diff --git "a/6/6928.json" "b/6/6928.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/6/6928.json" @@ -0,0 +1,2778 @@ +{ + "letter_id": "6928", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/6928", + "dominant_topic": 16, + "topic_dist": [ + 0.052574, + 0.047672, + 0.057883, + 0.054848, + 0.054278, + 0.04263, + 0.04952, + 0.042525, + 0.046762, + 0.056455, + 0.051265, + 0.050525, + 0.041139, + 0.043417, + 0.041245, + 0.042644, + 0.062311, + 0.052616, + 0.058794, + 0.050894 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", + "max_score": 0.722578, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_18_20", + "bdc_text": "Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui . Nunc autem , cum fidei nostrae et doctrinae confessio recens edita sine dubio ab omnibus ubique cordatis piisque hominibus , qui aliorum praeiudiciis nondum occupati desideretur et opportunem meo iudicio , ex tali eius lectione Germanica , fructus haud contemnendus sit sperandus , statui in ea ipsa nostrae linguae dialectos et loquendi formulas peculiares , ni eius quam dixi linguae idiores mata et orthographiam convertere . Id tamen nisi cognito , ante et perspecto tuo iudiciorum neque aggredi neque perficere volo , ac ut de hoc meo instituto censuram agere possis , hisce diebus titulum libri et praefationem in hunc Clarissimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti fidelissimo , patri suo in Christo summi a semper reverentia colendo .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", + "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", + "candidate_score": 0.722578, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_17_19", + "bdc_text": "ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem . Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui . Nunc autem , cum fidei nostrae et doctrinae confessio recens edita sine dubio ab omnibus ubique cordatis piisque hominibus , qui aliorum praeiudiciis nondum occupati desideretur et opportunem meo iudicio , ex tali eius lectione Germanica , fructus haud contemnendus sit sperandus , statui in ea ipsa nostrae linguae dialectos et loquendi formulas peculiares , ni eius quam dixi linguae idiores mata et orthographiam convertere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", + "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", + "candidate_score": 0.710353, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_18_20", + "bdc_text": "Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui . Nunc autem , cum fidei nostrae et doctrinae confessio recens edita sine dubio ab omnibus ubique cordatis piisque hominibus , qui aliorum praeiudiciis nondum occupati desideretur et opportunem meo iudicio , ex tali eius lectione Germanica , fructus haud contemnendus sit sperandus , statui in ea ipsa nostrae linguae dialectos et loquendi formulas peculiares , ni eius quam dixi linguae idiores mata et orthographiam convertere . Id tamen nisi cognito , ante et perspecto tuo iudiciorum neque aggredi neque perficere volo , ac ut de hoc meo instituto censuram agere possis , hisce diebus titulum libri et praefationem in hunc Clarissimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti fidelissimo , patri suo in Christo summi a semper reverentia colendo .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2870", + "psc_text": "judicis perveniat, et eam quam non fecit misericordiam non inveniat; sed potius dimittendo atque dando mereatur sibi dimitti peccata, reddique promissa. » 21. « Multa dixi quibus tibi taedium fortassis inferrem, qui haec tamen quae approbas, non exspectas discere, quod ea docere consuevisti. Si quid autem est in eis, quantum ad rem ipsam pertinet: nam quali eloquio explicata sint, 1025 non nimis curo. Si quid ergo in eis est, quod eruditionem offendat tuam, quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro, cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere quod scio; quanto justius abs te hoc caritatis debitum flagito, cujus doctrina in nomine et adjutorio Domini tantum in Latina lingua Ecclesiasticae litterae adjutae sunt, quantum nunquam", + "candidate_score": 0.709888, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_18_20", + "bdc_text": "Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui . Nunc autem , cum fidei nostrae et doctrinae confessio recens edita sine dubio ab omnibus ubique cordatis piisque hominibus , qui aliorum praeiudiciis nondum occupati desideretur et opportunem meo iudicio , ex tali eius lectione Germanica , fructus haud contemnendus sit sperandus , statui in ea ipsa nostrae linguae dialectos et loquendi formulas peculiares , ni eius quam dixi linguae idiores mata et orthographiam convertere . Id tamen nisi cognito , ante et perspecto tuo iudiciorum neque aggredi neque perficere volo , ac ut de hoc meo instituto censuram agere possis , hisce diebus titulum libri et praefationem in hunc Clarissimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti fidelissimo , patri suo in Christo summi a semper reverentia colendo .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2066", + "psc_text": "caeteris. Ego enim non tam vetera abolere conatus sum, quae linguae meae hominibus emendata de Graeco in Latinum transtuli, quam ea testimonia quae a Judaeis praetermissa sunt vel corrupta, proferre in medium; ut scirent nostri quid Hebraica Veritas contineret. Si cui legere non placet, nemo compellit invitum. Bibat vinum vetus cum suavitate, et nostra musta contemnat, quae in explanatione priorum edita sunt; ut sicubi illa non intelliguntur, ex nostris manifestiora fiant. Quod autem genus interpretationis in Scripturis sanctis sequendum sit, liber quem scripsi de Optimo genere interpretandi, et omnes Praefatiunculae divinorum Voluminum, quas editioni nostrae praeposuimus, explicant; ad illasque prudentem lectorem remittendum puto. Et si me, ut dicis, in novi Testamenti emendatione suscipis, exponisque causam cur suscipias; quia plurimi linguae Graecae habentes scientiam, de 754 meo possint opere judicare: eamdem integritatem debueras etiam in veteri credere Testamento, quod non nostra confinximus; sed ut apud Hebraeos invenimus, divina transtulimus. Sicubi dubitas,", + "candidate_score": 0.69831, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_16_18", + "bdc_text": "Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt . ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem . Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", + "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", + "candidate_score": 0.688548, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_17_19", + "bdc_text": "ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem . Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui . Nunc autem , cum fidei nostrae et doctrinae confessio recens edita sine dubio ab omnibus ubique cordatis piisque hominibus , qui aliorum praeiudiciis nondum occupati desideretur et opportunem meo iudicio , ex tali eius lectione Germanica , fructus haud contemnendus sit sperandus , statui in ea ipsa nostrae linguae dialectos et loquendi formulas peculiares , ni eius quam dixi linguae idiores mata et orthographiam convertere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_834", + "psc_text": "ignotus, commendo germanitati tuae fratrem Profuturum, quem nostris conatibus, deinde adjutorio tuo vere profuturum speramus: nisi forte quod talis est, ut ipse tibi per eum fiam commendatior, quam ille per me. Hactenus fortasse scribere debuerim, si esse vellem epistolarum solemnium more contentus: sed scatet animus in loquelas communicandas tecum de studiis nostris, quae habemus in Christo Jesu Domino nostro; qui nobis multas utilitates et viatica quaedam demonstrati a se itineris, etiam [al. demonstravit itineris; et jam. ] per tuam caritatem non mediocriter ministrare dignatur. » 2. « Petimus ergo, et nobiscum petit omnis Africanarum Ecclesiarum studiosa societas, ut in interpretandis eorum libris qui Graece Scripturas nostras quam optime tractaverunt, curam atque operam impendere non graveris. Potes enim efficere, ut nos quoque habeamus illos tales viros, et unum potissimum quem tu libentius in tuis litteris sonas [ Origenem ]. De vertendis autem in linguam Latinam sanctis litteris Canonicis, laborare te nollem", + "candidate_score": 0.685781, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_19", + "bdc_text": "Nunc autem , cum fidei nostrae et doctrinae confessio recens edita sine dubio ab omnibus ubique cordatis piisque hominibus , qui aliorum praeiudiciis nondum occupati desideretur et opportunem meo iudicio , ex tali eius lectione Germanica , fructus haud contemnendus sit sperandus , statui in ea ipsa nostrae linguae dialectos et loquendi formulas peculiares , ni eius quam dixi linguae idiores mata et orthographiam convertere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", + "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", + "candidate_score": 0.681971, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_11_13", + "bdc_text": "Deum praecemur , ut terierae adhuc et turbatissimae ecclesiae ipsius misericordia et spiritu , maiora indies et firmiora incrementa sumant , prohibeatque ne Sathan , qui summi eius sunt conatus sub praetextu evangelii regni sui confirmationem sanguinariamque tyrannidem inducat . Quod ad nostrae fidei consilio confessionem attinet , quam multos pios approbare scribis , non possum non consilium meum qualem cunque indicare . Saepe inter amicos , quando incidit mentio optimorum librorum , ni Helvetia Germania manice editorum , audivi viros non ex vulgo tandem sed etiam nobilitate sapientia , pietate et vidicio praestantes de Helvetica conqueri dialecto et vicio , quęstantes de Helvetios sapientia , conqueri dei .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_519", + "psc_text": "Filius venisse responderit. Unde de toto ipsius Scripturae ordine convincendus est, non his irremissibilem esse dictam blasphemiam, qui tormentis compulsi, et variis eviscerati cruciatibus, Dominum denegassent; sed his qui cum in virtutibus videant opera Dei, calumnientur et clamitent, daemonis esse virtutem, et omnia signa quae facta sunt, non ad divinam magnificentiam, sed ad diabolum pertinere (Matth. 12; Marc. 3; et Luc. 11). Unde et Salvator noster toto responsionis suae hoc agit argumento, ut doceat, non posse Satanam ejici a Satana, et regnum ejus inter se non esse divisum. Cum enim diaboli studium sit, Dei laedere creaturam, quomodo ejusdem poterit esse voluntatis sanare languentes, et seipsum de obsessis fugare corporibus? Probet itaque Novatianus, aliquem de his, qui sacrificare compulsi sunt ante tribunal judicis, respondisse omnia quae in Evangelio scripta sunt, non a Filio Dei, sed a Beelzebub principe daemoniorum fuisse perfecta, et tunc poterit approbare irremissibilem in Spiritum Sanctum esse blasphemiam.", + "candidate_score": 0.680191, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_15_17", + "bdc_text": "autem autem , omnium doctorum iudicio est , quae proxime ad Lutheri et similium linguam Germanicam accedit . Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt . ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", + "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", + "candidate_score": 0.679408, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_0_2", + "bdc_text": "64 . Rem nobis , clarissime vir et pater in Christo venerande , S. D. gratissimam facis , quod licet multitudine negocio , assidue obrutus , nihilominus tamen , quae et assidua nostra vota sit , animare et debitam gratiarum actionem apud deum promovere possunt , amice et paterne communicas . Quare non ipse tantum sed illi quoque , quos nova , quae misisti , cognoscere volui .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2893", + "psc_text": "ut agamus semper gratias largitori; sciamusque nos nihil esse, nisi quod donavit, in nobis ipse servaverit, dicente Apostolo: Non est volentis neque currentis, sed miserentis Dei (Rom. 9. 16) . Velle et currere meum est: sed ipsum meum, sine Dei semper auxilio non erit meum. Dicit enim idem Apostolus: Deus est qui operatur in nobis et velle et perficere (Philip. 2. 13) . Et Salvator in Evangelio: Pater meus usque modo operatur, et ego operor (Joan. 5. 17) . Semper largitor, semperque donator est. Non mihi sufficit, quod semel donavit, nisi semper donaverit. Peto, ut accipiam: et cum accepero, rursus peto. Avarus sum ad accipienda beneficia Dei, nec ille deficit in dando, nec ego satior in accipiendo. 1034 Quanto plus bibero, tanto plus sitio. Legi enim a Psalmista cantari. Gustate et videte, quoniam suavis est Dominus (Psal. 33. 9) . Omne quod habemus bonum, gustus est Domini. Cum me putavero", + "candidate_score": 0.676323, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_16_18", + "bdc_text": "Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt . ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem . Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2870", + "psc_text": "judicis perveniat, et eam quam non fecit misericordiam non inveniat; sed potius dimittendo atque dando mereatur sibi dimitti peccata, reddique promissa. » 21. « Multa dixi quibus tibi taedium fortassis inferrem, qui haec tamen quae approbas, non exspectas discere, quod ea docere consuevisti. Si quid autem est in eis, quantum ad rem ipsam pertinet: nam quali eloquio explicata sint, 1025 non nimis curo. Si quid ergo in eis est, quod eruditionem offendat tuam, quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro, cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere quod scio; quanto justius abs te hoc caritatis debitum flagito, cujus doctrina in nomine et adjutorio Domini tantum in Latina lingua Ecclesiasticae litterae adjutae sunt, quantum nunquam", + "candidate_score": 0.675679, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_16_18", + "bdc_text": "Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt . ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem . Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_648", + "psc_text": "Regum libros. Quae si legere volueris, probabis quantae difficultatis 236 sit divinam Scripturam, et maxime Prophetas intelligere: et Interpretum vitio quae apud suos purissimo cursu orationis labuntur, apud nos scatere vitiis. Porro eloquentiam quam pro Christo in Cicerone contemnis, in parvulis ne requiras. Ecclesiastica interpretatio etiam si habet eloquii venustatem, dissimulare eam debet et fugere, ut non otiosis Philosophorum scholis paucisque discipulis, sed universo loquatur hominum generi. EPISTOLA L. AD DOMNIONEM. Admonitus a Sancto Domnione de conviicis quibus Romae lacerabant multi libros adversus Jovinianum, in primis autem Monachus quidam juvenis, rumigerulus, hunc mire exagitat, ejusque imperitiam objurgans, provocat ad scribendum. 1. Litterae tuae et amorem pariter sonant, et querelam. Amorem tuum, quo sedulo monens, etiam quae tuta sunt in nobis pertimescis: querelam eorum qui non amant, et quaerentes occasionem in peccatis, garriunt adversus fratrem suum, et contra filium matris suae ponunt scandalum (Ps. 39. 20). Scribis enim eos, imo nescio", + "candidate_score": 0.67493, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_12_14", + "bdc_text": "Quod ad nostrae fidei consilio confessionem attinet , quam multos pios approbare scribis , non possum non consilium meum qualem cunque indicare . Saepe inter amicos , quando incidit mentio optimorum librorum , ni Helvetia Germania manice editorum , audivi viros non ex vulgo tandem sed etiam nobilitate sapientia , pietate et vidicio praestantes de Helvetica conqueri dialecto et vicio , quęstantes de Helvetios sapientia , conqueri dei . S. fore , qui libros vestros libenter et cum fructu legerent , si formulae Helveticae et dialecti linguae nostrae , linguam suam communissimam et maximae Germaniae marti usitatissimam commutarent .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2066", + "psc_text": "caeteris. Ego enim non tam vetera abolere conatus sum, quae linguae meae hominibus emendata de Graeco in Latinum transtuli, quam ea testimonia quae a Judaeis praetermissa sunt vel corrupta, proferre in medium; ut scirent nostri quid Hebraica Veritas contineret. Si cui legere non placet, nemo compellit invitum. Bibat vinum vetus cum suavitate, et nostra musta contemnat, quae in explanatione priorum edita sunt; ut sicubi illa non intelliguntur, ex nostris manifestiora fiant. Quod autem genus interpretationis in Scripturis sanctis sequendum sit, liber quem scripsi de Optimo genere interpretandi, et omnes Praefatiunculae divinorum Voluminum, quas editioni nostrae praeposuimus, explicant; ad illasque prudentem lectorem remittendum puto. Et si me, ut dicis, in novi Testamenti emendatione suscipis, exponisque causam cur suscipias; quia plurimi linguae Graecae habentes scientiam, de 754 meo possint opere judicare: eamdem integritatem debueras etiam in veteri credere Testamento, quod non nostra confinximus; sed ut apud Hebraeos invenimus, divina transtulimus. Sicubi dubitas,", + "candidate_score": 0.674452, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_15_17", + "bdc_text": "autem autem , omnium doctorum iudicio est , quae proxime ad Lutheri et similium linguam Germanicam accedit . Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt . ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2870", + "psc_text": "judicis perveniat, et eam quam non fecit misericordiam non inveniat; sed potius dimittendo atque dando mereatur sibi dimitti peccata, reddique promissa. » 21. « Multa dixi quibus tibi taedium fortassis inferrem, qui haec tamen quae approbas, non exspectas discere, quod ea docere consuevisti. Si quid autem est in eis, quantum ad rem ipsam pertinet: nam quali eloquio explicata sint, 1025 non nimis curo. Si quid ergo in eis est, quod eruditionem offendat tuam, quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro, cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere quod scio; quanto justius abs te hoc caritatis debitum flagito, cujus doctrina in nomine et adjutorio Domini tantum in Latina lingua Ecclesiasticae litterae adjutae sunt, quantum nunquam", + "candidate_score": 0.67391, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_19", + "bdc_text": "Nunc autem , cum fidei nostrae et doctrinae confessio recens edita sine dubio ab omnibus ubique cordatis piisque hominibus , qui aliorum praeiudiciis nondum occupati desideretur et opportunem meo iudicio , ex tali eius lectione Germanica , fructus haud contemnendus sit sperandus , statui in ea ipsa nostrae linguae dialectos et loquendi formulas peculiares , ni eius quam dixi linguae idiores mata et orthographiam convertere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2066", + "psc_text": "caeteris. Ego enim non tam vetera abolere conatus sum, quae linguae meae hominibus emendata de Graeco in Latinum transtuli, quam ea testimonia quae a Judaeis praetermissa sunt vel corrupta, proferre in medium; ut scirent nostri quid Hebraica Veritas contineret. Si cui legere non placet, nemo compellit invitum. Bibat vinum vetus cum suavitate, et nostra musta contemnat, quae in explanatione priorum edita sunt; ut sicubi illa non intelliguntur, ex nostris manifestiora fiant. Quod autem genus interpretationis in Scripturis sanctis sequendum sit, liber quem scripsi de Optimo genere interpretandi, et omnes Praefatiunculae divinorum Voluminum, quas editioni nostrae praeposuimus, explicant; ad illasque prudentem lectorem remittendum puto. Et si me, ut dicis, in novi Testamenti emendatione suscipis, exponisque causam cur suscipias; quia plurimi linguae Graecae habentes scientiam, de 754 meo possint opere judicare: eamdem integritatem debueras etiam in veteri credere Testamento, quod non nostra confinximus; sed ut apud Hebraeos invenimus, divina transtulimus. Sicubi dubitas,", + "candidate_score": 0.673836, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_0_2", + "bdc_text": "64 . Rem nobis , clarissime vir et pater in Christo venerande , S. D. gratissimam facis , quod licet multitudine negocio , assidue obrutus , nihilominus tamen , quae et assidua nostra vota sit , animare et debitam gratiarum actionem apud deum promovere possunt , amice et paterne communicas . Quare non ipse tantum sed illi quoque , quos nova , quae misisti , cognoscere volui .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.673073, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_13_15", + "bdc_text": "Saepe inter amicos , quando incidit mentio optimorum librorum , ni Helvetia Germania manice editorum , audivi viros non ex vulgo tandem sed etiam nobilitate sapientia , pietate et vidicio praestantes de Helvetica conqueri dialecto et vicio , quęstantes de Helvetios sapientia , conqueri dei . S. fore , qui libros vestros libenter et cum fructu legerent , si formulae Helveticae et dialecti linguae nostrae , linguam suam communissimam et maximae Germaniae marti usitatissimam commutarent . autem autem , omnium doctorum iudicio est , quae proxime ad Lutheri et similium linguam Germanicam accedit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_906", + "psc_text": "Si contingeret docere quae didici: et quasi per manus mysteria tradere Prophetarum [al. Scripturarum ], nasceretur nobis aliquid quod docta Graecia non haberet. 9. Audi ergo, mi conserve, amice, germane: ausculta paulisper, quo in Scripturis sanctis calle gradiaris. TOTUM quod legimus in divinis Libris, nitet quidem, et fulget etiam in cortice, sed dulcius in medulla est. Qui edere vult nucleum, frangat nucem ( Ex Plauto ). « Revela, » inquit David, « oculos meos, et considerabo mirabilia de lege tua » (Ps. 118. 18). Si tantus Propheta tenebras ignorantiae confitetur, qua nos putas parvulos, et pene lactentes inscitiae nocte circumdari? Hoc autem velamen non solum in facie Moysi, sed et in Evangelistis et in Apostolis positum est. Turbis Salvator in parabolis loquebatur, et contestans mysticum esse quod dicebatur, aiebat: Qui habet aures audiendi audiat (Luc. 8. 8) . Nisi aperta fuerint universa quae scripta sunt ab eo, 326 qui habet", + "candidate_score": 0.671469, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_9_11", + "bdc_text": "Si verum dicere oportet , maiore multorum nostrae doctrinae nomen esse quam ipsa fui odio doctrina . Solam Antverpiensium confessionem vidi , eamque succinctam et brevem . Deum praecemur , ut terierae adhuc et turbatissimae ecclesiae ipsius misericordia et spiritu , maiora indies et firmiora incrementa sumant , prohibeatque ne Sathan , qui summi eius sunt conatus sub praetextu evangelii regni sui confirmationem sanguinariamque tyrannidem inducat .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1571", + "psc_text": "Abiron, qui minora peccarunt, non veniant ante tribunal Christi, et sui eum comparatione condemnent, qui extra Ecclesiam Salvatoris variarum doctrinarum thuribula diabolico igne complevit? Neque enim Dominus qui loquitur per Prophetam: Ego visiones multiplicavi, et in manibus Prophetarum assimilatus sum (Osee 12. 10. juxta LXX) , adulterinas eum docuit proferre doctrinas, nec qui a principio ipsi viderunt, et ministri fuerunt verbi Dei, nec Prophetarum chorus, qui olim vocabantur Videntes, haec eum instituit: sed ipse suae mentis arbitrio, furori daemonum serviens, et blando cogitationum errore deceptus, gregem, et ut ita dicam, 572 examen dogmatum perversorum, per totum orbem immisit mentibus indoctorum. Iste est qui Assyriis Babyloniisque fluminibus aperuit os suum, qui navem Ecclesiae bonarum mercium salutaris doctrinae plenam, fluctibus operire conatus est: dum imperitorum laude sustollitur, et Scripturarum sensum, aliter quam se habet veritas edisserens, gloriatur in confusione sua. Quis enim innumerabiles adeo et garrulos, et verbositatis atque imperitiae plenos conscripsit", + "candidate_score": 0.670626, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_13_15", + "bdc_text": "Saepe inter amicos , quando incidit mentio optimorum librorum , ni Helvetia Germania manice editorum , audivi viros non ex vulgo tandem sed etiam nobilitate sapientia , pietate et vidicio praestantes de Helvetica conqueri dialecto et vicio , quęstantes de Helvetios sapientia , conqueri dei . S. fore , qui libros vestros libenter et cum fructu legerent , si formulae Helveticae et dialecti linguae nostrae , linguam suam communissimam et maximae Germaniae marti usitatissimam commutarent . autem autem , omnium doctorum iudicio est , quae proxime ad Lutheri et similium linguam Germanicam accedit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1198", + "psc_text": "Emiseni, et Triphilii Cyprii, et Asterii Scythopolitae, et Serapionis Confessoris: Titi quoque Bostrensis Episcopi: Cappadocumque Basilii, Gregorii, Amphilochii: qui omnes in tantum Philosophorum doctrinis atque sententiis suos resarciunt libros, ut nescias quid in illis primum admirari debeas, eruditionem saeculi, an scientiam Scripturarum. 5. Veniam ad Latinos. Quid Tertulliano eruditius, quid acutius? Apologeticus ejus, et contra Gentes libri, cunctam saeculi obtinent (al. continent ) disciplinam. Minutius Felix causidicus Romani fori, in libro, cui titulus Octavius est; et in altero contra Mathematicos (si tamen inscriptio non mentitur auctorem) quid Gentilium scripturarum dimisit intactum? Septem libros adversus Gentes Arnobius edidit, totidemque discipulus ejus Lactantius, qui de Ira quoque, et Opificio Dei duo volumina condidit: quos si legere volueris, dialogorum Ciceronis in eis ἐπιτομὴν reperies. Victorino Martyri in libris suis, licet desit eruditio, tamen non deest eruditionis voluntas. Cyprianus, 430 Quod idola dii non sint, qua brevitate, qua historiarum omnium scientia, quorum verborum et", + "candidate_score": 0.668933, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_1", + "bdc_text": "Rem nobis , clarissime vir et pater in Christo venerande , S. D. gratissimam facis , quod licet multitudine negocio , assidue obrutus , nihilominus tamen , quae et assidua nostra vota sit , animare et debitam gratiarum actionem apud deum promovere possunt , amice et paterne communicas .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2893", + "psc_text": "ut agamus semper gratias largitori; sciamusque nos nihil esse, nisi quod donavit, in nobis ipse servaverit, dicente Apostolo: Non est volentis neque currentis, sed miserentis Dei (Rom. 9. 16) . Velle et currere meum est: sed ipsum meum, sine Dei semper auxilio non erit meum. Dicit enim idem Apostolus: Deus est qui operatur in nobis et velle et perficere (Philip. 2. 13) . Et Salvator in Evangelio: Pater meus usque modo operatur, et ego operor (Joan. 5. 17) . Semper largitor, semperque donator est. Non mihi sufficit, quod semel donavit, nisi semper donaverit. Peto, ut accipiam: et cum accepero, rursus peto. Avarus sum ad accipienda beneficia Dei, nec ille deficit in dando, nec ego satior in accipiendo. 1034 Quanto plus bibero, tanto plus sitio. Legi enim a Psalmista cantari. Gustate et videte, quoniam suavis est Dominus (Psal. 33. 9) . Omne quod habemus bonum, gustus est Domini. Cum me putavero", + "candidate_score": 0.668578, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_20", + "bdc_text": "Id tamen nisi cognito , ante et perspecto tuo iudiciorum neque aggredi neque perficere volo , ac ut de hoc meo instituto censuram agere possis , hisce diebus titulum libri et praefationem in hunc Clarissimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti fidelissimo , patri suo in Christo summi a semper reverentia colendo .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2642", + "psc_text": "suae fidei, imo perfidiae illusit: quos libros reor sanctum parentem vestrum habere Oceanum. Olim enim editi sunt, multis Ruffini libris adversus calumnias respondentes. Certe habes ibi virum sanctum et eruditum Augustinum Episcopum, qui viva, ut aiunt, voce docere te poterit et suam, imo per se nostram explicare sententiam. 2. Ezechielis volumen olim aggredi volui, et sponsionem creberrimam studiosis lectoribus reddere; sed in ipso dictandi exordio ita animus meus Occidentalium provinciarum, et maxime urbis Romae [al. Romanae ] vastatione confusus est, ut, juxta vulgare proverbium, proprium quoque ignorarem vocabulum: diuque tacui, sciens tempus esse lacrymarum. Hoc autem anno cum tres explicassem libros, subitus impetus barbarorum, de quibus tuus dicit Virgilius, lateque vagantes Barcaei (Aeneid. 4) , et sancta Scriptura de Ismahel, Contra faciem omnium fratrum suorum habitabit (Gen. 16. 12) , sic Aegypti limitem, Palaestinae, Phoenicis, Syriae percurrit ad instar torrentis cuncta secum trahens, ut vix manus eorum misericordia Christi potuerimus", + "candidate_score": 0.665405, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_10_12", + "bdc_text": "Solam Antverpiensium confessionem vidi , eamque succinctam et brevem . Deum praecemur , ut terierae adhuc et turbatissimae ecclesiae ipsius misericordia et spiritu , maiora indies et firmiora incrementa sumant , prohibeatque ne Sathan , qui summi eius sunt conatus sub praetextu evangelii regni sui confirmationem sanguinariamque tyrannidem inducat . Quod ad nostrae fidei consilio confessionem attinet , quam multos pios approbare scribis , non possum non consilium meum qualem cunque indicare .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1281", + "psc_text": "Illumque tantum respiciens quem offenderat, lacrymabili [al. lacrymali ] voce dicebat: Tibi soli peccavi, et malum coram te feci (Ps. 50. 6) . Et: Redde mihi laetitiam salutaris tui, et spiritu principali confirma me (Ibid. 14) . Atque factum est, ut qui me prius docuerat virtutibus, suis, quomodo stans non caderem, doceret per poenitentiam, quomodo cadens resurgerem. Quid tam impium legimus inter reges, quam Achab, de quo Scriptura dicit; Non fuit alius talis ut Achab, qui venundatus est, ut faceret malum in conspectu Domini? (3. Reg. 21.) Hic cum propter sanguinem Nabuthae correptus fuisset ab Elia, et audisset iram Domini per Prophetam: « Occidisti, et insuper possedisti: et ecce ego inducam super te malum, et demetam posteriora tua, » et reliqua: scidit vestimenta sua, et operuit cilicio carnem suam, jejunabatque in sacco, et ambulabat demisso capite. Tunc factus est sermo Dei ad Eliam Thesbyten, dicens: « Nonne vidisti Achab humiliatum", + "candidate_score": 0.663209, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_5_7", + "bdc_text": "Utinam ad nos tantum virum pertrahere et aut scholae vestrae aut Basiliensi academiae , nescio quas ob causas nutanti praeficere possemus . Non enim doctus tamen est , sed mire imprimi sidenturos , et ad promovendam laboribus scholasticis , filii dei doctrinam omniaque humanitatis studia natus . Acceperam aliqua etiam ex Francofurto de mutatione religionis in Germania Inferiore , sed tua de illa certius confirmarunt .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_834", + "psc_text": "ignotus, commendo germanitati tuae fratrem Profuturum, quem nostris conatibus, deinde adjutorio tuo vere profuturum speramus: nisi forte quod talis est, ut ipse tibi per eum fiam commendatior, quam ille per me. Hactenus fortasse scribere debuerim, si esse vellem epistolarum solemnium more contentus: sed scatet animus in loquelas communicandas tecum de studiis nostris, quae habemus in Christo Jesu Domino nostro; qui nobis multas utilitates et viatica quaedam demonstrati a se itineris, etiam [al. demonstravit itineris; et jam. ] per tuam caritatem non mediocriter ministrare dignatur. » 2. « Petimus ergo, et nobiscum petit omnis Africanarum Ecclesiarum studiosa societas, ut in interpretandis eorum libris qui Graece Scripturas nostras quam optime tractaverunt, curam atque operam impendere non graveris. Potes enim efficere, ut nos quoque habeamus illos tales viros, et unum potissimum quem tu libentius in tuis litteris sonas [ Origenem ]. De vertendis autem in linguam Latinam sanctis litteris Canonicis, laborare te nollem", + "candidate_score": 0.660392, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_13_15", + "bdc_text": "Saepe inter amicos , quando incidit mentio optimorum librorum , ni Helvetia Germania manice editorum , audivi viros non ex vulgo tandem sed etiam nobilitate sapientia , pietate et vidicio praestantes de Helvetica conqueri dialecto et vicio , quęstantes de Helvetios sapientia , conqueri dei . S. fore , qui libros vestros libenter et cum fructu legerent , si formulae Helveticae et dialecti linguae nostrae , linguam suam communissimam et maximae Germaniae marti usitatissimam commutarent . autem autem , omnium doctorum iudicio est , quae proxime ad Lutheri et similium linguam Germanicam accedit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1424", + "psc_text": "Apostolos Ecclesiae doctorem scientiae ac sapientiae merito comprobavit [al. comprobat ] inopia sermonis nostri longe esse inferior videatur. 2. « Quod ego saepe [al. Saepius ] considerans reticebam, nec deprecantibus me frequenter in hoc opus fratribus annuebam. Sed tua vis, fidelissime frater Macari, tanta est, cui obsistere ne imperitia quidem potest; propter quod ne te ultra tam gravem paterer exactorem, etiam contra [al. citra ] propositum meum cessi: ea tamen lege atque ordine, ut quantum fieri potest, interpretando sequar regulam praecessorum. Et ejus praecipue viri (Hieronymi), cujus superius fecimus mentionem; qui cum ultra septuaginta libellos Origenis, quos Homiliticos appellavit, aliquantos etiam de Tomis in Apostolum scriptis transtulisset in Latinum, in quibus cum aliquanta offendicula inveniantur in Graeco, ita elimavit omnia, interpretando, atque purgavit, ut nihil in illis quod a fide nostra discrepet, Latinus lector inveniat. Hunc ergo etiam nos, licet non eloquentiae viribus, disciplinae tamen regulis in quantum possumus sequimur,", + "candidate_score": 0.658149, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_20", + "bdc_text": "Id tamen nisi cognito , ante et perspecto tuo iudiciorum neque aggredi neque perficere volo , ac ut de hoc meo instituto censuram agere possis , hisce diebus titulum libri et praefationem in hunc Clarissimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti fidelissimo , patri suo in Christo summi a semper reverentia colendo .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2659", + "psc_text": "Cypri rexit Ecclesiam) et verecunde nobilium feminarum oculos declinarem, ita egit secundum Apostolum, importune, opportune (2. Tim. 4) , ut pudorem meum sua superaret industria. Et quia alicujus tunc nominis esse 956 existimabar super studio Scripturarum, nunquam convenit, quin de Scripturis aliquid interrogaret: nec ut statim [al. nec statim ] acquiesceret, sed moveret e contrario quaestiones; non ut contenderet, sed ut quaerendo disceret earum solutiones, quas opponi posse intelligebat. Quid in illa virtutum, quid ingenii, quid sanctitatis, quid puritatis invenerim, vereor dicere, ne fidem credulitatis excedam, et tibi majorem dolorem incutiam, recordanti quanto bono carueris. Hoc solum dicam, quod quidquid in nobis longo fuit studio congregatum, et meditatione diuturna, quasi in naturam versum; hoc illa libavit, hoc didicit, atque possedit: ita ut post profectionem nostram, si de aliquo testimonio Scripturarum esset oborta contentio, ad illam judicem pergeretur. Et quia valde prudens erat, et noverat illud, quod appellant Philosophi τὸ πρέπον", + "candidate_score": 0.657468, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_20", + "bdc_text": "Id tamen nisi cognito , ante et perspecto tuo iudiciorum neque aggredi neque perficere volo , ac ut de hoc meo instituto censuram agere possis , hisce diebus titulum libri et praefationem in hunc Clarissimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti fidelissimo , patri suo in Christo summi a semper reverentia colendo .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2084", + "psc_text": "disputemus, ut quidquid dixerit, necesse sit approbare; nec quaerendi saltem causa, liceat aliquantulum reluctari. » 3. « Tum vero sine ullo timore offensionis tanquam in campo luditur; sed mirum si nobis non illuditur. Ego enim fateor caritati tuae solis eis Scripturarum libris, qui jam Canonici appellantur, didici hunc timorem honoremque deferre, ut nullum eorum auctorem scribendo aliquid errasse firmissime credam. At si aliquid in eis offendero 763 litteris, quod videatur contrarium veritati, nihil aliud quam vel mendosum esse codicem, vel interpretem non assecutum esse quod dictum est, vel me minime intellexisse, non ambigam. Alios autem ita lego, ut quantalibet sanctitate doctrinaque praepolleant, non ideo verum putem, quia ipsi ita senserunt; sed quia mihi vel per illos auctores Canonicos, vel probabili ratione, quod a vero non abhorreat, persuadere potuerunt. Nec te, mi frater, sentire aliquid aliter existimo: prorsus, inquam, non te arbitror, sic legi tuos libros velle, tanquam Prophetarum et [al.", + "candidate_score": 0.657181, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_4_6", + "bdc_text": "Mihi vero imprimis iucundum fuit , quod de d. Victorino Strigelio , optimo olim Vitebergae , amico meo , scribis . Utinam ad nos tantum virum pertrahere et aut scholae vestrae aut Basiliensi academiae , nescio quas ob causas nutanti praeficere possemus . Non enim doctus tamen est , sed mire imprimi sidenturos , et ad promovendam laboribus scholasticis , filii dei doctrinam omniaque humanitatis studia natus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1481", + "psc_text": "περὶ Ἀρχῶν, στρωματέας et τόμους? quis per infame opus se ipsum voluit infamari? Nec disertiores sumus Hilario, nec fideliores Victorino, qui ejus tractatus non ut interpretes, sed ut auctores proprii operis transtulerunt. Nuper Sanctus Ambrosius sic Hexaemeron illius compilavit, ut magis Hippolyti sententias Basiliique sequeretur. Ego ipse, cujus aemulatores esse vos dicitis, et, ad caeteros talpae, caprearum in me oculos possidetis, si malo animo fuissem erga Origenem, interpretatus essem hos ipsos, quos supra dixi, libros, ut mala ejus etiam Latinis nota facerem; sed 530 nunquam feci, et multis rogantibus acquiescere nolui. Non enim consuevi eorum insultare erroribus, quorum miror ingenia. Ipse, si adhuc viveret. Origenes irasceretur vobis fautoribus suis, et cum Jacob diceret, Odiosum me fecistis in mundo (Gen. 34) . 8. Vult aliquis laudare Origenem? laudet, ut laudo: magnus vir ab infantia, et vere martyris [Leonidis Martyris] filius: Alexandriae ecclesiasticam scholam tenuit, succedens eruditissimo viro Clementi presbytero: voluptates in", + "candidate_score": 0.656959, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_13", + "bdc_text": "Saepe inter amicos , quando incidit mentio optimorum librorum , ni Helvetia Germania manice editorum , audivi viros non ex vulgo tandem sed etiam nobilitate sapientia , pietate et vidicio praestantes de Helvetica conqueri dialecto et vicio , quęstantes de Helvetios sapientia , conqueri dei .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1198", + "psc_text": "Emiseni, et Triphilii Cyprii, et Asterii Scythopolitae, et Serapionis Confessoris: Titi quoque Bostrensis Episcopi: Cappadocumque Basilii, Gregorii, Amphilochii: qui omnes in tantum Philosophorum doctrinis atque sententiis suos resarciunt libros, ut nescias quid in illis primum admirari debeas, eruditionem saeculi, an scientiam Scripturarum. 5. Veniam ad Latinos. Quid Tertulliano eruditius, quid acutius? Apologeticus ejus, et contra Gentes libri, cunctam saeculi obtinent (al. continent ) disciplinam. Minutius Felix causidicus Romani fori, in libro, cui titulus Octavius est; et in altero contra Mathematicos (si tamen inscriptio non mentitur auctorem) quid Gentilium scripturarum dimisit intactum? Septem libros adversus Gentes Arnobius edidit, totidemque discipulus ejus Lactantius, qui de Ira quoque, et Opificio Dei duo volumina condidit: quos si legere volueris, dialogorum Ciceronis in eis ἐπιτομὴν reperies. Victorino Martyri in libris suis, licet desit eruditio, tamen non deest eruditionis voluntas. Cyprianus, 430 Quod idola dii non sint, qua brevitate, qua historiarum omnium scientia, quorum verborum et", + "candidate_score": 0.656041, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_15", + "bdc_text": "autem autem , omnium doctorum iudicio est , quae proxime ad Lutheri et similium linguam Germanicam accedit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1756", + "psc_text": "caeteris qui vobiscum Domino serviunt, HIERONYMUS. 1. Vere in vobis Apostolicus et Propheticus sermo completus est: In omnem terram exiit sonus eorum, et in fines orbis terrae verba eorum (Ps. 18. 5; et Rom. 10. 18) . Quis hoc crederet, ut barbara Getarum lingua Hebraicam quaereret Veritatem; et dormitantibus, imo contendentibus Graecis, ipsa Germania Spiritus Sancti eloquia scrutaretur? In veritate cognovi, quod non est personarum acceptor Deus; sed in omni gente qui timet Deum, et operatur justitiam, acceptus est illi (Act. 10. 34 et 35) . Dudum callosa tenendo capulum manus, et digiti tractandis sagittis aptiores, ad stylum calamumque mollescunt; et bellicosa pectora 642 vertuntur in mansuetudinem Christianam. Nunc et Isaiae vaticinium cernimus opere completum: Concident gladios suos in aratra, et lanceas suas in falces; et non sumet gens contra gentem gladium, et non discent ultra pugnare (Isai. 2. 4) . Rursum in eodem: Pascetur lupus cum agno; et pardus", + "candidate_score": 0.648531, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_17", + "bdc_text": "ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", + "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", + "candidate_score": 0.641473, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_17", + "bdc_text": "ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2555", + "psc_text": "Pammachius ad me cujusdam schedulas misit, quae Origenis περὶ ἀρχῶν interpretata volumina continerent, imo vitiata; hoc magnopere postulans, ut Graecam veritatem Latina servaret translatio, et in utramque partem seu bene, seu male dixisset ille, qui scripsit, absque interpretis patrocinio, Romana lingua cognosceret. Feci ut voluit, misique ei libros, quos cum legisset, exhorruit, et reclusit scrinio, ne prolati in vulgus, multorum animos vulnerarent. A quodam fratre qui habebat zelum Dei, sed non secundum scientiam, rogatus ut traderet ad legendum, quasi statim reddituro, propter angustiam temporis, fraudem non potuit suspicari. Qui acceperat legendos, adhibitis notariis opus omne descripsit, et multo celerius quam promiserat, codicem reddidit. Eademque temeritate, et (ut levius dicam) ineptia, quod male surripuerat, pejus aliis credidit. Et quia difficile grandes libri de 917 rebus mysticis disputantes, notarum possunt servare compendia, praesertim qui furtim celeriterque dictantur; ita in illis confusa sunt omnia, ut et ordine in plerisque, et sensu careant. Quamobrem", + "candidate_score": 0.640523, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_7_9", + "bdc_text": "Acceperam aliqua etiam ex Francofurto de mutatione religionis in Germania Inferiore , sed tua de illa certius confirmarunt . De conventu autem Erdfordiensi nihil noveram . Si verum dicere oportet , maiore multorum nostrae doctrinae nomen esse quam ipsa fui odio doctrina .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1465", + "psc_text": "juvenis, miro discendi ferebar ardore, nec juxta quorumdam praesumptionem, ipse me docui. Apollinarium Laodicenum audivi Antiochiae frequenter, et colui; et cum me in sanctis Scripturis erudiret, nunquam 524 illius contentiosum super sensu dogma suscepi. Jam canis spargebatur caput, et magistrum potius quam discipulum decebat. Perrexi tamen Alexandriam, audivi Didymum: in multis ei gratias ago. Quod nescivi, didici: quod sciebam, illo docente, non perdidi. Putabant me homines finem fecisse discendi. Veni rursum Jerosolymam et Bethleem. Quo labore, quo pretio Baraninam nocturnum habui praeceptorem! Timebat enim Judaeos, et mihi alterum exhibebat Nicodemum (Joan. 3. 1). Horum omnium frequenter in opusculis meis facio mentionem. Certe Apollinarii et Didymi inter se dogma contrarium est. Rapiat me ergo utraque turma diversum altrinsecus, quia magistrum utrumque confiteor. Si expedit odisse homines, et gentem aliquam detestari, miro odio adversor circumcisos. Usque hodie enim persequuntur Dominum nostrum Jesum Christum in synagogis Satanae. Objiciat mihi quispiam, cur hominem Judaeum", + "candidate_score": 0.634882, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_8_10", + "bdc_text": "De conventu autem Erdfordiensi nihil noveram . Si verum dicere oportet , maiore multorum nostrae doctrinae nomen esse quam ipsa fui odio doctrina . Solam Antverpiensium confessionem vidi , eamque succinctam et brevem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1571", + "psc_text": "Abiron, qui minora peccarunt, non veniant ante tribunal Christi, et sui eum comparatione condemnent, qui extra Ecclesiam Salvatoris variarum doctrinarum thuribula diabolico igne complevit? Neque enim Dominus qui loquitur per Prophetam: Ego visiones multiplicavi, et in manibus Prophetarum assimilatus sum (Osee 12. 