diff --git "a/6/6232.json" "b/6/6232.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/6/6232.json" @@ -0,0 +1,2010 @@ +{ + "letter_id": "6232", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/6232", + "dominant_topic": 16, + "topic_dist": [ + 0.05047, + 0.044557, + 0.056077, + 0.054107, + 0.052457, + 0.046056, + 0.052221, + 0.04544, + 0.04415, + 0.060072, + 0.054594, + 0.051567, + 0.04348, + 0.049621, + 0.039236, + 0.042623, + 0.05627, + 0.049211, + 0.054609, + 0.053181 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-sequentibus-libris", + "max_score": 0.720471, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_3_5", + "bdc_text": "Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae . Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere . ut alios paceam P. Melanchthonum constat communicationem illam idiomatum ( qua sola prope in hunc errorem inducti adversarii videntur )", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-sequentibus-libris_window_0", + "psc_text": "S. AUGUSTINUS IN LIB. VIII DE GENESI AD LITT., CAP. II. Contra Manichaeos, qui has litteras Veteris Testamenti non aliter quam oportet accipiendo errant, sed omnino non accipiendo et detestando blasphemant, duos conscripsi libros recenti tempore conversionis meae; cito volens eorum vel confutare deliramenta, vel erigere intentionem ad quaerendum in Litteris quas oderunt, christianam et evangelicam fidem. Et quia non mihi tunc occurrebant omnia quemadmodum proprie possent accipi, magisque non posse accipi videbantur, aut vix posse aut difficile; ne retardarer, quid figurate significarent ea, quae ad litteram non potui invenire, quanta valui brevitate et perspicuitate explicavi, ne vel multa lectione vel disputationis obscuritate deterriti, in manus ea sumere non cararent.", + "candidate_score": 0.720471, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_2_4", + "bdc_text": "Hoc praesertim quo mittendae tibi aliorum literae in tempore nimirum Georgii a Stetten , qui uti in ea re opera linea suo iure , saepissime solet . Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae . Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-sequentibus-libris_window_0", + "psc_text": "S. AUGUSTINUS IN LIB. VIII DE GENESI AD LITT., CAP. II. Contra Manichaeos, qui has litteras Veteris Testamenti non aliter quam oportet accipiendo errant, sed omnino non accipiendo et detestando blasphemant, duos conscripsi libros recenti tempore conversionis meae; cito volens eorum vel confutare deliramenta, vel erigere intentionem ad quaerendum in Litteris quas oderunt, christianam et evangelicam fidem. Et quia non mihi tunc occurrebant omnia quemadmodum proprie possent accipi, magisque non posse accipi videbantur, aut vix posse aut difficile; ne retardarer, quid figurate significarent ea, quae ad litteram non potui invenire, quanta valui brevitate et perspicuitate explicavi, ne vel multa lectione vel disputationis obscuritate deterriti, in manus ea sumere non cararent.", + "candidate_score": 0.713939, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_1_3", + "bdc_text": "S. Paras tuas , sed quicquam suavos , amorisque plenas accipio literas d. Bullingere ornatissime , et quibus sine alienati abs te animi suspicione non possum non respondere . Hoc praesertim quo mittendae tibi aliorum literae in tempore nimirum Georgii a Stetten , qui uti in ea re opera linea suo iure , saepissime solet . Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-sequentibus-libris_window_0", + "psc_text": "S. AUGUSTINUS IN LIB. VIII DE GENESI AD LITT., CAP. II. Contra Manichaeos, qui has litteras Veteris Testamenti non aliter quam oportet accipiendo errant, sed omnino non accipiendo et detestando blasphemant, duos conscripsi libros recenti tempore conversionis meae; cito volens eorum vel confutare deliramenta, vel erigere intentionem ad quaerendum in Litteris quas oderunt, christianam et evangelicam fidem. Et quia non mihi tunc occurrebant omnia quemadmodum proprie possent accipi, magisque non posse accipi videbantur, aut vix posse aut difficile; ne retardarer, quid figurate significarent ea, quae ad litteram non potui invenire, quanta valui brevitate et perspicuitate explicavi, ne vel multa lectione vel disputationis obscuritate deterriti, in manus ea sumere non cararent.", + "candidate_score": 0.661231, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_0_2", + "bdc_text": "4 . S. Paras tuas , sed quicquam suavos , amorisque plenas accipio literas d. Bullingere ornatissime , et quibus sine alienati abs te animi suspicione non possum non respondere . Hoc praesertim quo mittendae tibi aliorum literae in tempore nimirum Georgii a Stetten , qui uti in ea re opera linea suo iure , saepissime solet .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-sequentibus-libris_window_0", + "psc_text": "S. AUGUSTINUS IN LIB. VIII DE GENESI AD LITT., CAP. II. Contra Manichaeos, qui has litteras Veteris Testamenti non aliter quam oportet accipiendo errant, sed omnino non accipiendo et detestando blasphemant, duos conscripsi libros recenti tempore conversionis meae; cito volens eorum vel confutare deliramenta, vel erigere intentionem ad quaerendum in Litteris quas oderunt, christianam et evangelicam fidem. Et quia non mihi tunc occurrebant omnia quemadmodum proprie possent accipi, magisque non posse accipi videbantur, aut vix posse aut difficile; ne retardarer, quid figurate significarent ea, quae ad litteram non potui invenire, quanta valui brevitate et perspicuitate explicavi, ne vel multa lectione vel disputationis obscuritate deterriti, in manus ea sumere non cararent.", + "candidate_score": 0.632393, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini", + "max_score": 0.702929, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_3_5", + "bdc_text": "Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae . Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere . ut alios paceam P. Melanchthonum constat communicationem illam idiomatum ( qua sola prope in hunc errorem inducti adversarii videntur )", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_72", + "psc_text": "quorum in Latinam linguam sententias transferebam. « Sed, dixi, qui diligens lector est, statim requiret, et dicet. Et rursus in fine, Alius vero hoc quod ait, ut ostenderet in saeculis supervenientibus abundantes divitias gratiae suae, ad illam intelligentiam transfert. » Ecce, inquies, sub diligentis lectoris persona, Origenis sententias explicasti. Fateor errorem, non debui diligentem dicere, sed blasphemum: quod si fecissem, et aliquo scissem vaticinio te istiusmodi naenias sectaturum, etiam calumniae verba vitassem. Grande crimen si Origenem diligentem dixi esse lectorem, cujus septuaginta libros interpretatus sum, quem in coelum laudibus tuli; pro quo compulsus sum ante biennium brevi libello tuis contra me praeconiis respondere ( Epistola ad Pammach. ante biennium scripta ). Ecclesiarum magistrum a me dictum esse Origenem, in tuis laudibus objicis: et putas quod pertimescere debeam, si diligentem lectorem me illum dixisse inimicus accuses. Solemus et negotiatores parcissimos, et frugi servos, et molestos paedagogos, et argutissimos fures, diligentes vocare.", + "candidate_score": 0.702929, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_3_5", + "bdc_text": "Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae . Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere . ut alios paceam P. Melanchthonum constat communicationem illam idiomatum ( qua sola prope in hunc errorem inducti adversarii videntur )", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_0", + "psc_text": "IN LIBROS CONTRA RUFINUM ADMONITIO, Dissensionis Hieronymum inter ac Rufinum longe notior historia est, quam nostra explicatione ut indigeat. Causa mali tanti Latina versio librorum Origenis περὶ Ἀρχῶν fuit, quam presbyter Aquileiensis, sublesta utique fide, elaboraverat Romae circa annum 398. Nam ut Origeniani dogmatis venena, subdolae interpretationis fuco oblita, Latinis auribus tutius propinaret, praefationem operi praefixit, in qua Hieronymum figuratis laudibus praedicabat, veluti Adamantii opinionum fautorem, suaeque sententiae socium: ipsum vero librum ab ascriptis erroribus expurgatum opera sua jactabat. Sed cum multa essent adhuc quae christianas aures moverent, et minus catholice dicta existimarentur, Pammachius et Oceanus Hieronymo auctores fuerunt, ut germanam ipse ejus libri interpretationem vulgaret, nequaquam dissimulatis erroribus, quo se manifesto proderent; purgaretque adeo suspicionem favoris in Origenem ab aemulo injectam, ne si criminantem convincere differret, consentire illi videretur. S. Doctor datis primum Rufino litteris, amice conquestus est: deinde anno 400 Origenis ipsum librum ita ad finem vertit, ut", + "candidate_score": 0.698382, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_3_5", + "bdc_text": "Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae . Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere . ut alios paceam P. Melanchthonum constat communicationem illam idiomatum ( qua sola prope in hunc errorem inducti adversarii videntur )", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_144", + "psc_text": "Cujus diversitatis causam plenius tibi in Apologetico, quem Pamphilus in libris suis scripsit, edidimus brevissimo libello superaddito, in quo evidentibus, ut arbitror, probamentis, corruptos esse in quamplurimis ab haereticis et malevolis libros ejus ostendimus, et praecipue istos, quos nunc exigis ut interpreter, id est, περὶ Ἀρχῶν. » Non tibi suffecerat Eusebii, vel certe ut tu vis, Pamphili pro Origene defensio, nisi quod ab illis minus dictum putabas, tu quasi sapientior et doctior adderes? Longum est, si velim totum librum tuum huic operi inserere, et propositis capitulis ad singula respondere, quid in his vitiorum sermo habeat, quid mendaciorum assertio, quid inconsequens textus ipse verborum. Unde laciniosae disputationis fastidia fugiens, et in arctum verba compingens, tantum sensibus respondebo. Statim de portu egrediens, navem impegit. Referens enim de Apologia Pamphili martyris (quam nos Eusebii, Arianorum principis, probavimus) de qua dixerat, Prout potuimus, 506 vel res poposcit, Latino sermone digessimus, intulit: « Illud est,", + "candidate_score": 0.689666, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_3_5", + "bdc_text": "Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae . Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere . ut alios paceam P. Melanchthonum constat communicationem illam idiomatum ( qua sola prope in hunc errorem inducti adversarii videntur )", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_43", + "psc_text": "mecum dogmatis erat: aut nunc frustra inimicus accusat, quem prius ut orthodoxum praedicavit. Sed forsitan tunc errores meos quasi amicus tacuit; et nunc iratus profert quod prius celaverat. 15. Comment. in epist. ad Ephes. tuetur. --Quamquam non mereatur fidem inconstantia, et professae inimicitiae suspicionem habeant mendacii: tamen audacter conferam gradum, volens scire quid haereticum scripserim, ut aut cum illo agam poenitentiam, et Origenis mala ignorasse me jurem, ac nunc primum a papa Theophilo didicisse impietates ejus: aut certe doceam me quidem bene sensisse, sed illum more suo non intelligere. Neque enim fieri potest ut in eisdem ad Ephesios libris, quos ut audio, criminatur, et bene et male dixerim; et de eodem fonte dulce amarumque processerit: ut qui toto opere damnaverim eos, qui credunt animas ex Angelis conditas, subito mei oblitus 471 id defenderem quod ante damnavi. Stultitiam mihi objicere non potest, quem disertissimum et eloquentissimum in suis opusculis praedicavit. Alioqui", + "candidate_score": 0.689148, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_4_6", + "bdc_text": "Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere . ut alios paceam P. Melanchthonum constat communicationem illam idiomatum ( qua sola prope in hunc errorem inducti adversarii videntur ) realem , multis in locis ridere exagitare , confusionemque naturarum appellare nec obscure hoc dogma damnare , cum aliis multis , quorum magna est etiam apud adversarios autoritas .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_0", + "psc_text": "IN LIBROS CONTRA RUFINUM ADMONITIO, Dissensionis Hieronymum inter ac Rufinum longe notior historia est, quam nostra explicatione ut indigeat. Causa mali tanti Latina versio librorum Origenis περὶ Ἀρχῶν fuit, quam presbyter Aquileiensis, sublesta utique fide, elaboraverat Romae circa annum 398. Nam ut Origeniani dogmatis venena, subdolae interpretationis fuco oblita, Latinis auribus tutius propinaret, praefationem operi praefixit, in qua Hieronymum figuratis laudibus praedicabat, veluti Adamantii opinionum fautorem, suaeque sententiae socium: ipsum vero librum ab ascriptis erroribus expurgatum opera sua jactabat. Sed cum multa essent adhuc quae christianas aures moverent, et minus catholice dicta existimarentur, Pammachius et Oceanus Hieronymo auctores fuerunt, ut germanam ipse ejus libri interpretationem vulgaret, nequaquam dissimulatis erroribus, quo se manifesto proderent; purgaretque adeo suspicionem favoris in Origenem ab aemulo injectam, ne si criminantem convincere differret, consentire illi videretur. S. Doctor datis primum Rufino litteris, amice conquestus est: deinde anno 400 Origenis ipsum librum ita ad finem vertit, ut", + "candidate_score": 0.688738, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_4_6", + "bdc_text": "Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere . ut alios paceam P. Melanchthonum constat communicationem illam idiomatum ( qua sola prope in hunc errorem inducti adversarii videntur ) realem , multis in locis ridere exagitare , confusionemque naturarum appellare nec obscure hoc dogma damnare , cum aliis multis , quorum magna est etiam apud adversarios autoritas .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_144", + "psc_text": "Cujus diversitatis causam plenius tibi in Apologetico, quem Pamphilus in libris suis scripsit, edidimus brevissimo libello superaddito, in quo evidentibus, ut arbitror, probamentis, corruptos esse in quamplurimis ab haereticis et malevolis libros ejus ostendimus, et praecipue istos, quos nunc exigis ut interpreter, id est, περὶ Ἀρχῶν. » Non tibi suffecerat Eusebii, vel certe ut tu vis, Pamphili pro Origene defensio, nisi quod ab illis minus dictum putabas, tu quasi sapientior et doctior adderes? Longum est, si velim totum librum tuum huic operi inserere, et propositis capitulis ad singula respondere, quid in his vitiorum sermo habeat, quid mendaciorum assertio, quid inconsequens textus ipse verborum. Unde laciniosae disputationis fastidia fugiens, et in arctum verba compingens, tantum sensibus respondebo. Statim de portu egrediens, navem impegit. Referens enim de Apologia Pamphili martyris (quam nos Eusebii, Arianorum principis, probavimus) de qua dixerat, Prout potuimus, 506 vel res poposcit, Latino sermone digessimus, intulit: « Illud est,", + "candidate_score": 0.679338, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_4", + "bdc_text": "Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_144", + "psc_text": "Cujus diversitatis causam plenius tibi in Apologetico, quem Pamphilus in libris suis scripsit, edidimus brevissimo libello superaddito, in quo evidentibus, ut arbitror, probamentis, corruptos esse in quamplurimis ab haereticis et malevolis libros ejus ostendimus, et praecipue istos, quos nunc exigis ut interpreter, id est, περὶ Ἀρχῶν. » Non tibi suffecerat Eusebii, vel certe ut tu vis, Pamphili pro Origene defensio, nisi quod ab illis minus dictum putabas, tu quasi sapientior et doctior adderes? Longum est, si velim totum librum tuum huic operi inserere, et propositis capitulis ad singula respondere, quid in his vitiorum sermo habeat, quid mendaciorum assertio, quid inconsequens textus ipse verborum. Unde laciniosae disputationis fastidia fugiens, et in arctum verba compingens, tantum sensibus respondebo. Statim de portu egrediens, navem impegit. Referens enim de Apologia Pamphili martyris (quam nos Eusebii, Arianorum principis, probavimus) de qua dixerat, Prout potuimus, 506 vel res poposcit, Latino sermone digessimus, intulit: « Illud est,", + "candidate_score": 0.679275, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_4", + "bdc_text": "Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_0", + "psc_text": "IN LIBROS CONTRA RUFINUM ADMONITIO, Dissensionis Hieronymum inter ac Rufinum longe notior historia est, quam nostra explicatione ut indigeat. Causa mali tanti Latina versio librorum Origenis περὶ Ἀρχῶν fuit, quam presbyter Aquileiensis, sublesta utique fide, elaboraverat Romae circa annum 398. Nam ut Origeniani dogmatis venena, subdolae interpretationis fuco oblita, Latinis auribus tutius propinaret, praefationem operi praefixit, in qua Hieronymum figuratis laudibus praedicabat, veluti Adamantii opinionum fautorem, suaeque sententiae socium: ipsum vero librum ab ascriptis erroribus expurgatum opera sua jactabat. Sed cum multa essent adhuc quae christianas aures moverent, et minus catholice dicta existimarentur, Pammachius et Oceanus Hieronymo auctores fuerunt, ut germanam ipse ejus libri interpretationem vulgaret, nequaquam dissimulatis erroribus, quo se manifesto proderent; purgaretque adeo suspicionem favoris in Origenem ab aemulo injectam, ne si criminantem convincere differret, consentire illi videretur. S. Doctor datis primum Rufino litteris, amice conquestus est: deinde anno 400 Origenis ipsum librum ita ad finem vertit, ut", + "candidate_score": 0.677178, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_2_4", + "bdc_text": "Hoc praesertim quo mittendae tibi aliorum literae in tempore nimirum Georgii a Stetten , qui uti in ea re opera linea suo iure , saepissime solet . Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae . Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_72", + "psc_text": "quorum in Latinam linguam sententias transferebam. « Sed, dixi, qui diligens lector est, statim requiret, et dicet. Et rursus in fine, Alius vero hoc quod ait, ut ostenderet in saeculis supervenientibus abundantes divitias gratiae suae, ad illam intelligentiam transfert. » Ecce, inquies, sub diligentis lectoris persona, Origenis sententias explicasti. Fateor errorem, non debui diligentem dicere, sed blasphemum: quod si fecissem, et aliquo scissem vaticinio te istiusmodi naenias sectaturum, etiam calumniae verba vitassem. Grande crimen si Origenem diligentem dixi esse lectorem, cujus septuaginta libros interpretatus sum, quem in coelum laudibus tuli; pro quo compulsus sum ante biennium brevi libello tuis contra me praeconiis respondere ( Epistola ad Pammach. ante biennium scripta ). Ecclesiarum magistrum a me dictum esse Origenem, in tuis laudibus objicis: et putas quod pertimescere debeam, si diligentem lectorem me illum dixisse inimicus accuses. Solemus et negotiatores parcissimos, et frugi servos, et molestos paedagogos, et argutissimos fures, diligentes vocare.", + "candidate_score": 0.672062, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_4_6", + "bdc_text": "Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere . ut alios paceam P. Melanchthonum constat communicationem illam idiomatum ( qua sola prope in hunc errorem inducti adversarii videntur ) realem , multis in locis ridere exagitare , confusionemque naturarum appellare nec obscure hoc dogma damnare , cum aliis multis , quorum magna est etiam apud adversarios autoritas .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_43", + "psc_text": "mecum dogmatis erat: aut nunc frustra inimicus accusat, quem prius ut orthodoxum praedicavit. Sed forsitan tunc errores meos quasi amicus tacuit; et nunc iratus profert quod prius celaverat. 15. Comment. in epist. ad Ephes. tuetur. --Quamquam non mereatur fidem inconstantia, et professae inimicitiae suspicionem habeant mendacii: tamen audacter conferam gradum, volens scire quid haereticum scripserim, ut aut cum illo agam poenitentiam, et Origenis mala ignorasse me jurem, ac nunc primum a papa Theophilo didicisse impietates ejus: aut certe doceam me quidem bene sensisse, sed illum more suo non intelligere. Neque enim fieri potest ut in eisdem ad Ephesios libris, quos ut audio, criminatur, et bene et male dixerim; et de eodem fonte dulce amarumque processerit: ut qui toto opere damnaverim eos, qui credunt animas ex Angelis conditas, subito mei oblitus 471 id defenderem quod ante damnavi. Stultitiam mihi objicere non potest, quem disertissimum et eloquentissimum in suis opusculis praedicavit. Alioqui", + "candidate_score": 0.671818, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_2_4", + "bdc_text": "Hoc praesertim quo mittendae tibi aliorum literae in tempore nimirum Georgii a Stetten , qui uti in ea re opera linea suo iure , saepissime solet . Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae . Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_0", + "psc_text": "IN LIBROS CONTRA RUFINUM ADMONITIO, Dissensionis Hieronymum inter ac Rufinum longe notior historia est, quam nostra explicatione ut indigeat. Causa mali tanti Latina versio librorum Origenis περὶ Ἀρχῶν fuit, quam presbyter Aquileiensis, sublesta utique fide, elaboraverat Romae circa annum 398. Nam ut Origeniani dogmatis venena, subdolae interpretationis fuco oblita, Latinis auribus tutius propinaret, praefationem operi praefixit, in qua Hieronymum figuratis laudibus praedicabat, veluti Adamantii opinionum fautorem, suaeque sententiae socium: ipsum vero librum ab ascriptis erroribus expurgatum opera sua jactabat. Sed cum multa essent adhuc quae christianas aures moverent, et minus catholice dicta existimarentur, Pammachius et Oceanus Hieronymo auctores fuerunt, ut germanam ipse ejus libri interpretationem vulgaret, nequaquam dissimulatis erroribus, quo se manifesto proderent; purgaretque adeo suspicionem favoris in Origenem ab aemulo injectam, ne si criminantem convincere differret, consentire illi videretur. S. Doctor datis primum Rufino litteris, amice conquestus est: deinde anno 400 Origenis ipsum librum ita ad finem vertit, ut", + "candidate_score": 0.669909, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_4", + "bdc_text": "Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_152", + "psc_text": "perversi homines ad assertionem dogmatum suorum sub virorum sanctorum nomine, tamquam facilius credenda, interseruerint ea, quae illi nec sensisse, nec scripsisse credendi sunt? » Clementem quoque Alexandrinae Ecclesiae presbyterum, virum catholicum, scribit in libris suis interdum Dei Filium dicere creatum: et Dionysium Alexandrinae urbis episcopum, virum eruditissimum, contra Sabellium quatuor voluminibus disputantem, in Arianum dogma delabi. Et sub his exemplis illud agit, ut non ecclesiasticos, et catholicos viros male sensisse, sed ab haereticis eorum scripta corrupta esse testetur, et concludat ad extremum, dicens: « De Origene quoque, in quo similiter, ut in his quos supra diximus, quaedam diversitas invenitur, istud non sufficiat sentire, quod de praejudicatis jam catholicis sentitur, vel intelligitur viris, ne similis causae, similis sufficiat excusatio. » Si conceditur, ut quidquid in libris noxium reperitur, ab aliis corruptum sit [ Al. id si ita est nihil, etc. ], nihil eorum erit, quorum fertur nominibus; sed his deputabitur, a", + "candidate_score": 0.661972, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_4", + "bdc_text": "Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_245", + "psc_text": "De tuo codice quasi Pamphili exemplar accepimus. Credidi Christiano, et credidi monacho: non putavi tantum sceleris a te posse confingi. Postea vero per interpretationem tuam, quaestione contra Origenem toto orbe commota, in quaerendis exemplaribus diligentior fui, et in Caesariensi Bibliotheca Eusebii sex volumina reperi Ἀπολογίας ὑπὲρ Ὠριγένους. Quae cum legissem, primum eum librum deprehendi, quem tu solus sub nomine martyris edidisti, de Filio et Spiritu Sancto, in bonam partem plerisque blasphemiis commutatis. Et hoc vel Didymum, vel te, vel alium fecisse nescio quem, quod tu apertissime in libris περὶ Ἀρχῶν, fecisse convinceris: maxime cum idem Eusebius (ut jam duobus ( superioribus ) libris docui) scribat Pamphilum, nihil proprii operis edidisse. Dic ergo et tu, a quo exemplar acceperis, nec mihi ad subterfugiendum 542 crimen, mortuos aliquos nomines: ut cum auctorem ostendere non potueris, illum [ Al. alium] proferas, qui non possit respondere. Sin autem rivulus ille in tuis scriniis fontem", + "candidate_score": 0.660036, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_5_7", + "bdc_text": "ut alios paceam P. Melanchthonum constat communicationem illam idiomatum ( qua sola prope in hunc errorem inducti adversarii videntur ) realem , multis in locis ridere exagitare , confusionemque naturarum appellare nec obscure hoc dogma damnare , cum aliis multis , quorum magna est etiam apud adversarios autoritas . Sed monitare tibi nihil opus , praefertim cum maximo habeas d. Res Gallicas ad me ex literis Bezae ad te .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_197", + "psc_text": "a se mutuari! Primum enim magnorum sumptuum est, 524 et infinitae difficultatis, exemplaria habere omnia. Denique et qui habuerint, et Hebraei sermonis ignari sunt, magis errabunt, ignorantes quis e multis verius dixerit. Quod etiam sapientissimo cuidam, nuper apud Graecos accidit, ut interdum Scripturae sensum relinquens, uniuscujuslibet [ Al. uniuscujusque] interpretis sequeretur errorem. Nos autem qui Hebraeae linguae saltem parvam habemus scientiam, et Latinus nobis utcumque sermo non deest, et de aliis magis possumus judicare, et ea quae ipsi intelligimus, in nostra lingua exprimere. » 29. Ex Prolog. in Job. --Transibo ad librum Job, quem post Septuaginta interpretum editionem, quam Origenes obelis, asteriscisque distinxit, ante annos plurimos Latino sermoni datum, cum rursum juxta ipsum Hebraicum verterem, sic locutus sum: « Cogor per singulos Scripturae divinae libros, adversariorum respondere maledictis, qui interpretationem meam, reprehensionem Septuaginta interpretum criminantur: quasi non et apud Graecos Aquila, Symmachus et Theodotion vel verbum e verbo, vel sensum", + "candidate_score": 0.651211, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_10_12", + "bdc_text": "De Davide Hangonem , quod scribam , nescio nec , quod polliceat , habeo , tantum scribo , data prima quoque occasione me eius erga te animum exploraturum . Quod filium d. a Stetzen , commendasti , fecisti , gratum mihi , utque me cum meis deinceps etiam commendatum habeas magnopere rogo . Quod reliquum est , bene vale , et si quid vel mihi vel stetten rescripturus es ad d. Blaurerum , mittito .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_150", + "psc_text": "de Spiritu sancto librum in Latinam linguam vertimus ( Vid. supra ). Certe hic in his, quae ab haereticis in Origenis operibus addita sunt, consentire non potuit; et in ipsis περὶ Ἀρχῶν, quos tu interpretatus es libris, breves dictavit Commentariolos, quibus non negaret ab Origene scripta, quae scripta sunt: sed nos simplices homines non posse intelligere, quae dicuntur: et quo sensu in bonam partem accipi debeant, persuadere conatur. Hoc dumtaxat de Filio, et Spiritu sancto. Caeterum in aliis dogmatibus et Eusebius, et Didymus apertissime in Origenis scita concedunt, et quod omnes Ecclesiae reprobant, catholice et pie dictum esse defendunt. 17. Rufinus de adulteratione librorum Origenis. --Videamus tamen, quibus argumentis probare nitatur Origenis ab haereticis scripta vitiata. « Clemens, inquit, Apostolorum discipulus, qui Romanae Ecclesiae post Apostolos episcopus et martyr fuit, libros edidit, qui appellantur ἀναγνωρισμὸς, id est, recognitio, in quibus quum ex persona Petri Apostoli doctrina, quasi vere apostolica in", + "candidate_score": 0.650143, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_11_13", + "bdc_text": "Quod filium d. a Stetzen , commendasti , fecisti , gratum mihi , utque me cum meis deinceps etiam commendatum habeas magnopere rogo . Quod reliquum est , bene vale , et si quid vel mihi vel stetten rescripturus es ad d. Blaurerum , mittito . Is Thomae , fratris opera perferendum ad nos facile curabit .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_150", + "psc_text": "de Spiritu sancto librum in Latinam linguam vertimus ( Vid. supra ). Certe hic in his, quae ab haereticis in Origenis operibus addita sunt, consentire non potuit; et in ipsis περὶ Ἀρχῶν, quos tu interpretatus es libris, breves dictavit Commentariolos, quibus non negaret ab Origene scripta, quae scripta sunt: sed nos simplices homines non posse intelligere, quae dicuntur: et quo sensu in bonam partem accipi debeant, persuadere conatur. Hoc dumtaxat de Filio, et Spiritu sancto. Caeterum in aliis dogmatibus et Eusebius, et Didymus apertissime in Origenis scita concedunt, et quod omnes Ecclesiae reprobant, catholice et pie dictum esse defendunt. 17. Rufinus de adulteratione librorum Origenis. --Videamus tamen, quibus argumentis probare nitatur Origenis ab haereticis scripta vitiata. « Clemens, inquit, Apostolorum discipulus, qui Romanae Ecclesiae post Apostolos episcopus et martyr fuit, libros edidit, qui appellantur ἀναγνωρισμὸς, id est, recognitio, in quibus quum ex persona Petri Apostoli doctrina, quasi vere apostolica in", + "candidate_score": 0.64349, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_7", + "bdc_text": "Sed monitare tibi nihil opus , praefertim cum maximo habeas d. Res Gallicas ad me ex literis Bezae ad te .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_241", + "psc_text": "biduum, quam ad nos Epistolam scriberes, libellos meos in manus tuas venisse testaris, et idcirco non habuisse spatium ex otio respondendi: alioqui si meditatus in nos paratusque dixisses, fulmina jacere, non crimina videreris. Et quis tibi credet homini veracissimo, ut negotiator orientalium mercium, qui et hinc deportata vendere necesse habebat, et ibi emere, quae huc rursus adveheret, biduum tantum Aquileiae fuerit, ut raptim et ex tempore contra nos dictare epistolam cogereris? Libri enim tui quos limasti per triennium, disertiores sunt? Nisi forte non fuit impraesentiarum, qui tuas emendaret naenias: et idcirco omne iter dictionis tuae, absque Palladis arte, salebris et voraginibus vitiorum inciditur. Tam apertum temporis mendacium est, ut non dicam respondere, sed legere biduo mea scripta non potueris. Ex quo apparet te illam epistolam, aut pluribus diebus scripsisse, ut styli ipsius elegantia probat: aut si tumultuaria dictio [ Al. dictatio] est, nimirum te esse negligentem, qui cum extemporalis talis", + "candidate_score": 0.604941, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf052", + "work_id": "051_Prosper-Aquitanus_Responsiones-pro-Augustino-ad-capitula-Gallorum", + "max_score": 0.694559, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_3_5", + "bdc_text": "Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae . Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere . ut alios paceam P. Melanchthonum constat communicationem illam idiomatum ( qua sola prope in hunc errorem inducti adversarii videntur )", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Responsiones-pro-Augustino-ad-capitula-Gallorum_window_0", + "psc_text": "Praefatio. 203 Doctrinam, quam sanctae memoriae Augustinus episcopus contra Pelagianos inimicos gratiae Christi, et liberi arbitrii decomptores, per multos annos apostolice asseruit, litterisque mandavit, quibusdam visum est, aut non intelligendo, aut intelligi eam nolendo, reprehendere: et hoc quasi compendium cognitionis his qui judicio eorum ducebantur, afferre; ut quae in libris praedicti viri damnabilia se reperisse jactabant, brevium capitulorum indiculis publicarent: talique commento et detestationem ejus quem impeterent, obtinerent; et ab his quae infamassent, curam exterriti lectoris 204 averterent. Ne ergo hanc persuasionem temere quis recipiat, et talem putet sensum scriptis catholici inesse doctoris, qualem eum qui frustra calumniantur ostentant; singulis capitulis quae damnationis titulo praenotarunt, brevi et absoluta professione respondeo; in nullo recedens a tramite earum definitionum quae in sancti viri disputationibus continentur: ut facile vel tenuis diligentiae advertat inspector, quam injustis opprobriis catholici praedicatoris memoria carpatur; et in quod peccatum cadant qui, aliena instigatione commoti, scriptorem celeberrimi nominis promptius", + "candidate_score": 0.694559, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_2_4", + "bdc_text": "Hoc praesertim quo mittendae tibi aliorum literae in tempore nimirum Georgii a Stetten , qui uti in ea re opera linea suo iure , saepissime solet . Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae . Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere .", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Responsiones-pro-Augustino-ad-capitula-Gallorum_window_0", + "psc_text": "Praefatio. 203 Doctrinam, quam sanctae memoriae Augustinus episcopus contra Pelagianos inimicos gratiae Christi, et liberi arbitrii decomptores, per multos annos apostolice asseruit, litterisque mandavit, quibusdam visum est, aut non intelligendo, aut intelligi eam nolendo, reprehendere: et hoc quasi compendium cognitionis his qui judicio eorum ducebantur, afferre; ut quae in libris praedicti viri damnabilia se reperisse jactabant, brevium capitulorum indiculis publicarent: talique commento et detestationem ejus quem impeterent, obtinerent; et ab his quae infamassent, curam exterriti lectoris 204 averterent. Ne ergo hanc persuasionem temere quis recipiat, et talem putet sensum scriptis catholici inesse doctoris, qualem eum qui frustra calumniantur ostentant; singulis capitulis quae damnationis titulo praenotarunt, brevi et absoluta professione respondeo; in nullo recedens a tramite earum definitionum quae in sancti viri disputationibus continentur: ut facile vel tenuis diligentiae advertat inspector, quam injustis opprobriis catholici praedicatoris memoria carpatur; et in quod peccatum cadant qui, aliena instigatione commoti, scriptorem celeberrimi nominis promptius", + "candidate_score": 0.681191, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani", + "max_score": 0.694122, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_3_5", + "bdc_text": "Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae . Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere . ut alios paceam P. Melanchthonum constat communicationem illam idiomatum ( qua sola prope in hunc errorem inducti adversarii videntur )", + "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani_window_25", + "psc_text": "Nam ad Zosimum quondam illius civitatis episcopum super his quaestionibus duas epistolas destinavi; verum eo tempore, quo adhuc libros exorsus non eram. AUG. Haec epistola non est ad Zosimum; sed ad eos seducendos qui Romae possent tali suasione seduci. Sed si eam non agnoscis; ecce, non sit tua. Utinam et illi libri non essent tui, sed alieni: ne per eos tu longe a veritate fieres alienus. XIX. JUL. Porro utatur indicio epistolae, qua aut accepit, aut finxit me responsionem contra novos Manichaeos (quia vetus dedignatur videri) quatuor voluminibus explicasse: cur non curavit ea quae objecissemus addiscere? cur non studuit, qui cum esset congressurus, agnoscere; sed levitate turpissima concitatus in certamen maximum luminibus involutis, Andabatarum more, processit? Quod factum ejusmodi allegatione defendit, ut dicat se patroni sui festinationem, quam ille in transmittendis schedis habuit, imitari praecipiti responsione voluisse: quasi non honestissime potuerit intimare tempus sibi aliquod debere concedi, quo ad lectionem", + "candidate_score": 0.694122, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_2_4", + "bdc_text": "Hoc praesertim quo mittendae tibi aliorum literae in tempore nimirum Georgii a Stetten , qui uti in ea re opera linea suo iure , saepissime solet . Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae . Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere .", + "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani_window_25", + "psc_text": "Nam ad Zosimum quondam illius civitatis episcopum super his quaestionibus duas epistolas destinavi; verum eo tempore, quo adhuc libros exorsus non eram. AUG. Haec epistola non est ad Zosimum; sed ad eos seducendos qui Romae possent tali suasione seduci. Sed si eam non agnoscis; ecce, non sit tua. Utinam et illi libri non essent tui, sed alieni: ne per eos tu longe a veritate fieres alienus. XIX. JUL. Porro utatur indicio epistolae, qua aut accepit, aut finxit me responsionem contra novos Manichaeos (quia vetus dedignatur videri) quatuor voluminibus explicasse: cur non curavit ea quae objecissemus addiscere? cur non studuit, qui cum esset congressurus, agnoscere; sed levitate turpissima concitatus in certamen maximum luminibus involutis, Andabatarum more, processit? Quod factum ejusmodi allegatione defendit, ut dicat se patroni sui festinationem, quam ille in transmittendis schedis habuit, imitari praecipiti responsione voluisse: quasi non honestissime potuerit intimare tempus sibi aliquod debere concedi, quo ad lectionem", + "candidate_score": 0.683124, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_2_4", + "bdc_text": "Hoc praesertim quo mittendae tibi aliorum literae in tempore nimirum Georgii a Stetten , qui uti in ea re opera linea suo iure , saepissime solet . Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae . Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere .", + "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani_window_18", + "psc_text": "Ecclesia quoque Dei adepta est stultitia et turpitudo dominatum; pro Christo legatione fungimur, et pro virili portione quantum valemus opis ad defensionem catholicae religionis afferimus: nec piget mandare litteris remedia, quae contra errorum venena conficimus. AUG. Stultitia et turpitudo vos peperit: sed si in Ecclesia dominatum adepta esset, ibi vos utique tenuisset. XIII. JUL. Testatus utique, ut dixi, fueram, nec contra omnes me species defendendae traducis in primo disserturum opere, nec cuncta, quae ille liber tenebat, replicaturum: sed cum his conflicturum, in quibus summam et vim sui dogmatis collocasset. Hoc autem me spopondisse fideliter, quicumque vel obliquus sit, tantum diligens utriusque operis lector, agnoscet. Ego autem conscientiae honestate securus inimicum nostrum et adhortor, et stimulo, ut si aliquod a se prolatum, a me praetermissum aestimat argumentum, quod cujuspiam momenti vel ipse judicet, in medium proferat, et me timoris dolique convincat. AUG. Non credo quod ea quae praetermisisti, nullius momenti esse", + "candidate_score": 0.680114, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_4_6", + "bdc_text": "Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere . ut alios paceam P. Melanchthonum constat communicationem illam idiomatum ( qua sola prope in hunc errorem inducti adversarii videntur ) realem , multis in locis ridere exagitare , confusionemque naturarum appellare nec obscure hoc dogma damnare , cum aliis multis , quorum magna est etiam apud adversarios autoritas .", + "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani_window_18", + "psc_text": "Ecclesia quoque Dei adepta est stultitia et turpitudo dominatum; pro Christo legatione fungimur, et pro virili portione quantum valemus opis ad defensionem catholicae religionis afferimus: nec piget mandare litteris remedia, quae contra errorum venena conficimus. AUG. Stultitia et turpitudo vos peperit: sed si in Ecclesia dominatum adepta esset, ibi vos utique tenuisset. XIII. JUL. Testatus utique, ut dixi, fueram, nec contra omnes me species defendendae traducis in primo disserturum opere, nec cuncta, quae ille liber tenebat, replicaturum: sed cum his conflicturum, in quibus summam et vim sui dogmatis collocasset. Hoc autem me spopondisse fideliter, quicumque vel obliquus sit, tantum diligens utriusque operis lector, agnoscet. Ego autem conscientiae honestate securus inimicum nostrum et adhortor, et stimulo, ut si aliquod a se prolatum, a me praetermissum aestimat argumentum, quod cujuspiam momenti vel ipse judicet, in medium proferat, et me timoris dolique convincat. AUG. Non credo quod ea quae praetermisisti, nullius momenti esse", + "candidate_score": 0.6757, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_4_6", + "bdc_text": "Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere . ut alios paceam P. Melanchthonum constat communicationem illam idiomatum ( qua sola prope in hunc errorem inducti adversarii videntur ) realem , multis in locis ridere exagitare , confusionemque naturarum appellare nec obscure hoc dogma damnare , cum aliis multis , quorum magna est etiam apud adversarios autoritas .", + "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani_window_1157", + "psc_text": "vindicetur: sed inepta jactatio est, ad defensionem simplicis negotii sonantia priscorum nominum advocare suffragia, et securitatem facti reddere defensione suspectam. Secundum ergo librum, quem asserendis Apostoli sententiis destinaram, ne in nimiam longitudinem levium quaestionum proferret adjectio, disputatione necessaria terminavi. Verum quia munere seriae dissertationis impleto, libuit etiam ineptis quaestionibus obviare, et tardissimorum quorumque, qui et frigidis possunt objectionibus permoveri, placuit habere respectum, tertio libro qualiter ex uno multi nati dicerentur ostendi. Est tamen etiam decentissimum, si volumen sequens prioris debitum luat, ut et magna inter libros videatur esse concordia, et ad cognitionem totius operis invitentur legentes; cum et si dilata in primis aliqua aestimaverint, intelligunt praetermissa non esse. Ostenso igitur fidei et industriae operis convenire quod fecimus, congrediamur cum Manichaeis pro Dei operibus et legibus; ab illis naturalis mali deformitatem, ab istis iniquitatem judiciorum feralium repellentes; docentes in istarum praeceptis nihil de bono suo perdidisse justitiam, in illorum seminibus nihil", + "candidate_score": 0.670798, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_4_6", + "bdc_text": "Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere . ut alios paceam P. Melanchthonum constat communicationem illam idiomatum ( qua sola prope in hunc errorem inducti adversarii videntur ) realem , multis in locis ridere exagitare , confusionemque naturarum appellare nec obscure hoc dogma damnare , cum aliis multis , quorum magna est etiam apud adversarios autoritas .", + "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani_window_2033", + "psc_text": "ut audeas praeferre Pelagium praeceptorem tuum: quem tamen ego contra te de Ambrosio tenco testem meum. Pelagius enim dixit, quod ejus fidem et purissimum in Scripturis sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere (Pelagius, de Libero Arbitrio, lib. 3). Quem sic tu audes reprehendere, ut quod ait discordiam carnis per praevaricationem primi hominis in nostram vertisse naturam (Lib. 7 in Luc. XII, 53), et quidquid aliud de vitiata per Adam natura humana sensit et dixit, Manichaei affirmes esse commentum. Sane testimonium praeceptoris tui in hoc tanto viro ex parte custodis, quod eum non audes aperte reprehendere: sed cum mihi nominatim conviciaris lingua maledica et fronte proterva, profecto et illum et alios, qui eadem senserunt atque dixerunt, Ecclesiae catholicae magnos clarosque doctores tanto nequius, quanto obliquius criminaris. Ego itaque adversus te et meam defendo et illorum fidem, quos palam times habere inimicos, et invitus pateris judices. Absit autem ut apud tales", + "candidate_score": 0.6707, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_4", + "bdc_text": "Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere .", + "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani_window_18", + "psc_text": "Ecclesia quoque Dei adepta est stultitia et turpitudo dominatum; pro Christo legatione fungimur, et pro virili portione quantum valemus opis ad defensionem catholicae religionis afferimus: nec piget mandare litteris remedia, quae contra errorum venena conficimus. AUG. Stultitia et turpitudo vos peperit: sed si in Ecclesia dominatum adepta esset, ibi vos utique tenuisset. XIII. JUL. Testatus utique, ut dixi, fueram, nec contra omnes me species defendendae traducis in primo disserturum opere, nec cuncta, quae ille liber tenebat, replicaturum: sed cum his conflicturum, in quibus summam et vim sui dogmatis collocasset. Hoc autem me spopondisse fideliter, quicumque vel obliquus sit, tantum diligens utriusque operis lector, agnoscet. Ego autem conscientiae honestate securus inimicum nostrum et adhortor, et stimulo, ut si aliquod a se prolatum, a me praetermissum aestimat argumentum, quod cujuspiam momenti vel ipse judicet, in medium proferat, et me timoris dolique convincat. AUG. Non credo quod ea quae praetermisisti, nullius momenti esse", + "candidate_score": 0.666041, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_4", + "bdc_text": "Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere .", + "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani_window_1157", + "psc_text": "vindicetur: sed inepta jactatio est, ad defensionem simplicis negotii sonantia priscorum nominum advocare suffragia, et securitatem facti reddere defensione suspectam. Secundum ergo librum, quem asserendis Apostoli sententiis destinaram, ne in nimiam longitudinem levium quaestionum proferret adjectio, disputatione necessaria terminavi. Verum quia munere seriae dissertationis impleto, libuit etiam ineptis quaestionibus obviare, et tardissimorum quorumque, qui et frigidis possunt objectionibus permoveri, placuit habere respectum, tertio libro qualiter ex uno multi nati dicerentur ostendi. Est tamen etiam decentissimum, si volumen sequens prioris debitum luat, ut et magna inter libros videatur esse concordia, et ad cognitionem totius operis invitentur legentes; cum et si dilata in primis aliqua aestimaverint, intelligunt praetermissa non esse. Ostenso igitur fidei et industriae operis convenire quod fecimus, congrediamur cum Manichaeis pro Dei operibus et legibus; ab illis naturalis mali deformitatem, ab istis iniquitatem judiciorum feralium repellentes; docentes in istarum praeceptis nihil de bono suo perdidisse justitiam, in illorum seminibus nihil", + "candidate_score": 0.663037, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_5_7", + "bdc_text": "ut alios paceam P. Melanchthonum constat communicationem illam idiomatum ( qua sola prope in hunc errorem inducti adversarii videntur ) realem , multis in locis ridere exagitare , confusionemque naturarum appellare nec obscure hoc dogma damnare , cum aliis multis , quorum magna est etiam apud adversarios autoritas . Sed monitare tibi nihil opus , praefertim cum maximo habeas d. Res Gallicas ad me ex literis Bezae ad te .", + "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani_window_614", + "psc_text": "ait multos, multi sunt; ubi ait omnes, non omnes sunt. CL. JUL. Patefacta igitur vel imperitia vel impudentia tua, quae aut non curat aut non valet quid dicatur exponere, ostensoque veritatis ipsius, quam se esse Christus appellavit (Joan. XIV, 6), lumine, nihil de apostoli Pauli sermonibus Manichaeae, id est vestrae, cohaerere dementiae: nunc expositioni operam demus, ut sicut ostensum est qualiter non possit, ita clareat qualiter et debeat Paulus et possit intelligi. AUG. Ita desereris veritate, et contra manifesta Apostoli verba non potes invenire quid dicas, ut quod in eis intellexerunt tot sancti clarique doctores, qui hoc in Ecclesia catholica didicerunt atque docuerunt (non enim sanum sensum habentes in tam manifestis verbis aliud intelligere potuerunt), tu Manichaeorum esse dicas, quod illos non fuisse cogeris confiteri, quantolibet veneno Pelagianae pestis insanias. CLI. JUL. Scribens itaque ad Romanos, eo jam tempore, quo Gentium coeperat esse permixtio, atque ideo tam ex Judaeis quam", + "candidate_score": 0.654173, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_5_7", + "bdc_text": "ut alios paceam P. Melanchthonum constat communicationem illam idiomatum ( qua sola prope in hunc errorem inducti adversarii videntur ) realem , multis in locis ridere exagitare , confusionemque naturarum appellare nec obscure hoc dogma damnare , cum aliis multis , quorum magna est etiam apud adversarios autoritas . Sed monitare tibi nihil opus , praefertim cum maximo habeas d. Res Gallicas ad me ex literis Bezae ad te .", + "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani_window_717", + "psc_text": "plures, sed multos. Graece locutus est, πολλούς dixit, non πλείστους: lege, et tace. CCVII. JUL. Assere ergo hoc peccato Manichaeorum, id est, traducis convenire. AUG. Doctores catholici, non Manichaei deceptores, dixerunt omnes in Adam peccasse: illi hoc dixerunt qui intellexerunt Apostolum, quod vos negatis contra Apostolum. Ergo et vos deceptores estis: et vos enim sicut Manichaei, sed diverso morbo, insanitis. CCVIII. JUL. Nam si universitatem, quam fecunditas humana protulit, regno diaboli peccatum naturale transcripsit, et inde in extrema aetate mundi aliqui liberati per Christum putantur; quae veritas est, aut quae auctoritas ejus magistri, qui contra tam clarum testimonium totius mundi, dicit in plures justitiam abundasse quam culpam? Quid ergo ei creditur de involutis dogmatibus disserenti, si de rebus tam perspicuis mentiatur? Quod quia sentire sacrilegum est, id autem dici dogma tuum compulit, honore Apostoli Manichaeorum vilitas conteratur. AUG. Vos potius perspicua nubilare contenditis, non solum non intelligendo quod Apostolus dixit,", + "candidate_score": 0.652004, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_1_3", + "bdc_text": "S. Paras tuas , sed quicquam suavos , amorisque plenas accipio literas d. Bullingere ornatissime , et quibus sine alienati abs te animi suspicione non possum non respondere . Hoc praesertim quo mittendae tibi aliorum literae in tempore nimirum Georgii a Stetten , qui uti in ea re opera linea suo iure , saepissime solet . Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae .", + "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani_window_19", + "psc_text": "utriusque operis lector, agnoscet. Ego autem conscientiae honestate securus inimicum nostrum et adhortor, et stimulo, ut si aliquod a se prolatum, a me praetermissum aestimat argumentum, quod cujuspiam momenti vel ipse judicet, in medium proferat, et me timoris dolique convincat. AUG. Non credo quod ea quae praetermisisti, nullius momenti esse putaveris: quamvis et si hoc te putasse concedam; non tamen ita esse, catholicus et intelligens, si et unum illum meum et tuos quatuor habuerit, diligentiamque adhibuerit, lector inveniet. XIV. JUL. Scripturarum sane testimonia quaedam atius exposui, quaedam brevius: quia me plene id secuturo opere facturum spopondi. Nihil itaque ibi de omnibus Augustini argumentis et propositionibus non explosum remansit, nihil a me impletum est aliter quam promissum: multa in inventis ejus falsa, multa stolida, sacrilega multa convici. AUG. Hoc quidem dicis, sed tu dicis: qui autem legit et intelligit, si non Pelagianus est, non hoc dicit. XV. JUL. Qua professione non", + "candidate_score": 0.651467, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_0_2", + "bdc_text": "4 . S. Paras tuas , sed quicquam suavos , amorisque plenas accipio literas d. Bullingere ornatissime , et quibus sine alienati abs te animi suspicione non possum non respondere . Hoc praesertim quo mittendae tibi aliorum literae in tempore nimirum Georgii a Stetten , qui uti in ea re opera linea suo iure , saepissime solet .", + "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani_window_25", + "psc_text": "Nam ad Zosimum quondam illius civitatis episcopum super his quaestionibus duas epistolas destinavi; verum eo tempore, quo adhuc libros exorsus non eram. AUG. Haec epistola non est ad Zosimum; sed ad eos seducendos qui Romae possent tali suasione seduci. Sed si eam non agnoscis; ecce, non sit tua. Utinam et illi libri non essent tui, sed alieni: ne per eos tu longe a veritate fieres alienus. XIX. JUL. Porro utatur indicio epistolae, qua aut accepit, aut finxit me responsionem contra novos Manichaeos (quia vetus dedignatur videri) quatuor voluminibus explicasse: cur non curavit ea quae objecissemus addiscere? cur non studuit, qui cum esset congressurus, agnoscere; sed levitate turpissima concitatus in certamen maximum luminibus involutis, Andabatarum more, processit? Quod factum ejusmodi allegatione defendit, ut dicat se patroni sui festinationem, quam ille in transmittendis schedis habuit, imitari praecipiti responsione voluisse: quasi non honestissime potuerit intimare tempus sibi aliquod debere concedi, quo ad lectionem", + "candidate_score": 0.631324, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_6", + "bdc_text": "realem , multis in locis ridere exagitare , confusionemque naturarum appellare nec obscure hoc dogma damnare , cum aliis multis , quorum magna est etiam apud adversarios autoritas .", + "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani_window_712", + "psc_text": "Plures; sed, multos: nec, Magis multos, sed, magis abundavit; quoniam in aeternum victuri sunt, in quos transiit vita Christi; quibus ad tempus nocuit mors in eos transiens per Adam: ecce quomodo multo magis in eos abundavit gratia, quam peccatum. CCV. JUL. Si veritatem Apostoli verbis vindicas, nec eum impudenter putas fuisse mentitum; doce quemadmodum de naturali peccato dicenti haec sententia non incutiat publicae falsitatis pudorem. Nam si esset originale peccatum, quod omnem omnino naturam hominum ad jus diaboli faceret pertinere, qui erat locus ad aequiparandum partium numerum, eorum videlicet qui salvantur, et illorum qui intereunt? In Evangelio Dominus cum beatorum ostenderet raritatem: Quam arcta et angusta, inquit, via quae ducit ad vitam, et pauci sunt qui inveniunt eam! quam lata et spatiosa via quae ducit ad perditionem, et multi sunt qui intrant per eam (Matth. VII, 13 et 14) ! AUG. Hoc est quo sensus iste vester evertitur, quoniam pauci", + "candidate_score": 0.625707, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_6", + "bdc_text": "realem , multis in locis ridere exagitare , confusionemque naturarum appellare nec obscure hoc dogma damnare , cum aliis multis , quorum magna est etiam apud adversarios autoritas .", + "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani_window_606", + "psc_text": "magnam esse pugnam. AUG. Omnes dicit, eosdemque multos; non multos dicendo negat omnes, ne sibi sit ipse contrarius, sicut vestra aut fallit improbitas, aut fallitur caecitas. Quia enim utrumque dixit Apostolus, et omnes, et multos; ostendi ego non inter se duo ista pugnare; quia ipsi omnes, ideo etiam multi sunt dicti, quia omnes aliquando dicuntur et pauci: tu autem dicendo non omnes, quos omnes dixit Apostolus, procul dubio convinceris Apostolo esse contrarius. CXLVIII. JUL. Nam cum tu et Manichaeus dicitis, Omnes sunt naturaliter peccatores: Apostolus autem dicit, Multi sunt, non omnes, peccatores; removet accusationem a seminibus quae armatur in mores, et destruit originale peccatum. Utque hoc ipsum quod egimus, urgeamus: praescribit Apostolus, multos debere intelligi per Adae inobedientiam peccatores; multos autem per Christi obedientiam justos; eos utique qui justi sunt, ostendens ab illis qui criminosi sunt, esse discretos: tu qua impudentia argumentari niteris, ut ex his sermonibus probes naturale peccatum?", + "candidate_score": 0.621477, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_6", + "bdc_text": "realem , multis in locis ridere exagitare , confusionemque naturarum appellare nec obscure hoc dogma damnare , cum aliis multis , quorum magna est etiam apud adversarios autoritas .", + "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani_window_371", + "psc_text": "assensio. De his ergo, quas dixi, hominum partibus una nobis prodesset, altera nihil noceret, si aut illa potestatem obtineret, aut ista verecundiam. Verum quia rerum est magna confusio, et stolidorum maxima multitudo; eripiuntur Ecclesiae gubernacula rationis, ut erecto cornu velificet dogma populare. AUG. Si hoc quod asserimus, dogma populare est; non est ergo dogma Manichaeorum hoc, quod in populis christianis mente perdita oppugnas. Manichaeorum quippe dementiam in paucis merito contemnis: sed habes et tuam, qua nomine Manichaeorum, eos populos quos judices refugis, reddere nobis conaris infestos; quasi possint populi tua loquacitate decepti Manichaeum dicere Ambrosium, Manichaeum dicere Cyprianum, qui propter salutem etiam parvulorum docuerunt esse originale peccatum. Tales autem populos non fecit, sed invenit Ambrosius; non fecit, sed invenit etiam ipse Cyprianus: tales populos in Ecclesia invenit etiam pater tuus, quando baptizatus es, ut dicitur, parvulus; tales postremo populos catholicos invenistis et vos. Compescite vos; fatemur dogma nostrum esse populare:", + "candidate_score": 0.617037, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf033", + "work_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis", + "max_score": 0.694107, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_3_5", + "bdc_text": "Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae . Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere . ut alios paceam P. Melanchthonum constat communicationem illam idiomatum ( qua sola prope in hunc errorem inducti adversarii videntur )", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2895", + "psc_text": "53. Hujus instituti causa praecipua fuit, ne divinis contemplationibus mens devota a Deo avocetur; vix enim lingua effari aut intellectus capere potest quantis animum perturbationibus nimia et inordinata litterarum scriptio exagitet. « Quantus tumultus est in mente dictantium, verba sunt S. Bernardi (Epist. 89), ubi multitudo obstrepit dictionum, ubi orationum varietas et diversitas sensuum concurrit, ubi saepe respuitur quod occurrit, et requiritur quod excidit, ubi quid pulchrius secundum litteram, quid consequentius juxta sententiam, quid planius propter intelligentiam, quid utilius ad conscientiam, quid denique 692 cui, vel post, vel ante, ponatur, intentissime attenditur, multaque alia, quae a doctis in hujusmodi curiosius observantur! » Quantis animum pulsat motibus praeteritorum recordatio, charorum, propinquorum, et relictae patriae suavis memoria! Haec cum serio perpenderet quidam monachus (Casian. lib. V, cap. 32), et « ei post annos quindecim patris et matris, amicorumque multorum de provincia Ponti complures epistolae delatae fuissent, accipiens grandem fasciculum litterarum, diuque apud", + "candidate_score": 0.694107, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_16_18", + "bdc_text": "gusti F. Iudiosus inprimis Mathias Schenckius . Ornatissimo viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tigurinae ecclesiae vigilantissimo , domino atque amico suo observando . dicantius 1553 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_94", + "psc_text": "1º de bona observantia elationem fugere; 2º Deum, non se boni operis auctorem agnoscere; 3º consequenter Deum in se operantem magnificare. Qui timentes Dominum de bona observantia sua non se reddunt elatos ], seipsos magni aliquid esse existimantes, cum tamen nihil sunt; sed potius infra omnes sese deprimentes, ut 24 faciebat S. Bernardus, cujus cum tanta esset vitae sanctimonia, quantam in eo etiam nunc catholicus orbis miratur, ita nihilominus de se scribebat Epist. 250 ad alterum Bernardum priorem Portarum: « Clamat ad vos monstruosa vita mea, mea aerumnosa conscientia; ego enim quaedam chimaera mei saeculi, nec clericum gero nec laicum; nam monachi jamdudum exui conversationem, non habitum. » Et S. Gregorius papa de se item ad Anastasium episcopum Antiochenum sic scribens Lib. I, epist. 7: « Quod vero me os Domini, quod lucernam dicitis, quod multis prodesse perhibetis, hoc quoque mihi ad iniquitatum mearum cumulum accedit, ut cum vindicari in", + "candidate_score": 0.677558, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_16_18", + "bdc_text": "gusti F. Iudiosus inprimis Mathias Schenckius . Ornatissimo viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tigurinae ecclesiae vigilantissimo , domino atque amico suo observando . dicantius 1553 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3649", + "psc_text": "Et Alcuinus ad fratres Wiremutensis et Girwensis ecclesiae scribens (Epist. 49): « Vos vero qui estis patres et pastores sanctae congregationis, docete diligentissime fraterno amore familiam, quam accepistis regendam, omneque bonitatis exemplum in vobismetipsis ostendite; saepiusque Regula S. Benedicti in conventu fratrum propria exponatur lingua, ut intelligi possit ab omnibus. » Similiter S. Dunstanus (In Concord. cap. 1): « Residentibus legatur Regula, vel si dies festus fuerit, evangelium ipsius diei, de qua lectione a priore, prout Dominus dederit, dicatur. » Et Udalricus de capitulo feriae 5 in Coena Domini (Lib. I, c. 12): « Exposita Regulae sententia, jubente domno abbate, consurgit camerarius, etc. » Denique Joannes Trithemius (Praefat. ad lib. Region. claustr.): « Sicut moris est observationibus Bursfeldensibus, cujus unionis et observantiae secundum regulam S. Benedicti sumus, paragraphum unum de eadem Regula, quae nobis capitulariter ter in anno legi consuevit, fratribus meis 875 singulis diebus compellor declarare: super qua subit", + "candidate_score": 0.675982, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_16_18", + "bdc_text": "gusti F. Iudiosus inprimis Mathias Schenckius . Ornatissimo viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tigurinae ecclesiae vigilantissimo , domino atque amico suo observando . dicantius 1553 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_301", + "psc_text": "avisari. » Et projecisti sermones meos post te. ] « Post se sermones Domini projicit praelatus quando quae de divinis Scripturis subditis praedicat, implere ipse dissimulat, » infit Smaragdus. Vel etiam: Projecisti sermones meos post te, idem est ac odisti disciplinam, ut modo exponebat Trithemius: « quod enim diligimus, inquit Bernardus Cassinensis, ante oculos mentis frequenter habemus, juxta illud: Ubi amor, ibi oculus; quod vero odimus, libenter a nobis projicimus. » Et qui in fratris tui oculo festucam videbas, in 73 tuo trabem non vidisti. ] Id est, qui minima in fratre videbas, et increpabas peccata, in te crimina non solum non puniebas, sed nec ab aliis videri patiebaris, cum potius in alios benignus, in te rigidus esse debuisses. Audi salutare S. Joannis Chrysostomi monitum Homil. 43 in Matth.: « Circa vitam tuam esto austerus, circa alios benignus; audiant te homines parva mandantem, et magna facientem. » Non ab eo", + "candidate_score": 0.675141, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_15_17", + "bdc_text": "An anno 1564 . gusti F. Iudiosus inprimis Mathias Schenckius . Ornatissimo viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tigurinae ecclesiae vigilantissimo , domino atque amico suo observando .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_315", + "psc_text": "norma, nitore religionis pollentem omnimodis diligendum, » inquit Aigradus In Vita S. Ausberti n. 10, saec. II Bened. ; eoque respexisse videtur S. Petrus Venerabilis scribens ad Innocentium papam Lib. II, epist. 3 : « Omnes quidem praecepto dominico sunt diligendi, sed juxta quod vita et actus exigit, in amoris dilectione alii aliis sunt praeferendi. » Et certe, 76 ut optime hunc ad locum Smaragdus disserit, « Juste ille ab homine diligetur homo, qui bonis operibus et sancta obedientia honoratur a Deo: necesse est, inquam, ut amore tali diligatur homo, qui ab immortali diligitur Deo. » Boherius tamen sic hunc locum intelligit, quasi solos actus bonos, non fratres illos exercentes S. Benedictus plus amari permitteret. « Excipit autem, inquit, quoad aetus, non quoad personas; quia licet meliores actus magis sint diligendi, tamen omnem proximum puto aequaliter ut proximum diligendum; ad hoc videlicet, ad quod diligit quis seipsum: sic econtra dici", + "candidate_score": 0.670896, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_17", + "bdc_text": "Ornatissimo viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tigurinae ecclesiae vigilantissimo , domino atque amico suo observando .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_94", + "psc_text": "1º de bona observantia elationem fugere; 2º Deum, non se boni operis auctorem agnoscere; 3º consequenter Deum in se operantem magnificare. Qui timentes Dominum de bona observantia sua non se reddunt elatos ], seipsos magni aliquid esse existimantes, cum tamen nihil sunt; sed potius infra omnes sese deprimentes, ut 24 faciebat S. Bernardus, cujus cum tanta esset vitae sanctimonia, quantam in eo etiam nunc catholicus orbis miratur, ita nihilominus de se scribebat Epist. 250 ad alterum Bernardum priorem Portarum: « Clamat ad vos monstruosa vita mea, mea aerumnosa conscientia; ego enim quaedam chimaera mei saeculi, nec clericum gero nec laicum; nam monachi jamdudum exui conversationem, non habitum. » Et S. Gregorius papa de se item ad Anastasium episcopum Antiochenum sic scribens Lib. I, epist. 7: « Quod vero me os Domini, quod lucernam dicitis, quod multis prodesse perhibetis, hoc quoque mihi ad iniquitatum mearum cumulum accedit, ut cum vindicari in", + "candidate_score": 0.669847, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_16_18", + "bdc_text": "gusti F. Iudiosus inprimis Mathias Schenckius . Ornatissimo viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tigurinae ecclesiae vigilantissimo , domino atque amico suo observando . dicantius 1553 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2841", + "psc_text": "sermones in Cassinensi bibliotheca vidit noster Mabillonius. Rodulfus abbas monasterii S. Theodorici prope Rhemos, coram Roberto Flandrensium comite, et Danorum regina Vitam S. Theoderici (Saec. I Ben) jussit legi, ut scribit Adalgisus in lib. Mirac. ejus, cap. 15. Denique Patres congregationis Anglicanae statuunt (In cap. 53), ut « ducatur ad cellam hospitum, ubi a fratre cui mandatur cura hospitum legatur lectio ex I Joan., cap. IV, Charissimi, diligamus, etc., usque ad finem; et dicatur, Tu autem, Domine, et statim prosternat se coram hospite, deosculans terram, quo Christus in eo adoretur juxta regulam. » Secundo, statim post factam in ecclesia orationem, et exhibitum pacis osculum, antequam hospes duceretur in hospitium, fiebat hujusmodi lectio, ut videre est in libro Usuum Cisterciensium (Cap. 87): « Osculentur eos, et postmodum resideant, et lecta sententia, si expositione indiget hospes, exponatur ei; deinde ducatur ad hospitium, vel praesentetur hospitali; fratres autem redeant in claustrum; » et", + "candidate_score": 0.669559, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_15_17", + "bdc_text": "An anno 1564 . gusti F. Iudiosus inprimis Mathias Schenckius . Ornatissimo viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tigurinae ecclesiae vigilantissimo , domino atque amico suo observando .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_301", + "psc_text": "avisari. » Et projecisti sermones meos post te. ] « Post se sermones Domini projicit praelatus quando quae de divinis Scripturis subditis praedicat, implere ipse dissimulat, » infit Smaragdus. Vel etiam: Projecisti sermones meos post te, idem est ac odisti disciplinam, ut modo exponebat Trithemius: « quod enim diligimus, inquit Bernardus Cassinensis, ante oculos mentis frequenter habemus, juxta illud: Ubi amor, ibi oculus; quod vero odimus, libenter a nobis projicimus. » Et qui in fratris tui oculo festucam videbas, in 73 tuo trabem non vidisti. ] Id est, qui minima in fratre videbas, et increpabas peccata, in te crimina non solum non puniebas, sed nec ab aliis videri patiebaris, cum potius in alios benignus, in te rigidus esse debuisses. Audi salutare S. Joannis Chrysostomi monitum Homil. 43 in Matth.: « Circa vitam tuam esto austerus, circa alios benignus; audiant te homines parva mandantem, et magna facientem. » Non ab eo", + "candidate_score": 0.665366, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_16_18", + "bdc_text": "gusti F. Iudiosus inprimis Mathias Schenckius . Ornatissimo viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tigurinae ecclesiae vigilantissimo , domino atque amico suo observando . dicantius 1553 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1096", + "psc_text": "Deus meus, ad te de luce vigilo, » etc., qui psalmus ad solas dominici diei laudes, aut in festis 12 lectionum dicitur. At nihil luculentius hanc in rem proferri potest, quam locus ex Vita S. Adonis ex abbate episcopi Viennensis, quam ex antiquo breviario Viennensi edidit noster Mabillonius, cujus in n. 8 haec leguntur (Saec. IV Bened., part. II): « Temporius fratres ad vigilias nocturnas surgere compellebat, ubi et ipse solito praesens lectiones et responsoria protrahendo decantari faciebat, quousque diei luce appropinquante matutinae laudes agerentur. » Eodem modo Venerabilis Benedictus abbas Clusensis monasterii, ut scribit Vuillelmus, ejus discipulus, in ejus Vita, cap. 5, « observabat lectiones terminando, processionesque protrahendo, ut ad diem usque divinum opus procederet, ne quid post matutinas ad lectum revertentibus invida hostis fraus subriperet, quod castitatis flosculos suaveolentes adureret, et ita solemne gaudium foedando a sacra communione absterreret. » His omnibus accedit 258 Joannis monachi egregium testimonium", + "candidate_score": 0.664982, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_15_17", + "bdc_text": "An anno 1564 . gusti F. Iudiosus inprimis Mathias Schenckius . Ornatissimo viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tigurinae ecclesiae vigilantissimo , domino atque amico suo observando .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_94", + "psc_text": "1º de bona observantia elationem fugere; 2º Deum, non se boni operis auctorem agnoscere; 3º consequenter Deum in se operantem magnificare. Qui timentes Dominum de bona observantia sua non se reddunt elatos ], seipsos magni aliquid esse existimantes, cum tamen nihil sunt; sed potius infra omnes sese deprimentes, ut 24 faciebat S. Bernardus, cujus cum tanta esset vitae sanctimonia, quantam in eo etiam nunc catholicus orbis miratur, ita nihilominus de se scribebat Epist. 250 ad alterum Bernardum priorem Portarum: « Clamat ad vos monstruosa vita mea, mea aerumnosa conscientia; ego enim quaedam chimaera mei saeculi, nec clericum gero nec laicum; nam monachi jamdudum exui conversationem, non habitum. » Et S. Gregorius papa de se item ad Anastasium episcopum Antiochenum sic scribens Lib. I, epist. 7: « Quod vero me os Domini, quod lucernam dicitis, quod multis prodesse perhibetis, hoc quoque mihi ad iniquitatum mearum cumulum accedit, ut cum vindicari in", + "candidate_score": 0.664495, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_16_18", + "bdc_text": "gusti F. Iudiosus inprimis Mathias Schenckius . Ornatissimo viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tigurinae ecclesiae vigilantissimo , domino atque amico suo observando . dicantius 1553 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3342", + "psc_text": "litteris G. Mosomensis et A. Marchianensis abbatum ad abbates S. Theoderici (Ms. Histor. S. Theod.) et S. Crispini Suessionensis, quibus eos suae provinciae visitatores constituunt, inter alia generalis capituli statuta, quorum eis maxime commendant observationem, istud est: « Ut nullus hospes detineatur ultra annum, nisi de abbatis et conventus ad quos missus fuerit, processerit voluntate, vel visitatoribus visum fuerit ex edire. » Si qua sane rationabiliter, et cum humilitate charitatis reprehendit aut ostendit. ] Idque verbo aut exemplo, sive de servitio Dei, sive de Regulae observationibus, sive de praeceptis Domini custodiendis. Ubi notat Boherius triplicem esse reprehensionem: imperiosam, quae fit imperio potestatis, quae solum majoribus conceditur; temerariam, quae malo fit animo, et socialem, quae minoribus conceditur, quae sine acerbitate, devoto et reverenti animo fieri debet, de qua hic S. Benedictus. Tractet prudenter abbas. ] « Apud se, et cum aliis qui hospitis conversationem noverunt et verba, » inquit Bernardus Cassinensis.", + "candidate_score": 0.66386, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_16_18", + "bdc_text": "gusti F. Iudiosus inprimis Mathias Schenckius . Ornatissimo viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tigurinae ecclesiae vigilantissimo , domino atque amico suo observando . dicantius 1553 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2846", + "psc_text": "» Est autem auditorium locus capitulo proximus: locutorium appellare solent. Auditorii tamen nomine hic capitulum intelligit noster Mabillonius. Quarto, exponebatur hospiti recitata lectio, ut docet Hildemarus: « Si autem talis fuerit hospes, debet etiam exponi lectio; » patetque ex supra citato libro Usuum Cisterciensium, cap. 87, et ex Adalgiso monacho in lib. Mir. S. Theoderici cap. 15, ubi refert Rodulfum abbatem suo in monasterio excepisse Robertum Flandrensem comitem, et reginam, eisque ad mensam adhibuisse lectionem ex Vita S. Theoderici: « Beatissimi Theoderici Vitam virtutibus illustrem coram eis a fratribus lectam et expositam, quasi saluberrimum animae ferculum illis apposuit, quod prae caeteris sumptibus et impensis uterque magni fecit. » Quinto, ubi ignotus advenisset monachus, lectioni tota simul congregatio aderat, ut manifestum est ex Capitulis monachorum ad Augiam directorum (Cap. 12): « Omnes hospites supervenientes cum lectione divina suscipiunt; incognitis tamen monachis ad lectionem omnis pariter concurrit congregatio, ut Christus in eis", + "candidate_score": 0.663648, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_16_18", + "bdc_text": "gusti F. Iudiosus inprimis Mathias Schenckius . Ornatissimo viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tigurinae ecclesiae vigilantissimo , domino atque amico suo observando . dicantius 1553 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_75", + "psc_text": "Gregorii Homil. 