem diuturna mea taciturnitate heri posse , ut me observautiae erga te meea oblitura esse arbitrareris , paucula haec abeunte nuntio exaravi , quibus intelligas me tam tuum nunc esse , quam semper extiterim , ac vinculum cliaritatis , quo suo spiritu nos Christus copulavit , indis ( s)olubile omnino esse . Libuit autem huius memoriae de te meae pignus quoddam , licet minutulum , nempe Rhetiam nostram ad te mittere , ut munusculum hoc , qualecunque sit , meum in te animum testetur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1431", + "psc_text": "filii nostri Quodvultdeus et Gaudentius ad nos venerunt cum litteris tuis. Inde factum est ut continuo proficiscens, non afferret responsionem meam, quoniam post illorum adventum quantulumcumque apud nos immoratus est, et profecturus per horas singulas videbatur. Sed etsi per eum respondissem, adhuc debitor forem. Nam et nunc quod videor respondisse debitor sum, non dico charitatis, quam tanto magis debemus quanto amplius impenderimus, cujus nos perpetuos debitores ostendit Apostolus dicens, Nemini quidquam debeatis, nisi ut invicem diligatis (Rom. XIII, 8); sed ipsius epistolae tuae: quando enim sufficiam tuae suavitati, tantaeque aviditati animi tui, quam mihi lecta nuntiavit? Rem quidem mihi in te notissimam insinuavit; verumtamen etsi non mihi rei novae insinuatrix, nova tamen rescriptorum exactrix fuit. 2. Miraris fortasse cur me hujus debiti persolutorem imparem dicam, cum tu de me tam multum sentias, qui me tanquam anima mea noveris: sed hoc ipsum est quod mihi magnam difficultatem fecit respondendi litteris tuis,", + "candidate_score": 0.664793, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_2_4", + "bdc_text": "Nihil aliud in causa fuit , ornatissime Bul ( l)ingere , quod hactenus ad te nullas dederim litteras , nisi quod nolui tua seria meis nugis interpellare . Sed quum viderem diuturna mea taciturnitate heri posse , ut me observautiae erga te meea oblitura esse arbitrareris , paucula haec abeunte nuntio exaravi , quibus intelligas me tam tuum nunc esse , quam semper extiterim , ac vinculum cliaritatis , quo suo spiritu nos Christus copulavit , indis ( s)olubile omnino esse . Libuit autem huius memoriae de te meae pignus quoddam , licet minutulum , nempe Rhetiam nostram ad te mittere , ut munusculum hoc , qualecunque sit , meum in te animum testetur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", + "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", + "candidate_score": 0.662104, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_2_4", + "bdc_text": "Nihil aliud in causa fuit , ornatissime Bul ( l)ingere , quod hactenus ad te nullas dederim litteras , nisi quod nolui tua seria meis nugis interpellare . Sed quum viderem diuturna mea taciturnitate heri posse , ut me observautiae erga te meea oblitura esse arbitrareris , paucula haec abeunte nuntio exaravi , quibus intelligas me tam tuum nunc esse , quam semper extiterim , ac vinculum cliaritatis , quo suo spiritu nos Christus copulavit , indis ( s)olubile omnino esse . Libuit autem huius memoriae de te meae pignus quoddam , licet minutulum , nempe Rhetiam nostram ad te mittere , ut munusculum hoc , qualecunque sit , meum in te animum testetur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_197", + "psc_text": "de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis obsequendo atque amplectendo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Nunquam aeque quisquam tam facie cuilibet innotuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum quieta, laeta, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse; tamen exiguum quiddam tui minus habeo, praesentiam videlicet corporis: quam ipsam etiam posteaquam te beatissimus nunc episcopus, tum vero jam episcopatu dignus, frater Alypius vidit, remeansque a me visus est, negare non possum magna ex parte mihi esse relatu ejus impressam; et ante reditum, cum te ille ibi videbat, ego videbam, sed oculis ejus. Non enim animo me atque illum, sed corpore duos, qui noverit, dixerit, concordia duntaxat et familiaritate fidissima, non meritis quibus ille antecellit. Quia ergo me primitus communione spiritus quo in unum nectimur, deinde illius ex ore jam diligis; nequaquam impudenter quasi aliquis ignotus commendo Germanitati tuae fratrem Profuturum,", + "candidate_score": 0.662003, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_7", + "bdc_text": "Tu si quid novarum rerum habes , fac nos obsecro , certiores , si tamen per tuas occupationes tibi vacat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_598", + "psc_text": "sicut dicit Apostolus, Deus enim est qui operatur in vobis et velle et operari, pro bona voluntate (Philipp. II, 13), nec requiescere poterimus post omnia bona opera nostra quae in hac vita gerimus, nisi ejus dono ad aeternitatem sanctificati atque perfecti; propterea de ipso Deo dicitur quia cum fecisset omnia opera valde bona, septimo die requievit ab omnibus operibus suis quae fecit (Gen. I, 31, et II, 2). Futuram enim requiem significabat, quam post bona opera daturus erat nobis hominibus. Sicut enim cum bene operamur, ipse dicitur operari in nobis, cujus munere bene operamur: ita cum requiescimus, ipse requiescere dicitur, quo donante requiescimus. CAPUT XI. 20. Hinc est quod etiam in tribus primis praeceptis Decalogi quae ad Deum pertinent (caetera enim septem ad proximum pertinent, id est ad hominem, quia in