10. juxta LXX) , adulterinas eum docuit proferre doctrinas, nec qui a principio ipsi viderunt, et ministri fuerunt verbi Dei, nec Prophetarum chorus, qui olim vocabantur Videntes, haec eum instituit: sed ipse suae mentis arbitrio, furori daemonum serviens, et blando cogitationum errore deceptus, gregem, et ut ita dicam, 572 examen dogmatum perversorum, per totum orbem immisit mentibus indoctorum. Iste est qui Assyriis Babyloniisque fluminibus aperuit os suum, qui navem Ecclesiae bonarum mercium salutaris doctrinae plenam, fluctibus operire conatus est: dum imperitorum laude sustollitur, et Scripturarum sensum, aliter quam se habet veritas edisserens, gloriatur in confusione sua. Quis enim innumerabiles adeo et garrulos, et verbositatis atque imperitiae plenos conscripsit", + "candidate_score": 0.634395, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_15", + "bdc_text": "autem autem , omnium doctorum iudicio est , quae proxime ad Lutheri et similium linguam Germanicam accedit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2026", + "psc_text": "quasi Doctor gentium; et Petrus jure reprehenderetur, qui princeps circumcisionis id imperaverit [al. imperavit ] gentibus, quod soli qui ex Judaeis erant, debuerint observare. Hoc si placet, imo quia placet, ut quicumque credunt ex Judaeis, debitores sint Legis faciendae: tu ut Episcopus in toto orbe notissimus, debes hanc promulgare sententiam; et in assensum tuum omnes coepiscopos trahere. Ego in parvo tuguriolo [al. turguriunculo ] cum Monachis, id est, cum compeccatoribus meis, de magnis statuere non audeo, nisi hoc ingenue confiteri, me majorum scripta legere, et in Commentariis secundum omnium consuetudinem, varias ponere explanationes, ut e multis sequatur unusquisque quod velit. Quod quidem te puto et in saeculari litteratura, et in divinis Libris legisse et probasse. 6. Hanc autem explanationem quam primus Origenes in decimo Stromateon libro, ubi epistolam Pauli ad Galatas interpretatur, et caeteri deinceps interpretes sunt secuti, illa vel maxime causa subintroducunt, ut Porphyrio respondeant blasphemanti, qui Pauli arguit", + "candidate_score": 0.633855, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_17", + "bdc_text": "ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1493", + "psc_text": "te tantum meorum dictorum, non judicem considerem. 2. Duas quaestiunculas tuae litterae praeferebant. Unam, Quare sit a Deo induratum cor Pharaonis (Exod. 4. 7. 10. 14); et Apostolus dixerit: Non volentis, neque currentis; sed miserentis est Dei (Rom. 9. 16) , et caetera, quae liberum videntur tollere arbitrium. Alteram, Quomodo sancti sint, qui de fidelibus, id est, baptizatis nascuntur: cum sine dono gratiae postea acceptae et custoditae, salvi esse non possint. 3. Libri περὶ Ἀρχῶν Latine redditi. --Primae in libris περὶ Ἀρχῶν, quos nuper, Pammachio nostro jubente, interpretatus sum, Origenes fortissime respondet: quo detentus opere, implere non potui quod promiseram tibi, et Danielem nostrum rursum comperendinavi. Et quidem quamvis mei amantissimi et egregii viri Pammachii, tamen unius voluntatem in tempus aliud distulissem, nisi omnis pene fraternitas de Urbe eadem postulasset, asserens multos periclitari, et perversis dogmatibus acquiescere. Unde necessitate compulsus sum transferre libros, in quibus mali plus, quam boni est:", + "candidate_score": 0.633636, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_18", + "bdc_text": "Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2000", + "psc_text": "corporis, non vigore animi tamen, in area dominica fructuoso labore desudans; ecce adsum [al. sum ], si quid perperam dixi, fortius fige pedem. Non mihi esse debet molestum pondus aetatis tuae, dummodo conteratur palea culpae meae. 5. « Proinde illud quod in extremo epistolae tuae posuisti, cum magni desiderii suspirio vel lego, vel recolo. Utinam, inquis, 732 mereremur complexus tuos; et collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus. Ego autem dico, utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores. Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam sanctitatem scripsisse meminerim; et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim; faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola, me curante. Homo enim, qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulit nec ad me retulit [al. pertulerit", + "candidate_score": 0.631434, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_18", + "bdc_text": "Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1732", + "psc_text": "tuae, licet stylus et ἐπιχειρήματα tua mihi viderentur: tamen non temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte me respondente, laesus juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assideremus [al. assidemus ], pene epistolae tuae, vel ejus qui sub tuo nomine scripserat, obliti sumus, memores illius versiculi: Musica in luctu importuna narratio (Eccli. 22. 6) . Itaque si tua est epistola, aperte scribe, vel mitte exemplaria veriora: ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione 633 versemur: et vel nostrum emendemus errorem, vel alium frustra reprehendisse doceamus. 2. Absit autem a me, ut quidquam de libris tuae beatitutidinis attingere audeam. Sufficit enim mihi probare mea, et aliena non carpere. Caeterum optime novit prudentia tua, unumquemque in suo sensu abundare, et puerilis esse jactantiae, quod olim adolescentuli facere consueverant, accusando illustres viros, suo", + "candidate_score": 0.630535, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_14", + "bdc_text": "S. fore , qui libros vestros libenter et cum fructu legerent , si formulae Helveticae et dialecti linguae nostrae , linguam suam communissimam et maximae Germaniae marti usitatissimam commutarent .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_125", + "psc_text": "Scripturas aperuerat, a Moyse et omnibus Prophetis incipiens, postquam reserati sunt oculi eorum, cognoscentes eum, dixerunt ad alterutrum: Nonne cor nostrum ardens erat in nobis, dum loqueretur in via, et aperiret nobis Scripturas (Luc. 24. 32) ? Et in Deuteronomio (cap. 4) Deus ipse ignis scribitur esse consumens; et in Ezechiele (cap. 8) quoque, a renibus usque ad pedes videtur esse igneus; Et eloquia Domini eloquia casta, argentum igne examinatum, probatum terrae, purgatum septuplum (Psal. 17) . Et multa alia quae si de omnibus Scripturis voluero replicare, perlongum est. Ergo quaerimus ubi sit hoc incendium salutare? Nulli dubium quin in sacris voluminibus, ex quorum lectione universa hominum vitia purgantur. De eo vero quod sequitur, principium oris eorum, quomodo possit ad Scripturas referri, vereor ne si dicere coeperimus, non tam interpretari, quam vim Scripturis inferre videamur. Lingua Hebraea prima et communis. Victorinus Latinus Auctor. --Initium oris et communis eloquii, et hoc", + "candidate_score": 0.6241, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_14", + "bdc_text": "S. fore , qui libros vestros libenter et cum fructu legerent , si formulae Helveticae et dialecti linguae nostrae , linguam suam communissimam et maximae Germaniae marti usitatissimam commutarent .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_126", + "psc_text": "sacris voluminibus, ex quorum lectione universa hominum vitia purgantur. De eo vero quod sequitur, principium oris eorum, quomodo possit ad Scripturas referri, vereor ne si dicere coeperimus, non tam interpretari, quam vim Scripturis inferre videamur. Lingua Hebraea prima et communis. Victorinus Latinus Auctor. --Initium oris et communis eloquii, et hoc omne [al. omne verbum ] quod loquimur, Hebraeam linguam, qua vetus Testamentum scriptum est, universa antiquitas tradidit. Postquam vero in fabricatione turris per offensam Dei linguarum diversitas attributa est, tunc sermonis varietas in omnes dispersa est nationes. Igitur et incendium et initium oris, in duobus animadvertitur Testamentis: quae circa Deum stare, non mirum est, cum per ea Dominus ipse discatur. Sex alae uni, et sex alae alteri. Victorinus noster duodecim Apostolos interpretatus est. Nos possumus et duodecim lapides altaris, quos ferrum non tetigit, et duodecim gemmas, ex quibus sacerdotis insigne constructum est (Exod. 28), 51 accipere; quos et Ezechiel (cap.", + "candidate_score": 0.623809, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.712272, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_18_20", + "bdc_text": "Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui . Nunc autem , cum fidei nostrae et doctrinae confessio recens edita sine dubio ab omnibus ubique cordatis piisque hominibus , qui aliorum praeiudiciis nondum occupati desideretur et opportunem meo iudicio , ex tali eius lectione Germanica , fructus haud contemnendus sit sperandus , statui in ea ipsa nostrae linguae dialectos et loquendi formulas peculiares , ni eius quam dixi linguae idiores mata et orthographiam convertere . Id tamen nisi cognito , ante et perspecto tuo iudiciorum neque aggredi neque perficere volo , ac ut de hoc meo instituto censuram agere possis , hisce diebus titulum libri et praefationem in hunc Clarissimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti fidelissimo , patri suo in Christo summi a semper reverentia colendo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_754", + "psc_text": "contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter suos. » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere utrum ea quae scripsimus haberentur in graecis, ut, si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares; praesertim cum libere in praefatione confessus sim, Origenis commentarios me esse secutum, et vel mea vel aliena dictasse, et in fine ejusdem capituli quod reprehendis, scripserim: « Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem; debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat quod ipse commisit. » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in graecis legeram,", + "candidate_score": 0.712272, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_18_20", + "bdc_text": "Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui . Nunc autem , cum fidei nostrae et doctrinae confessio recens edita sine dubio ab omnibus ubique cordatis piisque hominibus , qui aliorum praeiudiciis nondum occupati desideretur et opportunem meo iudicio , ex tali eius lectione Germanica , fructus haud contemnendus sit sperandus , statui in ea ipsa nostrae linguae dialectos et loquendi formulas peculiares , ni eius quam dixi linguae idiores mata et orthographiam convertere . Id tamen nisi cognito , ante et perspecto tuo iudiciorum neque aggredi neque perficere volo , ac ut de hoc meo instituto censuram agere possis , hisce diebus titulum libri et praefationem in hunc Clarissimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti fidelissimo , patri suo in Christo summi a semper reverentia colendo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.705407, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_17_19", + "bdc_text": "ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem . Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui . Nunc autem , cum fidei nostrae et doctrinae confessio recens edita sine dubio ab omnibus ubique cordatis piisque hominibus , qui aliorum praeiudiciis nondum occupati desideretur et opportunem meo iudicio , ex tali eius lectione Germanica , fructus haud contemnendus sit sperandus , statui in ea ipsa nostrae linguae dialectos et loquendi formulas peculiares , ni eius quam dixi linguae idiores mata et orthographiam convertere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_754", + "psc_text": "contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter suos. » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere utrum ea quae scripsimus haberentur in graecis, ut, si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares; praesertim cum libere in praefatione confessus sim, Origenis commentarios me esse secutum, et vel mea vel aliena dictasse, et in fine ejusdem capituli quod reprehendis, scripserim: « Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem; debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat quod ipse commisit. » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in graecis legeram,", + "candidate_score": 0.704688, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_18_20", + "bdc_text": "Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui . Nunc autem , cum fidei nostrae et doctrinae confessio recens edita sine dubio ab omnibus ubique cordatis piisque hominibus , qui aliorum praeiudiciis nondum occupati desideretur et opportunem meo iudicio , ex tali eius lectione Germanica , fructus haud contemnendus sit sperandus , statui in ea ipsa nostrae linguae dialectos et loquendi formulas peculiares , ni eius quam dixi linguae idiores mata et orthographiam convertere . Id tamen nisi cognito , ante et perspecto tuo iudiciorum neque aggredi neque perficere volo , ac ut de hoc meo instituto censuram agere possis , hisce diebus titulum libri et praefationem in hunc Clarissimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti fidelissimo , patri suo in Christo summi a semper reverentia colendo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.703421, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_18_20", + "bdc_text": "Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui . Nunc autem , cum fidei nostrae et doctrinae confessio recens edita sine dubio ab omnibus ubique cordatis piisque hominibus , qui aliorum praeiudiciis nondum occupati desideretur et opportunem meo iudicio , ex tali eius lectione Germanica , fructus haud contemnendus sit sperandus , statui in ea ipsa nostrae linguae dialectos et loquendi formulas peculiares , ni eius quam dixi linguae idiores mata et orthographiam convertere . Id tamen nisi cognito , ante et perspecto tuo iudiciorum neque aggredi neque perficere volo , ac ut de hoc meo instituto censuram agere possis , hisce diebus titulum libri et praefationem in hunc Clarissimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti fidelissimo , patri suo in Christo summi a semper reverentia colendo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2793", + "psc_text": "ne homo, qui cum in uno offenderit fit omnium reus, in multis offendendo ( quia in multis offendimus omnes ) propter magnum aggerem reatus sui minutatim collectum, ad tribunal tanti judicis perveniat, et eam quam non fecit, misericordiam non inveniat; sed potius dimittendo atque dando mereatur sibi dimitti peccata, reddique promissa. 21. Multa dixi, quibus tibi taedium fortassis inferrem, qui haec, quae tamen approbas, non exspectas discere, quod ea docere consuevisti. Si quid autem est in eis, quantum ad rem ipsam pertinet; nam quali eloquio explicata sint, non nimis curo; si quid ergo in eis est, quod eruditionem offendat tuam, quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere", + "candidate_score": 0.702092, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_17_19", + "bdc_text": "ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem . Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui . Nunc autem , cum fidei nostrae et doctrinae confessio recens edita sine dubio ab omnibus ubique cordatis piisque hominibus , qui aliorum praeiudiciis nondum occupati desideretur et opportunem meo iudicio , ex tali eius lectione Germanica , fructus haud contemnendus sit sperandus , statui in ea ipsa nostrae linguae dialectos et loquendi formulas peculiares , ni eius quam dixi linguae idiores mata et orthographiam convertere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.696389, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_17_19", + "bdc_text": "ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem . Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui . Nunc autem , cum fidei nostrae et doctrinae confessio recens edita sine dubio ab omnibus ubique cordatis piisque hominibus , qui aliorum praeiudiciis nondum occupati desideretur et opportunem meo iudicio , ex tali eius lectione Germanica , fructus haud contemnendus sit sperandus , statui in ea ipsa nostrae linguae dialectos et loquendi formulas peculiares , ni eius quam dixi linguae idiores mata et orthographiam convertere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2793", + "psc_text": "ne homo, qui cum in uno offenderit fit omnium reus, in multis offendendo ( quia in multis offendimus omnes ) propter magnum aggerem reatus sui minutatim collectum, ad tribunal tanti judicis perveniat, et eam quam non fecit, misericordiam non inveniat; sed potius dimittendo atque dando mereatur sibi dimitti peccata, reddique promissa. 21. Multa dixi, quibus tibi taedium fortassis inferrem, qui haec, quae tamen approbas, non exspectas discere, quod ea docere consuevisti. Si quid autem est in eis, quantum ad rem ipsam pertinet; nam quali eloquio explicata sint, non nimis curo; si quid ergo in eis est, quod eruditionem offendat tuam, quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere", + "candidate_score": 0.691062, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_17_19", + "bdc_text": "ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem . Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui . Nunc autem , cum fidei nostrae et doctrinae confessio recens edita sine dubio ab omnibus ubique cordatis piisque hominibus , qui aliorum praeiudiciis nondum occupati desideretur et opportunem meo iudicio , ex tali eius lectione Germanica , fructus haud contemnendus sit sperandus , statui in ea ipsa nostrae linguae dialectos et loquendi formulas peculiares , ni eius quam dixi linguae idiores mata et orthographiam convertere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_797", + "psc_text": "editioni nostrae praeposuimus, explicant; ad illasque prudentem lectorem remittendum puto. Et si me, ut dicis in Novi Testamenti emendatione suscipis, exponisque causam cur suscipias; quia plurimi linguae graecae habentes scientiam, de meo possint opere judicare: eamdem integritatem debueras etiam in Veteri credere Testamento, quod non nostra confinximus, sed ut apud Hebraeos invenimus, divina transtulimus. Sicubi dubitas, Hebraeos interroga. 21. Sed forte dices: Quid si Hebraei aut respondere noluerint, aut mentiri voluerint? Tota frequentia Judaeorum in mea interpretatione reticebit, nullusque invenire poterit, qui hebraeae linguae habeat notionem; aut omnes imitabuntur illos Judaeos, quos dicis in Africae repertos oppidulo in meam conspirasse calumniam? Hujuscemodi enim in epistola tua texis fabulam: « Quidam frater noster episcopus, cum lectitari instituisset in Ecclesia cui praeest, interpretationem tuam, movit quiddam longe aliter a te positam apud Jonam prophetam, quam erat omnium sensibus memoriaeque inveteratum, et tot aetatum successionibus decantatum. Factus est tantus tumultus in plebe, maxime", + "candidate_score": 0.686304, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_0_2", + "bdc_text": "64 . Rem nobis , clarissime vir et pater in Christo venerande , S. D. gratissimam facis , quod licet multitudine negocio , assidue obrutus , nihilominus tamen , quae et assidua nostra vota sit , animare et debitam gratiarum actionem apud deum promovere possunt , amice et paterne communicas . Quare non ipse tantum sed illi quoque , quos nova , quae misisti , cognoscere volui .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.682377, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_16_18", + "bdc_text": "Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt . ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem . Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_754", + "psc_text": "contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter suos. » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere utrum ea quae scripsimus haberentur in graecis, ut, si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares; praesertim cum libere in praefatione confessus sim, Origenis commentarios me esse secutum, et vel mea vel aliena dictasse, et in fine ejusdem capituli quod reprehendis, scripserim: « Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem; debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat quod ipse commisit. » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in graecis legeram,", + "candidate_score": 0.681289, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_19", + "bdc_text": "Nunc autem , cum fidei nostrae et doctrinae confessio recens edita sine dubio ab omnibus ubique cordatis piisque hominibus , qui aliorum praeiudiciis nondum occupati desideretur et opportunem meo iudicio , ex tali eius lectione Germanica , fructus haud contemnendus sit sperandus , statui in ea ipsa nostrae linguae dialectos et loquendi formulas peculiares , ni eius quam dixi linguae idiores mata et orthographiam convertere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_754", + "psc_text": "contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter suos. » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere utrum ea quae scripsimus haberentur in graecis, ut, si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares; praesertim cum libere in praefatione confessus sim, Origenis commentarios me esse secutum, et vel mea vel aliena dictasse, et in fine ejusdem capituli quod reprehendis, scripserim: « Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem; debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat quod ipse commisit. » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in graecis legeram,", + "candidate_score": 0.676839, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_12_14", + "bdc_text": "Quod ad nostrae fidei consilio confessionem attinet , quam multos pios approbare scribis , non possum non consilium meum qualem cunque indicare . Saepe inter amicos , quando incidit mentio optimorum librorum , ni Helvetia Germania manice editorum , audivi viros non ex vulgo tandem sed etiam nobilitate sapientia , pietate et vidicio praestantes de Helvetica conqueri dialecto et vicio , quęstantes de Helvetios sapientia , conqueri dei . S. fore , qui libros vestros libenter et cum fructu legerent , si formulae Helveticae et dialecti linguae nostrae , linguam suam communissimam et maximae Germaniae marti usitatissimam commutarent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.676681, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_15_17", + "bdc_text": "autem autem , omnium doctorum iudicio est , quae proxime ad Lutheri et similium linguam Germanicam accedit . Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt . ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_754", + "psc_text": "contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter suos. » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere utrum ea quae scripsimus haberentur in graecis, ut, si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares; praesertim cum libere in praefatione confessus sim, Origenis commentarios me esse secutum, et vel mea vel aliena dictasse, et in fine ejusdem capituli quod reprehendis, scripserim: « Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem; debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat quod ipse commisit. » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in graecis legeram,", + "candidate_score": 0.675921, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_12_14", + "bdc_text": "Quod ad nostrae fidei consilio confessionem attinet , quam multos pios approbare scribis , non possum non consilium meum qualem cunque indicare . Saepe inter amicos , quando incidit mentio optimorum librorum , ni Helvetia Germania manice editorum , audivi viros non ex vulgo tandem sed etiam nobilitate sapientia , pietate et vidicio praestantes de Helvetica conqueri dialecto et vicio , quęstantes de Helvetios sapientia , conqueri dei . S. fore , qui libros vestros libenter et cum fructu legerent , si formulae Helveticae et dialecti linguae nostrae , linguam suam communissimam et maximae Germaniae marti usitatissimam commutarent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_796", + "psc_text": "in quo veniam tibi tribuis, indulgere et caeteris. Ego enim non tam vetera abolere conatus sum, quae linguae meae hominibus emendata de graeco in latinum transtuli, quam ea testimonia quae a Judaeis praetermissa sunt vel corrupta, proferre in medium, ut scirent nostri quid hebraea veritas contineret. Si cui legere non placet, nemo compellit invitum. Bibat vinum vetus cum suavitate, et nostra musta contemnat, quae in explanatione priorum edita sunt, ut sicubi illa non intelliguntur, ex nostris manifestiora fiant. Quod autem genus interpretationis in Scripturis sanctis sequendum sit, liber quem scripsi de Optimo genere interpretandi, et omnes praefatiunculae divinorum voluminum, quas editioni nostrae praeposuimus, explicant; ad illasque prudentem lectorem remittendum puto. Et si me, ut dicis in Novi Testamenti emendatione suscipis, exponisque causam cur suscipias; quia plurimi linguae graecae habentes scientiam, de meo possint opere judicare: eamdem integritatem debueras etiam in Veteri credere Testamento, quod non nostra confinximus, sed ut apud", + "candidate_score": 0.675767, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_12_14", + "bdc_text": "Quod ad nostrae fidei consilio confessionem attinet , quam multos pios approbare scribis , non possum non consilium meum qualem cunque indicare . Saepe inter amicos , quando incidit mentio optimorum librorum , ni Helvetia Germania manice editorum , audivi viros non ex vulgo tandem sed etiam nobilitate sapientia , pietate et vidicio praestantes de Helvetica conqueri dialecto et vicio , quęstantes de Helvetios sapientia , conqueri dei . S. fore , qui libros vestros libenter et cum fructu legerent , si formulae Helveticae et dialecti linguae nostrae , linguam suam communissimam et maximae Germaniae marti usitatissimam commutarent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_202", + "psc_text": "Mihi enim videtur exitiosissime credi, aliquod in Libris sanctis haberi mendacium; id est eos homines, per quos nobis illa Scriptura ministrata est atque conscripta, aliquid in libris suis fuisse mentitos. Alia quippe quaestio est, sitne aliquando mentiri viri boni; et alia quaestio est, utrum scriptorem sanctarum Scripturarum mentiri oportuerit: imo vero non alia, sed nulla quaestio est. Admisso enim semel in tantum auctoritatis fastigium officioso aliquo mendacio, nulla illorum librorum particula remanebit, quae non ut cuique videbitur vel ad mores difficilis vel ad fidem incredibilis, eadem perniciosissima regula ad mentientis auctoris consilium officiumque referatur. 4. Si enim mentiebatur apostolus Paulus cum apostolum Petrum objurgans diceret, Si tu cum sis Judaeus, gentiliter et non judaice vivis, quemadmodum gentes cogis judaizare? et recte illi videbatur Petrus fecisse, quem non recte fecisse et dixit et scripsit, ut quasi animos tumultuantium deliniret (Gal. II, 11-14); quid respondebimus, cum exsurrexerint perversi homines, prohibentes nuptias, quos", + "candidate_score": 0.675672, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_0_2", + "bdc_text": "64 . Rem nobis , clarissime vir et pater in Christo venerande , S. D. gratissimam facis , quod licet multitudine negocio , assidue obrutus , nihilominus tamen , quae et assidua nostra vota sit , animare et debitam gratiarum actionem apud deum promovere possunt , amice et paterne communicas . Quare non ipse tantum sed illi quoque , quos nova , quae misisti , cognoscere volui .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4151", + "psc_text": "XXIV, 13): conjungere Domino, ut crescat in novissimis vita tua. Scio enim non deesse recreationem cordis de fratribus bonis. Huc adjunge promissiones Dei fideles, magnas, certas, sempiternas, ipsiusque tolerantiae imperturbabilem ineffabilemque mercedem: et vide quam verum Domino cantes, Secundum multitudinem dolorum meorum in corde meo, consolationes tuae jucundaverunt animam meam (Psal. XCIII, 19). Mitte fratri Firmo litteras nostras. Sanctitatem tuam et familiam Dei, quae tuo ministerio gubernatur, fratres et sorores quae apud nos sunt nobiscum, in Domino resalutant. ( Et alia manu: ) Incolumes pro nobis oretis, dilectissimi et sancti fratres. Ego Alypius impensissime saluto Sinceritatem tuam, omnesque tibi in Domino conjunctos; atque ut hanc tanquam meam epistolam deputes, peto: etsi enim aliam propriam mittere potuissem, tamen malui huic suscribere, ut unanimitatem nostram una etiam pagina testaretur. EPISTOLA CCXLIX. Augustinus Restituto, quatenus mali tolerandi in Ecclesia. Domino desiderantissimo, et honorifica sinceritate charissimo fratri, et condiacono RESTITUTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem.", + "candidate_score": 0.67195, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_19", + "bdc_text": "Nunc autem , cum fidei nostrae et doctrinae confessio recens edita sine dubio ab omnibus ubique cordatis piisque hominibus , qui aliorum praeiudiciis nondum occupati desideretur et opportunem meo iudicio , ex tali eius lectione Germanica , fructus haud contemnendus sit sperandus , statui in ea ipsa nostrae linguae dialectos et loquendi formulas peculiares , ni eius quam dixi linguae idiores mata et orthographiam convertere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2793", + "psc_text": "ne homo, qui cum in uno offenderit fit omnium reus, in multis offendendo ( quia in multis offendimus omnes ) propter magnum aggerem reatus sui minutatim collectum, ad tribunal tanti judicis perveniat, et eam quam non fecit, misericordiam non inveniat; sed potius dimittendo atque dando mereatur sibi dimitti peccata, reddique promissa. 21. Multa dixi, quibus tibi taedium fortassis inferrem, qui haec, quae tamen approbas, non exspectas discere, quod ea docere consuevisti. Si quid autem est in eis, quantum ad rem ipsam pertinet; nam quali eloquio explicata sint, non nimis curo; si quid ergo in eis est, quod eruditionem offendat tuam, quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere", + "candidate_score": 0.670641, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_14_16", + "bdc_text": "S. fore , qui libros vestros libenter et cum fructu legerent , si formulae Helveticae et dialecti linguae nostrae , linguam suam communissimam et maximae Germaniae marti usitatissimam commutarent . autem autem , omnium doctorum iudicio est , quae proxime ad Lutheri et similium linguam Germanicam accedit . Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_796", + "psc_text": "in quo veniam tibi tribuis, indulgere et caeteris. Ego enim non tam vetera abolere conatus sum, quae linguae meae hominibus emendata de graeco in latinum transtuli, quam ea testimonia quae a Judaeis praetermissa sunt vel corrupta, proferre in medium, ut scirent nostri quid hebraea veritas contineret. Si cui legere non placet, nemo compellit invitum. Bibat vinum vetus cum suavitate, et nostra musta contemnat, quae in explanatione priorum edita sunt, ut sicubi illa non intelliguntur, ex nostris manifestiora fiant. Quod autem genus interpretationis in Scripturis sanctis sequendum sit, liber quem scripsi de Optimo genere interpretandi, et omnes praefatiunculae divinorum voluminum, quas editioni nostrae praeposuimus, explicant; ad illasque prudentem lectorem remittendum puto. Et si me, ut dicis in Novi Testamenti emendatione suscipis, exponisque causam cur suscipias; quia plurimi linguae graecae habentes scientiam, de meo possint opere judicare: eamdem integritatem debueras etiam in Veteri credere Testamento, quod non nostra confinximus, sed ut apud", + "candidate_score": 0.67059, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_12", + "bdc_text": "Quod ad nostrae fidei consilio confessionem attinet , quam multos pios approbare scribis , non possum non consilium meum qualem cunque indicare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3980", + "psc_text": "si bene de me existimas, cogitas quantum me Christi lucra delectent. Jamvero quod te ipsum, qui, ut scribis, a parentibus, ab avis, et postrema usque gentis prole Christi jura percipere potuisti, tamen adversus gentiles ritus, ut nunquam alias, eisdem laboribus meis adjutum esse significas; parumne cogito quantum boni aliis, et quam multis, quam claris, et quam facile, quamque salubriter per illos caeteris quibus talia conveniunt, possint scripta nostra te commendante atque disseminante conferre? aut hoc cogitans possumne parvorum vel mediocrium gaudiorum jucunditate perfundi? 6. Quia igitur non potui verbis explicare quantam delectationem de tuis litteris ceperim, unde me delectaverint, dixi: jam quod nequivi satis dicere, id est, quantum delectaverint, tibi conjiciendum relinquo. Sume itaque, mi fili, sume, vir bone et non in superficie, sed in christiana charitate christiane; sume, inquam, libros, quos desiderasti, Confessionum mearum: ibi me inspice, ne me laudes ultra quam sum; ibi non aliis de me crede,", + "candidate_score": 0.666513, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_12", + "bdc_text": "Quod ad nostrae fidei consilio confessionem attinet , quam multos pios approbare scribis , non possum non consilium meum qualem cunque indicare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque", + "candidate_score": 0.665722, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_20", + "bdc_text": "Id tamen nisi cognito , ante et perspecto tuo iudiciorum neque aggredi neque perficere volo , ac ut de hoc meo instituto censuram agere possis , hisce diebus titulum libri et praefationem in hunc Clarissimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti fidelissimo , patri suo in Christo summi a semper reverentia colendo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_682", + "psc_text": "hoc quia iste optime noverat, negare non potuit. Nam quae negavit, Deo dimisi, judicans quae occultare permissus non est. Timui ei committere Ecclesiam, praesertim inter haereticorum circumlatrantium rabiem constitutam. Et cum me rogaret ut ad presbyterum fundi Armemanensis in campo Bullensi, unde ad nos devenerat, causa ejus insinuata litteras darem, ne quid de illo atrocius suspicaretur, ut illic vivat, si fieri potest, sine officio presbyterii correctior, misericordia commotus feci. Haec autem me praecipue prudentiae tuae intimare oportebat, ne aliqua tibi fallacia subreperet. 2. Audivi autem causam ejus, cum centum dies essent ad Dominicum Paschae, qui futurus est octavo idus aprilis. Hoc propter concilium insinuare curavi Venerabilitati tuae, quod etiam ipsi non celavi, sed ei fideliter quid institutum esset aperui: ut si intra annum causam suam, si forte sibi aliquid agendum putat, agere neglexerit, deinceps ejus vocem nemo audiat. Nos autem, beatissime domine et venerabiliter suscipiende pater, si haec indicia malae", + "candidate_score": 0.664727, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_6_8", + "bdc_text": "Non enim doctus tamen est , sed mire imprimi sidenturos , et ad promovendam laboribus scholasticis , filii dei doctrinam omniaque humanitatis studia natus . Acceperam aliqua etiam ex Francofurto de mutatione religionis in Germania Inferiore , sed tua de illa certius confirmarunt . De conventu autem Erdfordiensi nihil noveram .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", + "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", + "candidate_score": 0.663697, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_16", + "bdc_text": "Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3388", + "psc_text": "est omnis peccator, vel reatu originis, vel additamento etiam propriae voluntatis; sive qui novit, sive qui ignorat, sive qui judicat, sive qui non judicat: quia et ipsa ignorantia in eis qui intelligere noluerunt, sine dubitatione peccatum est; in eis autem qui non potuerunt, poena peccati. Ergo in utrisque non est justa excusatio, sed justa damnatio. 28. Ideo autem divina eloquia eos inexcusabiles dicunt, qui non ignorantes, sed scientes peccant, ut secundum judicium superbiae suae, quo multum confidunt de viribus propriae voluntatis, se inexcusabiles videant; quia de ignorantia jam non habent excusationem suam, et nondum est justitia, cui praesumebant sufficere voluntatem. At vero ille cui Dominus et sciendi et obediendi largitus est gratiam, Per Legem, inquit, cognitio peccati (Id. III, 20); et, Peccatum non cognovi, nisi per Legem: nam concupiscentiam nesciebam, nisi Lex diceret, Non concupisces. Nec vult intelligi hominem praeceptricis legis ignarum, sed liberatricis indigum gratiae, ubi dicit, Condelector legi", + "candidate_score": 0.662242, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_12", + "bdc_text": "Quod ad nostrae fidei consilio confessionem attinet , quam multos pios approbare scribis , non possum non consilium meum qualem cunque indicare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_105", + "psc_text": "quid desit instructioni tuae. Tam multa autem sunt, ut facilius possim enumerare quae habeam, quam quae habere desidero. Auderem enim dicere, scire me, et plena fide retinere quid pertineat ad salutem nostram. Sed hoc ipsum quomodo ministrem ad salutem aliorum, non quaerens quod mihi utile est, sed quod multis, ut salvi fiant? Et sunt fortasse aliqua, imo non est dubitandum esse, in sanctis Libris conscripta consilia, quibus cognitis et apprehensis possit homo Dei rebus ecclesiasticis ordinatioribus ministrare, aut certe inter manus iniquorum vel vivere conscientia saniore, vel mori, ut illa vita non amittatur, cui uni christiana corda humilia et mansueta suspirant. Quomodo autem hoc fieri potest, nisi quemadmodum ipse Dominus dicit, petendo, quaerendo, pulsando; id est orando, legendo, plangendo? Ad quod negotium mihi parvum tempus velut usque ad Pascha impetrare volui per fratres a tua sincerissima et venerabili charitate, et nunc per has preces volo. 5. Quid enim responsurus sum", + "candidate_score": 0.66172, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_1", + "bdc_text": "Rem nobis , clarissime vir et pater in Christo venerande , S. D. gratissimam facis , quod licet multitudine negocio , assidue obrutus , nihilominus tamen , quae et assidua nostra vota sit , animare et debitam gratiarum actionem apud deum promovere possunt , amice et paterne communicas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3105", + "psc_text": "jam non est gratia (Rom. XI, 6). Operibus enim debitum redditur, gratia gratis datur; unde etiam nuncupatur. CAPUT III. 7. Si quis autem dixerit quod gratiam bene operandi fides mereatur; negare non possumus, imo vero gratissime confitemur. Hanc enim fidem volumus habeant, qua impetrent charitatem quae sola vere bene operatur, isti fratres nostri qui multum de suis operibus gloriantur: charitas autem usque adeo donum Dei est, ut Deus dicatur (I Joan. IV, 8). Qui ergo habent fidem qua impetrent justificationem, per Dei gratiam pervenerunt ad legem justitiae: unde dicitur, Tempore acceptabili exaudivi te, et in die salutis adjuvi te (Isai. XLIX, 8). Proinde in iis qui per electionem gratiae salvi fiunt, adjutor Deus operatur et velle, et operari, pro bona voluntate; quoniam diligentibus Deum omnia cooperantur in bonum (Rom. VIII, 28): si omnia, utique et ipsam dilectionem quam fide impetramus, ut eum qui nos prior dilexit ut in illum crederemus,", + "candidate_score": 0.658386, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_8_10", + "bdc_text": "De conventu autem Erdfordiensi nihil noveram . Si verum dicere oportet , maiore multorum nostrae doctrinae nomen esse quam ipsa fui odio doctrina . Solam Antverpiensium confessionem vidi , eamque succinctam et brevem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", + "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", + "candidate_score": 0.657472, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_20", + "bdc_text": "Id tamen nisi cognito , ante et perspecto tuo iudiciorum neque aggredi neque perficere volo , ac ut de hoc meo instituto censuram agere possis , hisce diebus titulum libri et praefationem in hunc Clarissimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti fidelissimo , patri suo in Christo summi a semper reverentia colendo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2695", + "psc_text": "ex anima, et sinuli cum brutis ammantibus conditione subsistat. Super quo quid mihi videretur, in opusculis contra Ruffinum scripsisse me novi, adversus eum libellum quem sanctae memoriae Anastasio, episcopo Romanae Ecclesiae, dedit; in quo lubrica et subdola, imo stulta confessione, dum auditorum simplicitati illudere nititur, suae fidei, imo perfidiae illusit: quos libros reor sanctum parentem vestrum habere Oceanum; olim enim editi sunt, multis Ruffini libris adversus calumnias respondentes. Certe habes ibi virum sanctum et eruditum Augustinum episcopum, qui viva, ut aiunt, voce docere te poterit, et suam, imo per se nostram explicare sententiam. CAP. II. 2. Ezechielis volumen olim aggredi volui, et sponsionem creberrimam studiosis lectoribus reddere; sed in ipso dictandi exordio ita animus meus occidentalium provinciarum, et maxime urbis Romae vastatione confusus est, ut juxta vulgare proverbium, proprium quoque ignorarem vocabulum: diuque tacui, sciens tempus esse lacrymarum. Hoc autem anno cum tres explicassem libros, subitus impetus barbarorum, de quibus", + "candidate_score": 0.656835, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_3_5", + "bdc_text": "tuae humanitati gratias quam maximas agunt , tibique et tuis omnia fausta et foelicia praecantur . Mihi vero imprimis iucundum fuit , quod de d. Victorino Strigelio , optimo olim Vitebergae , amico meo , scribis . Utinam ad nos tantum virum pertrahere et aut scholae vestrae aut Basiliensi academiae , nescio quas ob causas nutanti praeficere possemus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.656671, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_20", + "bdc_text": "Id tamen nisi cognito , ante et perspecto tuo iudiciorum neque aggredi neque perficere volo , ac ut de hoc meo instituto censuram agere possis , hisce diebus titulum libri et praefationem in hunc Clarissimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti fidelissimo , patri suo in Christo summi a semper reverentia colendo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2308", + "psc_text": "protectionem intelligimus: sic et cum audimus manus, operationem intelligere debemus; et cum audimus pedes, praesentationem; et cum audimus oculos, visionem qua cognoscit; et cum audimus faciem, notitiam qua innotescit; et si quid aliud eadem Scriptura tale commemorat, puto spiritualiter intelligendum. Neque hoc ego tantum, aut ego prior, sed omnes qui qualicumque spirituali intelligentia resistunt eis qui ob hoc Anthropomorphitae nominantur. Ex quorum litteris ne multa commemorando majores moras faciam, hoc unum sancti Hieronymi interpono, ut noverit iste frater, non se de hac re mecum magis quam cum prioribus agere debere, si quid eum contra permovet. 14. Cum ergo ille vir in Scripturis doctissimus, psalmum exponeret ubi dictum est, Intelligite ergo qui insipientes estis in populo, et stulti aliquando sapite. Qui plantavit aurem, non audiet? aut qui finxit oculum, non considerat? inter caetera, Iste locus, inquit, adversus eos maxime facit, qui Anthropomorphitae sunt, qui dicunt Deum habere membra quae etiam nos", + "candidate_score": 0.656061, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_20", + "bdc_text": "Id tamen nisi cognito , ante et perspecto tuo iudiciorum neque aggredi neque perficere volo , ac ut de hoc meo instituto censuram agere possis , hisce diebus titulum libri et praefationem in hunc Clarissimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti fidelissimo , patri suo in Christo summi a semper reverentia colendo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3320", + "psc_text": "Deo debemus agere gratias, quam quod ejus sic defenditur gratia ab eis quibus datur, adversus eos quibus vel non datur, vel ingratum est quod datur; quia ut eis gratum sit, occulto et justo judicio Dei non datur? 