diff --git "a/11/13123.json" "b/11/13123.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/11/13123.json" @@ -0,0 +1,4674 @@ +{ + "letter_id": "13123", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/13123", + "dominant_topic": 7, + "topic_dist": [ + 0.048966, + 0.056291, + 0.042554, + 0.040344, + 0.040784, + 0.062164, + 0.043621, + 0.07237, + 0.051855, + 0.041593, + 0.043428, + 0.042298, + 0.065729, + 0.056409, + 0.060877, + 0.064395, + 0.039189, + 0.046075, + 0.039469, + 0.04159 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Testimonia-adversus-Judaeos", + "max_score": 0.68391, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_29_31", + "bdc_text": "- Mit Anglus ist König Eduard VI. gemeint. ist mir worden . Gott seye unser ewiger schutz und schirm. In il , 12 . novembris . A. Bl . Es kompt minen herren noch kain schreiben noch antwurt von nieman . Vgl. dazu Nr. 3073 , . ;", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Testimonia-adversus-Judaeos_window_62", + "psc_text": "CAP. V. - QUOD IDEM ANGELUS ET DEUS CHRISTUS. In Genesi ad Abraham: Et vocavit eum Angelus Domini de coelo, et dixit illi: Abraham, Abraham. Ille autem dixit: Ecce ego. Et dixit: Noli imponere manum tuam super puerum, neque feceris illi quicquam. Nunc enim cognovi quoniam times Deum tuum, et non pepercisti filio tuo dilectissimo propter me (Gen. XXII, 11, 12). Item illic ad Jacob: Et dixit mihi Angelus Domini in somnis: Ego sum Deus quem vidisti in loco Dei, ubi unxisti mihi titulum lapideum, et vovisti mihi votum (Gen. XXXI, 13). Item in Exodo: Deus autem praeibat eos, die quidem per columnam nubis ostendere illis iter, noctu autem in columna ignis (Exod. XIII, 21). Et postea illic: Promovit autem Angelus Dei qui praecedebat exercitum filiorum Israel (Ibid. XIV, 19). Item illic: Ecce ego praemitto Angelum meum ante faciem tuam, ad custodiendum te in itinere, ut te inducat in terram", + "candidate_score": 0.68391, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_30", + "bdc_text": "gemeint. ist mir worden . Gott seye unser ewiger schutz und schirm. In il , 12 . novembris . A. Bl . Es kompt minen herren noch kain schreiben noch antwurt von nieman . Vgl. dazu Nr. 3073 , .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Testimonia-adversus-Judaeos_window_180", + "psc_text": "De hoc ipso in Psalmo LIV: In Domino speravi, non timebo quid faciat mihi homo. Item illic: Non nisi soli Deo subjecta est anima mea. Item in Psalmo CXVII: Non metuam quid faciat mihi homo, Dominus mihi auxiliator est. Item illic 307: Bonum est confidere in Domino quam fidere in homine. Bonum est sperare in Dominum quam sperare in principibus. De hoc ipso apud Danielem: Responderunt autem Sidrac, Misac et Abdenago, et dixerunt regi Nabuchodonosor: Rex, non opus est nobis de hoc verbo respondere tibi. Est enim Deus, cui nos servimus, potens eripere nos de camino ignis ardentis; et de manibus tuis, rex, liberabit nos. Et si non, notum sit tibi quia diis tuis non servimus, et imaginem auream quam statuisti non adoramus (Dan. III, 16-18). Item apud Hieremiam: Maledictus homo qui spem habet in homine; et benedictus homo qui fidit in Domino, et erit in Deo spes ejus (Hier.", + "candidate_score": 0.677147, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_29_31", + "bdc_text": "- Mit Anglus ist König Eduard VI. gemeint. ist mir worden . Gott seye unser ewiger schutz und schirm. In il , 12 . novembris . A. Bl . Es kompt minen herren noch kain schreiben noch antwurt von nieman . Vgl. dazu Nr. 3073 , . ;", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Testimonia-adversus-Judaeos_window_180", + "psc_text": "De hoc ipso in Psalmo LIV: In Domino speravi, non timebo quid faciat mihi homo. Item illic: Non nisi soli Deo subjecta est anima mea. Item in Psalmo CXVII: Non metuam quid faciat mihi homo, Dominus mihi auxiliator est. Item illic 307: Bonum est confidere in Domino quam fidere in homine. Bonum est sperare in Dominum quam sperare in principibus. De hoc ipso apud Danielem: Responderunt autem Sidrac, Misac et Abdenago, et dixerunt regi Nabuchodonosor: Rex, non opus est nobis de hoc verbo respondere tibi. Est enim Deus, cui nos servimus, potens eripere nos de camino ignis ardentis; et de manibus tuis, rex, liberabit nos. Et si non, notum sit tibi quia diis tuis non servimus, et imaginem auream quam statuisti non adoramus (Dan. III, 16-18). Item apud Hieremiam: Maledictus homo qui spem habet in homine; et benedictus homo qui fidit in Domino, et erit in Deo spes ejus (Hier.", + "candidate_score": 0.675357, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_29_31", + "bdc_text": "- Mit Anglus ist König Eduard VI. gemeint. ist mir worden . Gott seye unser ewiger schutz und schirm. In il , 12 . novembris . A. Bl . Es kompt minen herren noch kain schreiben noch antwurt von nieman . Vgl. dazu Nr. 3073 , . ;", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Testimonia-adversus-Judaeos_window_114", + "psc_text": "Dominus: Transi mediam Hierusalem, et notabis signum super frontes virorum qui ingemunt et moerent ob iniquitates quae fiunt in medio ipsorum (Ezech. IX, 4, 6). Item illic: Vadite et caedite, et nolite parcere oculis vestris. Nolite misereri senioris et juvenis et virginis, et parvulos et mulieres interficite, ut perdeleantur. Omnem autem super quem signum scriptum est, ne tetigeritis, et ab ipsis sanctis meis incipite. Item in Exodo Deus ad Moysen: Et erit sanguis in signo vobis super domos in quibus ibi eritis; et videbo sanguinem, et protegam vos, et non erit in vobis plaga diminutionis cum percutiam terram Aegypti (Exod. XII, 13). Item in Apocalypsi: Et vidi Agnum stantem in monte Sion, et cum eo centum quadraginta quatuor millia, et habebant nomen ejus et nomen Patris ejus scriptum in frontibus suis (Apoc. XIV, 1). Item illic: Ego sum α et ω, primus et novissimus, initium et finis. Felices eos qui", + "candidate_score": 0.664515, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_28_30", + "bdc_text": "bottschafft by dem bottenDer schon in Nr. 3073 , , erwähnte unbekannte Bote. , den ich euch geschickt hab. Angli libellum Siehe dazu zuletzt Nr. 3068 , [1] . - Mit Anglus ist König Eduard VI. gemeint. ist mir worden . Gott seye unser ewiger schutz und schirm. In il , 12 . novembris . A. Bl . Es kompt minen herren noch kain schreiben noch antwurt von nieman . Vgl. dazu Nr. 3073 , .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Testimonia-adversus-Judaeos_window_62", + "psc_text": "CAP. V. - QUOD IDEM ANGELUS ET DEUS CHRISTUS. In Genesi ad Abraham: Et vocavit eum Angelus Domini de coelo, et dixit illi: Abraham, Abraham. Ille autem dixit: Ecce ego. Et dixit: Noli imponere manum tuam super puerum, neque feceris illi quicquam. Nunc enim cognovi quoniam times Deum tuum, et non pepercisti filio tuo dilectissimo propter me (Gen. XXII, 11, 12). Item illic ad Jacob: Et dixit mihi Angelus Domini in somnis: Ego sum Deus quem vidisti in loco Dei, ubi unxisti mihi titulum lapideum, et vovisti mihi votum (Gen. XXXI, 13). Item in Exodo: Deus autem praeibat eos, die quidem per columnam nubis ostendere illis iter, noctu autem in columna ignis (Exod. XIII, 21). Et postea illic: Promovit autem Angelus Dei qui praecedebat exercitum filiorum Israel (Ibid. XIV, 19). Item illic: Ecce ego praemitto Angelum meum ante faciem tuam, ad custodiendum te in itinere, ut te inducat in terram", + "candidate_score": 0.656419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_30", + "bdc_text": "gemeint. ist mir worden . Gott seye unser ewiger schutz und schirm. In il , 12 . novembris . A. Bl . Es kompt minen herren noch kain schreiben noch antwurt von nieman . Vgl. dazu Nr. 3073 , .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Testimonia-adversus-Judaeos_window_58", + "psc_text": "In principio erat Sermo, et Sermo erat apud Deum, et Deus erat Sermo. Hic erat in principio apud Deum. Omnia per ipsum facta sunt, et sine ipso factum est nihil quod factum est. In illo vita erat, et vita erat lux hominum; et lux lucet in tenebris, et tenebrae illam non comprehenderunt (Joan. I, 1). Item in Apocalypsi: Et vidi coelum apertum, et ecce equus albus; et qui sedebat super eum vocabatur fidelis et verus, aequum justumque judicans, et praeliabatur; eratque coopertus veste conspersa sanguine; et dicitur nomen ejus Sermo Dei (Apoc. XIX, 11). CAP. IV. - QUOD CHRISTUS IDEM MANUS ET BRACHIUM DEI SIT. Apud Esaiam: Numquid non valet manus Dei ut salvos faciat? aut gravavit aurem ut non exaudiat? Sed peccata vestra inter vos et Deum separant, et propter peccata vestra avertit faciem suam a vobis ne misereatur. Manus enim vestrae inquinatae sunt sanguine, et digiti vestri in", + "candidate_score": 0.656399, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_30", + "bdc_text": "gemeint. ist mir worden . Gott seye unser ewiger schutz und schirm. In il , 12 . novembris . A. Bl . Es kompt minen herren noch kain schreiben noch antwurt von nieman . Vgl. dazu Nr. 3073 , .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Testimonia-adversus-Judaeos_window_114", + "psc_text": "Dominus: Transi mediam Hierusalem, et notabis signum super frontes virorum qui ingemunt et moerent ob iniquitates quae fiunt in medio ipsorum (Ezech. IX, 4, 6). Item illic: Vadite et caedite, et nolite parcere oculis vestris. Nolite misereri senioris et juvenis et virginis, et parvulos et mulieres interficite, ut perdeleantur. Omnem autem super quem signum scriptum est, ne tetigeritis, et ab ipsis sanctis meis incipite. Item in Exodo Deus ad Moysen: Et erit sanguis in signo vobis super domos in quibus ibi eritis; et videbo sanguinem, et protegam vos, et non erit in vobis plaga diminutionis cum percutiam terram Aegypti (Exod. XII, 13). Item in Apocalypsi: Et vidi Agnum stantem in monte Sion, et cum eo centum quadraginta quatuor millia, et habebant nomen ejus et nomen Patris ejus scriptum in frontibus suis (Apoc. XIV, 1). Item illic: Ego sum α et ω, primus et novissimus, initium et finis. Felices eos qui", + "candidate_score": 0.652685, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_30", + "bdc_text": "gemeint. ist mir worden . Gott seye unser ewiger schutz und schirm. In il , 12 . novembris . A. Bl . Es kompt minen herren noch kain schreiben noch antwurt von nieman . Vgl. dazu Nr. 3073 , .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Testimonia-adversus-Judaeos_window_62", + "psc_text": "CAP. V. - QUOD IDEM ANGELUS ET DEUS CHRISTUS. In Genesi ad Abraham: Et vocavit eum Angelus Domini de coelo, et dixit illi: Abraham, Abraham. Ille autem dixit: Ecce ego. Et dixit: Noli imponere manum tuam super puerum, neque feceris illi quicquam. Nunc enim cognovi quoniam times Deum tuum, et non pepercisti filio tuo dilectissimo propter me (Gen. XXII, 11, 12). Item illic ad Jacob: Et dixit mihi Angelus Domini in somnis: Ego sum Deus quem vidisti in loco Dei, ubi unxisti mihi titulum lapideum, et vovisti mihi votum (Gen. XXXI, 13). Item in Exodo: Deus autem praeibat eos, die quidem per columnam nubis ostendere illis iter, noctu autem in columna ignis (Exod. XIII, 21). Et postea illic: Promovit autem Angelus Dei qui praecedebat exercitum filiorum Israel (Ibid. XIV, 19). Item illic: Ecce ego praemitto Angelum meum ante faciem tuam, ad custodiendum te in itinere, ut te inducat in terram", + "candidate_score": 0.649794, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_30_32", + "bdc_text": "gemeint. ist mir worden . Gott seye unser ewiger schutz und schirm. In il , 12 . novembris . A. Bl . Es kompt minen herren noch kain schreiben noch antwurt von nieman . Vgl. dazu Nr. 3073 , . ; Nr. 3088 , . Gott well , das kain butzList .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Testimonia-adversus-Judaeos_window_58", + "psc_text": "In principio erat Sermo, et Sermo erat apud Deum, et Deus erat Sermo. Hic erat in principio apud Deum. Omnia per ipsum facta sunt, et sine ipso factum est nihil quod factum est. In illo vita erat, et vita erat lux hominum; et lux lucet in tenebris, et tenebrae illam non comprehenderunt (Joan. I, 1). Item in Apocalypsi: Et vidi coelum apertum, et ecce equus albus; et qui sedebat super eum vocabatur fidelis et verus, aequum justumque judicans, et praeliabatur; eratque coopertus veste conspersa sanguine; et dicitur nomen ejus Sermo Dei (Apoc. XIX, 11). CAP. IV. - QUOD CHRISTUS IDEM MANUS ET BRACHIUM DEI SIT. Apud Esaiam: Numquid non valet manus Dei ut salvos faciat? aut gravavit aurem ut non exaudiat? Sed peccata vestra inter vos et Deum separant, et propter peccata vestra avertit faciem suam a vobis ne misereatur. Manus enim vestrae inquinatae sunt sanguine, et digiti vestri in", + "candidate_score": 0.645925, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_30_32", + "bdc_text": "gemeint. ist mir worden . Gott seye unser ewiger schutz und schirm. In il , 12 . novembris . A. Bl . Es kompt minen herren noch kain schreiben noch antwurt von nieman . Vgl. dazu Nr. 3073 , . ; Nr. 3088 , . Gott well , das kain butzList .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Testimonia-adversus-Judaeos_window_114", + "psc_text": "Dominus: Transi mediam Hierusalem, et notabis signum super frontes virorum qui ingemunt et moerent ob iniquitates quae fiunt in medio ipsorum (Ezech. IX, 4, 6). Item illic: Vadite et caedite, et nolite parcere oculis vestris. Nolite misereri senioris et juvenis et virginis, et parvulos et mulieres interficite, ut perdeleantur. Omnem autem super quem signum scriptum est, ne tetigeritis, et ab ipsis sanctis meis incipite. Item in Exodo Deus ad Moysen: Et erit sanguis in signo vobis super domos in quibus ibi eritis; et videbo sanguinem, et protegam vos, et non erit in vobis plaga diminutionis cum percutiam terram Aegypti (Exod. XII, 13). Item in Apocalypsi: Et vidi Agnum stantem in monte Sion, et cum eo centum quadraginta quatuor millia, et habebant nomen ejus et nomen Patris ejus scriptum in frontibus suis (Apoc. XIV, 1). Item illic: Ego sum α et ω, primus et novissimus, initium et finis. Felices eos qui", + "candidate_score": 0.645657, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_30_32", + "bdc_text": "gemeint. ist mir worden . Gott seye unser ewiger schutz und schirm. In il , 12 . novembris . A. Bl . Es kompt minen herren noch kain schreiben noch antwurt von nieman . Vgl. dazu Nr. 3073 , . ; Nr. 3088 , . Gott well , das kain butzList .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Testimonia-adversus-Judaeos_window_19", + "psc_text": "in spinis, circumcidite vos Deo vestro, et circumcidite praeputium cordis vestri, ne exeat sicut ignis ira mea et exurat, et non sit qui exstinguat (Hier. IV, 3, 4). Item Moyses dicit: In novissimis diebus circumcidet Deus cor tuum et cor seminis tui ad Dominum Deum amandum (Deut. XXX, 6). Item apud Jesum Nave: Et dixit Dominus ad Jesum: Fac tibi cultellos petrinos nimis acutos, et assidens circumcide secundo filios Israël (Josue V, 2). Item Paulus ad Colossenses: Circumcisi esti circumcisione non manufacta in exspoliatione carnis, sed in circumcisione Christi (Coloss. II, 11). Item, quod Adam primus a Deo factus incircumcisus, et Abel justus, et Enoch, qui Deo placuit et translatus est; et Noe, qui, terris hominibusque ob delicta pereuntibus, solus in quo humanum genus servaretur electus est; et Melchisedech sacerdos, secundum cujus ordinem Christus repromissus est, tum quod illud signaculum seminis non proficit, signo autem Domini omnes signantur. CAP. IX.", + "candidate_score": 0.642215, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_8_10", + "bdc_text": "während man unbesorgt ist. in dise vestinen brechte . Dann es gar bald beschechenbald beschechen :", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Testimonia-adversus-Judaeos_window_183", + "psc_text": "autem comedetis eum. Lumbi vestri praecincti, et calciamenta vestra in pedibus vestris, et bacula vestra in manibus vestris, et edetis eum festinanter. Pascha est enim Domini (Exod. XII, 11). De hoc ipso in Evangelio cata Matthaeum: Nolite cogitare dicentes: Quid edemus, aut quid bibemus, aut quid vestiemur? Haec enim nationes inquirunt. Scit autem Pater vester quia horum omnium indigetis. Quaerite primum regnum Dei et justitiam ejus, et omnia ista apponentur vobis. Item illic: Nolite cogitare in crastinum. Crastinus enim dies ipse cogitabit sibi. Sufficit diei malitia sua (Matth. VI, 31-34). Item illic: Nemo retro attendens et superponens manum suam super aratrum aptus est regno Dei (Luc. IX, 62). Item illic: Aspicite volatilia coeli, quoniam non seminant, neque metunt, neque colligunt in horrea, et Pater vester coelestis pascit illa. Nonne vos pluris estis illis (Matth. VI, 26)? De hoc ipso cata Lucam: Sint lumbi vestri accincti, et lucernae ardentes, et vos", + "candidate_score": 0.62159, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_48_50", + "bdc_text": "Bullingers Abschrift davon ( ohne Grüße und Unterschrift ) wird in Zürich ZB , Ms A 43 , aufbewahrt . Auf einem etwa A3 großen Blatt , das Bullinger quer faltete ( daraus entstanden die vier Seiten 23 bis 26 der Handschrift Ms A 43 ) wurde der hier erwähnte Brief auf den S. 23f abgeschrieben und am Schluss mit folgender Warnung Bullingers versehen :", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Testimonia-adversus-Judaeos_window_97", + "psc_text": "lapidem ipsum unum septem oculi sunt (Zach. III, 8, 9). Item in Deuteronomio: Et scribes super lapidem omnem legem hanc manifeste nimis (Deut. XXVII, 8). Item apud Jesum Nave: Et accepit lapidem magnum, et statuit eum illic contra Dominum, et ait Jesus ad populum: Ecce lapis iste erit vobis in testimonium quia iste audivit omnia quae dicta sunt a Domino, quanta locutus est ad vos hodie; et erit ipse vobis in testimonium 292 in novissimo dierum, quando recesseritis a Deo vestro (Jos. XXIV, 26, 27). Item in Actibus Apostolorum Petrus: Principes populi et seniores Israël, audite: Ecce nos hodie interrogamur a vobis super benefacto hominis infirmi in quo iste salvatus est. Sit vobis omnibus notum et omni populo Israël quia in nomine Jesu Christi Nazareni, quem vos crucifixistis, quem Deus suscitavit a mortuis in illo iste in conspectu vestro sanus adstat, in alio autem nullo. Hic est lapis qui contemptus", + "candidate_score": 0.602759, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_6_8", + "bdc_text": "und volc kbewaffnetes Volk . unversechner sachunversechner sach : während man unbesorgt ist.", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Testimonia-adversus-Judaeos_window_10", + "psc_text": "non intellexit. Vae, gens peccatrix, populus plenus peccatis, semen nequam, filii scelesti; reliquistis Dominum, et in indignationem misistis illum sanctum Israel (Isa. I, 2-4). Item apud eumdem Dominus dicit: Vade, et dic populo isti: Aure audietis, et non intelligetis, et videntes videbitis, et non videbitis. Incrassavit enim cor populi hujus, et auribus graviter audierunt, et oculos suos concluserunt, ne forte videant oculis et auribus audiant et corde intelligant, et revertantur et curem illos (Isa. VI, 9-10). Item apud Hieremiam Dominus dicit: Me dereliquerunt fontem aquae vivae, et effoderunt sibi lacus detritos, qui non poterunt aquam portare (Hier. II, 13). Item apud eumdem: Ecce sermo Domini factus est eis in maledictum, et non volunt illum (Hier. VI, 10). Item apud eumdem Dominus dicit: Cognovit milvus tempus suum, turtur et hirundo, ruris passeres custodierunt tempora introitus sui, populus autem meus non cognovit judicium Domini. Quomodo dicitis: Sapientes sumus, et lex Domini nobiscum", + "candidate_score": 0.595732, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Aggaeum", + "max_score": 0.680973, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_29_31", + "bdc_text": "- Mit Anglus ist König Eduard VI. gemeint. ist mir worden . Gott seye unser ewiger schutz und schirm. In il , 12 . novembris . A. Bl . Es kompt minen herren noch kain schreiben noch antwurt von nieman . Vgl. dazu Nr. 3073 , . ;", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Aggaeum_window_46", + "psc_text": "Caeterum nos nuntium Domini, id est, angelum, qui Hebraice dicitur MALACH ( ), simpliciter prophetam dictum recipiamus ab eo, quod Domini voluntatem populo nuntiaverit, sive quia in multis locis Dominus noster atque Salvator angelus Dei dicitur, sicut ibi; Magni consilii Angelus (Isai. IX, 6) , typum Salvatoris dicimus in Aggaeo praecurrisse. Porro quod ait, nuntius Domini, de nuntiis Domini, tale est quasi dixisset, propheta de prophetis. Quod ait, nuntius Domini populo dicens: Ego vobiscum sum, dicit Dominus, non loquitur ad Zorobabel et Jesum, cum quibus et in quibus semper erat Dominus (semel enim eos diximus secundum diversas intelligentias in persona Salvatoris accipi), sed ad populum qui timuerat a facie Domini. Quia populus erat, necdum ad Dei venerat charitatem, quae foras mittit timorem. Accipit ergo populus pro Dei timore mercedem, ut Dominus cum illis sit, et est sensus: Ego ero vester adjutor, aedificate domum meam, quae in vobis destructa est: me", + "candidate_score": 0.680973, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_28_30", + "bdc_text": "bottschafft by dem bottenDer schon in Nr. 3073 , , erwähnte unbekannte Bote. , den ich euch geschickt hab. Angli libellum Siehe dazu zuletzt Nr. 3068 , [1] . - Mit Anglus ist König Eduard VI. gemeint. ist mir worden . Gott seye unser ewiger schutz und schirm. In il , 12 . novembris . A. Bl . Es kompt minen herren noch kain schreiben noch antwurt von nieman . Vgl. dazu Nr. 3073 , .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Aggaeum_window_46", + "psc_text": "Caeterum nos nuntium Domini, id est, angelum, qui Hebraice dicitur MALACH ( ), simpliciter prophetam dictum recipiamus ab eo, quod Domini voluntatem populo nuntiaverit, sive quia in multis locis Dominus noster atque Salvator angelus Dei dicitur, sicut ibi; Magni consilii Angelus (Isai. IX, 6) , typum Salvatoris dicimus in Aggaeo praecurrisse. Porro quod ait, nuntius Domini, de nuntiis Domini, tale est quasi dixisset, propheta de prophetis. Quod ait, nuntius Domini populo dicens: Ego vobiscum sum, dicit Dominus, non loquitur ad Zorobabel et Jesum, cum quibus et in quibus semper erat Dominus (semel enim eos diximus secundum diversas intelligentias in persona Salvatoris accipi), sed ad populum qui timuerat a facie Domini. Quia populus erat, necdum ad Dei venerat charitatem, quae foras mittit timorem. Accipit ergo populus pro Dei timore mercedem, ut Dominus cum illis sit, et est sensus: Ego ero vester adjutor, aedificate domum meam, quae in vobis destructa est: me", + "candidate_score": 0.671972, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_60", + "bdc_text": "November war nicht von , sondern an Besserer gerichtet ( in Bullingers Abschrift steht nur \"juncker\" , ohne Namensangabe ) .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Aggaeum_window_100", + "psc_text": "non ferant fructum? a die hac benedicam. Exposui, ait, vobis quae sustinueritis antequam inciperetis aedificare templum meum: nunc exponam quae vobis ventura sint prospera, quia templum meum aedificare coepistis. A die igitur vicesima quarta noni mensis in quo templi fundamenta sunt jacta, 769 quanta rerum abundantia futura sit, considerate. Nonus est mensis quem nos Novembrem, vel Decembrem dicimus. NISAN ( ) enim apud Hebraeos mensis est primus, qui appellatur mensis novorum: eo tempore quo Pascha faciunt, id est, incipiente veris exordio, qui secundum lunae cursum saepe quamdam partem mensis Martii possidet, interdum incipit in Aprili. Ergo si Nisan, Aprilem intelligimus, nonus mensis secundum supputationem Hebraeorum December erit. Igitur decimus [ Al. December] est mensis eo tempore quo semina latitant in terra, nec futura fecunditas conjectari potest. Numquid jam, ait, semen in germine est? Quod melius Hebraice dicitur, in folliculo, ut thecam frumenti significet. Numquid vinea et ficus, et malogranatum et", + "candidate_score": 0.630589, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_2", + "bdc_text": "und ettlich guͦt frund und gunner , es were guͦt , acht ze haben uff GottliebenDas Schloss Gottlieben war , wie der danach genannte Ort Arbon , Sitz eines bischöflich-konstanzischen Obervogtes .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Aggaeum_window_66", + "psc_text": "Hoc enim modo, non solum argentum et aurum Dei est quasi Creatoris; sed et caetera metalla, aes, stannum, plumbum, et quod domat 758 omnia ferrum. Sed ego argentum, quo domus Dei ornatur, existimo eloquia Scripturarum, de quibus dicitur: Eloquia Domini eloquia casta; argentum igne examinatum, probatum terrae purgatum septuplum (Psal. XI, 7) ; et aurum quod in occulto sanctorum sensu, et in cordis versatur arcano, et splendet vero lumine Dei, quod et Apostolum de sanctis, qui super fundamentum Christi aedificant, sensisse perspicuum est, aurum, argentum, lapides pretiosos (I Cor. III); ut in auro sensus occultus sit, in argento sermo decens, in lapide pretioso, opera Deo placentia. His metallis illustrior fit Ecclesia Salvatoris, quam quondam synagoga fuerat; his lapidibus vivis aedificatur domus Christi, et pax ei praebetur aeterna. Porro quod sequitur in Septuaginta: Et pacem animae in acquisitionem omni qui creatur, ut suscitet templum istud, quasi superfluum et vix cohaerens, quippe", + "candidate_score": 0.628655, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_1_3", + "bdc_text": "Allain maint min l[ieber ] v[etter ]Konrad Zwick . und ettlich guͦt frund und gunner , es were guͦt , acht ze haben uff GottliebenDas Schloss Gottlieben war , wie der danach genannte Ort Arbon , Sitz eines bischöflich-konstanzischen Obervogtes . und Arba , das der bischoffJohann von Weeze .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Aggaeum_window_66", + "psc_text": "Hoc enim modo, non solum argentum et aurum Dei est quasi Creatoris; sed et caetera metalla, aes, stannum, plumbum, et quod domat 758 omnia ferrum. Sed ego argentum, quo domus Dei ornatur, existimo eloquia Scripturarum, de quibus dicitur: Eloquia Domini eloquia casta; argentum igne examinatum, probatum terrae purgatum septuplum (Psal. XI, 7) ; et aurum quod in occulto sanctorum sensu, et in cordis versatur arcano, et splendet vero lumine Dei, quod et Apostolum de sanctis, qui super fundamentum Christi aedificant, sensisse perspicuum est, aurum, argentum, lapides pretiosos (I Cor. III); ut in auro sensus occultus sit, in argento sermo decens, in lapide pretioso, opera Deo placentia. His metallis illustrior fit Ecclesia Salvatoris, quam quondam synagoga fuerat; his lapidibus vivis aedificatur domus Christi, et pax ei praebetur aeterna. Porro quod sequitur in Septuaginta: Et pacem animae in acquisitionem omni qui creatur, ut suscitet templum istud, quasi superfluum et vix cohaerens, quippe", + "candidate_score": 0.624495, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", + "max_score": 0.675083, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_29_31", + "bdc_text": "- Mit Anglus ist König Eduard VI. gemeint. ist mir worden . Gott seye unser ewiger schutz und schirm. In il , 12 . novembris . A. Bl . Es kompt minen herren noch kain schreiben noch antwurt von nieman . Vgl. dazu Nr. 3073 , . ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_362", + "psc_text": "postulanti, explicat. Nonagesimum Psalmum legens, in eo loco quo scribitur: « Qui habitat in adjutorio Altissimi, in protectione Dei coeli commorabitur, » dixeram apud Hebraeos pro Deo coeli esse positum, SADDAI, quod Aquila interpretatur ἱκανὸν, quod nos robustum et sufficientem ad omnia perpetranda accipere possumus: unumque esse de decem Nominibus, quibus apud Hebraeos Deus vocatur. Illico studiosissime postulasti, ut tibi universa nomina cum sua interpretatione digererem. Faciam quod petisti. Primum Nomen Dei est EL, quod Septuaginta Deum, Aquila ἐτυμολογίαν, ejus exprimens ἰσχυρὸν, id est, fortem interpretatur. Deinde ELOIM et ELOE, quod et ipsum Deus dicitur. 131 Quartum SABAOTH, quod Septuaginta, virtutum, Aquila, exercituum, transtulerunt. Quintum ELION, quem nos excelsum, dicimus. Sextum ESER IEJE, quod in Exodo legitur: « Qui est, misit me. » Septimum ADONAI, quem nos Dominum generaliter appellamus. Octavum IA, quod in Deo tantum ponitur: et in ALLELUIA extrema quoque syllaba sonat. Nonum τετράγραμμον, quod ἀνεκφώνητον id est,", + "candidate_score": 0.675083, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_30", + "bdc_text": "gemeint. ist mir worden . Gott seye unser ewiger schutz und schirm. In il , 12 . novembris . A. Bl . Es kompt minen herren noch kain schreiben noch antwurt von nieman . Vgl. dazu Nr. 3073 , .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_362", + "psc_text": "postulanti, explicat. Nonagesimum Psalmum legens, in eo loco quo scribitur: « Qui habitat in adjutorio Altissimi, in protectione Dei coeli commorabitur, » dixeram apud Hebraeos pro Deo coeli esse positum, SADDAI, quod Aquila interpretatur ἱκανὸν, quod nos robustum et sufficientem ad omnia perpetranda accipere possumus: unumque esse de decem Nominibus, quibus apud Hebraeos Deus vocatur. Illico studiosissime postulasti, ut tibi universa nomina cum sua interpretatione digererem. Faciam quod petisti. Primum Nomen Dei est EL, quod Septuaginta Deum, Aquila ἐτυμολογίαν, ejus exprimens ἰσχυρὸν, id est, fortem interpretatur. Deinde ELOIM et ELOE, quod et ipsum Deus dicitur. 131 Quartum SABAOTH, quod Septuaginta, virtutum, Aquila, exercituum, transtulerunt. Quintum ELION, quem nos excelsum, dicimus. Sextum ESER IEJE, quod in Exodo legitur: « Qui est, misit me. » Septimum ADONAI, quem nos Dominum generaliter appellamus. Octavum IA, quod in Deo tantum ponitur: et in ALLELUIA extrema quoque syllaba sonat. Nonum τετράγραμμον, quod ἀνεκφώνητον id est,", + "candidate_score": 0.660216, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_19_21", + "bdc_text": "Verzicht mir min untuchtigungeschicktes ( auf den Stil bezogen , da Blarers Handschrift nicht schlechter als sonst ist ) . schreiben . Wir thaind alls die sorgfeltigen : Zu verstehen :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_573", + "psc_text": "autem operiens praesentiam tuam, aut totum tibi dabo cum affueris, aut si hoc aliquae impedierint difficultates, quaecumque praeceperis, libens mittam. Scripsi librum de Illustribus Viris, ab Apostolis usque ad nostram aetatem, imitatus Tranquillum, Graecumque Apollonium: et post catalogum plurimorum, me quoque in calce voluminis quasi abortivum et minimum omnium Christianorum posui; ubi mihi necesse fuit usque ad decimum quartum annum Theodosii Principis [al. Imperatoris et Principis ] quae scripserim breviter annotare: quem librum cum a supradictis sumpseris, quidquid de indice minus habueris, paulatim scribi faciam, si volueris. EPISTOLA XLVIII, SEU LIBER APOLOGETICUS, AD PAMMACHIUM, PRO LIBRIS CONTRA JOVINIANUM. Defendit suos contra Jovinianum libros, quos acceperat a Pammachio, eo nomine invidiose traduci ab obtrectatoribus suis, quod nimius in laudem virginitatis videretur, atque e contra iniquior in matrimonium. 1. Quod ad te hucusque non scripsi, causa fuit silentium tuum. Verebar enim, ne si tacenti scriberem, molestum 212 me magis quam officiosum putares.", + "candidate_score": 0.652462, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_45_47", + "bdc_text": "Mögts abschriben , aber des j [unker ] BesserersVermutlich Georg Besserer , der in Kontakt mit Konstanz stand ; vgl. Nr. 2980 , . - Der von Blarer beigelegte Brief datierte vom 8 . November .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1729", + "psc_text": "miserim. Hoc falsum esse noveris: Deum nostrum testor, hoc me non fecisse, sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur, a me scriptum esse, puto te debere cognoscere: aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc dixerim, ut ego non tantum paratissimus sim, si quid te in meis scriptis moverit, fraterne accipere quid contra sentias, aut de correctione mea, aut de ipsa tua benevolentia gavisurus; verum etiam hoc a te postulem, et flagitem. 3. « O si licuisset, et si non cohabitante, saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici; et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, 632 et omnes fratres", + "candidate_score": 0.649542, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_18_20", + "bdc_text": "werden) dermassen erbauwenbefestigen. , das darnach nieman lichtlich mehr gewynnen möcht . Verzicht mir min untuchtigungeschicktes ( auf den Stil bezogen , da Blarers Handschrift nicht schlechter als sonst ist ) . schreiben . Wir thaind alls die sorgfeltigen :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_905", + "psc_text": "genus eloquii pressum est et nitidum: et cum Tulliana luceat puritate, crebrum est in sententiis. Jacet enim (ut ait quidam) oratio in qua tantum verba laudantur. Praeterea magna est rerum consequentia, et alterum pendet ex altero. Quidquid assumpseris, vel finis superiorum, vel initium sequentium est. Felix Theodosius, qui a tali Christi oratore defenditur. Illustrasti purpuras ejus, et utilitatem legum futuris saeculis consecrasti. Macte virtute: qui talia habes rudimenta, qualis exercitatus miles eris? O si mihi liceret istiusmodi ingenium non per Aonios montes et Heliconis vertices, ut Poetae canunt, sed per Sion et Itabyrium [ Thabor ], et Sina excelsa ducere. Si contingeret docere quae didici: et quasi per manus mysteria tradere Prophetarum [al. Scripturarum ], nasceretur nobis aliquid quod docta Graecia non haberet. 9. Audi ergo, mi conserve, amice, germane: ausculta paulisper, quo in Scripturis sanctis calle gradiaris. TOTUM quod legimus in divinis Libris, nitet quidem, et fulget etiam in", + "candidate_score": 0.647467, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_44_46", + "bdc_text": "Das schickt mir wider . Mögts abschriben , aber des j [unker ] BesserersVermutlich Georg Besserer , der in Kontakt mit Konstanz stand ; vgl. Nr. 2980 , . - Der von Blarer beigelegte Brief datierte vom 8 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1729", + "psc_text": "miserim. Hoc falsum esse noveris: Deum nostrum testor, hoc me non fecisse, sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur, a me scriptum esse, puto te debere cognoscere: aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc dixerim, ut ego non tantum paratissimus sim, si quid te in meis scriptis moverit, fraterne accipere quid contra sentias, aut de correctione mea, aut de ipsa tua benevolentia gavisurus; verum etiam hoc a te postulem, et flagitem. 3. « O si licuisset, et si non cohabitante, saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici; et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, 632 et omnes fratres", + "candidate_score": 0.644097, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_18_20", + "bdc_text": "werden) dermassen erbauwenbefestigen. , das darnach nieman lichtlich mehr gewynnen möcht . Verzicht mir min untuchtigungeschicktes ( auf den Stil bezogen , da Blarers Handschrift nicht schlechter als sonst ist ) . schreiben . Wir thaind alls die sorgfeltigen :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1429", + "psc_text": "est fletus et stridor dentium (Matth. 8. 12) ; et ubi ignis eorum non extinguetur, et vermis eorum non morietur (Marc. 9. 43) , ne quis addat aliquid huic scripturae, ne auferat, ne inferat, ne immutet; sed conferat cum exemplaribus, unde scripserit, et emendet ad litteram, et distinguat, 511 et inemendatum vel non distinctum codicem non habeat; ne sensuum difficultas, si distinctus codex non sit, majores obscuritates legentibus generet. » EPISTOLA LXXXI. AD RUFFINUM. Cum obliquis Ruffini laudibus in suspicionem traheretur haeresis Origenianae, incitantibus etiam amicis, respondet superiori epistolae, qua eum monet, ne se posthac simili modo laudet. 1. Diu te Romae moratum sermo proprius indicavit. Nec dubito spiritalium parentum ad patriam revocatum desiderio, quem matris luctus ire prohibebat, ne magis coram doleres, quod absens vix ferre poteras. Quod quereris, stomacho suo unumquemque servire, et nostro non acquiescere judicio, conscientiae nostrae testis est Dominus, post reconciliatas amicitias nullum intercessisse rancorem,", + "candidate_score": 0.643839, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_59_61", + "bdc_text": "- Der Brief vom 8 . November war nicht von , sondern an Besserer gerichtet ( in Bullingers Abschrift steht nur \"juncker\" , ohne Namensangabe ) . Er wurde von einem Ratsherrn eines benachbarten St ädtchens verfasst , vielleicht Günzburg .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1992", + "psc_text": "et in ignem mittetur (Ibid. 3. 10) . 729 EPISTOLA CX. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Hieronymum litteris suis nonnihil offensum demulcere studet Augustinus. Apologiam illius contra Ruffinum accepisse se testatur, deplorans tantos inter viros quondam amicissimos tam amarulentam discordiam incidisse. Domino venarando, et desideratissimo fratri compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Quamvis existimem antequam ista sumeres, venisse in manus tuas litteras meas, quas per Dei servum, filium nostram Cyprianum Diaconum misi, quibus certissime agnosceres meam esse epistolam, cujus exemplaria illuc pervenisse [al. venisse ] commemorasti; unde jam me arbitror rescriptis tuis, velut Entellinis gravibus atque acribus caestibus (Aeneid. V), tanquam audacem Daretem coepisse pulsari atque versari: nunc tamen eis ipsis respondebo litteris tuis, quas mihi per sanctum filium nostrum Asterium jam [al. abest jam ] mittere dignatus es, in quibus multa in me comperi tuae benevolentissimae caritatis, et rursus quaedam nonnullius a me tuae offensionis indicia. Itaque ubi mulcebar", + "candidate_score": 0.642586, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_44_46", + "bdc_text": "Das schickt mir wider . Mögts abschriben , aber des j [unker ] BesserersVermutlich Georg Besserer , der in Kontakt mit Konstanz stand ; vgl. Nr. 2980 , . - Der von Blarer beigelegte Brief datierte vom 8 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1728", + "psc_text": "Christo fratri, et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae. Aliquid proculdubio impedimenti fuit. Unde agnosco, Dominum a me potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi, quod rescripseris. Nam rescribendi jam dedit, quia cum volueris, facillime poteris. 2. « Etiam hoc, quod ad me sane perlatum est, utrum quidem crederem, dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui. Hoc autem brevi, suggestum esse caritati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris: Deum nostrum testor, hoc me non fecisse, sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur, a me scriptum esse, puto te debere cognoscere: aut si cognosci non potest,", + "candidate_score": 0.63958, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_59_61", + "bdc_text": "- Der Brief vom 8 . November war nicht von , sondern an Besserer gerichtet ( in Bullingers Abschrift steht nur \"juncker\" , ohne Namensangabe ) . Er wurde von einem Ratsherrn eines benachbarten St ädtchens verfasst , vielleicht Günzburg .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1731", + "psc_text": "nisi sit certius de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere Sancto, ac beatissimo Papae AUGUSTINO HIERONYMUS in Domino salutem. 1. In ipso profectionis articulo sancti filii nostri Asterii Hypodiaconi, necessarii mei, beatitudinis tuae litterae ad me pervenerunt, quibus satisfacis, te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram, sed epistolae cujusdam quasi ad me scriptae per fratrem nostrum Sysinnium Diaconum huc exemplaria pervenerunt: in qua hortaris me, ut παλινῳδιαν super quodam Apostoli capitulo canam, et imiter Stesichorum inter vituperationem et laudes Helenae fluctuantem, ut qui detrahendo oculos perdiderat, laudando receperit. Ego simpliciter fateor dignationi tuae, licet stylus et ἐπιχειρήματα tua mihi viderentur: tamen non temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte me respondente, laesus juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assideremus [al. assidemus ],", + "candidate_score": 0.639379, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_18_20", + "bdc_text": "werden) dermassen erbauwenbefestigen. , das darnach nieman lichtlich mehr gewynnen möcht . Verzicht mir min untuchtigungeschicktes ( auf den Stil bezogen , da Blarers Handschrift nicht schlechter als sonst ist ) . schreiben . Wir thaind alls die sorgfeltigen :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_573", + "psc_text": "autem operiens praesentiam tuam, aut totum tibi dabo cum affueris, aut si hoc aliquae impedierint difficultates, quaecumque praeceperis, libens mittam. Scripsi librum de Illustribus Viris, ab Apostolis usque ad nostram aetatem, imitatus Tranquillum, Graecumque Apollonium: et post catalogum plurimorum, me quoque in calce voluminis quasi abortivum et minimum omnium Christianorum posui; ubi mihi necesse fuit usque ad decimum quartum annum Theodosii Principis [al. Imperatoris et Principis ] quae scripserim breviter annotare: quem librum cum a supradictis sumpseris, quidquid de indice minus habueris, paulatim scribi faciam, si volueris. EPISTOLA XLVIII, SEU LIBER APOLOGETICUS, AD PAMMACHIUM, PRO LIBRIS CONTRA JOVINIANUM. Defendit suos contra Jovinianum libros, quos acceperat a Pammachio, eo nomine invidiose traduci ab obtrectatoribus suis, quod nimius in laudem virginitatis videretur, atque e contra iniquior in matrimonium. 1. Quod ad te hucusque non scripsi, causa fuit silentium tuum. Verebar enim, ne si tacenti scriberem, molestum 212 me magis quam officiosum putares.", + "candidate_score": 0.63918, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_50_52", + "bdc_text": "wurde der hier erwähnte Brief auf den S. 23f abgeschrieben und am Schluss mit folgender Warnung Bullingers versehen : \"Vermälde man nitt , das sölich schryben von Ulmm und Augspurg har lange. \" Danach folgt unter dem Titel \"Uß Constantz 12 . novembris , sampstags nach Martini\" eine inhaltsgetreue Umschreibung vom vorliegenden Schreiben Blarers .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_64", + "psc_text": "prohiberet tanta laesus ingererem, ut inciperes mihi rescribere, vel iratus. Sed quoniam et irasci hominis est, et injuriam non facere, Christiani, ad antiquum morem revertens, rursus precor; ut et diligentem te diligas, et conservo sermonem conservus impertias. Vale in Domino. EPISTOLA XIII. AD CASTORINAM MATERTERAM. Castorinam materteram suam, cum qua aliquid habuerat dissidii, ad pacem et concordiam, quod per alias etiam fecerat litteras, adhortatur. Joannes idem Apostolus et Evangelista in Epistola sua ait: Quicumque odit fratrem suum, homicida est (1. Joan. 3. 15) : et recte. Cum enim homicidium ex odio saepe nascatur: quicumque odit, etiam si necdum gladio percusserit, animo tamen homicida est. Cur, ais, tale principium? Scilicet ut veteri rancore deposito, 28 mundum pectoris Deo paremus habitaculum. Irascimini, inquit David, et nolite peccare (Psal. 4. 5). Hoc quid velit intelligi, Apostolus plenius interpretatur: Sol non occidat super iracundiam vestram (Ephes. 4. 26) . Quid agemus nos in die", + "candidate_score": 0.637771, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_58_60", + "bdc_text": "s. Nr. 3082 , . - Der Brief vom 8 . November war nicht von , sondern an Besserer gerichtet ( in Bullingers Abschrift steht nur \"juncker\" , ohne Namensangabe ) .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1992", + "psc_text": "et in ignem mittetur (Ibid. 3. 10) . 729 EPISTOLA CX. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Hieronymum litteris suis nonnihil offensum demulcere studet Augustinus. Apologiam illius contra Ruffinum accepisse se testatur, deplorans tantos inter viros quondam amicissimos tam amarulentam discordiam incidisse. Domino venarando, et desideratissimo fratri compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Quamvis existimem antequam ista sumeres, venisse in manus tuas litteras meas, quas per Dei servum, filium nostram Cyprianum Diaconum misi, quibus certissime agnosceres meam esse epistolam, cujus exemplaria illuc pervenisse [al. venisse ] commemorasti; unde jam me arbitror rescriptis tuis, velut Entellinis gravibus atque acribus caestibus (Aeneid. V), tanquam audacem Daretem coepisse pulsari atque versari: nunc tamen eis ipsis respondebo litteris tuis, quas mihi per sanctum filium nostrum Asterium jam [al. abest jam ] mittere dignatus es, in quibus multa in me comperi tuae benevolentissimae caritatis, et rursus quaedam nonnullius a me tuae offensionis indicia. Itaque ubi mulcebar", + "candidate_score": 0.635862, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_19_21", + "bdc_text": "Verzicht mir min untuchtigungeschicktes ( auf den Stil bezogen , da Blarers Handschrift nicht schlechter als sonst ist ) . schreiben . Wir thaind alls die sorgfeltigen : Zu verstehen :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2066", + "psc_text": "caeteris. Ego enim non tam vetera abolere conatus sum, quae linguae meae hominibus emendata de Graeco in Latinum transtuli, quam ea testimonia quae a Judaeis praetermissa sunt vel corrupta, proferre in medium; ut scirent nostri quid Hebraica Veritas contineret. Si cui legere non placet, nemo compellit invitum. Bibat vinum vetus cum suavitate, et nostra musta contemnat, quae in explanatione priorum edita sunt; ut sicubi illa non intelliguntur, ex nostris manifestiora fiant. Quod autem genus interpretationis in Scripturis sanctis sequendum sit, liber quem scripsi de Optimo genere interpretandi, et omnes Praefatiunculae divinorum Voluminum, quas editioni nostrae praeposuimus, explicant; ad illasque prudentem lectorem remittendum puto. Et si me, ut dicis, in novi Testamenti emendatione suscipis, exponisque causam cur suscipias; quia plurimi linguae Graecae habentes scientiam, de 754 meo possint opere judicare: eamdem integritatem debueras etiam in veteri credere Testamento, quod non nostra confinximus; sed ut apud Hebraeos invenimus, divina transtulimus. Sicubi dubitas,", + "candidate_score": 0.635467, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_50_52", + "bdc_text": "wurde der hier erwähnte Brief auf den S. 23f abgeschrieben und am Schluss mit folgender Warnung Bullingers versehen : \"Vermälde man nitt , das sölich schryben von Ulmm und Augspurg har lange. \" Danach folgt unter dem Titel \"Uß Constantz 12 . novembris , sampstags nach Martini\" eine inhaltsgetreue Umschreibung vom vorliegenden Schreiben Blarers .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_523", + "psc_text": "convenerunt, praesentiam nostram negare non possumus, et tibi non statim respondere, admodum visum est arrogantis, latam disputationem brevi sermone comprehendimus, ut non tam Epistolam, quam Commentariolum dictaremus. EPISTOLA XLIII. AD MARCELLAM. Marcellam hortatur, ut Roma relicta, se rus conferat: per contentionem ostendens, et quantum habeat Roma molestiarum, et quantum commoditatum solitudo. 1. Ambrosius, quo chartas, sumptus, notarios ministrante, tam innumerabiles libros vere Adamantius, et Chalcenterus noster explicavit in quadam Epistola, quam ad eumdem de Athenis scripserat, refert, nunquam se cibum Origene praesente sine lectione sumpsisse; nunquam inisse somnum, nisi unus e fratribus sacris litteris personaret. Hoc diebus 193 egisse et noctibus, ut et lectio orationem exciperet, et oratio lectionem. 2. Quid nos ventris animalia tale unquam fecimus? quos si vel secunda hora legentes invenerit, oscitamus: manu faciem defricantes, continemus stomachum; et quasi post multum laborem mundialibus rursum negotiis occupamur. Praetermitto prandia, quibus mens onerata premitur. Pudet dicere frequentiam salutandi, qua", + "candidate_score": 0.634386, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_51_53", + "bdc_text": "\"Vermälde man nitt , das sölich schryben von Ulmm und Augspurg har lange. \" Danach folgt unter dem Titel \"Uß Constantz 12 . novembris , sampstags nach Martini\" eine inhaltsgetreue Umschreibung vom vorliegenden Schreiben Blarers . Die vier Blätter wurden wie ein Brief zusammengefaltet .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_523", + "psc_text": "convenerunt, praesentiam nostram negare non possumus, et tibi non statim respondere, admodum visum est arrogantis, latam disputationem brevi sermone comprehendimus, ut non tam Epistolam, quam Commentariolum dictaremus. EPISTOLA XLIII. AD MARCELLAM. Marcellam hortatur, ut Roma relicta, se rus conferat: per contentionem ostendens, et quantum habeat Roma molestiarum, et quantum commoditatum solitudo. 1. Ambrosius, quo chartas, sumptus, notarios ministrante, tam innumerabiles libros vere Adamantius, et Chalcenterus noster explicavit in quadam Epistola, quam ad eumdem de Athenis scripserat, refert, nunquam se cibum Origene praesente sine lectione sumpsisse; nunquam inisse somnum, nisi unus e fratribus sacris litteris personaret. Hoc diebus 193 egisse et noctibus, ut et lectio orationem exciperet, et oratio lectionem. 2. Quid nos ventris animalia tale unquam fecimus? quos si vel secunda hora legentes invenerit, oscitamus: manu faciem defricantes, continemus stomachum; et quasi post multum laborem mundialibus rursum negotiis occupamur. Praetermitto prandia, quibus mens onerata premitur. Pudet dicere frequentiam salutandi, qua", + "candidate_score": 0.632699, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_17_19", + "bdc_text": "in wenig tagen ( sollt es veruntrüwtmissbraucht . werden) dermassen erbauwenbefestigen. , das darnach nieman lichtlich mehr gewynnen möcht . Verzicht mir min untuchtigungeschicktes ( auf den Stil bezogen , da Blarers Handschrift nicht schlechter als sonst ist ) .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_905", + "psc_text": "genus eloquii pressum est et nitidum: et cum Tulliana luceat puritate, crebrum est in sententiis. Jacet enim (ut ait quidam) oratio in qua tantum verba laudantur. Praeterea magna est rerum consequentia, et alterum pendet ex altero. Quidquid assumpseris, vel finis superiorum, vel initium sequentium est. Felix Theodosius, qui a tali Christi oratore defenditur. Illustrasti purpuras ejus, et utilitatem legum futuris saeculis consecrasti. Macte virtute: qui talia habes rudimenta, qualis exercitatus miles eris? O si mihi liceret istiusmodi ingenium non per Aonios montes et Heliconis vertices, ut Poetae canunt, sed per Sion et Itabyrium [ Thabor ], et Sina excelsa ducere. Si contingeret docere quae didici: et quasi per manus mysteria tradere Prophetarum [al. Scripturarum ], nasceretur nobis aliquid quod docta Graecia non haberet. 9. Audi ergo, mi conserve, amice, germane: ausculta paulisper, quo in Scripturis sanctis calle gradiaris. TOTUM quod legimus in divinis Libris, nitet quidem, et fulget etiam in", + "candidate_score": 0.630796, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_50_52", + "bdc_text": "wurde der hier erwähnte Brief auf den S. 23f abgeschrieben und am Schluss mit folgender Warnung Bullingers versehen : \"Vermälde man nitt , das sölich schryben von Ulmm und Augspurg har lange. \" Danach folgt unter dem Titel \"Uß Constantz 12 . novembris , sampstags nach Martini\" eine inhaltsgetreue Umschreibung vom vorliegenden Schreiben Blarers .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_409", + "psc_text": "dicere audeant, Ego civitas firma, civitas quae non oppugnatur (Isai. 27. 3. juxt. LXX) . Nullus, hostili obsidente exercitu, securus est. Nemo, ut beatus Cyprianus ait, satis tutus, periculo proximus. Exemplar Epistolae, si accipere voluerit φιλοπονοτάτη (Id est laboris studiosissima ) nostra Marcella, tribuito. Et memento mei, obsecrans, ut Dominus noster Jesus Christus conterat Satanam sub pedibus nostris velociter. 151 EPISTOLA XXXI. AD EUSTOCHIUM. De Munusculis. Quaedam munuscula sibi in natali S. Petri ab Eustochio missa, mystica interpretatione trahit ad morum institutionem. 1. Parva specie, sed caritate sunt magna, munera accepisse a Virgine, armillas, epistolam, et columbas. Et quoniam mel in Dei sacrificiis non offertur, nimia dulcedo arte mutata est, et quadam, ut ita dicam, piperis austeritate condita. Apud Deum enim nihil voluptuosum; nihil tantum suave placet; nisi quod in se habet mordacis aliquid veritatis. Pascha Christi cum amaritudinibus manducatur. 2. Festus dies B. Petri quomodo celebrandus. --Festus est dies,", + "candidate_score": 0.630558, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_58_60", + "bdc_text": "s. Nr. 3082 , . - Der Brief vom 8 . November war nicht von , sondern an Besserer gerichtet ( in Bullingers Abschrift steht nur \"juncker\" , ohne Namensangabe ) .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1729", + "psc_text": "miserim. Hoc falsum esse noveris: Deum nostrum testor, hoc me non fecisse, sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur, a me scriptum esse, puto te debere cognoscere: aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc dixerim, ut ego non tantum paratissimus sim, si quid te in meis scriptis moverit, fraterne accipere quid contra sentias, aut de correctione mea, aut de ipsa tua benevolentia gavisurus; verum etiam hoc a te postulem, et flagitem. 3. « O si licuisset, et si non cohabitante, saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici; et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, 632 et omnes fratres", + "candidate_score": 0.630088, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_62_64", + "bdc_text": "Darin werden u.a . Nachrichten aus Augsburg übermittelt : Der Bischof von Trient , Cristoforo Madruzzo , soll Augsburg am 4 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1992", + "psc_text": "et in ignem mittetur (Ibid. 3. 10) . 729 EPISTOLA CX. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Hieronymum litteris suis nonnihil offensum demulcere studet Augustinus. Apologiam illius contra Ruffinum accepisse se testatur, deplorans tantos inter viros quondam amicissimos tam amarulentam discordiam incidisse. Domino venarando, et desideratissimo fratri compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Quamvis existimem antequam ista sumeres, venisse in manus tuas litteras meas, quas per Dei servum, filium nostram Cyprianum Diaconum misi, quibus certissime agnosceres meam esse epistolam, cujus exemplaria illuc pervenisse [al. venisse ] commemorasti; unde jam me arbitror rescriptis tuis, velut Entellinis gravibus atque acribus caestibus (Aeneid. V), tanquam audacem Daretem coepisse pulsari atque versari: nunc tamen eis ipsis respondebo litteris tuis, quas mihi per sanctum filium nostrum Asterium jam [al. abest jam ] mittere dignatus es, in quibus multa in me comperi tuae benevolentissimae caritatis, et rursus quaedam nonnullius a me tuae offensionis indicia. Itaque ubi mulcebar", + "candidate_score": 0.629891, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_58_60", + "bdc_text": "s. Nr. 3082 , . - Der Brief vom 8 . November war nicht von , sondern an Besserer gerichtet ( in Bullingers Abschrift steht nur \"juncker\" , ohne Namensangabe ) .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2014", + "psc_text": "EPISTOLA CXI AUGUSTINI AD PRAESIDIUM. Praesidium rogat Augustinus, ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Sicut praesens rogavi sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit caritas tua, quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum et mearum ad ipsum, et ad me ipsius. Quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas [al. videbis ] et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, aut quomodo non debui, aliquid scripsi, non ad illum de me, sed ad meipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem; quo correctus petam, ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. » EPISTOLA CXII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Respondet tandem Hieronymus ad", + "candidate_score": 0.62907, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_50_52", + "bdc_text": "wurde der hier erwähnte Brief auf den S. 23f abgeschrieben und am Schluss mit folgender Warnung Bullingers versehen : \"Vermälde man nitt , das sölich schryben von Ulmm und Augspurg har lange. \" Danach folgt unter dem Titel \"Uß Constantz 12 . novembris , sampstags nach Martini\" eine inhaltsgetreue Umschreibung vom vorliegenden Schreiben Blarers .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_814", + "psc_text": "HIERONYMUS. 1. Brevis Epistola longas explanare non valet quaestiones, et in arctum multa concludens, stringere verbis, quod sensibus dilatatum est. Interrogas, quid significet illud in Evangelio juxta Matthaeum: « Nolite solliciti esse de crastino; sufficit enim diei malitia sua » (Matth. 6. 34). Crastinum, in Scripturis sanctis, futurum tempus significat: sicut et Jacob in Genesi loquitur: « Exaudiet me cras justitia mea » (Gen. 30. 33). Et ubi altare exstruitur a duabus tribubus Ruben et Gad, et dimidia tribu Manasse, a cuncto Israele ad eas legatio mittitur, cum Phinees Pontifici respondissent, idcirco se altare fecisse, ne cras filiis suis colendi Deum possessio denegaretur (Josue 22. 24). Et multa istiusmodi in veteri reperies Instrumento. Qui ergo de futuris nos cogitare prohibuit, concessit de praesentibus, propter humanae vitae fragilitatem. Quod autem adjicit, « sufficit diei malitia sua » (Matth. 6. 34), hoc modo intellige: Sufficit nobis de praesentibus hujus saeculi cogitare angustiis.", + "candidate_score": 0.629017, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_51_53", + "bdc_text": "\"Vermälde man nitt , das sölich schryben von Ulmm und Augspurg har lange. \" Danach folgt unter dem Titel \"Uß Constantz 12 . novembris , sampstags nach Martini\" eine inhaltsgetreue Umschreibung vom vorliegenden Schreiben Blarers . Die vier Blätter wurden wie ein Brief zusammengefaltet .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2885", + "psc_text": "esse substantia, multa de perfectione dicuntur: UT QUI VOLUMEN Philosophi nesciunt, sub Martyris nomine bibant de aureo calice Babylonis. Denique in ipso volumine 1031 nulla Prophetarum, nulla Patriarcharum, nulla Apostolorum, nulla Christi fit mentio: ut Episcopum et Martyrem sine Christi fide fuisse contendat. Unde et vos plurima contra Ecclesiam usurpatis testimonia. Fecerat hoc et in sancti Pamphili Martyris nomine, ut librum primum sex librorum defensionis Origenis, Eusebii Caesariensis, quem fuisse Arianum, nemo est qui nesciat, nomine Pamphili Martyris praenotaret, quo scilicet egregia illa quatuor Origenis περὶ Ἀρχῶν volumina Latinis infunderet auribus. Vis adhuc et alium nosse tui erroris principem? Doctrina tua Origenis ramusculus est. In eo enim Psalmo ubi scriptum est (ut de caeteris taceam) Insuper et usque ad noctem erudierunt me renes mei (Psal. 15. 7) . asserit virum sanctum, de quorum videlicet et tu numero es, cum ad virtutum venerit summitatem, ne in nocte quidem ea pati, quae", + "candidate_score": 0.628262, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_64", + "bdc_text": "Der Bischof von Trient , Cristoforo Madruzzo , soll Augsburg am 4 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1536", + "psc_text": "susceptum, et non plenam assumptionem ejus et animae et corporis salutem datam. Nos enim insistentes Patrum vestigiis, et Scripturarum vocibus eruditi, docemus et praedicamus in Ecclesiis, et confitemur, Trinitatem increatam, aeternam, unius esse in tribus subsistentiis, et in una Deitate adorantes. Si quis autem tua Reverentia, vel propter dogmatum pravitatem, vel propter alias causas a communione sejungit, sicuti nobis indicare dignatus 556 es, scias in nostris Ecclesiis non recipiendos, donec tu poenitentiae eorum, si tamen voluerint damnare perversa, veniam dederis. Saluta omnes qui tecum sunt sacerdotales grado. EPISTOLA XCIV DIONYSII AD THEOPHILUM. A S. HIERONYMO, UT VIDETUR, LATINE REDDITA. Theophilum continuo laudat, quod ejus opera damnata sit haeresis Origeniana, quam ut persequi ad finem usque non desinat, vehementer hortatur. Domino Beatissimo THEOPHILO DIONYSIUS Liddensis Episcopus. « Bonus Deus noster, qui in conciliis sanctorum glorificatur (Ps. 88. 2), et amicos sibi, ac Prophetas singulis temporibus praeparat, si ordinem nostrae generationis aspicias,", + "candidate_score": 0.625997, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_64", + "bdc_text": "Der Bischof von Trient , Cristoforo Madruzzo , soll Augsburg am 4 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1678", + "psc_text": "in Christo. 611 EPISTOLA C. SIVE THEOPHILI ALEXANDRINI EPISCOPI AD TOTIUS AEGYPTI EPISCOPOS PASCHALIS ANNI 404. D. HIERONYMO INTERPRETE. Cessandum a peccatis, inita virtutum consuetudine, qua ad Pascha celebrandum animi praeparentur. Jejuniorum quadragesimalium observatio sancta, tum recta in Deum fides proponuntur. Origenis errores, quos exsecrari oporteat ante Dominicum Pascha. Calcanda insuper avaritia, et amori in Deum dilectio in proximos jungenda. 1. Nunc quoque Dei viva sapientia nos ad sanctum provocat Pascha celebrandum, omnes cupiens ejus esse participes: unde propero ad illud currentes gradu, jejuniis et continentia omnique afflictione corporis pugnantes contra virtutum adversariarum industriam, voluptates redigamus ad nihilum, fulti Salvatoris auxilio: et peccata nostra Deo, qui sanare potest, simpliciter confitentes, verum conscientiae judicium formidemus, ut cum David vociferantes atque dicentes: Peccata adolescentiae meae et ignorantiae meae ne memineris: secundum misericordiam tuam memor esto mei (Ps. 27. 7) ; terrore ignis aeterni crescentia vitia consumemus [al. consumamus ]: quorum finis est,", + "candidate_score": 0.625557, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_45", + "bdc_text": "Mögts abschriben , aber des j [unker ] BesserersVermutlich Georg Besserer , der in Kontakt mit Konstanz stand ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1729", + "psc_text": "miserim. Hoc falsum esse noveris: Deum nostrum testor, hoc me non fecisse, sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur, a me scriptum esse, puto te debere cognoscere: aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc dixerim, ut ego non tantum paratissimus sim, si quid te in meis scriptis moverit, fraterne accipere quid contra sentias, aut de correctione mea, aut de ipsa tua benevolentia gavisurus; verum etiam hoc a te postulem, et flagitem. 3. « O si licuisset, et si non cohabitante, saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici; et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, 632 et omnes fratres", + "candidate_score": 0.625482, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_52_54", + "bdc_text": "novembris , sampstags nach Martini\" eine inhaltsgetreue Umschreibung vom vorliegenden Schreiben Blarers . Die vier Blätter wurden wie ein Brief zusammengefaltet . Anstelle der Adresse vermerkte Bullinger auf S. 26 ( S. 25 ist leer ) :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.624427, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_17_19", + "bdc_text": "in wenig tagen ( sollt es veruntrüwtmissbraucht . werden) dermassen erbauwenbefestigen. , das darnach nieman lichtlich mehr gewynnen möcht . Verzicht mir min untuchtigungeschicktes ( auf den Stil bezogen , da Blarers Handschrift nicht schlechter als sonst ist ) .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1491", + "psc_text": "ad epistolam vestram celeri sermone dictavi, vincens propositum, ut contra eum scriberem, cujus ingenium ante laudaveram: malens existimatione periclitari, quam fide. Hoc mihi praestiterunt amici mei, ut si tacuero, reus: si respondero, inimicus judicer. Dura utraque conditio; sed a duobus eligam quod levius est: simultas redintegrari potest, blasphemia veniam non meretur. Quid autem laboris in libris transferendis περὶ Ἀρχῶν sustinuerim, vestro judicio derelinquo; dum et mutare quippiam de Graeco, non est vertentis sed evertentis: et eadem ad verbum exprimere, nequaquam ejus, qui servare velit eloquii venustatem. EPISTOLA LXXXV. AD PAULINUM. Alteri e duabus Paulini quaestionibus sibi propositis breviter respondet: priorem, quod in libris περὶ Ἀρχῶν a se nuper Latine versis enucleetur, omittit. Tum quo animo Origenem legerit, docet. 1. Voce me provocas ad scribendum, terres eloquentia; et in epistolari stylo prope Tullium repraesentas. Quod quereris, me parvas et incomptas litterulas mittere, non venit de incuria, sed timore tui, ne verbosius", + "candidate_score": 0.622923, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_2_4", + "bdc_text": "und ettlich guͦt frund und gunner , es were guͦt , acht ze haben uff GottliebenDas Schloss Gottlieben war , wie der danach genannte Ort Arbon , Sitz eines bischöflich-konstanzischen Obervogtes . und Arba , das der bischoffJohann von Weeze . nienen et wan untrüw brüchtenienen et wan untrüw brüchte :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1915", + "psc_text": "8). Intuita est castra Galgalae, et acervum praeputiorum, et secundae circumcisionis mysterium; et duodecim lapides, qui de Jordanis illuc translati alveo, duodecim Apostolorum fundamenta firmaverant; et fontem quondam Legis amarissimum et sterilem, quem verus Elisaeus sua condivit sapientia, et in dulcorem ubertatemque convertit (4. Reg. 2. 22). Vix nox transierat, ferventissimo aestu venit ad [al. in ] Jordanem; stetit in ripa fluminis, et orto sole, solis justitiae recordata est; quomodo in medio amnis alveo sicca sacerdotes posuerint vestigia (Jos. 3. 5); et ad Eliae et Elisaei imperium, stantibus ex utraque parte aquis, iter unda praebuerit (4. Reg. 2); pollutasque diluvio aquas, et totius humani generis intersectione maculatas, suo Dominus mundaverit baptismate. 13. Longum est, si velim de valle Achor dicere, id est, tumultus atque turbarum, in qua furtum et avaritia condemnata est (Jos. 7. 25); et de Bethel, Domo Dei, in qua super nudam humum nudus et pauper dormivit Jacob;", + "candidate_score": 0.622459, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_17_19", + "bdc_text": "in wenig tagen ( sollt es veruntrüwtmissbraucht . werden) dermassen erbauwenbefestigen. , das darnach nieman lichtlich mehr gewynnen möcht . Verzicht mir min untuchtigungeschicktes ( auf den Stil bezogen , da Blarers Handschrift nicht schlechter als sonst ist ) .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1255", + "psc_text": "scribenda dictavimus: non ut impleremus materiam, sed ne tibi in principio amicitiarum aliquid imperanti, videremur negare. Ora nobis a Domino sospitatem, ut post duodecim menses, quibus jugi languore confectus sum, possim aliquid dignum vestrae scribere voluntati: et ignosce si scatens oratio, cursu solito non fluat. Non enim eodem lepore dictamus, quo scribimus: quia in altero saepe stylum vertimus, iterum quae legi digna sint, scripturi: in altero quidquid in buccam venerit celeri sermone convolvimus. Caninium libenter vidi, qui narrare tibi poterit, quam difficile et periculosum manus dexterae, usque in praesentem diem, quo ista dictavi, vulnus sustinuerim. EPISTOLA LXXV. AD THEODORAM VIDUAM. Theodoram Lucinii viduam consolatur de morte mariti, cujus virtutes, et castitatem praecipue laudat. 1. Lugubri nuntio consternatus super sancti et venerabilis mihi dormitione Lucinii, vix brevem Epistolam dictare potui. Non quod ejus vicem doleam, quem scio ad meliora transisse, dicente Moyse: Transiens videbo visionem hanc magnam (Exod. 3. 3) ;", + "candidate_score": 0.621449, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_52_54", + "bdc_text": "novembris , sampstags nach Martini\" eine inhaltsgetreue Umschreibung vom vorliegenden Schreiben Blarers . Die vier Blätter wurden wie ein Brief zusammengefaltet . Anstelle der Adresse vermerkte Bullinger auf S. 26 ( S. 25 ist leer ) :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_433", + "psc_text": "benedixit? » EPISTOLA XXXVI. Seu rescriptum HIERONYMI AD DAMASUM Praemissa excusatione morarum, ac praetermissis tantum duabus Quaestiunculis, secunda et quarta a Tertulliano, Novatiano, ac Origene disputatis, reliquis tribus copiose respondet. Beatissimo Papae Damaso HIERONYMUS. 1. Postquam epistolam tuae Sanctitatis accepi, confestim accito notario, ut exciperet imperavi: quo ad officium praeparato, quod eram voce prompturus, ante mihi cogitatione pingebam. Interim jam et ego linguam, et ille articulum movebamus, cum subito Hebraeus intervenit, deferens non pauca volumina, quae de Synagoga quasi lecturus acceperat. Et illico habes, inquit, quod postulaveras: meque dubium, et quid facerem nescientem, ita festinus exterruit, ut omnibus praetermissis ad scribendum transvolarem: quod quidem usque ad praesens facio. Verum quia heri diacono ad me misso, ut tu putas Epistolam, ut ego sentio, Commentarium te expectare dixisti, brevem responsionem ad ea desiderans, quae singula magnorum voluminum prolixitate indigent, ταῦτὰ σοι ἐσχεδίασα, duabus tantum Quaestiunculis praetermissis: non quo non potuerim ad illas", + "candidate_score": 0.621336, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_17_19", + "bdc_text": "in wenig tagen ( sollt es veruntrüwtmissbraucht . werden) dermassen erbauwenbefestigen. , das darnach nieman lichtlich mehr gewynnen möcht . Verzicht mir min untuchtigungeschicktes ( auf den Stil bezogen , da Blarers Handschrift nicht schlechter als sonst ist ) .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2175", + "psc_text": "valeque dixisset: vacuum se redire arbitratus est, nisi mearum aliquid ad te nugarum, tumultuario sermone portaret. Jam demisso synthemate equus publicus sternebatur, et nobilem juvenem punicea indutum tunica baltheus ambiebat, et tamen ille apposito notario cogebat loqui, quae velociter edita, velox consequeretur manus, et linguae celeritatem prenderent signa verborum. Itaque non scribentis diligentia, sed dictantis temeritate, longum ad te silentium rumpo, offerens tibi nudam officii voluntatem. Extemporalis 792 est epistola, absque ordine sensuum, sine lenocinio et compositione verborum: ut totum in illa amicum, nihil de oratore reperias. In procinctu effusam putes, et abire cupienti ingestum viaticum. Divina Scriptura loquitur: Musica in luctu, intempestiva narratio (Eccli. 22. 6) . Unde et nos leporem artis rhetoricae contemnentes, et puerilis, atque plausibilis eloquii venustatem, ad sanctarum Scripturarum gravitatem confugimus, ubi vera vulnerum medicina est, ubi dolorum certa remedia: in quibus recipit unicum filium mater in feretro: ubi turbae dicitur circumstanti, Non est mortua", + "candidate_score": 0.621016, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_17_19", + "bdc_text": "in wenig tagen ( sollt es veruntrüwtmissbraucht . werden) dermassen erbauwenbefestigen. , das darnach nieman lichtlich mehr gewynnen möcht . Verzicht mir min untuchtigungeschicktes ( auf den Stil bezogen , da Blarers Handschrift nicht schlechter als sonst ist ) .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1049", + "psc_text": "membranis, aut in quacumque materia quae apta est ad scribendum. Mea autem lingua in similitudinem scribae velocis, quem notarium possumus intelligere, quodam signorum compendio, breviatum Evangelii strictumque sermonem exaravit in tabulis cordis carnalibus. Si enim Lex per manum Mediatoris digito Dei scripta est, et quod destructum est, glorificatum est: quanto magis Evangelium, quod mansurum est, per meam linguam scribetur a Spiritu Sancto: ut illius laudes, ad quem in Isaia dicitur, « Velociter spolia detrahe, cito praedare (Isai. 8. 1), velox in corde credentium sermo describat. » 8. « Speciosus forma prae filiis hominum. » In Hebraico: « Decore pulchrior es filiis hominum. » Finito prooemio, hinc narrationis exordium est, et fit apostropha ad ipsum amantissimum, et dilectum et regem, cui dicentis opera consecrata sunt. Quaeritur autem quomodo pulchrior sit cunctis filiis hominum, de quo legimus in Isaia: « Vidimus eum, et non habebat speciem neque decorem, sed erat species ejus", + "candidate_score": 0.620025, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_17_19", + "bdc_text": "in wenig tagen ( sollt es veruntrüwtmissbraucht . werden) dermassen erbauwenbefestigen. , das darnach nieman lichtlich mehr gewynnen möcht . Verzicht mir min untuchtigungeschicktes ( auf den Stil bezogen , da Blarers Handschrift nicht schlechter als sonst ist ) .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_857", + "psc_text": "praecipit: Nec verbum verbo curabis reddere, fidus Interpres. Terentius Menandrum, Plautus et Cecilius veteres comicos interpretati sunt. Numquid haerent in verbis: ac non decorem magis et elegantiam in translatione conservant? Quam vos veritatem interpretationis, hanc eruditi κακοξηλίαν nuncupant. Unde et ego doctus a talibus ante annos circiter viginti, et simili tunc quoque errore deceptus, certe hoc mihi a vobis objiciendum nesciens, cum Eusebii Caesariensis Χρονικὸν in Latinum verterem, tali inter caetera usus sum Praefatione: « Difficile est alienas lineas insequentem, non alicubi excidere: et arduum, ut quae in alia lingua bene dicta sunt, eumdem decorem in translatione conservent. Significatum est aliquid unius verbi proprietate: non habeo meum quo id efferam: et dum quaero implere sententiam longo ambitu, vix brevis vitae spatia [al. brevia spatia ] consummo. Accedunt hyperbatorum anfractus, dissimilitudines casuum, varietates figurarum: ipsum postremo suum, et, ut ita dicam, vernaculum linguae genus. Si ad verbum interpretor, absurde resonant: si", + "candidate_score": 0.619856, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_53_55", + "bdc_text": "Die vier Blätter wurden wie ein Brief zusammengefaltet . Anstelle der Adresse vermerkte Bullinger auf S. 26 ( S. 25 ist leer ) : \"Der keyser und bapst von deß consili und bapsthumbs wägen uneins .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_433", + "psc_text": "benedixit? » EPISTOLA XXXVI. Seu rescriptum HIERONYMI AD DAMASUM Praemissa excusatione morarum, ac praetermissis tantum duabus Quaestiunculis, secunda et quarta a Tertulliano, Novatiano, ac Origene disputatis, reliquis tribus copiose respondet. Beatissimo Papae Damaso HIERONYMUS. 1. Postquam epistolam tuae Sanctitatis accepi, confestim accito notario, ut exciperet imperavi: quo ad officium praeparato, quod eram voce prompturus, ante mihi cogitatione pingebam. Interim jam et ego linguam, et ille articulum movebamus, cum subito Hebraeus intervenit, deferens non pauca volumina, quae de Synagoga quasi lecturus acceperat. Et illico habes, inquit, quod postulaveras: meque dubium, et quid facerem nescientem, ita festinus exterruit, ut omnibus praetermissis ad scribendum transvolarem: quod quidem usque ad praesens facio. Verum quia heri diacono ad me misso, ut tu putas Epistolam, ut ego sentio, Commentarium te expectare dixisti, brevem responsionem ad ea desiderans, quae singula magnorum voluminum prolixitate indigent, ταῦτὰ σοι ἐσχεδίασα, duabus tantum Quaestiunculis praetermissis: non quo non potuerim ad illas", + "candidate_score": 0.619367, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_17_19", + "bdc_text": "in wenig tagen ( sollt es veruntrüwtmissbraucht . werden) dermassen erbauwenbefestigen. , das darnach nieman lichtlich mehr gewynnen möcht . Verzicht mir min untuchtigungeschicktes ( auf den Stil bezogen , da Blarers Handschrift nicht schlechter als sonst ist ) .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2985", + "psc_text": "ut propemodum contemnendos putarem. In eodem enim luto haesitat, et exceptis verbis tinnulis atquo emendicatis, nihil aliud loquitur. Tamen multum egimus; ut dum epistolae meae respondere conatur, apertius se proderet, et blasphemias suas omnibus patefaceret. Quidquid enim in illa miserabili Synodo Diospolitana dixisse se denegat, in, hoc opere confitetur; nec grande est ineptissimis naeniis respondere. Si autem Dominus vitam 1068 tribuerit, et notariorum habuerimus copiam, paucis lucubratiunculis respondebimus: non ut convincamus haeresim emortuam [al. mortuam ]; sed ut imperitiam atque blasphemiam ejus, nostris sermonibus confutemus. Meliusque hoc faceret sanctitas vestra; ne compellamur contra haereticum nostra laudare. Sancti filii communes Albina, Pinianus et Melania plurimum vos salutant. Has litteras de sancta Bethleem, sancto Presbytero Innocentio dedi perferendas. Neptis vestra Paula miserabiliter deprecatur, ut memores ejus sitis, et multum vos salutat. Incolumes vos et memores mei, Domini nostri Jesu Christi tueatur clementia, Domini vere sancti atque omnium affectione venerabiles patres. EPISTOLA CXLIV.", + "candidate_score": 0.619336, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_17_19", + "bdc_text": "in wenig tagen ( sollt es veruntrüwtmissbraucht . werden) dermassen erbauwenbefestigen. , das darnach nieman lichtlich mehr gewynnen möcht . Verzicht mir min untuchtigungeschicktes ( auf den Stil bezogen , da Blarers Handschrift nicht schlechter als sonst ist ) .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1048", + "psc_text": "in principio, quem laudaturus est. 7. « Lingua mea calamus scribae, velociter scribentis. » Pro quo nos interpretati sumus. « Lingua mea stilus scribae velocis. » Extrema pars prologi est; et cum praecedentibus junge quod sequitur: Eructavit cor meum in laudes Dei sermonem bonum et opuscula mea quibus eum praedicaturus sum, ipsi potissimum consecravi. Debeo ergo et linguam meam quasi stilum et calamum praeparare, ut per illam in corde et auribus audientium scribat Spiritus Sanctus. Meum enim est quasi organum praebere linguam: illius quasi per organum sonare quae sua sunt. Stilus scribit in cera: calamus vel in charta vel in membranis, aut in quacumque materia quae apta est ad scribendum. Mea autem lingua in similitudinem scribae velocis, quem notarium possumus intelligere, quodam signorum compendio, breviatum Evangelii strictumque sermonem exaravit in tabulis cordis carnalibus. Si enim Lex per manum Mediatoris digito Dei scripta est, et quod destructum est, glorificatum est: quanto", + "candidate_score": 0.619143, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_0", + "bdc_text": "Fruntlicher herr , lieber bruͦder , ich hab nichts sonders .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.618346, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_28", + "bdc_text": "bottschafft by dem bottenDer schon in Nr. 3073 , , erwähnte unbekannte Bote. , den ich euch geschickt hab. Angli libellum Siehe dazu zuletzt Nr. 3068 , [1] .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1734", + "psc_text": "non provoces. Nos nostra habuimus tempora, et cucurrimus quantum potuimus: nunc te currente et longa spatia transmeante, nobis debetur otium: simulque (ut cum honore tuo et venia dixerim) ne solus mihi de Poetis aliquid proposuisse videaris, memento Daretis et Entelli (Virgil. 5. Aeneid.), et vulgaris proverbii: quod bos lassus fortius figat pedem. Tristes haec dictavimus: utinam mereremur complexus tuos, et collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus. 3. Misit mihi temeritate solita, sua maledicta Calpurnius, cognomento Lanarius, quae ad Africam quoque studio ejus didici pervenisse. Ad quae breviter ex parte respondi, et libelli ejus vobis misi exemplaria, latius opus, cum opportunum fuerit, primo missurus tempore: in quo illud cavi, ne in quoquam existimationem laederem Christianam; sed tantum ut delirantis imperitique mendacium ac vecordiam confutarem. Memento mei, sancte et venerabilis Papa. Vide quantum te diligam, ut ne provocatus quidem voluerim respondere: nec credam tuum esse, quod in altero forte reprehenderem. Frater", + "candidate_score": 0.617988, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_17_19", + "bdc_text": "in wenig tagen ( sollt es veruntrüwtmissbraucht . werden) dermassen erbauwenbefestigen. , das darnach nieman lichtlich mehr gewynnen möcht . Verzicht mir min untuchtigungeschicktes ( auf den Stil bezogen , da Blarers Handschrift nicht schlechter als sonst ist ) .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2174", + "psc_text": "tanta ad lumen lucernulae facilitate profusa, ut notariorum manus lingua praecurreret; et signa ac furta verborum volubilitas sermonum obrueret. Quod idcirco dixi, ut qui non ignoscit ingenio, ignoscat vel tempori. EPISTOLA CXVIII. AD JULIANUM. Julianum quemdam praedivitem, qui intra paucos dies amiserat duas filias et uxorem, atque incursantibus barbaris, bonam possessionum partem: comparatione Job consolatur, et exemplo Pammachii, Paulinique adhortatur ad perfectam vitam, hoc est, absolutum mundi contemptum, videlicet huc vocante etiam ipsa fortuna. 1. Filius meus, frater tuus, Ausonius in ipso jam profectionis articulo, cum mihi praesentiam sul tarde dedisset: et cito abstulisset, atque in puncto temporis, salve pariter valeque dixisset: vacuum se redire arbitratus est, nisi mearum aliquid ad te nugarum, tumultuario sermone portaret. Jam demisso synthemate equus publicus sternebatur, et nobilem juvenem punicea indutum tunica baltheus ambiebat, et tamen ille apposito notario cogebat loqui, quae velociter edita, velox consequeretur manus, et linguae celeritatem prenderent signa verborum. Itaque", + "candidate_score": 0.617167, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_53_55", + "bdc_text": "Die vier Blätter wurden wie ein Brief zusammengefaltet . Anstelle der Adresse vermerkte Bullinger auf S. 26 ( S. 25 ist leer ) : \"Der keyser und bapst von deß consili und bapsthumbs wägen uneins .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1125", + "psc_text": "quadrigae vestrae, et proposito quintam deesse Blaesillam, pene oblitus de ea loqui, quae prima de vobis praecesserit ad Dominum. Vere nunc quinque in tres, ac duas videmus esse divisas, illa cum sorore Paulina dulci somno fruitur, tu duarum medius, ad Christum levius subvolabis. EPISTOLA LXVII AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Hieronymum 404 sciscitatur de titulo vulgati ab ipso libri de Scriptoribus Ecclesiasticis; tum de Petro reprehenso non mendaciter a Paulo, quod etiam superiori epist. 56. quaesierat. Postremo petit, ut quae sint Origenis aliorumque haereticorum errata, sibi indicet. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo caritatis observando atque amplectendo fratri et Compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. 1. « Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam", + "candidate_score": 0.616102, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_52_54", + "bdc_text": "novembris , sampstags nach Martini\" eine inhaltsgetreue Umschreibung vom vorliegenden Schreiben Blarers . Die vier Blätter wurden wie ein Brief zusammengefaltet . Anstelle der Adresse vermerkte Bullinger auf S. 26 ( S. 25 ist leer ) :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1125", + "psc_text": "quadrigae vestrae, et proposito quintam deesse Blaesillam, pene oblitus de ea loqui, quae prima de vobis praecesserit ad Dominum. Vere nunc quinque in tres, ac duas videmus esse divisas, illa cum sorore Paulina dulci somno fruitur, tu duarum medius, ad Christum levius subvolabis. EPISTOLA LXVII AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Hieronymum 404 sciscitatur de titulo vulgati ab ipso libri de Scriptoribus Ecclesiasticis; tum de Petro reprehenso non mendaciter a Paulo, quod etiam superiori epist. 56. quaesierat. Postremo petit, ut quae sint Origenis aliorumque haereticorum errata, sibi indicet. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo caritatis observando atque amplectendo fratri et Compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. 1. « Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam", + "candidate_score": 0.614327, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_52_54", + "bdc_text": "novembris , sampstags nach Martini\" eine inhaltsgetreue Umschreibung vom vorliegenden Schreiben Blarers . Die vier Blätter wurden wie ein Brief zusammengefaltet . Anstelle der Adresse vermerkte Bullinger auf S. 26 ( S. 25 ist leer ) :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_814", + "psc_text": "HIERONYMUS. 1. Brevis Epistola longas explanare non valet quaestiones, et in arctum multa concludens, stringere verbis, quod sensibus dilatatum est. Interrogas, quid significet illud in Evangelio juxta Matthaeum: « Nolite solliciti esse de crastino; sufficit enim diei malitia sua » (Matth. 6. 34). Crastinum, in Scripturis sanctis, futurum tempus significat: sicut et Jacob in Genesi loquitur: « Exaudiet me cras justitia mea » (Gen. 30. 33). Et ubi altare exstruitur a duabus tribubus Ruben et Gad, et dimidia tribu Manasse, a cuncto Israele ad eas legatio mittitur, cum Phinees Pontifici respondissent, idcirco se altare fecisse, ne cras filiis suis colendi Deum possessio denegaretur (Josue 22. 24). Et multa istiusmodi in veteri reperies Instrumento. Qui ergo de futuris nos cogitare prohibuit, concessit de praesentibus, propter humanae vitae fragilitatem. Quod autem adjicit, « sufficit diei malitia sua » (Matth. 6. 34), hoc modo intellige: Sufficit nobis de praesentibus hujus saeculi cogitare angustiis.", + "candidate_score": 0.613721, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_53_55", + "bdc_text": "Die vier Blätter wurden wie ein Brief zusammengefaltet . Anstelle der Adresse vermerkte Bullinger auf S. 26 ( S. 25 ist leer ) : \"Der keyser und bapst von deß consili und bapsthumbs wägen uneins .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_28", + "psc_text": "sequatur (Apoc. 14): Multae enim sunt mansiones apud Patrem (Joan. 14) . Et Stella ab stella differt in claritate (1. Cor. 15) . Mihi concede, ut inter Sanctorum calcanea 13 caput possim levare: ut cum ego voluerim, ille perfecerit, mihi ignoscas, quia implere non potui, illi tribuas praemium quod meretur. Plura fortasse quam Epistolae brevitas patiebatur, longo sermone protraxerim, quod mihi semper accidere consuevit, quando aliquid de Bonosi nostri laude dicendum est. 6. Sed ut ad illud redeam, unde discesseram, obsecro te, ne amicum, qui diu quaeritur, vix invenitur, difficile servatur, pariter cum oculis mens amittat. Fulgeat cuilibet auro; et pompaticis ferculis corusca ex sarcinis metalla radient. Caritas non potest comparari. Dilectio pretium non habet. Amicitia quae desinere potest, vera nunquam fuit. Vale in Christo. EPISTOLA IV. AD FLORENTIUM. Superiorem Epistolam Ruffino reddendam isti ad Florentium jungit, eumque Jerosolymae degentem, quod multorum pauperum necessitatibus subveniret, plurimum laudat: tum Ruffini etiam", + "candidate_score": 0.61138, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_8_10", + "bdc_text": "während man unbesorgt ist. in dise vestinen brechte . Dann es gar bald beschechenbald beschechen :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2269", + "psc_text": "pellibus repelluntur? Quidquid ergo corpori nostro sufficere potest, et humanae succurrere imbecillitati, quos nudos natura profudit, hoc una appellanda est tunica; et quidquid in praesentibus alimentis necessarium est, hoc unius diei victus appellatur. Unde praeceptum est: Non cogitetis de crastino (Matth. 6. 34) , hoc est de futuro tempore. Et Apostolus, Habentes, inquit, victum, et vestitum, his contenti simus (1. Tim. 6. 