duobus praeceptis tota lex pendet [Matth. XXII, 40] ), tertium ibi de observatione sabbati positum est: ut in primo", + "candidate_score": 0.642813, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_0_2", + "bdc_text": "D . Bul ( l)ingero Franciscus Niger S . Nihil aliud in causa fuit , ornatissime Bul ( l)ingere , quod hactenus ad te nullas dederim litteras , nisi quod nolui tua seria meis nugis interpellare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_732", + "psc_text": "res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius quam quae populi audiunt instruendis, propter ecclesiasticas occupationes omnino non possum. CAPUT III. 6. Nescio quae scripta maledica super tuo nomine ad Africam pervenerunt. Accepimus tamen quod dignatus es mittere, illis respondens maledictis. Quo perlecto, fateor, multum dolui inter tam charas familiaresque personas, cunctis pene Ecclesiis notissimo amicitiae vinculo copulatas, tantum malum extitisse discordiae. Et tu quidem quantum tibi modereris, quantumque teneas aculeos indignationis tuae, ne reddas maledictum pro maledicto, satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem,", + "candidate_score": 0.617379, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_0_2", + "bdc_text": "D . Bul ( l)ingero Franciscus Niger S . Nihil aliud in causa fuit , ornatissime Bul ( l)ingere , quod hactenus ad te nullas dederim litteras , nisi quod nolui tua seria meis nugis interpellare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_995", + "psc_text": "apud eos quidquam valuisse tuas litteras. Cur autem non valuerint, non opus est scribere; sed mitte aliquem tuorum, vel domesticorum, vel amicorum, cujus hoc fidei possis injungere, qui non ad ea loca, sed ad nos primitus veniat illis omnino nescientibus, et nobiscum primitus consilio pertractato, quod agendum Domino adjuvante visum fuerit, agat. Neque enim tantum pro eis agimus cum hoc agimus, sed etiam pro nostris jam factis catholicis, quibus illorum vicinitas sic infesta est, ut contemni a nobis nullo modo possit. Et hoc quidem breviter scribere poteram; sed volui te habere aliquid litterarum nostrarum, quo rationem curae meae non solum ipse cognosceres, sed etiam cuicumque dissuadenti ne tuorum correctioni operam instanter impendas, nobisque detrahenti quod talia velimus, habeas quod respondeas. Quod si superfluo feci, quod jam ista vel didiceras, vel ipse cogitaveras, aut onerosus fui quod curis publicis tam occupato prolixam epistolam ingessi, peto des veniam, dum tamen quod suggessi", + "candidate_score": 0.616351, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_0_2", + "bdc_text": "D . Bul ( l)ingero Franciscus Niger S . Nihil aliud in causa fuit , ornatissime Bul ( l)ingere , quod hactenus ad te nullas dederim litteras , nisi quod nolui tua seria meis nugis interpellare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_20", + "psc_text": "depositio: quamvis te accepisse litteras meas non dubitem, quarum rescripta non habeo. EPISTOLA V. Augustinum Nebridius deplorat, quod nimium interpelletur civium negotiis ab otio contemplationis. AUGUSTINO NEBRIDIUS. Itane est, mi Augustine, fortitudinem ac tolerantiam negotiis civium praestas, necdum tibi redditur illa exoptata cessatio? Quaeso, qui te tam bonum homines interpellant? Credo qui nesciunt quid ames, quid concupiscas. Nullusne tibi est amicorum, qui eis amores referat tuos? nec Romanianus, nec Lucinianus? Me certe audiant. Ego clamabo, ego testabor te Deum amare, illi servire atque inhaerere cupere. Vellem ego te in rus meum vocare, ibique acquiescere. Non enim timebo me seductorem tui dici a civibus tuis, quos nimium amas, et a quibus nimium amaris. EPISTOLA VI. Scribit Nebridius videri sibi memoriam sine phantasia esse non posse; tum etiam phantasiae vim non a sensu, sed a se potius imagines rerum habere. AUGUSTINO NEBRIDIUS. 1. Epistolas tuas perplacet ita servare ut oculos meos. Sunt", + "candidate_score": 0.615726, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_0_2", + "bdc_text": "D . Bul ( l)ingero Franciscus Niger S . Nihil aliud in causa fuit , ornatissime Bul ( l)ingere , quod hactenus ad te nullas dederim litteras , nisi quod nolui tua seria meis nugis interpellare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2849", + "psc_text": "Firmum, anno praeterito, ob rem earum Ravennam, et inde Africam Siciliamque direximus, quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum presbyterum Firmum direxi; quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te, et mei memorem, Christus Dominus custodiat, domine vere sancte, et beatissime papa. Et subter: Grandem latini sermonis in ista provincia notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque dictincta est: pleraque enim prioris laboris, fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CLXXIII. Augustinus Donato, villae Mutugennae in dioecesi Hipponensi presbytero donatistae, qui jussus comprehendi et adduci ad ecclesiam, conatus est sibi vim inferre, suadet ut re sobrie perpensa resipiscat, docens pravam voluntatem recte cogi ad meliora. Donato presbytero partis Donati, AUGUSTINUS episcopus Ecclesiae catholicae. 