2. Quapropter, domine venerabilis, et in Christi charitate suscipiende sancte frater, quamvis optime facias, cum de hac re scribis ad fratres, apud quos se illi de tua solent efferre amicitia; tamen haec cura major tibi restat, ut non solum salubri severitate plectantur qui errorem illum christiano infestissimum nomini audent garrire liberius, sed etiam ii diligentissime caveantur vigilantia pastorali, propter infirmiores et simpliciores dominicas oves, cui eum pressius quidem ac timidius, sed tamen insusurrare non sant, penetrantes domos, sicut ait Apostolus, et caetera quae sequuntur exercita impietate facientes (II Tim. III, 6, et sqq). Nec illi negligendi sunt, qui usque ad profundum silentium supprimunt timore quod sentiunt, sed tamen eamdem perversitatem sentire non desinunt.", + "candidate_score": 0.655919, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_9_11", + "bdc_text": "Si verum dicere oportet , maiore multorum nostrae doctrinae nomen esse quam ipsa fui odio doctrina . Solam Antverpiensium confessionem vidi , eamque succinctam et brevem . Deum praecemur , ut terierae adhuc et turbatissimae ecclesiae ipsius misericordia et spiritu , maiora indies et firmiora incrementa sumant , prohibeatque ne Sathan , qui summi eius sunt conatus sub praetextu evangelii regni sui confirmationem sanguinariamque tyrannidem inducat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", + "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", + "candidate_score": 0.65416, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_12", + "bdc_text": "Quod ad nostrae fidei consilio confessionem attinet , quam multos pios approbare scribis , non possum non consilium meum qualem cunque indicare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2029", + "psc_text": "Et nunc quod ait, confitebor tibi, in eis utique qui confitebuntur, in quibus et loquitur. Confessio autem non tantum peccatorum est, sed et laudis Dei; sicut ipse in Evangelio, Confitebor tibi, inquit, Pater, Domine coeli et terrae, quia abscondisti haec a sapientibus et prudentibus, et revelasti ea parvulis (Matth. XI, 25). Ideo sequitur et dicit: Vota mea reddam coram timentibus eum. Edent pauperes, et saturabuntur; et laudabunt Dominum qui requirunt cum. Ipsi sunt parvuli de quibus dixit, et revelasti ea parvulis; timentes eum, et pauperes, id est humiles, qui non alta sapiunt, sed timent timore illo casto, non quo poena formidatur, sed quo gratia conservatur. 61. Vota vero sua sacrificium vult intelligi corporis sui, quod est fidelium Sacramentum. Ideo cum dixisset, Vola mea reddam coram timentibus cum; continuo subjunxit, Edent pauperes, et saturabuntur. Ipsi enim saturabuntur pane qui de coelo descendit, qui ei cohaerentes, et ejus pacem dilectionemque servantes imitantur", + "candidate_score": 0.649851, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_8_10", + "bdc_text": "De conventu autem Erdfordiensi nihil noveram . Si verum dicere oportet , maiore multorum nostrae doctrinae nomen esse quam ipsa fui odio doctrina . Solam Antverpiensium confessionem vidi , eamque succinctam et brevem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2793", + "psc_text": "ne homo, qui cum in uno offenderit fit omnium reus, in multis offendendo ( quia in multis offendimus omnes ) propter magnum aggerem reatus sui minutatim collectum, ad tribunal tanti judicis perveniat, et eam quam non fecit, misericordiam non inveniat; sed potius dimittendo atque dando mereatur sibi dimitti peccata, reddique promissa. 21. Multa dixi, quibus tibi taedium fortassis inferrem, qui haec, quae tamen approbas, non exspectas discere, quod ea docere consuevisti. Si quid autem est in eis, quantum ad rem ipsam pertinet; nam quali eloquio explicata sint, non nimis curo; si quid ergo in eis est, quod eruditionem offendat tuam, quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere", + "candidate_score": 0.647994, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_18", + "bdc_text": "Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_731", + "psc_text": "collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! Ego autem dico: Utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut, si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores! Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam Sanctitatem scripsisse meminerim, et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim, faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola me curante. Homo enim qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulerit, nec ad me retulerit. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras venire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum", + "candidate_score": 0.640967, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_17", + "bdc_text": "ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_754", + "psc_text": "contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter suos. » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere utrum ea quae scripsimus haberentur in graecis, ut, si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares; praesertim cum libere in praefatione confessus sim, Origenis commentarios me esse secutum, et vel mea vel aliena dictasse, et in fine ejusdem capituli quod reprehendis, scripserim: « Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem; debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat quod ipse commisit. » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in graecis legeram,", + "candidate_score": 0.640676, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_2_4", + "bdc_text": "Quare non ipse tantum sed illi quoque , quos nova , quae misisti , cognoscere volui . tuae humanitati gratias quam maximas agunt , tibique et tuis omnia fausta et foelicia praecantur . Mihi vero imprimis iucundum fuit , quod de d. Victorino Strigelio , optimo olim Vitebergae , amico meo , scribis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.640419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_3_5", + "bdc_text": "tuae humanitati gratias quam maximas agunt , tibique et tuis omnia fausta et foelicia praecantur . Mihi vero imprimis iucundum fuit , quod de d. Victorino Strigelio , optimo olim Vitebergae , amico meo , scribis . Utinam ad nos tantum virum pertrahere et aut scholae vestrae aut Basiliensi academiae , nescio quas ob causas nutanti praeficere possemus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3617", + "psc_text": "EPISTOLA CCIII. Augustinus Largo, ut bona saeculi hujus vana expertus contemnat, utque ex perpessione malorum melior evadat. Domino insigni et praestantissimo, et desiderantissimo filio LARGO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Accepi litteras Eximietatis tuae, quibus me ad te petisti ut scriberem. Quod quidem non desiderares, nisi et hoc quod me posse scribere existimasti, gratum haberes atque jucundum. Id autem est, ut vana saeculi hujus, si inexperta concupisti, experta contemnas. Fallax est enim in eis suavitas, et infructuosus labor, et perpetuus timor, et periculosa sublimitas. Initium sine providentia, et finis cum poenitentia. Ita se habent omnia quae in ista mortalitatis aerumna cupidius quam prudentius appetuntur. Alia est autem spes piorum, alius laboris fructus, alia periculorum merces. Nam in hoc mundo non timere, non dolere, non laborare, non periclitari impossibile est: sed plurimum interest qua causa, qua exspectatione, quo termino ista quisque patiatur. Ego quidem cum amatores saeculi hujus intueor, nescio quando possit", + "candidate_score": 0.637103, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_18", + "bdc_text": "Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2793", + "psc_text": "ne homo, qui cum in uno offenderit fit omnium reus, in multis offendendo ( quia in multis offendimus omnes ) propter magnum aggerem reatus sui minutatim collectum, ad tribunal tanti judicis perveniat, et eam quam non fecit, misericordiam non inveniat; sed potius dimittendo atque dando mereatur sibi dimitti peccata, reddique promissa. 21. Multa dixi, quibus tibi taedium fortassis inferrem, qui haec, quae tamen approbas, non exspectas discere, quod ea docere consuevisti. Si quid autem est in eis, quantum ad rem ipsam pertinet; nam quali eloquio explicata sint, non nimis curo; si quid ergo in eis est, quod eruditionem offendat tuam, quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere", + "candidate_score": 0.636013, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_8_10", + "bdc_text": "De conventu autem Erdfordiensi nihil noveram . Si verum dicere oportet , maiore multorum nostrae doctrinae nomen esse quam ipsa fui odio doctrina . Solam Antverpiensium confessionem vidi , eamque succinctam et brevem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_403", + "psc_text": "judici dimittamus: aut si aliqui in vobis sunt qui certa istorum crimina ita noverint, ut ea facile valeant edocere, negantesque convincere, et talibus communicare formidant, pergant ad fratres et collegas nostros transmarinarum Ecclesiarum episcopos, et ibi prius de istorum factis et contumacia conquerantur, quod ad judicium collegarum Afrorum male sibi conscii venire noluerunt, ut inde illis denuntietur ut veniant, ibique objectis respondeant. Quod si non fecerint, ibi etiam eorum pravitas et perversitas innotescet, missaque tractatoria super eorum nomine per totum orbem terrarum, quacumque jam Christi Ecclesia dilata est, ab omnibus Ecclesiis eorum communio praecidetur, ne aliquis error in Cathedra Ecclesiae Carthaginis oriatur. Tum demum securi episcopum alium plebi Carthaginis ordinabimus, cum a tota Ecclesia isti fuerint separati: ne forte cum alius modo fuerit ordinatus, non ei communicetur ab Ecclesia transmarina, quia iste ab honore depositus non videbitur, quem jam ordinatum fama celebravit, et ad eum commeare communicatorias litteras fecit; atque", + "candidate_score": 0.635932, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_8_10", + "bdc_text": "De conventu autem Erdfordiensi nihil noveram . Si verum dicere oportet , maiore multorum nostrae doctrinae nomen esse quam ipsa fui odio doctrina . Solam Antverpiensium confessionem vidi , eamque succinctam et brevem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3871", + "psc_text": "pullulaverunt, aliquid breviter scriberem; quam sit hoc difficile, continuo reperta occasione rescripsi per filium meum Hipponensium primarium Philocalum: mox autem etiam ista oblata est, qua nunc rescribo, et breviter difficultatem operis ejus ostendo. 2. Philastrius quidam Brixiensis episcopus, quem cum sancto Ambrosio Mediolani etiam ipse vidi, scripsit hinc librum; nec illas haereses praetermittens, quae in populo Judaeo fuerunt ante adventum Domini, easque viginti octo commemoravit; et post Domini adventum centum viginti octo. Scripsit hinc etiam graece episcopus Cyprius Epiphanius, in doctrina catholicae fidei laudabiliter diffamatus: sed ipse utriusque temporis haereses colligens, octoginta complexus est. Cum ergo ambo id vellent facere quod a me petis, quantum tamen inter se differant de numero interim sectarum, vides: quod utique non evenisset, nisi aliud uni eorum videretur esse haeresis, et aliud alteri. Neque enim putandum est aliquas ignorasse Epiphanium, quas noverat Philastrius, cum Epiphanium longe Philastrio doctiorem invenerimus; ita ut Philastrium potius dicere deberemus", + "candidate_score": 0.635302, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_7_9", + "bdc_text": "Acceperam aliqua etiam ex Francofurto de mutatione religionis in Germania Inferiore , sed tua de illa certius confirmarunt . De conventu autem Erdfordiensi nihil noveram . Si verum dicere oportet , maiore multorum nostrae doctrinae nomen esse quam ipsa fui odio doctrina .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3872", + "psc_text": "quod a me petis, quantum tamen inter se differant de numero interim sectarum, vides: quod utique non evenisset, nisi aliud uni eorum videretur esse haeresis, et aliud alteri. Neque enim putandum est aliquas ignorasse Epiphanium, quas noverat Philastrius, cum Epiphanium longe Philastrio doctiorem invenerimus; ita ut Philastrium potius dicere deberemus latuisse plurimas, si tam plures esset ille complexus, et iste pauciores. Sed procul dubio in ea quaestione ubi disceptatur quid sit haeresis, non idem videbatur ambobus; et revera hoc omnino definire difficile est: et ideo cavendum, cum omnes in numerum redigere conamur, ne praetermittamus aliquas, quamvis haereses sint; aut annumeremus aliquas, cum haereses non sint. Vide ergo ne forte librum sancti Epiphanii tibi mittere debeam: ipsum enim arbitror Philastrio doctius hinc locutum; qui possit apud Carthaginem in latinam linguam verti facilius atque commodius, ut tu potius praestes nobis quod quaeris a nobis. 3. Perlatorem multum commendo. Subdiaconus est de nostra", + "candidate_score": 0.635208, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_9", + "bdc_text": "Si verum dicere oportet , maiore multorum nostrae doctrinae nomen esse quam ipsa fui odio doctrina .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1378", + "psc_text": "nostri estis, his qui vos oderunt et qui vos detestantur, ut nomen Domini honorificetur, et appareat illis in jucunditate, ipsi autem erubescant (Isai. LXVI, 5, secundum LXX). Revera enim si hominibus nomen Domini jucundius esset, quam nomina hominum, numquid Christus clamans, Pacem meam do vobis (Joan. XIV, 27), divideretur in membris suis per eos qui dicunt, Ego quidem sum Pauli, ego autem Apollo, ego vero Cephae (I Cor. III, 4) et per hominum nomina dilaniantur? numquid Christus exsufflaretur in baptismo suo, de quo dictum est, Hic est qui baptizat (Joan. I, 33); de quo dictum est, Christus dilexit Ecclesiam suam, et tradidit seipsum pro ea, ut eam sanctificaret, mundans eam lavacro aquae in verbo (Eph. V, 25, 26)? numquid ergo in ipso suo lavacro exsufflaretur, si nomen Domini esset jucundius, cujus est ipse baptismus, quam nomen hominum, de quibus dicitis: Sanctum est quod ille dat, non quod ille? CAPUT II.", + "candidate_score": 0.634836, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_2_4", + "bdc_text": "Quare non ipse tantum sed illi quoque , quos nova , quae misisti , cognoscere volui . tuae humanitati gratias quam maximas agunt , tibique et tuis omnia fausta et foelicia praecantur . Mihi vero imprimis iucundum fuit , quod de d. Victorino Strigelio , optimo olim Vitebergae , amico meo , scribis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.632643, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_3_5", + "bdc_text": "tuae humanitati gratias quam maximas agunt , tibique et tuis omnia fausta et foelicia praecantur . Mihi vero imprimis iucundum fuit , quod de d. Victorino Strigelio , optimo olim Vitebergae , amico meo , scribis . Utinam ad nos tantum virum pertrahere et aut scholae vestrae aut Basiliensi academiae , nescio quas ob causas nutanti praeficere possemus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4254", + "psc_text": "tantum a me quidquam discere, sed ab ullo prorsus hominum. Verumtamen, quia cum illic essem, te quidem per aetatem verecundante, boni parentes et amantissimi bonorum studiorum tuorum, quanto pietatis veraeque sapientiae ardore flagrares, mihi intimare dignati sunt, et benevolentissime petierunt ne tibi instruendae, in quo opus esset, meam operulam denegarem; admonendam te his litteris credidi, secundum supra dictas optiones, ut quaeras quod vis, ne sim superfluus, si conatus fuero docere quod scis: dum tamen firmissime teneas, quod etsi aliquid salubriter per me scire potueris, ille te docebit qui est interioris hominis magister interior, qui in corde tuo tibi ostendit verum esse quod dicitur; quia neque qui plantat est aliquid, neque qui rigat, sed qui incrementum dat Deus. EPISTOLA CCLXVII. Augustinus Fabiolae peregrinationem suam in hac vita moleste ferenti, de praesentia animorum nexu amicitiae vinctorum. Dominae religiosissimae et praestantissimae, et in Christi charitate laudabili filiae FABIOLAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quanquam", + "candidate_score": 0.632421, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_2_4", + "bdc_text": "Quare non ipse tantum sed illi quoque , quos nova , quae misisti , cognoscere volui . tuae humanitati gratias quam maximas agunt , tibique et tuis omnia fausta et foelicia praecantur . Mihi vero imprimis iucundum fuit , quod de d. Victorino Strigelio , optimo olim Vitebergae , amico meo , scribis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3617", + "psc_text": "EPISTOLA CCIII. Augustinus Largo, ut bona saeculi hujus vana expertus contemnat, utque ex perpessione malorum melior evadat. Domino insigni et praestantissimo, et desiderantissimo filio LARGO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Accepi litteras Eximietatis tuae, quibus me ad te petisti ut scriberem. Quod quidem non desiderares, nisi et hoc quod me posse scribere existimasti, gratum haberes atque jucundum. Id autem est, ut vana saeculi hujus, si inexperta concupisti, experta contemnas. Fallax est enim in eis suavitas, et infructuosus labor, et perpetuus timor, et periculosa sublimitas. Initium sine providentia, et finis cum poenitentia. Ita se habent omnia quae in ista mortalitatis aerumna cupidius quam prudentius appetuntur. Alia est autem spes piorum, alius laboris fructus, alia periculorum merces. Nam in hoc mundo non timere, non dolere, non laborare, non periclitari impossibile est: sed plurimum interest qua causa, qua exspectatione, quo termino ista quisque patiatur. Ego quidem cum amatores saeculi hujus intueor, nescio quando possit", + "candidate_score": 0.630844, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_7_9", + "bdc_text": "Acceperam aliqua etiam ex Francofurto de mutatione religionis in Germania Inferiore , sed tua de illa certius confirmarunt . De conventu autem Erdfordiensi nihil noveram . Si verum dicere oportet , maiore multorum nostrae doctrinae nomen esse quam ipsa fui odio doctrina .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", + "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", + "candidate_score": 0.629436, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_7_9", + "bdc_text": "Acceperam aliqua etiam ex Francofurto de mutatione religionis in Germania Inferiore , sed tua de illa certius confirmarunt . De conventu autem Erdfordiensi nihil noveram . Si verum dicere oportet , maiore multorum nostrae doctrinae nomen esse quam ipsa fui odio doctrina .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3871", + "psc_text": "pullulaverunt, aliquid breviter scriberem; quam sit hoc difficile, continuo reperta occasione rescripsi per filium meum Hipponensium primarium Philocalum: mox autem etiam ista oblata est, qua nunc rescribo, et breviter difficultatem operis ejus ostendo. 2. Philastrius quidam Brixiensis episcopus, quem cum sancto Ambrosio Mediolani etiam ipse vidi, scripsit hinc librum; nec illas haereses praetermittens, quae in populo Judaeo fuerunt ante adventum Domini, easque viginti octo commemoravit; et post Domini adventum centum viginti octo. Scripsit hinc etiam graece episcopus Cyprius Epiphanius, in doctrina catholicae fidei laudabiliter diffamatus: sed ipse utriusque temporis haereses colligens, octoginta complexus est. Cum ergo ambo id vellent facere quod a me petis, quantum tamen inter se differant de numero interim sectarum, vides: quod utique non evenisset, nisi aliud uni eorum videretur esse haeresis, et aliud alteri. Neque enim putandum est aliquas ignorasse Epiphanium, quas noverat Philastrius, cum Epiphanium longe Philastrio doctiorem invenerimus; ita ut Philastrium potius dicere deberemus", + "candidate_score": 0.629228, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_2_4", + "bdc_text": "Quare non ipse tantum sed illi quoque , quos nova , quae misisti , cognoscere volui . tuae humanitati gratias quam maximas agunt , tibique et tuis omnia fausta et foelicia praecantur . Mihi vero imprimis iucundum fuit , quod de d. Victorino Strigelio , optimo olim Vitebergae , amico meo , scribis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_96", + "psc_text": "Quapropter fertilius tecum fortasse colloquor, quam si coram adessem, cum et epistolam meam legis, et eum audis in cujus pectore me habitare optime nosti. Cum magno gaudio litteras Sanctitatis tuae consideravi atque digessi, quod et christianum animum tuum sine ullo fuco iniqui temporis, et in nos amicissimum prae se gerunt. 2. Gratulor tibi, et gratias ago Deo et Domino nostro de spe et fide et charitate tua tibique apud eum, quod de nobis tam bene existimas ut fideles Dei servos esse credas, idque ipsum in nobis corde purissimo diligas: quanquam hinc etiam gratulandum benevolentiae tuae potius, quam gratiae tibi agendae sint. Tibi enim prodest ipsam diligere bonitatem, quam profecto diligit qui eum diligit quem credit bonum, sive ille se ita, sive aliter quam creditur habeat. Unus tantum in hac re cavendus est error, ne quisquam non de homine, sed de ipso hominis bono aliter sentiat, quam veritas postulat. Tu vero,", + "candidate_score": 0.629026, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_18", + "bdc_text": "Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_636", + "psc_text": "optandum est ut hoc potius faciant, quam ad daemonia consulenda concurrant; tamen etiam ista mihi displicet consuetudo, ad negotia saecularia, et ad vitae hujus vanitatem, propter aliam vitam loquentia oracula divina velle convertere. CAPUT XXI. 38. Haec tibi si satis esse ad ea quae requisisti non putaveris, nimis ignoras et vires et occupationes meas. Tantum enim absum ab eo quod putasti nihil me latere, ut nihil in epistola tua legerim tristius, quia et apertissime falsum est; et miror quia hoc te latet, quod non solum in aliis innumerabilibus rebus multa me latent, sed etiam in ipsis sanctis Scripturis multo nesciam plura quam sciam. Sed ideo spem in nomine Christi non infructuosam gero, quia non solum credidi Deo meo, in illis duobus praeceptis totam Legem Prophetasque pendere (Matth. XXII, 40), sed etiam expertus sum, experiorque quotidie; quandoquidem nullum mihi sacramentum, aut aliquis sermo admodum obscurior de sacris Litteris aperitur, ubi non", + "candidate_score": 0.628335, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_7_9", + "bdc_text": "Acceperam aliqua etiam ex Francofurto de mutatione religionis in Germania Inferiore , sed tua de illa certius confirmarunt . De conventu autem Erdfordiensi nihil noveram . Si verum dicere oportet , maiore multorum nostrae doctrinae nomen esse quam ipsa fui odio doctrina .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_403", + "psc_text": "judici dimittamus: aut si aliqui in vobis sunt qui certa istorum crimina ita noverint, ut ea facile valeant edocere, negantesque convincere, et talibus communicare formidant, pergant ad fratres et collegas nostros transmarinarum Ecclesiarum episcopos, et ibi prius de istorum factis et contumacia conquerantur, quod ad judicium collegarum Afrorum male sibi conscii venire noluerunt, ut inde illis denuntietur ut veniant, ibique objectis respondeant. Quod si non fecerint, ibi etiam eorum pravitas et perversitas innotescet, missaque tractatoria super eorum nomine per totum orbem terrarum, quacumque jam Christi Ecclesia dilata est, ab omnibus Ecclesiis eorum communio praecidetur, ne aliquis error in Cathedra Ecclesiae Carthaginis oriatur. Tum demum securi episcopum alium plebi Carthaginis ordinabimus, cum a tota Ecclesia isti fuerint separati: ne forte cum alius modo fuerit ordinatus, non ei communicetur ab Ecclesia transmarina, quia iste ab honore depositus non videbitur, quem jam ordinatum fama celebravit, et ad eum commeare communicatorias litteras fecit; atque", + "candidate_score": 0.627885, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_2_4", + "bdc_text": "Quare non ipse tantum sed illi quoque , quos nova , quae misisti , cognoscere volui . tuae humanitati gratias quam maximas agunt , tibique et tuis omnia fausta et foelicia praecantur . Mihi vero imprimis iucundum fuit , quod de d. Victorino Strigelio , optimo olim Vitebergae , amico meo , scribis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_246", + "psc_text": "uno conjugio proposita utrique sexui calcandae superbiae, non desperandae perfectionis exempla. Nescio si quidquam misericordius agitis, quam si tantum nolitis latere, quod tales estis, quantum tales esse voluistis. 7. Vetustinum impiis quoque miserabilem puerum vestrae benignitati charitatique commendo: causas calamitatis et peregrinationis ejus audietis ex ipso. Nam et propositum ejus, quo serviturum se esse pollicetur Deo, tempus prolixius, et aetas robustior, et transactus timor certius indicabunt. Tres libros, atque utinam tam grandis quaestionis ita explicatores ut grandes, tanto minus metuens in te laborem legendi, quanto ardorem perspicio diligendi, misi Sanctitati et Charitati tuae; nam quaestio eorum de Libero Arbitrio est. Hos autem non habere, aut omnes non habere fratrem Romanianum scio, per quem prope omnia, quae quibuslibet auribus accommodata scribere potui, studio in nos tuo non apportanda dedi, sed legenda indicavi. Habebat enim jam ille omnia, secumque gestabat: per eum autem prima rescripta transmisi. Credo jam expertam Sanctitatem tuam sagacitate", + "candidate_score": 0.627767, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_2_4", + "bdc_text": "Quare non ipse tantum sed illi quoque , quos nova , quae misisti , cognoscere volui . tuae humanitati gratias quam maximas agunt , tibique et tuis omnia fausta et foelicia praecantur . Mihi vero imprimis iucundum fuit , quod de d. Victorino Strigelio , optimo olim Vitebergae , amico meo , scribis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2406", + "psc_text": "absit a vita et moribus tuis! Nec amicitias vestras tales volo, quibus et ille in suum interitum glorietur de malo, et confirmetur humana suspicio; sed tales potius, quibus ad poenitentiam disponatur, et talem ac tantam poenitentiam, qualem quantamque postulant tam horrenda vulnera medicinam: tanto quippe amicior eris, quanto sceleribus ejus inimicior. Curiosum est Praestantiae tuae nosse rescriptis, ubi eo die fueris quo illud admissum est; quomodo acceperis, quid postea egeris, aut cum eum videris quid ei dixeris, quid ab illo audieris. Ego enim ex quo inde postridie repente discessi, nihil quod hanc rem attinet, de te audire potui. 13. Quod vero in epistola tua legi, jam te cogi credere, ne a me videreris, et Carthagini me negatum, tu potius cogis his verbis ut absentiae meae causas non taceam. Quarum est una, quoniam laborem quem in illa urbe perpeti necesse est, et quem si exponere velim, aliud tantum loquendum est, jam", + "candidate_score": 0.627595, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_2_4", + "bdc_text": "Quare non ipse tantum sed illi quoque , quos nova , quae misisti , cognoscere volui . tuae humanitati gratias quam maximas agunt , tibique et tuis omnia fausta et foelicia praecantur . Mihi vero imprimis iucundum fuit , quod de d. Victorino Strigelio , optimo olim Vitebergae , amico meo , scribis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2795", + "psc_text": "melius posse novit tua Dilectio, per Dominum obsecro ut id nobiscum communicare digneris. EPISTOLA CLXVIII. Timasius et Jacobus Augustino, gratias agentes pro scripto ipsis libro de Natura et Gratia, adversus libellum Pelagii, naturam non sine gratiae invidia defendentis. Domino vere beatissimo, et merito venerabili patri episcopo AUGUSTINO, TIMASIUS et JACOBUS, in Domino salutem. Ita nos refecit et recreavit gratia Dei, ministrata per verbum tuum, ut prorsus germani dicamus, « Misit verbum suum, et sanavit eos » (Psal. CVI, 20), domine beatissime, et merito venerabilis pater. Sane ea diligentia ventilasse Sanctitatem tuam textum ejusdem libelli reperimus, ut ad singulos apices responsa reddita stupeamus, sive in his quae refutare, detestari, aut fugere deceat christianum; sive in illis in quibus non satis invenitur errasse, quamvis nescio qua calliditate, in ipsis quoque gratiam Dei credidit supprimendam. Sed unum est quod nos in tanto beneficio afficit, quia tarde hoc tam praeclarum gratiae Dei munus effulsit:", + "candidate_score": 0.626849, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_4", + "bdc_text": "Mihi vero imprimis iucundum fuit , quod de d. Victorino Strigelio , optimo olim Vitebergae , amico meo , scribis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.626036, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_2", + "bdc_text": "Quare non ipse tantum sed illi quoque , quos nova , quae misisti , cognoscere volui .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2233", + "psc_text": "etiam tunc potuisse donari; certe propter beatum Paulum, quia et ipse quamvis novissimus, utique apostolus erat, qui de sua illa ineffabili revelatione non tacuit. 32. Quanquam et illi fidelissimo antiquo famulo Dei Moysi, mirum nisi in hac terra laboraturo, populumque illum adhuc recturo, concessum est quod petivit, ut claritatem Domini videret, qui dixerat: Si inveni gratiam ante te, ostende mihi temetipsum manifeste. Accepit enim in praesentia congruum responsum, quod faciem Dei videre non posset, quam nemo videret, et viveret; hoc modo significante Deo alterius potioris vitae illam esse visionem. Deinde in verbis Dei, futurae Christi Ecclesiae mysterium figuratum est. Gestavit quippe Moyses typum populi Judaeorum, in Christum passum postea credituri; ideo dictum est illi, Cum transiero, posteriora mea videbis: et caetera quae ibi dicuntur, mirabili sacramento praenuntiant Ecclesiam post futuram, unde modo longum est disputare. Quod autem dicere institueram, desiderio ejus etiam illud quod petierat, fuisse concessum, in libro Numerorum", + "candidate_score": 0.621988, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_10", + "bdc_text": "Solam Antverpiensium confessionem vidi , eamque succinctam et brevem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2029", + "psc_text": "Et nunc quod ait, confitebor tibi, in eis utique qui confitebuntur, in quibus et loquitur. Confessio autem non tantum peccatorum est, sed et laudis Dei; sicut ipse in Evangelio, Confitebor tibi, inquit, Pater, Domine coeli et terrae, quia abscondisti haec a sapientibus et prudentibus, et revelasti ea parvulis (Matth. XI, 25). Ideo sequitur et dicit: Vota mea reddam coram timentibus eum. Edent pauperes, et saturabuntur; et laudabunt Dominum qui requirunt cum. Ipsi sunt parvuli de quibus dixit, et revelasti ea parvulis; timentes eum, et pauperes, id est humiles, qui non alta sapiunt, sed timent timore illo casto, non quo poena formidatur, sed quo gratia conservatur. 61. Vota vero sua sacrificium vult intelligi corporis sui, quod est fidelium Sacramentum. Ideo cum dixisset, Vola mea reddam coram timentibus cum; continuo subjunxit, Edent pauperes, et saturabuntur. Ipsi enim saturabuntur pane qui de coelo descendit, qui ei cohaerentes, et ejus pacem dilectionemque servantes imitantur", + "candidate_score": 0.615965, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_7", + "bdc_text": "Acceperam aliqua etiam ex Francofurto de mutatione religionis in Germania Inferiore , sed tua de illa certius confirmarunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3498", + "psc_text": "paucos annos fuerant transitura, et nunc novimus jam esse transacta, eversa scilicet civitate in qua regnum eorum fuerat constitutum. 13. Proinde quod ex Daniele de interfecta bestia posuit Venerabilitas tua, et de reliquarum bestiarum regno, et inter haec de filio hominis veniente cum nubibus coeli, manifestum esse dixisti intelligentibus Scripturam. Sed si dignatus fueris exponere quomodo ista pertineant ad cognoscendum temporis spatium post quod erit Salvatoris adventus, ita ut inveniantur sine ulla ambiguitate manifesta; fatebor etiam ipse cum magna actione gratiarum, illud quod ait Dominus, Non est vestrum scire tempora, tantummodo Apostolis esse dictum, non posteris eorum, qui ea fuerant cognituri. CAPUT V. 14. Diligendus ergo est, et exspectandus Domini, sicut sancte hortaris, adventus; magnamque dicis esse beatitudinem diligentibus ejus adventum, et adhibes Apostoli testimonium, cujus verba sic ponis: De caetero reposita est mihi corona justitiae, quam reddet mihi Dominus justus judex in illa die: non solum autem mihi, sed", + "candidate_score": 0.605242, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_7", + "bdc_text": "Acceperam aliqua etiam ex Francofurto de mutatione religionis in Germania Inferiore , sed tua de illa certius confirmarunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1726", + "psc_text": "collationis cura suscepta diligentius perscrutati sunt Scripturas sacras; et quia in eis innumerabilia testimonia repererunt, quibus promissa est Ecclesia futura in omnibus gentibus, et toto orbe terrarum, sicut eam reddi et praesentari coepisse in Evangelio et Epistolis apostolicis, et in Actibus Apostolorum videmus, ubi et ipsa loca, et civitates, et provinciae leguntur, per quas crevit, incipiens ab Jerusalem, ut inde se etiam in Africam non migrando, sed crescendo diffunderet; non autem invenerunt aliquod testimonium divinorum eloquiorum, ubi dictum est eam perituram de caeteris partibus mundi, et in sola Africa Donati parte mansuram; et viderunt quam sit absurdum, pro illa, quae fuerat peritura, tot testimonia divina recitari; pro ea vero, quae, sicut putant, fuerat Domino placitura, nullum ejus testimonium reperiri: haec forte cogitantes, ad finiendas vanas, et perniciosas, et saluti aeternae contrarias inimicitias, ad locum collationis nostrae omnes convenire voluerunt, non ut tumultus novus oriatur, sed ut vetusta discordia finiatur. 4.", + "candidate_score": 0.604274, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_7", + "bdc_text": "Acceperam aliqua etiam ex Francofurto de mutatione religionis in Germania Inferiore , sed tua de illa certius confirmarunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1277", + "psc_text": "ascendit in coelum, et descendit; quod Paulus ita commemorat, Qui descendit, ipse est et qui ascendit super omnes coelos (Ephes. IV, 10): Quis collegit ventos in sinum? id est, animas credentium in occultum atque secretum; quibus dicitur, Mortui enim estis, et vita vestra abscondita est cum Christo in Deo (Coloss. III, 3): Quis convertit aquam in vestimento? ut dici posset, Quotquot in Christum baptizati estis, Christum induistis (Gal. III, 27): Quis tenuit fines terrae? qui dixit discipulis suis, Eritis mihi testes in Jerusalem, et in tota Judaea, et Samaria, et usque in fines terrae (Act. I. 8). QUAESTIO SEXTA. De Jona propheta. 30. Postrema quaestio proposita est de Jona, nec ipsa quasi ex Porphyrio, sed tanquam ex irrisione Paganorum; sic enim posita est: Deinde quid sentire, inquit, debemus de Jona, qui dicitur in ventre ceti triduo fuisse; quod ἀπιθανὸν est et incredibile, transvoratum cum veste hominem, fuisse in corde piscis.", + "candidate_score": 0.600763, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_4", + "bdc_text": "Mihi vero imprimis iucundum fuit , quod de d. Victorino Strigelio , optimo olim Vitebergae , amico meo , scribis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.600744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_7", + "bdc_text": "Acceperam aliqua etiam ex Francofurto de mutatione religionis in Germania Inferiore , sed tua de illa certius confirmarunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_938", + "psc_text": "latentem, et postea proditum convictumque damnatis? Quaero igitur utrum vos contaminaverit eo tempore quo latebat? Respondebis: Nullo modo. Nullo ergo tempore contaminaret, etiamsi semper id lateret; nam et mortuorum nonnulla saepe commissa produntur, nec fraudi est Christianis, qui eis communicavere viventibus. Cur ergo vos tam temeraria atque sacrilega diremptione praecidistis a communione innumerabilium Ecclesiarum Orientalium, quas semper latuit, et adhuc latet quod in Africa gestum esse aut docetis aut fingitis? 2. Alia enim quaestio est, utrum illa vera dicatis, quae quidem nos multo probabilioribus documentis falsa esse convincimus, et in vestris magis ea ipsa quae objicitis, tunc probata declaramus. Sed haec, ut dixi, alia quaestio est, tunc aggredienda et discutienda, cum opus fuerit. Illud nunc attendat vigilantia mentis tuae, neminem contaminari posse ignotorum ignotis criminibus. Unde manifestum est a communione orbis, cui seu falsa seu vera crimina quae Afris intenditis, prorsus ignota sunt et ignota semper fuerunt, sacrilego schismate vos", + "candidate_score": 0.599899, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_4", + "bdc_text": "Mihi vero imprimis iucundum fuit , quod de d. Victorino Strigelio , optimo olim Vitebergae , amico meo , scribis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3617", + "psc_text": "EPISTOLA CCIII. Augustinus Largo, ut bona saeculi hujus vana expertus contemnat, utque ex perpessione malorum melior evadat. Domino insigni et praestantissimo, et desiderantissimo filio LARGO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Accepi litteras Eximietatis tuae, quibus me ad te petisti ut scriberem. Quod quidem non desiderares, nisi et hoc quod me posse scribere existimasti, gratum haberes atque jucundum. Id autem est, ut vana saeculi hujus, si inexperta concupisti, experta contemnas. Fallax est enim in eis suavitas, et infructuosus labor, et perpetuus timor, et periculosa sublimitas. Initium sine providentia, et finis cum poenitentia. Ita se habent omnia quae in ista mortalitatis aerumna cupidius quam prudentius appetuntur. Alia est autem spes piorum, alius laboris fructus, alia periculorum merces. Nam in hoc mundo non timere, non dolere, non laborare, non periclitari impossibile est: sed plurimum interest qua causa, qua exspectatione, quo termino ista quisque patiatur. Ego quidem cum amatores saeculi hujus intueor, nescio quando possit", + "candidate_score": 0.59847, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_4", + "bdc_text": "Mihi vero imprimis iucundum fuit , quod de d. Victorino Strigelio , optimo olim Vitebergae , amico meo , scribis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.597757, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_4", + "bdc_text": "Mihi vero imprimis iucundum fuit , quod de d. Victorino Strigelio , optimo olim Vitebergae , amico meo , scribis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3306", + "psc_text": "CAPUT VI. 20. Vellem autem legere libellum tuum cujus mentionem fecisti in litteris tuis, ne forte aliqua ibi testimonia non ambigua posuisti. A me autem cum quaesiisset amicus mihi charissimus et divinarum studiosissimus litterarum, quid de hac quaestione sentirem, eique remota verecundia, hinc aestus meos et ignorantiam fassus essem, scripsit inde longe trans mare ad doctissimum virum: cui rescripsit ille ut potius me consuleret, nesciens quod jam fecerat, nec aliquid a me certum ac definitum audire potuerat. Significavit tamen in eadem brevi epistola sua, se potius fieri quam propagari animas credere: simul etiam admonens animarum propaginem (quia ipse in Oriente est) occidentalem Ecclesiam solere sentire. Hac ego majore occasione comperta, scripsi ad eum non brevem librum, consulens eum, et petens ut prius me doceat, et tunc ad me mittat quos doceam. 21. Qui liber meus ut non doctoris sed inquisitoris, et potius discere cupientis, apud me legi potest: mitti vero", + "candidate_score": 0.595649, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus", + "max_score": 0.711082, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_18_20", + "bdc_text": "Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui . Nunc autem , cum fidei nostrae et doctrinae confessio recens edita sine dubio ab omnibus ubique cordatis piisque hominibus , qui aliorum praeiudiciis nondum occupati desideretur et opportunem meo iudicio , ex tali eius lectione Germanica , fructus haud contemnendus sit sperandus , statui in ea ipsa nostrae linguae dialectos et loquendi formulas peculiares , ni eius quam dixi linguae idiores mata et orthographiam convertere . Id tamen nisi cognito , ante et perspecto tuo iudiciorum neque aggredi neque perficere volo , ac ut de hoc meo instituto censuram agere possis , hisce diebus titulum libri et praefationem in hunc Clarissimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti fidelissimo , patri suo in Christo summi a semper reverentia colendo .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_20", + "psc_text": "Jesum Christum precor, ut quod Cicero tuus, qui 823 in arce Romanae eloquentiae stetit, non est facere dedignatus in Bruto, Oratorum Latinae linguae texens catalogum, id ego in ejus Ecclesiae Scriptoribus enumerandis, digne cohortatione tua impleam. Si qui autem de his qui usque hodie scriptitant [ Al. scripserunt], a me in hoc volumine praetermissi sunt, sibi magis quam mihi debebunt [ Al. debent] imputare. Neque enim celantes scripta sua, de his quae non legi, nosse potui, et quod aliis forsitan sit notum, mihi in hoc terrarum angulo ( Bethleemi ) fuerit ignotum. Certe cum scriptis suis claruerint, non magnopere nostri silentii dispendia [ Al. dispendio] suspirabunt. Discant ergo Celsus, Porphyrius, Julianus, rabidi adversus Christum canes, discant eorum sectatores (qui putant Ecclesiam nullos philosophos et eloquentes, nullos habuisse doctores) quanti et quales viri eam fundaverint, exstruxerint [ Al. struxerint], et adornaverint; et desinant fidem nostram rusticae tantum simplicitatis arguere, suamque potius", + "candidate_score": 0.711082, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_16_18", + "bdc_text": "Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt . ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem . Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_20", + "psc_text": "Jesum Christum precor, ut quod Cicero tuus, qui 823 in arce Romanae eloquentiae stetit, non est facere dedignatus in Bruto, Oratorum Latinae linguae texens catalogum, id ego in ejus Ecclesiae Scriptoribus enumerandis, digne cohortatione tua impleam. Si qui autem de his qui usque hodie scriptitant [ Al. scripserunt], a me in hoc volumine praetermissi sunt, sibi magis quam mihi debebunt [ Al. debent] imputare. Neque enim celantes scripta sua, de his quae non legi, nosse potui, et quod aliis forsitan sit notum, mihi in hoc terrarum angulo ( Bethleemi ) fuerit ignotum. Certe cum scriptis suis claruerint, non magnopere nostri silentii dispendia [ Al. dispendio] suspirabunt. Discant ergo Celsus, Porphyrius, Julianus, rabidi adversus Christum canes, discant eorum sectatores (qui putant Ecclesiam nullos philosophos et eloquentes, nullos habuisse doctores) quanti et quales viri eam fundaverint, exstruxerint [ Al. struxerint], et adornaverint; et desinant fidem nostram rusticae tantum simplicitatis arguere, suamque potius", + "candidate_score": 0.682705, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_4_6", + "bdc_text": "Mihi vero imprimis iucundum fuit , quod de d. Victorino Strigelio , optimo olim Vitebergae , amico meo , scribis . Utinam ad nos tantum virum pertrahere et aut scholae vestrae aut Basiliensi academiae , nescio quas ob causas nutanti praeficere possemus . Non enim doctus tamen est , sed mire imprimi sidenturos , et ad promovendam laboribus scholasticis , filii dei doctrinam omniaque humanitatis studia natus .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_136", + "psc_text": "κατηχήσεων διδάσκαλος γέγονεν. Ἐπίσημά τε τεύχη, παιδεύσεως καὶ εὐγλωττίας ἀνάμεστα συνέταξε, τοῦτο μὲν τῶν θείων, τοῦτο δὲ καὶ κοσμικῶν, ἀφ' ὧν ἐστι τάδε· Στρωματεῖς ὀκτὼ, Ὑποτυπώσεων λόγοι ὀκτὼ, κατὰ τῶν Ἐθνῶν, Παιδαγωγοὶ τρεῖς, περὶ τοῦ Πάσχα εἷς, περὶ Νηστείας διάλεξις, καὶ ἕτερος ἐπιγραφόμενος Τίς ἄρα πλούσιος σωθήσεται, περὶ Κακολογίας λόγος εἷς, περὶ Κανόνων ἐκκλησιαστικῶν, καὶ κατὰ ἀκολουθούντων τῇ τῶν Ἰουδαίων πλάνῃ λόγον, ὅντινα ἰδικῶς Ἀλεξάνδρῳ ἐπισκόπῳ Ἱεροσολύμων προσεφώνησε. 880 Μέμνηται δὲ ἐν τοῖς ἰδίοις Στρώμασιν τοῦ τεύχους Τατιανοῦ τοῦ προειρημένου κατὰ τῶν Ἐθνῶν, καὶ Κασσιανοῦ τινος χρονογραφίας, ὅπερ ἐν τοῖς παλαιοῖς εὑρεῖν οὐκ ἐδυνήθημεν. Οὐδὲν δὲ ἧττον καὶ Ἰουδαίους Ἀριστόβουλόν τινα καὶ Δημήτριον, καὶ Εὐπόλεμον ἀναφέρει, οἷα κατὰ τῶν ἐθνῶν συγγραψαμένους καθ' ὁμοιότητα Ἱωσήπου, ἀρχαιογονίας Μωϋσέως, καὶ τοῦ Ἰουδαϊκοῦ ἔθνους. Ἔστι καὶ Ἀλεξάνδρου Ἱεροσολύμων Ἐπισκόπου ὃς μετὰ Νάρκισσον ὕστερον προέστη τῆς Ἐκκλησίας, Ἐπιστολὴ περὶ χειροτονίας Ἀσκληπιάδου ὁμολογητοῦ, πρὸς Ἀντιοχέας, συγχαίροντος αὐτοῖς, ἐν ᾗ εἰς τὸ τέλος οὔτως λέγει· « Ταῦτα", + "candidate_score": 0.655398, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_4_6", + "bdc_text": "Mihi vero imprimis iucundum fuit , quod de d. Victorino Strigelio , optimo olim Vitebergae , amico meo , scribis . Utinam ad nos tantum virum pertrahere et aut scholae vestrae aut Basiliensi academiae , nescio quas ob causas nutanti praeficere possemus . Non enim doctus tamen est , sed mire imprimi sidenturos , et ad promovendam laboribus scholasticis , filii dei doctrinam omniaque humanitatis studia natus .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_233", + "psc_text": "αὐτοῦ ἀποβίωσιν συνέταξε, καὶ βίβλοι κατὰ Οὐάλεντος καὶ Οὐρσακίου, τὴν ἱστοριαν τῆς Ἀριμησίου καὶ Σελευκείας συνόδου περιέχουσαι, καὶ πρὸς Σαλούστιον ἔπαρχον, ἤτοι κατὰ Διοσκόρου, καὶ τῶν Λιβερτίνων, καὶ ἕτερος λόγος Μυστηρίων, καὶ ὑπομνήματα εἰς Ματθαῖον, καὶ εἰς τὸν Ἰὼβ ὁμιλίαι, ἃς ἁπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ Ὠριγένους μετέφρασε, καὶ ἕτερος εὐφυέστατος λίβελλος κατὰ Αὐξεντίου, καὶ πολλαὶ πρὸς διαφόρους Ἐπιστολαί. Φασὶ δέ τινες γεγραφέναι αὐτὸν καὶ εἰς τὰ Ἄισματα τῶν ᾀσμάτων, ἅπερ παρ' ἡμῖν ἐστιν ἄγνωστα. Ἐτελεύτησεν ἐν Πικτάβῃ Βαλεντινιανοῦ καὶ Οὐάλεντος βασιλευόντων. CAPUT CI. 935 Victorinus, natione Afer, Romae sub Constantio principe rhetoricam docuit, et in extrema senectute, Christi se tradens fidei, scripsit adversus Arium libros more dialectico valde obscuros, qui nisi ab eruditis non intelliguntur, et Commentarios in Apostolum. 