8) . Si plus habes, quam tibi ad victum vestitumque necessarium est, illud eroga, et in illo debitricem esse te noveris. Ananias et Sapphira Apostoli meruere sententiam, quia sua timide reservarunt (Act. 5). Ergone, inquies, puniendus est, qui sua non dederit? Minime. Ideo puniti sunt, quia mentiri voluerunt Spiritui Sancto, et reservantes necessaria victui suo, quasi perfecte saeculo renuntiantes, vanam gloriam sectabantur. Alioqui licet libere vel dare, vel non dare. Quanquam ei, qui cupiat esse perfectus, praesens paupertas futuris divitiis compensanda sit. Quomodo autem vidua vivere debeat, brevi", + "candidate_score": 0.608818, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_40_42", + "bdc_text": "die schlüssel zuͦ den thoren by iren handen habind ; und seye die gantz statt voller Spanier . Dieser Nachtrag wurde auf der äußeren Seite des bereits versiegelten Briefes vermerkt , und Blarer vergaß dabei , die Adresse anzubringen.", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1832", + "psc_text": "et spatiosum manibus (Ps. 103, 25) . Dicitis in Graeco, manibus, non haberi, et ego novi. Sed ex Hebraico, et Theodotionis editione in Septuaginta sub asterisco additum est. Denique et in Hebraeo ita scriptum ZE HAIAM GADOL VARAB IDAIM, quod Aquila sic interpretatus est, αὐλή καὶ πλατεῖα χερσὶν, et omnes interpretes αὕτη ἡ θάλασσα ἠ μεγάλη καὶ εὐρύχωρος χερσὶν ; et hoc secundum Hebraicam dicitur proprietatem μεταφωρικῶς, quod quasi expansas magnus habeat, et in se cuncta suscipiat. In eodem: Ut educas panem de terra (Ibid. 15) . Pro quo invenisse vos dicitis, ut educat; sed non potest aliud ad ipsum, aliud de ipso dici. Aut omnia quasi ad Deum loquebatur Propheta: aut omnia ad alium de eo referebat. Cum autem pleraque ad ipsum dirigantur; et ea quae ambigua sunt, ad ipsius personam dirigenda sunt. In eodem: Herodii domus dux est eorum (Ibid. 18) . Pro Herodio, quod in Hebraeo dicitur", + "candidate_score": 0.603252, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_48_50", + "bdc_text": "Bullingers Abschrift davon ( ohne Grüße und Unterschrift ) wird in Zürich ZB , Ms A 43 , aufbewahrt . Auf einem etwa A3 großen Blatt , das Bullinger quer faltete ( daraus entstanden die vier Seiten 23 bis 26 der Handschrift Ms A 43 ) wurde der hier erwähnte Brief auf den S. 23f abgeschrieben und am Schluss mit folgender Warnung Bullingers versehen :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_396", + "psc_text": "si spatium dictandi fuisset, de Theraphim quoque breviter disserturum: nec quisquam interim interpellator advenit: Scito Theraphim ab Aquila μορφώματα interpretari, quas nos figuras sive figurationes possumus dicere. Nam in eo loco, quando Saul misit nuntios, ut acciperent David: et responderunt, vexari illum graviter, misit rursum dicens: « Afferte illum in lecto ad me, ut occidam illum: et venerunt nuntii, et ecce cenotaphia 145 in lecto » (I. Reg. 19. 15): pro cenotaphiis, in Hebraeo Theraphim, id est, μορφώματα posita sunt: et non jecur caprarum ut nostri codices habent, sed pulvillus de caprarum pelle consutus, qui intonsis pilis, caput involuti in lectulo hominis mentiretur. Ut autem utriusque sermonis veritatem pariter explicem, in Osee comminatur Deus, se a populo fornicante omnem gratiam ablaturum, dicens, quod « diebus multis sedebunt filii Israel sine Rege, et principe, sine sacrificio, sine altari, et sine sacerdotio, et manifestationibus » (Osec 3. 4). Pro sacerdotio et manifestationibus,", + "candidate_score": 0.602282, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_48_50", + "bdc_text": "Bullingers Abschrift davon ( ohne Grüße und Unterschrift ) wird in Zürich ZB , Ms A 43 , aufbewahrt . Auf einem etwa A3 großen Blatt , das Bullinger quer faltete ( daraus entstanden die vier Seiten 23 bis 26 der Handschrift Ms A 43 ) wurde der hier erwähnte Brief auf den S. 23f abgeschrieben und am Schluss mit folgender Warnung Bullingers versehen :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1832", + "psc_text": "et spatiosum manibus (Ps. 103, 25) . Dicitis in Graeco, manibus, non haberi, et ego novi. Sed ex Hebraico, et Theodotionis editione in Septuaginta sub asterisco additum est. Denique et in Hebraeo ita scriptum ZE HAIAM GADOL VARAB IDAIM, quod Aquila sic interpretatus est, αὐλή καὶ πλατεῖα χερσὶν, et omnes interpretes αὕτη ἡ θάλασσα ἠ μεγάλη καὶ εὐρύχωρος χερσὶν ; et hoc secundum Hebraicam dicitur proprietatem μεταφωρικῶς, quod quasi expansas magnus habeat, et in se cuncta suscipiat. In eodem: Ut educas panem de terra (Ibid. 15) . Pro quo invenisse vos dicitis, ut educat; sed non potest aliud ad ipsum, aliud de ipso dici. Aut omnia quasi ad Deum loquebatur Propheta: aut omnia ad alium de eo referebat. Cum autem pleraque ad ipsum dirigantur; et ea quae ambigua sunt, ad ipsius personam dirigenda sunt. In eodem: Herodii domus dux est eorum (Ibid. 18) . Pro Herodio, quod in Hebraeo dicitur", + "candidate_score": 0.601839, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_43_45", + "bdc_text": "Jetz schickt mir der vetter diß zedelin . Ist erst von Ulm komen . Das schickt mir wider . Mögts abschriben , aber des j [unker ] BesserersVermutlich Georg Besserer , der in Kontakt mit Konstanz stand ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1734", + "psc_text": "non provoces. Nos nostra habuimus tempora, et cucurrimus quantum potuimus: nunc te currente et longa spatia transmeante, nobis debetur otium: simulque (ut cum honore tuo et venia dixerim) ne solus mihi de Poetis aliquid proposuisse videaris, memento Daretis et Entelli (Virgil. 5. Aeneid.), et vulgaris proverbii: quod bos lassus fortius figat pedem. Tristes haec dictavimus: utinam mereremur complexus tuos, et collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus. 3. Misit mihi temeritate solita, sua maledicta Calpurnius, cognomento Lanarius, quae ad Africam quoque studio ejus didici pervenisse. Ad quae breviter ex parte respondi, et libelli ejus vobis misi exemplaria, latius opus, cum opportunum fuerit, primo missurus tempore: in quo illud cavi, ne in quoquam existimationem laederem Christianam; sed tantum ut delirantis imperitique mendacium ac vecordiam confutarem. Memento mei, sancte et venerabilis Papa. Vide quantum te diligam, ut ne provocatus quidem voluerim respondere: nec credam tuum esse, quod in altero forte reprehenderem. Frater", + "candidate_score": 0.601568, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_43_45", + "bdc_text": "Jetz schickt mir der vetter diß zedelin . Ist erst von Ulm komen . Das schickt mir wider . Mögts abschriben , aber des j [unker ] BesserersVermutlich Georg Besserer , der in Kontakt mit Konstanz stand ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1992", + "psc_text": "et in ignem mittetur (Ibid. 3. 10) . 729 EPISTOLA CX. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Hieronymum litteris suis nonnihil offensum demulcere studet Augustinus. Apologiam illius contra Ruffinum accepisse se testatur, deplorans tantos inter viros quondam amicissimos tam amarulentam discordiam incidisse. Domino venarando, et desideratissimo fratri compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Quamvis existimem antequam ista sumeres, venisse in manus tuas litteras meas, quas per Dei servum, filium nostram Cyprianum Diaconum misi, quibus certissime agnosceres meam esse epistolam, cujus exemplaria illuc pervenisse [al. venisse ] commemorasti; unde jam me arbitror rescriptis tuis, velut Entellinis gravibus atque acribus caestibus (Aeneid. V), tanquam audacem Daretem coepisse pulsari atque versari: nunc tamen eis ipsis respondebo litteris tuis, quas mihi per sanctum filium nostrum Asterium jam [al. abest jam ] mittere dignatus es, in quibus multa in me comperi tuae benevolentissimae caritatis, et rursus quaedam nonnullius a me tuae offensionis indicia. Itaque ubi mulcebar", + "candidate_score": 0.599956, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_8_10", + "bdc_text": "während man unbesorgt ist. in dise vestinen brechte . Dann es gar bald beschechenbald beschechen :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1022", + "psc_text": "ejus: jam tunc purgationem mundi, et rerum omnium sanctitatem Baptismi sacramenta signabant. Non accipiunt vestes, nisi lotis prius sordibus, nec ornantur ad sacra, nisi in Christo novi homines renascantur. Vinum enim novum in novis utribus mittitur. Quod autem Moyses lavat, legis indicium est. Habent Moysen et Prophetas, ipsos audiant. Et Ab Adam usque ad Moysen omnes peccaverunt. Praeceptis Dei lavandi sumus, et cum parati ad indumentum Christi, tunicas pelliceas deposuerimus, tunc induemur veste linea, nihil in sese mortis habente, sed tota candida: ut de baptismo consurgentes, cingamus lumbos in veritate, et tota pristinorum peccatorum turpitudo celetur. Unde et David: Beati quorum remissae sunt iniquitates, et quorum tecta sunt peccata (Ps. 31. 1) . 21. Post feminalia et lineam tunicam induimur hiacynthino vestimento, et incipimus de terrenis ad alta conscendere. Haec ipsa hiacynthina tunica, a Septuaginta ὑποδύτης, id est, subucula nominatur, et proprie Pontificis est, significatque rationem sublimium non patere omnibus,", + "candidate_score": 0.599911, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_8_10", + "bdc_text": "während man unbesorgt ist. in dise vestinen brechte . Dann es gar bald beschechenbald beschechen :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_85", + "psc_text": "sobrium, pudicum, prudentem, ornatum, hospitalem, docibilem, non vinolentum, non percussorem, sed modestum (1. Tim. 3) . Et caeteris, 35 quae de eo sequuntur, explicitis, non minorem in tertio gradu adhibuit diligentiam, dicens: Diaconos similiter pudicos: non bilingues, non multo vino deditos, non turpilucros [al. turpis lucri appetitores]: habentes ministerium fidei in conscientia pura. Et hi autem probentur primum: et sic ministrent, nullum crimen habentes. Vae illi homini, qui vestem non habens nuptialem, ingreditur ad coenam. Nihil superest, nisi ut statim audiat: Amice quomodo huc intrasti? Et illo obmutescente dicatur ministris: Tollite illum, ligatis manibus et pedibus, et mittite eum in tenebras exteriores, ubi erit fletus et stridor dentium (Matth. 22. 12. 13) . Vae illi qui acceptum talentum in sudario ligans, caeteris lucra facientibus, id tantum quod acceperat, reservavit. Illico indignantis Domini clamore ferietur: Serve nequam, quare non dedisti pecuniam meam ad mensam, et ego veniens cum usuris exegissem eam", + "candidate_score": 0.599102, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_42_44", + "bdc_text": "Dieser Nachtrag wurde auf der äußeren Seite des bereits versiegelten Briefes vermerkt , und Blarer vergaß dabei , die Adresse anzubringen. Jetz schickt mir der vetter diß zedelin . Ist erst von Ulm komen . Das schickt mir wider .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1362", + "psc_text": "prior per « Samech » litteram scribitur, interpretaturque « rubus, » sive « odium: » 489 haec autem per « Sade, » et vertitur in « mandatum. » Illudque quod jungitur, « Cades, » non ut plerique aestimant, « sancta » dicitur: sed « mutata, » sive « translata. » Legimus in Genesi (Cap. 28. v. 21) juxta Hebraicam Veritatem, ubi Judas meretricem putans Thamar, dona transmisit: et sequester munerum interrogat, « ubi est cadesa, » hoc est, « scortum, » cujus habitus a caeteris feminis immutatus est. In multis quoque locis hoc idem reperimus. Sin autem « sancta » interpretatur, κατὰ ἀντίφρασιν est intelligendum: quomodo Parcae dicuntur ab eo quod minime parcant, et bellum, quod nequaquam bellum sit, et lucus, quod minime luceat. In hac Mansione moritur Maria, et sepelitur: et propter aquas contradictionis Moyses et Aaron offendunt Dominum, et prohibentur transire Jordanem, missisque nuntiis ad Edom, transitus petitur,", + "candidate_score": 0.59768, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_40_42", + "bdc_text": "die schlüssel zuͦ den thoren by iren handen habind ; und seye die gantz statt voller Spanier . Dieser Nachtrag wurde auf der äußeren Seite des bereits versiegelten Briefes vermerkt , und Blarer vergaß dabei , die Adresse anzubringen.", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_755", + "psc_text": "dederis homini scienti litteras, ut legat, respondebit tibi: Non possum, signatus est enim. Quanti hodie putant se nosse litteras, et tenent signatum librum; nec aperire possunt, nisi ille reseraverit « qui habet clavem David: qui aperit, et nemo claudit, claudit et nemo aperit? » (Ibid. 3. 7.) In Actis Apostolorum sanctus eunuchus, imo vir (sic enim eum Scriptura cognominat), cum legeret Isaiam, interrogatus a Philippo: « Putasne intelligis quae legis? » respondit, « Quomodo possum, nisi aliquis me docuerit? » (Act. 8.) Ego, ut de me interim loquar, nec sanctior sum hoc eunucho, nec studiosior; qui de Aethiopia, id est, de extremis mundi finibus venit ad Templum, reliquit aulam regiam: et tantus amator Legis, divinaeque scientiae fuit, ut etiam in vehiculo sacras litteras legeret: et tamen cum librum teneret, et verba Domini cogitatione conciperet, lingua volveret, labiis personaret, ignorabat eum, quem in libro nesciens venerabatur. Venit Philippus, ostendit ei Jesum,", + "candidate_score": 0.592913, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_43", + "bdc_text": "Jetz schickt mir der vetter diß zedelin . Ist erst von Ulm komen .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1362", + "psc_text": "prior per « Samech » litteram scribitur, interpretaturque « rubus, » sive « odium: » 489 haec autem per « Sade, » et vertitur in « mandatum. » Illudque quod jungitur, « Cades, » non ut plerique aestimant, « sancta » dicitur: sed « mutata, » sive « translata. » Legimus in Genesi (Cap. 28. v. 21) juxta Hebraicam Veritatem, ubi Judas meretricem putans Thamar, dona transmisit: et sequester munerum interrogat, « ubi est cadesa, » hoc est, « scortum, » cujus habitus a caeteris feminis immutatus est. In multis quoque locis hoc idem reperimus. Sin autem « sancta » interpretatur, κατὰ ἀντίφρασιν est intelligendum: quomodo Parcae dicuntur ab eo quod minime parcant, et bellum, quod nequaquam bellum sit, et lucus, quod minime luceat. In hac Mansione moritur Maria, et sepelitur: et propter aquas contradictionis Moyses et Aaron offendunt Dominum, et prohibentur transire Jordanem, missisque nuntiis ad Edom, transitus petitur,", + "candidate_score": 0.587415, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate", + "max_score": 0.674496, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_29_31", + "bdc_text": "- Mit Anglus ist König Eduard VI. gemeint. ist mir worden . Gott seye unser ewiger schutz und schirm. In il , 12 . novembris . A. Bl . Es kompt minen herren noch kain schreiben noch antwurt von nieman . Vgl. dazu Nr. 3073 , . ;", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_190", + "psc_text": "Quanquam Spiritum sanctum alicubi angelum dictum non recolam, sed ex opere possit intelligi: dictum enim de illo est, Quae ventura sunt annuntiabit vobis (Joan. XVI, 13) ; et utique Angelus graece, latine Nuntius interpretatur: de Domino autem Jesu Christo evidentissime legimus apud prophetam, quod magni consilii Angelus dictus sit (Isai. IX, 6): cum et Spiritus sanctus, et Dei Filius, sit Deus et Dominus angelorum. CAPUT XIV. 24. De visione in columna nubis et ignis. Item in exitu filiorum Israel de Aegypto scriptum est: Deus autem praeibat illos, die quidem in columna nubis, et ostendebat illis viam; nocte autem in columna ignis: et non deficiebat columna nubis die, et columna ignis nocte ante populum (Exod. XIII, 21, 22) . Quis et hic dubitet per subjectam creaturam eamdemque corpoream, non per suam substantiam, Deum oculis apparuisse mortalium? sed utrum Patrem, an Filium, an Spiritum sanctum, an ipsam Trinitatem unum Deum, similiter non", + "candidate_score": 0.674496, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_28_30", + "bdc_text": "bottschafft by dem bottenDer schon in Nr. 3073 , , erwähnte unbekannte Bote. , den ich euch geschickt hab. Angli libellum Siehe dazu zuletzt Nr. 3068 , [1] . - Mit Anglus ist König Eduard VI. gemeint. ist mir worden . Gott seye unser ewiger schutz und schirm. In il , 12 . novembris . A. Bl . Es kompt minen herren noch kain schreiben noch antwurt von nieman . Vgl. dazu Nr. 3073 , .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_190", + "psc_text": "Quanquam Spiritum sanctum alicubi angelum dictum non recolam, sed ex opere possit intelligi: dictum enim de illo est, Quae ventura sunt annuntiabit vobis (Joan. XVI, 13) ; et utique Angelus graece, latine Nuntius interpretatur: de Domino autem Jesu Christo evidentissime legimus apud prophetam, quod magni consilii Angelus dictus sit (Isai. IX, 6): cum et Spiritus sanctus, et Dei Filius, sit Deus et Dominus angelorum. CAPUT XIV. 24. De visione in columna nubis et ignis. Item in exitu filiorum Israel de Aegypto scriptum est: Deus autem praeibat illos, die quidem in columna nubis, et ostendebat illis viam; nocte autem in columna ignis: et non deficiebat columna nubis die, et columna ignis nocte ante populum (Exod. XIII, 21, 22) . Quis et hic dubitet per subjectam creaturam eamdemque corpoream, non per suam substantiam, Deum oculis apparuisse mortalium? sed utrum Patrem, an Filium, an Spiritum sanctum, an ipsam Trinitatem unum Deum, similiter non", + "candidate_score": 0.662872, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_7_9", + "bdc_text": "unversechner sachunversechner sach : während man unbesorgt ist. in dise vestinen brechte .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_1112", + "psc_text": "sunt nota: quae utique vera sunt, alioquin nota non essent. Nemo enim falsa novit, nisi cum falsa esse novit: quod si novit, verum novit; verum est enim quod illa falsa sint. De his ergo nunc disserimus quae nota cogitamus, et nota sunt nobis etiam si non cogitentur a nobis. Sed certe si ea dicere velimus, nisi cogitata non possumus. Nam etsi verba non sonent, in corde suo dicit utique qui cogitat. Unde illud est in libro Sapientiae: Dixerunt apud se cogitantes non recte (Sap. II, 1) . Exposuit enim quid sit, Dixerunt apud se, cum addidit, cogitantes. Huic simile est in Evangelio, quod quidam Scribae cum audissent a Domino dictum paralytico, Confide, fili, remittuntur tibi peccata tua; dixerunt intra se, Hic blasphemat. Quid est enim, dixerunt intra se, nisi cogitando? Denique sequitur, Et cum vidisset Jesus cogitationes eorum, dixit: Utquid cogitatis mala in cordibus vestris (Matth. IX, 2-4) ? Sic", + "candidate_score": 0.599937, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistola-de-exhortatione-martyrii", + "max_score": 0.673136, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_29_31", + "bdc_text": "- Mit Anglus ist König Eduard VI. gemeint. ist mir worden . Gott seye unser ewiger schutz und schirm. In il , 12 . novembris . A. Bl . Es kompt minen herren noch kain schreiben noch antwurt von nieman . Vgl. dazu Nr. 3073 , . ;", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistola-de-exhortatione-martyrii_window_35", + "psc_text": "Noli timere, quia te redemi, et vocavi te nomine tuo; meus es tu. Et si transieris per aquam, tecum sum, et flumina te non inundabunt, et si transieris per ignem, non combureris et flamma te non comburet, quoniam ego Dominus Deus tuus, Sanctus Israël, qui te salvum facio (Is. LXIII, 11) . Qui et in Evangelio promittit auxilium divinum 268 Dei servis in persecutionibus non defuturum, dicens: Cum autem vos tradiderint, nolite cogitare quo modo aut quid loquamini; dabitur enim vobis in illa hora quid loquamini: non enim vos estis qui loquimini, sed spiritus Patris qui loquitur in vobis (Matth. X, 10) . Et iterum: Ponite in cordibus vestris non praemeditari excusare: ego enim dabo vobis os et sapientiam cui non poterunt resistere adversarii vestri (Luc. XII, 11) . Sicut in Exodo ad Moysen cunctantem et ad populum ire trepidantem Deus loquitur dicens: Quis dedit os homini? et quis fecit", + "candidate_score": 0.673136, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_30", + "bdc_text": "gemeint. ist mir worden . Gott seye unser ewiger schutz und schirm. In il , 12 . novembris . A. Bl . Es kompt minen herren noch kain schreiben noch antwurt von nieman . Vgl. dazu Nr. 3073 , .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistola-de-exhortatione-martyrii_window_35", + "psc_text": "Noli timere, quia te redemi, et vocavi te nomine tuo; meus es tu. Et si transieris per aquam, tecum sum, et flumina te non inundabunt, et si transieris per ignem, non combureris et flamma te non comburet, quoniam ego Dominus Deus tuus, Sanctus Israël, qui te salvum facio (Is. LXIII, 11) . Qui et in Evangelio promittit auxilium divinum 268 Dei servis in persecutionibus non defuturum, dicens: Cum autem vos tradiderint, nolite cogitare quo modo aut quid loquamini; dabitur enim vobis in illa hora quid loquamini: non enim vos estis qui loquimini, sed spiritus Patris qui loquitur in vobis (Matth. X, 10) . Et iterum: Ponite in cordibus vestris non praemeditari excusare: ego enim dabo vobis os et sapientiam cui non poterunt resistere adversarii vestri (Luc. XII, 11) . Sicut in Exodo ad Moysen cunctantem et ad populum ire trepidantem Deus loquitur dicens: Quis dedit os homini? et quis fecit", + "candidate_score": 0.666131, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_29_31", + "bdc_text": "- Mit Anglus ist König Eduard VI. gemeint. ist mir worden . Gott seye unser ewiger schutz und schirm. In il , 12 . novembris . A. Bl . Es kompt minen herren noch kain schreiben noch antwurt von nieman . Vgl. dazu Nr. 3073 , . ;", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistola-de-exhortatione-martyrii_window_23", + "psc_text": "Item apostolus Paulus: Quis nos, inquit, separabit a charitate Christi? pressura an angustia, an persecutio, an fames, an nuditas, an periculum, an gladius? Sicut scriptum est: Quia propter te occidimur tota die, aestimati sumus ut oves victimae, sed in his omnibus superamus propter eum qui dilexit nos (Rom. VIII, 35) . Et iterum: Non estis vestri: empti enim estis pretio magno, glorificate et portate Deum in corpore vestro (I Cor. VI, 20) . Et iterum: Pro omnibus mortuus est 266 Christus, ut et qui vivunt, jam non sibi vivant, sed ei qui pro ipsis mortuus est et resurrexit (II Cor. V, 15) . CAPUT VII.--EREPTOS DE FAUCIBUS DIABOLI, ET DE LAQUEIS SAECULI LIBERATOS, NON DEBERE DENUO AD SAECULUM REVERTI, NE PERDANT QUOD EVASERINT. In Exodo, Judaicus populus, ad umbram nostri et imaginem praefiguratus, cum, Deo tutore et vindice, evasisset Pharaonis atque Aegypti, id est diaboli et saeculi, durissimam servitutem; circa", + "candidate_score": 0.66327, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_51", + "bdc_text": "\"Vermälde man nitt , das sölich schryben von Ulmm und Augspurg har lange. \" Danach folgt unter dem Titel \"Uß Constantz 12 .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistola-de-exhortatione-martyrii_window_64", + "psc_text": "tempore, in saeculo autem venturo vitam aeternam (Luc. XVIII, 29) . Item in Apocalypsi hoc idem loquitur: Et vidi, inquit, animas occisorum propter nomen Jesu et sermonem Dei: et cum primo in loco posuisset occisos, addidit, dicens: Et quicumque imaginem bestiae non adoraverunt, nec acceperunt inscriptionem in fronte aut in manu sua; quos universos a se in eodem loco simul visos conjungit et dicit: et vixerunt et regnaverunt cum Christo (Apoc. XX, 4) . Vivere omnes dicit et regnare cum Christo, non tantum qui occisi fuerint, sed et quicumque, in fidei suae firmitate et Dei timore perstantes, imaginem bestiae non adoraverint, neque ad funesta ejus, et sacrilega edicta consenserint. CAPUT XIII.--PLUS NOS ACCIPERE IN PASSIONIS MERCEDE, QUAM QUOD HIC SUSTINEMUS IN IPSA PASSIONE. Probat beatus apostolus Paulus, qui, dignatione divina usque in tertium coelum atque in paradisum raptus, audisse se inenarrabilia verba testatur; qui oculata fide Jesum Dominum vidisse se", + "candidate_score": 0.612013, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Epistolae", + "max_score": 0.672517, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_57", + "bdc_text": "Diese Abschrift und jene , die in Nr. 3076 , , beschrieben ist , wurden einem Korrespondenten Bullingers leihweise gesandt , vermutlich an Oswald Myconius ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_544", + "psc_text": "transmissa dici potest? 5. Quid autem dicendum? Ut omittantur incerta, cum brevior epistola 30 in Graeca et Latina collectione Chalcedonensi inveniatur, et legatorum nomina distincte praeferat, ut epistolae caeterae, quae cum litteris ad Flavianum iisdem legatis traditae fuere, haec quoque ad Pulcheriam transmissa, eidemque aliquando tradita, ac in Oriente vulgata, ac exinde Graece reddita negari non potest. Auctior vero epistola 31, etsi in Graeca collectione desideretur, cum tamen exstet in pluribus Latinis antiquis collectionibus, quae breviori epistola carent, Leoninamque rationem ubique referat, a Leone abjudicari nequit. Eodem autem die iduum Junii data dici debet, ut eae quoque collectiones praeferunt, quae carent epistola 30; neque enim chronicam ejusmodi notam harum collectionum auctores transcribere potuerunt, ut conjecit Quesnellus, ex epistola breviori, quam ignorarunt. Sine ullo autem certiori documento aliud quidpiam affirmare seu divinare non licet. Solum probabiliter credi potest duo ejusdem epistolae exemplaria a Leone fuisse lucubrata, alterum longius, brevius alterum; hoc", + "candidate_score": 0.672517, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_57_59", + "bdc_text": "Diese Abschrift und jene , die in Nr. 3076 , , beschrieben ist , wurden einem Korrespondenten Bullingers leihweise gesandt , vermutlich an Oswald Myconius ; s. Nr. 3082 , . - Der Brief vom 8 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_544", + "psc_text": "transmissa dici potest? 5. Quid autem dicendum? Ut omittantur incerta, cum brevior epistola 30 in Graeca et Latina collectione Chalcedonensi inveniatur, et legatorum nomina distincte praeferat, ut epistolae caeterae, quae cum litteris ad Flavianum iisdem legatis traditae fuere, haec quoque ad Pulcheriam transmissa, eidemque aliquando tradita, ac in Oriente vulgata, ac exinde Graece reddita negari non potest. Auctior vero epistola 31, etsi in Graeca collectione desideretur, cum tamen exstet in pluribus Latinis antiquis collectionibus, quae breviori epistola carent, Leoninamque rationem ubique referat, a Leone abjudicari nequit. Eodem autem die iduum Junii data dici debet, ut eae quoque collectiones praeferunt, quae carent epistola 30; neque enim chronicam ejusmodi notam harum collectionum auctores transcribere potuerunt, ut conjecit Quesnellus, ex epistola breviori, quam ignorarunt. Sine ullo autem certiori documento aliud quidpiam affirmare seu divinare non licet. Solum probabiliter credi potest duo ejusdem epistolae exemplaria a Leone fuisse lucubrata, alterum longius, brevius alterum; hoc", + "candidate_score": 0.669055, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_55_57", + "bdc_text": "\"Der keyser und bapst von deß consili und bapsthumbs wägen uneins . Nüw kriegsvolck . Guͦt sorg haben zuͦ Gottlieben und Arben\" . Diese Abschrift und jene , die in Nr. 3076 , , beschrieben ist , wurden einem Korrespondenten Bullingers leihweise gesandt , vermutlich an Oswald Myconius ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_72", + "psc_text": "Leonem duas saltem scripsisse epistolas, alteram ad Cyrillum episcopum Alexandrinum, ad Paschasinum episcopum Lilybetanum alteram, ex Paschasini litteris manifestum est. Sed utraeque injuria temporum intercidere. Solam Paschasini responsionem superesse existimatum fuit; ac propterea eam unam Quesnellus edidit. At ejus quoque epistolae, quam Cyrillum, Leoni reddidisse idem Paschasinus testatur, non exiguum fragmentum ad nos transmissum credimus; quod ut statuatur, nonnulla observanda sunt. 2. Eam nimirum Cyrilli epistolam de Paschate Africani concilii Patribus traditam, quam Dionysius Exiguus suae collectioni integram inseruerat num. 135, ex Sirmondi schedis cum longiori additione ediderant primum Petavius tom. II De Doctrina temporum, in fine, ac dein Bucherius in Commentario ad Canonem paschalem Victorii, cap. 1, pag. 72. Duae vero in ea quam Petavius et Bucherius ediderunt partes distinguendae, nimirum ipsa Cyrilli epistola ad Africanos, quae legitur correctior apud Dionysium; et ejus additio, quae ad aliam ejusdem Cyrilli epistolam pertinet. Has quidem duas distinctasque Cyrilli epistolas cum imperitus", + "candidate_score": 0.655505, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_55_57", + "bdc_text": "\"Der keyser und bapst von deß consili und bapsthumbs wägen uneins . Nüw kriegsvolck . Guͦt sorg haben zuͦ Gottlieben und Arben\" . Diese Abschrift und jene , die in Nr. 3076 , , beschrieben ist , wurden einem Korrespondenten Bullingers leihweise gesandt , vermutlich an Oswald Myconius ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_73", + "psc_text": "in Commentario ad Canonem paschalem Victorii, cap. 1, pag. 72. Duae vero in ea quam Petavius et Bucherius ediderunt partes distinguendae, nimirum ipsa Cyrilli epistola ad Africanos, quae legitur correctior apud Dionysium; et ejus additio, quae ad aliam ejusdem Cyrilli epistolam pertinet. Has quidem duas distinctasque Cyrilli epistolas cum imperitus quidam reperisset agentes de Paschate, de eodem Paschate utrasque agere credidit: et idcirco epistolae ad Africanos, quam ex Dionysio primum descripsit, paucis verbis suo arbitrio immutatis, alteram, quae Bedae temporibus integra legebatur, initio praetermisso, subjecit atque inseruit; quae cum denuntiet diem Paschatis anni 444, eidem diei accommodata fuit a librario dies designata in priori ad Africanos epistola, nimirum IX kal. Maii. Hinc Bucherius non duas, sed unam epistolam habuit totum hoc documentum, eodemque credidit sermonem esse de solo Paschate ann. 444. 3. Sed si conferatur prima hujus pars cum Cyrilli epistola ad Africanos, quae a Dionysio conservata est, eadem reperientur", + "candidate_score": 0.654524, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_57_59", + "bdc_text": "Diese Abschrift und jene , die in Nr. 3076 , , beschrieben ist , wurden einem Korrespondenten Bullingers leihweise gesandt , vermutlich an Oswald Myconius ; s. Nr. 3082 , . - Der Brief vom 8 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_471", + "psc_text": "88. Hinc nihil mirum si haec testimonia in documentis Graecis ante gesta Chalcedonensia laudatae epistolae subjecta fuerint, licet primum ejusdem epistolae exemplum iisdem caruerit: unde nec a nobis eidem subjicienda sunt. Cum vero apud Latinos nullum exemplum hactenus inventum sit in quo haec testimonia post epistolam ad Flavianum describantur, sed ea separatim edita et inserta occurrant in nonnullis antiquis Latinorum collectionibus, nimirum in collect. 5 Quesnelliana cap. 41, ubi ea descripta reperies tomo tertio, et in mss. collect. 3 cap. 82, nec non in codice Veronensi 38 cap. 37, satis probabile est solos Graecos, qui ea simul allata et allegata acceperant in Constantinopolitano conventu exemplaria scripsisse, in quibus ea epistola una cum testimoniis legeretur, ac exinde in Graecos codices ante gesta Chalcedonensia utraque simul traduxisse. Ex his autem apparet quam perperam P. Garnerius horum testimoniorum collectionem Theodoreto tribuerit, de quo tamen plura in observationibus ad notam ultimam Quesnelli. Inter testimonia", + "candidate_score": 0.653017, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_58_60", + "bdc_text": "s. Nr. 3082 , . - Der Brief vom 8 . November war nicht von , sondern an Besserer gerichtet ( in Bullingers Abschrift steht nur \"juncker\" , ohne Namensangabe ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_43", + "psc_text": "collectionem 8 referentibus haec epistola legitur, nullum Januarii vestigium apparet. Hinc ergo cognoscimus in mss. hujus collectionis Januarii nomen omnino defuisse, ut in Vat. 5845; dein fuisse superadditum, ut in Vallicellano; tandem in textum irrepsisse, ut in Vercellensi, ac in Vat. 1353. Cum vero auctor collectionis 23, quae continetur in Ottoboniano 297, priores epistolas 15 ex codicibus collectionis 8 eodem ordine ad verbum descripserit; dum Januarii nomen inseruit, codice usus fuit laudatae collectionis 8 qui hoc nomen insertum vel superadditum habebat: unde tota hujus nominis auctoritas revocatur ad solam collectionis 8, quam tamen in ipsa origine hoc nomine caruisse ostendimus, ut eodem sane carent caeteri codices ac praesertim vetustis simarum omnium collectionum. Hinc ms. Florentin. S. Marci collectionis 13, ob Leoninas epistolas aliis nominibus insignis, ut videbimus in Admonit. ad epist. 12, sic epistolam, de qua agimus, inscribit: Leo Urbis Romae episcopus . . . . . Aquileiensi episcopo; ubi", + "candidate_score": 0.652454, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_57_59", + "bdc_text": "Diese Abschrift und jene , die in Nr. 3076 , , beschrieben ist , wurden einem Korrespondenten Bullingers leihweise gesandt , vermutlich an Oswald Myconius ; s. Nr. 3082 , . - Der Brief vom 8 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_43", + "psc_text": "collectionem 8 referentibus haec epistola legitur, nullum Januarii vestigium apparet. Hinc ergo cognoscimus in mss. hujus collectionis Januarii nomen omnino defuisse, ut in Vat. 5845; dein fuisse superadditum, ut in Vallicellano; tandem in textum irrepsisse, ut in Vercellensi, ac in Vat. 1353. Cum vero auctor collectionis 23, quae continetur in Ottoboniano 297, priores epistolas 15 ex codicibus collectionis 8 eodem ordine ad verbum descripserit; dum Januarii nomen inseruit, codice usus fuit laudatae collectionis 8 qui hoc nomen insertum vel superadditum habebat: unde tota hujus nominis auctoritas revocatur ad solam collectionis 8, quam tamen in ipsa origine hoc nomine caruisse ostendimus, ut eodem sane carent caeteri codices ac praesertim vetustis simarum omnium collectionum. Hinc ms. Florentin. S. Marci collectionis 13, ob Leoninas epistolas aliis nominibus insignis, ut videbimus in Admonit. ad epist. 12, sic epistolam, de qua agimus, inscribit: Leo Urbis Romae episcopus . . . . . Aquileiensi episcopo; ubi", + "candidate_score": 0.651661, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_57_59", + "bdc_text": "Diese Abschrift und jene , die in Nr. 3076 , , beschrieben ist , wurden einem Korrespondenten Bullingers leihweise gesandt , vermutlich an Oswald Myconius ; s. Nr. 3082 , . - Der Brief vom 8 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_539", + "psc_text": "5, 11, 12, 13, 18, 20, 21, 22, 23 et 24, cum exemplo Sichardi, et peculiari ms. Vat. Reginae 293, alteram tuentur. Cur autem eodem die duae ejusmodi epistolae ad Pulcheriam traditae fuerint, et quae prius, quae autem posterius scripta censenda sit, curiosius inquiri potest, quam ulla satis tuta ratione definiri. 2. Quesnellus in prima editione (Tom. II primae edit. pag. 850) existimavit a pontifice primo scriptam fuisse epistolam 30, et ad Pulcheriam transmissam per legatos, cum adhuc spes nonnulla superesset fore ut synodus in conventum simplicem apud Constantinopolim commutaretur. Idcirco enim sub finem ejusdem epistolae scriptum putat; Sed ei qui in errore est melius consuletur, si ubi desipuit, ibidem resipiscat; et ubi damnationem meruit, illic indulgentiam consequatur. Cum vero impedimenta inciderint, quibus haec epistola Pulcheriae data non fuerit; ejusdem exemplum ad eam Leo iterum post pseudosynodum Ephesinam transmisit, ut liquet ex epist. 45. Hac autem occasione eam epistolam paucis", + "candidate_score": 0.648956, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_57", + "bdc_text": "Diese Abschrift und jene , die in Nr. 3076 , , beschrieben ist , wurden einem Korrespondenten Bullingers leihweise gesandt , vermutlich an Oswald Myconius ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_538", + "psc_text": "καὶ συνεπισκόπῳ Φλαυιανῷ, σαφέστερον τὰ ἀπεσταλμένα γράμματα περιέχει. ADMONITIO IN EPISTOLAS SEQUENTES XXX ET XXXI. 1. Etsi duae quae ad Pulcheriam eadem die ac de eadem re scriptae inveniuntur epistolae, aliquot non tam sententiis quam verbis sint plane similes, in multis nihilominus discrepant inter se, et altera ob insertas additiones est longe prolixior. Styli autem ratio et codicum atque collectionum antiquarum auctoritas, quibus utraque fulcitur, nequaquam sinunt ut alterutra alii quam Leoni tribuatur. Exemplaria tum Latina, tum Graeca antiquissimae collectionis 17 Chalcedonensis, et Ratisponensis collectio 19, praeter collectionem duodecimam et vigesimam secundam, primam epistolam satis vindicant; codices vero collectionum 2, 5, 11, 12, 13, 18, 20, 21, 22, 23 et 24, cum exemplo Sichardi, et peculiari ms. Vat. Reginae 293, alteram tuentur. Cur autem eodem die duae ejusmodi epistolae ad Pulcheriam traditae fuerint, et quae prius, quae autem posterius scripta censenda sit, curiosius inquiri potest, quam ulla satis tuta ratione", + "candidate_score": 0.648521, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_58_60", + "bdc_text": "s. Nr. 3082 , . - Der Brief vom 8 . November war nicht von , sondern an Besserer gerichtet ( in Bullingers Abschrift steht nur \"juncker\" , ohne Namensangabe ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_548", + "psc_text": "Sed contra fidem earum collectionum quae chronicam notam iduum Junii exhibent, eamque ex epistola 30 non potuerunt sumere, hanc opinionem inducere nequivimus. Id autem multo minus potuimus alia ratione, quae conjecturam numero praecedenti propositam magis magisque confirmabit. Si epistolae, inquit Leo epist. 45, quae in fidei causa per nostros clericos directae sunt, ad vestram pietatem pervenissent, certum est remedium vos his rebus quae contra fidem factae sunt . . . praestare potuisse. Indicatur epistola 30, per legatos missa quae, his Ephesum profectis ad Augustam non pervenit. Altam ergo eadem in re et pleniorem quidem epistolam ad eamdem Pulcheriam se alia occasione post legatorum discessum non direxisse praesumit; alias haec, non aeque ac illa prior alio traducta, eumdem effectum multo magis peperisset, ita ut opus non fuerit prioris epistolae 30 exemplum ad eamdem una cum epist. 45 iterum mittere. Igitur epistola 31 ad Pulcheriam missa non fuit, sed ab ipso Leone", + "candidate_score": 0.648366, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_44_46", + "bdc_text": "Das schickt mir wider . Mögts abschriben , aber des j [unker ] BesserersVermutlich Georg Besserer , der in Kontakt mit Konstanz stand ; vgl. Nr. 2980 , . - Der von Blarer beigelegte Brief datierte vom 8 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_589", + "psc_text": "ADMONITIO IN EPISTOLAM SEQUENTEM. 1. Verba cap. 1 et 4, direximus atque miserimus, quibus legati ab Urbe directi, et epistola ad Flavianum data idibus Junii missa traditur, indicare videntur sequentem epistolam scriptam fuisse post laudatas litteras ad Flavianum, immo etiam post legatorum discessum, qui profecti dicuntur in epist. 38, data die 23 Julii, quin et epist. 36, data die 20 Junii, ut probabilius ostendemus annot. 3 in ipsam epistolam (Col. 812, n. º); quod tamen in rem praesentem nihilum refert. In eadem epist. 38, memoratur adventus Basilii diaconi, qui profectis jam legatis, Flaviani epistolam ad Leonem detulerat. Si is esset idem Basilius, qui Juliani quoque litteras attulisse traditur, multo evidentius haec epistola scripta dicenda esset post idus Junias, quando legati nondum ab Urbe erant profecti. Ita ex duabus epistolis ad Julianum, quas de eadem re eodem die scriptas credere videtur difficile, sola praecedens epistola data fuisset idibus Junii, sequens vero", + "candidate_score": 0.647592, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_57", + "bdc_text": "Diese Abschrift und jene , die in Nr. 3076 , , beschrieben ist , wurden einem Korrespondenten Bullingers leihweise gesandt , vermutlich an Oswald Myconius ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_539", + "psc_text": "5, 11, 12, 13, 18, 20, 21, 22, 23 et 24, cum exemplo Sichardi, et peculiari ms. Vat. Reginae 293, alteram tuentur. Cur autem eodem die duae ejusmodi epistolae ad Pulcheriam traditae fuerint, et quae prius, quae autem posterius scripta censenda sit, curiosius inquiri potest, quam ulla satis tuta ratione definiri. 2. Quesnellus in prima editione (Tom. II primae edit. pag. 850) existimavit a pontifice primo scriptam fuisse epistolam 30, et ad Pulcheriam transmissam per legatos, cum adhuc spes nonnulla superesset fore ut synodus in conventum simplicem apud Constantinopolim commutaretur. Idcirco enim sub finem ejusdem epistolae scriptum putat; Sed ei qui in errore est melius consuletur, si ubi desipuit, ibidem resipiscat; et ubi damnationem meruit, illic indulgentiam consequatur. Cum vero impedimenta inciderint, quibus haec epistola Pulcheriae data non fuerit; ejusdem exemplum ad eam Leo iterum post pseudosynodum Ephesinam transmisit, ut liquet ex epist. 45. Hac autem occasione eam epistolam paucis", + "candidate_score": 0.647388, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_57_59", + "bdc_text": "Diese Abschrift und jene , die in Nr. 3076 , , beschrieben ist , wurden einem Korrespondenten Bullingers leihweise gesandt , vermutlich an Oswald Myconius ; s. Nr. 3082 , . - Der Brief vom 8 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_165", + "psc_text": "possumus signatos num. 39 et 42. Exstat etiam in mss. collect. 10 Isidori et collect. 12, ad quam pertinet codex a Merlino adhibitus, nec non Herovallianus ab eodem Quesnello laudatus; et in codd. collectionis 24 quae sola inter collectiones posteriores hanc epistolae formam exhibet; ac praeterea inter hujusmodi codices censendi Victorinus, Regniacensis, et S. Martini Altisiodorensis, qui eamdem collect. 24 cum epistola hujus formae eodem annotante praeseferunt. His codicibus Quesnellus in secunda editione adjecit alios duos, quorum descriptionem post primam impressionem Roma accepit, nimirum Barber. 77 et 2888. Horum primus a nobis item observatus atque collatus, est XII circiter saeculi, et varia opuscula etiam posterioris aevi continet, ex Leone autem hanc unicam epistolam exhibet. Alter vero antiquissimus et majusculis litteris scriptus complectitur vetustam collect. 3, cui alium similem invenimus in perantiquo Vat. 1342. Nos insuper hanc eamdem epistolae decurtatae (sic enim appellabimus) rationem nacti sumus in tribus aliis collectionibus, nimirum", + "candidate_score": 0.64715, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_57_59", + "bdc_text": "Diese Abschrift und jene , die in Nr. 3076 , , beschrieben ist , wurden einem Korrespondenten Bullingers leihweise gesandt , vermutlich an Oswald Myconius ; s. Nr. 3082 , . - Der Brief vom 8 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_464", + "psc_text": "erit, memorabimus. Inter Lectionaria relegimus antiquissimum Vat. 3836. Addendi sunt praeterea duo alii codices millenarii, Veronensis 8, in quo haec epistola Leonis post epistolas canonicas describitur, et alius Veronen. 58, qui hanc epistolam ante quaedam documenta synodi Chalcedonensis repraesentat. Cum primam hujus epistolae editionem citabimus, intelligimus primam editionem Sermonum S. Leonis, cui haec epistola inserta est ante sermones de Nativitate ex ms. codice collectionis tertiae eorumdem Sermonum. Accedent tandem praeter codices Quesnelli alii quatuor a Baluzio adhibiti, nimirum Colbertinus 2574, Parisien., Divionen. et Corbeiensis, quorum tres postremi collectionem 17 Chalcedonensem continent. 7. Antiquissimam Graecam versionem, quae lecta et inserta fuit act. 2 synodi Chalcedonensis, primus edidit Joannes Leunclavius ex bibliotheca Sambuci Basileae an. 1578, postea ex aliis mss. Gerardus Vossius praepositus Tungrensis in calce Operum S. Gregorii Thaumaturgi an. 1604; dein vero Romani Conciliorum editores an. 1608, et a Romanis alii posteriores Conciliorum collectores. Graecum textum exegimus ad perantiquum ms.", + "candidate_score": 0.647049, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_46", + "bdc_text": "vgl. Nr. 2980 , . - Der von Blarer beigelegte Brief datierte vom 8 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_43", + "psc_text": "collectionem 8 referentibus haec epistola legitur, nullum Januarii vestigium apparet. Hinc ergo cognoscimus in mss. hujus collectionis Januarii nomen omnino defuisse, ut in Vat. 5845; dein fuisse superadditum, ut in Vallicellano; tandem in textum irrepsisse, ut in Vercellensi, ac in Vat. 1353. Cum vero auctor collectionis 23, quae continetur in Ottoboniano 297, priores epistolas 15 ex codicibus collectionis 8 eodem ordine ad verbum descripserit; dum Januarii nomen inseruit, codice usus fuit laudatae collectionis 8 qui hoc nomen insertum vel superadditum habebat: unde tota hujus nominis auctoritas revocatur ad solam collectionis 8, quam tamen in ipsa origine hoc nomine caruisse ostendimus, ut eodem sane carent caeteri codices ac praesertim vetustis simarum omnium collectionum. Hinc ms. Florentin. S. Marci collectionis 13, ob Leoninas epistolas aliis nominibus insignis, ut videbimus in Admonit. ad epist. 12, sic epistolam, de qua agimus, inscribit: Leo Urbis Romae episcopus . . . . . Aquileiensi episcopo; ubi", + "candidate_score": 0.646794, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_57_59", + "bdc_text": "Diese Abschrift und jene , die in Nr. 3076 , , beschrieben ist , wurden einem Korrespondenten Bullingers leihweise gesandt , vermutlich an Oswald Myconius ; s. Nr. 3082 , . - Der Brief vom 8 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_538", + "psc_text": "καὶ συνεπισκόπῳ Φλαυιανῷ, σαφέστερον τὰ ἀπεσταλμένα γράμματα περιέχει. ADMONITIO IN EPISTOLAS SEQUENTES XXX ET XXXI. 1. Etsi duae quae ad Pulcheriam eadem die ac de eadem re scriptae inveniuntur epistolae, aliquot non tam sententiis quam verbis sint plane similes, in multis nihilominus discrepant inter se, et altera ob insertas additiones est longe prolixior. Styli autem ratio et codicum atque collectionum antiquarum auctoritas, quibus utraque fulcitur, nequaquam sinunt ut alterutra alii quam Leoni tribuatur. Exemplaria tum Latina, tum Graeca antiquissimae collectionis 17 Chalcedonensis, et Ratisponensis collectio 19, praeter collectionem duodecimam et vigesimam secundam, primam epistolam satis vindicant; codices vero collectionum 2, 5, 11, 12, 13, 18, 20, 21, 22, 23 et 24, cum exemplo Sichardi, et peculiari ms. Vat. Reginae 293, alteram tuentur. Cur autem eodem die duae ejusmodi epistolae ad Pulcheriam traditae fuerint, et quae prius, quae autem posterius scripta censenda sit, curiosius inquiri potest, quam ulla satis tuta ratione", + "candidate_score": 0.646624, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_18_20", + "bdc_text": "werden) dermassen erbauwenbefestigen. , das darnach nieman lichtlich mehr gewynnen möcht . Verzicht mir min untuchtigungeschicktes ( auf den Stil bezogen , da Blarers Handschrift nicht schlechter als sonst ist ) . schreiben . Wir thaind alls die sorgfeltigen :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_744", + "psc_text": "ὑμᾶς τὰ τῶν βασιλικῶν γραμμάτων ἐπέσχε δεσμά, 951 ὥσπερ οὖν καὶ τοὺς ἀλλοὺς. Καὶ παρακαλῶ τὴν ὑμετέραν ὁσιότητα, καὶ ἰδεῖν αὐτοὺς πατρικῶς, καὶ τὰς ἀκλινεῖς ὑμῶν ἀκοὰς εὐμενεῖς αὐτοῖς παρασχεῖν, καὶ τὸ συκοφαντούμενον καὶ μάτην πολεμούμενόν μου γῆρας τῆς ὑμετέρας ἀξιῶσαι κηδεμονίας, καὶ πρὸ πάντων τῆς ἐπιβουλευομένης πίστεως παντὶ σθένει φροντίσαι, καὶ φυλάξαι ταῖς ἐκκλησίαις τὸν πατρῷον κλῆρον ἀκήρατον· ἵνα καὶ τὰς ἀντὶ τούτων ἀντιδόσεις δέξηται ὑμῶν ἡ ἁγιότης παρὰ τοῦ μεγαλοδώρου δεσπότου. ADMONITIO IN SEQUENTIS EPISTOLAE FRAGMENTUM. 1. Insigne quod subjicimus epistolae Anatolii fragmentum, ex quo hunc post Flaviani mortem ordinatum discimus, e codice Regio 940 a Cotelerio editum fuit inter Ecclesiae Graecae Monumenta tom. I, pag. 66. Istud Quesnellus secundae Leonis editioni inseruit, praemisitque epistolis 69, 70 et 71, datis mense Julio an. 450, in quibus de ipsius Anatolii ordinatione sermo est. In observationibus autem ad hoc fragmentum affirmat, circa haec tempora (praedictarum scilicet epistolarum Leonis) Flavianum obiisse;", + "candidate_score": 0.646604, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_44_46", + "bdc_text": "Das schickt mir wider . Mögts abschriben , aber des j [unker ] BesserersVermutlich Georg Besserer , der in Kontakt mit Konstanz stand ; vgl. Nr. 2980 , . - Der von Blarer beigelegte Brief datierte vom 8 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_590", + "psc_text": "idem Basilius, qui Juliani quoque litteras attulisse traditur, multo evidentius haec epistola scripta dicenda esset post idus Junias, quando legati nondum ab Urbe erant profecti. Ita ex duabus epistolis ad Julianum, quas de eadem re eodem die scriptas credere videtur difficile, sola praecedens epistola data fuisset idibus Junii, sequens vero in posterius tempus protrudenda esset. At omnes codices resistunt, et licet collectiones plures ac diversae sequentem epistolam contineant, in omnibus tamen idibus Junii data notatur. 2. Quesnellus, ut haec conciliet, not. 8, observat in aliquibus epistolis, quae idus Junii nunc praeferunt, nullam fieri Ephesinae synodi jam indictae mentionem. Conjecit autem Leonem acceptis primis Flaviani litteris cum gestis synodi Constantinopolitanae consilium cepisse mittendi legatos quatuor in Orientem, qui rem totam Constantinopoli componerent. Ad hunc unice finem scriptas primum credit epistolas plures, quae 13 Junii datae nunc leguntur. Solas autem duas nominat, scilicet epist. 28 ad Flavianum, et 32 ad archimandritas Constantinopolitanos,", + "candidate_score": 0.646067, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_45_47", + "bdc_text": "Mögts abschriben , aber des j [unker ] BesserersVermutlich Georg Besserer , der in Kontakt mit Konstanz stand ; vgl. Nr. 2980 , . - Der von Blarer beigelegte Brief datierte vom 8 . November .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_14", + "psc_text": "optime animadvertit P. Coustantius in praefat. ad epist. Rom. pontif. n. 87, pag. 78. Hic pariter collector alia in regione Leoninas epistolas colligens, cum in caeteris omnibus sincera exemplaria nactus sit, de exemplari quoque hujus epistolae, quod licet e Dionysio non prodeat, concinit tamen cum Dionysiano, dubitare non licet. Adde quod haec una epistola in utrisque collectionibus die, mense, et consulatu notatur, qui characteres Leonis aetati conveniunt. Id authenticitatem etiam atque etiam confirmat; supposititiae enim epistolae in ejusmodi notis plerumque repugnant. Neque movere debet Antelmius, cum epistola 1, num. 6, apposuit codices antiquarum collectionum, qui dum sinceram et indubitatem epistolam ad Aquileiensem exhibent, adjunctam quidem habent epistolam ad Septimum, istam vero ad Januarium omittunt: quod in argumentum suppositionis adduxit. Inter vetustissimas enim collectiones profecto est Quesnelliana 5, cujus ille notitiam non satis accuratam habuit. In hac autem, una cum duabus illis epistolis, est etiam epistola ad Januarium, sicuti est quoque", + "candidate_score": 0.645633, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_57_59", + "bdc_text": "Diese Abschrift und jene , die in Nr. 3076 , , beschrieben ist , wurden einem Korrespondenten Bullingers leihweise gesandt , vermutlich an Oswald Myconius ; s. Nr. 3082 , . - Der Brief vom 8 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_463", + "psc_text": "perficiendam codices triginta et amplius expendimus, et inter hos sex vetustissimos. qui millenariam aetatem attingunt. Cum haec epistola invenitur in omnibus collectionibus, quas in praefatione recensuimus, exceptis collect. 4, 6, 7, 14, 15 et 16, tum vero ad praecipuos cujusque collectionis mss. libros eamdem relegimus, inter quos vetustissimi sunt Vat. Reg. collect. 1, Vat. 1342 collect. 3, Vindebon. collect. 5, Vat. 5845 collect. 8, Vat. Ottobon. 93 similis, Vat. 3791 collect. 11, qui duo bis ex diversis fontibus eamdem epistolam exhibent; Vat. 1322 et Veron. 57 collect. 17, et Ratispon. collect. 19. Caeteros inferioris aetatis codices in annotationibus, ubi opus erit, memorabimus. Inter Lectionaria relegimus antiquissimum Vat. 3836. Addendi sunt praeterea duo alii codices millenarii, Veronensis 8, in quo haec epistola Leonis post epistolas canonicas describitur, et alius Veronen. 58, qui hanc epistolam ante quaedam documenta synodi Chalcedonensis repraesentat. Cum primam hujus epistolae editionem citabimus, intelligimus primam editionem Sermonum S.", + "candidate_score": 0.645432, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_58_60", + "bdc_text": "s. Nr. 3082 , . - Der Brief vom 8 . November war nicht von , sondern an Besserer gerichtet ( in Bullingers Abschrift steht nur \"juncker\" , ohne Namensangabe ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_42", + "psc_text": "Altinas epicopus fuit, in ipso exordio epist. 1 nominetur velut is cujus causa Leo ad Aquileiensem scripsit. Neque tamen hi codices Januario suffragantur. 22. Solum cod. Vat. Ottobonianus 297 collectionis 23 et nonnulli codd. collectionis 8, uti Vercellensis et Vat. 1353, Januarium praeferunt. At hoc nomen codicibus collectionis 8 posterius insertum, cum antea in eadem collectione defuerit, manifestum est ex Vallicellano A. 5, et multo magis ex Vat. 5845, qui ad eamdem collectionem 8 pertinent: nam in Vallicellano legitur in textu, pag. 278, Aquileiensi episcopo, Januarii vero nomen superadditum cernitur; in Vaticano autem omnium vetustissimo codice 5845, in cujus additionibus collectionem 8 referentibus haec epistola legitur, nullum Januarii vestigium apparet. Hinc ergo cognoscimus in mss. hujus collectionis Januarii nomen omnino defuisse, ut in Vat. 5845; dein fuisse superadditum, ut in Vallicellano; tandem in textum irrepsisse, ut in Vercellensi, ac in Vat. 1353. Cum vero auctor collectionis 23, quae continetur in", + "candidate_score": 0.644994, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_57_59", + "bdc_text": "Diese Abschrift und jene , die in Nr. 3076 , , beschrieben ist , wurden einem Korrespondenten Bullingers leihweise gesandt , vermutlich an Oswald Myconius ; s. Nr. 3082 , . - Der Brief vom 8 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1471", + "psc_text": "kal. Septembris, quorum alterum habent duo codices Trecopith. et Oxon. Quesnelli ac editiones Josiae Simleri, Surii, etc., alterum vero codex Theodoricianus ejusdem Quesnelli et noster praestantissimus Ratisponensis; hunc postremum cum antecedentibus litteris concinnentem praetulimus: facile autem fuit librariorum lapsu notam VI, disjunctis lateribus convertere in III, et scribere XIII pro XVI kal. Septemb. Neque moveat plerosque codices et collectiones omni chronica notatione carere: aliae enim insignes epistolae in omnibus mss. notam chronicam desiderant; quam si in aliquo codice inveniremus, non idcirco expungendam quispiam crederet, nisi forte historiae repugnaret. In praesenti autem epistola praeter fidem aliquot codicum diversae originis, inter quos praesertim Ratisponensis maximam fidem facit, non solum nihil repugnat, sed omnia potius ex antea dictis concordant. 3. De testimoniis huic epistolae subjectis aliquid hic tandem praemonendum est. S. Leo haec post pseudosynodum Ephesinam primum collegerat, ac in Orientem per legatos miserat, ut doctrinam suae epistolae 28, ad Flavianum, Latinorum ac", + "candidate_score": 0.643978, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_45_47", + "bdc_text": "Mögts abschriben , aber des j [unker ] BesserersVermutlich Georg Besserer , der in Kontakt mit Konstanz stand ; vgl. Nr. 2980 , . - Der von Blarer beigelegte Brief datierte vom 8 . November .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_590", + "psc_text": "idem Basilius, qui Juliani quoque litteras attulisse traditur, multo evidentius haec epistola scripta dicenda esset post idus Junias, quando legati nondum ab Urbe erant profecti. Ita ex duabus epistolis ad Julianum, quas de eadem re eodem die scriptas credere videtur difficile, sola praecedens epistola data fuisset idibus Junii, sequens vero in posterius tempus protrudenda esset. At omnes codices resistunt, et licet collectiones plures ac diversae sequentem epistolam contineant, in omnibus tamen idibus Junii data notatur. 2. Quesnellus, ut haec conciliet, not. 8, observat in aliquibus epistolis, quae idus Junii nunc praeferunt, nullam fieri Ephesinae synodi jam indictae mentionem. Conjecit autem Leonem acceptis primis Flaviani litteris cum gestis synodi Constantinopolitanae consilium cepisse mittendi legatos quatuor in Orientem, qui rem totam Constantinopoli componerent. Ad hunc unice finem scriptas primum credit epistolas plures, quae 13 Junii datae nunc leguntur. Solas autem duas nominat, scilicet epist. 28 ad Flavianum, et 32 ad archimandritas Constantinopolitanos,", + "candidate_score": 0.64312, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_57_59", + "bdc_text": "Diese Abschrift und jene , die in Nr. 3076 , , beschrieben ist , wurden einem Korrespondenten Bullingers leihweise gesandt , vermutlich an Oswald Myconius ; s. Nr. 3082 , . - Der Brief vom 8 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_589", + "psc_text": "ADMONITIO IN EPISTOLAM SEQUENTEM. 1. Verba cap. 1 et 4, direximus atque miserimus, quibus legati ab Urbe directi, et epistola ad Flavianum data idibus Junii missa traditur, indicare videntur sequentem epistolam scriptam fuisse post laudatas litteras ad Flavianum, immo etiam post legatorum discessum, qui profecti dicuntur in epist. 38, data die 23 Julii, quin et epist. 36, data die 20 Junii, ut probabilius ostendemus annot. 3 in ipsam epistolam (Col. 812, n. º); quod tamen in rem praesentem nihilum refert. In eadem epist. 38, memoratur adventus Basilii diaconi, qui profectis jam legatis, Flaviani epistolam ad Leonem detulerat. Si is esset idem Basilius, qui Juliani quoque litteras attulisse traditur, multo evidentius haec epistola scripta dicenda esset post idus Junias, quando legati nondum ab Urbe erant profecti. Ita ex duabus epistolis ad Julianum, quas de eadem re eodem die scriptas credere videtur difficile, sola praecedens epistola data fuisset idibus Junii, sequens vero", + "candidate_score": 0.642655, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_57", + "bdc_text": "Diese Abschrift und jene , die in Nr. 3076 , , beschrieben ist , wurden einem Korrespondenten Bullingers leihweise gesandt , vermutlich an Oswald Myconius ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1471", + "psc_text": "kal. Septembris, quorum alterum habent duo codices Trecopith. et Oxon. Quesnelli ac editiones Josiae Simleri, Surii, etc., alterum vero codex Theodoricianus ejusdem Quesnelli et noster praestantissimus Ratisponensis; hunc postremum cum antecedentibus litteris concinnentem praetulimus: facile autem fuit librariorum lapsu notam VI, disjunctis lateribus convertere in III, et scribere XIII pro XVI kal. Septemb. Neque moveat plerosque codices et collectiones omni chronica notatione carere: aliae enim insignes epistolae in omnibus mss. notam chronicam desiderant; quam si in aliquo codice inveniremus, non idcirco expungendam quispiam crederet, nisi forte historiae repugnaret. In praesenti autem epistola praeter fidem aliquot codicum diversae originis, inter quos praesertim Ratisponensis maximam fidem facit, non solum nihil repugnat, sed omnia potius ex antea dictis concordant. 3. De testimoniis huic epistolae subjectis aliquid hic tandem praemonendum est. S. Leo haec post pseudosynodum Ephesinam primum collegerat, ac in Orientem per legatos miserat, ut doctrinam suae epistolae 28, ad Flavianum, Latinorum ac", + "candidate_score": 0.642209, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_45_47", + "bdc_text": "Mögts abschriben , aber des j [unker ] BesserersVermutlich Georg Besserer , der in Kontakt mit Konstanz stand ; vgl. Nr. 2980 , . - Der von Blarer beigelegte Brief datierte vom 8 . November .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_13", + "psc_text": "has litteras in iisdem exemplaribus, ex quibus antiqui collectores illas descripserunt, simul inventas fuisse; adeo ut dubitari de una nequeat, quin dubitetur de altera; et si quidem de epistola prima dubitandum non est, neque de secunda dubitari possit. 11. Epistola ad Januarium 18 luculentissime defendi potest sola auctoritate Dionysii, quem paulo post Leonem ex authenticis exemplaribus suam collectionem Romae lucubrasse certissimum est, unde nihil supposititium attulit. Quis sine evidentibus argumentis, quae sane nulla sunt, hanc epistolam ab eo, ut vidimus, insertam accusare audeat? Sed Dionysianae auctoritati additur alia aequalis antiquitatis collectio, nimirum 5 Quesnelliana, quae ex alio fonte dimanat, uti optime animadvertit P. Coustantius in praefat. ad epist. Rom. pontif. n. 87, pag. 78. Hic pariter collector alia in regione Leoninas epistolas colligens, cum in caeteris omnibus sincera exemplaria nactus sit, de exemplari quoque hujus epistolae, quod licet e Dionysio non prodeat, concinit tamen cum Dionysiano, dubitare non licet. Adde", + "candidate_score": 0.641498, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_57", + "bdc_text": "Diese Abschrift und jene , die in Nr. 3076 , , beschrieben ist , wurden einem Korrespondenten Bullingers leihweise gesandt , vermutlich an Oswald Myconius ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_471", + "psc_text": "88. Hinc nihil mirum si haec testimonia in documentis Graecis ante gesta Chalcedonensia laudatae epistolae subjecta fuerint, licet primum ejusdem epistolae exemplum iisdem caruerit: unde nec a nobis eidem subjicienda sunt. Cum vero apud Latinos nullum exemplum hactenus inventum sit in quo haec testimonia post epistolam ad Flavianum describantur, sed ea separatim edita et inserta occurrant in nonnullis antiquis Latinorum collectionibus, nimirum in collect. 5 Quesnelliana cap. 41, ubi ea descripta reperies tomo tertio, et in mss. collect. 3 cap. 82, nec non in codice Veronensi 38 cap. 37, satis probabile est solos Graecos, qui ea simul allata et allegata acceperant in Constantinopolitano conventu exemplaria scripsisse, in quibus ea epistola una cum testimoniis legeretur, ac exinde in Graecos codices ante gesta Chalcedonensia utraque simul traduxisse. Ex his autem apparet quam perperam P. Garnerius horum testimoniorum collectionem Theodoreto tribuerit, de quo tamen plura in observationibus ad notam ultimam Quesnelli. Inter testimonia", + "candidate_score": 0.641063, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_63_65", + "bdc_text": "Nachrichten aus Augsburg übermittelt : Der Bischof von Trient , Cristoforo Madruzzo , soll Augsburg am 4 . November [richtig :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_966", + "psc_text": "quae a nobis in annotationibus non omittentur; ac praeterea alias lectiones nonnumquam adjecisse, quas cum ex antiquiori versione codicis Vaticani 1322 sumptas deprehenderimus, praetermittendas credidimus: satis enim ex ipsa antiqua versione, quae subjicietur, elici poterunt. 4. Quoad tempus hujus relationis, quod in omnibus et Graecis et Latinis codicibus deest, pauca. Cum ultima concilii actio habita sit kal. Novembris an. 431, hac eadem die vel paulo post haec ad Leonem relatio, antequam synodi Patres dimitterentur, scripta fuit. EPISTOLA XCVIII. SANCTAE SYNODI CHALCEDONENSIS AD SANCTISSIMUM PAPAM ROMANAE ECCLESIAE LEONEM De gestis in synodo. SYNOPSIS. I. Leonem synodus laudat vocis B. Petri omnibus constitutum interpretem. quem in suis legatis praefuisse declarat. --II. De Dioscori Alexandrini tyrannide et impiis gestis. --III. Quid circa eum actum sit, ac des definitione fidei. --IV. Canonis de praerogativa sedis Constantinopolitanae edendi causam exponit, et confirmationem petit. 1088. Sancta et magna et universalis SYNODUS, quae per gratiam Dei et", + "candidate_score": 0.64092, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_19_21", + "bdc_text": "Verzicht mir min untuchtigungeschicktes ( auf den Stil bezogen , da Blarers Handschrift nicht schlechter als sonst ist ) . schreiben . Wir thaind alls die sorgfeltigen : Zu verstehen :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_415", + "psc_text": "principiorum scrutator, quod ad opus illius De Principiis refertur; in Graeco autem nomen principiorum reddendum τῶν ἀρχῶν, redditum fuit τῶν παλαιῶν antiquorum, quod interpretem Chrysologi mentem minus assecutum ostendit. E contra insecundo capite etsi Graeca versio alicubi difficultatem injicit; planior tamen est multo quam textus Latinus, adeo ut hic e Graeco perperam scripto vel lecto redditus appareat; ac ex Graeco nonnumquam explicandus sit, ut in annotationibus observabitur: quod profecto non originalis Latini, sed interpretationis indicium est. 5. Hoc quidem secundum caput, quo Eutychetis epistolae directe respondetur, potissimum est; ita ut Chrysologum Eutychi de Flaviani judicio querimoniam moventi, et ejusdem subsidium imploranti, solo priori capite generalia continente, quod et omni finali formula caret, respondisse incredibile sit. Probabile vero nobis est prioris capitis studiosius elaborati manuscriptum exemplar apud Chrysologum superfuisse, quemadmodum iis accidit quae diligentiori cura scribimus; ex hoc autem exemplo alia subinde fuisse transcripta, quae in manus Latini interpretis concilii Chalcedonensis,", + "candidate_score": 0.640874, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_70_72", + "bdc_text": "Papst Paul III . wolle das Konzil nicht weiterführen , zumal er selbst befürchte , abgesetzt und durch König Ferdinand ersetzt zu werden ; die Eidgenossen täten gut daran , zusammenzuhalten ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_688", + "psc_text": "Ephesina synodus, sed auxisset, habendo intra Italiam concilio et locus constitueretur, et tempus, omnibus querelis et praejudiciis partis utriusque suspensis: quo diligentius universa quae offensionem generaverunt retractentur, et absque vulnere fidei, absque religionis injuria, in pacem Christi redeant, qui per impotentiam subscribere coacti sunt sacerdotes, et soli auferantur errores. CAP. III. Quod ut obtinere mereamur, probatissimae nobis fidei pietas tua, quae labores Ecclesiae semper adjuvit, supplicationem nostram apud clementissimum principem, sibi specialiter a beatissimo Petro apostolo legatione commissa, dignetur asserere: ut priusquam civile hoc et exitiale bellum intra Ecclesiam convalescat, redintegrandae unitatis copiam, Deo auxiliante, concedat; 925 sciens imperii sui viribus profuturum, quidquid catholicae libertati benigna ipsius fuerit dispositione collatum. Data 22 III idus Octobris, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. 920 Τῇ ἐνδοξοτάτῇ ταὶ φιλανθρωποτάτῃ θυγατρὶ Πουλχερίᾳ ἀεί Αὐγούστᾳ, Λέων ἐπίσκοπος καὶ ἡ ἁγια σύνοδος ἡ ἐν Ρώμῃ συναχθεῖσα. Εἰ ἐπιστολαὶ αἱ περὶ τῆς πίστεως πρὸς τὴν ὑμετέραν εὐσέβειαν", + "candidate_score": 0.640827, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_44_46", + "bdc_text": "Das schickt mir wider . Mögts abschriben , aber des j [unker ] BesserersVermutlich Georg Besserer , der in Kontakt mit Konstanz stand ; vgl. Nr. 2980 , . - Der von Blarer beigelegte Brief datierte vom 8 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_8", + "psc_text": "pertinet ad an. 615, ac tandem quatuor antiquitate praestantes codices collectionis 8 Vat. 5845, Vallicelianus signatus A. 5, Vercellensis saeculi IX et Vat. 1353, qui ex alio Bergomate saeculi IX transcriptus fuit. 6. Eamdem epistolam 1 ad Aquileiensem una cum epist. 18 ad Januarium, non tamen unitas, sed aliis Leoninis intermediis disjunctas, reperimus in mss. collectionum 11, 20, 21 et 22. 7. Demum omnes hae tres epistolae, prima ad Aquileiensem, et secunda ad Septimum simul junctae, epistola vero 18 ad Januarium seorsim descripta, continentur in mss. antiquissimae collectionis 5, in peculiari ms. Florentino S. Marci collectionis 13, ac in codicibus collectionis 12, 23 et 24, quos in praefatione fusius memoavimus. § II Argumentum ex mss. pro statuenda sinceritate epistolarum ad Septimum Altinensum et ad Januarium Aquileiensem, quae solae a nonnullis in suspicionem vocantur. 8. Ex hac codicum notitia cognoscimus epistolas ad Septimum et ad Januarium, quae in controversiam cadunt, in", + "candidate_score": 0.640825, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_45_47", + "bdc_text": "Mögts abschriben , aber des j [unker ] BesserersVermutlich Georg Besserer , der in Kontakt mit Konstanz stand ; vgl. Nr. 2980 , . - Der von Blarer beigelegte Brief datierte vom 8 . November .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_332", + "psc_text": "omnem conjectationem hasce litteras nostro Leoni indubitanter vindicabunt. 2. Haec itaque epistola nobis conservata fuit in codd. collect. 8, e quibus quatuor memoramus, antiquissimum Vat. 5845, Vallicell. A. S. saeculi IX, unum Vercellensem satis vetustum, et Vat. 1353, qui e vetustissimo Bergomate descriptus fuit. Hujus autem collectionis auctor, qui Dionysio plura valde rara documenta adjecit, usus fuit alia nobis ignota collectione, quae in Gelasio terminabat, et saeculo VI condita fuerat. Nam usque ad Gelasium monumenta adduntur chronico ordine satis congruo, qui antiquae collectionis ad hoc usque tempus productae indicium est, de quo plura dicentur in tractatu de antiquis Canonum et Constitutionum Collectionibus tom. III. Leoni autem Magno eadem epistola in his codicibus explorate asseritur non solum ex consulatu qui in Leonis pontificatum cadit, verum etiam ex eo quod inter alias quindecim genuinas epistolas ejusdem pontificis describitur, ita ut de hac una dubium adhuc promovere absque ullo argumento satis certo temerarium", + "candidate_score": 0.640785, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_70_72", + "bdc_text": "Papst Paul III . wolle das Konzil nicht weiterführen , zumal er selbst befürchte , abgesetzt und durch König Ferdinand ersetzt zu werden ; die Eidgenossen täten gut daran , zusammenzuhalten ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_687", + "psc_text": "poscentibus episcopis, non sit admissa, ut scilicet remota ea fide quae patriarchas, prophetas, apostolos et martyres coronavit, generatio Jesu Christi Domini nostri secundum carnem, et verae mortis ac resurrectionis ejus 923 confessio, quod horremus dicere, solveretur; scripsimus de hac re, ut potuimus, ad gloriosissimum principem, et quod maximum est, Christianum, cujus epistolae pariter exemplar subjecimus, ut fidem in qua renatus per Dei gratiam regnat, nulla sineret novitate corrumpi: quoniam Flavianus episcopus in nostra omnium communione persistit, atque hoc, quod factum est sine consideratione justitiae, et contra omnem canonum disciplinam, ratum haberi ratio nulla permittit; et quia dissensionis scandalum non abstulisset Ephesina synodus, sed auxisset, habendo intra Italiam concilio et locus constitueretur, et tempus, omnibus querelis et praejudiciis partis utriusque suspensis: quo diligentius universa quae offensionem generaverunt retractentur, et absque vulnere fidei, absque religionis injuria, in pacem Christi redeant, qui per impotentiam subscribere coacti sunt sacerdotes, et soli auferantur errores. CAP.", + "candidate_score": 0.640641, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_45_47", + "bdc_text": "Mögts abschriben , aber des j [unker ] BesserersVermutlich Georg Besserer , der in Kontakt mit Konstanz stand ; vgl. Nr. 2980 , . - Der von Blarer beigelegte Brief datierte vom 8 . November .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1471", + "psc_text": "kal. Septembris, quorum alterum habent duo codices Trecopith. et Oxon. Quesnelli ac editiones Josiae Simleri, Surii, etc., alterum vero codex Theodoricianus ejusdem Quesnelli et noster praestantissimus Ratisponensis; hunc postremum cum antecedentibus litteris concinnentem praetulimus: facile autem fuit librariorum lapsu notam VI, disjunctis lateribus convertere in III, et scribere XIII pro XVI kal. Septemb. Neque moveat plerosque codices et collectiones omni chronica notatione carere: aliae enim insignes epistolae in omnibus mss. notam chronicam desiderant; quam si in aliquo codice inveniremus, non idcirco expungendam quispiam crederet, nisi forte historiae repugnaret. In praesenti autem epistola praeter fidem aliquot codicum diversae originis, inter quos praesertim Ratisponensis maximam fidem facit, non solum nihil repugnat, sed omnia potius ex antea dictis concordant. 3. De testimoniis huic epistolae subjectis aliquid hic tandem praemonendum est. S. Leo haec post pseudosynodum Ephesinam primum collegerat, ac in Orientem per legatos miserat, ut doctrinam suae epistolae 28, ad Flavianum, Latinorum ac", + "candidate_score": 0.64013, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_50_52", + "bdc_text": "wurde der hier erwähnte Brief auf den S. 23f abgeschrieben und am Schluss mit folgender Warnung Bullingers versehen : \"Vermälde man nitt , das sölich schryben von Ulmm und Augspurg har lange. \" Danach folgt unter dem Titel \"Uß Constantz 12 . novembris , sampstags nach Martini\" eine inhaltsgetreue Umschreibung vom vorliegenden Schreiben Blarers .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO In duas epistolas sequentes, I et II, ubi etiam de epistola XVIII. 1. De duabus epistolis 1 ad Aquileiensem episcopum, et 2 ad Septimum Altinensem, quae ex ipso argumento simul jungendae sunt, agi non potest, nisi quaedam dicantur etiam de epistola 18 ad Januarium, quae ob excitatas controversias non exiguum cum illis nexum habere videtur. Ita haec prima admonitio tribus epistolis lucem afferet. 2. Postquam Card. Norisius in Pelagianae Historiae lib. II c. 12 duabus columnis, e regione edens duas Leonis epistolas ad Septimum, atque Januarium, palam fecit utrasque esse ejusdem exempli, de alterutra dubitari coepit. Quesnellus prolixa observatione epistolam ad Septimum suppositionis accusavit, et imposturae auctorem credidit Isidorum Mercatorem. E contra Josephus Antelmius dissert. 4 de veris Operibus S. Leonis Magni hanc epistolam genuinam propugnans, illam ad Januarium commentitiam contendit. Aliquot subinde epistolae editae sunt ab utroque, quibus suam quisque sententiam vindicare studuit. Pagius in Critica ad an.", + "candidate_score": 0.639956, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_45_47", + "bdc_text": "Mögts abschriben , aber des j [unker ] BesserersVermutlich Georg Besserer , der in Kontakt mit Konstanz stand ; vgl. Nr. 2980 , . - Der von Blarer beigelegte Brief datierte vom 8 . November .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_543", + "psc_text": "plures ejusdem epistolae datae leguntur iisdem idibus Juniis, quibus dogmatica ad Flavianum epist. 28 signata fuit, ac in omnibus nominantur legati, et eadem epistola ad Flavianum illis jam tradita memoratur. Horum vero omnium satis expressa fit mentio etiam in longiori epist. 31 ad Pulcheriam, legatorum quidem illis verbis cap. 4; In his fratribus meis, quos vice mea misi; epistolae autem dogmaticae scriptae idibus Junii illis capitis ultimi: Quod etiam S. Flaviano episcopo me clementia tua scripsisse cognoscat; quae verba pariter inserta leguntur epistolae 30 iisdem procul dubio idibus Junii scriptae. Quomodo ergo epist. 31 aliquanto ante Junium mensem exarata ac transmissa dici potest? 5. Quid autem dicendum? Ut omittantur incerta, cum brevior epistola 30 in Graeca et Latina collectione Chalcedonensi inveniatur, et legatorum nomina distincte praeferat, ut epistolae caeterae, quae cum litteris ad Flavianum iisdem legatis traditae fuere, haec quoque ad Pulcheriam transmissa, eidemque aliquando tradita, ac in Oriente vulgata,", + "candidate_score": 0.639853, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_18_20", + "bdc_text": "werden) dermassen erbauwenbefestigen. , das darnach nieman lichtlich mehr gewynnen möcht . Verzicht mir min untuchtigungeschicktes ( auf den Stil bezogen , da Blarers Handschrift nicht schlechter als sonst ist ) . schreiben . Wir thaind alls die sorgfeltigen :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1269", + "psc_text": "improbari, non otiosum est quod de his quae maxime fuerant curanda reticetur. Praeceptioni itaque pietatis vestrae parere volueram, et litteras dare ad episcopum supradictum, si priores, quas ad illum direxi, vel effectu rerum, vel scriptis ipsius proficere aliquid probavissem. At cum nihil de ambitionis poenitudine voluerit profiteri, nihilque ad haec respondere quae a me sunt scripta curaverit, colloquia quidem mea ab illo suspendi, sed animum, quo illum corrigi et meliorem esse desidero, non mutavi. Proinde, si placet vestrae clementiae, immo, quia id vobis placere cognosco, satisfaciat canonibus, et omnium gratiam sacerdotum pacifica humilitate servaturum se esse rescribat, ambitumque culpabilem se abjecisse significet; ego me illum in eam gratiam spondeo recepturum, ut in omnibus quae sunt Domino placitura consortium ejus amplectar: quoniam illa pax vera, illa charitas erit firma, in qua simul studebimus et catholicam fidem et Nicaenorum canonum decreta servare. Data septimo idus Martii, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus.", + "candidate_score": 0.639783, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_45_47", + "bdc_text": "Mögts abschriben , aber des j [unker ] BesserersVermutlich Georg Besserer , der in Kontakt mit Konstanz stand ; vgl. Nr. 2980 , . - Der von Blarer beigelegte Brief datierte vom 8 . November .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_8", + "psc_text": "pertinet ad an. 615, ac tandem quatuor antiquitate praestantes codices collectionis 8 Vat. 5845, Vallicelianus signatus A. 5, Vercellensis saeculi IX et Vat. 1353, qui ex alio Bergomate saeculi IX transcriptus fuit. 6. Eamdem epistolam 1 ad Aquileiensem una cum epist. 18 ad Januarium, non tamen unitas, sed aliis Leoninis intermediis disjunctas, reperimus in mss. collectionum 11, 20, 21 et 22. 7. Demum omnes hae tres epistolae, prima ad Aquileiensem, et secunda ad Septimum simul junctae, epistola vero 18 ad Januarium seorsim descripta, continentur in mss. antiquissimae collectionis 5, in peculiari ms. Florentino S. Marci collectionis 13, ac in codicibus collectionis 12, 23 et 24, quos in praefatione fusius memoavimus. § II Argumentum ex mss. pro statuenda sinceritate epistolarum ad Septimum Altinensum et ad Januarium Aquileiensem, quae solae a nonnullis in suspicionem vocantur. 8. Ex hac codicum notitia cognoscimus epistolas ad Septimum et ad Januarium, quae in controversiam cadunt, in", + "candidate_score": 0.639758, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_57_59", + "bdc_text": "Diese Abschrift und jene , die in Nr. 3076 , , beschrieben ist , wurden einem Korrespondenten Bullingers leihweise gesandt , vermutlich an Oswald Myconius ; s. Nr. 3082 , . - Der Brief vom 8 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1397", + "psc_text": "S. Leonis epistolam Graece redditum haberemus. At exstat hujus codicis Latina interpretatio, quam Epiphanius Scholasticus lucubravit. Hic autem cum nactus fuisset Leoninae epistolae Latinum exemplar, hoc suae versioni inseruit; et idcirco ex hoc codice, quem a Surio editum Baluzius cum duobus mss. Bellovacensi et Corbeiensi contulit, aliquot variantes suppetunt, quae nobis utiles fuere. 2. Huic epistolae causam dederunt imperatoris Leonis litterae, quas ob Alexandrinos tumultus ad universos metropolitas tradidit. In laudato codice encyclio, cujus ordo, ut in mss. exstat, ex Baluzio profertur tom. V Concil. Venetae edit. pag. 33 et seqq. cap. 6, describitur imperatoris epistola ad Anatolium Constantinopolitanum; et postea cap. 11 subjiciuntur caeterorum episcoporum nomina, ad quos litterae similes directae fuerunt, ac inter hos primo datae dicuntur Leoni reverentissimo urbis Romae pontifici. Imperialis epistola ad Anatolium cum quaedam ejusdem Constantinopolitani episcopi peculiaria continet, tum vero alia Leonis papae propria, quae eidem inserta erant (vide annot. 1 [Infra, n.", + "candidate_score": 0.63967, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_64_66", + "bdc_text": "Der Bischof von Trient , Cristoforo Madruzzo , soll Augsburg am 4 . November [richtig : 6 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_945", + "psc_text": "provinciis evocari, mox tamen ut mihi pietatis vestrae scripta sunt tradita, et Bonifacium de compresbyteris meis ab Urbe direxerim, et de episcopis fratrem meum Paschasinum de Sicilia fecerim navigare, qui vicem meam sufficienter implerent, datis per eosdem epistolis ad eos qui legationem ante susceperant, ut ipsi quoque praedictis ad implendas partes meae praesentiae jungerentur, gloriosissime imperator. Unde quamvis nimis arctus dies synodo fuerit constitutus, spero tamen affuturum Dei omnipotentis auxilium, quo omnes valeant ad praefinitum tempus occurrere, et unanimiter cum sanctae fraternitatis assensu, quae universali Ecclesiae congruant definire. Compressa enim vel remota inquietudine ac pravitate paucorum, facile firmabitur probanda concordia, si in eam fidem quam evangelicis et apostolicis praedicationibus declaratam, per sanctos Patres nostros accepimus et tenemus, omnium corda concurrant, nulla penitus disputatione cujusquam retractationis admissa: ne per vanam fallacemque versutiam aut infirma videantur, aut dubia, quae in ipso 1076 angulari lapide, qui est Christus Dominus (Ephes. II, 20), ab", + "candidate_score": 0.639633, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_64_66", + "bdc_text": "Der Bischof von Trient , Cristoforo Madruzzo , soll Augsburg am 4 . November [richtig : 6 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_618", + "psc_text": "Data duodecimo kalendas Julii, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. 886 EPISTOLA XXXVII. AD THEODOSIUM AUGUSTUM. SYNOPSIS. Fidei et confessionis unitatem esse servandum. Legatos ad synodum Ephesinam missos, ad quam ut se conferret, necessitas non sinit. LEO THEODOSIO Augusto. Acceptis clementiae vestrae litteris, multum universali Ecclesiae gaudendum esse perspexi, quod christianam fidem, qua divina Trinitas honoratur et colitur, in nullo dissimilem, in nullo vultis esse discordem. Quid enim rebus humanis ad exorandam misericordiam Dei efficacius suffragetur, quam si una gratiarum actio, et unius confessionis sacrificium majestati ejus ab omnibus offeratur? In quo sacerdotum et cunctorum fidelium ita demum erit plena devotio, si in his quae per unicam Dei Filium Deum Verbum pro nostra redemptione sunt gesta, nihil aliud sentiatur, quam quod ipse de se et praedicari jussit et credi. Unde quamvis ad diem, quem concilio episcopali pietas vestra constituit, 887 occurrere me ratio nulla permittat; cum nec aliqua ex hoc", + "candidate_score": 0.639532, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_45_47", + "bdc_text": "Mögts abschriben , aber des j [unker ] BesserersVermutlich Georg Besserer , der in Kontakt mit Konstanz stand ; vgl. Nr. 2980 , . - Der von Blarer beigelegte Brief datierte vom 8 . November .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_592", + "psc_text": "tardata profectio, quo novis litteris scribendis tempus daretur, vel prioribus amplificandis; et in his de concilio fit mentio. Hac autem de causa et anterioribus et ultimis litteris eamdem chronicam notationem idibus Junii affixam innuit. 3. Nemini tamen haec satisfacere poterunt. Primo enim Flaviani litteras cum gestis Constantinopolitanae synodi a Leone acceptas, antequam Theodosii epistola de indicto concilio deferretur, non solum absque ullo fundamento, verum etiam contra documentorum fidem praesumit. Priores enim Flaviani litteras cum gestis Constantinopolitanis ad ersus Eutychen sese recepisse Leo significavit solum epist. 27, data die 21 Maii, cum Theodosii epistolam die 13 ejusdem mensis sibi traditam fuisse testetur epist. 31. Praeterea ante diem 13 Maii scripta praesumitur celebris epist. 28 ad Flavianum, et legati jam destinati. At die 21 ejusdem mensis, quo data fuit epist. 27, se eidem epist. 28 scribendae operam dare profitetur, nondumque cogitasse eam legatis tradere, inquit enim: De hac re plenius per eum", + "candidate_score": 0.639343, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_57_59", + "bdc_text": "Diese Abschrift und jene , die in Nr. 3076 , , beschrieben ist , wurden einem Korrespondenten Bullingers leihweise gesandt , vermutlich an Oswald Myconius ; s. Nr. 3082 , . - Der Brief vom 8 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_543", + "psc_text": "plures ejusdem epistolae datae leguntur iisdem idibus Juniis, quibus dogmatica ad Flavianum epist. 28 signata fuit, ac in omnibus nominantur legati, et eadem epistola ad Flavianum illis jam tradita memoratur. Horum vero omnium satis expressa fit mentio etiam in longiori epist. 31 ad Pulcheriam, legatorum quidem illis verbis cap. 4; In his fratribus meis, quos vice mea misi; epistolae autem dogmaticae scriptae idibus Junii illis capitis ultimi: Quod etiam S. Flaviano episcopo me clementia tua scripsisse cognoscat; quae verba pariter inserta leguntur epistolae 30 iisdem procul dubio idibus Junii scriptae. Quomodo ergo epist. 31 aliquanto ante Junium mensem exarata ac transmissa dici potest? 5. Quid autem dicendum? Ut omittantur incerta, cum brevior epistola 30 in Graeca et Latina collectione Chalcedonensi inveniatur, et legatorum nomina distincte praeferat, ut epistolae caeterae, quae cum litteris ad Flavianum iisdem legatis traditae fuere, haec quoque ad Pulcheriam transmissa, eidemque aliquando tradita, ac in Oriente vulgata,", + "candidate_score": 0.639297, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_71_73", + "bdc_text": "wolle das Konzil nicht weiterführen , zumal er selbst befürchte , abgesetzt und durch König Ferdinand ersetzt zu werden ; die Eidgenossen täten gut daran , zusammenzuhalten ; 600 Reiter sollen in etwa \"einer halben mail\" vom Abfassungsort entfernt , u. a. in Langenau , Öllingen und Asselfingen , stationiert worden sein .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_691", + "psc_text": "καταπραΰνεσθαι, οὐ μόνον ταύτην [Forte αὐτή] εἰς μείζονα τῆς εἰρήνην, ζημίαι. ἀλλ' ὅπερ ἐστὶ λύπης καὶ ἀγανακτήσεως ἄξιον, καὶ αὐτῆς τῆς πίστεως πρὸς ὅλεθρον καὶ ἀνατροπὴν τοῖς Χριστιανοῖς προεχώρησε. Καὶ οὗτοι μὲν οἱ ἀποσταλέντες. ὧν εἶς τὴν βίαν τοῦ ἐπισκόπου Ἀλεξανδρέων ἑαυτῷ πάντα ἐνδικοῦντος ἐκφυγὼν, τῶν πεπραγμένων πραγμάτων ἡμῖν τὴν τάξιν μετὰ πίστεως ἀπήγγειλεν, ἀντέστησαν ἐν τῇ συνόδῳ καὶ ὡς ἔχρην, ἑνὸς ἀνθρώπου, οὐ τῇ κρίσει μᾶλλον, ἀλλὰ τῇ μανίᾳ, διαμαρτυρούμενοι ἅπερ κατὰ βίαν καὶ φόβον ἐπράττετο, τοῖς τῆς ἐκκλησίας δικαίοις, καὶ αὐτῷ τῷ συμβόλῳ τῷ (ἀπὸ) τῶν ἀποστόλων εἰσηγηθέντι, πρόκριμα φέρειν οὐ μὴ δύνασθαι· καὶ οὔτε ἑαυτοὺς ἀπὸ ταύτης τῆς πίστεως, ἣν πλήρη ἐκτεθεῖσαν καὶ διατυπωθεῖσαν, ἐκ τοῦ θρόνου τοῦ μακαριωτάτου ἀποστόλου Πέτρου εἰς τὴν ἁγίαν σύνοδον (ἤνεγκαν) εἰρηκότας ἀφίστασθαι κατὰ ἀδικίαν τινὸς. Ἧς πίστεως ἡ ἀνάγνωσις, παρακαλούντων τῶν ἐπισκόπων, οὐ προσεδέχθη· ὥστε τῆς αὐτῆς ἀποκινηθείσης πίστεως, ἥτις τοὺς πατριάρχας (καὶ προφήτας) καὶ ἀποστόλους καὶ μάρτυρας ἐστεφάνωσε, τὴν γέννησιν", + "candidate_score": 0.63916, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_45_47", + "bdc_text": "Mögts abschriben , aber des j [unker ] BesserersVermutlich Georg Besserer , der in Kontakt mit Konstanz stand ; vgl. Nr. 2980 , . - Der von Blarer beigelegte Brief datierte vom 8 . November .