1. Si posses videre dolorem cordis mei, et sollicitudinem pro salute tua, fortassis", + "candidate_score": 0.615595, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_2", + "bdc_text": "Nihil aliud in causa fuit , ornatissime Bul ( l)ingere , quod hactenus ad te nullas dederim litteras , nisi quod nolui tua seria meis nugis interpellare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1481", + "psc_text": "omnium actionum tuarum nihil te adjuverunt, quid prosunt, dic mihi? Nam ubi finem constitueris totius hujus flagrantissimi studii tui, et tibi infructuosi, et nobis molesti, epistola tua satis indicas. Cum enim de solvendis quaestionibus quas misisti, apud me per litteras satageres, ita scripsisti: Possem te, inquis, plus et per multos charos tuos exorare; sed novi animum tuum, qui non rogare desiderat, sed omnibus praestare, si tantum absit quod dedecet, quod in hac re penitus nihil est dedecoris: tamen quodcumque est, peto praestes navigaturo. In his verbis epistolae tuae recte quidem de me existimas, quod omnibus praestare desiderem, si absit quod dedecet; sed in hac re nihil esse dedecoris, non mihi videtur. Non enim decora facies rerum attingit sensum meum, cum cogito episcopum ecclesiasticis curis circumstrepentibus districtum atque distentum, repente quasi obsurdescentem cohibere se ab his omnibus, et dialogorum Tullianorum quaestiunculas uni scholastico exponere. Quod quantum dedeceat, quanquam tuorum studiorum raptus", + "candidate_score": 0.614063, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_0_2", + "bdc_text": "D . Bul ( l)ingero Franciscus Niger S . Nihil aliud in causa fuit , ornatissime Bul ( l)ingere , quod hactenus ad te nullas dederim litteras , nisi quod nolui tua seria meis nugis interpellare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_724", + "psc_text": "quaedam nonnullius a me tuae offensionis indicia. Itaque, ubi mulcebar legens, ibi continuo feriebar; hoc sane vel maxime admirans, quod cum dicas te exemplaribus litterarum mearum ideo temere non putasse credendum, ne forte te respondente laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses meum esse sermonem et sic rescribere, postea jubeas, si mea est epistola, aperte me scribere, aut mittere exemplaria veriora, ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione versemur. Quo pacto enim possumus in hac disputatione sine rancore versari, si me laedere paras? aut si non paras, quomodo ego, te non laedente, abs te laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses, meum esse sermonem, et sic rescribere, hoc est et sic laedere? Nisi enim rescribendo laesisses, ego juste expostulare non possem. Proinde cum ita rescribis, ut laedas, quis locus nobis relinquitur in disputatione Scripturarum sine ullo rancore versandi? Ego quidem absit ut laedar, si mihi certa ratione volueris et", + "candidate_score": 0.612022, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_4", + "bdc_text": "Libuit autem huius memoriae de te meae pignus quoddam , licet minutulum , nempe Rhetiam nostram ad te mittere , ut munusculum hoc , qualecunque sit , meum in te animum testetur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1632", + "psc_text": "per libros quaerere, aut in reminiscendis memoriam ventilare), sed vel pauca, quae ad horam dictationis hujus in mentem veniunt, sciscitabor. De resurrectionis forma non grandem, sed plenam fidei instructione epistolam, qua secundae consultationi meae, dum Carthagini hiemares rescripseras, si habes relatam in schedis, rogo ut mittas, aut certe retexas eam mihi; quod tibi facile est. Nam etsi scripta non exstat, quia forte brevis epistola, ut tumultuaria tibi inter libros tuos haberi spreta sit, renova eam mihi eodem sensu promptam de thesauro cordis tui, et mitte ad me inter alia responsa quae reddes mihi, ut spero, praestante mihi ac tibi commeatum dierum Christo, ut ea, quo labor tuus in me fructificet, accipiam, secundum haec capitula Scripturarum, de quibus te, qui vides quasi per Deum, interrogavi, ut audiam quid in te vel ex te mihi loquatur Deus. 15. Hoc autem rogo lucere mihi facias, quo modo vel qua ratione Dominus post resurrectionem", + "candidate_score": 0.611503, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_0_2", + "bdc_text": "D . Bul ( l)ingero Franciscus Niger S . Nihil aliud in causa fuit , ornatissime Bul ( l)ingere , quod hactenus ad te nullas dederim litteras , nisi quod nolui tua seria meis nugis interpellare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1481", + "psc_text": "omnium actionum tuarum nihil te adjuverunt, quid prosunt, dic mihi? Nam ubi finem constitueris totius hujus flagrantissimi studii tui, et tibi infructuosi, et nobis molesti, epistola tua satis indicas. Cum enim de solvendis quaestionibus quas misisti, apud me per litteras satageres, ita scripsisti: Possem te, inquis, plus et per multos charos tuos exorare; sed novi animum tuum, qui non rogare desiderat, sed omnibus praestare, si tantum absit quod dedecet, quod in hac re penitus nihil est dedecoris: tamen quodcumque est, peto praestes navigaturo. In his verbis epistolae tuae recte quidem de me existimas, quod omnibus praestare desiderem, si absit quod dedecet; sed in hac re nihil esse dedecoris, non mihi videtur. Non enim decora facies rerum attingit sensum meum, cum cogito episcopum ecclesiasticis curis circumstrepentibus districtum atque distentum, repente quasi obsurdescentem cohibere se ab his omnibus, et dialogorum Tullianorum quaestiunculas uni scholastico exponere. Quod quantum dedeceat, quanquam tuorum studiorum raptus", + "candidate_score": 0.611115, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_0_2", + "bdc_text": "D . Bul ( l)ingero Franciscus Niger S . Nihil aliud in causa fuit , ornatissime Bul ( l)ingere , quod hactenus ad te nullas dederim litteras , nisi quod nolui tua seria meis nugis interpellare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_60", + "psc_text": "tu. Etsi enim rescribendo par esse non valeo; tamen non minore a me diligentia servantur litterae tuae, quam frequentantur abs te. Prolixiores autem nostras, non te amplius quam binas accepisse convenit inter nos; non enim misimus tertias. Sane recognitis exemplaribus animadverti quinque fere tuis rogationibus esse responsum; nisi quod una ibi quaestio quasi transeunter perstricta, quanquam non temere ingenio tuo commissa sit, non tamen fortasse satisfecit avaritiae tuae; quam refrenes aliquantulum opus est, et nonnulla compendia libenter feras. Ita plane ut si quidquam fraudo intelligentiam, dum sum parcus in verbis, nihil parcas mihi; sed tu jure, quo mihi valentius esset forte aliquid, si quidquam posset esse jucundius, totum quod debetur, efflagites. Hanc igitur epistolam numerabis inter minores epistolas meas, quam tibi, non sibi nihil mihi de acervo minuere. Non enim et tu mittis minores, quae non eumdem acervum augeant. Quare illud quod de Filio Dei quaeris, cur ipse potius dicatur", + "candidate_score": 0.609986, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_0_2", + "bdc_text": "D . Bul ( l)ingero Franciscus Niger S . Nihil aliud in causa fuit , ornatissime Bul ( l)ingere , quod hactenus ad te nullas dederim litteras , nisi quod nolui tua seria meis nugis interpellare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", + "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", + "candidate_score": 0.609833, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_0_2", + "bdc_text": "D . Bul ( l)ingero Franciscus Niger S . Nihil aliud in causa fuit , ornatissime Bul ( l)ingere , quod hactenus ad te nullas dederim litteras , nisi quod nolui tua seria meis nugis interpellare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_676", + "psc_text": "vestram et querimoniam litterarum vestrarum; sed per exemplum epistolae tuae, innocentiam tuam ei perferre curavi. Litteras autem tuas vel pridie, vel ante biduum Natalis Domini accepi, quando illum insinuasti ad Ecclesiam Badesilitanam venturum, a qua timetis Dei plebem conturbari atque corrumpi. Quapropter per litteras quidem alloqui plebem vestram non audeo; rescribere autem eis qui mihi scriberent, possem: ultro autem ad plebem scribere, quae dispensationi meae commissa non est, unde possem? 3. Verumtamen quod tibi uni dico, qui mihi scripsisti, per teipsum perveniat ad eos quibus opus est dici. Vos ipsi prius nolite in scandalum mittere Ecclesiam, legendo in populis scripturas quas canon ecclesiasticus non recepit; his enim heretici, et maxime Manichaei, solent imperitas mentes evertere, quos in campo vestro libenter latitare audio. Miror ergo prudentiam tuam, quod me admonueris ut jubeam non recipi eos qui ad nos a vobis ad monasterium veniunt, ut quod statutum est a nobis in concilio", + "candidate_score": 0.608097, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_0_2", + "bdc_text": "D . Bul ( l)ingero Franciscus Niger S . Nihil aliud in causa fuit , ornatissime Bul ( l)ingere , quod hactenus ad te nullas dederim litteras , nisi quod nolui tua seria meis nugis interpellare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4109", + "psc_text": "breviter scribere: sed quia institutione veterum te excusare dignatus es, non tibi absurdus videbor, si modum quarumdam epistolarum Ciceronis, quia ejus quoque in litteris tuis mentionem fecisti, non te pigeat recordari. EPISTOLA CCXLIII. Augustinus Laeto, qui perfectum mundi contemptum aggressus, videbatur sollicitari per satanam ad repetenda quae reliquerat. Hunc animat, ut contemptis cognatorum affectibus fortiter pergat. Domino dilectissimo et desiderantissimo fratri LAETO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Legi epistolam quam misisti fratribus, consolari te cupiens quod multis tentationibus tua tirocinia quatiantur; in qua etiam insinuasti desiderare te litteras meas. Condolui, frater, et cessare ab scribendo non potui, ne non solum tuo, sed etiam meo desiderio negarem quod me videbam officio debere charitatis. Si te igitur tironem Christi profiteris, castra ne deseras; in quibus tibi etiam aedificanda turris est illa, de qua in Evangelio Dominus loquitur. In ea quippe stantem, et sub armis verbi Dei militantem, nulla ex parte penetrare ullae", + "candidate_score": 0.607724, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_2", + "bdc_text": "Nihil aliud in causa fuit , ornatissime Bul ( l)ingere , quod hactenus ad te nullas dederim litteras , nisi quod nolui tua seria meis nugis interpellare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_995", + "psc_text": "apud eos quidquam valuisse tuas litteras. Cur autem non valuerint, non opus est scribere; sed mitte aliquem tuorum, vel domesticorum, vel amicorum, cujus hoc fidei possis injungere, qui non ad ea loca, sed ad nos primitus veniat illis omnino nescientibus, et nobiscum primitus consilio pertractato, quod agendum Domino adjuvante visum fuerit, agat. Neque enim tantum pro eis agimus cum hoc agimus, sed etiam pro nostris jam factis catholicis, quibus illorum vicinitas sic infesta est, ut contemni a nobis nullo modo possit. Et hoc quidem breviter scribere poteram; sed