13 in Evang.: « Lumbos praecingimus cum carnis luxuriam per continentiam coarctamus. » Sed quia, ut idem S. pontifex loquitur Lib. XXVIII Mor., cap. 4, « alia est luxuria carnis, qua castitatem corrumpimus; alia vero luxuria cordis est, qua de castitate gloriamur, » ideo duplici nos cingulo praecingi voluit S. Benedictus, fide scilicet, et bonorum operum observantia: fide, qua Deum bonorum omnium auctorem, ipsiusque proinde castitatis agnoscamus; bonorum operum observantia, quibus petulantes carnis motus reprimamus, forte respiciens ad illud Isaiae: Et erit justitia cingulum lumborum ejus, et fides cinctorium renum ejus Isai. XI : per bonorum operum observantiam justitiam, quae non nisi bonis operibus exercetur, denotans; quod et aliis verbis in Evangelio Dominus praecipit dicens: Sint lumbi vestri praecincti, et lucernae ardentes in manibus vestris; « in lumbis enim accinctis virginitas, in lucernis ardentibus bona opera » designantur, inquit S. Augustinus. Apposite autem bonis operibus praefixit fidem, ipsique", + "candidate_score": 0.66344, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_15_17", + "bdc_text": "An anno 1564 . gusti F. Iudiosus inprimis Mathias Schenckius . Ornatissimo viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tigurinae ecclesiae vigilantissimo , domino atque amico suo observando .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1740", + "psc_text": "terrenis quam de salute fratris. » Et Joannes Diaconus in lib. I de Vita sancti Gregorii papae, c. 10, ubi referens insignem in naufragum pauperem sancti Patris charitatem, haec habet (Saec. I Bened.): « Cui liberalissimus Pater, accersito vestiario, alia sex numismata dari praecipiens, cognovit in vestiario nihil numismatum unde posset consolari naufragum remansisse. » Idem videre est in Regula sancti Isidori c. 19. Praeter ferramentorum vestiumque custodes, alteri etiam committebatur cura conservandorum diplomatum, privilegiorum, chartarumque monasterii; qui omnia debito in ordine disposita, tutissimo in loco inclusa servabat; apud Floriacenses quidem in turricula, ex Tortarii lib. de Mirac. S. Benedicti, c. 27; in Croylandensi monasterio in chartaria arcu lapideo per totum contecta ex Ingulfi historia Croylandensi (Ad ann. 1091): quorum exemplaria pluribus in locis aliquando deponebant, ut videre est in Chronici Ramesiensis parte secunda, cap. 7. In typico seu Regula Irenes Augustae cap. 19, haec cura committitur vasorum sacrorum custodi.", + "candidate_score": 0.656854, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_17", + "bdc_text": "Ornatissimo viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tigurinae ecclesiae vigilantissimo , domino atque amico suo observando .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_93", + "psc_text": "timentes Dominum de bona observantia sua non se reddunt elatos, sed ipsa in se bona, non a se posse, sed a Domino fieri existimantes, operantem in se Dominum magnificant. ] Quia vero non dormit neque dormitat adversarius, et, ut optime notavit S. Bernardus Serm. 54 in Cant.: « Si non potest impedire actionem, tentat intentionem, suadens quatenus effectum gratiae arroges tibi; » ideo postquam a malo declinare, bonum facere, justitiam sectari, diabolicas suggestiones spernere, volentem ingredi Dei tabernaculum praecepit, caute omnino subjecit: Qui de bona observantia non se reddunt elatos, sed ipsa in se bona, etc. Quibus verbis tria docet: 1º de bona observantia elationem fugere; 2º Deum, non se boni operis auctorem agnoscere; 3º consequenter Deum in se operantem magnificare. Qui timentes Dominum de bona observantia sua non se reddunt elatos ], seipsos magni aliquid esse existimantes, cum tamen nihil sunt; sed potius infra omnes sese deprimentes, ut 24", + "candidate_score": 0.651692, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_15_17", + "bdc_text": "An anno 1564 . gusti F. Iudiosus inprimis Mathias Schenckius . Ornatissimo viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tigurinae ecclesiae vigilantissimo , domino atque amico suo observando .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2077", + "psc_text": "in secunda libri sui editione, non de communione eucharistica S. Benedictum intelligit, sed de communione precum et charitatis; cujus a lectore signum aliquod S. Pater omnibus dari voluerit, priusquam incipiat legere. Egregium sane charitatis indicium frustulum panis privatim edere ante lectionem! Et hanc interpretationem ab eruditissimo et in traditione versatissimo viro accepisse se fatetur dissertator; cui non deferre haudquaquam potuerit. Ita praevaluerunt in gratiam viri doctissimi, doctioris fortasse semel praeconcepta praejudicia. Adeo ineptam contra germanum S. Benedicti sensum opinionem singulari tractatu refutavit noster Mabillonius, quem habet sub prelo. Ejus rationes quilibet videre poterit; nos sola traditione, de qua dissertator gloriatur, licet nullum inde protulerit argumentum aliqua auctoritate firmatum, contenti erimus. Itaque sancti Benedicti textum de communione eucharistica intelligendum esse constans est omnium qui a tempore sancti Benedicti scripserunt hanc in rem, auctorum sententia. In primis Magister, qui ante mille annos suam scripsit Regulam, ex Benedictina magna ex parte desumptam, sancti", + "candidate_score": 0.651198, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_17", + "bdc_text": "Ornatissimo viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tigurinae ecclesiae vigilantissimo , domino atque amico suo observando .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_301", + "psc_text": "avisari. » Et projecisti sermones meos post te. ] « Post se sermones Domini projicit praelatus quando quae de divinis Scripturis subditis praedicat, implere ipse dissimulat, » infit Smaragdus. Vel etiam: Projecisti sermones meos post te, idem est ac odisti disciplinam, ut modo exponebat Trithemius: « quod enim diligimus, inquit Bernardus Cassinensis, ante oculos mentis frequenter habemus, juxta illud: Ubi amor, ibi oculus; quod vero odimus, libenter a nobis projicimus. » Et qui in fratris tui oculo festucam videbas, in 73 tuo trabem non vidisti. ] Id est, qui minima in fratre videbas, et increpabas peccata, in te crimina non solum non puniebas, sed nec ab aliis videri patiebaris, cum potius in alios benignus, in te rigidus esse debuisses. Audi salutare S. Joannis Chrysostomi monitum Homil. 43 in Matth.: « Circa vitam tuam esto austerus, circa alios benignus; audiant te homines parva mandantem, et magna facientem. » Non ab eo", + "candidate_score": 0.648383, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_13", + "bdc_text": "Is Thomae , fratris opera perferendum ad nos facile curabit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1946", + "psc_text": "curamus, nos ipsos sublevamus; et dum aliorum corpora purgare satagimus, animae sordes ipsi emundamus, Deoque longe acceptiorem efficimus. Praeclarum sane est quod de Joanne minore Thebaeo, abbatis Ammonis discipulo, refert Ruffinus (Lib. III de Vit. Pat., num. 155). Hic nimirum « duodecim annis ipsi seni infirmanti fecit obsequium; senex tamen cum vidisset eum laborantem, nunquam illi sermonem blandum locutus est. Cum autem transiret de corpore, sedentibus aliis senibus, 466 tenuit manum ejus et dixit ei tertio: Salveris, salveris, salveris; et tradidit illum senibus dicens: Iste non homo, sed angelus est, qui tot annis mihi infirmanti, nec tamen bonum sermonem a me audiens, fecit obsequium. » Vide S. Dorothei doctrinam 14. Ergo cura maxima sit abbati ne aliquam negligentiam patiantur. ] Ex dictis initio hujus capitis S. Pater concludit: Ergo si infirmis tanquam Christo serviendum est, cura maxima sit abbati ne aliquam negligentiam patiantur. Hanc curam ad duo potissimum capita reducunt", + "candidate_score": 0.626802, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_12", + "bdc_text": "Quod reliquum est , bene vale , et si quid vel mihi vel stetten rescripturus es ad d. Blaurerum , mittito .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1749", + "psc_text": "officialium specialia statuta commissi sibi officii e loco ante sanctum adytum sito accipiat; ut consideret, et unde officium desumat, et cui polliceatur se illud administraturam. » Istas autem obedientiae suae claves ad zonam appensas deferre solebant, ut colligimus ex Vita S. Maximini abbatis Miciacensis n. 25 (Saec. I Ben., p. 587): « Cum ergo, ut jam praefatum est, sanctus vir a cingulo solutis clavibus januas aperuisset, etc., » Sed de his satis: ad Regulae textum revertor. Ex quibus abbas breve teneat. ] Breve hoc loco « appellatur scriptura memorialis, quam debet abbas habere in chartulario suo, » inquit Bernardus Cassinensis. Hujusce vocis apud veteres variae fuerunt acceptiones, de quibus audiendus est Baronius: « Ea vox, ait (Ad ann. 142, n. 10), penes antiquos diversae reperitur esse significationis: nam apud Optatum Milevitanum brevis dicitur charta illa in qua conscripta essent bona ecclesiastica, quam nos usitatius dicere solemus inventarium: alio nomine idem", + "candidate_score": 0.622338, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_12", + "bdc_text": "Quod reliquum est , bene vale , et si quid vel mihi vel stetten rescripturus es ad d. Blaurerum , mittito .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3192", + "psc_text": "pro tua anima, vel contentione rationem restitues. Post haec verba, si cum rebus suis introierit, tunc ille brevis, vel donatio rerum suarum Deo, vel monasterio facta ipsius donatoris manu super altare ponatur, dicente ipso fratre: Ecce, Domine, cum anima mea et paupertate mea quidquid mihi donasti tibi reconsigno et offero, et ibi volo ut sint res meae ubi fuerit cor meum et anima, sub potestate tamen monasterii et abbatis, quem mihi, Domine, in vice tua timendum praeponis, cum eis dicis: Qui vos audit me audit, et qui vos spernit me spernit: 766 unde quia per eum nobis tu omnia necessaria cogitas, ideo nihil nos oportet peculiare habere, quia tu nobis de omnibus es idoneus, et in omnibus sufficis solus, ut jam nobis vivere, et spes Christus sit, et mori lucrum. Post haec dicet ipse novus frater responsorium hoc: Suscipe me, Domine, secundum verbum tuum, et vivam; et non confundas me", + "candidate_score": 0.611199, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_12", + "bdc_text": "Quod reliquum est , bene vale , et si quid vel mihi vel stetten rescripturus es ad d. Blaurerum , mittito .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1750", + "psc_text": "Hujusce vocis apud veteres variae fuerunt acceptiones, de quibus audiendus est Baronius: « Ea vox, ait (Ad ann. 142, n. 10), penes antiquos diversae reperitur esse significationis: nam apud Optatum Milevitanum brevis dicitur charta illa in qua conscripta essent bona ecclesiastica, quam nos usitatius dicere solemus inventarium: alio nomine idem Optatus vocat commemoratorium. Eamdem vocem in eumdem sensum usurpat sanctus Augustinus contra Cresconium, et Gregorius papa. Sed et Cassiodorus pro regiis jussionibus; nam Theodoricus ad Gemellum scribens, ait: Admonitio nostra non deerit, ut instructior reddaris dum infrascriptis brevibus definita susceperit. Verum apud Lampridium eadem vox pro matricula, seu catalogo, in quo nomina scriberentur, accipitur, sicut et in codice Justinianeo et citatis aliis locis superius. » Hactenus Baronius. Breves etiam, seu brevia dicuntur Romanorum pontificum litterae, apostolica auctoritate datae. Praeterea in monasteriis brevis dicebatur charta in qua altaris ministri aliique officiales chori notabantur; quo sensu sumitur in cap. 3 420 Monachorum", + "candidate_score": 0.610554, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_7", + "bdc_text": "Sed monitare tibi nihil opus , praefertim cum maximo habeas d. Res Gallicas ad me ex literis Bezae ad te .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2848", + "psc_text": "humanitas illi exhibenda est, cur non et lectio ei legenda est, quod melius est? Unde ista potest esse discretio? si enim frequenter venerit ipse hospes ad monasterium, ita ut post quindecim aut viginti dies venerit, quoties venerit, toties ei lectio legenda sit, et omnis humanitas praebenda. » Denique singulare haudquaquam exstitit S. Benedicto lectionem adhibere hospitibus; nam in Regula abbatis Isaiae haec lego (Cap. 33): « Hilariter occurre extero, et saluta illum, ne discessus vester ab invicem sit cum detrimento; et cave ne cum advenerit ad te interroges illum inutilia 681 tibi; sed postula ab illo ut oret, et cum sederit, dic illi: Quomodo vales, frater mi? et exhibe illi librum aliquem ad legendum. » Et post haec omnis ei exhibeatur humanitas. ] Omnis humanitas Smaragdo « dicitur omnis miserantis affectus, et obsequium plenum et perfectum amoris, quod hospitibus exhiberi oportet in cibi, et potus, et omnium illis competentium administrationem.", + "candidate_score": 0.606422, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_7", + "bdc_text": "Sed monitare tibi nihil opus , praefertim cum maximo habeas d. Res Gallicas ad me ex literis Bezae ad te .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1366", + "psc_text": "» Antequam caput istud absolvam, observabo cum Boherio in secundo comm., hujus capitis initio, quosdam olim existimasse S. Patrem Benedictum Gallicano usum esse Psalterio; quod ex iis locis colligebant, quae S. Pater citat ex Psalterio in Regula, in quibus variae reperiuntur lectiones quae non exstant in Romano, bene autem in Gallicano. CAPUT XIX. De disciplina psallendi. Ubique credimus divinam esse praesentiam, et oculos Domini in omni loco speculari bonos et malos: maxime tamen hoc sine aliqua dubitatione credamus, cum ad opus divinum assistimus. Ideo semper memores simus quod ait propheta: Servite Domino in timore; et iterum, Psallite sapienter; et, In conspectu angelorum psallam tibi. Ergo consideremus qualiter oporteat nos in conspectu divinitatis et angelorum ejus esse: et sic stemus ad psallendum, ut mens nostra concordet voci nostrae. COMMENTARIUS Hactenus de divinis officiis satis fuse S. Benedictus, singulas illius horas assignando, singulas horarum partes distribuendo, psalmorum ordinem disponendo: unum restare videbatur,", + "candidate_score": 0.605182, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1", + "max_score": 0.693274, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_3_5", + "bdc_text": "Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae . Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere . ut alios paceam P. Melanchthonum constat communicationem illam idiomatum ( qua sola prope in hunc errorem inducti adversarii videntur )", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_146", + "psc_text": "dicat: 'beatus Ambrosius episcopus, in cuius praecipue libris Romana elucet fides, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, cuius fidem et purissimum in scripturis sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere'. paeniteat ergo eum quod sensit aduersus Ambrosium, ne paeniteat eum quod sic laudauit Ambrosium. habes librum et molestia longitudinis et difficultate quaestionis quam mihi fuit ad dictandum, tam tibi ad legendum negotiosum, quibus particulis temporum te inuenire potuit aut potuerit otiosum. quem profecto, quantum me dominus adiuuare dignatus est, elaboratum inter ecclesiasticas curas meas non tibi ingererem inter publicas tuas, nisi ab homine dei, qui te familiarius nouit, audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus", + "candidate_score": 0.693274, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_10_12", + "bdc_text": "De Davide Hangonem , quod scribam , nescio nec , quod polliceat , habeo , tantum scribo , data prima quoque occasione me eius erga te animum exploraturum . Quod filium d. a Stetzen , commendasti , fecisti , gratum mihi , utque me cum meis deinceps etiam commendatum habeas magnopere rogo . Quod reliquum est , bene vale , et si quid vel mihi vel stetten rescripturus es ad d. Blaurerum , mittito .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.654411, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_11_13", + "bdc_text": "Quod filium d. a Stetzen , commendasti , fecisti , gratum mihi , utque me cum meis deinceps etiam commendatum habeas magnopere rogo . Quod reliquum est , bene vale , et si quid vel mihi vel stetten rescripturus es ad d. Blaurerum , mittito . Is Thomae , fratris opera perferendum ad nos facile curabit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.642574, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_7_9", + "bdc_text": "Sed monitare tibi nihil opus , praefertim cum maximo habeas d. Res Gallicas ad me ex literis Bezae ad te . Bezam. d. scripsit d. Blarerus , satis illas turbulentas , prophetas sero excusavi te idem apud Froschium hoc esse die , quo iisdem interfuturi nuptis facturus . Hoserus resalutare iussit , vicissim purgare se tibi .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_335", + "psc_text": "ipsa lectio indicat, ubi prorsus unde loquatur adparet. unde est et illud apud prophetam Zachariam, ubi aufertur a sacerdote uestis sordida et dicitur ei: ecce abstuli peccata tua. puto, quod ista omnia et cetera huius modi, quae indicant omnem hominem sub peccato et maledicto nasci, non leguntur in tenebris Manicheorum, sed in luce catholicorum. § 51 Quid autem dicam de ipsis diuinarum scripturarum tractatoribus, qui in catholica ecclesia floruerunt, quomodo haec non in alios sensus conati sunt uertere, quoniam stabiles erant in antiquissima et robustissima fide, non autem nouitio mouebantur errore? quos si colligere et eorum testimoniis uti uelim, et nimis longum erit et de canonicis auctoritatibus, a quibus non debemus auerti, minus fortasse uidebor praesumpsisse quam debui. uerumtamen, ut omittam beatissimum Ambrosium, cui Pelagius, sicut iam commemoraui, tam magnum integritatis in fide perhibuit testimonium — qui tamen Ambrosius nihil aliud defendit in paruulis, ut haberent necessarium medicum Christum, nisi", + "candidate_score": 0.641827, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_9_11", + "bdc_text": "Hoserus resalutare iussit , vicissim purgare se tibi . De Davide Hangonem , quod scribam , nescio nec , quod polliceat , habeo , tantum scribo , data prima quoque occasione me eius erga te animum exploraturum . Quod filium d. a Stetzen , commendasti , fecisti , gratum mihi , utque me cum meis deinceps etiam commendatum habeas magnopere rogo .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.639138, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_0_2", + "bdc_text": "4 . S. Paras tuas , sed quicquam suavos , amorisque plenas accipio literas d. Bullingere ornatissime , et quibus sine alienati abs te animi suspicione non possum non respondere . Hoc praesertim quo mittendae tibi aliorum literae in tempore nimirum Georgii a Stetten , qui uti in ea re opera linea suo iure , saepissime solet .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.630744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_1", + "bdc_text": "S. Paras tuas , sed quicquam suavos , amorisque plenas accipio literas d. Bullingere ornatissime , et quibus sine alienati abs te animi suspicione non possum non respondere .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et merito praestantissime atque in Christi dilectione carissime fili. § 2 Laudes itaque tuas in Christo, siue magis in te laudes Christi, uide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. sed alia et ab aliis, etsi non tam multa uel certa, uerumtamen audiuimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia expectatio 15 cf. Prou. 27, 2 1 Incipit epka ad eundem comitem VP Item epka eiusdem ad Valerium comitem BW epistola-comitem om. C 2 omino-et me om. S xpo SW 3", + "candidate_score": 0.627892, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf052", + "work_id": "051_Prosper-Aquitanus_Epistola-ad-Rufinum", + "max_score": 0.691936, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_3_5", + "bdc_text": "Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae . Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere . ut alios paceam P. Melanchthonum constat communicationem illam idiomatum ( qua sola prope in hunc errorem inducti adversarii videntur )", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Epistola-ad-Rufinum_window_39", + "psc_text": "nec nos perturbant, qui tales opiniones cum suis auctoribus exsecramur (Vide Aug. lib. II, contra duas epist. Pelag. c. 6 et 7, ac lib. IV contra Julian, c. 8, infra append. parte II). Sed videant quomodo se a dedecore istius exuant falsitatis, qui possunt tam inepta confingere, si hi quorum abutuntur auribus, aliquantulum diligentiae ad cognoscenda ea quae praestantissimus minister gratiae disputavit, intenderint: licet omnem istius inquisitionis moram ipsi, qui haec loquuntur, praevenire deberent, proferendo atque explicando libros, ullamve eorum particulam demonstrando, quam per dubium saltem intellectum tali interpretationi obnoxium vir sanctus ediderit. Sed prorsus nihil tale apud nos audierunt, nihil tale legerunt: quia non fato quidquam geri, sed omnia Dei judicio novimus ordinari, nec ex duabus massis duabusve naturis, sed ex una massa, quae est caro primi hominis, unam scimus omnium hominum creatam crearique naturam, et eamdem per ipsius primi hominis liberum arbitrium, in quo omnes peccaverunt (Rom. V,", + "candidate_score": 0.691936, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_1", + "bdc_text": "S. Paras tuas , sed quicquam suavos , amorisque plenas accipio literas d. Bullingere ornatissime , et quibus sine alienati abs te animi suspicione non possum non respondere .", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Epistola-ad-Rufinum_window_0", + "psc_text": "Epistola ad Rufinum Domino fratri dilectissimo in Christo, et merito venerabili RUFINO, PROSPER aeternam salutem dicit. 87 PROLOG.--1. Accepi per communem amicum fraternae erga me sollicitudinis tuae signa, et curam sincerissimae charitatis gratulanter agnovi. Ac ne quid maligni rumores, in quantum se auribus tuis subtrahere nequeunt, formidinis tibi aut anxietatis inferrent; absolvere te ab omni scrupulo, quantum epistolari licuit sermone, curavi: in tantum studens omnia plenissima veritate tibi pandere, ut quia non potuisti in totum quae ab adversantibus disseminantur audire, per me ipsum queas quidquid de nobis ad inanem invidiam fertur referturque cognoscere. Sed insinuanda prius sanctitati tuae est qualitas quaestionis, de qua ista nascuntur: quo tibi magis pateat falsitas obloquentium et videas quam lucem quibus tenebris conentur obducere. CAP. I.--2. Pelagiana igitur haeresis, quo dogmate catholicam fidem destruere adorta sit, et quibus impietatum venenis viscera Ecclesiae atque ipsa vitalia corporis Christi voluerit occupare, notiora sunt quam ut opere narrationis", + "candidate_score": 0.628454, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1", + "max_score": 0.691715, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_3_5", + "bdc_text": "Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae . Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere . ut alios paceam P. Melanchthonum constat communicationem illam idiomatum ( qua sola prope in hunc errorem inducti adversarii videntur )", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_17", + "psc_text": "pelagianis (sic) libri VI' septimu uero inperfecta reliquid octauQ aute nec attigit. sunt enl ipsius heretici libri VIII. quibus respondit eius uerba proponens eisq. subiungens responsiones suas. EXPLIUNT CAPITULA; EXPLI- CIUNT CAPITULA G PROLOGVS. § 1 Iam diu est, ut facere cogito atque dispono quod nunc adiuuante domino adgredior, quia differendum esse non arbitror, ut opuscula mea siue in libris siue in epistulis sinesiue in tractatibus cum quadam iudiciaria seueritate recenseam et, quod me offendit, uelut censorio stilo denotem. neque enim quisquam nisi inprudens ideo, quia mea errata reprehendo, me reprehendere audebit. sed si dicit non ea debuisse a me dici, quae postea mihi etiam displicerent, uerum dicit et mecum facit. eorum quippe reprehensor est, quorum et ego sum. neque enim ea reprehendere deberem, si dicere debuissem. 4 Aug. de praed. sanct. 3, 7. de don. pers. 21, 55 Aug. (Hilar.) ep. 226, 10 1 prologus add. N2 in mg.,", + "candidate_score": 0.691715, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_3_5", + "bdc_text": "Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae . Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere . ut alios paceam P. Melanchthonum constat communicationem illam idiomatum ( qua sola prope in hunc errorem inducti adversarii videntur )", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_373", + "psc_text": "nos autem et antequam esset pars Donati, sic habuisse codices plurimos, uerum tamen Afros, ut non esset in medio: et iterum tangit illum, post addidicimus. quod si iam scirem, non in istum tamquam in furem diuini eloquii uel uiolatorem tanta dixissem. G Hic liber sic incipit: Abs te ipso praesente audieram. CAPVT XXI. CONTRA ADIMANTVM MANICHEI DISCIPVLVM LIBER VNVS. § 1 Eodem tempore uenerunt ad manus meas quaedam disputationes Adimanti, qui fuerit discipulus Manichei, quas conscripsit aduersus legem et prophetas, uelut contraria eis euangelica et apostolica scripta demonstrare conatus. huic ego respondi uerba eius ponens eisque reddens responsionem meam. quod hic uno uolumine inclusi et in eo quibusdam quaestionibus non semel, sed iterum respondi, quoniam quod pro me responderam perierat et tunc inuentum est, cum iam iterum respondissem. aliquas sane earundem quaestionum popularibus ecclesiasticis sermonibus solui; adhuc etiam quibusdam non 18 Aug. Serm. 1. 50. 153. 182 1 eius om.", + "candidate_score": 0.689017, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_2_4", + "bdc_text": "Hoc praesertim quo mittendae tibi aliorum literae in tempore nimirum Georgii a Stetten , qui uti in ea re opera linea suo iure , saepissime solet . Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae . Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_17", + "psc_text": "pelagianis (sic) libri VI' septimu uero inperfecta reliquid octauQ aute nec attigit. sunt enl ipsius heretici libri VIII. quibus respondit eius uerba proponens eisq. subiungens responsiones suas. EXPLIUNT CAPITULA; EXPLI- CIUNT CAPITULA G PROLOGVS. § 1 Iam diu est, ut facere cogito atque dispono quod nunc adiuuante domino adgredior, quia differendum esse non arbitror, ut opuscula mea siue in libris siue in epistulis sinesiue in tractatibus cum quadam iudiciaria seueritate recenseam et, quod me offendit, uelut censorio stilo denotem. neque enim quisquam nisi inprudens ideo, quia mea errata reprehendo, me reprehendere audebit. sed si dicit non ea debuisse a me dici, quae postea mihi etiam displicerent, uerum dicit et mecum facit. eorum quippe reprehensor est, quorum et ego sum. neque enim ea reprehendere deberem, si dicere debuissem. 4 Aug. de praed. sanct. 3, 7. de don. pers. 21, 55 Aug. (Hilar.) ep. 226, 10 1 prologus add. N2 in mg.,", + "candidate_score": 0.67028, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_4", + "bdc_text": "Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_518", + "psc_text": "libelli BEGR 19 blasfemantem H 20 dum C1, dni G deum cet. v incarnae Cl, in carne Dl, in carnem HR scripturas autem noui testamenti, quibus conuincitur. falsatas esse dicentem, scripsi grande opus uerbis eius propositis reddens responsiones meas. triginta et tres disputationes sunt, quos etiam libros cur non dixerim? nam etsi sunt in eis aliqui brenesbreues, tamen libri sunt. unus uero eorum, ubi a nobis aduersus eius criminationes patriarcharum uita defenditur, tantae prolixitatis est, quantae nullus fere librorum meorum. § 2 (2) In libro ergo tertio cum soluerem quaestionem, quomodo potuerit duos patres habere JosephIoseph, dixi quidem, quod ex alio natus, ab alio fuerit adoptatus, sed genus quoque adoptionis dicere debui; sic enim sonat, quod dixi, tamquam eum uiuus adoptauerit alius pater. lex autem filios etiam mortuis adoptabat iubens, ut fratris sine filiis mortui duceret frater uxorem et fratri defuncto semen ex eadem suscitaret. quae profecto de duobus unius", + "candidate_score": 0.667102, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_10_12", + "bdc_text": "De Davide Hangonem , quod scribam , nescio nec , quod polliceat , habeo , tantum scribo , data prima quoque occasione me eius erga te animum exploraturum . Quod filium d. a Stetzen , commendasti , fecisti , gratum mihi , utque me cum meis deinceps etiam commendatum habeas magnopere rogo . Quod reliquum est , bene vale , et si quid vel mihi vel stetten rescripturus es ad d. Blaurerum , mittito .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_674", + "psc_text": "DI responsionis E1M 16 respondi BD2FGNQS dilectissimae D 17 fili om. E, fili∗∗ (is ras.) C, filii Dl orosii R CAPVT LXXI. AD HIERONVMVM PRESBVTERVM LIBRI DVO, VNVS DE ORIGINE ANIMAE ET ALIVS DE SENTENTIA IACOBI. § 1 Scripsi etiam duos libros ad presbyterum Hieronymum sedentem in Bethlem, unum de origine animae hominis, alterum de sententia apostoli Iacobi, ubi ait: quicumque totam legem seruauerit, offendat autem in uno, factus est omnium reus, de utroque consulens eum. sed in illo priore quaestionem, qúamquam exposui, ipse non solui; in posteriore autem, quid mihi de illa soluenda uideretur, ipse non tacui, sed utrum hoc annueret etiam ille consului. rescripsit autem laudans eandem consultationem meam, sibi tamen ad id respondendum non esse respondit. ego uero, quousque esset in corpore, hos libros edere nolui, ne forte responderet aliquando et cum ipsa responsione eius potius ederentur, illo autem defuncto ad hoc edidi priorem, ut, qui legit,", + "candidate_score": 0.658054, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_9_11", + "bdc_text": "Hoserus resalutare iussit , vicissim purgare se tibi . De Davide Hangonem , quod scribam , nescio nec , quod polliceat , habeo , tantum scribo , data prima quoque occasione me eius erga te animum exploraturum . Quod filium d. a Stetzen , commendasti , fecisti , gratum mihi , utque me cum meis deinceps etiam commendatum habeas magnopere rogo .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_674", + "psc_text": "DI responsionis E1M 16 respondi BD2FGNQS dilectissimae D 17 fili om. E, fili∗∗ (is ras.) C, filii Dl orosii R CAPVT LXXI. AD HIERONVMVM PRESBVTERVM LIBRI DVO, VNVS DE ORIGINE ANIMAE ET ALIVS DE SENTENTIA IACOBI. § 1 Scripsi etiam duos libros ad presbyterum Hieronymum sedentem in Bethlem, unum de origine animae hominis, alterum de sententia apostoli Iacobi, ubi ait: quicumque totam legem seruauerit, offendat autem in uno, factus est omnium reus, de utroque consulens eum. sed in illo priore quaestionem, qúamquam exposui, ipse non solui; in posteriore autem, quid mihi de illa soluenda uideretur, ipse non tacui, sed utrum hoc annueret etiam ille consului. rescripsit autem laudans eandem consultationem meam, sibi tamen ad id respondendum non esse respondit. ego uero, quousque esset in corpore, hos libros edere nolui, ne forte responderet aliquando et cum ipsa responsione eius potius ederentur, illo autem defuncto ad hoc edidi priorem, ut, qui legit,", + "candidate_score": 0.638671, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_12", + "bdc_text": "Quod reliquum est , bene vale , et si quid vel mihi vel stetten rescripturus es ad d. Blaurerum , mittito .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_699", + "psc_text": "18 Gen. 6, 22. 7, 5 9 Gen. 1, 15 sq. 1, 24 sq. 1 cognita EI delucescunt BHQlSV, dilucescent P quod] quę ut (nt del. m. 2) C cognuBcenda 01 2 loquutionum EHP1, locutionis Q locutionum genera B 3 eas quae D 4 praesentes scripsi, presentis C1D1R, leges B, legentia cet. v apperiat EGPR loquutiones EHpl, locutionis C1D1Ra gesi HI 6 libro om. N posui om. BGl scribtum HM esse] e B 7 quae C1D1 (cf. script. optt:mi cod. 0 Quaest. in Heptat. II, 100), quaecumque cet. v praecipit H dominus] om. B, deus E, dñs ds R 8 eamque D2 in ras., quae Dl loquutionem EHP1. locutione Dl dixi esse] dixisse EH simili mei C1D1 condicione 0, conditionem D1, conditione cet. 9 quam (postea om.) B et om. H factum est BFGNQS 10 omni modo] omnino B similem CD1V1 idem Ea 11 denique (i in ras.) M, deniquae", + "candidate_score": 0.614909, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_12", + "bdc_text": "Quod reliquum est , bene vale , et si quid vel mihi vel stetten rescripturus es ad d. Blaurerum , mittito .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_169", + "psc_text": "Manicheos habenda est, qui non accipiunt scripturas sanctas ueteris instrumenti, in quibus peccatum 9 Id. n, 20, 54. ill, 18, 50 sqq. deinde dictum-47, 5 profitentur] Aug. de don. persen. 11, 27 16 De lib. arb. III, 20, 58. I 22, 64 20 Aug. de haer. 46. Confess. VillI, 4, 8 1 bona CDlB, omnia bona cet. v ∗∗∗∗dicerentur D pr. et om. O, del. D2 2 librum Ql 3 quia] quo EtR illo om. C1D1E1R possimus D1 4 nequeamus (a add. m. 2) C eius om. N, est P 5 in ) in Q repperitur MM., repperetur Dl bonis om. D1 (n)ullus F5 ita ras., nollus Dl 6 omnia M in ras. sicnt] s. et B 7 aU. ex F7 8. I. etiam B1 8. I., et a 8 qui B1 9 numersbitur E donis M1 10 liberat D2E*Q 11 resnrgere FO 12 pertinit T ignorantiae (om. et) EHIOP", + "candidate_score": 0.613632, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_12", + "bdc_text": "Quod reliquum est , bene vale , et si quid vel mihi vel stetten rescripturus es ad d. Blaurerum , mittito .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_367", + "psc_text": "redit ad deum, secundum quod scriptum 2 Ambros. hymn. I (Patrol. lat. XVI p. 1409 M) Exam. V, 24, 88 (I p. 201,12 sqq. ed. Schenkl) 6 Aug. Serm. LXXVI, 1,1 7 Mattb. 16, 18. Io. 1, 42 9 Mattb. 16, 16. Io. 6, 70 11 Matth. 16, 19 13 I Cor. 10, 4 1 aecclesia* D 2 beati BE ambrosi M1, ambrosius H, ambrosii cet. v ubi] bi H 3 gallinatio CEFGHNOQRSV 4 oc El ipse∗∗ E, ipsa BC2OPQ2RSVv, ipso DJ petre ClDl, p H aecclesiae ClD, ecclesia a 5 culpam∗∗ (pa ras.) E2 deluit CzNQ x 8 aecclesiam CXD ut (e ras.) C hanc Fa intellegatur D2 8. l. 10 *ac sic (h ras.) E, ac ait Ot, ac si Ra apellatus C persona C1 D1 aecclesiae CXD flguraret Q 11 supra OP aedifica∗∗tur D accipit ER 12 dictum est illi BEFGNQRSv, illi dictum est P, dictum illi", + "candidate_score": 0.612191, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_14_16", + "bdc_text": "Iterum vale et Gvalthero Wolphoque cum generis d. P. Augustae , 16 . An anno 1564 . gusti F. Iudiosus inprimis Mathias Schenckius .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_550", + "psc_text": "non ea ualui H, non ualui cet. v 15 aemendaui P, (men ex nim corr.) Q emendandum 01, emendandus Dl 10* conpleui et edidi adiungens eis a capite epistulam, quam scripsi ad uenerabilem Aurelium, episcopum Carthaginiensis ecclesiae, quo tamquam prologo exposui et quid accidisset et quid facere mea cogitatione uoluissem et quid fratrum conpellente caritate fecissem. § 2 In quorum libro undecimo, cum de corpore uisibili agerem, (2) dixi: quocirca id amare alienari est. quod secundum eum amorem dictum est, quo aliquid sic amatur, ut eo fruendo existimet beatum se esse, qui hoc amat; nam non est alienari in laudem creatoris amare speciem corporalem, ut ipso creatore fruens quisque uere beatus sit. § 3 itemque in eodem ubi dixi: nec auem quadrupedem memini, quia non uidi, sed phantasiam tamen facillime intueor, dum alicui formae uolatili, qualem uidi, adiungo alios duos pedes, quales itidem uidi, haec dicens non potui recolere uolatilia", + "candidate_score": 0.601371, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf052", + "work_id": "045_Prosper-Aquitanus_Responsiones-ad-capitula-Gallorum", + "max_score": 0.691512, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_3_5", + "bdc_text": "Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae . Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere . ut alios paceam P. Melanchthonum constat communicationem illam idiomatum ( qua sola prope in hunc errorem inducti adversarii videntur )", + "psc_chunk_id": "045_Prosper-Aquitanus_Responsiones-ad-capitula-Gallorum_window_0", + "psc_text": "Responsiones ad capitula Gallorum PRAEFATIO. Doctrinam, quam sanctae memoriae Augustinus episcopus contra Pelagianos, inimicos gratiae Christi et liberi arbitrii decomptores, per multos annos apostolice asseruit, litterisque mandavit, quibusdam visum est, aut non intelligendo, aut intelligi eam nolendo, reprehendere: et hoc quasi compendium cognitionis his qui judicio eorum ducebantur, afferre; ut quae in libris praedicti viri damnabilia se reperisse jactabant, brevium capitulorum indiculis publicarent: talique commento et detestationem ejus, quem impeterent, obtinerent; et ab his quae infamassent, curam exterriti lectoris averterent. Ne ergo hanc persuasionem temere quis recipiat, et talem putet sensum scriptis catholici inesse Doctoris, qualem cum, qui frustra calumniantur, ostentant; singulis capitulis, quae damnationis titulo praenotarunt, brevi et absoluta professione respondeo, in nullo recedens a tramite earum definitionum, quae in sancti viri disputationibus continentur: ut facile vel tenuis diligentiae advertat inspector, quam injustis opprobriis catholici Praedicatoris memoria carpatur; et in quod peccatum cadant, qui aliena instigatione commoti, scriptorem celeberrimi", + "candidate_score": 0.691512, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_2_4", + "bdc_text": "Hoc praesertim quo mittendae tibi aliorum literae in tempore nimirum Georgii a Stetten , qui uti in ea re opera linea suo iure , saepissime solet . Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae . Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere .", + "psc_chunk_id": "045_Prosper-Aquitanus_Responsiones-ad-capitula-Gallorum_window_0", + "psc_text": "Responsiones ad capitula Gallorum PRAEFATIO. Doctrinam, quam sanctae memoriae Augustinus episcopus contra Pelagianos, inimicos gratiae Christi et liberi arbitrii decomptores, per multos annos apostolice asseruit, litterisque mandavit, quibusdam visum est, aut non intelligendo, aut intelligi eam nolendo, reprehendere: et hoc quasi compendium cognitionis his qui judicio eorum ducebantur, afferre; ut quae in libris praedicti viri damnabilia se reperisse jactabant, brevium capitulorum indiculis publicarent: talique commento et detestationem ejus, quem impeterent, obtinerent; et ab his quae infamassent, curam exterriti lectoris averterent. Ne ergo hanc persuasionem temere quis recipiat, et talem putet sensum scriptis catholici inesse Doctoris, qualem cum, qui frustra calumniantur, ostentant; singulis capitulis, quae damnationis titulo praenotarunt, brevi et absoluta professione respondeo, in nullo recedens a tramite earum definitionum, quae in sancti viri disputationibus continentur: ut facile vel tenuis diligentiae advertat inspector, quam injustis opprobriis catholici Praedicatoris memoria carpatur; et in quod peccatum cadant, qui aliena instigatione commoti, scriptorem celeberrimi", + "candidate_score": 0.680576, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1", + "max_score": 0.69022, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_3_5", + "bdc_text": "Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae . Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere . ut alios paceam P. Melanchthonum constat communicationem illam idiomatum ( qua sola prope in hunc errorem inducti adversarii videntur )", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_275", + "psc_text": "§ 1 Quoniam sermone non breui et admodum necessario, quem libro uno conplexi sumus, refutauimus eorum uanitatem qui discipulos Christi euangelium conscribentes ideo contemnendos putant, quia ipsius Christi, quem licet non ut deum, tamen ut hominem sapientia longe prae ceteris excellentem honorandum esse non dubitant, nulla scripta proferuntur a nobis, et eum talia scripsisse uideri uoluntnolunt, qualia peruersi diligunt, non qualibus lectis et creditis a peruersitate corrigi possunt, nunc iam uideamus ea quae quattuor euangelistae de Christo scripserunt quemadmodum sibi adque inter se congruant, ne quid ei hoc in fide christiana offendiculi patiantur qui curiosiores quam capaciores sunt, quod non utcumque perlectis, sed quasi diligentius perscrutatis euangelicis libris inconuenientia quaedam et repugnantia se deprehendisse existimantes magis ea contentiose obiectanda quam prudenter consideranda esse arbitrantur. 2 brebi 2?1 3 i*libro (eras. 1) BIt in libro B* re*futauimus (eras. s) B 4 conscribente* (eras. r) JB1, conscribentis C'P 5 putant C'1 ipius.", + "candidate_score": 0.69022, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_4_6", + "bdc_text": "Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere . ut alios paceam P. Melanchthonum constat communicationem illam idiomatum ( qua sola prope in hunc errorem inducti adversarii videntur ) realem , multis in locis ridere exagitare , confusionemque naturarum appellare nec obscure hoc dogma damnare , cum aliis multis , quorum magna est etiam apud adversarios autoritas .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_275", + "psc_text": "§ 1 Quoniam sermone non breui et admodum necessario, quem libro uno conplexi sumus, refutauimus eorum uanitatem qui discipulos Christi euangelium conscribentes ideo contemnendos putant, quia ipsius Christi, quem licet non ut deum, tamen ut hominem sapientia longe prae ceteris excellentem honorandum esse non dubitant, nulla scripta proferuntur a nobis, et eum talia scripsisse uideri uoluntnolunt, qualia peruersi diligunt, non qualibus lectis et creditis a peruersitate corrigi possunt, nunc iam uideamus ea quae quattuor euangelistae de Christo scripserunt quemadmodum sibi adque inter se congruant, ne quid ei hoc in fide christiana offendiculi patiantur qui curiosiores quam capaciores sunt, quod non utcumque perlectis, sed quasi diligentius perscrutatis euangelicis libris inconuenientia quaedam et repugnantia se deprehendisse existimantes magis ea contentiose obiectanda quam prudenter consideranda esse arbitrantur. 2 brebi 2?1 3 i*libro (eras. 1) BIt in libro B* re*futauimus (eras. s) B 4 conscribente* (eras. r) JB1, conscribentis C'P 5 putant C'1 ipius.", + "candidate_score": 0.675061, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_16_18", + "bdc_text": "gusti F. Iudiosus inprimis Mathias Schenckius . Ornatissimo viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tigurinae ecclesiae vigilantissimo , domino atque amico suo observando . dicantius 1553 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1459", + "psc_text": "dignoscere relm 23 ioh. ] in iohannis B2N, om. p, iohannes DHL r a quoniam om. p. add. quod g sic] et sicjp 24 ueniat] fin. Q 25 aliis B1 eundem om.Eug. Vat. Mediom. XXXXIII Aug. Sect. III pars 4. 27 spiritum; alius diem domino sapit, alius de pectore domini liquidius aliquid bibit, alius leuatus usque ad tertium caelum ineffabilia uerba audit, omnes tamen, quamdiu sunt in corpore, peregrinantur a domino et omnibus bonae spei fidelibus in libro uitae scriptis seruatur quod dictum est: et ego diligam eum et ostendam me ipsum illi. uerum tamen in hac peregrinatione quantum rei huius intellegentia uel scientia quisque profecerit, tanto magis caueat diabolica uitia superbiam et inuidentiam. meminerit hic ipsum euangelium lohannis, quam multo amplius erigit. ad contemplationem ueritatis, tam multo amplius praecipere de dulcedine caritatis. et quia illud praeceptum uerissimum ac saluberrimum est: quanto magnus es, tanto humilita te in omnibus, qui", + "candidate_score": 0.671014, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_4", + "bdc_text": "Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_275", + "psc_text": "§ 1 Quoniam sermone non breui et admodum necessario, quem libro uno conplexi sumus, refutauimus eorum uanitatem qui discipulos Christi euangelium conscribentes ideo contemnendos putant, quia ipsius Christi, quem licet non ut deum, tamen ut hominem sapientia longe prae ceteris excellentem honorandum esse non dubitant, nulla scripta proferuntur a nobis, et eum talia scripsisse uideri uoluntnolunt, qualia peruersi diligunt, non qualibus lectis et creditis a peruersitate corrigi possunt, nunc iam uideamus ea quae quattuor euangelistae de Christo scripserunt quemadmodum sibi adque inter se congruant, ne quid ei hoc in fide christiana offendiculi patiantur qui curiosiores quam capaciores sunt, quod non utcumque perlectis, sed quasi diligentius perscrutatis euangelicis libris inconuenientia quaedam et repugnantia se deprehendisse existimantes magis ea contentiose obiectanda quam prudenter consideranda esse arbitrantur. 2 brebi 2?1 3 i*libro (eras. 1) BIt in libro B* re*futauimus (eras. s) B 4 conscribente* (eras. r) JB1, conscribentis C'P 5 putant C'1 ipius.", + "candidate_score": 0.66351, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_8", + "bdc_text": "Bezam. d. scripsit d. Blarerus , satis illas turbulentas , prophetas sero excusavi te idem apud Froschium hoc esse die , quo iisdem interfuturi nuptis facturus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_172", + "psc_text": "cum] quam BlClP, quom C2, non p iam] tam CPV p fallatia CPN1, falacia (-tia JEP) ElL, falsa B 16 munumenta EI, monim. E2 y, munim. p a, molimenta r sunt r neracia om. CF p 17 certa iam] certata (ta alt. exp. C, erat. P) CP, certa V, iam r sunt r 18 designant BlL ergo om. Cl 19 deaeri] desiere ClP 20 simulacra om. R fringi 01 est quod deus uniuersae terrae uocabitur, et deus uniuersae terrae iam uocatur, hoc per prophetas futurum praedixit, hoc per Christum congruo tempore impleuit. certe enim si iam deus Israhel deus uniuersae terrae uocatur, necesse est, ut fiat, quod iugsitiussit, quando qui iussit innotuit. quia uero per Christum et iri Christo innotuit, ut ecclesia eius per orbem diffunderetur et per ipsam deus Israhel uniuersae terrae uocaretur, paulo superius aput eundem prophetam legant qui uolunt, immo et a me commemoretur. neque enim ita", + "candidate_score": 0.621631, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1", + "max_score": 0.689929, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_3_5", + "bdc_text": "Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae . Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere . ut alios paceam P. Melanchthonum constat communicationem illam idiomatum ( qua sola prope in hunc errorem inducti adversarii videntur )", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_491", + "psc_text": "peruersa PQ LIBER TERTIUS. § 1 Legi, Petiliane, litteras tuas, quando legere potui, quibus te satis indicasti aduersus catholicam ecclesiam pro parte Donati nec aliquid ualuisse dicere idoneum nec tacere permissum. quos aestus passus es, quanta cordis tempestate fluctuasti, cum legisses ea, quibus parti epistulae tuae, quae in manus meas tunc uenerat, quanta potui breuitate ac perspicuitate respondi! uidisti enim tanta firmitate roboratam, tanta luce illustratam quam tenemus et defendimus ueritatem, ut, quid contra eam dicendum esset, quo conuicta refelleretur, inuenire non posses. attendisti etiam multorum qui ea legerant expectationem in te esse conuersam, scire cupientium quid diceres, quid ageres, qua euaderes, quo ex tantis angustusangustiis quibus te dei uerbum circumuallarat erumperes. hic tu, qui debueras contempta opinione uanorum pergere in ueram sanamque sententiam, fecisti quod de talibus scriptura praedixit: dilexisti malitiam super benignitatem, iniquitatem magis quam loqui aequitatem. proinde si et ego tibi nellemuellem pro maledictis maledicta rependere, quid", + "candidate_score": 0.689929, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_3_5", + "bdc_text": "Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae . Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere . ut alios paceam P. Melanchthonum constat communicationem illam idiomatum ( qua sola prope in hunc errorem inducti adversarii videntur )", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_2", + "psc_text": "Ps. 119, 6-7 1 Augustinua contra petilianum bereticum 0 Incipit liber primus PQ 5 sacrilegium Pml 9 a om. 0 11 dirupit PQ 14 karitatis Q 15 oderunt v, cf. II 88, 195 18 Absentio] Alypio coni. v l* excellat. sed quia me legente aderant quidam, qui eius sermODissermonis cultum ornatumque cognoscerent, mihi persuadere coeperunt omnino eius esse illud eloquium. ego tamen, cuiuslibet esset, refellendum putaui, ne, quisquis ea scripsit, aliquid sibi apud imperitos aduersus catholicam scripsisse uideretur. § 2 Hoc ergo ille primum in epistula sua posuit, dicens quod eis obiciainus bis baptisma, qui sub nomine baptismi animas nostras reo lauacro polluimus. quid autem prodest omnia eius contumeliosa uerba retexere? nam quoniam aliud est documenta firmare, aliud maledicta refellendo tractare, illud potius attendamus, quo pacto demonstrare uoluerit nos baptismum non habere et ideo se non repetere quod iam erat, sed dare quod non erat. ait enim: comcientiaconscientia namque dantis", + "candidate_score": 0.689722, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_2_4", + "bdc_text": "Hoc praesertim quo mittendae tibi aliorum literae in tempore nimirum Georgii a Stetten , qui uti in ea re opera linea suo iure , saepissime solet . Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae . Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_700", + "psc_text": "me Bqq.] cf. quae de 0 ad p. 199, 9. 200, 27. 212, 10 et 18 adnotaui 14 falsumne PQv 18 alt. causa Oml 21 reuertetur v; add. Exp*. liber contra epiani petiliani item aur. augustini 0 Explicit liber III. eiusdem contra epistulam petiliani P Explieit liber tercius aurelii augustini epi contra epJam petiliani Q 11* AUGUSTINI RETRACTATIONVM LIB. II CAP. LI (XIV) (PAG. 161, 1 ED. KNOELL). CONTRA LITTERAS PETILIANI LIBRI TRES. Antequam finirem libros de trinitate et libros de Genesi ad litteram, inruit causa respondendi litteris Petiliani Donatistae, quas aduersus catholicam scripsit, quam differre non potui, et scripsi in hanc rem tria uolumina, quorum primo primae parti epistulae ipsius, quam scripsit ad suos, quia non tota in nostras manus uenerat, sed prior parua pars eius, quanta potui celeritate et ueritate respondi. etiam ipsa epistula est ad nostros, sed ideo inter libros habetur, quia ceteri duo in eadem causa", + "candidate_score": 0.669171, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_5_7", + "bdc_text": "ut alios paceam P. Melanchthonum constat communicationem illam idiomatum ( qua sola prope in hunc errorem inducti adversarii videntur ) realem , multis in locis ridere exagitare , confusionemque naturarum appellare nec obscure hoc dogma damnare , cum aliis multis , quorum magna est etiam apud adversarios autoritas . Sed monitare tibi nihil opus , praefertim cum maximo habeas d. Res Gallicas ad me ex literis Bezae ad te .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_273", + "psc_text": "perpetratis. § 122 Augustinus respondit: Ista omnia si et nos in uos dicamus, nonne qui nos audierit insanos potius litigatores quam christianos disputatores, si ipse sanus est, iudicabit? non ergo reddimus maledictum pro maledicto. seruum enim domini non oportet litigare, sed esse mitem ad omnes, docibilem, in modestia corripientem diuersa sentientes. si ergo uobis obiciamus eos qui mala apud uos cotidie perpetrant, inepte litigamus alios ex aliis accusantes; si autem uos admonemus, ut, sicut illa uobis non uultis obici, sic nobis non obiciatis aliena, in modestia uos corripimus, sed si aliquando resipiscatis. § 123 Petilianus dixit: Si uero forte, quod nesdonescio, daemonia pellitis, nec id uobis proderit, quia nec fidei uestrae nec meritis cedunt ipsa daemonia, sed in nomine domini Iesu Christi pelluntur. § 124 Augustinus respondit: Gratias deo, quia tandem confessus es posse ualere inuocatum nomen Christi ad aliorum salutem, etiamsi a peccatoribus inuocetur. hinc ergo intellege, cum Christi", + "candidate_score": 0.66073, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_1", + "bdc_text": "S. Paras tuas , sed quicquam suavos , amorisque plenas accipio literas d. Bullingere ornatissime , et quibus sine alienati abs te animi suspicione non possum non respondere .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_622", + "psc_text": "quando maculosam conscientiam non sancte dantis ignorat, et litigioBOlitigioso strepitu cuncta perturbans occultare maluit, quid ab eo quaereretur, quam hoc respondere quaerenti, unde statim snffocaretursuffocaretur, numquam tamen putans ab hominibus bene cordatis legi posse litteras nostras aut ab eis legi suas, qui legissent et meas quibus respondere se finxit. § 51 Nam hoc, quod modo dixi, in illa ipsa epistula mea, contra quam scribendo nihil dixit, euidentissime positum est, et quid ibi egerit, quaeso, parumper aduertite et, quamuis 16 cf. pag. 171, 8 2 si om. uml conscientia polluta v 4 angustias PQ 7 respoudere 0 22 nesciret fugeret PQ nesciret om. Oml, add. mg. m2 27 putant 0 30 dixi modo Qml illi faueafisfaueatis nosque oderitis, si potestis, aequo animo tolerate. quia enim priore epistula sua, cuius primis partibus, quae solae in manus nostras tunc uenerant, primo responderam, ita spem baptizandi hominis in homine baptizante posuerat, ut . diceret:", + "candidate_score": 0.638091, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_1", + "bdc_text": "S. Paras tuas , sed quicquam suavos , amorisque plenas accipio literas d. Bullingere ornatissime , et quibus sine alienati abs te animi suspicione non possum non respondere .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_545", + "psc_text": "Confessionum mearum, quae per se ipsa et de multis ante et postea dictis manifestissima sunt legentibus, sub quo ei uidetur intellectu proponat atque arguat, furem me denique uerborum suorum, quod duo subtraxerim, tamquam eis repositis uictor exultet. § 21 In his certe omnibus, sicut legendo cognoscere uel recognoscere poteritis, impetum quidem linguae suae quo libuit ambitu iactationis exercuit, nusquam tamen dixit, unde abluatur accipientis conscientia, cum maculosam dantis ignorat. at ego inter strepitum uel post strepitum eius grandem et nimis ut putat ipse terribilem lente ut dicitur et bene hoc ipsum repeto, ut uel respondeat his exposco: (si conscientia sancte dantis attenditur quae abluat accipientis, unde est abluendus, qui maculosam conscientiam dantis ignorat?' et per totam eius epistulam ad hoc non inuenio aliquid dictum. § 22 Iam fortasse dicet mihi aliquis uestrum: (haec omnia quae dixit in te ad hoc ualere uoluit, ut te deformaret ac per te illos quibus", + "candidate_score": 0.636816, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_5", + "bdc_text": "ut alios paceam P. Melanchthonum constat communicationem illam idiomatum ( qua sola prope in hunc errorem inducti adversarii videntur )", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_273", + "psc_text": "perpetratis. § 122 Augustinus respondit: Ista omnia si et nos in uos dicamus, nonne qui nos audierit insanos potius litigatores quam christianos disputatores, si ipse sanus est, iudicabit? non ergo reddimus maledictum pro maledicto. seruum enim domini non oportet litigare, sed esse mitem ad omnes, docibilem, in modestia corripientem diuersa sentientes. si ergo uobis obiciamus eos qui mala apud uos cotidie perpetrant, inepte litigamus alios ex aliis accusantes; si autem uos admonemus, ut, sicut illa uobis non uultis obici, sic nobis non obiciatis aliena, in modestia uos corripimus, sed si aliquando resipiscatis. § 123 Petilianus dixit: Si uero forte, quod nesdonescio, daemonia pellitis, nec id uobis proderit, quia nec fidei uestrae nec meritis cedunt ipsa daemonia, sed in nomine domini Iesu Christi pelluntur. § 124 Augustinus respondit: Gratias deo, quia tandem confessus es posse ualere inuocatum nomen Christi ad aliorum salutem, etiamsi a peccatoribus inuocetur. hinc ergo intellege, cum Christi", + "candidate_score": 0.6356, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_1", + "bdc_text": "S. Paras tuas , sed quicquam suavos , amorisque plenas accipio literas d. Bullingere ornatissime , et quibus sine alienati abs te animi suspicione non possum non respondere .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_546", + "psc_text": "dantis attenditur quae abluat accipientis, unde est abluendus, qui maculosam conscientiam dantis ignorat?' et per totam eius epistulam ad hoc non inuenio aliquid dictum. § 22 Iam fortasse dicet mihi aliquis uestrum: (haec omnia quae dixit in te ad hoc ualere uoluit, ut te deformaret ac per te illos quibus communicas, ne ulterius alicuius momenti esse te existiment uel ipsi uel hi, quos ad uestram communionem traducere niteris. ceterum ex quo proposuit uerba epistulae tuae, ex illo considerandum est utrum nihil ad illa responderit.' ita ergo faciamus: ex ipso prorsus loco scripta eius consideremus. excepto ergo prooemio, quo uolui animum praeparare lectoris et pauca eius uerba prima 3 possint v 4 putans Oml 6 tertii v libri mei Pml 7 ipse Oml antea Pml 12 uel] et Om1 15 ego] ergo Pml eius grandem vel post strepitum P 16 ut putat et putat Oml bene] lene Morehus 17 ut vel]", + "candidate_score": 0.626143, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones", + "max_score": 0.689286, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_3_5", + "bdc_text": "Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae . Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere . ut alios paceam P. Melanchthonum constat communicationem illam idiomatum ( qua sola prope in hunc errorem inducti adversarii videntur )", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_231", + "psc_text": "itaque credere in carne natum, ne credere cogerer ex carne inquinatum. Nunc spirituales tui blande et amanter ridebunt me, si has confessiones meas legerint: sed tamen talis eram. CAPUT XI. Qualiter Augustinus contulerit cum catholicis. 21. Deinde quae illi in Scripturis tuis reprehenderant, defendi posse non existimabam: sed aliquando sane cupiebam cum aliquo illorum librorum doctissimo conferre singula, et experiri quid inde sentiret. Jam enim Helpidii cujusdam adversus eosdem Manichaeos coram loquentis et disserentis sermones, etiam apud Carthaginem movere me coeperant, cum talia de Scripturis proferret, quibus resisti facile non posset, et imbecilla mihi responsio videbatur istorum. Quam quidem non facile palam promebant, sed nobis secretius, cum dicerent scripturas Novi Testamenti falsatas fuisse a nescio quibus, qui Judaeorum legem inserere christianae fidei voluerunt, atque ipsi incorrupta exemplaria nulla proferrent. Sed me maxime captum et offocatum quodammodo deprimebant corporalia cogitantem moles illae, sub quibus anhelans in auram tuae veritatis liquidam et", + "candidate_score": 0.689286, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_4_6", + "bdc_text": "Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere . ut alios paceam P. Melanchthonum constat communicationem illam idiomatum ( qua sola prope in hunc errorem inducti adversarii videntur ) realem , multis in locis ridere exagitare , confusionemque naturarum appellare nec obscure hoc dogma damnare , cum aliis multis , quorum magna est etiam apud adversarios autoritas .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_237", + "psc_text": "meum simul cum verbis quae diligebam, res etiam quas negligebam. Neque enim ea dirimere poteram. Et dum cor aperirem ad excipiendum quam diserte diceret, pariter intrabat et quam vere diceret, gradatim quidem. Nam primo etiam ipsa defendi posse mihi jam coeperant videri, et fidem catholicam, pro qua nihil posse dici adversus oppugnantes Manichaeos putaveram, jam non impudenter asseri existimabam; maxime audito uno atque altero, et saepius aenigmate soluto de Scriptis veteribus: ubi, cum ad litteram acciperem, occidebar. Spiritualiter itaque plerisque illorum librorum expositis locis, jam reprehendebam desperationem meam, illam duntaxat qua credideram Legem et Prophetas detestantibus atque irridentibus resisti omnino non posse. Nec tamen jam ideo mihi catholicam viam tenendam esse sentiebam, quia et ipsa poterat habere doctos assertores suos qui copiose et non absurde objecta refellerent; nec ideo jam damnandum illud quod tenebam, quia defensionis partes aequabantur. Ita enim Catholica non mihi victa videbatur, ut nondum etiam victrix appareret.", + "candidate_score": 0.674314, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_4", + "bdc_text": "Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_237", + "psc_text": "meum simul cum verbis quae diligebam, res etiam quas negligebam. Neque enim ea dirimere poteram. Et dum cor aperirem ad excipiendum quam diserte diceret, pariter intrabat et quam vere diceret, gradatim quidem. Nam primo etiam ipsa defendi posse mihi jam coeperant videri, et fidem catholicam, pro qua nihil posse dici adversus oppugnantes Manichaeos putaveram, jam non impudenter asseri existimabam; maxime audito uno atque altero, et saepius aenigmate soluto de Scriptis veteribus: ubi, cum ad litteram acciperem, occidebar. Spiritualiter itaque plerisque illorum librorum expositis locis, jam reprehendebam desperationem meam, illam duntaxat qua credideram Legem et Prophetas detestantibus atque irridentibus resisti omnino non posse. Nec tamen jam ideo mihi catholicam viam tenendam esse sentiebam, quia et ipsa poterat habere doctos assertores suos qui copiose et non absurde objecta refellerent; nec ideo jam damnandum illud quod tenebam, quia defensionis partes aequabantur. Ita enim Catholica non mihi victa videbatur, ut nondum etiam victrix appareret.", + "candidate_score": 0.658123, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_6_8", + "bdc_text": "realem , multis in locis ridere exagitare , confusionemque naturarum appellare nec obscure hoc dogma damnare , cum aliis multis , quorum magna est etiam apud adversarios autoritas . Sed monitare tibi nihil opus , praefertim cum maximo habeas d. Res Gallicas ad me ex literis Bezae ad te . Bezam. d. scripsit d. Blarerus , satis illas turbulentas , prophetas sero excusavi te idem apud Froschium hoc esse die , quo iisdem interfuturi nuptis facturus .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_320", + "psc_text": "dicerem, si vera dicerem; si autem eadem dicerem, falsa dicerem: inde certissime colligi, ea quae vera, consideratis constellationibus dicerentur, non arte dici, sed sorte; quae autem falsi, non artis imperitia, sed sortis mendacio. 10. Hinc autem accepto aditu, ipse mecum talia ruminando, ne quis eorumdem delirorum qui talem quaestum sequerentur, quos jam jamque invadere, atque irrisos refellere cupiebam, mihi ita resisteret, quasi aut Firminus mihi, aut illi pater falsa narraverit; intendi considerationem in eos qui gemini nascuntur: quorum plerique ita post invicem funduntur ex utero, ut parvum ipsum temporis intervallum, quantamlibet vim in rerum natura habere contendant, colligi tamen humana observatione non possit, litterisque signari omnino non valeat, quas mathematicus inspecturus est, ut vera pronuntiet. Et non erunt vera, quia easdem litteras inspiciens, eadem debuit dicere de Esau et Jacob; sed non eadem utrique acciderunt. Falsa ergo diceret: aut si vera diceret, non eadem diceret, etiamsi eadem inspiceret. Non ergo", + "candidate_score": 0.652062, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_3", + "bdc_text": "Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_58", + "psc_text": "Scripturas tuas suspenderent palmitem cordis mei, et non raperetur per inania nugarum turpis praeda volatilibus. Non enim uno modo sacrificatur transgressoribus angelis. CAPUT XVIII. Quod homines curant servare leges grammaticorum, et non divinorum praeceptorum. 28. Quid autem mirum quod in vanitates ita ferebar, et a te, Deus meus, ibam foras, quando mihi imitandi proponebantur homines, qui aliqua facta sua non mala, si cum barbarismo aut soloecismo enuntiarent, reprehensi confundebantur; si autem libidines suas integris et rite consequentibus verbis copiose ornateque narrarent, laudati gloriabantur? Vides haec, Domine, et taces, longanimis, et multum misericors, et verax. Numquid semper tacebis? Et nunc eruis de hoc immanissimo profundo quaerentem te animam, et sitientem delectationes tuas, et cujus cor dicit tibi: Quaesivi vultum tuum; vultum tuum, Domine, requiram (Psal. XXVI, 8) . Nam longe a vultu tuo, in affectu tenebroso. Non enim pedibus aut spatiis locorum itur abs te, aut reditur ad te. Aut vero", + "candidate_score": 0.649839, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_10_12", + "bdc_text": "De Davide Hangonem , quod scribam , nescio nec , quod polliceat , habeo , tantum scribo , data prima quoque occasione me eius erga te animum exploraturum . Quod filium d. a Stetzen , commendasti , fecisti , gratum mihi , utque me cum meis deinceps etiam commendatum habeas magnopere rogo . Quod reliquum est , bene vale , et si quid vel mihi vel stetten rescripturus es ad d. Blaurerum , mittito .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_9", + "psc_text": "EPISTOLA 231, DARIO COMITI, N. 6. « Sume libros, quos desiderasti, Confessionum mearum. Ibi me inspice; ne me laudes ultra quam sum; ibi non aliis de me crede, sed mihi; ibi me attende, et vide quid fuerim in meipso, per meipsum: et si quid in me tibi placuerit, lauda ibi mecum, quem laudari volui de me; neque enim me. Quoniam ipse fecit nos, et non ipsi nos: nos autem perdideramus nos; sed qui fecit, refecit. Cum autem ibi me inveneris, ora pro me, ne deficiam, sed perficiar. » EX LIBRO DE DONO PERSEVERANTIAE, CAP. XX. « Quid autem meorum opusculorum frequentius et delectabilius innotescere potuit, quam libri Confessionum mearum? Cum et ipsos ediderim antequam Pelagiana haeresis exstitisset, in eis certe dixi Deo nostro, et saepe dixi: Da quod jubes, et jube quod vis. Quae mea verba Pelagius Romae cum a quodam fratre coepiscopo meo fuissent eo praesente commemorata, ferre non", + "candidate_score": 0.648928, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf030", + "work_id": "006_Lactantius_Divinarum-institutionum-liber-III", + "max_score": 0.68916, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_4", + "bdc_text": "Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere .", + "psc_chunk_id": "006_Lactantius_Divinarum-institutionum-liber-III_window_186", + "psc_text": "quoniam est, ut docebo, utrumque conjunctum; ut eam vel argumentis, vel exemplis, vel idoneis testibus asseramus, et stultitiam, quam nobis isti deorum cultores objectare non desinunt, ut nullam penes nos, sic totam penes ipsos esse doceamus. Et quamquam prioribus libris, cum falsas arguerem religiones, et hoc, cum falsam sapientiam tollerem, ubi veritas sit, ostenderim; planius tamen, quae religio, et quae sapientia vera sit, liber proximus indicabit.", + "candidate_score": 0.68916, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_4_6", + "bdc_text": "Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere . ut alios paceam P. Melanchthonum constat communicationem illam idiomatum ( qua sola prope in hunc errorem inducti adversarii videntur ) realem , multis in locis ridere exagitare , confusionemque naturarum appellare nec obscure hoc dogma damnare , cum aliis multis , quorum magna est etiam apud adversarios autoritas .", + "psc_chunk_id": "006_Lactantius_Divinarum-institutionum-liber-III_window_186", + "psc_text": "quoniam est, ut docebo, utrumque conjunctum; ut eam vel argumentis, vel exemplis, vel idoneis testibus asseramus, et stultitiam, quam nobis isti deorum cultores objectare non desinunt, ut nullam penes nos, sic totam penes ipsos esse doceamus. Et quamquam prioribus libris, cum falsas arguerem religiones, et hoc, cum falsam sapientiam tollerem, ubi veritas sit, ostenderim; planius tamen, quae religio, et quae sapientia vera sit, liber proximus indicabit.", + "candidate_score": 0.680942, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.688451, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_3_5", + "bdc_text": "Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae . Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere . ut alios paceam P. Melanchthonum constat communicationem illam idiomatum ( qua sola prope in hunc errorem inducti adversarii videntur )", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_688", + "psc_text": "Si autem intelligunt, ambos, ut dixi, audiant, et quod voluerint faciant. Si quae etiam plebes a vobis ad nos transierunt, quas putas a dominis coactas, hoc et ibi fiat; ambos nos audiant, et eligant quod placuerit. Si autem non vis hoc fieri, cui non appareat non vos de veritate praesumere? Sed cavenda est ira Dei, et hic et in futuro saeculo. Adjuro te per Christum, ut ad ista respondeas. EPISTOLA LXVII. Augustinus Hieronymo: negans se scripsisse librum in eum; in hoc falsus, quod aliquis prolixam epistolam librum appellasset. Domino charissimo et desideratissimo, et honorando in Christo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum", + "candidate_score": 0.688451, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_3_5", + "bdc_text": "Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae . Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere . ut alios paceam P. Melanchthonum constat communicationem illam idiomatum ( qua sola prope in hunc errorem inducti adversarii videntur )", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", + "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", + "candidate_score": 0.68758, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_3_5", + "bdc_text": "Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae . Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere . ut alios paceam P. Melanchthonum constat communicationem illam idiomatum ( qua sola prope in hunc errorem inducti adversarii videntur )", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.686905, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_2_4", + "bdc_text": "Hoc praesertim quo mittendae tibi aliorum literae in tempore nimirum Georgii a Stetten , qui uti in ea re opera linea suo iure , saepissime solet . Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae . Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", + "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", + "candidate_score": 0.681388, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_2_4", + "bdc_text": "Hoc praesertim quo mittendae tibi aliorum literae in tempore nimirum Georgii a Stetten , qui uti in ea re opera linea suo iure , saepissime solet . Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae . Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_688", + "psc_text": "Si autem intelligunt, ambos, ut dixi, audiant, et quod voluerint faciant. Si quae etiam plebes a vobis ad nos transierunt, quas putas a dominis coactas, hoc et ibi fiat; ambos nos audiant, et eligant quod placuerit. Si autem non vis hoc fieri, cui non appareat non vos de veritate praesumere? Sed cavenda est ira Dei, et hic et in futuro saeculo. Adjuro te per Christum, ut ad ista respondeas. EPISTOLA LXVII. Augustinus Hieronymo: negans se scripsisse librum in eum; in hoc falsus, quod aliquis prolixam epistolam librum appellasset. Domino charissimo et desideratissimo, et honorando in Christo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum", + "candidate_score": 0.673014, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_4_6", + "bdc_text": "Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere . ut alios paceam P. Melanchthonum constat communicationem illam idiomatum ( qua sola prope in hunc errorem inducti adversarii videntur ) realem , multis in locis ridere exagitare , confusionemque naturarum appellare nec obscure hoc dogma damnare , cum aliis multis , quorum magna est etiam apud adversarios autoritas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_202", + "psc_text": "Mihi enim videtur exitiosissime credi, aliquod in Libris sanctis haberi mendacium; id est eos homines, per quos nobis illa Scriptura ministrata est atque conscripta, aliquid in libris suis fuisse mentitos. Alia quippe quaestio est, sitne aliquando mentiri viri boni; et alia quaestio est, utrum scriptorem sanctarum Scripturarum mentiri oportuerit: imo vero non alia, sed nulla quaestio est. Admisso enim semel in tantum auctoritatis fastigium officioso aliquo mendacio, nulla illorum librorum particula remanebit, quae non ut cuique videbitur vel ad mores difficilis vel ad fidem incredibilis, eadem perniciosissima regula ad mentientis auctoris consilium officiumque referatur. 4. Si enim mentiebatur apostolus Paulus cum apostolum Petrum objurgans diceret, Si tu cum sis Judaeus, gentiliter et non judaice vivis, quemadmodum gentes cogis judaizare? et recte illi videbatur Petrus fecisse, quem non recte fecisse et dixit et scripsit, ut quasi animos tumultuantium deliniret (Gal. II, 11-14); quid respondebimus, cum exsurrexerint perversi homines, prohibentes nuptias, quos", + "candidate_score": 0.670753, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_10_12", + "bdc_text": "De Davide Hangonem , quod scribam , nescio nec , quod polliceat , habeo , tantum scribo , data prima quoque occasione me eius erga te animum exploraturum . Quod filium d. a Stetzen , commendasti , fecisti , gratum mihi , utque me cum meis deinceps etiam commendatum habeas magnopere rogo . Quod reliquum est , bene vale , et si quid vel mihi vel stetten rescripturus es ad d. Blaurerum , mittito .