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_589", + "psc_text": "ADMONITIO IN EPISTOLAM SEQUENTEM. 1. Verba cap. 1 et 4, direximus atque miserimus, quibus legati ab Urbe directi, et epistola ad Flavianum data idibus Junii missa traditur, indicare videntur sequentem epistolam scriptam fuisse post laudatas litteras ad Flavianum, immo etiam post legatorum discessum, qui profecti dicuntur in epist. 38, data die 23 Julii, quin et epist. 36, data die 20 Junii, ut probabilius ostendemus annot. 3 in ipsam epistolam (Col. 812, n. º); quod tamen in rem praesentem nihilum refert. In eadem epist. 38, memoratur adventus Basilii diaconi, qui profectis jam legatis, Flaviani epistolam ad Leonem detulerat. Si is esset idem Basilius, qui Juliani quoque litteras attulisse traditur, multo evidentius haec epistola scripta dicenda esset post idus Junias, quando legati nondum ab Urbe erant profecti. Ita ex duabus epistolis ad Julianum, quas de eadem re eodem die scriptas credere videtur difficile, sola praecedens epistola data fuisset idibus Junii, sequens vero", + "candidate_score": 0.63911, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_57_59", + "bdc_text": "Diese Abschrift und jene , die in Nr. 3076 , , beschrieben ist , wurden einem Korrespondenten Bullingers leihweise gesandt , vermutlich an Oswald Myconius ; s. Nr. 3082 , . - Der Brief vom 8 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1470", + "psc_text": "21 Martii anni 458, cum per Philoxenum agentem in rebus misit epistolas 160, 161 et 162. Poterat his hanc quoque epistolam annectere. Cum vero per eumdem Philoxenum imperator petiisset, ut S. Leo aliquos de suis fratribus optime instructos dirigeret, quos quidem dirigendos pollicetur ep. 162, c. 3, in hoc tempus harum litterarum transmissionem differendam censuit: et Domitianus ac Geminianus legati, sunt ea fidelis occasio cujus initio epistolae meminit. Cum vero hi legati discesserint cum praecedentibus litteris signatis die XVI kal. Septembris; hanc eamdem diem ex Leonis more huic quoque epistolae jure affixam agnoscimus. Hinc ex duobus diebus XIII vel XVI kal. Septembris, quorum alterum habent duo codices Trecopith. et Oxon. Quesnelli ac editiones Josiae Simleri, Surii, etc., alterum vero codex Theodoricianus ejusdem Quesnelli et noster praestantissimus Ratisponensis; hunc postremum cum antecedentibus litteris concinnentem praetulimus: facile autem fuit librariorum lapsu notam VI, disjunctis lateribus convertere in III, et scribere XIII pro", + "candidate_score": 0.639101, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_45_47", + "bdc_text": "Mögts abschriben , aber des j [unker ] BesserersVermutlich Georg Besserer , der in Kontakt mit Konstanz stand ; vgl. Nr. 2980 , . - Der von Blarer beigelegte Brief datierte vom 8 . November .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_43", + "psc_text": "collectionem 8 referentibus haec epistola legitur, nullum Januarii vestigium apparet. Hinc ergo cognoscimus in mss. hujus collectionis Januarii nomen omnino defuisse, ut in Vat. 5845; dein fuisse superadditum, ut in Vallicellano; tandem in textum irrepsisse, ut in Vercellensi, ac in Vat. 1353. Cum vero auctor collectionis 23, quae continetur in Ottoboniano 297, priores epistolas 15 ex codicibus collectionis 8 eodem ordine ad verbum descripserit; dum Januarii nomen inseruit, codice usus fuit laudatae collectionis 8 qui hoc nomen insertum vel superadditum habebat: unde tota hujus nominis auctoritas revocatur ad solam collectionis 8, quam tamen in ipsa origine hoc nomine caruisse ostendimus, ut eodem sane carent caeteri codices ac praesertim vetustis simarum omnium collectionum. Hinc ms. Florentin. S. Marci collectionis 13, ob Leoninas epistolas aliis nominibus insignis, ut videbimus in Admonit. ad epist. 12, sic epistolam, de qua agimus, inscribit: Leo Urbis Romae episcopus . . . . . Aquileiensi episcopo; ubi", + "candidate_score": 0.638976, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_45_47", + "bdc_text": "Mögts abschriben , aber des j [unker ] BesserersVermutlich Georg Besserer , der in Kontakt mit Konstanz stand ; vgl. Nr. 2980 , . - Der von Blarer beigelegte Brief datierte vom 8 . November .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_594", + "psc_text": "aliqua ratione conciliari possent in Quesnelli sententia, nondum tamen solvitur alia difficultas, qua dies iduum Junii signatur in hac epistola, siquidem profectis jam legatis scripta dicenda sit, ut initio notavimus. 4. Quid ergo? auctoritatem tot et antiquarum et praestantissimarum collectionum, quae nulla variano idus Junii constanter praeferunt, deserere nefas ducimus: ac propterea Leonem eadem die duas ad eumdem Julianum Coensem dedisse epistolas arbitramur, alteram brevem per legatos afferendam, longiorem alteram per Basilium diaconum ab illo diversum, qui profectis jam legatis Flaviani litteras detulit. Verba autem praeteriti temporis direximus et miserimus nihil movebunt, si considerentur quae observavimus in annot. 17 (Col. 727, n. b) ad epist. 22, ubi similia exempla praeteriti temporis dore praesenti vel mox futura ab ipso Leone adhibita allegavimus. Duas autem epistolas eodem die ad eosdem dari a Leonis more alienum non est, ut ex exemplis in admonit. ad epist. 17 laudatis patet. 5. Unum monendum restat quoad", + "candidate_score": 0.63888, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_46", + "bdc_text": "vgl. Nr. 2980 , . - Der von Blarer beigelegte Brief datierte vom 8 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_8", + "psc_text": "pertinet ad an. 615, ac tandem quatuor antiquitate praestantes codices collectionis 8 Vat. 5845, Vallicelianus signatus A. 5, Vercellensis saeculi IX et Vat. 1353, qui ex alio Bergomate saeculi IX transcriptus fuit. 6. Eamdem epistolam 1 ad Aquileiensem una cum epist. 18 ad Januarium, non tamen unitas, sed aliis Leoninis intermediis disjunctas, reperimus in mss. collectionum 11, 20, 21 et 22. 7. Demum omnes hae tres epistolae, prima ad Aquileiensem, et secunda ad Septimum simul junctae, epistola vero 18 ad Januarium seorsim descripta, continentur in mss. antiquissimae collectionis 5, in peculiari ms. Florentino S. Marci collectionis 13, ac in codicibus collectionis 12, 23 et 24, quos in praefatione fusius memoavimus. § II Argumentum ex mss. pro statuenda sinceritate epistolarum ad Septimum Altinensum et ad Januarium Aquileiensem, quae solae a nonnullis in suspicionem vocantur. 8. Ex hac codicum notitia cognoscimus epistolas ad Septimum et ad Januarium, quae in controversiam cadunt, in", + "candidate_score": 0.638784, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_59_61", + "bdc_text": "- Der Brief vom 8 . November war nicht von , sondern an Besserer gerichtet ( in Bullingers Abschrift steht nur \"juncker\" , ohne Namensangabe ) . Er wurde von einem Ratsherrn eines benachbarten St ädtchens verfasst , vielleicht Günzburg .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_755", + "psc_text": "brevi admonitione eisdem epistolis praemissa his verbis: Ex epistolarum subjectarum serie manifestum est scriptas eas fuisse consilio et hortatu sancti Leonis totiusque synodi, ex qua et cujus nomine datae sunt superiores pontificis litterae. Has igitur pro utrarumque affinitate hoc loco excudendas putavimus. Nam et clariorem illius synodi nobis ingerunt notitiam, cujus locum, tempus, materiem aliasque circumstantias aperiunt; et ab ipso Leone dictatae videntur. De quibus plura in dissertatione 1 de Vita et rebus gestis S. Leonis ad annum 449. Ipsae epistolae tres imperiales ad Theodosium. et alia ad Pulcheriam Leonis consilium palam testantur; has vero ab ipso Leone dictatas nihil indicat; quin nonnulla Leoninae scribendi rationi haudquaquam congruunt. 2. Quoad tempus vero, cum omnes tum quae traditae tum quae redditae fuerunt Augustorum epistolae, in una Chalcedonensi collectione exhibitae, chronica notatione careant, alii aliter opinati sunt. De quatuor prioribus epistolis in Orientem missis in primis statuendum est. Totum pendet ex interpretatione", + "candidate_score": 0.638707, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_44_46", + "bdc_text": "Das schickt mir wider . Mögts abschriben , aber des j [unker ] BesserersVermutlich Georg Besserer , der in Kontakt mit Konstanz stand ; vgl. Nr. 2980 , . - Der von Blarer beigelegte Brief datierte vom 8 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_14", + "psc_text": "optime animadvertit P. Coustantius in praefat. ad epist. Rom. pontif. n. 87, pag. 78. Hic pariter collector alia in regione Leoninas epistolas colligens, cum in caeteris omnibus sincera exemplaria nactus sit, de exemplari quoque hujus epistolae, quod licet e Dionysio non prodeat, concinit tamen cum Dionysiano, dubitare non licet. Adde quod haec una epistola in utrisque collectionibus die, mense, et consulatu notatur, qui characteres Leonis aetati conveniunt. Id authenticitatem etiam atque etiam confirmat; supposititiae enim epistolae in ejusmodi notis plerumque repugnant. Neque movere debet Antelmius, cum epistola 1, num. 6, apposuit codices antiquarum collectionum, qui dum sinceram et indubitatem epistolam ad Aquileiensem exhibent, adjunctam quidem habent epistolam ad Septimum, istam vero ad Januarium omittunt: quod in argumentum suppositionis adduxit. Inter vetustissimas enim collectiones profecto est Quesnelliana 5, cujus ille notitiam non satis accuratam habuit. In hac autem, una cum duabus illis epistolis, est etiam epistola ad Januarium, sicuti est quoque", + "candidate_score": 0.638698, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_44_46", + "bdc_text": "Das schickt mir wider . Mögts abschriben , aber des j [unker ] BesserersVermutlich Georg Besserer , der in Kontakt mit Konstanz stand ; vgl. Nr. 2980 , . - Der von Blarer beigelegte Brief datierte vom 8 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_332", + "psc_text": "omnem conjectationem hasce litteras nostro Leoni indubitanter vindicabunt. 2. Haec itaque epistola nobis conservata fuit in codd. collect. 8, e quibus quatuor memoramus, antiquissimum Vat. 5845, Vallicell. A. S. saeculi IX, unum Vercellensem satis vetustum, et Vat. 1353, qui e vetustissimo Bergomate descriptus fuit. Hujus autem collectionis auctor, qui Dionysio plura valde rara documenta adjecit, usus fuit alia nobis ignota collectione, quae in Gelasio terminabat, et saeculo VI condita fuerat. Nam usque ad Gelasium monumenta adduntur chronico ordine satis congruo, qui antiquae collectionis ad hoc usque tempus productae indicium est, de quo plura dicentur in tractatu de antiquis Canonum et Constitutionum Collectionibus tom. III. Leoni autem Magno eadem epistola in his codicibus explorate asseritur non solum ex consulatu qui in Leonis pontificatum cadit, verum etiam ex eo quod inter alias quindecim genuinas epistolas ejusdem pontificis describitur, ita ut de hac una dubium adhuc promovere absque ullo argumento satis certo temerarium", + "candidate_score": 0.638611, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_59_61", + "bdc_text": "- Der Brief vom 8 . November war nicht von , sondern an Besserer gerichtet ( in Bullingers Abschrift steht nur \"juncker\" , ohne Namensangabe ) . Er wurde von einem Ratsherrn eines benachbarten St ädtchens verfasst , vielleicht Günzburg .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_539", + "psc_text": "5, 11, 12, 13, 18, 20, 21, 22, 23 et 24, cum exemplo Sichardi, et peculiari ms. Vat. Reginae 293, alteram tuentur. Cur autem eodem die duae ejusmodi epistolae ad Pulcheriam traditae fuerint, et quae prius, quae autem posterius scripta censenda sit, curiosius inquiri potest, quam ulla satis tuta ratione definiri. 2. Quesnellus in prima editione (Tom. II primae edit. pag. 850) existimavit a pontifice primo scriptam fuisse epistolam 30, et ad Pulcheriam transmissam per legatos, cum adhuc spes nonnulla superesset fore ut synodus in conventum simplicem apud Constantinopolim commutaretur. Idcirco enim sub finem ejusdem epistolae scriptum putat; Sed ei qui in errore est melius consuletur, si ubi desipuit, ibidem resipiscat; et ubi damnationem meruit, illic indulgentiam consequatur. Cum vero impedimenta inciderint, quibus haec epistola Pulcheriae data non fuerit; ejusdem exemplum ad eam Leo iterum post pseudosynodum Ephesinam transmisit, ut liquet ex epist. 45. Hac autem occasione eam epistolam paucis", + "candidate_score": 0.638402, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_64_66", + "bdc_text": "Der Bischof von Trient , Cristoforo Madruzzo , soll Augsburg am 4 . November [richtig : 6 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_966", + "psc_text": "quae a nobis in annotationibus non omittentur; ac praeterea alias lectiones nonnumquam adjecisse, quas cum ex antiquiori versione codicis Vaticani 1322 sumptas deprehenderimus, praetermittendas credidimus: satis enim ex ipsa antiqua versione, quae subjicietur, elici poterunt. 4. Quoad tempus hujus relationis, quod in omnibus et Graecis et Latinis codicibus deest, pauca. Cum ultima concilii actio habita sit kal. Novembris an. 431, hac eadem die vel paulo post haec ad Leonem relatio, antequam synodi Patres dimitterentur, scripta fuit. EPISTOLA XCVIII. SANCTAE SYNODI CHALCEDONENSIS AD SANCTISSIMUM PAPAM ROMANAE ECCLESIAE LEONEM De gestis in synodo. SYNOPSIS. I. Leonem synodus laudat vocis B. Petri omnibus constitutum interpretem. quem in suis legatis praefuisse declarat. --II. De Dioscori Alexandrini tyrannide et impiis gestis. --III. Quid circa eum actum sit, ac des definitione fidei. --IV. Canonis de praerogativa sedis Constantinopolitanae edendi causam exponit, et confirmationem petit. 1088. Sancta et magna et universalis SYNODUS, quae per gratiam Dei et", + "candidate_score": 0.638401, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_63_65", + "bdc_text": "Nachrichten aus Augsburg übermittelt : Der Bischof von Trient , Cristoforo Madruzzo , soll Augsburg am 4 . November [richtig :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_706", + "psc_text": "tua, nos pro communi causa nihil eorum, quae agenda sunt, praeterire: ut primitus ad ea, quae universitati fidelium prosint, pervenire mereamur. Superest ut fortiter interim dilectio tua toleret, quae sibi ad aeternam gloriam non dubitat profutura. Perlator sane brevis hujus epistolae fideli sermone poterit enarrare, quidquid illud est, ad quod, adjuvante Domino, studio fidei et charitatis intendimus. Data III idus Octobris, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. EPISTOLA L. AD CONSTANTINOPOLITANOS, PER EPIPHANIUM ET DIONYSIUM ROMANAE ECCLESIAE NOTARIUM. SYNOPSIS. I. Post pseudosynodum Ephesinam hortatur Constantinopolitanos ut fidei et Flaviano adhaereant. -- II. Consolatur de Flaviani injusta depositione. LEO episcopus et sancta SYNODUS quae in urbe Roma convenit, clero, honoratis, et plebi consistenti Constantinopoli, dilectissimis filiis in Domino salutem. CAP. I. In notitiam nostram, quae Ephesi contra opinionem omnium sunt acta, perlatis, magno animum nostrum fatemur moerore confusum: nec tantum licuisse iniquitati, 933 facile potuissemus credere, nisi filius noster Hilarus diaconus,", + "candidate_score": 0.638311, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_57", + "bdc_text": "Diese Abschrift und jene , die in Nr. 3076 , , beschrieben ist , wurden einem Korrespondenten Bullingers leihweise gesandt , vermutlich an Oswald Myconius ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_165", + "psc_text": "possumus signatos num. 39 et 42. Exstat etiam in mss. collect. 10 Isidori et collect. 12, ad quam pertinet codex a Merlino adhibitus, nec non Herovallianus ab eodem Quesnello laudatus; et in codd. collectionis 24 quae sola inter collectiones posteriores hanc epistolae formam exhibet; ac praeterea inter hujusmodi codices censendi Victorinus, Regniacensis, et S. Martini Altisiodorensis, qui eamdem collect. 24 cum epistola hujus formae eodem annotante praeseferunt. His codicibus Quesnellus in secunda editione adjecit alios duos, quorum descriptionem post primam impressionem Roma accepit, nimirum Barber. 77 et 2888. Horum primus a nobis item observatus atque collatus, est XII circiter saeculi, et varia opuscula etiam posterioris aevi continet, ex Leone autem hanc unicam epistolam exhibet. Alter vero antiquissimus et majusculis litteris scriptus complectitur vetustam collect. 3, cui alium similem invenimus in perantiquo Vat. 1342. Nos insuper hanc eamdem epistolae decurtatae (sic enim appellabimus) rationem nacti sumus in tribus aliis collectionibus, nimirum", + "candidate_score": 0.638278, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_45_47", + "bdc_text": "Mögts abschriben , aber des j [unker ] BesserersVermutlich Georg Besserer , der in Kontakt mit Konstanz stand ; vgl. Nr. 2980 , . - Der von Blarer beigelegte Brief datierte vom 8 . November .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_471", + "psc_text": "88. Hinc nihil mirum si haec testimonia in documentis Graecis ante gesta Chalcedonensia laudatae epistolae subjecta fuerint, licet primum ejusdem epistolae exemplum iisdem caruerit: unde nec a nobis eidem subjicienda sunt. Cum vero apud Latinos nullum exemplum hactenus inventum sit in quo haec testimonia post epistolam ad Flavianum describantur, sed ea separatim edita et inserta occurrant in nonnullis antiquis Latinorum collectionibus, nimirum in collect. 5 Quesnelliana cap. 41, ubi ea descripta reperies tomo tertio, et in mss. collect. 3 cap. 82, nec non in codice Veronensi 38 cap. 37, satis probabile est solos Graecos, qui ea simul allata et allegata acceperant in Constantinopolitano conventu exemplaria scripsisse, in quibus ea epistola una cum testimoniis legeretur, ac exinde in Graecos codices ante gesta Chalcedonensia utraque simul traduxisse. Ex his autem apparet quam perperam P. Garnerius horum testimoniorum collectionem Theodoreto tribuerit, de quo tamen plura in observationibus ad notam ultimam Quesnelli. Inter testimonia", + "candidate_score": 0.6382, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_34_36", + "bdc_text": "zuͦ Ravenspurg : Siehe schon Nr. 3073 , . .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1579", + "psc_text": "lib. II Observationum in sacra cardinalis Norisii opera cap. 7, num. 3, tom. IV, pag. 915, ubi etiam ostendimus pugnantibus episcoporum ordine, et rebus ac tempore episcopis tributis, satius esse de errore in rebus ac tempore perperam ascriptis, quam in episcoporum ordine suspicari. 4. Ordo episcoporum Ravennatum hujus aevi in Agnello et reliquis antiquis Ecclesiae Ravennatis scriptoribus hic est: Ursus, Petrus, Neo, Exuperantius, Joannes, Petrus. Cum autem Joanni tribuant privilegium Valentiniani III, secundo Petro hujus successori ascribunt quae de S. Petro Chrysologo certa sunt. His vero obstant tria monumenta posterius edita: primum epistola Leonis ad Neonem, quae episcopo Petri Chrysologi successori congruit; secundum epistola Simplicii papae ad Joannem episcopum Ravennatem, qui post Petrum et Neonem eam sedem obtinuit; tertium synodi Romanae sub Symmacho, in quibus alius Petrus Ravennas subscriptus invenitur. Haec animadvertens P. Bacchinius, ut triplicem nodum solveret, ad duo confugit. Primo suspicatus est Leonis epistolam non ad Neonem Ravennatem", + "candidate_score": 0.638067, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_64_66", + "bdc_text": "Der Bischof von Trient , Cristoforo Madruzzo , soll Augsburg am 4 . November [richtig : 6 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1139", + "psc_text": "et vaniloquiis 1180 debemus offendi, ut nullam curam ipsorum correctionis habeamus. CAP. IV. Episcopus vero Juvenalis, cujus injuriae sunt dolendae, nimis temere se haereticorum blasphemiis copularat et dum Eutychem Dioscorumque amplectitur, multos imperitos suo in praeceps egit exemplo, licet postea se consilio saniore correxerit. Hi tamen, qui avidius impietatis virus hauserunt, facti sunt ejus adversarii, cujus fuerant ante discipuli, ut sua ipse nutrimenta pateretur: qui ut eamdem emendationem, quam ille elegit, imitentur optandum est, si vel ipsa sanctorum locorum circa quae habitant testificatione resipiscant. Qualis autem sit qui in locum episcopi viventis obrepsit, ex ipsa qualitate facti non potest dubitari, nec ambigendum est eum esse perversum quem impugnatores fidei dilexerunt. Interim fraternitas tua curam piae sollicitudinis continuare dignetur, ut frequentioribus scriptis, quo res proficiant, scire me facias. Data VII kal. Decembris, Herculano consule. EPISTOLA CX. MARCIANI AUGUSTI AD LEONEM PAPAM. SYNOPSIS. Confirmationem synodi Chalcedonensis a pontifice uti necessariam petit. Ejus", + "candidate_score": 0.637681, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_57_59", + "bdc_text": "Diese Abschrift und jene , die in Nr. 3076 , , beschrieben ist , wurden einem Korrespondenten Bullingers leihweise gesandt , vermutlich an Oswald Myconius ; s. Nr. 3082 , . - Der Brief vom 8 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_643", + "psc_text": "aliquid tale contigerit. Solum in annotationibus indicare licebit verba quae vel supplenda videntur, vel Leonis mentem aperient, ut ne tamen ea huic epistolae ab eodem inserta affirmare possimus. Ita solutae sunt vel omnes, vel saltem praecipuae difficultates, quae contra hanc epistolam opponebantur, adeo ut vel ex hoc de ejus germanitate nihil sit ambigendum. 7. In ea vero quaestione, cur duae tam similes epistolae ad eumdem imperatorem traditae fuerint, Quesnellus suspicatus est epistolam 43 forsitan esse exemplar epistolae 44, quod nonnullis mutatis S. Leo miserit ad Pulcheriam Augustam; nam in epist. 45 ad eamdem scribens, ejusmodi exemplar se ad ipsam mittere testatur. At hoc in hypothesi ejusdem chronicae notationis in utraque epistola satis ingeniose dictum videri potest, non tamen probabiliter, verisimillimum enim est Leonem ad Pulcheriam misisse exemplar, quod originali ad Theodosium tradito responderet. Hypothesim vero ejusdem diei in epistola signati, ex Latino textu pendet, quod non esse proprium hujus epistolae,", + "candidate_score": 0.637576, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_57", + "bdc_text": "Diese Abschrift und jene , die in Nr. 3076 , , beschrieben ist , wurden einem Korrespondenten Bullingers leihweise gesandt , vermutlich an Oswald Myconius ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_644", + "psc_text": "testatur. At hoc in hypothesi ejusdem chronicae notationis in utraque epistola satis ingeniose dictum videri potest, non tamen probabiliter, verisimillimum enim est Leonem ad Pulcheriam misisse exemplar, quod originali ad Theodosium tradito responderet. Hypothesim vero ejusdem diei in epistola signati, ex Latino textu pendet, quod non esse proprium hujus epistolae, sed ex epist. 44 sumptum jam demonstravimus. Repudiata vero hac hypothesi id ita evenisse conjici potest. S. pontifex primo scripsit epistolam 43. Haec sane in omnibus tum Venetis, tum Vaticanis Graecis codicibus, nec non in illis quos vetus interpres Latinus, seu Rusticus vidit, primo loco constanter describitur ante epistolam 44, quod anterioris temporis indicium est; at post aliquot dies; cum jam discessissent ii quibus epist. 43 tradita fuerat, eamdem S. Leo aliquibus mutatis, ac pluribus additis, renovavit, aliisque tradidit perferendam, ita ut, priori, si fieri posset, revocata vel suppressa, hanc Theodosio offerrent; ejusdemque exemplum litteris ad Pulcheriam scriptis junxit. Ita", + "candidate_score": 0.637479, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_57", + "bdc_text": "Diese Abschrift und jene , die in Nr. 3076 , , beschrieben ist , wurden einem Korrespondenten Bullingers leihweise gesandt , vermutlich an Oswald Myconius ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1470", + "psc_text": "21 Martii anni 458, cum per Philoxenum agentem in rebus misit epistolas 160, 161 et 162. Poterat his hanc quoque epistolam annectere. Cum vero per eumdem Philoxenum imperator petiisset, ut S. Leo aliquos de suis fratribus optime instructos dirigeret, quos quidem dirigendos pollicetur ep. 162, c. 3, in hoc tempus harum litterarum transmissionem differendam censuit: et Domitianus ac Geminianus legati, sunt ea fidelis occasio cujus initio epistolae meminit. Cum vero hi legati discesserint cum praecedentibus litteris signatis die XVI kal. Septembris; hanc eamdem diem ex Leonis more huic quoque epistolae jure affixam agnoscimus. Hinc ex duobus diebus XIII vel XVI kal. Septembris, quorum alterum habent duo codices Trecopith. et Oxon. Quesnelli ac editiones Josiae Simleri, Surii, etc., alterum vero codex Theodoricianus ejusdem Quesnelli et noster praestantissimus Ratisponensis; hunc postremum cum antecedentibus litteris concinnentem praetulimus: facile autem fuit librariorum lapsu notam VI, disjunctis lateribus convertere in III, et scribere XIII pro", + "candidate_score": 0.636633, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_44_46", + "bdc_text": "Das schickt mir wider . Mögts abschriben , aber des j [unker ] BesserersVermutlich Georg Besserer , der in Kontakt mit Konstanz stand ; vgl. Nr. 2980 , . - Der von Blarer beigelegte Brief datierte vom 8 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_543", + "psc_text": "plures ejusdem epistolae datae leguntur iisdem idibus Juniis, quibus dogmatica ad Flavianum epist. 28 signata fuit, ac in omnibus nominantur legati, et eadem epistola ad Flavianum illis jam tradita memoratur. Horum vero omnium satis expressa fit mentio etiam in longiori epist. 31 ad Pulcheriam, legatorum quidem illis verbis cap. 4; In his fratribus meis, quos vice mea misi; epistolae autem dogmaticae scriptae idibus Junii illis capitis ultimi: Quod etiam S. Flaviano episcopo me clementia tua scripsisse cognoscat; quae verba pariter inserta leguntur epistolae 30 iisdem procul dubio idibus Junii scriptae. Quomodo ergo epist. 31 aliquanto ante Junium mensem exarata ac transmissa dici potest? 5. Quid autem dicendum? Ut omittantur incerta, cum brevior epistola 30 in Graeca et Latina collectione Chalcedonensi inveniatur, et legatorum nomina distincte praeferat, ut epistolae caeterae, quae cum litteris ad Flavianum iisdem legatis traditae fuere, haec quoque ad Pulcheriam transmissa, eidemque aliquando tradita, ac in Oriente vulgata,", + "candidate_score": 0.636628, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_63_65", + "bdc_text": "Nachrichten aus Augsburg übermittelt : Der Bischof von Trient , Cristoforo Madruzzo , soll Augsburg am 4 . November [richtig :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_684", + "psc_text": "τῆς ἐκκλησίας θεσμόν· ἵνα καὶ τῆς ὑμετέρας βασιλείος τῇ δεξίᾳ τοῦ Χριστοῦ ἐκδικηθείη τὸ κράτος. EPISTOLA XLV. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. I. Mittit exemplar epistolae a se ad eam scriptae ante synodum. --II. Pseudosynodi infausta gesta deplorat. Mittit exemplar epistolae ad Theodosium scriptae. Concilium in Italia petit. --III. Legationem apostolicam apud Theodosium Pulcheriae committit. 919 LEO episcopus, et sancta SYNODUS, quae in urbe Roma convenit, PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Si epistolae quae in fidei causa per nostros clericos directae sunt ad vestram pietatem pervenissent, certum est remedium vos his rebus quae contra fidem factae sunt, aspirante vobis Domino, praestare potuisse. Quando enim sacerdotibus, quando Christianae religioni aut fidei defuistis? Sed cum ad mansuetudinem vestram adeo non potuerint pervenire qui missi sunt, ut ad nos vix unus eorum HILARUS diaconus noster fugiens sit reversus, iteranda scripta credidimus. Et ut validiores preces nostrae esse mereantur, ipsorum scriptorum quae ad clementiam vestram non", + "candidate_score": 0.635894, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_57", + "bdc_text": "Diese Abschrift und jene , die in Nr. 3076 , , beschrieben ist , wurden einem Korrespondenten Bullingers leihweise gesandt , vermutlich an Oswald Myconius ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_543", + "psc_text": "plures ejusdem epistolae datae leguntur iisdem idibus Juniis, quibus dogmatica ad Flavianum epist. 28 signata fuit, ac in omnibus nominantur legati, et eadem epistola ad Flavianum illis jam tradita memoratur. Horum vero omnium satis expressa fit mentio etiam in longiori epist. 31 ad Pulcheriam, legatorum quidem illis verbis cap. 4; In his fratribus meis, quos vice mea misi; epistolae autem dogmaticae scriptae idibus Junii illis capitis ultimi: Quod etiam S. Flaviano episcopo me clementia tua scripsisse cognoscat; quae verba pariter inserta leguntur epistolae 30 iisdem procul dubio idibus Junii scriptae. Quomodo ergo epist. 31 aliquanto ante Junium mensem exarata ac transmissa dici potest? 5. Quid autem dicendum? Ut omittantur incerta, cum brevior epistola 30 in Graeca et Latina collectione Chalcedonensi inveniatur, et legatorum nomina distincte praeferat, ut epistolae caeterae, quae cum litteris ad Flavianum iisdem legatis traditae fuere, haec quoque ad Pulcheriam transmissa, eidemque aliquando tradita, ac in Oriente vulgata,", + "candidate_score": 0.635046, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_57", + "bdc_text": "Diese Abschrift und jene , die in Nr. 3076 , , beschrieben ist , wurden einem Korrespondenten Bullingers leihweise gesandt , vermutlich an Oswald Myconius ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1397", + "psc_text": "S. Leonis epistolam Graece redditum haberemus. At exstat hujus codicis Latina interpretatio, quam Epiphanius Scholasticus lucubravit. Hic autem cum nactus fuisset Leoninae epistolae Latinum exemplar, hoc suae versioni inseruit; et idcirco ex hoc codice, quem a Surio editum Baluzius cum duobus mss. Bellovacensi et Corbeiensi contulit, aliquot variantes suppetunt, quae nobis utiles fuere. 2. Huic epistolae causam dederunt imperatoris Leonis litterae, quas ob Alexandrinos tumultus ad universos metropolitas tradidit. In laudato codice encyclio, cujus ordo, ut in mss. exstat, ex Baluzio profertur tom. V Concil. Venetae edit. pag. 33 et seqq. cap. 6, describitur imperatoris epistola ad Anatolium Constantinopolitanum; et postea cap. 11 subjiciuntur caeterorum episcoporum nomina, ad quos litterae similes directae fuerunt, ac inter hos primo datae dicuntur Leoni reverentissimo urbis Romae pontifici. Imperialis epistola ad Anatolium cum quaedam ejusdem Constantinopolitani episcopi peculiaria continet, tum vero alia Leonis papae propria, quae eidem inserta erant (vide annot. 1 [Infra, n.", + "candidate_score": 0.634833, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_57", + "bdc_text": "Diese Abschrift und jene , die in Nr. 3076 , , beschrieben ist , wurden einem Korrespondenten Bullingers leihweise gesandt , vermutlich an Oswald Myconius ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_545", + "psc_text": "carent epistola 30; neque enim chronicam ejusmodi notam harum collectionum auctores transcribere potuerunt, ut conjecit Quesnellus, ex epistola breviori, quam ignorarunt. Sine ullo autem certiori documento aliud quidpiam affirmare seu divinare non licet. Solum probabiliter credi potest duo ejusdem epistolae exemplaria a Leone fuisse lucubrata, alterum longius, brevius alterum; hoc autem brevius in Orientem misisse, unde in Graecam linguam translatum fuit; alterum vero longius retinuisse apud se, et in Occidente aliquando vulgatum, in plerasque Latinas collectiones transisse. 6. Longior epistola in eo potissimum discrepat a breviori, quod in illa a cap. 2 ad medium cap. 3 catholicum dogma aliquot probationibus statuitur, quae in breviori omittuntur. Forte post scriptam epist. 28, ad Flavianum, in qua idem dogma similibus probationibus plenius constituitur, ex litteris ad Pulcheriam eas probationes detrahendas censuit, et hac occasione eam quoque partem subduxit, qua se excusabat ne ad synodum accederet, aliaque pauca suo more mutavit vel addidit, quae", + "candidate_score": 0.634409, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_60_62", + "bdc_text": "November war nicht von , sondern an Besserer gerichtet ( in Bullingers Abschrift steht nur \"juncker\" , ohne Namensangabe ) . Er wurde von einem Ratsherrn eines benachbarten St ädtchens verfasst , vielleicht Günzburg . Darin werden u.a .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_42", + "psc_text": "Altinas epicopus fuit, in ipso exordio epist. 1 nominetur velut is cujus causa Leo ad Aquileiensem scripsit. Neque tamen hi codices Januario suffragantur. 22. Solum cod. Vat. Ottobonianus 297 collectionis 23 et nonnulli codd. collectionis 8, uti Vercellensis et Vat. 1353, Januarium praeferunt. At hoc nomen codicibus collectionis 8 posterius insertum, cum antea in eadem collectione defuerit, manifestum est ex Vallicellano A. 5, et multo magis ex Vat. 5845, qui ad eamdem collectionem 8 pertinent: nam in Vallicellano legitur in textu, pag. 278, Aquileiensi episcopo, Januarii vero nomen superadditum cernitur; in Vaticano autem omnium vetustissimo codice 5845, in cujus additionibus collectionem 8 referentibus haec epistola legitur, nullum Januarii vestigium apparet. Hinc ergo cognoscimus in mss. hujus collectionis Januarii nomen omnino defuisse, ut in Vat. 5845; dein fuisse superadditum, ut in Vallicellano; tandem in textum irrepsisse, ut in Vercellensi, ac in Vat. 1353. Cum vero auctor collectionis 23, quae continetur in", + "candidate_score": 0.634157, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_44_46", + "bdc_text": "Das schickt mir wider . Mögts abschriben , aber des j [unker ] BesserersVermutlich Georg Besserer , der in Kontakt mit Konstanz stand ; vgl. Nr. 2980 , . - Der von Blarer beigelegte Brief datierte vom 8 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_471", + "psc_text": "88. Hinc nihil mirum si haec testimonia in documentis Graecis ante gesta Chalcedonensia laudatae epistolae subjecta fuerint, licet primum ejusdem epistolae exemplum iisdem caruerit: unde nec a nobis eidem subjicienda sunt. Cum vero apud Latinos nullum exemplum hactenus inventum sit in quo haec testimonia post epistolam ad Flavianum describantur, sed ea separatim edita et inserta occurrant in nonnullis antiquis Latinorum collectionibus, nimirum in collect. 5 Quesnelliana cap. 41, ubi ea descripta reperies tomo tertio, et in mss. collect. 3 cap. 82, nec non in codice Veronensi 38 cap. 37, satis probabile est solos Graecos, qui ea simul allata et allegata acceperant in Constantinopolitano conventu exemplaria scripsisse, in quibus ea epistola una cum testimoniis legeretur, ac exinde in Graecos codices ante gesta Chalcedonensia utraque simul traduxisse. Ex his autem apparet quam perperam P. Garnerius horum testimoniorum collectionem Theodoreto tribuerit, de quo tamen plura in observationibus ad notam ultimam Quesnelli. Inter testimonia", + "candidate_score": 0.634061, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_57", + "bdc_text": "Diese Abschrift und jene , die in Nr. 3076 , , beschrieben ist , wurden einem Korrespondenten Bullingers leihweise gesandt , vermutlich an Oswald Myconius ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_470", + "psc_text": "non habeant. 9. Caeterum eadem testimonia, quae in Graecis codicibus leguntur post sequentem epistolam, auctorem habere S. Leonem, non minus quam illa quae post epist. 165 ad Leonem Augustum descripta dabuntur, nihil est dubitandum. Non solum enim eadem utrobique sunt, si exigua quaedam excipias; sed praeterea liquet ex epist. 71 fuisse collecta post pseudosynodum Ephesinam, atque Abundio et Asterio episcopis, Basilio et Senatori presbyteris Constantinopolim missis ab ipso pontifice tradita, ut doctrinam epistolae ad Flavianum Graecorum et Latinorum Patrum auctoritatibus confirmarent; eademque una cum ipsis litteris in Constantinopolitano conventu a legatis fuisse producta ante synodum Chalcedonensem, manifestum est ex epist. 88. Hinc nihil mirum si haec testimonia in documentis Graecis ante gesta Chalcedonensia laudatae epistolae subjecta fuerint, licet primum ejusdem epistolae exemplum iisdem caruerit: unde nec a nobis eidem subjicienda sunt. Cum vero apud Latinos nullum exemplum hactenus inventum sit in quo haec testimonia post epistolam ad Flavianum describantur, sed", + "candidate_score": 0.633965, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_58_60", + "bdc_text": "s. Nr. 3082 , . - Der Brief vom 8 . November war nicht von , sondern an Besserer gerichtet ( in Bullingers Abschrift steht nur \"juncker\" , ohne Namensangabe ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_589", + "psc_text": "ADMONITIO IN EPISTOLAM SEQUENTEM. 1. Verba cap. 1 et 4, direximus atque miserimus, quibus legati ab Urbe directi, et epistola ad Flavianum data idibus Junii missa traditur, indicare videntur sequentem epistolam scriptam fuisse post laudatas litteras ad Flavianum, immo etiam post legatorum discessum, qui profecti dicuntur in epist. 38, data die 23 Julii, quin et epist. 36, data die 20 Junii, ut probabilius ostendemus annot. 3 in ipsam epistolam (Col. 812, n. º); quod tamen in rem praesentem nihilum refert. In eadem epist. 38, memoratur adventus Basilii diaconi, qui profectis jam legatis, Flaviani epistolam ad Leonem detulerat. Si is esset idem Basilius, qui Juliani quoque litteras attulisse traditur, multo evidentius haec epistola scripta dicenda esset post idus Junias, quando legati nondum ab Urbe erant profecti. Ita ex duabus epistolis ad Julianum, quas de eadem re eodem die scriptas credere videtur difficile, sola praecedens epistola data fuisset idibus Junii, sequens vero", + "candidate_score": 0.631598, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_58_60", + "bdc_text": "s. Nr. 3082 , . - Der Brief vom 8 . November war nicht von , sondern an Besserer gerichtet ( in Bullingers Abschrift steht nur \"juncker\" , ohne Namensangabe ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_544", + "psc_text": "transmissa dici potest? 5. Quid autem dicendum? Ut omittantur incerta, cum brevior epistola 30 in Graeca et Latina collectione Chalcedonensi inveniatur, et legatorum nomina distincte praeferat, ut epistolae caeterae, quae cum litteris ad Flavianum iisdem legatis traditae fuere, haec quoque ad Pulcheriam transmissa, eidemque aliquando tradita, ac in Oriente vulgata, ac exinde Graece reddita negari non potest. Auctior vero epistola 31, etsi in Graeca collectione desideretur, cum tamen exstet in pluribus Latinis antiquis collectionibus, quae breviori epistola carent, Leoninamque rationem ubique referat, a Leone abjudicari nequit. Eodem autem die iduum Junii data dici debet, ut eae quoque collectiones praeferunt, quae carent epistola 30; neque enim chronicam ejusmodi notam harum collectionum auctores transcribere potuerunt, ut conjecit Quesnellus, ex epistola breviori, quam ignorarunt. Sine ullo autem certiori documento aliud quidpiam affirmare seu divinare non licet. Solum probabiliter credi potest duo ejusdem epistolae exemplaria a Leone fuisse lucubrata, alterum longius, brevius alterum; hoc", + "candidate_score": 0.630815, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_58_60", + "bdc_text": "s. Nr. 3082 , . - Der Brief vom 8 . November war nicht von , sondern an Besserer gerichtet ( in Bullingers Abschrift steht nur \"juncker\" , ohne Namensangabe ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_538", + "psc_text": "καὶ συνεπισκόπῳ Φλαυιανῷ, σαφέστερον τὰ ἀπεσταλμένα γράμματα περιέχει. ADMONITIO IN EPISTOLAS SEQUENTES XXX ET XXXI. 1. Etsi duae quae ad Pulcheriam eadem die ac de eadem re scriptae inveniuntur epistolae, aliquot non tam sententiis quam verbis sint plane similes, in multis nihilominus discrepant inter se, et altera ob insertas additiones est longe prolixior. Styli autem ratio et codicum atque collectionum antiquarum auctoritas, quibus utraque fulcitur, nequaquam sinunt ut alterutra alii quam Leoni tribuatur. Exemplaria tum Latina, tum Graeca antiquissimae collectionis 17 Chalcedonensis, et Ratisponensis collectio 19, praeter collectionem duodecimam et vigesimam secundam, primam epistolam satis vindicant; codices vero collectionum 2, 5, 11, 12, 13, 18, 20, 21, 22, 23 et 24, cum exemplo Sichardi, et peculiari ms. Vat. Reginae 293, alteram tuentur. Cur autem eodem die duae ejusmodi epistolae ad Pulcheriam traditae fuerint, et quae prius, quae autem posterius scripta censenda sit, curiosius inquiri potest, quam ulla satis tuta ratione", + "candidate_score": 0.629119, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_58_60", + "bdc_text": "s. Nr. 3082 , . - Der Brief vom 8 . November war nicht von , sondern an Besserer gerichtet ( in Bullingers Abschrift steht nur \"juncker\" , ohne Namensangabe ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_543", + "psc_text": "plures ejusdem epistolae datae leguntur iisdem idibus Juniis, quibus dogmatica ad Flavianum epist. 28 signata fuit, ac in omnibus nominantur legati, et eadem epistola ad Flavianum illis jam tradita memoratur. Horum vero omnium satis expressa fit mentio etiam in longiori epist. 31 ad Pulcheriam, legatorum quidem illis verbis cap. 4; In his fratribus meis, quos vice mea misi; epistolae autem dogmaticae scriptae idibus Junii illis capitis ultimi: Quod etiam S. Flaviano episcopo me clementia tua scripsisse cognoscat; quae verba pariter inserta leguntur epistolae 30 iisdem procul dubio idibus Junii scriptae. Quomodo ergo epist. 31 aliquanto ante Junium mensem exarata ac transmissa dici potest? 5. Quid autem dicendum? Ut omittantur incerta, cum brevior epistola 30 in Graeca et Latina collectione Chalcedonensi inveniatur, et legatorum nomina distincte praeferat, ut epistolae caeterae, quae cum litteris ad Flavianum iisdem legatis traditae fuere, haec quoque ad Pulcheriam transmissa, eidemque aliquando tradita, ac in Oriente vulgata,", + "candidate_score": 0.628756, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_28", + "bdc_text": "bottschafft by dem bottenDer schon in Nr. 3073 , , erwähnte unbekannte Bote. , den ich euch geschickt hab. Angli libellum Siehe dazu zuletzt Nr. 3068 , [1] .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_332", + "psc_text": "omnem conjectationem hasce litteras nostro Leoni indubitanter vindicabunt. 2. Haec itaque epistola nobis conservata fuit in codd. collect. 8, e quibus quatuor memoramus, antiquissimum Vat. 5845, Vallicell. A. S. saeculi IX, unum Vercellensem satis vetustum, et Vat. 1353, qui e vetustissimo Bergomate descriptus fuit. Hujus autem collectionis auctor, qui Dionysio plura valde rara documenta adjecit, usus fuit alia nobis ignota collectione, quae in Gelasio terminabat, et saeculo VI condita fuerat. Nam usque ad Gelasium monumenta adduntur chronico ordine satis congruo, qui antiquae collectionis ad hoc usque tempus productae indicium est, de quo plura dicentur in tractatu de antiquis Canonum et Constitutionum Collectionibus tom. III. Leoni autem Magno eadem epistola in his codicibus explorate asseritur non solum ex consulatu qui in Leonis pontificatum cadit, verum etiam ex eo quod inter alias quindecim genuinas epistolas ejusdem pontificis describitur, ita ut de hac una dubium adhuc promovere absque ullo argumento satis certo temerarium", + "candidate_score": 0.6285, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_34_36", + "bdc_text": "zuͦ Ravenspurg : Siehe schon Nr. 3073 , . .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_464", + "psc_text": "erit, memorabimus. Inter Lectionaria relegimus antiquissimum Vat. 3836. Addendi sunt praeterea duo alii codices millenarii, Veronensis 8, in quo haec epistola Leonis post epistolas canonicas describitur, et alius Veronen. 58, qui hanc epistolam ante quaedam documenta synodi Chalcedonensis repraesentat. Cum primam hujus epistolae editionem citabimus, intelligimus primam editionem Sermonum S. Leonis, cui haec epistola inserta est ante sermones de Nativitate ex ms. codice collectionis tertiae eorumdem Sermonum. Accedent tandem praeter codices Quesnelli alii quatuor a Baluzio adhibiti, nimirum Colbertinus 2574, Parisien., Divionen. et Corbeiensis, quorum tres postremi collectionem 17 Chalcedonensem continent. 7. Antiquissimam Graecam versionem, quae lecta et inserta fuit act. 2 synodi Chalcedonensis, primus edidit Joannes Leunclavius ex bibliotheca Sambuci Basileae an. 1578, postea ex aliis mss. Gerardus Vossius praepositus Tungrensis in calce Operum S. Gregorii Thaumaturgi an. 1604; dein vero Romani Conciliorum editores an. 1608, et a Romanis alii posteriores Conciliorum collectores. Graecum textum exegimus ad perantiquum ms.", + "candidate_score": 0.628199, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_62_64", + "bdc_text": "Darin werden u.a . Nachrichten aus Augsburg übermittelt : Der Bischof von Trient , Cristoforo Madruzzo , soll Augsburg am 4 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1162", + "psc_text": "te misisse significas, necdum ad me noveris pervenisse. Unde, si expeditioris occasio se praebuerit perlatoris, libenter habeo, ut si qua est, quae utilis videatur, quam primum ad me mittatur instructio. De Aegyptiis monachis quam quieti, aut cujus sint fidei, scire desidero, et de Alexandrinae Ecclesiae pace quid ad vos veris nuntiis perferatur; ad cujus episcopum vel ordinatores 1193 ipsius, seu clericos, qualia scripta direxerim, missis exemplaribus scire te volui. Ad clementissimum quoque principem, et ad religiosissimam Augustam quis nunc meus sermo sit missus, directa exemplaria perdocebunt. CAP. IV. Utrum autem epistola mea, quam de incarnationis Dominicae fide incolumi adhuc sanctae memoriae Flaviano, ad dilectionem tuam per Basilium diaconum miseram, fraternitati tuae tradita sit, scire desidero: quoniam suspectum habeo quod de ejus textu nullum umquam indicium reddidisti. 1194 Gestorum synodalium, quae omnibus diebus concilii in Chalcedonensi civitate confecta sunt, parum clara propter linguae diversitatem apud nos habetur in structio. Et ideo", + "candidate_score": 0.627905, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_46", + "bdc_text": "vgl. Nr. 2980 , . - Der von Blarer beigelegte Brief datierte vom 8 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1294", + "psc_text": "URBIS EPISCOPUM. De Ratione Paschalis. Domino meo dilectissimo fratri et consacerdoti LEONI PROTERIUS in Domino salutem. CAP. I. Piissimus et fidelissimus imperator noster Marcianus litteris ad nos nuper venerabilibus usus est, quibus asseruit aestimare quosdam non diligenter ascriptam diem festi paschalis, quae per octavam Indictionem futuram, Deo praestante, celebranda est. Verumtamen non velut a se commotus hoc indicavit, sed quia scripta tuae sanctitatis acceperit, et praecipiebat oportere nos causam diligenter inquirere adhibita nimis tenuissima scrutatione, quae multum sollicitudinis ac studii contineret. Quapropter negligendum non fuit quominus statim negotium ventilarem; quando ex illo jam tempore, quo commonitorium tuae venerationis accepi, plurimam curam rei hujus habuerim, nunc legales libros inspiciens, nunc antiquorum doctorum 1265 instituta contingens, ex quibus possibile est hujusmodi computum investigare solertius. Sumens etiam et centenalem cursum Paschae descriptum a beatissimo patre et episcopo nostro Theophilo, omnemque percurrens, ita reperi diligenter integreque compositum, ut quicumque ille sit, auctoritatem scripturae hujus", + "candidate_score": 0.627827, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_46", + "bdc_text": "vgl. Nr. 2980 , . - Der von Blarer beigelegte Brief datierte vom 8 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_543", + "psc_text": "plures ejusdem epistolae datae leguntur iisdem idibus Juniis, quibus dogmatica ad Flavianum epist. 28 signata fuit, ac in omnibus nominantur legati, et eadem epistola ad Flavianum illis jam tradita memoratur. Horum vero omnium satis expressa fit mentio etiam in longiori epist. 31 ad Pulcheriam, legatorum quidem illis verbis cap. 4; In his fratribus meis, quos vice mea misi; epistolae autem dogmaticae scriptae idibus Junii illis capitis ultimi: Quod etiam S. Flaviano episcopo me clementia tua scripsisse cognoscat; quae verba pariter inserta leguntur epistolae 30 iisdem procul dubio idibus Junii scriptae. Quomodo ergo epist. 31 aliquanto ante Junium mensem exarata ac transmissa dici potest? 5. Quid autem dicendum? Ut omittantur incerta, cum brevior epistola 30 in Graeca et Latina collectione Chalcedonensi inveniatur, et legatorum nomina distincte praeferat, ut epistolae caeterae, quae cum litteris ad Flavianum iisdem legatis traditae fuere, haec quoque ad Pulcheriam transmissa, eidemque aliquando tradita, ac in Oriente vulgata,", + "candidate_score": 0.627468, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_60_62", + "bdc_text": "November war nicht von , sondern an Besserer gerichtet ( in Bullingers Abschrift steht nur \"juncker\" , ohne Namensangabe ) . Er wurde von einem Ratsherrn eines benachbarten St ädtchens verfasst , vielleicht Günzburg . Darin werden u.a .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_758", + "psc_text": "Sed praeterquam quod non est verosimile episcopos, qui III kal. Octobris in Urbe convenerant, per quinquaginta dies Romae fuisse detentos absoluta jam synodo die 13, aut serius 15 Octobris, ut liquet ex epist. 44 et sequentibus; praeter hoc, inquam, nullum antiquum documentum superest, quo probetur Leone pontifice dedicationem basilicae S. Petri celebratam fuisse die 18 Novembris. Adde quod Valentinianum an. 449 Romae fuisse nullum aliunde indicium est; nonnulla autem suppetunt documenta quae eum anno 450 ibidem exstitisse probant. 4. Quesnellus diss. 1 ad an. 450, n. 1, Baronii sententiam impugnans, in aliam apertius erroneam transiit, contendens has epistolas scriptas fuisse post festum S. Petri die 29 Junii an. 450. Error ex duobus manifeste detegitur. Primum quia hoc anno Valentinianus Romae erat mense Martio, quo legem edidit Novellis insertam tit. 7, de Indulgentiis reliquorum, nec non mense Aprili ex tit. 38, de Naviculariis annuis, etc., ex quibus dies festus S. Petri,", + "candidate_score": 0.626303, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_64", + "bdc_text": "Der Bischof von Trient , Cristoforo Madruzzo , soll Augsburg am 4 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1401", + "psc_text": "an. 458, et Augusti litteras et episcoporum responsa commemorat, id ea de causa accidit, quod licet imperialis encyclica missa fuerit an. 457, pleraque tamen responsa nonnisi an. 458 pervenere, unde Varadati monachi epistola (pag. 1934) die 27 Augusti signatur. Ita nihil est cur sequentem Leonis epistolam imperiali encyclicae redditam dubitemus. 1321 EPISTOLA CLVI. AD LEONEM AUGUSTUM. SYNOPSIS. I. Post Chalcedonensem synodum nihil esse denuo tractandum circa fidem. --II. Antichristum eum esse qui veritatem ab Ecclesia declaratam rursus examinat. --III. Parricidas Alexandrini episcopi Ecclesiae praesidere nefus esse. --IV. Preces Leoni Augusto oblatae tam a catholicis quam ab haereticis, in quo differant. --V. Omnia Christianae religionis officia et mysteria apud Alexandriam esse intercepta. --VI. Scripta de fide prolixiora promittit, Anatolii incuriam taxat, catholicos commendat. LEO episcopus LEONI Augusto. CAP. I. Litteras clementiae tuae plenas virtute dei et lumine veritatis veneranter accepi: quibus cuperem, etiam in eo quod praesentiam meam pietas vestra necessariam", + "candidate_score": 0.626208, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_34_36", + "bdc_text": "zuͦ Ravenspurg : Siehe schon Nr. 3073 , . .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1576", + "psc_text": "Hispanicae, quod auctor Hispanus ex Hispanicis utique codicibus sumpsit. In eo autem lib. IV, tit. 30 et 35, duo tituli referuntur ex sequenti epistola, quae his verbis utroque loco citatur: Epistola Leonis ad Leonem Ravennensem tit. 1 vel 2, a cap. 73, quo quidem capite in collectione Hispanica sequens epistola describitur. Igitur de Ravennatis sedis nomine, in quo puriores et vetustiores codices Hispanici aliique inde profecti cum aliis mss. ex alio fonte deductis conveniunt, ambigi nequit. 3. Cum porro de episcopatu Ravennate constet, Neonis nomen amplectendum Ravennates catalogi demonstrant; neque enim inter episcopos hujus sedis per hoc tempus invenitur ullus Leo. Hac autem in re vetusti catalogi episcoporum Ecclesiae Ravennatis difficultatem afferent: vetusti, inquam, qui apud Agnellum a Bacchinio primum editum legi possunt; nam recentiores apud Rubeum et Ughellum etsi in re praesenti non obsint, antiquum tamen ordinem deseruere ex arbitrio, ut cum quibusdam praejudiciis nonnulla posterius detecta monumenta conciliarentur.", + "candidate_score": 0.626105, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_34_36", + "bdc_text": "zuͦ Ravenspurg : Siehe schon Nr. 3073 , . .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_471", + "psc_text": "88. Hinc nihil mirum si haec testimonia in documentis Graecis ante gesta Chalcedonensia laudatae epistolae subjecta fuerint, licet primum ejusdem epistolae exemplum iisdem caruerit: unde nec a nobis eidem subjicienda sunt. Cum vero apud Latinos nullum exemplum hactenus inventum sit in quo haec testimonia post epistolam ad Flavianum describantur, sed ea separatim edita et inserta occurrant in nonnullis antiquis Latinorum collectionibus, nimirum in collect. 5 Quesnelliana cap. 41, ubi ea descripta reperies tomo tertio, et in mss. collect. 3 cap. 82, nec non in codice Veronensi 38 cap. 37, satis probabile est solos Graecos, qui ea simul allata et allegata acceperant in Constantinopolitano conventu exemplaria scripsisse, in quibus ea epistola una cum testimoniis legeretur, ac exinde in Graecos codices ante gesta Chalcedonensia utraque simul traduxisse. Ex his autem apparet quam perperam P. Garnerius horum testimoniorum collectionem Theodoreto tribuerit, de quo tamen plura in observationibus ad notam ultimam Quesnelli. Inter testimonia", + "candidate_score": 0.626082, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_46", + "bdc_text": "vgl. Nr. 2980 , . - Der von Blarer beigelegte Brief datierte vom 8 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1329", + "psc_text": "epistolae credidi copulandum, ut de eo quod pietatem 1283 vestram prioribus petii litteris, deprecarer, ut oeconomos Constantinopolitanae Ecclesiae novo exemplo, et praecipue pietatis vestrae temporibus, a publicis judicibus non sinatis audiri; et hanc quoque injuriam sacris removeatis ordinibus; sed rationes Ecclesiae secundum traditum morem sacerdotali examine jubeatis inquiri. Datum quarto kalendas Junii, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus. EPISTOLA CXXXVIII. AD EPISCOPOS GALLIARUM ET HISPANIARUM De Paschate. SYNOPSIS. Hanc formatam paschalis diei indicem ad Gallicanos episcopos mittit, per eosdem ad Hispaniarum Ecclesias transmittendam; ubi et controversiae status exponitur. Dilectissimis fratribus universis episcopis catholicis per Gallias et Hispanias constitutis, LEO Romae episcopus. Cum in omnibus divinorum praeceptorum regulis exsequendis sacerdotalem observantiam oporteat esse concordem, maxime nobis et principaliter providendum est, 1284 ne in paschalis festi die, vel ignorantia, vel praesumptio peccatum diversitatis incurrat. Unde quia tempus sacratissimae solemnitatis ita dispositos habet limites suos, ut salutare sacramentum nunc citius, nunc tardius oporteat", + "candidate_score": 0.626, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_34_36", + "bdc_text": "zuͦ Ravenspurg : Siehe schon Nr. 3073 , . .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1577", + "psc_text": "Leo. Hac autem in re vetusti catalogi episcoporum Ecclesiae Ravennatis difficultatem afferent: vetusti, inquam, qui apud Agnellum a Bacchinio primum editum legi possunt; nam recentiores apud Rubeum et Ughellum etsi in re praesenti non obsint, antiquum tamen ordinem deseruere ex arbitrio, ut cum quibusdam praejudiciis nonnulla posterius detecta monumenta conciliarentur. In antiquis autem illis catalogis nullus quidem Leo hujus aevi episcopus reperitur; at Neo praecessor fit S. Petro Chrysologo, cum ex hac epistola posterior esse deberet. Ut autem haec difficultas tollatur, duo in his catalogis distinguenda sunt, ordo episcoporum, et tempus at gesta quae iisdem tribuuntur. Ordo catalogorum veterum, quoad priorum saeculorum episcopos cum derivatus fuerit ex antiquissimis diptychis quae in quibusque Ecclesiis jamdiu custodita fuere, nisi quid omnino evidens cogat, retinendus est. Tempus autem et gesta singulis episcopis ascripta, cum ex diptychis, in quibus sola episcoporum nomina describebantur, sumi nequiverint, ex auctorum medii aevi arbitrio, vel etiam ex vulgatis", + "candidate_score": 0.625948, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_46", + "bdc_text": "vgl. Nr. 2980 , . - Der von Blarer beigelegte Brief datierte vom 8 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_42", + "psc_text": "Altinas epicopus fuit, in ipso exordio epist. 1 nominetur velut is cujus causa Leo ad Aquileiensem scripsit. Neque tamen hi codices Januario suffragantur. 22. Solum cod. Vat. Ottobonianus 297 collectionis 23 et nonnulli codd. collectionis 8, uti Vercellensis et Vat. 1353, Januarium praeferunt. At hoc nomen codicibus collectionis 8 posterius insertum, cum antea in eadem collectione defuerit, manifestum est ex Vallicellano A. 5, et multo magis ex Vat. 5845, qui ad eamdem collectionem 8 pertinent: nam in Vallicellano legitur in textu, pag. 278, Aquileiensi episcopo, Januarii vero nomen superadditum cernitur; in Vaticano autem omnium vetustissimo codice 5845, in cujus additionibus collectionem 8 referentibus haec epistola legitur, nullum Januarii vestigium apparet. Hinc ergo cognoscimus in mss. hujus collectionis Januarii nomen omnino defuisse, ut in Vat. 5845; dein fuisse superadditum, ut in Vallicellano; tandem in textum irrepsisse, ut in Vercellensi, ac in Vat. 1353. Cum vero auctor collectionis 23, quae continetur in", + "candidate_score": 0.624581, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_46", + "bdc_text": "vgl. Nr. 2980 , . - Der von Blarer beigelegte Brief datierte vom 8 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_464", + "psc_text": "erit, memorabimus. Inter Lectionaria relegimus antiquissimum Vat. 3836. Addendi sunt praeterea duo alii codices millenarii, Veronensis 8, in quo haec epistola Leonis post epistolas canonicas describitur, et alius Veronen. 58, qui hanc epistolam ante quaedam documenta synodi Chalcedonensis repraesentat. Cum primam hujus epistolae editionem citabimus, intelligimus primam editionem Sermonum S. Leonis, cui haec epistola inserta est ante sermones de Nativitate ex ms. codice collectionis tertiae eorumdem Sermonum. Accedent tandem praeter codices Quesnelli alii quatuor a Baluzio adhibiti, nimirum Colbertinus 2574, Parisien., Divionen. et Corbeiensis, quorum tres postremi collectionem 17 Chalcedonensem continent. 7. Antiquissimam Graecam versionem, quae lecta et inserta fuit act. 2 synodi Chalcedonensis, primus edidit Joannes Leunclavius ex bibliotheca Sambuci Basileae an. 1578, postea ex aliis mss. Gerardus Vossius praepositus Tungrensis in calce Operum S. Gregorii Thaumaturgi an. 1604; dein vero Romani Conciliorum editores an. 1608, et a Romanis alii posteriores Conciliorum collectores. Graecum textum exegimus ad perantiquum ms.", + "candidate_score": 0.62439, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_60_62", + "bdc_text": "November war nicht von , sondern an Besserer gerichtet ( in Bullingers Abschrift steht nur \"juncker\" , ohne Namensangabe ) . Er wurde von einem Ratsherrn eines benachbarten St ädtchens verfasst , vielleicht Günzburg . Darin werden u.a .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_759", + "psc_text": "post festum S. Petri die 29 Junii an. 450. Error ex duobus manifeste detegitur. Primum quia hoc anno Valentinianus Romae erat mense Martio, quo legem edidit Novellis insertam tit. 7, de Indulgentiis reliquorum, nec non mense Aprili ex tit. 38, de Naviculariis annuis, etc., ex quibus dies festus S. Petri, ante quem ille pridie Romam advenerat, dies 29 Junii esse non potest. Secundo quia cum Theodosius obierit die 28 Julii anni ejusdem 450, si post diem 29 Junii scriptae ac missae ad eum fuissent epistolae, post ejus mortem Constantinopolim pervenissent, nec potuisset alias, quae exstant, epistolas reddere. Alius igitur dies festus S. Petri cum Tillemontio et Pagio quaerendus est, et anterior quidem die III nonas Martii an. 450, quo memorata lex de Indulgentiis reliquorum data fuit. Ex antiquissimo Kalendario Bucheriano, in quo dies festi Romanae Ecclesiae notantur, discimus VIII kal. Martii Romae celebratum fuisse festum hoc titulo ibidem signatum: Natale", + "candidate_score": 0.624311, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_46", + "bdc_text": "vgl. Nr. 2980 , . - Der von Blarer beigelegte Brief datierte vom 8 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1327", + "psc_text": "violetur auctoritas. Datum quarto kalendas Junii, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus. 1282 EPISTOLA CXXXVII. AD EUMDEM MARCIANUM. SYN0PSIS. I. Gratias agit pro perfecta inquisitione de die paschali, de qua Proterii litteras se accepisse significat. --II. Oeconomorum Ecclesiae rationes, non judicum, sed sacerdotum examine discutiendas esse. LEO MARCIANO Augusto. CAP. I. Sollicitudinem meam, quam de paschali observantia habui, sancto clementiae vestrae studio pro mea petitione gratulor absolutam, qui diligentius in Alexandrina Ecclesia jussistis inquiri utrum recte possit octavo kalendarum Maiarum secundum definitionem Theophili episcopi contra veterem observantiam futura paschalis festivitas celebrari; cum a passione Domini in omnibus nostris annalibus, decimus quintus kalendarum Maiarum dies legatur ascriptus. Sed cum Aegyptiis alia ratio placeat, consensum meum, ne qua discrepantia per provincias de observantia tam venerabilis festi fieret, commodavi: ut resurrectionis Dominicae maximum sacramentum nusquam die alia celebretur, et inter Domini sacerdotes nihil in tanta solemnitate sit varium, sed per universas Ecclesias Deo", + "candidate_score": 0.624143, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_0_2", + "bdc_text": "Fruntlicher herr , lieber bruͦder , ich hab nichts sonders . Allain maint min l[ieber ] v[etter ]Konrad Zwick . und ettlich guͦt frund und gunner , es were guͦt , acht ze haben uff GottliebenDas Schloss Gottlieben war , wie der danach genannte Ort Arbon , Sitz eines bischöflich-konstanzischen Obervogtes .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1119", + "psc_text": "καθῶς ἂν ἕκαστος ἰσχύσῃ, εἰς πλάτος ἀγάπης ἑαυτὸν ἐκγυμνάσει, ἥς τινος εὐθαλεῖς καρποὺς ὁ Κωνσταντινουπόλεως ἐπίσκοπος δύναται πορίσασθαι, εἰ μᾶλλον τῆς ταπεινοφροσύνης ἀρετῇ σπουδάσει, ἤπερ τῷ τῆς ἀμβιτίονος πνεύματι φυσηθείη. Μή βούλου δὲ ἀδελφὲ ὑπέρογκα φρονεῖν, ἀλλ' εὐλαβοῦ, καὶ τὰς τῶν χριστιανῶν βασιλέων εὐσεβεῖς ἀκοὰς ἀναιδέσιν αἰτήσεσιν παρενοχλεῖν ἀπόσχου, οἷστισιν ὁμολογουμένως ἐπὶσταμεν ἐπιεικείᾳ σε μᾶλλον ἢ ὑπεροψίᾳ ἀρέσοντα· τῇ γὰρ γνώμῃ τῇ σῇ κατ' οὐδὲν συμβάλλεται ἡ παρά τινων ἐπισκόπων πρὸ ἑξήκοντα, ὡς φῆς, ἐνιαυτῶν γενομένη συγγραφὴ, καὶ οὐδέποτε παρὰ τῶν προηγησαμένων σε, εἰς γνῶσιν τοῦ ἀποστολικοῦ θρόνου πεμφθεῖσα, ᾗτινι τὴν 1168 ἀρχὴν ἀνυποστάτῳ καὶ ὀλισθηρᾷ τυγχανούσῃ βραδέως νῦν καὶ ἀχρίστως ὑποβαλεῖν ἠβουλήθης στηρίγματα, παρὰ τῶν ἐμῶν ἀδελφῶν σχῆμα συναινέσεως, ἥντινά σοι εἰς σὴν ὕβριν τὴν σχυλθεῖσαν αἰδῶ παρεσχηκέναι γινώσκει· Μνήσθητι τί ὁ Δεσπότης τῷ ἕνα τῶν μικρῶν τούτων σκανδαλίζοντι ἀπειλεῖ, καὶ συνετῶς νόησον ὁποῖον εἴη τοῦ Θεοῦ δικαστήριον ὑπεισελευσόμενος ὁ τοσαύταις ἐκκλησίαις, τοσούτοις ἱερεῦσι σκάνδαλον ἐμβαλεῖν μὴ φοβηθείς. Ὁμολογῶ", + "candidate_score": 0.624103, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_64", + "bdc_text": "Der Bischof von Trient , Cristoforo Madruzzo , soll Augsburg am 4 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_826", + "psc_text": "ratione, nunc illa in ecclesiasticis privilegiis, nunc ista praecelleret, cum tamen eisdem commune jus quondam fuisse a gentibus proderetur. Unde Viennensem civitatem, quantum ad ecclesiasticam justitiam pertinet, inhonoratam penitus esse non patimur; praesertim cum de receptione privilegii, auctoritate jam nostrae dispositionis utatur; quam potestatem Hilario episcopo ablatam, Viennensi episcopo credidimus deputandam. Qui ne repente semetipso factus videatur inferior, vicinis sibi quatuor oppidis praesidebit, id est, Valentiae, et Tarantasiae, et Genavae, et Gratianopoli, ut cum eis ipsa Vienna sit quinta, ad cujus episcopum omnium praedictarum Ecclesiarum sollicitudo pertineat. Reliquae vero civitates ejusdem provinciae, sub Arelatensis antistitis auctoritate et ordinatione consistant: quem pro modestiae suae temperantia, ita futurum credimus studiosum charitatis et pacis, ut nequaquam sibi credat ablatum, quod fratri videat esse concessum. Data III non. Maii, Valentiniano Aug. 7 et Avieno v. c. conss. 1000 In fine hujus epistolae, haec quae sequuntur verba habentur in codd. Arelatensi et Vallicellano: Hoc praeceptum", + "candidate_score": 0.624036, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_54_56", + "bdc_text": "Anstelle der Adresse vermerkte Bullinger auf S. 26 ( S. 25 ist leer ) : \"Der keyser und bapst von deß consili und bapsthumbs wägen uneins . Nüw kriegsvolck . Guͦt sorg haben zuͦ Gottlieben und Arben\" .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_455", + "psc_text": "Chrysologus apostolicae auctoritatis callentissimus, observandum ac tenendum praedixerat epist. 25. Nihil pro apostolicarum definitionum auctoritate illustrius hoc totius Ecclesiae ac generalis synodi testimonio, quod Petrum in successoribus viventem et loquentem agnoscit. In Romana synodo sub Gelasio pronuntiatum fuit anathema, Si quispiam de hujus epistolae textu usque ad unum iota disputaverit, et non eam in omnibus venerabiliter receperit (Tom. V Concil. Ven. edit. pag. 387) . Et S. Gregorius, lib. VI, epist. 2: Si quis contra harum quatuor synodorum fidem, et contra sanctae memoriae Leonis papae tomum atque definitionem aliquid umquam loqui praesumit, anathema sit. 2. Hinc in fidei professionibus nihil frequentius quam post generalia concilia hujus epistolae doctrinam profiteri. Apud Orientales, ubi Eutychis haeresis turbas excitaverat, haec consuetudo primum inducta, ut liquet inter caetera ex aliquot epistolis Hormisdae, ex epistola Petri diaconi ad Fulgentium, et ex concilio Apamensi an. 535. Idem mos etiam ad Occidentales transivit, et diu etiam obtinuit.", + "candidate_score": 0.623409, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_28", + "bdc_text": "bottschafft by dem bottenDer schon in Nr. 3073 , , erwähnte unbekannte Bote. , den ich euch geschickt hab. Angli libellum Siehe dazu zuletzt Nr. 3068 , [1] .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1271", + "psc_text": "epistolam 133, ad Leonem. subjecit epist. 130, ad Marcianum, cum data V idus ejusdem mensis, rejecto in marginem VI idus. Hae datae diversae hunc ordinem exigebant. At cum in epist. 131, ad Julianum, c. 1, S. pontifex testetur se ad ipsum mittere exempla litterarum quas ad clementissimum imperatorem vel ad ipsum Alexandrinae urbis episcopum (id est Proterium) direxerat, quibus duas ad Marcianum et Proterium traditas epistolas respicit, hae jam scriptae noscuntur antequam ad Julianum litteras exararet, ac proinde chronicarum notationum quas Quesnellus praetulit manifestus error agnoscitur, quo ad eum ordinem statuendum adductus fuit. Melius igitur ex nostro Ratisponensi notas chronicas emendavimus, ex quibus colligitur omnes has epistolas eodem die VI idus Martias signatas fuisse. 2. Quoad ordinem vero, cum ex laudato testimonio epistolae 131 liquet S. pontificem scripsisse litteras ad Marcianum et Proterium antequam ad Julianum scriberet, tum vero ex initio cap. 2 epistolae 130, ad Marcianum, ubi Leo se", + "candidate_score": 0.622515, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_46", + "bdc_text": "vgl. Nr. 2980 , . - Der von Blarer beigelegte Brief datierte vom 8 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_760", + "psc_text": "festus S. Petri cum Tillemontio et Pagio quaerendus est, et anterior quidem die III nonas Martii an. 450, quo memorata lex de Indulgentiis reliquorum data fuit. Ex antiquissimo Kalendario Bucheriano, in quo dies festi Romanae Ecclesiae notantur, discimus VIII kal. Martii Romae celebratum fuisse festum hoc titulo ibidem signatum: Natale Petri de Cathedra. Hoc itaque anno Valentinianus cum Augustis Romam pervenit IX kal. Martii; ipso autem festo Leo cum episcopis ab eisdem petiit ut ad Theodosium scriberent. Porro ex Placidiae epist. 58 ad Pulcheriam colligitur eos scripsisse antequam eamdem Pulcheriam bonae causae favere ex ipsius litteris exploratum fieret; alias hujus rei aliqua mentio a Placidia eidem epistolae inserta fuisset. Id autem Romae innotuit ante diem 17 Martii hujus anni 450, quo S. Leo hac de re gratulatus Pulcheriae dedit epistolam 60. Igitur quatuor priores epistolae exaratae fuerunt paulo post diem 22 Februarii, et ante diem 17 Martii anni ejusdem, ac", + "candidate_score": 0.622175, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_61", + "bdc_text": "Er wurde von einem Ratsherrn eines benachbarten St ädtchens verfasst , vielleicht Günzburg .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1047", + "psc_text": "τῆς ὑφ' ἡλίῳ τοὺς Θεῷ ἱερουργοὺς ἐθέσπισαν συναχθῆναι, ἵνα οὗτοι κοινῇ κρίσει βεβαιώσαντες τὴν μακαρίων καὶ ἀοιδήμων πατέρων πίστιν, καὶ τὴν σύμφονον ταύτῃ τῆς σῆς ἁγιότητος ἐπιστολὴν, πᾶσαν καινοτομίαν τῶν ἐπεισάκτων σοφισμάτων τῆς εὐσεβείας τὸ φρόνημα καταβλάπτουσαν ἀποσκεδάκωσι, καὶ ἔδει ἅπαντα εἰς γνῶσιν τῆς σῆς ἁγιότητος ἀνενεχθῆναι τὰ παρακολουθήσαντα ἀναγκαίως· ἀποστέλλοντες αὐτόθι, κατ' ἐπιλογὴν τὸν θεοφιλέστατον ἀδελφὸν, καὶ συνεπίσκοπον ἡμῶν Λουκιανὸν, τόν τε εὐλαβέστατον διάκονον βασίλειον γράφομεν καὶ αὖθις, ταῦτα δηλοῦντες, ὡς ἤδη μὲν ὁ θεοφιλέστατος ἀδελφὸς καὶ συνεπίσκοπος ἡμῶν Λουκιανός· ἅμα τῷ θεοσεβεστάτῳ πρεσβυτέρῳ ἡμῶν Βονιφατίῳ σὺν Μαρκιανῷ τῷ εὐλαβεστάτῳ διακόνῳ φανεροὺς χάρτας περιέχοντας τὰ ἐν τῇ ἁγίᾳ, καὶ οἰκουμενικῇ συνόδῳ πεπραγμένα λαβὼν ταύτης τῆς βασιλευούσης ἐξεδήμησε πόλεως. Ἐπειδὴ δὲ μετ' ἐκείνους πρέπον ἦν τοὺς ὑπολελειμμένους καὶ εἰς γνῶσιν ἡμῶν ἀναγκαίως ἐλθεῖν ὀφείλοντας χάρτας, καὶ δι' ἡμετέρων ἀνδρῶν ἀποσταλῆναι· διὰ τὸ ἰδικῶς ἡμῖν πεπρᾶχθαί τινα, τούτου χάριν ἐπιλεξάμενοι ἄνδρα εὐσεβείᾳ τε, 1125 καὶ συνέσει, καὶ τῇ περὶ τὴν πίστιν", + "candidate_score": 0.622033, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_28", + "bdc_text": "bottschafft by dem bottenDer schon in Nr. 3073 , , erwähnte unbekannte Bote. , den ich euch geschickt hab. Angli libellum Siehe dazu zuletzt Nr. 3068 , [1] .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_962", + "psc_text": "IN EPISTOLAM SEQUENTEM. 1. Quesnellus praestantissimam epistolam seu relationem synodi Chalcedonensis ad S. Leonem Graece et Latine inter Leonis Opera primus inseruit, ut in editionibus Conciliorum exhibetur; nullo tamen codice vel Graeco vel Latino usus est. Nos Graecum textum, qui est originalis, cum duobus mss. Venetis S. Marci 164 et 555 recensuimus. Quoad Latinum vero, duplex hujus relationis Latina versio habetur. Quesnellus eam unam dedit quae primum vulgata a Crabbo, in caeteras Conciliorum editiones transivit. At alia exstat interpretatio vetustior, quippe quae paulo post ipsum Chalcedonense concilium exarata fuit, et ex qua Vigilius papa in Constituto testimonium allegavit. Hanc primus edidit Baluzius. In tribus tantum codicibus adhuc inventa est, nimirum in Parisiensi, in Vaticano Reginae Suecorum, et in alio Vat. 1322. Hic autem postremus codex, qui quondam fuit Veronensis Ecclesiae, eo praestantior est quod quamplures subscriptiones Patrum nobis conservavit, quae in ipso originali Graeco desiderantur. Nobis sane, qui hanc versionem", + "candidate_score": 0.621485, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_46", + "bdc_text": "vgl. Nr. 2980 , . - Der von Blarer beigelegte Brief datierte vom 8 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_759", + "psc_text": "post festum S. Petri die 29 Junii an. 450. Error ex duobus manifeste detegitur. Primum quia hoc anno Valentinianus Romae erat mense Martio, quo legem edidit Novellis insertam tit. 7, de Indulgentiis reliquorum, nec non mense Aprili ex tit. 38, de Naviculariis annuis, etc., ex quibus dies festus S. Petri, ante quem ille pridie Romam advenerat, dies 29 Junii esse non potest. Secundo quia cum Theodosius obierit die 28 Julii anni ejusdem 450, si post diem 29 Junii scriptae ac missae ad eum fuissent epistolae, post ejus mortem Constantinopolim pervenissent, nec potuisset alias, quae exstant, epistolas reddere. Alius igitur dies festus S. Petri cum Tillemontio et Pagio quaerendus est, et anterior quidem die III nonas Martii an. 450, quo memorata lex de Indulgentiis reliquorum data fuit. Ex antiquissimo Kalendario Bucheriano, in quo dies festi Romanae Ecclesiae notantur, discimus VIII kal. Martii Romae celebratum fuisse festum hoc titulo ibidem signatum: Natale", + "candidate_score": 0.620705, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_46", + "bdc_text": "vgl. Nr. 2980 , . - Der von Blarer beigelegte Brief datierte vom 8 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1331", + "psc_text": "hac re animi mei panderem, ut praecipiente ipso ab his qui habent hujus supputationis peritiam, diligentius illic discussa ratione quaereretur quo die posset veneranda solemnitas rectius celebrari. Quo rescribente, octavo kalendas Maias definitus est dies. Quia ergo studio unitatis et pacis malui Orientalium definitioni acquiescere, quam in tantae festivitatis observantia dissidere, noverit fraternitas vestra die octavo kalendas Maias ab omnibus resurrectionem Dominicam celebrandam, et hoc ipsum per vos aliis esse fratribus intimandum: ut divinae pacis consortio, sicut una fide jungimur, ita una solemnitate feriemur. Deus vos incolumes custodiat, fratres charissimi. Data post consulatum Opilionis, quinto kalendas Augustas. Valentiniano VIII et Anthemio coss. Pascha VIII kalendas Maias. EPISTOLA CXXXIX. AD JUVENALEM JEROSOLYMITANUM EPISCOPUM. SYNOPSIS. I. Ipsum in sedem suam receptum esse gaudet, non dissimulata priori ejus tergiversatione, --II. Eumdem ipsis mysteriorum locis edoceri. --III. Ex veritate crucifixionis veritatem nostrae in Christo carnis defendi. --IV. Errantes circa incarnationem Domini ex utriusque Testamenti", + "candidate_score": 0.619488, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_46", + "bdc_text": "vgl. Nr. 2980 , . - Der von Blarer beigelegte Brief datierte vom 8 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_538", + "psc_text": "καὶ συνεπισκόπῳ Φλαυιανῷ, σαφέστερον τὰ ἀπεσταλμένα γράμματα περιέχει. ADMONITIO IN EPISTOLAS SEQUENTES XXX ET XXXI. 1. Etsi duae quae ad Pulcheriam eadem die ac de eadem re scriptae inveniuntur epistolae, aliquot non tam sententiis quam verbis sint plane similes, in multis nihilominus discrepant inter se, et altera ob insertas additiones est longe prolixior. Styli autem ratio et codicum atque collectionum antiquarum auctoritas, quibus utraque fulcitur, nequaquam sinunt ut alterutra alii quam Leoni tribuatur. Exemplaria tum Latina, tum Graeca antiquissimae collectionis 17 Chalcedonensis, et Ratisponensis collectio 19, praeter collectionem duodecimam et vigesimam secundam, primam epistolam satis vindicant; codices vero collectionum 2, 5, 11, 12, 13, 18, 20, 21, 22, 23 et 24, cum exemplo Sichardi, et peculiari ms. Vat. Reginae 293, alteram tuentur. Cur autem eodem die duae ejusmodi epistolae ad Pulcheriam traditae fuerint, et quae prius, quae autem posterius scripta censenda sit, curiosius inquiri potest, quam ulla satis tuta ratione", + "candidate_score": 0.617624, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_61", + "bdc_text": "Er wurde von einem Ratsherrn eines benachbarten St ädtchens verfasst , vielleicht Günzburg .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1048", + "psc_text": "οἰκουμενικῇ συνόδῳ πεπραγμένα λαβὼν ταύτης τῆς βασιλευούσης ἐξεδήμησε πόλεως. Ἐπειδὴ δὲ μετ' ἐκείνους πρέπον ἦν τοὺς ὑπολελειμμένους καὶ εἰς γνῶσιν ἡμῶν ἀναγκαίως ἐλθεῖν ὀφείλοντας χάρτας, καὶ δι' ἡμετέρων ἀνδρῶν ἀποσταλῆναι· διὰ τὸ ἰδικῶς ἡμῖν πεπρᾶχθαί τινα, τούτου χάριν ἐπιλεξάμενοι ἄνδρα εὐσεβείᾳ τε, 1125 καὶ συνέσει, καὶ τῇ περὶ τὴν πίστιν ἀκεραιότητι πλουτοῦντα τὸν μνημονευθέντα θεοσεβέστατον ἐπίσκοπον, ἅμα τῷ προειρημένῳ διακόνῳ εἰς τὴν ὑμετέραν μεγίστην Ῥώμην ἐξαπεστείλαμεν ἵνα τὰ μὲν διὰ τῶν χαρτῶν, τὰ δὲ δι' ἑαυτῶν σαφῆ ποιήσαντες ἀποκρίσεως προσφόρῳ τε, καὶ ὑμῖν πρεπούσης χαίροντες πρὸς ἡμᾶς ἐπανέλθωσιν, ἀνυμνοῦντες μετὰ πάντων τὴν ἀγάπην, καὶ τὴν φιλοφροσύνην τὴν συνήθη περὶ τὸν τῆς βασιλεύουσης ταύτης πόλεως θρόνον, τῇ πατρικῇ κηδεμονίᾳ τῆς ὑμετέρας μακαριότητος ὅπως μὲν γὰρ ἡ ἁγία, καὶ οἰκουμενικὴ σύνοδος ἐρευνήσασα τὴν γεγενημένην ζάλην κατὰ τῆς κοινῆς εἰρήνης εὗρε τὸν αἴτιον, Διόσκορόν φημι, τὸν τῆς Ἀλεξανδρέων γεγονότα πρώην ἐπίσκοπον, καὶ ἀπέτεμε τῆς ἱερωσύνης, τὰ παρὰ τῆς ἁγίας καὶ οἰκουμενικῆς συνόδου λεπτομερέστερον", + "candidate_score": 0.616449, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_26_28", + "bdc_text": "Ich wart yetz widerumandererseits ; s. Grimm XXIX 1352 . bottschafft by dem bottenDer schon in Nr. 3073 , , erwähnte unbekannte Bote. , den ich euch geschickt hab. Angli libellum Siehe dazu zuletzt Nr. 3068 , [1] .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_962", + "psc_text": "IN EPISTOLAM SEQUENTEM. 1. Quesnellus praestantissimam epistolam seu relationem synodi Chalcedonensis ad S. Leonem Graece et Latine inter Leonis Opera primus inseruit, ut in editionibus Conciliorum exhibetur; nullo tamen codice vel Graeco vel Latino usus est. Nos Graecum textum, qui est originalis, cum duobus mss. Venetis S. Marci 164 et 555 recensuimus. Quoad Latinum vero, duplex hujus relationis Latina versio habetur. Quesnellus eam unam dedit quae primum vulgata a Crabbo, in caeteras Conciliorum editiones transivit. At alia exstat interpretatio vetustior, quippe quae paulo post ipsum Chalcedonense concilium exarata fuit, et ex qua Vigilius papa in Constituto testimonium allegavit. Hanc primus edidit Baluzius. In tribus tantum codicibus adhuc inventa est, nimirum in Parisiensi, in Vaticano Reginae Suecorum, et in alio Vat. 1322. Hic autem postremus codex, qui quondam fuit Veronensis Ecclesiae, eo praestantior est quod quamplures subscriptiones Patrum nobis conservavit, quae in ipso originali Graeco desiderantur. Nobis sane, qui hanc versionem", + "candidate_score": 0.615866, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_26_28", + "bdc_text": "Ich wart yetz widerumandererseits ; s. Grimm XXIX 1352 . bottschafft by dem bottenDer schon in Nr. 3073 , , erwähnte unbekannte Bote. , den ich euch geschickt hab. Angli libellum Siehe dazu zuletzt Nr. 3068 , [1] .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_332", + "psc_text": "omnem conjectationem hasce litteras nostro Leoni indubitanter vindicabunt. 2. Haec itaque epistola nobis conservata fuit in codd. collect. 8, e quibus quatuor memoramus, antiquissimum Vat. 5845, Vallicell. A. S. saeculi IX, unum Vercellensem satis vetustum, et Vat. 1353, qui e vetustissimo Bergomate descriptus fuit. Hujus autem collectionis auctor, qui Dionysio plura valde rara documenta adjecit, usus fuit alia nobis ignota collectione, quae in Gelasio terminabat, et saeculo VI condita fuerat. Nam usque ad Gelasium monumenta adduntur chronico ordine satis congruo, qui antiquae collectionis ad hoc usque tempus productae indicium est, de quo plura dicentur in tractatu de antiquis Canonum et Constitutionum Collectionibus tom. III. Leoni autem Magno eadem epistola in his codicibus explorate asseritur non solum ex consulatu qui in Leonis pontificatum cadit, verum etiam ex eo quod inter alias quindecim genuinas epistolas ejusdem pontificis describitur, ita ut de hac una dubium adhuc promovere absque ullo argumento satis certo temerarium", + "candidate_score": 0.615536, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_28", + "bdc_text": "bottschafft by dem bottenDer schon in Nr. 3073 , , erwähnte unbekannte Bote. , den ich euch geschickt hab. Angli libellum Siehe dazu zuletzt Nr. 3068 , [1] .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_364", + "psc_text": "epistolam acceperat Leo a Flaviano? Cumque Flavianus deinde memoret Leonis litteras sibi traditas a Pansophio (est epistola 23) quibus edoctus fuerat, eumdem Eutychem libellos direxisse ad Leonem plenos omni fallacia et calliditate; ex his liquet pariter, subdit Quesnellus, non ante Flavianum de litteris ad Leonem ea de re scribendis cogitasse, quam cum didicit pontificem improbis artibus deceptum, falsam de judicio Constantinopolitano cepisse opinionem. 2. Si epistola 23 legatur attente, Leonem non deceptum, sed cautum et necessaria documenta postulantem ac exspectantem invenies. Ad argumentum vero quod pertinet, etiam in epistola 22, Eutychis erroribus expositis, quae πάλαι dudum seu pridem in eum gesta fuerant, a Flaviano ad Leonem directa traduntur cap. 4, et eodem quidem Graeco verbo ἀπεστείλαμεν, direximus, idem Flavianus utitur, quod adhibuit epist. 26. Qua in re ne vox direximus difficultatem moveat, vide annot. 17 (col. 727, n. b) in eamdem epistolam 22. Cum ergo bis Flavianus de eadem damnatione", + "candidate_score": 0.613916, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_28", + "bdc_text": "bottschafft by dem bottenDer schon in Nr. 3073 , , erwähnte unbekannte Bote. , den ich euch geschickt hab. Angli libellum Siehe dazu zuletzt Nr. 3068 , [1] .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1596", + "psc_text": "1, Leo ait: Nuper in synodo novum et inauditum antea genus consultationis exortum est. Nam quorumdam fratrum suggestione comperimus aliquos captivorum ad sedes suas libere redeuntes, qui scilicet in captivitatem illa aetate devenerint, quae nullius rei ferme poterat habere notitiam, remedium quidem implorare baptismatis; sed utrum ejusdem mysterium baptismatis ac sacramenta perceperint, infantiae inscientia non posse reminisci. Haec quaestio eadem est ac illa quam Rusticus Narbonensis pronosuit. Quomodo autem Leo anno 458 in epist. 166, ad Neonem, hoc novum et inauditum antea genus consultationis potuisset affirmare, si eadem quaestio jamdiu a Rustico illi fuisset proposita? Quomodo in eadem epist. 166 addidisset longiorem in ea solvenda ac diligentiorem discussionem fuisse necessariam, si jamdiu in epistola ad Rusticum illam pari ratione solvisset? Perspicitur itaque prius Neonem, vel potius alium aliquem qui occasionem dedit tradendae epistolae ad Neonem, quam Rusticum de hac quaestione ad Leonem scripsisse; ac propterea haec epistola ad Rusticum exarata", + "candidate_score": 0.612798, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_48", + "bdc_text": "Bullingers Abschrift davon ( ohne Grüße und Unterschrift ) wird in Zürich ZB , Ms A 43 , aufbewahrt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_634", + "psc_text": "hactenus quidem praesumptum fuisse epistolam 43, uti Latine edita est ex Latina collectione Chalcedonensi, ipsum esse originale Latinum S. Leonis, quod vetus collector invenerit, suaeque collectioni inseruerit, ut in caeteris plerisque Leonis epistolis accidit, ac praesertim in epistola 44, cujus originale Latinum ab eodem repertum, Latinae collectioni insertum fuit: id quod confirmare posse videtur chronica nota huic epistolae Latinae aposita, quae cum in Graeca versione ex more Graeci interpretis omissa fuerit, ex invento originali Latino derivari videtur. At hanc praesumptionem esse falsam, et Latinum textum, quem habemus epistolae 43, non esse originale, nec originalis Latini exemplum, satis manifeste deteximus. Cum enim in Graeca versione hujus epistolae ea non exigua lacuna sit, quam paulo ante indicavimus; si auctor Latinae collectionis Chalcedon. Latinum exemplum, quod insereret, nactus fuisset, ita in Latino ipsius epistolae textu suppleta legeretur memorata lacuna, sicuti ex Latino exemplo, quod invenit epistolae 33 ad Julianum, suppletae noscuntur lacunae quatuor", + "candidate_score": 0.612635, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_48", + "bdc_text": "Bullingers Abschrift davon ( ohne Grüße und Unterschrift ) wird in Zürich ZB , Ms A 43 , aufbewahrt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_633", + "psc_text": "455, ut in praefat. ad epistolas demonstravimus num. 34. Igitur hoc tempore exstitit apud Graecos Latinum hujus epistolae autographum, ex quo Graeca interpretatio manavit. Majus et antiquius germanitatis testimonium desiderari nequit, quod nulla lacuna, errore nullo, qui nunc in ea epistola appareant, vocari potest in dubium: secus alia documenta, quae cum erroribus vel lacunis ad nos pervenerunt, etsi aliunde essent certissima, repudiari vel in suspicionem vocari possent. 3. Dum vero ob tantam auctoritatem stet hanc epistolam 43 supposititiam non esse; quoad ea quae difficultatem afferunt, etsi non aeque certo definire, aliquid tamen non improbabiliter conjectari licebit. Antea vero praemittendum est, hactenus quidem praesumptum fuisse epistolam 43, uti Latine edita est ex Latina collectione Chalcedonensi, ipsum esse originale Latinum S. Leonis, quod vetus collector invenerit, suaeque collectioni inseruerit, ut in caeteris plerisque Leonis epistolis accidit, ac praesertim in epistola 44, cujus originale Latinum ab eodem repertum, Latinae collectioni insertum fuit: id", + "candidate_score": 0.612551, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_48", + "bdc_text": "Bullingers Abschrift davon ( ohne Grüße und Unterschrift ) wird in Zürich ZB , Ms A 43 , aufbewahrt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_644", + "psc_text": "testatur. At hoc in hypothesi ejusdem chronicae notationis in utraque epistola satis ingeniose dictum videri potest, non tamen probabiliter, verisimillimum enim est Leonem ad Pulcheriam misisse exemplar, quod originali ad Theodosium tradito responderet. Hypothesim vero ejusdem diei in epistola signati, ex Latino textu pendet, quod non esse proprium hujus epistolae, sed ex epist. 44 sumptum jam demonstravimus. Repudiata vero hac hypothesi id ita evenisse conjici potest. S. pontifex primo scripsit epistolam 43. Haec sane in omnibus tum Venetis, tum Vaticanis Graecis codicibus, nec non in illis quos vetus interpres Latinus, seu Rusticus vidit, primo loco constanter describitur ante epistolam 44, quod anterioris temporis indicium est; at post aliquot dies; cum jam discessissent ii quibus epist. 