volui te habere aliquid litterarum nostrarum, quo rationem curae meae non solum ipse cognosceres, sed etiam cuicumque dissuadenti ne tuorum correctioni operam instanter impendas, nobisque detrahenti quod talia velimus, habeas quod respondeas. Quod si superfluo feci, quod jam ista vel didiceras, vel ipse cogitaveras, aut onerosus fui quod curis publicis tam occupato prolixam epistolam ingessi, peto des veniam, dum tamen quod suggessi", + "candidate_score": 0.607108, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_0_2", + "bdc_text": "D . Bul ( l)ingero Franciscus Niger S . Nihil aliud in causa fuit , ornatissime Bul ( l)ingere , quod hactenus ad te nullas dederim litteras , nisi quod nolui tua seria meis nugis interpellare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3768", + "psc_text": "nota per Dei gratiam. Nam ad librum dulcissimum Sanctitatis tuae ita sumus alacriter jucundati, ut sicut Apostoli Dominum post resurrectionem prandentem secum non audebant interrogare quis esset; sciebant enim quia Jesus est (Joan. XXI, 12): ita et nos nec voluimus, nec ausi sumus interrogare de libro, utrum tuae Sanctitatis esset; cum ipsa fidelium gratia quae in eo liberaliter commendatur, nobis tuum, domine sancte papa, eloquiis vivasissimis contestetur. 2. Incipiamus autem, domine beatissime papa, ipsius ordinem perturbationis exponere. Charissimus frater noster Florus servus Paternitatis tuae, cum ad Uzalensem patriam fuisset suadente charitate profectus, eulogias monasterii inter suae civitatis moras, de opusculis nobis tuae attulit Sanctitatis, uno fratre Felice, qui ad tuam Sanctitatem tarde post comites suos venisse dignoscitur, eumdem librum devote dictante; ventum est ad monasterium cum eodem libello, fratre Floro ad Carthaginem de Uzalensi civitate profecto. Mihi non monstrato libro, imperitis fratribus recitare coeperunt; qui quorumdam non intelligentium corda commovit,", + "candidate_score": 0.606889, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_0_2", + "bdc_text": "D . Bul ( l)ingero Franciscus Niger S . Nihil aliud in causa fuit , ornatissime Bul ( l)ingere , quod hactenus ad te nullas dederim litteras , nisi quod nolui tua seria meis nugis interpellare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_59", + "psc_text": "omnia summa communione et inseparabilitate, tamen distincte demonstranda erant propter imbecillitatem nostram, qui ab unitate in varietatem lapsi sumus. Nemo enim quemquam erigit ad id in quo ipse est, nisi aliquantum ad id, in quo est ille, descendat. Habes epistolam, non quae tuam curam de hac re finierit, sed quae cogitationes tuas certo fortasse aliquo fundamento inchoaverit; ut caetera ingenio quod mihi notissimum est, persequaris, et pietate cui maxime standum est, consequaris. EPISTOLA XII. Quaestionem in superiore epistola perstrictam iterum tractandam suscipit. NEBRIDIO AUGUSTINUS. 1. Plures epistolas te scribis misisse quam accepimus; sed neque tibi possum non credere, neque mihi tu. Etsi enim rescribendo par esse non valeo; tamen non minore a me diligentia servantur litterae tuae, quam frequentantur abs te. Prolixiores autem nostras, non te amplius quam binas accepisse convenit inter nos; non enim misimus tertias. Sane recognitis exemplaribus animadverti quinque fere tuis rogationibus esse responsum; nisi quod una", + "candidate_score": 0.606793, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_2", + "bdc_text": "Nihil aliud in causa fuit , ornatissime Bul ( l)ingere , quod hactenus ad te nullas dederim litteras , nisi quod nolui tua seria meis nugis interpellare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_60", + "psc_text": "tu. Etsi enim rescribendo par esse non valeo; tamen non minore a me diligentia servantur litterae tuae, quam frequentantur abs te. Prolixiores autem nostras, non te amplius quam binas accepisse convenit inter nos; non enim misimus tertias. Sane recognitis exemplaribus animadverti quinque fere tuis rogationibus esse responsum; nisi quod una ibi quaestio quasi transeunter perstricta, quanquam non temere ingenio tuo commissa sit, non tamen fortasse satisfecit avaritiae tuae; quam refrenes aliquantulum opus est, et nonnulla compendia libenter feras. Ita plane ut si quidquam fraudo intelligentiam, dum sum parcus in verbis, nihil parcas mihi; sed tu jure, quo mihi valentius esset forte aliquid, si quidquam posset esse jucundius, totum quod debetur, efflagites. Hanc igitur epistolam numerabis inter minores epistolas meas, quam tibi, non sibi nihil mihi de acervo minuere. Non enim et tu mittis minores, quae non eumdem acervum augeant. Quare illud quod de Filio Dei quaeris, cur ipse potius dicatur", + "candidate_score": 0.606499, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_2", + "bdc_text": "Nihil aliud in causa fuit , ornatissime Bul ( l)ingere , quod hactenus ad te nullas dederim litteras , nisi quod nolui tua seria meis nugis interpellare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_724", + "psc_text": "quaedam nonnullius a me tuae offensionis indicia. Itaque, ubi mulcebar legens, ibi continuo feriebar; hoc sane vel maxime admirans, quod cum dicas te exemplaribus litterarum mearum ideo temere non putasse credendum, ne forte te respondente laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses meum esse sermonem et sic rescribere, postea jubeas, si mea est epistola, aperte me scribere, aut mittere exemplaria veriora, ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione versemur. Quo pacto enim possumus in hac disputatione sine rancore versari, si me laedere paras? aut si non paras, quomodo ego, te non laedente, abs te laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses, meum esse sermonem, et sic rescribere, hoc est et sic laedere? Nisi enim rescribendo laesisses, ego juste expostulare non possem. Proinde cum ita rescribis, ut laedas, quis locus nobis relinquitur in disputatione Scripturarum sine ullo rancore versandi? Ego quidem absit ut laedar, si mihi certa ratione volueris et", + "candidate_score": 0.605763, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_2", + "bdc_text": "Nihil aliud in causa fuit , ornatissime Bul ( l)ingere , quod hactenus ad te nullas dederim litteras , nisi quod nolui tua seria meis nugis interpellare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_513", + "psc_text": "epistolam praenotavi; quod in tuam contumeliam fecisse videar, si non ita mihi abs te ut rescribatur exspecto. De Carthaginensi promissione tua vel nostra instantia, quid multa commemorem? Quomodolibet ea gesserimus, transierint, ne quod restat impediant. Nunc excusatio, nisi fallor, nulla est adjuvante Domino; ambo in Numidia sumus, et nobis loco terrarum invicem propinquamus. Rumor ad me detulit, adhuc te velle mecum disputando experiri de quaestione, quae nostram dirimit communionem. Vide quam breviter omnes auferantur ambages, ad hanc epistolam responde, si placet, et fortasse sufficiet, non solum nobis, sed et eis qui nos audire desiderant; aut si non sufficiet, scripta atque rescripta, donec sufficiant, repetantur. Quid enim nobis commodius poterit exhibere urbium, quas incolimus, tanta vicinitas? Ego enim statui nihil de hac re agere vobiscum, nisi per litteras, vel ne cui nostrum de memoria, quod dicitur elabatur, vel ne fraudentur talium studiosi, qui forte interesse non possunt. Soletis de praeteritis rebus", + "candidate_score": 0.605677, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_2", + "bdc_text": "Nihil aliud in causa fuit , ornatissime Bul ( l)ingere , quod hactenus ad te nullas dederim litteras , nisi quod nolui tua seria meis nugis interpellare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_20", + "psc_text": "depositio: quamvis te accepisse litteras meas non dubitem, quarum rescripta non habeo. EPISTOLA V. Augustinum Nebridius deplorat, quod nimium interpelletur civium negotiis ab otio contemplationis. AUGUSTINO NEBRIDIUS. Itane est, mi Augustine, fortitudinem ac tolerantiam negotiis civium praestas, necdum tibi redditur illa exoptata cessatio? Quaeso, qui te tam bonum homines interpellant? Credo qui nesciunt quid ames, quid concupiscas. Nullusne tibi est amicorum, qui eis amores referat tuos? nec Romanianus, nec Lucinianus? Me certe audiant. Ego clamabo, ego testabor te Deum amare, illi servire atque inhaerere cupere. Vellem ego te in rus meum vocare, ibique acquiescere. Non enim timebo me seductorem tui dici a civibus tuis, quos nimium amas, et a quibus nimium amaris. EPISTOLA VI. Scribit Nebridius videri sibi memoriam sine phantasia esse non posse; tum etiam phantasiae vim non a sensu, sed a se potius imagines rerum habere. AUGUSTINO NEBRIDIUS. 1. Epistolas tuas perplacet ita servare ut oculos meos. Sunt", + "candidate_score": 0.60295, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_2", + "bdc_text": "Nihil aliud in causa fuit , ornatissime Bul ( l)ingere , quod hactenus ad te nullas dederim litteras , nisi quod nolui tua seria meis nugis interpellare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1201", + "psc_text": "fur? nescio utrum audet dicere aliquis, Aliquid horum erit, aut non erit, sicut mihi sine dubitatione respondet quod credat in Deum, et quod se convertat ad Deum. Deinde scripta tua concludens, adjungis et dicis: Ad istas ergo quaestiones peto breviter respondere digneris, ita ut non mihi de consuetudine praescribas, sed rationem reddas. 8. His litteris tuis lectis et relectis, et quantum temporis angustiae sinebant consideratis, recordatus sum Nebridium amicum meum, qui cum esset rerum obscurarum ad doctrinam pietatis maxime pertinentium diligentissimus et acerrimus inquisitor, valde oderat de quaestione magna responsionem brevem. Et quisquis hoc poposcisset, aegerrime ferebat, eumque, si ejus persona pateretur, vultu indignabundus et voce cohibebat, indignum deputans qui talia quaereret, cum de re tanta quam multa dici possent deberentque nesciret. Sed ego tibi non similiter, ut solebat ille, succenseo: es enim episcopus multis curis occupatus, ut ego; unde nec tibi facile vacat prolixum aliquid legere, nec mihi scribere.", + "candidate_score": 0.600074, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_2", + "bdc_text": "Nihil aliud in causa fuit , ornatissime Bul ( l)ingere , quod hactenus ad te nullas dederim litteras , nisi quod nolui tua seria meis nugis interpellare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_93", + "psc_text": "enim ardore inquisitionis tuae, cum esset mirabilis, non fuisse perturbatam modestiam disputandi. Nam neque flagrantius percontantem, neque tranquillius audientem, quemquam facile invenerim. Vellem itaque tecum multum loqui: non enim multum esset, quantumcumque esset, si tecum loquerer. Sed quia difficile est, quid opus est causas quaerere? Prorsus difficile est: erit fortasse aliquando facillimum; ita Deus