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_247", + "psc_text": "Hos autem non habere, aut omnes non habere fratrem Romanianum scio, per quem prope omnia, quae quibuslibet auribus accommodata scribere potui, studio in nos tuo non apportanda dedi, sed legenda indicavi. Habebat enim jam ille omnia, secumque gestabat: per eum autem prima rescripta transmisi. Credo jam expertam Sanctitatem tuam sagacitate spirituali, quam tibi Dominus tribuit, quid ille vir boni animo gerat, et quae in illo infirmitate pars claudicet. Unde humanitati et charitati tuae tam ipsum quam filium ejus, legisti, ut spero, qua sollicitudine commendaverim, et quanta mihi necessitudine copulati sint. Aedificet eos per te Dominus. Quod ab illo magis petendum est: nam id tu quam velis novi. 8. Adversus Paganos te scribere didici ex fratribus: si quid de tuo pectore meremur, indifferenter mitte ut legamus. Nam pectus tuum tale Domini oraculum est, ut ex eo nobis tam placita, et adversus loquacissimas quaestiones explicatissima dari responsa praesumamus. Libros beatissimi papae Ambrosii", + "candidate_score": 0.666245, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_1_3", + "bdc_text": "S. Paras tuas , sed quicquam suavos , amorisque plenas accipio literas d. Bullingere ornatissime , et quibus sine alienati abs te animi suspicione non possum non respondere . Hoc praesertim quo mittendae tibi aliorum literae in tempore nimirum Georgii a Stetten , qui uti in ea re opera linea suo iure , saepissime solet . Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", + "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", + "candidate_score": 0.665151, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_3", + "bdc_text": "Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2634", + "psc_text": "minusque exercitato ingenio praediti, eo tamen studio feruntur ad cognoscendas litteras nostras, sive amico, sive inimico animo, ut eis subtrahi omnino non possint. Ista cogitanti cernis quanta cura in scribendo esse debeat, praesertim de rebus ita magnis, ut in eis et magni laborent. Si autem cum aliquid in manibus habeo, intermittendum est et differendum, ut ad ea potius respondeatur quae supervenientia requiruntur; quid fiet si etiam ipsis dum respondetur, alia supervenerint? Num placet ut etiam his omissis illa suscipiantur, et semper priora fiant quae posteriora oboriuntur, eaque sola terminare contingat, quibus cum scribuntur non supervenerit aliquid quod quaeratur? Quod ut mihi accidat difficillimum est; sed non opinor tibi hoc placere. Non ergo debui alia interrumpere cum tua supervenissent, sicut nec tua, si alia rursus irruerint; et tamen servare hanc justitiam non sinor. Nam ecce ut tibi haec ipsa rescriberem, quibus id admonerem, intermisi quae agebam, et animum meum ad hanc", + "candidate_score": 0.663714, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_6_8", + "bdc_text": "realem , multis in locis ridere exagitare , confusionemque naturarum appellare nec obscure hoc dogma damnare , cum aliis multis , quorum magna est etiam apud adversarios autoritas . Sed monitare tibi nihil opus , praefertim cum maximo habeas d. Res Gallicas ad me ex literis Bezae ad te . Bezam. d. scripsit d. Blarerus , satis illas turbulentas , prophetas sero excusavi te idem apud Froschium hoc esse die , quo iisdem interfuturi nuptis facturus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_202", + "psc_text": "Mihi enim videtur exitiosissime credi, aliquod in Libris sanctis haberi mendacium; id est eos homines, per quos nobis illa Scriptura ministrata est atque conscripta, aliquid in libris suis fuisse mentitos. Alia quippe quaestio est, sitne aliquando mentiri viri boni; et alia quaestio est, utrum scriptorem sanctarum Scripturarum mentiri oportuerit: imo vero non alia, sed nulla quaestio est. Admisso enim semel in tantum auctoritatis fastigium officioso aliquo mendacio, nulla illorum librorum particula remanebit, quae non ut cuique videbitur vel ad mores difficilis vel ad fidem incredibilis, eadem perniciosissima regula ad mentientis auctoris consilium officiumque referatur. 4. Si enim mentiebatur apostolus Paulus cum apostolum Petrum objurgans diceret, Si tu cum sis Judaeus, gentiliter et non judaice vivis, quemadmodum gentes cogis judaizare? et recte illi videbatur Petrus fecisse, quem non recte fecisse et dixit et scripsit, ut quasi animos tumultuantium deliniret (Gal. II, 11-14); quid respondebimus, cum exsurrexerint perversi homines, prohibentes nuptias, quos", + "candidate_score": 0.662365, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_1_3", + "bdc_text": "S. Paras tuas , sed quicquam suavos , amorisque plenas accipio literas d. Bullingere ornatissime , et quibus sine alienati abs te animi suspicione non possum non respondere . Hoc praesertim quo mittendae tibi aliorum literae in tempore nimirum Georgii a Stetten , qui uti in ea re opera linea suo iure , saepissime solet . Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2634", + "psc_text": "minusque exercitato ingenio praediti, eo tamen studio feruntur ad cognoscendas litteras nostras, sive amico, sive inimico animo, ut eis subtrahi omnino non possint. Ista cogitanti cernis quanta cura in scribendo esse debeat, praesertim de rebus ita magnis, ut in eis et magni laborent. Si autem cum aliquid in manibus habeo, intermittendum est et differendum, ut ad ea potius respondeatur quae supervenientia requiruntur; quid fiet si etiam ipsis dum respondetur, alia supervenerint? Num placet ut etiam his omissis illa suscipiantur, et semper priora fiant quae posteriora oboriuntur, eaque sola terminare contingat, quibus cum scribuntur non supervenerit aliquid quod quaeratur? Quod ut mihi accidat difficillimum est; sed non opinor tibi hoc placere. Non ergo debui alia interrumpere cum tua supervenissent, sicut nec tua, si alia rursus irruerint; et tamen servare hanc justitiam non sinor. Nam ecce ut tibi haec ipsa rescriberem, quibus id admonerem, intermisi quae agebam, et animum meum ad hanc", + "candidate_score": 0.661491, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_10_12", + "bdc_text": "De Davide Hangonem , quod scribam , nescio nec , quod polliceat , habeo , tantum scribo , data prima quoque occasione me eius erga te animum exploraturum . Quod filium d. a Stetzen , commendasti , fecisti , gratum mihi , utque me cum meis deinceps etiam commendatum habeas magnopere rogo . Quod reliquum est , bene vale , et si quid vel mihi vel stetten rescripturus es ad d. Blaurerum , mittito .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2950", + "psc_text": "de hac quaestione inter nos, ego et praedictus venerabilis frater Hieronymus satis litteris egerimus; et in hoc opere recentissimo, quod sub nomine Critobuli adversus Pelagium modo edidit (Lib. 1 adversus Pelag.), eamdem de ista re gesta dictisque apostolicis sententiam tenuit, quam beatissimi Cypriani etiam nos secuti sumus (Epist. 71 ad Quintum). Illud potius de origine animarum, non propter partus adulterinos, sed propter innocentium, quod absit, damnationem, quod, opinor, non stulte quaeritur; si quid a tali ac tanto didicisti viro, quod recte responderi ambigentibus possit, quaeso nobiscum communicare non abnuas. Ita quippe mihi in epistolis tuis eruditus et suavis apparuisti, ut operae pretium sit tecum litteris colloqui. Nescio sane quem librum ejusdem hominis Dei, quem presbyter Orosius attulit, tuaeque Dilectioni describendum dedit, ubi de resurrectione carnis praeclare disputasse laudatur, jam nobis peto non differas mittere. Ideo quippe non eum cito poposcimus, quia et describendum et emendandum utique cogitavimus; cui utrique operi", + "candidate_score": 0.659046, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_1_3", + "bdc_text": "S. Paras tuas , sed quicquam suavos , amorisque plenas accipio literas d. Bullingere ornatissime , et quibus sine alienati abs te animi suspicione non possum non respondere . Hoc praesertim quo mittendae tibi aliorum literae in tempore nimirum Georgii a Stetten , qui uti in ea re opera linea suo iure , saepissime solet . Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.658969, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_3", + "bdc_text": "Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", + "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", + "candidate_score": 0.657301, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_1_3", + "bdc_text": "S. Paras tuas , sed quicquam suavos , amorisque plenas accipio literas d. Bullingere ornatissime , et quibus sine alienati abs te animi suspicione non possum non respondere . Hoc praesertim quo mittendae tibi aliorum literae in tempore nimirum Georgii a Stetten , qui uti in ea re opera linea suo iure , saepissime solet . Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.656128, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_11_13", + "bdc_text": "Quod filium d. a Stetzen , commendasti , fecisti , gratum mihi , utque me cum meis deinceps etiam commendatum habeas magnopere rogo . Quod reliquum est , bene vale , et si quid vel mihi vel stetten rescripturus es ad d. Blaurerum , mittito . Is Thomae , fratris opera perferendum ad nos facile curabit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", + "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", + "candidate_score": 0.655606, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_1_3", + "bdc_text": "S. Paras tuas , sed quicquam suavos , amorisque plenas accipio literas d. Bullingere ornatissime , et quibus sine alienati abs te animi suspicione non possum non respondere . Hoc praesertim quo mittendae tibi aliorum literae in tempore nimirum Georgii a Stetten , qui uti in ea re opera linea suo iure , saepissime solet . Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3958", + "psc_text": "multum displicent, quantum existimo, si propensiore charitate, quam severitate legisti. Non est multum; sed multum gratum, si pro litteris nostris, et his et illis, unam nobis epistolam reddas. Saluto et pignus pacis, quod Domino Deo nostro adjuvante feliciter accepisti, ea dilectione qua debeo. EPISTOLA CCXXX. Darius Augustino, pro litteris ab eo acceptis gratiam referens, et petens mitti sibi libros Confessionum, seque ipsius apud Deum precibus commendatum cupiens. DARIUS AUGUSTINO domino suo salutem. 1. Utinam, domine sancte pater, ut meum nomen ad aures tuas, coepiscoporum, ut ais, tuorum Urbani et Novati benigna erga me gratia faciente, perlatum est; ita memetipsum Deus omnium, Deus tuus, manibus tuis atque oculis obtulisset: non quo majorem, aut forsitan talem, qualem tantorum virorum apud te benevolus sermo, et litterarum mentio fecerat, tui me probasset melior lima judicii; sed ut coelestis sapientiae tuae verissimos atque immortales fructus, ore tuo potius, veluti cujusdam purae aquae dulcedinem, ab ipso", + "candidate_score": 0.655566, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_6_8", + "bdc_text": "realem , multis in locis ridere exagitare , confusionemque naturarum appellare nec obscure hoc dogma damnare , cum aliis multis , quorum magna est etiam apud adversarios autoritas . Sed monitare tibi nihil opus , praefertim cum maximo habeas d. Res Gallicas ad me ex literis Bezae ad te . Bezam. d. scripsit d. Blarerus , satis illas turbulentas , prophetas sero excusavi te idem apud Froschium hoc esse die , quo iisdem interfuturi nuptis facturus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_203", + "psc_text": "cum apostolum Petrum objurgans diceret, Si tu cum sis Judaeus, gentiliter et non judaice vivis, quemadmodum gentes cogis judaizare? et recte illi videbatur Petrus fecisse, quem non recte fecisse et dixit et scripsit, ut quasi animos tumultuantium deliniret (Gal. II, 11-14); quid respondebimus, cum exsurrexerint perversi homines, prohibentes nuptias, quos futuros ipse praenuntiavit (I Tim. IV, 3), et dixerint totum illud, quod idem apostolus de matrimoniorum jure firmando locutus est (I Cor. VII, 10-16), propter homines qui dilectione conjugum tumultuari poterant, fuisse mentitum; scilicet non quod hoc senserit, sed ut illorum placaretur adversitas? Non opus est multa commemorare. Possunt enim videri etiam de laudibus Dei esse officiosa mendacia, ut apud homines pigriores dilectio ejus ardescat; atque ita nusquam certa erit in Libris sanctis castae veritatis auctoritas. Nonne attendimus eumdem apostolum cum ingenti cura commendandae veritatis dicere: Si autem Christus non resurrexit, inanis est praedicatio nostra, inanis est et fides vestra:", + "candidate_score": 0.654959, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_1_3", + "bdc_text": "S. Paras tuas , sed quicquam suavos , amorisque plenas accipio literas d. Bullingere ornatissime , et quibus sine alienati abs te animi suspicione non possum non respondere . Hoc praesertim quo mittendae tibi aliorum literae in tempore nimirum Georgii a Stetten , qui uti in ea re opera linea suo iure , saepissime solet . Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_257", + "psc_text": "Licenti, ad Christum posse incitari, jam a pueris ad studia veritatis et sapientiae, quod utrumque vere est Christus, et omnis boni summum bonum venerabilis Augustini spiritu et ore flammatum. Qui si parum apud te pro te valuit, quid ego tanto intervallo posterior, et omnium illius opum pauper, efficiam? Sed quia et illius facultatis potentia, et tui ingenii humanitate confisus, pleniora atque majora in te spero elaborata quam elaboranda, ausus sum hiscere duplici gratia, ut et illi viro debita charitate compararer in sollicitudine tui, et inter eos qui salutem tuam diligunt, vel contestato numerarer affectu. Nam effectus in tui perfectione palmam Augustino potissimum destinatam scio. Vereor, fili, ne aures tuas asperitate temerarii sermonis offenderim, et per aures animo etiam tuo taedii mei vulnus intulerim. Sed in mentem venit epistola tua, qua te musicis familiarem modis intellexi: a quo studio ego aevi quondam tui non abhorrui. Itaque mihi ad tuam mentem, si", + "candidate_score": 0.654347, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_1_3", + "bdc_text": "S. Paras tuas , sed quicquam suavos , amorisque plenas accipio literas d. Bullingere ornatissime , et quibus sine alienati abs te animi suspicione non possum non respondere . Hoc praesertim quo mittendae tibi aliorum literae in tempore nimirum Georgii a Stetten , qui uti in ea re opera linea suo iure , saepissime solet . Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4264", + "psc_text": "meritis tuis: salutem vero meam commendo precibus tuis, poscens et ipse a Deo Domino ut dedicationem tantae fabricae pacis prosperitas prosequatur. EPISTOLA CCLXX. Augustino Anonymus (non enim Hieronymus, uti ex stilo liquet, tametsi in ipsius Epistolis haec edita sit numero 40), significans se moerore gravi affectum quod ipsum cum Severo simul non repererit in urbe Leges, et quanto ipsum amore prosequatur exponens. Cum in urbem Leges anteriori tempore commeassem, nimium sum contristatus quod te totum ibidem minime potui reperire. Inveni enim te medium, et, ut ita dicam, partem animae tuae, Severum charissimum, de quo ex parte gavisus sum. Perfecte enim gauderem, si te totum invenirem: unde ex parte qua te repereram, gratulabar; et propter partem tuam quam nequaquam cernebam, omnibus modis contristabar. Proinde dixi animae meae, Quare tristis es, et quare conturbas me? Spera in Deo (Psal. XLI, 6), et faciet praesentem amicum quem diligis. Unde confido in Domino et", + "candidate_score": 0.653695, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_1_3", + "bdc_text": "S. Paras tuas , sed quicquam suavos , amorisque plenas accipio literas d. Bullingere ornatissime , et quibus sine alienati abs te animi suspicione non possum non respondere . Hoc praesertim quo mittendae tibi aliorum literae in tempore nimirum Georgii a Stetten , qui uti in ea re opera linea suo iure , saepissime solet . Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1808", + "psc_text": "AUGUSTINUS. 1. Non dubito in hac potestate quam tibi Deus homini in homines dedit, cogitare te divinum judicium, ubi et judices stabunt rationem de suo judicio reddituri. Christiana quippe fide te imbutum scio; unde mihi ad Excellentiam tuam major fiducia tribuitur, non solum petendi, verum etiam monendi propter illum Dominum, in cujus familia nobiscum coelesti jure censeris, in quo spem vitae aeternae pariter habemus, et quem pro vobis in sacrosanctis mysteriis invocamus. Proinde, domine insignis et merito sublimis, ac praestantissime fili, primum quaeso ut non tibi videar importunus irruere actibus tuis, ea sollicitudine quam me praecipue gerere oportet pro Ecclesia mihi credita, cujus utilitatibus servio, cui non tam praeesse quam prodesse desidero: deinde obsecro ut quod moneo vel rogo, non dedigneris accipere, non cuncteris acquiescere. 2. Circumcelliones quosdam et clericos donatistas, cura eorum qui disciplinae publicae inserviunt, praemissa Notoria, ad judicia legesque perduxit. Hi cum audirentur a viro clarissimo et", + "candidate_score": 0.653304, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_1_3", + "bdc_text": "S. Paras tuas , sed quicquam suavos , amorisque plenas accipio literas d. Bullingere ornatissime , et quibus sine alienati abs te animi suspicione non possum non respondere . Hoc praesertim quo mittendae tibi aliorum literae in tempore nimirum Georgii a Stetten , qui uti in ea re opera linea suo iure , saepissime solet . Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_258", + "psc_text": "Augustino potissimum destinatam scio. Vereor, fili, ne aures tuas asperitate temerarii sermonis offenderim, et per aures animo etiam tuo taedii mei vulnus intulerim. Sed in mentem venit epistola tua, qua te musicis familiarem modis intellexi: a quo studio ego aevi quondam tui non abhorrui. Itaque mihi ad tuam mentem, si in aliquo exulcerassem, deliniendam remedium, litteras tuas recordatus reperi, ut te ad Dominum harmoniae omniformis artificem, modulamine carminis evocarem. Quaeso te ut aure audias, neque causam salutis tuae in verbis meis spernas; sed piam curam et mentem paternam etiam in despiciendis sermonibus libenter accipias, quibus insitum Christi nomen, quod est supra omne nomen, hanc deberi venerationem facit, ut non possit a credente contemni. CARMEN ELEGIACUM PAULINI AD LICENTIUM. Quare age, rumpe moras, et vincla tenacia secli: Nec metuas placidi mite jugum Domini. Pulchra quidem, sed mira vagis praesentia rerum Mentibus, at sapiens non stupet ista animus. Nunc te sollicitat variis", + "candidate_score": 0.652156, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_1_3", + "bdc_text": "S. Paras tuas , sed quicquam suavos , amorisque plenas accipio literas d. Bullingere ornatissime , et quibus sine alienati abs te animi suspicione non possum non respondere . Hoc praesertim quo mittendae tibi aliorum literae in tempore nimirum Georgii a Stetten , qui uti in ea re opera linea suo iure , saepissime solet . Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_67", + "psc_text": "1 Recentissimis litteris tuis respondere malui; non quod contempserim praecedentia quaesita tua, minusve me delectaverint, sed quod in respondendo majora quam opinaris molior. Quanquam enim longiorem, quam longissima est, epistolam tibi mittendam esse praescripseris, non tamen tantum habemus otii, quantum existimas, et quantum nos semper optasse nosti et optamus. Nec quaeras cur ita sit: illa enim facilius quibus impedior, quam cur impediar exposuerim. 2. Scribis cur ego et tu cum simus singuli eadem multa faciamus, sol autem non idem faciat quod caetera sidera. Cujus rei causam conarer. Nam si eadem nos agimus, multa et ille cum caeteris agit: si non ille, nec nos. Ambulo et ambulas, movetur et moventur; vigilo et vigilas; lucet et lucent; disputo et disputas; circuit et circumeunt: tametsi actus animi nullo modo est iis, quae videmus, comparandus. Si autem animum, ita ut aequum est, animo conferas, magis idem vel cogitare vel contemplari, vel si quid aliud", + "candidate_score": 0.651743, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_10_12", + "bdc_text": "De Davide Hangonem , quod scribam , nescio nec , quod polliceat , habeo , tantum scribo , data prima quoque occasione me eius erga te animum exploraturum . Quod filium d. a Stetzen , commendasti , fecisti , gratum mihi , utque me cum meis deinceps etiam commendatum habeas magnopere rogo . Quod reliquum est , bene vale , et si quid vel mihi vel stetten rescripturus es ad d. Blaurerum , mittito .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.651507, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_3", + "bdc_text": "Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.650454, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_10_12", + "bdc_text": "De Davide Hangonem , quod scribam , nescio nec , quod polliceat , habeo , tantum scribo , data prima quoque occasione me eius erga te animum exploraturum . Quod filium d. a Stetzen , commendasti , fecisti , gratum mihi , utque me cum meis deinceps etiam commendatum habeas magnopere rogo . Quod reliquum est , bene vale , et si quid vel mihi vel stetten rescripturus es ad d. Blaurerum , mittito .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3616", + "psc_text": "rescripto amici, quod huic epistolae inserui, ne te forte moveat quod duos libros a me missos commemoravit, quibus respondere vacuum sibi tempus non fuisse respondit: unus est de hac quaestione, non ambo; in alio autem illud ab illo consulendo et pertractando quaesivi. Quod vero admonet et hortatur, ut magis demus operam, ut perniciosissima haeresis de Ecclesiis auferatur; illam ipsam Pelagianam haeresim dicit, quam cautissime ut devites, quantum possum, frater, admoneo, cum de animarum origine sive cogitas, sive jam disputas; ne tibi subripiat esse credendum, ullam prorsus animam nisi unius Mediatoris, non ex Adam trahere originale peccatum, generatione devinctum, regeneratione solvendum. EPISTOLA CCIII. Augustinus Largo, ut bona saeculi hujus vana expertus contemnat, utque ex perpessione malorum melior evadat. Domino insigni et praestantissimo, et desiderantissimo filio LARGO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Accepi litteras Eximietatis tuae, quibus me ad te petisti ut scriberem. Quod quidem non desiderares, nisi et hoc quod me posse", + "candidate_score": 0.649407, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_10_12", + "bdc_text": "De Davide Hangonem , quod scribam , nescio nec , quod polliceat , habeo , tantum scribo , data prima quoque occasione me eius erga te animum exploraturum . Quod filium d. a Stetzen , commendasti , fecisti , gratum mihi , utque me cum meis deinceps etiam commendatum habeas magnopere rogo . Quod reliquum est , bene vale , et si quid vel mihi vel stetten rescripturus es ad d. Blaurerum , mittito .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_690", + "psc_text": "noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc dixerim, ut ego non tantum paratissimus sim, si quid te in meis scriptis moverit, fraterne accipere quid contra sentias, aut de correctione mea, aut de ipsa tua benevolentia gavisurus; verum etiam hoc a te postulem, et flagitem. 3. O si licuisset, etsi non cohabitante, saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino", + "candidate_score": 0.649268, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_11_13", + "bdc_text": "Quod filium d. a Stetzen , commendasti , fecisti , gratum mihi , utque me cum meis deinceps etiam commendatum habeas magnopere rogo . Quod reliquum est , bene vale , et si quid vel mihi vel stetten rescripturus es ad d. Blaurerum , mittito . Is Thomae , fratris opera perferendum ad nos facile curabit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2795", + "psc_text": "melius posse novit tua Dilectio, per Dominum obsecro ut id nobiscum communicare digneris. EPISTOLA CLXVIII. Timasius et Jacobus Augustino, gratias agentes pro scripto ipsis libro de Natura et Gratia, adversus libellum Pelagii, naturam non sine gratiae invidia defendentis. Domino vere beatissimo, et merito venerabili patri episcopo AUGUSTINO, TIMASIUS et JACOBUS, in Domino salutem. Ita nos refecit et recreavit gratia Dei, ministrata per verbum tuum, ut prorsus germani dicamus, « Misit verbum suum, et sanavit eos » (Psal. CVI, 20), domine beatissime, et merito venerabilis pater. Sane ea diligentia ventilasse Sanctitatem tuam textum ejusdem libelli reperimus, ut ad singulos apices responsa reddita stupeamus, sive in his quae refutare, detestari, aut fugere deceat christianum; sive in illis in quibus non satis invenitur errasse, quamvis nescio qua calliditate, in ipsis quoque gratiam Dei credidit supprimendam. Sed unum est quod nos in tanto beneficio afficit, quia tarde hoc tam praeclarum gratiae Dei munus effulsit:", + "candidate_score": 0.649112, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_10_12", + "bdc_text": "De Davide Hangonem , quod scribam , nescio nec , quod polliceat , habeo , tantum scribo , data prima quoque occasione me eius erga te animum exploraturum . Quod filium d. a Stetzen , commendasti , fecisti , gratum mihi , utque me cum meis deinceps etiam commendatum habeas magnopere rogo . Quod reliquum est , bene vale , et si quid vel mihi vel stetten rescripturus es ad d. Blaurerum , mittito .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2718", + "psc_text": "17). Sic enim ad Marcellinum scripsisti: in qua epistola etiam mei commemorationem benevolentissime facere dignatus es, quod hic me haberet in Africa, qui ei ipsam facilius possem explicare sententiam (Sap., epist. 165). Quod si potuissem, non ille hoc abs te tam longe posito inquireret; si tamen id tibi ex Africa scripsit. Nam quando scripserit nescio; lantum scio quod de hoc bene cognoverit cunctationem meam: unde me inconsulto facere voluit. Quanquam etiam si consuleret, magis hortarer, et gratias agerem quod nobis omnibus conferri posset, nisi tu breviter rescribere, quam respondere maluisses: credo ne superfluo laborares, ubi ego essem, quem putabas id optime scire quod ille quaesiverat. Ecce volo ut illa sententia etiam mea sit, sed nondum esse confirmo. 9. Misisti ad me discipulos ut ea doceam quae nondum ipse didici. Doce ergo quod doceam: nam ut doceam multi a me flagitant, eisque me sicut alia multa, et hoc ignorare confiteor: et", + "candidate_score": 0.648972, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_3", + "bdc_text": "Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1808", + "psc_text": "AUGUSTINUS. 1. Non dubito in hac potestate quam tibi Deus homini in homines dedit, cogitare te divinum judicium, ubi et judices stabunt rationem de suo judicio reddituri. Christiana quippe fide te imbutum scio; unde mihi ad Excellentiam tuam major fiducia tribuitur, non solum petendi, verum etiam monendi propter illum Dominum, in cujus familia nobiscum coelesti jure censeris, in quo spem vitae aeternae pariter habemus, et quem pro vobis in sacrosanctis mysteriis invocamus. Proinde, domine insignis et merito sublimis, ac praestantissime fili, primum quaeso ut non tibi videar importunus irruere actibus tuis, ea sollicitudine quam me praecipue gerere oportet pro Ecclesia mihi credita, cujus utilitatibus servio, cui non tam praeesse quam prodesse desidero: deinde obsecro ut quod moneo vel rogo, non dedigneris accipere, non cuncteris acquiescere. 2. Circumcelliones quosdam et clericos donatistas, cura eorum qui disciplinae publicae inserviunt, praemissa Notoria, ad judicia legesque perduxit. Hi cum audirentur a viro clarissimo et", + "candidate_score": 0.648868, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_17", + "bdc_text": "Ornatissimo viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tigurinae ecclesiae vigilantissimo , domino atque amico suo observando .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1426", + "psc_text": "et respondere facis canenti tibi Domino, ut quidquid de ejus plenitudine ad nos usque redundat, jucundius efficiatur et gratius per tuum elegantem famulatum, et succinctam munditiam, et fidele ac castum simplexque ministerium: quod ita resplendere facis per argutias tuas et vigilantiam tuam, ut perstringat oculos, et in se rapiat; nisi tu idem innuas Dominum, ut quidquid in te delectabile lucet, referentes nos ad illum, ipsius esse agnoscamus de cujus bonitate tam bonus es, et de cujus puritate et simplicitate ac pulchritudine purus, simplex et pulcher es; et illi agentes gratias de bono tuo, dono suo dignetur nos tibi adjungere, vel quoquo modo subjungere, ut plenius subjiciamur illi, cujus te ductu ac moderatione talem gaudemus, ut et tibi contingat gaudere de nobis: quod non diffido ore, si tuis me orationibus adjuves, cujus imitatione nonnihil jam profeci, ut talis esse desiderem. Vides quid facias, quod sic bonus es, quam nos rapias in", + "candidate_score": 0.647819, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_3", + "bdc_text": "Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799", + "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas", + "candidate_score": 0.64775, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_17", + "bdc_text": "Ornatissimo viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tigurinae ecclesiae vigilantissimo , domino atque amico suo observando .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3713", + "psc_text": "castitas ipsa de moribus. Nec putare debet quae in masculum figit oculum, et illius in seipsam diligit fixum, non ab aliis videri, cum hoc facit; videtur omnino et a quibus videri non arbitratur. Sed ecce lateat, et a nemine hominum videatur, quid faciet de illo superno inspectore quem latere nihil potest? An ideo putandus est non videre, quia tanto videt patientius, quanto sapientius? Illi ergo timeat sancta femina displicere, ne velit viro male placere: illum cogitet omnia videre, ne velit virum male videre. Illius namque et in hac causa commendatus est timor, ubi scriptum est: Abominatio est Domino defigens oculum (Prov. XXVII, 20, sec. LXX). Quando ergo simul estis in ecclesia, et ubicumque ubi et viri sunt, invicem vestram pudicitiam custodite. Deus enim qui habitat in vobis, etiam isto modo custodiet vos ex vobis. 11. Et si hanc de qua loquor, oculi petulantiam in aliqua vestrum adverteritis, statim admonete, ne", + "candidate_score": 0.647035, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_3", + "bdc_text": "Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_362", + "psc_text": "in iis quibus me exercere benigne paterneque voluisti, sive in aliis quaecumque nostra in tuas sanctas manus forte pervenerint, quia sicut Dei data, sic etiam mea errata cognosco, non solum curam legentis impendas, sed etiam censuram corrigentis assumas. Vale. EPISTOLA XXXVIII. Augustinus Profuturo, de toleranda adversa valetudine; de morte Megalii, et de cohibenda ira. Fratri PROFUTURO AUGUSTINUS. 1. Secundum spiritum, quantum Domino placet, atque vires ipse praebere dignatur, recte sumus; corpore autem, ego in lecto sum. Nec ambulare enim, nec stare, nec sedere possum, rhagadis vel exochadis dolore et tumore. Sed etiam sic, quoniam id Domino placet, quid aliud dicendum est, nisi quia recte sumus? Potius enim si id nolumus quod ille vult, nos culpandi sumus, quam ille non recte aliquid vel facere vel sinere existimandus est. Nosti haec omnia: sed quia mihi es alter ego, quid libentius tecum loquerer, nisi quod mecum loquor? Commendamus ergo sanctis orationibus tuis et", + "candidate_score": 0.646345, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_1", + "bdc_text": "S. Paras tuas , sed quicquam suavos , amorisque plenas accipio literas d. Bullingere ornatissime , et quibus sine alienati abs te animi suspicione non possum non respondere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_187", + "psc_text": "secularis. 3. Haec atque hujusmodi suavissima et sacratissima spectacula litterae tuae praebent legentibus; litterae illae, litterae fidei non fictae, litterae spei bonae, litterae purae charitatis. Quomodo nobis anhelant sitim tuam, et desiderium defectumque animae tuae in atria Domini! quid amoris sanctissimi spirant! quantam opulentiam sinceri cordis exaestuant! quas agunt gratias Deo! quas impetrant a Deo! Blandiores sunt, an ardentiores; luminosiores, an fecundiores? Quid enim est, quod ita nos mulcent, ita accendunt, ita compluunt et ita serenae sunt? quid est, quaeso te, aut quid tibi pro eis rependam, nisi quia totus sum tuus in eo cujus totus es? Si parum est, plus certe non habeo. Tu autem fecisti ut non mihi parum videatur, qui me in illa epistola tantis laudibus honorare dignatus es, ut cum tibi me refundo, si parum hoc putem, tibi non credidisse convincar. Pudet me quidem tantum boni de me credere, sed plus piget tibi non credere. Est", + "candidate_score": 0.645712, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_9_11", + "bdc_text": "Hoserus resalutare iussit , vicissim purgare se tibi . De Davide Hangonem , quod scribam , nescio nec , quod polliceat , habeo , tantum scribo , data prima quoque occasione me eius erga te animum exploraturum . Quod filium d. a Stetzen , commendasti , fecisti , gratum mihi , utque me cum meis deinceps etiam commendatum habeas magnopere rogo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3454", + "psc_text": "sed ex Deo est (Rom. II, 28, 29); aut Israelitas spirituales, ad eum scilicet pertinentes cui minori praedictum est serviturum esse majorem: sed haec vocabula nobis non indecenter imponimus; eaque mysteriorum intelligentia continemus, non verborum insolentia ventilamus. EPISTOLA CXCVII. Augustinus Hesychio Salonitano episcopo, de die supremo mundi non inquirendo, deque Hebdomadibus Danielis. Domino beatissimo HESYCHIO, AUGUSTINUS. 1. Ad Sanctitatem tuam filio tuo compresbytero nostro remeante Cornuto, per quem litteras tuae Venerationis accepi, quibus exiguitatem meam visitare dignatus es, tandem rescripta persolvo, et debitum resalutationis obsequium, multum me commendans acceptissimis Domino precibus tuis, domine beatissime frater. De propheticis autem dictis sive praedictis, de quibus voluisti ut aliquid scriberem, melius mihi visum est sancti Hieronymi hominis doctissimi expositiones eorumdem verborum (ne illas forte non habeas) de opusculis ejus excerptas dirigere Beatitudini tuae. Si autem jam eas habebas, nec inquisitioni tuae satisfaciebant, quid de his sentias, peto mihi rescribere non graveris; et quemadmodum", + "candidate_score": 0.644892, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_0_2", + "bdc_text": "4 . S. Paras tuas , sed quicquam suavos , amorisque plenas accipio literas d. Bullingere ornatissime , et quibus sine alienati abs te animi suspicione non possum non respondere . Hoc praesertim quo mittendae tibi aliorum literae in tempore nimirum Georgii a Stetten , qui uti in ea re opera linea suo iure , saepissime solet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_187", + "psc_text": "secularis. 3. Haec atque hujusmodi suavissima et sacratissima spectacula litterae tuae praebent legentibus; litterae illae, litterae fidei non fictae, litterae spei bonae, litterae purae charitatis. Quomodo nobis anhelant sitim tuam, et desiderium defectumque animae tuae in atria Domini! quid amoris sanctissimi spirant! quantam opulentiam sinceri cordis exaestuant! quas agunt gratias Deo! quas impetrant a Deo! Blandiores sunt, an ardentiores; luminosiores, an fecundiores? Quid enim est, quod ita nos mulcent, ita accendunt, ita compluunt et ita serenae sunt? quid est, quaeso te, aut quid tibi pro eis rependam, nisi quia totus sum tuus in eo cujus totus es? Si parum est, plus certe non habeo. Tu autem fecisti ut non mihi parum videatur, qui me in illa epistola tantis laudibus honorare dignatus es, ut cum tibi me refundo, si parum hoc putem, tibi non credidisse convincar. Pudet me quidem tantum boni de me credere, sed plus piget tibi non credere. Est", + "candidate_score": 0.644341, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_12_14", + "bdc_text": "Quod reliquum est , bene vale , et si quid vel mihi vel stetten rescripturus es ad d. Blaurerum , mittito . Is Thomae , fratris opera perferendum ad nos facile curabit . Iterum vale et Gvalthero Wolphoque cum generis d. P. Augustae , 16 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2795", + "psc_text": "melius posse novit tua Dilectio, per Dominum obsecro ut id nobiscum communicare digneris. EPISTOLA CLXVIII. Timasius et Jacobus Augustino, gratias agentes pro scripto ipsis libro de Natura et Gratia, adversus libellum Pelagii, naturam non sine gratiae invidia defendentis. Domino vere beatissimo, et merito venerabili patri episcopo AUGUSTINO, TIMASIUS et JACOBUS, in Domino salutem. Ita nos refecit et recreavit gratia Dei, ministrata per verbum tuum, ut prorsus germani dicamus, « Misit verbum suum, et sanavit eos » (Psal. CVI, 20), domine beatissime, et merito venerabilis pater. Sane ea diligentia ventilasse Sanctitatem tuam textum ejusdem libelli reperimus, ut ad singulos apices responsa reddita stupeamus, sive in his quae refutare, detestari, aut fugere deceat christianum; sive in illis in quibus non satis invenitur errasse, quamvis nescio qua calliditate, in ipsis quoque gratiam Dei credidit supprimendam. Sed unum est quod nos in tanto beneficio afficit, quia tarde hoc tam praeclarum gratiae Dei munus effulsit:", + "candidate_score": 0.642582, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_0_2", + "bdc_text": "4 . S. Paras tuas , sed quicquam suavos , amorisque plenas accipio literas d. Bullingere ornatissime , et quibus sine alienati abs te animi suspicione non possum non respondere . Hoc praesertim quo mittendae tibi aliorum literae in tempore nimirum Georgii a Stetten , qui uti in ea re opera linea suo iure , saepissime solet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.639695, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_9_11", + "bdc_text": "Hoserus resalutare iussit , vicissim purgare se tibi . De Davide Hangonem , quod scribam , nescio nec , quod polliceat , habeo , tantum scribo , data prima quoque occasione me eius erga te animum exploraturum . Quod filium d. a Stetzen , commendasti , fecisti , gratum mihi , utque me cum meis deinceps etiam commendatum habeas magnopere rogo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3616", + "psc_text": "rescripto amici, quod huic epistolae inserui, ne te forte moveat quod duos libros a me missos commemoravit, quibus respondere vacuum sibi tempus non fuisse respondit: unus est de hac quaestione, non ambo; in alio autem illud ab illo consulendo et pertractando quaesivi. Quod vero admonet et hortatur, ut magis demus operam, ut perniciosissima haeresis de Ecclesiis auferatur; illam ipsam Pelagianam haeresim dicit, quam cautissime ut devites, quantum possum, frater, admoneo, cum de animarum origine sive cogitas, sive jam disputas; ne tibi subripiat esse credendum, ullam prorsus animam nisi unius Mediatoris, non ex Adam trahere originale peccatum, generatione devinctum, regeneratione solvendum. EPISTOLA CCIII. Augustinus Largo, ut bona saeculi hujus vana expertus contemnat, utque ex perpessione malorum melior evadat. Domino insigni et praestantissimo, et desiderantissimo filio LARGO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Accepi litteras Eximietatis tuae, quibus me ad te petisti ut scriberem. Quod quidem non desiderares, nisi et hoc quod me posse", + "candidate_score": 0.638805, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_13_15", + "bdc_text": "Is Thomae , fratris opera perferendum ad nos facile curabit . Iterum vale et Gvalthero Wolphoque cum generis d. P. Augustae , 16 . An anno 1564 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_362", + "psc_text": "in iis quibus me exercere benigne paterneque voluisti, sive in aliis quaecumque nostra in tuas sanctas manus forte pervenerint, quia sicut Dei data, sic etiam mea errata cognosco, non solum curam legentis impendas, sed etiam censuram corrigentis assumas. Vale. EPISTOLA XXXVIII. Augustinus Profuturo, de toleranda adversa valetudine; de morte Megalii, et de cohibenda ira. Fratri PROFUTURO AUGUSTINUS. 