43 tradita fuerat, eamdem S. Leo aliquibus mutatis, ac pluribus additis, renovavit, aliisque tradidit perferendam, ita ut, priori, si fieri posset, revocata vel suppressa, hanc Theodosio offerrent; ejusdemque exemplum litteris ad Pulcheriam scriptis junxit. Ita", + "candidate_score": 0.612396, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_61_63", + "bdc_text": "Er wurde von einem Ratsherrn eines benachbarten St ädtchens verfasst , vielleicht Günzburg . Darin werden u.a . Nachrichten aus Augsburg übermittelt :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1048", + "psc_text": "οἰκουμενικῇ συνόδῳ πεπραγμένα λαβὼν ταύτης τῆς βασιλευούσης ἐξεδήμησε πόλεως. Ἐπειδὴ δὲ μετ' ἐκείνους πρέπον ἦν τοὺς ὑπολελειμμένους καὶ εἰς γνῶσιν ἡμῶν ἀναγκαίως ἐλθεῖν ὀφείλοντας χάρτας, καὶ δι' ἡμετέρων ἀνδρῶν ἀποσταλῆναι· διὰ τὸ ἰδικῶς ἡμῖν πεπρᾶχθαί τινα, τούτου χάριν ἐπιλεξάμενοι ἄνδρα εὐσεβείᾳ τε, 1125 καὶ συνέσει, καὶ τῇ περὶ τὴν πίστιν ἀκεραιότητι πλουτοῦντα τὸν μνημονευθέντα θεοσεβέστατον ἐπίσκοπον, ἅμα τῷ προειρημένῳ διακόνῳ εἰς τὴν ὑμετέραν μεγίστην Ῥώμην ἐξαπεστείλαμεν ἵνα τὰ μὲν διὰ τῶν χαρτῶν, τὰ δὲ δι' ἑαυτῶν σαφῆ ποιήσαντες ἀποκρίσεως προσφόρῳ τε, καὶ ὑμῖν πρεπούσης χαίροντες πρὸς ἡμᾶς ἐπανέλθωσιν, ἀνυμνοῦντες μετὰ πάντων τὴν ἀγάπην, καὶ τὴν φιλοφροσύνην τὴν συνήθη περὶ τὸν τῆς βασιλεύουσης ταύτης πόλεως θρόνον, τῇ πατρικῇ κηδεμονίᾳ τῆς ὑμετέρας μακαριότητος ὅπως μὲν γὰρ ἡ ἁγία, καὶ οἰκουμενικὴ σύνοδος ἐρευνήσασα τὴν γεγενημένην ζάλην κατὰ τῆς κοινῆς εἰρήνης εὗρε τὸν αἴτιον, Διόσκορόν φημι, τὸν τῆς Ἀλεξανδρέων γεγονότα πρώην ἐπίσκοπον, καὶ ἀπέτεμε τῆς ἱερωσύνης, τὰ παρὰ τῆς ἁγίας καὶ οἰκουμενικῆς συνόδου λεπτομερέστερον", + "candidate_score": 0.612358, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_26_28", + "bdc_text": "Ich wart yetz widerumandererseits ; s. Grimm XXIX 1352 . bottschafft by dem bottenDer schon in Nr. 3073 , , erwähnte unbekannte Bote. , den ich euch geschickt hab. Angli libellum Siehe dazu zuletzt Nr. 3068 , [1] .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_364", + "psc_text": "epistolam acceperat Leo a Flaviano? Cumque Flavianus deinde memoret Leonis litteras sibi traditas a Pansophio (est epistola 23) quibus edoctus fuerat, eumdem Eutychem libellos direxisse ad Leonem plenos omni fallacia et calliditate; ex his liquet pariter, subdit Quesnellus, non ante Flavianum de litteris ad Leonem ea de re scribendis cogitasse, quam cum didicit pontificem improbis artibus deceptum, falsam de judicio Constantinopolitano cepisse opinionem. 2. Si epistola 23 legatur attente, Leonem non deceptum, sed cautum et necessaria documenta postulantem ac exspectantem invenies. Ad argumentum vero quod pertinet, etiam in epistola 22, Eutychis erroribus expositis, quae πάλαι dudum seu pridem in eum gesta fuerant, a Flaviano ad Leonem directa traduntur cap. 4, et eodem quidem Graeco verbo ἀπεστείλαμεν, direximus, idem Flavianus utitur, quod adhibuit epist. 26. Qua in re ne vox direximus difficultatem moveat, vide annot. 17 (col. 727, n. b) in eamdem epistolam 22. Cum ergo bis Flavianus de eadem damnatione", + "candidate_score": 0.612163, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_53_55", + "bdc_text": "Die vier Blätter wurden wie ein Brief zusammengefaltet . Anstelle der Adresse vermerkte Bullinger auf S. 26 ( S. 25 ist leer ) : \"Der keyser und bapst von deß consili und bapsthumbs wägen uneins .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_421", + "psc_text": "voluit eas litteras quas Leonem melius instructum plenius reddidisse aut brevi redditurum praesumebat. Enim vero si has dogmaticas Leonis litteras ille legisset, non videtur scripturus fuisse: Extra consensum Romanae civitatis episcopi causas fidei audire (seu ex Graeco cognoscere, aut dijudicare) non possumus; quae verba nondum sibi notam Romani episcopi sententiam declarant. Igitur haec Chrysologi epistola sub idem tempus data videtur, quo Leo scripsit epistolas 23 et 24, id est circa Februarium an. 449. Forte idem ille vir, qui Theodosii atque Eutychis litteras ad S. Leonem attulit, Ravennam etiam cum ejusdem Theodosii litteris ad Valentinianum transivit, et hac occasione epistolam Eutychis ad Chrysologum detulit. Huic autem Constantinopolim revertenti, dum Valentiniani responsa referret, Chrysologus tradidit hanc epistolam ad Eutychem, ut citius ac tutius traderetur. Certe autem non scripsit post notitiam actorum in Eutychem, aut definitivo Leonis epistolae, ut in Quesnelli sententia praesumendum est. EPISTOLA XXV, PETRI CHRYSOLOGI EPISCOPI RAVENNATIS AD EUTYCHEM PRESBYTERUM.", + "candidate_score": 0.611742, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_43_45", + "bdc_text": "Jetz schickt mir der vetter diß zedelin . Ist erst von Ulm komen . Das schickt mir wider . Mögts abschriben , aber des j [unker ] BesserersVermutlich Georg Besserer , der in Kontakt mit Konstanz stand ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_962", + "psc_text": "IN EPISTOLAM SEQUENTEM. 1. Quesnellus praestantissimam epistolam seu relationem synodi Chalcedonensis ad S. Leonem Graece et Latine inter Leonis Opera primus inseruit, ut in editionibus Conciliorum exhibetur; nullo tamen codice vel Graeco vel Latino usus est. Nos Graecum textum, qui est originalis, cum duobus mss. Venetis S. Marci 164 et 555 recensuimus. Quoad Latinum vero, duplex hujus relationis Latina versio habetur. Quesnellus eam unam dedit quae primum vulgata a Crabbo, in caeteras Conciliorum editiones transivit. At alia exstat interpretatio vetustior, quippe quae paulo post ipsum Chalcedonense concilium exarata fuit, et ex qua Vigilius papa in Constituto testimonium allegavit. Hanc primus edidit Baluzius. In tribus tantum codicibus adhuc inventa est, nimirum in Parisiensi, in Vaticano Reginae Suecorum, et in alio Vat. 1322. Hic autem postremus codex, qui quondam fuit Veronensis Ecclesiae, eo praestantior est quod quamplures subscriptiones Patrum nobis conservavit, quae in ipso originali Graeco desiderantur. Nobis sane, qui hanc versionem", + "candidate_score": 0.606549, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_43_45", + "bdc_text": "Jetz schickt mir der vetter diß zedelin . Ist erst von Ulm komen . Das schickt mir wider . Mögts abschriben , aber des j [unker ] BesserersVermutlich Georg Besserer , der in Kontakt mit Konstanz stand ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_644", + "psc_text": "testatur. At hoc in hypothesi ejusdem chronicae notationis in utraque epistola satis ingeniose dictum videri potest, non tamen probabiliter, verisimillimum enim est Leonem ad Pulcheriam misisse exemplar, quod originali ad Theodosium tradito responderet. Hypothesim vero ejusdem diei in epistola signati, ex Latino textu pendet, quod non esse proprium hujus epistolae, sed ex epist. 44 sumptum jam demonstravimus. Repudiata vero hac hypothesi id ita evenisse conjici potest. S. pontifex primo scripsit epistolam 43. Haec sane in omnibus tum Venetis, tum Vaticanis Graecis codicibus, nec non in illis quos vetus interpres Latinus, seu Rusticus vidit, primo loco constanter describitur ante epistolam 44, quod anterioris temporis indicium est; at post aliquot dies; cum jam discessissent ii quibus epist. 43 tradita fuerat, eamdem S. Leo aliquibus mutatis, ac pluribus additis, renovavit, aliisque tradidit perferendam, ita ut, priori, si fieri posset, revocata vel suppressa, hanc Theodosio offerrent; ejusdemque exemplum litteris ad Pulcheriam scriptis junxit. Ita", + "candidate_score": 0.604115, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_43_45", + "bdc_text": "Jetz schickt mir der vetter diß zedelin . Ist erst von Ulm komen . Das schickt mir wider . Mögts abschriben , aber des j [unker ] BesserersVermutlich Georg Besserer , der in Kontakt mit Konstanz stand ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_332", + "psc_text": "omnem conjectationem hasce litteras nostro Leoni indubitanter vindicabunt. 2. Haec itaque epistola nobis conservata fuit in codd. collect. 8, e quibus quatuor memoramus, antiquissimum Vat. 5845, Vallicell. A. S. saeculi IX, unum Vercellensem satis vetustum, et Vat. 1353, qui e vetustissimo Bergomate descriptus fuit. Hujus autem collectionis auctor, qui Dionysio plura valde rara documenta adjecit, usus fuit alia nobis ignota collectione, quae in Gelasio terminabat, et saeculo VI condita fuerat. Nam usque ad Gelasium monumenta adduntur chronico ordine satis congruo, qui antiquae collectionis ad hoc usque tempus productae indicium est, de quo plura dicentur in tractatu de antiquis Canonum et Constitutionum Collectionibus tom. III. Leoni autem Magno eadem epistola in his codicibus explorate asseritur non solum ex consulatu qui in Leonis pontificatum cadit, verum etiam ex eo quod inter alias quindecim genuinas epistolas ejusdem pontificis describitur, ita ut de hac una dubium adhuc promovere absque ullo argumento satis certo temerarium", + "candidate_score": 0.603604, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_43_45", + "bdc_text": "Jetz schickt mir der vetter diß zedelin . Ist erst von Ulm komen . Das schickt mir wider . Mögts abschriben , aber des j [unker ] BesserersVermutlich Georg Besserer , der in Kontakt mit Konstanz stand ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1398", + "psc_text": "postea cap. 11 subjiciuntur caeterorum episcoporum nomina, ad quos litterae similes directae fuerunt, ac inter hos primo datae dicuntur Leoni reverentissimo urbis Romae pontifici. Imperialis epistola ad Anatolium cum quaedam ejusdem Constantinopolitani episcopi peculiaria continet, tum vero alia Leonis papae propria, quae eidem inserta erant (vide annot. 1 [Infra, n. b]) omittit; ac propterea eadem omnino ad Leonem pontificem transmissa dici nequit: unde huic editioni inserenda non fuit. Nihilo tamen minus quid Augusti litterae a Leone papa similiter peterent, satis exinde cognoscitur. Promoto scilicet ab Eutychianis ad Alexandrinam sedem Timotheo Aeluro, et occiso S. Proterio, maximoque tumultu inter Eutychianos et catholicos Aegyptios excitato, utrique cum libellis supplicibus ad imperatorem confugerunt. Utrosque libellos Leo Augustus cum suis litteris ad omnes metropolitanos, et potissimum ad Romanum pontificem misit, petens ut concilium cogerent, ibique de praedicto Timotheo, inquit, et de Chalcedonensi concilio, quid in commune sapitis, sine quolibet humano terrore, et absque gratia", + "candidate_score": 0.603225, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_43_45", + "bdc_text": "Jetz schickt mir der vetter diß zedelin . Ist erst von Ulm komen . Das schickt mir wider . Mögts abschriben , aber des j [unker ] BesserersVermutlich Georg Besserer , der in Kontakt mit Konstanz stand ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_755", + "psc_text": "brevi admonitione eisdem epistolis praemissa his verbis: Ex epistolarum subjectarum serie manifestum est scriptas eas fuisse consilio et hortatu sancti Leonis totiusque synodi, ex qua et cujus nomine datae sunt superiores pontificis litterae. Has igitur pro utrarumque affinitate hoc loco excudendas putavimus. Nam et clariorem illius synodi nobis ingerunt notitiam, cujus locum, tempus, materiem aliasque circumstantias aperiunt; et ab ipso Leone dictatae videntur. De quibus plura in dissertatione 1 de Vita et rebus gestis S. Leonis ad annum 449. Ipsae epistolae tres imperiales ad Theodosium. et alia ad Pulcheriam Leonis consilium palam testantur; has vero ab ipso Leone dictatas nihil indicat; quin nonnulla Leoninae scribendi rationi haudquaquam congruunt. 2. Quoad tempus vero, cum omnes tum quae traditae tum quae redditae fuerunt Augustorum epistolae, in una Chalcedonensi collectione exhibitae, chronica notatione careant, alii aliter opinati sunt. De quatuor prioribus epistolis in Orientem missis in primis statuendum est. Totum pendet ex interpretatione", + "candidate_score": 0.601176, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_43_45", + "bdc_text": "Jetz schickt mir der vetter diß zedelin . Ist erst von Ulm komen . Das schickt mir wider . Mögts abschriben , aber des j [unker ] BesserersVermutlich Georg Besserer , der in Kontakt mit Konstanz stand ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_756", + "psc_text": "indicat; quin nonnulla Leoninae scribendi rationi haudquaquam congruunt. 2. Quoad tempus vero, cum omnes tum quae traditae tum quae redditae fuerunt Augustorum epistolae, in una Chalcedonensi collectione exhibitae, chronica notatione careant, alii aliter opinati sunt. De quatuor prioribus epistolis in Orientem missis in primis statuendum est. Totum pendet ex interpretatione illorum verborum Valentiniani epist. 55: Cum advenissem Romam ad Divinitatem placandam, sequenti die ad basilicam apostoli Petri processi, et illic post venerabilem noctem diei Apostoli, et a Romano episcopo, et ab aliis cum eo ex diversis provinciis congregatis rogatus sum scribere tuae mansuetudini. Ex recitatis autem verbis colligitur Valentinianum Romam accessisse pridie ante festivitatem apostoli Petri; die autem sequenti, id est ipso die festo ad basilicam apostoli Petri processisse; et illic post nocturnum officium a Leone aliisque episcopis qui ad idem festum convenerant, exoratum fuisse ut ad Theodosium scriberet. Idipsum Placidiam et Eudoxiam Augustas rogatas fuisse, ex aliis earumdem epistolis", + "candidate_score": 0.6, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_43_45", + "bdc_text": "Jetz schickt mir der vetter diß zedelin . Ist erst von Ulm komen . Das schickt mir wider . Mögts abschriben , aber des j [unker ] BesserersVermutlich Georg Besserer , der in Kontakt mit Konstanz stand ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1370", + "psc_text": "cum inscriptione: Leo episcopus Basilio, Juvenali, Euxitheo, Petro, et Lucae episcopis. Hi duo postremi, ut ex codice encyclio discimus, sunt Petrus Corinthius et Lucas Dyrrachenus, ad quos pariter eamdem epistolam directam agnoscimus. Post primam periodum solius Basilii Antiocheni propriam, in eodem codice notatur: Usque huc Basilio; ex quo monemur, sequentia, Cognitis quae apud Alexandriam, etc., ad Basilium aeque ac ad caeteros in inscriptione nominatos scripta fuisse a pari. Haec Ratisponensis codicis inscriptio atque notatio maxime congruit cum iis quae S. Leo scribit epist. 153: Placuit etiam nobis ut ad metropolitanos episcopos generales litteras mitteremus, quae animum eorum firment et roborent . . . De quibus epistolis unam ad Antiochenum, alteram ad Jerosolymitanum . . . dirigetis. Nos autem ad Illyrios episcopos similia jam scripta transmisimus. Hic tria similis epistolae exempla indicantur, ad Basilium Antiochenum, ad Juvenalem Jerosolymitanum, et ad Illyrios episcopos, id est ad Euxitheum Thessalonicensem, Petrum Corinthium, et Lucam", + "candidate_score": 0.598581, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_42", + "bdc_text": "Dieser Nachtrag wurde auf der äußeren Seite des bereits versiegelten Briefes vermerkt , und Blarer vergaß dabei , die Adresse anzubringen.", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_589", + "psc_text": "ADMONITIO IN EPISTOLAM SEQUENTEM. 1. Verba cap. 1 et 4, direximus atque miserimus, quibus legati ab Urbe directi, et epistola ad Flavianum data idibus Junii missa traditur, indicare videntur sequentem epistolam scriptam fuisse post laudatas litteras ad Flavianum, immo etiam post legatorum discessum, qui profecti dicuntur in epist. 38, data die 23 Julii, quin et epist. 36, data die 20 Junii, ut probabilius ostendemus annot. 3 in ipsam epistolam (Col. 812, n. º); quod tamen in rem praesentem nihilum refert. In eadem epist. 38, memoratur adventus Basilii diaconi, qui profectis jam legatis, Flaviani epistolam ad Leonem detulerat. Si is esset idem Basilius, qui Juliani quoque litteras attulisse traditur, multo evidentius haec epistola scripta dicenda esset post idus Junias, quando legati nondum ab Urbe erant profecti. Ita ex duabus epistolis ad Julianum, quas de eadem re eodem die scriptas credere videtur difficile, sola praecedens epistola data fuisset idibus Junii, sequens vero", + "candidate_score": 0.596483, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis", + "max_score": 0.671974, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_29_31", + "bdc_text": "- Mit Anglus ist König Eduard VI. gemeint. ist mir worden . Gott seye unser ewiger schutz und schirm. In il , 12 . novembris . A. Bl . Es kompt minen herren noch kain schreiben noch antwurt von nieman . Vgl. dazu Nr. 3073 , . ;", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_168", + "psc_text": "et angelus Domini et Dominus dicitur, magna quaestio est, nec temerarium debet habere affirmatorem, sed cautum inquisitorem. Duae sunt autem sententiae, quae hinc proferri possunt, quarum quaelibet vera sit, ambae secundum fidem sunt. Quod dixi, quaenam earum vera sit; hoc dixi, quidnam eorum senserit qui scripsit. Nam quando nos inquirentes Scripturas sentimus aliquid, quod scriptor forte non sensit; non tamen hoc sentire debemus, quod abhorret a regula fidei, a regula veritatis. Ergo ambas sententias propono: sit fortassis et tertia, quae me latet. Ex his autem duabus propositis, eligatis quam volueritis. Aliqui dicunt ideo et angelum Domini dictum et Dominum, quia Christus erat, de quo aperte propheta dicit quod sit magni consilii Angelus (Isai. IX, 6). Angelus enim officii nomen est, non naturae. Nam angelus graece, qui latine nuntius appellatur. Nuntius ergo actionis nomen est: agendo, id est, aliquid nuntiando, nuntius appellatur. Quis neget Christum nuntiasse nobis regnum coelorum? Deinde angelus,", + "candidate_score": 0.671974, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_30", + "bdc_text": "gemeint. ist mir worden . Gott seye unser ewiger schutz und schirm. In il , 12 . novembris . A. Bl . Es kompt minen herren noch kain schreiben noch antwurt von nieman . Vgl. dazu Nr. 3073 , .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1159", + "psc_text": "Dominus Deus. Primo, quanta felicitas est, esse gregem Dei, si quis cogitet, fratres, etiam in istis lacrymis et in istis tribulationibus magnum gaudium concipit. Neque enim in ejus grege est, quem lupi possunt flagellare, aut cujus somnum possunt captare praedones. Illi enim dictum est, Qui pascis Israel (Psal. LXXIX, 2) ; de quo dictum est, Non dormiet, neque dormitabit, qui custodit Israel (Psal. CXX, 4) . Vigilat ergo ille super nos vigilantibus nobis, vigilat et dormientibus nobis. Si ergo de pastore homine securum est pecus hominis; quanta debet esse nostra securitas pascente Deo, non tantum quia pascit nos, sed etiam quia fecit nos? CAPUT III. 4. Vox pastoris nunc temporis audienda. Una est nostra sollicitudo, quae nobis imponitur, audire vocem pastoris: et est nunc tempus audiendi, quia ille nondum assumpsit tempus judicandi. Qui loquitur, modo tacet. Loquitur enim in praecepto, tacet in judicio. Ideo dicit quodam in loco: Tacui; numquid", + "candidate_score": 0.656483, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_22_24", + "bdc_text": "Wir wollen nur auf die Gefahr hinweisen . Es ist die wellt voll untruw , Vgl. TPMA XIII 45f . und waist sich nieman gnuͦgsam zuͦ verwaren!schützen ;", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2561", + "psc_text": "Unum autem, quae retro oblitus, in ea quae ante sunt extentus, secundum intentionem sequor ad palmam supernae vocationis Dei in Christo Jesu (Philipp. III, 13, 14) . Nihil ergo tam inimicum est spei, quam retro respicere, id est, in eis rebus, quae praeterlabuntur et transeunt, spem ponere: sed in his quae nondum datae sunt, sed dandae quandoque nunquam transibunt. Quando autem scatet tentationibus mundus, velut pluvia Sodomae sulfurea, metuendum est exemplum uxoris Loth. Retro enim respexit; et ubi respexit, ibi remansit. In salem conversa est (Gen. XIX, 26), ut prudentes condiret exemplo. Apostolus Paulus de hac spe ita loquitur: Spe enim salvi facti sumus. Spes autem quae videtur, non est spes: quod enim videt quis, quid sperat? Si autem quod non videmus speramus, per patientiam exspectamus (Rom. VIII, 24, 25) . Quod enim videt quis, quid sperat? ovum est. Est ovum, et pullus nondum est. Et testudine tectum est: non", + "candidate_score": 0.626385, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_21_23", + "bdc_text": "Zu verstehen : Wir wollen nur auf die Gefahr hinweisen . Es ist die wellt voll untruw , Vgl. TPMA XIII 45f .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1930", + "psc_text": "Et verum dicimus Sanctitati vestrae; quae de veteri proferuntur, per novum illustrantur. Ideo transitur ad Dominum, ut auferatur velamen. SERMO LXXV . De verbis Evangelii Matthaei, cap. XIV, 24-33, Navicula autem in medio mari jactabatur fluctibus, etc. . CAPUT PRIMUM. 1. Altior significatio latet in re gesta. Evangelii lectio quam modo audivimus, admonet humilitatem omnium nostrum, videre et cognoscere ubi simus, et quo nobis tendendum et festinandum sit. Non enim nihil significat navis illa portans discipulos, quae contrario vento laborabat in fluctibus. Neque sine causa Dominus relictis turbis ascendit in montem, ut solus oraret; deinde veniens ad discipulos suos, periclitantes invenit, ambulans super mare, et confirmavit eos ascendens in navem, fluctusque placavit. Quid autem mirum, si omnia placare potest, qui condidit omnia? Tamen posteaquam ascendit in navem, venerunt qui portabantur, dicentes: Vere Filius Dei es tu. Sed ante istam evidentiam turbati sunt, videntes eum super mare. Dixerunt enim: Phantasma est.", + "candidate_score": 0.619294, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_56", + "bdc_text": "Nüw kriegsvolck . Guͦt sorg haben zuͦ Gottlieben und Arben\" .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1158", + "psc_text": "cura de ovibus. Deinde jam et tunc diximus Charitati vestrae, duo quaedam in nobis esse consideranda: unum, quod christiani sumus; alterum quod praepositi sumus. Quod ergo praepositi sumus, inter pastores deputamur, si boni sumus: quod autem christiani sumus, et nos vobiscum oves sumus (In superiore sermone, n. 2). Sive ergo Dominus pastoribus loquatur, sive ovibus, nos omnia cum tremore oportet audire: nec recedat sollicitudo de cordibus nostris, ut ploremus ante Dominum qui fecit nos. CAPUT II. 3. Gregis Dei securitas. Audiamus itaque, fratres, unde Dominus oves improbas corripiat, et quid promittat ovibus suis. Et vos, inquit, oves meae, haec dicit Dominus Deus. Primo, quanta felicitas est, esse gregem Dei, si quis cogitet, fratres, etiam in istis lacrymis et in istis tribulationibus magnum gaudium concipit. Neque enim in ejus grege est, quem lupi possunt flagellare, aut cujus somnum possunt captare praedones. Illi enim dictum est, Qui pascis Israel (Psal. LXXIX, 2)", + "candidate_score": 0.617665, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_56", + "bdc_text": "Nüw kriegsvolck . Guͦt sorg haben zuͦ Gottlieben und Arben\" .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_610", + "psc_text": "Deus colitur propter terrena. Denique Lex illa, propter eos qui carnaliter sapiunt, et talia praemia quaerunt a Deo, et propter illa Deum colere volunt quae ibi promissa sunt, audire meruit ab apostolo Paulo, quia ad servitutem generat (Galat. IV, 24). Quare? Quia carnaliter intelligitur a Judaeis. Nam spiritualiter intellecta, Evangelium est. Ergo in servitutem generat. Quos? Qui propter bona terrena Deo serviunt. Quando illis adsunt, gratias agunt; quando desunt, blasphemant. Qui enim propter ea Deo serviunt, vero corde servire non possunt. Attendunt enim eos qui Deo nostro non serviunt: vident enim eos habere propter quod ipsi Deo serviunt; et dicunt in corde suo, Quid mihi prodest quia Deo servio? Numquid habeo tantum, quantum ille qui quotidie blasphemat? Orat, et esurit; blasphemat, et ructat. Qui ad ista attendit, homo est; homo est de Testamento Veteri. Qui vero in Testamento Novo Deum colit, novam haereditatem debet sperare, non veterem. Si novam haereditatem", + "candidate_score": 0.616078, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_35_37", + "bdc_text": "Siehe schon Nr. 3073 , . . Hat gestert ain burgerUnbekannt .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1517", + "psc_text": "sit, cui hodie male petis? Sed scio illum malignum, dicis. Et te scis malignum. Quamvis forte audeas et de corde alterius judicare quod nescis: sed et te scis malignum. Non audis Apostolum dicentem, Qui prius fui blasphemus, et persecutor, et injuriosus; sed misericordiam consecutus sum, quia ignorans feci in incredulitate (I Tim. I, 13) ? Quando Paulus apostolus persequebatur Christianos, ligans ubi inveniebat, audiendos ad sacerdotes et puniendos attrahebat; quid putatis, fratres, Ecclesia contra illum orabat, an pro illo? Utique Ecclesia Dei, quae didicerat a Domino suo, qui pendens in cruce dixit, Pater, ignosce illis, quia nesciunt quid faciunt (Luc. XXIII, 34) , talia precabatur pro Paulo, imo adhuc pro Saulo, ut hoc in illo fieret, quod et factum est. Nam quia dicit, Eram autem ignotus facie Ecclesiis Judaeae quae sunt in Christo; tantum autem audiebant quia ille qui aliquando nos persequebatur, nunc evangelizat fidem quam aliquando vastabat, et in", + "candidate_score": 0.615249, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_55", + "bdc_text": "\"Der keyser und bapst von deß consili und bapsthumbs wägen uneins .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1923", + "psc_text": "et non faciunt. Si dicunt, et non faciunt, mali sunt: si mali sunt, bona loqui non possunt: quomodo facimus quod ab ipsis audimus, cum ab ipsis bona audire non possimus? Hoc quomodo solvatur, advertat Sanctitas vestra. Quidquid homo malus a se profert malum est; quidquid homo malus de corde suo profert, malum est: ibi est enim thesaurus malus. Quidquid autem homo bonus de corde suo profert, bonum est: ibi enim est thesaurus bonus. Unde ergo illi mali bona proferebant? Quia in cathedra Moysi sedebant. Nisi praedixisset, Cathedram Moysi sedent (Id. XXIII, 2) ; nunquam malos audiri jussisset. Aliud enim erat, quod de malo sui cordis thesauro proferebant; aliud quod de cathedra Moysi, tanquam praecones judicis personabant. Quod dicit praeco, nunquam praeconi tribuetur, si ante judicem dicat. Aliud est quod praeco loquitur in domo sua, aliud quod praeco loquitur audiens a judice. Nam, velit nolit, praeco sonat vocem punitionis et amici", + "candidate_score": 0.611295, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_3_5", + "bdc_text": "und Arba , das der bischoffJohann von Weeze . nienen et wan untrüw brüchtenienen et wan untrüw brüchte : nicht etwa einen Verrat beginge .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_4121", + "psc_text": "imo ipse Dominus Jesus non se tacens per Joannem, neminem in ista carne, in isto corruptibili corpore, in ista terra, in isto maligno saeculo, in ista vita tentationibus plena, neminem hic vivere sine peccato. Absoluta sententia est, nec expositore indiget: Si dixerimus quia peccatum non habemus. Quis est enim qui non habet peccatum? Sicut Scriptura dicit, Nec infans cujus est vita diei unius super terram (Job XIV, 4, sec. LXX) . Talis parvulus peccatum non fecit, sed de parentibus traxit. Ergo nullo modo quisquam potest dicere, non se habuisse peccatum. Sed accessit per fidem ad lavacrum regenerationis homo fidelis, et omnia dimissa sunt ei; jam sub gratia vivit, in fide vivit, membrum Christi factus est, templum Dei factus est: et tamen sic quomodo membrum Christi et templum Dei factus est, si dixerit se non habere peccatum, seipsum seducit, et veritas in eo non est; prorsus mentitur, si dicat, Justus sum.", + "candidate_score": 0.602985, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_7_9", + "bdc_text": "unversechner sachunversechner sach : während man unbesorgt ist. in dise vestinen brechte .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1623", + "psc_text": "quod propinavit Adam. Facti quidem sumus manibus veritatis: sed propter peccatum projecti in dies vanitatis. Facti sumus ad imaginem Dei (Gen. I, 27): sed detrivimus eam transgressione peccati. Ideo Psalmus nos admonet, quomodo facti fuerimus, et quo pervenerimus. Ait enim: Quanquam in imagine Dei ambulet homo. Ecce quod factus est. Quo pervenit? Audi quod sequitur: Tamen vane conturbabitur. In imagine ambulat veritatis, et conturbatur in consilio vanitatis. Denique vide conturbationem ejus; vide, et tanquam in speculo displice tibi. Quanquam, inquit, in imagine Dei ambulet homo; et ideo magna res sit homo: tamen vane conturbabitur. Et quasi quaereremus, Unde, rogo te, unde vane conturbabitur? Thesaurizat, inquit, et ignorat cui congreget ea (Psal. XXXVIII, 7) . Ecce ille homo, id est, universum genus humanum, quasi unus homo, qui in causa sua defecit, consilium perdidit, de via sanae mentis erravit: Thesaurizat, et nescit cui congreget ea. Quid dementius? quid infelicius? Certe enim sibi?", + "candidate_score": 0.599301, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_6_8", + "bdc_text": "und volc kbewaffnetes Volk . unversechner sachunversechner sach : während man unbesorgt ist.", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3023", + "psc_text": "et jam senex erat, et uxorem sterilem habebat, et aetate jam ita progressam, ut concipere non posset, etiamsi sterilis non fuisset. Non erat prorsus unde aliquid speraretur. Sed promittentem attendebat, et credebat quod non videbat. Ecce ille quod credidit, nos videmus. Ergo ex his quae videmus, debemus credere quae non videmus. Genuit Isaac, non vidimus: et Isaac genuit Jacob, et hoc non vidimus: et Jacob genuit duodecim filios, et ipsos non vidimus: et duodecim filii ejus genuerunt populum Israel; magnum populum videmus. Jam coepi ea dicere quae videmus. De populo Israel nata est virgo Maria, et peperit Christum; et ecce in Christo benedicuntur omnes gentes. Quid verius? quid certius? quid apertius? Desiderate mecum futurum saeculum, qui congregati estis ex Gentibus. In hoc saeculo implevit Deus promissum suum de semine Abrahae. Quomodo ergo non dabit nobis aeterna promissa sua, quos fecit esse semen Abrahae? Hoc enim dicit Apostolus: Si autem vos", + "candidate_score": 0.596676, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_6_8", + "bdc_text": "und volc kbewaffnetes Volk . unversechner sachunversechner sach : während man unbesorgt ist.", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1240", + "psc_text": "sonat Psalmus, Commemorabuntur et convertentur ad Dominum universi fines terrae, et adorabunt in conspectu ejus universae patriae gentium (Psal. XXI, 28) . Ecce esca est posita in vasculo: si sanus esses et manducares, numquid ibi remaneres? Et jam non erunt qui exterminentur fame in terra, et jam non portabunt maledictum gentium. Vere, fratres, in tantum culmen in nomine Christi erecta est Ecclesia, ut jam confundantur omnes maledici, nec audeant maledicere. Hoc solum illis remansit, quod contra nos dicant: Quare inter vos non consentitis? Gentiles pagani qui remanserunt, non habentes quid dicant contra nomen Christi, dissensionem Christianorum Christianis objiciunt. Ergo quicumque ab haereticis transierint ad Catholicam, non habebunt hoc opprobrium gentium; nec portabunt maledictum dissensionis, quia permanent in radice unitatis, in plantatione charitatis: No portabunt maledictum. CAPUT XVI. 29. Oves Dei quaenam. Et scient quoniam ego sum Dominus Deus eorum, et ipsi populus meus domus Israel, dicit Dominus Deus. Ecce sunt", + "candidate_score": 0.595192, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Malachiam", + "max_score": 0.669095, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_29_31", + "bdc_text": "- Mit Anglus ist König Eduard VI. gemeint. ist mir worden . Gott seye unser ewiger schutz und schirm. In il , 12 . novembris . A. Bl . Es kompt minen herren noch kain schreiben noch antwurt von nieman . Vgl. dazu Nr. 3073 , . ;", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Malachiam_window_60", + "psc_text": "960 Quoniam ab infantia sacras litteras nosti, quae te possint instruere ad salutem, ut peccantes coram omnibus arguas (II Tim. III, 13) . Sequitur: Quia angelus Domini exercituum est. Exponit nomen suum Ezras sacerdos Dei, hoc est, Malachi, quod angelus Domini interpretatur; angelus autem, id est, nuntius, sacerdos Dei verissime dicitur, quia Dei et hominum sequester est, ejusque ad populum nuntiat voluntatem: et idcirco in sacerdotis pectore rationale est (Exod. XXIX), et in rationali doctrina et veritas ponitur, ut discamus, sacerdotem doctum esse debere, et praeconem dominicae veritatis. Quidam hoc quod ad Levi et per Levi ad sacerdotes dicitur, falso putant intelligendum esse de Christo, non respicientes ea quae sequuntur, personae Christi esse contraria. (Vers. 8, 9.) Vos autem recessistis de via, et scandalizastis plurimos in lege: irritum fecistis pactum Levi, dicit Dominus exercituum. Propter quod et ego dedi vos contemptibiles, et humiles omnibus populis, sicut non servastis vias meas,", + "candidate_score": 0.669095, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_28_30", + "bdc_text": "bottschafft by dem bottenDer schon in Nr. 3073 , , erwähnte unbekannte Bote. , den ich euch geschickt hab. Angli libellum Siehe dazu zuletzt Nr. 3068 , [1] . - Mit Anglus ist König Eduard VI. gemeint. ist mir worden . Gott seye unser ewiger schutz und schirm. In il , 12 . novembris . A. Bl . Es kompt minen herren noch kain schreiben noch antwurt von nieman . Vgl. dazu Nr. 3073 , .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Malachiam_window_60", + "psc_text": "960 Quoniam ab infantia sacras litteras nosti, quae te possint instruere ad salutem, ut peccantes coram omnibus arguas (II Tim. III, 13) . Sequitur: Quia angelus Domini exercituum est. Exponit nomen suum Ezras sacerdos Dei, hoc est, Malachi, quod angelus Domini interpretatur; angelus autem, id est, nuntius, sacerdos Dei verissime dicitur, quia Dei et hominum sequester est, ejusque ad populum nuntiat voluntatem: et idcirco in sacerdotis pectore rationale est (Exod. XXIX), et in rationali doctrina et veritas ponitur, ut discamus, sacerdotem doctum esse debere, et praeconem dominicae veritatis. Quidam hoc quod ad Levi et per Levi ad sacerdotes dicitur, falso putant intelligendum esse de Christo, non respicientes ea quae sequuntur, personae Christi esse contraria. (Vers. 8, 9.) Vos autem recessistis de via, et scandalizastis plurimos in lege: irritum fecistis pactum Levi, dicit Dominus exercituum. Propter quod et ego dedi vos contemptibiles, et humiles omnibus populis, sicut non servastis vias meas,", + "candidate_score": 0.660851, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_54_56", + "bdc_text": "Anstelle der Adresse vermerkte Bullinger auf S. 26 ( S. 25 ist leer ) : \"Der keyser und bapst von deß consili und bapsthumbs wägen uneins . Nüw kriegsvolck . Guͦt sorg haben zuͦ Gottlieben und Arben\" .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Malachiam_window_60", + "psc_text": "960 Quoniam ab infantia sacras litteras nosti, quae te possint instruere ad salutem, ut peccantes coram omnibus arguas (II Tim. III, 13) . Sequitur: Quia angelus Domini exercituum est. Exponit nomen suum Ezras sacerdos Dei, hoc est, Malachi, quod angelus Domini interpretatur; angelus autem, id est, nuntius, sacerdos Dei verissime dicitur, quia Dei et hominum sequester est, ejusque ad populum nuntiat voluntatem: et idcirco in sacerdotis pectore rationale est (Exod. XXIX), et in rationali doctrina et veritas ponitur, ut discamus, sacerdotem doctum esse debere, et praeconem dominicae veritatis. Quidam hoc quod ad Levi et per Levi ad sacerdotes dicitur, falso putant intelligendum esse de Christo, non respicientes ea quae sequuntur, personae Christi esse contraria. (Vers. 8, 9.) Vos autem recessistis de via, et scandalizastis plurimos in lege: irritum fecistis pactum Levi, dicit Dominus exercituum. Propter quod et ego dedi vos contemptibiles, et humiles omnibus populis, sicut non servastis vias meas,", + "candidate_score": 0.622144, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Pro-fide-Catholica", + "max_score": 0.669033, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_29_31", + "bdc_text": "- Mit Anglus ist König Eduard VI. gemeint. ist mir worden . Gott seye unser ewiger schutz und schirm. In il , 12 . novembris . A. Bl . Es kompt minen herren noch kain schreiben noch antwurt von nieman . Vgl. dazu Nr. 3073 , . ;", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Pro-fide-Catholica_window_17", + "psc_text": "Patrem habet (II Joan., 9) . Filius prius. In Epistola Judae, Dominatorem et Deum nostrum Jesum Christum negantes (Jud., 4) . Et Deus, et Dominus. In Apocalypsi, Dicunt montibus et petris, Abscondite nos a facie sedentis in throno, et ab ira Agni: quoniam venit dies magnus irae ipsorum, et quis poterit stare (Apoc. VI, 16) ? Unum, vel aequale judicium. Ubi supra, Salus Deo nostro et Agno (Apoc. VII, 10) . Ubi supra, Factum est regnum hujus mundi, Domini Dei nostri, et Christi ejus, et regnabit in saecula saeculorum (Apoc. XI, 15) . Regnabit, non Regnabunt. Ubi supra, Et audivi vocem magnam in coelo dicentem, Facta est salus, et virtus, et regnum Dei nostri, et potestas Christi ejus (Apoc. XII, 10) . Nulla divisio. Ubi supra, Et vidi, et ecce Agnus stabat super montem Sion, et cum illo centum quadraginta quatuor millia, habentes nomen ejus, et nomen Patris ejus scriptum", + "candidate_score": 0.669033, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_29_31", + "bdc_text": "- Mit Anglus ist König Eduard VI. gemeint. ist mir worden . Gott seye unser ewiger schutz und schirm. In il , 12 . novembris . A. Bl . Es kompt minen herren noch kain schreiben noch antwurt von nieman . Vgl. dazu Nr. 3073 , . ;", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Pro-fide-Catholica_window_30", + "psc_text": "et Spiritus sancti in corda credentium abscondit. In Apocalypsi: Sanctus, sanctus, sanctus Dominus Deus Sabaoth (Apoc. IV, 8) . Tertio audio sanctus, et unum Dominum Deum. Ubi supra: Et dixit mihi angelus: Haec verba vera Dei sunt. Et cecidi ante pedes ejus ut adorarem eum; et dixit mihi: Vide ne feceris; conservus tuus sum, et fratrum tuorum habentium testimonium Jesu, et spiritus prophetiae (Apoc. XIX, 9, 10) . Quid tam luce clarius ad ostendendam Trinitatem, nisi verba vera Patris, testimonium Filii, donum prophetiae Spiritus sancti? In Psalmis: Apud te est fons vitae, et in lumine tuo videbimus lumen (Psal. XXXV, 10) . Apud Deum Patrem fons vitae Christus; et quia lumen est in ipso, illuminator videtur Spiritus sanctus: quia qui Spiritum Christi non habet, hic non est ejus (Rom. VIII, 9). In psalmo LXVI, 8: Benedicat nos Deus, Deus noster, benedicat nos Deus, et metuant eum omnes fines terrae. Ter", + "candidate_score": 0.665894, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_30", + "bdc_text": "gemeint. ist mir worden . Gott seye unser ewiger schutz und schirm. In il , 12 . novembris . A. Bl . Es kompt minen herren noch kain schreiben noch antwurt von nieman . Vgl. dazu Nr. 3073 , .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Pro-fide-Catholica_window_11", + "psc_text": "salvans non erit praeter me (Ose. XIII, 4) . In Isaia, Ego Deus, et non est praeter me salvans: annuntiavi, et salvavi, et non erit in vobis alienus (Isa. XLIII, 11) . Qui supra, Haec dicit Dominus, qui fecit coelum; hic Deus qui extendit terram, et fecit eam: non in vanum fecit eam, sed ut inhabitaretur. Ego sum, ego sum, et non est alius quis. Ego sum Deus, et non est alius (Isa. XLV, 18) . Per meipsum juro, nisi prodierit de ore meo justitia, verba mea non revertentur: quoniam mihi flectetur omne genu, et jurabit omnis lingua Deum (Ibid., 22, 23 et 24) . Qui supra, A saeculo non audivimus, neque oculi nostri viderunt Deum praeter te (Isa. LXIV, 4) ; et, Ante me non fuit Deus, et praeter me non erit alius quis (Isa. XLIII, 10) . Ego Deus primus, et ego in ea quae superveniunt (Isa. XLIV,", + "candidate_score": 0.662526, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_30_32", + "bdc_text": "gemeint. ist mir worden . Gott seye unser ewiger schutz und schirm. In il , 12 . novembris . A. Bl . Es kompt minen herren noch kain schreiben noch antwurt von nieman . Vgl. dazu Nr. 3073 , . ; Nr. 3088 , . Gott well , das kain butzList .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Pro-fide-Catholica_window_11", + "psc_text": "salvans non erit praeter me (Ose. XIII, 4) . In Isaia, Ego Deus, et non est praeter me salvans: annuntiavi, et salvavi, et non erit in vobis alienus (Isa. XLIII, 11) . Qui supra, Haec dicit Dominus, qui fecit coelum; hic Deus qui extendit terram, et fecit eam: non in vanum fecit eam, sed ut inhabitaretur. Ego sum, ego sum, et non est alius quis. Ego sum Deus, et non est alius (Isa. XLV, 18) . Per meipsum juro, nisi prodierit de ore meo justitia, verba mea non revertentur: quoniam mihi flectetur omne genu, et jurabit omnis lingua Deum (Ibid., 22, 23 et 24) . Qui supra, A saeculo non audivimus, neque oculi nostri viderunt Deum praeter te (Isa. LXIV, 4) ; et, Ante me non fuit Deus, et praeter me non erit alius quis (Isa. XLIII, 10) . Ego Deus primus, et ego in ea quae superveniunt (Isa. XLIV,", + "candidate_score": 0.650664, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "stoa0104a.stoa014.opp-lat1", + "max_score": 0.667828, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_29_31", + "bdc_text": "- Mit Anglus ist König Eduard VI. gemeint. ist mir worden . Gott seye unser ewiger schutz und schirm. In il , 12 . novembris . A. Bl . Es kompt minen herren noch kain schreiben noch antwurt von nieman . Vgl. dazu Nr. 3073 , . ;", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa014.opp-lat1_window_116", + "psc_text": "ponam in inaquosam terram cedrum et buxum et myrtum et cyparissum et ulmum et populum, ut uideant et cognoscant et sciant et credant simul, quia manus Domini fecit ista et sanetus Israel ostendit. QVOD IDEM ANGELVS ET DEVS. In Genesi ad Abraham: Et uocauit eum angelus Domini de caelo et dixit illi: Abraham, Abraham. ille autem dixit: ecce ego. et dixit: noli inponere manum tuam super puerum neque feceris illi quicquam. nunc enim cognoui, quoniam times Deum tuum et non pepercisti filio tuo dilectissimo propter me. Itemillic ad Iaeob: Et dixit mihi angelus Domini in somnis: ego sum Deus, quem uidisti in loco Dei, ubi unxisti mihi titulum lapideum et uouisti mihi uotum. Item in Exodo: Deus autem praeibat eos, die quidem per columnam nubis ostendere illis iter, noctu autem in columna ignis. Item illic: Promouit autem angelus Dei, qui praecedebat exercitum filiorum Israel.Item illic: Ecce ego praemitto angelum meum", + "candidate_score": 0.667828, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_29_31", + "bdc_text": "- Mit Anglus ist König Eduard VI. gemeint. ist mir worden . Gott seye unser ewiger schutz und schirm. In il , 12 . novembris . A. Bl . Es kompt minen herren noch kain schreiben noch antwurt von nieman . Vgl. dazu Nr. 3073 , . ;", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa014.opp-lat1_window_320", + "psc_text": "homo. Item in psalmo LXI: Non nisi solo Deo subiecta est anima mea. Item in psalmo CXVII: Non timebo quid faciat mihi homo: Dominus mihi adiutor est. Item illic: Bonum est confidere in Domino quam confidere in homine. bonum est sperare in Domino quam sperare in principibus. Item in Danihele: ResponderontResponderunt autem Sidrac, Misac, Abdenago et dixerunt regi Nabuchodonosor: rex, non opus est nobis de hoc uerbo respondere tibi. est enim Deus, cui nos seruimus, potens eripere nos de camino ignis ardentis et de manibus tuis, rex, liberabit nos. et si non, notum sit tibi quoniam diis tuis non seruimus et imaginem auream quam statuisti non adoramus. Item apud Hieremiam: Maledictus homo qui spem habet in hominem: et benedictus homo qui fidit in Deum, et erit in Domino spes eius. Item in Deuteronomio: Dominum Deum tuum adorabis et illi solo 2 Hier. 9,22 sq. 7 Pa. 55,12. 9 Ps. 61,", + "candidate_score": 0.663885, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_30", + "bdc_text": "gemeint. ist mir worden . Gott seye unser ewiger schutz und schirm. In il , 12 . novembris . A. Bl . Es kompt minen herren noch kain schreiben noch antwurt von nieman . Vgl. dazu Nr. 3073 , .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa014.opp-lat1_window_320", + "psc_text": "homo. Item in psalmo LXI: Non nisi solo Deo subiecta est anima mea. Item in psalmo CXVII: Non timebo quid faciat mihi homo: Dominus mihi adiutor est. Item illic: Bonum est confidere in Domino quam confidere in homine. bonum est sperare in Domino quam sperare in principibus. Item in Danihele: ResponderontResponderunt autem Sidrac, Misac, Abdenago et dixerunt regi Nabuchodonosor: rex, non opus est nobis de hoc uerbo respondere tibi. est enim Deus, cui nos seruimus, potens eripere nos de camino ignis ardentis et de manibus tuis, rex, liberabit nos. et si non, notum sit tibi quoniam diis tuis non seruimus et imaginem auream quam statuisti non adoramus. Item apud Hieremiam: Maledictus homo qui spem habet in hominem: et benedictus homo qui fidit in Deum, et erit in Domino spes eius. Item in Deuteronomio: Dominum Deum tuum adorabis et illi solo 2 Hier. 9,22 sq. 7 Pa. 55,12. 9 Ps. 61,", + "candidate_score": 0.661661, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_44_46", + "bdc_text": "Das schickt mir wider . Mögts abschriben , aber des j [unker ] BesserersVermutlich Georg Besserer , der in Kontakt mit Konstanz stand ; vgl. Nr. 2980 , . - Der von Blarer beigelegte Brief datierte vom 8 .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa014.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "Incipit epistula ad Qnirinum B; Augustin. contra duas epist. Pelag. 1. IV, c. 21. p. 480 d: Cyprianum etiam ipse haeresiarches istorum Pelagius cum debito honore commemorat, ubi testimoniorum libram scribens, eum se asserit imitari, 'hoc se' dicens' facere ad Romanos, quod ille fecerit ad Quirinum', et eiusdem libri c.27: merito et ad Quirinum de hac re absolutissimam sententiam proponit, cui testimonia diuina subiungeret; Hieronym. Dialog. contra Pelag. c. 32: quumque se imitatorem. immo expletorem operis beati Cypriani scribentis ad Quirinum esse fateatur. inde non inmerito conicias genuinum operis titulum fuisse AD QVIRINVM; uulgo inscribitur: testimoniorum libri aduersus Judaeos. 5 obteperandum A kme MB 6 peticione A 7 scribturas A et sic fere semper instruere ALMBV, instituere Oxon. 8 abducti et] adducti ad B lucem B illuminati ex luminati Mm. 2 10 cumpositus Z 11 utque M scribebantur ex scribantur M 3* diffunderem, sed quantum mediocris memoria suggerebat, excerptis capitulis", + "candidate_score": 0.63392, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_49_51", + "bdc_text": "Auf einem etwa A3 großen Blatt , das Bullinger quer faltete ( daraus entstanden die vier Seiten 23 bis 26 der Handschrift Ms A 43 ) wurde der hier erwähnte Brief auf den S. 23f abgeschrieben und am Schluss mit folgender Warnung Bullingers versehen : \"Vermälde man nitt , das sölich schryben von Ulmm und Augspurg har lange. \" Danach folgt unter dem Titel \"Uß Constantz 12 .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa014.opp-lat1_window_207", + "psc_text": "in ras., sustcntabant WLBo manuus A, manus eius WBv 18 mosei ex moses L 19 exfugauit M Dominus ad Moysen: scribe hoc, ut sit memoriae in libro, et da in aures Iesu, quoniam deletione deleam memoriam Amalech de sub caelo. QVOD IN HOC SIGNO CRVCIS SALVS SIT OMNIBVS QVI IN FRONTIBVS NOTENTVR. Apud Ezechiel dicit Deus: Transi mediam Hierusalem et notabis signum super frontes uirorum qui ingemunt et maerent ob iniquitates quae fiunt in medio ipsorum. Item illic: Vadite jetet caedite et nolite parcere oculis uestrifiuestris. nolite misereri seniores aut iuuenes et uirgines et paruulos et mulieres interficite, ut perdeleantur. omnem autem, super quem signum scriptum est, ne tetigeritis, et ab ipsis sanctis meis incipite. Item in Exodo Deus ad Moysen: Et erit sanguis in signo uobis super domos, in quibus ibi eritis: et uidebo sanguinem et protegam uos, et non erit in uobis plaga diminutionis, cum percutiam terram Aegypti.", + "candidate_score": 0.623266, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_49_51", + "bdc_text": "Auf einem etwa A3 großen Blatt , das Bullinger quer faltete ( daraus entstanden die vier Seiten 23 bis 26 der Handschrift Ms A 43 ) wurde der hier erwähnte Brief auf den S. 23f abgeschrieben und am Schluss mit folgender Warnung Bullingers versehen : \"Vermälde man nitt , das sölich schryben von Ulmm und Augspurg har lange. \" Danach folgt unter dem Titel \"Uß Constantz 12 .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa014.opp-lat1_window_208", + "psc_text": "omnem autem, super quem signum scriptum est, ne tetigeritis, et ab ipsis sanctis meis incipite. Item in Exodo Deus ad Moysen: Et erit sanguis in signo uobis super domos, in quibus ibi eritis: et uidebo sanguinem et protegam uos, et non erit in uobis plaga diminutionis, cum percutiam terram Aegypti. Item in ApoealypsiApocalypsi: Et uidi et ecce agnum stantem in monte Sion et cum eo centum quadraginta quattuor milia habentes nomen eius et nomen patris ipsius scriptum in frontibus. Item illic: Ego Α et Ω, primus et nouissimus, initiiuninitium et finis. felices eos qui faciunt praecepta eius, ut sit potestas eorum super lignum uitae. 6 Ez. 9, 4 sq. 13 Ex. 12,13. 16 Apoc. 14,1. 19 Apoc. 22,13 sq. 1 ad W 8. I. m. 2 ut sit om. M memoria in libro WBv, in libro in memoria M 2 iesu] eius B deletionem eius W memoriam om. M, memoriam", + "candidate_score": 0.618353, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_68_70", + "bdc_text": "s. NBD X 196 ] verlassen haben und von Kaiser Karl V. mit einer Mission beauftragt worden sein ; Papst Paul III .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa014.opp-lat1_window_457", + "psc_text": "Non exies inde, donec reddas nouissimum quadrantem. 2 I Sam. 16, 7. 3 Apoc. 2,23. 5 Ps. 18,13. 7 II Cor. 5,10. 11 Ps. 117,18. 12 PB. 88, 33 sq. 15 Mal. 3, 3. 16 Matth. 5, 26. 1 ego ergo WL', ego M terra B 2 inplebo M dicit dominos om. B regn A, basilion WLMBv prima L 3 uidit W faciem LWMlB cor LB 4 quoniam W 5 uestrum om LM; uestrom secundum om. W uestra] sua MBv 6 item om. M ab occultis] a secretis LB 7 emunda WL paulus apostolus At om. B, in epistula pauli WLMv 8 secunda]. I. B manifestare B 9 reportet] recipiat A; efr. teat. II 28 corporis sui W propriae A, proprie M 10 quod W egit] gessit AB; cf. I. c. sine (ante bona) om. A 11 seruari B 12 CXYII] CXYI BM castigans casti- gauit A W, emnndans emundauit", + "candidate_score": 0.618079, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_49_51", + "bdc_text": "Auf einem etwa A3 großen Blatt , das Bullinger quer faltete ( daraus entstanden die vier Seiten 23 bis 26 der Handschrift Ms A 43 ) wurde der hier erwähnte Brief auf den S. 23f abgeschrieben und am Schluss mit folgender Warnung Bullingers versehen : \"Vermälde man nitt , das sölich schryben von Ulmm und Augspurg har lange. \" Danach folgt unter dem Titel \"Uß Constantz 12 .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa014.opp-lat1_window_203", + "psc_text": "filium WLMBv: cf. Graec. QVOD IN PASSIONE CRVCIS ET SIGNO VIRTVS OMXIS SIT ET POTESTAS. Apud Abbacuc: Texit caelos uirtus eius, et laudis eius plena est terra: et splendor eius ut lux erit, cornua min manibus eius erunt. et illic constabilita est uirtus gloriae eius, et conatituetconstituet dilectionem ualidam. ante faciem suam ibit uerbum et praecedet in campum secundum gressus suos. Item apud Esaiam: Ecce natus est uobis puer, datus est nobis filius, cuius imperium super humeros eius: et uocatum est nomen eius magnae cogitationis nuntius. Hoc signo crucis et Amalech uictus est ab Iesu per Moysen. Item in Exodo dixit Moyses ad Iesum: Elige tibi uiros et exi et constitue cum Amalech in crastinum. et ecce ego stabo in cacumine collis et uirga Dei in manu mea. et factum est, cum leuabat manus Moyses, praevalebat Israel. ubi autem submiserat manus, inualescebat Amalech. sed manus Moysi graues, et accepto lapide", + "candidate_score": 0.617041, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_49_51", + "bdc_text": "Auf einem etwa A3 großen Blatt , das Bullinger quer faltete ( daraus entstanden die vier Seiten 23 bis 26 der Handschrift Ms A 43 ) wurde der hier erwähnte Brief auf den S. 23f abgeschrieben und am Schluss mit folgender Warnung Bullingers versehen : \"Vermälde man nitt , das sölich schryben von Ulmm und Augspurg har lange. \" Danach folgt unter dem Titel \"Uß Constantz 12 .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa014.opp-lat1_window_50", + "psc_text": "in conspectu meo. Item in euangelio Dominus dicit: Non relinquetur in templo lapis super lapidem, qui non dissoluatur. Et: Post triduum aliud excitabitur sine manibus. I QVOD SACEIPICIVM VETVS EVACVABETVR ET NOVVM CELEBRARETVR. Apud Esaiam prophetam: Quo mihi multitudinem sacrificiorum uestrorum? dicit Dominus. plenus sum, holocaustomata arietum. et adipem agnoramagnorum et sanguinem taurorum et hircorum nolo. quis enim exquisiuit ista de manibus uestris? Item in 1 Hier. 31,10 sq. 7 II Sam. 7, 4 et 5. 12-14 et 16. 15 Matth. 24, 2. 17 Marc. 14, 58. 20 Es. 1, 11 sq. 1 item apud I. 4 fortioris illius om. ALMBV 6 cessaret v; cf. p. 37 l. 25 inciperet] coepisset LM, caepisset B, caepisse A regnoram A, basilion LMBVv libro II. M 9 haedificabis B repleti A 12 aedificaait AL1 nomini LB, nomine , in nomine v; TW o-v6fxca( fiovJLXX erigam] statuam M 13 ipse] ille M 14 conseque.tur", + "candidate_score": 0.61678, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_6_8", + "bdc_text": "und volc kbewaffnetes Volk . unversechner sachunversechner sach : während man unbesorgt ist.", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa014.opp-lat1_window_549", + "psc_text": "populi meditati sunt inania? adstiterunt reges terrae et principes conuenerunt in unum aduersus Dominum et aduersus Christum eius. disrumpamus uincula eorum et proiciamusa nobis iugum ipsorum. Item in euangelio secundum Matthaeum: Venite ad 3 Eph. 6,12 sq. 14 Es. 14,16 sq. 18 Ps. 2, 1 sq. 22 Matth. 11, 28 sq. ' 3 nobis WLMv 5 harum om. W aduersus] ad LMB spiritalis L 6 nequitia WB tota arma WLBV, armatura A, anua Mv dei 081. WL, iustitiae B 7 nequissimo] nouissimo B ut] et A perficeritis W, perficeretis A 8 stetis... ueritate oni. WLM stetis] sitis B ueritate euangelii v et induentes B luricam W, loriga M 9 praeparationem AW pacis om. V 10 omnia om. B candentia A, ignita WLBV, ignea Mv 11 saluationis LB, salutis assumere v et gladium om. B 12 sermo] uerbum v domini A 13 item de ALMv antichristi aduentu A hominem v 14", + "candidate_score": 0.613403, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_15_17", + "bdc_text": "und ain treffelichererheblicher ; s. Fischer II 351. , grosser nachtail were in vyl weg , wie ir lichtlich zuͦ gedencken . Gottlieben möcht manFehlt in der Vorlage . in wenig tagen ( sollt es veruntrüwtmissbraucht .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa014.opp-lat1_window_407", + "psc_text": "ea quae] et a que W 21 es* L ex ore M, de ore B XLVnn AWL1, XLVIIIMBL1 immolaA, sacrifica WLMBv 22 landis om. A altissimi W 23 tribulationis tuae A,pressurae WLMBv eripiam Â, eximam WLMBv te om. B clarificabis WLMBv Item inActibus apostolorum: InpleuitSatanas cor tuum, mentiri te apud Spiritum sanctum, cum esset fdndos in tua potestate? non hominibus mentitus es sedDeo. Item in Hierem i a: Maledictus qui facit opera Dei neglegenter. EVM QVI NON CREDIDERIT IAM IVDICATVM ESSE. In euangelio secundum lohannemIohannem: Qui non crediderit iam iudicatus est, quia non credidit in nomine unici filii Dei. hoc autem est iudicium, quoniam lux uenit in saeculum, et magis dilexerunt tenebras quam lucem. Item in psalmo 1: Propterea non resurgunt impii in iudicio neque peccatores in consilio iustorum. DE BONO VIRGINITATIS ET CONTINENTIAE. In Genesi: Multiplicans multiplicabo tristitias tuas et gemitus tuos: in tristitia paries filios, et conuersio tua", + "candidate_score": 0.611235, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_51", + "bdc_text": "\"Vermälde man nitt , das sölich schryben von Ulmm und Augspurg har lange. \" Danach folgt unter dem Titel \"Uß Constantz 12 .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa014.opp-lat1_window_208", + "psc_text": "omnem autem, super quem signum scriptum est, ne tetigeritis, et ab ipsis sanctis meis incipite. Item in Exodo Deus ad Moysen: Et erit sanguis in signo uobis super domos, in quibus ibi eritis: et uidebo sanguinem et protegam uos, et non erit in uobis plaga diminutionis, cum percutiam terram Aegypti. Item in ApoealypsiApocalypsi: Et uidi et ecce agnum stantem in monte Sion et cum eo centum quadraginta quattuor milia habentes nomen eius et nomen patris ipsius scriptum in frontibus. Item illic: Ego Α et Ω, primus et nouissimus, initiiuninitium et finis. felices eos qui faciunt praecepta eius, ut sit potestas eorum super lignum uitae. 6 Ez. 9, 4 sq. 13 Ex. 12,13. 16 Apoc. 14,1. 19 Apoc. 22,13 sq. 1 ad W 8. I. m. 2 ut sit om. M memoria in libro WBv, in libro in memoria M 2 iesu] eius B deletionem eius W memoriam om. M, memoriam", + "candidate_score": 0.605076, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_51", + "bdc_text": "\"Vermälde man nitt , das sölich schryben von Ulmm und Augspurg har lange. \" Danach folgt unter dem Titel \"Uß Constantz 12 .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa014.opp-lat1_window_24", + "psc_text": "HABERENT IN NOVISSIMIS TEMPORIBVS, POSTEAQVAM CHRISTVS VENISSET. Apud Esaiam prophetam: Et erunt uobis hi omnes sermones sicut sermones libri, qui signatus est: quem si dederis homini scienti litteras ad legendum, dicet: non possum legere, signatus est enim. sed in illa die audient surdi sermones libri, et qui in tenebris et qui in nebula sunt, oculi caecorum uidebunt. Item apud Hieremiam: In nouissimo dierum cognoscetis ea. Item apud Danielem: Muni sermones et signa librum usque ad tempus consummationis, quoad discant multi et inpleatur agnitio: quoniam cum fiet dispersio, cognoscent omnia haec. Item in epistula Pauli ad Corinthios prima: Nolo enim uos ignorare, fratres, quia patres nostri omnes sub nube fuerunt. Item ad Corinthios secunda: Obtunsi sunt sensus eorum usquesousque in hunc diem hoc eodem uelamento in lectione ueteris testamenti manente, quod non reuelatur, quia in Christo euacuatur: et 1 Ps. 81, 5. 3 lo. 1, 11 sq. 9 Es. 29, 11", + "candidate_score": 0.603772, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_23", + "bdc_text": "Es ist die wellt voll untruw , Vgl. TPMA XIII 45f .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa014.opp-lat1_window_453", + "psc_text": "Deus nihil fecit illos. Item Paulus apostolus ad Galatas: Si hominibus placere uellem, Christi seruus non essem. DEVM NIHIL LATERE EX HIS QVAE OEBVNTVS. In Sapientia Salomonis: In omni loco speculantur oculi Dei bonos et malos. Item in Hieremia: Ego Deus adproximans et non Deus de longinquo. si absconditus fuerit homo in 2 II Tim. 2, 23 sq. 6 lob 14, 4 sq. 7 Ps. 50, 7. 9 I Io. 1, 8. 13 Ps. 52, 6. 15 GaL 1,10. 17 Prou. 15, 3. 18 Hier. 23, 23 sq. 1 sont omnia WLMBv gloria A, claritas WLMBv 2 autem om. M eruditas Wl euita WL 3 seruo A dei WLMBv 4 litigare non oportgt A 5 sine sorde om. W 6 a IIOrde. M, sine sordibus V unius et iam sit super terram (unius... eius om.) W unus etiam om. Hieronymus contra Pelag. c. 32 7 item om. WB etHier. L].", + "candidate_score": 0.602207, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_4_6", + "bdc_text": "nienen et wan untrüw brüchtenienen et wan untrüw brüchte : nicht etwa einen Verrat beginge . und volc kbewaffnetes Volk .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa014.opp-lat1_window_440", + "psc_text": "17 et idcirco M 18 agri et M 19 aolatilibus A, uolucribua WLMBv 20 sit qai iadicetB nemo] nemo qui B, neque W prophetam om. WLMB 21 non W 8. I. m. 2 dei WL saluos faciat] вaluet.A; efr. test. II 4 graaaait LMv 23 separant ponit l. 22 post uestra A peccata] delicta 11 uertit B misereatur. manus enim uestrae inquinatae sunt sanguine et digiti uestri in peccatis: labia autem uestra locuta sunt facinus, et lingua uestra iniustitiam meditatur. nemo loquitur uera, neque est iudicium uerum. fidunt in uanis et locuntur inania, qui parturiunt dolorem et pariunt facinus. Item apud Sophoniam: Defectione deficiat a facie terrae, dicit Dominus. deficiat homo et pecudes, deficiant uolucres caeli et pisces maris, et auferam iniquos a facie terrae. NON FAENElUNDVM. In psalmo XIIll: Qui pecuniam non dedit ad usuram et munera super innocentes non accepit: qui facit haec non monebiturmouebitur in aeternum. Item", + "candidate_score": 0.578172, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf011", + "work_id": "tlg2018.tlg005.1st1K-grc1", + "max_score": 0.667506, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_28_30", + "bdc_text": "bottschafft by dem bottenDer schon in Nr. 3073 , , erwähnte unbekannte Bote. , den ich euch geschickt hab. Angli libellum Siehe dazu zuletzt Nr. 3068 , [1] . - Mit Anglus ist König Eduard VI. gemeint. ist mir worden . Gott seye unser ewiger schutz und schirm. In il , 12 . novembris . A. Bl . Es kompt minen herren noch kain schreiben noch antwurt von nieman . Vgl. dazu Nr. 3073 , .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg005.1st1K-grc1_window_809", + "psc_text": "ἄρα τὸν θεὸν λόγον. μετὰ τοῦτο δὲ καὶ ἄγγελον τῆς διαθήκης ὀνομάζει, ὃν καὶ αὐτὸς ὁ παντοκράτωρ κύριος ἐξαποστέλλειν ἑαυτοῦ πρὸ προσώπου διδάσκει λέγων ‘ἰδοὺ ἐγὼ ἐξαποστέλλω ἄγγε��όν μου πρὸ προσώπου μου.” τὸν αὐτὸν δὲ τοῦτον, ὃν ἄγγελόν μου ἀπεκάλεσε, πάλιν ἑξῆς κύριον ὀνομάζει ‟καὶ ἐξαίφνης ἥξει κύριος, ἐπιλέγων, καὶ ὁ ἄγγελος τῆς διαθήκης.” ἴνα δὲ καὶ τὸν αὐτὸν προειπὼν ἐπιφέρει ἰδοὺ ἔρχκται, καὶ τίς ὑπομενεῖ ἡμέραν εἰσόδου αὐτοῦ; τὴν δευτέραν καὶ ἔνδοξον παρουσίαν αὐτοῦ σημαίνων. ὁ ταῦτα δὲ πάντα θεσπίζων κύριός ἐστι παντοκράτωρ ὁ τῶν ὅλων θεός. 9 Mal. 3, 1. ‟Καὶ ἀνατελεῖ τοῖς φοβουμένοις τὸ μου ἥλιος δικαιοσύνης, καὶ ἴασις ἔσται ἐν ταῖς πτέρυξιν αὐτοῦ.” Ὁ πολλάκις ὀνομασθεὶς κύριος καὶ θεὸς καὶ ἄγγελος καὶ ἀρχιστράτηγος, Χριστός τε καὶ ἱερεὺς, καὶ λόγος καὶ σοφία θεοῦ καὶ εἰκὼν νῦν αὐτὸς οὗτος ἥλιος κέκληται δικαιοσύνης. τοῦτον δὴ οὖν αὐτὸν ὁ γεννήσας πατὴρ οὐ τοῖς πᾶσιν, ἀλλὰ μόνοις τοῖς τὸ ὄνομα αὐτοῦ", + "candidate_score": 0.667506, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_29_31", + "bdc_text": "- Mit Anglus ist König Eduard VI. gemeint. ist mir worden . Gott seye unser ewiger schutz und schirm. In il , 12 . novembris . A. Bl . Es kompt minen herren noch kain schreiben noch antwurt von nieman . Vgl. dazu Nr. 3073 , . ;", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg005.1st1K-grc1_window_809", + "psc_text": "ἄρα τὸν θεὸν λόγον. μετὰ τοῦτο δὲ καὶ ἄγγελον τῆς διαθήκης ὀνομάζει, ὃν καὶ αὐτὸς ὁ παντοκράτωρ κύριος ἐξαποστέλλειν ἑαυτοῦ πρὸ προσώπου διδάσκει λέγων ‘ἰδοὺ ἐγὼ ἐξαποστέλλω ἄγγελόν μου πρὸ προσώπου μου.” τὸν αὐτὸν δὲ τοῦτον, ὃν ἄγγελόν μου ἀπεκάλεσε, πάλιν ἑξῆς κύριον ὀνομάζει ‟καὶ ἐξαίφνης ἥξει κύριος, ἐπιλέγων, καὶ ὁ ἄγγελος τῆς διαθήκης.” ἴνα δὲ καὶ τὸν αὐτὸν προειπὼν ἐπιφέρει ἰδοὺ ἔρχκται, καὶ τίς ὑπομενεῖ ἡμέραν εἰσόδου αὐτοῦ; τὴν δευτέραν καὶ ἔνδοξον παρουσίαν αὐτοῦ σημαίνων. ὁ ταῦτα δὲ πάντα θεσπίζων κύριός ἐστι παντοκράτωρ ὁ τῶν ὅλων θεός. 9 Mal. 3, 1. ‟Καὶ ἀνατελεῖ τοῖς φοβουμένοις τὸ μου ἥλιος δικαιοσύνης, καὶ ἴασις ἔσται ἐν ταῖς πτέρυξιν αὐτοῦ.” Ὁ πολλάκις ὀνομασθεὶς κύριος καὶ θεὸς καὶ ἄγγελος καὶ ἀρχιστράτηγος, Χριστός τε καὶ ἱερεὺς, καὶ λόγος καὶ σοφία θεοῦ καὶ εἰκὼν νῦν αὐτὸς οὗτος ἥλιος κέκληται δικαιοσύνης. τοῦτον δὴ οὖν αὐτὸν ὁ γεννήσας πατὴρ οὐ τοῖς πᾶσιν, ἀλλὰ μόνοις τοῖς τὸ ὄνομα αὐτοῦ", + "candidate_score": 0.666322, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_28_30", + "bdc_text": "bottschafft by dem bottenDer schon in Nr. 3073 , , erwähnte unbekannte Bote. , den ich euch geschickt hab. Angli libellum Siehe dazu zuletzt Nr. 3068 , [1] . - Mit Anglus ist König Eduard VI. gemeint. ist mir worden . Gott seye unser ewiger schutz und schirm. In il , 12 . novembris . A. Bl . Es kompt minen herren noch kain schreiben noch antwurt von nieman . Vgl. dazu Nr. 3073 , .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg005.1st1K-grc1_window_958", + "psc_text": "καὶ ἀποκαλύψει κύριος ὁ θεὸς τὸν βραχίονα τὸν ἅγιον αὑτοῦ ἐνώπιον πάντων τῶν ἐθνῶν.” καὶ ὄψονται πάντα τὰ ἄκρα τῆς γῆς τὴν σωτηρίαν τὴν παρὰ τοῦ θεοῦ ἡμῶν.” βραχίονα δὲ τοῦ θεοῦ μὴ ἄλλον εἶναι τοῦ λόγου καὶ τῆς σοφίας καὶ αὐτοῦ τοῦ κυρίου, ὅς ἐστιν ὁ Χριστὸς τοῦ θεοῦ νόμιζε. τοῦτο γοῦν ἐκ πολλῶν παραστῆσαι ῥᾴδιον. ἔχεις δὲ καὶ ἐν Ἐξόδῳ τὸν Ἰσραὴλ βραχίονι θεοῦ ῥυσθέντα τῆς ὑπ’ Αἰγυπτίοις δουλείας. αὐτὸν δὴ ἐκεῖνον τὸν βραχίονα τοῦ θεοῦ τὸν ἀναφανέντα σωτῆρα τοῦ πάλαι λαοῦ πᾶσι τοῖς ἔθνεσιν ἀποκαλυφθήσεσθαι, ὡς ἂν τὸ πρὶν ἐπικεκρυμμένον, ἡ παροῦσα σημαίνει προφητεία. τὴν δὲ σωτηρίαν, ἥν φησιν ὄψεσθαι πάντα τὰ ἄκρα τῆς γῆς, καὶ ἣν ἀνώτερον ἐδήλου λέγων ‟ὅτι ἀκουστὴν ποιήσω τὴν σωτηρίαν σου” ἴσθι τῇ Ἑβραίων φωνῇ τῷ τοῦ Ἰησοῦ ὀνόματι προσαγορεύεσθαι. Ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ. ‟Ἰδοὺ κύριος ὡς πῦρ ἥξει καὶ ὡς καται- 29 Es. 66, 15. γὶς τὰ ἄρματα αὐτοῦ. καὶ ἑξῆς ‟εἶπε", + "candidate_score": 0.659718, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_38_40", + "bdc_text": "von dannen hie anzögt ; und das syDie Kaiserlichen . die schlüssel zuͦ den thoren by iren handen habind ;", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg005.1st1K-grc1_window_1130", + "psc_text": "μετὰ χεῖρας λέγον ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνη εἶπε κύριος “συντρίψω ζυγὸν ἀπὸ τραχήλου αὐτῶν, καὶ τοὺς δεσμοὺς αὐτῶν διαρρήξω, καὶ οὐκ ἐργῶνται ἔτι θεοῖς ἀλλοτρίοις, ἀλλ’ ἐργῶνται κυρίῳ τῷ θεῷ αὑτῶν.” ἀλλ’ ὅτι μὲν ἐκ καρποῦ τῆς κοιλίας Δαβὶδ καὶ ἐκ σπέρματος Σολομῶνος καὶ ἐκ ῥίζης Ἰεσσαὶ ὁ Χριστὸς τοῦ θεοῦ γεννηθήσεσθαι προείρηται, ὅπερ καὶ γέγονεν, ὅτι μετὰ μυρίων ἄλλων προσηγοριῶν καὶ Δαβὶδ αὐτὸν ὀνομάζουσιν οἶ θεῖοι λόγοι, αὐτάρκη πιστώσασθαι τὰ εἰρημένα· ὅτι δὲ καὶ 22 Ps. 2, 2. ἐκ φυλῆς Ἱούδα λέγεται προελεύσεσθαι οὐδ᾿ ἂν ζητηθείη, τῷ μηδ᾿ ἑτέρας ἢ τῆς δηλωθείση φυλῆς καὶ αὐτὸν εἶναι τὸν Δαβίδ. γένοιτο δ᾿ ἂν ἐκ περιουςίας καὶ τούτου παραστατικὸν τὸ πααρὰ Μωσεῖ λόγιον, τοῦτον ἔχον τὸν τρόπον· Ἀπὸ τῆς Γενέσεως. “Ἰούδα, σὲ αἰνέσαισαν οἱ ἀδελφοί σου, αἱ χεῖρές σου ἐπὶ νώτου τῶν ἐχθρῶν σου, προσκυνήσουσί σοι οἱ υἱοὶ τοῦ πατρός σου. σκύμνος λέοντος Ἱούδα, ἐκ βλαστοῦ μου υἱὲ ἀνέβης, ἀνέβης, ἀναπεσὼν ἐκοιμήθης", + "candidate_score": 0.620075, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_16_18", + "bdc_text": "s. Fischer II 351. , grosser nachtail were in vyl weg , wie ir lichtlich zuͦ gedencken . Gottlieben möcht manFehlt in der Vorlage . in wenig tagen ( sollt es veruntrüwtmissbraucht . werden) dermassen erbauwenbefestigen. , das darnach nieman lichtlich mehr gewynnen möcht .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg005.1st1K-grc1_window_243", + "psc_text": "ἡμέρα, ἐν ᾗ δοξάσειν ὁ θεὸς καὶ ὑψώσειν τὸ καταλειφθὲν τοῦ Ἰσραὴλ καὶ τοὺς κληθησομένους ἁγίους καὶ γραφησομένους εἰς ζωὴν λέγεται, ἀναδραμόντι σοι τὴν ὅλην τῆς περικοπῆς διήγησιν δῆλον ἔσται. ἐν ἀρχῇ τοιγαροῦν τῆς ὅλης βίβλου τὴν κατὰ τῆς Ἰουδαίας καὶ κατὰ Ἰερουσαλὴμ ἰδὼν ὅρασιν ὁ προφήτης, καὶ διὰ πλείστων ἀπαριθμησάμενος τοῦ παντὸς Ἰουδαίων ἔθνους τὰ ἀσεβήματα, 2 Es. 1, 15. 3 Es. 3, 9. 13 Es. 4, 2. ἀπειλήσας τε καὶ εἰπὼν τὰ περὶ τῆς καταστροφῆς αὐτῶν καὶ τῆς παντελοῦς ἐρημίας Ἰερουσαλὴμ, τέλος τῆς κατ’ αὐτῶν θεωρίας ἐπάγει λέγων “ ἔσονται γὰρ ὡς τερέβινθος ἀποβεβληκυῖα τὰ φύλλα, καὶ ὡς παράδεισος ὕδωρ μὴ ἔχων. καὶ ἔσται ἡ ἰσχὺς αὐτῶν ὡς καλάμη στυππίου, καὶ αἷ ἐργασίαι ��ὐτῶν ὡς σπινθῦῆρες θῆρες πυρὸς, καὶ κατακαυθήσονται οἶ ἄνομοι καὶ οἱ ἁμαρτωλοὶ ἅμα, καὶ οὐκ ἔσται ὁ σβἐσων.” Περιγράψας δὲ ἐνταῦθα τὴν κατ’ αὐτῶν πρόρρησιν ὑποστολῆ̣ χρῆται· ἐξ ἑτέρας δὲ ἀρχῆς δευτέρας ὑποθέσεως ἅπτεται, καὶ", + "candidate_score": 0.614367, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_52", + "bdc_text": "novembris , sampstags nach Martini\" eine inhaltsgetreue Umschreibung vom vorliegenden Schreiben Blarers .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg005.1st1K-grc1_window_635", + "psc_text": "πόσει, ἢ ἐν μέρει ἑορτῆς, ἢ νουμηνίας, ἢ σαββάτων, ἅ ἐστι σκιὰ τῶν μελλόντων.” εἰ γὰρ τὰ περὶ τῆς τῶν βρωμάτων ἀδιαφορίας καὶ τὰ περὶ ἑορτῶν καὶ σαββάτου νενομοθετημένα, ὡς ἂν σκιώδη ὄντα, ὑπογραμμὸν ἑτέρων ἀληθῶν καὶ μυστικῶν πραγμάτων ἔσωζεν, οὐκ ἀπεικότως ἐρεῖς καὶ τὸν ἀρχιερέα εἰς ἑτέρου ἀρχιερέως παρειλῆφθαι σύμβολον, καὶ Χριστὸν αὐτὸν ἐπωνομάσθαι, εἰς ἑτέρου τοῦ μόνου καὶ ἀληθῶς χριστοῦ· τοσοῦτόν γε μὴν λειπόμενον τοῦ ἀληθοῦς, καθ’ ὅσον ὁ μὲν ἀληθὴς Χριστὸς πρὸς τοῦ τῶν ὅλων θεοῦ ἀκούει ‘‘κάθου ἐκ δεξιῶν μου, ἴως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου.” καὶ ‟ κατακυρίευε κατακυρίευε ἐν μέσῳ τῶν ἐχθρῶν σου.” καὶ ‟ ἐκ ἐκ γαστρὸς πρὸ ἑωσφόρου ἐγέννησά σε.” καὶ ‟ ὢμοσε κίριος, καὶ οὐ μεταμεληθήσεται. σὺ ἱερεὺς εἰς τὸν αἰῶνα κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδέκ.” δι’ ὧν σαφῶς γέννημα καὶ υἱὸς θεοῦ πρὸ ἑωσφόρου καὶ πρὸ πάσης δημιουργίας ὑποστὰς αἰώνιος ἀρχιερεὺς ἀναπέφανται. ὁ δὲ Μωσέως Χριστὸς, οἶον", + "candidate_score": 0.608737, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_10_12", + "bdc_text": "Dann es gar bald beschechenbald beschechen : rasch passieren ( kann). , und darnach aber nitt wol widerum zuͦ erborenwol widerum zuͦ erboren : mühelos rückgängig zu machen ( ist ) ;", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg005.1st1K-grc1_window_1040", + "psc_text": "γένεσιν τοῦ δηλουμένου παιδίου μέλλοντας ἐποπτεύειν, εἰς τὸ συνιέναι δύνασθαι τὰ προφητευόμενα. “ἐὰν γὰρ μὴ πιστεύσητε, οὐδὲ μὴ συνῆτε,” ἐλέγετο ἀνωτέρω, καὶ τὸν μὲν ἔχειν φῶς θεοῦ, τοῦτο γὰρ ὁ Οὐρίας ἑρμηνεύεται) τὸν δὲ υἱὸν ὄντα εὐλογίας τὴν μνήμην τοῦ θεοῦ ἐν ἑαυτῷ φέρειν· τοῦτο γὰρ καὶ ὁ τοῦ Βαραχίου Ζαχαρίας δηλοῖ.) Ταῦτα μὲν οὖν εἰς τοὺς τόπους ἡμεῖς ἐπιβεβλήκαμεν· εἰ δέ τις τῶν ἐκ περιτομῆς οὐ ταῦτα οὕτως ἔχειν βούλεται, ὥρα ἡμῖν αὐτὸν ἀποδεικνύναι, τίς πώποτε παρ’ αὐτοῖς Ἐμμανουὴλ γέγονε, καὶ πῶς ὁ προφήτης προσῆλθε πρὸς τὴν προφῆτιν, καὶ τίνα ταύτην, καὶ πῶς παραχρῆμα συνέλαβε, καὶ τίς ὁ ἐκ τῆς προφήτιδος ἀποτεχθεὶς υἱὸς, ᾧ αὐτὸς ὁ κύριος ἐπιτέθειται ὄνομα ‘‘ταχέως σκύλευσον, ὀξέως προνόμευσον,” μευσον,” καὶ τίς ἡ αἰτία τῆς τοιᾶσδε τοῦ τεχθέντος προσηγορίας. δεικνύτωσαν δὲ καὶ τὸ πρὶν ἢ γνῶναι τὸ παιδίον καλεῖν πατέρα ἢ μητέρα, τὴν δύναμιν εἰληφότα Δαμασκοῦ καὶ τὰ σκῦλα Σαμαρείας ἔναντι βασιλέως Ἀσσυρίων. ἡμεῖς γὰρ", + "candidate_score": 0.608286, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_37_39", + "bdc_text": "Hat gestert ain burgerUnbekannt . von dannen hie anzögt ; und das syDie Kaiserlichen .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg005.1st1K-grc1_window_599", + "psc_text": "τοῦ η·rαλμοῦ β. Δι’ ὅσων γραφῶν ὁ Χριστὸς ὀνομαστὶ ὑπὸ βασιλέων καὶ ἀρχόν- ἀρχόντων καὶ ἐθνῶν καὶ λαῶν ἐπιβουλευόμενος, θεοῦ γεννώμενος, καὶ υἱὸς ἀνθρώπου ἀναγορευόμενος, ἐθνῶν τε καὶ περάτων γῆς κλῆρον λαμβάνων παρὰ τοῦ πατρὸς προεκηρύττετο. “Ἵνα τί ἐφρύαξαν ἔθνη καὶ λαοὶ ἐμελέτησαν κενά; παρέστησαν οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς, καὶ οἶ ἄρχον- τες συνήχθησαν ἐπὶ τὸ αὐτὸ κατὰ τοῦ κυρίου καὶ κατὰ τοῦ Χριστοῦ αὐτοῦ.” οἶς ἑξῆς ‘ ἐγὼ δὲ κατεστάθην βασιλεὺς ὑπ’ αὐτοῦ ἐπὶ Σιῶν ὄρος τὸ ἅγιον αὐτοῦ, διαγγέλλων τὸ πρόσταγμα κυρίου. κύριος εἶπε πρός με, υἱός μου εἶ σὺ, ἐγὼ σήμερον γεγέννηκά σε. αἴτησαι παρ’ ἐμοῦ, καὶ δώσω σοι ἔθνη τὴν κληρονομίαν σου καὶ τὴν κατάσχεσίν σου τὰ πέρατα τῆς γῆς.” Σαφέστατα καὶ διὰ τούτων τὸ θεῖον πνεῦμα τὸν Χριστὸν ἀναφωνεῖ, υἱόν τε αὐτὸν ἀποκαλεῖ τοῦ θεοῦ κατὰ τὰ προηγορευμένα, ὁμοῦ καὶ ἐπιβουλήν τινα ἔσεσθαι κατ’ αὐτοῦ σημαίνει, καὶ τῶν ἐθνῶν τὴν δι’ αὐτοῦ γενομένην κλῆσιν προκηρύττει", + "candidate_score": 0.607799, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_48_50", + "bdc_text": "Bullingers Abschrift davon ( ohne Grüße und Unterschrift ) wird in Zürich ZB , Ms A 43 , aufbewahrt . Auf einem etwa A3 großen Blatt , das Bullinger quer faltete ( daraus entstanden die vier Seiten 23 bis 26 der Handschrift Ms A 43 ) wurde der hier erwähnte Brief auf den S. 23f abgeschrieben und am Schluss mit folgender Warnung Bullingers versehen :", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg005.1st1K-grc1_window_837", + "psc_text": "τὴν ἐπὶ τέλει τοῦ Ψαλμοῦ φήσασαν ἐπαγωγὴν “τίς σοφὸς, καὶ φυλάξει ταῦτα;” καὶ τὰ ἑξῆς. Ἀπὸ Ψαλμοῦ ρις΄. ‟Αἰνεῖτε τὸν κύριον πάντα τὰ ἔθνη, ἐπαινεσάτωσαν αὐτὸν πάντες οἱ λαοὶ, ὅτι ἐκραταιώθη ἐφ’ ἡμᾶς τὸ ἔλεος αὐτοῦ.” καὶ τὰ ἐξῆς ‟ὦ κύριε, σῶσον δὴ, ὦ κύριε, εὐόδωσον δή. εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι κυρίου. θεὸς κύριος καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν. ἡμῖν.” Καὶ τούτου μέμνηται ἡ ἱερὰ τοῦ εὐαγγελίου γραφὴ τέλους τετυχηκότος ὁπηνίκα ὁ σωτὴρ καὶ κύριος ἡμῶν αὐτὸς ὁ Χριστὸς εἰσῄει εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα, πολύ τε πλῆθος ἀνδρῶν καὶ παίδων προῆγεν αὐτὸν μετ’ εὐφροσύνης ἐπιβοώντων ‟ὡς ἀννᾶ τῷ υἱῷ τῷ Δαβὶδ, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Ξυρίου, ὡς ἀννᾶ ἐν τοῖς ὑψίστοις.” ἀντὶ γὰρ τοῦ ‟ ὦ κύριε σῶσον δή” κειμένου ἐν τῷ Ψαλμῷ τὸ ‟ὡς ἀννά” Ἑβραικώτερον φάσκοντες ἐπεβόων· ἑρμηνεύεται δὲ τοῦτο σῶσον δή. καὶ τὸ ‟ εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος 23 Matth. 21, 9. ἐν ὀνόματι κυρίου” διασαφεῖ τὸ λόγιον ἐξῆς", + "candidate_score": 0.606923, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_39_41", + "bdc_text": "und das syDie Kaiserlichen . die schlüssel zuͦ den thoren by iren handen habind ; und seye die gantz statt voller Spanier .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg005.1st1K-grc1_window_1466", + "psc_text": "μὲν Ματθαῖός φησι “ τότε πορευθεὶς εἷς τῶν δώδεκα, ὁ λεγόμενος Ἰούδας Ἰσκαριώτης, πρὸς τοὺς ἀρχιερεῖς, εἷπεν αὐτοῖς, τί θέλετέ μοι δοῦναι, κἀγὼ ὑμῖν παραδώσω αὐτόν ; οἶ δὲ ἔστη- 14 Matth. 22, 15. 27 Matth. 26, 14. σαν αὐτῷ τριάκοντα ἀργύρια. καὶ ἀπὸ τότε ἐζήτει εὐκαιρίαν, ἔνα αὐτὸν παραδῷ” ὁ δὲ Μάρκος “καὶ Ἰούδας ὁ Ἰσκαριώτης εἰς τῶν δώδεκα ἀπῆλθεν πρὸς τοὺς ἀρχιερεῖς, ἔνα αὐτὸν παραδῷ αὐτοῖς. οἶ δὲ ἀκούσαντες ἐχάρησαν, καὶ ἐπηγγείλαντο αὐτῷ ἀργύριον δοῦναι· καὶ ἐζήτει πῶς αὐτὸν εὐκαίρως παραδῷ.” ὁ δὲ Λουκᾶς γράφει λέγων‘‘ εἰσῆλθε δὲ ὁ Σατανᾶς εἰς Ἰούδαν τὸν ἐπικαλούμενον Ἰσκαριώτην, ὄντα ἐκ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν δώδεκα, καὶ ἀπελθὼν συνελάλησε τοῖς ἀρχιερεῦσι καὶ γραμματεῦσι, καὶ τοῖς στρατηγοῖς τοῦ ἱεροῦ, ἔνα αὐτὸν παραδῷ αὐτοῖς, καὶ ἐχάρησαν, καὶ συνέθεντο αὐτῷ ἀργύριον δοῦναι. καὶ ἐζήτει εὐκαιρίαν τοῦ παραδοῦναι αὐτὸν αὐτοῖς ἄτερ ὄχλου.” ταῦτα δὴ οὖν αὐτὰ θεσπίζουσα ἡ μετὰ χεῖρας πρόρρησις ἐπιλέγει “ καὶ εἰ εἰσεπορεύετο τοῦ", + "candidate_score": 0.606399, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_37_39", + "bdc_text": "Hat gestert ain burgerUnbekannt . von dannen hie anzögt ; und das syDie Kaiserlichen .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg005.1st1K-grc1_window_803", + "psc_text": "θεὸς ἀκοὴν ἤκουσε παρὰ κυρίου. καὶ αὕτη δὲ ἦν περὶ τῆς τῶν ἐθνῶν κλήσεως. 23 Obd. 1. Ἀπὸ τοῦ Ζαχαρίου. Ως ὁ θεὸς λόγος κύριος ὢν πρὸς τοῦ μείζονος ἀπεστάλθαι ὁμολογεῖκυρίου. ‘‘Τάδε λέγει κύριος παντοκράτωρ, ὀπίσω δόξης ἀπέσταλκέ με ἐπὶ τὰ ἔθνη τὰ σκυλεύσαντα ὑμᾶς.\" εἶτ’ ἐπιφέρει μετὰ βραχέα λέγων καὶ γνώσεσθε ὅτι κύριος παντοκράτωρ ἀπέσταλκέ με. εἰ καὶ ὁ ἀποστέλλων κύριός ἐστι παντοκράτωρ, καὶ ὁ ἀπεστάλθαι λέγων ὡσαύτως, δύο ἄρα. σαφῶς δὲ ὁ ἀπεσταλμένος κύριος παντοκράτωρ ἐπὶ τὰ ἔθνη, φησὶν, ἀπέσταλκέ με. “ Τέρπου καὶ εὐφραίνου θύγατερ Σιῶν, διότι ἰδοὺ ἐγὼ ἔρχομαι καὶ κατασκηνώσω ἐν μέσῳ σου, λέγει κύριος. καὶ καταφεύξονται ἔθνη πολλὰ ἐπὶ τὸν κύριον ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, καὶ ἔσονται αὐτῷ εἰς λαὸν, καὶ κατασκηνώσω ἐν μέσῳ σου, καὶ γνώσῃ ὅτι κύριος παντοκράτωρ ἐξαπέσταλκέ με πρός σε καὶ τὰ ἐξῆς. οἷς μεθ’ ἕτερα ἐπιλέγει \" καὶ κατισχύσω αὐτοὺς ἐν κυρίῳ θεῷ αὐτῶν, καὶ ἐν τῷ ὀνόματι αὐτοῦ", + "candidate_score": 0.606388, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_73_75", + "bdc_text": "600 Reiter sollen in etwa \"einer halben mail\" vom Abfassungsort entfernt , u. a. in Langenau , Öllingen und Asselfingen , stationiert worden sein . namen nienen melden , sonder verkeren. entstellen ( vielleicht hier sogar als auslassen zu verstehen) . [ Ohne Adresse. ]", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg005.1st1K-grc1_window_1455", + "psc_text": "καθαιρεῖ τὸ θυσιαστήριον, ἔπειτα τοὺς Ἰουδαίους ἑλληνίζειν ἐπαναγκάζων πλείστους ὅσους αὐτῶν ἄνδρας τε καὶ γυναῖκας ὑπὲρ τοῦ οἰκείου νόμου καὶ τῆς πατρῴας εὐσεβείας ἀνήρει, ποικίλαις προαικιζόμενος τιμωρίαις. εἰς ἐκεῖνον τοιγαροῦν τὸν καιρὸν καὶ εἰς τοὺς μετὰ ταῦτα τῷ Ἀντιόχῳ τὰ ἴσα πράξαντας ἀναφωνεῖ ὁ Ἀσὰφ τὰ ἀπὸ τοῦ ἑβδομηκοστοῦ ὀγδόου Ψαλμοῦ. μαρτυρεῖ δὲ τῷ λόγῳ ἡ τῶν καλουμένων Μακκαβαίων γραφὴ, τοῦτον ἔχουσα τὸν τρόπον ‟ καὶ προσἐπισυνήχθησαν πρὸς Ἰάκειμον καὶ Βακχίδην συναγωγὴ γραμματέων ἐκζητοῦσα δίκαια.” καὶ ἑξῆς ἐπιλέγει ‟ καὶ ὤμοσεν αὐτοῖς λέγων, οὐκ ἐκζητήσομεν ὑμῖν κακὸν καὶ τοῖς φίλοις ὑμῶν · καὶ ἐνεπίστευσαν αὐτῷ· καὶ συνέλαβεν ἐξ αὐτῶν ἐξήκοντα ἄνδρας, καὶ ἀπέκτεινεν αὐτοὺς ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ κατὰ τὸν λόγον Ἀσὰφ ὅν ἔγραψεν, ἔδωκαν τὰ θνησιμαῖα τῶν δούλων σου βρώματα τοῖς πετεινοῖς τοῦ οὐρανοῦ, σάρκας ὁσίων σου τοῖς ζῴοις τῆς γῆς, αἵματα αὐτῶν ἐξέχεαν κύκλῳ Ἱερουσαλὴμ, καὶ οὐκ ἦν ὁ θάπτων.” τούτων οὕτω προρρηθέντων καὶ ἀποτελεσθέντων οὐ θαυμαστὸν εἰ κατὰ", + "candidate_score": 0.604081, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_10_12", + "bdc_text": "Dann es gar bald beschechenbald beschechen : rasch passieren ( kann). , und darnach aber nitt wol widerum zuͦ erborenwol widerum zuͦ erboren : mühelos rückgängig zu machen ( ist ) ;", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg005.1st1K-grc1_window_689", + "psc_text": "οὐκ ἔχον ὲν ἑαυτῷ ἕτερον τι αὐτοῦ, ἔνα καὶ πρόηται τοῦτο. πὰν γὰρ τὸ ἔν τινι ὂν ἢ ὡς συμβεβηκὸς, οἶον λευκὸν ἐν σώματι, ἢ ὡς ἕτερον ἐν ἑτέρῳ τυγχάνει, ὡς τὸ ἐν τῆ κυοφορούσῃ κατὰ γαστρὸς κυοφορούμενον, ἢ ὡς μέρος ἐν τῷ ὅλῳ, ὡς ἂν ἐν σώματι χεὶρ ἢ ποὺς ἢ δάκτυλος τοῦ παντὸς ὄντα μέρη, ὣν ἀποκοπὴν ἤ τινα τομὴν ἢ διαίρεσιν πεπονθότων, ἀτελὲς καὶ κολοβὸν, ὡς ἂν τοῦ μέρους ἠκρωτηριασμένου, ἀπολέλειπται τὸ πᾶν. ἀλλὰ γὰρ καὶ τὸ εἰκόνι τοιᾷδε καὶ ὁμοιώσει χρῆσθαι ἐπὶ τῆς ἀγεννήτου φύσεως τοὺ τῶν ὅλων θεοῦ, καὶ τῆς τοῦ μονογενοῦς αὐτοῦ καὶ πρωτοτόκου γενέσεως, πάντων ἂν εἴη ἀσεβέστατον. οὐ τοίνυν ὡς ἕτερον ἐν ἑτέρῳ ἐξ ἀπείρων καὶ ἀνάρχων αἰώνων ἢν ὁ υἱὸς ἀγέννητος ἐν τῷ πατρὶ, μέρος ὢν αὐτοῦ, ὃ μεταβληθὲν ὕστερον καὶ κενωθὲν ἐκτὸς αὐτοῦ γέγονε· τροπῇ yἀρ ἤδη τοῦτο οἰκεῖον. Καὶ δύο γ’ἄν οὕτως ἀγέννητα Εἶεν, τὸ προβεβληκὸς καὶ τὸ πρπβεβλημένον.", + "candidate_score": 0.600405, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_11", + "bdc_text": "rasch passieren ( kann). , und darnach aber nitt wol widerum zuͦ erborenwol widerum zuͦ erboren :", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg005.1st1K-grc1_window_690", + "psc_text": "γενέσεως, πάντων ἂν εἴη ἀσεβέστατον. οὐ τοίνυν ὡς ἕτερον ἐν ἑτέρῳ ἐξ ἀπείρων καὶ ἀνάρχων αἰώνων ἢν ὁ υἱὸς ἀγέννητος ἐν τῷ πατρὶ, μέρος ὢν αὐτοῦ, ὃ μεταβληθὲν ὕστερον καὶ κενωθὲν ἐκτὸς αὐτοῦ γέγονε· τροπῇ yἀρ ἤδη τοῦτο οἰκεῖον. Καὶ δύο γ’ἄν οὕτως ἀγέννητα Εἶεν, τὸ προβεβληκὸς καὶ τὸ πρπβεβλημένον. Καὶ τίς ἦν κατάστασις κρείττων; ἆρα ἡ πρὸ τῆς τροπῆς τῆς κατὰ τὴν προβολήν διαστάσεως;; οὔκουν ὡς Μέρος ἤ μέλος ἀγεννήτως ἡνωμένον ἀεὶ πρότερον, ἔπειτα δὲ διαστὰν καὶ χωρὶς γενόμενον τοῦ ὅλου, τὸν υἱὸν ἀπὸ τοῦ πατρὸς οἶόν τε ἐινοεῖν. ἄρρητα γὰρ καὶ ἄντικρυς ἀσεβῆ ταῦτα, ὕλης μὲν ὄντα σωμάτων οἰκεῖα, τῆς δὲ ἀσωμάτου καὶ ἀΰλου φύσεως ἀλλότρια. Διὸ κατὰ καιρὸν εἰκότως ἄν τις ἐνταῦθα Πάλιντὸ “τὴν γενεσιν αὐτοῦ τίς διηγήσεται;ἀνφθέγξαιτο ἄν. ἐπειδὴ καὶ τὴν ἐναντίαν ἐλθεῖν οὐκ ἀκίνδυνον, καὶ ἁπλῶς οὕτως ἐξ οὐκ ὄντων γεννητὸν Τὸν υἱὸν τοῖς λοιποῖς γεννητοῖς ὁμοίως ἀποφήνασθαι. ἄλλη γὰρ υἱοῦ γένεσις καὶ ἄλλη ἡ", + "candidate_score": 0.599354, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_9_11", + "bdc_text": "in dise vestinen brechte . Dann es gar bald beschechenbald beschechen : rasch passieren ( kann). , und darnach aber nitt wol widerum zuͦ erborenwol widerum zuͦ erboren :", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg005.1st1K-grc1_window_689", + "psc_text": "οὐκ ἔχον ὲν ἑαυτῷ ἕτερον τι αὐτοῦ, ἔνα καὶ πρόηται τοῦτο. πὰν γὰρ τὸ ἔν τινι ὂν ἢ ὡς συμβεβηκὸς, οἶον λευκὸν ἐν σώματι, ἢ ὡς ἕτερον ἐν ἑτέρῳ τυγχάνει, ὡς τὸ ἐν τῆ κυοφορούσῃ κατὰ γαστρὸς κυοφορούμενον, ἢ ὡς μέρος ἐν τῷ ὅλῳ, ὡς ἂν ἐν σώματι χεὶρ ἢ ποὺς ἢ δάκτυλος τοῦ παντὸς ὄντα μέρη, ὣν ἀποκοπὴν ἤ τινα τομὴν ἢ διαίρεσιν πεπονθότων, ἀτελὲς καὶ κολοβὸν, ὡς ἂν τοῦ μέρους ἠκρωτηριασμένου, ἀπολέλειπται τὸ πᾶν. ἀλλὰ γὰρ καὶ τὸ εἰκόνι τοιᾷδε καὶ ὁμοιώσει χρῆσθαι ἐπὶ τῆς ἀγεννήτου φύσεως τοὺ τῶν ὅλων θεοῦ, καὶ τῆς τοῦ μονογενοῦς αὐτοῦ καὶ πρωτοτόκου γενέσεως, πάντων ἂν εἴη ἀσεβέστατον. οὐ τοίνυν ὡς ἕτερον ἐν ἑτέρῳ ἐξ ἀπείρων καὶ ἀνάρχων αἰώνων ἢν ὁ υἱὸς ἀγέννητος ἐν τῷ πατρὶ, μέρος ὢν αὐτοῦ, ὃ μεταβληθὲν ὕστερον καὶ κενωθὲν ἐκτὸς αὐτοῦ γέγονε· τροπῇ yἀρ ἤδη τοῦτο οἰκεῖον. Καὶ δύο γ’ἄν οὕτως ἀγέννητα Εἶεν, τὸ προβεβληκὸς καὶ τὸ πρπβεβλημένον.", + "candidate_score": 0.596343, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_40_42", + "bdc_text": "die schlüssel zuͦ den thoren by iren handen habind ; und seye die gantz statt voller Spanier . Dieser Nachtrag wurde auf der äußeren Seite des bereits versiegelten Briefes vermerkt , und Blarer vergaß dabei , die Adresse anzubringen.", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg005.1st1K-grc1_window_265", + "psc_text": "21 Es. 10, 17. ἀναστρέψει τὸ καταλειφθὲν τοῦ Ἰσραὴλ ἐπὶ θεὸν ἰσχύοντα. καὶ ἐὰν γένηται ὁ ἀριθμὸς τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ ὡς ἡ ἄμμος τῆς θαλάσσης, τὸ κατάλειμμα αὐτῶν σωθήσεται. λόγον γὰρ συντελῶν καὶ συντέμνων τέμνων ἐν δικαιοσύνῃ, ὅτι λόγον συντετμημένον ποιήσει ὁ θεὸς ἐν τῇ οἰκουμένῃ ὅλῃ.” Κἀνταῦθα πρόσσχες ὅτι ἐν τῇ τῶν σκυθρωπῶν ἀπειλῇ, φησὶν, ἔσται ὁ φεύγων ὡς ὁ φεύγων ἀπὸ φλογὸς καιομένης· καὶ οἱ καταλειφθέντες ἀπ’ αὐτῶν ἀριθμὸς ἔσται, καὶ παιδίον μικρὸν γράψει αὐτούς. δι’ ὧν τὸ σπάνιον τῶν φευξομένων τὸν ὄλεθρον τοῦ ἐκ περιτομῆς λαοῦ, καὶ τὸν τῆς Ἰερουσαλὴμ ἐμπρησμὸν παρίστησιν. οἱ ’δε καταλειφθέντες οὗτοι, φησὶν, ἀριθμὸς ἔσονται· τοῦτ’ ἔστιν ἀριθμῷ ληπτοὶ γενήσονται, οὕτω βραχεῖς καὶ εὐαρίθμητοι ὄντες. τοσοῦτοι δ’ οὖν ὡς ἐν συγκρίσει τοῦ παντὸς πλήθους τοῦ Ἰουδαίων ἔθνους οἶ εἰς τὸν σωτῆρα καὶ κύριον ἡμῶν πεπιστευκότες γεγόνασιν, οἳ καὶ κατηξιώθησαν τῆς ὑπ’ αὐτοῦ γραφὴς, ὡς δηλοῖ φάσκων ὁ λόγος “καὶ παιδίον γράψει αὐτούς·” προδιδάξας", + "candidate_score": 0.595757, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_40_42", + "bdc_text": "die schlüssel zuͦ den thoren by iren handen habind ; und seye die gantz statt voller Spanier . Dieser Nachtrag wurde auf der äußeren Seite des bereits versiegelten Briefes vermerkt , und Blarer vergaß dabei , die Adresse anzubringen.", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg005.1st1K-grc1_window_266", + "psc_text": "ἀριθμὸς ἔσονται· τοῦτ’ ἔστιν ἀριθμῷ ληπτοὶ γενήσονται, οὕτω βραχεῖς καὶ εὐαρίθμητοι ὄντες. τοσοῦτοι δ’ οὖν ὡς ἐν συγκρίσει τοῦ παντὸς πλήθους τοῦ Ἰουδαίων ἔθνους οἶ εἰς τὸν σωτῆρα καὶ κύριον ἡμῶν πεπιστευκότες γεγόνασιν, οἳ καὶ κατηξιώθησαν τῆς ὑπ’ αὐτοῦ γραφὴς, ὡς δηλοῖ φάσκων ὁ λόγος “καὶ παιδίον γράψει αὐτούς·” προδιδάξας ὅ τι ποτε ἦν τὸ παιδίον ἐν οἶς ἔλεγεν ‘ἰδοὺ ἡ παρθένος ἐν γαστρὶ ἔξει, καὶ τέξεται υἱόν· καὶ πρὶν ἢ γνῶναι τὸ παιδίον καλεῖν πατέρα ἢ μητέμα.” καὶ ἐπειδήπερ ἐνταῦθα παιδίον φησὶν γράψει αὐτοὺς, εἰκότως ἐν τοῖς πρόσθεν ἐλέγετο καὶ έσται τὸ ὑπολειφθὲν ἐν Σιῶν καὶ τὸ καταλειφθὲν ἐν Ἰερουσαλὴμ, ἅγιοι κληθήσονται πάντες οἱ γραφέντες εἰς ζωήν. ὥσπερ γοῦν ἐν ἐκείνοις τὸ καταλειφθὲν ὠνόμαστο, οἱ δ‘ αὐτοὶ γραφέντες ἦσαν εἰς ζωὴν, οὕτως καὶ ἐνταῦθα οἱ καταλειφθέντες ἀέ αὐτῶν ἀριθμὸς ἔσονται καὶ παιδίον γράψει αὐτούς. τοῦτο δὲ καταλειφθὲν ἐκ τοῦ Ἰσραὴλ, καὶ οἱ διασωθέντες ἀπὸ τοῦ Ἰακὼβ οὐκέτι, φησὶν, ἔσονται", + "candidate_score": 0.594508, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_73", + "bdc_text": "600 Reiter sollen in etwa \"einer halben mail\" vom Abfassungsort entfernt , u. a. in Langenau , Öllingen und Asselfingen , stationiert worden sein .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg005.1st1K-grc1_window_901", + "psc_text": "ἄπειροι διεφυλάχθησαν οὐ μόνον, ἀλλὰ καὶ τῆς πρὸς λέξιν ἀποδοθείσης. οἶ γοῦν ἀπόστολοι καὶ μαθηταὶ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν, καὶ πάντες οἱ ἐξ Ἰουδαίων 17 Es. 61, 1. Luc. 4, 18. 23 Rom. 11, 5. 25 Es. 1, 9. εἰς αὐτὸν πεπιστευκότες, μακρὰν τῆς Ἰουδαίας γῆς γενόμενοι, καὶ τοῖς λοιποῖς ἔθνεσιν ἐπισπαρέντες, τὸν κατὰ τῶν οἰκούντων τὴν πόλιν ὄλεθρον διαδρᾶναι τότε ἠδυνήθησαν. καὶ τοῦτο δὲ ἡ προφητεία προλαβοῦσα ἐθέσπισε δι’ ὧν ἔφησεν “οἱ δὲ κατάλοιποι τοῦ λαοῦ μου οὐ μὴ ἐξολοθρευθῶσιν.” οἷς ἑξῆς ἐπιλέγει “καὶ ἐξελεύσεται κύριος καὶ παρατάξεται ἐν τοῖς ἔθνεσιν ἐκείνοις, καθὼς ἡμέρα παρατάξεως αὐτοῦ ἐν ἡμέρᾳ πολέμου.” ἐν ποίοις δὲ ἔθνεσι κύριος παρατάξεται ἢ ἐν τοῖς τὴν Ἱερουσαλὴμ πολιορκήσουσι ; δηλοῖ δὲ ὁ λόγος αὐτὸν τὸν κύριον συμμαχήσειν τοῖς πολιορκοῦσιν, ἐν αὐτοῖς ὄντα καὶ σὺν αὐτοῖς παραταττόμενον, ὥσπερ τινὰ στρατηγὸν καὶ ὑπέρμαχον αὐτῶν κατὰ τῆς Ἱερουσαλὴμ στρατευόμενον. οὐ γάρ φησιν ὁ λόγος τὸν κύριον κατὰ τῶν ἐθνῶν παρατάξεσθαι.", + "candidate_score": 0.587748, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate", + "max_score": 0.666635, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_29_31", + "bdc_text": "- Mit Anglus ist König Eduard VI. gemeint. ist mir worden . Gott seye unser ewiger schutz und schirm. In il , 12 . novembris . A. Bl . Es kompt minen herren noch kain schreiben noch antwurt von nieman . Vgl. dazu Nr. 3073 , . ;", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_255", + "psc_text": "XVI, 9, 10) . Et rursum: Et vocavit nomen Domini qui loquebatur secum, Tu Deus qui adspexisti me (Ibid., 13) . Angelus Dei loquitur (duplex autem in angelo Dei significatio est: ipse qui est, et ille cujus est): et loquitur non res secundum nomen officii sui; ait enim: Multiplicans multiplicabo semen tuum, et non dinumerabitur a multitudine. Ministerium angeli potestas multiplicandarum gentium excedit. Sed quid tandem de eo, qui Dei Angelus quae soli Deo propria sunt loquebatur, Scriptura testata est? Et vocavit nomen Domini qui loquebatur secum, Tu Deus qui adspexisti me. Primum angelus Dei, secundo Dominus; vocavit enim nomen Domini qui loquebatur secum; dehinc tertio Deus, Tu enim es Deus qui adspexisti me. Qui angelus Dei dictus est; idem Dominus et Deus est. Est autem secundum prophetam filius Dei magni consilii angelus (Esai. IX, 6, sec. LXX) . Ut personarum distinctio absoluta esset, angelus Dei est nuncupatus; qui enim", + "candidate_score": 0.666635, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_21_23", + "bdc_text": "Zu verstehen : Wir wollen nur auf die Gefahr hinweisen . Es ist die wellt voll untruw , Vgl. TPMA XIII 45f .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1146", + "psc_text": "in omnibus intellectum (II Tim. II, 7) . Admonitio intelligendi ex difficultate intelligentiae est. Intelligentiae vero a Deo donum, fidei munus est, per quam infirmitas sensus gratiam revelationis meretur. Si ergo Timotheus apostolico testimonio homo Dei (l Tim. VI, 11), et legitimus Paulo secundum fidem filius, ut intelligat admonetur, quia ei Dominus intelligentiam in omnibus sit daturus; nos quoque admoneri per Apostolum ad intelligentiam meminerimus, scientes Dominum nobis intelligentiam omnium praestiturum. 24. Non pudeat pravum sensum veritate percepta demutare. --Et si forte humanae conditionis errore praesumptum aliquid sensu tenebimus, profectum intelligentiae per revelationis gratiam non recusemus: Ne intellexisse aliquid semel suo sensu ad id valeat, ut pudeat rectius aliquid demutando sentire. Ob quod prudenter consulteque moderandum haec ad Philippenses quoque idem beatus Apostolus scribit: Quotquot ergo perfecti sumus, haec sentiamus: et si quid aliter sentitis, 391 id quoque Deus vobis revelabit. Verum in quo festinavimus, in ipso ingrediamur (Philip. III,", + "candidate_score": 0.613932, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_23", + "bdc_text": "Es ist die wellt voll untruw , Vgl. TPMA XIII 45f .