velit: nunc certe aliud est. Dedi ergo negotium fratri, per quem litteras misi, ut omnia nostra legenda praebeat prudentissimae Charitati tuae. Non enim aliquid meum inculcabit invito; novi enim quid benignitatis in nos animo geras; quae tamen si lecta probaveris, et vera pervideris, nostra esse non putes, nisi quia data sunt, eoque te convertas licet, unde tibi quoque est ut ea probares datum. Nemo enim quod legit, in codice ipso cernit verum esse, aut in eo qui scripserit; sed in se potius, si ejus menti quoddam non vulgariter candidum, sed a faece corporis remotissimum lumen veritatis", + "candidate_score": 0.596469, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_2", + "bdc_text": "Nihil aliud in causa fuit , ornatissime Bul ( l)ingere , quod hactenus ad te nullas dederim litteras , nisi quod nolui tua seria meis nugis interpellare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.596268, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf006", + "work_id": "stoa0275.stoa020.opp-lat2", + "max_score": 0.679404, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_3_5", + "bdc_text": "Sed quum viderem diuturna mea taciturnitate heri posse , ut me observautiae erga te meea oblitura esse arbitrareris , paucula haec abeunte nuntio exaravi , quibus intelligas me tam tuum nunc esse , quam semper extiterim , ac vinculum cliaritatis , quo suo spiritu nos Christus copulavit , indis ( s)olubile omnino esse . Libuit autem huius memoriae de te meae pignus quoddam , licet minutulum , nempe Rhetiam nostram ad te mittere , ut munusculum hoc , qualecunque sit , meum in te animum testetur . Verum de his satis .", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa020.opp-lat2_window_30", + "psc_text": "ipsius domini incrustatae in aeternum; et ideo conscientia patrum hereditarii rei nec attollere eas ad dominum audent, ne exclamet aliquis Eseias, ne exhorreat Christus. nos uero non attollimus tantum, sed etiam expandimus, et dominicam passionem modulantes et orantes confitemur Christo. cap. 15 Sed quoniam unum aliquod attigimus uacuae obseruationis, non pigebit cetera quoque denotare, quibus merito uanitas exprobranda est, siquidem sine ullius aut dominici aut apostolici praecepti auctoritate fiunt. huiusmodi enim non religioni, sed superstitioni deputantur, affectata et coacta et curiosi potius quam rationalis officii, certe uel eo coercenda, quod gentilibus adaequent. ut est quorundam expositis paenulis orationem facere; sic enim adeunt ad idola nationes. quod utique si fieri oporteret, apostoli, qui de habitu orandi docent, comprehendissent; nisi si qui putant Paulum paenulam suam in oratione penes Carpum reliquisse. deus scilicet non audiat 24] cf. 2 Tim. 4, 13. 1 Pilatum manus abluisse scripsi: pilati manus abluisse D, om. AB", + "candidate_score": 0.679404, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_2_4", + "bdc_text": "Nihil aliud in causa fuit , ornatissime Bul ( l)ingere , quod hactenus ad te nullas dederim litteras , nisi quod nolui tua seria meis nugis interpellare . Sed quum viderem diuturna mea taciturnitate heri posse , ut me observautiae erga te meea oblitura esse arbitrareris , paucula haec abeunte nuntio exaravi , quibus intelligas me tam tuum nunc esse , quam semper extiterim , ac vinculum cliaritatis , quo suo spiritu nos Christus copulavit , indis ( s)olubile omnino esse . Libuit autem huius memoriae de te meae pignus quoddam , licet minutulum , nempe Rhetiam nostram ad te mittere , ut munusculum hoc , qualecunque sit , meum in te animum testetur .", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa020.opp-lat2_window_30", + "psc_text": "ipsius domini incrustatae in aeternum; et ideo conscientia patrum hereditarii rei nec attollere eas ad dominum audent, ne exclamet aliquis Eseias, ne exhorreat Christus. nos uero non attollimus tantum, sed etiam expandimus, et dominicam passionem modulantes et orantes confitemur Christo. cap. 15 Sed quoniam unum aliquod attigimus uacuae obseruationis, non pigebit cetera quoque denotare, quibus merito uanitas exprobranda est, siquidem sine ullius aut dominici aut apostolici praecepti auctoritate fiunt. huiusmodi enim non religioni, sed superstitioni deputantur, affectata et coacta et curiosi potius quam rationalis officii, certe uel eo coercenda, quod gentilibus adaequent. ut est quorundam expositis paenulis orationem facere; sic enim adeunt ad idola nationes. quod utique si fieri oporteret, apostoli, qui de habitu orandi docent, comprehendissent; nisi si qui putant Paulum paenulam suam in oratione penes Carpum reliquisse. deus scilicet non audiat 24] cf. 2 Tim. 4, 13. 1 Pilatum manus abluisse scripsi: pilati manus abluisse D, om. AB", + "candidate_score": 0.663271, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1", + "max_score": 0.679306, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_9_11", + "bdc_text": "Clavennae , 10 . Augusti 1547 . D . Heinricho Bul ( l)ingero , verbi Dei ministro , suo plurimum observando .