1. Secundum spiritum, quantum Domino placet, atque vires ipse praebere dignatur, recte sumus; corpore autem, ego in lecto sum. Nec ambulare enim, nec stare, nec sedere possum, rhagadis vel exochadis dolore et tumore. Sed etiam sic, quoniam id Domino placet, quid aliud dicendum est, nisi quia recte sumus? Potius enim si id nolumus quod ille vult, nos culpandi sumus, quam ille non recte aliquid vel facere vel sinere existimandus est. Nosti haec omnia: sed quia mihi es alter ego, quid libentius tecum loquerer, nisi quod mecum loquor? Commendamus ergo sanctis orationibus tuis et", + "candidate_score": 0.636412, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_0_2", + "bdc_text": "4 . S. Paras tuas , sed quicquam suavos , amorisque plenas accipio literas d. Bullingere ornatissime , et quibus sine alienati abs te animi suspicione non possum non respondere . Hoc praesertim quo mittendae tibi aliorum literae in tempore nimirum Georgii a Stetten , qui uti in ea re opera linea suo iure , saepissime solet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3958", + "psc_text": "multum displicent, quantum existimo, si propensiore charitate, quam severitate legisti. Non est multum; sed multum gratum, si pro litteris nostris, et his et illis, unam nobis epistolam reddas. Saluto et pignus pacis, quod Domino Deo nostro adjuvante feliciter accepisti, ea dilectione qua debeo. EPISTOLA CCXXX. Darius Augustino, pro litteris ab eo acceptis gratiam referens, et petens mitti sibi libros Confessionum, seque ipsius apud Deum precibus commendatum cupiens. DARIUS AUGUSTINO domino suo salutem. 1. Utinam, domine sancte pater, ut meum nomen ad aures tuas, coepiscoporum, ut ais, tuorum Urbani et Novati benigna erga me gratia faciente, perlatum est; ita memetipsum Deus omnium, Deus tuus, manibus tuis atque oculis obtulisset: non quo majorem, aut forsitan talem, qualem tantorum virorum apud te benevolus sermo, et litterarum mentio fecerat, tui me probasset melior lima judicii; sed ut coelestis sapientiae tuae verissimos atque immortales fructus, ore tuo potius, veluti cujusdam purae aquae dulcedinem, ab ipso", + "candidate_score": 0.635956, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_0_2", + "bdc_text": "4 . S. Paras tuas , sed quicquam suavos , amorisque plenas accipio literas d. Bullingere ornatissime , et quibus sine alienati abs te animi suspicione non possum non respondere . Hoc praesertim quo mittendae tibi aliorum literae in tempore nimirum Georgii a Stetten , qui uti in ea re opera linea suo iure , saepissime solet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.635602, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_12_14", + "bdc_text": "Quod reliquum est , bene vale , et si quid vel mihi vel stetten rescripturus es ad d. Blaurerum , mittito . Is Thomae , fratris opera perferendum ad nos facile curabit . Iterum vale et Gvalthero Wolphoque cum generis d. P. Augustae , 16 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_362", + "psc_text": "in iis quibus me exercere benigne paterneque voluisti, sive in aliis quaecumque nostra in tuas sanctas manus forte pervenerint, quia sicut Dei data, sic etiam mea errata cognosco, non solum curam legentis impendas, sed etiam censuram corrigentis assumas. Vale. EPISTOLA XXXVIII. Augustinus Profuturo, de toleranda adversa valetudine; de morte Megalii, et de cohibenda ira. Fratri PROFUTURO AUGUSTINUS. 1. Secundum spiritum, quantum Domino placet, atque vires ipse praebere dignatur, recte sumus; corpore autem, ego in lecto sum. Nec ambulare enim, nec stare, nec sedere possum, rhagadis vel exochadis dolore et tumore. Sed etiam sic, quoniam id Domino placet, quid aliud dicendum est, nisi quia recte sumus? Potius enim si id nolumus quod ille vult, nos culpandi sumus, quam ille non recte aliquid vel facere vel sinere existimandus est. Nosti haec omnia: sed quia mihi es alter ego, quid libentius tecum loquerer, nisi quod mecum loquor? Commendamus ergo sanctis orationibus tuis et", + "candidate_score": 0.635531, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_0_2", + "bdc_text": "4 . S. Paras tuas , sed quicquam suavos , amorisque plenas accipio literas d. Bullingere ornatissime , et quibus sine alienati abs te animi suspicione non possum non respondere . Hoc praesertim quo mittendae tibi aliorum literae in tempore nimirum Georgii a Stetten , qui uti in ea re opera linea suo iure , saepissime solet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_59", + "psc_text": "omnia summa communione et inseparabilitate, tamen distincte demonstranda erant propter imbecillitatem nostram, qui ab unitate in varietatem lapsi sumus. Nemo enim quemquam erigit ad id in quo ipse est, nisi aliquantum ad id, in quo est ille, descendat. Habes epistolam, non quae tuam curam de hac re finierit, sed quae cogitationes tuas certo fortasse aliquo fundamento inchoaverit; ut caetera ingenio quod mihi notissimum est, persequaris, et pietate cui maxime standum est, consequaris. EPISTOLA XII. Quaestionem in superiore epistola perstrictam iterum tractandam suscipit. NEBRIDIO AUGUSTINUS. 1. Plures epistolas te scribis misisse quam accepimus; sed neque tibi possum non credere, neque mihi tu. Etsi enim rescribendo par esse non valeo; tamen non minore a me diligentia servantur litterae tuae, quam frequentantur abs te. Prolixiores autem nostras, non te amplius quam binas accepisse convenit inter nos; non enim misimus tertias. Sane recognitis exemplaribus animadverti quinque fere tuis rogationibus esse responsum; nisi quod una", + "candidate_score": 0.634204, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_0_2", + "bdc_text": "4 . S. Paras tuas , sed quicquam suavos , amorisque plenas accipio literas d. Bullingere ornatissime , et quibus sine alienati abs te animi suspicione non possum non respondere . Hoc praesertim quo mittendae tibi aliorum literae in tempore nimirum Georgii a Stetten , qui uti in ea re opera linea suo iure , saepissime solet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.634016, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_1", + "bdc_text": "S. Paras tuas , sed quicquam suavos , amorisque plenas accipio literas d. Bullingere ornatissime , et quibus sine alienati abs te animi suspicione non possum non respondere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3904", + "psc_text": "ad sectionem, quod habuerit perseverantem tumorem. Gratia Dei et pax Domini nostri Jesu Christi coronet te in omni tempore, et ambulantem de virtute in virtutem glorificet in aeternum, domine papa beatissime, ineffabiliter mirabilis, incomparabiliter honorande, praestantissime patrone. EPISTOLA CCXXVI. Hilarius Augustino, de eodem argumento. Domino beatissimo ac toto affectu desiderando, et multum in Christo suscipiendo patri AUGUSTINO, HILARIUS. 1. Si cessantibus contradicentium quaestionibus gratae sunt plerumque studiosorum inquisitiones, ut etiam illa quae absque periculo ignorarentur, ediscant; arbitror gratiorem fore sedulitatem nostrae relationis, quae dum indicat secundum quorumdam prosecutiones quaedam adversantia veritati, non tam sibi quam illis qui turbantur et turbant, per consilium sanctitatis tuae satagit provideri, domine beatissime ac toto affectu desiderande, et multum in Christo suscipiende pater. 2. Haec sunt itaque quae Massiliae, vel aliis etiam locis in Gallia ventilantur. Novum et inutile esse praedicationi quod quidam secundum propositum eligendi dicantur, ut id nec arripere valeant nec tenere, nisi", + "candidate_score": 0.632955, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_1", + "bdc_text": "S. Paras tuas , sed quicquam suavos , amorisque plenas accipio literas d. Bullingere ornatissime , et quibus sine alienati abs te animi suspicione non possum non respondere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1798", + "psc_text": "ne capiamur, alia sic ferimus ne frangamur, et secundum praecepta divina in omnibus gratias agimus ei, de quo dicimus: Benedicam Dominum in omni tempore; semper laus ejus in ore meo (Psal. XXXIII, 2); et, Bonum est mihi quod humiliasti me, ut discam justificationes tuas (Psal. CXVIII, 71). Neque enim revera, si fallacis prosperitatis semper hic tranquillitas arrideret, anima humana portum illum verae certaeque securitatis appeteret, domina insignis et merito illustris, et praestantissima filia. Reddens itaque debitum Praestantiae tuae salutationis obsequium, agensque gratias quod salutis nostrae religiosissimam curam geris, posco tibi a Domino futurae vitae praemia, praesentisque solaria; omniumque vestrum, in quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis", + "candidate_score": 0.632325, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_12_14", + "bdc_text": "Quod reliquum est , bene vale , et si quid vel mihi vel stetten rescripturus es ad d. Blaurerum , mittito . Is Thomae , fratris opera perferendum ad nos facile curabit . Iterum vale et Gvalthero Wolphoque cum generis d. P. Augustae , 16 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3881", + "psc_text": "in singula distributis. 3. Hoc ideo insinuavi Sanctitati tuae, ut quantum tibi desiderium est sumendi quod poscis, tanto flagrantius a Domino mihi poscas adjutorium, quo serviam laudabili studio tuo, atque utilitati eorum quibus id existimas profuturum, domine sinceriter dilectissime frater. Commendo iterum perlatorem, et negotium propter quod eo perrexit; si cognoveris apud quem agendum sit, peto ne pigeat adjuvare. Non enim possumus necessitates hominum ejusmodi deserere, qui nostri non coloni, sed quod majus est, fratres sunt, et in charitate Christi ad curam pertinent nostram. Deo vivas. EPISTOLA CCXXV. Prosper Augustino, de reliquiis pelagianae haereseos in Gallia sub catholico nomine clam succrescentibus certiorem ipsum faciens, ac referens quorumdam querelas de iis quae Augustinus adversus Pelagianos scripsisset de hominum discretione, de vocatione secundum propositum ac praedestinatione electorum, de praeveniente gratia, deque praefixo electorum numero; petens ut quae in istis quaestionibus obscuriora sunt, quam lucidissimis expositionibus aperiat. Domino beatissimo papae, ineffabiliter mirabili, incomparabiliter", + "candidate_score": 0.631937, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_0_2", + "bdc_text": "4 . S. Paras tuas , sed quicquam suavos , amorisque plenas accipio literas d. Bullingere ornatissime , et quibus sine alienati abs te animi suspicione non possum non respondere . Hoc praesertim quo mittendae tibi aliorum literae in tempore nimirum Georgii a Stetten , qui uti in ea re opera linea suo iure , saepissime solet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_258", + "psc_text": "Augustino potissimum destinatam scio. Vereor, fili, ne aures tuas asperitate temerarii sermonis offenderim, et per aures animo etiam tuo taedii mei vulnus intulerim. Sed in mentem venit epistola tua, qua te musicis familiarem modis intellexi: a quo studio ego aevi quondam tui non abhorrui. Itaque mihi ad tuam mentem, si in aliquo exulcerassem, deliniendam remedium, litteras tuas recordatus reperi, ut te ad Dominum harmoniae omniformis artificem, modulamine carminis evocarem. Quaeso te ut aure audias, neque causam salutis tuae in verbis meis spernas; sed piam curam et mentem paternam etiam in despiciendis sermonibus libenter accipias, quibus insitum Christi nomen, quod est supra omne nomen, hanc deberi venerationem facit, ut non possit a credente contemni. CARMEN ELEGIACUM PAULINI AD LICENTIUM. Quare age, rumpe moras, et vincla tenacia secli: Nec metuas placidi mite jugum Domini. Pulchra quidem, sed mira vagis praesentia rerum Mentibus, at sapiens non stupet ista animus. Nunc te sollicitat variis", + "candidate_score": 0.63136, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_12_14", + "bdc_text": "Quod reliquum est , bene vale , et si quid vel mihi vel stetten rescripturus es ad d. Blaurerum , mittito . Is Thomae , fratris opera perferendum ad nos facile curabit . Iterum vale et Gvalthero Wolphoque cum generis d. P. Augustae , 16 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4152", + "psc_text": "Domino conjunctos; atque ut hanc tanquam meam epistolam deputes, peto: etsi enim aliam propriam mittere potuissem, tamen malui huic suscribere, ut unanimitatem nostram una etiam pagina testaretur. EPISTOLA CCXLIX. Augustinus Restituto, quatenus mali tolerandi in Ecclesia. Domino desiderantissimo, et honorifica sinceritate charissimo fratri, et condiacono RESTITUTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Aestus indicantes piam flammam cordis tui, indicavit mihi fidelissimus, ut scis, particeps eorum, frater Deogratias. Lege itaque Tychonium quem bene nosti, non quidem omnia probaturus; nam quae in illo cavenda sint, bene nosti. Hanc tamen quaestionem, quomodo in Ecclesia Dei si qua forte perversa vel etiam scelerata corrigere aut exstinguere non valemus, salvo unitatis vinculo toleranda sint, strenue videtur mihi tractavisse atque solvisse. Quanquam in ejus litteris tantummodo intentione correcta, ad ipsos divinarum Scripturarum fontes recurrere nos oportet, ut ibi videamus quam pauca de hac re testimonia sententiarum, vel exempla gestorum posuit, et quam nemo possit omnia ponere, nisi qui", + "candidate_score": 0.631149, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_1", + "bdc_text": "S. Paras tuas , sed quicquam suavos , amorisque plenas accipio literas d. Bullingere ornatissime , et quibus sine alienati abs te animi suspicione non possum non respondere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_39", + "psc_text": "animi cognitor sis, fortasse tamen ignoras quantum velim praesentia tua frui. Verum hoc tam magnum beneficium Deus quandoque praestabit. Legi rectissimam epistolam tuam, in qua de solitudine questus es, et quadam desertione a familiaribus tuis, cum quibus vita dulcissima est. Sed quid aliud hic tibi dicam, nisi quod te non dubito facere? Confer te ad tuum animum, et illum in Deum leva, quantum potes. Ibi enim certius habes et nos, non per corporeas imagines, quibus nunc in nostra recordatione uti necesse est; sed per illam cogitationem, qua intelligis non loco esse nos simul. 2. Epistolas tuas cum considerarem, quibus non dubium tibi quaerenti magna respondi, vehementer me illa terruit, qua percontaris quomodo fiat ut nobis a superioribus potestatibus vel a daemonibus, et cogitationes quaedam inserantur et somnia. Magna enim res est, cui tu quoque pro tua prudentia perspicis, non epistola, sed aut praesenti collocutione, aut aliquo libello respondendum esse. Tentabo", + "candidate_score": 0.630633, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_13", + "bdc_text": "Is Thomae , fratris opera perferendum ad nos facile curabit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3771", + "psc_text": "rogavimus, et ipsius Sanctitas librum cum liquidis interpretationibus legit; nec sic anima sauciata curata est. Quibus propter ipsam pietatem sumptus dedimus, ne vulnera ipsorum cumularemus, quae posset sanare libri hujus gratia, in qua refulget tua sancta praesentia. Quibus profectis, quies et pax per omnes fratres exsultavit in Domino. Quinque enim, vel amplius fratrum animositate ista est innata contentio. 4. Sed quia interdum, domine papa, provenit gaudium ex tristitia, non adeo maestificamur, quia per ignaros et curiosos suavissimis monitionibus tuae Sanctitatis illuminari meruimus. Nam et dubitatio beati Thomae apostoli foramina clavorum quaerentis (Idem. XX, 25), confirmatio fuit Ecclesiae universalis. Accepimus igitur, domine papa, medicamentum pie curantium tuarum cum gratia litterarum, et contudimus pectora nostra, ut saltem sic sanetur conscientia nostra, quam per liberum arbitrium nostrum, quod donat misericordia, curat et vivificat gratia; sed in hoc tempore, quando adhuc misericordiam cum dilatione cantamus. Nam cum coeperimus judicium cantare Domino, reportaturi sumus mercedem", + "candidate_score": 0.629804, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_12_14", + "bdc_text": "Quod reliquum est , bene vale , et si quid vel mihi vel stetten rescripturus es ad d. Blaurerum , mittito . Is Thomae , fratris opera perferendum ad nos facile curabit . Iterum vale et Gvalthero Wolphoque cum generis d. P. Augustae , 16 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_665", + "psc_text": "enim nos firmiores (si tamen inter tanta tentationum pericula dicere hoc audendum est), sicut ait Apostolus, infirmorum onera sustinere (Rom. XV, 1). Frater Timotheus ideo non scripsit Sanctitati tuae, quia omnia quae gesta sunt sanctus frater tuus significavit. Memor nostri, in Domino glorieris, domine beatissime et venerabiliter charissime et sincerissime frater. EPISTOLA LXIII. Rursum de Timotheo qui postquam jurasset se a Severo non recessurum, ordinatus fuerat subdiaconus apud Subsanam in dioecesi Hipponensi: hoc praeter suam voluntatem factum esse testatur Augustinus; Timotheum tamen quem ad Severum redire voluit, declarat lectoris officio jam ante praestitum ipsi juramentum, functum fuisse in ecclesiis dioeceseos Hipponensis, adeoque sibi remittendum. Domino beatissimo, et venerabili, et sincerissima charitate amplectendo fratri et consacerdoti SEVERO, et qui tecum sunt fratribus, AUGUSTINUS, et fratres qui mecum sunt, in Domino salutem. 1. Si dicam quae me ipsa causa cogit dicere, ubi erit sollicitudo charitatis? Si autem non dicam, ubi erit libertas", + "candidate_score": 0.629355, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_1", + "bdc_text": "S. Paras tuas , sed quicquam suavos , amorisque plenas accipio literas d. Bullingere ornatissime , et quibus sine alienati abs te animi suspicione non possum non respondere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_647", + "psc_text": "fervore spiritus animares, ut devotione promptissima ad sequendum eligerent, quod te talem ac tantum virum non nisi agnita veritate sequi cogitarent, et tam longe a te locorum intervallis remoti, irent sub idem caput, atque in ejus membris in aeternum tecum deputarentur, cujus praecepto tibi temporaliter serviunt. 2. In hoc ergo tuo facto te cognitum amplectens, exsultavi ut gratularer tibi in Christo Jesu Domino nostro, tibique has gratulatorias litteras mitterem qualecumque specimen cordis et amoris erga te mei; neque enim amplius potui. Sed quaeso ne tu hactenus quidquid te diligo metiaris: perlectam transi hanc epistolam transitu invisibili qui intus fit, et perge cogitando in pectus meum, et cerne quid illic de te agatur. Patebit enim oculo charitatis cubiculum charitatis, quod claudimus adversus nugas tumultuosas saeculi, cum illic Deum adoramus; et videbis ibi delicias laetitiae meae de tam bono opere tuo, quas nec lingua effari, nec stilo exprimere valeo, calentes atque flagrantes", + "candidate_score": 0.628159, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_12_14", + "bdc_text": "Quod reliquum est , bene vale , et si quid vel mihi vel stetten rescripturus es ad d. Blaurerum , mittito . Is Thomae , fratris opera perferendum ad nos facile curabit . Iterum vale et Gvalthero Wolphoque cum generis d. P. Augustae , 16 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.627731, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_10", + "bdc_text": "De Davide Hangonem , quod scribam , nescio nec , quod polliceat , habeo , tantum scribo , data prima quoque occasione me eius erga te animum exploraturum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1635", + "psc_text": "tangeret manu Christum, quem necdum fide apprehenderat, nec intellexerat Deum, cum hortulanum putasset, de quo paulo ante ab Angelis audierat: « Quid quaeritis viventem cum mortuis » (Luc. XXIV, 6)? Noli » ergo « me tangere, quia » tibi « nondum ascendi ad Patrem, » qui adhuc tantum homo videor; postea me tanges, cum ad agnoscendum me credendo conscenderis. 17. De illis etiam beatissimi Simeonis verbis quid sentias, edissere mihi, ut sequar sensum tuum: quibus cum ad videndum ex oraculo Dei Christum agente Spiritu venisset in templum, et acceptum sinu benedixisset infantem Dominum, ait ad Mariam: « Ecce hic positus est in ruinam et resurrectionem multorum in Israel, et in signum cui contradicetur; et tuam ipsius animam pertransibit gladius, ut revelentur multorum cordium cogitationes » (Id. II, 34, 35). Numquid de passione Mariae, quae nusquam scripta est, hoc prophetasse credendus est? an vero de materno ejus affectu, quo postea in", + "candidate_score": 0.618173, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_13", + "bdc_text": "Is Thomae , fratris opera perferendum ad nos facile curabit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2795", + "psc_text": "melius posse novit tua Dilectio, per Dominum obsecro ut id nobiscum communicare digneris. EPISTOLA CLXVIII. Timasius et Jacobus Augustino, gratias agentes pro scripto ipsis libro de Natura et Gratia, adversus libellum Pelagii, naturam non sine gratiae invidia defendentis. Domino vere beatissimo, et merito venerabili patri episcopo AUGUSTINO, TIMASIUS et JACOBUS, in Domino salutem. Ita nos refecit et recreavit gratia Dei, ministrata per verbum tuum, ut prorsus germani dicamus, « Misit verbum suum, et sanavit eos » (Psal. CVI, 20), domine beatissime, et merito venerabilis pater. Sane ea diligentia ventilasse Sanctitatem tuam textum ejusdem libelli reperimus, ut ad singulos apices responsa reddita stupeamus, sive in his quae refutare, detestari, aut fugere deceat christianum; sive in illis in quibus non satis invenitur errasse, quamvis nescio qua calliditate, in ipsis quoque gratiam Dei credidit supprimendam. Sed unum est quod nos in tanto beneficio afficit, quia tarde hoc tam praeclarum gratiae Dei munus effulsit:", + "candidate_score": 0.615417, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_7", + "bdc_text": "Sed monitare tibi nihil opus , praefertim cum maximo habeas d. Res Gallicas ad me ex literis Bezae ad te .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_74", + "psc_text": "tibi non scribere etiam ineptissimum existimavi. Sed tabellas, si quae ibi nostrae sunt, propter hujusmodi necessitates, mittas peto. Scripsi quiddam de catholica religione, quantum Dominus dare dignatus est, quod tibi volo ante adventum meum mittere, si charta interim non desit. Tolerabis enim qualemcumque scripturam ex officina majorum. De codicibus, praeter libros de Oratore, totum mihi excidit. Sed nihil amplius rescribere potui, quam ut ipse sumeres quos liberet, et nunc in eadem maneo sententia. Absens enim quid plus faciam non invenio. 2. Gratissimum mihi est, quod in ultima epistola me participem domestici tui gaudii facere voluisti. Sed, Mene salis placidi vultum fluctusque quietos Ignorare jubes? (Virg. V Aeneid.) quanquam nec me jubeas, nec ipse ignores. Quare si ad melius cogitandum quies aliqua data est, utere divino beneficio. Nec enim debemus nobis, cum ista proveniunt, sed illis per quos proveniunt, gratulari: quoniam justa, et officiosa, et pro suo genere pacatior atque tranquillior", + "candidate_score": 0.61454, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_12", + "bdc_text": "Quod reliquum est , bene vale , et si quid vel mihi vel stetten rescripturus es ad d. Blaurerum , mittito .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3323", + "psc_text": "Sanctitatis tuae scripta venerunt; tamen posteaquam veni, eisque lectis rescriptorum debitorem me factum esse cognovi, reddendi tempus opperiebar: et ecce subito profecturi a nobis charissimi fratris nostri Albini acolythi gratissima occurrit occasio. De tua igitur quae mihi exoptatissima est salute laetatus, Sanctitati tuae salutationem debitam reddo. Semper autem debeo charitatem, quae sola, etiam reddita, semper detinet debitorem. Redditur enim cum impenditur, debetur autem etiamsi reddita fuerit; quia nullum est tempus quando impendenda jam non sit. Nec cum redditur amittitur, sed potius reddendo multiplicatur: habendo enim redditur, non carendo. Et cum reddi non possit nisi habeatur, nec haberi potest nisi reddatur: imo etiam cum redditur ab homine, crescit in homine; et tanto major acquiritur, quanto pluribus redditur. Quomodo autem negetur amicis, quae debetur et inimicis? Sed inimicis cauta impenditur, amicis secura rependitur. Agit tamen quantum potest, ut ab his etiam quibus pro malis bona retribuit, id recipiat quod impendit. Optamus quippe", + "candidate_score": 0.610868, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_7", + "bdc_text": "Sed monitare tibi nihil opus , praefertim cum maximo habeas d. Res Gallicas ad me ex literis Bezae ad te .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1482", + "psc_text": "dedecet; sed in hac re nihil esse dedecoris, non mihi videtur. Non enim decora facies rerum attingit sensum meum, cum cogito episcopum ecclesiasticis curis circumstrepentibus districtum atque distentum, repente quasi obsurdescentem cohibere se ab his omnibus, et dialogorum Tullianorum quaestiunculas uni scholastico exponere. Quod quantum dedeceat, quanquam tuorum studiorum raptus ardore prorsus nolis attendere, tu etiam sentis tamen. Quid enim aliud indicat, quod cum dixisses in hac re penitus nihil esse dedecoris, statim adjunxisti: Tamen quodcumque est, peto praestes navigaturo. Hoc enim sonat videri tibi quidem nihil in hac re esse dedecoris, tamen quodcumque est dedecoris, petere te ut praestem navigaturo. Sed quid est, quaeso te, quod addidisti, navigaturo? An ego, nisi navigaturus esses, praestare tibi aliquid dedecoris non deberem? Nimirum putas quod aqua marina dedecus abluatur. Quod si ita esset, meum certe qui navigaturus non sum, inexpiatum remaneret. 3. Scribis etiam nosse me quam tibi molestissimum sit oneri esse", + "candidate_score": 0.607444, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_7", + "bdc_text": "Sed monitare tibi nihil opus , praefertim cum maximo habeas d. Res Gallicas ad me ex literis Bezae ad te .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1481", + "psc_text": "omnium actionum tuarum nihil te adjuverunt, quid prosunt, dic mihi? Nam ubi finem constitueris totius hujus flagrantissimi studii tui, et tibi infructuosi, et nobis molesti, epistola tua satis indicas. Cum enim de solvendis quaestionibus quas misisti, apud me per litteras satageres, ita scripsisti: Possem te, inquis, plus et per multos charos tuos exorare; sed novi animum tuum, qui non rogare desiderat, sed omnibus praestare, si tantum absit quod dedecet, quod in hac re penitus nihil est dedecoris: tamen quodcumque est, peto praestes navigaturo. In his verbis epistolae tuae recte quidem de me existimas, quod omnibus praestare desiderem, si absit quod dedecet; sed in hac re nihil esse dedecoris, non mihi videtur. Non enim decora facies rerum attingit sensum meum, cum cogito episcopum ecclesiasticis curis circumstrepentibus districtum atque distentum, repente quasi obsurdescentem cohibere se ab his omnibus, et dialogorum Tullianorum quaestiunculas uni scholastico exponere. Quod quantum dedeceat, quanquam tuorum studiorum raptus", + "candidate_score": 0.607086, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_7", + "bdc_text": "Sed monitare tibi nihil opus , praefertim cum maximo habeas d. Res Gallicas ad me ex literis Bezae ad te .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_126", + "psc_text": "libertatem in occasionem carnis detis, sed per charitatem servite invicem (Gal. V, 13). Cum ergo vel hoc ipso officio litterarum per charitatem tibi serviam, non absurde te dominum voco propter unum et verum Dominum nostrum qui nobis ista praecepit. Dilectissimo autem quod scripsi, novit Deus quod non solum te diligam, sed ita diligam ut meipsum; quandoquidem bene mihi sum conscius bona me tibi optare quae mihi. Honorabili vero quod addidi, non ad hoc addidi, ut honorarem episcopatum tuum; mihi enim episcopus non es, neque hoc cum contumelia dictum acceperis; sed ex animo quo in ore nostro debet esse, Est, est, Non, non. Neque enim ignoras, aut quisquam hominum qui nos novit ignorat, neque te esse episcopum meum, neque me presbyterum tuum. Honorabilem igitur ex ea regula te libenter appello, qua novi te esse hominem, et novi hominem ad imaginem Dei et similitudinem factum, et in honore positum ipso ordine et", + "candidate_score": 0.604465, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_2", + "bdc_text": "Hoc praesertim quo mittendae tibi aliorum literae in tempore nimirum Georgii a Stetten , qui uti in ea re opera linea suo iure , saepissime solet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1808", + "psc_text": "AUGUSTINUS. 1. Non dubito in hac potestate quam tibi Deus homini in homines dedit, cogitare te divinum judicium, ubi et judices stabunt rationem de suo judicio reddituri. Christiana quippe fide te imbutum scio; unde mihi ad Excellentiam tuam major fiducia tribuitur, non solum petendi, verum etiam monendi propter illum Dominum, in cujus familia nobiscum coelesti jure censeris, in quo spem vitae aeternae pariter habemus, et quem pro vobis in sacrosanctis mysteriis invocamus. Proinde, domine insignis et merito sublimis, ac praestantissime fili, primum quaeso ut non tibi videar importunus irruere actibus tuis, ea sollicitudine quam me praecipue gerere oportet pro Ecclesia mihi credita, cujus utilitatibus servio, cui non tam praeesse quam prodesse desidero: deinde obsecro ut quod moneo vel rogo, non dedigneris accipere, non cuncteris acquiescere. 2. Circumcelliones quosdam et clericos donatistas, cura eorum qui disciplinae publicae inserviunt, praemissa Notoria, ad judicia legesque perduxit. Hi cum audirentur a viro clarissimo et", + "candidate_score": 0.585927, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_2", + "bdc_text": "Hoc praesertim quo mittendae tibi aliorum literae in tempore nimirum Georgii a Stetten , qui uti in ea re opera linea suo iure , saepissime solet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_756", + "psc_text": "recte reprehenderet eos qui Legem servarent, quasi doctor Gentium; et Petrus jure reprehenderetur qui princeps circumcisionis (Gal. II, 8) id imperavit Gentibus, quod soli qui ex Judaeis erant, debuerint observare. Hoc si placet, imo quia placet, ut quicumque credunt ex Judaeis debitores sint legis faciendae; tu ut episcopus in toto orbe notissimus, debes hanc promulgare sententiam, et in assensum tuum omnes coepiscopos trahere. Ego in parvo tuguriunculo, cum monachis, id est compeccatoribus meis, de magnis statuere non audeo, nisi hoc ingenue confiteri, me majorum scripta legere, et in commentariis, secundum omnium consuetudinem, varias ponere explanationes, ut e multis sequatur unusquisque quod velit. Quod quidem te puto et in saeculari litteratura, et in divinis Libris legisse, et probasse. 6. Hanc autem explanationem, quam primus Origenes in decimo Stromatum libro, ubi Epistolam Pauli ad Galatas interpretatur, et caeteri deinceps interpretes sunt secuti, illa vel maxime causa subintroducunt, ut Porphyrio respondeant blasphemanti, qui", + "candidate_score": 0.584508, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_2", + "bdc_text": "Hoc praesertim quo mittendae tibi aliorum literae in tempore nimirum Georgii a Stetten , qui uti in ea re opera linea suo iure , saepissime solet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_689", + "psc_text": "AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum volueris, facillime poteris. CAP. II. 2. Etiam hoc, ad me sane perlatum, utrum quidem crederem dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui: hoc autem brevi suggestum esse Charitati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc", + "candidate_score": 0.583064, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_2", + "bdc_text": "Hoc praesertim quo mittendae tibi aliorum literae in tempore nimirum Georgii a Stetten , qui uti in ea re opera linea suo iure , saepissime solet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2498", + "psc_text": "judices laboramus; et alia multa quae in eodem edicto ita posuisti, ut te appareat in terreni judicis cingulo, non parva ex parte coelestem rempublicam cogitare. Quare si de veris virtutibus et vere beata vita volui diutius loqui tecum, quaeso ne onerosus deputer tuis occupationibus: imo vero me non esse confido, quando tu adeo magnum animum et mirabiliter laudandum geris, ut nec illas curas deseras, et his libentius ac familiarius occuperis. EPISTOLA CLVI. Hilarius Augustino, proponens illi quaestiones aliquot de quibus cupit edoceri. Domino sancto, jure ac merito venerabili, et per omnia colendo AUGUSTINO episcopo, HILARIUS. Sanctitatis tuae gratia, quae omnibus nota est, parvitati meae persuasit ut vestris de Syracusano Hipponem remeantibus. has ad laudandam mihi Venerabilitatem tuam litteras erogarem, poscens summam Trinitatem ut incolumis et vegetus Dei nostri favore hoc meum scriptum ad recensendum suscipias, domine sancte, jure ac merito venerabilis, et per omnia colende. Proinde rogo ut mei memor", + "candidate_score": 0.58092, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", + "max_score": 0.685672, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_4_6", + "bdc_text": "Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere . ut alios paceam P. Melanchthonum constat communicationem illam idiomatum ( qua sola prope in hunc errorem inducti adversarii videntur ) realem , multis in locis ridere exagitare , confusionemque naturarum appellare nec obscure hoc dogma damnare , cum aliis multis , quorum magna est etiam apud adversarios autoritas .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2555", + "psc_text": "Pammachius ad me cujusdam schedulas misit, quae Origenis περὶ ἀρχῶν interpretata volumina continerent, imo vitiata; hoc magnopere postulans, ut Graecam veritatem Latina servaret translatio, et in utramque partem seu bene, seu male dixisset ille, qui scripsit, absque interpretis patrocinio, Romana lingua cognosceret. Feci ut voluit, misique ei libros, quos cum legisset, exhorruit, et reclusit scrinio, ne prolati in vulgus, multorum animos vulnerarent. A quodam fratre qui habebat zelum Dei, sed non secundum scientiam, rogatus ut traderet ad legendum, quasi statim reddituro, propter angustiam temporis, fraudem non potuit suspicari. Qui acceperat legendos, adhibitis notariis opus omne descripsit, et multo celerius quam promiserat, codicem reddidit. Eademque temeritate, et (ut levius dicam) ineptia, quod male surripuerat, pejus aliis credidit. Et quia difficile grandes libri de 917 rebus mysticis disputantes, notarum possunt servare compendia, praesertim qui furtim celeriterque dictantur; ita in illis confusa sunt omnia, ut et ordine in plerisque, et sensu careant. Quamobrem", + "candidate_score": 0.685672, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_2_4", + "bdc_text": "Hoc praesertim quo mittendae tibi aliorum literae in tempore nimirum Georgii a Stetten , qui uti in ea re opera linea suo iure , saepissime solet . Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae . Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1991", + "psc_text": "dormitas, Domine (Matth. 8. 25) ? excitemusque illum, et navicula fluctuante, clamemus: Magister, salvos nos fac, perimus. 4. Plura dictare volueram, si non Epistolaris brevitas pudorem nobis tacendi imponeret: et si tu librorum ipsius ad nos voluisses mittere cantilenas, ut scire possemus ad quae [al. ea quae ] rescribere deberemus. Nunc autem aerem verberavimus, et non tam illius infidelitatem, quae omnibus patet, quam nostram fidem aperuimus. Caeterum si volueris, longiorem nos adversum eum librum scribere, mitte naenias illius et ineptias, ut Joannem Baptistam audiat praedicantem: Jam securis ad radices arborum posita est. Omnis arbor, quae non facit fructum bonum, excidetur, et in ignem mittetur (Ibid. 3. 10) . 729 EPISTOLA CX. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Hieronymum litteris suis nonnihil offensum demulcere studet Augustinus. Apologiam illius contra Ruffinum accepisse se testatur, deplorans tantos inter viros quondam amicissimos tam amarulentam discordiam incidisse. Domino venarando, et desideratissimo fratri compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem.", + "candidate_score": 0.671907, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_4", + "bdc_text": "Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2555", + "psc_text": "Pammachius ad me cujusdam schedulas misit, quae Origenis περὶ ἀρχῶν interpretata volumina continerent, imo vitiata; hoc magnopere postulans, ut Graecam veritatem Latina servaret translatio, et in utramque partem seu bene, seu male dixisset ille, qui scripsit, absque interpretis patrocinio, Romana lingua cognosceret. Feci ut voluit, misique ei libros, quos cum legisset, exhorruit, et reclusit scrinio, ne prolati in vulgus, multorum animos vulnerarent. A quodam fratre qui habebat zelum Dei, sed non secundum scientiam, rogatus ut traderet ad legendum, quasi statim reddituro, propter angustiam temporis, fraudem non potuit suspicari. Qui acceperat legendos, adhibitis notariis opus omne descripsit, et multo celerius quam promiserat, codicem reddidit. Eademque temeritate, et (ut levius dicam) ineptia, quod male surripuerat, pejus aliis credidit. Et quia difficile grandes libri de 917 rebus mysticis disputantes, notarum possunt servare compendia, praesertim qui furtim celeriterque dictantur; ita in illis confusa sunt omnia, ut et ordine in plerisque, et sensu careant. Quamobrem", + "candidate_score": 0.670889, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_2_4", + "bdc_text": "Hoc praesertim quo mittendae tibi aliorum literae in tempore nimirum Georgii a Stetten , qui uti in ea re opera linea suo iure , saepissime solet . Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae . Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2027", + "psc_text": "Quod quidem te puto et in saeculari litteratura, et in divinis Libris legisse et probasse. 6. Hanc autem explanationem quam primus Origenes in decimo Stromateon libro, ubi epistolam Pauli ad Galatas interpretatur, et caeteri deinceps interpretes sunt secuti, illa vel maxime causa subintroducunt, ut Porphyrio respondeant blasphemanti, qui Pauli arguit procacitatem, quod principem Apostolorum Petrum ausus est reprehendere, et arguere in faciem, ac ratione constringere, quod male fecerit, id est in eo errore fuerit: in quo fuit ipse, qui alium arguit delinquentem. 741 Quid dicam de Joanne qui dudum in Pontificali gradu, Constantinopolitanam rexit Ecclesiam; et proprie super hoc capitulo latissimum exaravit librum, in quo Origenis et veterum sententiam est secutus? Si igitur me reprehendis errantem, patere me, quaeso, errare cum talibus; et cum me erroris mei multos socios habere perspexeris, tu veritatis tuae saltem unum astipulatorem proferre debebis. Haec de explanatione unius capituli Epistolae ad Galatas. Sed ne videar", + "candidate_score": 0.670768, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_6_8", + "bdc_text": "realem , multis in locis ridere exagitare , confusionemque naturarum appellare nec obscure hoc dogma damnare , cum aliis multis , quorum magna est etiam apud adversarios autoritas . Sed monitare tibi nihil opus , praefertim cum maximo habeas d. Res Gallicas ad me ex literis Bezae ad te . Bezam. d. scripsit d. Blarerus , satis illas turbulentas , prophetas sero excusavi te idem apud Froschium hoc esse die , quo iisdem interfuturi nuptis facturus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_838", + "psc_text": "Alia quippe quaestio est, Sitne aliquando mentiri viri boni: et alia quaestio est, Utrum scriptorem sanctarum Scripturarum mentiri oportuerit: imo vero non alia, sed nulla est quaestio. Admisso enim semel in tantum auctoritatis fastigium officioso aliquo mendacio, nulla illorum librorum particula remanebit, quae non, ut cuique videbitur vel ad mores difficilis, vel ad fidem incredibilis, eadem perniciosissima regula ad mentientis auctoris consilium officiumque referatur. Si enim mentiebatur Apostolus Paulus cum Apostolum Petrum objurgans diceret: Si tu cum sis 303 Judaeus, Gentiliter, et non Judaice vivis, quemadmodum cogis gentes judaizare? « Et recte illi videbatur Petrus fecisse, quem non recte fecisse et dixit, et scripsit » (Galat. 2. 14): « ut quasi animos tumultuantium deliniret. Quid respondebimus, cum exsurrexerint perversi homines, prohibentes nuptias, quos futuros ipse praenuntiavit; et dixerint totum illud quod idem Apostolus de matrimoniorum jure firmando locutus est, propter homines qui dilectione [al. dilectioni ] conjugum tumultuari poterant, fuisse", + "candidate_score": 0.6632, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_4", + "bdc_text": "Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1467", + "psc_text": "haeresim defenderim, ubi pravum Origenis dogma laudaverim. In lectione Isaiae (Cap. 6), in qua duo Seraphim clamantia describuntur, illo interpretante Filium et Spiritum Sanctum, nonne ego detestandam expositionem in duo Testamenta mutavi? Habetur liber in manibus, ante viginti annos editus. Tot opuscula mea, et maxime Commentarii, juxta opportunitatem locorum gentilem sectam lacerant. Quod autem opponunt, congregasse me libros illius, super cunctos homines: utinam omnium Tractatorum haberem volumina, ut tarditatem ingenii, 525 lectionis diligentia compensarem. Congregavi libros ejus, fateor; et ideo errores non sequor, quia scio universa quae scripsit. Credite experto, quasi Christianus Christianis loquor: Venenata sunt illius dogmata, aliena a Scripturis sanctis, vim Scripturis facientia. Legi, inquam, legi Origenem; et si in legendo crimen est fateor; et nostrum marsupium Alexandrinae chartae evacuarunt. Si mihi creditis, Origenistes nunquam fui; si non creditis, nunc esse cessavi. Quod si nec sic adducimini ad fidem, compellitis me ad defensionem mei, contra amasium vestrum scribere:", + "candidate_score": 0.660807, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_1_3", + "bdc_text": "S. Paras tuas , sed quicquam suavos , amorisque plenas accipio literas d. Bullingere ornatissime , et quibus sine alienati abs te animi suspicione non possum non respondere . Hoc praesertim quo mittendae tibi aliorum literae in tempore nimirum Georgii a Stetten , qui uti in ea re opera linea suo iure , saepissime solet . Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2014", + "psc_text": "EPISTOLA CXI AUGUSTINI AD PRAESIDIUM. Praesidium rogat Augustinus, ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Sicut praesens rogavi sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit caritas tua, quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum et mearum ad ipsum, et ad me ipsius. Quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas [al. videbis ] et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, aut quomodo non debui, aliquid scripsi, non ad illum de me, sed ad meipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem; quo correctus petam, ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. » EPISTOLA CXII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Respondet tandem Hieronymus ad", + "candidate_score": 0.660261, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_10_12", + "bdc_text": "De Davide Hangonem , quod scribam , nescio nec , quod polliceat , habeo , tantum scribo , data prima quoque occasione me eius erga te animum exploraturum . Quod filium d. a Stetzen , commendasti , fecisti , gratum mihi , utque me cum meis deinceps etiam commendatum habeas magnopere rogo . Quod reliquum est , bene vale , et si quid vel mihi vel stetten rescripturus es ad d. Blaurerum , mittito .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3017", + "psc_text": "inde Anima peccatum originaliter trahat, unde originaliter ipsa non trahitur? Omnes enim Animas ex Adam trahere originale peccatum similiter non negamus, ne in Pelagianam haeresim detestabilem irruamus. Si hoc, quod ego interrogo, nec tu scis, sine me patienter utrumque nescire, et quod tu interrogas, et quod ego. Si autem jam scis quod interrogo, cum hoc etiam me docueris, tunc et illud, quod vis ut respondeam, nihil ibi jam metuens, respondebo. Peto ergo, ne succenseas, quia non potui confirmare quod quaeris, sed potui demonstrare quid quaeras, quod cum inveneris, confirmare non dubites quod quaerebas. Et hoc quidem sanctitati tuae scribendum existimavi, qui propaginem Animarum jam quasi certus improbandam putas. Caeterum si illis, qui hanc asserunt, rescribendum fuisset, fortassis ostenderem, quemadmodum id quod se nosse arbitrantur, ignorent, et ne hoc asserere auderent, quantum formidare deberent. Sane in rescripto amici quod huic Epistolae inserui, ne te forte moveat, quod duos libros a me", + "candidate_score": 0.658894, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_10_12", + "bdc_text": "De Davide Hangonem , quod scribam , nescio nec , quod polliceat , habeo , tantum scribo , data prima quoque occasione me eius erga te animum exploraturum . Quod filium d. a Stetzen , commendasti , fecisti , gratum mihi , utque me cum meis deinceps etiam commendatum habeas magnopere rogo . Quod reliquum est , bene vale , et si quid vel mihi vel stetten rescripturus es ad d. Blaurerum , mittito .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1731", + "psc_text": "nisi sit certius de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere Sancto, ac beatissimo Papae AUGUSTINO HIERONYMUS in Domino salutem. 1. In ipso profectionis articulo sancti filii nostri Asterii Hypodiaconi, necessarii mei, beatitudinis tuae litterae ad me pervenerunt, quibus satisfacis, te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram, sed epistolae cujusdam quasi ad me scriptae per fratrem nostrum Sysinnium Diaconum huc exemplaria pervenerunt: in qua hortaris me, ut παλινῳδιαν super quodam Apostoli capitulo canam, et imiter Stesichorum inter vituperationem et laudes Helenae fluctuantem, ut qui detrahendo oculos perdiderat, laudando receperit. Ego simpliciter fateor dignationi tuae, licet stylus et ἐπιχειρήματα tua mihi viderentur: tamen non temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte me respondente, laesus juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assideremus [al. assidemus ],", + "candidate_score": 0.658787, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_4", + "bdc_text": "Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_971", + "psc_text": "in explanatione duntaxat Scripturarum secuti sunt, et expresserunt: ne non tam me defendere, quam socios criminis videar quaerere. Ad teipsum 349 veniam: cur tractatus ejus in Job descriptos habes? In quibus contra diabolum, et de stellis coeloque disputans, quaedam locutus est, quae Ecclesia non recipit? Tibi soli licet τῷ σοφωτάτῳ κρανίῳ de cunctis et Graecis et Latinis Tractatoribus ferre sententiam? et quasi censoria virgula, alios ejicere de bibliothecis, alios recipere: et cum tibi placuerit, me vel Catholicum, vel Haereticum pronuntiare: nobis non licet perversa respuere, et damnare quod saepe damnavimus? Lege ad Ephesios libros, lege caetera opuscula mea, maxime in Ecclesiasten Commentarios: et liquido pervidebis, me ab adolescentia nunquam alicujus auctoritate deterritum, acquievisse haereticae pravitati. 3. Non parum est scire quod nescias: prudentis hominis est nosse mensuram suam, nec zelo diaboli concitatum, imperitiae suae cunctum orbem testem facere. Scilicet et gloriari cupis, et in patria tua jactitas, me non potuisse", + "candidate_score": 0.657446, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_3", + "bdc_text": "Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2014", + "psc_text": "EPISTOLA CXI AUGUSTINI AD PRAESIDIUM. Praesidium rogat Augustinus, ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Sicut praesens rogavi sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit caritas tua, quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum et mearum ad ipsum, et ad me ipsius. Quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas [al. videbis ] et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, aut quomodo non debui, aliquid scripsi, non ad illum de me, sed ad meipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem; quo correctus petam, ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. » EPISTOLA CXII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Respondet tandem Hieronymus ad", + "candidate_score": 0.65615, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_1_3", + "bdc_text": "S. Paras tuas , sed quicquam suavos , amorisque plenas accipio literas d. Bullingere ornatissime , et quibus sine alienati abs te animi suspicione non possum non respondere . Hoc praesertim quo mittendae tibi aliorum literae in tempore nimirum Georgii a Stetten , qui uti in ea re opera linea suo iure , saepissime solet . Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.654451, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_10_12", + "bdc_text": "De Davide Hangonem , quod scribam , nescio nec , quod polliceat , habeo , tantum scribo , data prima quoque occasione me eius erga te animum exploraturum . Quod filium d. a Stetzen , commendasti , fecisti , gratum mihi , utque me cum meis deinceps etiam commendatum habeas magnopere rogo . Quod reliquum est , bene vale , et si quid vel mihi vel stetten rescripturus es ad d. Blaurerum , mittito .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.654195, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_10_12", + "bdc_text": "De Davide Hangonem , quod scribam , nescio nec , quod polliceat , habeo , tantum scribo , data prima quoque occasione me eius erga te animum exploraturum . Quod filium d. a Stetzen , commendasti , fecisti , gratum mihi , utque me cum meis deinceps etiam commendatum habeas magnopere rogo . Quod reliquum est , bene vale , et si quid vel mihi vel stetten rescripturus es ad d. Blaurerum , mittito .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_428", + "psc_text": "manuum tuarum, ut ambiguitatem prioris sermonis effugerent. 6. Cum haec furtivis, ut aiunt, operis ad lucubratiunculam velox notarii manus me dictante signaret, et plura dicere cogitarem, jam ferme quarta noctis hora excesserat, et repente stimulis quibusdam dolentis stomachi suscitatus, in orationem prorupi, ut saltem reliquo horarum spatio, subrepente somno, frustraretur infirmitas. EPISTOLA XXXV. DAMASI PAPAE AD HIERONYMUM. Hieronymum, cujus scripta multa se cum aviditate legere profitetur, enixe Damasus rogat, ut subjectis V. quaestionibus ex Veteri Testamento respondeat. Dilectissimo filio HIERONYMO DAMASUS. 1. « Dormientem te, et longo jam tempore legentem potius, quam scribentem, quaestiunculis ad te missis excitare disposui: non quo et legere non debeas: hoc enim veluti quotidiano cibo alitur et pinguescit oratio: sed quod lectionis fructus sit iste, si scribas. Itaque quoniam et heri tabellario ad me remisso, nullas 159 te jam epistolas habere dixisti, exceptis his, quas aliquando in eremo dictaveras, quasque tota aviditate legi atque descripsi:", + "candidate_score": 0.651644, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_3", + "bdc_text": "Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.65135, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_8_10", + "bdc_text": "Bezam. d. scripsit d. Blarerus , satis illas turbulentas , prophetas sero excusavi te idem apud Froschium hoc esse die , quo iisdem interfuturi nuptis facturus . Hoserus resalutare iussit , vicissim purgare se tibi . De Davide Hangonem , quod scribam , nescio nec , quod polliceat , habeo , tantum scribo , data prima quoque occasione me eius erga te animum exploraturum .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_101", + "psc_text": "id quod ipsi exponunt, habere me dicam, haereticus judicor. Quid tam anxie unum verbum tenent? quid sub ambiguo sermone latitant? Si sic credunt, ut interpretantur, non damno quod retinent. Si sic credo, ut ipsi sentire se simulant, permittant et mihi meis verbis suum sensum loqui. 5. Quamobrem obtestor Beatitudinem tuam per crucifixam mundi salutem, per homousian Trinitatem, ut mihi epistolis tuis, sive tacendarum, sive dicendarum hypostaseon detur auctoritas. Et ne forte obscuritas loci, in quo dego, fallat bajulos litterarum, ad Evagrium Presbyterum, quem optime nosti, dignare scripta transmittere. Simul etiam, cui apud. Antiochiam debeam communicare significes: quia Campenses cum Tharsensibus haereticis copulati, nihil aliud ambiunt, quam ut auctoritate communionis vestrae fulti, tres hypostases cum antiquo sensu praedicent. 42 EPISTOLA XVI. AD DAMASUM PAPAM. Apud quem ex tribus, qui Antiochenam Ecclesiam scindunt, debeat communicare, ut sibi significet, iterum obtestatur. 1. Importuna in Evangelio mulier tandem meruit audiri (Matth. 15. 28): et", + "candidate_score": 0.651045, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_10_12", + "bdc_text": "De Davide Hangonem , quod scribam , nescio nec , quod polliceat , habeo , tantum scribo , data prima quoque occasione me eius erga te animum exploraturum . Quod filium d. a Stetzen , commendasti , fecisti , gratum mihi , utque me cum meis deinceps etiam commendatum habeas magnopere rogo . Quod reliquum est , bene vale , et si quid vel mihi vel stetten rescripturus es ad d. Blaurerum , mittito .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_34", + "psc_text": "volui. Ob hoc et ego obsecro, et tu, ut petas, plurimum quaeso, ut tibi beati Rhetitii Augustodunensis Episcopi Commentarios ad describendum largiatur, in quibus Canticum Canticorum sublimi ore disseruit. Scripsit et mihi quidam de patria supradicti fratris Ruffini, Paulus senex, Tertulliani suum codicem apud eum esse, quem vehementer reposcit. Et ex hoc quaeso, ut eos libros, quos me non habere Brevis subditus edocebit, librarii manu in charta scribi jubeas. Interpretationem quoque Psalmorum Davidicorum, et prolixum valde de Synodis librum sancti Hilarii, quem ei apud Treviros manu mea ipse descripseram, ut mihi transferas peto. Nosti hoc esse animae Christianae pabulum, si in lege Domini meditetur die ac nocte (Psal. 1). Caeteros hospitio recipis, solatio foves, sumptibus juvas. Mihi si rogata praestiteris, cuncta largitus es. Et quoniam, largiente Domino, multis sacrae Bibliothecae codicibus abundamus, impera vicissim, quodcumque vis mittam. Nec putes mihi grave esse, si jubeas. Habeo alumnos, qui Antiquariae arti serviant.", + "candidate_score": 0.650723, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_8_10", + "bdc_text": "Bezam. d. scripsit d. Blarerus , satis illas turbulentas , prophetas sero excusavi te idem apud Froschium hoc esse die , quo iisdem interfuturi nuptis facturus . Hoserus resalutare iussit , vicissim purgare se tibi . De Davide Hangonem , quod scribam , nescio nec , quod polliceat , habeo , tantum scribo , data prima quoque occasione me eius erga te animum exploraturum .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_433", + "psc_text": "benedixit? » EPISTOLA XXXVI. Seu rescriptum HIERONYMI AD DAMASUM Praemissa excusatione morarum, ac praetermissis tantum duabus Quaestiunculis, secunda et quarta a Tertulliano, Novatiano, ac Origene disputatis, reliquis tribus copiose respondet. Beatissimo Papae Damaso HIERONYMUS. 1. Postquam epistolam tuae Sanctitatis accepi, confestim accito notario, ut exciperet imperavi: quo ad officium praeparato, quod eram voce prompturus, ante mihi cogitatione pingebam. Interim jam et ego linguam, et ille articulum movebamus, cum subito Hebraeus intervenit, deferens non pauca volumina, quae de Synagoga quasi lecturus acceperat. Et illico habes, inquit, quod postulaveras: meque dubium, et quid facerem nescientem, ita festinus exterruit, ut omnibus praetermissis ad scribendum transvolarem: quod quidem usque ad praesens facio. Verum quia heri diacono ad me misso, ut tu putas Epistolam, ut ego sentio, Commentarium te expectare dixisti, brevem responsionem ad ea desiderans, quae singula magnorum voluminum prolixitate indigent, ταῦτὰ σοι ἐσχεδίασα, duabus tantum Quaestiunculis praetermissis: non quo non potuerim ad illas", + "candidate_score": 0.649662, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_10_12", + "bdc_text": "De Davide Hangonem , quod scribam , nescio nec , quod polliceat , habeo , tantum scribo , data prima quoque occasione me eius erga te animum exploraturum . Quod filium d. a Stetzen , commendasti , fecisti , gratum mihi , utque me cum meis deinceps etiam commendatum habeas magnopere rogo . Quod reliquum est , bene vale , et si quid vel mihi vel stetten rescripturus es ad d. Blaurerum , mittito .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_434", + "psc_text": "scribendum transvolarem: quod quidem usque ad praesens facio. Verum quia heri diacono ad me misso, ut tu putas Epistolam, ut ego sentio, Commentarium te expectare dixisti, brevem responsionem ad ea desiderans, quae singula magnorum voluminum prolixitate indigent, ταῦτὰ σοι ἐσχεδίασα, duabus tantum Quaestiunculis praetermissis: non quo non potuerim ad illas aliquid respondere, sed quod ab eloquentissimis viris, Tertulliano nostro scilicet, et Novatiano, latino sermone sint editae; et si nova voluerimus afferre, sit latius disputandum. 161 Certe exspecto quid placeat: utrumne epistolari brevitate sententias tibi velis digeri aut singulorum libros confici. Nam et Origenes in quarto Pauli ad Romanos ἐξηγήσεων tomo de circumcisione magnifice disputavit: et de mundis atque immundis animalibus in Levitico plura disseruit: ut si ipse invenire nihil possem, de ejus tamen fontibus mutuarer. Et ut verius loquar, Didymi de Spiritu sancto librum in manibus habeo, quem translatum tibi cupio dedicare: ne me existimes tantummodo dormitare, qui lectionem sine", + "candidate_score": 0.649601, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_10_12", + "bdc_text": "De Davide Hangonem , quod scribam , nescio nec , quod polliceat , habeo , tantum scribo , data prima quoque occasione me eius erga te animum exploraturum . Quod filium d. a Stetzen , commendasti , fecisti , gratum mihi , utque me cum meis deinceps etiam commendatum habeas magnopere rogo . Quod reliquum est , bene vale , et si quid vel mihi vel stetten rescripturus es ad d. Blaurerum , mittito .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1729", + "psc_text": "miserim. Hoc falsum esse noveris: Deum nostrum testor, hoc me non fecisse, sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur, a me scriptum esse, puto te debere cognoscere: aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc dixerim, ut ego non tantum paratissimus sim, si quid te in meis scriptis moverit, fraterne accipere quid contra sentias, aut de correctione mea, aut de ipsa tua benevolentia gavisurus; verum etiam hoc a te postulem, et flagitem. 3. « O si licuisset, et si non cohabitante, saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici; et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, 632 et omnes fratres", + "candidate_score": 0.648878, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_8_10", + "bdc_text": "Bezam. d. scripsit d. Blarerus , satis illas turbulentas , prophetas sero excusavi te idem apud Froschium hoc esse die , quo iisdem interfuturi nuptis facturus . Hoserus resalutare iussit , vicissim purgare se tibi . De Davide Hangonem , quod scribam , nescio nec , quod polliceat , habeo , tantum scribo , data prima quoque occasione me eius erga te animum exploraturum .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2353", + "psc_text": "reliqua. XI. Quid est quod idem Apostolus ad Thessalonicenses scribit: Nisi discessio venerit primum, et revelatus fuerit homo peccati, et reliqua. Expliciunt Capitula. HIERONYMUS AD ALGASIAM. De quaestionibus XI. PRAEFATIO.--Filius meus Apodemius, qui interpretationem nominis sui, longa ad nos veniens navigatione, signavit, et de Oceani littore, atque ultimis Galliarum finibus, Roma praeterita, quaesivit Bethleem, ut inveniret in ea coelestem panem, et saturatus eructaret in Domino, ac diceret: Eructavit cor meum verbum bonum, dico ego opera mea regi (Ps. 44. 1) , detulit mihi in parva schedula maximas quaestiones, quas a te datas, mihique tradendas diceret. Ad quarum lectionem intellexi studium Reginae Saba in te esse completum, quae de finibus terrae venit audire sapientiam Salomonis (3. Reg. 10. 4; Matth. 12. 42). Non quidem ego Salomon, qui et ante se, et post se, cunctis hominibus praefertur sapientia; sed tu Regina appellanda es [al. ex ] Saba, in cujus mortali corpore non", + "candidate_score": 0.648714, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_9_11", + "bdc_text": "Hoserus resalutare iussit , vicissim purgare se tibi . De Davide Hangonem , quod scribam , nescio nec , quod polliceat , habeo , tantum scribo , data prima quoque occasione me eius erga te animum exploraturum . Quod filium d. a Stetzen , commendasti , fecisti , gratum mihi , utque me cum meis deinceps etiam commendatum habeas magnopere rogo .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1731", + "psc_text": "nisi sit certius de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere Sancto, ac beatissimo Papae AUGUSTINO HIERONYMUS in Domino salutem. 1. In ipso profectionis articulo sancti filii nostri Asterii Hypodiaconi, necessarii mei, beatitudinis tuae litterae ad me pervenerunt, quibus satisfacis, te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram, sed epistolae cujusdam quasi ad me scriptae per fratrem nostrum Sysinnium Diaconum huc exemplaria pervenerunt: in qua hortaris me, ut παλινῳδιαν super quodam Apostoli capitulo canam, et imiter Stesichorum inter vituperationem et laudes Helenae fluctuantem, ut qui detrahendo oculos perdiderat, laudando receperit. Ego simpliciter fateor dignationi tuae, licet stylus et ἐπιχειρήματα tua mihi viderentur: tamen non temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte me respondente, laesus juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assideremus [al. assidemus ],", + "candidate_score": 0.648128, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_3", + "bdc_text": "Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2076", + "psc_text": "Corporis et Sanguinis Domini eadem qua Corpus ejus et Sanguis majestate veneranda. 3. Suscipe igitur Librum tuum, imo meum, et ut verius loquar, nostrum: cumque mihi faveris, tuus fautor eris. Tibi enim meum sudavit ingenium, et facundiam graecam latinae linguae volui paupertate pensare. Neque vero ut diserti interpretes faciunt, verbum verbo reddidi; nec adnumeravi 760 pecuniam, quam mihi per partes dederas, sed pariter appendi; ut nihil desit ex sensibus, cum aliquid desit ex verbis. Epistolam autem tuam idcirco in latinum verti, et huic volumini praeposui, ut omnes, qui legerint, sciant me non temeritate et jactantia, sed praeceptis Beatitudinis tuae suscepisse onus ultra vires meas. Quod an consecutus sim, tuo judicio derelinquo. Certe si imbecillitatem reprehenderis, voluntati veniam commodabis. EPISTOLA CXV. AD AUGUSTINUM. Resalutat Augustinum, excusans quod liberius responderit, et rursum de cucurbita meminit, rogatque ut omissis contentiosis quaestionibus deinceps secum invicem amice conferant, et placide versentur in campo sacrarum Scripturarum.", + "candidate_score": 0.645647, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_9_11", + "bdc_text": "Hoserus resalutare iussit , vicissim purgare se tibi . De Davide Hangonem , quod scribam , nescio nec , quod polliceat , habeo , tantum scribo , data prima quoque occasione me eius erga te animum exploraturum . Quod filium d. a Stetzen , commendasti , fecisti , gratum mihi , utque me cum meis deinceps etiam commendatum habeas magnopere rogo .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3017", + "psc_text": "inde Anima peccatum originaliter trahat, unde originaliter ipsa non trahitur? Omnes enim Animas ex Adam trahere originale peccatum similiter non negamus, ne in Pelagianam haeresim detestabilem irruamus. Si hoc, quod ego interrogo, nec tu scis, sine me patienter utrumque nescire, et quod tu interrogas, et quod ego. Si autem jam scis quod interrogo, cum hoc etiam me docueris, tunc et illud, quod vis ut respondeam, nihil ibi jam metuens, respondebo. Peto ergo, ne succenseas, quia non potui confirmare quod quaeris, sed potui demonstrare quid quaeras, quod cum inveneris, confirmare non dubites quod quaerebas. Et hoc quidem sanctitati tuae scribendum existimavi, qui propaginem Animarum jam quasi certus improbandam putas. Caeterum si illis, qui hanc asserunt, rescribendum fuisset, fortassis ostenderem, quemadmodum id quod se nosse arbitrantur, ignorent, et ne hoc asserere auderent, quantum formidare deberent. Sane in rescripto amici quod huic Epistolae inserui, ne te forte moveat, quod duos libros a me", + "candidate_score": 0.644416, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_11_13", + "bdc_text": "Quod filium d. a Stetzen , commendasti , fecisti , gratum mihi , utque me cum meis deinceps etiam commendatum habeas magnopere rogo . Quod reliquum est , bene vale , et si quid vel mihi vel stetten rescripturus es ad d. Blaurerum , mittito . Is Thomae , fratris opera perferendum ad nos facile curabit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_834", + "psc_text": "ignotus, commendo germanitati tuae fratrem Profuturum, quem nostris conatibus, deinde adjutorio tuo vere profuturum speramus: nisi forte quod talis est, ut ipse tibi per eum fiam commendatior, quam ille per me. Hactenus fortasse scribere debuerim, si esse vellem epistolarum solemnium more contentus: sed scatet animus in loquelas communicandas tecum de studiis nostris, quae habemus in Christo Jesu Domino nostro; qui nobis multas utilitates et viatica quaedam demonstrati a se itineris, etiam [al. demonstravit itineris; et jam. ] per tuam caritatem non mediocriter ministrare dignatur. » 2. « Petimus ergo, et nobiscum petit omnis Africanarum Ecclesiarum studiosa societas, ut in interpretandis eorum libris qui Graece Scripturas nostras quam optime tractaverunt, curam atque operam impendere non graveris. Potes enim efficere, ut nos quoque habeamus illos tales viros, et unum potissimum quem tu libentius in tuis litteris sonas [ Origenem ]. De vertendis autem in linguam Latinam sanctis litteris Canonicis, laborare te nollem", + "candidate_score": 0.642963, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_9_11", + "bdc_text": "Hoserus resalutare iussit , vicissim purgare se tibi . De Davide Hangonem , quod scribam , nescio nec , quod polliceat , habeo , tantum scribo , data prima quoque occasione me eius erga te animum exploraturum . Quod filium d. a Stetzen , commendasti , fecisti , gratum mihi , utque me cum meis deinceps etiam commendatum habeas magnopere rogo .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.642514, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_1", + "bdc_text": "S. Paras tuas , sed quicquam suavos , amorisque plenas accipio literas d. Bullingere ornatissime , et quibus sine alienati abs te animi suspicione non possum non respondere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.638189, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_0_2", + "bdc_text": "4 . S. Paras tuas , sed quicquam suavos , amorisque plenas accipio literas d. Bullingere ornatissime , et quibus sine alienati abs te animi suspicione non possum non respondere . Hoc praesertim quo mittendae tibi aliorum literae in tempore nimirum Georgii a Stetten , qui uti in ea re opera linea suo iure , saepissime solet .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1993", + "psc_text": "tanquam audacem Daretem coepisse pulsari atque versari: nunc tamen eis ipsis respondebo litteris tuis, quas mihi per sanctum filium nostrum Asterium jam [al. abest jam ] mittere dignatus es, in quibus multa in me comperi tuae benevolentissimae caritatis, et rursus quaedam nonnullius a me tuae offensionis indicia. Itaque ubi mulcebar legens, ibi continuo feriebar: hoc sane vel maxime admirans, quod cum te dicas exemplaribus litterarum mearum ideo non temere putavisse credendum, ne forte, te respondente, laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses, meum esse sermonem, et sic rescribere; postea jubeas, si mea est epistola, aperte me scribere, aut mittere exemplaria veriora, ut absque ullo rancore stomachi, in Scripturarum disputatione versemur. Quo pacto enim possumus in hac disputatione sine rancore versari, si me laedere paras? aut si non paras, quomodo ego, te non laedente, abs te laesus juste expostularem 730 quod probare ante debuisses meum esse sermonem, et sic rescribere, hoc", + "candidate_score": 0.638002, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_12_14", + "bdc_text": "Quod reliquum est , bene vale , et si quid vel mihi vel stetten rescripturus es ad d. Blaurerum , mittito . Is Thomae , fratris opera perferendum ad nos facile curabit . Iterum vale et Gvalthero Wolphoque cum generis d. P. Augustae , 16 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1727", + "psc_text": "in saecula saeculorum. Amen. 18. Salutate invicem in osculo sancto. Salutant vos fratres qui nobiscum sunt. Et hoc nosse debetis: Pro defunctis Episcopis in locis singulorum constitutos. In urbe Nichium pro Theopempto, Theodosium: In Terenuthide Arsinthium: In oppido Geras pro Eudemone Pirozum: In Achaeis pro Apolline Musaeum: In Athrividi pro Isidoro Athanasium: In Cleopatride Offellum: In oppido Laton pro Timotheo Apellen. His ergo scribite, et ab eis, juxta morem, Ecclesiasticas suscipite litteras. 631 EPISTOLA CI AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Negat se in Hieronymum librum scripsisse, in hoc falsus, quod aliquis prolixam epistolam librum appellasset. Domino carissimo, et desideratissimo, et honorando in Christo fratri, et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae. Aliquid proculdubio impedimenti fuit. Unde agnosco, Dominum a me potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi, quod rescripseris. Nam rescribendi jam", + "candidate_score": 0.636, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_7_9", + "bdc_text": "Sed monitare tibi nihil opus , praefertim cum maximo habeas d. Res Gallicas ad me ex literis Bezae ad te . Bezam. d. scripsit d. Blarerus , satis illas turbulentas , prophetas sero excusavi te idem apud Froschium hoc esse die , quo iisdem interfuturi nuptis facturus . Hoserus resalutare iussit , vicissim purgare se tibi .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_548", + "psc_text": "vernaculus scriptor est Judaeorum, asserere, illo tempore quo crucifixus est Dominus, ex adytis Templi Virtutum coelestium erupisse voces, dicentium: Transmigremus ex his sedibus (Josephus de bello Jud. lib. 6. c. 5). Ex quibus et aliis apparere, ubi abundavit gratia, ibi superabundasse peccatum. Et postquam audierunt Apostoli: « Euntes docete omnes gentes » (Matth. 28. 19): Et ipsi Apostoli dixerunt. « Oportebat quidem vobis primum annuntiare verbum Dei: quoniam autem noluistis, ecce transimus ad gentes » (Act. 13. 46); tunc omne sacramentum Judaeae, et antiquam Dei familiaritatem, per Apostolos in nationes fuisse translatam. 5. Valida quidem quaestio, et quae possit etiam eos, qui Scripturarum aliquid attigerunt, concutere: sed perfacile solvitur. Nunquam enim eam fleret Dominus corruentem, nisi diligeret. Flevit et Lazarum, quia amabat eum. Et hoc tamen prima fronte cognoscito, non loci, sed hominum fuisse peccatum. Verum quia interfectio populi, captivitas civitatis est, propterea urbem deletam, ut populus puniretur: ideo Templum", + "candidate_score": 0.635921, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_0_2", + "bdc_text": "4 . S. Paras tuas , sed quicquam suavos , amorisque plenas accipio literas d. Bullingere ornatissime , et quibus sine alienati abs te animi suspicione non possum non respondere . Hoc praesertim quo mittendae tibi aliorum literae in tempore nimirum Georgii a Stetten , qui uti in ea re opera linea suo iure , saepissime solet .