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1184", + "psc_text": "pleno nil deest, nil accedit. --Ac mihi quidem Deum sola veneratione intelligenti, non minus his respondere impium videtur, quam adesse; et de natura, quae humani sensus conceptionem excedat, verbis quorum adhuc significatio angustior quam intelligentia sit, enuntiare se posse confidere ac primum ambigere, desitne quid Deo, an plenus ipse sit, vel pleno jam pleniorem esse reliquum sit. Quod si Deus, cui non aliunde est quod Deus semper est, profectum habeat, ut plus sit aliquando; non potest tamen ad id pervenire, ne sibi nihil 403 desit: quia cui naturae profectus est reliquus, numquam intelligitur sine aliquo incremento residuo profecisse; dum natura ad profectum spectans, proficiens licet semper, semper tamen pateat ad profectum. Quod autem in plenitudine perfecta manet, semperque est, non sibi reliquit ut plenius sit: quia accessionem plenitudinis plenioris perfecta plenitudo non capiat. Et haec quidem de Deo ita opinandi piae intelligentiae species est, Deo nihil deesse, plenumque esse. 45.", + "candidate_score": 0.605532, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf011", + "work_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3", + "max_score": 0.665862, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_28_30", + "bdc_text": "bottschafft by dem bottenDer schon in Nr. 3073 , , erwähnte unbekannte Bote. , den ich euch geschickt hab. Angli libellum Siehe dazu zuletzt Nr. 3068 , [1] . - Mit Anglus ist König Eduard VI. gemeint. ist mir worden . Gott seye unser ewiger schutz und schirm. In il , 12 . novembris . A. Bl . Es kompt minen herren noch kain schreiben noch antwurt von nieman . Vgl. dazu Nr. 3073 , .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_366", + "psc_text": "Nd 99r σφόδρα…ἡμῖν: anonym; vgl. Ne 360v–361r: anonym; vgl. Nh 494r: Theodoret fortgesetzt τούτων τοιγαροῦν καὶ τῶν ἅμα αὐτοῖς ἀποστόλων τοιγαροῦν τῶν ἀποστόλων καὶ τῶν ἅμα αὐτοῖς ἡ παροῦσα θεῖα γραφὴ (γραφὴ umpunktet) προφητεία τὴν μνήμην σφόδρα ἀκολούθως συνῆψε τῇ τοῦ θεοῦ λόγου εἰς ἀνθρώπους παρουσίᾳ. αὐτοῖς τοιγαροῦν τούτοις καὶ τὰ νέα μυστήρια τῆς καινῆς διαθήκης πράττειν παρεκελεύετο λέγων· καὶ θυσάτωσαν θυσίαν αἰνέσεως καὶ ἐξαγγειλάτωσαν τὰ ἔργα αὐτοῦ ἐν ἀγαλλιάσει · ζητουμένου γάρ, τίσιν εἴρηται τὰ λελεγμένα λέλεκται τὰ εἰρημένα , ἐπισυνῆψεν ἑξῆς σημαίνων, οἷς ὁ λόγος παρεκελεύσατο, διὰ τοῦ· οἱ καταβαίνοντες εἰς θάλασσαν ἐν πλοίοις πλείοις ποιοῦντες ἐργασίαν ἐν ὕδασι πολλοῖς , αὐτοὶ εἴδοσαν τὰ ἔργα κυρίου καὶ τὰ θαυμάσια αὐτοῦ ἐν τῷ βυθῷ. Ταῦτα … λέξιν] vgl. Nd 99v: anonym; vgl. Ne 362v: anonym; vgl. Nh 494v: Theodoret fortgesetzt Ταῦτα … μεγάλη] Ca 354r: Eusebius; Cb 336r: Eusebius; PG 23 (1325 C7–D1)Ταῦτα δὲ προφητικῶς θεσπιζόμενα θεσπιζόμενος ἐπληροῦτο ῥητῶς", + "candidate_score": 0.665862, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_28_30", + "bdc_text": "bottschafft by dem bottenDer schon in Nr. 3073 , , erwähnte unbekannte Bote. , den ich euch geschickt hab. Angli libellum Siehe dazu zuletzt Nr. 3068 , [1] . - Mit Anglus ist König Eduard VI. gemeint. ist mir worden . Gott seye unser ewiger schutz und schirm. In il , 12 . novembris . A. Bl . Es kompt minen herren noch kain schreiben noch antwurt von nieman . Vgl. dazu Nr. 3073 , .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_914", + "psc_text": ", τοῦτ’ αὐτὸ καὶ νῦν διὰ τάχους τάχος γενέσθαι ἐπεύχεται. ἔσται … σωθήσεται] Nd 239r: Theodoret fortgesetzt; Nh 632r: Theodoret fortgesetztἔσται δὲ τοῦτο, ὅταν τὸ πλήρωμα τῶν ἐθνῶν εἰσέλθῃ· τότε γὰρ μετὰ πάντων καὶ αὐτὸς ὁ Ἰσραὴλ καὶ πᾶν γένος ἀνθρώπων σωθήσεται . ρμεʹ Ὕμνος σὺν θεολογίᾳ Ἀλληλούια. Ἀγγαίου καὶ Ζαχαρίου. Αἴνει, ἡ ψυχή μου, τὸν κύριον. αἰνέσω κύριον ἐν ζωῇ μου, ψαλῶ τῷ θεῷ μου, ἕως ὑπάρχω. Τὸ … αἶνος] vgl. Nd 239r τό γε μὴν…αἶνος: anonym; vgl. Nh 632v: anonym Τὸ … κύριον] A 393rv: Eusebius; P 334v: Eusebius; vgl. PG 24 (61 C11–D12)Τὸ ἀλληλούια αἶνον κυρίου σημαίνει· οὕτως γὰρ ἑρμηνεύεται ἡ λέξις. ἔστιν οὖν καὶ τὸ προκείμενον αἶνος. διὸ δὴ ἀρχόμενός φησιν ὁ λόγος· αἴνει, ἡ ψυχή μου, τὸν κύριον, ἤτοι … κύριον] vgl. Nd 239r: Eusebius; vgl. Nh 632v: Eusebiusἤτοι τοῦ πνεύματος τῇ ψυχῇ παρακελευομένου ἢ αὐτῆς ἑαυτῇ. Εἶθ’ ὑπακούσασα τῷ προστάγματι προστάττοντι προθύμως ἀποκρίνεται λέγουσα·", + "candidate_score": 0.660211, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_28_30", + "bdc_text": "bottschafft by dem bottenDer schon in Nr. 3073 , , erwähnte unbekannte Bote. , den ich euch geschickt hab. Angli libellum Siehe dazu zuletzt Nr. 3068 , [1] . - Mit Anglus ist König Eduard VI. gemeint. ist mir worden . Gott seye unser ewiger schutz und schirm. In il , 12 . novembris . A. Bl . Es kompt minen herren noch kain schreiben noch antwurt von nieman . Vgl. dazu Nr. 3073 , .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_518", + "psc_text": "Nd 132r: anonym; Nh 528r: Eusebius Φοβουμένους Φοβουμένους μέντοι τὸν κύριον τοὺς ἐξ ἐθνῶν καλεῖ κεκλημένους. εἰ δὲ βούλει, Ἰσραὴλ μὲν νόει τοὺς ἐξ ἐθνῶν ἀναγεννωμένους καὶ υἱοὺς Χριστοῦ τοὺς ἐκ σπέρματος Ἰσραὴλ χρηματίζοντας, μάλιστα εἰ καὶ τὴν δύναμιν τοῦ ὀνόματος σῴζοιεν, οἳ καὶ προκόψαντες λεχθεῖεν ἂν οἶκος Ἀαρών . οἱ δὲ πρὸ τῆς ἀναγεννήσεως ἐν προθύροις ὥσπερ ἑστῶτες τῆς κλήσεως καὶ ἢ ἐν κατηχουμένοις ὄντες, εὐλόγως ἂν λεχθεῖεν κληθεῖεν οἱ φοβούμενοι τὸν κύριον ἔτι πνεύματι δουλείας παιδαγωγούμενοι καὶ ὑπὸ φόβου ὄντες ἅτε μήπω τὸ πνεῦμα τῆς υἱοθεσίας ἀπειληφότες διὰ τὸ μὴ ἀναγεγεννῆσθαι ἐν Χριστῷ. Ἐν θλίψει ἐπεκαλεσάμην τὸν κύριον, καὶ ��πήκουσέ μου εἰς πλατυσμόν. κύριος ἐμοὶ βοηθός, οὐ φοβηθήσομαι, τί ποιήσει μοι ἄνθρωπος. κύριος ἐμοὶ βοηθός, κἀγὼ ἐπόψομαι τοὺς ἐχθρούς μου. ἀγαθὸν πεποιθέναι ἐπὶ κύριον ἢ πεποιθέναι ἐπ’ ἄνθρωπον. ἀγαθὸν ἐλπίζειν ἐπὶ κύριον ἢ ἐλπίζειν ἐπ’ ἄρχοντας. Συναγαγὼν … εὐρυχωρίαν] Ca 375r: Didymus; Cb 357r: anonym; Nd 132rv: anonym;", + "candidate_score": 0.657096, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_28_30", + "bdc_text": "bottschafft by dem bottenDer schon in Nr. 3073 , , erwähnte unbekannte Bote. , den ich euch geschickt hab. Angli libellum Siehe dazu zuletzt Nr. 3068 , [1] . - Mit Anglus ist König Eduard VI. gemeint. ist mir worden . Gott seye unser ewiger schutz und schirm. In il , 12 . novembris . A. Bl . Es kompt minen herren noch kain schreiben noch antwurt von nieman . Vgl. dazu Nr. 3073 , .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_652", + "psc_text": "θεοῦ γινομένους. τὰ δ’ αὐτὰ καὶ ἡ οἱ σὺν αὐτῷ σελήνη, ἁγία ἐκκλησία, ποιήσει συνευεργετοῦσα καὶ συναγανακτοῦσα αὐτῷ. Κύριος φυλάξει σε ἀπὸ παντὸς κακοῦ, φυλάξει τὴν ψυχήν σου. κύριος φυλάξει τὴν εἴσοδόν σου καὶ τὴν ἔξοδόν σου ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος. Πάντων … διαφύλαξον] vgl. Nd 167r θάρσει…διαφύλαξον: Chrysostomus fortgesetzt; vgl. Nh 563r: Theodoret fortgesetzt Πάντων … αὐτοῦ] A 292r: Eusebius; P 254v–255r: Eusebius; vgl. V 313v: Eusebius; vgl. PG 24 (12 B6–13); Curti 46Πάντων τοίνυν τῶν ἀπὸ κακίας ὁρμωμένων ἔχεις φύλακα τὸν θεὸν πρὸς τὸ μὴ κρατηθῆναί σε μηδὲ νικηθῆναι ὑπὸ κακίας. εἰ δὲ καὶ ζημία τις ἢ συμφορὰ περὶ τὸ σῶμα γένοιτο, ἀλλ’ οὔποτε τὴν ψυχήν σου παρήσει ὁ κύριος ὡς οὐδὲ τῷ Ἰώβ, περὶ οὗ ἔλεγεν· μόνην τὴν ψυχὴν αὐτοῦ διαφύλαξον . ἐξαιρέτως … αὐτοῦ] vgl. Nd 167rv: Chrysostomus fortgesetzt; vgl. Nh 563r: Chrysostomus fortgesetztἐξαιρέτως δὲ δεῖται ἡ ψυχὴ ἡμῶν φυλακῆς κατὰ τὸν τῆς", + "candidate_score": 0.656895, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_28_30", + "bdc_text": "bottschafft by dem bottenDer schon in Nr. 3073 , , erwähnte unbekannte Bote. , den ich euch geschickt hab. Angli libellum Siehe dazu zuletzt Nr. 3068 , [1] . - Mit Anglus ist König Eduard VI. gemeint. ist mir worden . Gott seye unser ewiger schutz und schirm. In il , 12 . novembris . A. Bl . Es kompt minen herren noch kain schreiben noch antwurt von nieman . Vgl. dazu Nr. 3073 , .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_535", + "psc_text": "καὶ κεχαρισμένον κεχαριτωμένον . διὸ εἴρηται· παρὰ κυρίου ἐγένετο αὕτη, καὶ αὕτη ἐστὶ θαυμαστὴ ἐν ὀφθαλμοῖς ὑμῶν ἡμῶν . ὁ … ᾠκειωμένων] Ca 377r: Didymus; Cb 359r: anonym; Nd 135v: anonym; Nh 531v: anonymὁ δὲ μέντοι Σύμμαχος Σύμμαχος, οὕτως ἐξέδωκε , παρὰ κυρίου, φησίν , ἐγένετο τοῦτο, καὶ αὐτὸ αὐτῶ παράδοξον ἐφάνη ὑμῖν ἡμῖν ἡμῖν ἐφάνη . παράδοξον γὰρ ἀληθῶς καὶ ἐπέκεινα παντὸς ~ θαύματος ἦν , ὃ μηδεὶς μηδέπω ποτὲ ὁ δεὶς μηδέπω ποτὲ ὁ οὐδεὶς οὐδέπω ποτὲ ὁ οὐδεὶς οὐδὲ πώποτε ὁ οὐδεὶς οὐδέποτε ἤλπισεν, τὸν τοῦ τοῦτο θεοῦ υἱὸν ἀποβληθῆναι μὲν ὑπὸ τῶν ἀρχόντων τοῦ προτέρου λαοῦ καὶ ὑπὸ τῶν τῆς παρ’ αὐτοῖς οἰκοδομῶν οἰκοδομῆς ἀποδοκιμασθῆναι, ἀρχηγὸν δὲ γενέσθαι καὶ κεφαλὴν τῶν ἀλλογενῶν καὶ ἀλλοφύλων ἐθνῶν τῶν πάλαι μὲν πλάναις δαιμονικαῖς ᾠκειωμένων. διό φασιν φησιν οἱ ἐν τῷ ψαλμῷ δηλούμενοι· καὶ … γωνία] Ca 377r: καὶ μετ’ ὀλίγα Cb 359r: anonym καὶ αὕτη ἐστὶ θαυμαστὴ ἐν ὀφθαλμοῖς", + "candidate_score": 0.655512, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_56_58", + "bdc_text": "Nüw kriegsvolck . Guͦt sorg haben zuͦ Gottlieben und Arben\" . Diese Abschrift und jene , die in Nr. 3076 , , beschrieben ist , wurden einem Korrespondenten Bullingers leihweise gesandt , vermutlich an Oswald Myconius ; s. Nr. 3082 , .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_103", + "psc_text": "τάγματα ein, wofür sonst ein Bezug fehlt. Die Bezeichnung von Israel, Aaron, Gottesfürchtige, mitunter auch Levi, als τάγματα scheint für Eusebius typisch zu sein. Ihre Darstellung findet man bei ihm immer wieder: vgl. die Fragmente zu Ps 21,24–25 (PG 23, 209 C14–212 A9); zu Ps 111,1–3; zu 127,1bc und zu Ps 134,19a–21b. Das Motiv von den τάγματα übernimmt Theodoret im Kommentar zu Ps 113,18–20 (PG 80,1793 B13–D9); es hat den Anschein, dass Niketas um diese Abhängigkeit wusste, als er ein Exzerpt daraus dem Eusebius zuwies. Ps 117,4ab Wichtigstes Kriterium für die Zuschreibung an Eusebius ist die verbale und inhaltliche Übereinstimmung mit der Hypothesis zu Ps 133: τοὺς ἔτι κατηχουμένους ἐν προθύροις τῆς πρώτης καὶ στοιχειώδους εἰσαγωγῆς ἑστῶτας , οὓς καὶ δούλους ὀνομάζει ἅτε μηδεπώποτε πνεῦμα υἱοθεσίας εἰληφότας. Niketas oder ein anderer Rezipient des Eusebius hatte, um den Vers 117,4a zu kommentieren, keinen Anlass, eine Verbindung zu Ps 133 herzustellen, da", + "candidate_score": 0.642266, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_56_58", + "bdc_text": "Nüw kriegsvolck . Guͦt sorg haben zuͦ Gottlieben und Arben\" . Diese Abschrift und jene , die in Nr. 3076 , , beschrieben ist , wurden einem Korrespondenten Bullingers leihweise gesandt , vermutlich an Oswald Myconius ; s. Nr. 3082 , .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_77", + "psc_text": "10b zu Ps 106. Während in den b-Nummern in meiner Sammlung der eusebische Anteil nachzuweisen ist, finden sich nicht wenige Texteinheiten, die diese Eindeutigkeit vermissen lassen. Der Kommentar zu Ps 106,31a–32 beginnt in N anonym wie folgt: μετὰ τοὺς ἀποστόλους καὶ τοῦ πρεσβυτερίου μνησθεὶς αἰνεῖν (nach ἡγουμένους Ne) τοὺς τῆς ἐκκλησίας ἡγουμένους παρακελεύεται τὸν θεόν. Bis hierher liest man eine Paraphrase der ersten zwei Sätze von Eusebius im Fragment Nr. 12 zu Ps 106, was der Textabgrenzung in C entspricht. Was folgt, ist einer unbekannten Quelle entnommen: ἡ δὲ αἰτία τοῦ αἰνεῖν τὸ τὴν ἔρημον πάλαι τῶν ἐθνῶν ἐκκλησίαν πνευματικῶν ναμάτων ἐν μεθέξει γενέσθαι πολλῶν· οἱ γὰρ ποταμοὶ οἱ εὐαγγελικοί εἰσι λόγοι. Vokabular und Bilder sind reichlich aus Eusebius belegbar, aber sie sind nicht ausschließlich eusebisch. Vor allem aber ist die Wendung ἐν μεθέξει γενέσθαι vornehmlich bei Kyrill und nie bei Eusebius zu finden. Niketas hat nicht nur den direkt", + "candidate_score": 0.641382, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_56_58", + "bdc_text": "Nüw kriegsvolck . Guͦt sorg haben zuͦ Gottlieben und Arben\" . Diese Abschrift und jene , die in Nr. 3076 , , beschrieben ist , wurden einem Korrespondenten Bullingers leihweise gesandt , vermutlich an Oswald Myconius ; s. Nr. 3082 , .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_94", + "psc_text": "ἐθνῶν ἁπάντων κλῆσις θεσπίζεται). Inhaltlich identisch heißt es in seiner περιοχή zu Ps 106: προφητεία κλήσεως ἐθνῶν (Periochae 136,118 Bandt). Ps 106,10a–12b Der als Fragment 7b gezählte Text steht allein bei Niketas (Nd fol. 97v; Ne fol. 355rv; Nh fol. 492r), und zwar zu Vers 10a nach einem Exzerpt aus Theodoret und vor dem nächsten Lemma Vers 11. Für den Überschuß gegenüber dem Fragment 7a in A P C ist eine Quelle anzunehmen, da es nicht der Arbeitsweise von Niketas enstpricht, mehr als den einen oder anderen Ausdruck hinzuzufügen. Der μείζων-Satz ist eusebisch, denn der Gedanke, dass die Dankbarkeit infolge der Erinnerung an Übel größer wird, findet sich sehr ähnlich im Kommentar zu Ps 85,11: ἐπιστρέφει τοίνυν αὐτὸς ἑαυτὸν καὶ μνήμην ποιεῖται τῆς αὐτοῦ ἁμαρτίας, ἵνα μείζων γένηται ἡ πρὸς τὸν θεὸν εὐχαριστία (PG 23, 1036 D5–7). Die folgende Wortverbindung τὴν αἰτίαν παρατίθησι δι’ ἥν haben laut der Datenbank TLG", + "candidate_score": 0.638504, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_56_58", + "bdc_text": "Nüw kriegsvolck . Guͦt sorg haben zuͦ Gottlieben und Arben\" . Diese Abschrift und jene , die in Nr. 3076 , , beschrieben ist , wurden einem Korrespondenten Bullingers leihweise gesandt , vermutlich an Oswald Myconius ; s. Nr. 3082 , .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_92", + "psc_text": "Ps 105,35a–36b Die Angabe „Chrysostomus“ in Nd und Nh ist verrutscht und bezieht sich auf den folgenden Eintrag. Für Eusebius als Verfasser sprechen gute Gründe: Die Wortverbindung τῶν ἀλλοφύλων καὶ ἀθέων ἐθνῶν verweist deutlich auf den Lehrer in Cäsarea, ebenso die Art der Zitation von LXX:Wis:14:12: Wo Eusebius den verhältnismäßig selten zitierten Spruch anbringt, wird er durch Assoziierung von ἄσεμνος (Praeparatio I 9,18 = 39,2) oder ἀκόλαστος (Praeparatio VII 2,4 = 365,11) ausgelöst, beide Termini wie hier auf Götzenverehrung bezogen. Ps 106,2a–3b Zum ersten Stück (Fragment Nr. 3): Nomen und Attribute sind typisch für Eusebius. Es liegt inhaltlich nahe, den Satz im engen Kontext des folgenden Eusebius-Fragmentes zu vermuten. Zum zweiten Stück (Fragment Nr. 4): Die Ausdrucksweise deutet klar auf Eusebius: Den eröffnenden Imperativ τήρει δέ mit Konjunktion (ὡς, ὅπως, ὅτι) setzt Eusebius in Nachahmung des Origenes gerne ein, um eine Textbeobachtung mitzuteilen (was bei Chrysostomus nicht zu finden ist).", + "candidate_score": 0.637789, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_34_36", + "bdc_text": "zuͦ Ravenspurg : Siehe schon Nr. 3073 , . .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_143", + "psc_text": "TU 183 (Berlin / Boston 2019) 122–141. gesetzt. In dem von mir verarbeiteten Quellenmaterial begegnen sie nicht, waren aber wohl im ursprünglichen Werk angegeben.Vgl. hierzu Bandt, Eusebius (wie Anm. 46) 122–123. Der Kommentar des Eusebius enthielt, wie aus dem direkt überlieferten zweiten Teil seines Werkes zu ersehen ist, eine der Auslegung voranstehende Zitation der Lemmata. Deren Aufteilung kann jedoch für den dritten Teil nicht sicher aus den Fragmenten erschlossen werden; sie folgt deshalb der Präsentation in den Hauptzeugen. Ihr Text dagegen wurde aus der Göttinger Septuaginta von RahlfsAlfred Rahlfs, Psalmi cum Odis = Septuaginta X (Göttingen 21967). übernommen, da nicht davon ausgegangen werden kann, in der Palästinischen Katene habe der Bibeltext gestanden, den Eusebius kommentiert hat. Und selbst wenn in ihr Eusebs Psalmentext reproduziert gewesen wäre, könnte man ihn aus den rezenten Hauptzeugen A und P nicht rekonstruieren, da sie, wie schon Marguerite Harl festgestellt hat, nicht denselben Psalter benutzt", + "candidate_score": 0.63483, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_57", + "bdc_text": "Diese Abschrift und jene , die in Nr. 3076 , , beschrieben ist , wurden einem Korrespondenten Bullingers leihweise gesandt , vermutlich an Oswald Myconius ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_28", + "psc_text": "Missgeschick. Ebenso kann die Zuordnung der Textstücke zu den Lemmata in C von den Hauptzeugen abweichen, zum Beispiel die Nr. 4 und 5 zu Ps 117. Neben der Epitomierung wird in C keine systematische Bearbeitung vorgenommen. Paraphrastische Verdrängungen des ursprünglichen Wortlauts wie gegen Ende des Fragmentes zu Ps 103,25a–26b sind selten. (Ca) Parisinus gr. 139 (10. Jh.) Der seit dem Jahr 1622 in Paris befindliche und wegen seiner prachtvollen Miniaturen als Psautier de Paris berühmt gewordene Codex aus dem zehnten JahrhundertZum Codex vgl. Vanderschelden (wie Anm. 9) 40–44. teilt mit der übrigen Katenenüberlieferung die unangenehme Eigenschaft der Unzuverlässigkeit in den Namensangaben. Zum Beispiel ist die Theodoret-Passage zu Ps 103,2b (PG 80, 1696A) τὴν τῆς δημιουργίας εὐκολίαν – μόνῳ χρησάμενος, die Pitra in seinen Analecta als einen Origenes zu Ps 103,2 bringt und Migne als Chrysostomus spurius zu Ps 103 (PG 55, 647) druckt, in Ca als ein Text von Apolinarius", + "candidate_score": 0.633312, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_57", + "bdc_text": "Diese Abschrift und jene , die in Nr. 3076 , , beschrieben ist , wurden einem Korrespondenten Bullingers leihweise gesandt , vermutlich an Oswald Myconius ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_32", + "psc_text": "ὀλίγα nicht notwendig, dass der ausgezogene Autor tatsächlich derselbe wie der zuvor genannte ist. So wird auf fol. 377r, innerhalb der Kommentierung von Ps 117,23, als vorletzter Eintrag ein Auszug aus Theodoret (PG 80, 1816 C: τοῦτον – τόκον) unter καὶ μετ’ ὀλίγα geboten, obwohl zwei Einträge angeblich aus Didymus vorausgehen, der eine vorgestellt als διδύμου, der andere wieder mit καὶ μετ’ ὀλίγα. Diese beiden stammen in Wirklichkeit aus Eusebius. (Cb) Venetus Marcianus gr. Z 17 (10. Jh.) Der Codex, der zur Schenkung von Kardinal Bessarion an die Marciana gehört,Zum Codex vgl. Vanderschelden (wie Anm. 9) 45–48. stimmt mit Ca in der Komposition und Darbietungsweise völlig überein. Dorival hielt es deshalb für möglich, dass beide Handschriften in demselben atelier entstanden sein könnten.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) I 248. Der enge Kontakt, der zwischen beiden offensichtlich besteht, mag diesen Schluß für das Layout nahelegen. Aber Cb ist nicht einfach eine", + "candidate_score": 0.633126, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_34_36", + "bdc_text": "zuͦ Ravenspurg : Siehe schon Nr. 3073 , . .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_135", + "psc_text": "Den letzten in P überlieferten Satz, der mit ἐπιτελῶν endet, teilend fügt Niketas noch zwei weitere Sätze an, in denen Eusebius ein Hauptmotiv seiner Auslegung wie in einem hymnischen Abschluß zusammenfasst. Die zentralen Wörter ἀναπέμπειν und ἀθρόως begegnen immer wieder durch den gesamten Kommentar hindurch. Ausgaben und Vorarbeiten Im allgemeinen stand bislang der Forschung zur Verfügung der Text des Psalmen-Kommentars von Eusebius in den 1857 gedruckten Bänden 23 und 24 der Patrologia Graeca von Jacques-Paul Migne. Der Band 23 enthält in den Kolumnen 76 bis 1396 eine Kommentierung zu Ps 1–118. Sie ist der Edition von Bernard de Montfaucon entnommen.Bernard de Montfaucon, Collectio Nova Patrum et Scriptorum Graecorum. Tomus Primus (Paris 1706). In seinem, ebenfalls von Migne nachgedruckten, Vorwort gibt unser Archeget an, er habe einen lückenhaften Taurinensis aus der Bibliothek von Kardinal Perronius verwendet sowie einen Coislinianus, womit er den Coislinianus 44 meint, und für das, was darin fehlt,", + "candidate_score": 0.631233, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_32_34", + "bdc_text": "Nr. 3088 , . Gott well , das kain butzList . darhinder steck! Man wartet noch vyl mehr raisigerSoldaten der Kavallerie ( des Kaisers ) . zuͦ Ravenspurg :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_794", + "psc_text": "ἤδη τῶν δηλουμένων κατηξιώθησαν. οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ ἔτι μᾶλλον χρὴ προσδοκᾶν ἔσεσθαι τοῦτο, ὅταν τὸ πλήρωμα τῶν ἐθνῶν εἰσέλθῃ καὶ ἡ δευτέρα καὶ ἔνδοξος τοῦ σωτῆρος ἡμῶν ἐπιστατῇ ἐπιστῇ παρουσία· τότε γὰρ ἀληθῶς ὀφθήσεται μεγάλη οὖσα τοῦ κυρίου ἡ δόξα. Μὴ … προφερομένου] vgl. Nd 208v τάχα…φέρεται: anonym; vgl. Nh 602v: anonymΜὴ θαυμάσῃς δέ, εἰ ἀντὶ τοῦ ἐξομολογήσονται καὶ ᾄσονται ἐξομολογησάσθωσαν καὶ ᾀσάτωσαν εἴρηται· πολλὰ γὰρ κατά τινα χαρακτῆρα Ἑβραϊκὸν ἐν ταῖς γραφαῖς εἴωθε φέρεσθαι προστακτικῶς τοῦ ἁγίου πνεύματος τὰ προφητικῶς ἢ καὶ εὐκτικῶς λεγόμενα προφερομένου. Ὅτι ὑψηλὸς κύριος καὶ τὰ ταπεινὰ ἐφορᾷ, καὶ τὰ ὑψηλὰ ἀπὸ μακρόθεν μακρώθεν γινώσκει. Μὴ … λήσεται] A 347v–348r: Eusebius am Rand; ἄλλως in der Zeile; P 298r: EusebiusΜὴ θαυμάσῃς, φησίν, εἰ ταῦτα γενήσεταί ποτε ἐν ἀνθρώποις· οὐ γὰρ ἀπηλλοτρίωται τῆς τοῦ θεοῦ προνοίας τὰ ἀνθρώπινα. μέλει μέλλει δὲ αὐτῷ καὶ τούτων· εἰ γὰρ καὶ τὰ μάλιστα αὐτὸς ὑψηλὸς καὶ ἐπέκεινα πάντων τυγχάνει,", + "candidate_score": 0.631071, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_47_49", + "bdc_text": "November . Bullingers Abschrift davon ( ohne Grüße und Unterschrift ) wird in Zürich ZB , Ms A 43 , aufbewahrt . Auf einem etwa A3 großen Blatt , das Bullinger quer faltete ( daraus entstanden die vier Seiten 23 bis 26 der Handschrift Ms A 43 )", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_56", + "psc_text": "Les Chaînes (wie Anm. 3) III 513. konnte ich drei Codices auswerten. (Nd) Coislinianus 190 (13. / 14.Jh.) Der 259 Blätter umfassende Pariser Codex ist auf Pergament geschrieben, das teilweise ein Palimpsest darstellt; es enthält eine noch nicht zuzuordnende Psalmenkatene.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) III 508. Ab fol. 196 sind 22 Seiten Papier eingelegt worden; die Herstellungsweise verweist auf Südtitalien.Zur Analyse der Herstellung, Lokalisierung und Datierung vgl. Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) III 505–507. Die Handschrift enthält den zweiten Band der Niketas-Katene und setzt unbeschädigt erst mit der Behandlung von Ps 80,2b ein. Das Fehlen des Materials ab Ps 77 dürfte der Vorlage anzulasten sein.Vgl. Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) III 507–508. Der Coislinianus bietet nicht den originalen Text, wie ihn Niketas der Öffentlichkeit übergab. Denn die Abweichungen zwischen Nh und Nd weisen dort auf eine Bearbeitung des Textes in Nd hin, wo Nh mit der Palästinischen", + "candidate_score": 0.630028, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_34_36", + "bdc_text": "zuͦ Ravenspurg : Siehe schon Nr. 3073 , . .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_0", + "psc_text": "Vorbemerkung der Online-Edition Die vorliegende Online-Fassung der als „Eusebius von Caesarea Werke Band X: Der Psalmenkommentar. Teil 3: Fragmente zu Psalm 101–150. Herausgegeben von Franz Xaver Risch, GCS.NF 32, Berlin/Boston 2022“ publizierten Druckfassung wurde aus einer Classical Text Editor-Datei konvertiert. Die Apparate (Bezeugung und Varianten) sind daher (vorerst) nicht für die Anzeige im PTA optimiert, da grundsätzlich die Bezeugung des Lemmas fehlt. Dafür ersetzt die Online-Edition die fehlenden Bibelstellen-, Personen- und Ortsindices der gedruckten Edition. Da im ersten Band die allgemeiner einleitenden Fragen zum Psalmen-Kommentar des Eusebius von Cäsarea und seiner Überlieferung behandelt werden, beschränke ich mich hier im wesentlichen auf besondere Hinweise zu den Handschriften, denen ich die Fragmente zu Ps 101–150 entnommen habe. Die Überlieferung Der Psalmen-Kommentar des Eusebius ist, wie in den vorangehenden Teilbänden unserer Edition im einzelnen dargelegt ist, uneinheitlich überliefert: von Ps 1 bis 50 auszugsweise in Katenen-Handschriften, von Ps 51 bis 95 ganz und", + "candidate_score": 0.628585, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_31_33", + "bdc_text": "; Nr. 3088 , . Gott well , das kain butzList . darhinder steck! Man wartet noch vyl mehr raisigerSoldaten der Kavallerie ( des Kaisers ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_794", + "psc_text": "ἤδη τῶν δηλουμένων κατηξιώθησαν. οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ ἔτι μᾶλλον χρὴ προσδοκᾶν ἔσεσθαι τοῦτο, ὅταν τὸ πλήρωμα τῶν ἐθνῶν εἰσέλθῃ καὶ ἡ δευτέρα καὶ ἔνδοξος τοῦ σωτῆρος ἡμῶν ἐπιστατῇ ἐπιστῇ παρουσία· τότε γὰρ ἀληθῶς ὀφθήσεται μεγάλη οὖσα τοῦ κυρίου ἡ δόξα. Μὴ … προφερομένου] vgl. Nd 208v τάχα…φέρεται: anonym; vgl. Nh 602v: anonymΜὴ θαυμάσῃς δέ, εἰ ἀντὶ τοῦ ἐξομολογήσονται καὶ ᾄσονται ἐξομολογησάσθωσαν καὶ ᾀσάτωσαν εἴρηται· πολλὰ γὰρ κατά τινα χαρακτῆρα Ἑβραϊκὸν ἐν ταῖς γραφαῖς εἴωθε φέρεσθαι προστακτικῶς τοῦ ἁγίου πνεύματος τὰ προφητικῶς ἢ καὶ εὐκτικῶς λεγόμενα προφερομένου. Ὅτι ὑψηλὸς κύριος καὶ τὰ ταπεινὰ ἐφορᾷ, καὶ τὰ ὑψηλὰ ἀπὸ μακρόθεν μακρώθεν γινώσκει. Μὴ … λήσεται] A 347v–348r: Eusebius am Rand; ἄλλως in der Zeile; P 298r: EusebiusΜὴ θαυμάσῃς, φησίν, εἰ ταῦτα γενήσεταί ποτε ἐν ἀνθρώποις· οὐ γὰρ ἀπηλλοτρίωται τῆς τοῦ θεοῦ προνοίας τὰ ἀνθρώπινα. μέλει μέλλει δὲ αὐτῷ καὶ τούτων· εἰ γὰρ καὶ τὰ μάλιστα αὐτὸς ὑψηλὸς καὶ ἐπέκεινα πάντων τυγχάνει,", + "candidate_score": 0.628, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_67_69", + "bdc_text": "November ; s. NBD X 196 ] verlassen haben und von Kaiser Karl V. mit einer Mission beauftragt worden sein ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_324", + "psc_text": "171v: Eusebius; AS III 495,28–39Πρῶτον παρεπίκραναν ἀναβαίνοντες ἐν τῇ Ἐρυθρᾷ Θαλάσσῃ . δεύτερον ἐπείρασαν τὸν θεὸν ἐν τῇ ἐρήμῳ . τρίτον παρώργησαν Μωυσὴν ἐν τῇ παρεμβολῇ . τέταρτον ἐποίησαν μόσχον ἐν Χωρήβ . πέμπτον … ἀπήγγειλαν] vgl. V 265r: anonym; Nd 87v: anonym; Ne 324rv: anonym; Nh 481r: Theodoret fortgesetzt; πέμπτον πέμπτον ὅτι ἐξουθένησαν ἐξουδένωσαν γῆν ἐπιθυμητήν, ὅτε ἐπανελθόντες … ἀπήγγειλαν] Ca 349r: Apolinarius; Cb 331r: Apolinarius ἐπανελθόντες ἐπανελθόντες γὰρ οἱ κατάσκοποι πρέσβεις ἀπηγόρευσαν καὶ κακῶς καθὼς εἶπαν εἶπον τὴν γῆν τῆς ἐπαγγελίας ἀνέτρεψάν τε τὰς προαιρέσεις τοῦ λαοῦ, ὁπηνίκα ὁπηνίκα μόνος Ἰησοῦς ὁ τοῦ Ναυῆ Ναυὶ καὶ wie es scheint Χαλὲβ χάλεβ χάβελ ὁ τοῦ Ἰεφωνῆ ιεφοννὶ ἰεφονὶ ἰεφονῆ παρελθόντες εἰς μέσον τἀναντία τοῖς λοιποῖς περὶ τῆς γῆς περὶ γῆς nach τἀναντία ἀπήγγειλαν. Καὶ ἐτελέσθησαν τῷ Βεελφεγὼρ καὶ ἔφαγον θυσίας νεκρῶν. καὶ παρώξυναν αὐτὸν ἐν τοῖς ἐπιτηδεύμασιν αὐτῶν, καὶ ἐπληθύνθη ἐν αὐτοῖς ἡ πτῶσις. Ἕκτον … μνήμας] A 153v:", + "candidate_score": 0.62485, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_67_69", + "bdc_text": "November ; s. NBD X 196 ] verlassen haben und von Kaiser Karl V. mit einer Mission beauftragt worden sein ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_756", + "psc_text": "τὸν σωτῆρα καὶ κύριον ἡμῶν παρίστησιν ὁ αὐτὸς φάσκων· μὴ εἴπῃς· τίς καταβήσεται εἰς τὴν ἄβυσσον; τουτέστι Χριστὸν ἐκ νεκρῶν ἀναγαγεῖν . καὶ ἐν τῷ Ἰὼβ δὲ εἴρηται· ἐν δὲ ἴχνεσιν ἀβύσσου περιεπάτησας; ἀνοίγονται δέ σοι φόβῳ πύλαι θανάτου; κἀνταῦθα τοίνυν ἄβυσσον τὰ καταχθόνια κέκληκεν. Οὐ … αὐτοῦ] Nd 194v οὐκ ἄρα…αὐτοῦ: Theodoret fortgesetzt; Nh 590v: Chrysostomus fortgesetztΟὐ μόνον δὲ ἀπὸ τῆς πρώτης τοῦ παντὸς δημιουργίας γνωρίζεται μέγας ὢν ὁ κύριος, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τῆς εἰσέτι δεῦρο ἐνεργούσης ἐναργοῦς προνοίας αὐτοῦ. Αἱ … ὕδασιν] Nd 194rv: Theodoret fortgesetzt; Nh 590v: Theodoret fortgesetzt Αἱ θάλασσαι γάρ εἰσι αἱ τὴν γῆν περιέχουσαι. διὸ λέλεκται· ὁ θεμελιῶν τὴν γῆν ἐν τοῖς ὕδασιν. Ἀνάγων νεφέλας ἐξ ἐσχάτου τῆς γῆς. Τίς … γῇ] Nd 194v: Theodoret fortgesetzt; Nh 590v: Chrysostomus fortgesetztΤίς γάρ ἐστιν ὁ ἀνάγων νεφέλας ἐξ ἐσχάτου τῆς γῆς ἢ οὗτος αὐτὸς ὁ διακυβερνῶν τὸν σύμπαντα κόσμον; οὐ γὰρ δὴ ἡ ὑγρὰ οὐσία οὐδὲ", + "candidate_score": 0.62327, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_67_69", + "bdc_text": "November ; s. NBD X 196 ] verlassen haben und von Kaiser Karl V. mit einer Mission beauftragt worden sein ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_617", + "psc_text": ", εὐχόμενοι ἐπαναλαβεῖν αὐτὴν τὴν προτέραν ἑαυτῆς εἰρήνην ἀπαλλαγεῖσαν τοῦ κατειληφότος αὐτὴν πολέμου. δ´ Ἡ … ἐποιοῦντο] Nd 169v: anonym; Nh 565v: anonymἩ τετάρτη ᾠδὴ τῶν ἀναβαθμῶν τῶν ἀναβαθμῶν ᾠδή ~ πάλιν εὐχὴν ὠδὴν περιέχει τῶν ἐπὶ τῆς αὐτῆς πορείας παρελκομένων καὶ διὰ πολλῶν ἐθνῶν τὴν ἐπάνοδον πορείαν ποιουμένων, εἴτε οἱ περὶ τὸν Ζοροβάβελ καὶ καὶ τὸν Ἰησοῦν τὸν τοῦ Ἰωσεδὲκ ὑπῆρχον οὗτοι εἴτε οἱ περὶ τὸν Νεμίαν Νεεμίαν t.r. καὶ Ἔσδραν. κάμνοντες δὲ τὰ κατὰ τὴν ὁδόν ἐλέου καὶ οἴκτου δέονται τυχεῖν παρὰ τοῦ θεοῦ. διό φασιν φησιν · ἐλέησον ἡμᾶς, κύριε, ἐλέησον ἡμᾶς, ὅτι ἐπὶ πολὺ ἐπλήσθημεν ἐξουδενώσεως ὡς ἐξουδενωμένοι . εἰκὸς γὰρ αὐτοὺς καὶ ἐξουθενεῖσθαι ἐξουδενεῖσθαι καταφρονουμένους ὑπὸ τῶν ἐθνῶν τῶν μεταξὺ τῆς Ἱερουσαλὴμ καὶ καὶ τῆς Βαβυλῶνος, δι’ ὧν τὴν ἐπάνοδον ἐποιοῦντο. ε´ Τὴν … πολεμίων] Nd 171r: anonym; Nh 567r: anonymΤὴν πέμπτην ᾠδὴν τῶν ἀναβαθμῶν ᾄδουσιν οἱ ἐπιβάντες ἤδη λοιπὸν τῆς Ἰουδαίας γῆς εὐχάς τε", + "candidate_score": 0.622, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_46_48", + "bdc_text": "vgl. Nr. 2980 , . - Der von Blarer beigelegte Brief datierte vom 8 . November . Bullingers Abschrift davon ( ohne Grüße und Unterschrift ) wird in Zürich ZB , Ms A 43 , aufbewahrt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_60", + "psc_text": "Papierhandschrift wurde im (heute nicht mehr existierenden) Kloster zum heiligen Sabbas in Bukarest von einem Nikolaos angefertigt und am 26. Januar 1682 abgeschlossen. So möchte man jedenfalls die Schlußnotiz auf fol. 665r verstehen. Dorival nimmt eine Entstehung im 15. bis 16. Jahrhundert an.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) III 502. Auftraggeber oder späterer Besitzer war der auf fol. 13r genannte rumänische Gelehrte und Politiker Constantin Cantacuzenus, der 1716 verstarb, doch gelangte das Buch, dem Katalog der British Library zufolge, schon vor dessen Tod über Edmund Chishull in englischen Besitz. Der Harleianus gehört zu den wenigen Codices, die den gesamten Text der Niketas-Katene enthalten. Allerdings scheint der Schreiber der Meinung gewesen zu sein, er könne hie und da einen längeren Abschnitt übergehen. Die Auslassungen mögen auch der Vorlage geschuldet sein; um bloße Lesefehler kann es sich kaum handeln. Wo sie bemerkt wurden, haben mindestens zwei Hände am Rand den Text nachgetragen.", + "candidate_score": 0.621983, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_67_69", + "bdc_text": "November ; s. NBD X 196 ] verlassen haben und von Kaiser Karl V. mit einer Mission beauftragt worden sein ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_967", + "psc_text": "δὲ ἦν αὐτὸς πάλιν ὁ τοῦ θεοῦ λόγος πάλαι μὲν αὐτῶν βασιλεὺς ὤν, ὕστερον δὲ παραιτηθεὶς ὑπ’ αὐτῶν. διὸ πρὸς τὸν προφήτην Σαμουήλ φησιν· οὐ σὲ ἐξουθενήκασιν· ἀλλ’ ἐμὲ τοῦ μὴ βασιλεύειν ἐπ’ αὐτῶν . ἐπεὶ δὲ μὴ ὑπήκουσαν τῇ κλήσει, εἰκότως τῆς χαρᾶς χάριτος καὶ τῆς εὐφροσύνης ἑαυτοὺς ἐστέρησαν. τά γε μὴν ἔθνη τὸν ἐκείνοις πρώτοις κατηγγελμένον βασιλέα ἐπιγνόντα κατεδέξαντο. διόπερ ἡ κατὰ θεὸν εὐφροσύνη καὶ ἀγαλλίασις μετῆλθεν ἐπ’ αὐτά. ὅθεν τὰ μὲν καθ’ ὅλης τῆς οἰκουμένης ἔθνη ἐν ταῖς ἑαυτῶν ἐκκλησίαις αἰνοῦσι τὸ ὄνομα ὄνομα αὐτοῦ τοῦ βασιλέως αὐτῶν ἑαυτῶν ἐν χορῷ τοῦ θεοῦ λόγου τὸ ὄνομα Ἰησοῦν Χριστὸν μετὰ χορείας δοξάζοντες. Ἀλλὰ … φάσκων] vgl. Nd 256r: Chrysostomus fortgesetzt; Nh 649v: EusebiusἈλλὰ καὶ ὁ καθεῖς καθεὶς καθ’ ἕνα καθένα παρ’ ἑαυτῷ τυγχάνων δι’ ἔργων ἀγαθῶν καὶ διὰ τῶν τοῦ σώματος πράξεων τὰ συντελοῦντα εἰς ὕμνον καὶ δοξολογίαν τοῦ θεοῦ διαπράττεται. εἰκότως τοῦτ’ αὐτὸ αὐτὸν προλαβὼν ὁ λόγος", + "candidate_score": 0.621616, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_67_69", + "bdc_text": "November ; s. NBD X 196 ] verlassen haben und von Kaiser Karl V. mit einer Mission beauftragt worden sein ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_618", + "psc_text": "ὡς ἐξουδενωμένοι . εἰκὸς γὰρ αὐτοὺς καὶ ἐξουθενεῖσθαι ἐξουδενεῖσθαι καταφρονουμένους ὑπὸ τῶν ἐθνῶν τῶν μεταξὺ τῆς Ἱερουσαλὴμ καὶ καὶ τῆς Βαβυλῶνος, δι’ ὧν τὴν ἐπάνοδον ἐποιοῦντο. ε´ Τὴν … πολεμίων] Nd 171r: anonym; Nh 567r: anonymΤὴν πέμπτην ᾠδὴν τῶν ἀναβαθμῶν ᾄδουσιν οἱ ἐπιβάντες ἤδη λοιπὸν τῆς Ἰουδαίας γῆς εὐχάς τε ἀναπέμπουσιν εὐχαριστηρίους τῷ θεῷ, ἐφ’ οἷς ἐρρύσθησαν das zweite ρ gelöscht ἀπό τε τῆς αἰχμαλωσίας καὶ ἀπό τε τῶν μεταξὺ ὄντων ἐχθρῶν τε καὶ πολεμίων. διό φασιν φησιν · εἰ μ��� ὅτι κύριος ἦν ἐν ἡμῖν, ἄρα ζῶντας ἂν κατέπιον ἡμᾶς , καὶ τὰ ἀκόλουθα ὡς ἐπιλέγουσιν· ἡ ψυχὴ ἡμῶν ὡς στρουθίον ἐρρύσθη das zweite ρ gelöscht ἐκ τῆς παγίδος τῶν θηρευόντων. ἡ παγὶς συνετρίβη, καὶ ἡμεῖς ἐρρύσθημεν das zweite ρ gelöscht · σαφῶς γὰρ ἤδη ῥυσθέντες καὶ ἀπαλλαγέντες τῶν πολεμίων ἔξω τε γενόμενοι παντὸς φόβου ταῦτα ᾄδουσιν. Ϛ´ Τὴν … τυγχάνοντες] Nd 173v: anonym; Nh 569r: anonymΤὴν ἕκτην ᾠδὴν", + "candidate_score": 0.62109, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_61", + "bdc_text": "Er wurde von einem Ratsherrn eines benachbarten St ädtchens verfasst , vielleicht Günzburg .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_12", + "psc_text": "Ebenso ist vielleicht im Text zu Ps 144,14a–16b das am Rand braun geschriebene ἀμείβων, das den Ausdruck πόλιν ἐκ πόλεως ergänzen soll, keine korrigierende eigene Erfindung. Dagegen wieder muss der Autor von P2 keine besondere Vorlage benutzt haben, wenn er an einer Stelle im Text zu Ps 136,1b–2 die Formulierung ändert: aus ἀπεκλαίοντο τῆς ἑαυτῶν πατρίδος ὡς ἂν θεοῦ πόλεως μεμνημένοι macht er ἀπεκλαίοντο τῆς ἑαυτῶν πατρίδος τὴν ἐρήμωσιν ὡς ἂν θεοῦ πόλεως μεμνημένοι. Er erwartete zu ἀπεκλαίοντο einen Akkusativ, den er sich mit τὴν ἐρήμωσιν ausdachte, und sah nicht, dass τῆς ἑαυτῶν πατρίδος zum folgenden Partizip μεμνημένοι gehört. Das Verhältnis des Textes in A und P ist im großen und ganzen einfach und sicher zu bestimmen; einige Details müssen im Unklaren bleiben. Auf die gemeinsamen fenestrae habe ich bereits hingewiesen. Darüber hinaus fehlte im Hyparchetyp in der Kommentierung zu Ps 104 eine längere Passage; sie kann mit der Sekundärüberlieferung", + "candidate_score": 0.619345, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_48", + "bdc_text": "Bullingers Abschrift davon ( ohne Grüße und Unterschrift ) wird in Zürich ZB , Ms A 43 , aufbewahrt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_16", + "psc_text": "In den Fragmenten zu Ps 118,132ab λαμβάνουσιν und zu Ps 144,13a–13ab ὠβέλισται ist die fenestra umgekehrt nur in P zu sehen. (Im Fragment zu Ps 144,21a–c, wo ich προφητείαν eingefügt habe, hat P entweder das Fenster oder das Wort übersehen.) Weitere Beobachtungen bestätigen, dass A nicht Vorlage für P war. Während singuläre Formulierungen wie δηλοῖ δὲ οὕτω καὶ ἄλλος zu Beginn des Fragmentes zu Ps 123,3b–5 dem Autor der Handschrift A zueigen und dem von P unbekannt waren, gehen andere Abweichungen nicht auf Überlegungen von A zurück, sondern sind Fehler, die P vermieden hat. Dazu gehört beispielsweise der das Fragment zu Ps 122,1a–c beschließende, in A ausgefallene Halbsatz ἀπὸ δὲ τοῦ κάτω βλέπειν βλαβήσεται, oder ein Augensprung wie ὡς θεοῦ λαόν im Fragment zu Ps 101,11b–12b oder καὶ δοξολογεῖν im Fragment zu Ps 102,1ab oder ἢ κατὰ τὸν Θεοδοτίονα – τοῦ θεοῦ Ἰακώβ im Fragment zu Ps 113,7a–8b oder τυγχάνει,", + "candidate_score": 0.617548, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_61_63", + "bdc_text": "Er wurde von einem Ratsherrn eines benachbarten St ädtchens verfasst , vielleicht Günzburg . Darin werden u.a . Nachrichten aus Augsburg übermittelt :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_29", + "psc_text": "Namensangaben. Zum Beispiel ist die Theodoret-Passage zu Ps 103,2b (PG 80, 1696A) τὴν τῆς δημιουργίας εὐκολίαν – μόνῳ χρησάμενος, die Pitra in seinen Analecta als einen Origenes zu Ps 103,2 bringt und Migne als Chrysostomus spurius zu Ps 103 (PG 55, 647) druckt, in Ca als ein Text von Apolinarius wiedergegeben. Glücklicherweise sind solche Verwirrungen nicht die Regel. Malingrey scheint in ihrer Edition der Chrysostomus-Fragmente den Angaben durchgängig vertraut zu haben, und für die bevorstehende Edition des Hesychius dürfte sich der Parisinus ähnlich bewähren. Bietet aber Ca einen Eintrag unter dem Namen des Eusebius, ist immer Vorsicht geboten. So ist der in den Hauptzeugen anonyme Eintrag zu Ps 103,1bc zwar wohl richtig dem Kommentator aus Cäsarea zugeordnet, wenn aber kurz darauf, noch auf derselben Seite, wiederum ein Eusebius, diesmal zu Vers 2a, angekündigt wird, handelt es sich um einen Didymus, jedenfalls nach den Entscheidungen von Mühlenberg (Fragment 990 = 236,10–13).", + "candidate_score": 0.617243, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_38_40", + "bdc_text": "von dannen hie anzögt ; und das syDie Kaiserlichen . die schlüssel zuͦ den thoren by iren handen habind ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_728", + "psc_text": "αὐτοὶ καθεδοῦνται καθευδοῦνται ἐπὶ τοῦ θρόνου σου τοῦ τὸν τῷ Χριστῷ ἡτοιμασμένου ἡτοιμασμένον . εἰ δὲ μὴ φυλάξοιντο, αὐτοὶ ἑαυτοὺς ἀλλοτρίους τῆς ἐπαγγελίας καταστήσουσιν. ὁπόσοι δὲ ἐπὶ τὸν Χριστοῦ θρόνον ἐκαθέσθησαν τῶν ἐκ περιτομῆς, διαγνῶναι ἔστιν ἀπὸ τοῦ πλήθους τῶν ἀποστόλων αὐτοῦ καὶ τῶν μετὰ τοὺς ἀποστόλους μαθητῶν, ἀφ’ ὧν τοῦ τῆς ἐπισκοπῆς θρόνου πλεῖστοι ὅσοι ὦσι κατηξιώθησαν. Ὅτι ἐξελέξατο κύριος τὴν Σιών, ᾑρετίσατο αὐτὴν εἰς κατοικίαν ἑαυτῷ. αὕτη ἡ κατάπαυσίς μου εἰς αἰῶνα αἰῶνος, ὧδε κατοικήσω, ὅτι ᾑρετισάμην αὐτήν. Τὴν … θεότητος] A 323v–324r: anonym; P 279r: anonym; vgl. V 324v: anonym; Curti 186 Τὴν Σιὼν ἀναφέρωμεν ἀναφέρομεν ὡς καὶ ἐν τοῖς προλαβοῦσιν εἰς τὴν τῆς ἀρετῆς τελείωσιν πιστούμενοι τὸν λόγον ἀπὸ τῆς ᾠδῆς τῆς λεγούσης· οἱ πεποιθότες ἐπὶ κύριον ὡς ὄρος Σιών . οἱ δ’ οὖν πάντες, οἳ ἐξ ἐθνῶν διὰ Χριστοῦ τὸν τῶν ὅλων ἐπιγνόντες θεὸν καὶ ὑπὲρ τῆς εἰς αὐτὸν εὐσεβείας μέχρι θανάτου ἀγωνιζόμενοι ἔργοις αὐτοῖς", + "candidate_score": 0.616415, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_37_39", + "bdc_text": "Hat gestert ain burgerUnbekannt . von dannen hie anzögt ; und das syDie Kaiserlichen .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_620", + "psc_text": "καὶ ὁ κύριος κύκλῳ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ . οὔπω γὰρ τὴν οἰκοδομὴν ὁρῶντες, ἀλλὰ καὶ τὰ τείχη κατηριπωμένα aus κατερειπωμένα κατερειπωμένα τῆς πόλεως, ἐπ’ αὐτῷ τῷ κυρίῳ ὡς ἐποχυρωτάτῳ περιβόλῳ θαρσεῖν ὁμολογοῦσιν. ὁρῶντες … λαοῦ] Nd 173v: anonym; Nh 569r: anonymὁρῶντες δὲ καὶ γὰρ τοὺς ἐκ γειτόνων οἰκοῦντας ἀλλοφύλους καὶ τὰ πλησιόχωρα ἔθνη διαφθονούμενα ἐπὶ τῇ ἐπανόδῳ αὐτῶν φασιν· κύριος κύκλῳ τοῦ λαοῦ λαοῦ, αὐτοῦ , καὶ οὐκ ἀφήσει τὴν ῥάβδον τῶν ἁμαρτωλῶν ἐπὶ τὸν κλῆρον τῶν δικαίων . ζ´ Τὴν … αὐτῶν‌2] vgl. Nd 174ar: Theodoret fortgesetzt; vgl. Nh 571r: Theodoret fortgesetztΤὴν ἑβδόμην ᾠδὴν ᾄδουσιν ἀποκαταστάντες ἤδη τελείως. ὁρῶντές γε μὴν ἑαυτοὺς βραχεῖς ὄντας τὸν ἀριθμόν – τὸ γὰρ πλῆθος τοῦ λαοῦ καὶ τὸ πᾶν ἔθνος ἔθ’ ὑπῆρχεν ἀνθυπῆρχεν ἐν Βαβυλῶνι – εὐχὰς ὑπὲρ ἐκείνων ἀναπέμπουσιν. διὸ περὶ μὲν ἑαυτῶν φασιν· ἐν τῷ ἐπιστρέψαι κύριον τὴν αἰχμαλωσίαν Σιὼν ἐγενήθημεν ὡς παρακεκλημένοι καὶ τὰ ἑξῆς, σαφῶς διδάσκοντες, ὅτι πρὸ τούτου", + "candidate_score": 0.616384, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_48", + "bdc_text": "Bullingers Abschrift davon ( ohne Grüße und Unterschrift ) wird in Zürich ZB , Ms A 43 , aufbewahrt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_0", + "psc_text": "Vorbemerkung der Online-Edition Die vorliegende Online-Fassung der als „Eusebius von Caesarea Werke Band X: Der Psalmenkommentar. Teil 3: Fragmente zu Psalm 101–150. Herausgegeben von Franz Xaver Risch, GCS.NF 32, Berlin/Boston 2022“ publizierten Druckfassung wurde aus einer Classical Text Editor-Datei konvertiert. Die Apparate (Bezeugung und Varianten) sind daher (vorerst) nicht für die Anzeige im PTA optimiert, da grundsätzlich die Bezeugung des Lemmas fehlt. Dafür ersetzt die Online-Edition die fehlenden Bibelstellen-, Personen- und Ortsindices der gedruckten Edition. Da im ersten Band die allgemeiner einleitenden Fragen zum Psalmen-Kommentar des Eusebius von Cäsarea und seiner Überlieferung behandelt werden, beschränke ich mich hier im wesentlichen auf besondere Hinweise zu den Handschriften, denen ich die Fragmente zu Ps 101–150 entnommen habe. Die Überlieferung Der Psalmen-Kommentar des Eusebius ist, wie in den vorangehenden Teilbänden unserer Edition im einzelnen dargelegt ist, uneinheitlich überliefert: von Ps 1 bis 50 auszugsweise in Katenen-Handschriften, von Ps 51 bis 95 ganz und", + "candidate_score": 0.61619, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_24_26", + "bdc_text": "und waist sich nieman gnuͦgsam zuͦ verwaren!schützen ; s. Fischer II 1402 . Ich wart yetz widerumandererseits ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_839", + "psc_text": "224r: Eusebius (zu Vers 2); Nh 617r: Eusebius (zu Vers 2)διὰ δὲ τῆς ἀρχῆς τοῦ ψαλμοῦ παιδευόμεθα, ὅτι μὴ διὰ χειλέων καὶ γλώττης ἠφίει τὴν φωνήν – πῶς γὰρ ὁ μηδὲ γρύξαι ὑπὸ τοῦ δέους συγχωρούμενος συγχωρούμενος ἢ ὅλως (ἄλλως διᾶραι τὸ στόμα διὰ τὸ τὸ πρὸ τῶν θυρῶν ἐφεστάναι αὐτῷ τὸν Σαούλ – ἀλλ’ ἐκ διανοίας· τοιαύτης γὰρ δεῖται δεῖται φωνῆς nach θεῖον τὸ θεῖον, καθ’ ἣν καὶ σιωπώντων ἀκούει ἀκούει· ἀσφαλῶς οὖν ἔφη· φωνῇ μου πρὸς κύριον ἐκέκραξα · μηδενὸς γὰρ ἑτέρου μηδὲ αὐτῶν τῶν ἔνδον αὐτῷ συμπαρόντων ἀκουόντων, αὐτῷ μόνῳ τῷ θεῷ τὴν ἐκ μεγάλης δυνάμεως καὶ ὑπερβαλλούσης πίστεως ἠφίει φωνήν. διὸ καὶ παραχρῆμα ἔτυχεν αὐτοῦ ὑπηκόου. Ἐκχεῶ ἐναντίον αὐτοῦ τὴν δέησίν μου, τὴν θλῖψίν μου ἐνώπιον αὐτοῦ ἀπαγγελῶ. ἐν τῷ ἐκλείπειν ἐξ ἐμοῦ τὸ πνεῦμά μου. Εἴ … κεκτημένοις] A 369r: anonym; P 315rv: Eusebius; vgl. Nd 224v: Eusebius; vgl. Nh 617v: EusebiusΕἴ τις τὸν καιρὸν", + "candidate_score": 0.615927, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_28", + "bdc_text": "bottschafft by dem bottenDer schon in Nr. 3073 , , erwähnte unbekannte Bote. , den ich euch geschickt hab. Angli libellum Siehe dazu zuletzt Nr. 3068 , [1] .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_32", + "psc_text": "ὀλίγα nicht notwendig, dass der ausgezogene Autor tatsächlich derselbe wie der zuvor genannte ist. So wird auf fol. 377r, innerhalb der Kommentierung von Ps 117,23, als vorletzter Eintrag ein Auszug aus Theodoret (PG 80, 1816 C: τοῦτον – τόκον) unter καὶ μετ’ ὀλίγα geboten, obwohl zwei Einträge angeblich aus Didymus vorausgehen, der eine vorgestellt als διδύμου, der andere wieder mit καὶ μετ’ ὀλίγα. Diese beiden stammen in Wirklichkeit aus Eusebius. (Cb) Venetus Marcianus gr. Z 17 (10. Jh.) Der Codex, der zur Schenkung von Kardinal Bessarion an die Marciana gehört,Zum Codex vgl. Vanderschelden (wie Anm. 9) 45–48. stimmt mit Ca in der Komposition und Darbietungsweise völlig überein. Dorival hielt es deshalb für möglich, dass beide Handschriften in demselben atelier entstanden sein könnten.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) I 248. Der enge Kontakt, der zwischen beiden offensichtlich besteht, mag diesen Schluß für das Layout nahelegen. Aber Cb ist nicht einfach eine", + "candidate_score": 0.615409, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_24_26", + "bdc_text": "und waist sich nieman gnuͦgsam zuͦ verwaren!schützen ; s. Fischer II 1402 . Ich wart yetz widerumandererseits ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_649", + "psc_text": "θεὸν ἀφορῶντα αὐτὸς ὁ ἄυπνος φυλάττει θεὸς καὶ τούτου τὴν δεξιὰν χεῖρα σκέπει ἅτε δεξιαῖς πράξεσι χρωμένου καὶ τοὺς ἐχθροὺς ἐλαύνοντος τῇ ἑαυτοῦ δεξιᾷ καὶ τοὺς παραλύοντας τὰ δεξιὰ καὶ ἐξ αὐτῶν ἀντικειμένους ἀπελαύνει · μάλιστα γὰρ τῇ δεξιᾷ τῶν θεοφιλῶν ἐπιβουλεύειν πειρῶνται οἱ ἐχθροί. οὕτω γοῦν εἴρηται· καὶ Ἰησοῦς ἦν ἐ��δεδυμένος ἱμάτια ῥυπαρά, καὶ ὁ διάβολος εἱστήκει ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ. Ἡμέρας ὁ ἥλιος οὐ συγκαύσει σε οὐδὲ ἡ σελήνη τὴν νύκτα. Καὶ … καύσων] vgl. Nd 167r: Gregor von Nyssa fortgesetzt; vgl. Nh 562v: Gregor von Nyssa fortgesetzt Καὶ … εἴρηται] vgl. V 313v: Eusebius Καὶ … αὐτῷ] A 291v: Eusebius; P 254v: anonym; Curti 44Καὶ τοὺς ὁδεύοντας δὲ τὴν καλὴν ὁδὸν τὴν ἄγουσαν ἐπὶ τὴν Ἱερουσαλὴμ τὴν ἐπουράνιον καὶ ἐν ταῖς κατὰ θεὸν προκοπαῖς ἀναβαίνοντας οὐδὲν παρενοχλήσει δι’ ὃν ἐκτήσαντο ἐκτήσατο βοηθόν, ἐπεὶ καὶ νοήμων ἐστὶν ἔστιν υἱὸς ἀπὸ καύματος διασῳζόμενος κατὰ τὴν θείαν παροιμίαν συγκαιομένου ὑπὸ ἀπὸ", + "candidate_score": 0.614783, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_48", + "bdc_text": "Bullingers Abschrift davon ( ohne Grüße und Unterschrift ) wird in Zürich ZB , Ms A 43 , aufbewahrt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_1", + "psc_text": "auf besondere Hinweise zu den Handschriften, denen ich die Fragmente zu Ps 101–150 entnommen habe. Die Überlieferung Der Psalmen-Kommentar des Eusebius ist, wie in den vorangehenden Teilbänden unserer Edition im einzelnen dargelegt ist, uneinheitlich überliefert: von Ps 1 bis 50 auszugsweise in Katenen-Handschriften, von Ps 51 bis 95 ganz und direkt im Coislinianus 44 und der Rest wiederum fragmentiert in verschiedenen Katenen. Der weitaus größere Teil des erhaltenen Kommentars zu Ps 101 bis 150 ist in der sogenannten Palästinischen Katene (Siglen A P) und ihrer Verarbeitung in der Monophysitischen Katene (Sigle C) aufbewahrt. Einige darin nicht enthaltene Partien sind der Psalmen-Katene des Niketas von Herakleia (Sigle N) zu entnehmen. Die Palästinische Katene Nachdem die große und unübersichtliche Menge der Handschriften, die eine Psalmenkatene enthalten, von Georg Karo und Hans Lietzmann in siebenundzwanzig Typen geordnet worden war,Georg Karo / Hans Lietzmann, Catenarum Graecarum Catalogus (Göttingen 1902) 20–66. entdeckte Marcel Richard, ausgehend", + "candidate_score": 0.614487, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_19", + "bdc_text": "Verzicht mir min untuchtigungeschicktes ( auf den Stil bezogen , da Blarers Handschrift nicht schlechter als sonst ist ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_146", + "psc_text": "vermuten lässt. Das Nichtnennen von mit „vgl.“ gekennzeichneten Texteinheiten im kritischen Apparat, der in der Regel allein die Abweichungen angibt, darf also nicht e silentio als Übereinstimmung mit dem edierten Text gewertet werden. Die Angabe „n.n. fortgesetzt“ bedeutet, dass die Handschrift innerhalb des zu demselben Lemma gehörenden Textes den zuletzt angegebenen Autor beizubehalten vorgibt. Die Angabe „anonym“ bedeutet, dass zwischen dem Lemma und dem edierten Eusebius-Fragment kein Name angegeben ist. Bei Niketas habe ich Incipit und Explicit angegeben, wenn eines von beiden oder beides nicht mit dem Referenztext übereinstimmt. Die Stellenangaben aus Mignes Patrologie und aus Pitras Analecta Sacra im Quellenapparat sind nichts weiter als Angaben der Referenz, damit der Leser den Abstand der neuen Ausgabe von der bislang rezipierten Psalmenkommentierung des Eusebius einfacher überblickt oder auch bei Beschäftigung mit älterer Literatur die aus Migne und Pitra zitierten Stellen dem nunmehr gültigen Text zuordnen kann. Bibelzitate werden nur dann nachgewiesen,", + "candidate_score": 0.613638, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_61_63", + "bdc_text": "Er wurde von einem Ratsherrn eines benachbarten St ädtchens verfasst , vielleicht Günzburg . Darin werden u.a . Nachrichten aus Augsburg übermittelt :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_12", + "psc_text": "Ebenso ist vielleicht im Text zu Ps 144,14a–16b das am Rand braun geschriebene ἀμείβων, das den Ausdruck πόλιν ἐκ πόλεως ergänzen soll, keine korrigierende eigene Erfindung. Dagegen wieder muss der Autor von P2 keine besondere Vorlage benutzt haben, wenn er an einer Stelle im Text zu Ps 136,1b–2 die Formulierung ändert: aus ἀπεκλαίοντο τῆς ἑαυτῶν πατρίδος ὡς ἂν θεοῦ πόλεως μεμνημένοι macht er ἀπεκλαίοντο τῆς ἑαυτῶν πατρίδος τὴν ἐρήμωσιν ὡς ἂν θεοῦ πόλεως μεμνημένοι. Er erwartete zu ἀπεκλαίοντο einen Akkusativ, den er sich mit τὴν ἐρήμωσιν ausdachte, und sah nicht, dass τῆς ἑαυτῶν πατρίδος zum folgenden Partizip μεμνημένοι gehört. Das Verhältnis des Textes in A und P ist im großen und ganzen einfach und sicher zu bestimmen; einige Details müssen im Unklaren bleiben. Auf die gemeinsamen fenestrae habe ich bereits hingewiesen. Darüber hinaus fehlte im Hyparchetyp in der Kommentierung zu Ps 104 eine längere Passage; sie kann mit der Sekundärüberlieferung", + "candidate_score": 0.612649, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_48", + "bdc_text": "Bullingers Abschrift davon ( ohne Grüße und Unterschrift ) wird in Zürich ZB , Ms A 43 , aufbewahrt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_25", + "psc_text": "1987) 351–378. und die lückenhafte Direktüberlieferung des sogenannten Commentarius magnus (CPG 6554) von Hesychius kann mit ihr weitgehend ersetzt werden. Von Eusebius enthält sie keine neuen Bruchstücke. Die Eklogen bewahren den Text der Palästinischen Katene, soweit sie ihn übernommen haben, stehen aber nicht in der Tradition des Hyparchetyps der Hauptzeugen. Sie teilen nicht deren fenestrae. Neben der großen offenen Stelle im Kommentar zu Ps 104 lassen sich jedoch nur wenige der kleineren füllen, wie im Kommentar zu Ps 101,25b, da in C durch die Epitomierung sehr viel Material entfallen ist. Vor allem aber beendet C die Rezeption der Palästinischen Katene und damit auch die Wiedergabe von Fragmenten des Eusebius mit dem Schluß von Ps 118. Ab Ps 119 bis Ende wird ausschließlich gekürzter, aber immer noch reichlich viel Chrysostomus geboten. Wahrscheinlich steht damit in Zusammenhang, dass auch Hesychs Kommentar mit Ps 118 endete. Man möchte fast meinen, dass dadurch der", + "candidate_score": 0.612195, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_24_26", + "bdc_text": "und waist sich nieman gnuͦgsam zuͦ verwaren!schützen ; s. Fischer II 1402 . Ich wart yetz widerumandererseits ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_619", + "psc_text": "ὡς στρουθίον ἐρρύσθη das zweite ρ gelöscht ἐκ τῆς παγίδος τῶν θηρευόντων. ἡ παγὶς συνετρίβη, καὶ ἡμεῖς ἐρρύσθημεν das zweite ρ gelöscht · σαφῶς γὰρ ἤδη ῥυσθέντες καὶ ἀπαλλαγέντες τῶν πολεμίων ἔξω τε γενόμενοι παντὸς φόβου ταῦτα ᾄδουσιν. Ϛ´ Τὴν … τυγχάνοντες] Nd 173v: anonym; Nh 569r: anonymΤὴν ἕκτην ᾠδὴν ἐπ’ αὐτὸ τὸ ποθούμενον αὐτοῖς καὶ προσδοκώμενον ὄρος ἤδη γενόμενοι καὶ ἐπιβάντες αὐτῷ αὐτοῦ mit gelöschtem ου αὐτῷ καὶ ὄντες ἐν τοῖς οἰκείοις ᾄδουσιν ἅτε ἐν ἀσφαλείᾳ τυγχάνοντες. διό φασιν φησιν · οἱ πεποιθότες ἐπὶ κύριον ὡς ὄρος Σιών. οὐ σαλευθήσεται εἰς τὸν αἰῶνα ὁ κατοικῶν Ἱερουσαλήμ. ὄρη κύκλῳ αὐτῆς, καὶ ὁ κύριος κύκλῳ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ . οὔπω γὰρ τὴν οἰκοδομὴν ὁρῶντες, ἀλλὰ καὶ τὰ τείχη κατηριπωμένα aus κατερειπωμένα κατερειπωμένα τῆς πόλεως, ἐπ’ αὐτῷ τῷ κυρίῳ ὡς ἐποχυρωτάτῳ περιβόλῳ θαρσεῖν ὁμολογοῦσιν. ὁρῶντες … λαοῦ] Nd 173v: anonym; Nh 569r: anonymὁρῶντες δὲ καὶ γὰρ τοὺς ἐκ γειτόνων οἰκοῦντας ἀλλοφύλους καὶ", + "candidate_score": 0.611866, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_24_26", + "bdc_text": "und waist sich nieman gnuͦgsam zuͦ verwaren!schützen ; s. Fischer II 1402 . Ich wart yetz widerumandererseits ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_668", + "psc_text": "ᾄδειν τῷ νικοποιῷ κυρίῳ. τοιοῦτος δὲ ἦν ὁ ὑπὸ Μωυσέα Ἰσραήλ, ᾧ ἐλέγετο· σιώπα καὶ ἄκουε, Ἰσραήλ , καί· κύριος πολεμήσει περὶ ὑμῶν ὑπὲρ ἡμῶν , καὶ ὑμεῖς σιγήσεσθε . διὰ δὲ τῶν προκειμένων οἱ … ὑπακούουσιν] vgl. Nd 171r εἰσάγων τοὺς…ὑπακούουσιν: Eusebius; vgl. Nh 567r: Eusebiusοἱ δηλωθέντες ἡμῖν διὰ τῶν ἔμπροσθεν παλαιοὶ πρεσβύται καὶ δημογέροντες τὸν νέον λαὸν διδάσκουσι λέγειν τὰ προκείμενα, οἱ δὲ ἅτε μαθηταὶ ὑπακούουσιν. Ἰσραὴλ δέ ἐστιν ὁ δυνάμενος λέγειν· εἰ μὴ ὅτι κύριος ἦν ἐν ἡμῖν, τουτέστι πᾶς ὁ ἔχων ἐν ἑαυτῷ τὸν κύριον διὰ καθαρότητα ψυχῆς, ἀλλ’ οὐχ’ ὁ ἐπὶ τῷ κατὰ σάρκα γένει σεμνυνόμενος. Ὁ … καθαρότητα] Nd 171v: Eusebius; Nh 567v: EusebiusὉ μὲν πρὸ τῶν πειρασμῶν νεκρὸς ὢν δι’ ἁμαρτίας εἰς βυθὸν κακῶν χωρήσας κατὰ τοὺς τῶν διωγμῶν καιροὺς νεκρὸς ὢν κατεπόθη, ὁ δὲ πρὸ τούτου ζῶν κατὰ θεόν, ἔπειτα ἐν καιροῖς διωγμῶν ἐξομοσάμενος καὶ εἰς παντελῆ χωρήσας ἀποστασίαν ζῶν κατεπόθη. τοῦτο", + "candidate_score": 0.611059, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_16_18", + "bdc_text": "s. Fischer II 351. , grosser nachtail were in vyl weg , wie ir lichtlich zuͦ gedencken . Gottlieben möcht manFehlt in der Vorlage . in wenig tagen ( sollt es veruntrüwtmissbraucht . werden) dermassen erbauwenbefestigen. , das darnach nieman lichtlich mehr gewynnen möcht .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_684", + "psc_text": "εἰκῇ ἡμῖν ὀρθρίζουσιν, ἀνίστασθαι βραδύνουσι, καθῆσθαι ἐσθίουσιν ἄρτον διανοημάτων · ὁ … θεοῦ] vgl. Nd 177r: Chrysostomus fortgesetzt; vgl. Nh 573v: Chrysostomus fortgesetztὁ δὲ Θεοδοτίων· ἄρτον εἰδώλων , ὥσπερ οὖν καὶ ἡ πέμπτη ἔκδοσις. καί μοι δοκοῦσι λευκότερον ἡρμηνευκέναι οἱ φήσαντες ἄρτον ἄρτου εἰδώλων, ἐπειδὴ τὸ Ἑβραϊκὸν τὸ ἀσεβεῖν περιέχει, ὅπερ καὶ ἐν ἑτέροις τόποις ἡρμήνευται εἰδώλων . Ὧν οὕτως ἐχόντων δοκεῖ μοι ὁ Σολομῶν τῷ θείῳ πνεύματι προεωρακέναι, ὅτι οἱ τὸν ὑπ’ αὐτοῦ τότε οἰκοδομούμενον τόπον μέλλοντες οἰκεῖν εἰδώλοις προσέξουσι καὶ ἔνδον ἐν αὐτῷ τῷ ἱερῷ δαίμοσι λατρεύσωσιν, ὅπερ καὶ γέγονε, διὸ καὶ ταῦτα προειρηκέναι πρὸς τὸν ἐκ περιτομῆς λαὸν ἀποτεινόμενον καὶ φάσκοντα, ὅτι οὐδὲν ἡμᾶς ὠφελήσει ὁ τόπος οὗτος ἀνισταμένους ἐξ ὄρθρου καὶ μετὰ τὸ ἀποστῆναι καὶ ἀναχωρῆσαι πάλιν ἀπαντῶντας καὶ ἐκ διαλειμμάτων σπεύδοντας ἐπ’ αὐτόν. καὶ τὸ αἴτιον τοῦ μηδὲν ἡμᾶς ὠφελήσειν τὸν τόπον οὐδ’ ἄλλο τί ἐστιν ἢ τὸ ἐσθίειν ἡμᾶς ἄρτον εἰδώλων . τί γὰρ", + "candidate_score": 0.610899, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_48", + "bdc_text": "Bullingers Abschrift davon ( ohne Grüße und Unterschrift ) wird in Zürich ZB , Ms A 43 , aufbewahrt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_28", + "psc_text": "Missgeschick. Ebenso kann die Zuordnung der Textstücke zu den Lemmata in C von den Hauptzeugen abweichen, zum Beispiel die Nr. 4 und 5 zu Ps 117. Neben der Epitomierung wird in C keine systematische Bearbeitung vorgenommen. Paraphrastische Verdrängungen des ursprünglichen Wortlauts wie gegen Ende des Fragmentes zu Ps 103,25a–26b sind selten. (Ca) Parisinus gr. 139 (10. Jh.) Der seit dem Jahr 1622 in Paris befindliche und wegen seiner prachtvollen Miniaturen als Psautier de Paris berühmt gewordene Codex aus dem zehnten JahrhundertZum Codex vgl. Vanderschelden (wie Anm. 9) 40–44. teilt mit der übrigen Katenenüberlieferung die unangenehme Eigenschaft der Unzuverlässigkeit in den Namensangaben. Zum Beispiel ist die Theodoret-Passage zu Ps 103,2b (PG 80, 1696A) τὴν τῆς δημιουργίας εὐκολίαν – μόνῳ χρησάμενος, die Pitra in seinen Analecta als einen Origenes zu Ps 103,2 bringt und Migne als Chrysostomus spurius zu Ps 103 (PG 55, 647) druckt, in Ca als ein Text von Apolinarius", + "candidate_score": 0.61081, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_24_26", + "bdc_text": "und waist sich nieman gnuͦgsam zuͦ verwaren!schützen ; s. Fischer II 1402 . Ich wart yetz widerumandererseits ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_529", + "psc_text": "οὐ παρέδωκεν · ἔγνων γὰρ τὴν ἐμαυτοῦ ἀσθένειαν, καὶ τὴν ἐκ θεοῦ μοι παρασχεθεῖσαν δύναμιν οὐκ ἠγνόησα. ἐπαιδεύθην δέ, ὁποία τις ἦν ἡ δεξιὰ τοῦ κυρίου ἡ τοὺς πολεμίους ταπεινώσασα, ὠφελήθην … περιμένει] Ca 375v: Eusebius; Cb 357v: anonymὠφελήθην δὲ καὶ καὶ ἐν ὀφθαλμοῖς παραλαβὼν τὰ τέλη τῶν ἀσεβῶν· ἔγνων γάρ, ὅτι ὡς ἐξεκαύθησαν ὡς πῦρ ἐν ἀκάνθαις ἢ ἀπεσβέσθησαν ὡς πῦρ ἀκανθῶν ἐνακανθῶν , ὡς μηκέτι με ταράττεσθαι, εἴποτε ὁρῶν ἀσεβεῖς ἐπαιρομένους καὶ τῷ λαῷ τοῦ θεοῦ ἐπανισταμένους ἀνισταμένους · πεπαίδευμαι ἐπεπαίδευμαι ἐκπεπαίδευμαι πεπαιδευμένον γάρ, ὁποῖον αὐτοὺς τέλος περιμένει αὐτῶν τὸ τέλος . . Ἀλλ’ … ὄψονται] vgl. Nd 134v ἐπειδή, φησίν…θεωρία τοῦ θεοῦ: Eusebius; vgl. Nh 530v: EusebiusἈλλ’ ἐπειδὴ ἐπεὶ ἐκεῖνα πάντα παρῆλθεν, ὅρα λοιπὸν τοὺς ἀξίως τοὺς ἀξίους ἀξίως τοῦ θεοῦ ζήσαντας ζήσαντα letzte Silbe auf Rasur διὰ πάσης τῆς κατ’ κατὰ τὴν ἀρετὴν ὁδοῦ βαδίζειν. διό φησιν· ἀνοίξατέ μοι πύλας δικαιοσύνης. εἰσελθὼν ἐν αὐταῖς ἐξομολογήσομαι τῷ", + "candidate_score": 0.610704, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_48", + "bdc_text": "Bullingers Abschrift davon ( ohne Grüße und Unterschrift ) wird in Zürich ZB , Ms A 43 , aufbewahrt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_24", + "psc_text": "als Vermengung der ersten Palästinischen Katene mit einer zweiten Palästinischen Katene ansah. Die Tradition dieser Komposition teilt er in wiederum zwei Katenen, zu deren erster die von mir benutzten Handschriften gehören.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) I 232–248. Für Chrysostomus und Hesychius ist die ehemals so genannte Monophysitische Katene von enormer Bedeutung. Die Reste der anderweitig nicht bekannten Ausführungen zu Ps 101 bis 106 von Chrysostomus hat Anne-Marie Malingrey aus ihr ediert,Anne-Marie Malingrey, Fragments du commentaire de Jean Chrysostome sur les psaumes 103 à 106, in: Jürgen Dummer u. a. (Hrsg.), Texte und Textkritik = Texte und Untersuchungen 133 (Berlin 1987) 351–378. und die lückenhafte Direktüberlieferung des sogenannten Commentarius magnus (CPG 6554) von Hesychius kann mit ihr weitgehend ersetzt werden. Von Eusebius enthält sie keine neuen Bruchstücke. Die Eklogen bewahren den Text der Palästinischen Katene, soweit sie ihn übernommen haben, stehen aber nicht in der Tradition des Hyparchetyps der Hauptzeugen.", + "candidate_score": 0.610379, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_54", + "bdc_text": "Anstelle der Adresse vermerkte Bullinger auf S. 26 ( S. 25 ist leer ) :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_147", + "psc_text": "Quellenapparat sind nichts weiter als Angaben der Referenz, damit der Leser den Abstand der neuen Ausgabe von der bislang rezipierten Psalmenkommentierung des Eusebius einfacher überblickt oder auch bei Beschäftigung mit älterer Literatur die aus Migne und Pitra zitierten Stellen dem nunmehr gültigen Text zuordnen kann. Bibelzitate werden nur dann nachgewiesen, wenn sie nicht im Lemma enthalten sind. Die biblischen Bücher werden abgekürzt nach dem Verzeichnis in der Theologischen Realenzyklopädie (Berlin 1976), die wenigen Apostolischen Väter nach Walter Bauer, Wörterbuch zum neuen Testament (6Berlin 1988). Zusätze im textkritischen Apparat, zum Beispiel „auf Rasur“, beziehen sich auf je eine einzige Sigle, und zwar ohne Klammern auf die folgende, mit Klammern auf die vorausgehende. ραʹ Ὀδυρμὸς ἐπὶ τῷ προτέρῳ λαῷ καὶ προφητεία νεοῦ λαοῦ καὶ κλῆσις ἐθνῶν Προσευχὴ τῷ πτωχῷ, ὅταν ἀκηδιάσῃ καὶ ἐναντίον κυρίου ἐκχέῃ τὴν δέησιν αὐτοῦ. Εἰσάκουσον, κύριε, τῆς προσευχῆς μου, καὶ ἡ κραυγή μου πρὸς σὲ ἐλθάτω. μὴ ἀποστρέψῃς", + "candidate_score": 0.606475, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_37_39", + "bdc_text": "Hat gestert ain burgerUnbekannt . von dannen hie anzögt ; und das syDie Kaiserlichen .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_166", + "psc_text": "ἑτέραν ἑτέραν· καὶ λαὸς ὁ κτιζόμενος · δεῖ γὰρ ἐξάπαντος πλ��ρωθῆναί σου τῶν ἐπαγγελιῶν τὸ μνημόσυνον. διὸ θαρρῶν προφητεύω, ὅτι πάντως ἔσται τῇ τῆς Σιὼν ἀνάστασις, καὶ ὅτι σὺ ἀναστὰς οἰκτιρήσεις τὴν Σιών, ὅτι καιρὸς τοῦ οἰκτιρῆσαι αὐτήν, ὅτι ἥκει καιρός · οἰκτειρήσεις … κύριε] Ca 331v: Eusebius; Cb 313v: Eusebius οἰκτειρήσεις … ἀνανέωσιν] P 115v: anonymοἰκτειρήσεις γὰρ τὰ πεπονθότα, ἐπεὶ θεὸς ὑπάρχεις ὁ οἰκτίρμων καὶ μακρόθυμος καὶ πολυέλεος καὶ ἀληθινός . ἔσται … ἀνανέωσιν] vgl. Nd 61r προφητεύεσθαι…σου κύριε: Theodoret fortgesetzt; vgl. Ne 234v: anonym; vgl. Nh 449v: Didymus Kyrill; vgl. PG 23 (1257 C13–D4)ἔσται δὲ καιρός τις τούτων, ἐν ᾧ ᾗ πληρωθήσεται τὰ περὶ τῆς Σιὼν ἐπηγγελμένα ἐπαγγελόμενα . τίς δὲ οὗτος ὁ πολύευκτος καὶ τριπόθητος καιρὸς ὁ τῆς ἀναστάσεως, ὦ σου κύριε; προφητεύειν προφητεύει δ’ αὐτὸν οἶμαι ἐν τούτοις τοῦ θεοῦ λόγου, αὐτοῦ δὴ τοῦ κυρίου καὶ σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, τὴν εἰς ἀνθρώπους θεοφάνειαν ἐπιφάνειαν αἰτίαν", + "candidate_score": 0.606336, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_73_75", + "bdc_text": "600 Reiter sollen in etwa \"einer halben mail\" vom Abfassungsort entfernt , u. a. in Langenau , Öllingen und Asselfingen , stationiert worden sein . namen nienen melden , sonder verkeren. entstellen ( vielleicht hier sogar als auslassen zu verstehen) . [ Ohne Adresse. ]", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_235", + "psc_text": "καὶ ἐν ταῖς μάνδραις αὐτῶν κοιτασθήσονται. ἐξελεύσεται ἄνθρωπος ἐπὶ τὸ ἔργον αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τὴν ἐργασίαν αὐτοῦ ἕως ἑσπέρας. Τὰ … σύστασιν] Ca 339r: Eusebius; Cb 321r: Eusebius; Nd 73v: anonym; Ne 278v: Eusebius; Nh 464r: Eusebius; vgl. PG 23 (1280 B7–C9) Τὰ … ἑσπέρας] A 136r–137r: anonym; P 131v–132r: anonym; vgl. V 255r: EusebiusΤὰ δόξαντα ἐν τοῖς ἄνω παραλελεῖφθαι, ὅτε τὰ κατ’ οὐρανὸν καὶ τὰ περὶ νεφῶν καὶ νεφῶν γρ(άφε) τὰ περὶ νεφῶν am Rand καὶ ἀνέμων ἐλέγετο ἐλέγοντο , νῦν ὁ λόγος ἐπαναλαμβάνει οὐκ ἀσκόπως, οἶμαι οὐκ ἀσκόπως δὲ οἶμαι am Satzbeginn , μετὰ τοσαῦτα μεταξὺ λελεγμένα μνημονεύσας αὐτῶν, ὑπὲρ δὲ ἀλλ’ ὑπὲρ τοῦ διδάξαι, ὅτι καὶ ταῦτα χρείας ἕνεκεν ὑπέστη· τάχα γὰρ εἰ πρῶτον αὐτῶν ἐμνημόνευσεν, ἀφορμή τις κατελείπετο καταλελείπετο καταλέλειπτο τοῖς ὡς ἴσως ἴσως ὡς θεῖα δεῖν αὐτὰ σέβειν σέβειν ταῦτα ἡγουμένοις καὶ ὡς αἴτια αἰτία τῆς τις τῶν ἐπὶ γῆς ζῴων τε καὶ καρπῶν συστάσεως.", + "candidate_score": 0.606239, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_54", + "bdc_text": "Anstelle der Adresse vermerkte Bullinger auf S. 26 ( S. 25 ist leer ) :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_12", + "psc_text": "Ebenso ist vielleicht im Text zu Ps 144,14a–16b das am Rand braun geschriebene ἀμείβων, das den Ausdruck πόλιν ἐκ πόλεως ergänzen soll, keine korrigierende eigene Erfindung. Dagegen wieder muss der Autor von P2 keine besondere Vorlage benutzt haben, wenn er an einer Stelle im Text zu Ps 136,1b–2 die Formulierung ändert: aus ἀπεκλαίοντο τῆς ἑαυτῶν πατρίδος ὡς ἂν θεοῦ πόλεως μεμνημένοι macht er ἀπεκλαίοντο τῆς ἑαυτῶν πατρίδος τὴν ἐρήμωσιν ὡς ἂν θεοῦ πόλεως μεμνημένοι. Er erwartete zu ἀπεκλαίοντο einen Akkusativ, den er sich mit τὴν ἐρήμωσιν ausdachte, und sah nicht, dass τῆς ἑαυτῶν πατρίδος zum folgenden Partizip μεμνημένοι gehört. Das Verhältnis des Textes in A und P ist im großen und ganzen einfach und sicher zu bestimmen; einige Details müssen im Unklaren bleiben. Auf die gemeinsamen fenestrae habe ich bereits hingewiesen. Darüber hinaus fehlte im Hyparchetyp in der Kommentierung zu Ps 104 eine längere Passage; sie kann mit der Sekundärüberlieferung", + "candidate_score": 0.605213, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_73_75", + "bdc_text": "600 Reiter sollen in etwa \"einer halben mail\" vom Abfassungsort entfernt , u. a. in Langenau , Öllingen und Asselfingen , stationiert worden sein . namen nienen melden , sonder verkeren. entstellen ( vielleicht hier sogar als auslassen zu verstehen) . [ Ohne Adresse. ]", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_670", + "psc_text": "299r: anonym; P 259v: anonym; vgl. V 315v: Eusebius; Nd 172r οὕτω τὸν…ξηραινομένου: anonym; Nh 568r: Theodoret fortgesetzt; vgl. PG 24 (16 A9–10); Curti 79 Τὸν δηλοῖ δὲ οὕτω καὶ ἄλλος· τὸν περιστατικὸν καιρὸν οὕτω τὸν καιρὸν ὀνομάσας τὸν περιστατικὸν ᾗ ἢ τάχος παριόντα δίκην πλημμυροῦντος πλημμυρόντος χειμάρρου καὶ σφοδρότατα ἐνρήττοντος ἐκρέοντος vermutlich aus ἐνρήττοντος ῥέοντος ἐρρήττοντος οὐ μὴν καὶ ἐπὶ πολὺν χρόνον διαρκοῦντος, ἀλλ’ ἀθρόως μὲν πληρουμένου, πάλιν δὲ ἀθρόως ἐκλείποντος ἐκλίποντος καὶ ξηραινομένου. ρκδʹ Ἀποκαταστάσεως Ὄρη κύκλῳ αὐτῆς καὶ κύριος κύκλῳ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος. Κατὰ … κυρίῳ] Nd 174r: Theodoret; Nh 570r: Theodoret Κατὰ … αὐτοῦ] A 300v: Eusebius; P 261r: Eusebius; vgl. V 316v: Eusebius; vgl. PG 24 (16 B9–C2); Curti 86 Κατὰ τὸ ῥητὸν πλὴν ἀλλ’ οἱ τὴν μακρὰν ἐπάνοδον τὴν ἀπὸ Βαβυλῶνος ἐπὶ τὴν Ἰουδαίαν γῆν διανύσαντες, ἐπ’ αὐτὴν ἤδη φθάσαντες τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ ἀποκαταστάντες ἐν αὐτῷ τῷ", + "candidate_score": 0.604106, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_42", + "bdc_text": "Dieser Nachtrag wurde auf der äußeren Seite des bereits versiegelten Briefes vermerkt , und Blarer vergaß dabei , die Adresse anzubringen.", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_16", + "psc_text": "In den Fragmenten zu Ps 118,132ab λαμβάνουσιν und zu Ps 144,13a–13ab ὠβέλισται ist die fenestra umgekehrt nur in P zu sehen. (Im Fragment zu Ps 144,21a–c, wo ich προφητείαν eingefügt habe, hat P entweder das Fenster oder das Wort übersehen.) Weitere Beobachtungen bestätigen, dass A nicht Vorlage für P war. Während singuläre Formulierungen wie δηλοῖ δὲ οὕτω καὶ ἄλλος zu Beginn des Fragmentes zu Ps 123,3b–5 dem Autor der Handschrift A zueigen und dem von P unbekannt waren, gehen andere Abweichungen nicht auf Überlegungen von A zurück, sondern sind Fehler, die P vermieden hat. Dazu gehört beispielsweise der das Fragment zu Ps 122,1a–c beschließende, in A ausgefallene Halbsatz ἀπὸ δὲ τοῦ κάτω βλέπειν βλαβήσεται, oder ein Augensprung wie ὡς θεοῦ λαόν im Fragment zu Ps 101,11b–12b oder καὶ δοξολογεῖν im Fragment zu Ps 102,1ab oder ἢ κατὰ τὸν Θεοδοτίονα – τοῦ θεοῦ Ἰακώβ im Fragment zu Ps 113,7a–8b oder τυγχάνει,", + "candidate_score": 0.600587, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_73", + "bdc_text": "600 Reiter sollen in etwa \"einer halben mail\" vom Abfassungsort entfernt , u. a. in Langenau , Öllingen und Asselfingen , stationiert worden sein .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_671", + "psc_text": "570r: Theodoret Κατὰ … αὐτοῦ] A 300v: Eusebius; P 261r: Eusebius; vgl. V 316v: Eusebius; vgl. PG 24 (16 B9–C2); Curti 86 Κατὰ τὸ ῥητὸν πλὴν ἀλλ’ οἱ τὴν μακρὰν ἐπάνοδον τὴν ἀπὸ Βαβυλῶνος ἐπὶ τὴν Ἰουδαίαν γῆν διανύσαντες, ἐπ’ αὐτὴν ἤδη φθάσαντες τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ ἀποκαταστάντες ἐν αὐτῷ τῷ τόπῳ ὡς ἐν ἀσφαλεῖ ἐν ἀσφαλείᾳ λοιπὸν καταστάντες καθεστῶτες φασὶ φησὶν πεποιθέναι , ὅτι ὅτι ἀπολαβόντες τὴν πόλιν καὶ κατοικοῦντες τὴν Ἱερουσαλὴμ οὐκέτι σαλευθήσονται οὐκ ἐπ’ αὐτῷ τῷ τόπῳ θαρσοῦντες, ἀλλὰ πεποιθότες ἐπὶ τῷ κυρίῳ ἀλλ’ οὐκ ἐπὶ τῷ τόπῳ θαρροῦντες ταῦτά φασιν, ἀλλὰ πεποιθότες ἐπ’ αὐτῷ τῷ κυρίῳ · δύο … αὐτοῦ] Nd 174v: Chrysostomus fortgesetzt; Nh 570r: Chrysostomus fortgesetztδύο γὰρ οὖν δὴ οὖν ὄντων πραγμάτων τὸ πρῶτον ἂν εἴη ~ τοῦ δευτέρου κρεῖττον, τουτέστι τὸ πεποιθέναι ἐπὶ κύριον τοῦ κατοικεῖν ἐν Ἱερουσαλήμ. καὶ ἐπεὶ κρείττων wahrscheinlich aus κρεῖττον κρεῖττον ὁ λαὸς τοῦ τόπου, διὰ τοῦτο τοῦ μὲν τόπου", + "candidate_score": 0.597585, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_42", + "bdc_text": "Dieser Nachtrag wurde auf der äußeren Seite des bereits versiegelten Briefes vermerkt , und Blarer vergaß dabei , die Adresse anzubringen.", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_12", + "psc_text": "Ebenso ist vielleicht im Text zu Ps 144,14a–16b das am Rand braun geschriebene ἀμείβων, das den Ausdruck πόλιν ἐκ πόλεως ergänzen soll, keine korrigierende eigene Erfindung. Dagegen wieder muss der Autor von P2 keine besondere Vorlage benutzt haben, wenn er an einer Stelle im Text zu Ps 136,1b–2 die Formulierung ändert: aus ἀπεκλαίοντο τῆς ἑαυτῶν πατρίδος ὡς ἂν θεοῦ πόλεως μεμνημένοι macht er ἀπεκλαίοντο τῆς ἑαυτῶν πατρίδος τὴν ἐρήμωσιν ὡς ἂν θεοῦ πόλεως μεμνημένοι. Er erwartete zu ἀπεκλαίοντο einen Akkusativ, den er sich mit τὴν ἐρήμωσιν ausdachte, und sah nicht, dass τῆς ἑαυτῶν πατρίδος zum folgenden Partizip μεμνημένοι gehört. Das Verhältnis des Textes in A und P ist im großen und ganzen einfach und sicher zu bestimmen; einige Details müssen im Unklaren bleiben. Auf die gemeinsamen fenestrae habe ich bereits hingewiesen. Darüber hinaus fehlte im Hyparchetyp in der Kommentierung zu Ps 104 eine längere Passage; sie kann mit der Sekundärüberlieferung", + "candidate_score": 0.594196, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_73", + "bdc_text": "600 Reiter sollen in etwa \"einer halben mail\" vom Abfassungsort entfernt , u. a. in Langenau , Öllingen und Asselfingen , stationiert worden sein .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_615", + "psc_text": "563r: Theodoret und Eusebius fortgesetztἩ τρίτη τῶν ἀναβαθμῶν ᾠδὴ κεκμηκότας τοὺς κατὰ τὴν ὁδὸν καὶ πολλοὺς ἱδρῶτας διανύσαντας τὴν ὅσον ὅσῳ οὔπω γενησομένην ἀποκατάστασιν εἰς τὸν οἶκον τοῦ θεοῦ εὐαγγελίζεται, ὅπερ ἐπὶ τῇ αὐτῇ ὑπακοῇ ὑπερελαφρισθεὶς ὑπερελαφρυνθείς auf Rasur, wie es scheint ὅθεν ἐπὶ τῇ τοιαύτῃ ἀκοῇ ὥσπερ ἐλαφρισθεὶς καὶ τῶν καμάτων καὶ τῶν πόνων ὑπαναπνεύσας ὁ τὴν πορείαν διανύων λαός φησιν· ηὐφράνθην ἐπὶ τοῖς εἰρηκόσι μοι· εἰς οἶκον κυρίου πορευσόμεθα . ἔπειτα ἀναλαβόντες τὴν μνήμην τὴν προτέραν οἴκησιν ἑαυτῶν τὴν ἐπὶ τῆς Ἱερουσαλὴμ οἱ εὐαγγελιζόμενοι τὸν λαόν φασιν· ἑστῶτες ἦσαν οἱ πόδες ἡμῶν ἐν ταῖς αὐλαῖς, Ἱερουσαλήμ · ὑπῆρχον γὰρ πάλαι πρότερον ἐν αὐτῇ πρὸ τῆς αἰχμαλωσίας. ἅτε οὖν ἀκριβῶς ἐπιστάμενοι, ὁποία τις ἦν, τὰ προκείμενά φασι διαγράφοντες ὁμοῦ καὶ τὸ σχῆμα καὶ τὸν τύπον τῶν οἰκοδομῶν αὐτῆς ἐν τῷ λέγειν· Ἱερουσαλὴμ οἰκοδομουμένη ᾠκοδομουμένη ὡς πόλις, ἧς ἡ μετοχὴ αὐτῆς ἐπὶ τὸ αὐτό . φασὶ δέ, ὅτι αὕτη ἐστὶν", + "candidate_score": 0.592785, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Appendix-prima", + "max_score": 0.665808, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_45_47", + "bdc_text": "Mögts abschriben , aber des j [unker ] BesserersVermutlich Georg Besserer , der in Kontakt mit Konstanz stand ; vgl. Nr. 2980 , . - Der von Blarer beigelegte Brief datierte vom 8 . November .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_10", + "psc_text": "primo Ravennium presbyterum, deinde Nectarium atque Constantium episcopos; cumque Auxiliaris Praefectus ad Hilarium rescribens, mitius eidem consilium suasit. Quod si ad haec concilianda cum Tillemontio quispiam suspicetur, in Leonis epistola pro VIII id. Jan. legendum VIII id. Jun., ut in Valentiniani novella inter Leonis epistolas relata epist. 11, editum fuerat: cum novellam datam ostenderimus VIII id. Julii, non Junii, haec conciliandi ratio haudquaquam subsistit. 3. Tandem addendum est suppositionis argumentum nostro quidem judicio maximum. Haec epistola in bibliotheca Floriacensi prodiit ex Viennensis Ecclesiae archivo, ex quo aliae pariter decretales ejusdem Ecclesiae praerogativas et privilegia ingerentes, ibidem editae sunt. Cum vero caeterae omnes antiquiorum pontificum epistolae eo ex libro vulgatae, apocryphae et commentitiae sint, ut videre est apud P. Coustantium (Tom. I Epist. Rom. pontif.) , qui eas idcirco in appendicem spuriarum cum opportunis monitis rejecit, quis hanc pariter aliquot praesertim falsitatis indiciis inspersam eadem impostura fabricatam nequaquam agnoscat? Recte siquidem", + "candidate_score": 0.665808, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_55_57", + "bdc_text": "\"Der keyser und bapst von deß consili und bapsthumbs wägen uneins . Nüw kriegsvolck . Guͦt sorg haben zuͦ Gottlieben und Arben\" . Diese Abschrift und jene , die in Nr. 3076 , , beschrieben ist , wurden einem Korrespondenten Bullingers leihweise gesandt , vermutlich an Oswald Myconius ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_0", + "psc_text": "PRAEFATIO. 1. Haec appendix trium documentorum genera complectetur. Primum epistolas Leoni affictas, et sententiam de apocryphis ex Leonis epistola ad Turribium ex parte transcriptam. Dein duas epistolas a Quesnello Leoninis adjectas, alteram Turribii ad Idatium et Ceponium episcopos, alteram Juliani Coensis ad Leonem Augustum. Subjiciemus tertiam ex codice Casinensi editam a Christiano Lupo et Baluzio, qua coaevus auctor anonymus refellit Eutychis epistolam 21 ad Leonem scriptam. Tandem duo monumenta ad Leonis epistolas pertinentia, nimirum fragmentum gestorum Constantinopolitani concilii ex vita S. Abundii Comensis editum, in quo epistola 28 Leonis ad Flavianum recepta fuit, et actionem ineditam concilii Chalcedonensis, in qua Leonis epistola 93 ad synodum Nicaeae primum indictam, postea vero Chalcedone habitam, Latine ac Graece recitata cognoscitur. 2. In serie autem epistolarum quae Leoni perperam tributae fuere, hic non recensuimus epistolam ad Demetriadem, quia haec longior tractatus est, non disjungendus a duobus libris de Vocatione omnium gentium, qui secundo tomo", + "candidate_score": 0.663324, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_44_46", + "bdc_text": "Das schickt mir wider . Mögts abschriben , aber des j [unker ] BesserersVermutlich Georg Besserer , der in Kontakt mit Konstanz stand ; vgl. Nr. 2980 , . - Der von Blarer beigelegte Brief datierte vom 8 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_10", + "psc_text": "primo Ravennium presbyterum, deinde Nectarium atque Constantium episcopos; cumque Auxiliaris Praefectus ad Hilarium rescribens, mitius eidem consilium suasit. Quod si ad haec concilianda cum Tillemontio quispiam suspicetur, in Leonis epistola pro VIII id. Jan. legendum VIII id. Jun., ut in Valentiniani novella inter Leonis epistolas relata epist. 11, editum fuerat: cum novellam datam ostenderimus VIII id. Julii, non Junii, haec conciliandi ratio haudquaquam subsistit. 3. Tandem addendum est suppositionis argumentum nostro quidem judicio maximum. Haec epistola in bibliotheca Floriacensi prodiit ex Viennensis Ecclesiae archivo, ex quo aliae pariter decretales ejusdem Ecclesiae praerogativas et privilegia ingerentes, ibidem editae sunt. Cum vero caeterae omnes antiquiorum pontificum epistolae eo ex libro vulgatae, apocryphae et commentitiae sint, ut videre est apud P. Coustantium (Tom. I Epist. Rom. pontif.) , qui eas idcirco in appendicem spuriarum cum opportunis monitis rejecit, quis hanc pariter aliquot praesertim falsitatis indiciis inspersam eadem impostura fabricatam nequaquam agnoscat? Recte siquidem", + "candidate_score": 0.661251, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_57_59", + "bdc_text": "Diese Abschrift und jene , die in Nr. 3076 , , beschrieben ist , wurden einem Korrespondenten Bullingers leihweise gesandt , vermutlich an Oswald Myconius ; s. Nr. 3082 , . - Der Brief vom 8 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_0", + "psc_text": "PRAEFATIO. 1. Haec appendix trium documentorum genera complectetur. Primum epistolas Leoni affictas, et sententiam de apocryphis ex Leonis epistola ad Turribium ex parte transcriptam. Dein duas epistolas a Quesnello Leoninis adjectas, alteram Turribii ad Idatium et Ceponium episcopos, alteram Juliani Coensis ad Leonem Augustum. Subjiciemus tertiam ex codice Casinensi editam a Christiano Lupo et Baluzio, qua coaevus auctor anonymus refellit Eutychis epistolam 21 ad Leonem scriptam. Tandem duo monumenta ad Leonis epistolas pertinentia, nimirum fragmentum gestorum Constantinopolitani concilii ex vita S. Abundii Comensis editum, in quo epistola 28 Leonis ad Flavianum recepta fuit, et actionem ineditam concilii Chalcedonensis, in qua Leonis epistola 93 ad synodum Nicaeae primum indictam, postea vero Chalcedone habitam, Latine ac Graece recitata cognoscitur. 2. In serie autem epistolarum quae Leoni perperam tributae fuere, hic non recensuimus epistolam ad Demetriadem, quia haec longior tractatus est, non disjungendus a duobus libris de Vocatione omnium gentium, qui secundo tomo", + "candidate_score": 0.651999, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_45_47", + "bdc_text": "Mögts abschriben , aber des j [unker ] BesserersVermutlich Georg Besserer , der in Kontakt mit Konstanz stand ; vgl. Nr. 2980 , . - Der von Blarer beigelegte Brief datierte vom 8 . November .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_9", + "psc_text": "mss. codicibus facile fuisse quispiam probaverit. Neque verum esse potest hanc epistolam datam fuisse die 6 Januarii an. 445, sex circiter mensibus ante alteram, quam scriptam ostendimus mense non Junio, sed Julio. Hilarium enim Roma discessisse Viennensibus notum initio ejusdem epistolae traditur. Ex Hilarii autem Vita c. 16 liquet eum hiemis tempore peditem per Alpes profectum in Urbem, et postquam ibidem aliquamdiu constitisset, hieme pariter exinde aufugisse: quod si non ad Februarii initia, saltem ad finem Januarii referendum videtur; ac propterea probabilissimum est nondum pontificem publicis saltem litteris quidquam statuisse in Hilarium, cum is Arelatem reversus illum placaturus Romam misit primo Ravennium presbyterum, deinde Nectarium atque Constantium episcopos; cumque Auxiliaris Praefectus ad Hilarium rescribens, mitius eidem consilium suasit. Quod si ad haec concilianda cum Tillemontio quispiam suspicetur, in Leonis epistola pro VIII id. Jan. legendum VIII id. Jun., ut in Valentiniani novella inter Leonis epistolas relata epist. 11, editum fuerat:", + "candidate_score": 0.647798, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_57", + "bdc_text": "Diese Abschrift und jene , die in Nr. 3076 , , beschrieben ist , wurden einem Korrespondenten Bullingers leihweise gesandt , vermutlich an Oswald Myconius ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_0", + "psc_text": "PRAEFATIO. 1. Haec appendix trium documentorum genera complectetur. Primum epistolas Leoni affictas, et sententiam de apocryphis ex Leonis epistola ad Turribium ex parte transcriptam. Dein duas epistolas a Quesnello Leoninis adjectas, alteram Turribii ad Idatium et Ceponium episcopos, alteram Juliani Coensis ad Leonem Augustum. Subjiciemus tertiam ex codice Casinensi editam a Christiano Lupo et Baluzio, qua coaevus auctor anonymus refellit Eutychis epistolam 21 ad Leonem scriptam. Tandem duo monumenta ad Leonis epistolas pertinentia, nimirum fragmentum gestorum Constantinopolitani concilii ex vita S. Abundii Comensis editum, in quo epistola 28 Leonis ad Flavianum recepta fuit, et actionem ineditam concilii Chalcedonensis, in qua Leonis epistola 93 ad synodum Nicaeae primum indictam, postea vero Chalcedone habitam, Latine ac Graece recitata cognoscitur. 2. In serie autem epistolarum quae Leoni perperam tributae fuere, hic non recensuimus epistolam ad Demetriadem, quia haec longior tractatus est, non disjungendus a duobus libris de Vocatione omnium gentium, qui secundo tomo", + "candidate_score": 0.645982, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_57_59", + "bdc_text": "Diese Abschrift und jene , die in Nr. 3076 , , beschrieben ist , wurden einem Korrespondenten Bullingers leihweise gesandt , vermutlich an Oswald Myconius ; s. Nr. 3082 , . - Der Brief vom 8 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_10", + "psc_text": "primo Ravennium presbyterum, deinde Nectarium atque Constantium episcopos; cumque Auxiliaris Praefectus ad Hilarium rescribens, mitius eidem consilium suasit. Quod si ad haec concilianda cum Tillemontio quispiam suspicetur, in Leonis epistola pro VIII id. Jan. legendum VIII id. Jun., ut in Valentiniani novella inter Leonis epistolas relata epist. 11, editum fuerat: cum novellam datam ostenderimus VIII id. Julii, non Junii, haec conciliandi ratio haudquaquam subsistit. 3. Tandem addendum est suppositionis argumentum nostro quidem judicio maximum. Haec epistola in bibliotheca Floriacensi prodiit ex Viennensis Ecclesiae archivo, ex quo aliae pariter decretales ejusdem Ecclesiae praerogativas et privilegia ingerentes, ibidem editae sunt. Cum vero caeterae omnes antiquiorum pontificum epistolae eo ex libro vulgatae, apocryphae et commentitiae sint, ut videre est apud P. Coustantium (Tom. I Epist. Rom. pontif.) , qui eas idcirco in appendicem spuriarum cum opportunis monitis rejecit, quis hanc pariter aliquot praesertim falsitatis indiciis inspersam eadem impostura fabricatam nequaquam agnoscat? Recte siquidem", + "candidate_score": 0.645533, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_59_61", + "bdc_text": "- Der Brief vom 8 . November war nicht von , sondern an Besserer gerichtet ( in Bullingers Abschrift steht nur \"juncker\" , ohne Namensangabe ) . Er wurde von einem Ratsherrn eines benachbarten St ädtchens verfasst , vielleicht Günzburg .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_9", + "psc_text": "mss. codicibus facile fuisse quispiam probaverit. Neque verum esse potest hanc epistolam datam fuisse die 6 Januarii an. 445, sex circiter mensibus ante alteram, quam scriptam ostendimus mense non Junio, sed Julio. Hilarium enim Roma discessisse Viennensibus notum initio ejusdem epistolae traditur. Ex Hilarii autem Vita c. 16 liquet eum hiemis tempore peditem per Alpes profectum in Urbem, et postquam ibidem aliquamdiu constitisset, hieme pariter exinde aufugisse: quod si non ad Februarii initia, saltem ad finem Januarii referendum videtur; ac propterea probabilissimum est nondum pontificem publicis saltem litteris quidquam statuisse in Hilarium, cum is Arelatem reversus illum placaturus Romam misit primo Ravennium presbyterum, deinde Nectarium atque Constantium episcopos; cumque Auxiliaris Praefectus ad Hilarium rescribens, mitius eidem consilium suasit. Quod si ad haec concilianda cum Tillemontio quispiam suspicetur, in Leonis epistola pro VIII id. Jan. legendum VIII id. Jun., ut in Valentiniani novella inter Leonis epistolas relata epist. 11, editum fuerat:", + "candidate_score": 0.643564, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_59_61", + "bdc_text": "- Der Brief vom 8 . November war nicht von , sondern an Besserer gerichtet ( in Bullingers Abschrift steht nur \"juncker\" , ohne Namensangabe ) . Er wurde von einem Ratsherrn eines benachbarten St ädtchens verfasst , vielleicht Günzburg .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_10", + "psc_text": "primo Ravennium presbyterum, deinde Nectarium atque Constantium episcopos; cumque Auxiliaris Praefectus ad Hilarium rescribens, mitius eidem consilium suasit. Quod si ad haec concilianda cum Tillemontio quispiam suspicetur, in Leonis epistola pro VIII id. Jan. legendum VIII id. Jun., ut in Valentiniani novella inter Leonis epistolas relata epist. 11, editum fuerat: cum novellam datam ostenderimus VIII id. Julii, non Junii, haec conciliandi ratio haudquaquam subsistit. 3. Tandem addendum est suppositionis argumentum nostro quidem judicio maximum. Haec epistola in bibliotheca Floriacensi prodiit ex Viennensis Ecclesiae archivo, ex quo aliae pariter decretales ejusdem Ecclesiae praerogativas et privilegia ingerentes, ibidem editae sunt. Cum vero caeterae omnes antiquiorum pontificum epistolae eo ex libro vulgatae, apocryphae et commentitiae sint, ut videre est apud P. Coustantium (Tom. I Epist. Rom. pontif.) , qui eas idcirco in appendicem spuriarum cum opportunis monitis rejecit, quis hanc pariter aliquot praesertim falsitatis indiciis inspersam eadem impostura fabricatam nequaquam agnoscat? Recte siquidem", + "candidate_score": 0.643418, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_69_71", + "bdc_text": "mit einer Mission beauftragt worden sein ; Papst Paul III . wolle das Konzil nicht weiterführen , zumal er selbst befürchte , abgesetzt und durch König Ferdinand ersetzt zu werden ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_32", + "psc_text": "qua Anatolius ad eumdem pontificem litteras transmiserat, id potius eum Constantinopoli adhuc subsistentem praesumit: ea vero forte de causa omisit scribere, quia de eadem fere re scripserat paulo ante, et Anatolium pleniores dedisse litteras sciebat. Aetio quidem delegatio et substitutio in Juliani locum nullibi indicatur. Quod in annis sequentibus nullae aliae ad Julianum epistolae inventae sunt, cum aliae plures certo scriptae desiderentur, hoc argumentum infirmum est, ut Julianus Constantinopolim deseruisse, officiumque suum, quod adhuc fidei causa requirebat, dimisisse credatur. Cum porro idem Julianus subscriptus legatur synodo Constantinopolitanae sub Gennadio Anatolii successore circa an. 459 (Tom V. Conc. p. 51), eum ad hoc usque tempus in eadem urbe perstitisse satis probabile videtur. 3. Inter eos ad quos Leo Augustus encyclicam dedit, de qua diximus in admonit. ad epist. 156, Julianus fuit, cui licet Constantinopoli existenti potuit ea encyclica dirigi, sicut et Anatolio episcopo Constantinopolitano inscripta invenitur. Cum autem caeteri omnes, ad", + "candidate_score": 0.641347, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_44_46", + "bdc_text": "Das schickt mir wider . Mögts abschriben , aber des j [unker ] BesserersVermutlich Georg Besserer , der in Kontakt mit Konstanz stand ; vgl. Nr. 2980 , . - Der von Blarer beigelegte Brief datierte vom 8 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_9", + "psc_text": "mss. codicibus facile fuisse quispiam probaverit. Neque verum esse potest hanc epistolam datam fuisse die 6 Januarii an. 445, sex circiter mensibus ante alteram, quam scriptam ostendimus mense non Junio, sed Julio. Hilarium enim Roma discessisse Viennensibus notum initio ejusdem epistolae traditur. Ex Hilarii autem Vita c. 16 liquet eum hiemis tempore peditem per Alpes profectum in Urbem, et postquam ibidem aliquamdiu constitisset, hieme pariter exinde aufugisse: quod si non ad Februarii initia, saltem ad finem Januarii referendum videtur; ac propterea probabilissimum est nondum pontificem publicis saltem litteris quidquam statuisse in Hilarium, cum is Arelatem reversus illum placaturus Romam misit primo Ravennium presbyterum, deinde Nectarium atque Constantium episcopos; cumque Auxiliaris Praefectus ad Hilarium rescribens, mitius eidem consilium suasit. Quod si ad haec concilianda cum Tillemontio quispiam suspicetur, in Leonis epistola pro VIII id. Jan. legendum VIII id. Jun., ut in Valentiniani novella inter Leonis epistolas relata epist. 11, editum fuerat:", + "candidate_score": 0.641024, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_46", + "bdc_text": "vgl. Nr. 2980 , . - Der von Blarer beigelegte Brief datierte vom 8 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_10", + "psc_text": "primo Ravennium presbyterum, deinde Nectarium atque Constantium episcopos; cumque Auxiliaris Praefectus ad Hilarium rescribens, mitius eidem consilium suasit. Quod si ad haec concilianda cum Tillemontio quispiam suspicetur, in Leonis epistola pro VIII id. Jan. legendum VIII id. Jun., ut in Valentiniani novella inter Leonis epistolas relata epist. 11, editum fuerat: cum novellam datam ostenderimus VIII id. Julii, non Junii, haec conciliandi ratio haudquaquam subsistit. 3. Tandem addendum est suppositionis argumentum nostro quidem judicio maximum. Haec epistola in bibliotheca Floriacensi prodiit ex Viennensis Ecclesiae archivo, ex quo aliae pariter decretales ejusdem Ecclesiae praerogativas et privilegia ingerentes, ibidem editae sunt. Cum vero caeterae omnes antiquiorum pontificum epistolae eo ex libro vulgatae, apocryphae et commentitiae sint, ut videre est apud P. Coustantium (Tom. I Epist. Rom. pontif.) , qui eas idcirco in appendicem spuriarum cum opportunis monitis rejecit, quis hanc pariter aliquot praesertim falsitatis indiciis inspersam eadem impostura fabricatam nequaquam agnoscat? Recte siquidem", + "candidate_score": 0.640421, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_58_60", + "bdc_text": "s. Nr. 3082 , . - Der Brief vom 8 . November war nicht von , sondern an Besserer gerichtet ( in Bullingers Abschrift steht nur \"juncker\" , ohne Namensangabe ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_10", + "psc_text": "primo Ravennium presbyterum, deinde Nectarium atque Constantium episcopos; cumque Auxiliaris Praefectus ad Hilarium rescribens, mitius eidem consilium suasit. Quod si ad haec concilianda cum Tillemontio quispiam suspicetur, in Leonis epistola pro VIII id. Jan. legendum VIII id. Jun., ut in Valentiniani novella inter Leonis epistolas relata epist. 11, editum fuerat: cum novellam datam ostenderimus VIII id. Julii, non Junii, haec conciliandi ratio haudquaquam subsistit. 