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_245", + "psc_text": "inpleta igitur prophetia est. laudatur de caelis dominus et uidetur in terris, de quo sanctus Marcus ait quia cum bestiis erat et angeli ministrabant ei, ut in altero misericordiae insigne, in altero diuinae indicium potestatis agnoscas. tuum est quod bestias patitur, suum quod 2,15 sq. ab angelis praedicatur. et aiunt: uideamus hoc uerbum F quod factum est, sicut dominus ostendit nobis. et uenerunt festinantes. § 53 uides festinare pastores; nemo enim cum desidia Christum requirit. uides pastores fcngeloangelo credidisse: et tu patri, filio, spiritui sancto, angelis, prophetis, 1299 A apostolis crede. uide quam signate scriptura singulorum libret momenta uerborum. Cfestinantfestinant' inquit 'uerbum uidere*. etenim cum caro domini uidetur, uerbum uidetur, quod est filius. non mediocre fidei tibi hoc uideatur exemplum, non uilis persona pastorum. certe quo uilior ad prudentiam eo pretiosior 1 Matth. 18, 16, Dent. 19, 5 5 Ios. 5, 14 7 Psalm. 148, 1 sq. 11 Marc. 1,", + "candidate_score": 0.679306, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_1_3", + "bdc_text": "Bul ( l)ingero Franciscus Niger S . Nihil aliud in causa fuit , ornatissime Bul ( l)ingere , quod hactenus ad te nullas dederim litteras , nisi quod nolui tua seria meis nugis interpellare . Sed quum viderem diuturna mea taciturnitate heri posse , ut me observautiae erga te meea oblitura esse arbitrareris , paucula haec abeunte nuntio exaravi , quibus intelligas me tam tuum nunc esse , quam semper extiterim , ac vinculum cliaritatis , quo suo spiritu nos Christus copulavit , indis ( s)olubile omnino esse .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_121", + "psc_text": "— Christus est uerbum; hoc uerbum operatur et ideo, ubi desiuit operari, muta repente carens spiritu ueluti quaedam animae lingua conticuit. transiuit enim ad nos dei F uerbum et in nobis non tacet. denique iam non potest Iudaeus dicere quod potest dicere Christianus quia experimentum quaeritis eius qui in me loquitur Christus. § 41 Et ipse erat annuens illis. remansit ergo mutus Zaccharias et erat annuens illis. quid est nutus nisi quidam sine uerbo corporalis actus indicare moliens nec exprimens uoluntatem, quidam suprema morte uoce suppressa mutus sermo morientum? nonne tibi uidetur huic similis esse populus 1280 A Iudaeorum ita inrationabilis, ut actuum suorum non possit praestare rationem, qui in ultimo spei uitalis obitu constitutus uocem quam habebat amiserit, quae titubantis actu corporis signum uerbi cupiat explicare, non uerbum? mutus ergo populus sine ratione, sine uerbo. cur enim tibi magis uideatur mutus esse qui sonum quam qui mysterium nescit? est", + "candidate_score": 0.670604, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_10_12", + "bdc_text": "Augusti 1547 . D . Heinricho Bul ( l)ingero , verbi Dei ministro , suo plurimum observando . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_245", + "psc_text": "inpleta igitur prophetia est. laudatur de caelis dominus et uidetur in terris, de quo sanctus Marcus ait quia cum bestiis erat et angeli ministrabant ei, ut in altero misericordiae insigne, in altero diuinae indicium potestatis agnoscas. tuum est quod bestias patitur, suum quod 2,15 sq. ab angelis praedicatur. et aiunt: uideamus hoc uerbum F quod factum est, sicut dominus ostendit nobis. et uenerunt festinantes. § 53 uides festinare pastores; nemo enim cum desidia Christum requirit. uides pastores fcngeloangelo credidisse: et tu patri, filio, spiritui sancto, angelis, prophetis, 1299 A apostolis crede. uide quam signate scriptura singulorum libret momenta uerborum. Cfestinantfestinant' inquit 'uerbum uidere*. etenim cum caro domini uidetur, uerbum uidetur, quod est filius. non mediocre fidei tibi hoc uideatur exemplum, non uilis persona pastorum. certe quo uilior ad prudentiam eo pretiosior 1 Matth. 18, 16, Dent. 19, 5 5 Ios. 5, 14 7 Psalm. 148, 1 sq. 11 Marc. 1,", + "candidate_score": 0.669708, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_11", + "bdc_text": "D . Heinricho Bul ( l)ingero , verbi Dei ministro , suo plurimum observando .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_245", + "psc_text": "inpleta igitur prophetia est. laudatur de caelis dominus et uidetur in terris, de quo sanctus Marcus ait quia cum bestiis erat et angeli ministrabant ei, ut in altero misericordiae insigne, in altero diuinae indicium potestatis agnoscas. tuum est quod bestias patitur, suum quod 2,15 sq. ab angelis praedicatur. et aiunt: uideamus hoc uerbum F quod factum est, sicut dominus ostendit nobis. et uenerunt festinantes. § 53 uides festinare pastores; nemo enim cum desidia Christum requirit. uides pastores fcngeloangelo credidisse: et tu patri, filio, spiritui sancto, angelis, prophetis, 1299 A apostolis crede. uide quam signate scriptura singulorum libret momenta uerborum. Cfestinantfestinant' inquit 'uerbum uidere*. etenim cum caro domini uidetur, uerbum uidetur, quod est filius. non mediocre fidei tibi hoc uideatur exemplum, non uilis persona pastorum. certe quo uilior ad prudentiam eo pretiosior 1 Matth. 18, 16, Dent. 19, 5 5 Ios. 5, 14 7 Psalm. 148, 1 sq. 11 Marc. 1,", + "candidate_score": 0.667172, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13031_sent_9_11", + "bdc_text": "Clavennae , 10 . Augusti 1547 . D . Heinricho Bul ( l)ingero , verbi Dei ministro , suo plurimum observando .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1055", + "psc_text": "est loco dicente angelo: et uirtus altissimi 1416 A 4 Luc. 12, 37 7Philipp.!,23 26Luc.I,35 2- speciem uiderent A 3 uigilantes PBLCX 4 uidit gloriam di et xpi A uidit ET xpi uidit n 7 ille] scs paulas ait PL 8 adfectus ayLOn et (s exp.) JPF 9 exaedificanda (ex eras.) PE aedi6canda o( 12 in quo J. (in s. M. m3) χ cui C qui L quia (a s.