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2079", + "psc_text": "vere sancte et beatissime papa. Si legisti librum explanationum in Jonam, puto quod ridiculam cucurbitae non recipias quaestionem. Sin autem amicus qui me primus gladio petiit, stylo repulsus est; sit humanitatis tuae atque justitiae accusantem reprehendere, non respondentem. In Scripturarum si placet campo sine nostro invicem dolore ludamus. EPISTOLA CXVI. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Respondet accuratius epistolis Hieronymi, 105. 112. et 115. de interpretatione loci Epistolae ad Galatos, confirmans quod Petrus merito veraciterque reprehensus fuerit a Paulo. Caeterum deprecatur veniam, si dictis forte incautioribus Hieronymi animum offenderit, excusans, quod nulla sua culpa per multorum manus obambularit epistola, priusquam ad eum, cui scripta erat, perveniret. Domino dilectissimo et in Christi visceribus honorando, sancto fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Jampridem caritati tuae prolixam epistolam misi, respondens illi tuae, quam per sanctum filium tuum Asterium, nunc jam non solum fratrem, verum etiam collegam meum, misisse te recolis. Quae utrum", + "candidate_score": 0.630983, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_12_14", + "bdc_text": "Quod reliquum est , bene vale , et si quid vel mihi vel stetten rescripturus es ad d. Blaurerum , mittito . Is Thomae , fratris opera perferendum ad nos facile curabit . Iterum vale et Gvalthero Wolphoque cum generis d. P. Augustae , 16 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2014", + "psc_text": "EPISTOLA CXI AUGUSTINI AD PRAESIDIUM. Praesidium rogat Augustinus, ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Sicut praesens rogavi sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit caritas tua, quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum et mearum ad ipsum, et ad me ipsius. Quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas [al. videbis ] et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, aut quomodo non debui, aliquid scripsi, non ad illum de me, sed ad meipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem; quo correctus petam, ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. » EPISTOLA CXII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Respondet tandem Hieronymus ad", + "candidate_score": 0.630708, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_6", + "bdc_text": "realem , multis in locis ridere exagitare , confusionemque naturarum appellare nec obscure hoc dogma damnare , cum aliis multis , quorum magna est etiam apud adversarios autoritas .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3093", + "psc_text": "sequi. Hinc enim crebrae dissensiones, hinc odia injusta nascuntur. Hoc est quod saepe de amicissimis etiam inimicos facit, dum concordes quidem, sed credulas animas, maliloqua lingua dissociat. At contra, magna quies animi, magnaque est morum gravitas, non temere de quoquam sinistri aliquid audire. Beatusque est qui ita se contra hoc vitium armavit, ut apud eum detrahere nemo audeat. Quod si haec in nobis esset diligentia, ne passim obtrectatoribus crederemus, jam omnes detrahere timerent: ne non tam alios, quam seipsos viles detrahendo facerent. Sed hoc ideo malum celebre est, idcirco in multis fervet hoc vitium, quia pene ab omnibus libenter auditur. 17. Adulatorum quoque assentationes, et noxia blandimenta fallaciae, velut quasdam pestes animae fuge. Nihil est quod tam facile corrumpat mentes hominum, nihil quod tam dulci et molli vulnere animum feriat. Unde et quidam sapiens ait: Verba adulatorum mollia, feriunt autem interiora ventris (Prov. 26. 22) . Et Dominus loquitur per", + "candidate_score": 0.623332, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_6", + "bdc_text": "realem , multis in locis ridere exagitare , confusionemque naturarum appellare nec obscure hoc dogma damnare , cum aliis multis , quorum magna est etiam apud adversarios autoritas .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2851", + "psc_text": "opere splendido contra Jovinianum, etiam hoc de Scripturis sanctis diligenter probasti: ubi etiam ex hac ipsa epistola: cujus verba sunt, quorum nunc intellectum requirimus posuisti quod scriptum est: In multis enim offendimus omnes (Jac. 3. 2). Non enim ait, offenditis, sed offendimus omnes, cum Christi loqueretur Apostolus, et cum hoc loco dicat: Quicumque autem 1020 totam Legem servaverit, offendat autem in uno, factus est omnium reus (Jac. 2. 10). Ibi non in uno, sed in multis, nec quosdam, sed omnes dicit offendere. 11. Absit autem ut quisquam fidelis existimet tot millia servorum Christi, qui veraciter dicunt se habere peccatum, ne seipsos decipiant, et veritas in eis non sit, nullam habere virtutem, cum virtus magna sit sapientia. Dixit autem, ipsa sapientia, homini, Ecce pietas est sapientia (Job 28. 28. juxta LXX). Absit ergo ut dicamus tot ac tantos fideles et pios homines, Dei non habere pietatem, quam Graeci vel εὐσέβειαν, vel", + "candidate_score": 0.616733, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_13_15", + "bdc_text": "Is Thomae , fratris opera perferendum ad nos facile curabit . Iterum vale et Gvalthero Wolphoque cum generis d. P. Augustae , 16 . An anno 1564 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1727", + "psc_text": "in saecula saeculorum. Amen. 18. Salutate invicem in osculo sancto. Salutant vos fratres qui nobiscum sunt. Et hoc nosse debetis: Pro defunctis Episcopis in locis singulorum constitutos. In urbe Nichium pro Theopempto, Theodosium: In Terenuthide Arsinthium: In oppido Geras pro Eudemone Pirozum: In Achaeis pro Apolline Musaeum: In Athrividi pro Isidoro Athanasium: In Cleopatride Offellum: In oppido Laton pro Timotheo Apellen. His ergo scribite, et ab eis, juxta morem, Ecclesiasticas suscipite litteras. 631 EPISTOLA CI AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Negat se in Hieronymum librum scripsisse, in hoc falsus, quod aliquis prolixam epistolam librum appellasset. Domino carissimo, et desideratissimo, et honorando in Christo fratri, et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae. Aliquid proculdubio impedimenti fuit. Unde agnosco, Dominum a me potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi, quod rescripseris. Nam rescribendi jam", + "candidate_score": 0.613845, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_7", + "bdc_text": "Sed monitare tibi nihil opus , praefertim cum maximo habeas d. Res Gallicas ad me ex literis Bezae ad te .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2075", + "psc_text": "ingrediens, Domini misericordia et tuis precibus reservatus sum. Ad hoc forsitan ut implerem praeceptum tuum, et volumen disertissimum, quod Scripturarum floribus texuisti, eadem qua a te scriptum est gratia verterem; licet imbecillitas corporis et animi moeror, ingenii quoque acumen obtuderit, et verba prono cursu labentia velut quibusdam obicibus retardarit. 2. Mirati sumus in opere tuo utilitatem omnium Ecclesiarum, ut discant qui ignorant, eruditi testimoniis Scripturarum, qua debeant veneratione Sancta suscipere, et altaris Christi ministerio deservire; sacrosque calices, et sancta velamina, et caetera, quae ad cultum Dominicae pertinent Passionis, non quasi inania, et sensu carentia sanctimoniam non habere; sed ex consortio Corporis et Sanguinis Domini eadem qua Corpus ejus et Sanguis majestate veneranda. 3. Suscipe igitur Librum tuum, imo meum, et ut verius loquar, nostrum: cumque mihi faveris, tuus fautor eris. Tibi enim meum sudavit ingenium, et facundiam graecam latinae linguae volui paupertate pensare. Neque vero ut diserti interpretes faciunt, verbum", + "candidate_score": 0.61038, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_7", + "bdc_text": "Sed monitare tibi nihil opus , praefertim cum maximo habeas d. Res Gallicas ad me ex literis Bezae ad te .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1200", + "psc_text": "mortuis, vel viventibus taceo: quorum in scriptis suis et vires manifestae sunt et voluntas. 6. Nec statim prava opinione fallaris, contra Gentes hoc esse licitum, in aliis disputationibus dissimulandum, quia omnes pene omnium libri, exceptis his qui cum Epicuro litteras non didicerunt, eruditionis doctrinaeque plenissimi sunt. Quanquam ego illud magis reor, quod dictanti venit in mentem, non te ignorare quod semper a doctis viris usurpatum est; sed per te mihi proponi ab alio quaestionem, qui forte propter amorem historiarum Sallustii, Calpurnius cognomento Lanarius sit. Cui quaeso ut suadeas, ne vescentium dentibus edentulus invideat, et oculos caprearum, talpa contemnat. Dives, ut cernis, ad disputandum materia; sed jam epistolaris angustia finienda est. EPISTOLA LXXI AD LUCINIUM. Lucinium Boeticum genere, qui cum uxore sua Theodora castam ducebat vitam, et Jerosolymam navigare constituerat, hortatur ut in proposito perstet et adnaviget. Interea opera quaedam sua, quae ille postulaverat, una cum quatuor ciliciolis, et Isaiae codice,", + "candidate_score": 0.604493, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_2", + "bdc_text": "Hoc praesertim quo mittendae tibi aliorum literae in tempore nimirum Georgii a Stetten , qui uti in ea re opera linea suo iure , saepissime solet .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2079", + "psc_text": "vere sancte et beatissime papa. Si legisti librum explanationum in Jonam, puto quod ridiculam cucurbitae non recipias quaestionem. Sin autem amicus qui me primus gladio petiit, stylo repulsus est; sit humanitatis tuae atque justitiae accusantem reprehendere, non respondentem. In Scripturarum si placet campo sine nostro invicem dolore ludamus. EPISTOLA CXVI. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Respondet accuratius epistolis Hieronymi, 105. 112. et 115. de interpretatione loci Epistolae ad Galatos, confirmans quod Petrus merito veraciterque reprehensus fuerit a Paulo. Caeterum deprecatur veniam, si dictis forte incautioribus Hieronymi animum offenderit, excusans, quod nulla sua culpa per multorum manus obambularit epistola, priusquam ad eum, cui scripta erat, perveniret. Domino dilectissimo et in Christi visceribus honorando, sancto fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Jampridem caritati tuae prolixam epistolam misi, respondens illi tuae, quam per sanctum filium tuum Asterium, nunc jam non solum fratrem, verum etiam collegam meum, misisse te recolis. Quae utrum", + "candidate_score": 0.584398, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_2", + "bdc_text": "Hoc praesertim quo mittendae tibi aliorum literae in tempore nimirum Georgii a Stetten , qui uti in ea re opera linea suo iure , saepissime solet .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2254", + "psc_text": "in Epistola ad Thessalonicenses prima: Ipse autem Deus pacis sanctificet vos per omnia, et integer spiritus vester, et anima et corpus sine querela, in adventu Domini nostri Jesu Christi servetur. Expliciunt Capitula Quaestionum. HIERONYMUS AD HEDIBIAM. DE QUAESTIONIBUS XII. 818 PRAEFATIO.--Ignota vultu, fidei mihi ardore notissima es. Et de extremis Galliae finibus in Bethleemitico rure latitantem, ad respondendum provocas, de sanctarum quaestiunculis Scripturarum, per hominem Dei, filium meum Apodemium, Commonitoriolum dirigens; quasi vero non habeas, in tua provincia disertos viros, et in Lege Dei perfectos: nisi forte experimentum magis nostri, quam doctrinam flagitas, et vis scire, quid de his quae ab aliis audisti, nos quoque sentiamus. Majores tui Patera, atque Delphidius, quorum alter antequam ego nascerer, Rhetoricam Romae 819 docuit: alter me jam adolescentulo omnes Gallias prosa versuque, suo illustravit ingenio, jam dormientes et taciti me jure reprehendunt, quod audeam ad stirpem generis sui quippiam mussitare: licet concedens eis eloquentiae", + "candidate_score": 0.582646, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-moribus-Ecclesiae", + "max_score": 0.68397, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_4_6", + "bdc_text": "Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere . ut alios paceam P. Melanchthonum constat communicationem illam idiomatum ( qua sola prope in hunc errorem inducti adversarii videntur ) realem , multis in locis ridere exagitare , confusionemque naturarum appellare nec obscure hoc dogma damnare , cum aliis multis , quorum magna est etiam apud adversarios autoritas .", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-moribus-Ecclesiae_window_4", + "psc_text": "opinor egisse nos quemadmodum Manichaeorum invectionibus, quibus in Legem, quod Vetus Testamentum vocatur, imperite atque impie feruntur, seseque inter imperitorum plausus, inani jactatione ventilant, possimus occurrere: quod breviter etiam hic commemorari a me potest. Quis enim mediocriter sanus non facile intelligat, Scripturarum expositionem ab iis petendam esse, qui earum doctores se esse profitentur; fierique posse, imo id semper accidere, ut multa indoctis videantur absurda, quae cum a doctioribus exponuntur, eo laudanda videantur, et eo accipiantur aperta dulcius, quo clausa difficilius aperiebantur? Hoc fere in sanctis Veteris Testamenti libris evenit, si modo ille qui eis offenditur, doctorem potius eorum pium, quam impium laceratorem requirat, priusque studio quaerentis, quam temeritate reprehendentis imbuatur. Nec, si ea discere cupiens, in aliquos forte inciderit vel episcopos vel presbyteros, vel cujuscemodi Ecclesiae catholicae antistites et ministros, qui aut passim caveant nudare mysteria, aut contenti simplici fide, altiora cognoscere non curarint, desperet ibi scientiam esse veritatis, ubi", + "candidate_score": 0.68397, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_4_6", + "bdc_text": "Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere . ut alios paceam P. Melanchthonum constat communicationem illam idiomatum ( qua sola prope in hunc errorem inducti adversarii videntur ) realem , multis in locis ridere exagitare , confusionemque naturarum appellare nec obscure hoc dogma damnare , cum aliis multis , quorum magna est etiam apud adversarios autoritas .", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-moribus-Ecclesiae_window_31", + "psc_text": "Numquidnam tibi demonstrandum est, haeretice, nisi aut scriptum in vetere Lege non esse, aut Apostolo non convenire? Quorum si nihl dicere audes (urgeris enim cum et codex legitur, quo planum sit scriptum esse, et homines intelligunt ad id quod Apostolus dixit, nihil posse aptius convenire), cur ergo valere aliquid putas, quod Scripturas corruptas esse insimulare audes? Postremo quid responsurus es ei qui tibi dicat: Ego sic intelligo, Ego sic accipio, sic credo; nec ob aliud lego illos Libros, nisi quod ibi omnia christianae fidei concinere video. Illud potius dic, si audes et adversus me dicere cogitas, non esse credendum quod Apostoli et martyres propter Christum affecti gravibus aerumnis dicuntur, quod a persecutoribus ut oves occisionis aestimati sunt. Quod si non potes dicere, quid calumniaris in quo libro inveniam, quod me oportere credere confiteris? CAPUT X.-- De Deo quid doceat Ecclesia. Duo dii Manichaeorum. 16. An illud dicis, concedere te quidem", + "candidate_score": 0.672689, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_4", + "bdc_text": "Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere .", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-moribus-Ecclesiae_window_4", + "psc_text": "opinor egisse nos quemadmodum Manichaeorum invectionibus, quibus in Legem, quod Vetus Testamentum vocatur, imperite atque impie feruntur, seseque inter imperitorum plausus, inani jactatione ventilant, possimus occurrere: quod breviter etiam hic commemorari a me potest. Quis enim mediocriter sanus non facile intelligat, Scripturarum expositionem ab iis petendam esse, qui earum doctores se esse profitentur; fierique posse, imo id semper accidere, ut multa indoctis videantur absurda, quae cum a doctioribus exponuntur, eo laudanda videantur, et eo accipiantur aperta dulcius, quo clausa difficilius aperiebantur? Hoc fere in sanctis Veteris Testamenti libris evenit, si modo ille qui eis offenditur, doctorem potius eorum pium, quam impium laceratorem requirat, priusque studio quaerentis, quam temeritate reprehendentis imbuatur. Nec, si ea discere cupiens, in aliquos forte inciderit vel episcopos vel presbyteros, vel cujuscemodi Ecclesiae catholicae antistites et ministros, qui aut passim caveant nudare mysteria, aut contenti simplici fide, altiora cognoscere non curarint, desperet ibi scientiam esse veritatis, ubi", + "candidate_score": 0.669711, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_7", + "bdc_text": "Sed monitare tibi nihil opus , praefertim cum maximo habeas d. Res Gallicas ad me ex literis Bezae ad te .", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-moribus-Ecclesiae_window_26", + "psc_text": "Evangelio nobis praeceperit esse vivendum; quomodo etiam Paulus apostolus: has enim Scripturas illi condemnare non audent. Audiamus ergo quem finem bonorum nobis, Christe, praescribas; nec dubium est quin is erit finis, quo nos summo amore tendere jubes: Diliges, inquit, Dominum Deum tuum. Dic mihi etiam, quaeso te, qui sit diligendi modus: vereor enim ne plus minusve quam oportet, inflammer desiderio et amore Domini mei. Ex toto, inquit, corde tuo. Non est satis. Ex tota anima tua. Ne id quidem satis est. Ex tota mente tua (Matth. XXII, 37) . Quid vis amplius? Vellem fortasse, si viderem quid posset esse amplius. Quid ad haec Paulus? Scimus, inquit, quoniam diligentibus Deum omnia procedunt in bonum. Dicat etiam ipse dilectionis modum. Quis ergo, inquit, nos separabit a charitate Christi? Tribulatio? an angustia? an persecutio? an fames? an nuditas? an periculum? an gladius? (Rom. VIII, 28) . Audivimus quid diligere, et quantum diligere debeamus:", + "candidate_score": 0.604679, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf006", + "work_id": "002_Tertullianus_De-praescriptionibus-adversus-haereticos", + "max_score": 0.680585, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_4_6", + "bdc_text": "Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere . ut alios paceam P. Melanchthonum constat communicationem illam idiomatum ( qua sola prope in hunc errorem inducti adversarii videntur ) realem , multis in locis ridere exagitare , confusionemque naturarum appellare nec obscure hoc dogma damnare , cum aliis multis , quorum magna est etiam apud adversarios autoritas .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_De-praescriptionibus-adversus-haereticos_window_0", + "psc_text": "PROOEMIUM. Etsi Tertulliani de Praescriptionibus librum, inter omnia ejus opuscula longe praestantissimum esse, eoque uno telo cunctas omnium temporum haereses prostratas pessumdari, nemo ierit inficias, cuique tamen nota est ardua, quae ab ipso operis occursu suboritur, controversia, quonam nempe potissimum tempore, an ante, postve Auctoris ad Montanistas discessum, libellus iste vel fuerit editus, vel exaratus. Porro communis est Catholicorum sententia hoc opus eximium crescere intra haereseos septa nequivisse: viros doctissimos, amplissimosque recenseas velim huic opinioni suffragantes, videlicet Baronium ( ad annum 197, nº 11), Tillemontium ( Mémoires pour servir à l' Histoire ecclésiastique, t. III, note 6 sur Tertullien, p. 300 et suiv. ), D. Remig. Cellerium (Histoire des auteurs ecclésiastiques, t. II, ch. 28, art. VI, p. 395), Fleury (Histoire ecclésiastique, t. II, liv. V, nº 28), J. A. Moehler (Patrologie oder christliche litterar geschichte) cujus utpote recentioris, ac proinde caeterorum plenius sensus referentis verba hic laudare non pigebit:", + "candidate_score": 0.680585, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_12_14", + "bdc_text": "Quod reliquum est , bene vale , et si quid vel mihi vel stetten rescripturus es ad d. Blaurerum , mittito . Is Thomae , fratris opera perferendum ad nos facile curabit . Iterum vale et Gvalthero Wolphoque cum generis d. P. Augustae , 16 .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_De-praescriptionibus-adversus-haereticos_window_0", + "psc_text": "PROOEMIUM. Etsi Tertulliani de Praescriptionibus librum, inter omnia ejus opuscula longe praestantissimum esse, eoque uno telo cunctas omnium temporum haereses prostratas pessumdari, nemo ierit inficias, cuique tamen nota est ardua, quae ab ipso operis occursu suboritur, controversia, quonam nempe potissimum tempore, an ante, postve Auctoris ad Montanistas discessum, libellus iste vel fuerit editus, vel exaratus. Porro communis est Catholicorum sententia hoc opus eximium crescere intra haereseos septa nequivisse: viros doctissimos, amplissimosque recenseas velim huic opinioni suffragantes, videlicet Baronium ( ad annum 197, nº 11), Tillemontium ( Mémoires pour servir à l' Histoire ecclésiastique, t. III, note 6 sur Tertullien, p. 300 et suiv. ), D. Remig. Cellerium (Histoire des auteurs ecclésiastiques, t. II, ch. 28, art. VI, p. 395), Fleury (Histoire ecclésiastique, t. II, liv. V, nº 28), J. A. Moehler (Patrologie oder christliche litterar geschichte) cujus utpote recentioris, ac proinde caeterorum plenius sensus referentis verba hic laudare non pigebit:", + "candidate_score": 0.636244, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_12", + "bdc_text": "Quod reliquum est , bene vale , et si quid vel mihi vel stetten rescripturus es ad d. Blaurerum , mittito .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_De-praescriptionibus-adversus-haereticos_window_0", + "psc_text": "PROOEMIUM. Etsi Tertulliani de Praescriptionibus librum, inter omnia ejus opuscula longe praestantissimum esse, eoque uno telo cunctas omnium temporum haereses prostratas pessumdari, nemo ierit inficias, cuique tamen nota est ardua, quae ab ipso operis occursu suboritur, controversia, quonam nempe potissimum tempore, an ante, postve Auctoris ad Montanistas discessum, libellus iste vel fuerit editus, vel exaratus. Porro communis est Catholicorum sententia hoc opus eximium crescere intra haereseos septa nequivisse: viros doctissimos, amplissimosque recenseas velim huic opinioni suffragantes, videlicet Baronium ( ad annum 197, nº 11), Tillemontium ( Mémoires pour servir à l' Histoire ecclésiastique, t. III, note 6 sur Tertullien, p. 300 et suiv. ), D. Remig. Cellerium (Histoire des auteurs ecclésiastiques, t. II, ch. 28, art. VI, p. 395), Fleury (Histoire ecclésiastique, t. II, liv. V, nº 28), J. A. Moehler (Patrologie oder christliche litterar geschichte) cujus utpote recentioris, ac proinde caeterorum plenius sensus referentis verba hic laudare non pigebit:", + "candidate_score": 0.616719, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1", + "max_score": 0.678176, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_16_18", + "bdc_text": "gusti F. Iudiosus inprimis Mathias Schenckius . Ornatissimo viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tigurinae ecclesiae vigilantissimo , domino atque amico suo observando . dicantius 1553 .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_809", + "psc_text": "est uirtus in oculis iusti qui repletus uirtutis est gratia, cum praesertim tantum operetur fides, ut et illa quae fimbriam domini tetigit sanaretur et ille cui intendit dominus Iesus statim ex eius cculisoculis gratiam sanitatis hauriret? cap. 25 § 1 Sed qui uidet iustum debet scire quod uideat. non illum uidet in corpore, non in uestimento, non in patrimonio, non in uultu, sed intus uidet. non, inquam, illum uidet nisi eius uiderit mentem, nisi eius sermonem intenderit, nisi sensus illius potuerit conprehendere, sapientiam de tractatu eius adsumere. § 2 tunc igitur laetabitur, cum ista perspexerit, cum ista cognouerit. ita ergo et nos, sieubisicubi audimus iustum, festinemus uidere, sicut illa mulier quae audiuit in domo Pharisaei discumbere dominum Iesum et ingressa est et eius pedes perfudit unguento. illius imitatores simus; namque ecclesiam in illa muliere figuratam esse quis dubitet? sicubi ergo iustus sedeat, sicubi accumbat, festinemus uidere eum. § 3 pretiosum", + "candidate_score": 0.678176, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_16_18", + "bdc_text": "gusti F. Iudiosus inprimis Mathias Schenckius . Ornatissimo viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tigurinae ecclesiae vigilantissimo , domino atque amico suo observando . dicantius 1553 .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_929", + "psc_text": "251,1 deo om.N erit uita deo uiuens et custodia praeceptorum caelestium perseuerans, quam utique ille custodit qui uiuificatur a domino. cap. 28 § 1 Denique uiuificari se ante poscit a domino et postea custodiam testimoniorum caelestium pollicetur; non enim communis haec uita custodit caeleste mandatum, sed illa quae munere fulcitur aeterno per operationem gratiae spiritalis. possumus etiam sic intellegere: quia iam propheta quae erant legis agnouerat, optat aduentus dominici misericordiam, ut accipiat praecepta quibus Jexlex adimpleatur, ut non solum adulterium sciret esse uitandum, sed etiam concupiscentiam adulterii declinandam. § 2 os enim patris Iesus dominus locutus est in euangelio eum, qui uiderit mulierem ad concupiscendum eam, in corde suo adulterium perpetrasse. quantum euangelio profecerunt studia castitatis, quo non solum turpioris facti, sed etiam studii degeneris ablegatur obprobrium! cap. 29 § 1 Qui sunt autem, de quibus dicit quod paulo minus consummauerunt eum in terra, nisi persecutcrespersecutores ? de quorum uno", + "candidate_score": 0.664342, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_5_7", + "bdc_text": "ut alios paceam P. Melanchthonum constat communicationem illam idiomatum ( qua sola prope in hunc errorem inducti adversarii videntur ) realem , multis in locis ridere exagitare , confusionemque naturarum appellare nec obscure hoc dogma damnare , cum aliis multis , quorum magna est etiam apud adversarios autoritas . Sed monitare tibi nihil opus , praefertim cum maximo habeas d. Res Gallicas ad me ex literis Bezae ad te .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_890", + "psc_text": "uirtutem sermonis agnoscere. denique nolebat talem suum apostolus esse sermonem, qui in mfirmitateinfirmitate ueniebat, ut alios faceret fortiores, in timore et tremore, ut timentes nihil metuerent nisi dominum Iesum, trementes . pacem eius tranquillitatemque seruarent. audi ergo, qualem apostolus sermonem habebat: et sermo, inquit, meus et praedicatio meanon in persuasione sapientiae uerborum, sed in ostensione spiritus et uirtutis, quia fides non forensi sermone sapientiae, sed dei uirtute firmatur. § 3 ergo in sermone sanctorum uirtus est, in sermone autem forensi isto ac philosophico uanitas mundi. uirtutem autem esse in sermone sanctorum etiam iste propheta te doceat, qui ait: dominus dabit uerbum euangelizantibus uirtute mulamulta, hoc est ut multa possint uirtute euangelium 4 Luc. 10, 40 6*Luc. 10, 41—42 11*1 Cor. 4, 20 17 cf. I Cor. 2, 3 20*1 Cor. 2, 4 27 Ps. 67,12 1 est uerbum 0 3 dicendi Mml 4 cura Mml 5 reliquerit AGMR 7 bonum", + "candidate_score": 0.6524, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_13_15", + "bdc_text": "Is Thomae , fratris opera perferendum ad nos facile curabit . Iterum vale et Gvalthero Wolphoque cum generis d. P. Augustae , 16 . An anno 1564 .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_736", + "psc_text": "16 § 1 Sed quamuis bonus deus sit, cuius etiam amara plus prosunt —non enim inferuntur ut noceant, sed ut corrigant —, rogatur tamen, ut in bonitate sua doceat nos iustitias suas. considera medicum utilia adponentem medicamenta uulneribus, ea tamen, quae mordeant ulceris uirus, aut certe ferro putrefacta resecantem. § 2 cum m eo ipso sit bonus medicus, quia utilitatem operatur aegroti, et faciat quod prodesse nouerit, tamen, quia aeger dolorem aut 2* Act. 26, 2 5 Act. 26, 27 13 Matth. 7, 17 17*Matth. 7, 17 19*Matth. 7, 11 23 cf. Ps. 118, 68 1 scripturarum ordinem 0 3.5 agryppa P 3 Iudaeis] add. de his l' 4 aput OPml 5 o rex M 6 in quibus] pergit A 7 gratiam conciliare Aav 9 dicatur Ma ammoneatur NO 10 mitiscit Mml mitescat Titi2a intimis (s dd.) M deponat Tm2a 12 possit GmlPmlRml autem dei est Oav 13 euangeliis AR", + "candidate_score": 0.623982, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_13_15", + "bdc_text": "Is Thomae , fratris opera perferendum ad nos facile curabit . Iterum vale et Gvalthero Wolphoque cum generis d. P. Augustae , 16 . An anno 1564 .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_400", + "psc_text": "16 resurgent] add. Explicit quinta (V.40) littera. Incipit AOP R. om. eel. 19 Uau sexta littera G sonat - 20 ait AR est (om. G) ut iBe ; alius interpres 'non est' ait Ga sonat est' uel et' MNT sonat 'est' uel 'sie' (sic s. uocabulum erasurn) P 'ffleest, et non alius', uel cuius interpretatio 'et ille' Ov. add. 0: alius intErpres 'et non est' 24 eolligenda Mml putauit N profeta R 'ueniat suporsuper me misericordia tua, domine, ueniat salutare tuunn, non est dubium quem uidere deposcat, hoc est: in quo fructus et misericordiae ueniat et salutis. denique in superioribus idem poposcit in psalmo octogesimo quarto, in quo euidentius domini Iesu prophetanitprophetauit aduentum. nam terram quam benedici po- stulet satis notumest, iliam uidelicet quae peccatum in Adam contraxerat, cui dicitur: terra es et in terram ibis. maledixerat autem deus non elementum naturae carnis, sed carnem praeuaricantium. benedicitur caro igitur in", + "candidate_score": 0.615158, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf039", + "work_id": "042_Quodvultdeus_Epistolae", + "max_score": 0.676279, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_2_4", + "bdc_text": "Hoc praesertim quo mittendae tibi aliorum literae in tempore nimirum Georgii a Stetten , qui uti in ea re opera linea suo iure , saepissime solet . Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae . Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere .", + "psc_chunk_id": "042_Quodvultdeus_Epistolae_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA CCXXI. Domino merito venerabili, et vere beatissimo patri AUGUSTINO episcopo, QUODVULTDEUS diaconus. 1. Diu trepidus fui, et ausus hos meos aliquoties distuli: sed me principaliter, ut dici assolet, animavit Beatitudinis tuae benevolentia omnibus comprobata; quam dum considero, magis timui, ne non petendo superbus, non quaerendo desidiosus, non pulsando piger a Domino judicarer. Sufficere autem mihi crederem hujusmodi tantummodo voluntatem, si fructum adipisci non possem: cum autem pro certo noverim, ostium divini sermonis, quod Venerationi tuae coelestis gratia patefecit, paratam esse mentem tuam sanctam, quam possidet Christus, non solum cunctis volentibus pandere, verum etiam nolentibus, ut introire non pigeat, persuadere; occupationi Reverentiae tuae multiloquio superfluo moram non faciam, sed desiderium obsecrationis meae breviter indicabo. 2. Nonnullos in clero hujusce etiam amplissimae civitatis esse imperitos, ex me ipso conjicio; et quantum universo illi ordini profuturum sit quod expeto, considerationi Sanctitatis tuae discutiendum offero. Privilegio namque cunctorum qui hoc de spiritualibus tuis", + "candidate_score": 0.676279, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_4_6", + "bdc_text": "Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere . ut alios paceam P. Melanchthonum constat communicationem illam idiomatum ( qua sola prope in hunc errorem inducti adversarii videntur ) realem , multis in locis ridere exagitare , confusionemque naturarum appellare nec obscure hoc dogma damnare , cum aliis multis , quorum magna est etiam apud adversarios autoritas .", + "psc_chunk_id": "042_Quodvultdeus_Epistolae_window_6", + "psc_text": "2. Philastrius quidam Brixiensis episcopus, quem cum sancto Ambrosio Mediolani etiam ipse vidi, scripsit hinc librum; nec illas haereses praetermittens, quae in populo Judaeo fuerunt ante adventum Domini, easque viginti octo commemoravit: et post Domini adventum centum viginti octo. Scripsit hinc etiam graece episcopus Cyprius Epiphanius, in doctrina catholicae fidei laudabiliter diffamatus: sed ipse utriusque temporis haereses colligens, octoginta complexus est. Cum ergo ambo id vellent facere quod a me petis, quantum tamen inter se differant de numero interim sectarum, vides: quod utique non evenisset, nisi aliud uni eorum videretur esse haeresis, et aliud alteri. Neque enim putandum est aliquas ignorasse Epiphanium, quas noverat Philastrius, cum Epiphanium longe Philastrio doctiorem invenerimus; ita ut Philastrium potius dicere deberemus latuisse plurimas, si tam plures esset ille complexus, et iste pauciores. Sed procul dubio in ea quaestione ubi disceptatur quid sit haeresis, non idem videbatur ambobus; et revera hoc omnino definire difficile est:", + "candidate_score": 0.675428, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_1_3", + "bdc_text": "S. Paras tuas , sed quicquam suavos , amorisque plenas accipio literas d. Bullingere ornatissime , et quibus sine alienati abs te animi suspicione non possum non respondere . Hoc praesertim quo mittendae tibi aliorum literae in tempore nimirum Georgii a Stetten , qui uti in ea re opera linea suo iure , saepissime solet . Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae .", + "psc_chunk_id": "042_Quodvultdeus_Epistolae_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA CCXXI. Domino merito venerabili, et vere beatissimo patri AUGUSTINO episcopo, QUODVULTDEUS diaconus. 1. Diu trepidus fui, et ausus hos meos aliquoties distuli: sed me principaliter, ut dici assolet, animavit Beatitudinis tuae benevolentia omnibus comprobata; quam dum considero, magis timui, ne non petendo superbus, non quaerendo desidiosus, non pulsando piger a Domino judicarer. Sufficere autem mihi crederem hujusmodi tantummodo voluntatem, si fructum adipisci non possem: cum autem pro certo noverim, ostium divini sermonis, quod Venerationi tuae coelestis gratia patefecit, paratam esse mentem tuam sanctam, quam possidet Christus, non solum cunctis volentibus pandere, verum etiam nolentibus, ut introire non pigeat, persuadere; occupationi Reverentiae tuae multiloquio superfluo moram non faciam, sed desiderium obsecrationis meae breviter indicabo. 2. Nonnullos in clero hujusce etiam amplissimae civitatis esse imperitos, ex me ipso conjicio; et quantum universo illi ordini profuturum sit quod expeto, considerationi Sanctitatis tuae discutiendum offero. Privilegio namque cunctorum qui hoc de spiritualibus tuis", + "candidate_score": 0.652062, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistolae-ad-Valentinum", + "max_score": 0.675897, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6232_sent_2_4", + "bdc_text": "Hoc praesertim quo mittendae tibi aliorum literae in tempore nimirum Georgii a Stetten , qui uti in ea re opera linea suo iure , saepissime solet . Sunt ergo ad literas tuas mihi novis Augusti redditas veniam , non post Bullingere doctissime quod adeo te mihi diligenter de intermisso tam diu scribendi officere purges mihi ( inquam ) , cui et animus in me tuus et occupatus sunt iam pridem perspectae . Ad Brentii librum , quod attinet , vidi ego eum verum tempus in legendo pendere certe quidem volui , qui exploratum habeo dogma ab eo defendi , novum absurdum impium et defendi non tamen rationibus atque argumentum quam conviciis et verborum multorum quibusdam praesigiis , cui opponere facile possint , testabam , et ea , quae ex recentium libris collecta eum refutant , utile iudicio fuerit , ut intelligat sibi non cum uno Bullingero , esse , sed quae in eum iaciuntur , quia plerosque sanctissimos dominos missimosque cum veteris ecclesiae tum nostri seculi viros impetere .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistolae-ad-Valentinum_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA PRIOR, INTER AUGUSTINIANAS CCXIV. Domino dilectissimo, et in Christi membris honorando fratri VALENTINO, et fratribus qui tecum sunt, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Venerunt ad nos duo juvenes, Cresconius et Felix, de vestra congregatione se esse dicentes, qui nobis retulerunt, monasterium vestrum nonnulla dissensione turbatum, eo quod quidam in vobis sic gratiam praedicent, ut negent hominis esse liberum arbitrium; et, quod est gravius, dicant, quod in die judicii non sit redditurus Deus unicuique secundum opera ejus (Matth. XVI, 27; Rom. II, 6). Etiam hoc tamen indicaverunt, quod plures vestrum non ita sentiant, sed liberum arbitrium adjuvari fateantur per Dei gratiam, ut recta sapiamus atque faciamus; ut cum venerit Dominus reddere unicuique secundum opera ejus, inveniat opera nostra bona, quae praeparavit Deus ut in illis ambulemus (Ephes. II, 10). Hoc qui sentiunt, bene sentiunt. 2. Obsecro itaque vos, fratres, sicut Corinthios obsecravit Apostolus, per nomen Domini nostri Jesus Christi, ut", + "candidate_score": 0.675897, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file