3. Tandem addendum est suppositionis argumentum nostro quidem judicio maximum. Haec epistola in bibliotheca Floriacensi prodiit ex Viennensis Ecclesiae archivo, ex quo aliae pariter decretales ejusdem Ecclesiae praerogativas et privilegia ingerentes, ibidem editae sunt. Cum vero caeterae omnes antiquiorum pontificum epistolae eo ex libro vulgatae, apocryphae et commentitiae sint, ut videre est apud P. Coustantium (Tom. I Epist. Rom. pontif.) , qui eas idcirco in appendicem spuriarum cum opportunis monitis rejecit, quis hanc pariter aliquot praesertim falsitatis indiciis inspersam eadem impostura fabricatam nequaquam agnoscat? Recte siquidem", + "candidate_score": 0.632169, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_68_70", + "bdc_text": "s. NBD X 196 ] verlassen haben und von Kaiser Karl V. mit einer Mission beauftragt worden sein ; Papst Paul III .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_32", + "psc_text": "qua Anatolius ad eumdem pontificem litteras transmiserat, id potius eum Constantinopoli adhuc subsistentem praesumit: ea vero forte de causa omisit scribere, quia de eadem fere re scripserat paulo ante, et Anatolium pleniores dedisse litteras sciebat. Aetio quidem delegatio et substitutio in Juliani locum nullibi indicatur. Quod in annis sequentibus nullae aliae ad Julianum epistolae inventae sunt, cum aliae plures certo scriptae desiderentur, hoc argumentum infirmum est, ut Julianus Constantinopolim deseruisse, officiumque suum, quod adhuc fidei causa requirebat, dimisisse credatur. Cum porro idem Julianus subscriptus legatur synodo Constantinopolitanae sub Gennadio Anatolii successore circa an. 459 (Tom V. Conc. p. 51), eum ad hoc usque tempus in eadem urbe perstitisse satis probabile videtur. 3. Inter eos ad quos Leo Augustus encyclicam dedit, de qua diximus in admonit. ad epist. 156, Julianus fuit, cui licet Constantinopoli existenti potuit ea encyclica dirigi, sicut et Anatolio episcopo Constantinopolitano inscripta invenitur. Cum autem caeteri omnes, ad", + "candidate_score": 0.63109, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_45", + "bdc_text": "Mögts abschriben , aber des j [unker ] BesserersVermutlich Georg Besserer , der in Kontakt mit Konstanz stand ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_33", + "psc_text": "ad hoc usque tempus in eadem urbe perstitisse satis probabile videtur. 3. Inter eos ad quos Leo Augustus encyclicam dedit, de qua diximus in admonit. ad epist. 156, Julianus fuit, cui licet Constantinopoli existenti potuit ea encyclica dirigi, sicut et Anatolio episcopo Constantinopolitano inscripta invenitur. Cum autem caeteri omnes, ad quos eadem imperialis epistola directa fuit, essent saltem metropolitae, solus Julianus simplex Coensis episcopus hoc gradu expers erat. Id autem peculiarem ejusdem existimationem ob praeclara ipsius in Eutychianos gesta demonstrat. Haec in codice encyclio nobis conservata fuit ab Epiphanio Scholastico, qui praeter autographam Leonis epistolam, quam Occidentalis vir facile invenit et inseruit, caeteras litteras e Graeco reddidit; ac propterea haec Juliani non originale ipsum, sed versio est ex Graeco: totus enim codex encyclius Graece prodiit. Hunc codicem cum aliquot mss. collatum post Surium dedit Baluzius, ejusque variantes nobis utiles fuere. EPISTOLA VI, JULIANI EPISCOPI COENSIS AD LEONEM IMPERATOREM. Piissimo atque", + "candidate_score": 0.615604, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2", + "max_score": 0.664235, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_29_31", + "bdc_text": "- Mit Anglus ist König Eduard VI. gemeint. ist mir worden . Gott seye unser ewiger schutz und schirm. In il , 12 . novembris . A. Bl . Es kompt minen herren noch kain schreiben noch antwurt von nieman . Vgl. dazu Nr. 3073 , . ;", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3155", + "psc_text": "Apostolus: «Etsi sunt qui dicantur dii in coelo et in terra; sicut sunt dii multi et domini multi; nobis tamen unus Deus, Pater ex quo omnia, et nos in ipso, et unus Dominus noster Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum» (I Cor. VIII, 5 et 6) . Dicantur dii homines: dictum est enim, «Deus stetit in synagoga deorum;» dictum est, «Ego dixi, Dii estis et filii Altissimi omnes» (Psal. LXXXI, 1, 6) : nonne super homines Deus? Sed quid magnum, si super homines Deus? Et super Angelos Deus: quia Angeli non fecerunt Deum, Angelos fecit Deus; et necesse est super omnia quae fecit, sit ipse qui fecit. Cognoscens ergo magnitudinem Domini iste, et videns eum super omnem esse creaturam, non tantum corporalem, sed etiam spiritualem: «Rex magnus,» inquit, «super omnes deos.» Ipse est summus Deus qui super se non habet deum. Opera ejus dicat, ipsa capiuntur. 10.", + "candidate_score": 0.664235, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_30_32", + "bdc_text": "gemeint. ist mir worden . Gott seye unser ewiger schutz und schirm. In il , 12 . novembris . A. Bl . Es kompt minen herren noch kain schreiben noch antwurt von nieman . Vgl. dazu Nr. 3073 , . ; Nr. 3088 , . Gott well , das kain butzList .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2258", + "psc_text": "I, 31) : propter quod et illud scriptum est, «Non nobis, Domine, non nobis, sed nomini tuo da gloriam» (Psal. CXIII, 1) . Sic enim quisque non in sua, sed in Dei gloria (quia nec in sua, sed in Dei justitia, id est, a Deo sibi donata) custodit legem Dei; sicut iste ait, «Memor fui in nocte nominis tui, Domine, et custodivi legem tuam.» Quam non custodisset, si in sua virtute confidens, nominis Dei memor non fuisset: adjutorium enim nostrum in nomine Domini (Psal. CXXIII, 8) . 8. [«vers.» 56.] Propter quod secutus adjunxit: «Haec facta est mihi, quoniam justitias tuas exquisivi. Justitias» utique «tuas,» quibus justificas impium; non meas, quae nunquam me pium faciunt, sed superbum. Non enim erat iste aliquis eorum qui «ignorantes Dei justitiam, et suam volentes constituere, justitiae Dei non sunt subjecti» (Rom. X, 3) . Has ergo justitias, quibus justificantur gratis per gratiam Dei, qui", + "candidate_score": 0.65271, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_19_21", + "bdc_text": "Verzicht mir min untuchtigungeschicktes ( auf den Stil bezogen , da Blarers Handschrift nicht schlechter als sonst ist ) . schreiben . Wir thaind alls die sorgfeltigen : Zu verstehen :", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2106", + "psc_text": "abutitur, ut nimis pro eo quod est valde, et positum inveniamus in Litteris sacris, et ponamus in sermonibus nostris. Nam et hic, «Tu praecepisti mandata tua custodiri nimis,» nonnisi Valde intelligimus, si recte intelligimus: et, Nimis te diligo, si alicui charissimo dicimus, non utique plus quam oportet, sed valde nos diligere intelligi volumus. Denique illa graeca sententia non habet hoc verbum, quod hic legitur: ibi enim est ἄγαν, quod est nimis; hic est autem σφόδρα, quod est Valde. Sed aliquando, ut diximus, Nimis pro eo quod est Valde et dictum invenimus, et dicimus: unde nonnulli etiam latini codices non habent, «Tu praecepisti mandata tua custodiri nimis:» sed, «valde.» Valde itaque praecepit hoc Deus, et valde oportet Dei custodiri mandata. 2. [«vers.» 5.] Sed humilis pietas vel pia humilitas, et fides non immemor gratiae, quid adjungat attendite: «Utinam,» inquit, «dirigantur viae meae ad custodiendas justificationes tuas.» Praecepisti quidem tu, sed utinam", + "candidate_score": 0.650101, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_56", + "bdc_text": "Nüw kriegsvolck . Guͦt sorg haben zuͦ Gottlieben und Arben\" .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3095", + "psc_text": "Quia de molendino una assumetur, et una relinquetur. 5. Sic dicit et Ezechiel de tribus personis, in quibus non absurde tria haec genera intelligimus: «Cum miserit Dominus gladium in terram, etsi fuerint in medio eorum Noe, Daniel et Job, non liberabunt filios neque filias; sed ipsi soli salvi erunt» (Ezech. XIV, 13-16) . Jam illi olim liberati sunt, sed in istis tribus nominibus tria genera quaedam significavit. Noe significat rectores Ecclesiae, quia ipse arcam in diluvio gubernavit (Gen. VII) . Daniel autem vitam quietam elegit, in caelibatu servire Deo, id est, uxorem non quaerens. Erat vir sanctus, in desideriis coelestibus vitam gerens; tentatus in multis, et inventus aurum obrizum. Quam quietus erat, qui et inter leones securus erat (Dan. VI; et XIV, 28-39) ! Ergo in nomine Danielis, qui etiam «vir desideriorum» est appellatus (Id. X, 11) ; sed utique castorum atque sanctorum, significantur servi Dei, de quibus dicitur, «Ecce", + "candidate_score": 0.628311, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_56", + "bdc_text": "Nüw kriegsvolck . Guͦt sorg haben zuͦ Gottlieben und Arben\" .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3815", + "psc_text": "ab alio; ab eo a quo regitur, praeceptum accepit. Ad praecepti ergo tenorem, non «est de bobus cura Deo:» ad providentiam universitatis, qua creavit omnia et mundum regit, «Homines et jumenta salvos facies, Domine.» 14. Intendat Charitas vestra. Hic forte aliquis dicat mihi: De Novo Testamento est, quia «De bobus» non «pertinet ad Deum: Homines et jumenta salvos facies, Domine,» de Veteri Testamento est. Sunt qui calumnientur, et dicant non sibi consonare ista duo Testamenta. Ne forte aliud dicat in Vetere, aliud in Novo, et flagitet de me sententiam de Novo talem qualis haec est, «Homines et jumenta salvos facies, Domine;» quid facio? Nihil tam in capite Novi Testamenti, quam Evangelium. In Evangelio invenio quia omnia ista pertinent ad Deum, nemo erit jam qui contradicat. Numquid enim Apostolus Evangelio contrarius erit? Audiamus ipsum Dominum, principem et magistrum Apostolorum. «Respicite,» inquit, «volatilia coeli, quia non seminant, neque metunt, neque congregant in", + "candidate_score": 0.624703, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_54_56", + "bdc_text": "Anstelle der Adresse vermerkte Bullinger auf S. 26 ( S. 25 ist leer ) : \"Der keyser und bapst von deß consili und bapsthumbs wägen uneins . Nüw kriegsvolck . Guͦt sorg haben zuͦ Gottlieben und Arben\" .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_654", + "psc_text": "Veniet ergo judicium, ut arescant peccatores, et virescant fideles. «Velut cedrus in Libano, multiplicabitur.» 14. [«vers. 14-16.] Plantati in domo Domini, in atriis» «domus Dei nostri florebunt, Adhuc multiplicabuntur in senecta uberi: et tranquilli erunt, ut annuntient.» Hoc est sabbatum quod vobis paulo ante commendavi, unde habet titulum Psalmus. «Tranquilli erunt, ut annuntient.» Quare tranquilli annuntiant? Non illos movet fenum peccatorum: cedrus et palma nec in tempestatibus curvantur. Ergo tranquilli sint, ut annuntient: et vere, quia modo annuntiandum est et subsannantibus hominibus. O miseri homines amatores mundi! annuntiant vobis qui plantati sunt in domo Domini; qui confitentur Domino in cantico et cithara, in verbo et opere, annuntiant vobis, et dicunt vobis: Nolite seduci felicitate iniquorum, nolite attendere florem feni; nolite attendere ad tempus beatos, in aeternum miseros. Nec ista beatitudo quae modo foris videtur, vera est; nec in corde beati sunt, quia torquentur mala conscientia. Tu autem tranquillus esto, sperans", + "candidate_score": 0.621487, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_56", + "bdc_text": "Nüw kriegsvolck . Guͦt sorg haben zuͦ Gottlieben und Arben\" .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1535", + "psc_text": "Videmus, novimus, legimus, agnoscimus, laudamus, et in his praedicamus; et in his non sufficimus laudare tantum, quantum abundat ex bona inspectione cor nostrum. Sed ad illam magis creaturam debemus attendere, unde dicit Apostolus, «Si qua igitur in Christo nova creatura, vetera transierunt; ecce facta sunt omnia nova» (II Cor. V, 17) . Quae «vetera transierunt?» In Gentibus omnis idololatria, in ipsis Judaeis omnis illa servitus Legis, omnia illa sacrificia praenuntiantia praesens sacrificium. Abundabat tunc vetustas hominis; venit qui renovaret opus suum, venit qui conflaret argentum suum, qui formaret monetam suam, et attendimus plenam terram Christianis credentibus in Deum, avertentibus se a prioribus immunditiis suis et idololatria, a spe praeterita ad spem novi saeculi: et ecce nondum est in re, et jam tenetur in spe, et per ipsam spem jam cantamus et dicimus, «Repleta est terra creatura tua.» Nondum enim in patria cantamus hoc, nondum in illa requie quae promittitur, nondum", + "candidate_score": 0.618723, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_23_25", + "bdc_text": "Es ist die wellt voll untruw , Vgl. TPMA XIII 45f . und waist sich nieman gnuͦgsam zuͦ verwaren!schützen ; s. Fischer II 1402 .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3910", + "psc_text": "diximus, sed ostendere non valuimus, quia Psalmum distulimus. Hodie itaque demonstranda est et ipsa congruentia. In evangelica illa lectione territi sumus de die novissimo. Terror ille securitatem parturit; territi enim praecavemus, praecaventes securi erimus. Quomodo enim praepostera securitas in terrores impellit, ita ordinata sollicitudo securitatem parit. Territi autem sumus, ne praesentem vitam deficientem, volaticam, transitoriam, sic amemus, quasi alia nulla sit: si enim alia nulla est, amemus hanc. Si alia vita nulla est, feliciores nobis sunt qui ad amphitheatrum hodie vigilarunt. Quid enim ait Apostolus? «Si in hac vita tantum in Christo sperantes sumus, miserabiliores sumus omnibus hominibus» (I Cor. XV, 19) . Est ergo alia vita. Interroget quisque Christum in fide sua: sed dormit fides. Merito fluctuas, quia Christus dormit in navi. Jesus enim dormiebat in navi, et navis fluctuabat in aquis et tempestatibus multis (Matth. VIII, 24, 25) . Fluctuat ergo cor, quando Christus dormit. Christus semper vigilat:", + "candidate_score": 0.618656, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_8_10", + "bdc_text": "während man unbesorgt ist. in dise vestinen brechte . Dann es gar bald beschechenbald beschechen :", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3985", + "psc_text": "exhiberet sibi gloriosam Ecclesiam, non habentem maculam aut rugam» (Ephes. V, 27) . Ergo exhibeat sibi gloriosam Ecclesiam, non habentem maculam aut rugam; faciat sibi vestem de illa lana quam praedestinavit in nive. Adhuc in hominibus incredulis, et frigidis, et pigris, faciat vestem de hac lana. Ut abluatur a maculis, mundetur fide; ut rugam non habeat, tendatur in cruce. «Qui dat nivem sicut lanam.» 24. Jam si praedestinati sunt, vocandi sunt. «Quos» enim «praedestinavit, illos et vocavit» (Rom. VIII, 30) . Jam quomodo vocantur ex languore corporis illius, ut sani fiant? quomodo vocantur? Audi Evangelium: «Non veni vocare justos, sed peccatores in poenitentiam» (Matth. IX, 13) . Incipit ergo jam praedestinatione nivis illius cognoscere torporem suum, accusare peccatum suum; incipit vocatione venire ad poenitentiam. Merito ergo «qui dat nivem velut lanam,» propter confectum tunicae futurae; etiam propter vocationem in poenitentiam, «nebulam velut cinerem spargit. Nebulam,» inquit, «velut cinerem spargit:» quis?", + "candidate_score": 0.617935, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_8_10", + "bdc_text": "während man unbesorgt ist. in dise vestinen brechte . Dann es gar bald beschechenbald beschechen :", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3984", + "psc_text": "praedestinavit hos qui ad tempus frigidi repunt in terra, et nondum fervent spiritu charitatis (de praedestinatione enim adhuc loquitur), veluti lanam dedit hos Deus; facturus est inde vestem. Merito in monte vestis Christi fulsit, sicut nix (Matth. XVII, 2) . Fulgebat vestis Christi, sicut nix, tanquam de illa lana jam facta erat tunica; de qua lana, id est de nive quam dedit sicut lanam, adhuc praedestinati, pigri erant: sed exspecta, vide quid sequatur; quia sicut lanam dedit eos, fit inde tunica. Quomodo enim dicitur Ecclesia corpus Christi, dicitur et vestimentum Christi ipsa Ecclesia: inde est illud quod ait Apostolus, «Ut exhiberet sibi gloriosam Ecclesiam, non habentem maculam aut rugam» (Ephes. V, 27) . Ergo exhibeat sibi gloriosam Ecclesiam, non habentem maculam aut rugam; faciat sibi vestem de illa lana quam praedestinavit in nive. Adhuc in hominibus incredulis, et frigidis, et pigris, faciat vestem de hac lana. Ut abluatur a maculis,", + "candidate_score": 0.601904, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_43", + "bdc_text": "Jetz schickt mir der vetter diß zedelin . Ist erst von Ulm komen .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_897", + "psc_text": "gaudent? Quia praecisi sunt de oleastro, et inserti in oliva (Rom. XI, 17) . «Tunc exsultabunt omnia ligna silvarum:» quia praecisae sunt ingentes arbores cedrinae et cyparissinae, et imputribilia ligna translata sunt ad aedificationem domus. Ligna silvarum erant, sed antequam irent in aedificium; ligna silvarum erant, sed antequam olivam parerent. 14. «Tunc exsultabunt omnia ligna silvarum, ante faciem Domini, quoniam venit, quoniam venit judicare terram.» Primo venit, et postea venturus est. Primo venit in Ecclesia sua in nubibus. Quae sunt nubes quae eum portaverunt? Apostoli praedicantes, de quibus audistis, cum legeretur Apostolus: «Legatione,» inquit, «pro Christo fungimur, obsecrantes pro Christo reconciliari Deo» (II Cor. V, 20) . Ipsae sunt nubes in quibus venit, excepto adventu suo posteriore, quo venturus est judicare vivos et mortuos. Venit primo in nubibus. Haec primo vox ipsius sonuit in Evangelio: «Amodo videbitis Filium hominis venientem in nubibus.» Quid est, «Amodo?» Nonne Dominus postea venturus est,", + "candidate_score": 0.59578, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_6_8", + "bdc_text": "und volc kbewaffnetes Volk . unversechner sachunversechner sach : während man unbesorgt ist.", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_4079", + "psc_text": "sonant. Ut ergo acute sonaret Pauli apostoli psalterium, quid dixit? «Quae retro oblitus, in ea quae ante sunt extentus, sequor ad palmam supernae vocationis» (Philipp. III, 13, 14) . Extendit se ipse; tetigit Christus, et sonavit dulcedo veritatis. «In tympano et psalterio psallant ei.» 9. [«vers. 4.] Quoniam benefecit Dominus in populo suo.» Quid tam beneficum, quam mori pro impiis? quid tam beneficum, quam sanguine justo delere chirographum peccatoris? quid tam beneficum, quam dicere: Non ad me pertinet quod fuistis; estote quod non fuistis? «Benefecit Dominus in populo suo,» dimittendo peccata, promittendo vitam aeternam. Benefacit aversum convertere, pugnantem adjuvare, vincentem coronare: «Benefecit Dominus in populo suo. Et exaltabit» «mansuetos in salute». Exaltantur enim et superbi, sed non in salute. Mansueti in salute, superbi in morte: id est, superbi ipsi se exaltant, et Dominus eos humiliat; mansueti autem ipsi se humiliant, et Deus eos exaltat. «Et exaltabit mansuetos in salute.» 10.", + "candidate_score": 0.59506, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_4_6", + "bdc_text": "nienen et wan untrüw brüchtenienen et wan untrüw brüchte : nicht etwa einen Verrat beginge . und volc kbewaffnetes Volk .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3497", + "psc_text": "gens tenebrarum? Quae bellum gessit cum Deo. Et ipsa peccat, cum tu peccas? Ipsa, inquit, quia commixtus sum illi. Deus enim qui te commiscuit, quid timuit? Hoc enim dicunt, quod illa gens tenebrarum rebellaverit adversus Deum, antequam mundus fieret; et ille cavens ne regna ejus loco adveniente hostili impetu vastarentur, misit huc membra sua, substantiam suam, hoc quod ipse est; si aurum, aurum; si lux, lucem: quidquid illud est, hoc misit, et miscuit visceribus gentis tenebrarum, dicunt, et fabricavit inde mundum. Et nos animae, inquiunt, de ipsis membris Dei sumus; sed premimur hic visceribus gentis tenebrarum, et quidquid peccare dicimur, illa gens peccat. Se quidem videntur excusare a peccato; sed Deum suum non excusant a crimine timoris, nec ipsam substantiam Dei sui a crimine corruptibilitatis. Si enim incorruptibilis Deus, si incommutabilis, si incontaminabilis, si immaculabilis, si impenetrabilis, quid ei factura erat gens illa? Fecisset illa quem vellet impetum; quomodo terreret", + "candidate_score": 0.578018, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1", + "max_score": 0.663872, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_29_31", + "bdc_text": "- Mit Anglus ist König Eduard VI. gemeint. ist mir worden . Gott seye unser ewiger schutz und schirm. In il , 12 . novembris . A. Bl . Es kompt minen herren noch kain schreiben noch antwurt von nieman . Vgl. dazu Nr. 3073 , . ;", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_313", + "psc_text": "inmittet B inmittit cet. 17 angelus AuL dni A 18 utique B Augustinus ubique cet. ubique A Augustinus, om. cet. 20 nemo ... domino in mg. inf. P quidquam a incipere bonum sine A domino. et ideo iuxta apostolum: siue manducatis siue bibitis, omnia in gloria dei facite, in nomine domini nostri Iesu Christi; in duabus enim epistulis alibi in nomine domini nostri Iesu Christi, alibi in gloria dei facere te praecepit, ut scias eandem esse patris et fili gloriam eandemque uirtutem nec in aliquo circa sui diuinitatem patrem et filium discrepare, qui circa praesidia nostra non discrepant. docuit igitur me Dauid quod nemo sine domino aedificet F domum, custodiat ciuitatem. § 85 docuit etiam me Moyses quod nemo nisi deus fecerit mundum; in principio enim fecit deus caelum et terram. docuit etiam quod hominem deus opere suo fecerit nec otiose posuit: finxit deus hominem de limo terrae et insufflauit", + "candidate_score": 0.663872, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_22_24", + "bdc_text": "Wir wollen nur auf die Gefahr hinweisen . Es ist die wellt voll untruw , Vgl. TPMA XIII 45f . und waist sich nieman gnuͦgsam zuͦ verwaren!schützen ;", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_562", + "psc_text": "T (in mg. ł sceua) BX 18 interpetrationem P (t pro ex p m2; m eras.) interpretationem X (m ezp. n) uersatur X uertitur] uertatur P 16 his PCX (h eras. Pπ) 17 et] seu X 21 subuertere] subruere PL 22 periculum] scelus PL 28 obsequium P (ad ante obsequium 8. u. m3) L 24 post sublimior add. simulata h. fit uilior at PL potestate quod praecellit alienum sit; legibus enim imperat, sibi seruit. § 32 Dicet fortasse aliquis quia solus qui malum fecerit timet; tamen qui mare nauigat plus timet. et contra in inmobili terrarum statione consistens non solet timere naufragium; at si 1343 A mobile conscendat elementum, frequentioribus obnoxius fit periculis. fuge ergo saeculi mare: naufragium non timebis. etsi frequenter arborum uertices spirantium uerberent flabra uen-. torum, solidatis tamen radicibus nullus occasus est; at in mari furentibus uentis, etsi non omnium naufragium, omnium tamen periculum est. ita etiam", + "candidate_score": 0.634023, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_21_23", + "bdc_text": "Zu verstehen : Wir wollen nur auf die Gefahr hinweisen . Es ist die wellt voll untruw , Vgl. TPMA XIII 45f .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_562", + "psc_text": "T (in mg. ł sceua) BX 18 interpetrationem P (t pro ex p m2; m eras.) interpretationem X (m ezp. n) uersatur X uertitur] uertatur P 16 his PCX (h eras. Pπ) 17 et] seu X 21 subuertere] subruere PL 22 periculum] scelus PL 28 obsequium P (ad ante obsequium 8. u. m3) L 24 post sublimior add. simulata h. fit uilior at PL potestate quod praecellit alienum sit; legibus enim imperat, sibi seruit. § 32 Dicet fortasse aliquis quia solus qui malum fecerit timet; tamen qui mare nauigat plus timet. et contra in inmobili terrarum statione consistens non solet timere naufragium; at si 1343 A mobile conscendat elementum, frequentioribus obnoxius fit periculis. fuge ergo saeculi mare: naufragium non timebis. etsi frequenter arborum uertices spirantium uerberent flabra uen-. torum, solidatis tamen radicibus nullus occasus est; at in mari furentibus uentis, etsi non omnium naufragium, omnium tamen periculum est. ita etiam", + "candidate_score": 0.63253, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_22_24", + "bdc_text": "Wir wollen nur auf die Gefahr hinweisen . Es ist die wellt voll untruw , Vgl. TPMA XIII 45f . und waist sich nieman gnuͦgsam zuͦ verwaren!schützen ;", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_563", + "psc_text": "timere naufragium; at si 1343 A mobile conscendat elementum, frequentioribus obnoxius fit periculis. fuge ergo saeculi mare: naufragium non timebis. etsi frequenter arborum uertices spirantium uerberent flabra uen-. torum, solidatis tamen radicibus nullus occasus est; at in mari furentibus uentis, etsi non omnium naufragium, omnium tamen periculum est. ita etiam aduersis flatibus nequitiae spiritalis nullus in harena uel in salo tutus est, et naues Tharsis uehementi saepe spiritu conteruntur. § 33 haec moraliter. ceterum B quod ad mysticum ordinem spectat, cernis uetusti erroris uincnla suis resoluta uestigiis, ut primo gulae, secundo facilitatis, tertio ambitionis laqueus solueretur. perlectuHperlectus est enim Adam cibo et in locum interdictae arboris sententiae facilitate transgressus temerariae quoque ambitionis crimen incurrit, dum similitudinem diuinitatis adfectat. et ideo prius dominus ueteris nexus soluit iniuriae, ut nos iugo captiuitatis excusso uincere I c crimina scripturarum praesidio disceremus. § 34 quod si dominus IesuBIesus propria non desiderauit, tu aliena cur", + "candidate_score": 0.631402, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_15_17", + "bdc_text": "und ain treffelichererheblicher ; s. Fischer II 351. , grosser nachtail were in vyl weg , wie ir lichtlich zuͦ gedencken . Gottlieben möcht manFehlt in der Vorlage . in wenig tagen ( sollt es veruntrüwtmissbraucht .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_839", + "psc_text": "2 Hier. 23, 24 4 Rom. 5, 20 5 Ioh. 11, 25 17 Matth. 11, 19 20 I Cor. 1, 30 1 regredietur (e tert. eras.) P 3 deficit PaBCL defecit cet. deficimus OLBCEKT defecimus cet.; nos ... deficit om. G deficit PaBCL defecit cet. 6 resurrectio est L 7 ergo] enim X 8 gentilibus PLKX et (li eras.) V rapietur (e eras.) P 10 requiritur (in mg. m3 al. adquiritur) A FINIT (EXPLICIT /j LIB. V. INC. LIBER VI Aym et gui post QVINTVS add. IN EVGL0 SCDM LVCAN C DE EUAN- GELIO LIBER V EXPLICIT. INCIPIT EIUSDEM LIBER SEXTUS a EXPLICIT LIBER IIII. INCIPIT LIBER V PB FINIT L. in X nee subscriptio est nec inscriptio. in mg. cod. A m3 adscr.: in alio codice iste liber non diuiditur 13 baptismum A pharisaei (i pr. 8. u.) A 15 baptizati ab eo x 17 est om. a 18", + "candidate_score": 0.624784, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_45", + "bdc_text": "Mögts abschriben , aber des j [unker ] BesserersVermutlich Georg Besserer , der in Kontakt mit Konstanz stand ;", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1145", + "psc_text": "hic saluus erit, saluus utique a morte, saluus a uulnere quod infixum est a latronibus. § 82 Beatus ille stabularius, qui altenusalterius curare uulnera potest, 10,35 beatus ille cui dicit Iesus: quodcumque supererogaueriasupererogaueris reuertens reddam tibi. bonus dispensator, qui etiam c supererogat. bonus dispensator Paulus, cuius sermones et epistulae ueluti ei ratione quam acceperat superfluunt. moderatum domini mandatum prope inmoderato labore mentis et corporis exsecutus, ut multos ab aegritudine graui spiritalis adloquii dispensatione releuaret. bonus ergo stabularius stabuli eius, in quo agnouit asina praesaepe domini sui et in quo greges clauduntur agnorum, ne frementibus ad caulas rapacibus D 4IPetr.I,19 SPhiHpp.3,8 10 I Cor. 1, 17 HMarc. 15,16 23Esai.l,3 24Verg.Aen.Vini, 60 1 denarii (i ex o m2) P 4 pretio (ao a. o m3) sanguinis (e a. is m3) A pretioso sanguine cet. 5 ultima e multis ulcera P 6 IllI PL 7 accipit a0/ quia (a 8. M. M<3) E", + "candidate_score": 0.624023, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_45", + "bdc_text": "Mögts abschriben , aber des j [unker ] BesserersVermutlich Georg Besserer , der in Kontakt mit Konstanz stand ;", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1144", + "psc_text": "sunt isti duo denarii nisi forte duo testamenta, quae 1429 A imaginem in se habent aeterni regis eipressamexpressam, quorum pretio uulnera nostra curantur? redemti enim sumus pretio sanguiDis, ut ultimae mortis ulcera uitaremus. § 81 hos ergo duos denarios, licet horum quoque librorum quattuor formas non absurdum sit intellegere, accepit stabulanusstabularius. qui? ille forsitan qui ait: et aestimo ut stercora, ut CbristumChristum lucri faciam, quo curam haberet hominis uulnerati. stabularius itaque ille B est qui dixit: misit me Christus euangelizare. stabularii sunt illi quibus dicitur: ite in orbem uniuersum et praedicate euangelium uniuersae creaturae et qui crediderit et baptizatus fuerit, hic saluus erit, saluus utique a morte, saluus a uulnere quod infixum est a latronibus. § 82 Beatus ille stabularius, qui altenusalterius curare uulnera potest, 10,35 beatus ille cui dicit Iesus: quodcumque supererogaueriasupererogaueris reuertens reddam tibi. bonus dispensator, qui etiam c supererogat. bonus dispensator Paulus, cuius sermones et epistulae ueluti", + "candidate_score": 0.621441, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_14_16", + "bdc_text": "erbören . und ain treffelichererheblicher ; s. Fischer II 351. , grosser nachtail were in vyl weg , wie ir lichtlich zuͦ gedencken . Gottlieben möcht manFehlt in der Vorlage .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_421", + "psc_text": "lex est, quia spiritalis. ei ergo non bona qui non putat spiritalem, qui mente exiguus humilisque factus eam quae super legem est maiestatem scilicet Christi uidere non potuit. quam utique tamquam supra illum parietem respiciens ille mente sublimis Esaias gloriam dei E uidit, quae uidetur in montibus, non in collibus. 3 Esai. 58, 12 5 Ephes. 2, 14 7 Ephes. 2, 15 11 Rom. 1, 16; 2, 10, I Cor. 15, 28 12 Matth. 12, 2 sqq.; cf. Coloss. 2, 16 18 Rum. 3, 31 21 Rom. 7, 14 25 Esai. 6, 1 26 Reg. III 21 (20), 28 1 maiorem P (v s. e m3) L actuum aCXx 2 reformaturus (us e. u. m3) P formauit X et om. aC profetia P prophetia X (ł eta 8. etia m2 V) Z 3 uocaberis (b ex u m2) P 6 soluit Costerius 7 in carne (in ras.) P in carnem", + "candidate_score": 0.621214, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_21_23", + "bdc_text": "Zu verstehen : Wir wollen nur auf die Gefahr hinweisen . Es ist die wellt voll untruw , Vgl. TPMA XIII 45f .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_563", + "psc_text": "timere naufragium; at si 1343 A mobile conscendat elementum, frequentioribus obnoxius fit periculis. fuge ergo saeculi mare: naufragium non timebis. etsi frequenter arborum uertices spirantium uerberent flabra uen-. torum, solidatis tamen radicibus nullus occasus est; at in mari furentibus uentis, etsi non omnium naufragium, omnium tamen periculum est. ita etiam aduersis flatibus nequitiae spiritalis nullus in harena uel in salo tutus est, et naues Tharsis uehementi saepe spiritu conteruntur. § 33 haec moraliter. ceterum B quod ad mysticum ordinem spectat, cernis uetusti erroris uincnla suis resoluta uestigiis, ut primo gulae, secundo facilitatis, tertio ambitionis laqueus solueretur. perlectuHperlectus est enim Adam cibo et in locum interdictae arboris sententiae facilitate transgressus temerariae quoque ambitionis crimen incurrit, dum similitudinem diuinitatis adfectat. et ideo prius dominus ueteris nexus soluit iniuriae, ut nos iugo captiuitatis excusso uincere I c crimina scripturarum praesidio disceremus. § 34 quod si dominus IesuBIesus propria non desiderauit, tu aliena cur", + "candidate_score": 0.616369, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_15_17", + "bdc_text": "und ain treffelichererheblicher ; s. Fischer II 351. , grosser nachtail were in vyl weg , wie ir lichtlich zuͦ gedencken . Gottlieben möcht manFehlt in der Vorlage . in wenig tagen ( sollt es veruntrüwtmissbraucht .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1303", + "psc_text": "Gen. 2. 2 20 Ioh. 5, 17 3 XVIII PL, X et VIII X et ante erat om. X 4 indicabit P (v s. b m3) L 5 se s. u. P fi ecclesiae (e tert. s. u.) P 8 fasti- . gium (a a. um) P 13 sabbatis P (s alt. exp. m2) FL 14 futurum. (om. est) L 15 gratiam P (m eras.) BLX corpore et PBL 19 et om. PL non ab operibus] sed (non add. s. u. m3 P) ab operibus mundi quieuit PBL ante non add. sed a 28 archisinagogus (h s. u. m3) P 25 bonis P (s exp. m2) L celebremus. unde dominus spiritaliter uidetur respondere, cum 13,15 dicit: hypocritae, unusquisque uestrum sabbato non soluit bouem suum aut asinuraasinum et ducit adaquare? § 175 cur enim non aliud animal indicauit nisi ut ostenderet F aduersantibus licet synagogae principibus futurum tamen ut Iudaicus et", + "candidate_score": 0.616137, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_16", + "bdc_text": "s. Fischer II 351. , grosser nachtail were in vyl weg , wie ir lichtlich zuͦ gedencken . Gottlieben möcht manFehlt in der Vorlage .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_421", + "psc_text": "lex est, quia spiritalis. ei ergo non bona qui non putat spiritalem, qui mente exiguus humilisque factus eam quae super legem est maiestatem scilicet Christi uidere non potuit. quam utique tamquam supra illum parietem respiciens ille mente sublimis Esaias gloriam dei E uidit, quae uidetur in montibus, non in collibus. 3 Esai. 58, 12 5 Ephes. 2, 14 7 Ephes. 2, 15 11 Rom. 1, 16; 2, 10, I Cor. 15, 28 12 Matth. 12, 2 sqq.; cf. Coloss. 2, 16 18 Rum. 3, 31 21 Rom. 7, 14 25 Esai. 6, 1 26 Reg. III 21 (20), 28 1 maiorem P (v s. e m3) L actuum aCXx 2 reformaturus (us e. u. m3) P formauit X et om. aC profetia P prophetia X (ł eta 8. etia m2 V) Z 3 uocaberis (b ex u m2) P 6 soluit Costerius 7 in carne (in ras.) P in carnem", + "candidate_score": 0.614538, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_15_17", + "bdc_text": "und ain treffelichererheblicher ; s. Fischer II 351. , grosser nachtail were in vyl weg , wie ir lichtlich zuͦ gedencken . Gottlieben möcht manFehlt in der Vorlage . in wenig tagen ( sollt es veruntrüwtmissbraucht .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_108", + "psc_text": "IIII 13, 21 4 Reg. I 28, 16 sqq. 13 Matth. 3, 3, Esai. 40, 3 24 Reg. III 17, 3 sqq. 2 albo (v 8. V m3) P alueo X (e eras. π, exp. V) plena (a ex o) LO pleno F 3 spu sco FγΟV heligseus P 8 est post magnarum transponunt PL 12 et om. PGV, s. u. m2 FO euangelium suffragatur G 13 dni X 15 mediocris a et (is ex es) m3 P m2 B mediocres P m1 B m1 cet. 18 preiuit P 23 retorqueret (r pr. ex s) ΟπF se torqueret (se del. m2) F 25 coruis pascebatur (nis pas in ras.) P 26 dumis et BCF dumis set P (s alt. eras.), V (m2 dum esset), 0 (m2 dum diues esset), dum his et π, dum et L, donis et a, dum diues esset / galeata (corr. calata) P praetulit luxumque contemsit.", + "candidate_score": 0.610807, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_16", + "bdc_text": "s. Fischer II 351. , grosser nachtail were in vyl weg , wie ir lichtlich zuͦ gedencken . Gottlieben möcht manFehlt in der Vorlage .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1303", + "psc_text": "Gen. 2. 2 20 Ioh. 5, 17 3 XVIII PL, X et VIII X et ante erat om. X 4 indicabit P (v s. b m3) L 5 se s. u. P fi ecclesiae (e tert. s. u.) P 8 fasti- . gium (a a. um) P 13 sabbatis P (s alt. exp. m2) FL 14 futurum. (om. est) L 15 gratiam P (m eras.) BLX corpore et PBL 19 et om. PL non ab operibus] sed (non add. s. u. m3 P) ab operibus mundi quieuit PBL ante non add. sed a 28 archisinagogus (h s. u. m3) P 25 bonis P (s exp. m2) L celebremus. unde dominus spiritaliter uidetur respondere, cum 13,15 dicit: hypocritae, unusquisque uestrum sabbato non soluit bouem suum aut asinuraasinum et ducit adaquare? § 175 cur enim non aliud animal indicauit nisi ut ostenderet F aduersantibus licet synagogae principibus futurum tamen ut Iudaicus et", + "candidate_score": 0.610506, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_5_7", + "bdc_text": "nicht etwa einen Verrat beginge . und volc kbewaffnetes Volk . unversechner sachunversechner sach :", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1751", + "psc_text": "neque ! proditionem refugere uideretur et plus adficere proditorem, cui amoris officia non negaret; scriptum est enim: cum odientibus pacem eram pacificus. § 65 et signo dato inquit 22,52—54 ab his qui cum fustibus uenerant conprehenditur. sed dominum omnium mysteria, non arma tenuerunt. denique locutus est c et ceciderunt retrorsum. quo mihi legiones angelorum, quo caelestem exercitum? uox domini sola plus terret. hanc ille ad' demonstrandum diuinae maiestatis indicium qui in pectore Christi recumbebat elegit. uolenti ergo inicit manus turba, ! nectuntur uincula.s o amantess o perfidi! non sic conprehenditur sapientia, non sic tenetur iustitia. 9 Prouerb. 27, 6 11 Cant. 1, 1 12 Matth. 26, 49 14 Ps. 119, 6 15 Matth. 26, 47 sqq. 17 Iob. 18, 6 18 Matth. 26, 53 21 lob. 13, 25; 21, 20 3 suscepit L et (t eras.) Pn ein X (e expo ΟπV) in Gr et (ex en) ET hypocrisin Gr", + "candidate_score": 0.607364, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum", + "max_score": 0.663744, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_55_57", + "bdc_text": "\"Der keyser und bapst von deß consili und bapsthumbs wägen uneins . Nüw kriegsvolck . Guͦt sorg haben zuͦ Gottlieben und Arben\" . Diese Abschrift und jene , die in Nr. 3076 , , beschrieben ist , wurden einem Korrespondenten Bullingers leihweise gesandt , vermutlich an Oswald Myconius ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_90", + "psc_text": "Symphosius, et Dictinius, et alii cum his Gallaeciae provinciae episcopis Priscilliani sectatores haeresim ejus blasphemissimam cum assertore eodem professionis suae subscriptione condemnant. Addit praeterea: Statuuntur quaedam etiam observanda de Ecclesiae disciplina, communicante in eodem concilio Ortigio episcopo, qui Gelenis fuerat ordinatus. Sed agentibus Priscillianistis, pro fide catholica pulsus factionibus exsulabat. Mirari profecto oportet nec veteres nec recentiores scriptores ad tam celebre testimonium animadvertisse, sed horum alios, quoad concilii causas, quoad tempus, quoad gesta, in unam, alios in alteram abiisse opinionem. Immo admirationem auget quod hujus vel alterius opinionis assertores non iisdem insistant 230 principiis, cum eorum quilibet, vel propriis studiis indulgeat, vel, quasi divinationibus usus, longius quam par est in re non mediocris momenti abscedat a veritate. Nec enim cum Baronio aut Conciliorum collectoribus hic contendere audeo, qui, in tanta sacrorum monumentorum copia et Christianae rei suppellectile tempus et operam insumentes, omnia collegerunt, disposuerunt, ornarunt, non ita tamen, ut eadem", + "candidate_score": 0.663744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_55_57", + "bdc_text": "\"Der keyser und bapst von deß consili und bapsthumbs wägen uneins . Nüw kriegsvolck . Guͦt sorg haben zuͦ Gottlieben und Arben\" . Diese Abschrift und jene , die in Nr. 3076 , , beschrieben ist , wurden einem Korrespondenten Bullingers leihweise gesandt , vermutlich an Oswald Myconius ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_335", + "psc_text": "fuisse in litteris eorum nomina describere per quos hae deferebantur. » Leonem ad Turribium rescripsisse per eumdem diaconum Pervincium, a quo consultationes acceperat: « Ad Galliciae vero synodum mittere debuisse non alienum clericum, sed nuntium aliquem e suo latere avulsum, quod munus optime alteri Turribio, non episcopo, sed Romanae sedis notario dumtaxat poterat convenire. » Haec, inquam, et id genus alia, nimis operose congerit, et magnifice exaggerat Quesnellus, ut duos Turribios distinguat. Qui praeterea cum se Leonino textu a Baronio urgeri intelligeret, in hunc tela retorquere nisus est, doctissimum istum Romanae Ecclesiae cardinalem, et Ecclesiasticorum Annalium parentem oblitum esse contendens. « Quidnam sit discriminis inter episcopum rebus Ecclesiae sacerdotali sollicitudine incumbentem, et diaconum, vel notarium, episcopi mandata ex praecepto exsequentem, et huc illucque litteras bajuli instar deferentem. » 2. Lepida profecto ratiocinatio isthaec iis forte videbitur, qui Quesnello adulari cupientes, nonnisi externam rerum superficiem attingere quaerunt. Sed quid ea insulsius,", + "candidate_score": 0.661914, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_55_57", + "bdc_text": "\"Der keyser und bapst von deß consili und bapsthumbs wägen uneins . Nüw kriegsvolck . Guͦt sorg haben zuͦ Gottlieben und Arben\" . Diese Abschrift und jene , die in Nr. 3076 , , beschrieben ist , wurden einem Korrespondenten Bullingers leihweise gesandt , vermutlich an Oswald Myconius ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_287", + "psc_text": "Orosii verba jam Quesnello negotium facessunt, nam Eutropius et Paulus episcopi, sola salutis omnium utilitate permoti, commonitorium jam dederunt (ait Orosius) de aliquantis haeresibus, nec tamen significarunt omnes. Super quas vero haereses duo illi episcopi Augustinum consuluerint, plane reticuit. Sed si eum consuluissent super Priscillianam haeresin, et errores; vel si Augustinus, postulantibus illis duobus episcopis, libellum illum anathematismosque scripsisset, quid Orosio opus erat festinato edere et coacervare in unum omnes perditionum arbores cum radicibus et ramis suis? Annon illa fidei professione, vel libello; annon in decem et octo, vel in viginti sex, anathematismis habebatur id omne quod ad illius haeresis exitium oportebat? Augustinum praeterea, si duo illi episcopi in hac causa interpellassent, aut rescribendo iisdem fecisse satis arbitratur Quesnellus, aut non. Sed utroque hoc telo seipsum jugulat. Nam dato illo primo, fateri cogitur cur Augustinus in eadem causa ab Orosio iterum consultus, hunc non remisit ad illam fidei professionem, et", + "candidate_score": 0.649007, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_55_57", + "bdc_text": "\"Der keyser und bapst von deß consili und bapsthumbs wägen uneins . Nüw kriegsvolck . Guͦt sorg haben zuͦ Gottlieben und Arben\" . Diese Abschrift und jene , die in Nr. 3076 , , beschrieben ist , wurden einem Korrespondenten Bullingers leihweise gesandt , vermutlich an Oswald Myconius ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_334", + "psc_text": "Morales rerum Hispanicarum scriptor non contemnendus, duos omnino distinguendos esse Turribios contendens, quorum alter Asturicensi potiebatur episcopatu, ad quem S. Leo Magnus epistolas direxit; alter vero per quem S. pontifex ad Hispaniae scripsit episcopos, qui Roma in Hispanias missus est ut laudatas deferret epistolas. Hanc ergo opinionem adoptavit Quesnellus, qui nimis sibi indulgens, in eminentissimum Annalium scriptorem invehitur, et duo istius argumenta tamquam levia et exilia, vel falsitatis portentum continentia, subvertere conatus est. Et quidem nobis in praesens tantum otii esse non potest, ut singillatim referamus quae hujus controversiae causa Quesnellus subjiciendo comminiscitur. Cujusmodi illa sunt: « Non semper solemne fuisse in litteris eorum nomina describere per quos hae deferebantur. » Leonem ad Turribium rescripsisse per eumdem diaconum Pervincium, a quo consultationes acceperat: « Ad Galliciae vero synodum mittere debuisse non alienum clericum, sed nuntium aliquem e suo latere avulsum, quod munus optime alteri Turribio, non episcopo, sed Romanae sedis", + "candidate_score": 0.647649, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_59_61", + "bdc_text": "- Der Brief vom 8 . November war nicht von , sondern an Besserer gerichtet ( in Bullingers Abschrift steht nur \"juncker\" , ohne Namensangabe ) . Er wurde von einem Ratsherrn eines benachbarten St ädtchens verfasst , vielleicht Günzburg .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_335", + "psc_text": "fuisse in litteris eorum nomina describere per quos hae deferebantur. » Leonem ad Turribium rescripsisse per eumdem diaconum Pervincium, a quo consultationes acceperat: « Ad Galliciae vero synodum mittere debuisse non alienum clericum, sed nuntium aliquem e suo latere avulsum, quod munus optime alteri Turribio, non episcopo, sed Romanae sedis notario dumtaxat poterat convenire. » Haec, inquam, et id genus alia, nimis operose congerit, et magnifice exaggerat Quesnellus, ut duos Turribios distinguat. Qui praeterea cum se Leonino textu a Baronio urgeri intelligeret, in hunc tela retorquere nisus est, doctissimum istum Romanae Ecclesiae cardinalem, et Ecclesiasticorum Annalium parentem oblitum esse contendens. « Quidnam sit discriminis inter episcopum rebus Ecclesiae sacerdotali sollicitudine incumbentem, et diaconum, vel notarium, episcopi mandata ex praecepto exsequentem, et huc illucque litteras bajuli instar deferentem. » 2. Lepida profecto ratiocinatio isthaec iis forte videbitur, qui Quesnello adulari cupientes, nonnisi externam rerum superficiem attingere quaerunt. Sed quid ea insulsius,", + "candidate_score": 0.639658, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_62_64", + "bdc_text": "Darin werden u.a . Nachrichten aus Augsburg übermittelt : Der Bischof von Trient , Cristoforo Madruzzo , soll Augsburg am 4 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_341", + "psc_text": "eos significandos qui in publicis tabulis Ecclesiae res describere consueverunt; cur ergo istud munus ab apostolica sede Turribio demandari non potuit? Quae episcopalium jurium violatio in eo exercendo, cum de Christianae reipublicae bono ageretur, et illius provinciae potissimum, in qua concilium haberi Romanus pontifex praeceperat? 4. Adhuc praeterea me latet cur « Tres Leonis epistolas omnino distinctas cognoscere cogamur, partim (ait Quesnellus) ex ipso Leone, partim ex Lucretii Bracarensis interlocutione, non item cogemur eodem tempore missas existimare. » Nugae quidem. Nam si diversas illas Leonis epistolas non eodem tempore missas confingamus, nec Galliciae concilium ad annum 447 revocandum esset, ut Idatii Chronicum habet, cui omnes ecclesiastici scriptores suffragantur. Etenim prior Leonis epistola kalendis Augusti hujus anni conscripta est, quam S. pontifex, ut saepius diximus, Pervincio diacono patriam remigranti tradidit. Hunc ergo alas habuisse confingere oporteret, ut non temere arbitraremur brevi temporis intervallo Pervincium Galliciam attigisse, et rursum alios nuntios cum", + "candidate_score": 0.631491, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_60_62", + "bdc_text": "November war nicht von , sondern an Besserer gerichtet ( in Bullingers Abschrift steht nur \"juncker\" , ohne Namensangabe ) . Er wurde von einem Ratsherrn eines benachbarten St ädtchens verfasst , vielleicht Günzburg . Darin werden u.a .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_335", + "psc_text": "fuisse in litteris eorum nomina describere per quos hae deferebantur. » Leonem ad Turribium rescripsisse per eumdem diaconum Pervincium, a quo consultationes acceperat: « Ad Galliciae vero synodum mittere debuisse non alienum clericum, sed nuntium aliquem e suo latere avulsum, quod munus optime alteri Turribio, non episcopo, sed Romanae sedis notario dumtaxat poterat convenire. » Haec, inquam, et id genus alia, nimis operose congerit, et magnifice exaggerat Quesnellus, ut duos Turribios distinguat. Qui praeterea cum se Leonino textu a Baronio urgeri intelligeret, in hunc tela retorquere nisus est, doctissimum istum Romanae Ecclesiae cardinalem, et Ecclesiasticorum Annalium parentem oblitum esse contendens. « Quidnam sit discriminis inter episcopum rebus Ecclesiae sacerdotali sollicitudine incumbentem, et diaconum, vel notarium, episcopi mandata ex praecepto exsequentem, et huc illucque litteras bajuli instar deferentem. » 2. Lepida profecto ratiocinatio isthaec iis forte videbitur, qui Quesnello adulari cupientes, nonnisi externam rerum superficiem attingere quaerunt. Sed quid ea insulsius,", + "candidate_score": 0.627087, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_52_54", + "bdc_text": "novembris , sampstags nach Martini\" eine inhaltsgetreue Umschreibung vom vorliegenden Schreiben Blarers . Die vier Blätter wurden wie ein Brief zusammengefaltet . Anstelle der Adresse vermerkte Bullinger auf S. 26 ( S. 25 ist leer ) :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_234", + "psc_text": "diebus ante initium Quadragesimae usque ad octavam diem ante Pascha, leguntur libri Moysis cum Jesu Nave et Judicum, etc. Duo itaque dumtaxat brevi otio hic animadvertere et annotare haud praetermittam. Alterum, ordinem in hoc fragmento descriptum pro legendis omnibus sacri canonis Scripturis in totius anni curriculo non differre ab illa distributione et ordinatione quae modo etiam in Romano Breviario conspicitur. Hoc probat enim sacri hujus ritus auctoritatem vetustatemque a nostris majoribus derivatam, qui consilium habuere singulis quatuor anni temporibus, et divinis mysteriis in Ecclesia celebrandis aptiores, et magis consonas Scripturarum lectiones distribuere et accommodare, ut magis mysteriorum dignitati et populorum institutioni consulerent atque prospicerent. Alterum est, in laudato fragmento descriptos reperiri omnes libros in canone Tridentino, sess. 4, descriptos, si unum tamen alterumque excipiamus. Quae duo sane sacrarum Liturgiarum studiosis viris, qui merito hisce temporibus in hoc labore magna cum sacrae antiquae rei utilitate operam insumunt, eruditarum dissertationum supellectilem exhibebunt.", + "candidate_score": 0.614846, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_72_74", + "bdc_text": "die Eidgenossen täten gut daran , zusammenzuhalten ; 600 Reiter sollen in etwa \"einer halben mail\" vom Abfassungsort entfernt , u. a. in Langenau , Öllingen und Asselfingen , stationiert worden sein . namen nienen melden , sonder verkeren. entstellen ( vielleicht hier sogar als auslassen zu verstehen) .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_45", + "psc_text": "episcopi in Romano concilio tenuere, tum horum numerus prorsus erant ignoti. Et idcirco nonnullorum nomina dumtaxat descripsere, caetera autem generali hac formula concludentes: Et caeteris sanctis episcopis in celebri urbe Roma convocatis. Nihil denique dicam de suspecta Theodoreti fide in veterum monumentis recensendis, cum jam Baronius atque alii merito eum de consimilibus fraudibus insimulent. Sed eam fraudem longe abesse a Valentini concilii Actis jam Sirmondi studium indicat. Eadem quippe vir doctus, ex codd. mss. Remen., Lugdun., Anicien., Fossat. et tribus aliis collegii Paris., societ. Jesu, collect. Isidorianae, ut castigatius lucem aspicerent curavit. Eos autem codd. ante 900 annos conscriptos arbitratus est. Quare eorumdem archetyporum exemplarium summa consensio omnem prorsus fraudis suspicionem eripit, ut nobiscum eruditi judicabunt. Age vero nunc ad Priscillianum et Ithacium revertamur. Macedonii itaque hujusque officialium conatibus per Prittanium, seu Brittonem episcopum elusis, simulque occluso aditu, ne ex urbe Trevirorum Ithacium in Hispanias reducerent, gravis rumor oboriri coepit", + "candidate_score": 0.614108, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_26_28", + "bdc_text": "Ich wart yetz widerumandererseits ; s. Grimm XXIX 1352 . bottschafft by dem bottenDer schon in Nr. 3073 , , erwähnte unbekannte Bote. , den ich euch geschickt hab. Angli libellum Siehe dazu zuletzt Nr. 3068 , [1] .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_333", + "psc_text": "synodo proloquens dixit: Credo autem vestrae beatitudinis fraternitatem nosse quia eo tempore quo in his regionibus nefandissimae Priscillianae sectae venena serpebant, beatissimus papa urbis Romae Leo, qui quadragesimus fere apostoli 281 Petri successor exstitit, per Turribium notarium sedis suae ad synodum Galliciae contra impiam Priscillianae haeresis sectam scripta sua direxit. Si de Turribio Asturicensi isthaec verba explicanda forent, mendacium continerent. Is quippe cum esset episcopus, nec sedis apostolicae notarius dicendus est, nec illi munus istud injungendum, ut bajuli instar ad Galliciae synodum litteras deferret. Baronius hanc quaestionem excitari posse intelligens, unicum dumtaxat fuisse Turribium asseverat, cui primum refragatus est Ambrosius Morales rerum Hispanicarum scriptor non contemnendus, duos omnino distinguendos esse Turribios contendens, quorum alter Asturicensi potiebatur episcopatu, ad quem S. Leo Magnus epistolas direxit; alter vero per quem S. pontifex ad Hispaniae scripsit episcopos, qui Roma in Hispanias missus est ut laudatas deferret epistolas. Hanc ergo opinionem adoptavit Quesnellus, qui", + "candidate_score": 0.612107, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam", + "max_score": 0.663113, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_29_31", + "bdc_text": "- Mit Anglus ist König Eduard VI. gemeint. ist mir worden . Gott seye unser ewiger schutz und schirm. In il , 12 . novembris . A. Bl . Es kompt minen herren noch kain schreiben noch antwurt von nieman . Vgl. dazu Nr. 3073 , . ;", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2076", + "psc_text": "LXXII, 28) . Efficiamur cum eo unus spiritus, impleamusque sabbata dedicata, ne simus de sex diebus, in quibus factus est mundus, de quibus Apostoli non erant, quibus Dominus loquebatur: Si essetis de mundo isto, mundus utique amaret quod suum est. Nunc autem non estis de mundo isto, quia elegi vos, et idcirco odit vos mundus (Joan. XV, 19) . (Vers. 3.) Et non dicat filius advenae, qui adhaeret Domino, dicens: Separatione dividet me Dominus a populo suo: et non dicat eunuchus: Ecce ego lignum aridum. LXX: Ne dicat alienigena, qui appositus est Domino: Putasne separet me Dominus a populo suo? et ne dicat eunuchus, quia ego sum lignum aridum. Qui humiliter hunc locum intelligunt, ad proselytos ex gentibus et vere eunuchos referunt quae dicuntur, quod et advenae, si legem Domini susceperint, et circumcidantur, et eunuchi, qualis fuit Candacis ille reginae (Act. VIII), qui etiam in itinere otiosus esse non poterat,", + "candidate_score": 0.663113, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_22_24", + "bdc_text": "Wir wollen nur auf die Gefahr hinweisen . Es ist die wellt voll untruw , Vgl. TPMA XIII 45f . und waist sich nieman gnuͦgsam zuͦ verwaren!schützen ;", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1673", + "psc_text": "quorum utrumque altero gravius est, vel mortem timere perpetuo, vel quam timueris sustinere. Hoc mihi in Isaiae pelago naviganti accidere video; dum enim inoffenso cursu vela tenduntur, et securis naturarum manibus, sulcans aequoris campos carina delabitur, subitus languoris turbo consurgens, tantis undarum molibus et collisorum inter se fluctuum fragore resonante, pavida amicorum corda perterruit, ut dicere cogerentur: Magister, salvos nos fac, perimus (Matth. VIII, 25) . Quamobrem, Eustochium, in toto orbe terrarum unicum nobilitatis et virginitatis exemplum, non sileat pupilla oculi tui; clamaque in corde: Abba pater (Rom. VIII, 15) . Et cum Psalmista loquere: Exsurge, ut quid dormis, Domine (Ps. XLIII, 23) ? ut injunctum in Isaiam opus, te orante, et Christo miserante perficiam. Jam enim tertius decimus Explanationum liber cuditur, qui necdum pervenit ad calcem. Et interim donec misericors et miserator Dominus, patiens et multarum miserationum (Ps. CLXXXV et CXLIV), reddat pristinam sanitatem, hanc Praefatiunculam tumultuario sermone dictavi;", + "candidate_score": 0.631716, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_21_23", + "bdc_text": "Zu verstehen : Wir wollen nur auf die Gefahr hinweisen . Es ist die wellt voll untruw , Vgl. TPMA XIII 45f .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1673", + "psc_text": "quorum utrumque altero gravius est, vel mortem timere perpetuo, vel quam timueris sustinere. Hoc mihi in Isaiae pelago naviganti accidere video; dum enim inoffenso cursu vela tenduntur, et securis naturarum manibus, sulcans aequoris campos carina delabitur, subitus languoris turbo consurgens, tantis undarum molibus et collisorum inter se fluctuum fragore resonante, pavida amicorum corda perterruit, ut dicere cogerentur: Magister, salvos nos fac, perimus (Matth. VIII, 25) . Quamobrem, Eustochium, in toto orbe terrarum unicum nobilitatis et virginitatis exemplum, non sileat pupilla oculi tui; clamaque in corde: Abba pater (Rom. VIII, 15) . Et cum Psalmista loquere: Exsurge, ut quid dormis, Domine (Ps. XLIII, 23) ? ut injunctum in Isaiam opus, te orante, et Christo miserante perficiam. Jam enim tertius decimus Explanationum liber cuditur, qui necdum pervenit ad calcem. Et interim donec misericors et miserator Dominus, patiens et multarum miserationum (Ps. CLXXXV et CXLIV), reddat pristinam sanitatem, hanc Praefatiunculam tumultuario sermone dictavi;", + "candidate_score": 0.626474, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_52_54", + "bdc_text": "novembris , sampstags nach Martini\" eine inhaltsgetreue Umschreibung vom vorliegenden Schreiben Blarers . Die vier Blätter wurden wie ein Brief zusammengefaltet . Anstelle der Adresse vermerkte Bullinger auf S. 26 ( S. 25 ist leer ) :", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2220", + "psc_text": "lavat inter innocentes manus suas, nec movet pedes, ut suas faciat voluntates: iste celebrat sabbata Domini delicata. Qui sabbatismus, juxta Epistolam quae ad Hebraeos scribitur, repromittitur nobis in coelestibus, et gloria praeparatur (Hebr. IV): ut dum non faciamus vias nostras in sabbato, nec invenitur voluntas nostra, ut loquamur sermonem, quo scilicet nec opere, nec sermone peccemus. Alioquin si haec tantum prohibentur in sabbato, ergo in aliis sex diebus libertas nobis tribuitur delinquendi. Quod si stultum est credere, superest ut sabbatum quod interpretatur requies, omni tempore sanctificandum sit a fidelibus, dum non carnis, sed animae faciunt voluntates. Quodque jungitur, juxta Septuaginta, in ira ex ore tuo, in Hebraico non habetur. Ad hoc sabbatum, omni festivitate celebrandum, Salvator nos provocat in Evangelio, dicens: Venite ad me omnes qui laboratis et onerati estis, et ego vobis dabo requiem (Matth. XI, 28) ; hoc enim significat ἀναπαύσω ὑμᾶς, ut scilicet peccatorum onera deponentes, sabbatizemus", + "candidate_score": 0.617005, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_5_7", + "bdc_text": "nicht etwa einen Verrat beginge . und volc kbewaffnetes Volk . unversechner sachunversechner sach :", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2256", + "psc_text": "supra dixerat: Veni, et non erat vir: vocavi, et non erat qui audiret (Isai. L, 1) . Et quia illis in scelere permanentibus, ne unus quidem justus inventus est: sed omnes declinaverunt, simul inutiles facti sunt: et non est qui faciat bonum, non est usque ad unum (Psal. 13), brachio suo atque justitia, sive misericordia confirmavit eum, ut qui voluerint ab errore converti, non suo merito, sed Dei clementia conserventur. Denique indutus est justitiae lorica, et galea salutis, et vestibus ultionis, et zeli pallio circumdatus: sicque armatus processit ad bellum, ut redderet ultionem inimicis suis: haud dubium quin Judaeos significet, perseverantes in blasphemiis: et vicissitudinem hostibus suis, quando eos Romanus cinxit exercitus. Quibus vincentibus, Dominus pugnasse monstratur. Hoc testimonio usus est Paulus scribens ad Ephesios: et volens nos indui armatura Christi, quo possimus ignitis diaboli jaculis resistere (Eph. VI). Quodque in Septuaginta Interpretibus non habetur: Insulis vicem reddet, urbes Judaeae", + "candidate_score": 0.615866, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_23_25", + "bdc_text": "Es ist die wellt voll untruw , Vgl. TPMA XIII 45f . und waist sich nieman gnuͦgsam zuͦ verwaren!schützen ; s. Fischer II 1402 .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1673", + "psc_text": "quorum utrumque altero gravius est, vel mortem timere perpetuo, vel quam timueris sustinere. Hoc mihi in Isaiae pelago naviganti accidere video; dum enim inoffenso cursu vela tenduntur, et securis naturarum manibus, sulcans aequoris campos carina delabitur, subitus languoris turbo consurgens, tantis undarum molibus et collisorum inter se fluctuum fragore resonante, pavida amicorum corda perterruit, ut dicere cogerentur: Magister, salvos nos fac, perimus (Matth. VIII, 25) . Quamobrem, Eustochium, in toto orbe terrarum unicum nobilitatis et virginitatis exemplum, non sileat pupilla oculi tui; clamaque in corde: Abba pater (Rom. VIII, 15) . Et cum Psalmista loquere: Exsurge, ut quid dormis, Domine (Ps. XLIII, 23) ? ut injunctum in Isaiam opus, te orante, et Christo miserante perficiam. Jam enim tertius decimus Explanationum liber cuditur, qui necdum pervenit ad calcem. Et interim donec misericors et miserator Dominus, patiens et multarum miserationum (Ps. CLXXXV et CXLIV), reddat pristinam sanitatem, hanc Praefatiunculam tumultuario sermone dictavi;", + "candidate_score": 0.615011, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_52", + "bdc_text": "novembris , sampstags nach Martini\" eine inhaltsgetreue Umschreibung vom vorliegenden Schreiben Blarers .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2220", + "psc_text": "lavat inter innocentes manus suas, nec movet pedes, ut suas faciat voluntates: iste celebrat sabbata Domini delicata. Qui sabbatismus, juxta Epistolam quae ad Hebraeos scribitur, repromittitur nobis in coelestibus, et gloria praeparatur (Hebr. IV): ut dum non faciamus vias nostras in sabbato, nec invenitur voluntas nostra, ut loquamur sermonem, quo scilicet nec opere, nec sermone peccemus. Alioquin si haec tantum prohibentur in sabbato, ergo in aliis sex diebus libertas nobis tribuitur delinquendi. Quod si stultum est credere, superest ut sabbatum quod interpretatur requies, omni tempore sanctificandum sit a fidelibus, dum non carnis, sed animae faciunt voluntates. Quodque jungitur, juxta Septuaginta, in ira ex ore tuo, in Hebraico non habetur. Ad hoc sabbatum, omni festivitate celebrandum, Salvator nos provocat in Evangelio, dicens: Venite ad me omnes qui laboratis et onerati estis, et ego vobis dabo requiem (Matth. XI, 28) ; hoc enim significat ἀναπαύσω ὑμᾶς, ut scilicet peccatorum onera deponentes, sabbatizemus", + "candidate_score": 0.612639, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_5_7", + "bdc_text": "nicht etwa einen Verrat beginge . und volc kbewaffnetes Volk . unversechner sachunversechner sach :", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_27", + "psc_text": "Instrumenti: et calcat aquas occidentis litterae, ut metat 13 fructum spiritus vivificantis. Bos juxta anagogen refertur ad Israel; qui Legis portavit jugum, et mundum animal est. Asinus peccatorum onere praegravatus, gentium populus accipitur, cui Dominus loquebatur: Venite ad me omnes qui laboratis, et onerati estis, et ego reficiam vos (Matth. XII, 28) . Pharisaeis ergo et Scribis non credentibus, qui habebant Legis clavem atque notitiam, et vere appellabantur Israel, id est, mens videns Deum, credidit pars populi Judaeorum, ut una die tria millia simul crederent, et alia die quinque millia. Sapientibus quoque saeculi non recipientibus crucem Christi, indocta nationum turba suscepit. Unde et Apostolus loquebatur: Videte vocationem vestram, fratres: quia non multi sapientes secundum carnem, non multi potentes, non multi nobiles: sed quae stulta sunt mundi, elegit Deus, ut confundat sapientes; et quae infirma sunt mundi, elegit Deus, ut confundat fortia (I Cor. I, 26, 27) . Sed haec coacta,", + "candidate_score": 0.605327, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_5_7", + "bdc_text": "nicht etwa einen Verrat beginge . und volc kbewaffnetes Volk . unversechner sachunversechner sach :", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_91", + "psc_text": "non credit, jam judicatus est (Joan. III, 18) . Populus autem multus, qui intelligitur Israel, nequaquam judicabitur, sed arguetur, quia ad se missum Filium Dei non receperit. (Vers. 4.) Et conflabunt gladios suos in vomeres, et lanceas suas in falces. Omne bellandi studium vertetur ad pacem, et pro discordia erit in toto orbe concordia. Gladii mutabuntur in vomeres, et lanceae in falces, ut omisso furore bellandi, agriculturae serviant, et uberrimas falcibus messes secent. Quod quidem et spiritualiter intelligi potest, quando omnis duritia cordis nostri Christi vomere frangitur, et eradicantur spinae vitiorum, ut sementis sermonis Dei crescat in fruges: et postea labores manuum nostrarum manducemus, quando venientes venient in exultatione, portantes manipulos suos (Psal. CXXV, 6) . 34 Non levabit gens contra gentem gladium, neque exercebuntur ultra ad praelium. Veteres revolvamus historias, et inveniemus usque ad vicesimum octavum annum Caesaris Augusti (cujus quadragesimo primo anno Christus natus est in Judaea) in", + "candidate_score": 0.605156, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_51", + "bdc_text": "\"Vermälde man nitt , das sölich schryben von Ulmm und Augspurg har lange. \" Danach folgt unter dem Titel \"Uß Constantz 12 .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_743", + "psc_text": "struthiones, et pilosi saltabunt ibi; et respondebunt ibi ululae in aedibus ejus: et sirenae in delubris voluptatis. (Cap. XIV.--Vers. 1.) Prope est ut veniat tempus ejus, et dies ejus non elongabuntur. LXX: Et erit Babylon, quae vocatur inclyta gloriosa regis Chaldaeorum, sicut subvertit Deus Sodomam et Gomorrham; non habitabitur in aeternum; nec ingredietur eam per multas generationes; nec transibunt per illam Arabes: neque pastores requiescent in ea, sed requiescent ibi bestiae, et replebuntur domus sonitu, et accubabunt ibi sirenae, et daemonia saltabunt ibi, et onocentauri ibi habitabunt, et cubicula facient hericii in domibus eorum. Cito veniet et non tardabit. Quod sequitur: Et dies ejus non protrahentur, ** asteriscis notandum est, quia de Theodotione addita sunt. Medis adversus confusionis urbem suscitatis, qui nec aurum in bonis reputant, nec argentum; qui sagittis interficiunt parvulos, et lactentibus uteri non miserentur, et super filios non parcit oculos eorum: urbs quondam inclyta quae erat in", + "candidate_score": 0.603596, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_6_8", + "bdc_text": "und volc kbewaffnetes Volk . unversechner sachunversechner sach : während man unbesorgt ist.", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_872", + "psc_text": "qui mittit in mari legatos, et in vasis papyri super aquas: ite, Angeli veloces, ad gentem convulsam, et dilaceratam: ad populum horribilem, post quem non est alius: ad gentem exspectantem, exspectantem et conculcatam, cujus diripuerunt flumina terram ejus. Omnes habitatores orbis, qui moramini in terra, cum elevatum fuerit signum in montibus, videbitis et clangorem tubae audietis. LXX: Vae terrae navium alarum trans flumina Aethiopiae, qui mittis in mari obsides, et epistolas biblinas super aquam. Ibunt enim nuntii leves ad gentem excelsam, et peregrinum populum et pessimum, qui est trans eum: gens absque spe, et conculcata, nunc flumina terrae omnis sicut regio quae habitatur [Al. habitabitur]: habitabitur regio eorum, quomodo si signum de monte elevetur, et tubae vox audiatur. Utramque editionem posui in prophetia obscurissima ne quid volentibus intelligere quod scriptum est, deesse videatur. Simulque vehementer admiror eos, qui fidem nostram, et spem Christianam arbitrantur, simplicitate contentam, quia scriptum est: Mandatum", + "candidate_score": 0.602531, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_5_7", + "bdc_text": "nicht etwa einen Verrat beginge . und volc kbewaffnetes Volk . unversechner sachunversechner sach :", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1434", + "psc_text": "quomodo populo dixerat: Non te decipiat Ezechias (IV Reg. XVIII, 29) : eadem blasphemia loquitur ad regem: Non te decipiat Deus tuus (IV Reg. XIX, 10) . Ponitque exempla majorum, quod quomodo caeteras terras non potuerint liberare dii sui de manibus eorum: sic nec Jerusalem liberetur. In enumeratione autem gentium caeterarum ponit ANA ( ) et AVA ( ), quas LXX miscuerunt dicentes, anavegava, conjunctionemque, et, id est, vau inter duas gentes Ana et Ava, lingua posuere Hebraea, ut ignorantibus una gens videatur aut civitas. Manifesta transcurrimus, ut in dubiis immoremur. Pugnasse autem Sennacherib regem Assyriorum contra Aegyptios, et obsedisse Pelusium: jamque exstructis aggeribus urbi capiendae, venisse Taracham regem Aethiopum in auxilium, et una nocte juxta Jerusalem centum octoginta quinque millia exercitus Assyrii pestilentia corruisse, narrat Herodotus, et plenissime Berosus, Chaldaicae scriptor historiae, quorum fides de propriis libris petenda est. (Vers. 14 seqq.) Et tulit Ezechias libros de manu nuntiorum,", + "candidate_score": 0.601589, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_5_7", + "bdc_text": "nicht etwa einen Verrat beginge . und volc kbewaffnetes Volk . unversechner sachunversechner sach :", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_90", + "psc_text": "seminavit. Et hoc dicendum quod quicumque in specula et in visione pacis fuerit, in hoc et lex et verbum Domini constitutum sit. Et pulchre non dixit: in Sion et in Jerusalem erit, et manebit verbum et lex Domini; sed egredietur, ut de illo fonte omnes nationes doctrina Dei significet irrigandas. Et judicabit gentes, et arguet populos multos. Ergo et inter gentes judicandum est: nec omnes increduli pari sententia condemnandi, sed pro diversitate meritorum diversa passuri sunt. Postquam autem judicaverit gentes, tunc arguet populos multos, sive ut LXX transtulerunt, populum multum. Et nota ordinem: gentes judicabuntur, quia crediturae sunt: Qui enim non credit, jam judicatus est (Joan. III, 18) . Populus autem multus, qui intelligitur Israel, nequaquam judicabitur, sed arguetur, quia ad se missum Filium Dei non receperit. (Vers. 4.) Et conflabunt gladios suos in vomeres, et lanceas suas in falces. Omne bellandi studium vertetur ad pacem, et pro discordia erit", + "candidate_score": 0.601467, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_5_7", + "bdc_text": "nicht etwa einen Verrat beginge . und volc kbewaffnetes Volk . unversechner sachunversechner sach :", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2255", + "psc_text": "Et consideravit, et non erat qui defenderet. Et ultus est eos brachio suo, et misericordia sustinuit. Et indutus est justitiam quasi loricam, et posuit galeam salutis in capite. Et circumdatus est vestimento vindictae, et pallio, quasi retribuens ultionem opprobrium adversariis. Hucusque ex persona populi propheticus sermo contextus est: nunc propheta ex sua persona loquitur. Illis ista dicentibus, vidit Dominus quod poenitentiam ore jactarent, et corde non agerent, et non placuit ei. Quaesivit enim in eis judicii veritatem, quod ad gentes translatum fuerat, et non reperit. Desideravit aliquem justum virum, qui sibi irato possit occurrere, et non invenit; 711 qui et supra dixerat: Veni, et non erat vir: vocavi, et non erat qui audiret (Isai. L, 1) . Et quia illis in scelere permanentibus, ne unus quidem justus inventus est: sed omnes declinaverunt, simul inutiles facti sunt: et non est qui faciat bonum, non est usque ad unum (Psal. 13), brachio", + "candidate_score": 0.600166, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_6_8", + "bdc_text": "und volc kbewaffnetes Volk . unversechner sachunversechner sach : während man unbesorgt ist.", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_90", + "psc_text": "seminavit. Et hoc dicendum quod quicumque in specula et in visione pacis fuerit, in hoc et lex et verbum Domini constitutum sit. Et pulchre non dixit: in Sion et in Jerusalem erit, et manebit verbum et lex Domini; sed egredietur, ut de illo fonte omnes nationes doctrina Dei significet irrigandas. Et judicabit gentes, et arguet populos multos. Ergo et inter gentes judicandum est: nec omnes increduli pari sententia condemnandi, sed pro diversitate meritorum diversa passuri sunt. Postquam autem judicaverit gentes, tunc arguet populos multos, sive ut LXX transtulerunt, populum multum. Et nota ordinem: gentes judicabuntur, quia crediturae sunt: Qui enim non credit, jam judicatus est (Joan. III, 18) . Populus autem multus, qui intelligitur Israel, nequaquam judicabitur, sed arguetur, quia ad se missum Filium Dei non receperit. (Vers. 4.) Et conflabunt gladios suos in vomeres, et lanceas suas in falces. Omne bellandi studium vertetur ad pacem, et pro discordia erit", + "candidate_score": 0.595752, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_6_8", + "bdc_text": "und volc kbewaffnetes Volk . unversechner sachunversechner sach : während man unbesorgt ist.", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_91", + "psc_text": "non credit, jam judicatus est (Joan. III, 18) . Populus autem multus, qui intelligitur Israel, nequaquam judicabitur, sed arguetur, quia ad se missum Filium Dei non receperit. (Vers. 4.) Et conflabunt gladios suos in vomeres, et lanceas suas in falces. Omne bellandi studium vertetur ad pacem, et pro discordia erit in toto orbe concordia. Gladii mutabuntur in vomeres, et lanceae in falces, ut omisso furore bellandi, agriculturae serviant, et uberrimas falcibus messes secent. Quod quidem et spiritualiter intelligi potest, quando omnis duritia cordis nostri Christi vomere frangitur, et eradicantur spinae vitiorum, ut sementis sermonis Dei crescat in fruges: et postea labores manuum nostrarum manducemus, quando venientes venient in exultatione, portantes manipulos suos (Psal. CXXV, 6) . 34 Non levabit gens contra gentem gladium, neque exercebuntur ultra ad praelium. Veteres revolvamus historias, et inveniemus usque ad vicesimum octavum annum Caesaris Augusti (cujus quadragesimo primo anno Christus natus est in Judaea) in", + "candidate_score": 0.595265, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_43", + "bdc_text": "Jetz schickt mir der vetter diß zedelin . Ist erst von Ulm komen .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1564", + "psc_text": "(Idem. VII, 37, 38, 39) . Hoc autem, inquit Evangelista, dicebat de Spiritu Sancto, quem credentes in eo accepturi erant. Quia igitur deserta quondam Ecclesiae multitudo, aquis vitalibus fuerat irrigata, propterea juxta LXX nascuntur in ea cedrus, et buxus, et myrtus, et cyparissus, et populus: juxta Hebraicum, et caeteros Interpretes, cedrus, setta, et myrtus, et lignum olivae, et abies, et ulmus et buxus simul. Quae varietates arborum, diversitatem significant gratiae spiritualis. Et quia omnibus natura earum nota est, de SETTA ( ) tantum Hebraico edisseramus, quam spinam Theodotio transtulit. Est autem genus arboris nascentis in eremo, spinae albae habens similitudinem; unde omnia ligna arcae, et tabernaculi facta sunt instrumenta, quae appellantur Settim (Exod. XXXVII) : quod lignum imputribile et levissimum, omnium lignorum, tam in fortitudine quam in nitore, soliditatem superat et pulchritudinem. Cedrus autem et cyparissus, et myrtus, odoris optimi sunt, et imputribiles. Ulmus quoque et populus, sive buxus, vel", + "candidate_score": 0.589839, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_4_6", + "bdc_text": "nienen et wan untrüw brüchtenienen et wan untrüw brüchte : nicht etwa einen Verrat beginge . und volc kbewaffnetes Volk .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2256", + "psc_text": "supra dixerat: Veni, et non erat vir: vocavi, et non erat qui audiret (Isai. L, 1) . Et quia illis in scelere permanentibus, ne unus quidem justus inventus est: sed omnes declinaverunt, simul inutiles facti sunt: et non est qui faciat bonum, non est usque ad unum (Psal. 13), brachio suo atque justitia, sive misericordia confirmavit eum, ut qui voluerint ab errore converti, non suo merito, sed Dei clementia conserventur. Denique indutus est justitiae lorica, et galea salutis, et vestibus ultionis, et zeli pallio circumdatus: sicque armatus processit ad bellum, ut redderet ultionem inimicis suis: haud dubium quin Judaeos significet, perseverantes in blasphemiis: et vicissitudinem hostibus suis, quando eos Romanus cinxit exercitus. Quibus vincentibus, Dominus pugnasse monstratur. Hoc testimonio usus est Paulus scribens ad Ephesios: et volens nos indui armatura Christi, quo possimus ignitis diaboli jaculis resistere (Eph. VI). Quodque in Septuaginta Interpretibus non habetur: Insulis vicem reddet, urbes Judaeae", + "candidate_score": 0.588229, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_4_6", + "bdc_text": "nienen et wan untrüw brüchtenienen et wan untrüw brüchte : nicht etwa einen Verrat beginge . und volc kbewaffnetes Volk .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1956", + "psc_text": "iniquitatem non fecit, nec dolus inventus est in ore ejus. Quod de nullo penitus hominum 620 intelligi potest, ut nec opere, nec sermone peccaverit, dicente Scriptura: Nemo mundus a sordibus, nec si unius quidem diei fuerit vita ejus. Et, omnes sicut oves erravimus, unusquisque in via sua declinavit (Job. XXV) : nisi de illo, qui peccata nostra portavit, et pro nobis dolet, et vulneratus est pro iniquitatibus nostris, et afflictus est propter scelera nostra, cujus livore sanati sumus. Super quo et princeps Apostolorum Petrus hoc testimonium edisserens, ait: In hoc enim vocati estis, quia et Christus passus est pro nobis, relinquens vobis exemplum, ut sequamini vestigia ejus. Qui peccatum non fecit, nec inventus est dolus in ore ipsius. Qui cum malediceretur, non maledicebat: et cum pateretur, non comminabatur (I Petr. II, 21 et seqq.) . Dominus autem voluit mundare eum a plaga, quam lancea militis percussus acceperat. Sive conterere eum", + "candidate_score": 0.582948, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_4_6", + "bdc_text": "nienen et wan untrüw brüchtenienen et wan untrüw brüchte : nicht etwa einen Verrat beginge . und volc kbewaffnetes Volk .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2255", + "psc_text": "Et consideravit, et non erat qui defenderet. Et ultus est eos brachio suo, et misericordia sustinuit. Et indutus est justitiam quasi loricam, et posuit galeam salutis in capite. Et circumdatus est vestimento vindictae, et pallio, quasi retribuens ultionem opprobrium adversariis. Hucusque ex persona populi propheticus sermo contextus est: nunc propheta ex sua persona loquitur. Illis ista dicentibus, vidit Dominus quod poenitentiam ore jactarent, et corde non agerent, et non placuit ei. Quaesivit enim in eis judicii veritatem, quod ad gentes translatum fuerat, et non reperit. Desideravit aliquem justum virum, qui sibi irato possit occurrere, et non invenit; 711 qui et supra dixerat: Veni, et non erat vir: vocavi, et non erat qui audiret (Isai. L, 1) . Et quia illis in scelere permanentibus, ne unus quidem justus inventus est: sed omnes declinaverunt, simul inutiles facti sunt: et non est qui faciat bonum, non est usque ad unum (Psal. 13), brachio", + "candidate_score": 0.580623, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I", + "max_score": 0.663046, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_29_31", + "bdc_text": "- Mit Anglus ist König Eduard VI. gemeint. ist mir worden . Gott seye unser ewiger schutz und schirm. In il , 12 . novembris . A. Bl . Es kompt minen herren noch kain schreiben noch antwurt von nieman . Vgl. dazu Nr. 3073 , . ;", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_121", + "psc_text": "Quis est Dominus, qui misit te, et quod nomen est illi? Dixit Dominus: Ego sum qui sum. Dices: Qui est, misit me (Exod. III, 13, 14) . Hoc est verum nomen Dei, esse semper. Unde et Apostolus de Christo: Dei enim filius Jesus Christus, qui in vobis est, qui per nos praedicatus est, per me et Sylvanum et Timotheum; non fuit, inquit, Est et Non: sed Est in illo fuit (II Cor. I, 19) . Respondit Moyses: Si non crediderint mihi, neque obaudierint vocem meam, dicentes, quia non apparuit tibi Deus, quid dicam illis (Exod. IV, 1 et seq.) ? Dedit illi signa facere, ut crederetur quia a Domino missus est. Tertio ait Moyses: Non sum dignus, et gracili voce sum, tardiore lingua, quomodo me audiet Pharao (Ibid., 10) ? Responsum est ei: Vade, et ego aperiam os tuum, et instruam te quid debeas loqui (Ibid., 12) . 9. Interrogationes", + "candidate_score": 0.663046, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_30", + "bdc_text": "gemeint. ist mir worden . Gott seye unser ewiger schutz und schirm. In il , 12 . novembris . A. Bl . Es kompt minen herren noch kain schreiben noch antwurt von nieman . Vgl. dazu Nr. 3073 , .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_121", + "psc_text": "Quis est Dominus, qui misit te, et quod nomen est illi? Dixit Dominus: Ego sum qui sum. Dices: Qui est, misit me (Exod. III, 13, 14) . Hoc est verum nomen Dei, esse semper. Unde et Apostolus de Christo: Dei enim filius Jesus Christus, qui in vobis est, qui per nos praedicatus est, per me et Sylvanum et Timotheum; non fuit, inquit, Est et Non: sed Est in illo fuit (II Cor. I, 19) . Respondit Moyses: Si non crediderint mihi, neque obaudierint vocem meam, dicentes, quia non apparuit tibi Deus, quid dicam illis (Exod. IV, 1 et seq.) ? Dedit illi signa facere, ut crederetur quia a Domino missus est. Tertio ait Moyses: Non sum dignus, et gracili voce sum, tardiore lingua, quomodo me audiet Pharao (Ibid., 10) ? Responsum est ei: Vade, et ego aperiam os tuum, et instruam te quid debeas loqui (Ibid., 12) . 9. Interrogationes", + "candidate_score": 0.657099, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_18_20", + "bdc_text": "werden) dermassen erbauwenbefestigen. , das darnach nieman lichtlich mehr gewynnen möcht . Verzicht mir min untuchtigungeschicktes ( auf den Stil bezogen , da Blarers Handschrift nicht schlechter als sonst ist ) . schreiben . Wir thaind alls die sorgfeltigen :", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_837", + "psc_text": "judicio tuo afferatur impedimentum. Nam exemplaris liber non ad speciem, sed ad necessitatem scriptus est; non enim dictamus omnia, et maxime noctibus, quibus nolumus aliis graves esse ac molesti; tum quia ea quae dictantur, impetu quodam proruunt, et profluo cursu feruntur. 2. Nobis autem quibus curae est senilem sermonem familiari usu ad unguem distinguere, et lento quodam figere gradu, aptius videtur propriam manum nostro affigere stylo; ut non tam deflare aliquid videamur, quam abscondere: neque alterum scribentem erubescamus, sed ipsi nobis conscii sine ulle arbitro, non solum auribus, sed etiam oculis ea ponderemus, quae scribimus. Velocior est enim linqua quam 989 manus, dicente Scriptura: Lingua mea calamus scribae velociter scribentis (Ps. XLIV, 2) . 3. Sed forte dicas, quia velocitatem ad scribentem retulit. Non te fallit tamen id significari, quod scribae velociter scribentis celeritas sola possit linguae propheticae excipere sermones. Apostolus quoque Paulus sua scribebat manu, sicut ipse ait: Mea", + "candidate_score": 0.649839, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_30_32", + "bdc_text": "gemeint. ist mir worden . Gott seye unser ewiger schutz und schirm. In il , 12 . novembris . A. Bl . Es kompt minen herren noch kain schreiben noch antwurt von nieman . Vgl. dazu Nr. 3073 , . ; Nr. 3088 , . Gott well , das kain butzList .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_121", + "psc_text": "Quis est Dominus, qui misit te, et quod nomen est illi? Dixit Dominus: Ego sum qui sum. Dices: Qui est, misit me (Exod. III, 13, 14) . Hoc est verum nomen Dei, esse semper. Unde et Apostolus de Christo: Dei enim filius Jesus Christus, qui in vobis est, qui per nos praedicatus est, per me et Sylvanum et Timotheum; non fuit, inquit, Est et Non: sed Est in illo fuit (II Cor. I, 19) . Respondit Moyses: Si non crediderint mihi, neque obaudierint vocem meam, dicentes, quia non apparuit tibi Deus, quid dicam illis (Exod. IV, 1 et seq.) ? Dedit illi signa facere, ut crederetur quia a Domino missus est. Tertio ait Moyses: Non sum dignus, et gracili voce sum, tardiore lingua, quomodo me audiet Pharao (Ibid., 10) ? Responsum est ei: Vade, et ego aperiam os tuum, et instruam te quid debeas loqui (Ibid., 12) . 9. Interrogationes", + "candidate_score": 0.643621, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_17_19", + "bdc_text": "in wenig tagen ( sollt es veruntrüwtmissbraucht . werden) dermassen erbauwenbefestigen. , das darnach nieman lichtlich mehr gewynnen möcht . Verzicht mir min untuchtigungeschicktes ( auf den Stil bezogen , da Blarers Handschrift nicht schlechter als sonst ist ) .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_837", + "psc_text": "judicio tuo afferatur impedimentum. Nam exemplaris liber non ad speciem, sed ad necessitatem scriptus est; non enim dictamus omnia, et maxime noctibus, quibus nolumus aliis graves esse ac molesti; tum quia ea quae dictantur, impetu quodam proruunt, et profluo cursu feruntur. 2. Nobis autem quibus curae est senilem sermonem familiari usu ad unguem distinguere, et lento quodam figere gradu, aptius videtur propriam manum nostro affigere stylo; ut non tam deflare aliquid videamur, quam abscondere: neque alterum scribentem erubescamus, sed ipsi nobis conscii sine ulle arbitro, non solum auribus, sed etiam oculis ea ponderemus, quae scribimus. Velocior est enim linqua quam 989 manus, dicente Scriptura: Lingua mea calamus scribae velociter scribentis (Ps. XLIV, 2) . 3. Sed forte dicas, quia velocitatem ad scribentem retulit. Non te fallit tamen id significari, quod scribae velociter scribentis celeritas sola possit linguae propheticae excipere sermones. Apostolus quoque Paulus sua scribebat manu, sicut ipse ait: Mea", + "candidate_score": 0.632063, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_52_54", + "bdc_text": "novembris , sampstags nach Martini\" eine inhaltsgetreue Umschreibung vom vorliegenden Schreiben Blarers . Die vier Blätter wurden wie ein Brief zusammengefaltet . Anstelle der Adresse vermerkte Bullinger auf S. 26 ( S. 25 ist leer ) :", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_847", + "psc_text": "in libros nostrarum epistolarum referam, si placet, atque in numerum reponam; ut tuo commendentur nomine, et tuis ad nos, et nostris ad vos litteris augeatur mutuus amor per Dominum: ut ita legas, quod judices; et quod moverit, scribas ad me: amor enim verus constantia probatur. Placet jam quod senibus usu facilius est, quotidiano et familiari sermone epistolas texere; et si quid de Scripturis divinis obvium inciderit, attexere. Vale, frater, et dilige amantem tui; quia plurimum te diligo. EPISTOLA XLIX. Numquam minus se solum esse, quam cum solus sit amico scribens; solitudinis bona exemplis docet; maxime quod tunc liceat praesentem scripturis habere Deum, et ei mentem nostram patefacere. AMBROSIUS SABINO. 1. Quoniam tibi quoque complacuit nostrarum usus epistolarum, in quibus quidam inter absentes praesentium sermo est, pergam frequentius te in meis scriptis et cum 992 solus sum, alloqui. Numquam enim minus solus sum, quam cum solus esse videor: nec minus otiosus,", + "candidate_score": 0.617853, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_7_9", + "bdc_text": "unversechner sachunversechner sach : während man unbesorgt ist. in dise vestinen brechte .