936 Βικτωρῖνος, γένει Ἄφρος, Κωνσταντίου βασιλεύοντος, ἐν τῇ Ῥώμῃ τὴν ῥητορικὴν διδάξας, ἐν τῷ ἐσχάτῳ γήρᾳ Χριστιανὸς γενόμενος, κατὰ Ἀρείου λόγους διαλεκτικοὺς πάνυ ἀμαυροὺς συνέγραψεν, οἵτινες παρὰ τῶν πεπαιδευμένων μόνον νοοῦνται, καὶ", + "candidate_score": 0.653752, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_18", + "bdc_text": "Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_20", + "psc_text": "Jesum Christum precor, ut quod Cicero tuus, qui 823 in arce Romanae eloquentiae stetit, non est facere dedignatus in Bruto, Oratorum Latinae linguae texens catalogum, id ego in ejus Ecclesiae Scriptoribus enumerandis, digne cohortatione tua impleam. Si qui autem de his qui usque hodie scriptitant [ Al. scripserunt], a me in hoc volumine praetermissi sunt, sibi magis quam mihi debebunt [ Al. debent] imputare. Neque enim celantes scripta sua, de his quae non legi, nosse potui, et quod aliis forsitan sit notum, mihi in hoc terrarum angulo ( Bethleemi ) fuerit ignotum. Certe cum scriptis suis claruerint, non magnopere nostri silentii dispendia [ Al. dispendio] suspirabunt. Discant ergo Celsus, Porphyrius, Julianus, rabidi adversus Christum canes, discant eorum sectatores (qui putant Ecclesiam nullos philosophos et eloquentes, nullos habuisse doctores) quanti et quales viri eam fundaverint, exstruxerint [ Al. struxerint], et adornaverint; et desinant fidem nostram rusticae tantum simplicitatis arguere, suamque potius", + "candidate_score": 0.633001, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem", + "max_score": 0.710428, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_18_20", + "bdc_text": "Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui . Nunc autem , cum fidei nostrae et doctrinae confessio recens edita sine dubio ab omnibus ubique cordatis piisque hominibus , qui aliorum praeiudiciis nondum occupati desideretur et opportunem meo iudicio , ex tali eius lectione Germanica , fructus haud contemnendus sit sperandus , statui in ea ipsa nostrae linguae dialectos et loquendi formulas peculiares , ni eius quam dixi linguae idiores mata et orthographiam convertere . Id tamen nisi cognito , ante et perspecto tuo iudiciorum neque aggredi neque perficere volo , ac ut de hoc meo instituto censuram agere possis , hisce diebus titulum libri et praefationem in hunc Clarissimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti fidelissimo , patri suo in Christo summi a semper reverentia colendo .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_640", + "psc_text": "intellexi. Ex quo intellectu et hoc quoque intelligere studui, ut scirem ex quorum mihi merito intellectus daretur. Patet enim quia hoc mihi pro illis datur quibus mihi praesentibus datur. Ex qua re, largiente Deo, agitur ut et sensus crescat, et elatio decrescat, dum propter vos disco quod inter vos doceo, quia (verum fateor) plerumque vobiscum audio quod dico. Quidquid ergo in hoc propheta minus intellexero, meae caecitatis est; si quid vero intelligere apte potuero, ex divino munere vestrae venerationis est. Saepe autem per omnipotentis Domini gratiam in ejus eloquio quaedam intelliguntur melius cum sermo Dei secretius legitur, atque animus, culparum suarum conscius, dum recognoscit, quod audierit, doloris se jaculo percutit, et compunctionis gladio transfigit, ut nihil ei nisi flere libeat, et fluentis fletuum maculas lavare. Inter quae etiam aliquando ad sublimiora 1322 contemplanda rapitur, et in eorum desiderio suavi fletu cruciatur. Dolet se hic esse anima, ubi adhuc prostrata per", + "candidate_score": 0.710428, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_18", + "bdc_text": "Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_640", + "psc_text": "intellexi. Ex quo intellectu et hoc quoque intelligere studui, ut scirem ex quorum mihi merito intellectus daretur. Patet enim quia hoc mihi pro illis datur quibus mihi praesentibus datur. Ex qua re, largiente Deo, agitur ut et sensus crescat, et elatio decrescat, dum propter vos disco quod inter vos doceo, quia (verum fateor) plerumque vobiscum audio quod dico. Quidquid ergo in hoc propheta minus intellexero, meae caecitatis est; si quid vero intelligere apte potuero, ex divino munere vestrae venerationis est. Saepe autem per omnipotentis Domini gratiam in ejus eloquio quaedam intelliguntur melius cum sermo Dei secretius legitur, atque animus, culparum suarum conscius, dum recognoscit, quod audierit, doloris se jaculo percutit, et compunctionis gladio transfigit, ut nihil ei nisi flere libeat, et fluentis fletuum maculas lavare. Inter quae etiam aliquando ad sublimiora 1322 contemplanda rapitur, et in eorum desiderio suavi fletu cruciatur. Dolet se hic esse anima, ubi adhuc prostrata per", + "candidate_score": 0.658349, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_14", + "bdc_text": "S. fore , qui libros vestros libenter et cum fructu legerent , si formulae Helveticae et dialecti linguae nostrae , linguam suam communissimam et maximae Germaniae marti usitatissimam commutarent .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_403", + "psc_text": "qui per se edere non potest. Et quia ad capienda verba coelestia idonea nostra infirmitas non est, ipse nos cibat, qui nobis in tempore mensuram tritici temperat, quatenus in sacro verbo dum hodie intelligimus quod hesterno die nesciebamus, cras quoque comprehendamus quod hodie nescimus, per divinae dispensationis gratiam quotidiano alimento nutriamur. Omnipotens etenim Deus quasi toties ad os cordis nostri manum porrigit, quoties nobis intellectum aperit, et cibum sacri eloquii in nostris sensibus mittit. Cibat ergo nos volumine, cum sensum nobis Scripturae sacrae dispensando aperit, et ejus dulcedine nostras cogitationes replet. Unde et subditur: VERS. 3.-- Et dixit ad me: Fili hominis, venter tuus comedet, et viscera tua replebuntur volumine isto quod ego do tibi. 6. In translatione veteri non habetur, Venter tuus comedet, sed, Os tuum comedet, et viscera tua replebuntur. Os enim nostrum comedit, dum verbum Dei legimus; viscera vero nostra complentur, cum intelligimus atque servamus ea in", + "candidate_score": 0.611468, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1", + "max_score": 0.708676, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_17_19", + "bdc_text": "ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem . Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui . Nunc autem , cum fidei nostrae et doctrinae confessio recens edita sine dubio ab omnibus ubique cordatis piisque hominibus , qui aliorum praeiudiciis nondum occupati desideretur et opportunem meo iudicio , ex tali eius lectione Germanica , fructus haud contemnendus sit sperandus , statui in ea ipsa nostrae linguae dialectos et loquendi formulas peculiares , ni eius quam dixi linguae idiores mata et orthographiam convertere .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_146", + "psc_text": "dicat: 'beatus Ambrosius episcopus, in cuius praecipue libris Romana elucet fides, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, cuius fidem et purissimum in scripturis sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere'. paeniteat ergo eum quod sensit aduersus Ambrosium, ne paeniteat eum quod sic laudauit Ambrosium. habes librum et molestia longitudinis et difficultate quaestionis quam mihi fuit ad dictandum, tam tibi ad legendum negotiosum, quibus particulis temporum te inuenire potuit aut potuerit otiosum. quem profecto, quantum me dominus adiuuare dignatus est, elaboratum inter ecclesiasticas curas meas non tibi ingererem inter publicas tuas, nisi ab homine dei, qui te familiarius nouit, audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus", + "candidate_score": 0.708676, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_20", + "bdc_text": "Id tamen nisi cognito , ante et perspecto tuo iudiciorum neque aggredi neque perficere volo , ac ut de hoc meo instituto censuram agere possis , hisce diebus titulum libri et praefationem in hunc Clarissimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti fidelissimo , patri suo in Christo summi a semper reverentia colendo .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_146", + "psc_text": "dicat: 'beatus Ambrosius episcopus, in cuius praecipue libris Romana elucet fides, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, cuius fidem et purissimum in scripturis sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere'. paeniteat ergo eum quod sensit aduersus Ambrosium, ne paeniteat eum quod sic laudauit Ambrosium. habes librum et molestia longitudinis et difficultate quaestionis quam mihi fuit ad dictandum, tam tibi ad legendum negotiosum, quibus particulis temporum te inuenire potuit aut potuerit otiosum. quem profecto, quantum me dominus adiuuare dignatus est, elaboratum inter ecclesiasticas curas meas non tibi ingererem inter publicas tuas, nisi ab homine dei, qui te familiarius nouit, audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus", + "candidate_score": 0.659545, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_12", + "bdc_text": "Quod ad nostrae fidei consilio confessionem attinet , quam multos pios approbare scribis , non possum non consilium meum qualem cunque indicare .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et merito praestantissime atque in Christi dilectione carissime fili. § 2 Laudes itaque tuas in Christo, siue magis in te laudes Christi, uide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. sed alia et ab aliis, etsi non tam multa uel certa, uerumtamen audiuimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia expectatio 15 cf. Prou. 27, 2 1 Incipit epka ad eundem comitem VP Item epka eiusdem ad Valerium comitem BW epistola-comitem om. C 2 omino-et me om. S xpo SW 3", + "candidate_score": 0.654642, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_3_5", + "bdc_text": "tuae humanitati gratias quam maximas agunt , tibique et tuis omnia fausta et foelicia praecantur . Mihi vero imprimis iucundum fuit , quod de d. Victorino Strigelio , optimo olim Vitebergae , amico meo , scribis . Utinam ad nos tantum virum pertrahere et aut scholae vestrae aut Basiliensi academiae , nescio quas ob causas nutanti praeficere possemus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.646439, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_2_4", + "bdc_text": "Quare non ipse tantum sed illi quoque , quos nova , quae misisti , cognoscere volui . tuae humanitati gratias quam maximas agunt , tibique et tuis omnia fausta et foelicia praecantur . Mihi vero imprimis iucundum fuit , quod de d. Victorino Strigelio , optimo olim Vitebergae , amico meo , scribis .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.642903, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_2_4", + "bdc_text": "Quare non ipse tantum sed illi quoque , quos nova , quae misisti , cognoscere volui . tuae humanitati gratias quam maximas agunt , tibique et tuis omnia fausta et foelicia praecantur . Mihi vero imprimis iucundum fuit , quod de d. Victorino Strigelio , optimo olim Vitebergae , amico meo , scribis .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.627639, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_4", + "bdc_text": "Mihi vero imprimis iucundum fuit , quod de d. Victorino Strigelio , optimo olim Vitebergae , amico meo , scribis .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.609393, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini", + "max_score": 0.707583, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_18_20", + "bdc_text": "Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui . Nunc autem , cum fidei nostrae et doctrinae confessio recens edita sine dubio ab omnibus ubique cordatis piisque hominibus , qui aliorum praeiudiciis nondum occupati desideretur et opportunem meo iudicio , ex tali eius lectione Germanica , fructus haud contemnendus sit sperandus , statui in ea ipsa nostrae linguae dialectos et loquendi formulas peculiares , ni eius quam dixi linguae idiores mata et orthographiam convertere . Id tamen nisi cognito , ante et perspecto tuo iudiciorum neque aggredi neque perficere volo , ac ut de hoc meo instituto censuram agere possis , hisce diebus titulum libri et praefationem in hunc Clarissimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti fidelissimo , patri suo in Christo summi a semper reverentia colendo .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_72", + "psc_text": "quorum in Latinam linguam sententias transferebam. « Sed, dixi, qui diligens lector est, statim requiret, et dicet. Et rursus in fine, Alius vero hoc quod ait, ut ostenderet in saeculis supervenientibus abundantes divitias gratiae suae, ad illam intelligentiam transfert. » Ecce, inquies, sub diligentis lectoris persona, Origenis sententias explicasti. Fateor errorem, non debui diligentem dicere, sed blasphemum: quod si fecissem, et aliquo scissem vaticinio te istiusmodi naenias sectaturum, etiam calumniae verba vitassem. Grande crimen si Origenem diligentem dixi esse lectorem, cujus septuaginta libros interpretatus sum, quem in coelum laudibus tuli; pro quo compulsus sum ante biennium brevi libello tuis contra me praeconiis respondere ( Epistola ad Pammach. ante biennium scripta ). Ecclesiarum magistrum a me dictum esse Origenem, in tuis laudibus objicis: et putas quod pertimescere debeam, si diligentem lectorem me illum dixisse inimicus accuses. Solemus et negotiatores parcissimos, et frugi servos, et molestos paedagogos, et argutissimos fures, diligentes vocare.", + "candidate_score": 0.707583, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_17_19", + "bdc_text": "ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem . Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui . Nunc autem , cum fidei nostrae et doctrinae confessio recens edita sine dubio ab omnibus ubique cordatis piisque hominibus , qui aliorum praeiudiciis nondum occupati desideretur et opportunem meo iudicio , ex tali eius lectione Germanica , fructus haud contemnendus sit sperandus , statui in ea ipsa nostrae linguae dialectos et loquendi formulas peculiares , ni eius quam dixi linguae idiores mata et orthographiam convertere .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_72", + "psc_text": "quorum in Latinam linguam sententias transferebam. « Sed, dixi, qui diligens lector est, statim requiret, et dicet. Et rursus in fine, Alius vero hoc quod ait, ut ostenderet in saeculis supervenientibus abundantes divitias gratiae suae, ad illam intelligentiam transfert. » Ecce, inquies, sub diligentis lectoris persona, Origenis sententias explicasti. Fateor errorem, non debui diligentem dicere, sed blasphemum: quod si fecissem, et aliquo scissem vaticinio te istiusmodi naenias sectaturum, etiam calumniae verba vitassem. Grande crimen si Origenem diligentem dixi esse lectorem, cujus septuaginta libros interpretatus sum, quem in coelum laudibus tuli; pro quo compulsus sum ante biennium brevi libello tuis contra me praeconiis respondere ( Epistola ad Pammach. ante biennium scripta ). Ecclesiarum magistrum a me dictum esse Origenem, in tuis laudibus objicis: et putas quod pertimescere debeam, si diligentem lectorem me illum dixisse inimicus accuses. Solemus et negotiatores parcissimos, et frugi servos, et molestos paedagogos, et argutissimos fures, diligentes vocare.", + "candidate_score": 0.702614, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_18_20", + "bdc_text": "Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui . Nunc autem , cum fidei nostrae et doctrinae confessio recens edita sine dubio ab omnibus ubique cordatis piisque hominibus , qui aliorum praeiudiciis nondum occupati desideretur et opportunem meo iudicio , ex tali eius lectione Germanica , fructus haud contemnendus sit sperandus , statui in ea ipsa nostrae linguae dialectos et loquendi formulas peculiares , ni eius quam dixi linguae idiores mata et orthographiam convertere . Id tamen nisi cognito , ante et perspecto tuo iudiciorum neque aggredi neque perficere volo , ac ut de hoc meo instituto censuram agere possis , hisce diebus titulum libri et praefationem in hunc Clarissimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti fidelissimo , patri suo in Christo summi a semper reverentia colendo .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_191", + "psc_text": "pura, et ut ab eis in Graecum versa est, editio permaneret, superflue me, mi Chromati, episcoporum sanctissime atque doctissime, impelleres, ut tibi Hebraea volumina Latino sermone transferrem. Quod enim semel aures hominum occupaverat, et nascentis Ecclesiae roboraverat fidem, 522 justum erat etiam nostro silentio comprobari. Nunc vero quum pro varietate regionum diversa ferantur exemplaria, et germana illa antiquaque translatio corrupta sit, atque violata, nostri arbitrii putas, aut ex pluribus judicare quid verum sit, aut novum opus in veteri opere cudere, illudentibusque Judaeis, cornicum, ut dicitur, oculos configere. Alexandria et Aegyptus in Septuaginta suis Hesychium laudat auctorem. Constantinopolis usque ad Antiochiam Luciani martyris exemplaria probat. Mediae inter has provinciae Palaestinos codices legunt, quos ab Origene elaboratos Eusebius et Pamphilius vulgaverunt; totusque orbis hac inter se trifaria varietate compugnat. Et certe Origenes non solum exempla composuit quatuor editionum, e regione singula verba describens, ut unus dissentiens statim, caeteris inter se consentientibus, arguatur;", + "candidate_score": 0.701377, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_18_20", + "bdc_text": "Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui . Nunc autem , cum fidei nostrae et doctrinae confessio recens edita sine dubio ab omnibus ubique cordatis piisque hominibus , qui aliorum praeiudiciis nondum occupati desideretur et opportunem meo iudicio , ex tali eius lectione Germanica , fructus haud contemnendus sit sperandus , statui in ea ipsa nostrae linguae dialectos et loquendi formulas peculiares , ni eius quam dixi linguae idiores mata et orthographiam convertere . Id tamen nisi cognito , ante et perspecto tuo iudiciorum neque aggredi neque perficere volo , ac ut de hoc meo instituto censuram agere possis , hisce diebus titulum libri et praefationem in hunc Clarissimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti fidelissimo , patri suo in Christo summi a semper reverentia colendo .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_180", + "psc_text": "est facere, quid aliud non audeat? Bene, quod malitia non babet tantas vires, quantos conatus. Perierat innocentia, si semper nequitiae juncta esset potentia, et totum quidquid cupit calumnia, 518 praevaleret. Stylum meum, qualiscumque est, et formam eloquii vir disertissimus exprimere non potuit: sed inter ipsas praestigias, et alterius personam, qua se fraudulenter induerat, quis esset ostendit. Ergo ille qui epistolam sub nomine meo poenitentiae finxerat, quod male Hebraea volumina transtulissem, objicere dicitur, me in Septuaginta condemnationem Scripturas sanctas interpretatum, ut sive falsa sunt, sive vera quae transtuli, in crimine maneam; dum aut in novo opere fateor me errasse, aut recens editio veteris condemnatio sit [ Al fit]. Miror quomodo in eadem epistola homicidam, et adulterum, et sacrilegum, et parricidam me esse non dixerit, et quidquid potest tacita mentis cogitatio intra se turpitudinis volvere. Gratias ei debeo agere, quod cum tanta silva sit criminum, unum mihi erroris vel falsitatis crimen objecerit.", + "candidate_score": 0.700843, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_18_20", + "bdc_text": "Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui . Nunc autem , cum fidei nostrae et doctrinae confessio recens edita sine dubio ab omnibus ubique cordatis piisque hominibus , qui aliorum praeiudiciis nondum occupati desideretur et opportunem meo iudicio , ex tali eius lectione Germanica , fructus haud contemnendus sit sperandus , statui in ea ipsa nostrae linguae dialectos et loquendi formulas peculiares , ni eius quam dixi linguae idiores mata et orthographiam convertere . Id tamen nisi cognito , ante et perspecto tuo iudiciorum neque aggredi neque perficere volo , ac ut de hoc meo instituto censuram agere possis , hisce diebus titulum libri et praefationem in hunc Clarissimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti fidelissimo , patri suo in Christo summi a semper reverentia colendo .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_49", + "psc_text": "(Horat., epist. I ad August.) Nisi forte se litteras non didicisse jurabit; quos nos illi et absque juramento perfacile credimus: vel ad Apostolum confugiet profitentem: Et si imperitus sermone, non tamen scientia (I Cor. XI, 6) . Ille Hebraeis litteris eruditus, et ad pedes doctus Gamalielis, quem non erubescit, jam Apostolicae dignitatis, magistrum dicere, Graecam facundiam contemnebat, vel certe, quod erat humilitatis, dissimulabat: ut praedicatio ejus, non in persuasione 473 verborum, sed in signorum virtute consisteret: spernens alienas opes, qui in suis dives erat: quamquam ad imperitum, et per singulas instar tui sententias corruentem, numquam pro tribunali Festus diceret: Insanis, Paule: insanis: multae te litterae ad insaniam convertunt (Act. XXVI, 24) . Tu qui in Latinis mussitas, et testudineo gradu moveris potius, quam incedis: vel Graece debes scribere, ut apud homines Graeci sermonis ignaros, aliena scire videaris: vel si Latina tentaveris, ante audire Grammaticum, ferulae manum subtrahere, et inter parvulos", + "candidate_score": 0.699607, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_17_19", + "bdc_text": "ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem . Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui . Nunc autem , cum fidei nostrae et doctrinae confessio recens edita sine dubio ab omnibus ubique cordatis piisque hominibus , qui aliorum praeiudiciis nondum occupati desideretur et opportunem meo iudicio , ex tali eius lectione Germanica , fructus haud contemnendus sit sperandus , statui in ea ipsa nostrae linguae dialectos et loquendi formulas peculiares , ni eius quam dixi linguae idiores mata et orthographiam convertere .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_191", + "psc_text": "pura, et ut ab eis in Graecum versa est, editio permaneret, superflue me, mi Chromati, episcoporum sanctissime atque doctissime, impelleres, ut tibi Hebraea volumina Latino sermone transferrem. Quod enim semel aures hominum occupaverat, et nascentis Ecclesiae roboraverat fidem, 522 justum erat etiam nostro silentio comprobari. Nunc vero quum pro varietate regionum diversa ferantur exemplaria, et germana illa antiquaque translatio corrupta sit, atque violata, nostri arbitrii putas, aut ex pluribus judicare quid verum sit, aut novum opus in veteri opere cudere, illudentibusque Judaeis, cornicum, ut dicitur, oculos configere. Alexandria et Aegyptus in Septuaginta suis Hesychium laudat auctorem. Constantinopolis usque ad Antiochiam Luciani martyris exemplaria probat. Mediae inter has provinciae Palaestinos codices legunt, quos ab Origene elaboratos Eusebius et Pamphilius vulgaverunt; totusque orbis hac inter se trifaria varietate compugnat. Et certe Origenes non solum exempla composuit quatuor editionum, e regione singula verba describens, ut unus dissentiens statim, caeteris inter se consentientibus, arguatur;", + "candidate_score": 0.697967, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_18_20", + "bdc_text": "Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui . Nunc autem , cum fidei nostrae et doctrinae confessio recens edita sine dubio ab omnibus ubique cordatis piisque hominibus , qui aliorum praeiudiciis nondum occupati desideretur et opportunem meo iudicio , ex tali eius lectione Germanica , fructus haud contemnendus sit sperandus , statui in ea ipsa nostrae linguae dialectos et loquendi formulas peculiares , ni eius quam dixi linguae idiores mata et orthographiam convertere . Id tamen nisi cognito , ante et perspecto tuo iudiciorum neque aggredi neque perficere volo , ac ut de hoc meo instituto censuram agere possis , hisce diebus titulum libri et praefationem in hunc Clarissimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti fidelissimo , patri suo in Christo summi a semper reverentia colendo .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_43", + "psc_text": "mecum dogmatis erat: aut nunc frustra inimicus accusat, quem prius ut orthodoxum praedicavit. Sed forsitan tunc errores meos quasi amicus tacuit; et nunc iratus profert quod prius celaverat. 15. Comment. in epist. ad Ephes. tuetur. --Quamquam non mereatur fidem inconstantia, et professae inimicitiae suspicionem habeant mendacii: tamen audacter conferam gradum, volens scire quid haereticum scripserim, ut aut cum illo agam poenitentiam, et Origenis mala ignorasse me jurem, ac nunc primum a papa Theophilo didicisse impietates ejus: aut certe doceam me quidem bene sensisse, sed illum more suo non intelligere. Neque enim fieri potest ut in eisdem ad Ephesios libris, quos ut audio, criminatur, et bene et male dixerim; et de eodem fonte dulce amarumque processerit: ut qui toto opere damnaverim eos, qui credunt animas ex Angelis conditas, subito mei oblitus 471 id defenderem quod ante damnavi. Stultitiam mihi objicere non potest, quem disertissimum et eloquentissimum in suis opusculis praedicavit. Alioqui", + "candidate_score": 0.696873, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_18_20", + "bdc_text": "Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui . Nunc autem , cum fidei nostrae et doctrinae confessio recens edita sine dubio ab omnibus ubique cordatis piisque hominibus , qui aliorum praeiudiciis nondum occupati desideretur et opportunem meo iudicio , ex tali eius lectione Germanica , fructus haud contemnendus sit sperandus , statui in ea ipsa nostrae linguae dialectos et loquendi formulas peculiares , ni eius quam dixi linguae idiores mata et orthographiam convertere . Id tamen nisi cognito , ante et perspecto tuo iudiciorum neque aggredi neque perficere volo , ac ut de hoc meo instituto censuram agere possis , hisce diebus titulum libri et praefationem in hunc Clarissimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti fidelissimo , patri suo in Christo summi a semper reverentia colendo .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_181", + "psc_text": "editio veteris condemnatio sit [ Al fit]. Miror quomodo in eadem epistola homicidam, et adulterum, et sacrilegum, et parricidam me esse non dixerit, et quidquid potest tacita mentis cogitatio intra se turpitudinis volvere. Gratias ei debeo agere, quod cum tanta silva sit criminum, unum mihi erroris vel falsitatis crimen objecerit. Egone contra Septuaginta interpretes aliquid sum locutus, quos ante annos plurimos diligentissime emendatos, meae linguae studiosis dedi, quos quotidie in conventu fratrum edissero, quorum Psalmos jugi meditatione decanto? Tam stultus eram, ut quod in pueritia didici, senex oblivisci vellem? Universi tractatus mei horum testimoniis texti sunt. Commentarii in duodecim Prophetas, et meam et Septuaginta editionem edisserunt. O labores hominum, semper incerti! o mortalium studia contrarios interdum fines habentia! Unde me putabam bene mereri de Latinis meis, et nostrorum ad discendum animos concitare, quod etiam Graeci versum de Latino post tantos interpretes non fastidiunt; inde in culpam vocor, et nauseanti stomacho", + "candidate_score": 0.696236, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_16_18", + "bdc_text": "Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt . ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem . Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_49", + "psc_text": "(Horat., epist. I ad August.) Nisi forte se litteras non didicisse jurabit; quos nos illi et absque juramento perfacile credimus: vel ad Apostolum confugiet profitentem: Et si imperitus sermone, non tamen scientia (I Cor. XI, 6) . Ille Hebraeis litteris eruditus, et ad pedes doctus Gamalielis, quem non erubescit, jam Apostolicae dignitatis, magistrum dicere, Graecam facundiam contemnebat, vel certe, quod erat humilitatis, dissimulabat: ut praedicatio ejus, non in persuasione 473 verborum, sed in signorum virtute consisteret: spernens alienas opes, qui in suis dives erat: quamquam ad imperitum, et per singulas instar tui sententias corruentem, numquam pro tribunali Festus diceret: Insanis, Paule: insanis: multae te litterae ad insaniam convertunt (Act. XXVI, 24) . Tu qui in Latinis mussitas, et testudineo gradu moveris potius, quam incedis: vel Graece debes scribere, ut apud homines Graeci sermonis ignaros, aliena scire videaris: vel si Latina tentaveris, ante audire Grammaticum, ferulae manum subtrahere, et inter parvulos", + "candidate_score": 0.694449, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_17_19", + "bdc_text": "ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem . Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui . Nunc autem , cum fidei nostrae et doctrinae confessio recens edita sine dubio ab omnibus ubique cordatis piisque hominibus , qui aliorum praeiudiciis nondum occupati desideretur et opportunem meo iudicio , ex tali eius lectione Germanica , fructus haud contemnendus sit sperandus , statui in ea ipsa nostrae linguae dialectos et loquendi formulas peculiares , ni eius quam dixi linguae idiores mata et orthographiam convertere .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_49", + "psc_text": "(Horat., epist. I ad August.) Nisi forte se litteras non didicisse jurabit; quos nos illi et absque juramento perfacile credimus: vel ad Apostolum confugiet profitentem: Et si imperitus sermone, non tamen scientia (I Cor. XI, 6) . Ille Hebraeis litteris eruditus, et ad pedes doctus Gamalielis, quem non erubescit, jam Apostolicae dignitatis, magistrum dicere, Graecam facundiam contemnebat, vel certe, quod erat humilitatis, dissimulabat: ut praedicatio ejus, non in persuasione 473 verborum, sed in signorum virtute consisteret: spernens alienas opes, qui in suis dives erat: quamquam ad imperitum, et per singulas instar tui sententias corruentem, numquam pro tribunali Festus diceret: Insanis, Paule: insanis: multae te litterae ad insaniam convertunt (Act. XXVI, 24) . Tu qui in Latinis mussitas, et testudineo gradu moveris potius, quam incedis: vel Graece debes scribere, ut apud homines Graeci sermonis ignaros, aliena scire videaris: vel si Latina tentaveris, ante audire Grammaticum, ferulae manum subtrahere, et inter parvulos", + "candidate_score": 0.690327, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_17_19", + "bdc_text": "ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem . Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui . Nunc autem , cum fidei nostrae et doctrinae confessio recens edita sine dubio ab omnibus ubique cordatis piisque hominibus , qui aliorum praeiudiciis nondum occupati desideretur et opportunem meo iudicio , ex tali eius lectione Germanica , fructus haud contemnendus sit sperandus , statui in ea ipsa nostrae linguae dialectos et loquendi formulas peculiares , ni eius quam dixi linguae idiores mata et orthographiam convertere .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_181", + "psc_text": "editio veteris condemnatio sit [ Al fit]. Miror quomodo in eadem epistola homicidam, et adulterum, et sacrilegum, et parricidam me esse non dixerit, et quidquid potest tacita mentis cogitatio intra se turpitudinis volvere. Gratias ei debeo agere, quod cum tanta silva sit criminum, unum mihi erroris vel falsitatis crimen objecerit. Egone contra Septuaginta interpretes aliquid sum locutus, quos ante annos plurimos diligentissime emendatos, meae linguae studiosis dedi, quos quotidie in conventu fratrum edissero, quorum Psalmos jugi meditatione decanto? Tam stultus eram, ut quod in pueritia didici, senex oblivisci vellem? Universi tractatus mei horum testimoniis texti sunt. Commentarii in duodecim Prophetas, et meam et Septuaginta editionem edisserunt. O labores hominum, semper incerti! o mortalium studia contrarios interdum fines habentia! Unde me putabam bene mereri de Latinis meis, et nostrorum ad discendum animos concitare, quod etiam Graeci versum de Latino post tantos interpretes non fastidiunt; inde in culpam vocor, et nauseanti stomacho", + "candidate_score": 0.688964, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_17_19", + "bdc_text": "ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem . Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui . Nunc autem , cum fidei nostrae et doctrinae confessio recens edita sine dubio ab omnibus ubique cordatis piisque hominibus , qui aliorum praeiudiciis nondum occupati desideretur et opportunem meo iudicio , ex tali eius lectione Germanica , fructus haud contemnendus sit sperandus , statui in ea ipsa nostrae linguae dialectos et loquendi formulas peculiares , ni eius quam dixi linguae idiores mata et orthographiam convertere .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_202", + "psc_text": "transferrem. Aiebas enim te magis interpretum varietate turbari, et pro amore quo laberis, vel translatione, vel judicio meo esse contentum. Unde impulsus a te, cui et quae non possum, negare non debeo, rursum me obtrectatorum latratibus tradidi, maluique te vires potius meas, quam voluntatem in amicitia quaerere. Certe confidenter dicam, et multos hujus operis testes citabo, me nihil, dumtaxat scientem, 526 de Hebraica veritate mutasse. Sicubi ergo editio mea a veteribus discrepat, interroga quemlibet Hebraeorum, et liquido pervidebis, me ab aemulis frustra lacerari, qui malunt contemnere videri praeclara, quam discere. Perversissimi homines: nam cum novas semper expetant voluptates, et gulae eorum vicina maria non sufficiant, cur in solo studio Scripturarum veteri sapore contenti sunt? Nec hoc dico quod praecessores meos mordeam, aut quidquam de his arbitrer detrahendum, quorum translationem diligentissime emendatam olim meae linguae hominibus dedi: sed quod aliud sit in ecclesiis Christi credentium Psalmos legere, aliud Judaeis singula verba", + "candidate_score": 0.684748, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_17_19", + "bdc_text": "ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem . Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui . Nunc autem , cum fidei nostrae et doctrinae confessio recens edita sine dubio ab omnibus ubique cordatis piisque hominibus , qui aliorum praeiudiciis nondum occupati desideretur et opportunem meo iudicio , ex tali eius lectione Germanica , fructus haud contemnendus sit sperandus , statui in ea ipsa nostrae linguae dialectos et loquendi formulas peculiares , ni eius quam dixi linguae idiores mata et orthographiam convertere .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_180", + "psc_text": "est facere, quid aliud non audeat? Bene, quod malitia non babet tantas vires, quantos conatus. Perierat innocentia, si semper nequitiae juncta esset potentia, et totum quidquid cupit calumnia, 518 praevaleret. Stylum meum, qualiscumque est, et formam eloquii vir disertissimus exprimere non potuit: sed inter ipsas praestigias, et alterius personam, qua se fraudulenter induerat, quis esset ostendit. Ergo ille qui epistolam sub nomine meo poenitentiae finxerat, quod male Hebraea volumina transtulissem, objicere dicitur, me in Septuaginta condemnationem Scripturas sanctas interpretatum, ut sive falsa sunt, sive vera quae transtuli, in crimine maneam; dum aut in novo opere fateor me errasse, aut recens editio veteris condemnatio sit [ Al fit]. Miror quomodo in eadem epistola homicidam, et adulterum, et sacrilegum, et parricidam me esse non dixerit, et quidquid potest tacita mentis cogitatio intra se turpitudinis volvere. Gratias ei debeo agere, quod cum tanta silva sit criminum, unum mihi erroris vel falsitatis crimen objecerit.", + "candidate_score": 0.682146, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_16_18", + "bdc_text": "Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt . ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem . Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_171", + "psc_text": "est. Qui si utique (ut ipse dicere solet) pro cognoscendis ejus malis legebat, sufficere poterant decem libri ad cognoscendum, aut viginti certe, aut ut plurimum triginta. Sex millia autem librorum legere, non jam est errores ac mala velle cognoscere, sed totam pene vitam disciplinis ejus ac studiis dedere. Quomodo ergo iste merito audiendus est, quum eos culpat, qui instructionis suae causa perpauca ejus (salva fidei regula atque integra pietate) legerunt? » 22. Epiphanius quinque linguas noverat. --Qui sunt isti, qui in Ecclesia disputare latius solent? qui libros scribere? qui totum de Origene loquuntur et scribunt? qui dum sua nolunt furta cognosci, et ingrati sunt in magistrum, idcirco simplices ab illius lectione deterrent? Nominatim debes dicere, et ipsos homines denotare. Ergo beati episcopi Anastasius, et Theophilus, et Venerius ( Mediolani ), et Chromatius ( Aquileiae ), et omnis tam Orientis quam Occidentis Catholicorum synodus, qui pari sententia, quia pari et spiritu,", + "candidate_score": 0.682035, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_19", + "bdc_text": "Nunc autem , cum fidei nostrae et doctrinae confessio recens edita sine dubio ab omnibus ubique cordatis piisque hominibus , qui aliorum praeiudiciis nondum occupati desideretur et opportunem meo iudicio , ex tali eius lectione Germanica , fructus haud contemnendus sit sperandus , statui in ea ipsa nostrae linguae dialectos et loquendi formulas peculiares , ni eius quam dixi linguae idiores mata et orthographiam convertere .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_191", + "psc_text": "pura, et ut ab eis in Graecum versa est, editio permaneret, superflue me, mi Chromati, episcoporum sanctissime atque doctissime, impelleres, ut tibi Hebraea volumina Latino sermone transferrem. Quod enim semel aures hominum occupaverat, et nascentis Ecclesiae roboraverat fidem, 522 justum erat etiam nostro silentio comprobari. Nunc vero quum pro varietate regionum diversa ferantur exemplaria, et germana illa antiquaque translatio corrupta sit, atque violata, nostri arbitrii putas, aut ex pluribus judicare quid verum sit, aut novum opus in veteri opere cudere, illudentibusque Judaeis, cornicum, ut dicitur, oculos configere. Alexandria et Aegyptus in Septuaginta suis Hesychium laudat auctorem. Constantinopolis usque ad Antiochiam Luciani martyris exemplaria probat. Mediae inter has provinciae Palaestinos codices legunt, quos ab Origene elaboratos Eusebius et Pamphilius vulgaverunt; totusque orbis hac inter se trifaria varietate compugnat. Et certe Origenes non solum exempla composuit quatuor editionum, e regione singula verba describens, ut unus dissentiens statim, caeteris inter se consentientibus, arguatur;", + "candidate_score": 0.679871, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_15_17", + "bdc_text": "autem autem , omnium doctorum iudicio est , quae proxime ad Lutheri et similium linguam Germanicam accedit . Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt . ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_49", + "psc_text": "(Horat., epist. I ad August.) Nisi forte se litteras non didicisse jurabit; quos nos illi et absque juramento perfacile credimus: vel ad Apostolum confugiet profitentem: Et si imperitus sermone, non tamen scientia (I Cor. XI, 6) . Ille Hebraeis litteris eruditus, et ad pedes doctus Gamalielis, quem non erubescit, jam Apostolicae dignitatis, magistrum dicere, Graecam facundiam contemnebat, vel certe, quod erat humilitatis, dissimulabat: ut praedicatio ejus, non in persuasione 473 verborum, sed in signorum virtute consisteret: spernens alienas opes, qui in suis dives erat: quamquam ad imperitum, et per singulas instar tui sententias corruentem, numquam pro tribunali Festus diceret: Insanis, Paule: insanis: multae te litterae ad insaniam convertunt (Act. XXVI, 24) . Tu qui in Latinis mussitas, et testudineo gradu moveris potius, quam incedis: vel Graece debes scribere, ut apud homines Graeci sermonis ignaros, aliena scire videaris: vel si Latina tentaveris, ante audire Grammaticum, ferulae manum subtrahere, et inter parvulos", + "candidate_score": 0.678359, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_15_17", + "bdc_text": "autem autem , omnium doctorum iudicio est , quae proxime ad Lutheri et similium linguam Germanicam accedit . Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt . ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_191", + "psc_text": "pura, et ut ab eis in Graecum versa est, editio permaneret, superflue me, mi Chromati, episcoporum sanctissime atque doctissime, impelleres, ut tibi Hebraea volumina Latino sermone transferrem. Quod enim semel aures hominum occupaverat, et nascentis Ecclesiae roboraverat fidem, 522 justum erat etiam nostro silentio comprobari. Nunc vero quum pro varietate regionum diversa ferantur exemplaria, et germana illa antiquaque translatio corrupta sit, atque violata, nostri arbitrii putas, aut ex pluribus judicare quid verum sit, aut novum opus in veteri opere cudere, illudentibusque Judaeis, cornicum, ut dicitur, oculos configere. Alexandria et Aegyptus in Septuaginta suis Hesychium laudat auctorem. Constantinopolis usque ad Antiochiam Luciani martyris exemplaria probat. Mediae inter has provinciae Palaestinos codices legunt, quos ab Origene elaboratos Eusebius et Pamphilius vulgaverunt; totusque orbis hac inter se trifaria varietate compugnat. Et certe Origenes non solum exempla composuit quatuor editionum, e regione singula verba describens, ut unus dissentiens statim, caeteris inter se consentientibus, arguatur;", + "candidate_score": 0.67784, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_19", + "bdc_text": "Nunc autem , cum fidei nostrae et doctrinae confessio recens edita sine dubio ab omnibus ubique cordatis piisque hominibus , qui aliorum praeiudiciis nondum occupati desideretur et opportunem meo iudicio , ex tali eius lectione Germanica , fructus haud contemnendus sit sperandus , statui in ea ipsa nostrae linguae dialectos et loquendi formulas peculiares , ni eius quam dixi linguae idiores mata et orthographiam convertere .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_72", + "psc_text": "quorum in Latinam linguam sententias transferebam. « Sed, dixi, qui diligens lector est, statim requiret, et dicet. Et rursus in fine, Alius vero hoc quod ait, ut ostenderet in saeculis supervenientibus abundantes divitias gratiae suae, ad illam intelligentiam transfert. » Ecce, inquies, sub diligentis lectoris persona, Origenis sententias explicasti. Fateor errorem, non debui diligentem dicere, sed blasphemum: quod si fecissem, et aliquo scissem vaticinio te istiusmodi naenias sectaturum, etiam calumniae verba vitassem. Grande crimen si Origenem diligentem dixi esse lectorem, cujus septuaginta libros interpretatus sum, quem in coelum laudibus tuli; pro quo compulsus sum ante biennium brevi libello tuis contra me praeconiis respondere ( Epistola ad Pammach. ante biennium scripta ). Ecclesiarum magistrum a me dictum esse Origenem, in tuis laudibus objicis: et putas quod pertimescere debeam, si diligentem lectorem me illum dixisse inimicus accuses. Solemus et negotiatores parcissimos, et frugi servos, et molestos paedagogos, et argutissimos fures, diligentes vocare.", + "candidate_score": 0.677231, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_11_13", + "bdc_text": "Deum praecemur , ut terierae adhuc et turbatissimae ecclesiae ipsius misericordia et spiritu , maiora indies et firmiora incrementa sumant , prohibeatque ne Sathan , qui summi eius sunt conatus sub praetextu evangelii regni sui confirmationem sanguinariamque tyrannidem inducat . Quod ad nostrae fidei consilio confessionem attinet , quam multos pios approbare scribis , non possum non consilium meum qualem cunque indicare . Saepe inter amicos , quando incidit mentio optimorum librorum , ni Helvetia Germania manice editorum , audivi viros non ex vulgo tandem sed etiam nobilitate sapientia , pietate et vidicio praestantes de Helvetica conqueri dialecto et vicio , quęstantes de Helvetios sapientia , conqueri dei .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_114", + "psc_text": "Post buccellam intravit in eum Satanas (Joan. XIII, 27) : qui ante buccellam sponte peccaverat, et nec humilitate, nec clementia Salvatoris flexus est ad poenitentiam. Unde Apostolus: Quos tradidi, inquit, Satanae, ut discant non blasphemare (I Tim. I, 20) . Et in alio loco: Tradidi hujusmodi Satanae in interitum carnis, ut spiritus salvus fiat (I Cor. V, 5) . Tradidit eos Satanae, quasi tortori ad puniendum, qui antequam traderentur, voluntate propria blasphemaverant. Et David, Ab occultis, inquit, meis munda me, Domine, et ab alienis parce servo tuo (Ps. XVIII, 13) : breviter et suae voluntatis errorem, et vitiorum incentiva significans. In Ecclesiaste quoque legimus: Si spiritus potestatem habentis ascenderit super cor tuum, locum tuum ne dimiseris (Eccles. X, 4). Ex quo liquido apparet, si dederimus ascendenti locum, nos peccasse qui dederimus, et ascendentem muros hostem non praecipitem deturbaverimus. Quod autem imprecaris fratribus, 496 hoc est, criminatoribus tuis, aeternos ignes cum", + "candidate_score": 0.677134, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_14_16", + "bdc_text": "S. fore , qui libros vestros libenter et cum fructu legerent , si formulae Helveticae et dialecti linguae nostrae , linguam suam communissimam et maximae Germaniae marti usitatissimam commutarent . autem autem , omnium doctorum iudicio est , quae proxime ad Lutheri et similium linguam Germanicam accedit . Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_49", + "psc_text": "(Horat., epist. I ad August.) Nisi forte se litteras non didicisse jurabit; quos nos illi et absque juramento perfacile credimus: vel ad Apostolum confugiet profitentem: Et si imperitus sermone, non tamen scientia (I Cor. XI, 6) . Ille Hebraeis litteris eruditus, et ad pedes doctus Gamalielis, quem non erubescit, jam Apostolicae dignitatis, magistrum dicere, Graecam facundiam contemnebat, vel certe, quod erat humilitatis, dissimulabat: ut praedicatio ejus, non in persuasione 473 verborum, sed in signorum virtute consisteret: spernens alienas opes, qui in suis dives erat: quamquam ad imperitum, et per singulas instar tui sententias corruentem, numquam pro tribunali Festus diceret: Insanis, Paule: insanis: multae te litterae ad insaniam convertunt (Act. XXVI, 24) . Tu qui in Latinis mussitas, et testudineo gradu moveris potius, quam incedis: vel Graece debes scribere, ut apud homines Graeci sermonis ignaros, aliena scire videaris: vel si Latina tentaveris, ante audire Grammaticum, ferulae manum subtrahere, et inter parvulos", + "candidate_score": 0.675546, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_16_18", + "bdc_text": "Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt . ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem . Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_196", + "psc_text": "et post multa haec addidi: « Quod illaturus sum, aequissimum est. Edidi aliquid, quod non habetur in Graeco, vel aliter habetur, quam a me versum est. Quid interpretem laniant? Interrogent Hebraeos, et ipsis auctoribus translationi meae, vel arrogent vel derogent fidem. Porro aliud est, si clausis, quod dicitur, oculis, mihi volunt maledicere, et non imitantur Graecorum studium et benevolentiam, qui post Septuaginta translatores jam Christi Evangelio coruscante, Judaeos, et Ebionitas Legis veteris interpretes, Aquilam videlicet, Symmachum et Theodotionem, curiose legunt, et per Origenis laborem ἐν ἑξαπλοῖς Ecclesiis dedicarunt: quanto magis Latini mei grati esse deberent, quod exsultantem Graeciam cernerent aliquid a se mutuari! Primum enim magnorum sumptuum est, 524 et infinitae difficultatis, exemplaria habere omnia. Denique et qui habuerint, et Hebraei sermonis ignari sunt, magis errabunt, ignorantes quis e multis verius dixerit. Quod etiam sapientissimo cuidam, nuper apud Graecos accidit, ut interdum Scripturae sensum relinquens, uniuscujuslibet [ Al. uniuscujusque] interpretis", + "candidate_score": 0.675341, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_11", + "bdc_text": "Deum praecemur , ut terierae adhuc et turbatissimae ecclesiae ipsius misericordia et spiritu , maiora indies et firmiora incrementa sumant , prohibeatque ne Sathan , qui summi eius sunt conatus sub praetextu evangelii regni sui confirmationem sanguinariamque tyrannidem inducat .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_114", + "psc_text": "Post buccellam intravit in eum Satanas (Joan. XIII, 27) : qui ante buccellam sponte peccaverat, et nec humilitate, nec clementia Salvatoris flexus est ad poenitentiam. Unde Apostolus: Quos tradidi, inquit, Satanae, ut discant non blasphemare (I Tim. I, 20) . Et in alio loco: Tradidi hujusmodi Satanae in interitum carnis, ut spiritus salvus fiat (I Cor. V, 5) . Tradidit eos Satanae, quasi tortori ad puniendum, qui antequam traderentur, voluntate propria blasphemaverant. Et David, Ab occultis, inquit, meis munda me, Domine, et ab alienis parce servo tuo (Ps. XVIII, 13) : breviter et suae voluntatis errorem, et vitiorum incentiva significans. In Ecclesiaste quoque legimus: Si spiritus potestatem habentis ascenderit super cor tuum, locum tuum ne dimiseris (Eccles. X, 4). Ex quo liquido apparet, si dederimus ascendenti locum, nos peccasse qui dederimus, et ascendentem muros hostem non praecipitem deturbaverimus. Quod autem imprecaris fratribus, 496 hoc est, criminatoribus tuis, aeternos ignes cum", + "candidate_score": 0.670247, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_19", + "bdc_text": "Nunc autem , cum fidei nostrae et doctrinae confessio recens edita sine dubio ab omnibus ubique cordatis piisque hominibus , qui aliorum praeiudiciis nondum occupati desideretur et opportunem meo iudicio , ex tali eius lectione Germanica , fructus haud contemnendus sit sperandus , statui in ea ipsa nostrae linguae dialectos et loquendi formulas peculiares , ni eius quam dixi linguae idiores mata et orthographiam convertere .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_243", + "psc_text": "nec auribus obturatis, voces recipis incantantis. Nos in Commentariis, et illis et aliis, et 541 nostram et aliorum sententiam explicavimus, aperte confitentes quae sunt haeretica, quae catholica. Hic est enim Commentariorum mos, et explanantium regula, ut opiniones in expositione varias persequantur, et quod vel sibi, vel aliis videatur, edisserant. Et hoc non solum sanctarum interpretes Scripturarum, sed saecularium quoque litterarum, explanatores faciunt, tam Latinae linguae, quam Graecae. Tu in libris περὶ Ἀρχῶν, idipsum obtendere non potes. Arguet enim te Praefatiuncula tua, in qua polliceris, detruncatis malis, et quae ab haereticis addita fuerant, optima remansisse: ut quidquid ibi vel bonum, vel malum dixeris, jam non ei imputetur, quem transfers, sed tibi qui interpretatus es; nisi forte haereticorum errores emendare debueras, et Origenis mala proferre in medium. Sed de hoc, quia nos remittis ad codicem, ante tibi respondimus, quam tua scripta legeremus. 12. Ridiculosa res et ridicula. Fides Romana praestigias non recepit.", + "candidate_score": 0.670034, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_20", + "bdc_text": "Id tamen nisi cognito , ante et perspecto tuo iudiciorum neque aggredi neque perficere volo , ac ut de hoc meo instituto censuram agere possis , hisce diebus titulum libri et praefationem in hunc Clarissimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti fidelissimo , patri suo in Christo summi a semper reverentia colendo .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_17", + "psc_text": "5. Auctor sese excusat. --Interim apud tacitum lectoris judicium purgatum me esse volui, et gravissimum inter amicos crimen refellere, ne prior laesisse videat, qui et vulneratus nequaquam contra persecutorem tela direxi; sed meo tantum vulneri admovi manum. Quem obsecro, ut absque praejudicio personarum, culpam in eum referat, qui lacessivit. Nec laesisse contentus, quasi adversus elinguem semperque taciturum, tres elucubravit libros, et ἀντιθέσεις Marcionis de meis opusculis fabricatus est. Gestit animus, et illius repente doctrinam, et meam insperatam vecordiam 462 cognoscere. Fortasse brevi tempore didicit, quod nos docere debeat; et quod illum scire nullus putabat, subitum eloquentiae flumen ostendet. Sic pater ille Deum faciat: sic magnus Iesus (Ex Virgil. lib. X Aeneid.) . Incipiat conferre manum. Quamvis libraverit accusationis suae hastas, et totis adversum nos viribus intorserit, credimus in Dominum Salvatorem, quod scuto circumdabit nos veritas ejus; et cum Psalmista cantare poterimus: Sagittae parvulorum factae sunt plagae eorum (Psal. LXIII, 8)", + "candidate_score": 0.658202, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_20", + "bdc_text": "Id tamen nisi cognito , ante et perspecto tuo iudiciorum neque aggredi neque perficere volo , ac ut de hoc meo instituto censuram agere possis , hisce diebus titulum libri et praefationem in hunc Clarissimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti fidelissimo , patri suo in Christo summi a semper reverentia colendo .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_42", + "psc_text": "diceret forsitan, non potuisse eum ignorare, quod interpretatus est, cujus Apologiam scriptam ab haeretico sub nomine martyris edidit: cujus defensionem etiam proprio volumine professus est: adversum quod in sequentibus, si dictandi spatium fuerit, disputabo. Hoc loquor, cui contradicere non potest. Si illi licet non intellexisse quod transtulit, quare mihi non liceat ignorasse libros περὶ Ἀρχῶν, quos ante non legi; et eas tantum Homilias legisse, quas transtuli, in quibus nihil esse mali, ipsius testimonium est? Sin autem contra sententiam suam nunc me in eis arguit, in quibus ante laudaverat, undique strictus tenebitur. Aut enim idcirco me haereticum hominem laudavit, quia ejusdem mecum dogmatis erat: aut nunc frustra inimicus accusat, quem prius ut orthodoxum praedicavit. Sed forsitan tunc errores meos quasi amicus tacuit; et nunc iratus profert quod prius celaverat. 15. Comment. in epist. ad Ephes. tuetur. --Quamquam non mereatur fidem inconstantia, et professae inimicitiae suspicionem habeant mendacii: tamen audacter conferam gradum,", + "candidate_score": 0.656002, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_4_6", + "bdc_text": "Mihi vero imprimis iucundum fuit , quod de d. Victorino Strigelio , optimo olim Vitebergae , amico meo , scribis . Utinam ad nos tantum virum pertrahere et aut scholae vestrae aut Basiliensi academiae , nescio quas ob causas nutanti praeficere possemus . Non enim doctus tamen est , sed mire imprimi sidenturos , et ad promovendam laboribus scholasticis , filii dei doctrinam omniaque humanitatis studia natus .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_150", + "psc_text": "de Spiritu sancto librum in Latinam linguam vertimus ( Vid. supra ). Certe hic in his, quae ab haereticis in Origenis operibus addita sunt, consentire non potuit; et in ipsis περὶ Ἀρχῶν, quos tu interpretatus es libris, breves dictavit Commentariolos, quibus non negaret ab Origene scripta, quae scripta sunt: sed nos simplices homines non posse intelligere, quae dicuntur: et quo sensu in bonam partem accipi debeant, persuadere conatur. Hoc dumtaxat de Filio, et Spiritu sancto. Caeterum in aliis dogmatibus et Eusebius, et Didymus apertissime in Origenis scita concedunt, et quod omnes Ecclesiae reprobant, catholice et pie dictum esse defendunt. 17. Rufinus de adulteratione librorum Origenis. --Videamus tamen, quibus argumentis probare nitatur Origenis ab haereticis scripta vitiata. « Clemens, inquit, Apostolorum discipulus, qui Romanae Ecclesiae post Apostolos episcopus et martyr fuit, libros edidit, qui appellantur ἀναγνωρισμὸς, id est, recognitio, in quibus quum ex persona Petri Apostoli doctrina, quasi vere apostolica in", + "candidate_score": 0.654582, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_4_6", + "bdc_text": "Mihi vero imprimis iucundum fuit , quod de d. Victorino Strigelio , optimo olim Vitebergae , amico meo , scribis . Utinam ad nos tantum virum pertrahere et aut scholae vestrae aut Basiliensi academiae , nescio quas ob causas nutanti praeficere possemus . Non enim doctus tamen est , sed mire imprimi sidenturos , et ad promovendam laboribus scholasticis , filii dei doctrinam omniaque humanitatis studia natus .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_10", + "psc_text": "errasse se jurat? Ecce objiciuntur mihi laudes ejus, et crimini datur simplicissimi amici, non simplex, nec pura laudatio. Si auctoritatem suo operi praestruebat, volens quos sequeretur ostendere, habuit in promptu Hilarium Confessorem, qui quadraginta ferme millia versuum Origenis in Job et Psalmos transtulit. Habuit Ambrosium, cujus pene omnes libri hujus sermonibus pleni sunt: et Martyrem Victorinum, qui simplicitatem suam in eo probat, dum nulli molitur insidias. De his omnibus tacet, et quasi columnis Ecclesiae praetermissis, me solum pulicem et nihili hominem per angulos consectatur. Nisi forte eadem simplicitate, qua amicum nescius accusavit, illos ignorasse se juret. Et quis ei credet viro eruditissimo, et qui tantam habeat scientiam Scriptorum veterum, maxime Graecorum, ut dum peregrina sectatur, pene sua amiserit: quod recentissimae memoriae viros et Latinos nesciat? Ex quo apparet non tam me ab eo laudatum, quam illos non accusatos: ut sive laus illa est (ut stultis persuadere conatur) sive accusatio, ut", + "candidate_score": 0.64569, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_13", + "bdc_text": "Saepe inter amicos , quando incidit mentio optimorum librorum , ni Helvetia Germania manice editorum , audivi viros non ex vulgo tandem sed etiam nobilitate sapientia , pietate et vidicio praestantes de Helvetica conqueri dialecto et vicio , quęstantes de Helvetios sapientia , conqueri dei .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_208", + "psc_text": "contra libros Porphyrii scripserim. Qui istiusmodi naenia consectatur, et Scripturae Hebraicae veritatem non vult recipere, audiat libere proclamantem: 528 Nemo enim cogitur legere, quod non vult. Ego petentibus scripsi, non fastidiosis; gratis, non invidis; studiosis, non oscitantibus. Et tamen miror quomodo Theodotionem haereticum et judaizantem legit, et qualiscumque peccatoris christiani translationem fastidit. 34. Quaeso te, amice dulcissime, qui tam curiosus es, ut etiam somnia mea noveris, omniaque quae per tot annos absque metu futurae scripsi calumniae, in accusationem vocas; ut respondeas, quomodo eorum praefationes librorum nescias, quos accusas: quae quodam vaticinio, futurae calumniae responderunt; implentes proverbium: « Prius antidotum, quam venenum. » Quid nocet ecclesiis nostra translatio? Magnis, ut scio, sumptibus redemisti Aquilae, et Symmachi, et Theodotionis, quintaeque et sextae editionis Judaicos translatores. Origenes tuus, et (ne forte queraris figurata te laude percussum) Origenes noster (nostrum voco ob eruditionem ingenii, non ob dogmatum veritatem) in omnibus libris suis post Septuaginta", + "candidate_score": 0.641511, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_8_10", + "bdc_text": "De conventu autem Erdfordiensi nihil noveram . Si verum dicere oportet , maiore multorum nostrae doctrinae nomen esse quam ipsa fui odio doctrina . Solam Antverpiensium confessionem vidi , eamque succinctam et brevem .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_150", + "psc_text": "de Spiritu sancto librum in Latinam linguam vertimus ( Vid. supra ). Certe hic in his, quae ab haereticis in Origenis operibus addita sunt, consentire non potuit; et in ipsis περὶ Ἀρχῶν, quos tu interpretatus es libris, breves dictavit Commentariolos, quibus non negaret ab Origene scripta, quae scripta sunt: sed nos simplices homines non posse intelligere, quae dicuntur: et quo sensu in bonam partem accipi debeant, persuadere conatur. Hoc dumtaxat de Filio, et Spiritu sancto. Caeterum in aliis dogmatibus et Eusebius, et Didymus apertissime in Origenis scita concedunt, et quod omnes Ecclesiae reprobant, catholice et pie dictum esse defendunt. 17. Rufinus de adulteratione librorum Origenis. --Videamus tamen, quibus argumentis probare nitatur Origenis ab haereticis scripta vitiata. « Clemens, inquit, Apostolorum discipulus, qui Romanae Ecclesiae post Apostolos episcopus et martyr fuit, libros edidit, qui appellantur ἀναγνωρισμὸς, id est, recognitio, in quibus quum ex persona Petri Apostoli doctrina, quasi vere apostolica in", + "candidate_score": 0.637635, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_8_10", + "bdc_text": "De conventu autem Erdfordiensi nihil noveram . Si verum dicere oportet , maiore multorum nostrae doctrinae nomen esse quam ipsa fui odio doctrina . Solam Antverpiensium confessionem vidi , eamque succinctam et brevem .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_10", + "psc_text": "errasse se jurat? Ecce objiciuntur mihi laudes ejus, et crimini datur simplicissimi amici, non simplex, nec pura laudatio. Si auctoritatem suo operi praestruebat, volens quos sequeretur ostendere, habuit in promptu Hilarium Confessorem, qui quadraginta ferme millia versuum Origenis in Job et Psalmos transtulit. Habuit Ambrosium, cujus pene omnes libri hujus sermonibus pleni sunt: et Martyrem Victorinum, qui simplicitatem suam in eo probat, dum nulli molitur insidias. De his omnibus tacet, et quasi columnis Ecclesiae praetermissis, me solum pulicem et nihili hominem per angulos consectatur. Nisi forte eadem simplicitate, qua amicum nescius accusavit, illos ignorasse se juret. Et quis ei credet viro eruditissimo, et qui tantam habeat scientiam Scriptorum veterum, maxime Graecorum, ut dum peregrina sectatur, pene sua amiserit: quod recentissimae memoriae viros et Latinos nesciat? Ex quo apparet non tam me ab eo laudatum, quam illos non accusatos: ut sive laus illa est (ut stultis persuadere conatur) sive accusatio, ut", + "candidate_score": 0.632155, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_17", + "bdc_text": "ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_24", + "psc_text": "Arianae factionis. --Septuaginta libros ejus, ut meus necessarius criminatur, in Latinum verteram, et multa de tomis. Numquam de opere meo fuit quaestio, numquam Roma commota est. Quid necesse erat Latinis auribus tradere, quod detestatur et Graecia, quod orbis accusat? Ego per tot annos tam multa convertens, nunquam scandalo fui. Tu ad primum et solum opus, ignotus prius, temeritate factus es nobilis. Docet ipsa Praefatio, et Pamphili martyris librum pro defensione Origenis a te esse translatum. Et hoc agis totis viribus, ut cujus fidem martyr probat, Ecclesia non refutet. Sex libros (ut ante jam dixi) Eusebius Caesariensis episcopus, Arianae quondam signifer factionis, pro Origene scripsit, latissimum et elaboratum opus; et multis testimoniis approbavit, Origenem juxta se catholicum, id est, juxta nos Arianum esse. Horum tu primum librum vertis sub nomine martyris. Et miramur, si me homunculum parvi pretii, Origenis laudatorem velis, cum martyri calumniam feceris? Paucisque testimoniis de Filio Dei et", + "candidate_score": 0.631887, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_17", + "bdc_text": "ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_72", + "psc_text": "quorum in Latinam linguam sententias transferebam. « Sed, dixi, qui diligens lector est, statim requiret, et dicet. Et rursus in fine, Alius vero hoc quod ait, ut ostenderet in saeculis supervenientibus abundantes divitias gratiae suae, ad illam intelligentiam transfert. » Ecce, inquies, sub diligentis lectoris persona, Origenis sententias explicasti. Fateor errorem, non debui diligentem dicere, sed blasphemum: quod si fecissem, et aliquo scissem vaticinio te istiusmodi naenias sectaturum, etiam calumniae verba vitassem. Grande crimen si Origenem diligentem dixi esse lectorem, cujus septuaginta libros interpretatus sum, quem in coelum laudibus tuli; pro quo compulsus sum ante biennium brevi libello tuis contra me praeconiis respondere ( Epistola ad Pammach. ante biennium scripta ). Ecclesiarum magistrum a me dictum esse Origenem, in tuis laudibus objicis: et putas quod pertimescere debeam, si diligentem lectorem me illum dixisse inimicus accuses. Solemus et negotiatores parcissimos, et frugi servos, et molestos paedagogos, et argutissimos fures, diligentes vocare.", + "candidate_score": 0.631571, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_17", + "bdc_text": "ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_0", + "psc_text": "IN LIBROS CONTRA RUFINUM ADMONITIO, Dissensionis Hieronymum inter ac Rufinum longe notior historia est, quam nostra explicatione ut indigeat. Causa mali tanti Latina versio librorum Origenis περὶ Ἀρχῶν fuit, quam presbyter Aquileiensis, sublesta utique fide, elaboraverat Romae circa annum 398. Nam ut Origeniani dogmatis venena, subdolae interpretationis fuco oblita, Latinis auribus tutius propinaret, praefationem operi praefixit, in qua Hieronymum figuratis laudibus praedicabat, veluti Adamantii opinionum fautorem, suaeque sententiae socium: ipsum vero librum ab ascriptis erroribus expurgatum opera sua jactabat. Sed cum multa essent adhuc quae christianas aures moverent, et minus catholice dicta existimarentur, Pammachius et Oceanus Hieronymo auctores fuerunt, ut germanam ipse ejus libri interpretationem vulgaret, nequaquam dissimulatis erroribus, quo se manifesto proderent; purgaretque adeo suspicionem favoris in Origenem ab aemulo injectam, ne si criminantem convincere differret, consentire illi videretur. S. Doctor datis primum Rufino litteris, amice conquestus est: deinde anno 400 Origenis ipsum librum ita ad finem vertit, ut", + "candidate_score": 0.631519, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_17", + "bdc_text": "ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_59", + "psc_text": "de Origenis libris haereticorum adulteria mentiaris: mihi non licebit disputare de verbis, et in Commentariorum opere Latinos docere, quod ab Hebraeis didici? Nisi enim et prolixum esset, et redoleret gloriolam, jam nunc tibi ostenderem, quid utilitatis habeat magistrorum limina terere, et artem ab artificibus discere: et videres quanta silva sit apud Hebraeos ambiguorum nominum atque verborum. Quae res diversae interpretationi materiam praebuit: dum unusquisque inter dubia, quod sibi consequentius [ Al. convenientius] videtur, hoc transfert. Quid ad peregrina te mitto? Revolve Aristotelem, et Alexandrum Aristotelis volumina disserentem; et quanta ambiguorum sit copia, eorum lectione cognosces: ut tandem desinas amicum tuum in eo reprehendere, quod ne per somnium quidem aliquando didicisti. 21. Commentar. ad Ephesios. Sed quia Paulinianus frater meus, de Commentariis ad Ephesios quaedam ab eo reprehensa narravit, et pauca ex his memoriae tradidit, mihique ipsa demonstravit loca, non debeo subterfugere: quaesoque lectorem, ut si paululo in proponendis et diluendis", + "candidate_score": 0.62906, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_7_9", + "bdc_text": "Acceperam aliqua etiam ex Francofurto de mutatione religionis in Germania Inferiore , sed tua de illa certius confirmarunt . De conventu autem Erdfordiensi nihil noveram . Si verum dicere oportet , maiore multorum nostrae doctrinae nomen esse quam ipsa fui odio doctrina .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_0", + "psc_text": "IN LIBROS CONTRA RUFINUM ADMONITIO, Dissensionis Hieronymum inter ac Rufinum longe notior historia est, quam nostra explicatione ut indigeat. Causa mali tanti Latina versio librorum Origenis περὶ Ἀρχῶν fuit, quam presbyter Aquileiensis, sublesta utique fide, elaboraverat Romae circa annum 398. Nam ut Origeniani dogmatis venena, subdolae interpretationis fuco oblita, Latinis auribus tutius propinaret, praefationem operi praefixit, in qua Hieronymum figuratis laudibus praedicabat, veluti Adamantii opinionum fautorem, suaeque sententiae socium: ipsum vero librum ab ascriptis erroribus expurgatum opera sua jactabat. Sed cum multa essent adhuc quae christianas aures moverent, et minus catholice dicta existimarentur, Pammachius et Oceanus Hieronymo auctores fuerunt, ut germanam ipse ejus libri interpretationem vulgaret, nequaquam dissimulatis erroribus, quo se manifesto proderent; purgaretque adeo suspicionem favoris in Origenem ab aemulo injectam, ne si criminantem convincere differret, consentire illi videretur. S. Doctor datis primum Rufino litteris, amice conquestus est: deinde anno 400 Origenis ipsum librum ita ad finem vertit, ut", + "candidate_score": 0.628993, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_17", + "bdc_text": "ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_310", + "psc_text": "qui solvi non potest. At [ Al. Aut] si errasti ut homo, priorem damna sententiam. 37. Latinos libros vertebat in Graecum Rufinus. --Sed quid facies de Apologetico tuo, quem pro Origenis scripsisti operibus? Quid de volumine Eusebii? in quo quum multa mutaveris, et, sub nomine martyris, haeretici hominis scripta transtuleris: tamen plura posuisti, quae Ecclesiasticae fidei non conveniunt. Tu etiam Latinos libros in Graecum vertis, nobis dare nostris externa prohibebis? Si in alio opere respondissem, in quo me non laeseras, videri poteram in injuriam tuam transferre quod verteras: ut te vel imperitum, vel subdolum demonstrarem. Nunc vero novum querimoniae genus: doles tibi in eo esse responsum, in quo a te accusatus sum. Dicebatur ad interpretationem tuam Roma subversa, postulabant omnes a me hujus rei remedium. Non quo ego alicujus momenti essem; sed qui petebant, me esse aliquid arbitrabantur. Tu amicus eras, qui illa transtuleras; quid me vis facere? Obedire Deo", + "candidate_score": 0.628085, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_17", + "bdc_text": "ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_202", + "psc_text": "transferrem. Aiebas enim te magis interpretum varietate turbari, et pro amore quo laberis, vel translatione, vel judicio meo esse contentum. Unde impulsus a te, cui et quae non possum, negare non debeo, rursum me obtrectatorum latratibus tradidi, maluique te vires potius meas, quam voluntatem in amicitia quaerere. Certe confidenter dicam, et multos hujus operis testes citabo, me nihil, dumtaxat scientem, 526 de Hebraica veritate mutasse. Sicubi ergo editio mea a veteribus discrepat, interroga quemlibet Hebraeorum, et liquido pervidebis, me ab aemulis frustra lacerari, qui malunt contemnere videri praeclara, quam discere. Perversissimi homines: nam cum novas semper expetant voluptates, et gulae eorum vicina maria non sufficiant, cur in solo studio Scripturarum veteri sapore contenti sunt? Nec hoc dico quod praecessores meos mordeam, aut quidquam de his arbitrer detrahendum, quorum translationem diligentissime emendatam olim meae linguae hominibus dedi: sed quod aliud sit in ecclesiis Christi credentium Psalmos legere, aliud Judaeis singula verba", + "candidate_score": 0.627757, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_17", + "bdc_text": "ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_309", + "psc_text": "Consona omnes voce poscebant, ut Origenis versutias 563 proderem, ut [ Al. et] venena haereticorum Romanis auribus cavenda monstrarem. Quid hoc ad injuriam tuam pertinet? Num solus interpretatus es istos libros, et alios hujus operis non habes participes? Numquid et tu de Septuaginta interpretibus es, ut post editionem tuam aliis transferre non liceat? Ecce et ego multos, ut dicis, libellos de Graeco in Latinum transtuli: habes potestatem et tu rursum eos vertendi, ut volueris; et bona enim et mala suo imputantur auctori. Quod et in te fieret, nisi dixisses te amputasse haeretica et optima transtulisse. Hic est enim nodus tuus, qui solvi non potest. At [ Al. Aut] si errasti ut homo, priorem damna sententiam. 37. Latinos libros vertebat in Graecum Rufinus. --Sed quid facies de Apologetico tuo, quem pro Origenis scripsisti operibus? Quid de volumine Eusebii? in quo quum multa mutaveris, et, sub nomine martyris, haeretici hominis scripta transtuleris:", + "candidate_score": 0.627466, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_7_9", + "bdc_text": "Acceperam aliqua etiam ex Francofurto de mutatione religionis in Germania Inferiore , sed tua de illa certius confirmarunt . De conventu autem Erdfordiensi nihil noveram . Si verum dicere oportet , maiore multorum nostrae doctrinae nomen esse quam ipsa fui odio doctrina .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_24", + "psc_text": "Arianae factionis. --Septuaginta libros ejus, ut meus necessarius criminatur, in Latinum verteram, et multa de tomis. Numquam de opere meo fuit quaestio, numquam Roma commota est. Quid necesse erat Latinis auribus tradere, quod detestatur et Graecia, quod orbis accusat? Ego per tot annos tam multa convertens, nunquam scandalo fui. Tu ad primum et solum opus, ignotus prius, temeritate factus es nobilis. Docet ipsa Praefatio, et Pamphili martyris librum pro defensione Origenis a te esse translatum. Et hoc agis totis viribus, ut cujus fidem martyr probat, Ecclesia non refutet. Sex libros (ut ante jam dixi) Eusebius Caesariensis episcopus, Arianae quondam signifer factionis, pro Origene scripsit, latissimum et elaboratum opus; et multis testimoniis approbavit, Origenem juxta se catholicum, id est, juxta nos Arianum esse. Horum tu primum librum vertis sub nomine martyris. Et miramur, si me homunculum parvi pretii, Origenis laudatorem velis, cum martyri calumniam feceris? Paucisque testimoniis de Filio Dei et", + "candidate_score": 0.626562, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_10", + "bdc_text": "Solam Antverpiensium confessionem vidi , eamque succinctam et brevem .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_65", + "psc_text": "ego peccavi (Ps. CXVIII, 67) , » et caetera his similia, quae longum est scribere. Animadverte quid dixerim: Alius vero, qui Deum justum conatur ostendere: conatur ostendere, inquam, non ostendit. Si autem in eo scandalum pateris, quare latissimam Origenis disputationem brevi sermone comprehenderim, et lectori sensum ejus aperuerim; atque ex eo tibi occultus illius videor esse sectator, quia nihil ab eo dictum praetermiserim, vide ne hoc idcirco fecerim, ut vestram calumniam declinarem, ne me diceretis quae ab eo fortiter sunt dicta, tacuisse, et illum in Graeco robustius disputare. Posui ergo omnia, licet brevius, quae in Graeco reperi, ut nihil haberent discipuli ejus novi, quod Latinorum auribus ingererent. Facilius enim nota, quam repentina contemnimus. Exposita autem interpretatione ejus, quid in fine capituli dixerimus, ausculta: « Non enim ait Apostolus, elegit nos ante constitutionem mundi, cum essemus sancti et immaculati: sed elegit nos ut essemus sancti et immaculati: hoc est, qui sancti", + "candidate_score": 0.609522, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_4", + "bdc_text": "Mihi vero imprimis iucundum fuit , quod de d. Victorino Strigelio , optimo olim Vitebergae , amico meo , scribis .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_10", + "psc_text": "errasse se jurat? Ecce objiciuntur mihi laudes ejus, et crimini datur simplicissimi amici, non simplex, nec pura laudatio. Si auctoritatem suo operi praestruebat, volens quos sequeretur ostendere, habuit in promptu Hilarium Confessorem, qui quadraginta ferme millia versuum Origenis in Job et Psalmos transtulit. Habuit Ambrosium, cujus pene omnes libri hujus sermonibus pleni sunt: et Martyrem Victorinum, qui simplicitatem suam in eo probat, dum nulli molitur insidias. De his omnibus tacet, et quasi columnis Ecclesiae praetermissis, me solum pulicem et nihili hominem per angulos consectatur. Nisi forte eadem simplicitate, qua amicum nescius accusavit, illos ignorasse se juret. Et quis ei credet viro eruditissimo, et qui tantam habeat scientiam Scriptorum veterum, maxime Graecorum, ut dum peregrina sectatur, pene sua amiserit: quod recentissimae memoriae viros et Latinos nesciat? Ex quo apparet non tam me ab eo laudatum, quam illos non accusatos: ut sive laus illa est (ut stultis persuadere conatur) sive accusatio, ut", + "candidate_score": 0.604749, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_4", + "bdc_text": "Mihi vero imprimis iucundum fuit , quod de d. Victorino Strigelio , optimo olim Vitebergae , amico meo , scribis .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_6", + "psc_text": "canum meorum ex inimicis ab ipso (Ps. LXVII, 24), cur περὶ Ἀρχῶν libros in Latinum verterim. O impudentiam singularem! accusant medicum quod venena prodiderit; ut scilicet φαρμακοπώλην suum, non innocentiae merito, sed criminis communione tueantur, quasi culpam numerus peccantium minuat, et in personis, non in rebus sit accusatio. Scribuntur contra me libri, ingeruntur omnibus audiendi; et tamen non eduntur, ut et simplicium corda percutiant, et mihi facultatem pro me auferant respondendi. Novum malitiae genus, accusare, quod prodi timeas: scribere, quod occultes. Si sunt vera quae scribit, cur publicum timuit? si falsa, cur scripsit? Olim pueri legimus: Intemperantis esse arbitror scribere quidquam, quod occultari velis (Cicero lib. I Academ. Quaest.). Rogo quis est iste dolor? Quid aestuant? quid insaniunt? Quod praeconem repuli figuratum? quod nolui me subdolo ore laudari? quod sub amici 458 nomine, inimici insidias deprehendi? Frater et collega in praefatiuncula vocor, et satis aperte exponuntur crimina mea, quid scripserim,", + "candidate_score": 0.596924, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf040", + "work_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum", + "max_score": 0.706385, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_17_19", + "bdc_text": "ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem . Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui . Nunc autem , cum fidei nostrae et doctrinae confessio recens edita sine dubio ab omnibus ubique cordatis piisque hominibus , qui aliorum praeiudiciis nondum occupati desideretur et opportunem meo iudicio , ex tali eius lectione Germanica , fructus haud contemnendus sit sperandus , statui in ea ipsa nostrae linguae dialectos et loquendi formulas peculiares , ni eius quam dixi linguae idiores mata et orthographiam convertere .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_25", + "psc_text": "Continuo id sibi poscit in Latinum verti. Nullum dicebam me usum hujuscemodi operis habuisse, et ad Latinum sermonem tricennali jam pene incuria torpuisse. Perstitit tamen deprecans qualicumque sermone notitiam sibi tantum eorum, quae cupiebat ostendi. Cumque id quo [Al. quod] potui sermone fecissem, majori desiderio accensus est ad illa ipsa plenius cognoscenda, e quibus pauca illa, quae transtuleram videbantur assumta. Excusantem me urgere vehementius cepit, et sub Dei testimonio convenire, ne sibi ad opus bonum, quae se auxilia juvare possent, denegarem. Cumque 317 vehementer insisteret, et desiderium ejus secundum Deum esse perspicerem, acquievi tandem, et interpretatus sum quidem. 12. In Praefatiunculis tamen utriusque operis et maxime in Pamphili libellum, quem primum transtuleram, exposui primum omnium fidem meam, et protestatus sum, me quidem ita credere, sicut fides catholica est. Si quid autem vel legeretur, vel interpretaretur a me, id me salva fidei meae facere ratione. In istis vero περὶ Ἀρχῶν libellis", + "candidate_score": 0.706385, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_18_20", + "bdc_text": "Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui . Nunc autem , cum fidei nostrae et doctrinae confessio recens edita sine dubio ab omnibus ubique cordatis piisque hominibus , qui aliorum praeiudiciis nondum occupati desideretur et opportunem meo iudicio , ex tali eius lectione Germanica , fructus haud contemnendus sit sperandus , statui in ea ipsa nostrae linguae dialectos et loquendi formulas peculiares , ni eius quam dixi linguae idiores mata et orthographiam convertere . Id tamen nisi cognito , ante et perspecto tuo iudiciorum neque aggredi neque perficere volo , ac ut de hoc meo instituto censuram agere possis , hisce diebus titulum libri et praefationem in hunc Clarissimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti fidelissimo , patri suo in Christo summi a semper reverentia colendo .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_25", + "psc_text": "Continuo id sibi poscit in Latinum verti. Nullum dicebam me usum hujuscemodi operis habuisse, et ad Latinum sermonem tricennali jam pene incuria torpuisse. Perstitit tamen deprecans qualicumque sermone notitiam sibi tantum eorum, quae cupiebat ostendi. Cumque id quo [Al. quod] potui sermone fecissem, majori desiderio accensus est ad illa ipsa plenius cognoscenda, e quibus pauca illa, quae transtuleram videbantur assumta. Excusantem me urgere vehementius cepit, et sub Dei testimonio convenire, ne sibi ad opus bonum, quae se auxilia juvare possent, denegarem. Cumque 317 vehementer insisteret, et desiderium ejus secundum Deum esse perspicerem, acquievi tandem, et interpretatus sum quidem. 12. In Praefatiunculis tamen utriusque operis et maxime in Pamphili libellum, quem primum transtuleram, exposui primum omnium fidem meam, et protestatus sum, me quidem ita credere, sicut fides catholica est. Si quid autem vel legeretur, vel interpretaretur a me, id me salva fidei meae facere ratione. In istis vero περὶ Ἀρχῶν libellis", + "candidate_score": 0.702922, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_18_20", + "bdc_text": "Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui . Nunc autem , cum fidei nostrae et doctrinae confessio recens edita sine dubio ab omnibus ubique cordatis piisque hominibus , qui aliorum praeiudiciis nondum occupati desideretur et opportunem meo iudicio , ex tali eius lectione Germanica , fructus haud contemnendus sit sperandus , statui in ea ipsa nostrae linguae dialectos et loquendi formulas peculiares , ni eius quam dixi linguae idiores mata et orthographiam convertere . Id tamen nisi cognito , ante et perspecto tuo iudiciorum neque aggredi neque perficere volo , ac ut de hoc meo instituto censuram agere possis , hisce diebus titulum libri et praefationem in hunc Clarissimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti fidelissimo , patri suo in Christo summi a semper reverentia colendo .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_64", + "psc_text": "Praefatiunculam subjicis? Commentarios lege, sed illos quos designavi. Et cui hoc justum videtur, ut is qui tot libros conscripsit, in quibus omnibus pene praeconia ejus usque ad caelum fert: qui tot jam annis et lecti sunt ab omnibus et leguntur: ex quibus quamplurimi ita edocti jam de hoc mundo decesserunt, et perrexerunt ad Dominum, hanc de Origene sententiam tenentes, quam ex librorum istius assertione didicerant, et abierunt sperantes juxta hujus testimonium inventuros se eum secundum post Apostolos Ecclesiarum magistrum, 331 et ut nunc iterum scribit, invenerunt eum cum impiis haereticis et gentilibus condemnatum. Quomodo se ex contentione commutet et dicat, quia illum quem triginta fere annis continuis legens et scribens, Apostolis exaequavi, nunc haereticum pronuntio? Numquid aliquos novos ejus libros modo legit, quos ante non legerat? Sed ex his eisdem dictis, eum et tunc Apostolum, et nunc haereticum dicit, et nullo modo hoc ita fieri potuit. Aut enim tunc recte", + "candidate_score": 0.697664, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_17_19", + "bdc_text": "ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem . Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui . Nunc autem , cum fidei nostrae et doctrinae confessio recens edita sine dubio ab omnibus ubique cordatis piisque hominibus , qui aliorum praeiudiciis nondum occupati desideretur et opportunem meo iudicio , ex tali eius lectione Germanica , fructus haud contemnendus sit sperandus , statui in ea ipsa nostrae linguae dialectos et loquendi formulas peculiares , ni eius quam dixi linguae idiores mata et orthographiam convertere .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_59", + "psc_text": "capitibus expugnaverit? Sed et rei ipsius consequentia prudentem quemque satis edocet. Quod si hoc in meis literis invenisset, et vere scrupulum aliquem ex ipsa lectione cepisset, cum me, sicut ipse nosti, Romae positum haberet praesentem, continuo utique perquisisset, et ipsa ad me scripta detulisset: quippe qui usque ad ipsum [Al. illud] tempus etiam videre me, et salutare, et in oratione communicare solitus erat, contulisset sine dubio mecum de his, quibus videbatur offendi: inquisisset quomodo a me fuisset prolatum, quomodo haberetur in Graeco. 21. Certe etiam hoc gloriae sufficere sibi putasset, si visus fuisset in dictis nostris vel scriptis fecisse aliquid per se emendari. Aut si furor animi non tam emendare errorem quam proferre [Al. proferri] in publicum compulisset, sine dubio nunquam elegisset absentem lacerare, quem potuisset [Al. potuit] gravius confutare praesentem. Sed istum quia falsi conscientia deterrebat, ad me quidem [Al. tac. quidem] cujus erant scripta, quae volebat criminari, non", + "candidate_score": 0.689239, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_14_16", + "bdc_text": "S. fore , qui libros vestros libenter et cum fructu legerent , si formulae Helveticae et dialecti linguae nostrae , linguam suam communissimam et maximae Germaniae marti usitatissimam commutarent . autem autem , omnium doctorum iudicio est , quae proxime ad Lutheri et similium linguam Germanicam accedit . Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_234", + "psc_text": "Si tibi istud auctoritatis universa pariter injunxisset Ecclesia, et exigeretur a te, ut de singulis vel de omnibus judicares, nonne grave et periculosum onus, ne tibi imponeretur, excusare debueras? Nunc vero in tantum quotidiana derogandi meditatione profecimus, ut jam nec Martyribus parcamus. Sed ponamus, quod non sit Martyris libellus iste, sed cujuscunque unius de Ecclesia, nunquid suis verbis usus est, quisquis ille est Scriptor, ut meritis cedendum videatur auctoris? De ipsis Origenis voluminibus ponit exempla, et quid de singulis sentiat, non sui defensoris verbis, sed ejus ipsius, qui accusabatur, ostendit. Et sicut adversum te modo, multo meis verbis vehementiora sunt tua scripta: ita illum non excusantis auctoritas, sed sua dicta defendunt. Et ideo superflua est de auctore quaestio, ubi defensio talis est, quae assertore non egeat. 31. Sed ad illud jam nequissimum incusationis ejus caput et invidiosissimum veniendum est, imo non invidiosum, sed invidum. Ait enim, Quis prudentium, vel quis", + "candidate_score": 0.686687, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_19", + "bdc_text": "Nunc autem , cum fidei nostrae et doctrinae confessio recens edita sine dubio ab omnibus ubique cordatis piisque hominibus , qui aliorum praeiudiciis nondum occupati desideretur et opportunem meo iudicio , ex tali eius lectione Germanica , fructus haud contemnendus sit sperandus , statui in ea ipsa nostrae linguae dialectos et loquendi formulas peculiares , ni eius quam dixi linguae idiores mata et orthographiam convertere .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_234", + "psc_text": "Si tibi istud auctoritatis universa pariter injunxisset Ecclesia, et exigeretur a te, ut de singulis vel de omnibus judicares, nonne grave et periculosum onus, ne tibi imponeretur, excusare debueras? Nunc vero in tantum quotidiana derogandi meditatione profecimus, ut jam nec Martyribus parcamus. Sed ponamus, quod non sit Martyris libellus iste, sed cujuscunque unius de Ecclesia, nunquid suis verbis usus est, quisquis ille est Scriptor, ut meritis cedendum videatur auctoris? De ipsis Origenis voluminibus ponit exempla, et quid de singulis sentiat, non sui defensoris verbis, sed ejus ipsius, qui accusabatur, ostendit. Et sicut adversum te modo, multo meis verbis vehementiora sunt tua scripta: ita illum non excusantis auctoritas, sed sua dicta defendunt. Et ideo superflua est de auctore quaestio, ubi defensio talis est, quae assertore non egeat. 31. Sed ad illud jam nequissimum incusationis ejus caput et invidiosissimum veniendum est, imo non invidiosum, sed invidum. Ait enim, Quis prudentium, vel quis", + "candidate_score": 0.685997, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_15_17", + "bdc_text": "autem autem , omnium doctorum iudicio est , quae proxime ad Lutheri et similium linguam Germanicam accedit . Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt . ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_236", + "psc_text": "deest peregrinae linguae notitia. Aut iterum non continuo si scientiam quis habet Graeci sermonis, etiam voluntatem interpretandi habet. Aut etiam si habet, non statim discutiendus est ille, qui pauca interpretatus est, quare non plura, aut cur non illa, sed illa. Libertas est enim in hujuscemodi opere, et est vel in arbitrio scribentis, vel in desiderio deposcentis; et tamen de sancto Hilario dicit, et de sancto Victorino: quorum alterum interpretis titulo nihil omnino arbitror transtulisse de Graeco: alterum ipse dicit, Heliodori cujusdam Presbyteri usum scientia, ut quae ille sibi hauriret ex fonte Graecorum, ipse Latino ea sermone digereret, pro eo quod aut nihil aut parum Graece nosset. Illi ergo cur haec non fecerint, et facilis et manifesta est excusatio: de te sane mirandum est quare hoc feceris. Quid enim magis audax, vel quid amplius temerarium, libros istos interpretari Origenis, quorum jam pene omnem continentiam in aliis libris scripseras? quorum omnia jam", + "candidate_score": 0.685653, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_14_16", + "bdc_text": "S. fore , qui libros vestros libenter et cum fructu legerent , si formulae Helveticae et dialecti linguae nostrae , linguam suam communissimam et maximae Germaniae marti usitatissimam commutarent . autem autem , omnium doctorum iudicio est , quae proxime ad Lutheri et similium linguam Germanicam accedit . Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_233", + "psc_text": "Ille arceatur a bibliothecis, ille recipiatur: et iterum iste 386 ipse, qui hodie receptus est, crastino si eum alius aliquis praeter me laudaverit, ejiciatur, et cum illo ipse qui laudavit. Hic autem catholicus habeatur, etiam si aliquando videatur errasse: illi erroris venia non detur, etiam si ea dicat, quae ego dixi, et neque interpretetur quis eum, neque legat, ne quis mea furta cognoscat. Hic haereticus quidem, sed magister meus est. Et hic licet Judaeus sit, et de Synagoga Satanae conductus verba vendat ad pretium, tamen magister meus est, et praeferatur omnibus, quia apud ipsos solum [Al. solos] Scripturarum veritas permanet. Si tibi istud auctoritatis universa pariter injunxisset Ecclesia, et exigeretur a te, ut de singulis vel de omnibus judicares, nonne grave et periculosum onus, ne tibi imponeretur, excusare debueras? Nunc vero in tantum quotidiana derogandi meditatione profecimus, ut jam nec Martyribus parcamus. Sed ponamus, quod non sit Martyris libellus iste,", + "candidate_score": 0.680716, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_16_18", + "bdc_text": "Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt . ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem . Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_236", + "psc_text": "deest peregrinae linguae notitia. Aut iterum non continuo si scientiam quis habet Graeci sermonis, etiam voluntatem interpretandi habet. Aut etiam si habet, non statim discutiendus est ille, qui pauca interpretatus est, quare non plura, aut cur non illa, sed illa. Libertas est enim in hujuscemodi opere, et est vel in arbitrio scribentis, vel in desiderio deposcentis; et tamen de sancto Hilario dicit, et de sancto Victorino: quorum alterum interpretis titulo nihil omnino arbitror transtulisse de Graeco: alterum ipse dicit, Heliodori cujusdam Presbyteri usum scientia, ut quae ille sibi hauriret ex fonte Graecorum, ipse Latino ea sermone digereret, pro eo quod aut nihil aut parum Graece nosset. Illi ergo cur haec non fecerint, et facilis et manifesta est excusatio: de te sane mirandum est quare hoc feceris. Quid enim magis audax, vel quid amplius temerarium, libros istos interpretari Origenis, quorum jam pene omnem continentiam in aliis libris scripseras? quorum omnia jam", + "candidate_score": 0.679501, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_16_18", + "bdc_text": "Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt . ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem . Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_207", + "psc_text": "senectutis seria: quae si vobis libuerit, et potuero, si Dominus, ut in Latinum vertam sermonem, dederit commeatum, 376 et praetermissum prius opus explevero, tunc videre poteritis, imo per vos Romana lingua cognoscet, quantum boni et ante nescierit, et scire nunc ceperit. » 23. Ecce quae de Origene et de Ambrosio sentiat. Quod si negare voluerit hoc quod omnes sciunt, quia de sancto Ambrosio dixerit, primo ex eo convincetur, quod apud Latinos ipsius tantum, et non alterius in Lucam Commentarius fertur. Deinde scit me habere Epistolam suam, in qua hoc ipsum de aliis excusans, in illum convertit suspicionem. Verum, quia Epistola illa etiam secretiora quaedam continet, quae interim modo publicari nolo ante tempus, ex aliis adhuc his similibus approbabimus. Interim Origenis libros, ut supra diximus, in omnem admirationem extollit, et dicit, quod « si eos interpretetur, Romana lingua cognoscet quantum boni et ante nescierit et scire nunc ceperit, id est, in", + "candidate_score": 0.676451, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_16_18", + "bdc_text": "Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt . ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem . Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_61", + "psc_text": "per totam me Italiam criminari, instigare turbas, conturbare Ecclesias, aures quoque polluere sacerdotum, et in his omnibus modestia nostra tanquam conscientia abuti. Haec discipuli. Ipse vero orientalis magister, qui ad Vigilantium scribens dixerat (Epist. 61. n. 22.), « Per me Latini cognoscunt omnes Origenis bona, et ignorant mala; » istos ipsos quos ego nunc transtuleram, reinterpretatus est, et omnia quae a me vel improbabilia praetermissa fuerant, 330 inseruit, quo scilicet nunc contra sententiam suam Romani per ipsum Origenis cognoscant mala, et gnorent bona. Hinc jam non solum Origenem, sed me ipsum in suspicionem haeresis conatur adducere. Hinc emittit [Al. etiam] incessabiliter canes suos, qui me per urbes, per vicos, per iter quoque transeuntem calumniarum latratibus insectentur, et fanda adversum me omnia, atque infanda tentantur [Al. tentant]. Quid, quaeso te, sceleris admisimus, si fecimus quod fecisti? Si tamen nefarium est uti exemplis tuis, de te ipse, quid judicas? 22. Veruntamen dic", + "candidate_score": 0.67556, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_14_16", + "bdc_text": "S. fore , qui libros vestros libenter et cum fructu legerent , si formulae Helveticae et dialecti linguae nostrae , linguam suam communissimam et maximae Germaniae marti usitatissimam commutarent . autem autem , omnium doctorum iudicio est , quae proxime ad Lutheri et similium linguam Germanicam accedit . Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_236", + "psc_text": "deest peregrinae linguae notitia. Aut iterum non continuo si scientiam quis habet Graeci sermonis, etiam voluntatem interpretandi habet. Aut etiam si habet, non statim discutiendus est ille, qui pauca interpretatus est, quare non plura, aut cur non illa, sed illa. Libertas est enim in hujuscemodi opere, et est vel in arbitrio scribentis, vel in desiderio deposcentis; et tamen de sancto Hilario dicit, et de sancto Victorino: quorum alterum interpretis titulo nihil omnino arbitror transtulisse de Graeco: alterum ipse dicit, Heliodori cujusdam Presbyteri usum scientia, ut quae ille sibi hauriret ex fonte Graecorum, ipse Latino ea sermone digereret, pro eo quod aut nihil aut parum Graece nosset. Illi ergo cur haec non fecerint, et facilis et manifesta est excusatio: de te sane mirandum est quare hoc feceris. Quid enim magis audax, vel quid amplius temerarium, libros istos interpretari Origenis, quorum jam pene omnem continentiam in aliis libris scripseras? quorum omnia jam", + "candidate_score": 0.673877, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_16_18", + "bdc_text": "Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt . ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem . Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_59", + "psc_text": "capitibus expugnaverit? Sed et rei ipsius consequentia prudentem quemque satis edocet. Quod si hoc in meis literis invenisset, et vere scrupulum aliquem ex ipsa lectione cepisset, cum me, sicut ipse nosti, Romae positum haberet praesentem, continuo utique perquisisset, et ipsa ad me scripta detulisset: quippe qui usque ad ipsum [Al. illud] tempus etiam videre me, et salutare, et in oratione communicare solitus erat, contulisset sine dubio mecum de his, quibus videbatur offendi: inquisisset quomodo a me fuisset prolatum, quomodo haberetur in Graeco. 21. Certe etiam hoc gloriae sufficere sibi putasset, si visus fuisset in dictis nostris vel scriptis fecisse aliquid per se emendari. Aut si furor animi non tam emendare errorem quam proferre [Al. proferri] in publicum compulisset, sine dubio nunquam elegisset absentem lacerare, quem potuisset [Al. potuit] gravius confutare praesentem. Sed istum quia falsi conscientia deterrebat, ad me quidem [Al. tac. quidem] cujus erant scripta, quae volebat criminari, non", + "candidate_score": 0.673732, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_19", + "bdc_text": "Nunc autem , cum fidei nostrae et doctrinae confessio recens edita sine dubio ab omnibus ubique cordatis piisque hominibus , qui aliorum praeiudiciis nondum occupati desideretur et opportunem meo iudicio , ex tali eius lectione Germanica , fructus haud contemnendus sit sperandus , statui in ea ipsa nostrae linguae dialectos et loquendi formulas peculiares , ni eius quam dixi linguae idiores mata et orthographiam convertere .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_26", + "psc_text": "Praefatiunculis tamen utriusque operis et maxime in Pamphili libellum, quem primum transtuleram, exposui primum omnium fidem meam, et protestatus sum, me quidem ita credere, sicut fides catholica est. Si quid autem vel legeretur, vel interpretaretur a me, id me salva fidei meae facere ratione. In istis vero περὶ Ἀρχῶν libellis [Al. libris], etiam illud admonui, quod, cum in ipsis libris invenirentur quaedam de fide ita catholice scripta, ut Ecclesia praedicat, quaedam autem his contraria, cum de una eademque re dicantur: mihi visum sit haec [Al. et] secundum illam semper regulam proferenda, quam ipse catholicae sententiae expositione protulerat, et ea quae a semetipso invenirentur esse contraria, vel inserta ab aliis (id enim epistolae suae querimonia contestatur) abjicerem, vel certe, ut nihil aedificationis in fide habentia praeterirem. Non autem superfluum puto videri, inserere etiam ipsa loca de Praefatiunculis meis, ut nihil careat teste quod dicimus. Sane ne in legendo error sit ex", + "candidate_score": 0.670581, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_17", + "bdc_text": "ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_25", + "psc_text": "Continuo id sibi poscit in Latinum verti. Nullum dicebam me usum hujuscemodi operis habuisse, et ad Latinum sermonem tricennali jam pene incuria torpuisse. Perstitit tamen deprecans qualicumque sermone notitiam sibi tantum eorum, quae cupiebat ostendi. Cumque id quo [Al. quod] potui sermone fecissem, majori desiderio accensus est ad illa ipsa plenius cognoscenda, e quibus pauca illa, quae transtuleram videbantur assumta. Excusantem me urgere vehementius cepit, et sub Dei testimonio convenire, ne sibi ad opus bonum, quae se auxilia juvare possent, denegarem. Cumque 317 vehementer insisteret, et desiderium ejus secundum Deum esse perspicerem, acquievi tandem, et interpretatus sum quidem. 12. In Praefatiunculis tamen utriusque operis et maxime in Pamphili libellum, quem primum transtuleram, exposui primum omnium fidem meam, et protestatus sum, me quidem ita credere, sicut fides catholica est. Si quid autem vel legeretur, vel interpretaretur a me, id me salva fidei meae facere ratione. In istis vero περὶ Ἀρχῶν libellis", + "candidate_score": 0.651698, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_17", + "bdc_text": "ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_59", + "psc_text": "capitibus expugnaverit? Sed et rei ipsius consequentia prudentem quemque satis edocet. Quod si hoc in meis literis invenisset, et vere scrupulum aliquem ex ipsa lectione cepisset, cum me, sicut ipse nosti, Romae positum haberet praesentem, continuo utique perquisisset, et ipsa ad me scripta detulisset: quippe qui usque ad ipsum [Al. illud] tempus etiam videre me, et salutare, et in oratione communicare solitus erat, contulisset sine dubio mecum de his, quibus videbatur offendi: inquisisset quomodo a me fuisset prolatum, quomodo haberetur in Graeco. 21. Certe etiam hoc gloriae sufficere sibi putasset, si visus fuisset in dictis nostris vel scriptis fecisse aliquid per se emendari. Aut si furor animi non tam emendare errorem quam proferre [Al. proferri] in publicum compulisset, sine dubio nunquam elegisset absentem lacerare, quem potuisset [Al. potuit] gravius confutare praesentem. Sed istum quia falsi conscientia deterrebat, ad me quidem [Al. tac. quidem] cujus erant scripta, quae volebat criminari, non", + "candidate_score": 0.638186, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_3_5", + "bdc_text": "tuae humanitati gratias quam maximas agunt , tibique et tuis omnia fausta et foelicia praecantur . Mihi vero imprimis iucundum fuit , quod de d. Victorino Strigelio , optimo olim Vitebergae , amico meo , scribis . Utinam ad nos tantum virum pertrahere et aut scholae vestrae aut Basiliensi academiae , nescio quas ob causas nutanti praeficere possemus .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_233", + "psc_text": "Ille arceatur a bibliothecis, ille recipiatur: et iterum iste 386 ipse, qui hodie receptus est, crastino si eum alius aliquis praeter me laudaverit, ejiciatur, et cum illo ipse qui laudavit. Hic autem catholicus habeatur, etiam si aliquando videatur errasse: illi erroris venia non detur, etiam si ea dicat, quae ego dixi, et neque interpretetur quis eum, neque legat, ne quis mea furta cognoscat. Hic haereticus quidem, sed magister meus est. Et hic licet Judaeus sit, et de Synagoga Satanae conductus verba vendat ad pretium, tamen magister meus est, et praeferatur omnibus, quia apud ipsos solum [Al. solos] Scripturarum veritas permanet. Si tibi istud auctoritatis universa pariter injunxisset Ecclesia, et exigeretur a te, ut de singulis vel de omnibus judicares, nonne grave et periculosum onus, ne tibi imponeretur, excusare debueras? Nunc vero in tantum quotidiana derogandi meditatione profecimus, ut jam nec Martyribus parcamus. Sed ponamus, quod non sit Martyris libellus iste,", + "candidate_score": 0.632523, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_17", + "bdc_text": "ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_206", + "psc_text": "sex tomos illius in Matthaeum, et alios quinque in Lucam, et triginta duos in Joannem, nostrae linguae traderem, nec virium mearum, nec otii nec laboris esse perspicitis. Sed quantum apud me et auctoritas vestra et voluntas valet, praetermisi paululum Hebraicarum Quaestionum libros, ut ad arbitrium vestrum, lucrativis [Al. lucrativi] operis, haec qualiacunque sunt non mea, sed aliena dictarem; praesertim cum a sinistro oscinem [Al. oscinere] corvum audiam crocitantem, et mirum in modum de cunctarum avium ridere coloribus, cum totus ipse tenebrosus sit. Fateor itaque antequam ille objiciat, Origenem in his Tractatibus quasi puerum talis ludere. Alia sunt virilia ejus, et senectutis seria: quae si vobis libuerit, et potuero, si Dominus, ut in Latinum vertam sermonem, dederit commeatum, 376 et praetermissum prius opus explevero, tunc videre poteritis, imo per vos Romana lingua cognoscet, quantum boni et ante nescierit, et scire nunc ceperit. » 23. Ecce quae de Origene et de Ambrosio", + "candidate_score": 0.631914, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_17", + "bdc_text": "ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_26", + "psc_text": "Praefatiunculis tamen utriusque operis et maxime in Pamphili libellum, quem primum transtuleram, exposui primum omnium fidem meam, et protestatus sum, me quidem ita credere, sicut fides catholica est. Si quid autem vel legeretur, vel interpretaretur a me, id me salva fidei meae facere ratione. In istis vero περὶ Ἀρχῶν libellis [Al. libris], etiam illud admonui, quod, cum in ipsis libris invenirentur quaedam de fide ita catholice scripta, ut Ecclesia praedicat, quaedam autem his contraria, cum de una eademque re dicantur: mihi visum sit haec [Al. et] secundum illam semper regulam proferenda, quam ipse catholicae sententiae expositione protulerat, et ea quae a semetipso invenirentur esse contraria, vel inserta ab aliis (id enim epistolae suae querimonia contestatur) abjicerem, vel certe, ut nihil aedificationis in fide habentia praeterirem. Non autem superfluum puto videri, inserere etiam ipsa loca de Praefatiunculis meis, ut nihil careat teste quod dicimus. Sane ne in legendo error sit ex", + "candidate_score": 0.631607, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf037", + "work_id": "022_Gennadius-Massiliensis_Vita-I-S.-Hieronymi", + "max_score": 0.698254, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_18_20", + "bdc_text": "Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui . Nunc autem , cum fidei nostrae et doctrinae confessio recens edita sine dubio ab omnibus ubique cordatis piisque hominibus , qui aliorum praeiudiciis nondum occupati desideretur et opportunem meo iudicio , ex tali eius lectione Germanica , fructus haud contemnendus sit sperandus , statui in ea ipsa nostrae linguae dialectos et loquendi formulas peculiares , ni eius quam dixi linguae idiores mata et orthographiam convertere . Id tamen nisi cognito , ante et perspecto tuo iudiciorum neque aggredi neque perficere volo , ac ut de hoc meo instituto censuram agere possis , hisce diebus titulum libri et praefationem in hunc Clarissimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti fidelissimo , patri suo in Christo summi a semper reverentia colendo .", + "psc_chunk_id": "022_Gennadius-Massiliensis_Vita-I-S.-Hieronymi_window_17", + "psc_text": "pistrinum reclusissem, et multo sudore multoque tempore coepissem anhelantia stridentiaque verba resonare, et quasi per cryptam ambulans, rarum desuper lumen aspicere, impegi novissime in Danielem, et tanto taedio affectus sum, ut desperatione subita omnem veterem laborem voluerim contemnere. Verum adhortante me viro Hebraeo, et illud mihi sua lingua crebrius ingerente, labor omnia vincit improbus, qui mihi videbar sciolus inter eos, coepi rursus discipulus esse Chaldaicus. Et ut verius fatear, usque in praesentem diem magis possum sermonem Chaldaicum legere et intelligere, quam sonare. Christi itaque gratia Hieronymus fidem adeptus, litterisque Graecis ac Latinis atque Hebraicis doctus, cuncta Hebraeorum volumina, quae in Canone continentur, ex veteri Testamento, vera Editione in linguam Latinam vertit, eaque omnia commentatus est. Danielem quoque Chaldaico sermone locutum Romano stylo descripsit. Psalterium videlicet quod a Soffronio postulatus Hieronymus ex Hebraeo Canone Latina modulatione canendum, verbum ad verbum exposuit, eumque breviter disseruit et enchiridionem appellavit. Duos libros Salomonis explanavit:", + "candidate_score": 0.698254, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_19", + "bdc_text": "Nunc autem , cum fidei nostrae et doctrinae confessio recens edita sine dubio ab omnibus ubique cordatis piisque hominibus , qui aliorum praeiudiciis nondum occupati desideretur et opportunem meo iudicio , ex tali eius lectione Germanica , fructus haud contemnendus sit sperandus , statui in ea ipsa nostrae linguae dialectos et loquendi formulas peculiares , ni eius quam dixi linguae idiores mata et orthographiam convertere .", + "psc_chunk_id": "022_Gennadius-Massiliensis_Vita-I-S.-Hieronymi_window_16", + "psc_text": "vitam. Et gratias Deo, quod de amaro semine litterarum, dulces fructus capio. Porro librum Job Hebraicis quidem litteris, sed Chaldaico quidem sermone conscriptum, cum Hieronymus verteret in Latinum, hunc qui subter adnexus est, habuit praeceptorem: Memini me, inquit, ob intelligentiam hujus voluminis, Liddeum quemdam praeceptorem, qui apud Hebraeos primus habebatur, non parvis redemisse nummis. Si ejus doctrina aliquid profecerim, nescio: hoc unum scio, non potuisse me nisi quod antea intellexeram, interpretari. Quo vero labore sudoreque Chaldaeam linguam didicerit, idem Hieronymus ita scribens, atque adfirmans dicit. Ego adolescentulus post Quintiliani et Tullii lectionem ac flores Rhetoricos, cum me in linguae hujus pistrinum reclusissem, et multo sudore multoque tempore coepissem anhelantia stridentiaque verba resonare, et quasi per cryptam ambulans, rarum desuper lumen aspicere, impegi novissime in Danielem, et tanto taedio affectus sum, ut desperatione subita omnem veterem laborem voluerim contemnere. Verum adhortante me viro Hebraeo, et illud mihi sua lingua crebrius ingerente,", + "candidate_score": 0.669949, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "028_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Ezrae", + "max_score": 0.698243, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_18_20", + "bdc_text": "Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui . Nunc autem , cum fidei nostrae et doctrinae confessio recens edita sine dubio ab omnibus ubique cordatis piisque hominibus , qui aliorum praeiudiciis nondum occupati desideretur et opportunem meo iudicio , ex tali eius lectione Germanica , fructus haud contemnendus sit sperandus , statui in ea ipsa nostrae linguae dialectos et loquendi formulas peculiares , ni eius quam dixi linguae idiores mata et orthographiam convertere . Id tamen nisi cognito , ante et perspecto tuo iudiciorum neque aggredi neque perficere volo , ac ut de hoc meo instituto censuram agere possis , hisce diebus titulum libri et praefationem in hunc Clarissimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti fidelissimo , patri suo in Christo summi a semper reverentia colendo .", + "psc_chunk_id": "028_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Ezrae_window_3", + "psc_text": "meum: et, Videbunt in quem compunxerunt; multaque alia, quae latiori operi reservamus: et quaerite ab eo ubi scripta sint. Cumque proferre non potuerit, vos legite de his exemplaribus quae nuper a nobis edita, maledicorum quotidie linguis confodiuntur. Sed ut ad compendium veniam, certe quod illaturus sum, aequissimum est. Edidi aliquid quod non habetur in Graeco, vel aliter habetur quam a me versum est? Quid interpretem laniant? interrogent Hebraeos: et ipsis auctoribus, translationi meae vel arrogent vel derogent fidem. Porro aliud est, si clausis, quod dicitur, oculis mihi volunt maledicere, et non imitantur Graecorum studium ac benevolentiam, qui post Septuaginta Translatores, jam Christi Evangelio coruscante, Judaeos et Ebionitas Legis veteris interpretes, Aquilam videlicet, et Symmachum, et Theodotionem, et curiose legunt, et per Origenis laborem in Ἐξαπλοῖς, Ecclesiis dedicarunt. Quanto magis Latini grati esse deberent, quod exsultantem cernerent Graeciam a se aliquid mutuari? Primum enim magnorum sumptuum est et infinitae difficultatis, exemplaria", + "candidate_score": 0.698243, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_17_19", + "bdc_text": "ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem . Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui . Nunc autem , cum fidei nostrae et doctrinae confessio recens edita sine dubio ab omnibus ubique cordatis piisque hominibus , qui aliorum praeiudiciis nondum occupati desideretur et opportunem meo iudicio , ex tali eius lectione Germanica , fructus haud contemnendus sit sperandus , statui in ea ipsa nostrae linguae dialectos et loquendi formulas peculiares , ni eius quam dixi linguae idiores mata et orthographiam convertere .", + "psc_chunk_id": "028_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Ezrae_window_3", + "psc_text": "meum: et, Videbunt in quem compunxerunt; multaque alia, quae latiori operi reservamus: et quaerite ab eo ubi scripta sint. Cumque proferre non potuerit, vos legite de his exemplaribus quae nuper a nobis edita, maledicorum quotidie linguis confodiuntur. Sed ut ad compendium veniam, certe quod illaturus sum, aequissimum est. Edidi aliquid quod non habetur in Graeco, vel aliter habetur quam a me versum est? Quid interpretem laniant? interrogent Hebraeos: et ipsis auctoribus, translationi meae vel arrogent vel derogent fidem. Porro aliud est, si clausis, quod dicitur, oculis mihi volunt maledicere, et non imitantur Graecorum studium ac benevolentiam, qui post Septuaginta Translatores, jam Christi Evangelio coruscante, Judaeos et Ebionitas Legis veteris interpretes, Aquilam videlicet, et Symmachum, et Theodotionem, et curiose legunt, et per Origenis laborem in Ἐξαπλοῖς, Ecclesiis dedicarunt. Quanto magis Latini grati esse deberent, quod exsultantem cernerent Graeciam a se aliquid mutuari? Primum enim magnorum sumptuum est et infinitae difficultatis, exemplaria", + "candidate_score": 0.685692, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_16_18", + "bdc_text": "Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt . ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem . Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui .", + "psc_chunk_id": "028_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Ezrae_window_3", + "psc_text": "meum: et, Videbunt in quem compunxerunt; multaque alia, quae latiori operi reservamus: et quaerite ab eo ubi scripta sint. Cumque proferre non potuerit, vos legite de his exemplaribus quae nuper a nobis edita, maledicorum quotidie linguis confodiuntur. Sed ut ad compendium veniam, certe quod illaturus sum, aequissimum est. Edidi aliquid quod non habetur in Graeco, vel aliter habetur quam a me versum est? Quid interpretem laniant? interrogent Hebraeos: et ipsis auctoribus, translationi meae vel arrogent vel derogent fidem. Porro aliud est, si clausis, quod dicitur, oculis mihi volunt maledicere, et non imitantur Graecorum studium ac benevolentiam, qui post Septuaginta Translatores, jam Christi Evangelio coruscante, Judaeos et Ebionitas Legis veteris interpretes, Aquilam videlicet, et Symmachum, et Theodotionem, et curiose legunt, et per Origenis laborem in Ἐξαπλοῖς, Ecclesiis dedicarunt. Quanto magis Latini grati esse deberent, quod exsultantem cernerent Graeciam a se aliquid mutuari? Primum enim magnorum sumptuum est et infinitae difficultatis, exemplaria", + "candidate_score": 0.676742, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium", + "max_score": 0.69682, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_18_20", + "bdc_text": "Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui . Nunc autem , cum fidei nostrae et doctrinae confessio recens edita sine dubio ab omnibus ubique cordatis piisque hominibus , qui aliorum praeiudiciis nondum occupati desideretur et opportunem meo iudicio , ex tali eius lectione Germanica , fructus haud contemnendus sit sperandus , statui in ea ipsa nostrae linguae dialectos et loquendi formulas peculiares , ni eius quam dixi linguae idiores mata et orthographiam convertere . Id tamen nisi cognito , ante et perspecto tuo iudiciorum neque aggredi neque perficere volo , ac ut de hoc meo instituto censuram agere possis , hisce diebus titulum libri et praefationem in hunc Clarissimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti fidelissimo , patri suo in Christo summi a semper reverentia colendo .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_111", + "psc_text": "loquor, qui idcirco est reservatus, ne judicio humano ignoraretur qualis ante vixisset. Ubique autem scandala, ubique schismata, ubique perfidiae sunt. Hinc illud est, ut ad professionem subscribendae fidei aliqui eorum, qui ante aliud scripserant, cogerentur. Nec queror de patientissimis viris Orientalibus episcopis, quibus suffecit post blasphemiae voluntatem coactae saltem fidei professio: gratulandum enim videtur in tanta blasphemantium episcoporum haeretica pertinacia, aliquem ex his suscipi poenitentem. Sed inter haec, o beatos vos in Domino et gloriosos, qui perfectam atque apostolicam fidem conscientiae 499 professione retinentes, conscriptas fides huc usque nescitis! Non enim eguistis littera, qui spiritu abundabatis. Neque officium manus ad scribendum desiderastis, qui quod corde a vobis credebatur, ore ad salutem profitebamini. Nec necessarium habuistis episcopi legere, quod regenerati neophyti tenebatis. Sed necessitas consuetudinem intulit, exponi fides, et expositis subscribi. Ubi enim sensus conscientiae periclitatur, illic littera postulatur. Nec sane scribi impedit, quod salutare est confiteri. 64. Hilarii fides de", + "candidate_score": 0.69682, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_15_17", + "bdc_text": "autem autem , omnium doctorum iudicio est , quae proxime ad Lutheri et similium linguam Germanicam accedit . Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt . ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_8", + "psc_text": "per litterarum exordia existimet judicandum. Iniquum est enim, non comperta usque ad finem ratione dictorum, praejudicatam sententiam ex initiis quorum causa adhuc ignoretur afferre: cum non de inchoatis ad cognoscendum, sed de absolutis ad cognitionem sit judicandum. Est enim mihi non de vobis, ut Dominus sensui meo conscius est, sed de quibusdam nimium apud se cautis et prudentibus metus, non intelligentibus per beatum Apostolum sibi, ne supersaperent, praeceptum (Rom. XII, 3): quos vereor nolle omnia ea, quorum absolutio a me in consummatione erit praestanda, cognoscere, dum verum intelligi ex iis quae absolventur evitant. Sed quisque haec legenda et cognoscenda susceperit, modum sibi atque mihi patientiae fidelis indulgeat, et usque ad absolutionem universa percenseat. Forte enim omnis hic fidei meae sermo praestabit, ut neque furtivi haeretici quod volunt fallant, et perfecti catholici quod desiderant consequantur. 7. Quid complectatur. --Obsequor igitur Charitatis Vestrae impatientissimae voluntati: et omnes fides, quae post sanctam synodum", + "candidate_score": 0.677783, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_14_16", + "bdc_text": "S. fore , qui libros vestros libenter et cum fructu legerent , si formulae Helveticae et dialecti linguae nostrae , linguam suam communissimam et maximae Germaniae marti usitatissimam commutarent . autem autem , omnium doctorum iudicio est , quae proxime ad Lutheri et similium linguam Germanicam accedit . Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_8", + "psc_text": "per litterarum exordia existimet judicandum. Iniquum est enim, non comperta usque ad finem ratione dictorum, praejudicatam sententiam ex initiis quorum causa adhuc ignoretur afferre: cum non de inchoatis ad cognoscendum, sed de absolutis ad cognitionem sit judicandum. Est enim mihi non de vobis, ut Dominus sensui meo conscius est, sed de quibusdam nimium apud se cautis et prudentibus metus, non intelligentibus per beatum Apostolum sibi, ne supersaperent, praeceptum (Rom. XII, 3): quos vereor nolle omnia ea, quorum absolutio a me in consummatione erit praestanda, cognoscere, dum verum intelligi ex iis quae absolventur evitant. Sed quisque haec legenda et cognoscenda susceperit, modum sibi atque mihi patientiae fidelis indulgeat, et usque ad absolutionem universa percenseat. Forte enim omnis hic fidei meae sermo praestabit, ut neque furtivi haeretici quod volunt fallant, et perfecti catholici quod desiderant consequantur. 7. Quid complectatur. --Obsequor igitur Charitatis Vestrae impatientissimae voluntati: et omnes fides, quae post sanctam synodum", + "candidate_score": 0.677284, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_10_12", + "bdc_text": "Solam Antverpiensium confessionem vidi , eamque succinctam et brevem . Deum praecemur , ut terierae adhuc et turbatissimae ecclesiae ipsius misericordia et spiritu , maiora indies et firmiora incrementa sumant , prohibeatque ne Sathan , qui summi eius sunt conatus sub praetextu evangelii regni sui confirmationem sanguinariamque tyrannidem inducat . Quod ad nostrae fidei consilio confessionem attinet , quam multos pios approbare scribis , non possum non consilium meum qualem cunque indicare .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_110", + "psc_text": "auctae sunt profanorum. Non peregrina loquor, neque ignorata scribo: audivi ac vidi vitia praesentium; non laicorum, sed episcoporum. Nam absque episcopo Eleusio et paucis cum eo, ex majori parte Asianae decem provinciae, intra quas consisto, vere Deum nesciunt. Atque utinam penitus nescirent; cum procliviore enim venia ignorarent, quam obtrectarent. Sed horum episcoporum dolor se intra silentium non continens, unitatem fidei hujus quaerit, quam jam pridem per alios amisit. Nam illa in primo collatae expositionis fides hanc habuit necessitatem: quia apud Sirmium per immemorem gestorum suorum dictorumque Osium novae et tamen suppuratae jam diu impietatis doctrina proruperat. Sed de eo nil loquor, qui idcirco est reservatus, ne judicio humano ignoraretur qualis ante vixisset. Ubique autem scandala, ubique schismata, ubique perfidiae sunt. Hinc illud est, ut ad professionem subscribendae fidei aliqui eorum, qui ante aliud scripserant, cogerentur. Nec queror de patientissimis viris Orientalibus episcopis, quibus suffecit post blasphemiae voluntatem coactae saltem fidei", + "candidate_score": 0.66204, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_9_11", + "bdc_text": "Si verum dicere oportet , maiore multorum nostrae doctrinae nomen esse quam ipsa fui odio doctrina . Solam Antverpiensium confessionem vidi , eamque succinctam et brevem . Deum praecemur , ut terierae adhuc et turbatissimae ecclesiae ipsius misericordia et spiritu , maiora indies et firmiora incrementa sumant , prohibeatque ne Sathan , qui summi eius sunt conatus sub praetextu evangelii regni sui confirmationem sanguinariamque tyrannidem inducat .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_110", + "psc_text": "auctae sunt profanorum. Non peregrina loquor, neque ignorata scribo: audivi ac vidi vitia praesentium; non laicorum, sed episcoporum. Nam absque episcopo Eleusio et paucis cum eo, ex majori parte Asianae decem provinciae, intra quas consisto, vere Deum nesciunt. Atque utinam penitus nescirent; cum procliviore enim venia ignorarent, quam obtrectarent. Sed horum episcoporum dolor se intra silentium non continens, unitatem fidei hujus quaerit, quam jam pridem per alios amisit. Nam illa in primo collatae expositionis fides hanc habuit necessitatem: quia apud Sirmium per immemorem gestorum suorum dictorumque Osium novae et tamen suppuratae jam diu impietatis doctrina proruperat. Sed de eo nil loquor, qui idcirco est reservatus, ne judicio humano ignoraretur qualis ante vixisset. Ubique autem scandala, ubique schismata, ubique perfidiae sunt. Hinc illud est, ut ad professionem subscribendae fidei aliqui eorum, qui ante aliud scripserant, cogerentur. Nec queror de patientissimis viris Orientalibus episcopis, quibus suffecit post blasphemiae voluntatem coactae saltem fidei", + "candidate_score": 0.658437, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_20", + "bdc_text": "Id tamen nisi cognito , ante et perspecto tuo iudiciorum neque aggredi neque perficere volo , ac ut de hoc meo instituto censuram agere possis , hisce diebus titulum libri et praefationem in hunc Clarissimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti fidelissimo , patri suo in Christo summi a semper reverentia colendo .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_111", + "psc_text": "loquor, qui idcirco est reservatus, ne judicio humano ignoraretur qualis ante vixisset. Ubique autem scandala, ubique schismata, ubique perfidiae sunt. Hinc illud est, ut ad professionem subscribendae fidei aliqui eorum, qui ante aliud scripserant, cogerentur. Nec queror de patientissimis viris Orientalibus episcopis, quibus suffecit post blasphemiae voluntatem coactae saltem fidei professio: gratulandum enim videtur in tanta blasphemantium episcoporum haeretica pertinacia, aliquem ex his suscipi poenitentem. Sed inter haec, o beatos vos in Domino et gloriosos, qui perfectam atque apostolicam fidem conscientiae 499 professione retinentes, conscriptas fides huc usque nescitis! Non enim eguistis littera, qui spiritu abundabatis. Neque officium manus ad scribendum desiderastis, qui quod corde a vobis credebatur, ore ad salutem profitebamini. Nec necessarium habuistis episcopi legere, quod regenerati neophyti tenebatis. Sed necessitas consuetudinem intulit, exponi fides, et expositis subscribi. Ubi enim sensus conscientiae periclitatur, illic littera postulatur. Nec sane scribi impedit, quod salutare est confiteri. 64. Hilarii fides de", + "candidate_score": 0.657989, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_8_10", + "bdc_text": "De conventu autem Erdfordiensi nihil noveram . Si verum dicere oportet , maiore multorum nostrae doctrinae nomen esse quam ipsa fui odio doctrina . Solam Antverpiensium confessionem vidi , eamque succinctam et brevem .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_110", + "psc_text": "auctae sunt profanorum. Non peregrina loquor, neque ignorata scribo: audivi ac vidi vitia praesentium; non laicorum, sed episcoporum. Nam absque episcopo Eleusio et paucis cum eo, ex majori parte Asianae decem provinciae, intra quas consisto, vere Deum nesciunt. Atque utinam penitus nescirent; cum procliviore enim venia ignorarent, quam obtrectarent. Sed horum episcoporum dolor se intra silentium non continens, unitatem fidei hujus quaerit, quam jam pridem per alios amisit. Nam illa in primo collatae expositionis fides hanc habuit necessitatem: quia apud Sirmium per immemorem gestorum suorum dictorumque Osium novae et tamen suppuratae jam diu impietatis doctrina proruperat. Sed de eo nil loquor, qui idcirco est reservatus, ne judicio humano ignoraretur qualis ante vixisset. Ubique autem scandala, ubique schismata, ubique perfidiae sunt. Hinc illud est, ut ad professionem subscribendae fidei aliqui eorum, qui ante aliud scripserant, cogerentur. Nec queror de patientissimis viris Orientalibus episcopis, quibus suffecit post blasphemiae voluntatem coactae saltem fidei", + "candidate_score": 0.654646, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_9_11", + "bdc_text": "Si verum dicere oportet , maiore multorum nostrae doctrinae nomen esse quam ipsa fui odio doctrina . Solam Antverpiensium confessionem vidi , eamque succinctam et brevem . Deum praecemur , ut terierae adhuc et turbatissimae ecclesiae ipsius misericordia et spiritu , maiora indies et firmiora incrementa sumant , prohibeatque ne Sathan , qui summi eius sunt conatus sub praetextu evangelii regni sui confirmationem sanguinariamque tyrannidem inducat .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_1", + "psc_text": "studiique esset, quantaque, sub occasione temporalium motuum, diabolus venenato ore atque lingua mortiferae doctrinae sibila protulisset; verens ne in tanto ac tam plurium episcoporum calamitosae impietatis vel erroris periculo, taciturnitas vestra de pollutae atque impiatae conscientiae esset desperatione suscepta (nam ignorare vobis frequenter admonitis non licebat), mihi quoque apud vos tacendum arbitrabar, dominicae sententiae admodum memor, qua post primam atque iteratam conventionem, eos, qui etiam sub testimonio 459 Ecclesiae inobedientes exsisterent, haberi sicut ethnicos publicanosque jussisset (Matth. XVIII, 15 et seqq.). 2. Galliae episcopis gratulatur ob negatam Saturnino communionem, ob damnatam Sirmii fidem. --Sed beatae fidei vestrae litteris sumptis, quarum lentitudinem ac raritatem de exsilii mei et longitudine et secreto intelligo constitisse; gratulatus sum in Domino, incontaminatos vos et illaesos ab omni contagio detestandae haereseos perstitisse, vosque comparticipes exsilii mei, in quod me Saturninus, ipsam conscientiam suam veritus, circumvento imperatore detruserat, negata ipsi usque hoc tempus toto jam triennio communione,", + "candidate_score": 0.652634, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_8_10", + "bdc_text": "De conventu autem Erdfordiensi nihil noveram . Si verum dicere oportet , maiore multorum nostrae doctrinae nomen esse quam ipsa fui odio doctrina . Solam Antverpiensium confessionem vidi , eamque succinctam et brevem .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_51", + "psc_text": "errorem. 28. Decreta quo tempore edita. Qua occasione, cur. Fides subinde aliae. --Et haec quidem, Fratres carissimi, omnis quae edita est fidei doctrina, per paucos juxta universitatis modum Orientales, sub his ipsis prope diebus, quibus vos ingestam haeresim respuistis, emersit: cujus exponendae ea fuit ratio, quod unius substantiae 478 silentium decernebatur. Sed jam superioribus diversisque temporibus, multis his causis postulantibus, fides alias necesse fuerit conscribi, quae quales sint, ex ipsis intelligetur. Omnibus enim quae ab iis gesta sunt cognitis, facilius tum et plenius earum rerum, de quibus inter nos quaestio est, absolutionem religiosam et unitati congruam afferemus. Expositio ( an. 341, edita ) ecclesiasticae fidei, quae exposita est in synodo habita per Encaenias Antiochenae ecclesiae consummatae. Exposuerunt qui adfuerunt episcopi nonaginta septem, cum in suspicionem venisset unus ex episcopis quod prava sentiret. 29. « Credimus consequenter evangelicae et apostolicae traditioni in unum Deum patrem omnipotentem, cunctorum quae sunt aedificatorem et", + "candidate_score": 0.63478, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_7_9", + "bdc_text": "Acceperam aliqua etiam ex Francofurto de mutatione religionis in Germania Inferiore , sed tua de illa certius confirmarunt . De conventu autem Erdfordiensi nihil noveram . Si verum dicere oportet , maiore multorum nostrae doctrinae nomen esse quam ipsa fui odio doctrina .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_1", + "psc_text": "studiique esset, quantaque, sub occasione temporalium motuum, diabolus venenato ore atque lingua mortiferae doctrinae sibila protulisset; verens ne in tanto ac tam plurium episcoporum calamitosae impietatis vel erroris periculo, taciturnitas vestra de pollutae atque impiatae conscientiae esset desperatione suscepta (nam ignorare vobis frequenter admonitis non licebat), mihi quoque apud vos tacendum arbitrabar, dominicae sententiae admodum memor, qua post primam atque iteratam conventionem, eos, qui etiam sub testimonio 459 Ecclesiae inobedientes exsisterent, haberi sicut ethnicos publicanosque jussisset (Matth. XVIII, 15 et seqq.). 2. Galliae episcopis gratulatur ob negatam Saturnino communionem, ob damnatam Sirmii fidem. --Sed beatae fidei vestrae litteris sumptis, quarum lentitudinem ac raritatem de exsilii mei et longitudine et secreto intelligo constitisse; gratulatus sum in Domino, incontaminatos vos et illaesos ab omni contagio detestandae haereseos perstitisse, vosque comparticipes exsilii mei, in quod me Saturninus, ipsam conscientiam suam veritus, circumvento imperatore detruserat, negata ipsi usque hoc tempus toto jam triennio communione,", + "candidate_score": 0.627678, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1", + "max_score": 0.694635, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_16_18", + "bdc_text": "Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt . ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem . Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_11", + "psc_text": "praesertim ubi ex aduerso nullus astabat, qui uerba libri eius exponendo aperire interpretem cogeret atque unde fratres non frustra mouerentur ostenderet. paucissimi quippe sunt legis periti; multitudinem autem membrorum Christi usquequaque diffusam et legis tam profundae ac multiplicis imperitam simplicis fidei pietas et spes firmissima in deo et cantascaritas sincera commendat, quae his donis praedita gratia dei se confidit a peccatis posse mundari per Iesum Christum dominum nostrum. § 4 Ad haec si forte Pelagius responderet hanc ipsam se dixisse scientiam legis, sine qua non potest homo liber esse 20 Rom. 7, 25 1 humanitate codd. VS: humana arte VxSxd 2 cetera] cuncta m. 1 FSVt 3 istorum duorum F legis] talis S idê F 4 hec FlPVS 5 posset F uerum] unde F 6 uerum] unum F 7 quod (d add. m. 2) F aiuuat m. 1 Fl iuuat FPSVd 8 defuerint codd. uerum quidem ex unde quod F", + "candidate_score": 0.694635, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_15_17", + "bdc_text": "autem autem , omnium doctorum iudicio est , quae proxime ad Lutheri et similium linguam Germanicam accedit . Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt . ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_10", + "psc_text": "sit legis scientia, id est quomodo adiuuet ad non peccandum. si eo modo, ut sine illa hoc non possit impleri, non solum Pelagius uerum respondit in iudicio, sed etiam uerum scripsit in libro; si uero eo modo, ut adiuuet quidem, si affuerit, possit tamen illud ad quod adiuuat alio modo fieri, etiamsi ista defuerit, uerum quidem respondit in iudicio, quod merito episcopis placuit, adiunariadiuuari hominem ad non peccandum legis scientia, sed non uerum scripsit in libro 'non esse hominem sine peccato, nisi qui scientiam legis habuerit', quod indiscussum iudices reliquerunt latini sermonis ignari et eius qui causam dicebat confessione contenti, praesertim ubi ex aduerso nullus astabat, qui uerba libri eius exponendo aperire interpretem cogeret atque unde fratres non frustra mouerentur ostenderet. paucissimi quippe sunt legis periti; multitudinem autem membrorum Christi usquequaque diffusam et legis tam profundae ac multiplicis imperitam simplicis fidei pietas et spes firmissima in deo et cantascaritas sincera", + "candidate_score": 0.683943, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_15_17", + "bdc_text": "autem autem , omnium doctorum iudicio est , quae proxime ad Lutheri et similium linguam Germanicam accedit . Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt . ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_14", + "psc_text": "ad ipsam remissionem ueniant peccatorum: etiam sic circumdaret eum non disputantium, sed uagientium baptizatorum multitudo innumerabilis paruulorum, qui non uerbis, sed ipsa innocentiae ueritate clamarent: quid est, quid est quod scripsisti 'non posse esse sine peccato, nisi qui scientiam legis habuerit?' ecce nos grex magnus agnorum sine peccato sumus et legis tamen scientiam non habemus! nempe isti eum saltim lingua tacente tacere compellerent aut forte etiam confiteri uel nunc se ab illa peruersitate correptum uel certe hoc se quidem et ante sensisse quod nunc in ecclesiastico dixit examine, sed eius sententiae non se circumspecta uerba posuisse et ideo fidem suam esse approbandam, librum emendandum. est enim, ut scriptum est, qui labitur in lingua et non in corde. quod si diceret uel dicat, quis eisdem uerbis incautius neglegentiusque conscriptis non facillime ignoscat, cum sententiam, quam uerba 22 Eccli. J9, 16 1 doctrina Fl a neophitis S neophitis codd. V 2 cathetizantur", + "candidate_score": 0.682607, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_16_18", + "bdc_text": "Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt . ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem . Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_14", + "psc_text": "ad ipsam remissionem ueniant peccatorum: etiam sic circumdaret eum non disputantium, sed uagientium baptizatorum multitudo innumerabilis paruulorum, qui non uerbis, sed ipsa innocentiae ueritate clamarent: quid est, quid est quod scripsisti 'non posse esse sine peccato, nisi qui scientiam legis habuerit?' ecce nos grex magnus agnorum sine peccato sumus et legis tamen scientiam non habemus! nempe isti eum saltim lingua tacente tacere compellerent aut forte etiam confiteri uel nunc se ab illa peruersitate correptum uel certe hoc se quidem et ante sensisse quod nunc in ecclesiastico dixit examine, sed eius sententiae non se circumspecta uerba posuisse et ideo fidem suam esse approbandam, librum emendandum. est enim, ut scriptum est, qui labitur in lingua et non in corde. quod si diceret uel dicat, quis eisdem uerbis incautius neglegentiusque conscriptis non facillime ignoscat, cum sententiam, quam uerba 22 Eccli. J9, 16 1 doctrina Fl a neophitis S neophitis codd. V 2 cathetizantur", + "candidate_score": 0.680525, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_15_17", + "bdc_text": "autem autem , omnium doctorum iudicio est , quae proxime ad Lutheri et similium linguam Germanicam accedit . Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt . ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_11", + "psc_text": "praesertim ubi ex aduerso nullus astabat, qui uerba libri eius exponendo aperire interpretem cogeret atque unde fratres non frustra mouerentur ostenderet. paucissimi quippe sunt legis periti; multitudinem autem membrorum Christi usquequaque diffusam et legis tam profundae ac multiplicis imperitam simplicis fidei pietas et spes firmissima in deo et cantascaritas sincera commendat, quae his donis praedita gratia dei se confidit a peccatis posse mundari per Iesum Christum dominum nostrum. § 4 Ad haec si forte Pelagius responderet hanc ipsam se dixisse scientiam legis, sine qua non potest homo liber esse 20 Rom. 7, 25 1 humanitate codd. VS: humana arte VxSxd 2 cetera] cuncta m. 1 FSVt 3 istorum duorum F legis] talis S idê F 4 hec FlPVS 5 posset F uerum] unde F 6 uerum] unum F 7 quod (d add. m. 2) F aiuuat m. 1 Fl iuuat FPSVd 8 defuerint codd. uerum quidem ex unde quod F", + "candidate_score": 0.678105, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_16_18", + "bdc_text": "Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt . ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem . Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_10", + "psc_text": "sit legis scientia, id est quomodo adiuuet ad non peccandum. si eo modo, ut sine illa hoc non possit impleri, non solum Pelagius uerum respondit in iudicio, sed etiam uerum scripsit in libro; si uero eo modo, ut adiuuet quidem, si affuerit, possit tamen illud ad quod adiuuat alio modo fieri, etiamsi ista defuerit, uerum quidem respondit in iudicio, quod merito episcopis placuit, adiunariadiuuari hominem ad non peccandum legis scientia, sed non uerum scripsit in libro 'non esse hominem sine peccato, nisi qui scientiam legis habuerit', quod indiscussum iudices reliquerunt latini sermonis ignari et eius qui causam dicebat confessione contenti, praesertim ubi ex aduerso nullus astabat, qui uerba libri eius exponendo aperire interpretem cogeret atque unde fratres non frustra mouerentur ostenderet. paucissimi quippe sunt legis periti; multitudinem autem membrorum Christi usquequaque diffusam et legis tam profundae ac multiplicis imperitam simplicis fidei pietas et spes firmissima in deo et cantascaritas sincera", + "candidate_score": 0.675799, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_16_18", + "bdc_text": "Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt . ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem . Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_15", + "psc_text": "esse approbandam, librum emendandum. est enim, ut scriptum est, qui labitur in lingua et non in corde. quod si diceret uel dicat, quis eisdem uerbis incautius neglegentiusque conscriptis non facillime ignoscat, cum sententiam, quam uerba 22 Eccli. J9, 16 1 doctrina Fl a neophitis S neophitis codd. V 2 cathetizantur LL'FF' catetizantur U cathechizantur P 3 non quidem] nunquid FV 4 illam P om. L1 5 uerumptamen F1 6 sunt om. m. 1 L' amore U 7 fideliter baptizandis FVSd legis scientiam P 8 de hac re F de hac oratione V 9 scientiam legis d scientiam dei VS scientiam legis dei F habuit VS ut tradatur S 11 si S 13 quid est (ter legitur) V 17 saltem Fl 19 corruptum S correctum susp. Ben. haec (m. 2) F, FI VS hic m. 1 F 21 circumspectata S 23 quod] qui FV2S, (m. 2 in mg.) Fl 24 si", + "candidate_score": 0.673389, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_16", + "bdc_text": "Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_11", + "psc_text": "praesertim ubi ex aduerso nullus astabat, qui uerba libri eius exponendo aperire interpretem cogeret atque unde fratres non frustra mouerentur ostenderet. paucissimi quippe sunt legis periti; multitudinem autem membrorum Christi usquequaque diffusam et legis tam profundae ac multiplicis imperitam simplicis fidei pietas et spes firmissima in deo et cantascaritas sincera commendat, quae his donis praedita gratia dei se confidit a peccatis posse mundari per Iesum Christum dominum nostrum. § 4 Ad haec si forte Pelagius responderet hanc ipsam se dixisse scientiam legis, sine qua non potest homo liber esse 20 Rom. 7, 25 1 humanitate codd. VS: humana arte VxSxd 2 cetera] cuncta m. 1 FSVt 3 istorum duorum F legis] talis S idê F 4 hec FlPVS 5 posset F uerum] unde F 6 uerum] unum F 7 quod (d add. m. 2) F aiuuat m. 1 Fl iuuat FPSVd 8 defuerint codd. uerum quidem ex unde quod F", + "candidate_score": 0.672224, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_1_3", + "bdc_text": "Rem nobis , clarissime vir et pater in Christo venerande , S. D. gratissimam facis , quod licet multitudine negocio , assidue obrutus , nihilominus tamen , quae et assidua nostra vota sit , animare et debitam gratiarum actionem apud deum promovere possunt , amice et paterne communicas . Quare non ipse tantum sed illi quoque , quos nova , quae misisti , cognoscere volui . tuae humanitati gratias quam maximas agunt , tibique et tuis omnia fausta et foelicia praecantur .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_176", + "psc_text": "pater. sane ea diligentia uentilasse sanctitatem tuam textum eiusdem libelli reperimus, ut ad singulos apices responsa reddita stupeamus, siue in his quae refutare, detestari ac fugere deceat christianum siue in illis in quibus non satis inuenitur errasse, quamuis nescio qua calliditate in ipsis quoque gratiam dei credidit supprimendam. sed unum est quod nos in tanto beneficio afficit, quia tarde hoc tam praeclarum gratiae dei munus effulsit, siquidem contigit absentes fieri quosdam, quorum caecitati ista tam perspicuae ueritatis illustratio deberetur, ad quos etsi tardius non diffidimus propitio deo eandem gratiam peruenire, qui uult omnes homines saluos fieri et ad agnitionem ueritatis uenire. nos uero, etsi olim spiritu caritatis, qui in te est, docti subiectionem eius abiecerimus erroris, in hoc etiam nunc gratias agimus, quod haec quae ante credidimus nunc aliis aperire 4 cf. libr. De nat. et gratia 7 Ep. 168 (cf. XXXIII 741 M.j 10 Ps. 106, 20 22 I", + "candidate_score": 0.670766, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_0_2", + "bdc_text": "64 . Rem nobis , clarissime vir et pater in Christo venerande , S. D. gratissimam facis , quod licet multitudine negocio , assidue obrutus , nihilominus tamen , quae et assidua nostra vota sit , animare et debitam gratiarum actionem apud deum promovere possunt , amice et paterne communicas . Quare non ipse tantum sed illi quoque , quos nova , quae misisti , cognoscere volui .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_176", + "psc_text": "pater. sane ea diligentia uentilasse sanctitatem tuam textum eiusdem libelli reperimus, ut ad singulos apices responsa reddita stupeamus, siue in his quae refutare, detestari ac fugere deceat christianum siue in illis in quibus non satis inuenitur errasse, quamuis nescio qua calliditate in ipsis quoque gratiam dei credidit supprimendam. sed unum est quod nos in tanto beneficio afficit, quia tarde hoc tam praeclarum gratiae dei munus effulsit, siquidem contigit absentes fieri quosdam, quorum caecitati ista tam perspicuae ueritatis illustratio deberetur, ad quos etsi tardius non diffidimus propitio deo eandem gratiam peruenire, qui uult omnes homines saluos fieri et ad agnitionem ueritatis uenire. nos uero, etsi olim spiritu caritatis, qui in te est, docti subiectionem eius abiecerimus erroris, in hoc etiam nunc gratias agimus, quod haec quae ante credidimus nunc aliis aperire 4 cf. libr. De nat. et gratia 7 Ep. 168 (cf. XXXIII 741 M.j 10 Ps. 106, 20 22 I", + "candidate_score": 0.66977, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_1_3", + "bdc_text": "Rem nobis , clarissime vir et pater in Christo venerande , S. D. gratissimam facis , quod licet multitudine negocio , assidue obrutus , nihilominus tamen , quae et assidua nostra vota sit , animare et debitam gratiarum actionem apud deum promovere possunt , amice et paterne communicas . Quare non ipse tantum sed illi quoque , quos nova , quae misisti , cognoscere volui . tuae humanitati gratias quam maximas agunt , tibique et tuis omnia fausta et foelicia praecantur .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_183", + "psc_text": "Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem. quae in Christo est, consequendam debemus quodam modo liberam seruitutem. dixi dilectissimum, quod et nunc dico et si iratus fuerit, adhuc dicam, quoniam nisi erga eum dilectionem tenuero, illo irascente ipse mihi magis nocebo. dixi desiderantissimum, quoniam ualde cupiebam cum praesente aliquid colloqui; iam enim audieram contra gratiam, qua iustificamur, quando hinc aliqua commemoratio fieret, aperta eum contentione conari. denique litterarum ipsarum breuis 1 ubi, cum] ubicumque m. 1 F ubi cum forte m. 1 P dolore FFlVS o 3 uingeat F 4 in hoc] nichil F i h' iudi L in huiusmodi e 8 atque] uel eti§ V 9", + "candidate_score": 0.667767, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_10_12", + "bdc_text": "Solam Antverpiensium confessionem vidi , eamque succinctam et brevem . Deum praecemur , ut terierae adhuc et turbatissimae ecclesiae ipsius misericordia et spiritu , maiora indies et firmiora incrementa sumant , prohibeatque ne Sathan , qui summi eius sunt conatus sub praetextu evangelii regni sui confirmationem sanguinariamque tyrannidem inducat . Quod ad nostrae fidei consilio confessionem attinet , quam multos pios approbare scribis , non possum non consilium meum qualem cunque indicare .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_138", + "psc_text": "ccommendatum'. quid autem commendamus deo, nisi quae oramus ut seruet. in quibus et ipsa est fides nostra? nam quid aliud apostolo Petro dominus commendauit orando, unde illi ait: ego rogaui pro te, Petre, ne deficiat fides tua, nisi ut eius deus seruet fidem, ne temptationi cedendo deficeret? quocirca, o beate Paule, magne gratiae praedicator, dicam nec timeam — quis enim mihi minime succensebit ista dicenti quam tu, qui ea dicenda dixisti et docenda docuisti? — dicam, inquam, nec timAamtimeam: redditur quidem meritis tuis corona sua, sed dei dona sunt merita tua. § 36 Redditur ergo debitum praemium apostolo digno, sed ipsum apostolatum indebitum gratia donauit indigno. an hoc me dixisse paenitebit? absit; eius enim testimonio ab hac inuidia defensabor nec me quisquam uocabit audacem, nisi qui fuerit ausus ipsum uocare mendacem. ipse clamat, ipse testatur, ipse, ut in se dei dona commendet nec in se ipso, sed in domino glorietur,", + "candidate_score": 0.664363, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_10_12", + "bdc_text": "Solam Antverpiensium confessionem vidi , eamque succinctam et brevem . Deum praecemur , ut terierae adhuc et turbatissimae ecclesiae ipsius misericordia et spiritu , maiora indies et firmiora incrementa sumant , prohibeatque ne Sathan , qui summi eius sunt conatus sub praetextu evangelii regni sui confirmationem sanguinariamque tyrannidem inducat . Quod ad nostrae fidei consilio confessionem attinet , quam multos pios approbare scribis , non possum non consilium meum qualem cunque indicare .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_137", + "psc_text": "huic L1 quid] quod m. 1 Fl 16 hic UFV id. VI alt. et om. FlVSd 19 consumaui LU1Fi 20 quem L1 21 si] an S 23 reddere (in mg. i) L, UFlVS reddij-e (i e.e e) JJ data FlVSd 25 ipse om. F dominum nostrum Iesum Christum. ait: cursum consummaui; sed ipse idem ait: non uolentis neque currentis, sed miserentis est dei. ait: fidem seruaui; sed idem ipse ait: scio enim cui credidi et certus sum quia potens est depositum meum seruare in illum diem, id est commendatum meum; nam codices nonnulli non habent 'depositum', sed quod est planius ccommendatum'. quid autem commendamus deo, nisi quae oramus ut seruet. in quibus et ipsa est fides nostra? nam quid aliud apostolo Petro dominus commendauit orando, unde illi ait: ego rogaui pro te, Petre, ne deficiat fides tua, nisi ut eius deus seruet fidem, ne temptationi cedendo deficeret? quocirca, o beate", + "candidate_score": 0.660525, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_16", + "bdc_text": "Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_10", + "psc_text": "sit legis scientia, id est quomodo adiuuet ad non peccandum. si eo modo, ut sine illa hoc non possit impleri, non solum Pelagius uerum respondit in iudicio, sed etiam uerum scripsit in libro; si uero eo modo, ut adiuuet quidem, si affuerit, possit tamen illud ad quod adiuuat alio modo fieri, etiamsi ista defuerit, uerum quidem respondit in iudicio, quod merito episcopis placuit, adiunariadiuuari hominem ad non peccandum legis scientia, sed non uerum scripsit in libro 'non esse hominem sine peccato, nisi qui scientiam legis habuerit', quod indiscussum iudices reliquerunt latini sermonis ignari et eius qui causam dicebat confessione contenti, praesertim ubi ex aduerso nullus astabat, qui uerba libri eius exponendo aperire interpretem cogeret atque unde fratres non frustra mouerentur ostenderet. paucissimi quippe sunt legis periti; multitudinem autem membrorum Christi usquequaque diffusam et legis tam profundae ac multiplicis imperitam simplicis fidei pietas et spes firmissima in deo et cantascaritas sincera", + "candidate_score": 0.659107, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_16", + "bdc_text": "Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_14", + "psc_text": "ad ipsam remissionem ueniant peccatorum: etiam sic circumdaret eum non disputantium, sed uagientium baptizatorum multitudo innumerabilis paruulorum, qui non uerbis, sed ipsa innocentiae ueritate clamarent: quid est, quid est quod scripsisti 'non posse esse sine peccato, nisi qui scientiam legis habuerit?' ecce nos grex magnus agnorum sine peccato sumus et legis tamen scientiam non habemus! nempe isti eum saltim lingua tacente tacere compellerent aut forte etiam confiteri uel nunc se ab illa peruersitate correptum uel certe hoc se quidem et ante sensisse quod nunc in ecclesiastico dixit examine, sed eius sententiae non se circumspecta uerba posuisse et ideo fidem suam esse approbandam, librum emendandum. est enim, ut scriptum est, qui labitur in lingua et non in corde. quod si diceret uel dicat, quis eisdem uerbis incautius neglegentiusque conscriptis non facillime ignoscat, cum sententiam, quam uerba 22 Eccli. J9, 16 1 doctrina Fl a neophitis S neophitis codd. V 2 cathetizantur", + "candidate_score": 0.655627, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_2_4", + "bdc_text": "Quare non ipse tantum sed illi quoque , quos nova , quae misisti , cognoscere volui . tuae humanitati gratias quam maximas agunt , tibique et tuis omnia fausta et foelicia praecantur . Mihi vero imprimis iucundum fuit , quod de d. Victorino Strigelio , optimo olim Vitebergae , amico meo , scribis .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_175", + "psc_text": "V suspicatnr F1 24 simulacre Lx hoc F 25 hoc FV. quibus eum ipsum recordabuntur magistrum? ecce, ut alios taceam, Timasium et Iacobum quibus oculis, qua fronte conspiciet suos, aut dilectores et aliquando discipulos, ad quos librum scripsi, ubi libro eius respondi? qui certe quemadmodum mihi rescripserint, tacendum et praetereundum non putaui, sed exemplum litterarum subter adnexui. § 48 'Domino uere beatissimo et merito uenerabili patri episcopo Augustino Timasius et Iacobus in domino salutem. Ita nos refecit et recreauit gratia dei ministrata per uerbum tuum, ut prorsus germane dicamus: misit uerbum suum et sanauit eos, domine beatissime et merito ueuerabilisuenerabilis pater. sane ea diligentia uentilasse sanctitatem tuam textum eiusdem libelli reperimus, ut ad singulos apices responsa reddita stupeamus, siue in his quae refutare, detestari ac fugere deceat christianum siue in illis in quibus non satis inuenitur errasse, quamuis nescio qua calliditate in ipsis quoque gratiam dei credidit supprimendam. sed unum", + "candidate_score": 0.627177, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf052", + "work_id": "044_Prosper-Aquitanus_Epistola-CCXXV", + "max_score": 0.693682, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_11_13", + "bdc_text": "Deum praecemur , ut terierae adhuc et turbatissimae ecclesiae ipsius misericordia et spiritu , maiora indies et firmiora incrementa sumant , prohibeatque ne Sathan , qui summi eius sunt conatus sub praetextu evangelii regni sui confirmationem sanguinariamque tyrannidem inducat . Quod ad nostrae fidei consilio confessionem attinet , quam multos pios approbare scribis , non possum non consilium meum qualem cunque indicare . Saepe inter amicos , quando incidit mentio optimorum librorum , ni Helvetia Germania manice editorum , audivi viros non ex vulgo tandem sed etiam nobilitate sapientia , pietate et vidicio praestantes de Helvetica conqueri dialecto et vicio , quęstantes de Helvetios sapientia , conqueri dei .", + "psc_chunk_id": "044_Prosper-Aquitanus_Epistola-CCXXV_window_16", + "psc_text": "Dei misericordia, et instruente nos tua Beatitudine noverimus; possumus quidem ad non credendum esse constantes, sed ad auctoritatem talia sentientium non sumus pares: quia multum nos et vitae meritis antecellunt, et aliqui eorum, adepto nuper summo sacerdotii honore, supereminent; nec facile quisquam, praeter paucos perfectae gratiae intrepidos amatores, tanto superiorum disputationibus ausus est contraire. Ex quo non solum his qui eos audiunt, verum etiam ipsis qui audiuntur, cum dignitatibus crevit periculum; dum et multos reverentia eorum aut inutili cohibet silentio, aut incurioso ducit assensu; et saluberrimum ipsis videtur, quod pene nullius contradictione reprehenditur. Unde, quia in istis Pelagianae pravitatis reliquiis non mediocris virulentiae fibra nutritur, si principium salutis male in homine collocatur; si divinae voluntati impie voluntas humana praefertur, ut ideo quis adjuvetur quia voluit, non ideo quia adjuvatur, velit; si originaliter malus receptionem boni non a summo bono, sed a semetipso inchoare male creditur; si aliunde Deo placetur, nisi", + "candidate_score": 0.693682, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis", + "max_score": 0.693656, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_11_13", + "bdc_text": "Deum praecemur , ut terierae adhuc et turbatissimae ecclesiae ipsius misericordia et spiritu , maiora indies et firmiora incrementa sumant , prohibeatque ne Sathan , qui summi eius sunt conatus sub praetextu evangelii regni sui confirmationem sanguinariamque tyrannidem inducat . Quod ad nostrae fidei consilio confessionem attinet , quam multos pios approbare scribis , non possum non consilium meum qualem cunque indicare . Saepe inter amicos , quando incidit mentio optimorum librorum , ni Helvetia Germania manice editorum , audivi viros non ex vulgo tandem sed etiam nobilitate sapientia , pietate et vidicio praestantes de Helvetica conqueri dialecto et vicio , quęstantes de Helvetios sapientia , conqueri dei .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_332", + "psc_text": "Non enim hoc quisquam potest, nisi apud se intus sonante quodam tacito clamore veritatis agnoscere. Loquitur etiam Deus in bonorum malorumque conscientia. Nam et approbare quod bene facit, et improbare quod peccat, nemo recte potest, nisi ad eadem illa in silentio cordis vel laudante vel clamante voce veritatis. Veritas autem Deus est: quae cum tam multis modis loquatur hominibus et bonis et malis (quanquam non omnes, quibus tot modis loquitur, possint quoque ejus substantiam naturamque conspicere), quis hominum potest conjiciendo aut cogitando colligere, quot et quibus modis eadem veritas loquatur Angelis, sive bonis, qui ejus ineffabili specie et pulchritudine per mirabilem charitatem contemplando perfruuntur; sive malis, qui depravati per superbiam suam, et ab ipsa veritate in inferioribus ordinati, possunt quibusdam latentibus modis vocem ejus audire, quamvis faciem videre non digni sint? CAPUT V. 5. Diabolus potuit audire vocem Dei. Quapropter, dilectissimi fratres, fideles Dei, et Catholicae matris germanissimi filii, nemo", + "candidate_score": 0.693656, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_11", + "bdc_text": "Deum praecemur , ut terierae adhuc et turbatissimae ecclesiae ipsius misericordia et spiritu , maiora indies et firmiora incrementa sumant , prohibeatque ne Sathan , qui summi eius sunt conatus sub praetextu evangelii regni sui confirmationem sanguinariamque tyrannidem inducat .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_160", + "psc_text": "Nos ea quae significant, quantum Deus adjuvat, tendamus edicere. Virga regnum significat; serpens, mortalitatem. A serpente enim homini mors propinata est. Ipsam mortem Dominus dignatus est assumere. Virga ergo veniens in terram, serpentis speciem habuit; quia regnum Dei, quod est Christus Jesus, venit ad terram. Mortalitate indutus est, quam infixit in cruce. Novit autem Sanctitas vestra quia quando populus ille in eremo cervicatus et superbus murmurasset adversus Deum, coepit morderi a serpentibus, et ipsis morsibus cadere. Misericordia sua dedit Deus remedium, quod remedium praesentem quidem sanitatem afferebat, sed futuram sapientiam praedicabat. Ait Moysi: Suspende serpentem aeneum in media eremo in ligno, et dic populo, Quicumque fuerit percussus, serpentem istum intueatur. Et percussi homines intuebantur serpentem, et sanabantur (Num. XXI, 8, 9) . Et attestatur Dominus in Evangelio tali signo. Nam cum Nicodemo loqueretur, ait: Sicut Moyses exaltavit serpentem in deserto, ita exaltari oportet Filium hominis; ut omnis qui credit in", + "candidate_score": 0.664083, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_12", + "bdc_text": "Quod ad nostrae fidei consilio confessionem attinet , quam multos pios approbare scribis , non possum non consilium meum qualem cunque indicare .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3176", + "psc_text": "Multi a nobis consilia mala petunt, consilia mentiendi, circumveniendi; putantes quia placent nobis. Sed in nomine Christi, si Domino placet quod dicimus, nullus talis nos tentavit, et invenit quod volebat in nobis. Quia si vult ipse qui nos vocavit, pastores sumus, non mercenarii. Sed quid ait Apostolus? Mihi minimum est ut a vobis judicer, aut ab humano die: sed neque ego meipsum judico. Nihil enim mihi conscius sum; sed non in hoc justificatus sum. Qui autem judicat me, Dominus est (I Cor. IV, 3, 4) . Non ideo bona est conscientia mea, quia vos illam laudatis. Quid enim laudatis, quod non videtis? ille laudet, qui videt: ille etiam corrigat, si quid ibi videt quod ejus oculos offendit. Quia et nos non dicimus perfecte nos sanos: sed tundimus pectus nostrum, et dicimus Deo, Propitius esto, ne peccem. Tamen puto, coram illo enim loquor, nihil aliud a vobis quaerens nisi salutem vestram;", + "candidate_score": 0.659336, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_9", + "bdc_text": "Si verum dicere oportet , maiore multorum nostrae doctrinae nomen esse quam ipsa fui odio doctrina .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_4007", + "psc_text": "Nescio quo autem modo id agit avaritia in cordibus hominum, ut omnes, vel ut verius et cautius dicam, pene omnes verbis eam constituant ream, et factis velint habere susceptam. Dixerunt in illam multi et multa, et magna, et gravia, et vera; et poetae et historici et oratores et philosophi, et omne litterarum et professionum genus multa dixit in avaritiam. Magnum est autem non illam habere, et multo plus est non eam habere, quam de vitiis ejus non tacere. 2. Christianis quae fugiendae avaritiae doctrina traditur. Quid autem interest inter philosophos, verbi gratia, accusantes avaritiam, et Apostolos eamdem ipsam accusantes? quid interest? Si advertamus, discimus aliquid, quod proprium non habet nisi schola Christi. Ecce quod modo commemoravi, Nihil intulimus in hunc mundum, nec auferre aliquid possumus: habentes victum et tegumentum, his contenti simus, multi dixerunt. Etiam hoc, Radix omnium malorum avaritia, fuerunt qui dicerent. Illud quod sequitur, nemo dixit illorum: Tu", + "candidate_score": 0.646334, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_10", + "bdc_text": "Solam Antverpiensium confessionem vidi , eamque succinctam et brevem .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_689", + "psc_text": "Ecce venit princeps mundi, et in me nihil inveniet (Joan. XIV, 30) . Et tamen confitetur. Sed confessor iste, laudator est, non peccator. Denique audi quid confiteatur, audi laudes: et laus ipsa salus est nostra. Quid enim confitetur Deo Patri Filius sine peccato? Confiteor tibi, inquit, Pater, Domine coeli et terrae, quia abscondisti haec a sapientibus et prudentibus, et revelasti ea parvulis (Matth. XI, 25) . Istam laudem commendavit Patris, quia abscondit haec a sapientibus et prudentibus, id est, superbis et arrogantibus; et revelavit ea parvulis, id est, infirmis et humilibus. CAPUT III. 3. Confessio peccatorum ad salutem necessaria. Sed quod verum est, est etiam salubris confessio peccatorum. Unde audivimus in Psalmo qui primo lectus est, Pone, Domine, custodiam ori meo, et ostium continentiae circum labia mea, ut non declines cor meum in verba maligna, ad excusandum excusationes in peccatis (Psal. CXL, 3 et 4) . Rogat Deum, ut custodiam", + "candidate_score": 0.607308, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "075_Gregorius-I_Moralia", + "max_score": 0.691392, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_11", + "bdc_text": "Deum praecemur , ut terierae adhuc et turbatissimae ecclesiae ipsius misericordia et spiritu , maiora indies et firmiora incrementa sumant , prohibeatque ne Sathan , qui summi eius sunt conatus sub praetextu evangelii regni sui confirmationem sanguinariamque tyrannidem inducat .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_339", + "psc_text": "Isdem ergo in manu Dei, isdem in manu est diaboli. Nam dicens: In manu tua est; cum protinus adjungit: Verumtamen animam illius serva; patenter pius adjutor innotuit, quia tenuit quem concessit, et dando non dedit, quem adversarii sui 76 jaculis ejiciens abscondit. [ Vet. III.] Satan id servare dicitur, in quod irrumpere non sinitur. --Quid est autem hoc, quod ad Satan dicitur: Animam illius serva? Quo enim pacto ille custodit, qui custodita semper irrumpere appetit? Sed servare Satan dicitur, irrumpere non audere, sicut e contrario Patrem in oratione postulamus, dicentes: Ne nos inducas in tentationem (Matth. VI, 13) . Neque enim in tentationem Dominus inducit, qui semper a tentatione subditos misericorditer protegit: sed tamen in tentationem quasi ejus inducere est, a tentationis nos illecebra non munire. Et tunc nos in tentationis laqueum non inducit, cum tentari nos ultra quam possumus non permittit. Sicut ergo Deus inducere nos in tentationem dicitur,", + "candidate_score": 0.691392, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_11_13", + "bdc_text": "Deum praecemur , ut terierae adhuc et turbatissimae ecclesiae ipsius misericordia et spiritu , maiora indies et firmiora incrementa sumant , prohibeatque ne Sathan , qui summi eius sunt conatus sub praetextu evangelii regni sui confirmationem sanguinariamque tyrannidem inducat . Quod ad nostrae fidei consilio confessionem attinet , quam multos pios approbare scribis , non possum non consilium meum qualem cunque indicare . Saepe inter amicos , quando incidit mentio optimorum librorum , ni Helvetia Germania manice editorum , audivi viros non ex vulgo tandem sed etiam nobilitate sapientia , pietate et vidicio praestantes de Helvetica conqueri dialecto et vicio , quęstantes de Helvetios sapientia , conqueri dei .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_339", + "psc_text": "Isdem ergo in manu Dei, isdem in manu est diaboli. Nam dicens: In manu tua est; cum protinus adjungit: Verumtamen animam illius serva; patenter pius adjutor innotuit, quia tenuit quem concessit, et dando non dedit, quem adversarii sui 76 jaculis ejiciens abscondit. [ Vet. III.] Satan id servare dicitur, in quod irrumpere non sinitur. --Quid est autem hoc, quod ad Satan dicitur: Animam illius serva? Quo enim pacto ille custodit, qui custodita semper irrumpere appetit? Sed servare Satan dicitur, irrumpere non audere, sicut e contrario Patrem in oratione postulamus, dicentes: Ne nos inducas in tentationem (Matth. VI, 13) . Neque enim in tentationem Dominus inducit, qui semper a tentatione subditos misericorditer protegit: sed tamen in tentationem quasi ejus inducere est, a tentationis nos illecebra non munire. Et tunc nos in tentationis laqueum non inducit, cum tentari nos ultra quam possumus non permittit. Sicut ergo Deus inducere nos in tentationem dicitur,", + "candidate_score": 0.688813, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_10_12", + "bdc_text": "Solam Antverpiensium confessionem vidi , eamque succinctam et brevem . Deum praecemur , ut terierae adhuc et turbatissimae ecclesiae ipsius misericordia et spiritu , maiora indies et firmiora incrementa sumant , prohibeatque ne Sathan , qui summi eius sunt conatus sub praetextu evangelii regni sui confirmationem sanguinariamque tyrannidem inducat . Quod ad nostrae fidei consilio confessionem attinet , quam multos pios approbare scribis , non possum non consilium meum qualem cunque indicare .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_339", + "psc_text": "Isdem ergo in manu Dei, isdem in manu est diaboli. Nam dicens: In manu tua est; cum protinus adjungit: Verumtamen animam illius serva; patenter pius adjutor innotuit, quia tenuit quem concessit, et dando non dedit, quem adversarii sui 76 jaculis ejiciens abscondit. [ Vet. III.] Satan id servare dicitur, in quod irrumpere non sinitur. --Quid est autem hoc, quod ad Satan dicitur: Animam illius serva? Quo enim pacto ille custodit, qui custodita semper irrumpere appetit? Sed servare Satan dicitur, irrumpere non audere, sicut e contrario Patrem in oratione postulamus, dicentes: Ne nos inducas in tentationem (Matth. VI, 13) . Neque enim in tentationem Dominus inducit, qui semper a tentatione subditos misericorditer protegit: sed tamen in tentationem quasi ejus inducere est, a tentationis nos illecebra non munire. Et tunc nos in tentationis laqueum non inducit, cum tentari nos ultra quam possumus non permittit. Sicut ergo Deus inducere nos in tentationem dicitur,", + "candidate_score": 0.675228, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_6_8", + "bdc_text": "Non enim doctus tamen est , sed mire imprimi sidenturos , et ad promovendam laboribus scholasticis , filii dei doctrinam omniaque humanitatis studia natus . Acceperam aliqua etiam ex Francofurto de mutatione religionis in Germania Inferiore , sed tua de illa certius confirmarunt . De conventu autem Erdfordiensi nihil noveram .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2108", + "psc_text": "ex Isai. XL, 13) . Sed quemadmodum cum panis vel vestimentum egenti tribuitur, hoc se Dominus accepisse testatur (Matth. XXV, 40), ita cum nescienti cuilibet rectum consilium datur, hoc ipse accipit, cujus ille membrum est qui eruditur. Omnes etenim fideles membra nostri Redemptoris sumus; et sicut ipse in nobis per misericordiam largitatis pascitur, ita ipse in nobis per doctrinae consilium juvatur. Scribae itaque et legis doctores, qui erudire populos ad vitam consueverant, quid aliud quam venturi Redemptoris consiliarii fuerunt? Qui tamen dum incarnatum Dominum conspicerent, consiliis suis multos ab ejus fide diviserunt, quamvis prius ad credendum incarnationis ejus mysterium per prophetarum verba multos docuisse viderentur. Et quia ille apud Deum magis in amore est, qui ad ejus amorem plurimos trahit, adhuc de eodem legis doctorum atque Pharisaeorum ordine subditur: Et quem maxime diligebam aversatus est me. Ipse enim ordo, suadente perfidia, a fide veritatis aversus est, qui prius in labore", + "candidate_score": 0.66444, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_10_12", + "bdc_text": "Solam Antverpiensium confessionem vidi , eamque succinctam et brevem . Deum praecemur , ut terierae adhuc et turbatissimae ecclesiae ipsius misericordia et spiritu , maiora indies et firmiora incrementa sumant , prohibeatque ne Sathan , qui summi eius sunt conatus sub praetextu evangelii regni sui confirmationem sanguinariamque tyrannidem inducat . Quod ad nostrae fidei consilio confessionem attinet , quam multos pios approbare scribis , non possum non consilium meum qualem cunque indicare .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_246", + "psc_text": "dicit; quia tentando ejus conscientiam penetrare non potuit. Substantiam ejus vallatam asserit, quia electos ejus invadere non praesumit. Operibus manuum ejus benedixisse Deum, et possessionem ejus excrevisse in terra queritur: quia scilicet tabescens videt, quod fides ejus in notitiam hominum, praedicantibus apostolis, multiplicatur. Possessio quippe ejus crescere dicitur, dum laborantibus praedicatoribus, fidelium quotidie numerus augetur. Haec itaque Satan Deo dixisse est, talia invidendo sensisse. Haec Satan Deo dixisse est, de his tabescendo, doluisse. Sequitur: CAPUT XXVI [ Vet. XXIV ]. VERS. 11.-- Sed extende paululum manum tuam, et tange cuncta quae possidet, nisi in faciem benedixerit tibi. 45. Ejus divinitatem tentationibus exploravit. --Quem enim tranquillitatis tempore, Dei gratia custoditum credidit, peccare posse per passionem putavit. Ac si aperte dicat: Interrogatus afflictionibus homo, et peccator agnoscitur, qui in miraculis Deus putatur, Dixit ergo Dominus ad Satan: CAPUT XXVII. VERS. 12.-- Ecce universa quae habet, in manu tua sunt: tantum in eum", + "candidate_score": 0.660823, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II", + "max_score": 0.690174, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_15_17", + "bdc_text": "autem autem , omnium doctorum iudicio est , quae proxime ad Lutheri et similium linguam Germanicam accedit . Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt . ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2089", + "psc_text": "doctori. In his ergo quae ubertim praedicat doctor, nulla elatione se efferat, ne fortasse 994 non pro sua, sed pro auditoris gratia ejus repleatur lingua; et in his quae doctor steriliter dicit, auditor non succenseat, ne fortasse doctoris lingua non pro sua, sed pro auditoris reprobatione torpescat. Pro auditoris namque gratia boni, datur etiam malis sermo doctoribus, sicut potuerunt Pharisaeis suppetere verba praedicationis, de quibus scriptum est: Omnia ergo quaecunque dixerint vobis, servate et facite; secundum vero opera eorum nolite facere (Matth. XXIII, 3) . Propter auditorum vero reprobationem bonis etiam doctoribus sermo subtrahitur, sicut ad Ezechielem contra Israel dicitur: Linguam tuam adhaerere faciam palato tuo, et eris mutus, nec quasi vir objurgans, quia domus exasperans est (Ezech. III, 26) . 83. Aliquando pro doctoris et auditorum merito vel culpa, datur aut negatur. De accepto nemo extollatur. Spem comitetur timor.---Aliquando autem sermo praedicationis propter utrosque datur, aliquando propter utrosque subtrahitur.", + "candidate_score": 0.690174, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_15_17", + "bdc_text": "autem autem , omnium doctorum iudicio est , quae proxime ad Lutheri et similium linguam Germanicam accedit . Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt . ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2090", + "psc_text": "Linguam tuam adhaerere faciam palato tuo, et eris mutus, nec quasi vir objurgans, quia domus exasperans est (Ezech. III, 26) . 83. Aliquando pro doctoris et auditorum merito vel culpa, datur aut negatur. De accepto nemo extollatur. Spem comitetur timor.---Aliquando autem sermo praedicationis propter utrosque datur, aliquando propter utrosque subtrahitur. Propter utrosque enim datur, sicut divina voce Paulo apud Corinthios dicitur: Noli timere, sed loquere (Act. XVIII, 9) . Et paulo post: Quia populus multus est mihi in hac civitate (Ibid. 10) . Propter utrosque vero subtrahitur, sicut Heli sacerdos et pravam filiorum cognovit actionem, et dignam increpationis non exercuit vocem; cum profecto futurum esset ut in mortis supplicio et istos reatus flagitii, et illum silentii poena multaret (I Reg. III, 12, seq.) . Inter haec igitur cum vel pro quo sermo detur, vel propter quem subtrahatur, ignoramus, unum est salubre remedium, nec de his quae aliis magis accepimus, nosmetipsos", + "candidate_score": 0.685269, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_14_16", + "bdc_text": "S. fore , qui libros vestros libenter et cum fructu legerent , si formulae Helveticae et dialecti linguae nostrae , linguam suam communissimam et maximae Germaniae marti usitatissimam commutarent . autem autem , omnium doctorum iudicio est , quae proxime ad Lutheri et similium linguam Germanicam accedit . Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2089", + "psc_text": "doctori. In his ergo quae ubertim praedicat doctor, nulla elatione se efferat, ne fortasse 994 non pro sua, sed pro auditoris gratia ejus repleatur lingua; et in his quae doctor steriliter dicit, auditor non succenseat, ne fortasse doctoris lingua non pro sua, sed pro auditoris reprobatione torpescat. Pro auditoris namque gratia boni, datur etiam malis sermo doctoribus, sicut potuerunt Pharisaeis suppetere verba praedicationis, de quibus scriptum est: Omnia ergo quaecunque dixerint vobis, servate et facite; secundum vero opera eorum nolite facere (Matth. XXIII, 3) . Propter auditorum vero reprobationem bonis etiam doctoribus sermo subtrahitur, sicut ad Ezechielem contra Israel dicitur: Linguam tuam adhaerere faciam palato tuo, et eris mutus, nec quasi vir objurgans, quia domus exasperans est (Ezech. III, 26) . 83. Aliquando pro doctoris et auditorum merito vel culpa, datur aut negatur. De accepto nemo extollatur. Spem comitetur timor.---Aliquando autem sermo praedicationis propter utrosque datur, aliquando propter utrosque subtrahitur.", + "candidate_score": 0.680911, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_16", + "bdc_text": "Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2753", + "psc_text": "insaniam devolvuntur, ut Deum res humanas curare non aestiment, quia ei qui quasi jure reprehenditur esse se commissos dolent. Sicque dum contra rectorem superbiunt, etiam contra judicia conditoris intumescunt; et dum pastoris sui vitam dijudicant, ipsam quoque sapientiam omnia disponentis impugnant. Saepe autem rectoris sui dictis proterve obviant, et eamdem vocis superbiam libertatem vocant. Sic quippe elatio se quasi pro libertatis rectitudine objicit, sicut saepe se et timor pro humilitate supponit. Nam sicut plerique reticent ex timore, et tamen tacere se aestimant ex humilitate, ita nonnulli loquuntur per impatientiam elationis, et tamen loqui se credunt per libertatem rectitudinis. Aliquando autem subditi proterva quae sentiunt nequaquam produnt; et hi quorum loquacitas vix compescitur, nonnunquam ex sola amaritudine intimi rancoris obmutescunt. Qui, per dolorem mentis procacitatis suae verba subtrahentes, cum male loqui soleant, pejus tacent, quia cum peccantes aliquid de correctione audiunt, indignantes etiam responsionis verba suspendunt. Cum his quando aspere agitur,", + "candidate_score": 0.665312, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_16", + "bdc_text": "Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2090", + "psc_text": "Linguam tuam adhaerere faciam palato tuo, et eris mutus, nec quasi vir objurgans, quia domus exasperans est (Ezech. III, 26) . 83. Aliquando pro doctoris et auditorum merito vel culpa, datur aut negatur. De accepto nemo extollatur. Spem comitetur timor.---Aliquando autem sermo praedicationis propter utrosque datur, aliquando propter utrosque subtrahitur. Propter utrosque enim datur, sicut divina voce Paulo apud Corinthios dicitur: Noli timere, sed loquere (Act. XVIII, 9) . Et paulo post: Quia populus multus est mihi in hac civitate (Ibid. 10) . Propter utrosque vero subtrahitur, sicut Heli sacerdos et pravam filiorum cognovit actionem, et dignam increpationis non exercuit vocem; cum profecto futurum esset ut in mortis supplicio et istos reatus flagitii, et illum silentii poena multaret (I Reg. III, 12, seq.) . Inter haec igitur cum vel pro quo sermo detur, vel propter quem subtrahatur, ignoramus, unum est salubre remedium, nec de his quae aliis magis accepimus, nosmetipsos", + "candidate_score": 0.663944, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_16", + "bdc_text": "Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_143", + "psc_text": "si aperte dicat: Ego ex me aliquid nescio; sed quidquid de veritate sentio, hoc ex ejusdem Veritatis largitate comprehendo. Vos idcirco recta non sapitis, quia hanc eamdem vestram sapientiam non Dei manui, sed vobismetipsis datis. Nam hostes sanctae Ecclesiae, si quid veri aliquando sentiunt, id propriis 565 viribus tribuunt; et tanto magis se privant superna sapientia, quanto illam quasi ex suo ingenio habere privatam volunt. Quibus aliquando datur ad judicium suum ut recte quidem aliqua sciant, sed ex ipsa hac scientia obligatiores ad poenam fiant. Unde apte subditur: CAPUT XII [Vet. VII]. VERS. 12.---Ecce vos omnes nostis, et quid sine causa vana loquimini? 19. Quibusdam datur ad judicium ut recte nonnulla sciant.---Scriptum est: Servus qui cognovit voluntatem domini sui, et non praeparavit, et non fecit secundum voluntatem ejus, vapulabit multis. Qui autem non cognovit, et non fecit digna, plagis vapulabit paucis (Luc. XII, 47) . Rursumque scriptum est: Scienti igitur", + "candidate_score": 0.661349, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_13_15", + "bdc_text": "Saepe inter amicos , quando incidit mentio optimorum librorum , ni Helvetia Germania manice editorum , audivi viros non ex vulgo tandem sed etiam nobilitate sapientia , pietate et vidicio praestantes de Helvetica conqueri dialecto et vicio , quęstantes de Helvetios sapientia , conqueri dei . S. fore , qui libros vestros libenter et cum fructu legerent , si formulae Helveticae et dialecti linguae nostrae , linguam suam communissimam et maximae Germaniae marti usitatissimam commutarent . autem autem , omnium doctorum iudicio est , quae proxime ad Lutheri et similium linguam Germanicam accedit .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2012", + "psc_text": ". Sancti igitur viri, cum se ad praedicandum parant, prius se interius virtutibus innovant, ut ad hoc quod loquendo docent, vivendo concordent. Prius sua interna considerant, atque a cunctis se vitiorum sordibus emundant, curantes summopere ut contra iram patientiae luce resplendeant, contra carnis luxuriam etiam cordis munditia fulgescant, 977 contra torporem zelo candeant, contra confusos praecipitationis motus serena gravitate rutilent, contra superbiam vera humilitate luceant, contra timorem radiis auctoritatis clarescant. Quia ergo tanta in se prius studia congerunt, quasi in conceptu sanctae praedicationis menses virtutum fiunt. Quos menses Dominus solus dinumerat, quia eadem bona in eorum cordibus non nisi qui dedit pensat. Et quia juxta mensuram virtutum effectus etiam subsequitur fructuum, recte subjungitur: CAPUT XII. IBID.