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_926", + "psc_text": "9) . Neque attendit utrum nudus, an vestitus sit. Denique Adam ante peccatum nudus erat (Gen. II, 25), sed nudum se nesciebat, quia erat indutus virtutibus: posteaquam vero peccatum commisit, nudum se esse vidit, et texit. Noe nudatus erat (Gen. IX, 21), sed non erubescebat, quia erat plenus jucunditatis, et spiritalis laetitiae. Denique qui eum risit ut nudum, ipse mansit perpetuae obnoxius opprobrio turpitudinis. At vero Joseph ne turpiter nudaretur, vestem reliquit, et nudus aufugit (Gen. XXXIX, 12). Quis igitur turpis, illa quae vestem alienam tenuit, an is qui suam exuit? 13. Sed ut plenius liqueat quia non se, neque ea quae juxta pedes sunt, prophetae aspiciunt, sed coelestia; lapidabatur Stephanus, et videbat coelos apertos, et Jesum ad dexteram Dei stantem (Act. VII, 55): et ideo lapidum ictus non sentiebat, corporis non considerabat vulnera; sed oculis erat Christo affixus, illi adhaerebat. Ergo et Esaias nudum se non conspicabatur, sed divinae", + "candidate_score": 0.612473, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf018", + "work_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1", + "max_score": 0.662774, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_28_30", + "bdc_text": "bottschafft by dem bottenDer schon in Nr. 3073 , , erwähnte unbekannte Bote. , den ich euch geschickt hab. Angli libellum Siehe dazu zuletzt Nr. 3068 , [1] . - Mit Anglus ist König Eduard VI. gemeint. ist mir worden . Gott seye unser ewiger schutz und schirm. In il , 12 . novembris . A. Bl . Es kompt minen herren noch kain schreiben noch antwurt von nieman . Vgl. dazu Nr. 3073 , .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2496", + "psc_text": "zeigen 6 τὰς + τέσσαρας U 8 ὧν] ὡς Μ 11 vor βασιλεὺς + ὁ U 18 der Anführung bei Anastasius Sin. geht voran die von Anastasius selbst geformte (u. von Georgius wiederholte) Einleitung: ἑκάστῳ ἔθνει ἄγγελον ἐφεστάναι φησὶν ἡμέραν ἡ μέρανγραφή. Ὁ γὰρ τῷ Δανιὴλ προσδιαλεγόμενος ἄγγελος καὶ ἄρχοντα Περσῶν εἴρηκε καὶ ἄρχοντα Ἑλλήνων καὶ τὸν Μιχαὴλ ἄρχοντα τῶν Ἰουδαίων. φησὶ δὲ (δέγει δὲ καὶ Georg.) Mωυσῆς· ἔστησεν ὅστησεν ὅστησεν ὅρια ἐθνῶν κατὰ ἀριθμὸν ἀγγέλων θεοῦ. ὅθεν (διὸ Georg.) καὶ Ἰωάννης ἐν τῇ Ἀποκαλύψει φάσκει κτἑ. λους τοὺς ἐπὶ τοῦ Εὐφράτου, ἐφισταμένους δηλονότι καὶ ἐπεχομένους ἐπιτρέπειν τοῖς ἔθνεσιν εἰς πόλεμον, ἕως καιροῦ μακροθυμίας κυρίου, ἕως προστάξῃ δι᾿ αὐτῶν ἐκδικίαν γενέσθαι τῶν ἁγίων αὐτοῦ. κρατοῦνται γὰρ οἱ ἐπιτεταγμένοι ἄγγελοι ὑπὸ τοῦ πνεύματος, μὴ ἔχοντες καιρὸν ἐπιδρομῆς, διὰ τὸ μηδέπω λύειν αὐτοὺς τὴν δίκην τοῦ τὰ λοιπὰ ἔθνη λύεσθαι ἕνεκεν τῆς εἰς τοὺς ἁγίους ὕβρεως. λύονται δὲ οἱ τοιοῦτοι καὶ ἐπέρχονται", + "candidate_score": 0.662774, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_66_68", + "bdc_text": "6 . November ; s. NBD X 196 ] verlassen haben und von Kaiser Karl V.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2330", + "psc_text": "περὶ Πέτρον καὶ Ἰωάννην λοιπὸν συναγθέτων καὶ ἀκολουθούντων, ἐγένετο διδάσκων ἐν πάσῃ τῇ Γαλιλαίᾳ καὶ ἐν τῇ ���ουδαίᾳ, καὶ λοιπὸν πλατυνομένου τοῦ κηρύγματος τὰ ἑξῆς τῶν θεοσημείων ἐπετέλει. ὥστε εἶναι ἐξ ἅπαντος τὴν ἀκολουθίαν ὧδε· 16. πρῶτον μὲν βαπτισθέντος αὐτοῦ κατ᾿ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, † ὡς ἔφημεν, πρὸ ἕξ εἰδῶν Νοεμβρίων — τουτέστιν πρὸ ἐξήκοντα ἡμερῶν πλήρης τῆς ἡμέρας τῶν Ἐπιφανείων, ἥ ἐστιν ἡμέρα τῆς αὐτοῦ κατὰ σάρκα γεννήσεως, ὡς ἔχει ἡ μαρτυρία τοῦ κατὰ Λουκᾶν εὐαγγελίου, ὅτι »ἦν Ἰησοῦς ἀρχόμενος εἶναι ὡς ἐτῶν τριά- 4 vgl. Luk. 5,11 — 14f der 8. November als Tauftag Christi ist nur hier bezeugt. Es entspricht diesem Ansatz, daß Epiph. (vgl. Z. 16) den 6. Januar nur noch als Geburtstag Christi kennt. (Daß er nicht selbst erst die Verlegung bewirkt hat, vgl. zu S. 271, 6). Die Zurückschiebung der Taufe auf den 8. Nov. galt wohl in erster Linie der Entlastung des 6.", + "candidate_score": 0.659209, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_50", + "bdc_text": "wurde der hier erwähnte Brief auf den S. 23f abgeschrieben und am Schluss mit folgender Warnung Bullingers versehen :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3025", + "psc_text": "23 f ἐλεγχθῆναι τῷ λόγῳ] das Wort der Widerlegung S | τῷ λόγῳ *] τὸν λόγον M U λόγῳ — γάρ με κατὰ φθόνον ἐπιχειρεῖν σε ἐλέγξαι, ἔφην, καὶ μὴ τὸ προκείμενον καταφανὲς φιλονεικεῖν ποιῆσαι; ἀλλ’, ὦ ἀγαθέ, μὴ ἀποκάμῃς κάμῃς ἀνερωτώμενος. ὁρῇς γὰρ ὡς οὐ περὶ μικρῶν ἡμῖν εἰσιν οἱ λόγοι, ἀλλ’ οὖν τίνα τρόπον χρὴ πεπιστευκέναι· καὶ γὰρ οὐδὲν οἶμαι τοσοῦτον κακὸν ἀνθρώπῳ γενέσθαι ὅσον ἀπὸ τῶν ἀναγκαίων, ὁπόταν ψευδῆ περὶ αὐτῶν δοξάζοι. ἴθι οὖν προθύμως πρὸς τὰ ἐρωτώμενα· ἀποσάφει καὶ ἐάν τί σοι λέγειν ἀληθὲς μὴ δοκῶ, μῆλλον τῆς ἀληθείας φροντίσας ἢ ἐμοῦ, ἔλεγξον. μεῖζον γὰρ ἀγαθὸν τὸ ἐλεγχθῆναι τοῦ ἐλέγξαι νομί ω, ὅσῳ μεῖζόν ἐστι τὸ αὐτὸν ἀπαλλαγῆναι κακοῦ τοῦ ἄλλον ἀπαλλάξαι. φέρε οὖν παραλλήλους παραβάλλοντες τοὺς λόγους σκεπτώμεθα εἴ τι διοίσουσιν ἀλλήλων. καὶ γὰρ τυγχάνει περὶ ὧν ἀμφισβητοῦμεν οὐ πάνυ σμικρὰ ὅντα, ἀλλὰ περὶ ὧν εἰδέναι τε κάλλιον, μὴ εἰδέναι τε αἰσχρόν. οὐκοῦν σὺ μὲν", + "candidate_score": 0.655532, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_50", + "bdc_text": "wurde der hier erwähnte Brief auf den S. 23f abgeschrieben und am Schluss mit folgender Warnung Bullingers versehen :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1681", + "psc_text": "die Angaben S. 123, 18ff. Tertullians (adv. Marc. V 2ff) stimmt mit der des Epiph. überein, nur daß Tertullian den Epheser- als Laodicenerbrief gibt u. den Philemon- hinter den Philipperbrief stellt V M 1 <μᾶλλον> * 2 περιέκκοψε, erstes κ durchgestrichen V corr 3 ει aus η, nach dem Wort Rasur von 2—3 Buchstaben V corr | δὲ 2 < Μ 6 περιτέμνων, ων auf Rasur V corr 8 ὑπ᾿] ἀπ᾿ V 12 Κολοσσαεῖς, ο aus α V corr Κολοσσαεῖς Μ 13 ἐννάτη Μ 14 Λαοδικείας V M 16 αὐτὸν, α u. v auf Rasur V corr σὺν *] ἐν V M 18 αὐτῷ Dind.] αὐτοῦ aus αὐτῶν Vcorr αὐτῶν Μ 19 ἐπιστολῶν Corn.] ἀποστόλων V M 21 οὖν] lies δὲ? * καὶ ὅτι ἀνάστασιν σαρκὸς ὁ ἀπόστολος κηρύττει καὶ δικαίους τοὺς προφήτας ὀνομάζει καὶ ἐν σῳζομένοις ὑπάρχοντας τοὺς περὶ Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακὼβ καὶ πάντα ὅσα ἐστὶ τῆς", + "candidate_score": 0.655165, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_68", + "bdc_text": "s. NBD X 196 ] verlassen haben und von Kaiser Karl V.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_642", + "psc_text": "19 ἐξεπέσατε, ε Vcorr 20 περιτέμνησθε von äterer Hand aus περιτετμῆσθε V 6. ἷτος δὲ ὁ Κήρινθος ἀνόητος καὶ ἀνοήτων διδάσκαλος φάσκει πάλιν τολμήσας Χριστὸν πεπονθέναι καὶ ἐσταυρῶσθαι, μήπω δὲ ἐγηγέρθαι, μέλλειν δὲ ἀνίστασθαι ὅταν ἡ καθόλου γένηται νεκρῶν ἀνάστασις. ἀσύστατα τόνυν ταῦτα παρὰ τούτοις, τά τε ῥήματα καὶ νοήματα. ὅθεν κοὶ ὁ ἀπόστολος ἐκπληττόμενος τοῖς μὲν ἀπιστοῦσι τῇ ἀναστάσει τῶν νεκρῶν τῇ μελλούσῃ ἔσεσθαι ἔλεγεν »εἰ νεκροὶ οὐκ ἐγείρονται, οὐδὲ Χριστὸς ἐγήγερται« καὶ τό »φάγωμεν καὶ πίωμεν· αὔριον γὰρ άποθνᾐσκομεν« καὶ τό μὴ πλανᾶσθε· φθείρουσιν ἤθη χρηστὰ ὁμιλίαι κακαί«. πάλιν δὲ τοῖς λέγουσι τὸν Χριστὸν μηδέπω ἐγηγερμένον ὡσαύτως τὸν ἔλεγχον ἐπιφέρει λέγων »εἰ Χριστὸς οὐκ ἐγήγερται, μάταιον τὸ κήρυγμα ἡμῶν , ματαία καὶ ἡ πίστις ἡμῶν. εὑρισκόμεθα δὲ καὶ ψευδομάρτυρες τοῦ θεοῦ, ὅτι ἐμαρτυρήσαμεν κατὰ τοῦ > ὅτι ἤγειρεν τὸν Χριστόν , εἴπερ οὐκ ἤγειρεν«. * ὡς τῶν μὲν] ἀποστόλων κηρυττόντων Χριστὸν μὲν > ἐγηγέρθαι, νεκροὺς δὲ μὴ ἐγείρεσθαι.", + "candidate_score": 0.65498, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_50", + "bdc_text": "wurde der hier erwähnte Brief auf den S. 23f abgeschrieben und am Schluss mit folgender Warnung Bullingers versehen :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1945", + "psc_text": "M 23f lies wohl τῶν . . . πληρουμένων * 26 ἐν ταῖς ἐκκληςίαις S. 123, 1 27 ἐπιτέτραπται S. 123, 1 f] ἐπιτρέπεται VM ὑπάρχει ὁ νόμος, τὴν γυναῖκα καθυποτάξας τῷ ἀνδρί. συναρέσκει γὰρ κὰι τῷ ἀποστόλῳ τοῦτο ἐν τῇ τῆς ἐκκληςίας νομοθεςίᾳ, ὥς φησι· »καθὼς κὰι ὁ νόμος λέγει«. ποῦ δὲ εἶπεν ὁ νόμος ἀλλὰ ἐν τῷ εἰπεῖν τὸν θεὸν πρὸς τὴν Εὔαν εὐθύς »πρὸς τὸν ἄνδρα σου ἡ ἀποστροφή σου καὶ αὐτός σου κυριεύσει«; εἰ γὰρ καὶ ἐν ἄλλοις τόποις, ἀλλὰ ἐν τεῦθεν ἠ ἀρχή. εἰ τοίνυν ἀπὸ τότε ἡ γυνὴ ὐπετάγη ἐκ προστάγματος θεοῦ τῷ ἀνδρὶ καὶ ἀκολούθως ὁ ἀπόστολος καθυποτάσσει ταυτην, οὐκ ἀντιθέτως τῷ ποιήσαντι τὸν ἄνθρωπον κὰι τὴν γυναῖκα θεῷ καὶ αὐτὸς κελεύων δείκνυσιν ἐξ ἅπαντος ὅτι τοῦ αὐτοῦ [θεοῦ] ὑπάρχει ὁ ἀπόστολος νομοθέτης θεοῦ, οὗκαὶ ὁ νόμος ἦν καὶ ἡ πᾶσα παλαιὰ διαθήιη, καὶ τοῦ αὐτοῦ ἡ καινὴ διαθήκη, τουτέστιν αἱ δύο διαθῆκαι,", + "candidate_score": 0.654122, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_68", + "bdc_text": "s. NBD X 196 ] verlassen haben und von Kaiser Karl V.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1979", + "psc_text": "Rand nachgetragen V corr 4 ἐν S. 119, 9] < VM, aber vgl. Z. 18 u. 23 7 μνημονεύετε VM 8 <τό> Klosterm. | ἀπὸ VM 9 καὶ ἐν σαρκὶ hinter ka]i t]o én sark]i durchestrichen V corr 17 τοῖς . . . πεπολιτευμένοις *] τῶν . . . πεπολιτευμένων (πεπολιτευμένον Μ) VM 18 <ἐνενήθητε> * 23 lies vielleicht ἐνεργῶς * 25 f καὶ ἀνάστα ἐκ νεκρῶν < S. 119, 11 26 καὶ < S. 119, 11 27 hinter διὸ + καὶ Μ ausradiert V corr ἀπὸ τῆς παλαιᾶς δῆλον διαρήκης; τοῦτο δὲ ἐμφέρεται παρὰ τῷ Ἠλίᾳ. πόθεν δὲ ὡρμᾶτο ὁ Ἠλίας; ἀλλὰ εἷς ἦν τῶν προφητῶν τῶν κατὰ νόμον πεπολιτευμένων, ἀπὸ νόμου καὶ προφητῶν ὁρμώμενος. εἰ δὲ ἐν Χριστῷ ἐπροφήτευσε τό »ἔγει��ε ὁ καθεύδων καὶ ἀνάστα ἐκ b τῶν νεκρῶν καὶ ἐπιφαύσει σοι ὁ Χριστός«, ἄρα γε τὸ πρωτότυπον διὰ Λαζάρου καὶ τῶν ἄλλων ἐπεπλήρωντο, περὶ οὗ οἱ αὐτοὶ", + "candidate_score": 0.652767, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_66_68", + "bdc_text": "6 . November ; s. NBD X 196 ] verlassen haben und von Kaiser Karl V.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1979", + "psc_text": "Rand nachgetragen V corr 4 ἐν S. 119, 9] < VM, aber vgl. Z. 18 u. 23 7 μνημονεύετε VM 8 <τό> Klosterm. | ἀπὸ VM 9 καὶ ἐν σαρκὶ hinter ka]i t]o én sark]i durchestrichen V corr 17 τοῖς . . . πεπολιτευμένοις *] τῶν . . . πεπολιτευμένων (πεπολιτευμένον Μ) VM 18 <ἐνενήθητε> * 23 lies vielleicht ἐνεργῶς * 25 f καὶ ἀνάστα ἐκ νεκρῶν < S. 119, 11 26 καὶ < S. 119, 11 27 hinter διὸ + καὶ Μ ausradiert V corr ἀπὸ τῆς παλαιᾶς δῆλον διαρήκης; τοῦτο δὲ ἐμφέρεται παρὰ τῷ Ἠλίᾳ. πόθεν δὲ ὡρμᾶτο ὁ Ἠλίας; ἀλλὰ εἷς ἦν τῶν προφητῶν τῶν κατὰ νόμον πεπολιτευμένων, ἀπὸ νόμου καὶ προφητῶν ὁρμώμενος. εἰ δὲ ἐν Χριστῷ ἐπροφήτευσε τό »ἔγειρε ὁ καθεύδων καὶ ἀνάστα ἐκ b τῶν νεκρῶν καὶ ἐπιφαύσει σοι ὁ Χριστός«, ἄρα γε τὸ πρωτότυπον διὰ Λαζάρου καὶ τῶν ἄλλων ἐπεπλήρωντο, περὶ οὗ οἱ αὐτοὶ", + "candidate_score": 0.650914, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_66_68", + "bdc_text": "6 . November ; s. NBD X 196 ] verlassen haben und von Kaiser Karl V.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_642", + "psc_text": "19 ἐξεπέσατε, ε Vcorr 20 περιτέμνησθε von äterer Hand aus περιτετμῆσθε V 6. ἷτος δὲ ὁ Κήρινθος ἀνόητος καὶ ἀνοήτων διδάσκαλος φάσκει πάλιν τολμήσας Χριστὸν πεπονθέναι καὶ ἐσταυρῶσθαι, μήπω δὲ ἐγηγέρθαι, μέλλειν δὲ ἀνίστασθαι ὅταν ἡ καθόλου γένηται νεκρῶν ἀνάστασις. ἀσύστατα τόνυν ταῦτα παρὰ τούτοις, τά τε ῥήματα καὶ νοήματα. ὅθεν κοὶ ὁ ἀπόστολος ἐκπληττόμενος τοῖς μὲν ἀπιστοῦσι τῇ ἀναστάσει τῶν νεκρῶν τῇ μελλούσῃ ἔσεσθαι ἔλεγεν »εἰ νεκροὶ οὐκ ἐγείρονται, οὐδὲ Χριστὸς ἐγήγερται« καὶ τό »φάγωμεν καὶ πίωμεν· αὔριον γὰρ άποθνᾐσκομεν« καὶ τό μὴ πλανᾶσθε· φθείρουσιν ἤθη χρηστὰ ὁμιλίαι κακαί«. πάλιν δὲ τοῖς λέγουσι τὸν Χριστὸν μηδέπω ἐγηγερμένον ὡσαύτως τὸν ἔλεγχον ἐπιφέρει λέγων »εἰ Χριστὸς οὐκ ἐγήγερται, μάταιον τὸ κήρυγμα ἡμῶν , ματαία καὶ ἡ πίστις ἡμῶν. εὑρισκόμεθα δὲ καὶ ψευδομάρτυρες τοῦ θεοῦ, ὅτι ἐμαρτυρήσαμεν κατὰ τοῦ > ὅτι ἤγειρεν τὸν Χριστόν , εἴπερ οὐκ ἤγειρεν«. * ὡς τῶν μὲν] ἀποστόλων κηρυττόντων Χριστὸν μὲν > ἐγηγέρθαι, νεκροὺς δὲ μὴ ἐγείρεσθαι.", + "candidate_score": 0.650666, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_68", + "bdc_text": "s. NBD X 196 ] verlassen haben und von Kaiser Karl V.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_478", + "psc_text": "ἐξέστρεψε Μ μωABBREVρὰ, ein Buchstabe ausradiert V 15 ἔστι] ἔτι M 17 τούτω V 19 2 Buchstaben ausradiert V ἐξηγούμενοι Μ γνῶσιν συνεζευγμένοι τῇ τοῦ Νικολάου αἱρέσει τῆς ἀληθείας ἐκκπεπτωκασιν, οὐ μόνον τὸν νοῦν τῶν πεισθέντων αὐτοῖς ἐκτρέψαντες, ἀλλὰ καὶ τὰ σώματα καὶ τὰς ψυχὰς δουλώσαντες πορνείᾳ καὶ πολυμιξίᾳ· αὐτὴν δῆθεν τὴν σύναξιν αὐτῶν ἐν αἰσχρότητι πολυμιξίας φύροντες, ἔσθοντές ��ε καὶ παραπτόμενοι καὶ ἀνθρωπίνων σαρκῶν καὶ ἀκαθαρσιῶν. ὡν οὐ τολμήσω τὸ πᾶν ἐξειπεῖν, εἰ μή τι ἀναγκασθείην διὰ τὴν ὑπερβολὴν τῆς ἐν ἐμοὶ ἀλγούσης διανοίας περὶ τῶν ματαίως ὑπ' αὐτῶν γινομένων, ἐκπληττόμενος εἰς οἷον ὄγκον καὶ κακῶν βυθὸν ὁ ἐχθρὸς τῶν ἀνθρώπων διάβολος ἄγει τοὺς αὐτῷ πειθομένους, ὥστε μιᾶναι καὶ νοῦν καὶ καρδίαν καὶ χεῖρας καὶ στόματα καὶ σώματα καὶ ψυχὰς τούτων τῶν ὑπ' αὐτοῦ ἐν τῇ τοσαύτῃ σκοτώσει παγιδευθέντων. δέδια δὲ μή πη ἄρα τὸν μέγαν τοῦτον ὅλον ἰὸν ἀποκαλύψαιμι, ὥσπερ βασιλίσκου τινὸς ὄφεως τὸ πρόσωπον, εἰς λύμην μᾶλλον", + "candidate_score": 0.646937, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_47_49", + "bdc_text": "November . Bullingers Abschrift davon ( ohne Grüße und Unterschrift ) wird in Zürich ZB , Ms A 43 , aufbewahrt . Auf einem etwa A3 großen Blatt , das Bullinger quer faltete ( daraus entstanden die vier Seiten 23 bis 26 der Handschrift Ms A 43 )", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2330", + "psc_text": "περὶ Πέτρον καὶ Ἰωάννην λοιπὸν συναγθέτων καὶ ἀκολουθούντων, ἐγένετο διδάσκων ἐν πάσῃ τῇ Γαλιλαίᾳ καὶ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ, καὶ λοιπὸν πλατυνομένου τοῦ κηρύγματος τὰ ἑξῆς τῶν θεοσημείων ἐπετέλει. ὥστε εἶναι ἐξ ἅπαντος τὴν ἀκολουθίαν ὧδε· 16. πρῶτον μὲν βαπτισθέντος αὐτοῦ κατ᾿ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, † ὡς ἔφημεν, πρὸ ἕξ εἰδῶν Νοεμβρίων — τουτέστιν πρὸ ἐξήκοντα ἡμερῶν πλήρης τῆς ἡμέρας τῶν Ἐπιφανείων, ἥ ἐστιν ἡμέρα τῆς αὐτοῦ κατὰ σάρκα γεννήσεως, ὡς ἔχει ἡ μαρτυρία τοῦ κατὰ Λουκᾶν εὐαγγελίου, ὅτι »ἦν Ἰησοῦς ἀρχόμενος εἶναι ὡς ἐτῶν τριά- 4 vgl. Luk. 5,11 — 14f der 8. November als Tauftag Christi ist nur hier bezeugt. Es entspricht diesem Ansatz, daß Epiph. (vgl. Z. 16) den 6. Januar nur noch als Geburtstag Christi kennt. (Daß er nicht selbst erst die Verlegung bewirkt hat, vgl. zu S. 271, 6). Die Zurückschiebung der Taufe auf den 8. Nov. galt wohl in erster Linie der Entlastung des 6.", + "candidate_score": 0.646434, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_68", + "bdc_text": "s. NBD X 196 ] verlassen haben und von Kaiser Karl V.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1524", + "psc_text": "nachgetragen V corr 29 nach ὅτι ein Wort von 2 — 3 Buchstaben ausradiert V corr | vor ψεύστης + ὁ M; lies wohl οὐ ψεύστης ἦν μόνον * 30 τὸ1 aus τῶ V corr γλωσσόκομον, ἵνα ἀναπολόγητος ᾖ διὰ φιλαργυρίαν τὸν ἴδιον δεσπότην παραδοὺς εἰς χεῖρας ἀνθρώπων. τίς οὖν ὁ τούτου πατήρ, ὁ πρὸ αὐτοῦ ψεύστης ὑπάρχων, ἀλλ’ ἢ ὁ Κάϊν, οὗ μιμητὴς ὁ Ἰούδας; ἐκεῖνος γάρ, ψευσάμενος τῷ ἀδελφῷ ὡς ἐν φιλαδελφίᾳ, ἠπάτησε καὶ παρέπεισεν διὰ τοῦ ψεύδους καὶ ἐξαγαγὼν αὐτὸν ἐν τῷ πεδίῳ ἐπάρας τὴν χεῖρα ἀπέκτεινεν. οὕτω καὶ ὁ Ἰούδας »τί θέλετέ μοι« φησί δοῦναι, καὶ ἐγὼ αὐτὸν παραδώσω ὑμῖν;« καί »ὃν ἂν φιλήσω. αὐτός ἐστι, κρατήσατε αὐτόν«. καὶ ἐλθὼν ὁ προδότης »χαῖρε Ῥαββί« ἔλεγε, τοῖς χείλεσι τιμῶν, καρδίαν δὲ πόρρω ἀπέχουσαν θεοῦ κεκτημένος. 5. Ἄρα γοῦν οὗτος ὁ Ἰούδας, πατὴρ αὐτῶν γενόμενος κατὰ τὴν ἀρνησιθεΐαν καὶ προδοσίαν, Σατανᾶς ὑπάρξας καὶ διάβολος οὐ τῇ φύσει. ἀλλὰ", + "candidate_score": 0.645981, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_68", + "bdc_text": "s. NBD X 196 ] verlassen haben und von Kaiser Karl V.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1850", + "psc_text": "115, 8–10 24–26 vgl. S. 115,11–13 1 ἡρμηνεύθη, ἡ auf Rasur Vcorr 3 τὰ περὶ]τὴν S. 115,5 3f ἐκδεδωμένου Μ 11 ἐπὶ*]περὶ V M ebenso S. 115, 9 | καθὼς S. 115,9] ὡς VM | κύριον S. 115,9] ὁ κύριος VM 18 ἐνβρεχεομένου V 26 θεὸς ζώντων S. 115, 12f 29 ἤδη zweimal geschrieben V, das erste getilgt V corr | <δὲ>* Σχόλιον νݲηݲ. Πάλιν παρέκοψε τό »θρὶξ ἐκ τῆς κεφαλῆς ὑμῶν οὐ μὴ ἀπόληται«. <Ἔλεγχος νݲηݲ> . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Σχόλιον νݲθݲ. Πάλιν παρέκοψε ταῦτα »τότε οἱ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ φευγέτωσαν εἰς τὰ ὄρη« καὶ τὰ ἐξῆς, διὰ τὰ ἐπιφερόμενα ἐν τῷ ῥμτῷ »ἔως πληρωθῇ πάντα τὰ γεγραμμένα«. Ἔλεγχος νݲθݲ. Δοκεῖ λήθην κεκτημένος τοὺς ἅπαντας ἴσως αὐτῷ a ἀνοήτους εἶναι καὶ οὐκ οἶδεν", + "candidate_score": 0.645855, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_46_48", + "bdc_text": "vgl. Nr. 2980 , . - Der von Blarer beigelegte Brief datierte vom 8 . November . Bullingers Abschrift davon ( ohne Grüße und Unterschrift ) wird in Zürich ZB , Ms A 43 , aufbewahrt .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2330", + "psc_text": "περὶ Πέτρον καὶ Ἰωάννην λοιπὸν συναγθέτων καὶ ἀκολουθούντων, ἐγένετο διδάσκων ἐν πάσῃ τῇ Γαλιλαίᾳ καὶ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ, καὶ λοιπὸν πλατυνομένου τοῦ κηρύγματος τὰ ἑξῆς τῶν θεοσημείων ἐπετέλει. ὥστε εἶναι ἐξ ἅπαντος τὴν ἀκολουθίαν ὧδε· 16. πρῶτον μὲν βαπτισθέντος αὐτοῦ κατ᾿ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, † ὡς ἔφημεν, πρὸ ἕξ εἰδῶν Νοεμβρίων — τουτέστιν πρὸ ἐξήκοντα ἡμερῶν πλήρης τῆς ἡμέρας τῶν Ἐπιφανείων, ἥ ἐστιν ἡμέρα τῆς αὐτοῦ κατὰ σάρκα γεννήσεως, ὡς ἔχει ἡ μαρτυρία τοῦ κατὰ Λουκᾶν εὐαγγελίου, ὅτι »ἦν Ἰησοῦς ἀρχόμενος εἶναι ὡς ἐτῶν τριά- 4 vgl. Luk. 5,11 — 14f der 8. November als Tauftag Christi ist nur hier bezeugt. Es entspricht diesem Ansatz, daß Epiph. (vgl. Z. 16) den 6. Januar nur noch als Geburtstag Christi kennt. (Daß er nicht selbst erst die Verlegung bewirkt hat, vgl. zu S. 271, 6). Die Zurückschiebung der Taufe auf den 8. Nov. galt wohl in erster Linie der Entlastung des 6.", + "candidate_score": 0.645225, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_51_53", + "bdc_text": "\"Vermälde man nitt , das sölich schryben von Ulmm und Augspurg har lange. \" Danach folgt unter dem Titel \"Uß Constantz 12 . novembris , sampstags nach Martini\" eine inhaltsgetreue Umschreibung vom vorliegenden Schreiben Blarers . Die vier Blätter wurden wie ein Brief zusammengefaltet .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2330", + "psc_text": "περὶ Πέτρον καὶ Ἰωάννην λοιπὸν συναγθέτων καὶ ἀκολουθούντων, ἐγένετο διδάσκων ἐν πάσῃ τῇ Γαλιλαίᾳ καὶ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ, καὶ λοιπὸν πλατυνομένου τοῦ κηρύγματος τὰ ἑξῆς τῶν θεοσημείων ἐπετέλει. ὥστε εἶναι ἐξ ἅπαντος τὴν ἀκολουθίαν ὧδε· 16. πρῶτον μὲν βαπτισθέντος αὐτοῦ κατ᾿ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, † ὡς ἔφημεν, πρὸ ἕξ εἰδῶν Νοεμβρίων — τουτέστιν πρὸ ἐξήκοντα ἡμερῶν πλήρης τῆς ἡμέρας τῶν Ἐπιφανείων, ἥ ἐστιν ἡμέρα τῆς αὐτοῦ κατὰ σάρκα γεννήσεως, ὡς ἔχει ἡ μαρτυρία τοῦ κατὰ Λουκᾶν εὐαγγελίου, ὅτι »ἦν Ἰησοῦς ἀρχόμενος εἶναι ὡς ἐτῶν τριά- 4 vgl. Luk. 5,11 — 14f der 8. November als Tauftag Christi ist nur hier bezeugt. Es entspricht diesem Ansatz, daß Epiph. (vgl. Z. 16) den 6. Januar nur noch als Geburtstag Christi kennt. (Daß er nicht selbst erst die Verlegung bewirkt hat, vgl. zu S. 271, 6). Die Zurückschiebung der Taufe auf den 8. Nov. galt wohl in erster Linie der Entlastung des 6.", + "candidate_score": 0.64465, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_68", + "bdc_text": "s. NBD X 196 ] verlassen haben und von Kaiser Karl V.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1804", + "psc_text": "— 13 f vgl. Mark. 5, 13 — 27 luk. 11, 11f — 28 Luk. 11, 13 VM 4 <ὡς>* 5 τοὺς μὲν τελευτήσαντας Pet.] τοῦ μὲν τελευτήσαντος VM 12f δαιμον///ῶντα, ι ausradiert V corr 13 λέγω δὴ τὸν nachgetragen V corr | ἐξερκόμενο///ν, ο aus ω V corr 16 σκολιεήη, η aus ει V corr σκολιεύη Μ 19 δαιμοv ///ῶντα, ι ausradiert V corr | τοῦ δεσμοῦ *] τοὺς δεσμοὺς VM 22 καὶ τῶν ἀπὸ σοῦ αμ Rande nachgetragen V corr ὑμῶν ὁ ἐπουράνιος;« εἰ τοίνυν δόματα ἀγαθὰ κέκληκεν ἰχθὺν καὶ Ι ᾠόν, οὐ πονηρὸν τὸ μετὰ εὐκαριστίας ἐκ θεοῦ καρισθὲν μεταλαμβανόμενον, καὶ ἐλήλεγκταί σου πανταχόμεν ἡ κακοτροπία. Σχόλιον κݲεݲ. Παρακέκοπται τὸ περὶ Ἰωνᾶ τοῦ προφήτου. εἶχεν γάρ »ἡ γενεὰ αὔτη, σημεῖο0ν οὐ δοθήσεται αὐτῇ«. οὐκ εἶχεν δὲ περὶ Νινευὴ καὶ βασιλίσσης νότου καὶ Σαλομῶνος. Ἔλεγκος κݲεݲ. Καὶ ἐν αὐτοῖς οἶς δοκεῖς παρακόπτειν οὐ δύνασαι, α ὦ Μαρκίων, λαθεῖν", + "candidate_score": 0.644641, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_50", + "bdc_text": "wurde der hier erwähnte Brief auf den S. 23f abgeschrieben und am Schluss mit folgender Warnung Bullingers versehen :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2559", + "psc_text": "33ff 1 überschrift: κατὰ Μελχισεδεκινανῶν λݲεݲ ἢ καὶ νݲεݲ Μ, in U fehlt eine Überschrilft, erst eine spätere hand setzt die Beschreibungder Anakephalaiosis II 212, 25ff (μελχισεδεκιανοὶ οἹ τὸν μελχισεδὲκ γεραίροντες—καὶ λέγειν τετολμηκότες) ind die Lücke 4 δύναμιν + <αὐτὸν>? * 5 ἀκατωνομάστοις Μ | <ἀληθ>ῶς *] ὡς ΜU 7 δὲ ἡγοῦνται] διηγοῦνται Μ | ἐληλυθῶτα Μ 9 εἶ <Μ 10 φησὶν αὐτὸν U 11 ἀγωγῆ U 12 ἀπάτορ, ἀμήτορ Μ 13 <ἐγένετο> * | ἁγίου ? 15 ἐπιπλάστως Μ Ἐξ αὐτῶν δὲ τῶν ῥητῶν ἡ αὐτῶν ἀνατροπὴ γίνεται. ὡς γὰρ λέγει περὶ τοῦ κυρίου ὁ Δαυὶδ προφητεύων, κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδὲκ ἱερέα αὐτὸν καθίστασθαικ, ἐν ταὐτῷ ἔσεσθαι τὸν Χριστὸν ἱερέα διηγεῖται ἡ θεία γραφή. εὑρίσκεται δὲ εὑθὺς λέγων * »ἀφομοιούμενος τῷ υἱῷ τοῦ θεοῦ μένει ἱερεὺς εἰς τὸ διηνεκές«. εἰ δὲ ἀφομοιοῦται τῷ υἱῷ τοῦ θεοῦ, οὐκ ἴσος τυγχάνει τῷ υἱῷ τοῦ θεοῦ. πῶς γὰρ", + "candidate_score": 0.643724, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_66_68", + "bdc_text": "6 . November ; s. NBD X 196 ] verlassen haben und von Kaiser Karl V.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1850", + "psc_text": "115, 8–10 24–26 vgl. S. 115,11–13 1 ἡρμηνεύθη, ἡ auf Rasur Vcorr 3 τὰ περὶ]τὴν S. 115,5 3f ἐκδεδωμένου Μ 11 ἐπὶ*]περὶ V M ebenso S. 115, 9 | καθὼς S. 115,9] ὡς VM | κύριον S. 115,9] ὁ κύριος VM 18 ἐνβρεχεομένου V 26 θεὸς ζώντων S. 115, 12f 29 ἤδη zweimal geschrieben V, das erste getilgt V corr | <δὲ>* Σχόλιον νݲηݲ. Πάλιν παρέκοψε τό »θρὶξ ἐκ τῆς κεφαλῆς ὑμῶν οὐ μὴ ἀπόληται«. <Ἔλεγχος νݲηݲ> . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Σχόλιον νݲθݲ. Πάλιν παρέκοψε ταῦτα »τότε οἱ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ φευγέτωσαν εἰς τὰ ὄρη« καὶ τὰ ἐξῆς, διὰ τὰ ἐπιφερόμενα ἐν τῷ ῥμτῷ »ἔως πληρωθῇ πάντα τὰ γεγραμμένα«. Ἔλεγχος νݲθݲ. Δοκεῖ λήθην κεκτημένος τοὺς ἅπαντας ἴσως αὐτῷ a ἀνοήτους εἶναι καὶ οὐκ οἶδεν", + "candidate_score": 0.643639, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_67_69", + "bdc_text": "November ; s. NBD X 196 ] verlassen haben und von Kaiser Karl V. mit einer Mission beauftragt worden sein ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1979", + "psc_text": "Rand nachgetragen V corr 4 ἐν S. 119, 9] < VM, aber vgl. Z. 18 u. 23 7 μνημονεύετε VM 8 <τό> Klosterm. | ἀπὸ VM 9 καὶ ἐν σαρκὶ hinter ka]i t]o én sark]i durchestrichen V corr 17 τοῖς . . . πεπολιτευμένοις *] τῶν . . . πεπολιτευμένων (πεπολιτευμένον Μ) VM 18 <ἐνενήθητε> * 23 lies vielleicht ἐνεργῶς * 25 f καὶ ἀνάστα ἐκ νεκρῶν < S. 119, 11 26 καὶ < S. 119, 11 27 hinter διὸ + καὶ Μ ausradiert V corr ἀπὸ τῆς παλαιᾶς δῆλον διαρήκης; τοῦτο δὲ ἐμφέρεται παρὰ τῷ Ἠλίᾳ. πόθεν δὲ ὡρμᾶτο ὁ Ἠλίας; ἀλλὰ εἷς ἦν τῶν προφητῶν τῶν κατὰ νόμον πεπολιτευμένων, ἀπὸ νόμου καὶ προφητῶν ὁρμώμενος. εἰ δὲ ἐν Χριστῷ ἐπροφήτευσε τό »ἔγειρε ὁ καθεύδων καὶ ἀνάστα ἐκ b τῶν νεκρῶν καὶ ἐπιφαύσει σοι ὁ Χριστός«, ἄρα γε τὸ πρωτότυπον διὰ Λαζάρου καὶ τῶν ἄλλων ἐπεπλήρωντο, περὶ οὗ οἱ αὐτοὶ", + "candidate_score": 0.642834, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_47_49", + "bdc_text": "November . Bullingers Abschrift davon ( ohne Grüße und Unterschrift ) wird in Zürich ZB , Ms A 43 , aufbewahrt . Auf einem etwa A3 großen Blatt , das Bullinger quer faltete ( daraus entstanden die vier Seiten 23 bis 26 der Handschrift Ms A 43 )", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2194", + "psc_text": "Jül. | καὶ2 Χριστόν, ὅπερ ἐναντίον πρὸς τοὺς ἔτι Ἰουδαίους, τοὺς τὸν Ἰησοῦν μὴ δεξαμένους. ἔχουσι δ�� τὸ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγέλιον πληρέστατον Ἑβραϊστί. παρ' αὐτοῖς γὰρ", + "candidate_score": 0.641174, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_50", + "bdc_text": "wurde der hier erwähnte Brief auf den S. 23f abgeschrieben und am Schluss mit folgender Warnung Bullingers versehen :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2194", + "psc_text": "Jül. | καὶ2 * 6 * etwa <με ἔχειν, οὐ γὰρ ἔχω ἀκριβῶς λέγειν,> * 7 φιλαδελφινῆς Μ φιλαδελφικῆς U 8 εἶναι Μ 10 περὶ αὐτῶν τοῦτον ἔχει] περιέχει τοῦτον U 13 πλὴν ὀλίγων < U | δὲ 2 < Μ 14 * etwa <μετὰ τῶν Ἀρχοντικῶν καὶ Σηθιανῶν>* 15 οὔπω] οὕτω Μ 23 ὀπίσω ἐπὶ *] ὀπίσω Μ ἐπὶ U 25 γνῶντες Μ 26 πολὺν Μ 2. Πολλὴ δὲ φρενοβλάβεια τῶν τοιούτων. εἰ μὲν γὰρ τὸ ἐν τῷ εὐαγγελίῳ βούλονται πληροῦν τό »ἐὰν σκανδαλίζῃ σε ἓν τῶν μελῶν σου, ἀπόκοψον ἀπὸ σοῦ, συμφέρει γάρ σοι εἰσελθεῖν εἰς βασιλείαν οὐρανῶν ἢ χωλὸν ἢ τυφλὸν ἢ κυλλόν«, πῶς δύναται ἐν βασιλείᾳ τινὰ εἶναι ἠκρωτηριασμένον; εἰ γὰρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν τὰ πάντα ἐστὶ τελειοῦσα, οὐδὲν ἀτελὲς ἔχει ἐν", + "candidate_score": 0.640932, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_13_15", + "bdc_text": "vgl . SI IV 1510 s. v. erbören . und ain treffelichererheblicher ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1487", + "psc_text": "V corr 14 Προύνεικος, ει aus ι V corr 16 ἀνθρώπω zu ἄνω ändert V corr ἄνω M | γεγονὸς 19 ἤτουν VM 20 ὑπ᾿ αὐτῶν *] ὑπ᾿ αὐτοῦ VM 26 > * | τὴν2 nachgetragen Vcorr δὲ εἰ τὴν γνῶσιν δίδωσιν, ἐν ἀπάτῃ καταγγέλλεται ἠπατηκέναι τὴν Εὔαν; ὁ δὲ δί ἀπάτης γνῶσιν ἐντιθεὶς οὐκέτι γνῶσιν δίδωσιν, ἀλλὰ ἀντὶ γνώσεως ἀγνωσίαν, ὡς καὶ ἀληθῶς ἔστιν ἰδεῖν ὅτι τοῦτο ἐν αὐτοῖς τελειοῦται. ἀγνωσίαν γὰρ ἔχοντες γνῶσιν ταύτην νομίζουσιν, ἐν τούτῳ ἀληθεύοντες ἐν τῷ τὴν ἑαυτῶν γνῶσιν ἀπάτην καὶ ἀγνωσίαν λέγειν. 7. Φέρουσι δὲ καὶ ἄλλας μαρτυρίας λέγοντες ὅτι καὶ Μωυσῆς έν τῇ ἐρήμῳ τὸν ὄφιν τὸν χαλκοῦν ὕψωσε προστησάμενος, ἴνα ἴαμα τοῖς ὑπὸ ὄφεως δακνομένοις γένηται. εἶναι γὰρ τοῦτο τὸ εἶδος ἰατικὸν τοῦ δήγματος λέγουσι. πάλιν δὲ καθ’ ἑαυτῶν ταῦτα ὁρίζονται. εἰ γὰρ ὄφεων ἠν τὰ δήγματα, βλαβερὰ δὲ ταῦτα, ἄρα ὁ ὄφις οὐκ ἀγαθός. τὸ δε ὑψωθὲν ὑπὸ Μωυσέως τότε", + "candidate_score": 0.640785, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_50", + "bdc_text": "wurde der hier erwähnte Brief auf den S. 23f abgeschrieben und am Schluss mit folgender Warnung Bullingers versehen :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1256", + "psc_text": "23 αἰρέσεις am Rande nachgetragen V corr 25 μετριό|||τητι ο aus ω Ycorr 29 nach ἧς 2—3 Buchstaben ausradiert κύριος ἐν τῷ εύαγγελίῳ βασιλείαν ούρανῶν άπεφήνατο ἐνειλήσαντες καἰ τῶν πονηρῶν ἰχθύων ἴνα ὄντα αύτὸν ἐλέγξαντες τῷ τὰ μοχθηρὰ ῥήματα αὐτοῦ φωρατὰ ποιῆσαι, τῇ τῆς άληθοῦς πίστεως διδασκαλίᾳ ἡττήσαμεν. ἐν τῇ τοῦ θεοῦ τοίνυν δυνάμει συντρίψαντες τοῦτον αὐτοὶ μὲν θεῷ εὐχαριστήσωμεν, ἐπὶ δὲ τὰς ἑξῆς ὁμοίως ὡς προεῖπον P 229 D 214 Ö 424 προέρχεσθαι ἐπιβαλώμεθα. | V M 3 ῥήματα, ῥή auf Rasur Vcorr | αὐτοῦ am Rande nachgetragen V corr 6 Unterschrift κατὰ Πτολεμαίων V M Κατὰ Μαρκωσίων ιδ, τῆς δὲ ἀκολουθίας λݲδݲ. Μάρκος δέ τις, ἀφ᾿ οὗπερ οἱ Μαρκώσιοι καλούμενοι, ἀπὸ τούτων ὁρμώμενος καὶ ἕτερα παρὰ τούτους τολμήσας κακὰ τῷ κόσμῳ ἐξήμεσε· τούτους γὰρ διαδέχεται τοὺς περὶ Σεκοῦνδον καὶ Ἐπιφάνη καὶ Πτολεμαῖον καὶ Οὐαλεντῖνον, εἰς περισσοτέραν δὲ ἀγυρτώδη συνάθροισιν ἐπήρθη. γύναια γὰρ καὶ ἄνδρας παρ᾿ αὐτοῦ πεπλανημένα τε", + "candidate_score": 0.640532, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_47_49", + "bdc_text": "November . Bullingers Abschrift davon ( ohne Grüße und Unterschrift ) wird in Zürich ZB , Ms A 43 , aufbewahrt . Auf einem etwa A3 großen Blatt , das Bullinger quer faltete ( daraus entstanden die vier Seiten 23 bis 26 der Handschrift Ms A 43 )", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2331", + "psc_text": "bezeugt. Es entspricht diesem Ansatz, daß Epiph. (vgl. Z. 16) den 6. Januar nur noch als Geburtstag Christi kennt. (Daß er nicht selbst erst die Verlegung bewirkt hat, vgl. zu S. 271, 6). Die Zurückschiebung der Taufe auf den 8. Nov. galt wohl in erster Linie der Entlastung des 6. Januar, der bis dahin die Feier der Taufe und Geburt Christi und der Hochzeit zu Kana (vgl. S. 272, 4ff) in sich verinigte. Die zwei Monate zwischen dem 8. November und dem 6. Januar sollten vermutlich die Zeit der Wirksamkeit des Täufers ausdrücken. — Bilfingers Versuch (Das germanische Julfest S.8f), unter Benutzung von Clemesns Al. strom. I 145,5; II 90,16ff Stählin eine weiters Verbreitung des 8.(18.) November zu erweisen, ist ein Fehlschlag. Außer der hierbei nötigen Änderung im Text des Clemens (κ ݲγ ݲ statt ι ݲγ ݲ) steht ihm die Tatsache im Weg, deß Clemens a. a. O. Taufund", + "candidate_score": 0.640391, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_57_59", + "bdc_text": "Diese Abschrift und jene , die in Nr. 3076 , , beschrieben ist , wurden einem Korrespondenten Bullingers leihweise gesandt , vermutlich an Oswald Myconius ; s. Nr. 3082 , . - Der Brief vom 8 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2622", + "psc_text": "sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz), so ist das πρὸς Ἀντωνῖνον entweder ein Versehen für πρὸς Ἀβειδὰν (vgl. die Titelform in der praep. ev. VI 9; Migne 21, 464 A Βαρδηςίανης . . . ὅς ἐν τοῖς πρὸς τοὺς ἑταίρους διαλόγοις τάδε πη μνημονεύεται φάναι) oder hat Eusebius die Schrnt über den Schicksalsglauben mit dem an Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher", + "candidate_score": 0.640231, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_66_68", + "bdc_text": "6 . November ; s. NBD X 196 ] verlassen haben und von Kaiser Karl V.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2331", + "psc_text": "bezeugt. Es entspricht diesem Ansatz, daß Epiph. (vgl. Z. 16) den 6. Januar nur noch als Geburtstag Christi kennt. (Daß er nicht selbst erst die Verlegung bewirkt hat, vgl. zu S. 271, 6). Die Zurückschiebung der Taufe auf den 8. Nov. galt wohl in erster Linie der Entlastung des 6. Januar, der bis dahin die Feier der Taufe und Geburt Christi und der Hochzeit zu Kana (vgl. S. 272, 4ff) in sich verinigte. Die zwei Monate zwischen dem 8. November und dem 6. Januar sollten vermutlich die Zeit der Wirksamkeit des Täufers ausdrücken. — Bilfingers Versuch (Das germanische Julfest S.8f), unter Benutzung von Clemesns Al. strom. I 145,5; II 90,16ff Stählin eine weiters Verbreitung des 8.(18.) November zu erweisen, ist ein Fehlschlag. Außer der hierbei nötigen Änderung im Text des Clemens (κ ݲγ ݲ statt ι ݲγ ݲ) steht ihm die Tatsache im Weg, deß Clemens a. a. O. Taufund", + "candidate_score": 0.640134, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_56_58", + "bdc_text": "Nüw kriegsvolck . Guͦt sorg haben zuͦ Gottlieben und Arben\" . Diese Abschrift und jene , die in Nr. 3076 , , beschrieben ist , wurden einem Korrespondenten Bullingers leihweise gesandt , vermutlich an Oswald Myconius ; s. Nr. 3082 , .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_916", + "psc_text": "(die Zahlen eigentlich zur folgenden überschrift) 11 κατὰ Οὐαλεντίνων τῶν καὶ Γνωστικῶν V κατὰ Οὐαλεντίνων τῶν καὶ Γνωστικῶν Γα ἢ καὶ λαݲ M 12 <αὐτ>ῶν 13 τάς τε ἄλλας getilgt, ür hinter ἐπαγγειλάμενοι ein τε angeflickt Vcorr * 〈ἐλέγχειν〉 * 15 ὅσαπερ zu ὡς ändert Vcorr; lies wohl ὥσπερ * 16 ἔνεστι] ἔστι M 17 † κ·εκυημένας] lies wohl τρόπους) κεκτημένας * ἔλεγχον] λόγον getilgt u. ἔλεγχον am Rande gesetzt Vcorr 18 ἑαυτοὺς V πολίας συζυγιῶν τε καὶ ὀγδοάδων καὶ ἀρρενοθηλείων αἰώνων <κατ᾿> ἄλλην ἄλλης ἰσορρόπως πεπληγμένων, οὐκέτι μὲν κατὰ χρόνους τάττων διαδοχῆς τὴν σύνταξιν, ἀλλὰ κατὰ πρόβασιν ἀφ᾿ ἑτέρας εἰς ἑτέραν διερχόμενος. ἐν ἑνὶ γὰρ χρόνῳ οὑτοι πάντες ὡς μύκητες ἐκ γῆς ἐβλάστησαν καὶ ὥσπερ κακόρ<ρ>εκτα καὶ δυσώδη βοτανῶν καὶ χόρτος ἀκανθώδης καὶ ὡς φωλεὸς πολλῶν σκορπίων ἐξ ἑνὸς πάντες καιροῦ τῷ βίῳ ἐβλάστησαν καί, ὡς προεῖπον, δίκην μυκήτων ἀμορφίας ὑπὸ μίαν θῆξιν πεφήνασιν, ὡς καὶ ἤδη τῷ ἁγιωτάτῳ", + "candidate_score": 0.640058, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_68", + "bdc_text": "s. NBD X 196 ] verlassen haben und von Kaiser Karl V.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_587", + "psc_text": "| vor τῆς + τὰ V 19 ἐργάσωνται ans θηράσωνται V corr θηράσονται M 20 ὁ ἅγιος Παῦλος ὁ ἀπόστολος V κακὰς αὐτῶν πράξεις τὸ ἀνταπόδομα ἀποδοθήσεται αὐτοῖς. ἀδεῶς γὰρ τὸν νοῦν αὐτῶν εἰς οἶστρον ἐκδεδωκότες πάθεσιν ἡδονῶν μυρίων ἑαυτοὺς παραδεδώκασι. φασὶ γὰρ ὅτι ὅσα νομίζεται παρὰ ἐνθρώποις κακὰ εἶναι οὐ κακὰ ὑπάρχει, ἁλλὰ φύσει καλά οὐδὲν γάρ ἐστι φύσει κακόν), τοῖς δὲ ἀνθρώποις νομίζεται εἶναι φαῦλα. καὶ ταῦτα πάντα ἐόν τις πράξῃ ἐν τῇ μιᾷ ταύτῃ παρουσίᾳ, οὐκέτι μετενσωματοῦται αὐτοῦ ἡ ψυχὴ εἰς τὸ πάλιν ἀντικαταβληθῆναι, ἀλλὰ ὑπὸ ἓν ποιήσασα πᾶσαν πρᾶξιν ἀπαλλαγήσεται, ἐλευθερωθεῖσα καὶ μηκέτι χρεωστοῦσά τι τῶν πρὸς πρᾶξιν έν τῷ κόσμῳ. ποίαν δὲ πρᾶξιν δέδια πάλιν D66 εἰπεῖν, μὴ βορβόρου δίκην κεκαλυμμένου ὀχετὸν ἀποκαλύψω καί τισι δόξω λοιμώδους δὐσοδμίας ἐργάζεσθαι τὴν ἐμφόρησιν. ἀλλ’ ὅμως ἐπειδήπερ ἐξ ἀληθείας συνεχόμεθα τὰ παρὰ τοῖς ἠπατημένοις ἀποκαλύψαι, σεμνότερον εἰπεῖν τε καὶ τῆς ἀληθείας μὴ ἔξω βαίνειν ἐμαυτὸν καταναγκάσω. τί δὲ", + "candidate_score": 0.639809, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_68", + "bdc_text": "s. NBD X 196 ] verlassen haben und von Kaiser Karl V.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2050", + "psc_text": "S. 194, 18 – 8 Joh. 10, 18 – 21 Eph. 2,6 – 23 Act. 1, 11 – 29 Act. 7. 56 V M 3 αὐτοῦ oben nachgetragen V corr | ἐληλύθασιν aus ἐλήλυθαν V corr 13 αὐτὸ] αὐτὸς Μ 16 καὶ 2 u. 2 M 25 εἰς τὸν οὐρανὸν nachgetragen V corr 28 ἀναλή///ψεως, μ ausradiert V corr | τοῦ 2 nachgetragen V corr 33 ἄνω δὲ + ἀναληφὲν ?* τῇ θεότητι ὄλος θεός, εἷς υἱός, ὁ ἅγιος τοῦ θεοῦ καθεζόμενος ἐν δεξιᾷ τοῦ πατρός, ὡς ἕχει καὶ τὸ τοῦ Μάρκου εὐαγγέλιον καὶ τῶν ἄλλων εὐαγγελιστῶν »καὶ ἀνῆλθεν εἰς οὐρανοὺς καὶ ἐκάθισεν ἐν δεξιᾷ τοῦ πατρός«. καὶ πανταχόθεν διαπεσεῖταί σου καὶ τῶν ὐπὸ σοῦ πεπλανημένων ὁ ἀγύρτης λόγος. καὶ περὶ νεκρῶν ἀναστ;σεως ἄκουε τοῦ ἀποστόλου λέγοντος ὅτι »δεῖ τὸ φθαρτὸν τοῦτο ἐνδύσασθαι ἀφθαρςίαν καὶ τὸ θνητὸν τοῦτο ἐνδύσασθαι ἀθανςίαν«. εἰ μὴ γὰρ ἔμελλε τὸ θνητὸν ἐνδύσασθαι ἀθαναςίαν καὶ τὸ", + "candidate_score": 0.639482, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_67_69", + "bdc_text": "November ; s. NBD X 196 ] verlassen haben und von Kaiser Karl V. mit einer Mission beauftragt worden sein ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_642", + "psc_text": "19 ἐξεπέσατε, ε Vcorr 20 περιτέμνησθε von äterer Hand aus περιτετμῆσθε V 6. ἷτος δὲ ὁ Κήρινθος ἀνόητος καὶ ἀνοήτων διδάσκαλος φάσκει πάλιν τολμήσας Χριστὸν πεπονθέναι καὶ ἐσταυρῶσθαι, μήπω δὲ ἐγηγέρθαι, μέλλειν δὲ ἀνίστασθαι ὅταν ἡ καθόλου γένηται νεκρῶν ἀνάστασις. ἀσύστατα τόνυν ταῦτα παρὰ τούτοις, τά τε ῥήματα καὶ νοήματα. ὅθεν κοὶ ὁ ἀπόστολος ἐκπληττόμενος τοῖς μὲν ἀπιστοῦσι τῇ ἀναστάσει τῶν νεκρῶν τῇ μελλούσῃ ἔσεσθαι ἔλεγεν »εἰ νεκροὶ οὐκ ἐγείρονται, οὐδὲ Χριστὸς ἐγήγερται« καὶ τό »φάγωμεν καὶ πίωμεν· αὔριον γὰρ άποθνᾐσκομεν« καὶ τό μὴ πλανᾶσθε· φθείρουσιν ἤθη χρηστὰ ὁμιλίαι κακαί«. πάλιν δὲ τοῖς λέγουσι τὸν Χριστὸν μηδέπω ἐγηγερμένον ὡσαύτως τὸν ἔλεγχον ἐπιφέρει λέγων »εἰ Χριστὸς οὐκ ἐγήγερται, μάταιον τὸ κήρυγμα ἡμῶν , ματαία καὶ ἡ πίστις ἡμῶν. εὑρισκόμεθα δὲ καὶ ψευδομάρτυρες τοῦ θεοῦ, ὅτι ἐμαρτυρήσαμεν κατὰ τοῦ > ὅτι ἤγειρεν τὸν Χριστόν , εἴπερ οὐκ ἤγειρεν«. * ὡς τῶν μὲν] ἀποστόλων κηρυττόντων Χριστὸν μὲν > ἐγηγέρθαι, νεκροὺς δὲ μὴ ἐγείρεσθαι.", + "candidate_score": 0.639282, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_57_59", + "bdc_text": "Diese Abschrift und jene , die in Nr. 3076 , , beschrieben ist , wurden einem Korrespondenten Bullingers leihweise gesandt , vermutlich an Oswald Myconius ; s. Nr. 3082 , . - Der Brief vom 8 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2620", + "psc_text": "ἀλλὰ τοῦ Οὐήρου). ὃς πολλὰ <πρὸς> Ἀβειδὰν τὸν ἀστρονόμον κατὰ εἱμαρμένης λέγων συνελογίσατο, καὶ ἄλλα δὲ κατὰ τὴν εὐσεβῆ πίστιν ἐμφέρεται αὐτοῦ συντάγματα. Ἀπολλωνίῳ δὲ τῷ τοῦ Ἀντωνίνου ἑταίρῳ ἀντῆρε, παραιτούμενος 1 f Ἀντωνῖνος ὁ Οὐῆρος ist nach stehendem Sprachgebrauch des Epiphanius (vgl. Ancoratus c. 60, 4; I 72, 1 de mens. ac pond. 18, 3; S. 171, 74 Lagarde) Mark Aurel. Da jedoch Mark Aurel zu den andern Angaben—Bardesanes hätte den Abgar überebt und dann noch bis in die Zeit des Antoninus hineingereicht— schlechterdings nicht paßt, so muß eine (vielleicht durch Eusebius IV 30, 1; 392, 14 Schwartz veranlaßte) Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch", + "candidate_score": 0.639182, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_68", + "bdc_text": "s. NBD X 196 ] verlassen haben und von Kaiser Karl V.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_920", + "psc_text": "| * etwa <διδασκαλίας> * | ὅμως *] ὁμοῦ V 19 τραγωδοποιὸν, ὸν aus ῶν Vcorr | ἐλευσόμεθα V | vor φημὶ ein καὶ getilgt Vcorr 20 διδασκαλίαν + 〈ἐκθήσομαι〉? * 21 γνωστικὴν V | ὑπάρχουσαν, αν auf Rasur Vcorr | * μεστὴν οὐσαν> * 23 οὑστος + οὑ καὶ Κήρινθον καὶ Μήρινθον καὶ τοὺς ἀμφ᾿ αὐτούς· οὗτοι γὰρ πάντες ἐν ἑνὶ καιρῷ τῷ βίῳ κακῶς ἐφύησαν, ὀλίγῳ δὲ πρόσθεν μᾶλλον οἱ περὶ Κήρινθον καὶ Μήρινθον καὶ Ἐβίωνα· ἅμα γὰρ τοῖς ἤδη μοι πρὸ αὐτῶν δεδηλωμένοις ἀνεφύησαν. τὴν μὲν οὖν αὐτοῦ πατρίδα ἢ πόθεν οὑτος γεγέννηται, οἱ πολλοὶ ἀγνοοῦσιν· οὐ γάρ τινι ῥᾴδιον τῶν συγγραφέων μεμέληται τούτου δεῖξαι τὸν τόπον. εἰς ἡμᾶς δὲ ὡς ἐνηχήσει φήμη τις ἐλήλθε· διὸ οὐ παρελευσόμεθα, καὶ τὸν τούτου τόπον μὴ ὑποδεικνύντες, ἐν ἀμφιλέκτῳ μέν εἰ δεῖ τὰ ἀληθῆ λέγειν), ὅμως τὴν εἰς ἡμᾶς ἐλθοῦσαν φάσιν οὐ σιωπήσομεν. ἔφασαν γὰρ αὐτόν τινες γεγενῆσθαι Φρεβωνίτην, τῆς", + "candidate_score": 0.638901, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_66_68", + "bdc_text": "6 . November ; s. NBD X 196 ] verlassen haben und von Kaiser Karl V.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1225", + "psc_text": "Grabe] οὗτος VM 26 τε hineingeflickt Vcorr ῥαπίσῃ, στρέψον αὐτῷ καὶ τὴν ἄλλην σιαγόνα«. διαιρεῖται δὲ καὶ εἰς τὸ μετατεθὲν καὶ ἐναλλαγὲν ἀπὸ τοῦ σωματικοῦ ἐπὶ τὸ πνευματικόν, τὸ συμβολικὸν τοῦτο <τὸ> κατ᾿ εἰκόνα τῶν διαφερόντων νενομοθετημένον. αἱ γὰρ εἰκόνες καὶ τὰ σύμβολα παραστατικὰ ὄντα ἑτέρων πραγμάτων καλῶς D 205 ἐγίνοντο μέχρι μὴ παρῆν ἡ ἀλήθεια· παρούσης δὲ τῆς ἀληθείας τὰ τῆς ἀληθείας δεῖ ποιεῖν, οὐ τὰ τῆς εἰκόνος. ταῦτα δὲ καὶ οἰ μαθηταὶ αὐτοῦ καὶ ὁ ἀπόστολος Παῦλος ἔδειξε, τὸ μὲν τῶν εἰκόνων, ὡς ἤδη εἴπομεν, διὰ τοῦ πάσχα καὶ τῶν ἀζύμων δείξας δι᾿ ἡμᾶς, τὸ δὲ τοῦ συμπεπλεγμένου νόμου τῇ ἀδικίᾳ, ἐπών »τὸν νόμον τῶν ἐντολῶν ἐν δόγμασι κατηργῆσθαι«, τὸ δὲ τοῦ ἀσυμπλόκου τῷ χείρονι, »ὁ μὲν νόμος« εἰπών »ἅγιος, καὶ ἡ ἀντολὴ ἁγία καὶ δικάία καὶ ἀγαθή«. 7. Ὡς μὲν οὖν συντόμως ἔστιν εἰπεῖν, αὐτάρκως οἶμαί σοι δεδεῖχθαι καὶ τὴν ἐξ ἀνθρώπων παρεισδύσασαν νομοθεσίαν καὶ αὐτὸν τὸν", + "candidate_score": 0.638528, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_50", + "bdc_text": "wurde der hier erwähnte Brief auf den S. 23f abgeschrieben und am Schluss mit folgender Warnung Bullingers versehen :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3184", + "psc_text": "21 δεσμά] Pein S 22 τοῦ < U Ι ἀνθ’ ὧν] ὅτι ἄνωθεν 23 f τοῖς — εἰρμένοις] Wort S 24 f κἂν — ἐκτίθωνται < S 25 ἐκτίθενται U Ι τὰ ἐγκείμενα] dies Ι δὴ] δὲ U 25f τὸ μυθῶδες αὐτῶν τῆς ἐξηγήσεως] ihr frevlerisches Gerede S μυθῶδες αὐτῶν τῆς ἐξηήσεως φανῇ, ὀρθῶς μὴ θελόντων νοεῖν τὰς γραφάς. εἰσὶ γὰρ οὕτω πως δήπου τὰ λεχθέντα· »ἐδοκίμασας ἡμᾶς ὁθεός, ἐπύρωσας ἡμᾶς, ὡς πυποῦται τὸ ἀργύριον. εἰσήγαγες ἡμᾶς εἰς τὴν παγίδα, ἄθου θλίψεις ἐπὶ τὸν νῶτον ἡμῶν. ἑπεβέβασας ἀνθρώπους ἐπὶ τὰς δεφαλὰς ἡμῶν. διήλθομεν διὰ πυρὸς καὶ ὕδατος, καὶ ἑξήγαγες ἡμᾶς εἰς ἀναψυχήν«. καὶ εὐθέως ἐπιφέρουσι· ταῦτα δὲ ὑπὸ ὑπὸ τῶν ψυχῶν τῶν εἰς τὴν παγίδα τὸ σῶμα ὡς εἰς ἀγώνισμα κατενεχθεισῶν ἐκ τοῦ τρίτου οὐρανοῦ, ἄνθα ὁ παράδεισος. τὸ γὰρ »διήλθαμεν διὰ πυρὸς καὶ ὕδα τος« ἤτοι, φησί, τὴν διὰ μήτρας εἰς τὸν κόσμον τῆς ψυχῆς πάροδον δηλοῖ, ἐπειδήπερ ἐν", + "candidate_score": 0.638483, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_66_68", + "bdc_text": "6 . November ; s. NBD X 196 ] verlassen haben und von Kaiser Karl V.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1524", + "psc_text": "nachgetragen V corr 29 nach ὅτι ein Wort von 2 — 3 Buchstaben ausradiert V corr | vor ψεύστης + ὁ M; lies wohl οὐ ψεύστης ἦν μόνον * 30 τὸ1 aus τῶ V corr γλωσσόκομον, ἵνα ἀναπολόγητος ᾖ διὰ φιλαργυρίαν τὸν ἴδιον δεσπότην παραδοὺς εἰς χεῖρας ἀνθρώπων. τίς οὖν ὁ τούτου πατήρ, ὁ πρὸ αὐτοῦ ψεύστης ὑπάρχων, ἀλλ’ ἢ ὁ Κάϊν, οὗ μιμητὴς ὁ Ἰούδας; ἐκεῖνος γάρ, ψευσάμενος τῷ ἀδελφῷ ὡς ἐν φιλαδελφίᾳ, ἠπάτησε καὶ παρέπεισεν διὰ τοῦ ψεύδους καὶ ἐξαγαγὼν αὐτὸν ἐν τῷ πεδίῳ ἐπάρας τὴν χεῖρα ἀπέκτεινεν. οὕτω καὶ ὁ Ἰούδας »τί θέλετέ μοι« φησί δοῦναι, καὶ ἐγὼ αὐτὸν παραδώσω ὑμῖν;« καί »ὃν ἂν φιλήσω. αὐτός ἐστι, κρατήσατε αὐτόν«. καὶ ἐλθὼν ὁ προδότης »χαῖρε Ῥαββί« ἔλεγε, τοῖς χείλεσι τιμῶν, καρδίαν δὲ πόρρω ἀπέχουσαν θεοῦ κεκτημένος. 5. Ἄρα γοῦν οὗτος ὁ Ἰούδας, πατὴρ αὐτῶν γενόμενος κατὰ τὴν ἀρνησιθεΐαν καὶ προδοσίαν, Σατανᾶς ὑπάρξας καὶ διάβολος οὐ τῇ φύσει. ἀλλὰ", + "candidate_score": 0.638265, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_68", + "bdc_text": "s. NBD X 196 ] verlassen haben und von Kaiser Karl V.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_578", + "psc_text": "δέ τις ἐκείνου πλέον καταφρονήσειεν τῶν ἐνταῦθα, δύνασθαι διαφορώτερον αὐτοῦ ὑπάρχειν s. auch Tertullian de anima 23 V Μ 3 ἀνθρώπων] ἀγγέλων M 4 — 7 ἐλευθερωθεῖσα — πράξεων < M 8 > * 10 πραφάσας < Μ Ι > * 14 δυνηθεῖσα *] δυνηθεὶς VM Ι † πρᾶξαι] lies wohl καταργῆσαι *, vgl. Hippolyt 16 δυναμένην + > ül. Ι 003E; * 17 χωρῆσαι *] χωρήσασαν VM 18 * ἄνω > * Ι ἡ < V 19 μέγα V ἀπατεῶνος τούτου ἀπατηθέντες ἑαυτοὺς προκριτέους ἡγοῦνται καὶ αὐτοῦ τοῦ Ἰησοῦ. ἄλλοι δὲ ἐξ αὐτῶν οὐκ Ἰησοῦ φασιν, ἀλλὰ Πέτρου καὶ Ἀνδρέου καὶ Παύλου καὶ τῶν λοιπῶν ἀποστόλων ἑαυτοὺς ὑπερ- φερεστέρους εἶναι διὰ τὴν ὑπερβολὴν τῆς γνώσεως καὶ τὸ περισσοτερον τῆς διαπράξεως διαφόρων διεξόδων· ἄλλοι δὲ ἐξ αὐτῶν φάσκουσι μηδὲν διενηνοχέναι τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. αἱ γὰρ ψυχαὶ ἐκ τῆς αὐτῆς περιφορᾶς εἰσι καὶ ὁμοίως κατὰ τὴν τοῦ Ἰησοῦ πάντων", + "candidate_score": 0.637976, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_50", + "bdc_text": "wurde der hier erwähnte Brief auf den S. 23f abgeschrieben und am Schluss mit folgender Warnung Bullingers versehen :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1540", + "psc_text": "διδάγματα] δήγματα, δή auf Rasur V corr 16 ἐπιπνοίας*] ἐπινοίας VM 21 Unterschrift κατὰ Καϊανῶν VM 22 Überschrift κατὰ Σηθιανῶν ἐννεακαιδεκάτη ἡ καὶ λθ VM 24 δὲ nachgetragen Vcorr | ταύτης ἡ τῶν angeflickt V corr τάχα δὲ ἤδη καὶ αἱ πλείους τούτων ἐξερριζώθησαν ἐκ τοῦ κόσμου. τὸ γὰρ οὐκ ἐκ θεοῦ ὂν οὐ σταθήσεται, ἀλλὰ καιρῷ μὲν ἀκμάζει, εἰς τὸ παντελὲς δὲ διαρκῶς οὐκ ἐμπαραμένει. τάχα δὲ οἶμαι ἐν τῇ τῶν Αἰγυπτίων χώρᾳ συντετυχηκέναι καὶ ταύτῃ τῇ αἱρέσει οὐ γὰρ ἀκριβῶς τὴν χώραν μένηνμαι, ἐν ᾐ αὐτοῖς συνέτυχον)· καὶ τὰ μὲν κατὰ ἱστορίαν φύσει αὐτοψίᾳ περὶ ταύτης ἔγνωμεν, τὰ δὲ ἐκ συγγραμμάτων περὶ αὐτῆς ἐμάθομεν. Οὑτοι γὰρ οἱ Σηθιανοὶ ἀπὸ Σὴθ τοῦ υἱοῦ τοῦ Ἀδὰμ σεμνύνονται τὸ γένος κατάγειν αὐτόν τε δοξάζουσι καὶ εἰς αὐτὸν πάντα ὅσαπερ ἀρετῆς εἰναι * ἀναφέρουσι, τά τε τῆς ἀρετῆς τεκμήρια καὶ δικαιοσύνης καὶ ὅσα τοιαῦτα ὑπάρχει. οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ καὶ Χριστὸν αὐτὸν", + "candidate_score": 0.636749, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_47_49", + "bdc_text": "November . Bullingers Abschrift davon ( ohne Grüße und Unterschrift ) wird in Zürich ZB , Ms A 43 , aufbewahrt . Auf einem etwa A3 großen Blatt , das Bullinger quer faltete ( daraus entstanden die vier Seiten 23 bis 26 der Handschrift Ms A 43 )", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2427", + "psc_text": "τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8 ff wo? (einzige vergleichbare Stelle Sach. 7, 3) —18 ff vgl. Oben c. 16, 1 ff; S. 270, 14 ff u. c. 30, 10; S. 303, 4 M U 1 Ἰαννουαρίων Μ |πέμπτη ist nicht mit Kubistchek zu beanstanden; der Gesamtausdruck πέμπτη—ἐπιφώσκουσα bezeichnet ganz richtig die Mitternacht zwischen 5. u. 6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294,", + "candidate_score": 0.636673, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_57", + "bdc_text": "Diese Abschrift und jene , die in Nr. 3076 , , beschrieben ist , wurden einem Korrespondenten Bullingers leihweise gesandt , vermutlich an Oswald Myconius ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2621", + "psc_text": "Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch Porphyrius de abstin. IV 17; 256, 11 Nauck und de styge (bei Stobäus ecl. phys. I 3, 56; 37, 25 Meinecke) über das Zusammentreffen des Bardesanes mit der indischen Gesandtschaft an Elagabal – 3 Ἀβειδάν] vgl. den Awida im Buch der Gesetze der Lander S. 1 ff Epiph meint daher sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz),", + "candidate_score": 0.63583, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_50", + "bdc_text": "wurde der hier erwähnte Brief auf den S. 23f abgeschrieben und am Schluss mit folgender Warnung Bullingers versehen :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_46", + "psc_text": "ff — 14 Gen. 5, 5 — 15 Gen. 5, 6. 9. 12. 15 — ff vgl. liber Jub. 4, 15 u. 22 Littmann GY M 6 — iiaer. 34 ausgezogen im Crypto-Ferratensis Ba (= f ) ; noch kürzer u. zugleich freier sind die Auszüge bei Nicetas Choniates, Thesaurus orthod. fidei 16 —20 Chron. pasch. 23 B; S. 40 Dindorf 2 * <σῴζεσθαι> * 3 δήγματα G | διδάγματα + τὰ M 5 Ε; * ; die Überschriften der 4 ersten Ηäresen sind in den Handschriften Daß Epiphanius tatsächlich auch hier Zahlen beweisen die Spuren bei S. 173,22 (Apparat) 176, 18 177, 12 179,18 u. 20 8 vor τῇ ἕκτῃ + ἐν GUM < f | ἐτελειώθη f] ἐπλάσθη GUM | τοῦτο λεγόντων 11 <ἀλλ’> 12 γυνὴ hinter αὐτῷ αὐτῷ GUM 13 <διὰ> * 15 16 ὡς δὲ ἡ] ἡ δὲ Chron. pasch. 17 Ε;έχει *] ἔχει f <", + "candidate_score": 0.635801, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_57", + "bdc_text": "Diese Abschrift und jene , die in Nr. 3076 , , beschrieben ist , wurden einem Korrespondenten Bullingers leihweise gesandt , vermutlich an Oswald Myconius ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2620", + "psc_text": "ἀλλὰ τοῦ Οὐήρου). ὃς πολλὰ <πρὸς> Ἀβειδὰν τὸν ἀστρονόμον κατὰ εἱμαρμένης λέγων συνελογίσατο, καὶ ἄλλα δὲ κατὰ τὴν εὐσεβῆ πίστιν ἐμφέρεται αὐτοῦ συντάγματα. Ἀπολλωνίῳ δὲ τῷ τοῦ Ἀντωνίνου ἑταίρῳ ἀντῆρε, παραιτούμενος 1 f Ἀντωνῖνος ὁ Οὐῆρος ist nach stehendem Sprachgebrauch des Epiphanius (vgl. Ancoratus c. 60, 4; I 72, 1 de mens. ac pond. 18, 3; S. 171, 74 Lagarde) Mark Aurel. Da jedoch Mark Aurel zu den andern Angaben—Bardesanes hätte den Abgar überebt und dann noch bis in die Zeit des Antoninus hineingereicht— schlechterdings nicht paßt, so muß eine (vielleicht durch Eusebius IV 30, 1; 392, 14 Schwartz veranlaßte) Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch", + "candidate_score": 0.635733, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_19_21", + "bdc_text": "Verzicht mir min untuchtigungeschicktes ( auf den Stil bezogen , da Blarers Handschrift nicht schlechter als sonst ist ) . schreiben . Wir thaind alls die sorgfeltigen : Zu verstehen :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2706", + "psc_text": "nur von Epiph. erwähnt M U 1 Überschrift κατὰ Οὐαλησίων λݲηݲ ἤ καὶ νݲηݲ MU 2 ἀκηκόαμεν *] ἀκούομεν MU | γε < U 4 <ὑπῆρχεν> * 6 * etwa <με ἔχειν, οὐ γὰρ ἔχω ἀκριβῶς λέγειν,> * 7 φιλαδελφινῆς Μ φιλαδελφικῆς U 8 εἶναι Μ 10 περὶ αὐτῶν τοῦτον ἔχει] περιέχει τοῦτον U 13 πλὴν ὀλίγων < U | δὲ 2 < Μ 14 * etwa <μετὰ τῶν Ἀρχοντικῶν καὶ Σηθιανῶν>* 15 οὔπω] οὕτω Μ 23 ὀπίσω ἐπὶ *] ὀπίσω Μ ἐπὶ U 25 γνῶντες Μ 26 πολὺν Μ 2. Πολλὴ δὲ φρενοβλάβεια τῶν τοιούτων. εἰ μὲν γὰρ τὸ ἐν τῷ εὐ��γγελίῳ βούλονται πληροῦν τό »ἐὰν σκανδαλίζῃ σε ἓν τῶν μελῶν σου, ἀπόκοψον ἀπὸ σοῦ, συμφέρει γάρ σοι εἰσελθεῖν εἰς βασιλείαν οὐρανῶν ἢ χωλὸν ἢ τυφλὸν ἢ κυλλόν«, πῶς δύναται ἐν βασιλείᾳ τινὰ εἶναι ἠκρωτηριασμένον; εἰ γὰρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν τὰ πάντα ἐστὶ τελειοῦσα, οὐδὲν ἀτελὲς ἔχει ἐν", + "candidate_score": 0.63517, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_47_49", + "bdc_text": "November . Bullingers Abschrift davon ( ohne Grüße und Unterschrift ) wird in Zürich ZB , Ms A 43 , aufbewahrt . Auf einem etwa A3 großen Blatt , das Bullinger quer faltete ( daraus entstanden die vier Seiten 23 bis 26 der Handschrift Ms A 43 )", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2332", + "psc_text": "unter Benutzung von Clemesns Al. strom. I 145,5; II 90,16ff Stählin eine weiters Verbreitung des 8.(18.) November zu erweisen, ist ein Fehlschlag. Außer der hierbei nötigen Änderung im Text des Clemens (κ ݲγ ݲ statt ι ݲγ ݲ) steht ihm die Tatsache im Weg, deß Clemens a. a. O. Taufund Geburtstag ausdrücklich unterscheidet und der (errechnete) Tag dann als Geburtstag, nicht wie bei Epiph. als Tauftag gelten müßte — 18 Luk. 3,23 M U 1 <δὲ> * | * <ἴδε ὁ ἀμνὸς τοῦ θεοῦ>* 1f <καθὼς> * 2 πάλιν< U 3 τε< U 5 καὶ ἁπλῶς—ἀφέντες < U | ὣς φησιν] ὡς ἦν? * | ἀφέντες + τὰ πλοῖα M 6 αὐτῷ < U 7 u. 8 οὔτε U 8 vor εὐαγγελισταῖς + ἁγίοις U 13 ἐπιτελεῖ M | τὴν ἀκολουθίαν < U | ὤδε] οὕτως U 14 ἀθυρὶ M 15 † ὡς ἔφημεν] hinter Αἰγυπτίους gestellt U; lies wohl", + "candidate_score": 0.635159, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_66_68", + "bdc_text": "6 . November ; s. NBD X 196 ] verlassen haben und von Kaiser Karl V.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2427", + "psc_text": "τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8 ff wo? (einzige vergleichbare Stelle Sach. 7, 3) —18 ff vgl. Oben c. 16, 1 ff; S. 270, 14 ff u. c. 30, 10; S. 303, 4 M U 1 Ἰαννουαρίων Μ |πέμπτη ist nicht mit Kubistchek zu beanstanden; der Gesamtausdruck πέμπτη—ἐπιφώσκουσα bezeichnet ganz richtig die Mitternacht zwischen 5. u. 6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294,", + "candidate_score": 0.634907, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_50", + "bdc_text": "wurde der hier erwähnte Brief auf den S. 23f abgeschrieben und am Schluss mit folgender Warnung Bullingers versehen :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2620", + "psc_text": "ἀλλὰ τοῦ Οὐήρου). ὃς πολλὰ <πρὸς> Ἀβειδὰν τὸν ἀστρονόμον κατὰ εἱμαρμένης λέγων συνελογίσατο, καὶ ἄλλα δὲ κατὰ τὴν εὐσεβῆ πίστιν ἐμφέρεται αὐτοῦ συντάγματα. Ἀπολλωνίῳ δὲ τῷ τοῦ Ἀντωνίνου ἑταίρῳ ἀντῆρε, παραιτούμενος 1 f Ἀντωνῖνος ὁ Οὐῆρος ist nach stehendem Sprachgebrauch des Epiphanius (vgl. Ancoratus c. 60, 4; I 72, 1 de mens. ac pond. 18, 3; S. 171, 74 Lagarde) Mark Aurel. Da jedoch Mark Aurel zu den andern Angaben—Bardesanes hätte den Abgar überebt und dann noch bis in die Zeit des Antoninus hineingereicht— schlechterdings nicht paßt, so muß eine (vielleicht durch Eusebius IV 30, 1; 392, 14 Schwartz veranlaßte) Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch", + "candidate_score": 0.634888, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_46_48", + "bdc_text": "vgl. Nr. 2980 , . - Der von Blarer beigelegte Brief datierte vom 8 . November . Bullingers Abschrift davon ( ohne Grüße und Unterschrift ) wird in Zürich ZB , Ms A 43 , aufbewahrt .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2331", + "psc_text": "bezeugt. Es entspricht diesem Ansatz, daß Epiph. (vgl. Z. 16) den 6. Januar nur noch als Geburtstag Christi kennt. (Daß er nicht selbst erst die Verlegung bewirkt hat, vgl. zu S. 271, 6). Die Zurückschiebung der Taufe auf den 8. Nov. galt wohl in erster Linie der Entlastung des 6. Januar, der bis dahin die Feier der Taufe und Geburt Christi und der Hochzeit zu Kana (vgl. S. 272, 4ff) in sich verinigte. Die zwei Monate zwischen dem 8. November und dem 6. Januar sollten vermutlich die Zeit der Wirksamkeit des Täufers ausdrücken. — Bilfingers Versuch (Das germanische Julfest S.8f), unter Benutzung von Clemesns Al. strom. I 145,5; II 90,16ff Stählin eine weiters Verbreitung des 8.(18.) November zu erweisen, ist ein Fehlschlag. Außer der hierbei nötigen Änderung im Text des Clemens (κ ݲγ ݲ statt ι ݲγ ݲ) steht ihm die Tatsache im Weg, deß Clemens a. a. O. Taufund", + "candidate_score": 0.634339, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_67_69", + "bdc_text": "November ; s. NBD X 196 ] verlassen haben und von Kaiser Karl V. mit einer Mission beauftragt worden sein ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1850", + "psc_text": "115, 8–10 24–26 vgl. S. 115,11–13 1 ἡρμηνεύθη, ἡ auf Rasur Vcorr 3 τὰ περὶ]τὴν S. 115,5 3f ἐκδεδωμένου Μ 11 ἐπὶ*]περὶ V M ebenso S. 115, 9 | καθὼς S. 115,9] ὡς VM | κύριον S. 115,9] ὁ κύριος VM 18 ἐνβρεχεομένου V 26 θεὸς ζώντων S. 115, 12f 29 ἤδη zweimal geschrieben V, das erste getilgt V corr | <δὲ>* Σχόλιον νݲηݲ. Πάλιν παρέκοψε τό »θρὶξ ἐκ τῆς κεφαλῆς ὑμῶν οὐ μὴ ἀπόληται«. <Ἔλεγχος νݲηݲ> . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Σχόλιον νݲθݲ. Πάλιν παρέκοψε ταῦτα »τότε οἱ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ φευγέτωσαν εἰς τὰ ὄρη« καὶ τὰ ἐξῆς, διὰ τὰ ἐπιφερόμενα ἐν τῷ ῥμτῷ »ἔως πληρωθῇ πάντα τὰ γεγραμμένα«. Ἔλεγχος νݲθݲ. Δοκεῖ λήθην κεκτημένος τοὺς ἅπαντας ἴσως αὐτῷ a ἀνοήτους εἶναι καὶ οὐκ οἶδεν", + "candidate_score": 0.633914, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_13_15", + "bdc_text": "vgl . SI IV 1510 s. v. erbören . und ain treffelichererheblicher ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1495", + "psc_text": "ausradiert V 2 οὐχ aus οὐκ Vcorr 4 λέγει φασιν V 5 ἡ περιστερὰ aus αἱ περιστεραὶ Vcorr, vgl. Ζ. 13 u. S. 61, 9 10f ἐὰν δὲ εἴπη aus ἐὰν εἴπει δὲ Vcorr 11 ἡ περιστερὰ aus αἱ περιστεραὶ Vcorr 14 <τῶν> * 16 ἀνωτέρω *] ἀνωτέραν VM 23 μὴ ἀρνεῖσθαι getragen Vcorr κατὰ τὸν ἀπόστολον. ἕτερον πάλιν ἔχει φρονιμότητος ὁ ὄφις, ὥς φασιν οἱ φυσιολόγοι περὶ τούτου τοῦ ζῴου. ὅταν γὰρ διψήσας ἀπὸ τοῦ φωλεοῦ προέλθοι ἐπί τι ὕδωρ ἵνα πίῃ, οὐ συμπαραλαμβάνει λαμβάνει τὸν ἰὸν μεθ’ ἑαυτοῦ, ἀλλὰ ἐν τῷ φωλεῷ καταλιμπάνει καὶ οὕτως ἐλθὼν λαμβάνει τὸ πόμα τῶν ὑδάτων. καὶ αὐτοὶ οὐν τοῦτο μιμησώμεθα, ἵνα, ὅταν ἐρχώμεθα ἐπὶ τὴν ἁγίαν τοῦ θεοῦ ἐκκλησίαν ἢ εἰς εὐχὴν ἢ εἰς τὰ τοῦ θεοῦ μυστήρια, μὴ φέρωμεν μεθ’ ἑαυτῶν κακίαν ἢ ἡδονὴν ἢ ἐπιθυμίαν ἢ ἔχθραν ἤ τι ἕτερον ἐν ταῖς διανοίαις αὑτῶν. ἐπεὶ πῶς ἂν καὶ τὴν περιστερὰν", + "candidate_score": 0.633661, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_66_68", + "bdc_text": "6 . November ; s. NBD X 196 ] verlassen haben und von Kaiser Karl V.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_702", + "psc_text": "V corr 3 τόπου *] νόμου 5 καταλύων Μ 10 hinter ἦλθεν ein μὲν getilgt V corr 11 hinter δεσμοῖς angeflickt τοῖς V corr 12 μείζονα, ο aus ω Vcorr 13 οὕτω M 15 σχέσει ausradiert, jedoch nicht ersetzt Vcorr 16 ἐντελέστερα, ρα auf Rasur Vcorr Ι οὖν auf Rasur statt δὲ / / / / Vcorr 20 θεοῦ] χριστοῦ M 21 ἁγίου < M 23 ἐξεπέσετε, ε statt α Vcorr 24 οὖν V τούτους κέκτηνται μῖσος, ἀλλὰ καὶ ἀνιστάμενοι ἕωθεν καὶ μέσης ἡμέρας καὶ περὶ τὴν ἑσπέραν, τρὶς τῆς ἡμέρας ὅτε εὐχὰς ἐπιτελοῦσιν ἑαυτοῖς ἐν ταῖς συναγωγαῖς ἐπαρῶνται αὐτοῖς καὶ ἀναθεματίζουσι, τρὶς τῆς ἡμέρας φάσκοντες ὅτι »ἐπικαταράσαι ὁ θεὸς τοὺς Ναζωραίους«. δῆθεν γὰρ τούτοις περισσότερον ἐνέχουσι, διὰ τὸ ἀπὸ Ἰουδαίων αὐτοὺς ὄντας Ἰησοῦν κηρύσσειν εἶναι <τὸν> Χριστόν, ὅπερ ἐναντίον πρὸς τοὺς ἔτι Ἰουδαίους, τοὺς τὸν Ἰησοῦν μὴ δεξαμένους. ἔχουσι δὲ τὸ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγέλιον πληρέστατον Ἑβραϊστί. παρ' αὐτοῖς γὰρ", + "candidate_score": 0.633353, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_57", + "bdc_text": "Diese Abschrift und jene , die in Nr. 3076 , , beschrieben ist , wurden einem Korrespondenten Bullingers leihweise gesandt , vermutlich an Oswald Myconius ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2622", + "psc_text": "sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz), so ist das πρὸς Ἀντωνῖνον entweder ein Versehen für πρὸς Ἀβειδὰν (vgl. die Titelform in der praep. ev. VI 9; Migne 21, 464 A Βαρδηςίανης . . . ὅς ἐν τοῖς πρὸς τοὺς ἑταίρους διαλόγοις τάδε πη μνημονεύεται φάναι) oder hat Eusebius die Schrnt über den Schicksalsglauben mit dem an Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher", + "candidate_score": 0.63321, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_13_15", + "bdc_text": "vgl . SI IV 1510 s. v. erbören . und ain treffelichererheblicher ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3255", + "psc_text": "Ι παρόντων καὶ < S Ι πίπτει] geschieht S 9 ἀλλὰ Ι παρόντων μὲν . . δὲ < S 9f πῶς γὰρ — καὶ ἐρᾷ < S 10 τούτου + | ἐΠιθυμεῖ καὶ < Phot. Ι ὅθεν < U 11 <ἔφη> * nach S σης M 12 ἀκούσαντες] ἀκούεις M ἀκούσας U 13 δ’ ἂν] denn S 14 καὶ ἐνεκίσσησαν < S Ι ἐνεκίσσσησα U ἐκίσσησαν Phot. 11 — 14–16 οὐ γὰρ — < Phot. 15 ὡν ἔχει καὶ < S Ι καὶ κέχρηται αὐτοῖς < S Ι haben S 16 καὶ ἀφῄρηται — οὐκ ἔχει < S 16 f τὴν ἐπιθυμίαν καλῶς 17 ἐπιθυμήσης M 17f ὃ δή ἐστιν] οὐδὲ ἐσθίειν Phot. 18 εἰ μὴ εἴρητο < U ἀπ’ ἀπ’ αὐτοῦ] νοn dem Baum S 19 τόπον καὶ < S Phot. Ι εἰσελθεῖν < Phot. Ι εἰς τὸ] πρὸς τὸ U < S Ι καὶ παρατρέψασθαι < S Phot.", + "candidate_score": 0.633206, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_50", + "bdc_text": "wurde der hier erwähnte Brief auf den S. 23f abgeschrieben und am Schluss mit folgender Warnung Bullingers versehen :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1539", + "psc_text": "laaer. 3 öpft aus Epiph.); Hippolyt refut. V 19 — 22 steht ferner V M 2 * wohl etwas ausgefallen, wie σημαίνων ὅτι ἀΠέθανεν κακῷ θανάτῳ ὁ > * | ὃς aus ὡς V corr ὡς Μ 4 † ἔδειξεν lies wohl ἐφαίνετο (oder > . . . διολέσαντα) * 5 τῷ τὸ Μ 7 * etwa > * | ἀντ’ auf Rasur V corr | εἰς τὸν auf Rasur V corr | αὐτῶν U] αὐτ��ν VM 10 οὗτος U] οὕτως VM 11 vor ἔνθα ein οὑ durchgestrichen V corr 12 τὸν nachgetragen V corr 13 lies τούτων? * 15 διδάγματα] δήγματα, δή auf Rasur V corr 16 ἐπιπνοίας*] ἐπινοίας VM 21 Unterschrift κατὰ Καϊανῶν VM 22 Überschrift κατὰ Σηθιανῶν ἐννεακαιδεκάτη ἡ καὶ λθ VM 24 δὲ nachgetragen Vcorr | ταύτης ἡ τῶν angeflickt V corr τάχα δὲ ἤδη καὶ αἱ πλείους τούτων ἐξερριζώθησαν ἐκ τοῦ κόσμου. τὸ γὰρ οὐκ", + "candidate_score": 0.633029, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_13_15", + "bdc_text": "vgl . SI IV 1510 s. v. erbören . und ain treffelichererheblicher ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_833", + "psc_text": "10 Matth. 15, 20 — 14ff vgl. zu S. 352, 15ff — 17 Mark. 14, 12 — 18ff Mark. 14, 13ff — 23 Liik. 22, 15 V Μ —S. 363, 14 ürzt ührt Concil. Nymphaeae hab. Mansi XIII 303 B; dasselbe bei Corderius, Catena in Luc. p. 551 1 νίψασθαι * 2 ὅλως M 4 ἐν ἑτέρω aus ἐν τῶ Vcorr 6 διδάσκοντες < M 6f διδασκαλίαις M 8 πυγμῇ ausradiert Vcorr 8f ἑαυτῶν <τε> ἑαυτοῖς καὶ V M ausradiert Vcorr 9 nach τῶν ἄλλων am Rande nachgetragen καὶ πυγμῇ τὰς χεῖρας νιπτομένους Vcorr < M 10 τὸ nachgetragen 12 > Com. 14 περὶ < M | κρεωφαγίας V 16 πάσχα δὲ τῶν am Rande nachgetragen Vcorr | ἦν < M 18 τὸ πάσχα φαγεῖν 18f ἀπέλθατε, ε über Vcorr 25 ἵνα μήτις — ὑπόνοιαν am Rande nachgetragen Vcorr < δὲ ἠν, ὡς εἰπον, κρέα ὀπτὰ πυρὶ καὶ τὰ ἄλλα.", + "candidate_score": 0.633018, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_13_15", + "bdc_text": "vgl . SI IV 1510 s. v. erbören . und ain treffelichererheblicher ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_489", + "psc_text": "c. 147; S. 251, 14 ff Schmidt Buch Jeu c. 43; S. 304, 17 Schmidt — 17 ἐν ἀποκρύφοις bezieht sich nicht auf ein gnostisches Apokryphen — der Ausdruck ἀναγινώσκειν ἐν zusammen mit dem folgenden ἀλληγοροῦσι setzt vielmehr eine allgemein ängliche Schrift voraus — , sondern meint die Johannesapokalypse; vgl. haer. 51, 3, 4 ἀπόκρυφον μὴ δεχόμενοι διὰ τὰ ἐν τῇ Ἀποκαλύψει βαθέως καὶ σκοτεινῶς εἰρημένα u. haer. 77366 ὅτι παρὰ πλείστοις(!) ἐστὶν ἡ βίβλος πεπιστευμένη καὶ παρὰ τοῖς θεοσεβέσιν δῆλον. Die freie Gestaltung des Citats ist bei Epiph. nicht auffallend — vgl. Apok. 22, 2 V M 1 ἵνα] ὅτι M 2 τολμώμενα] λεγόμενα V 3 πάθABBREV, η ausradiert, nicht ersetzt V 7 μὲν < M 8 φύσει *] φασὶν V φησὶ M 11 am Rande (??) ἀκαθαρσίαν Vcorr 15 καταμηνιαῖον Μ Ι ἀπ’ αὐτῆς *] αὐτῆ V ὑπ’ αὐτῆς Μ 19 κατὰ μῆνα] καταμηνιαίαν M 21 τεκνοποι///ίαν, ί", + "candidate_score": 0.632649, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_34_36", + "bdc_text": "zuͦ Ravenspurg : Siehe schon Nr. 3073 , . .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1681", + "psc_text": "die Angaben S. 123, 18ff. Tertullians (adv. Marc. V 2ff) stimmt mit der des Epiph. überein, nur daß Tertullian den Epheser- als Laodicenerbrief gibt u. den Philemon- hinter den Philipperbrief stellt V M 1 <μᾶλλον> * 2 περιέκκοψε, erstes κ durchgestrichen V corr 3 ει aus η, nach dem Wort Rasur von 2—3 Buchstaben V corr | δὲ 2 < Μ 6 περιτέμνων, ων auf Rasur V corr 8 ὑπ᾿] ἀπ᾿ V 12 Κολοσσαεῖς, ο aus α V corr Κολοσσαεῖς Μ 13 ἐννάτη Μ 14 Λαοδικείας V M 16 αὐτὸν, α u. v auf Rasur V corr σὺν *] ἐν V M 18 αὐτῷ Dind.] αὐτοῦ aus αὐτῶν Vcorr αὐτῶν Μ 19 ἐπιστολῶν Corn.] ἀποστόλων V M 21 οὖν] lies δὲ? * καὶ ὅτι ἀνάστασιν σαρκὸς ὁ ἀπόστολος κηρύττει καὶ δικαίους τοὺς προφήτας ὀνομάζει καὶ ἐν σῳζομένοις ὑπάρχοντας τοὺς περὶ Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακὼβ καὶ πάντα ὅσα ἐστὶ τῆς", + "candidate_score": 0.632305, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_28", + "bdc_text": "bottschafft by dem bottenDer schon in Nr. 3073 , , erwähnte unbekannte Bote. , den ich euch geschickt hab. Angli libellum Siehe dazu zuletzt Nr. 3068 , [1] .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2621", + "psc_text": "Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch Porphyrius de abstin. IV 17; 256, 11 Nauck und de styge (bei Stobäus ecl. phys. I 3, 56; 37, 25 Meinecke) über das Zusammentreffen des Bardesanes mit der indischen Gesandtschaft an Elagabal – 3 Ἀβειδάν] vgl. den Awida im Buch der Gesetze der Lander S. 1 ff Epiph meint daher sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz),", + "candidate_score": 0.632184, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_13_15", + "bdc_text": "vgl . SI IV 1510 s. v. erbören . und ain treffelichererheblicher ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1847", + "psc_text": "10 τὸ περὶ* Ἔλεγχος νݲδݲ.Ἐθεωρήθη καὶ ἡρμηνεύθη ἐν τῷ πρὸ τούτου ἐλέγχῳ σὺν τῇ φράσει μετ᾿ἐπιτομῆς τῆς προσηκούσης. Σχόλιον νݲεݲ. Πάλιν ἀπέκοψε τὰ περὶ τοῦ ἀμπελῶνος τοῦ ἐκδεδομένου γεωργοῖς καὶ τό »τί οὖν ἐστι τό. λίθον ὅν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες;« Ἔλεγχος νݲεݲ. Οὐδὲν ἡμᾶς ἀδικήσει τοῦτο. κἄν τε γὰρ αὐτὸ περικόψῃ, οὐκ ἀφ᾿ἡμῶν ἀπέκοψεν, ἀλλὰ ἐαυτὸν καὶ τοὺς αὐτοῦ ἐζημίωσεν. ἱκανὸς γὰρ ὁ κατ᾿ αὐτοῦ ἔλεγχός ἐστι διὰ πλειόνων μαρτυριῶν. Σχόλιον νݲςݲ. Ἀπέκοψε τό »ὅτι δὲ ἐγείρονται οἱ νεκροί, Μωυσῆς ἐμήνυσε ἐπὶ τῆς βάτου, καθὼς λέγει κύριον τὸν θεὸν Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ. θεὸς δέ ἐστι ζώντων καὶ οὐχὶ νεκρῶν«. Ἔλεγχος νݲςݲ.Θαυμάσαι ἔστιν ἐπὶ τῇ ἀνοίᾳ τοῦ ματαιόφρονος, a πῶς οὑχὶ νοεῖ ὅτι ἵση αὕτη ἡ μαρτυρία τυγχάνει τῇ τοῦ Δαζάρου τοῦ πτωχοῦ καὶ τῇ παραβολῇ τῶν μὴ συγχωρουμένων εἰς τὴν", + "candidate_score": 0.632055, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_51_53", + "bdc_text": "\"Vermälde man nitt , das sölich schryben von Ulmm und Augspurg har lange. \" Danach folgt unter dem Titel \"Uß Constantz 12 . novembris , sampstags nach Martini\" eine inhaltsgetreue Umschreibung vom vorliegenden Schreiben Blarers . Die vier Blätter wurden wie ein Brief zusammengefaltet .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2332", + "psc_text": "unter Benutzung von Clemesns Al. strom. I 145,5; II 90,16ff Stählin eine weiters Verbreitung des 8.(18.) November zu erweisen, ist ein Fehlschlag. Außer der hierbei nötigen Änderung im Text des Clemens (κ ݲγ ݲ statt ι ݲγ ݲ) steht ihm die Tatsache im Weg, deß Clemens a. a. O. Taufund Geburtstag ausdrücklich unterscheidet und der (errechnete) Tag dann als Geburtstag, nicht wie bei Epiph. als Tauftag gelten müßte — 18 Luk. 3,23 M U 1 <δὲ> * | * <ἴδε ὁ ἀμνὸς τοῦ θεοῦ>* 1f <καθὼς> * 2 πάλιν< U 3 τε< U 5 καὶ ἁπλῶς—ἀφέντες < U | ὣς φησιν] ὡς ἦν? * | ἀφέντες + τὰ πλοῖα M 6 αὐτῷ < U 7 u. 8 οὔτε U 8 vor εὐαγγελισταῖς + ἁγίοις U 13 ἐπιτελεῖ M | τὴν ἀκολουθίαν < U | ὤδε] οὕτως U 14 ἀθυρὶ M 15 † ὡς ἔφημεν] hinter Αἰγυπτίους gestellt U; lies wohl", + "candidate_score": 0.631865, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_51_53", + "bdc_text": "\"Vermälde man nitt , das sölich schryben von Ulmm und Augspurg har lange. \" Danach folgt unter dem Titel \"Uß Constantz 12 . novembris , sampstags nach Martini\" eine inhaltsgetreue Umschreibung vom vorliegenden Schreiben Blarers . Die vier Blätter wurden wie ein Brief zusammengefaltet .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2336", + "psc_text": "Ναθαναήλ. καὶ λοιπὸν τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ, λέγει, γάμος ἐγέ- 6 für diese 2 Wochen und 2 Tage (c.30, 4; S. 302, 3 heißt es ὡσεὶ ἑβδομάδας δύο καὶ ἡμέρας τρεῖς) gibt Epiph. nirgends einen Beleg; ein sicherer Beweis, daß er den Ansatz der Taufe auf den 8. November nicht selbst durch Rechnung gefunden, sondern aus der Überlieferung überkommen hat — 9 Joh. 1, 29 10 Joh. 1,35 — 15 Joh. 1,37.39.41 — 18 Joh. 1,43 — 22 vgl. Joh. 2, 1 M U 1 μὲν < M 4 λοιπὸν—ἔρημον < U | ἐξεβλήθη *] ἐλήφθη MU 4—22 in U gekürzt zu: ἀπεντεῦθεν αἱ τεσσαράκυντα τοῦ πειρασμοῦ καὶ δύο ἑβδομάδες, μκρῶ πλεῖον αἰ ἐν ναζαρὲτ ἀπὸ τῶν ἡμερῶν τοῦ πειρασμοῦ καὶ πρώτη ἡμέρα πρὸς ἰωάννην καὶ Δευτέρα. καὶ πάλιν ἀπὸ Ἰωάννου πρώτη καὶ δευτέρα ὅτε ἠκολούθησαν αὐτῶ οἱ περὶ ἀνδρέαν. ἔπειτα Σίμων Πέτρος καὶ τῆ ἄλλη ἡμέρα, ὡς ἔφημεν καὶ ἔχει", + "candidate_score": 0.631829, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_24_26", + "bdc_text": "und waist sich nieman gnuͦgsam zuͦ verwaren!schützen ; s. Fischer II 1402 . Ich wart yetz widerumandererseits ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1716", + "psc_text": "fuisse leprosos apud Israhelem in diebus Helisei prophetae et neminem eorum purgatum nisi Neeman Syrum V M 5—9 vgl. S. 142, 13ff. 19f. 25f 143, 3. 6 f. 19 f. 26ff 3 οὑ S. 142, 7] < V M 5 παρέκοψε S. 142, 13] ἀπέκοψε V Μ | πᾶσαν τὸν παραβολὴν S. 142, 13] τὸν παραβολὴν πᾶσαν V M 6 καὶ ἀσώτως δαπανήσαντος S. 142, 14f] < VM 12 ὅδε Zahn] ὧδε VM ebenso S. 143, 3 14 ἐκ] ἀπὸ S. 143, 7 | ἀκούσουσιν S. 143, 8 V] ἀκούουσιν VM 15 ὅτι < S. 143, 19 Epiphanius. II. 8 ἡ μέραις Ἐλισσαίου τοῦ προφήτου καὶ οὐκ ἐκαθαρίσθη εἰ μὴ Νεεμὰν ὁ Σύρος«. μݲθݲ. »Ἐλεύσονται ἡμέραι, ὅταν ἐπιθυμήσητε Ἱδεῖν μίαν τῶν ἡμερῶν τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου«. νݲ. »Εἶπέ τις πρὸς αὐτόν· διδάσκαλε ἀγαθέ, τί ποιήσας ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω; ὁ δέ· μή με λέγε ἀγαθόν. εἷς ἐστιν ἀγαθός ὁ θεός«· προσέθετο", + "candidate_score": 0.631825, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_13_15", + "bdc_text": "vgl . SI IV 1510 s. v. erbören . und ain treffelichererheblicher ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1491", + "psc_text": "ἀληθὲς VM 5f γνῶσιν ἀπάτην καὶ ἀγνωσίαν *] ἀπάτην καὶ ἀγνωσίαν γνῶσιν VM | καὶ ἀγνωσίαν]? * 9 εἶναι] εἰ M 10 δήγματος aus δείγματος Vcorr 13 οὐ nachgetragen Ycorr 14 δι᾿ nachgetragen Vcorr 15 θαυμαστῶν M | εἰ δι᾿ ὧν aus ἰδίων Vcorr 22 ἐγίγνετο V ρουσι δὲ καὶ αὐτὸ τοῦτο τὸ ῥητὸν πρὸς μαρτυρίαν οἱ αὐτοὶ λέγοντες ὅτι οὐχ ὁρᾷς ὡς εἶπεν ὁ σωτήρ, ὃν τρόπον ὕψωσε Μωυσῆς τὸν ὄφιν ἐν τῇ ἐρήμῳ, οὕτως ὑψωθῆναι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου; καὶ διὰ τοῦτο καὶ ἐν ἄλλῳ τόπῳ, φασί, λέγει ὅτι »γίνεσθε φρόνιμοι ὡς ὁ ὄφις καὶ ἀκέραιοι ὡς ἡ περιστερά‘. καὶ τὰ εἰς σύμβολα διδασκαλίας ἡμῖν ἐκ θεοῦ καλῶς τεταγμένα οὑτοι εἰς τὴν ἑαυτῶν ἐπίνοιαν τὴν ἠπατημένην φέρουσιν. 8. Ὁ γὰρ κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς καὶ θεὸς Λόγος, ὁ ἐκ πατρὸς πρὸ πάντων τῶν αἰώνων ἀνάρχως καὶ ἀχρόνως γεννηθείς, οὐκ ὄφις (μὴ γένοιτο), ἀλλὰ κατὰ τοῦ ὄφεως αὐτὸς", + "candidate_score": 0.631665, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_51_53", + "bdc_text": "\"Vermälde man nitt , das sölich schryben von Ulmm und Augspurg har lange. \" Danach folgt unter dem Titel \"Uß Constantz 12 . novembris , sampstags nach Martini\" eine inhaltsgetreue Umschreibung vom vorliegenden Schreiben Blarers . Die vier Blätter wurden wie ein Brief zusammengefaltet .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2427", + "psc_text": "τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8 ff wo? (einzige vergleichbare Stelle Sach. 7, 3) —18 ff vgl. Oben c. 16, 1 ff; S. 270, 14 ff u. c. 30, 10; S. 303, 4 M U 1 Ἰαννουαρίων Μ |πέμπτη ist nicht mit Kubistchek zu beanstanden; der Gesamtausdruck πέμπτη—ἐπιφώσκουσα bezeichnet ganz richtig die Mitternacht zwischen 5. u. 6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294,", + "candidate_score": 0.631292, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_13_15", + "bdc_text": "vgl . SI IV 1510 s. v. erbören . und ain treffelichererheblicher ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_808", + "psc_text": "μο oben über Vcorr 10 φυλάττεται getilgt, ür am Rande ἐπιτηδεύεται V 11 εἰς τὰ angeflickt Vcorr 13 τῆς hineingeflickt Vcorr | <ὥς> * 14 τοῦ < V 16 ἀπ᾿ αὐτοῦ] αὐτῶ αὐτῶ V 17 ἀλξα///ὶ, ι aus ει 18 ἔθ//ἤ, ν ausradiert Vcorr | ὡς M | νομίζει V 19 ἀνδρο///ίκελον, ι aus ει Vcorr ποις, μιλίων ἐνενήκοντα ἓξ τὸ μῆκος, δῆθεν σχοίνων εἴκοσι τεσσάρων, τὸ δὲ πλάτος σχοίνων ἕξ, μιλίων εἴκοσι τεσσάρων, τὸ πάχος δὲ κατὰ μέτρησιν ἄλλην τινά. ἀντικρὺ δὲ αὐτοῦ ἑστάναι καὶ τὸ ἅγιον πνεῦμα ἐν εἴδει θηλείας ἀοράτως, καὶ τὸ] αὐτὸ τοῦ αὐτοῦ μέτρου. καὶ πόθεν, φησίν, ἔγνων τὰ μέτρα; ἐπειδή, φησίν, εἶδον ἀπὸ τῶν ὀρέων ὅτι αἱ κεφαλαὶ ἔφθανον αὐτῶν, καὶ τὸ μέτρον τοῦ ὄρους καταμαθὼν ἔγνων Χριστοῦ τε καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος τὰ μέτρα.« ἤδη δέ μοι περὶ τούτων εἴρηται ἐν τῇ κατὰ Ὀσσαίων αἱρέσει. ἐν παρεξόδῳ δὲ ταῦτα πεποίημαι νῦν, ἵνα μὴ", + "candidate_score": 0.631289, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_34_36", + "bdc_text": "zuͦ Ravenspurg : Siehe schon Nr. 3073 , . .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_926", + "psc_text": "mit ähermder Sicherheit zu erkennen, ß Ἀτὰ (lies Ἀγὰρ) Βαρβὰ = ℵ(??) (??) (er ürtete mit dem Schwert), Ἐσλὴν (lies Ἐσδὴν) Οὐανανὶν = (??) (??) (Gnade u. Erbarmen), Λαναφὲκ Οὐδινφὲκ = (??) (??) ür den, der ausgeht u. der ausgegangen ist) aufzufassen ist. Daraus erhellt bereits, ß die Formel jedenfalls keine Äonennamen, sondern einen ängenden Satz (Sätze? ) ält. Die »Übersetzung« des Epiph. ist daher genau so wertlos, wie die haer. 19, 4, 3; S. 221, 13ff vorgetragene V Μ 2 Ἔστιν + <οὕτως> ? * | Αὐρὰν V2 Οὐρὰν Μ2 | θαρδόου Μ2 | Θαρδεδδὶν M2 Θαρδεαδὶν M Θαρδεαδείη VV1 Θαρδεαδίη Μ1 3 Οὐδοῦα1 getilgt Vcorr Οὐδουκᾶ V2 | Οὐδουουα2 V1M1 Οὐδουὰχ V2; Οὐδουουὰκ Ἐσλὴν] Marquart, Randverbesserung zu Οὐδουὰκ Ἐστὴν | Ἐσλὴν] Σελὴν Μ2 Ἀμφαὶν Ἐσσουμὲν Marquart, Randverbesserung Ἀθαμὲς Σουμὶν] ἀμφεναισ/////ουμὲν V2 ἀμφαινεσγουμὲν 2 4 Οὐανανὶ M2 | Λαμερτάδε, ρ über Vcorr Λαμερτάδε MM1M2 | Σουμὶν] Σουσὶν V Σουεὶν", + "candidate_score": 0.631186, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_46_48", + "bdc_text": "vgl. Nr. 2980 , . - Der von Blarer beigelegte Brief datierte vom 8 . November . Bullingers Abschrift davon ( ohne Grüße und Unterschrift ) wird in Z��rich ZB , Ms A 43 , aufbewahrt .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2332", + "psc_text": "unter Benutzung von Clemesns Al. strom. I 145,5; II 90,16ff Stählin eine weiters Verbreitung des 8.(18.) November zu erweisen, ist ein Fehlschlag. Außer der hierbei nötigen Änderung im Text des Clemens (κ ݲγ ݲ statt ι ݲγ ݲ) steht ihm die Tatsache im Weg, deß Clemens a. a. O. Taufund Geburtstag ausdrücklich unterscheidet und der (errechnete) Tag dann als Geburtstag, nicht wie bei Epiph. als Tauftag gelten müßte — 18 Luk. 3,23 M U 1 <δὲ> * | * <ἴδε ὁ ἀμνὸς τοῦ θεοῦ>* 1f <καθὼς> * 2 πάλιν< U 3 τε< U 5 καὶ ἁπλῶς—ἀφέντες < U | ὣς φησιν] ὡς ἦν? * | ἀφέντες + τὰ πλοῖα M 6 αὐτῷ < U 7 u. 8 οὔτε U 8 vor εὐαγγελισταῖς + ἁγίοις U 13 ἐπιτελεῖ M | τὴν ἀκολουθίαν < U | ὤδε] οὕτως U 14 ἀθυρὶ M 15 † ὡς ἔφημεν] hinter Αἰγυπτίους gestellt U; lies wohl", + "candidate_score": 0.631159, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_13_15", + "bdc_text": "vgl . SI IV 1510 s. v. erbören . und ain treffelichererheblicher ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1118", + "psc_text": "Ephes. 4, 10 V Μ lat. 4 δὲ οὐ] οὐδὲ Μ | συ///ζυγιῶν, ν ausradiert V 5 lies wohl Χριστοῦ Ἰησοῦ * | οἶδεν + esse lat. 7 ἄνω < lat. | ἐν oben drüber V corr < M 9 γε] ὥστε M 9f ὁ ἐκ πάντων γεγονὼς καὶ *, vgl. S. 419, 9] ὁ ἐκ τῆς οἰκονομίας VM qui ex oninibus factus est et lat. 13 ἠμῶν αὐτῶν] nostra lat. 14 [ὁ] 15 † καὶ ὁ VM et qui latt; alter Fehler für ὁ καὶ * | ὁ τοῦ μόνου] ab 17 <ὁ Ἰωάννης> *] Johmmes lat. (auch durch die syr. Übersetzung bestätigt) ἐμπέποιηται V 18 lies wohl Χριστοῦ Ἰησοῦ * 19 γὰρ *] δὲ VM enim lat. 22 ἡ] * 23 ὁ oben drüber Vcorr < M 25 καὶ5 < lat. 26 <αὐτῶν> illorum lat. | σκηνοπηγία (auch durch die syr. Übersetzung bestätigt)] conipago ταύτης δὲ λελυμένης διαπέπτωκεν", + "candidate_score": 0.630917, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_51_53", + "bdc_text": "\"Vermälde man nitt , das sölich schryben von Ulmm und Augspurg har lange. \" Danach folgt unter dem Titel \"Uß Constantz 12 . novembris , sampstags nach Martini\" eine inhaltsgetreue Umschreibung vom vorliegenden Schreiben Blarers . Die vier Blätter wurden wie ein Brief zusammengefaltet .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2471", + "psc_text": "U; lies wohl γάμου * 17 τῶ ἁγίω αὐτοῦ πνεύματι U 18 <τε> U * | εἰς2] καὶ U 19 διηγησόμεθα U 20 διέδραμα M 24 ὁ περὶ τούτων πεπλανημένος λόγος U ἐχόντων καὶ μηδ᾿ ὁποτέρου τῶν εὐαγγελιστῶν ἀντίθετα πρὸς τὸν ἕτερον ἔχοντος. 31. Ἐλεύσομαι δὲ πάλιν εἰς τὸ προκείμενον. φάσκει πάλιν ὁ Λουκᾶς, μαρτυρῶν μου τοῖς πολυμερῶς καὶ πολυτρόπως εἰρημένοις, ὅτι »ἐγένετο ἐν σαββάτῳ δευτεροπρώτῳ«, ἵνα δείξῃ σάββατον πρῶτον εἶναι τὸ ἀπ᾿ ἀρχῆς ὁρισθὲν καὶ ῥηθὲν ὑπὸ τοῦ κυρίου ἐν τῇ κοσμοποιίᾳ, κατὰ περίοδον ἀπὸ τότε ἄχρι τοῦ δεῦρο κατὰ ἑπτὰ ἡμέρας ἀνακυκλούμενον, [τοῦτο εἶναι πρῶτον]· δεύτερον δὲ σάββατον τὸ ἀπὸ νόμου ὡρισμένον. φάσκει γὰρ ὅτι »λήψῃ σαυτῷ πρόβατον ἐνιαύσιον ἄμωμον ἄρσεν (ὅπερ ἦν ἀντίτυπον τοῦ σωτῆρος) ἀπὸ δεκάτης τοῦ μηνὸς καὶ ἔσται διατερτηρμένον ἅχρι τῆς τεσσαρεσκαιδεκάτης καὶ θύσετε αὐτὸ ἑσπέρας τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ· καὶ ἔσται σοι σάββατον, ἡμέρα ἁγία, καῖ ἔδεσθε ἄζυμα ἑπτὰ ἡμέραςα καὶ ἑβδόμην ἡμέραν ποιήσεις", + "candidate_score": 0.630314, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_47_49", + "bdc_text": "November . Bullingers Abschrift davon ( ohne Grüße und Unterschrift ) wird in Zürich ZB , Ms A 43 , aufbewahrt . Auf einem etwa A3 großen Blatt , das Bullinger quer faltete ( daraus entstanden die vier Seiten 23 bis 26 der Handschrift Ms A 43 )", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2436", + "psc_text": "Abschnitt, an dem bereits Scaliger, Kepler, Petavius, van der Hagen ihre Kräfter versucht haben — Ideler Handb. Der Chronol. I 571 II 243 A. 21 und Duchesne Ren. Quest. Hist. 28 S. 36 A. 1 verzichten auf eine Lösung —, enthätl ungewöhnliche schwierigkeiten. Klar ist (vgl. insbe. S. 298, 5ff), daӃ Epiph. Den Juden zweierlei vorwirft 1) daӃ sie das Passah in der Karwoche willkürlich um 2 Tage vorgerückt hätten 2) daӃ sie infolge ihrer M U 1 μεσούσης U |ἐνέβη U 2 ἐν < U 5 αὐτοῦ 1] < U 6 τὸν οὐρανὸν] τὸ ἱερὸν U 8 τῆς < U | τὸ < U 12 καὶ ἀπὸ Ἰανοναρίου μηνὸς < U | Ἰαννουαρίου Μ | [τῶν]* 16 Ἰαωωουάριον Μ 17 θεὸς < U 18 μένων Dind.] μὲν ὢν M μένει U 20 ἐν τῇ < Μ 20 * ergänze nach Z. 22f u. S. 298, 5f etwa <ἐπιτελούντων τῶν", + "candidate_score": 0.629543, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_46_48", + "bdc_text": "vgl. Nr. 2980 , . - Der von Blarer beigelegte Brief datierte vom 8 . November . Bullingers Abschrift davon ( ohne Grüße und Unterschrift ) wird in Zürich ZB , Ms A 43 , aufbewahrt .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2427", + "psc_text": "τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8 ff wo? (einzige vergleichbare Stelle Sach. 7, 3) —18 ff vgl. Oben c. 16, 1 ff; S. 270, 14 ff u. c. 30, 10; S. 303, 4 M U 1 Ἰαννουαρίων Μ |πέμπτη ist nicht mit Kubistchek zu beanstanden; der Gesamtausdruck πέμπτη—ἐπιφώσκουσα bezeichnet ganz richtig die Mitternacht zwischen 5. u. 6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294,", + "candidate_score": 0.628317, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_67_69", + "bdc_text": "November ; s. NBD X 196 ] verlassen haben und von Kaiser Karl V. mit einer Mission beauftragt worden sein ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1777", + "psc_text": "noch einzuschalten <εἰς ἑαυτὸν>* 11 γεγεννῆσθαι*] γεγενῆσθαι V M 14 ἑξαμηναίω M 15 vor οὐδὲν vielleicht etwas ausgefallen; etwa <ἀσφαλιζόμενος οὖν ἡμᾶς ταῦτα ἔλεγεν ὁ σωτήρ> * 25f ἄρα ὁ — προσώπου σου < M πρὸ προσώπου αὐτοῦ, πρὸ προσώπου υἱοῦ ἐκ πατρὸς τιμωένου. οὐ γὰρ ἀπέστελλε τὸν αὐτοῦ ἄγγελον ἀλλοτρίῳ ἐξυπηρετησόμενον, ᾧπερ καὶ ἀντίθετος ἦν [αὐτῷ] κατὰ τὸν σοῦ, ὦ Μαρκίων, λόγον. Σχόλιον ῑ. »Καὶ εἰσελθὼν εἰς τὸν οἶκον τοῦ Φαρισαίου κατεκλίθη. ἡ δὲ γυνὴ στᾶσα ὀπίσω ἡ ἁμαρτωλὸς παρὰ τοὺς πόδας ἔβρεξε τοῖς δάκρυσι τοὺς πόδας, καὶ ἤλειψεν καὶ κατεφίλει«. Ἔλεγχος ῑ. Τό »εἰσελθών« σῶμα δείκνυσιν· οἶκον γὰρ δείκνυσι καὶ μέρον σώματος. καὶ τὸ κατακλιθῆναι οὐδενός ἐστιν γὰρ δείκνυσι <ἔχοντος> ὀγκηρὸν τὸ κατακείμενον· καὶ τὸ τὴν γυναῖκα βρέξαι τοῖς δάκρυσι τοὺς πόδας οὐ φαντασίας πόδας, οὐδὲ δοκήσεως· ἤλειψε γὰρ καὶ ἔβρεξε καὶ κατεφίλει, τῆς ἁφῆς τοῦ σώματος αἰσθανομένη. Σχόλιον ιݲαݲ. Καὶ πάλιν· »αὕτη τοῖς δάκρυσιν ἔβρεξε τοὺς πόδας", + "candidate_score": 0.628284, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_51_53", + "bdc_text": "\"Vermälde man nitt , das sölich schryben von Ulmm und Augspurg har lange. \" Danach folgt unter dem Titel \"Uß Constantz 12 . novembris , sampstags nach Martini\" eine inhaltsgetreue Umschreibung vom vorliegenden Schreiben Blarers . Die vier Blätter wurden wie ein Brief zusammengefaltet .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2623", + "psc_text": "Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher an einen Kaiser zu denken, vgl. auch S. 340, 4, und dann gewiß an denselben wie Z. 1. Ist dies Caracalla, so könnte man die Auseinandersetzung mit Apollonius in die Zeit der Eroberung Edessas durch Caracalla verlegen und Eusebius h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 Schwartz ὅσα τε ἄλλα φαςὶν προφάσει τοῦ τότε διωγμοῦ συγγράψαι auf eine damals in Edessa veranstaltete Christenverfolgung beziehen. Sollte es Elagabal sein, so müßte man den Zusammenstoß mit der indischen Gesandtschaft oder mit dem Brief an Elagabal in Verbindung bringen. —Die Gleichsetzung des Apollonius mit dem Stoiker unter Antoninus Pius (Eusebius-Hieronymus z. J.", + "candidate_score": 0.628181, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_68_70", + "bdc_text": "s. NBD X 196 ] verlassen haben und von Kaiser Karl V. mit einer Mission beauftragt worden sein ; Papst Paul III .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_604", + "psc_text": "Ρωμαίων εἰς εἰς Κλήμης ἠγεῖτο, τρίτον καὶ αὐτὸς ἐπέχ·ων τῶν τῇδε μετὰ Παῦλόν τε καὶ Πέτρον ἐπισκοπευσάντων βαθμόν ’ Λίνος δὲ ὁ πρῶτος ἦν καὶ μετ’ αὐτὸν Ἀνέγκλητος V Μ 4 ξυρίου Pet.] ξηρίου VM Ι ὑπὸ Y 5 λωβὀν, ω aus ο V corr Ι ὑπ' αὐ- τὸν M 6 δὲ] μὲν V Ι ἀπ’ M 7 ἥ hineingeflickt V corr πρῶτοι Πέτρος καὶ Παῦλος οἱ ἀπόστολοι αὐτοὶ καὶ ἐπίσκοποι, εἶτα Λίνος εἶτα Κλῆτος εἶτα Κλήμης, σύγχρονος ὥν Πέτρου καὶ Παύλου, οὑ ἐπιμνημονεύει Παῦλος ἐν τῇ πρὸς Ῥωμαίους ἐπιστολῇ. καὶ μηδεὶς θαυμαζέτω ὅτι πρὸ αὐτοῦ ἄλλοι τὴν ἐπισκοπὴν διεδέξαντο ἀπὸ τῶν ἀποστόλων, ὄντος τούτου συγχρόνου Πέτρου καὶ Παύλου· καὶ οὑτος γὰρ σύγχρονος γίνεται τῶν ἀποστόλων. εἴτ' οὖν ἔτι περιόντων αὐτῶν ὑπὸ Πέτρου λαμβάνει τὴν χειροθεσίαν τῆς ἐπισκοπῆς καὶ παραιτησάμενος ἤργει — λέγει γὰρ έν μιᾷ τῶν ἐπιστολῶν αὐτοῦ »ἀναχωρῶ, ἄπειμι, εὐσταθείτω ὁ λαὸς τοῦ θεοῦ«, τισὶ τοῦτο συμβουλεύων εὔρομεν", + "candidate_score": 0.627939, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_51_53", + "bdc_text": "\"Vermälde man nitt , das sölich schryben von Ulmm und Augspurg har lange. \" Danach folgt unter dem Titel \"Uß Constantz 12 . novembris , sampstags nach Martini\" eine inhaltsgetreue Umschreibung vom vorliegenden Schreiben Blarers . Die vier Blätter wurden wie ein Brief zusammengefaltet .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1681", + "psc_text": "die Angaben S. 123, 18ff. Tertullians (adv. Marc. V 2ff) stimmt mit der des Epiph. überein, nur daß Tertullian den Epheser- als Laodicenerbrief gibt u. den Philemon- hinter den Philipperbrief stellt V M 1 <μᾶλλον> * 2 περιέκκοψε, erstes κ durchgestrichen V corr 3 ει aus η, nach dem Wort Rasur von 2—3 Buchstaben V corr | δὲ 2 < Μ 6 περιτέμνων, ων auf Rasur V corr 8 ὑπ᾿] ἀπ᾿ V 12 Κολοσσαεῖς, ο aus α V corr Κολοσσαεῖς Μ 13 ἐννάτη Μ 14 Λαοδικείας V M 16 αὐτὸν, α u. v auf Rasur V corr σὺν *] ἐν V M 18 αὐτῷ Dind.] αὐτοῦ aus αὐτῶν Vcorr αὐτῶν Μ 19 ἐπιστολῶν Corn.] ἀποστόλων V M 21 οὖν] lies δὲ? * καὶ ὅτι ἀνάστασιν σαρκὸς ὁ ἀπόστολος κηρύττει καὶ δικαίους τοὺς προφήτας ὀνομάζει καὶ ἐν σῳζομένοις ὑπάρχοντας τοὺς περὶ Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακὼβ καὶ πάντα ὅσα ἐστὶ τῆς", + "candidate_score": 0.627711, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_61_63", + "bdc_text": "Er wurde von einem Ratsherrn eines benachbarten St ädtchens verfasst , vielleicht Günzburg . Darin werden u.a . Nachrichten aus Augsburg übermittelt :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2", + "psc_text": "5; S. 170, 25 des Panarion darauf Bezug. S. auch Zahn, Gesch. neutest. Kan. II 1, 220 A. — 3 — 5 vgl. die Vorbemerkung zum Ancoratus S. 1, 4 f — 18 zu πρόδρομος φήμη vgl. den Brief des Palladius an der Spitze des Ancoratus S. 4, 8 f G U Μ 3 Παλαιστηνὸν U 4 <ποτε> * 5 νυνὶ GU 5 f Κωνσταντείας 6 Ἀκακία, von áterer Hand verbessert M 7 vor ἀρχιμανδριτῶν + καὶ GU; aber vgl. Ζ. 13 8 Χαλκίδος] Καρχηδόνος U | <αἰτησάντων αὐτὸν> *, vgl. Ancoratus S. 2, 4 u. 3, 5 9 <ἄλλων> * 12 ἡμῶν] μου G U 17 <τοῖς> * | ἡ G 18 κηρύττουσα *] κηρύττει GU M 19 ὀσμὴν Klosterm., nach Phil. 4, 18] ὁρμὴν G U M | ἄγχει] ἄχρScaliger falsch, vgl. S. 154, 12 20 δοθείσης σοι U ἀλλ᾿ ἐπειδὴ ἠ ὀδὸς ἐπεσχέθη ὑπὸ τῆς ἀρρωστίας τῆς", + "candidate_score": 0.627516, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_51_53", + "bdc_text": "\"Vermälde man nitt , das sölich schryben von Ulmm und Augspurg har lange. \" Danach folgt unter dem Titel \"Uß Constantz 12 . novembris , sampstags nach Martini\" eine inhaltsgetreue Umschreibung vom vorliegenden Schreiben Blarers . Die vier Blätter wurden wie ein Brief zusammengefaltet .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2331", + "psc_text": "bezeugt. Es entspricht diesem Ansatz, daß Epiph. (vgl. Z. 16) den 6. Januar nur noch als Geburtstag Christi kennt. (Daß er nicht selbst erst die Verlegung bewirkt hat, vgl. zu S. 271, 6). Die Zurückschiebung der Taufe auf den 8. Nov. galt wohl in erster Linie der Entlastung des 6. Januar, der bis dahin die Feier der Taufe und Geburt Christi und der Hochzeit zu Kana (vgl. S. 272, 4ff) in sich verinigte. Die zwei Monate zwischen dem 8. November und dem 6. Januar sollten vermutlich die Zeit der Wirksamkeit des Täufers ausdrücken. — Bilfingers Versuch (Das germanische Julfest S.8f), unter Benutzung von Clemesns Al. strom. I 145,5; II 90,16ff Stählin eine weiters Verbreitung des 8.(18.) November zu erweisen, ist ein Fehlschlag. Außer der hierbei nötigen Änderung im Text des Clemens (κ ݲγ ݲ statt ι ݲγ ݲ) steht ihm die Tatsache im Weg, deß Clemens a. a. O. Taufund", + "candidate_score": 0.627099, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_67_69", + "bdc_text": "November ; s. NBD X 196 ] verlassen haben und von Kaiser Karl V. mit einer Mission beauftragt worden sein ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1524", + "psc_text": "nachgetragen V corr 29 nach ὅτι ein Wort von 2 — 3 Buchstaben ausradiert V corr | vor ψεύστης + ὁ M; lies wohl οὐ ψεύστης ἦν μόνον * 30 τὸ1 aus τῶ V corr γλωσσόκομον, ἵνα ἀναπολόγητος ᾖ διὰ φιλαργυρίαν τὸν ἴδιον δεσπότην παραδοὺς εἰς χεῖρας ἀνθρώπων. τίς οὖν ὁ τούτου πατήρ, ὁ πρὸ αὐτοῦ ψεύστης ὑπάρχων, ἀλλ’ ἢ ὁ Κάϊν, οὗ μιμητὴς ὁ Ἰούδας; ἐκεῖνος γάρ, ψευσάμενος τῷ ἀδελφῷ ὡς ἐν φιλαδελφίᾳ, ἠπάτησε καὶ παρέπεισεν διὰ τοῦ ψεύδους καὶ ἐξαγαγὼν αὐτὸν ἐν τῷ πεδίῳ ἐπάρας τὴν χεῖρα ἀπέκτεινεν. οὕτω καὶ ὁ Ἰούδας »τί θέλετέ μοι« φησί δοῦναι, καὶ ἐγὼ αὐτὸν παραδώσω ὑμῖν;« καί »ὃν ἂν φιλήσω. αὐτός ἐστι, κρατήσατε αὐτόν«. καὶ ἐλθὼν ὁ προδότης »χαῖρε Ῥαββί« ἔλεγε, τοῖς χείλεσι τιμῶν, καρδίαν δὲ πόρρω ἀπέχουσαν θεοῦ κεκτημένος. 5. Ἄρα γοῦν οὗτος ὁ Ἰούδας, πατὴρ αὐτῶν γενόμενος κατὰ τὴν ἀρνησιθεΐαν καὶ προδοσίαν, Σατανᾶς ὑπάρξας καὶ διάβολος οὐ τῇ φύσει. ἀλλὰ", + "candidate_score": 0.625925, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_67_69", + "bdc_text": "November ; s. NBD X 196 ] verlassen haben und von Kaiser Karl V. mit einer Mission beauftragt worden sein ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1384", + "psc_text": "25 nach καὶ von 5 Buchstaben V 25f ὁμογηκέναι V ὁμολογηκέναι M 27f διὰ τοῦ] propter hoc lat. τοῦ μὴ ἀποκριθῆναι τοῖς εἰποῦσιν αὐτῷ »ἐν ποίᾳ δυνάμει τοῦτο ποιεῖς«, ἀλλὰ τῇ ἀντεπερωτήσει ἀπορῆσαι αὐτοὺς τὸ ἄρρητον τοῦ Πατρὸς ἐν τῷ <μὴ> εἰπεῖν δεδειχέναι αὐτὸν ἐξηγοῦνται. ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ εἰρηκέναι »πολλάκις λάκις ἐπεθύμησα ἀκοῦσαι ἕνα τῶν λόγων τούτων, καὶ οὐκ ἔσχον τὸν ἐροῦντα« ἐμφαίνοντός φασιν εἶναι διὰ τοῦ »ἕνα« τὸν ἀληθῶς ἕνα θεόν, ὃν οὐκ ἐγνώκεισαν. ἔτι ἐν τῷ προσσχόντα αὐτὸν τῇ Ἱερουσαλὴμ δακρῦσαι ἐπ᾿ αὐτὴν καὶ εἰπεῖν »εἰ ἔγνως καὶ σὺ σήμερον τὰ πρὸς εἰρήνην; ἐκρύβη δὲ <ἀπὸ> σοῦ«, διὰ τοῦ »ἐκρύβη« ῥήματος τὸ ἀπόκρυφον τοῦ Βυθοῦ δεδηλωκέναι. καὶ πάλιν εἰπόντα »δεῦτε πρός με πάντες οἱ κοπιῶντες καὶ πεφορτισμένοι, καὶ μάθετε ἀπ᾿ ἐμοῦ«, τὸν τῆς ἀληθείας πατέρα κατηγγελκέναι. ὅ γὰρ οὐκ ᾔδεισαν, φασί, τοῦτο αὐτοῖς ὑπέσχετο διδάξειν. <Ἀπόδειξιν> δὲ τῶν ἀνωτάτω καὶ οἱονεὶ κορωνίδα τῆς ὑποθέσεως οὐτῶν φέρουσι ταῦτα", + "candidate_score": 0.625856, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_61", + "bdc_text": "Er wurde von einem Ratsherrn eines benachbarten St ädtchens verfasst , vielleicht Günzburg .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3264", + "psc_text": "ποιεῖν hinter βλαβερὸν Phot. 3 ἐμοὶ ὡς] μοι ὡς ὁμοίως U 4 τοῦ θεοῦ + wegen der Knechtung S 5 f καὶ ἐναπομάξασθαι — ὀλέθρου] u. Unreinheit zu empfangen S * nach S 10 οὐδὲν] κατ᾿ οὐδὲν U | αἴτιον U | οὐδενί * nach S | ὅ βούλομαι] des Guten u. ösen S 16 ἐπακοῦσαι Phot, 16f τοῦ ὑλικοῦ — συμβουλίας] dem Rat des Fleisches, nämlichd der Schlange S 17 τὴν συμβουλίαν U | guten freien Wahl S 18 f ὅθεν ἐντεῦθεν —", + "candidate_score": 0.625788, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_32", + "bdc_text": "Nr. 3088 , . Gott well , das kain butzList .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1504", + "psc_text": "φ ausradiert V corr κατὰ Ὀφιτῶν M 15 Überschrift κατὰ Καϊανῶν ὀκτωκαιδεκάτη ἡ καὶ λݲηݲ VM 22 εἰσιν, σιν auf Rasur, nachher Rasur 2 Buchstaben Vcorr | ὅμως] ὁμοίως M τῆς ἄνωθεν αὐθεντίας, ἀλλὰ καὶ τὸν Ἠσαῦ καὶ τοὺς περὶ Κορὲ καὶ τοὺς Σοδομίτας, τὸν δὲ Ἄβελ ἐκ τῆς ἀσθενεστέρας δυνάμεως εἶναι· * δὲ τούτους πάντας παρ᾿ αὐτοῖς ἐπαινετοὺς καὶ τῆς αὑτῶν συγγενείας. σεμνύνονται γὰρ συγγενεῖς εἶναι τοῦ Κάϊν καὶ τῶν Σοδομιτῶν καὶ Ἠσαῦ καὶ Κορέ. καὶ οὗτοι, φασίν, εἰσὶ τῆς τελείας καὶ ἄνωθεν γνώσεως. διὸ καὶ τὸν ποιητὴν τοῦ κόσμου τούτου φασὶ περὶ τὴν τούτων ἀνάλωσιν ἐσχολακότα μηδὲν δεδυνῆσθαι αὐτοὺς βλάψαι. ἐκρύβησαν γὰρ ἀπ᾿ αὐτοῦ καὶ μετεβλήθησαν εἰς τὸν ἄνω αἰῶνα, ὅθεν ἡ ἰσχυρὰ δύναμίς ἐστι. πρὸς ἑαυτὴν γὰρ ἡ Σοφία αὐτοὺς προσήκατο, ἰδίους αὐτῆς ὄντας. καὶ τούτου ἕνεκεν τὸν Ἰούδαν ἀκριβῶς τὰ περὶ τούτων ἐπεγνωκέναι λέγουσι. καὶ τοῦτον γὰρ θέλουσιν εἶναι συγγενῆ ἑαυτῶν καὶ ἐν γνώσεως ὑπερβολῇ τὸν", + "candidate_score": 0.625574, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_61_63", + "bdc_text": "Er wurde von einem Ratsherrn eines benachbarten St ädtchens verfasst , vielleicht Günzburg . Darin werden u.a . Nachrichten aus Augsburg übermittelt :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2622", + "psc_text": "sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz), so ist das πρὸς Ἀντωνῖνον entweder ein Versehen für πρὸς Ἀβειδὰν (vgl. die Titelform in der praep. ev. VI 9; Migne 21, 464 A Βαρδηςίανης . . . ὅς ἐν τοῖς πρὸς τοὺς ἑταίρους διαλόγοις τάδε πη μνημονεύεται φάναι) oder hat Eusebius die Schrnt über den Schicksalsglauben mit dem an Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher", + "candidate_score": 0.625179, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_61_63", + "bdc_text": "Er wurde von einem Ratsherrn eines benachbarten St ädtchens verfasst , vielleicht Günzburg . Darin werden u.a . Nachrichten aus Augsburg übermittelt :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2620", + "psc_text": "ἀλλὰ τοῦ Οὐήρου). ὃς πολλὰ <πρὸς> Ἀβειδὰν τὸν ἀστρονόμον κατὰ εἱμαρμένης λέγων συνελογίσατο, καὶ ἄλλα δὲ κατὰ τὴν εὐσεβῆ πίστιν ἐμφέρεται αὐτοῦ συντάγματα. Ἀπολλωνίῳ δὲ τῷ τοῦ Ἀντωνίνου ἑταίρῳ ἀντῆρε, παραιτούμενος 1 f Ἀντωνῖνος ὁ Οὐῆρος ist nach stehendem Sprachgebrauch des Epiphanius (vgl. Ancoratus c. 60, 4; I 72, 1 de mens. ac pond. 18, 3; S. 171, 74 Lagarde) Mark Aurel. Da jedoch Mark Aurel zu den andern Angaben—Bardesanes hätte den Abgar überebt und dann noch bis in die Zeit des Antoninus hineingereicht— schlechterdings nicht paßt, so muß eine (vielleicht durch Eusebius IV 30, 1; 392, 14 Schwartz veranlaßte) Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch", + "candidate_score": 0.62515, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_32", + "bdc_text": "Nr. 3088 , . Gott well , das kain butzList .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_886", + "psc_text": "γὰρ πάντα ὁ θεὸς πρὶν γενέσθαι«, ὡς γέγραπται)· πλὴν βιβλίον καὶ τόμος μήτρα ἐστὶν ἡ σημαινομένη. καὶ οὐκ εἶπεν λάβε σεαυτῷ βιβλίον« ἢ »λάβε σεαυτῷ χάρτην‘, ἀλλὰ τόμον‘ παρὰ τὸ ἰδιάζον τῆς τῶν ἀνθρώπων συνηθείας, »χάρτου« διὰ τὸ γραφικὸν τῆς μήτρας 2 Jes. 8, 1 — 9 Gen. 49, 9 — 11 Jes. 8, 1 — 14 Psal. 138, 16 — 16 Psal. 138, 16 — 27 Sus. V 42 V Μ 5 vor τμηθῆναι oben übre τὸ Vcorr τετμηθῆναι M 10 καὶ οὐκ — ἀνέβης < M 13 οἱ < V 18 ἑβραϊκὸς aus ἑβραῖος Vcorr 19 γολμὴ M δηλοῖ δὲ M 22 χονδρ<ί>ον * | ἐκ oben hinein Veorr < M 27 πλὴν] πρὶν V 28 ἡ < M 29 διὰ aus παρὰ hergestellt V 30 τὴν . . . συνήθειαν aus τῆς . . . συνηθείας Vcorr »καινοῦ« διὰ τὸ καινὸν τῆς παρθένου | καὶ ἄχραντον, <«μεγάλου«>", + "candidate_score": 0.625054, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_51_53", + "bdc_text": "\"Vermälde man nitt , das sölich schryben von Ulmm und Augspurg har lange. \" Danach folgt unter dem Titel \"Uß Constantz 12 . novembris , sampstags nach Martini\" eine inhaltsgetreue Umschreibung vom vorliegenden Schreiben Blarers . Die vier Blätter wurden wie ein Brief zusammengefaltet .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2337", + "psc_text": "zu: ἀπεντεῦθεν αἱ τεσσαράκυντα τοῦ πειρασμοῦ καὶ δύο ἑβδομάδες, μκρῶ πλεῖον αἰ ἐν ναζαρὲτ ἀπὸ τῶν ἡμερῶν τοῦ πειρασμοῦ καὶ πρώτη ἡμέρα πρὸς ἰωάννην καὶ Δευτέρα. καὶ πάλιν ἀπὸ Ἰωάννου πρώτη καὶ δευτέρα ὅτε ἠκολούθησαν αὐτῶ οἱ περὶ ἀνδρέαν. ἔπειτα Σίμων Πέτρος καὶ τῆ ἄλλη ἡμέρα, ὡς ἔφημεν καὶ ἔχει ἡ ἀκολουθία τοῦ εὐαγγελίου, φιλίππου κλῆσις καὶ τοῦ ναθαναήλ 7f Ναζαρὲθ M 10 <ὅτε> * 21 ὡς *] καὶ M | * etwa <περιέχουσα>* 22—S. 273, 15 verkürzt in U: καὶ λοιπὸν τῆ Τρίτη ἡμέρα γάμος ἐγένετο ἐν κανᾶ τῆς γαλιλαίας μετὰ τὰς δύο τὰς προειρημένας. ὅτερ πρῶτον σημεῖον καὶ πλήρωμα τριάκοντα ἐτῶν ἀπὸ γεννήσεως τῆς ἐνσάρκου αὐτοῦ παρουσίας. νετο ἐν Κανᾷ τῆς Γαλιλαίας, μετὰ τὰς δύο τὰς προειρημένας ἀπὸ Ἰωάννου ἡμέρας. προστιθεμένων τοίνυν τῶν εἴκοσι ἡμερῶν ταῖς τεσσαράκοντα τοῦ πειρασμοῦ δύο μῆνες τελοῦνται, οἵτινες τοῖς δέκα μησὶ συναπτόμενοι ἐνιαυτὸν τελοῦσιν, ὅ ἐστι πλήρωμα τριάκοντα ἐτῶν ἀπὸ τῆς γεννήσεως τοῦ", + "candidate_score": 0.624988, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_40", + "bdc_text": "die schlüssel zuͦ den thoren by iren handen habind ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2937", + "psc_text": "τόλμης γνῷς ὅτι τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον κτίσμα κτίσματος εἰσηγήσατο. ἐπ᾿ ἀρχῆς οὖν ἀναλέξωμεν τὸν ψαλμόν, ἕως αὐτῆς τῆς λέξεως, ὡς αὐτὸς Ὠριγένης ἔφη· Τῶν Ὠριγένους εἰς τὸν α ψαλμὸν ἀρχή. 6. Κεκλεῖσθαι καὶ ἐσφραγίσθαι τὰς θείας γραφὰς οἱ θεῖοί φασι λόγοι τῇ »κλειδὶ τοῦ Δαυίδ«, τάχα δὲ καὶ σφραγῖδι, περὶ ἦς εἴρηται τό »ἐκτύπωμα σφραγῖδος, ἁγίασμα κυρίῳ«, τουτέστι τῇδυνάμει τοῦ δεδωκότος αὐτὰς δεοῦ τῇ ἀπὸ τῆς σφργῖδος δηλουμένῃ. περὶ μὲν οὖν τοῦ κεκλεῖσθαι καὶ ἐσφραγίσθαι ὁ Ἰωάννης ἀναδιδάσκει ἐν τῇ Ἀποκαλύψει λέγων »καὶ τῷ ἀγγέλῶ τῆς ἐν Φιλαδελφίᾳ ἐκκληςίας γράψον· τάδε λέγει ὁ ἅγιος, ὁ ἀληθινός, ὁ ἔχων τὴν κλεῖν τοῦ Δαυίδ, ὁ ἀνοίγων καὶ οὐδες κλείσει καὶ κλείων καὶ οὐδὲς ἀνοίξει· οἶδά σου τὰ ἔργα· ἰδού, δέδωκα θύραν ἐνώπιόν σου ἀνεῳγμένην, ἥν οὐδεῖς δύναται κλεῖσαι αὐτήν«. καὶ μετ᾿ ὀλίγα »καὶ εἶδον ἐπὶ τὴν δεξιὰν τοῦ καθημένου ἐπὸ τὸν θρόνον βιβλίον γεγραμμένον ἔσωθεν καὶ ὄπισθεν, κατεσφραγισμένον σφραγῖσιν ἑπτά. καὶ", + "candidate_score": 0.624823, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_46_48", + "bdc_text": "vgl. Nr. 2980 , . - Der von Blarer beigelegte Brief datierte vom 8 . November . Bullingers Abschrift davon ( ohne Grüße und Unterschrift ) wird in Zürich ZB , Ms A 43 , aufbewahrt .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2620", + "psc_text": "ἀλλὰ τοῦ Οὐήρου). ὃς πολλὰ <πρὸς> Ἀβειδὰν τὸν ἀστρονόμον κατὰ εἱμαρμένης λέγων συνελογίσατο, καὶ ἄλλα δὲ κατὰ τὴν εὐσεβῆ πίστιν ἐμφέρεται αὐτοῦ συντάγματα. Ἀπολλωνίῳ δὲ τῷ τοῦ Ἀντωνίνου ἑταίρῳ ἀντῆρε, παραιτούμενος 1 f Ἀντωνῖνος ὁ Οὐῆρος ist nach stehendem Sprachgebrauch des Epiphanius (vgl. Ancoratus c. 60, 4; I 72, 1 de mens. ac pond. 18, 3; S. 171, 74 Lagarde) Mark Aurel. Da jedoch Mark Aurel zu den andern Angaben—Bardesanes hätte den Abgar überebt und dann noch bis in die Zeit des Antoninus hineingereicht— schlechterdings nicht paßt, so muß eine (vielleicht durch Eusebius IV 30, 1; 392, 14 Schwartz veranlaßte) Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch", + "candidate_score": 0.624331, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_54", + "bdc_text": "Anstelle der Adresse vermerkte Bullinger auf S. 26 ( S. 25 ist leer ) :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1384", + "psc_text": "25 nach καὶ von 5 Buchstaben V 25f ὁμογηκέναι V ὁμολογηκέναι M 27f διὰ τοῦ] propter hoc lat. τοῦ μὴ ἀποκριθῆναι τοῖς εἰποῦσιν αὐτῷ »ἐν ποίᾳ δυνάμει τοῦτο ποιεῖς«, ἀλλὰ τῇ ἀντεπερωτήσει ἀπορῆσαι αὐτοὺς τὸ ἄρρητον τοῦ Πατρὸς ἐν τῷ <μὴ> εἰπεῖν δεδειχέναι αὐτὸν ἐξηγοῦνται. ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ εἰρηκέναι »πολλάκις λάκις ἐπεθύμησα ἀκοῦσαι ἕνα τῶν λόγων τούτων, καὶ οὐκ ἔσχον τὸν ἐροῦντα« ἐμφαίνοντός φασιν εἶναι διὰ τοῦ »ἕνα« τὸν ἀληθῶς ἕνα θεόν, ὃν οὐκ ἐγνώκεισαν. ἔτι ἐν τῷ προσσχόντα αὐτὸν τῇ Ἱερουσαλὴμ δακρῦσαι ἐπ᾿ αὐτὴν καὶ εἰπεῖν »εἰ ἔγνως καὶ σὺ σήμερον τὰ πρὸς εἰρήνην; ἐκρύβη δὲ <ἀπὸ> σοῦ«, διὰ τοῦ »ἐκρύβη« ῥήματος τὸ ἀπόκρυφον τοῦ Βυθοῦ δεδηλωκέναι. καὶ πάλιν εἰπόντα »δεῦτε πρός με πάντες οἱ κοπιῶντες καὶ πεφορτισμένοι, καὶ μάθετε ἀπ᾿ ἐμοῦ«, τὸν τῆς ἀληθείας πατέρα κατηγγελκέναι. ὅ γὰρ οὐκ ᾔδεισαν, φασί, τοῦτο αὐτοῖς ὑπέσχετο διδάξειν. <Ἀπόδειξιν> δὲ τῶν ἀνωτάτω καὶ οἱονεὶ κορωνίδα τῆς ὑποθέσεως οὐτῶν φέρουσι ταῦτα", + "candidate_score": 0.623684, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_46_48", + "bdc_text": "vgl. Nr. 2980 , . - Der von Blarer beigelegte Brief datierte vom 8 . November . Bullingers Abschrift davon ( ohne Grüße und Unterschrift ) wird in Zürich ZB , Ms A 43 , aufbewahrt .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_729", + "psc_text": "ihm allein. bekannte Ebionitenevangelium übertragen. Die umgekehrte Verwechslung bei Hieronymus c. Pelag. III 2; Migne 23, 570 B in evangelio inxta Hebraeos quod chaldaico quidem syroque sermone, sed hebraicis literis scriptum est, quo utuntur usque hodie Naxareni, secundum apostolos sive ut plerique autumant iuxta Matthaeum, vgl. Zahn, Gesch. d. neutest. Kan. II 2, 730 Harnack, Lit. Gesch. II 1, 626 (die wilden Aufstellungen von A. Schmidtke TU XXXVII 1 bleiben überall außer Betracht) V Μ 1 δὲ < M 3 δὲ *] τε V M 8 ἄλλοτε *] ἄλλοθι V < Μ Εβραίους, ὡς τὰ ἀληθῆ ἔστιν εἰπεῖν, ὅτι Ματθαῖος μόνος Ἑβραϊστὶ καὶ Ἑβραϊκοῖς γράμμασιν ἐν τῇ καινῇ διαθήκῃ ἐποιήσατο τὴν τοῦ εὐαγγελίου ἔκθεσίν τε καὶ κήρυγμα. ἤδη δέ που καί τινες πάλιν ἔφασαν καὶ ἀπὸ τῆς Ἑλληνικῆς δια- λέκτου τὸ κατὰ Ἰωάννην μεταληγθὲν εἰς Ἑβραΐδα ἐμφέρεσθαι ἐν τοῖς τῶν Ἰουδαίων γαζοφυλακίοις, φημὶ δὲ τοῖς ἐν Τιβεριάδι, καὶ ἐναποκεῖσθαι ἐν", + "candidate_score": 0.623541, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_67_69", + "bdc_text": "November ; s. NBD X 196 ] verlassen haben und von Kaiser Karl V. mit einer Mission beauftragt worden sein ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1540", + "psc_text": "διδάγματα] δήγματα, δή auf Rasur V corr 16 ἐπιπνοίας*] ἐπινοίας VM 21 Unterschrift κατὰ Καϊανῶν VM 22 Überschrift κατὰ Σηθιανῶν ἐννεακαιδεκάτη ἡ καὶ λθ VM 24 δὲ nachgetragen Vcorr | ταύτης ἡ τῶ�� angeflickt V corr τάχα δὲ ἤδη καὶ αἱ πλείους τούτων ἐξερριζώθησαν ἐκ τοῦ κόσμου. τὸ γὰρ οὐκ ἐκ θεοῦ ὂν οὐ σταθήσεται, ἀλλὰ καιρῷ μὲν ἀκμάζει, εἰς τὸ παντελὲς δὲ διαρκῶς οὐκ ἐμπαραμένει. τάχα δὲ οἶμαι ἐν τῇ τῶν Αἰγυπτίων χώρᾳ συντετυχηκέναι καὶ ταύτῃ τῇ αἱρέσει οὐ γὰρ ἀκριβῶς τὴν χώραν μένηνμαι, ἐν ᾐ αὐτοῖς συνέτυχον)· καὶ τὰ μὲν κατὰ ἱστορίαν φύσει αὐτοψίᾳ περὶ ταύτης ἔγνωμεν, τὰ δὲ ἐκ συγγραμμάτων περὶ αὐτῆς ἐμάθομεν. Οὑτοι γὰρ οἱ Σηθιανοὶ ἀπὸ Σὴθ τοῦ υἱοῦ τοῦ Ἀδὰμ σεμνύνονται τὸ γένος κατάγειν αὐτόν τε δοξάζουσι καὶ εἰς αὐτὸν πάντα ὅσαπερ ἀρετῆς εἰναι * ἀναφέρουσι, τά τε τῆς ἀρετῆς τεκμήρια καὶ δικαιοσύνης καὶ ὅσα τοιαῦτα ὑπάρχει. οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ καὶ Χριστὸν αὐτὸν", + "candidate_score": 0.621766, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_67_69", + "bdc_text": "November ; s. NBD X 196 ] verlassen haben und von Kaiser Karl V. mit einer Mission beauftragt worden sein ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2667", + "psc_text": "ἠγήσοιντο von erster Hand am Rand statt ἡγήσονται im text U 10 ἀποστολικῆς καὶ < U 11 οὐκ ἐρεῖ] οὐ χαίρει U 12 ἀληθείᾳ + <γεγέννηται>?* 18 τὸ πνεῦμα *] πνεῦμα τὸ Μ U 19 λαμβάνον + τὸ πνεῦμα τῆς ἀληθείας U 21 καὶ υἱὸς — ἐνυπόστατος < U 22 ἅγιον πνεῦμα < U 21 καὶ υἱὸς — ἐνυπόστατος < U 22 ἅγιον πνεῦμα 26 ἀνόητε U 27 ἀντιθέτως] ἀντὶ δὲ τῶν Μ | προειρημένου + νοῦ Μ | ψωνὰς + <ταττομένων>?* 28 αὐτὰ U 5. Πρῶτον μὲν οὖν ἐπιδὴ παρήγαγε τὸ κεφάλαιον ὅτι »εἷς θεός, ἐξ οὗ τὰ πάντα καὶ ἡμεῖς εἰς αὐτόν, καὶ εἷς κύριος Ἰησοῦς χριστός, δι᾿ ὃς τὰ πάντα καὶ ἡμεῖς δι᾿ αὐτοῦ«, οὐχ ὁρᾷς ὅτι λέγων »εἷς θεός, ἐξ οὗ τὰ πάντα καὶ ἡμεῖς εἰς αὐτόν«, πῶς τὴν μίαν ἀρχὴν σημαίνει ἵνα μή εἰς πολλὰς ἀρχὰς τρέψὴ τὴν διάνοιαν καὶ εἰς πολυθεΐαν ἀγάγῃ τῆς πολυθεΐας;", + "candidate_score": 0.619877, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_28", + "bdc_text": "bottschafft by dem bottenDer schon in Nr. 3073 , , erwähnte unbekannte Bote. , den ich euch geschickt hab. Angli libellum Siehe dazu zuletzt Nr. 3068 , [1] .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2623", + "psc_text": "Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher an einen Kaiser zu denken, vgl. auch S. 340, 4, und dann gewiß an denselben wie Z. 1. Ist dies Caracalla, so könnte man die Auseinandersetzung mit Apollonius in die Zeit der Eroberung Edessas durch Caracalla verlegen und Eusebius h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 Schwartz ὅσα τε ἄλλα φαςὶν προφάσει τοῦ τότε διωγμοῦ συγγράψαι auf eine damals in Edessa veranstaltete Christenverfolgung beziehen. Sollte es Elagabal sein, so müßte man den Zusammenstoß mit der indischen Gesandtschaft oder mit dem Brief an Elagabal in Verbindung bringen. —Die Gleichsetzung des Apollonius mit dem Stoiker unter Antoninus Pius (Eusebius-Hieronymus z. J.", + "candidate_score": 0.619873, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_68_70", + "bdc_text": "s. NBD X 196 ] verlassen haben und von Kaiser Karl V. mit einer Mission beauftragt worden sein ; Papst Paul III .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2301", + "psc_text": "ἐλεύσομαι. ἀνενέγκαντος γὰρ τοῦ Λουκᾶ τὰς γενεαλογίας ἀπὸ τῶν κάτω ἐπὶ τὰ ἄνω καὶ φθάσαντος τὴν ἔμφασιν ��οιήσασθαι τῆς ἅνωθεν τοῦ θεοῦ Δόγου παρουσίας ὁμοῦ τε συναφθέντος τῇ ἐνσάρκῳ αὐτοῦ οἰκονομίᾳ, ἵνα ἀποτρέψηται ἀπὸ τῶν πεπλανημένων τὴν πλάνην, οὑκ ἐνόησαν. διὸ ὕστερον ἀναγκάζει τὸ ἅγιον πνεῦμα τὸν Ἰωάννην, παραιτούμενον εὐαγγελίσασθαι δἰ εὐλάβειαν καὶ ταπεινοφροσύνην, ἐπὶ τῇ γηραλέᾳ αὐτοῦ ἠλικίᾳ μετὰ ἔτηἐνενήκοντα τῆς αὐτοῦ ζωῆς, μετὰ τὴν ἀπὸ τῆς Πάτμου ἐπάνοδον τὴν ἐπὶ Κλαυδίου γενομένην Καίσαρος καὶ μετὰ 3ff vgl. Panarion Christentum 4, 6; I 232, 13ff u. Adamantius de recta in deum fide I 5; S. 10, 14f van de sande Bakhuyzen - 6 vgl. II Tim. 4, 10 — 9 II Tim. 4, 10; vgl. Eusebius h. e. IV 4, 8; S. 194, 5 Schwartz — 16 zu παραιτούμενον εὐγγελίσασθαι vgl. Clemens Al. bei Eusebius h. e. VI 14, 7; S. 550, 26 Schwartz προτραπέντα ὑπὸ τῶν γνωρίμων canon", + "candidate_score": 0.619475, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_12_14", + "bdc_text": "mühelos rückgängig zu machen ( ist ) ; vgl . SI IV 1510 s. v. erbören .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1118", + "psc_text": "Ephes. 4, 10 V Μ lat. 4 δὲ οὐ] οὐδὲ Μ | συ///ζυγιῶν, ν ausradiert V 5 lies wohl Χριστοῦ Ἰησοῦ * | οἶδεν + esse lat. 7 ἄνω < lat. | ἐν oben drüber V corr < M 9 γε] ὥστε M 9f ὁ ἐκ πάντων γεγονὼς καὶ *, vgl. S. 419, 9] ὁ ἐκ τῆς οἰκονομίας VM qui ex oninibus factus est et lat. 13 ἠμῶν αὐτῶν] nostra lat. 14 [ὁ] 15 † καὶ ὁ VM et qui latt; alter Fehler für ὁ καὶ * | ὁ τοῦ μόνου] ab 17 <ὁ Ἰωάννης> *] Johmmes lat. (auch durch die syr. Übersetzung bestätigt) ἐμπέποιηται V 18 lies wohl Χριστοῦ Ἰησοῦ * 19 γὰρ *] δὲ VM enim lat. 22 ἡ] * 23 ὁ oben drüber Vcorr < M 25 καὶ5 < lat. 26 <αὐτῶν> illorum lat. | σκηνοπηγία (auch durch die syr. Übersetzung bestätigt)] conipago ταύτης δὲ λελυμένης διαπέπτωκεν", + "candidate_score": 0.619236, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_28", + "bdc_text": "bottschafft by dem bottenDer schon in Nr. 3073 , , erwähnte unbekannte Bote. , den ich euch geschickt hab. Angli libellum Siehe dazu zuletzt Nr. 3068 , [1] .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2620", + "psc_text": "ἀλλὰ τοῦ Οὐήρου). ὃς πολλὰ <πρὸς> Ἀβειδὰν τὸν ἀστρονόμον κατὰ εἱμαρμένης λέγων συνελογίσατο, καὶ ἄλλα δὲ κατὰ τὴν εὐσεβῆ πίστιν ἐμφέρεται αὐτοῦ συντάγματα. Ἀπολλωνίῳ δὲ τῷ τοῦ Ἀντωνίνου ἑταίρῳ ἀντῆρε, παραιτούμενος 1 f Ἀντωνῖνος ὁ Οὐῆρος ist nach stehendem Sprachgebrauch des Epiphanius (vgl. Ancoratus c. 60, 4; I 72, 1 de mens. ac pond. 18, 3; S. 171, 74 Lagarde) Mark Aurel. Da jedoch Mark Aurel zu den andern Angaben—Bardesanes hätte den Abgar überebt und dann noch bis in die Zeit des Antoninus hineingereicht— schlechterdings nicht paßt, so muß eine (vielleicht durch Eusebius IV 30, 1; 392, 14 Schwartz veranlaßte) Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch", + "candidate_score": 0.619214, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_67_69", + "bdc_text": "November ; s. NBD X 196 ] verlassen haben und von Kaiser Karl V. mit einer Mission beauftragt worden sein ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1522", + "psc_text": "οὑ παραδοθήσεται. συνέφερεν γὰρ αὐτῷ εἰ οὐκ ἐγεννήθη«, καὶ τὰ ἑξῆς. ἄρα γοῦν ἐξ απαντος ἔγνωμεν ὡς περὶ τοῦ Ἰούδα ἔλεγεν τοῖς Ἰουδαίοις· »ᾧ γάρ τις ἥττηται, τούτῳ καὶ δεδούλωται«, καὶ ᾠ τις πείθεται, τοῦτον πατέρα ἔσχηκεν καὶ ἀρχηγὸν τῆς αὐτοῦ πειθοῦς. φησὶν οὐν ὁ κύριος »ὑμεῖς υἱοὶ τοῦ πατρὸς ὑμῶν τοῦ διαβόλου ἐστέ«, ἐπειδὴ ἀντὶ τοῦ Χριστοῦ τῷ Ἰούδᾳ ἐπείσθησαν, καθάπερ ἀπὸ θεοῦ ἐκκλίνασα ἡ Εὔα τῷ ὄφει ἐξ ἀρχῆς ἐπείσθη. ἐπειτα ὅτι καὶ ψεύστης ἠν οὐ μόνον, ἀλλὰ καὶ κλέπτῃς κατὰ τὸ ἐν τῷ εὐαγγελίῳ εἰρημένον. διὸ καὶ αὐτῷ παρέδωκε τὸ 4 vgl. unten haer. 40, 5, 5; II 85, 28ff — 16 Joh. 6, 70 — 18 Job. 17, 11 f — 21 Matth. 26, 24 — 24 II Petr. 2, 19 — 26 Joh. 8, 44 — 29 f vgl. Joh. 12, 6 V M 3 ἐκ τῶν auf Rasur Vcorr 7 τὸν aus τῶν V", + "candidate_score": 0.618699, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_67_69", + "bdc_text": "November ; s. NBD X 196 ] verlassen haben und von Kaiser Karl V. mit einer Mission beauftragt worden sein ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1804", + "psc_text": "— 13 f vgl. Mark. 5, 13 — 27 luk. 11, 11f — 28 Luk. 11, 13 VM 4 <ὡς>* 5 τοὺς μὲν τελευτήσαντας Pet.] τοῦ μὲν τελευτήσαντος VM 12f δαιμον///ῶντα, ι ausradiert V corr 13 λέγω δὴ τὸν nachgetragen V corr | ἐξερκόμενο///ν, ο aus ω V corr 16 σκολιεήη, η aus ει V corr σκολιεύη Μ 19 δαιμοv ///ῶντα, ι ausradiert V corr | τοῦ δεσμοῦ *] τοὺς δεσμοὺς VM 22 καὶ τῶν ἀπὸ σοῦ αμ Rande nachgetragen V corr ὑμῶν ὁ ἐπουράνιος;« εἰ τοίνυν δόματα ἀγαθὰ κέκληκεν ἰχθὺν καὶ Ι ᾠόν, οὐ πονηρὸν τὸ μετὰ εὐκαριστίας ἐκ θεοῦ καρισθὲν μεταλαμβανόμενον, καὶ ἐλήλεγκταί σου πανταχόμεν ἡ κακοτροπία. Σχόλιον κݲεݲ. Παρακέκοπται τὸ περὶ Ἰωνᾶ τοῦ προφήτου. εἶχεν γάρ »ἡ γενεὰ αὔτη, σημεῖο0ν οὐ δοθήσεται αὐτῇ«. οὐκ εἶχεν δὲ περὶ Νινευὴ καὶ βασιλίσσης νότου καὶ Σαλομῶνος. Ἔλεγκος κݲεݲ. Καὶ ἐν αὐτοῖς οἶς δοκεῖς παρακόπτειν οὐ δύνασαι, α ὦ Μαρκίων, λαθεῖν", + "candidate_score": 0.618692, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_38_40", + "bdc_text": "von dannen hie anzögt ; und das syDie Kaiserlichen . die schlüssel zuͦ den thoren by iren handen habind ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2892", + "psc_text": "ἐνεργείας] βδελυρὰν Georg. 9—11 μᾶλλον ἑλόμενος — λόγος ἀλλ᾿ < Georg. 10 πάλιν] μᾶλλον U 13 ὁμολογητῶν τε καὶ αρτύρων < Georg. 14 τότε ότε < Georg. 14–16 τὴν Ἀλεξάνδρειαν δὲ καταλιπὼν διὰ τὸν ὄνειδον τὴν Ἰουσαίαν κατέλαβεν Georg. 15 δὲ < M οικεῖν γῆν εἵλατς. ἀνελθὼν γοῦν εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα καὶ ὡς τοιοῦτος ἐξηγητὴς καὶ λόγιος προετρέπετο ἀπὸ τοῦ ἱερατείου ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας εἰπεῖν· φαςὶ γὰρ αὐτὸν καὶ πρεσβυτερίου κατηξιῶσθαι τὸ πρίν, πρὶν ἢ τοῦ θῶσαι. προτρεπομένων οὖν, ὡς ἔφην, αὐτὸν ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας εἰπεῖν καὶ πολλὰ καταναγκασάντων τῶν τὸ τηνικαῦτα ἐν Ἱεροσολύοις τὴν ἱερωσύνην τῆς ἁγίας ἐκκλησίας διεπόντων, ἀναστὰς ἐπὶ πόδας τὸ ῥητὸν μόνον τὸν τοῦ ψαλμοῦ τοῦ τεσσαρακοστοῦ ἐνάτου ἐπειπών, τὴν πᾶσαν διαστολὴν παρελθών, ὡς λέγει ὁ ψαλμός, »τῷ δὲ ἁμαρτωλῷ εἶπεν ὁ θεός· ἵνα τί σὺ ἐκδγῇ τὰ δικαιώματά μου καὶ ἀναλαμβάνεις τὴν διαθήκην μου διὰ στόματός σου«; πτύξας τὸ βιβλίο ἐπέδωκε καὶ ἐκάθισε μετὰ κλαθμοῦ", + "candidate_score": 0.618674, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_26_28", + "bdc_text": "Ich wart yetz widerumandererseits ; s. Grimm XXIX 1352 . bottschafft by dem bottenDer schon in Nr. 3073 , , erwähnte unbekannte Bote. , den ich euch geschickt hab. Angli libellum Siehe dazu zuletzt Nr. 3068 , [1] .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2621", + "psc_text": "Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch Porphyrius de abstin. IV 17; 256, 11 Nauck und de styge (bei Stobäus ecl. phys. I 3, 56; 37, 25 Meinecke) über das Zusammentreffen des Bardesanes mit der indischen Gesandtschaft an Elagabal – 3 Ἀβειδάν] vgl. den Awida im Buch der Gesetze der Lander S. 1 ff Epiph meint daher sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz),", + "candidate_score": 0.618562, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_68_70", + "bdc_text": "s. NBD X 196 ] verlassen haben und von Kaiser Karl V. mit einer Mission beauftragt worden sein ; Papst Paul III .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2269", + "psc_text": "<οὔσης>?* 14f τὰ vor εἰς παράστασιν *] vor ἀπὸ τοῦ εὐαγγελίοου ΜU 14 τῆς2<Μ 15 κακῆ U 16 νενοημένα Μ | αὐτὸν]τὸν U 17 * etwa <ἐπλάνησαν τοὺς περὶ>* 20 κυρίου] Χριστοῦ Μ 22 καλῶς] ἁγνῶς Μ 23 ἀντέλεγον U ἑαυτῆς τὸ μέτωπον ἡ ἀναισχυντία τὰ ἑαυτῆς κακὰ ἐπισπᾶσθαι ἐφιλοτιμήσατο. εὐθὺς δὲ μετὰ τὸν Ματθαῖον ἀκόλουθος γενόμενος ὁ Μάρκος τῷ ἁγίῳ Πέτρῳ ἐν Ῥώμῃ ἐπιτρέπεται τὸ εὐαγγέιον ἐκθέσθαι καὶ γράψας ἀποστέλλεται ὑπὸ τοῦ ἁγίου Πέτρου εἰς τὴν τῶν Αἰγυπτών χώραν. οὗτος δὲ εἷς ἐτύγχανεν ἐκ τῶν ἑβδομήκοντα δύο, τῶν διασκορπισθέντων ἐπὶ τῷ ῥήματι ᾧ εἶπεν ὁ κύριος »ἐὰν μή τις φήγῃ μου τὴν σάρκα καὶ πίῃ μου τὸ αἷμα, οὐκ ἔστι μου ἄξιος«, ὡς τοῖς τὰ εὐαγγέλις ἀναγνοῦσι σαφὴς <εἴη> ἡ παράστασις· ὅμως διὰ Πέτρου ἐπανακάμψας εὐαγγελίζεσθαι καταξιοῦται, πνεύματι ἁγίῳ ἐμπεφορημένος. ἄρχεται δὲ κηρύττειν ὅθεν τὸ πνεῦμα αὐτῷ παρεκελεύσατο, τὴν ἀρχὴν τάττων ἀπὸ πεντεκαιδεκάτου ἔτους Τιβερίου Καίσαρος, μετὰ ἔτη τριάκοντα", + "candidate_score": 0.618207, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_67_69", + "bdc_text": "November ; s. NBD X 196 ] verlassen haben und von Kaiser Karl V. mit einer Mission beauftragt worden sein ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_920", + "psc_text": "| * etwa <διδασκαλίας> * | ὅμως *] ὁμοῦ V 19 τραγωδοποιὸν, ὸν aus ῶν Vcorr | ἐλευσόμεθα V | vor φημὶ ein καὶ getilgt Vcorr 20 διδασκαλίαν + 〈ἐκθήσομαι〉? * 21 γνωστικὴν V | ὑπάρχουσαν, αν auf Rasur Vcorr | * μεστὴν οὐσαν> * 23 οὑστος + οὑ καὶ Κήρινθον καὶ Μήρινθον καὶ τοὺς ἀμφ᾿ αὐτούς· οὗτοι γὰρ πάντες ἐν ἑνὶ καιρῷ τῷ βίῳ κακῶς ἐφύησαν, ὀλίγῳ δὲ πρόσθεν μᾶλλον οἱ περὶ Κήρινθον καὶ Μήρινθον καὶ Ἐβίωνα· ἅμα γὰρ τοῖς ἤδη μοι πρὸ αὐτῶν δεδηλωμένοις ἀνεφύησαν. τὴν μὲν οὖν αὐτοῦ πατρίδα ἢ πόθεν οὑτος γεγέννηται, οἱ πολλοὶ ἀγνοοῦσιν· οὐ γάρ τινι ῥᾴδιον τῶν συγγραφέων μεμέληται τούτου δεῖξαι τὸν τόπον. εἰς ἡμᾶς δὲ ὡς ἐνηχήσει φήμη τις ἐλήλθε· διὸ οὐ παρελευσόμεθα, καὶ τὸν τούτου τόπον μὴ ὑποδεικνύντες, ἐν ἀμφιλέκτῳ μέν εἰ δεῖ τὰ ἀληθῆ λέγειν), ὅμως τὴν εἰς ἡμᾶς ἐλθοῦσαν φάσιν οὐ σιωπήσομεν. ἔφασαν γὰρ αὐτόν τινες γεγενῆσθαι Φρεβωνίτην, τῆς", + "candidate_score": 0.61817, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_28", + "bdc_text": "bottschafft by dem bottenDer schon in Nr. 3073 , , erwähnte unbekannte Bote. , den ich euch geschickt hab. Angli libellum Siehe dazu zuletzt Nr. 3068 , [1] .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2622", + "psc_text": "sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz), so ist das πρὸς Ἀντωνῖνον entweder ein Versehen für πρὸς Ἀβειδὰν (vgl. die Titelform in der praep. ev. VI 9; Migne 21, 464 A Βαρδηςίανης . . . ὅς ἐν τοῖς πρὸς τοὺς ἑταίρους διαλόγοις τάδε πη μνημονεύεται φάναι) oder hat Eusebius die Schrnt über den Schicksalsglauben mit dem an Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher", + "candidate_score": 0.617773, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_68_70", + "bdc_text": "s. NBD X 196 ] verlassen haben und von Kaiser Karl V. mit einer Mission beauftragt worden sein ; Papst Paul III .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2302", + "psc_text": "sande Bakhuyzen - 6 vgl. II Tim. 4, 10 — 9 II Tim. 4, 10; vgl. Eusebius h. e. IV 4, 8; S. 194, 5 Schwartz — 16 zu παραιτούμενον εὐγγελίσασθαι vgl. Clemens Al. bei Eusebius h. e. VI 14, 7; S. 550, 26 Schwartz προτραπέντα ὑπὸ τῶν γνωρίμων canon Murat. cohortantibus condescipulis et episcopis suis Hieronymus vir. ill. 9 rogatus ab Asiae episcopis prologus in Matth.; Migne 26, 19A coactus est ab omnibus paene tunc Asiae episcopis et multarum ecclesiarum legationibus — 18 μετὰ ἔτη ἐνενήκοντα, vgl. oben S. 250,8; wohl erschlossen aus Irenaeus adv. haer. II 22,5; I 331 Harvey Παρέμεινα γὰρ αὐτοῖς μέχρι τῶν Τραιανοῦ χρόνων ΙΙΙ 3, 4; II 15 zusammen mit III 1, 1; II 6 ἐξέδωκε τὸ εὐαγγέλιον ἐν Ἐφέσῳ τῆς Ἀσίας διατρίβων - 18f daß das Enangelium nach der Apokalypes geschrieben ist, behauptet ebenso der monarchianische Prolog zum Joh. Ev. S. 7 Corssen", + "candidate_score": 0.617472, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_12_14", + "bdc_text": "mühelos rückgängig zu machen ( ist ) ; vgl . SI IV 1510 s. v. erbören .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_833", + "psc_text": "10 Matth. 15, 20 — 14ff vgl. zu S. 352, 15ff — 17 Mark. 14, 12 — 18ff Mark. 14, 13ff — 23 Liik. 22, 15 V Μ —S. 363, 14 ürzt ührt Concil. Nymphaeae hab. Mansi XIII 303 B; dasselbe bei Corderius, Catena in Luc. p. 551 1 νίψασθαι * 2 ὅλως M 4 ἐν ἑτέρω aus ἐν τῶ Vcorr 6 διδάσκοντες < M 6f διδασκαλίαις M 8 πυγμῇ ausradiert Vcorr 8f ἑαυτῶν <τε> ἑαυτοῖς καὶ V M ausradiert Vcorr 9 nach τῶν ἄλλων am Rande nachgetragen καὶ πυγμῇ τὰς χεῖρας νιπτομένους Vcorr < M 10 τὸ nachgetragen 12 > Com. 14 περὶ < M | κρεωφαγίας V 16 πάσχα δὲ τῶν am Rande nachgetragen Vcorr | ἦν < M 18 τὸ πάσχα φαγεῖν 18f ἀπέλθατε, ε über Vcorr 25 ἵνα μήτις — ὑπόνοιαν am Rande nachgetragen Vcorr < δὲ ἠν, ὡς εἰπον, κρέα ὀπτὰ πυρὶ καὶ τὰ ἄλλα.", + "candidate_score": 0.616761, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_61", + "bdc_text": "Er wurde von einem Ratsherrn eines benachbarten St ädtchens verfasst , vielleicht Günzburg .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2", + "psc_text": "5; S. 170, 25 des Panarion darauf Bezug. S. auch Zahn, Gesch. neutest. Kan. II 1, 220 A. — 3 — 5 vgl. die Vorbemerkung zum Ancoratus S. 1, 4 f — 18 zu πρόδρομος φήμη vgl. den Brief des Palladius an der Spitze des Ancoratus S. 4, 8 f G U Μ 3 Παλαιστηνὸν U 4 <ποτε> * 5 νυνὶ GU 5 f Κωνσταντείας 6 Ἀκακία, von áterer Hand verbessert M 7 vor ἀρχιμανδριτῶν + καὶ GU; aber vgl. Ζ. 13 8 Χαλκί��ος] Καρχηδόνος U | <αἰτησάντων αὐτὸν> *, vgl. Ancoratus S. 2, 4 u. 3, 5 9 <ἄλλων> * 12 ἡμῶν] μου G U 17 <τοῖς> * | ἡ G 18 κηρύττουσα *] κηρύττει GU M 19 ὀσμὴν Klosterm., nach Phil. 4, 18] ὁρμὴν G U M | ἄγχει] ἄχρScaliger falsch, vgl. S. 154, 12 20 δοθείσης σοι U ἀλλ᾿ ἐπειδὴ ἠ ὀδὸς ἐπεσχέθη ὑπὸ τῆς ἀρρωστίας τῆς", + "candidate_score": 0.616227, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_12_14", + "bdc_text": "mühelos rückgängig zu machen ( ist ) ; vgl . SI IV 1510 s. v. erbören .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1100", + "psc_text": "| διατρίβειν aus διατριβὴν V corr 10 ταύτην ἀποκαθίστασθαι] haec restituitur lat. 11 <δὲ> Dind.] autem lat. 12 θεῷ *] Χριστῷ V M deo lat. 14 ὃς] ὡς V 15 καὶ2 < Μ 16 κηρυσσομένης] dicitur lat. | προφήτιδος < lat. 17 ἐπέγνω, έ auf Rasur V corr ἐπιγνῶ M 18 μηνῦσθαι M 19 ἥτις] εἴτις V | 〈τότε) *] tunc lat. 21 συ///ζυγία, ν ausradiert V corr 24 συ///ζυγίας, ν ausradiert V corr 25 ἐπὶ ἑνὸς] ἐπιεικῶς Μ 26 τὸν βίον] hanc vitam lat. | συ///ζυγίας, ν ausradiert V corr | τὸ + enim lat. 27 εἰς Χριστὸν καὶ τὴν ἐκκλησίαν] in Christo et ecclesia lat. 27. Ἔτι δὲ Ἰωάννην τὸν μαθητὴν τοῦ κυρίου διδάσκουσι τὴν πρώτην Ὁγδοάδα μεμηνυκέναι, αὐταῖς λέξεσι λέγοντες οὕτως· Ἰωάννης, ὁ μαθητὴς τοῦ κυρίου, βουλόμενος εἰπεῖν τὴν τῶν ὅλων γένεσιν, καθ᾿ ἥν πάντα προέβαλεν ὁ Πατήρ, ἀρχήν τινα ὑποτίθεται τὸ πρῶτον γεννηθὲν ὑπὸ τοῦ θεοῦ,", + "candidate_score": 0.61573, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_16_18", + "bdc_text": "s. Fischer II 351. , grosser nachtail were in vyl weg , wie ir lichtlich zuͦ gedencken . Gottlieben möcht manFehlt in der Vorlage . in wenig tagen ( sollt es veruntrüwtmissbraucht . werden) dermassen erbauwenbefestigen. , das darnach nieman lichtlich mehr gewynnen möcht .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_908", + "psc_text": "χρόνον, ὡς διὰ πολλῶν μαρτυριῶν σαφῶς ἀπεδείξαμεν. ἦλθεν γὰρ 5 vgl. S. 368, 11ff — 6 Matth. 10, 25 — 13 Joh. 15, 20 — 14 Job. 13, 13 — 15 Matth. 10, 25 — —19 Matth. 10, 25 Luk. 6, 40 — 21 I Kor. 11, 1 — 24 I Kor. 15, 9. 8 V Μ 1 καὶ Ἰουδαῖοι] * 5 ᾧ] ὃ M 7 ἀπὸ ändert zu διὰ u. äß die folgenden Genitive in Accusative verwandelt Vcorr 21 ἔλεγεν < V 23 θεοῦ aus λόγος ὁ θεὸς hergestellt Vcorr 27 <περὶ> * | ματαίως φρονεῖς ματαιοφρονεῖς Vcorr 29 κύριος] Χριστὸς M 30 μαρτύρων (von äterer Hand verbessert) V καὶ ἐπλήρωσεν, δοὺς τὴν τελείαν περιτομὴν τῶν αὐτοῦ μυστηρίων οὐκ ἐν ἑνὶ μέλει μόνῳ, ἀλλ᾿ ὅλον σῶμα σφραγίσας καὶ περιτεμὼν ἀπὸ ἁμαρτίας, καὶ οὐχ ἓν μέρος λαοῦ σῴζων τουτέστιν ἄνδρας μόνους, ἀλλὰ καὶ] ὅλον λαὸν τὸν τῶν Χριστιανῶν κατὰ ἀλήθειαν", + "candidate_score": 0.615028, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_61_63", + "bdc_text": "Er wurde von einem Ratsherrn eines benachbarten St ädtchens verfasst , vielleicht Günzburg . Darin werden u.a . Nachrichten aus Augsburg übermittelt :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2623", + "psc_text": "Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher an einen Kaiser zu denken, vgl. auch S. 340, 4, und dann gewiß an denselben wie Z. 1. Ist dies Caracalla, so könnte man die Auseinandersetzung mit Apollonius in die Zeit der Eroberung Edessas durch Caracalla verlegen und Eusebius h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 Schwartz ὅσα τε ἄλλα φαςὶν προφάσει τοῦ τότε διωγμοῦ συγγράψαι auf eine damals in Edessa veranstaltete Christenverfolgung beziehen. Sollte es Elagabal sein, so müßte man den Zusammenstoß mit der indischen Gesandtschaft oder mit dem Brief an Elagabal in Verbindung bringen. —Die Gleichsetzung des Apollonius mit dem Stoiker unter Antoninus Pius (Eusebius-Hieronymus z. J.", + "candidate_score": 0.614596, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_19", + "bdc_text": "Verzicht mir min untuchtigungeschicktes ( auf den Stil bezogen , da Blarers Handschrift nicht schlechter als sonst ist ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_925", + "psc_text": "Ἀσίου Ἀχὲ Βελὶμ Δεξαριχὲ Μασεμών. καὶ οὕτως μὲν σύγκεινται ὡς κατὰ συζυγίαν ἀρρενοθήλεος, ἐν δὲ τῇ ἀκολουθίᾳ κατὰ διαδοχὴν οὕτως· Ἀμψίου Ἀὐραὰν Βουκοῦα Θαρδουοῦ Οὐβουκοῦα Θαρδεδδεὶν Μερεξὰ Ἀτὰρ βαρβὰ Οὐδουὰκ Ἐστὴν Οὐδουουὰκ Ἐσλὴν] Ἀμφαὶν Ἐσσουμὲν] Οὐανανὶν Λαμεράρδε Ἀθαμὲς Σουμὶν Ἀλλωρὰ Κουβιαθὰ Δαναδαρία Δαμμὼ Ὠρὴν Λαναφὲκ Οὐδινφὲκ Ἐμφιβοχὲ Βάρρα Ἀσσίου Ἀχὲ Βελὶμ Δεξαριχὲ Μασεμών· ὡν ὀνομάτων ἑρμηνεῖσί εἰσιν 2 vgl. dieselbe Foiinel Z. 8ff u. S. 395, 9ff (= V1M1 u. V2M2). Die Sprache des ücks ist ein (jüdisch gefärbtes) Aramäisch. Die einzelnen Wortformen jedoch so stark verderbt, ß eine vollständige Wiederherstellung als erscheint. Immerhin glauben J. Marquart u. H. ßmann mit ähermder Sicherheit zu erkennen, ß Ἀτὰ (lies Ἀγὰρ) Βαρβὰ = ℵ(??) (??) (er ürtete mit dem Schwert), Ἐσλὴν (lies Ἐσδὴν) Οὐανανὶν = (??) (??) (Gnade u. Erbarmen), Λαναφὲκ Οὐδινφὲκ = (??) (??) ür den, der ausgeht u. der ausgegangen ist) aufzufassen ist. Daraus erhellt bereits, ß die Formel jedenfalls", + "candidate_score": 0.614254, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_26_28", + "bdc_text": "Ich wart yetz widerumandererseits ; s. Grimm XXIX 1352 . bottschafft by dem bottenDer schon in Nr. 3073 , , erwähnte unbekannte Bote. , den ich euch geschickt hab. Angli libellum Siehe dazu zuletzt Nr. 3068 , [1] .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2622", + "psc_text": "sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz), so ist das πρὸς Ἀντωνῖνον entweder ein Versehen für πρὸς Ἀβειδὰν (vgl. die Titelform in der praep. ev. VI 9; Migne 21, 464 A Βαρδηςίανης . . . ὅς ἐν τοῖς πρὸς τοὺς ἑταίρους διαλόγοις τάδε πη μνημονεύεται φάναι) oder hat Eusebius die Schrnt über den Schicksalsglauben mit dem an Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher", + "candidate_score": 0.614095, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_19", + "bdc_text": "Verzicht mir min untuchtigungeschicktes ( auf den Stil bezogen , da Blarers Handschrift nicht schlechter als sonst ist ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_926", + "psc_text": "mit ähermder Sicherheit zu erkennen, ß Ἀτὰ (lies Ἀγὰρ) Βαρβὰ = ℵ(??) (??) (er ürtete mit dem Schwert), Ἐσλὴν (lies Ἐσδὴν) Οὐανανὶν = (??) (??) (Gnade u. Erbarmen), Λαναφὲκ Οὐδινφὲκ = (??) (??) ür den, der ausgeht u. der ausgegangen ist) aufzufassen ist. Daraus erhellt bereits, ß die Formel jedenfalls keine Äonennamen, sondern einen ängenden Satz (Sätze? ) ält. Die »Übersetzung« des Epiph. ist daher genau so wertlos, wie die haer. 19, 4, 3; S. 221, 13ff vorgetragene V Μ 2 Ἔστιν + <οὕτως> ? * | Αὐρὰν V2 Οὐρὰν Μ2 | θαρδόου Μ2 | Θαρδεδδὶν M2 Θαρδεαδὶν M Θαρδεαδείη VV1 Θαρδεαδίη Μ1 3 Οὐδοῦα1 getilgt Vcorr Οὐδουκᾶ V2 | Οὐδουουα2 V1M1 Οὐδουὰχ V2; Οὐδουουὰκ Ἐσλὴν] Marquart, Randverbesserung zu Οὐδουὰκ Ἐστὴν | Ἐσλὴν] Σελὴν Μ2 Ἀμφαὶν Ἐσσουμὲν Marquart, Randverbesserung Ἀθαμὲς Σουμὶν] ἀμφεναισ/////ουμὲν V2 ἀμφαινεσγουμὲν 2 4 Οὐανανὶ M2 | Λαμερτάδε, ρ über Vcorr Λαμερτάδε MM1M2 | Σουμὶν] Σουσὶν V Σουεὶν", + "candidate_score": 0.6135, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_10_12", + "bdc_text": "Dann es gar bald beschechenbald beschechen : rasch passieren ( kann). , und darnach aber nitt wol widerum zuͦ erborenwol widerum zuͦ erboren : mühelos rückgängig zu machen ( ist ) ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3288", + "psc_text": "δὲ ἕνεκα] weswegen? S | ta[yta σ΄λυμφημι τῷ νόμῳ τοῦ θεοῦ ὅτι καλός· νυνὶ δὲ οὐκέτι γὰγὼ κατεργάζομαι αὐτό, ἀλλ᾿ ή οἰκοῦσα ἐν ἐμοὶ άμαρτία. οἶδα γὰρ ὅτι οὐκ οἰκεῖ ἐν ἐμοῖ, τουτέστιν ἐν τῇ σαρκί μου, τὸ ἀγαθόν«, ὀρθῶς λέγων. μέμνησθε γὰρ ἐν τοῖς ἔμπροσθεν ὡς ὡριζόμεθα· εἰ καὶ σπεύδων ἐγὼ ταχὺ πάντα διεξελθεῖν μᾶλλον βραδύνων, μακροτέρας μοι τῶν λόγων τῆς περιόδου ἢ προσεδ΄λοκησα γεγενημένης, ἢν προθυμητίον δὴ διανῦσαι. ἄλλως γὰρ τοῦ προκειμένου οὔποτε ἤξομεν ἐπὶ τέλος. 60. Οὐκοῦν ἐλέγομεν· ἀφ’ οὖ τὸν ἄνθρωπον, εἶ μνημονεύετε, πλανηθέντα τὴν ἐντολὴν ἀθετῆσαι συνέβη, ἐντεῦθεν ἐκ τῆς παρακοῆς τὴν ἁμαρτίαν λαβοῦσαν γένεσιν εἰς αὐτὸν εἰσῳκηκέναι. οὕτως γὰρ", + "candidate_score": 0.612255, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_26_28", + "bdc_text": "Ich wart yetz widerumandererseits ; s. Grimm XXIX 1352 . bottschafft by dem bottenDer schon in Nr. 3073 , , erwähnte unbekannte Bote. , den ich euch geschickt hab. Angli libellum Siehe dazu zuletzt Nr. 3068 , [1] .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2194", + "psc_text": "Jül. | καὶ2 * 9 τῷ μειρακίῳ am Rande nachgetragen Vcorr | τῷ νεανίσκῳ am Rande nachgetragen Vcorr 10 τῷ τελείῳ ἀνδρὶ auf Rasur Vcorr 13 μαχάρᾳ *] μάχαιρα VM 19 γένησθε aus γενήσεσθαι Vcorr 21 τελειό||| τεραι, ο aus ω Vcorr | vor ἐντολαὶ Rasur von 5 Buchstaben Vcorr 21 f οὖσαι μὲν auf Rasur Vcorr 22 αἰ αὐταὶ nachgetragen Vcorr ἑαυταὶ Μ | ἀλλὰ]? * 25 ἐκβάλλετε Μ μένα, τότε μὲν ἀνάγκῃ ὡς νέων σωφρονιζομένων, νῦν δὲ προαιρέσει ἄτε δὴ τελείων τειθομένων. εἰ δὲ φάσκεις περιπλοκὴν εἶναι ταύτην,", + "candidate_score": 0.610555, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_10_12", + "bdc_text": "Dann es gar bald beschechenbald beschechen : rasch passieren ( kann). , und darnach aber nitt wol widerum zuͦ erborenwol widerum zuͦ erboren : mühelos rückgängig zu machen ( ist ) ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3205", + "psc_text": "Bonwetsch nach S] εἰς ἐκεῖνο δὲ M εἰς δὲ ἐκεῖνο U Ι πολυμόρφως U < S 8 βοῶσι < S Ι <ὅτι> * 8 f τῇ . . . <τὴν> * nach S; mit dem Gesetz hat er . . . . . . genannt] τὴν . . . ἡμῶν MU 9 ἐν <ἐν * nach vgl. S. 486, 21f Ι διαγωγὴν < S 10 σαρκῖνος MU 11 καὶ < M 11 κυριεύσσθαι < S 14 δριμέως] schnell S Ι τύ < M Ι δὲ < U Ι 15 δὲ ἐγὼ U 16 οὖν < U Ι ταῦτα λεγόντων αὐτῶν] dies Wort S Ι < M Ι ὑπεδύετο < M 16 f καὶ κατάπληξις < S 17 ἤδη < S 17 — 19 οὐ μόνον — βλασφημίας] hat sich uns der βε Irrtum υ. völlige Blasphemie fjezevjt S 19 ἐντολῆς] Übertretung S 21 ἀνατρέψαι 22 <δοθῆναι> Bonwetsch nach S 22", + "candidate_score": 0.610377, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_26_28", + "bdc_text": "Ich wart yetz widerumandererseits ; s. Grimm XXIX 1352 . bottschafft by dem bottenDer schon in Nr. 3073 , , erwähnte unbekannte Bote. , den ich euch geschickt hab. Angli libellum Siehe dazu zuletzt Nr. 3068 , [1] .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2620", + "psc_text": "ἀλλὰ τοῦ Οὐήρου). ὃς πολλὰ <πρὸς> Ἀβειδὰν τὸν ἀστρονόμον κατὰ εἱμαρμένης λέγων συνελογίσατο, καὶ ἄλλα δὲ κατὰ τὴν εὐσεβῆ πίστιν ἐμφέρεται αὐτοῦ συντάγματα. Ἀπολλωνίῳ δὲ τῷ τοῦ Ἀντωνίνου ἑταίρῳ ἀντῆρε, παραιτούμενος 1 f Ἀντωνῖνος ὁ Οὐῆρος ist nach stehendem Sprachgebrauch des Epiphanius (vgl. Ancoratus c. 60, 4; I 72, 1 de mens. ac pond. 18, 3; S. 171, 74 Lagarde) Mark Aurel. Da jedoch Mark Aurel zu den andern Angaben—Bardesanes hätte den Abgar überebt und dann noch bis in die Zeit des Antoninus hineingereicht— schlechterdings nicht paßt, so muß eine (vielleicht durch Eusebius IV 30, 1; 392, 14 Schwartz veranlaßte) Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch", + "candidate_score": 0.610232, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_9_11", + "bdc_text": "in dise vestinen brechte . Dann es gar bald beschechenbald beschechen : rasch passieren ( kann). , und darnach aber nitt wol widerum zuͦ erborenwol widerum zuͦ erboren :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2711", + "psc_text": "δεῖ U 25 οἱ] ὅσοι U Anast. Sin. | ἔντολμοι U 26 ἔτι , τῶν ἀφροδισίων φημί, ἐπειδὴ μὴ πέφυκεν αὐτοῖς τὰ παιδοποιὰ ὄργανα τὰ ἐκ θεοῦ κεκτισμένα. ἀλλ’ οὔτε μισθὸν ἔχουσιν εὐνουχίας βασιλείαν οὐρανῶν, |διὰ τὸ ἀγῶνος μὴ μεμυῆσθαι. εἰ δὲ καὶ ἐπιθυμιῶν μεμύηνται οἱ τοιοῦτοι, μὴ δυνάμενοι πράττειν ὃ μὴ δεῖ πράττειν καὶ μὴ πράττοντες μισθὸν οὐκ ἔχουσιν. οὐ γὰρ διὰ τὸ μὴ βούλεσθαι τὸ ἔργον παρ’ αὐτοῖς οὐ πέπρακται, ἀλλὰ διὰ τὸ μὴ δύνασθαι. καὶ αὕτη μὲν ἡ ἀγωγὴ τῆς πρώτης ὑπὸ κυρίου εἰρημένης εὐνουχίας, τῆς διὰ", + "candidate_score": 0.609645, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_19", + "bdc_text": "Verzicht mir min untuchtigungeschicktes ( auf den Stil bezogen , da Blarers Handschrift nicht schlechter als sonst ist ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2760", + "psc_text": "5 *etwa <τὸν ὅρον, τουτέστιν>* | τῷ] τὸ Μ 6 συναπτωμένην U 7 συναπτώμενον U 8 ἀπόστολος + αὐτὸς Μ | <μὲν>* 9 * τὸ δὲ etwa <οὐκ ἐντέλλειαι δέ· προστάσσει δὲ τό>* |τουτέστιν τὸ < U 10 ἀλλὰ Μ |ἐν εὐνομίᾳ < U 11 ἐπιμένοντα *}ἐπιμένειν MU 12 σπουδαιότητι U 17 διδάσκονται Μ | κατελεοῦνται ΜU 18 αὐτῶν*] αὐτοῦ M U | τε < U τῆς τοῦ κηρύγματος καθαρότητος. αὐτὸς γὰρ μόνος ἐστὶ καθαρός. οὗτοι δὲ ἑαυτοὺς φήσαντες Καθαροὺς ἀπ’ αὐτῆς τῆς ὑποθέσεως ἀκαθάρτους ἑαυτοὺς ἀποτελοῦσι· πᾶς γὰρ ὁ καθαρὸν ἑαυτὸν ἀποφήνας ἀκάθαρτον ἑαυτὸν τελείως κατέκρινε. 7. Πολλὴ δὲ ἄνοια τῶν τοιούτων νομιζόντων διὰ ἕν΄τι, εἰ καὶ ἦν ἀληθές, περὶ παντὸς τοῦ λαοῦ τὸ κρίμα οὕτως φέρειν. ἔδει δὲ γνῶναι ὅτι οὐ περὶ τῆς ὑποθέσεως ταύτης μόνον τὸ ἔγκλημα ὁπάρχει πάςῃ ψυχῇ ἢ [τὸ] διὰ τούτου ἐνάρετον γενέσθαι <ἔστι> μόνον, ἀλλὰ καὶ τῷ μὴ λοιδορεῖν, μη ὀμνύναι ὅρκον μήτε", + "candidate_score": 0.609513, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_52", + "bdc_text": "novembris , sampstags nach Martini\" eine inhaltsgetreue Umschreibung vom vorliegenden Schreiben Blarers .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_901", + "psc_text": "καὶ ἀίδιον am Rande nachgetragen Vcorr < Μ 24 καὶ πρόσκαιρον Rande nachgetragen Vcorr < θυσίας προσφέροντες, ἵνα μὴ ἀργήσῃ θυσία ἡ ἐνδελεχὴς καὶ καθ’ ἡμέραν προσφερομένη. οὐ μόνον δὲ αὐτοὶ Προεφήτευον οἱ ἱερεῖς λυθήσεσθαι τὸ σάββατον διὰ τοῦ μὴ ἀργεῖν, ἀλλὰ καὶ αὐτὴ ἡ περιτομὴ ἔλυε τὸ σάββατον. γεννωμένου γὰρ παιδὸς πολλάκις ἐν σαββάτῳ P160 ἀναίρεσις σαββάτου καὶ περιτομῆς ἐγίνετο· οὕτω ταῖς ἀμφοτέραις ἡ λύσις προεθεσπίζετο. δείκνυται γὰρ ὅτι οἱ Περιτέμνοντες αὐτὸ τὸ γεννηθὲν ἐν σαββάτῳ, ἐὰν θελήσωσιν ἀκριβολογήσασθαι τὴν ὀγδόην ἡμέραν, εὑρίσκοντες ἐμπίπτουσαν έν σαββάτῳ καὶ περιτέμνοντες ἔργον εἰργάσαντο καὶ τὸ σάββατον ἔλυσαν· ἐὰν δὲ ὑΠερθῶνται διὰ τὸ μὴ λῦσαι τὸ σάββατον, ἐνάτῃ λοιπὸν περιτέμνουσι τὴν περιτομὴν καὶ ἔλυσαν αὐτὴν τὴν περιτομὴν καὶ τὸν περὶ αὐτῆς τῶν ὀκτὼ ἡμερῶν ὅρον τοῦ προστάγματος. 33. Ἀλλὰ οὔτε ἦν τελεία ἡ πρώτη περιτομή, ἀλλὰ σημείου χάριν ἐδόθη, εἴς τε ὑπόμνησιν τῶν μετὰ ταῦτα καὶ διὰ τὸν δισταγμὸν τοῦ ἁγίου Ἀβραὰμ ὡς", + "candidate_score": 0.60947, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_9_11", + "bdc_text": "in dise vestinen brechte . Dann es gar bald beschechenbald beschechen : rasch passieren ( kann). , und darnach aber nitt wol widerum zuͦ erborenwol widerum zuͦ erboren :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_912", + "psc_text": "vgl. S. 335, 21 ff V Μ 3 οὐχ aus οὐκ V οὐκ M 4 καὶ] * 6 * etwa 〈προάγων〉 * | ἐλλιπῶς, ι statt ει Vcorr 13 γεννητῆς Μ 16 * etwa εἶναί σε > * 18 τὸ ὄνομα Χριστοῦ V 18f ἐπικαλεῖσθαι Μ 20 εἶχες Μ | ἂν hineingeflickt Vcorr < Μ 21 οὐ vor σύνεσιν getilgt Vcorr 22 διὰ auf Rasur statt παρὰ Vcorr | * etwa 〈δύνηται〉 * 26 αὐτὸν γεγενῆσθαι am Rande nachgetragen Vcorr < 27 τὸν < V | υἱὸν] Χριστὸν? *, nach S. 337, 1 u. Καὶ τί μοι ἔτι διατρίβειν ἐν ἁλίμοις καὶ ἀμπώτεσι τόποις, πῆ μὲν ἐπικλυζομένοις πῆ δὲ καταξηραινομένοις, ἐξ ὠνπερ Μύων ἐκβράσματα πολλάκις γίνεται καὶ τοῖς ποσὶ τῶν τὰς ὄχθας τούτων μετιόντων τῶν τόπων ἐκ τοῦ ἀνὰ μέσον τῶν Ἰχθύων τινὰ ἰοβόλα εἶναι, τρυγόνας δέ φημι καὶ δρακαίνας καὶ καρχαρίας καὶ σμυραίνας, ὡς καὶ ἤδη προείρηται) βλάβην ἐμποιεῖ.", + "candidate_score": 0.60912, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_54", + "bdc_text": "Anstelle der Adresse vermerkte Bullinger auf S. 26 ( S. 25 ist leer ) :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_383", + "psc_text": "247, 20 V Μ 1 εἴτε] ἤτοι V 3 vor τοιούτων + τούτων τῶν M 5 τὰς] τὰ Μ 6 Unterschrift κατὰ Σατορνίλου V κατὰ Σατορνίλου αݲ Μ 7 κατὰ Βασιλείδου ἡ καὶ εἰκοστὴ τετάρτη V κατὰ βασιλείδου δ εἰ καὶ κδ M 8 ἐν < M 10 λ auf Rasur V corr 11 καὶ Ἀλεξάνδρειαν] * 11 f ἀλεξανδρειοπολίχωρον M 13 φιλόσοφε Μ 13 f καὶ τοῦτο hinter ἂν (Z. 13) Μ 14 εἰς αὐτοῦ V 16 ἀπορίας Y 17 πόλεως V 20 ἦν γοῦν] ἤγουν M 21 f ἢ καὶ u. vor αἵρεσις (Z. 22) + ἡ Μ 23 σχολαστὴν V 24 καταληφθέντα V διηγούμενος δόξῃ φαντασιάζειν πλέον τοὺς ἀκούοντας, ἀρέσκεσθαί τε καὶ συναγείρειν πλῆθος ὑπὲρ τὸν ἑταῖρον αὐτοῦ Σατορνῖλον. καί τινας λοιπὸν φαντασιώδεις μυθοποιίας ὑποβαλλόμενος ἄρχεται μὲν οὕτως τὰ ἀληθῆ δὲ <εἰπεῖν> οὐκ ἀπὸ τῆς ἑαυτοῦ ἐννοίας ἐναρξάμενος ἡμῖν τὰ δεινά τε καὶ ὀλετήρια, ἀλλὰ προφάσεις λαβὼν", + "candidate_score": 0.60869, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_19", + "bdc_text": "Verzicht mir min untuchtigungeschicktes ( auf den Stil bezogen , da Blarers Handschrift nicht schlechter als sonst ist ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2620", + "psc_text": "ἀλλὰ τοῦ Οὐήρου). ὃς πολλὰ <πρὸς> Ἀβειδὰν τὸν ἀστρονόμον κατὰ εἱμαρμένης λέγων συνελογίσατο, καὶ ἄλλα δὲ κατὰ τὴν εὐσεβῆ πίστιν ἐμφέρεται αὐτοῦ συντάγματα. Ἀπολλωνίῳ δὲ τῷ τοῦ Ἀντωνίνου ἑταίρῳ ἀντῆρε, παραιτούμενος 1 f Ἀντωνῖνος ὁ Οὐῆρος ist nach stehendem Sprachgebrauch des Epiphanius (vgl. Ancoratus c. 60, 4; I 72, 1 de mens. ac pond. 18, 3; S. 171, 74 Lagarde) Mark Aurel. Da jedoch Mark Aurel zu den andern Angaben—Bardesanes hätte den Abgar überebt und dann noch bis in die Zeit des Antoninus hineingereicht— schlechterdings nicht paßt, so muß eine (vielleicht durch Eusebius IV 30, 1; 392, 14 Schwartz veranlaßte) Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch", + "candidate_score": 0.608526, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_52", + "bdc_text": "novembris , sampstags nach Martini\" eine inhaltsgetreue Umschreibung vom vorliegenden Schreiben Blarers .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_897", + "psc_text": "σάββατον, τὸ δὲ διὸ τὰς ὑποπιπτούσας τῆς κατὰ σελήνην νεομηνίας καὶ τὰς καθεξῆς ἑορτάς, οἷον ἠμέρας σκηνοπηγίας καὶ ἡμέρας Πάσχων, ὅτε τὸ πρόβατον θύουσι καὶ ἄζυμα λοιπὸν ἐσθίουσιν· ἔτι δὲ ὅτε τὴν μίαν νηστείαν νηστεύουσι τοῦ ἔτους, τὴν λεγομένην μεγάλην, καὶ τὴν ἄλλην, ἣν λέγουσι μικράν. ὅτε γὰρ ὑποπίπτουσιν αὑται αἱ ἡμέραι, ἤτοι ἐν δευτέρᾳ σαββάτων ἢ ἐν τρίτῃ ἢ ἐν τετράδι, σάββατον καὶ αὐτὸ αὐτοῖς ὁρίζεται. διὸ μετὰ τὴν τῶν ἀζύμων γενομένην ἡμέραν καὶ ὁρισθεῖσαν ἡμέραν σαββάτου, τῷ σαββάτῳ φύσει τῷ μετὰ τὴν ἡμέρα τῶν ἀζύμων εἰς σάββατον λελογισμένην, εὑρέθησαν διαβαίνοντες διὰ τῶν σπορίμων καὶ ἔτιλλον στάχυας καὶ ἔψωχον καὶ ἤσθιον, δεικνύντες ὅτι λέλυται ὁ δεσμὸς ὁ ἐν τῷ σαββάτῳ ὁριζόμενος, ἐλθόντος τοῦ μεγάλου σαββάτου τουτέστιν Χριστοῦ, τοῦ ἀναπαύσαντος ἡμᾶς ἀπὸ τῶν ἁμαρτημάτων ἡμῶν, οὗ τύπος ἠν ὁ Νῶε, ὃν ὁ πατὴρ αὐτοῦ γεννηθέντα ἑωρακὼς κατὰ προφητείαν ἐπέθετο αὐτῷ ὄνομα Νῶε, λέγων ὅτι »οὗτος ἀναπαύσει ἡμᾶς ἐκ τῶν ἁμαρτιῶν", + "candidate_score": 0.608201, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_73_75", + "bdc_text": "600 Reiter sollen in etwa \"einer halben mail\" vom Abfassungsort entfernt , u. a. in Langenau , Öllingen und Asselfingen , stationiert worden sein . namen nienen melden , sonder verkeren. entstellen ( vielleicht hier sogar als auslassen zu verstehen) . [ Ohne Adresse. ]", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2035", + "psc_text": "διαλυομένη· ἅτινα πάντως τοῖς ἀποστόλοις φανερώτατα ἀποτιθέμενος ἐσήμανεν, ὡς καὶ τὸ πρὼτον ὅτε ἐθάπτετο τὸ αὐτοῦ σῶμα κατηξιοῦτο Ἰωσὴφ ὁ ἀπὸ Ἀριμαθαίας ἐντυλίξαι αὐτὸ ἐν σινδόνι καὶ ἀποθέσθαι ἐν μνήματι. ἅμα δὲ καὶ αἱ γυναῖκες εἶχον ἰδεῖν ποῦ κατελείξθη τὰ λείψανα, ἵνα αὐτὰ τιμήσ��σι διὰ μύρων καὶ ἀρωμάτων, ὡς τὸ πρῶτον. ἀλλ᾿ οὐδαμοῦ τὸ ψεῦδος ὑμῶν τοῦτο δεδ;λωται, ὦ Ἀπελληιανοί, ἀπὸ ἑνὸς τῶν ἁγίων ἀποστόλων· οὐ γὰρ ἔστιν. ἀλλὰ τοὺς μὲν ἀοράτους ὁρατῶς εἶδον δύο ἄνδρας καὶ αὐτὸν εἰς οὐρανὸν ἀνερχόμενον καὶ ὑπὸ νεφέλης φωτεινῆς ὑπολαμβανίμενον, λείψανον δὲ αὐτοοῦ οὐδαμοῦ καταλελειμμένον· οὐ γὰρ ἐχρῆν οὐδὲ ἐνεδέχετο. καὶ ψεύδεται Ἀπελλῆς καὶ οἱ ἀπ᾿ αὐτοῦ Ἀπελληιανοί. 4. Τὰ ὅμοια δὲ τῷ ἑαυτοῦ ἐπιστήτῃ Μαρκίωνι περί τε τῆς ἄλλης σαρκὸς καὶ τῶν ἄλλων ὁμοίως ἐδογμάτισεν, φάσκων μὴ εἶναι ἀνάστασιν ωεκρῶν, καὶ τὰ ἄλλα ὅσαπερ * ἐπὶ τῆς γὴς, ἔδοξεν ὁμοίως δογματίζειν. ἀνατραπήσεται δὲ ὁ αὐτοῦ λογισμὸς λῆρός τις ὢν καὶ κατὰ πάντα τρόπον", + "candidate_score": 0.608057, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_11", + "bdc_text": "rasch passieren ( kann). , und darnach aber nitt wol widerum zuͦ erborenwol widerum zuͦ erboren :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2711", + "psc_text": "δεῖ U 25 οἱ] ὅσοι U Anast. Sin. | ἔντολμοι U 26 ἔτι , τῶν ἀφροδισίων φημί, ἐπειδὴ μὴ πέφυκεν αὐτοῖς τὰ παιδοποιὰ ὄργανα τὰ ἐκ θεοῦ κεκτισμένα. ἀλλ’ οὔτε μισθὸν ἔχουσιν εὐνουχίας βασιλείαν οὐρανῶν, |διὰ τὸ ἀγῶνος μὴ μεμυῆσθαι. εἰ δὲ καὶ ἐπιθυμιῶν μεμύηνται οἱ τοιοῦτοι, μὴ δυνάμενοι πράττειν ὃ μὴ δεῖ πράττειν καὶ μὴ πράττοντες μισθὸν οὐκ ἔχουσιν. οὐ γὰρ διὰ τὸ μὴ βούλεσθαι τὸ ἔργον παρ’ αὐτοῖς οὐ πέπρακται, ἀλλὰ διὰ τὸ μὴ δύνασθαι. καὶ αὕτη μὲν ἡ ἀγωγὴ τῆς πρώτης ὑπὸ κυρίου εἰρημένης εὐνουχίας, τῆς διὰ", + "candidate_score": 0.608034, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_10_12", + "bdc_text": "Dann es gar bald beschechenbald beschechen : rasch passieren ( kann). , und darnach aber nitt wol widerum zuͦ erborenwol widerum zuͦ erboren : mühelos rückgängig zu machen ( ist ) ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_490", + "psc_text": "ὅτι M 2 τολμώμενα] λεγόμενα V 3 πάθABBREV, η ausradiert, nicht ersetzt V 7 μὲν < M 8 φύσει *] φασὶν V φησὶ M 11 am Rande (??) ἀκαθαρσίαν Vcorr 15 καταμηνιαῖον Μ Ι ἀπ’ αὐτῆς *] αὐτῆ V ὑπ’ αὐτῆς Μ 19 κατὰ μῆνα] καταμηνιαίαν M 21 τεκνοποι///ίαν, ί aus εἰ V τεκνοποιεῖν M 22 ἐσπούδασται x003C; M σπέρματα, μὴ εἰς τεκνογονίαν καταβαλλόμενοι, ἀλλ’ αὐτοὶ τὸ τῆς αἰσχρότητος ἔσθοντες. ἐὰν δὲ καὶ προληφθῇ τις αὐτῶν ἐγκατασπεῖραι τὴν καταβολὴν τῆς κατὰ φύσιν [αὐτῶν] ἀπορροίας καὶ ἡ γυνή, τί δεινότερον τολμῶσιν οἱ τοιοῦτοι ἄκουε. κατασπάσαντες γὰρ τὸ ἔμβρυον καιρῶ οἵῳ δἂν ἐπιχειρήσωσι . λαμβάνουσιν ἐκτρωθὲν τοῦτο τὸ βρέφος καὶ ἐν ὅλμῳ τινὶ κόπτουσιν ὑπέρῳ, καὶ ἐγκαταμίξαντες μέλι καὶ πέπερι καὶ ἄλλα τινὰ ἀρώματα καὶ μύρα πρὸς τὸ μὴ ναυτιᾶν αὐτοὺς οὕτως συναχθέντες πάντες οἱ τῆς τῶν χοίρων τούτων καὶ κυνῶν * θιασῶται μεταλαμβάνουσιν ἕκαστος τῷ δακτύλῳ ἀπὸ τοῦ κατακοπέντος παιδίου. καὶ", + "candidate_score": 0.607931, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_24_26", + "bdc_text": "und waist sich nieman gnuͦgsam zuͦ verwaren!schützen ; s. Fischer II 1402 . Ich wart yetz widerumandererseits ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1838", + "psc_text": "Ἔλεγχος μݲξݲ. Καὶ τὸ ἀσφαλὲς τῆς τοῦ κυρίου διδασκαλίας οὐ παραδέχεται. ἐπασφαλιζόμενος γὰρ τοὺς ἑαυτοῦ μαθητάς, ἵνα μὴ διὰ τῆς ὑπερηφανίας ἀπολέσωσι τὸν μισθὸν τοῦ ἔργου, ταπεινοφρονεῖν ἐνουθέτει. Οὗτος δὲ οὐ παραδέχεται· τύφῳ γὰρ κατὰ πάντα ἐπήρθη καὶ οὐκ ἀληθείᾳ. Σχόλιον μݲηݲ. Ὅτε συνήντησαν οἱ δέκα λεπροί. ἀπέκοφε δὲ πολλὰ καὶ ἐποίησεν ἀπέστειλεν αὐτοὺς λέγων, δείξατε ἑαυτοὺς τοῖς ἱερεῦσι καὶ ἄλλα ἀντὶ ἄλλων ἐποίησε, λέγων ὅτι πολλοὶ λεπροὶ ἦσαν ἐν Ἡμέραις Ἐλισσαίου τοῦ προφήτου καὶ οὐκ ἐκαθαρίσθη εἰ μὴ Νεεμὰν ὁ Σύρος. 3 Luk. 16, 25 b — 6 Luk. 16, 29. 31 — 19 Luk. 17, 10 — 26 Luk. 17, 12. 14 Vgl. Luk . 4, 27 V M 3 vgl. S. 113, 12 f 6—8 vgl. S. 113, 13 f 19 f vgl. S. 113, 15 f 26—30 vgl. S. 113, 17—114, 2 3 ὅδε Zahn] ὦδε V M ebenso S. 113, 12 7 ἐκ S. 113,", + "candidate_score": 0.607878, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_54", + "bdc_text": "Anstelle der Adresse vermerkte Bullinger auf S. 26 ( S. 25 ist leer ) :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3336", + "psc_text": "etwa ἤδη ή σὰρξ υπάρχουσα, πῶς οὐκ εὔληπτος ή σοῦ < * 1 δὴ Öh.] δὲ MU | ἄρα + ή * | ἄλλοι] ἀλλότριοι Μ 11 ὁ < Μ 12 τοῦ < Μ | γὰρ < U | <φησι> * 14 ἰδεῖν hinter ἀληθείᾳ U 15 vor σώφρονι + ἐν U 17 θελήσωσι Μ | <ὅτι> * οἱ ἰδόντες τοὺς δύο τοὺς ἐν ἐσθήσεσι λευκαῖς οὐκ ἐν παραπληθίᾳ ὁρῶσιν, ἀλλὰ ἤκουον ἐρρωμένῃ τῇ διανοίᾳ ὅτι »ἄνδρες Γαλιλαῖοι, τί ἑστήκατε εἰς τὸν οὐρανὸν ἀτενίζοντες; οὗτος ὁ Ἰησοῦς ὁ ἀφ᾿ ὑμῶν εἰς τὸν οὐρανὸν ἀναληφθεὶς οὕτως ἐλεύσεται« καὶ τὰ ἑξῆς. εἶτα δὲ καὶ Πέτρος, ὡς ἔφην, ὁρῶν καὶ ἀκούων καὶ ἀποκρινόμενος καὶ λέγων »μηδαμῶς, κ���ριε«, εὐσταθῶν ἦν τῇ διανοίᾳ. Ἄγαβος γὰρ προφητεύων ἔλεγεν καὶ μετὰ σχήματος θαυμαστοῦ αἰνιττόμενος, λαβὼν τὴν ζώνην τοῦ Παύλου καὶ δήσας τοῖς ἰδίοις ποσὶν φησίν »οὗτος οὗ ἐστιν ἡ ζώνη αὕτη, δήσουσιν αὐτὸν καὶ ἀποίσουσιν εἰς Ἱερουσαλήμ«. ἀλλὰ καὶ πάλιν ἐν Ἀντιοχείᾳ κατῆλθον προφῆται καὶ κατήγγελλον λιμὸν ἔσεσθαι", + "candidate_score": 0.607093, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_10_12", + "bdc_text": "Dann es gar bald beschechenbald beschechen : rasch passieren ( kann). , und darnach aber nitt wol widerum zuͦ erborenwol widerum zuͦ erboren : mühelos rückgängig zu machen ( ist ) ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2963", + "psc_text": "Epiph.1 | ἂ]ὧν U | νῦν οὐδὲν περὶ τοῦ ῥευστὴν εἶναι τὴν οὐσίαν <καταλαμβανόντων> ἐξετάζοντες> Εpiph.1 | συναναστήσονται Εpiph.1 10 καὶ1] ἢ S | vor σάρκες + αἰ ἐκτακεῖσαι ἐν νόσοις Epiph.1 | vor τρίχες + αἱ U | τρίχες + πᾶσαι Epiph.1 | αἱ πώποτε γενόμεναι] die einstmals ausgefallenen S | γενόμεναι + ἡμῶν Epiph.1(U) 11 αἱ + ἐπὶ τῷ τέλει Epiph. 1(M) | ἐξόδῳ + Ηaare u. Fleisch S | θλιβόμεναι U 11f εἰς τὸ τῷ θεῷ <ἐξεῖναι *> ποιεῖν προστρέχουσιν (προτρέχουσι Μ)] so nehmen sie ihre Zuflucht zu dem Willen u. der Macht Gottes S ὁτὲ μὲν Προσκόπτουσι [καὶ]τῇ γινομένῃ ἐξετάσει, οἱόμενοι δεῖν ἐπιτρέπειν τῷ θεῷ ὃ βούλεται περὶ τούτων ποιεῖν, ὁτὲ δὲ δοκοῦντες συγκαταβαίνειν τὰς ἐπὶ τέλει ταύτης τῆς ζωῆς τρίχας φασὶ ἡμῖν συναναστήσεσθαι Εpiph.1(U) 12 ἀναγκάζονται Εpiph.1 12f τὰ αὐτὰ αἵματα]τὰ αἵματα", + "candidate_score": 0.606833, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_54", + "bdc_text": "Anstelle der Adresse vermerkte Bullinger auf S. 26 ( S. 25 ist leer ) :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_447", + "psc_text": "Jes. 28, 10 — 26 vgl. Matth. 13, 27 V M ’ 4 f εὐθυέ////λεγ////κτα, hinter έ υ. γ Rasur Y 5 τὰ τῆς μυθώδους αὐτῶν ////// πλάνης διδάγματα, ους auf Rasur u. hinter αὐτῶν Rasur von 3 — 4 Buchstaben V corr | <ἀν> εχέγγυα * 6 Προύνεικον, ει aus ι V 7 ἀκρασίας *, vgl. S. 268 3] ἐκκαρδίας V M 7 ἐξέρευξις, ρευξι auf Rasur V Ι πάντα M προυνεικευόμενον, ει aus ι V 9 vor λέξις + ἡ M Ι προυνεικεῦσαι aus ἐπρουνίκευσε V corr Ι ταύτην V 10 ἐρωτικὰ] Ἑλληνικὰ V 11 f προύνεικον, ει aus ι V 12 καυλαυκαὺκ V 12 f οὐκ ἂν hineingeflickt Ycorr 14 <εἰσέτιώ * | Ἑβραϊσὶ *] Ἑλληνιστὶ V M 18 εἰς hineingeflickt V corr εἰς τὴν < 19 καυλαυκαὺκ V 21 ἐπ’ < M 22 τελειώτατα M 23 γεγραμμένον ein σαυλασαῦ < M 24 καυλαυκαὺκ beidemale V 27", + "candidate_score": 0.605688, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_9_11", + "bdc_text": "in dise vestinen brechte . Dann es gar bald beschechenbald beschechen : rasch passieren ( kann). , und darnach aber nitt wol widerum zuͦ erborenwol widerum zuͦ erboren :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1081", + "psc_text": "γινομένας, τὰς δὲ φύσει πονηρὰς μηδέποτε ἂν ἐπιδέξασθαι ἐκεῖνο τὸ σπέρμα. 6 Matth. 8, 9 Luk. 7, 8 V Μ lat. (Tert., Ηipp.) 2 χειρόνων Ausgg.] χεῖρῶν V M periorum lat 3 διατετελεκέναι] conservasse (διατετηρηκέναι) lat. | κυρίου(!)· ἐλθόντος δὲ τοῦ am Rande nachgetragen V corr < M salvatoris. cum venisset autem lat. 4 καὶ Rande nachgetragen V corr < M et lat. 4f προσχωρῆσαι *] προσχωρήσαντα V Μ cessisse lat. 8 αὐτὸν, ο aus ω V corr | τὴν κατὰ τὸν κόσμον οἰκονομίαν] eam quae secundum ipsum est mundi creationem. (= τὴν κατ᾿ αὐτὸν κόσμου οἰκ.) lat. 9 ἐπιμέλειαν] diligentiam atque curam lat. | vor καὶ + ἀλλὰ V 10 αὐτῷ < lat. 13 <ἵνα δείξωσι> *] ut ostendant lat. 14 ἓν aus ἕνα V corr 15 καὶ] vero lat. | τὰ] τε Μ 16 ἀναπαύ///εσθαι, σ ausradiert V corr 17 ἃ ἐγκατασπείρει (gleichfalls kein quae) lat. ἂν auf", + "candidate_score": 0.605518, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_42", + "bdc_text": "Dieser Nachtrag wurde auf der äußeren Seite des bereits versiegelten Briefes vermerkt , und Blarer vergaß dabei , die Adresse anzubringen.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1539", + "psc_text": "laaer. 3 öpft aus Epiph.); Hippolyt refut. V 19 — 22 steht ferner V M 2 * wohl etwas ausgefallen, wie σημαίνων ὅτι ἀΠέθανεν κακῷ θανάτῳ ὁ > * | ὃς aus ὡς V corr ὡς Μ 4 † ἔδειξεν lies wohl ἐφαίνετο (oder > . . . διολέσαντα) * 5 τῷ τὸ Μ 7 * etwa > * | ἀντ’ auf Rasur V corr | εἰς τὸν auf Rasur V corr | αὐτῶν U] αὐτὸν VM 10 οὗτος U] οὕτως VM 11 vor ἔνθα ein οὑ durchgestrichen V corr 12 τὸν nachgetragen V corr 13 lies τούτων? * 15 διδάγματα] δήγματα, δή auf Rasur V corr 16 ἐπιπνοίας*] ἐπινοίας VM 21 Unterschrift κατὰ Καϊανῶν VM 22 Überschrift κατὰ Σηθιανῶν ἐννεακαιδεκάτη ἡ καὶ λθ VM 24 δὲ nachgetragen Vcorr | ταύτης ἡ τῶν angeflickt V corr τάχα δὲ ἤδη καὶ αἱ πλείους τούτων ἐξερριζώθησαν ἐκ τοῦ κόσμου. τὸ γὰρ οὐκ", + "candidate_score": 0.605402, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_73_75", + "bdc_text": "600 Reiter sollen in etwa \"einer halben mail\" vom Abfassungsort entfernt , u. a. in Langenau , Öllingen und Asselfingen , stationiert worden sein . namen nienen melden , sonder verkeren. entstellen ( vielleicht hier sogar als auslassen zu verstehen) . [ Ohne Adresse. ]", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_808", + "psc_text": "μο oben über Vcorr 10 φυλάττεται getilgt, ür am Rande ἐπιτηδεύεται V 11 εἰς τὰ angeflickt Vcorr 13 τῆς hineingeflickt Vcorr | <ὥς> * 14 τοῦ < V 16 ἀπ᾿ αὐτοῦ] αὐτῶ αὐτῶ V 17 ἀλξα///ὶ, ι aus ει 18 ἔθ//ἤ, ν ausradiert Vcorr | ὡς M | νομίζει V 19 ἀνδρο///ίκελον, ι aus ει Vcorr ποις, μιλίων ἐνενήκοντα ἓξ τὸ μῆκος, δῆθεν σχοίνων εἴκοσι τεσσάρων, τὸ δὲ πλάτος σχοίνων ἕξ, μιλίων εἴκοσι τεσσάρων, τὸ πάχος δὲ κατὰ μέτρησιν ἄλλην τινά. ἀντικρὺ δὲ αὐτοῦ ἑστάναι καὶ τὸ ἅγιον πνεῦμα ἐν εἴδει θηλείας ἀοράτως, καὶ τὸ] αὐτὸ τοῦ αὐτοῦ μέτρου. καὶ πόθεν, φησίν, ἔγνων τὰ μέτρα; ἐπειδή, φησίν, εἶδον ἀπὸ τῶν ὀρέων ὅτι αἱ κεφαλαὶ ἔφθανον αὐτῶν, καὶ τὸ μέτρον τοῦ ὄρους καταμαθὼν ἔγνων Χριστοῦ τε καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος τὰ μέτρα.« ἤδη δέ μοι περὶ τούτων εἴρηται ἐν τῇ κατὰ Ὀσσαίων αἱρέσει. ἐν παρεξόδῳ δὲ ταῦτα πεποίημαι νῦν, ἵνα μὴ", + "candidate_score": 0.604857, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_12_14", + "bdc_text": "mühelos rückgängig zu machen ( ist ) ; vgl . SI IV 1510 s. v. erbören .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1979", + "psc_text": "Rand nachgetragen V corr 4 ἐν S. 119, 9] < VM, aber vgl. Z. 18 u. 23 7 μνημονεύετε VM 8 <τό> Klosterm. | ἀπὸ VM 9 καὶ ἐν σαρκὶ hinter ka]i t]o én sark]i durchestrichen V corr 17 τοῖς . . . πεπολιτευμένοις *] τῶν . . . πεπολιτευμένων (πεπολιτευμένον Μ) VM 18 <ἐνενήθητε> * 23 lies vielleicht ἐνεργῶς * 25 f καὶ ἀνάστα ἐκ νεκρῶν < S. 119, 11 26 καὶ < S. 119, 11 27 hinter διὸ + καὶ Μ ausradiert V corr ἀπὸ τῆς παλαιᾶς δῆλον διαρήκης; τοῦτο δὲ ἐμφέρεται παρὰ τῷ Ἠλίᾳ. πόθεν δὲ ὡρμᾶτο ὁ Ἠλίας; ἀλλὰ εἷς ἦν τῶν προφητῶν τῶν κατὰ νόμον πεπολιτευμένων, ἀπὸ νόμου καὶ προφητῶν ὁρμώμενος. εἰ δὲ ἐν Χριστῷ ἐπροφήτευσε τό »ἔγειρε ὁ καθεύδων καὶ ἀνάστα ἐκ b τῶν νεκρῶν καὶ ἐπιφαύσει σοι ὁ Χριστός«, ἄρα γε τὸ πρωτότυπον διὰ Λαζάρου καὶ τῶν ἄλλων ἐπεπλήρωντο, περὶ οὗ οἱ αὐτοὶ", + "candidate_score": 0.604813, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_43_45", + "bdc_text": "Jetz schickt mir der vetter diß zedelin . Ist erst von Ulm komen . Das schickt mir wider . Mögts abschriben , aber des j [unker ] BesserersVermutlich Georg Besserer , der in Kontakt mit Konstanz stand ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_73", + "psc_text": "Clemens AI. Protr. 13,3; 1 12,9 Stählin — 18 zu Θρᾷκες u. Hippolyt Chronik § 63; S. 52 Bauer; vgl. Panarion h. 39, 8, 3 G U M 1 — 10 Georgius monach. Chron. 93, 3 — 16 de Boor 1 δὲ] μέντοι Georg. | αἰὼν] ἀγὼν U 2 f προτέρων] προγενεστέρων Georg. 3 πρὸ πατρὸς υἱὸς ἐτελεύτα] φαίνεται υἱὸς πρὸ πατρὸς τελευτήσας Georg. 4 τε· λευτῶντες < Georg. | διαδόχους + τῶν πραγμάτων αὐτῶν Georg. | Georg. 5 ἐδίῳ θανάτῳ Georg. | τέθνηκεν + ἀλλὰ βιαίῳ Georg. | ἐξότου, ου aus ε von erster Hand M | δὲ < U 6 ἰδίας] οἰκείας Georg. πλαστουργίας Georg. 7 τεχνησάμενος + εἴδωλα Georg. | ἀπὸ] ἐκ Georg. 8 διὰ] ἀπὸ Georg. | ὅθεν] διὸ καὶ Georg. 10 αὐτοῦ < U 11 Σκυθία M | — ἐπίκλησις] ἡ τῆς διαδοχῆς ἐπίκλησις M | δὲ ἦν < G M 12 <πρώτη> Sal. 14,", + "candidate_score": 0.604612, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_12_14", + "bdc_text": "mühelos rückgängig zu machen ( ist ) ; vgl . SI IV 1510 s. v. erbören .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1873", + "psc_text": "10 Matth. 19,6 — 11 Luk. 14, 26 — 15 Luk. 23, 33a. 34b. 44 — 18f vgl. Ex. (14, 25) 15, 4f V M 1f vgl. S. 116, 13f 15—17 vgl. S. 116, 15f 1 μετὰ S. 116, 13] * 16 αὐτοῦ * 2 περιέκκοψε, erstes κ durchgestrichen V corr 3 ει aus η, nach dem Wort Rasur von 2—3 Buchstaben V corr | δὲ 2 < Μ 6 περιτέμνων, ων auf Rasur V corr 8 ὑπ᾿] ἀπ᾿ V 12 Κολοσσαεῖς, ο aus α V corr Κολοσσαεῖς Μ 13 ἐννάτη Μ 14 Λαοδικείας V M 16 αὐτὸν, α u. v auf Rasur V corr σὺν *] ἐν V M 18 αὐτῷ Dind.] αὐτοῦ aus αὐτῶν Vcorr αὐτῶν Μ 19 ἐπιστολῶν Corn.] ἀποστόλων V M 21 οὖν] lies δὲ? * καὶ ὅτι ἀνάστασιν σαρκὸς ὁ ἀπόστολος κηρύττει καὶ δικαίους τοὺς προφήτας ὀνομάζει καὶ ἐν σῳζομένοις ὑπάρχοντας τοὺς περὶ Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακὼβ καὶ πάντα ὅσα ἐστὶ τῆς", + "candidate_score": 0.604028, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_54", + "bdc_text": "Anstelle der Adresse vermerkte Bullinger auf S. 26 ( S. 25 ist leer ) :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2898", + "psc_text": "τὴν μὲν πολιτείαν ἐνησκεῖτο, τὰς δὲ γραφὰς ἡρμήνευσεν; darnach Suidas s. v. Ὠριγένηε ΙΙ 1; 1279, 14 Bernhardy πᾶσαν δὲ θείαν γραφῆν ἡρμήνευσεν ἐπὶ ἔτη ιݲηݲ (liew wohl κݲηݲ). — Die 28 Jahre als Zeit, über die sich die Auslegungstätigkeit des Origenes erstrechte, enthalten wohl gute geschichtliche Erinnerung. Denn nach dem Ausbruch der decianischen Verfolgung hat Origenes keine Schriften mehr verfaßt; andrerseits untrliegt es keinem Anstand, den Johanneskommentar, mit deme er began, auf etwa 221 anzusetzen. Der Irrtum des Epiph. liegt freilich darin, daß er den Origenes diese ganze Zeit in Tyrus zubringen läßt. — Der Tod in Tyrus ist außerdem bezeugt durch Hieronymus vir. ill. 54 mortuus est Tyri, in qua urbe et sepultus est u. ep. 84, 7, 6; S. 130, 3f Hiberg centum et quinquaginta prope anni sunt, ex quo origenes dorminit Tyri, sowie durch eine Überlieferung bei Photius cod. 118 φαςὶ δὲ αὐτὸν ὅ τε Πάμφιλος", + "candidate_score": 0.603909, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_12_14", + "bdc_text": "mühelos rückgängig zu machen ( ist ) ; vgl . SI IV 1510 s. v. erbören .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2994", + "psc_text": "σῴζεσθαι < S 2 δεῖ U < S | οὐ μανθάνω *, vgl. S. 435, 1] καὶ λανθάνει M οὐχ ἀεὶ μανθάνει U < S | σκοτεινῶς] σκοπεῖν ὡς M 3 γὰρ < διέλαβεν] δὲ ἔλαθεν M | ὠδε < S | τούτων] τοῦτον U 4 πάντως] παντὸς S | τι < M τοιοῦτον U < S 5 ὅπως S < 7 φέρε] lies viell. (wegen εἰ μὴ Ζ. 0) * 9 ἀνάγκη τοιοῦτο U 10 τὸ πρότερον *, nach S das ühere] τὸ πᾶν M U | τὸ εἶναι καὶ < S | τὸ αὐτὸ < S | περὶ ὃ περιθεὶς ῥεῖ U 13 ὑπεξωθεισῶν M 14 vor ἂν + οὑν M 15f κατὰ τὰ ἕτερα] einem andern Glied S 16 τούτοις] ebensoriel S 16f οὐκ οὐσῶν — ὑποκει- μένων] ährend nicht dasselbe Fleisch ist 8 17 ἐν αὐτῷ] ἐν ταυτῶ U | τῶν — ὑποκειμένων < S |", + "candidate_score": 0.603788, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_12_14", + "bdc_text": "mühelos rückgängig zu machen ( ist ) ; vgl . SI IV 1510 s. v. erbören .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_842", + "psc_text": "V M 3 ἡγήσατο κοινὸν cat. 4 διεξήγαγε] ἀπεφήνατο cat. 6 αὐτῷ < cat. | ἤγετο getilgt, ür am Rande ἔλεγεν Vcorr ἔλεγεν cat. | ὄντων < cat. 8 παραδοὺς cat. 9 vor ἐστὶ + αὐτῷ cat. 11 εἶχεν < 12 ἡ ἔμφασις] ὁ λόγος cat. | ἀνθρώπων cat.] ἀνθρώπου V M 13 τὴν ὑπόνοιαν] τὴν ἔμφασιν cat. 14 τω aus τὸ Vcorr τὸ M < cat. 24 * etwa δῆλον ἐκ τοῦ αὐτοῦ εὐαγγελίου> * 26 τἀς μαρτυρίας + τῶν προφητῶν> ? θεῖσιν αὐτὸς Ἰωάννης ἀποκρίνεται λέγων »ἐγὼ φωνὴ βοῶντος έν τῇ ἐρήμῳ, εὐθύνατε τὴν ὁδὸν κυρίου, καθὼς εἶπεν Ἠσαϊας ὁ προφήτης‘. καὶ πάλιν αὐτὸς Ἰωάννης λέγει, ἀπὸ τῶν προφητῶν λαβὼν τὴν μαρτυρίαν φημὶ δὲ ἀπὸ τοῦ Δαυίδ), ὅτε ὁ κύριος τὰς τραπέζας τῶν κολλυβιστῶν κατέστρεφε καὶ εἶπεν· μὴ ποιῆτε τὸν οἶκον τοῦ πατρός μου οἶκον ἐμπορίου, »ἐμνήσθησαν ὅτι ἦν γεγραμμένον ὅτι ὁ ζῆλος τοῦ οἴκου κατέφαγέν με«. καὶ", + "candidate_score": 0.603786, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_54", + "bdc_text": "Anstelle der Adresse vermerkte Bullinger auf S. 26 ( S. 25 ist leer ) :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2706", + "psc_text": "nur von Epiph. erwähnt M U 1 Überschrift κατὰ Οὐαλησίων λݲηݲ ἤ καὶ νݲηݲ MU 2 ἀκηκόαμεν *] ἀκούομεν MU | γε < U 4 <ὑπῆρχεν> * 6 * etwa <με ἔχειν, οὐ γὰρ ἔχω ἀκριβῶς λέγειν,> * 7 φιλαδελφινῆς Μ φιλαδελφικῆς U 8 εἶναι Μ 10 περὶ αὐτῶν τοῦτον ἔχει] περιέχει τοῦτον U 13 πλὴν ὀλίγων < U | δὲ 2 < Μ 14 * etwa <μετὰ τῶν Ἀρχοντικῶν καὶ Σηθιανῶν>* 15 οὔπω] οὕτω Μ 23 ὀπίσω ἐπὶ *] ὀπίσω Μ ἐπὶ U 25 γνῶντε�� Μ 26 πολὺν Μ 2. Πολλὴ δὲ φρενοβλάβεια τῶν τοιούτων. εἰ μὲν γὰρ τὸ ἐν τῷ εὐαγγελίῳ βούλονται πληροῦν τό »ἐὰν σκανδαλίζῃ σε ἓν τῶν μελῶν σου, ἀπόκοψον ἀπὸ σοῦ, συμφέρει γάρ σοι εἰσελθεῖν εἰς βασιλείαν οὐρανῶν ἢ χωλὸν ἢ τυφλὸν ἢ κυλλόν«, πῶς δύναται ἐν βασιλείᾳ τινὰ εἶναι ἠκρωτηριασμένον; εἰ γὰρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν τὰ πάντα ἐστὶ τελειοῦσα, οὐδὲν ἀτελὲς ἔχει ἐν", + "candidate_score": 0.603509, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_42", + "bdc_text": "Dieser Nachtrag wurde auf der äußeren Seite des bereits versiegelten Briefes vermerkt , und Blarer vergaß dabei , die Adresse anzubringen.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1979", + "psc_text": "Rand nachgetragen V corr 4 ἐν S. 119, 9] < VM, aber vgl. Z. 18 u. 23 7 μνημονεύετε VM 8 <τό> Klosterm. | ἀπὸ VM 9 καὶ ἐν σαρκὶ hinter ka]i t]o én sark]i durchestrichen V corr 17 τοῖς . . . πεπολιτευμένοις *] τῶν . . . πεπολιτευμένων (πεπολιτευμένον Μ) VM 18 <ἐνενήθητε> * 23 lies vielleicht ἐνεργῶς * 25 f καὶ ἀνάστα ἐκ νεκρῶν < S. 119, 11 26 καὶ < S. 119, 11 27 hinter διὸ + καὶ Μ ausradiert V corr ἀπὸ τῆς παλαιᾶς δῆλον διαρήκης; τοῦτο δὲ ἐμφέρεται παρὰ τῷ Ἠλίᾳ. πόθεν δὲ ὡρμᾶτο ὁ Ἠλίας; ἀλλὰ εἷς ἦν τῶν προφητῶν τῶν κατὰ νόμον πεπολιτευμένων, ἀπὸ νόμου καὶ προφητῶν ὁρμώμενος. εἰ δὲ ἐν Χριστῷ ἐπροφήτευσε τό »ἔγειρε ὁ καθεύδων καὶ ἀνάστα ἐκ b τῶν νεκρῶν καὶ ἐπιφαύσει σοι ὁ Χριστός«, ἄρα γε τὸ πρωτότυπον διὰ Λαζάρου καὶ τῶν ἄλλων ἐπεπλήρωντο, περὶ οὗ οἱ αὐτοὶ", + "candidate_score": 0.603245, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_12_14", + "bdc_text": "mühelos rückgängig zu machen ( ist ) ; vgl . SI IV 1510 s. v. erbören .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3291", + "psc_text": "δὲ ὃ οὐ θέλω τοῦτο < Bonwetsch nach S 5 ἀλλὰ U 6 τὸ < S; vgl. aber Z. 20 7 διωριζόμεθα Phot. 8 διελθεῖν M | μᾶλλον βραδύνω] kurz βτ habe S 8 f μακροτέρας — διανύσαι] ährend viele Worte über ötig sind S 8 μου U | ἤ] ἦς U 9 δη] μὴ M 11 ἐλέγομεν] οὐ λέγομεν] M wir sagen S | εἰ μνημονεύετε Gern.] ἐμνημονεύετε < Phot. 13 εἰσοικηκέναι Μ U | πρῶτον ’Phot. 14 τε καὶ λογισμῶν * 3 δήγματα G | διδάγματα + τὰ M 5 Ε; * ; die Überschriften der 4 ersten Ηäresen sind in den Handschriften Daß Epiphanius tatsächlich auch hier Zahlen beweisen die Spuren bei S. 173,22 (Apparat) 176, 18 177, 12 179,18 u. 20 8 vor τῇ ἕκτῃ + ἐν GUM < f | ἐτελειώθη f] ἐπλάσθη GUM | τοῦτο λεγόντων 11 <ἀλλ’> 12 γυνὴ hinter αὐτῷ αὐτῷ GUM 13 <διὰ> * 15 16 ὡς δὲ ἡ] ἡ δὲ Chron. pasch. 17 Ε;έχει *] ἔχει f <", + "candidate_score": 0.60266, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_12_14", + "bdc_text": "mühelos rückgängig zu machen ( ist ) ; vgl . SI IV 1510 s. v. erbören .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1279", + "psc_text": "5 οὕτως V | <οὖν ὁ> Ausgg.] igitur lat. 5f Σιγῆς αὑτὸν] εἰσηγήσατο αὐτὸν aus Σιγῆς αὐτὸν hergestellt Vcorr εἰσηγήσατο αὐτὸν M silentii semet lat. 6f αὐτὸ τὸ τοῦ Ὑστερήματος < lat. 7 <σπέρμα> Ausgg.] sewen lat. | πως < πανυπερτάτην ἀπὸ] quae quae est a summis et ab lat. | τόπων Ausgg.] τούτων V M locis lat, 9 γυναικείῳ Ausgg.] γυναικείου VM muliehri lat. 10 μηνῦσαι τι quoque lat. | τίς] ἥτις Hipp. 12 solo lat. μόνῳ Hipp. 13 οὗ οὐκ ἔστιν > οὐδείς *] ὤδινεν V M cuius pater nemo est lat. αὐτοῦ Hipp. 14 ῥητὸν ausradiert Veorr < M | γε γενέσθαι Hipp.] γεννηθῆναι V M fieri lat. | + sibi lat. 16 ἐπέδειξεν Hipp. | αὐτῷ VMHipp.] ei lat.; alter Fehler ür αὐτὸ?* αὐτὸς zu ὃ ἦν gezogen lat. 18 ἥτις < lat. | ἦν2 < lat. 19 ἐπισυνῆψεν coniunxit et lat. ἔπειτα συνῆψε Hipp. |", + "candidate_score": 0.602361, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_10_12", + "bdc_text": "Dann es gar bald beschechenbald beschechen : rasch passieren ( kann). , und darnach aber nitt wol widerum zuͦ erborenwol widerum zuͦ erboren : mühelos rückgängig zu machen ( ist ) ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_912", + "psc_text": "vgl. S. 335, 21 ff V Μ 3 οὐχ aus οὐκ V οὐκ M 4 καὶ] * 6 * etwa 〈προάγων〉 * | ἐλλιπῶς, ι statt ει Vcorr 13 γεννητῆς Μ 16 * etwa εἶναί σε > * 18 τὸ ὄνομα Χριστοῦ V 18f ἐπικαλεῖσθαι Μ 20 εἶχες Μ | ἂν hineingeflickt Vcorr < Μ 21 οὐ vor σύνεσιν getilgt Vcorr 22 διὰ auf Rasur statt παρὰ Vcorr | * etwa 〈δύνηται〉 * 26 αὐτὸν γεγενῆσθαι am Rande nachgetragen Vcorr < 27 τὸν < V | υἱὸν] Χριστὸν? *, nach S. 337, 1 u. Καὶ τί μοι ἔτι διατρίβειν ἐν ἁλίμοις καὶ ἀμπώτεσι τόποις, πῆ μὲν ἐπικλυζομένοις πῆ δὲ καταξηραινομένοις, ἐξ ὠνπερ Μύων ἐκβράσματα πολλάκις γίνεται καὶ τοῖς ποσὶ τῶν τὰς ὄχθας τούτων μετιόντων τῶν τόπων ἐκ τοῦ ἀνὰ μέσον τῶν Ἰχθύων τινὰ ἰοβόλα εἶναι, τρυγόνας δέ φημι καὶ δρακαίνας καὶ καρχαρίας καὶ σμυραίνας, ὡς καὶ ἤδη προείρηται) βλάβην ἐμποιεῖ.", + "candidate_score": 0.602212, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_12_14", + "bdc_text": "mühelos rückgängig zu machen ( ist ) ; vgl . SI IV 1510 s. v. erbören .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3205", + "psc_text": "Bonwetsch nach S] εἰς ἐκεῖνο δὲ M εἰς δὲ ἐκεῖνο U Ι πολυμόρφως U < S 8 βοῶσι < S Ι <ὅτι> * 8 f τῇ . . . <τὴν> * nach S; mit dem Gesetz hat er . . . . . . genannt] τὴν . . . ἡμῶν MU 9 ἐν <ἐν * nach vgl. S. 486, 21f Ι διαγωγὴν < S 10 σαρκῖνος MU 11 καὶ < M 11 κυριεύσσθαι < S 14 δριμέως] schnell S Ι τύ < M Ι δὲ < U Ι 15 δὲ ἐγὼ U 16 οὖν < U Ι ταῦτα λεγόντων αὐτῶν] dies Wort S Ι < M Ι ὑπεδύετο < M 16 f καὶ κατάπληξις < S 17 ἤδη < S 17 — 19 οὐ μόνον — βλασφημίας] hat sich uns der βε Irrtum υ. völlige Blasphemie fjezevjt S 19 ἐντολῆς] Übertretung S 21 ἀνατρέψαι 22 <δοθῆναι> Bonwetsch nach S 22", + "candidate_score": 0.602119, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_12_14", + "bdc_text": "mühelos rückgängig zu machen ( ist ) ; vgl . SI IV 1510 s. v. erbören .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3300", + "psc_text": "örige S | ό ἄνθρπος hinter κείρονας Phot. 6f καὶ λογισμοὺς χείρονας Ἀβειδὰν τὸν ἀστρονόμον κατὰ εἱμαρμένης λέγων συνελογίσατο, καὶ ἄλλα δὲ κατὰ τὴν εὐσεβῆ πίστιν ἐμφέρεται αὐτοῦ συντάγματα. Ἀπολλωνίῳ δὲ τῷ τοῦ Ἀντωνίνου ἑταίρῳ ἀντῆρε, παραιτούμενος 1 f Ἀντωνῖνος ὁ Οὐῆρος ist nach stehendem Sprachgebrauch des Epiphanius (vgl. Ancoratus c. 60, 4; I 72, 1 de mens. ac pond. 18, 3; S. 171, 74 Lagarde) Mark Aurel. Da jedoch Mark Aurel zu den andern Angaben—Bardesanes hätte den Abgar überebt und dann noch bis in die Zeit des Antoninus hineingereicht— schlechterdings nicht paßt, so muß eine (vielleicht durch Eusebius IV 30, 1; 392, 14 Schwartz veranlaßte) Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch", + "candidate_score": 0.601387, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_12_14", + "bdc_text": "mühelos rückgängig zu machen ( ist ) ; vgl . SI IV 1510 s. v. erbören .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3295", + "psc_text": "σώματι] im Fleisch S 2 ἥτις . . . ὡς ἔφην, ἐγενήθη < S | ἐπιπνοίας Scaliger] ἐπινοίας MU Phot. | ἐγενήθη] συνέστη Phot. 3 καὶ φυσικὸν νόμον < S 4 καὶ ἐπανορθούμενον < S 6 τῇ δὲ] τῆ γὰρ M | ἐπιθυμίαν] ἁμαρτίαν U 8 οἷον τῇ] ὁ ἐν τῆ U | πρὸς τὸ ἀγαθὸν < U | ὁρμῇ, τῇ < U | vor τῇ ἐπιθυμίᾳ + und S | οὗτος] αὐτὸς Phot. 9 ἀεὶ καὶ Ÿ— ἀνομίαν < S 10 παντάπασι — ἑλκτικὸς < S | ἡδονὰς ὢν] ἡδονῶν M 11 f ὑποτιθέμενος . . . μοι καταφαίνεται] zeigt an S 11 ἀναφανδὸν] < S hinter ὁ Παῦλος Phot. | ὁ Παῦλος] der Apostel S 12 κατὰ τὸν Μ | ὃ MU 13 σαφῶς < S | ἐκάλεσε νοὸς Phot. | συνιστάμενον Phot.] ἐνιστάμενον MU | συνιστάμενον + νόμον Phot. 15 ἕτερον] τρίτον Phot. | τὸν] τὸ M", + "candidate_score": 0.600975, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_12_14", + "bdc_text": "mühelos rückgängig zu machen ( ist ) ; vgl . SI IV 1510 s. v. erbören .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3255", + "psc_text": "Ι παρόντων καὶ < S Ι πίπτει] geschieht S 9 ἀλλὰ Ι παρόντων μὲν . . δὲ < S 9f πῶς γὰρ — καὶ ἐρᾷ < S 10 τούτου + | ἐΠιθυμεῖ καὶ < Phot. Ι ὅθεν < U 11 <ἔφη> * nach S σης M 12 ἀκούσαντες] ἀκούεις M ἀκούσας U 13 δ’ ἂν] denn S 14 καὶ ἐνεκίσσησαν < S Ι ἐνεκίσσσησα U ἐκίσσησαν Phot. 11 — 14–16 οὐ γὰρ — < Phot. 15 ὡν ἔχει καὶ < S Ι καὶ κέχρηται αὐτοῖς < S Ι haben S 16 καὶ ἀφῄρηται — οὐκ ἔχει < S 16 f τὴν ἐπιθυμίαν καλῶς 17 ἐπιθυμήσης M 17f ὃ δή ἐστιν] οὐδὲ ἐσθίειν Phot. 18 εἰ μὴ εἴρητο < U ἀπ’ ἀπ’ αὐτοῦ] νοn dem Baum S 19 τόπον καὶ < S Phot. Ι εἰσελθεῖν < Phot. Ι εἰς τὸ] πρὸς τὸ U < S Ι καὶ παρατρέψασθαι < S Phot.", + "candidate_score": 0.600763, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_25_27", + "bdc_text": "s. Fischer II 1402 . Ich wart yetz widerumandererseits ; s. Grimm XXIX 1352 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1712", + "psc_text": "13 τό S. 141, 3] < VM 15 ὅτε Corn. viell. besser ὅταν Jül.] ὅτι VM ebenso S. 141, 5 17 vor ἐκεῖ + καὶ VM | ἐκεῖ am nachgetragen V corr | ἔσται S. 141, 7] ἔστιν VM 19 βασιλείᾳ + μου M 20 οἱ < S. 141, 30 21 εἶπεν < S. 142, 1 22 ὅπου S. 142,2] ὅτου VM 23f ἀποκτέννουσα erstes ν auf Rasur V corr νουσα τοὺς προφήτας καὶ λιθοβολοῦσα τοὺς ἀπεσταλμένους« καὶ τό »πολλάκις ἠθέλησα ἐπισυνάξαι ὡς ὄρνις τὰ τέκνα σου« καὶ τό »ἀφίεται ὑμῖν ὁ οἶκος ὑμῶν« καὶ τό »οὐ μὴ ἴδητέ με, ἕως οὑ εἴπητε· εὐλογημένος«. | μݲβݲ. Πάλιν παρέκοψε πᾶσαν τὴν παραβολὴν τῶν δύο υἱῶν, τοῦ εἰληφότος τὸ μέρος τῶν ὑπαρχόντων καὶ ἀσώτως δαπανήσαντος καὶ τοῦ ἄλλου. μݲγ.ݲ »Ὁ νόμος καὶ οἱ προφῆται ἕως Ἰωάννου καὶ πᾶς βιάζεται«. μݲδݲ. Περὶ τοῦ πλουσίου καὶ Λαζάρου τοῦ πτωχοῦ, ὄτι ἀπηνέχθη ὑπὸ τῶν ἀγγέλων", + "candidate_score": 0.59981, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_12_14", + "bdc_text": "mühelos rückgängig zu machen ( ist ) ; vgl . SI IV 1510 s. v. erbören .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1847", + "psc_text": "10 τὸ περὶ* Ἔλεγχος νݲδݲ.Ἐθεωρήθη καὶ ἡρμηνεύθη ἐν τῷ πρὸ τούτου ἐλέγχῳ σὺν τῇ φράσει μετ᾿ἐπιτομῆς τῆς προσηκούσης. Σχόλιον νݲεݲ. Πάλιν ἀπέκοψε τὰ περὶ τοῦ ἀμπελῶνος τοῦ ἐκδεδομένου γεωργοῖς καὶ τό »τί οὖν ἐστι τό. λίθον ὅν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες;« Ἔλεγχος νݲεݲ. Οὐδὲν ἡμᾶς ἀδικήσει τοῦτο. κἄν τε γὰρ αὐτὸ περικόψῃ, οὐκ ἀφ᾿ἡμῶν ἀπέκοψεν, ἀλλὰ ἐαυτὸν καὶ τοὺς αὐτοῦ ἐζημίωσεν. ἱκανὸς γὰρ ὁ κατ᾿ αὐτοῦ ἔλεγχός ἐστι διὰ πλειόνων μαρτυριῶν. Σχόλιον νݲςݲ. Ἀπέκοψε τό »ὅτι δὲ ἐγείρονται οἱ νεκροί, Μωυσῆς ἐμήνυσε ἐπὶ τῆς βάτου, καθὼς λέγει κύριον τὸν θεὸν Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ. θεὸς δέ ἐστι ζώντων καὶ οὐχὶ νεκρῶν«. Ἔλεγχος νݲςݲ.Θαυμάσαι ἔστιν ἐπὶ τῇ ἀνοίᾳ τοῦ ματαιόφρονος, a πῶς οὑχὶ νοεῖ ὅτι ἵση αὕτη ἡ μαρτυρία τυγχάνει τῇ τοῦ Δαζάρου τοῦ πτωχοῦ καὶ τῇ παραβολῇ τῶν μὴ συγχωρουμένων εἰς τὴν", + "candidate_score": 0.599611, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_10_12", + "bdc_text": "Dann es gar bald beschechenbald beschechen : rasch passieren ( kann). , und darnach aber nitt wol widerum zuͦ erborenwol widerum zuͦ erboren : mühelos rückgängig zu machen ( ist ) ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1081", + "psc_text": "γινομένας, τὰς δὲ φύσει πονηρὰς μηδέποτε ἂν ἐπιδέξασθαι ἐκεῖνο τὸ σπέρμα. 6 Matth. 8, 9 Luk. 7, 8 V Μ lat. (Tert., Ηipp.) 2 χειρόνων Ausgg.] χεῖρῶν V M periorum lat 3 διατετελεκέναι] conservasse (διατετηρηκέναι) lat. | κυρίου(!)· ἐλθόντος δὲ τοῦ am Rande nachgetragen V corr < M salvatoris. cum venisset autem lat. 4 καὶ Rande nachgetragen V corr < M et lat. 4f προσχωρῆσαι *] προσχωρήσαντα V Μ cessisse lat. 8 αὐτὸν, ο aus ω V corr | τὴν κατὰ τὸν κόσμον οἰκονομίαν] eam quae secundum ipsum est mundi creationem. (= τὴν κατ᾿ αὐτὸν κόσμου οἰκ.) lat. 9 ἐπιμέλειαν] diligentiam atque curam lat. | vor καὶ + ἀλλὰ V 10 αὐτῷ < lat. 13 <ἵνα δείξωσι> *] ut ostendant lat. 14 ἓν aus ἕνα V corr 15 καὶ] vero lat. | τὰ] τε Μ 16 ἀναπαύ///εσθαι, σ ausradiert V corr 17 ἃ ἐγκατασπείρει (gleichfalls kein quae) lat. ἂν auf", + "candidate_score": 0.599538, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_9_11", + "bdc_text": "in dise vestinen brechte . Dann es gar bald beschechenbald beschechen : rasch passieren ( kann). , und darnach aber nitt wol widerum zuͦ erborenwol widerum zuͦ erboren :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_882", + "psc_text": "vgl. Zahn, Forsch. YI 309 A. 3 Resch, Agrapha2 S. 305f — 23 Num. 19, 2 — ’) Deut. 4, 24 — 26 Num. 19, 2 V M 1 υἱὸς] Ἰησοῦς M | καὶ2 ausradiert Vcorr 1f καὶ θαρραλεωτέρως getilgt Vcorr 4 <ὑπῆρχεν> *, vgl. S. 373, 22 7 vor Ἰωσὴφ + τοῦ M | tw] τὸ M 10 μοι] δῆμοι M | καιρὸς getilgt, dafür χρόνος gesetzt Vcorr 12f πόθεν γὰρ οὐ ἂν εἴη] πῶς γὰρ οὐκ ἂν σαφὲς εἴη ἢ πόθεν οὐ δείξοιμ᾿ ἂν Vcorr 14 φησίν getilgt Vcorr 18 τὸ < M | vor ἐπειδὴ einzuschieben 〈λέγει δέ· τέξεται ἡ καὶ ἐροῦσιν, οὐ τέτοκεν> ül. 22f κεκοινωνημένων, νη Vcorr 23 σοι] μοι V | πυρράν + ἄμωμον καἰ τὰ ἑξῆς> úl. 24 * <εἰπών· λάβε σοι δάμαλιν, πυρρὰν δὲ λέγει) * | πυρροειδὲς μὴ γνοῦσαν ζυγὸν γάμου ἀνδρός. ἀλλὰ τί μοι τὰ πλεῖστα διαλέγεσθαι; ὡς πάλιν Ἠσαΐας", + "candidate_score": 0.599526, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_12_14", + "bdc_text": "mühelos rückgängig zu machen ( ist ) ; vgl . SI IV 1510 s. v. erbören .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1177", + "psc_text": "ἕκαστος, ἤτοι οὑτος ἐκείνῳ μεταδοὺς ἢ ἐκεῖνος τούτῳ. τὰ δεινὰ ἀπεμπολή- 2 μαχίμης γυναικὸς nach Prov. 21, 9. 19; von dorther ergibt sich der Sinn unseres Satzes V Μ Clemens AI. 3 προσεύχῃ Clemens AI. | φησίν hinter εὐχαριστία σου Clemens AI. 4 ὑποπέσοι V M | στῇς <εἰς> *; <εἰς> τὸ . . . σφαλῆναι gehört zusammen = dir im Begriff bist zu fallen] τῆς M αἰτῇς Hilgenfeld Stählin 4f οὐ κατορθῶσαι, ἀλλὰ μὴ σφαλῆναι Clemens AI. 4 [μὴ] *; viell. noch besser οὐ zu streichen u. μὴ κατορθώσας zu schreiben Jül. 5 εἶτα πάλιν φησίν < Clemens AI. | ἐστιν hinter νέος τις Clemens AI. 6 κατωφερὴς Clemens AI.] καταφερὴς VM | τουτέστιν ἀσθενὴς < Clemens AI. 7 f αἰσχρὰς δὲ — ὁ τάλας < Clemens AI. 8 <γάρ> * | φησίν σαντες καὶ εἴς τι πρὸς ἀλλήλους διαφερόμενοι, ὅμως ἐν μιᾷ αἱρέσει ἑαυτοὺς κατέθεντο, »ὥστε καὶ ἔχειν", + "candidate_score": 0.599464, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_43_45", + "bdc_text": "Jetz schickt mir der vetter diß zedelin . Ist erst von Ulm komen . Das schickt mir wider . Mögts abschriben , aber des j [unker ] BesserersVermutlich Georg Besserer , der in Kontakt mit Konstanz stand ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2917", + "psc_text": "συνηρίθμησε τοῖς ἄλλοις κτίσμασιν M U 5–S. 411, 2 Georg. mon. Chron. 456, 20—457, 6 de Boor 1 vor κατὰ + καὶ Μ 2 δὲ ] τε U | ἡ καὶ] εἰ καὶ Μ 3 τε < U 4 παρασκευάζει U | δεινοτέραν] δι᾿ U 5 † δεινὴν] lies wohl κακὴν * | ἐη αὐτοῦ Georg. 6 vor Ἄρειος + ὁ U | προφάσεις] ἀφορμὰς Georg. |ἑξῆς Μ 6 f ἀνόμοιοί τε + ἀνόσιοι Goerg. 7 οἱ < U οἱ λοιποὶ πάντες Georg. 8 δῆθεν < Georg. | περὶ τῶν ἀρχῶν *] κατὰ τὴν ἀρχὴν MU Georg. |λέγειν * 9 τῷ μειρακίῳ am Rande nachgetragen Vcorr | τῷ νεανίσκῳ am Rande nachgetragen Vcorr 10 τῷ τελείῳ ἀνδρὶ auf Rasur Vcorr 13 μαχάρᾳ *] μάχαιρα VM 19 γένησθε aus γενήσεσθαι Vcorr 21 τελειό||| τεραι, ο aus ω Vcorr | vor ἐντολαὶ Rasur von 5 Buchstaben Vcorr 21 f οὖσαι μὲν auf Rasur Vcorr 22 αἰ αὐταὶ nachgetragen Vcorr ἑαυταὶ Μ | ἀλλὰ]? * 25 ἐκβάλλετε Μ μένα, τότε μὲν ἀνάγκῃ ὡς νέων σωφρονιζομένων, νῦν δὲ προαιρέσει ἄτε δὴ τελείων τειθομένων. εἰ δὲ φάσκεις περιπλοκὴν εἶναι ταύτην,", + "candidate_score": 0.597541, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_42", + "bdc_text": "Dieser Nachtrag wurde auf der äußeren Seite des bereits versiegelten Briefes vermerkt , und Blarer vergaß dabei , die Adresse anzubringen.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2621", + "psc_text": "Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch Porphyrius de abstin. IV 17; 256, 11 Nauck und de styge (bei Stobäus ecl. phys. I 3, 56; 37, 25 Meinecke) über das Zusammentreffen des Bardesanes mit der indischen Gesandtschaft an Elagabal – 3 Ἀβειδάν] vgl. den Awida im Buch der Gesetze der Lander S. 1 ff Epiph meint daher sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz),", + "candidate_score": 0.596798, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_9_11", + "bdc_text": "in dise vestinen brechte . Dann es gar bald beschechenbald beschechen : rasch passieren ( kann). , und darnach aber nitt wol widerum zuͦ erborenwol widerum zuͦ erboren :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_490", + "psc_text": "ὅτι M 2 τολμώμενα] λεγόμενα V 3 πάθABBREV, η ausradiert, nicht ersetzt V 7 μὲν < M 8 φύσει *] φασὶν V φησὶ M 11 am Rande (??) ἀκαθαρσίαν Vcorr 15 καταμηνιαῖον Μ Ι ἀπ’ αὐτῆς *] αὐτῆ V ὑπ’ αὐτῆς Μ 19 κατὰ μῆνα] καταμηνιαίαν M 21 τεκνοποι///ίαν, ί aus εἰ V τεκνοποιεῖν M 22 ἐσπούδασται x003C; M σπέρματα, μὴ εἰς τεκνογονίαν καταβαλλόμενοι, ἀλλ’ αὐτοὶ τὸ τῆς αἰσχρότητος ἔσθοντες. ἐὰν δὲ καὶ προληφθῇ τις αὐτῶν ἐγκατασπεῖραι τὴν καταβολὴν τῆς κατὰ φύσιν [αὐτῶν] ἀπορροίας καὶ ἡ γυνή, τί δεινότερον τολμῶσιν οἱ τοιοῦτοι ἄκουε. κατασπάσαντες γὰρ τὸ ἔμβρυον καιρῶ οἵῳ δἂν ἐπιχειρήσωσι . λαμβάνουσιν ἐκτρωθὲν τοῦτο τὸ βρέφος καὶ ἐν ὅλμῳ τινὶ κόπτουσιν ὑπέρῳ, καὶ ἐγκαταμίξαντες μέλι καὶ πέπερι καὶ ἄλλα τινὰ ἀρώματα καὶ μύρα πρὸς τὸ μὴ ναυτιᾶν αὐτοὺς οὕτως συναχθέντες πάντες οἱ τῆς τῶν χοίρων τούτων καὶ κυνῶν * θιασῶται μεταλαμβάνουσιν ἕκαστος τῷ δακτύλῳ ἀπὸ τοῦ κατακοπέντος παιδίου. καὶ", + "candidate_score": 0.596224, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_42", + "bdc_text": "Dieser Nachtrag wurde auf der äußeren Seite des bereits versiegelten Briefes vermerkt , und Blarer vergaß dabei , die Adresse anzubringen.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2162", + "psc_text": "9 τοῦ < Μ 10 * etwa <καὶ ἐφοβήθη, ὡς> * | ἄλλοι] ἀλλότριοι Μ 11 ὁ < Μ 12 τοῦ < Μ | γὰρ < U | <φησι> * 14 ἰδεῖν hinter ἀληθείᾳ U 15 vor σώφρονι + ἐν U 17 θελήσωσι Μ | <ὅτι> * οἱ ἰδόντες τοὺς δύο τοὺς ἐν ἐσθήσεσι λευκαῖς οὐκ ἐν παραπληθίᾳ ὁρῶσιν, ἀλλὰ ἤκουον ἐρρωμένῃ τῇ διανοίᾳ ὅτι »ἄνδρες Γαλι��αῖοι, τί ἑστήκατε εἰς τὸν οὐρανὸν ἀτενίζοντες; οὗτος ὁ Ἰησοῦς ὁ ἀφ᾿ ὑμῶν εἰς τὸν οὐρανὸν ἀναληφθεὶς οὕτως ἐλεύσεται« καὶ τὰ ἑξῆς. εἶτα δὲ καὶ Πέτρος, ὡς ἔφην, ὁρῶν καὶ ἀκούων καὶ ἀποκρινόμενος καὶ λέγων »μηδαμῶς, κύριε«, εὐσταθῶν ἦν τῇ διανοίᾳ. Ἄγαβος γὰρ προφητεύων ἔλεγεν καὶ μετὰ σχήματος θαυμαστοῦ αἰνιττόμενος, λαβὼν τὴν ζώνην τοῦ Παύλου καὶ δήσας τοῖς ἰδίοις ποσὶν φησίν »οὗτος οὗ ἐστιν ἡ ζώνη αὕτη, δήσουσιν αὐτὸν καὶ ἀποίσουσιν εἰς Ἱερουσαλήμ«. ἀλλὰ καὶ πάλιν ἐν Ἀντιοχείᾳ κατῆλθον προφῆται καὶ κατήγγελλον λιμὸν ἔσεσθαι", + "candidate_score": 0.593656, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_25_27", + "bdc_text": "s. Fischer II 1402 . Ich wart yetz widerumandererseits ; s. Grimm XXIX 1352 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3345", + "psc_text": "hinter γινώσκων Μ 16 ἐφθόνεσε Μ 22 τῶν) * 25 * etwa <ἀκούουσα> * 26 vor + <τὸ> 27 ἐλαττώματι *] ἐλαττώμασι M τροχὸν μεταβάλλοι, ἀνασκευάσας καὶ ἀνακαινίσας τὸ σκεῦος ἄνευ ἐλαττώματος εἰς τὸ δύνασθαι διηνεκῶς ζῆν. ἔνθεν τὸ πρῶτον μὲν ἀπειλεῖ θάνατον, τὸ δὲ δεύτερον οὐκέτι θάνατον λέγει, ἀλλὰ »γῆ καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ«, μὴ παραδεδωκὼς θανάτῳ τὸν ἄνθρωπον. * * καὶ μεθ᾿ ἓτερα καὶ ἐποίησεν ὁ θεὸς χιτῶνας δερματίους καὶ ἐνέδυσε τοὺς περὶ τὸν Ἀδὰμ καὶ ἐξέβαλεν αὐτοὺς ἐκ τοῦ παραδείσου«. ὁρᾷς ὃτι μάταιος ἡ σοῦ σοῦ καινοτομουμένη κενοφωνία, Ὠρίγενες. πρὸ πόσου γὰρ χρόνου ᾖσαν σώματα τοῖς περὶ τὸν Ἀδάμ. 66. Εἰ δὲ τοῦτό σε ἀνακρίνει καὶ οὐ δύνασαι, ψυχικῶς διανοούμενος, τοῦ πνεύματος δέξασθαι τὴν χάριν, χάριν, ἄπιστε καὶ ἐπέκεινα τῶν D676 ἀπίστων τυγχάνων, λεγε μοι ἑκάστην ὑπόθεσιν ἐκ θεοῦ γεγονυῖαν, πόσην τὴν τὴν θαυματουργίαν καὶ ἔκπληξιν; πόθεν ἐξ οὐκ ὄντων οὐρανὸς τέ ταται ἐν μετεώρῳ ἀναπεπετασμένος; πόθεν", + "candidate_score": 0.593235, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_25_27", + "bdc_text": "s. Fischer II 1402 . Ich wart yetz widerumandererseits ; s. Grimm XXIX 1352 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3047", + "psc_text": "M 12 f μήτε — πεπεδημένους] aber Jeremias u. David redete davon S 13 καὶ < U Ι προσφέρειν M 14 φαίνονται] dahinfallen S 16 ἔτι τε < S 18 τῶν λόγων] den vorliegenden Worten S, vgl. Ζ. 19 Ι ω Θεόφιλε < S 19f καθάπερ — ὃ βουλόμεθα < S 19 ἵν’ < M τὸ πᾶν Pa 22 καθάπερ μεγάλην πόλιν hinter διεκόσμησε S 23 αὑτῷ Bonwetsch, nach S: in sich Ι ἥρμοστο] εἱρμόσατο Μ ἠρμώσατο U harmonisch irar S 23 f καὶ πάντα — διαφοραὶς < S διαφοραῖς, ἴνα τελείως ὁ κόσμος εἰς κάλλος αὐξηθῇ, παντοίας φύσεως ζωοτοκήσας μορφάς, ἄστρα μὲν κατὰ τὸν οὐρανὸν καὶ πτηνὰ κατὰ τὸν ἀέρα, τετράποδα δὲ κατὰ τὴν γῆν καὶ νηκτὰ κατὰ τὸ ὕδωρ, τελευταῖον τὸν ἄνθρωπον, προετοιμάσας ὡς οἰκίαν αὐτῷ καλλίστην τὸ πᾶν, πᾶν, τῆς ἰδίας εἰκόνος ἐμφερὲς εἰς τὸν κόσμον εἰσήγαγεν, ἄγαλμα ὡς ἐν ναῷ καλῷ φαιδρὸν ταῖς ἑαυτοῦ χερσὶ κατασκευάσας.", + "candidate_score": 0.592827, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_25_27", + "bdc_text": "s. Fischer II 1402 . Ich wart yetz widerumandererseits ; s. Grimm XXIX 1352 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2772", + "psc_text": "σσης—ὑετοῦ διελθόντος<Μ 3* <παρα- φυάδων<* 4 ἐκβαλούσης U 8 κηρύγματος Μ 9 εὐρέως U | τοσαύτην Μ | * <τουτέστιν>* 12 εἰς μετάνοιαν U 15 ἤδη Μ | θεσαύ] δευτέρα Μ | μετὰ τὴν μετάνοιαν καὲ < Μ 17 f ἐλθὲ—περιστερά μου, καὶ* 27 <τουτέστιν>* τοῦτο γάρ ἐστιν σκέπη πέτρας, σκέπη ἐλπίδος καὶ πίστεως καὶ ἀληθείας. »ἐχόμενα τοῦ προτειχίσματος«, τουτέστιν πρὶν ἢ κλεισθῆναι τὴν πύλην, πρὶν ἢ εἴσω περιβόλων γενόμενος ὁ βασιλεὺς μηκέτι εἰσδέξηται, τουτέστιν μετὰ τὴν ἐντεῦθεν ἀπαλλαγήν τε καὶ θάνατον, ὅτε οὐκέτι »ἐχόμενα", + "candidate_score": 0.592746, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_25_27", + "bdc_text": "s. Fischer II 1402 . Ich wart yetz widerumandererseits ; s. Grimm XXIX 1352 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2917", + "psc_text": "συνηρίθμησε τοῖς ἄλλοις κτίσμασιν M U 5–S. 411, 2 Georg. mon. Chron. 456, 20—457, 6 de Boor 1 vor κατὰ + καὶ Μ 2 δὲ ] τε U | ἡ καὶ] εἰ καὶ Μ 3 τε < U 4 παρασκευάζει U | δεινοτέραν] δι᾿ U 5 † δεινὴν] lies wohl κακὴν * | ἐη αὐτοῦ Georg. 6 vor Ἄρειος + ὁ U | προφάσεις] ἀφορμὰς Georg. |ἑξῆς Μ 6 f ἀνόμοιοί τε + ἀνόσιοι Goerg. 7 οἱ < U οἱ λοιποὶ πάντες Georg. 8 δῆθεν < Georg. | περὶ τῶν ἀρχῶν *] κατὰ τὴν ἀρχὴν MU Georg. |λέγειν * 23 τῶν δὲ2] τῆς δὲ U 24 θήρων U | etwa τὰ λείψανα συνάγει καὶ ὁλοσχερεῖς ἡμᾶς εἰς παλιγγενεσίαν> * vgl. S. 520, 7f Εἰ γὰρ τὰ <ὄντα> ἐξ οὐκ ὄντων ἐποίησεν εἰς τὸ εἶναι, πόσῳ δὴ μᾶλλον τὸ ὄν εἰς τὴν ἰδίαν κατάστασιν εὐχερῶς ἀποκαταστήσει; ἴνα δικαίαν ὁρίσῃ κρίσιν, ἴνα μὴ ἓτερον ἀνθ᾿ ἑτέρου κρίνῃ, ἵνα μὴ ἀπο- στερήσῃ τὸ καμόν. εἰ γὰρ ψυχῆς ἡ ἀπόλαυσις καὶ οὐρανῶν βασιλείας κληρονομία, μετασχέτω τὸ σῶμα ὡν βούλεται· τρυφάτωσαν οἱ περὶ τὸν Γεδεὼν καὶ μὴ κακουχείσθωσαν ἐν μηλωταῖς καὶ αἰγείοις δέρμασι«, μὴ μάτην καμνέτω Ἰωάννης ἐκ καμήλων ἔχων τὸ ἔνδυμα, μὴ ἐν ἀναχωρήσει τὴν σάρκα ὑπωπιάσωμεν, μὴ τὰ σώματα ἡμῶν δαμάσωμεν ἐν ἁγνείᾳ. εἰ δὲ ἄρα κοινωνεῖ σῶμα ψυχῇ ἐν πολιτείαις ἐν ἁγνείᾳ ἐν νηστείᾳ καὶ ταῖς ἄλλαις ἀρεταῖς, »οὐκ ἄδικος ὁ θεὸς. ἀποστερεῖν τὸν κάματον τοῦ κεκμηκότος καὶ μὴ", + "candidate_score": 0.591124, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_25_27", + "bdc_text": "s. Fischer II 1402 . Ich wart yetz widerumandererseits ; s. Grimm XXIX 1352 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2969", + "psc_text": "fügen sie diesen bei] λέγουσιν ΜU εὐαγγελικά, οἶον [ὡς] τό »ἐκεὶ ἔσται ὁ κλαυρμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὁδόντων« καὶ τό »φοβήθητε τὸν δυνάμενον καὶ ψυχὴν καὶ σῶμα ἀπολέσαι ἐν Γεεννῃ« καὶ τὸ ἐν τῷ Παὐλῳ »ζωοποιήσει τὰ θνητὰ ὑμῶν σώματα διὰ τοῦ ἐνοικοῦντος αὐτοῦ πνεύματος ἐν ὑμῖν«. 14.Χρὴ δὲ πάντα τὸν φιλαλήθη κατὰ ταὐτὸν τούτοις τὸν νοῦν ἐπιστήσαντα περὶ τῆς ἀναστάσεως ἀγωνίσασθαι, σῶσαί τε καὶ τὴν τῶν ἀρχρίων παράδοσιν καὶ φυλάξασθαι μὴ ἐμπεσεῖν εἰς φλυαρίαν πτωχῶν νοημάτων, παδυνάτων τε ἅμα καὶ θεοῦ ἀναξίων. τοῦτο οὖν εἰς τὸν τόπον τοῦτον διαληπτέον, ὅτι πᾶν σῶμα ὑπὸ φύσεως συνεχόμενον τῆς καταταττούσης ἔξωθέν τινα δίκην τροφῆς εἰς αὐτὸ καὶ ἀπεκκρινούσης ἀντὶ τῶν ἐπεισαγομένων ἕτερα, ὤςπερ τὰ τῶν ζᾠων, τὸ ὑλικὸν ὑποκείμενον οὑδέποτε ἔχει ταυτόν. διάπερ οὐ κακῶς ποταμὸς ὡνόμασται τὸ σῶμα, διότι ὡς πρὸς τὸ ἀκριβὲς τάχα οὐδὲ δύο ἠμερῶν τὸ πρῶτον ὑποκείμενον ταὐτόν ἐστιν ἐν τῷ σώματι ἡμῶν, καίτοι γε τοῦ οἱονεὶ", + "candidate_score": 0.590881, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_42", + "bdc_text": "Dieser Nachtrag wurde auf der äußeren Seite des bereits versiegelten Briefes vermerkt , und Blarer vergaß dabei , die Adresse anzubringen.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1681", + "psc_text": "die Angaben S. 123, 18ff. Tertullians (adv. Marc. V 2ff) stimmt mit der des Epiph. überein, nur daß Tertullian den Epheser- als Laodicenerbrief gibt u. den Philemon- hinter den Philipperbrief stellt V M 1 <μᾶλλον> * 2 περιέκκοψε, erstes κ durchgestrichen V corr 3 ει aus η, nach dem Wort Rasur von 2—3 Buchstaben V corr | δὲ 2 < Μ 6 περιτέμνων, ων auf Rasur V corr 8 ὑπ᾿] ἀπ᾿ V 12 Κολοσσαεῖς, ο aus α V corr Κολοσσαεῖς Μ 13 ἐννάτη Μ 14 Λαοδικείας V M 16 αὐτὸν, α u. v auf Rasur V corr σὺν *] ἐν V M 18 αὐτῷ Dind.] αὐτοῦ aus αὐτῶν Vcorr αὐτῶν Μ 19 ἐπιστολῶν Corn.] ἀποστόλων V M 21 οὖν] lies δὲ? * καὶ ὅτι ἀνάστασιν σαρκὸς ὁ ἀπόστολος κηρύττει καὶ δικαίους τοὺς προφήτας ὀνομάζει καὶ ἐν σῳζομένοις ὑπάρχοντας τοὺς περὶ Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακὼβ καὶ πάντα ὅσα ἐστὶ τῆς", + "candidate_score": 0.589963, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "13123_sent_25_27", + "bdc_text": "s. Fischer II 1402 . Ich wart yetz widerumandererseits ; s. Grimm XXIX 1352 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2923", + "psc_text": "προϋπάρχειν + κτἑ τῶν βλασφημιῶν αὐτοῦ Georg. | ταύτας] τουτους Μ 3 ἀναπλακήσας Μ 4 πεπέμφθαι U | <κάτω> * 5 πρὸς] εἰς U 6 δεδέσθαι] δέχεσθαι Μ τῷ σώματι· τὴν πάλαι Ἐλλήνων μυθώδη ὐπόνοιαν φανταζόμενος. εἰς ταῦτα δὲ καὶ <ἄλλους> μύθους ἐκτίθεται. ψυχὴν γάρ φησι διὰ τοῦτο καλοῦμεν, διὰ τὸ ἄνωθεν ἐψύχθαι. μαρτυρίας δὲ κατὰ τὸν ἴδιον νοῦν ἐπιπλάσσεται ἀπὸ τῶν θείων γραφῶν, οὐχ οὕτως ἐχούσας οὐδὲ οὕτως ἐκδεδομένας. τὸ γὰρ εἰπεῖν, φησί, τὸν προφήτην »πρὶν ἢ ταπεινωθῆναί με ἐγὼ ἐπλημμέλησα«, [ἐξ] αὐτῆς, φησί, τῆς ψυχῆς ὁ λόγος, ὡς ἄνω ἐν οὐρανῷ πλημμεληςάσης, πρὶν ἢ ἐν τῷ σώματι τεταπεινῶσθαι· καὶ τὸ εἰπεῖν »ἐπίστρεψον ἡ ψυχή μου εἰς τὴν ἀνάπαυςίν σου«, ὡς τοῦ ἀνδραγαθήσαντος ἐνταῦθα ἐν ἀγαθοεργίᾳ, ἐπιστρέφοντος ε��ς τὴν ἄνω ἀνάπαυσιν διὰ τὴν αὐτοῦ τῆς ἐργαςίας δικαιοπραγίαν. καὶ πολλὰ ἔστιν ἄλλα τοιαῦτα λέγειν. τὸ κατ᾿ εἰκόνα δέ φησιν ἀπολωλεκέναι τὸν Ἀδάμ. ἐντεῦθεν φησὶ καὶ τοὺς χιτῶνας τοὺς δερματίνους ἐπισημάνασθαι", + "candidate_score": 0.589563, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file