---Et scisti tempus partus earum? 46. Virtutum mensuram fructus ratio sequitur.---Subaudis, Ut ego, qui dum in cogitatione virtutum menses dinumero, quando hoc quod implere appelunt parere valeant scio, quia nimirum dum cordis occulta conspicio, futurum", + "candidate_score": 0.658287, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_1", + "bdc_text": "Rem nobis , clarissime vir et pater in Christo venerande , S. D. gratissimam facis , quod licet multitudine negocio , assidue obrutus , nihilominus tamen , quae et assidua nostra vota sit , animare et debitam gratiarum actionem apud deum promovere possunt , amice et paterne communicas .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_880", + "psc_text": "sanctus tot in hoc saeculo pignoribus obstrictus, inter occupationes innumeras liber ad studium praedicationis fuit. Qui fructus terrae nunquam sine pecunia comedit, quia nimirum subditis verbum bonae admonitionis reddidit, a quibus fructus corporeae servitutis accepit. Hoc namque debet omnipotenti Deo omnis qui praeest populo, hoc qui multis, hoc qui paucioribus praeest, ut sic debita ministeria a subditis exigat, quatenus ipse etiam quid semper admonitionis debeat sollicitus attendat. Omnes namque qui sub dispensatione conditoris vicario nobis ministerio jungimur sub uno ac vero Domino, quid nobis aliud 726 nisi invicem servi sumus? Cum igitur is qui subest servit ad obsequium, restat procul dubio ut is qui praeest serviat ad verbum. Cum is qui subest jussis obtemperat, oportet ut is qui praeest curam sollicitudinis ac pietatis impendat. Sicque fit ut dum studiose nunc servire nobis invicem per charitatem nitimur, quandoque cum vero Domino communi exsultatione dominemur. [Vet. XXIV.] Sed sunt nonnulli qui in", + "candidate_score": 0.658101, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_11", + "bdc_text": "Deum praecemur , ut terierae adhuc et turbatissimae ecclesiae ipsius misericordia et spiritu , maiora indies et firmiora incrementa sumant , prohibeatque ne Sathan , qui summi eius sunt conatus sub praetextu evangelii regni sui confirmationem sanguinariamque tyrannidem inducat .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2503", + "psc_text": "subditur: CAPUT VII [Rec. VII]. VERS. 19.---In oculis ejus quasi hamo capiet eum. 14. Diabolus Christum deglutire cupiens, quasi hamo captus est.---Notandum valde est quod Scripturae suae verba misericorditer temperans Deus, modo nos asperis incitationibus terret, modo blandis consolationibus refovet, et terrorem fomentis miscet, et fomenta terrori, ut dum circa nos utrumque mira magisterii arte temperatur, nec desperate inveniamur territi, nec incaute securi. Nam cum Behemoth astutas insidias, 1085 atque effrenatas vires multiplicibus sententiis indicasset, protinus unigeniti Filii sui Redemptoris nostri commendat adventum, et quo ab illo ordine Behemoth iste sit perimendus insinuat, ut quia cor nostrum narrata illius virtute perculerat, moerorem nostrum citius indicata ejus perditione relevaret. Igitur postquam dixit: Absorbebit fluvium, et non mirabitur, et habet fiduciam quod influat Jordanis in os ejus, ipsum illico dominicae incarnationis adventum annuntiat, dicens: In oculis ejus quasi hamo capiet eum. Quis nesciat quod in hamo esca ostenditur, aculeus occultatur? Esca enim", + "candidate_score": 0.657932, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_12", + "bdc_text": "Quod ad nostrae fidei consilio confessionem attinet , quam multos pios approbare scribis , non possum non consilium meum qualem cunque indicare .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_826", + "psc_text": "Qui si tunc cum id sponte dicunt peccatores se esse veraci humilitate cognoscerent, cum arguuntur ab aliis, esse se quod confessi fuerant non negarent. Qua in re indicia verae confessionis sunt, si cum quisque se peccatorem dicit, id de se dicenti etiam alteri non contradicit. Nam quia scriptum est: Justus in principio accusator est sui (Prov. XVIII, 17) , non magis peccator, sed justus videri appetit, cum peccatorem 714 se quisque nullo arguente confitetur, sed confessionis veritatem probat, cum alter malum quod fecimus increpat. Quod si superbe defendimus, liquet quia peccatores nos ex nobis ficte dicebamus. Unde summopere curandum est ut mala quae fecimus, et sponte fateamur, et haec aliis arguentibus non negemus. Superbiae quippe vitium est ut quod de se fateri quisque quasi sua sponte dignatur, hoc sibi dici ab aliis dedignetur 34. Job in peccati confessione humilitas. Saepe gravioris certaminis est peccata confiteri quam vitare.---Beatus itaque Job quantae", + "candidate_score": 0.656341, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_6", + "bdc_text": "Non enim doctus tamen est , sed mire imprimi sidenturos , et ad promovendam laboribus scholasticis , filii dei doctrinam omniaque humanitatis studia natus .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_220", + "psc_text": "opera recta percipiant, sicut de sancta Ecclesia scriptum est; Sindonem fecit et vendidit (Prov. XXXI, 24) ; de qua et paulo post illic dicitur: Vidit quod bona est negotiatio ejus (Ibid. XXXI, 18) . Qui hoc loco institutores nisi prophetae sancti vocati sunt, qui synagogae mores ad fidem instituere curaverunt prophetando? Quorum nimirum filii sancti apostoli nuncupantur, qui ut Deum hominem crederent, ad eamdem fidem ex eorum sunt praedicatione generati. De quibus Ecclesiae per Psalmistam dicitur: Pro patribus tuis nati sunt tibi filii, constitues eos principes super omnem terram (Psal. XLIV, 17) . Sed quia repulsi apostoli a synagogae finibus sunt egressi, recte nunc dicitur: Non calcaverunt eam filii institorum. Calcarent quippe eam institorum filii, si praedicatores sancti ejusdem synagogae vitia calce virtutis premerent. Si autem institores eosdem sanctae Ecclesiae praedicatores accipimus, institorum filios pastores et doctores, qui apostolorum viam secuti sunt, nil obstat intelligi. Qui Synagogam minime calcaverunt, quia", + "candidate_score": 0.65101, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_9_11", + "bdc_text": "Si verum dicere oportet , maiore multorum nostrae doctrinae nomen esse quam ipsa fui odio doctrina . Solam Antverpiensium confessionem vidi , eamque succinctam et brevem . Deum praecemur , ut terierae adhuc et turbatissimae ecclesiae ipsius misericordia et spiritu , maiora indies et firmiora incrementa sumant , prohibeatque ne Sathan , qui summi eius sunt conatus sub praetextu evangelii regni sui confirmationem sanguinariamque tyrannidem inducat .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2238", + "psc_text": "Dei subditur: CAPUT XXXII. VERS. 24.---Fervens et fremens sorbet terram, nec reputat tubae sonare clangorem. 66. Despectis illorum conatibus, pius praedicator peccatorum conversioni semper insudat.---Primo namque peccanti homini dictum est: Terra es, et in terram ibis (Genes. III, 19) . Tubae autem clangunt, cum hujus saeculi potestates loqui sanctos terribiliter prohibent. Quia igitur praedicator zelo sancti Spiritus inflammatus, vel inter supplicia positus, quoslibet peccatores ad se trahere non desistit, fervens 1027 procul dubio terram sorbet, quia vero persecutorum minas minime formidat, clangorem tubae sonare non reputat. Tuba enim, quae discrimen belli denuntiat, quid est aliud quam vox saecularium potestatum, quae contempta resistentibus mortis certamen parat? 67. Exemplum Apostolorum, praesertim S. Pauli.---Haec a principibus sacerdotum tuba sonuerat, cum flagellatos apostolos de Deo loqui prohibebant, sicut scriptum est: Caesis denuntiaverunt, ne loquerentur in nomine Jesu (Act. V, 40) . Sed videamus quomodo equum Dei clangor tubae non terreat. Ait Petrus: Obedire oportet", + "candidate_score": 0.650271, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_6", + "bdc_text": "Non enim doctus tamen est , sed mire imprimi sidenturos , et ad promovendam laboribus scholasticis , filii dei doctrinam omniaque humanitatis studia natus .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_910", + "psc_text": "periculo innotescunt. Qui sapit, studeat esse sapiens, non videri.---Ut vero apertius ostendamus in elationis jactantia. Eliu quam turpiter defluat, formam prius ostendere boni praedicatoris debemus, quatenus ex statu hujus rectitudinis monstretur liquido tortitudo quam prava sit incurvationis. Sanctae universalis Ecclesiae spiritalis quisque praedicator in cunctis quae dicit solerti cura se inspicit, ne in eo quod recta praedicat vitio se elationis extollat; ne vita a lingua discordet; ne pacem, quam in Ecclesia nuntiat, in seipso, dum bene dicit, et male vivit, amittat. Sed studet summopere contra maledicos rumores adversantium et defendere loquendo quod vivit, et ornare vivendo quod dicit. Nec in his omnibus suam, sed auctoris gloriam quaerit; atque omnem sapientiae gratiam, quam ut loqueretur accepit, non suis se aestimat meritis, sed eorum intercessionibus pro quibus loquitur accepisse. Sicque dum se infra dejicit, superest, quia suae nimirum magis mercedi proficit, quod bona quae exercere praevalet alienis meritis reddit. Indignum se omnibus", + "candidate_score": 0.648115, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_13", + "bdc_text": "Saepe inter amicos , quando incidit mentio optimorum librorum , ni Helvetia Germania manice editorum , audivi viros non ex vulgo tandem sed etiam nobilitate sapientia , pietate et vidicio praestantes de Helvetica conqueri dialecto et vicio , quęstantes de Helvetios sapientia , conqueri dei .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1946", + "psc_text": "aliter qui se a parvis custodiunt, sed aliquando in gravibus demerguntur; aliter qui bona nec inchoant, aliter qui inchoata minime consummant; aliter qui mala occulte agunt, et bona publice, aliter qui bona quae faciunt abscondunt, et tamen quibusdam factis publice mala de se opinari permittunt. Et quidem de singulis quis sit admonitionis ordo subtiliter insinuare debuimus, sed formidata locutionis prolixitate praepedimur. Auctore autem Deo in alio opere id explere appetit animus, si tamen laboriosae hujus vitae adhuc aliquantulum tempus restaverit. [Vet. VII.] 14. Iniqui altis et magnis vocibus increpandi, lenibus et blandis admonendi qui ab iniquitate recesserunt.---Habemus vero aliud quod de galli hujus intelligentia considerare debeamus, quia profundioribus horis noctis valentiores ac productiores edere cantus solet, cum vero matutinum jam tempus appropinquat, leniores et minutiores omnimodo voces format. In quibus galli hujus intelligentia quid nobis innuat considerata praedicatorum discretio demonstrat. Qui cum iniquis adhuc mentibus praedicant, altis et magnis vocibus", + "candidate_score": 0.643849, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_13", + "bdc_text": "Saepe inter amicos , quando incidit mentio optimorum librorum , ni Helvetia Germania manice editorum , audivi viros non ex vulgo tandem sed etiam nobilitate sapientia , pietate et vidicio praestantes de Helvetica conqueri dialecto et vicio , quęstantes de Helvetios sapientia , conqueri dei .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2012", + "psc_text": ". Sancti igitur viri, cum se ad praedicandum parant, prius se interius virtutibus innovant, ut ad hoc quod loquendo docent, vivendo concordent. Prius sua interna considerant, atque a cunctis se vitiorum sordibus emundant, curantes summopere ut contra iram patientiae luce resplendeant, contra carnis luxuriam etiam cordis munditia fulgescant, 977 contra torporem zelo candeant, contra confusos praecipitationis motus serena gravitate rutilent, contra superbiam vera humilitate luceant, contra timorem radiis auctoritatis clarescant. Quia ergo tanta in se prius studia congerunt, quasi in conceptu sanctae praedicationis menses virtutum fiunt. Quos menses Dominus solus dinumerat, quia eadem bona in eorum cordibus non nisi qui dedit pensat. Et quia juxta mensuram virtutum effectus etiam subsequitur fructuum, recte subjungitur: CAPUT XII. IBID.---Et scisti tempus partus earum? 46. Virtutum mensuram fructus ratio sequitur.---Subaudis, Ut ego, qui dum in cogitatione virtutum menses dinumero, quando hoc quod implere appelunt parere valeant scio, quia nimirum dum cordis occulta conspicio, futurum", + "candidate_score": 0.643695, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_15", + "bdc_text": "autem autem , omnium doctorum iudicio est , quae proxime ad Lutheri et similium linguam Germanicam accedit .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2089", + "psc_text": "doctori. In his ergo quae ubertim praedicat doctor, nulla elatione se efferat, ne fortasse 994 non pro sua, sed pro auditoris gratia ejus repleatur lingua; et in his quae doctor steriliter dicit, auditor non succenseat, ne fortasse doctoris lingua non pro sua, sed pro auditoris reprobatione torpescat. Pro auditoris namque gratia boni, datur etiam malis sermo doctoribus, sicut potuerunt Pharisaeis suppetere verba praedicationis, de quibus scriptum est: Omnia ergo quaecunque dixerint vobis, servate et facite; secundum vero opera eorum nolite facere (Matth. XXIII, 3) . Propter auditorum vero reprobationem bonis etiam doctoribus sermo subtrahitur, sicut ad Ezechielem contra Israel dicitur: Linguam tuam adhaerere faciam palato tuo, et eris mutus, nec quasi vir objurgans, quia domus exasperans est (Ezech. III, 26) . 83. Aliquando pro doctoris et auditorum merito vel culpa, datur aut negatur. De accepto nemo extollatur. Spem comitetur timor.---Aliquando autem sermo praedicationis propter utrosque datur, aliquando propter utrosque subtrahitur.", + "candidate_score": 0.63336, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_9", + "bdc_text": "Si verum dicere oportet , maiore multorum nostrae doctrinae nomen esse quam ipsa fui odio doctrina .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1228", + "psc_text": "paulo post: Et viderunt, et oderunt me et Patrem meum (Ibid., 24) . Aliud est enim bona non facere, aliud bonorum odisse doctorem; sicut aliud est praecipitatione, aliud deliberatione peccare. Saepe enim peccatum praecipitatione, committitur, quod tamen consilio et deliberatione damnatur. Ex infirmitate enim plerumque solet accidere amare bonum, sed implere non posse. Ex studio vero peccare est bonum nec facere nec amare. Sicut ergo nonnunquam gravius est peccatum diligere, quam perpetrare, ita nequius est odisse justitiam quam non fecisse. Sunt ergo nonnulli in Ecclesia qui non solum bona non faciunt, sed etiam persequuntur; et quae ipsi facere negligunt, etiam in aliis detestantur. Horum peccatum scilicet non ex infirmitate vel ignorantia, sed ex solo studio perpetratur, quia videlicet si vellent implere bona, nec tamen possent, ea quae in se negligunt saltem in aliis amarent. Si enim ea ipsi vel solo voto appeterent, facta ab aliis non odissent; sed quia bona", + "candidate_score": 0.624607, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf033", + "work_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis", + "max_score": 0.689393, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_16_18", + "bdc_text": "Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt . ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem . Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2707", + "psc_text": "Ecclesiae praescripto sacerdotio initientur, et praecipuum tam sacerdotum quam monachorum studium, circa sacram Scripturam versari debeat, ad perfectam ejus intelligentiam consequendam, necessarias esse etiam aliarum disciplinarum scientias asserunt, probantque imprimis auctoritate S. Augustini, qui in libris de Doctrina Christiana totus in eo versatur. Supponit enim sanctus doctor duabus ex causis solere non intelligi Scripturas (Lib. II, c. 10), « si aut ignotis, aut ambiguis signis, » id est verbis obteguntur. Deinde, facta distinctione inter signa propria et translata seu metaphorica (Cap. 11): « Contra ignota signa propria, inquit, magnum remedium est linguarum cognitio. Et Latinae quidem linguae homines quos nunc instruendos suscepimus, duabus aliis ad Scripturarum divinarum cognitionem opus habent, Hebraea scilicet et Graeca, ut ad exemplaria praecedentia recurratur, si quam dubitationem attulerit Latinorum interpretum infinita varietas. » Et postea (Cap. 16): « In translatis vero signis, si qua forte ignota cogunt haerere lectorem, partim linguarum notitia, partim rerum, investiganda", + "candidate_score": 0.689393, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_12_14", + "bdc_text": "Quod ad nostrae fidei consilio confessionem attinet , quam multos pios approbare scribis , non possum non consilium meum qualem cunque indicare . Saepe inter amicos , quando incidit mentio optimorum librorum , ni Helvetia Germania manice editorum , audivi viros non ex vulgo tandem sed etiam nobilitate sapientia , pietate et vidicio praestantes de Helvetica conqueri dialecto et vicio , quęstantes de Helvetios sapientia , conqueri dei . S. fore , qui libros vestros libenter et cum fructu legerent , si formulae Helveticae et dialecti linguae nostrae , linguam suam communissimam et maximae Germaniae marti usitatissimam commutarent .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2703", + "psc_text": "non pro litterario exercitio sumitur, sed pro corrupta animi propensione in malum. Atque eo sensu Vernensis concilii canonem Gallice reddidit qui nuper dissertationem de hemina vini Benedictina vulgavit, vir doctissimus, ubi sic loquitur (In resp. ad object., n. 6): Le concile de Vernon tenu sous Charles le Chauve témoigne qu' encore de son temps quantité de moines extoient sortis de leur voye, les uns par un dessein formé, les autres par pure négligence, et la pluspart fante d' avoir seulement de quoy vivre et se vêtir. Nec magis audiendi videntur cum eorum monachorum lapsum qui Origenis errores secuti, Eutychetis haereses amplexi, Adelfi et Euchitarum falsas novitates tuiti sunt, Nestorii, ac Severi impia dogmata propugnarunt, aut Anthropomorphitis adhaeserunt, studiis litterarum attribuunt. Nam qui id ita asserunt, ipsi sibi manifeste contradicunt, cum ignota antiquis monachis studia fuisse doceant. Melius sane et veritati magis consentanee dixissent, si monachorum illorum qui tot in Oriente", + "candidate_score": 0.681918, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_5_7", + "bdc_text": "Utinam ad nos tantum virum pertrahere et aut scholae vestrae aut Basiliensi academiae , nescio quas ob causas nutanti praeficere possemus . Non enim doctus tamen est , sed mire imprimi sidenturos , et ad promovendam laboribus scholasticis , filii dei doctrinam omniaque humanitatis studia natus . Acceperam aliqua etiam ex Francofurto de mutatione religionis in Germania Inferiore , sed tua de illa certius confirmarunt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2676", + "psc_text": "Prato spiritali cap. 171 et 172. Et haec sufficere debent pro saeculo septimo. Saeculo VIII. S. Bonifacius in Nutscellense coenobium commigrans, sub Wimberto abbate piissimo eum in virtutibus ac litteris progressum fecit, ut docendi quoque munus paulo post ipse obierit. Postea transmittens in Germaniam, cum eum populum ad verum Christi cultum adduxisset, proximas adhibuit curas ut publicas scholas constitueret, « in quibus, ut loquitur Mabillonius noster (Praef. ad saec. III Bened., n. 38), inculta et efferata gens paulatim duros mores deponeret, et mansuetioribus sanctioribusque exculta disciplinis, humanius saperet. Non ignorabat S. Bonifacius quantum id novitiae fidei interesset: eo curas suas direxit, et in Fritislariensi primum asceterio, postea in Fuldensi, tum Trajecti ad Rhenum, aliisque in locis publicas aperuit scholas. Atque ne id genus exercitii eo mortuo insuper haberetur, scripsit epistolam ad Fulradum, magnae tunc in regno Francorum auctoritatis, in haec verba: Deprecor celsitudinem regis nostri pro nomine Christi Filii Dei,", + "candidate_score": 0.680522, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_15_17", + "bdc_text": "autem autem , omnium doctorum iudicio est , quae proxime ad Lutheri et similium linguam Germanicam accedit . Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt . ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2707", + "psc_text": "Ecclesiae praescripto sacerdotio initientur, et praecipuum tam sacerdotum quam monachorum studium, circa sacram Scripturam versari debeat, ad perfectam ejus intelligentiam consequendam, necessarias esse etiam aliarum disciplinarum scientias asserunt, probantque imprimis auctoritate S. Augustini, qui in libris de Doctrina Christiana totus in eo versatur. Supponit enim sanctus doctor duabus ex causis solere non intelligi Scripturas (Lib. II, c. 10), « si aut ignotis, aut ambiguis signis, » id est verbis obteguntur. Deinde, facta distinctione inter signa propria et translata seu metaphorica (Cap. 11): « Contra ignota signa propria, inquit, magnum remedium est linguarum cognitio. Et Latinae quidem linguae homines quos nunc instruendos suscepimus, duabus aliis ad Scripturarum divinarum cognitionem opus habent, Hebraea scilicet et Graeca, ut ad exemplaria praecedentia recurratur, si quam dubitationem attulerit Latinorum interpretum infinita varietas. » Et postea (Cap. 16): « In translatis vero signis, si qua forte ignota cogunt haerere lectorem, partim linguarum notitia, partim rerum, investiganda", + "candidate_score": 0.680047, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_14_16", + "bdc_text": "S. fore , qui libros vestros libenter et cum fructu legerent , si formulae Helveticae et dialecti linguae nostrae , linguam suam communissimam et maximae Germaniae marti usitatissimam commutarent . autem autem , omnium doctorum iudicio est , quae proxime ad Lutheri et similium linguam Germanicam accedit . Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2707", + "psc_text": "Ecclesiae praescripto sacerdotio initientur, et praecipuum tam sacerdotum quam monachorum studium, circa sacram Scripturam versari debeat, ad perfectam ejus intelligentiam consequendam, necessarias esse etiam aliarum disciplinarum scientias asserunt, probantque imprimis auctoritate S. Augustini, qui in libris de Doctrina Christiana totus in eo versatur. Supponit enim sanctus doctor duabus ex causis solere non intelligi Scripturas (Lib. II, c. 10), « si aut ignotis, aut ambiguis signis, » id est verbis obteguntur. Deinde, facta distinctione inter signa propria et translata seu metaphorica (Cap. 11): « Contra ignota signa propria, inquit, magnum remedium est linguarum cognitio. Et Latinae quidem linguae homines quos nunc instruendos suscepimus, duabus aliis ad Scripturarum divinarum cognitionem opus habent, Hebraea scilicet et Graeca, ut ad exemplaria praecedentia recurratur, si quam dubitationem attulerit Latinorum interpretum infinita varietas. » Et postea (Cap. 16): « In translatis vero signis, si qua forte ignota cogunt haerere lectorem, partim linguarum notitia, partim rerum, investiganda", + "candidate_score": 0.677159, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_5_7", + "bdc_text": "Utinam ad nos tantum virum pertrahere et aut scholae vestrae aut Basiliensi academiae , nescio quas ob causas nutanti praeficere possemus . Non enim doctus tamen est , sed mire imprimi sidenturos , et ad promovendam laboribus scholasticis , filii dei doctrinam omniaque humanitatis studia natus . Acceperam aliqua etiam ex Francofurto de mutatione religionis in Germania Inferiore , sed tua de illa certius confirmarunt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2679", + "psc_text": "Longius hic foret, nec praesentis est otii per omnia excurrere monasteria. At praeterire non possum ardens in litteris hoc saeculo excolendis Benedictinarum virginum studium: « Quae laus, inquit iterum Mabillonius (Praef. in saec. III, num. 47), etiam Bonifacio auctori tribuenda est. Is quippe in Britannia cum degeret, non tantum viros disciplinis imbuit, verum etiam monachas, quae tantae sapientiae virum, ut scribit Willibaldus, praeceptorem expetierunt. Quo praeceptore paginarum transcurrentes seriem, coelesti instanter scrutinio inhaerebant, et sacramentorum arcana mysteriorumque abdita jugiter meditabantur. In Germaniam ipse profectus, religiosas feminas e Britannia istuc advocavit, ex quibus CUNIHILT et filia ejus BERATHGIT valde eruditae in liberali scientia in Thuringorum regione constituebantur magistrae, ex Othloni lib. I, cap. 25. Praeter eas Lioba Bischofheimensi Parthenoni a Bonifacio praefecta, lectionis studio tanta diligentia incumbebat, ut nisi orationi vacaret, nunquam divina pagina de manibus ejus abscederet. Nam cum ab ipsis infantiae rudimentis grammatica et reliquis liberalium artium studiis esset", + "candidate_score": 0.675009, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_6_8", + "bdc_text": "Non enim doctus tamen est , sed mire imprimi sidenturos , et ad promovendam laboribus scholasticis , filii dei doctrinam omniaque humanitatis studia natus . Acceperam aliqua etiam ex Francofurto de mutatione religionis in Germania Inferiore , sed tua de illa certius confirmarunt . De conventu autem Erdfordiensi nihil noveram .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2658", + "psc_text": "cum Polichronio doctrinae scientiis imbuti fuerunt Severus Trevirensis, Albinus Catalaunensis, Aventinus Trecensis episcopi, et S. Aemilianus: omnes vitae merito et sanctitate insignes. Idem de Britanniae monachis asserendum esse constat, tum ex vita S. Gildae abbatis Ruyensis (Saec. I Bened.), qui sub finem saeculi V abbati « Hilduto traditur imbuendus, qui suscipiens sanctum puerulum, sacris litteris coepit instruere illum; et videns eum formae specie fulgentem, ac liberalibus studiis instantissime intentum, benigno amore dilexit, etc. » Sub eodem magistro profecere etiam Samson et Paulus, quorum primus Dolensis, alter Oximensis fuit episcopus ex ejusdem Vitae n. 3. Et quidem de S. Samsone constat ex ejus Vita n. 7, ab auctore subaequali scripta, ubi de Hilduto sive Eltuto magistro sic disserit: « Ille vero Eltutus de totis Scripturis Veteris ac Novi Testamenti, et omnis philosophiae generis, geometriae scilicet ac rhetoricae grammaticae, et arithmeticae, et omnium artium philosophiae omnium Britannorum peritissimus erat. » Additque: «", + "candidate_score": 0.671348, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_6_8", + "bdc_text": "Non enim doctus tamen est , sed mire imprimi sidenturos , et ad promovendam laboribus scholasticis , filii dei doctrinam omniaque humanitatis studia natus . Acceperam aliqua etiam ex Francofurto de mutatione religionis in Germania Inferiore , sed tua de illa certius confirmarunt . De conventu autem Erdfordiensi nihil noveram .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2670", + "psc_text": "gratia monachi destinarentur, sicuti discimus ex Vita S. Frodoberti abbatis Cellensis n. 6. Hoc saeculo vigebant in praecipuis, si non in omnibus Galliae monasteriis scientiae: in Longoretico Francardus, ejusdem loci postea abbas, « erat nutritor et doctor filiorum nobilium, » ex visione Baronti n. 11. In Pictaviensi S. Hilarii Aicadrus, postea abbas Gemmeticensis (Ibid.), Ansfrido monacho, sapientia famosissimo, puer ad erudiendum traditus, ex ejus Vita cap. 1 (Ibid.). In Solemniacensi, « susceptum B. Tillonem Elegius sancto Remaclo Solemniacensis monasterii sui abbati tradidit nutriendum atque litteris imbuendum . . . . qui sic tam saecularibus quam divinis institutionibus instruendum . . . . suis semper aspectibus astare praecepit, » ex Vita S. Tillonis, n. 4 (Ibid.). In Stabulensi « liberos suos liberalibus, imo monasticis instruendos disciplinis, » tradebant saeculares viri, ex Vita S. Hadelini n. 5 (Ibid.). In Gemmeticensi « erat consuetudo (S. Filiberti) de monasterio circumquaque ad exhortandas animas fratres", + "candidate_score": 0.670986, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_5_7", + "bdc_text": "Utinam ad nos tantum virum pertrahere et aut scholae vestrae aut Basiliensi academiae , nescio quas ob causas nutanti praeficere possemus . Non enim doctus tamen est , sed mire imprimi sidenturos , et ad promovendam laboribus scholasticis , filii dei doctrinam omniaque humanitatis studia natus . Acceperam aliqua etiam ex Francofurto de mutatione religionis in Germania Inferiore , sed tua de illa certius confirmarunt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2677", + "psc_text": "direxit, et in Fritislariensi primum asceterio, postea in Fuldensi, tum Trajecti ad Rhenum, aliisque in locis publicas aperuit scholas. Atque ne id genus exercitii eo mortuo insuper haberetur, scripsit epistolam ad Fulradum, magnae tunc in regno Francorum auctoritatis, in haec verba: Deprecor celsitudinem regis nostri pro nomine Christi Filii Dei, ut mihi nunc viventi indicare et mandare dignetur circa discipulos meos, qualem mercedem postea de illis facere voluerit. Sunt enim pene omnes peregrini, quidam presbyteri, per multa loca ad ministerium Ecclesiae et populorum constituti. Quidam sunt monachi per cellulas nostras et infantes ad legentes ( Forte infantibus ad legendas) litteras ordinati sunt; et aliqui seniores, qui longo tempore mecum viventes laboraverunt, et me adjuvabant. De his omnibus sollicitus sum, ut post obitum meum non disperdantur. Hinc mortuo Wigberto Fritislariensis monasterii abbate, praecipit ut Wigbertus presbyter et Megingodus diaconus Regulam insinuent, et magistri sint infantium, et praedicent verbum Dei fratribus. Floruere", + "candidate_score": 0.670595, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_5_7", + "bdc_text": "Utinam ad nos tantum virum pertrahere et aut scholae vestrae aut Basiliensi academiae , nescio quas ob causas nutanti praeficere possemus . Non enim doctus tamen est , sed mire imprimi sidenturos , et ad promovendam laboribus scholasticis , filii dei doctrinam omniaque humanitatis studia natus . Acceperam aliqua etiam ex Francofurto de mutatione religionis in Germania Inferiore , sed tua de illa certius confirmarunt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2658", + "psc_text": "cum Polichronio doctrinae scientiis imbuti fuerunt Severus Trevirensis, Albinus Catalaunensis, Aventinus Trecensis episcopi, et S. Aemilianus: omnes vitae merito et sanctitate insignes. Idem de Britanniae monachis asserendum esse constat, tum ex vita S. Gildae abbatis Ruyensis (Saec. I Bened.), qui sub finem saeculi V abbati « Hilduto traditur imbuendus, qui suscipiens sanctum puerulum, sacris litteris coepit instruere illum; et videns eum formae specie fulgentem, ac liberalibus studiis instantissime intentum, benigno amore dilexit, etc. » Sub eodem magistro profecere etiam Samson et Paulus, quorum primus Dolensis, alter Oximensis fuit episcopus ex ejusdem Vitae n. 3. Et quidem de S. Samsone constat ex ejus Vita n. 7, ab auctore subaequali scripta, ubi de Hilduto sive Eltuto magistro sic disserit: « Ille vero Eltutus de totis Scripturis Veteris ac Novi Testamenti, et omnis philosophiae generis, geometriae scilicet ac rhetoricae grammaticae, et arithmeticae, et omnium artium philosophiae omnium Britannorum peritissimus erat. » Additque: «", + "candidate_score": 0.666724, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_6_8", + "bdc_text": "Non enim doctus tamen est , sed mire imprimi sidenturos , et ad promovendam laboribus scholasticis , filii dei doctrinam omniaque humanitatis studia natus . Acceperam aliqua etiam ex Francofurto de mutatione religionis in Germania Inferiore , sed tua de illa certius confirmarunt . De conventu autem Erdfordiensi nihil noveram .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2676", + "psc_text": "Prato spiritali cap. 171 et 172. Et haec sufficere debent pro saeculo septimo. Saeculo VIII. S. Bonifacius in Nutscellense coenobium commigrans, sub Wimberto abbate piissimo eum in virtutibus ac litteris progressum fecit, ut docendi quoque munus paulo post ipse obierit. Postea transmittens in Germaniam, cum eum populum ad verum Christi cultum adduxisset, proximas adhibuit curas ut publicas scholas constitueret, « in quibus, ut loquitur Mabillonius noster (Praef. ad saec. III Bened., n. 38), inculta et efferata gens paulatim duros mores deponeret, et mansuetioribus sanctioribusque exculta disciplinis, humanius saperet. Non ignorabat S. Bonifacius quantum id novitiae fidei interesset: eo curas suas direxit, et in Fritislariensi primum asceterio, postea in Fuldensi, tum Trajecti ad Rhenum, aliisque in locis publicas aperuit scholas. Atque ne id genus exercitii eo mortuo insuper haberetur, scripsit epistolam ad Fulradum, magnae tunc in regno Francorum auctoritatis, in haec verba: Deprecor celsitudinem regis nostri pro nomine Christi Filii Dei,", + "candidate_score": 0.663648, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_16", + "bdc_text": "Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2707", + "psc_text": "Ecclesiae praescripto sacerdotio initientur, et praecipuum tam sacerdotum quam monachorum studium, circa sacram Scripturam versari debeat, ad perfectam ejus intelligentiam consequendam, necessarias esse etiam aliarum disciplinarum scientias asserunt, probantque imprimis auctoritate S. Augustini, qui in libris de Doctrina Christiana totus in eo versatur. Supponit enim sanctus doctor duabus ex causis solere non intelligi Scripturas (Lib. II, c. 10), « si aut ignotis, aut ambiguis signis, » id est verbis obteguntur. Deinde, facta distinctione inter signa propria et translata seu metaphorica (Cap. 11): « Contra ignota signa propria, inquit, magnum remedium est linguarum cognitio. Et Latinae quidem linguae homines quos nunc instruendos suscepimus, duabus aliis ad Scripturarum divinarum cognitionem opus habent, Hebraea scilicet et Graeca, ut ad exemplaria praecedentia recurratur, si quam dubitationem attulerit Latinorum interpretum infinita varietas. » Et postea (Cap. 16): « In translatis vero signis, si qua forte ignota cogunt haerere lectorem, partim linguarum notitia, partim rerum, investiganda", + "candidate_score": 0.66337, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_5_7", + "bdc_text": "Utinam ad nos tantum virum pertrahere et aut scholae vestrae aut Basiliensi academiae , nescio quas ob causas nutanti praeficere possemus . Non enim doctus tamen est , sed mire imprimi sidenturos , et ad promovendam laboribus scholasticis , filii dei doctrinam omniaque humanitatis studia natus . Acceperam aliqua etiam ex Francofurto de mutatione religionis in Germania Inferiore , sed tua de illa certius confirmarunt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2655", + "psc_text": "magno discipulorum ejus numero qui ad episcopales infulas assumpti sunt, sed maxime ex celeberrimo Gabrielio, qui ab adolescentia ejus magisterio traditus, « litteris adeo deditus erat, ut etiam Latina, Graeca et Syra lingua recte loqui et scribere didicerit, » ut tradit Cyrillus Scythopolitanus auctor coaevus. Eodem quoque saeculo V viguisse in coenobiis Africae litterarum studia colligi posse videtur ex S. Augustino, qui quo ex bono monacho bonus fiat clericus, requirit ut ei non desit « instructio necessaria, aut personae regularis integritas. » Nam cum eo tempore communiter monachi in clerum eligerentur, non male inde infertur eos et instructione necessaria, et regulari integritate ornatos fuisse. Idem alibi haud obscure innuit S. doctor cum dixit (De Opere monachor., cap. 29): « Multo mallem per singulos dies certis horis, quantum in bene moderatis monasteriis constitutum est, aliquid manibus operari, et caeteras horas habere ad legendum et orandum, aut aliquid de divinis litteris agendum", + "candidate_score": 0.661676, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_5_7", + "bdc_text": "Utinam ad nos tantum virum pertrahere et aut scholae vestrae aut Basiliensi academiae , nescio quas ob causas nutanti praeficere possemus . Non enim doctus tamen est , sed mire imprimi sidenturos , et ad promovendam laboribus scholasticis , filii dei doctrinam omniaque humanitatis studia natus . Acceperam aliqua etiam ex Francofurto de mutatione religionis in Germania Inferiore , sed tua de illa certius confirmarunt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3148", + "psc_text": "lege quadam mandatorum Dei quasi manibus alienis faciendus est, et formandus in omni patientia, et in rota volubilis obedientiae, et in igne probationis suae plasmatoris et formatoris sui voluntati et arbitrio subdendus, etc. » Atque ita S. Plato in monasterium Symbolorum admissus, « omnia recte faciens, reprehendebatur coram hospitibus, et veluti si laudatus fuisset, perseverabat immotus: vir laude dignissimus legebat, audiente fraternitate, ut congruum erat; et velut si obsone vitioseque legisset, castigatus verecundabatur sapientissimus, etc., » quemadmodum scribit Theodorus Studita in ejus Vita, n. 12 (Bolland., 4 April.). Vide Petr. Blesens., epist. 13. Suscipiatur in congregatione. ] Post expletum scilicet annum, quod temporis spatium ad probandos tirones praefixerant sibi veteres monachi, ut patet ex hoc Cassiani testimonio (Lib. IV, cap. 7): « Cumque integro anno deserviens absque ulla querela suum circa peregrinos exhibuerit famulatum . . . admittendus ex hoc congregationi fratrum, alii traditur seniori, qui decem juvenibus praeest. »", + "candidate_score": 0.660808, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_6_8", + "bdc_text": "Non enim doctus tamen est , sed mire imprimi sidenturos , et ad promovendam laboribus scholasticis , filii dei doctrinam omniaque humanitatis studia natus . Acceperam aliqua etiam ex Francofurto de mutatione religionis in Germania Inferiore , sed tua de illa certius confirmarunt . De conventu autem Erdfordiensi nihil noveram .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2666", + "psc_text": "tantum virum, qui monachorum leges apprime noverat, imo qui monasticam vitam et ipse professus creditur, eos ad aliena suae religioni studia impulisse. Exemplo esse potest Dionysius monachus, cognomento Exiguus, sed eruditione plane maximus, cujus elogium idem Cassiodorus contexuit. Et certe si in Romano S. Andreae monasterio non floruissent hoc saeculo litterarum studia, qua ratione Gregorius Magnus tot verbi divini praecones in Britanniam mittendos exinde extrahere potuisset? Nam et remanere debebant aliqui in commune monasterii, ipsiusque Ecclesiae catholicae, cui potissimum illis temporibus inserviebant monachi, commodum. Quam in Italia ebiberant Benedictini monachi doctrinam eamdem in Britanniam profecti eructarunt: quamvis in Hibernia jam viguisse litterarum studia modo probaverimus ex Vitis SS. Gildae, Samsonis et Maglorii, qui ab Eltuto abbate liberales artes didicerunt; et ex Vita S. Maclovii, qui in Brendani abbatis monasterio iisdem in studiis profecit. Idem demonstrari amplius posset tam ex Vita S. Constantini, num. 1, qui ex rege monachus factus, saeculo", + "candidate_score": 0.660774, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_6_8", + "bdc_text": "Non enim doctus tamen est , sed mire imprimi sidenturos , et ad promovendam laboribus scholasticis , filii dei doctrinam omniaque humanitatis studia natus . Acceperam aliqua etiam ex Francofurto de mutatione religionis in Germania Inferiore , sed tua de illa certius confirmarunt . De conventu autem Erdfordiensi nihil noveram .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3403", + "psc_text": "(Saec. II Ben.), quem « cum cerneret B. Waldebertus virum esse industrium, eum presbyterum fieri jussit; omnisque chorus fratrum in ejus veneratione clamaverunt, dicentes Germanum dignum esse presbyterio. » Item ex Vita S. Sivardi, abbatis Anisolensis (Saec. III Ben.), qui « factus est non solum monachus, sed et per electionem fratrum sacerdos. » Et ex Vita V. Benedicti abbatis Clusani, auctore Guillelmo ejus discipulo (Saec. VI Ben.), qui « fratribus annuentibus et abbate jubente ad sacerdotium » promotus est: unde et Boherius in primo commentario: « Quanquam abbas scire praesumatur conscientias monachorum, et ei competat jussio in hujusmodi ordinum receptione, consulo tamen quod seniorum utatur consilio; multa enim oculos latent praelati. » Et in secundo: « Hanc autem electionem puto debere fieri ad testimonia fratrum: nam et antiquitus presbyter monasterii Pater monasterii dicebatur, ut haec electio inter praecipua numeretur. » Vide Vitam S. Hugonis Aeduensis monachi, num. 6, saec. V,", + "candidate_score": 0.660329, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_5_7", + "bdc_text": "Utinam ad nos tantum virum pertrahere et aut scholae vestrae aut Basiliensi academiae , nescio quas ob causas nutanti praeficere possemus . Non enim doctus tamen est , sed mire imprimi sidenturos , et ad promovendam laboribus scholasticis , filii dei doctrinam omniaque humanitatis studia natus . Acceperam aliqua etiam ex Francofurto de mutatione religionis in Germania Inferiore , sed tua de illa certius confirmarunt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2666", + "psc_text": "tantum virum, qui monachorum leges apprime noverat, imo qui monasticam vitam et ipse professus creditur, eos ad aliena suae religioni studia impulisse. Exemplo esse potest Dionysius monachus, cognomento Exiguus, sed eruditione plane maximus, cujus elogium idem Cassiodorus contexuit. Et certe si in Romano S. Andreae monasterio non floruissent hoc saeculo litterarum studia, qua ratione Gregorius Magnus tot verbi divini praecones in Britanniam mittendos exinde extrahere potuisset? Nam et remanere debebant aliqui in commune monasterii, ipsiusque Ecclesiae catholicae, cui potissimum illis temporibus inserviebant monachi, commodum. Quam in Italia ebiberant Benedictini monachi doctrinam eamdem in Britanniam profecti eructarunt: quamvis in Hibernia jam viguisse litterarum studia modo probaverimus ex Vitis SS. Gildae, Samsonis et Maglorii, qui ab Eltuto abbate liberales artes didicerunt; et ex Vita S. Maclovii, qui in Brendani abbatis monasterio iisdem in studiis profecit. Idem demonstrari amplius posset tam ex Vita S. Constantini, num. 1, qui ex rege monachus factus, saeculo", + "candidate_score": 0.65973, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_5_7", + "bdc_text": "Utinam ad nos tantum virum pertrahere et aut scholae vestrae aut Basiliensi academiae , nescio quas ob causas nutanti praeficere possemus . Non enim doctus tamen est , sed mire imprimi sidenturos , et ad promovendam laboribus scholasticis , filii dei doctrinam omniaque humanitatis studia natus . Acceperam aliqua etiam ex Francofurto de mutatione religionis in Germania Inferiore , sed tua de illa certius confirmarunt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2670", + "psc_text": "gratia monachi destinarentur, sicuti discimus ex Vita S. Frodoberti abbatis Cellensis n. 6. Hoc saeculo vigebant in praecipuis, si non in omnibus Galliae monasteriis scientiae: in Longoretico Francardus, ejusdem loci postea abbas, « erat nutritor et doctor filiorum nobilium, » ex visione Baronti n. 11. In Pictaviensi S. Hilarii Aicadrus, postea abbas Gemmeticensis (Ibid.), Ansfrido monacho, sapientia famosissimo, puer ad erudiendum traditus, ex ejus Vita cap. 1 (Ibid.). In Solemniacensi, « susceptum B. Tillonem Elegius sancto Remaclo Solemniacensis monasterii sui abbati tradidit nutriendum atque litteris imbuendum . . . . qui sic tam saecularibus quam divinis institutionibus instruendum . . . . suis semper aspectibus astare praecepit, » ex Vita S. Tillonis, n. 4 (Ibid.). In Stabulensi « liberos suos liberalibus, imo monasticis instruendos disciplinis, » tradebant saeculares viri, ex Vita S. Hadelini n. 5 (Ibid.). In Gemmeticensi « erat consuetudo (S. Filiberti) de monasterio circumquaque ad exhortandas animas fratres", + "candidate_score": 0.659085, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_5_7", + "bdc_text": "Utinam ad nos tantum virum pertrahere et aut scholae vestrae aut Basiliensi academiae , nescio quas ob causas nutanti praeficere possemus . Non enim doctus tamen est , sed mire imprimi sidenturos , et ad promovendam laboribus scholasticis , filii dei doctrinam omniaque humanitatis studia natus . Acceperam aliqua etiam ex Francofurto de mutatione religionis in Germania Inferiore , sed tua de illa certius confirmarunt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3403", + "psc_text": "(Saec. II Ben.), quem « cum cerneret B. Waldebertus virum esse industrium, eum presbyterum fieri jussit; omnisque chorus fratrum in ejus veneratione clamaverunt, dicentes Germanum dignum esse presbyterio. » Item ex Vita S. Sivardi, abbatis Anisolensis (Saec. III Ben.), qui « factus est non solum monachus, sed et per electionem fratrum sacerdos. » Et ex Vita V. Benedicti abbatis Clusani, auctore Guillelmo ejus discipulo (Saec. VI Ben.), qui « fratribus annuentibus et abbate jubente ad sacerdotium » promotus est: unde et Boherius in primo commentario: « Quanquam abbas scire praesumatur conscientias monachorum, et ei competat jussio in hujusmodi ordinum receptione, consulo tamen quod seniorum utatur consilio; multa enim oculos latent praelati. » Et in secundo: « Hanc autem electionem puto debere fieri ad testimonia fratrum: nam et antiquitus presbyter monasterii Pater monasterii dicebatur, ut haec electio inter praecipua numeretur. » Vide Vitam S. Hugonis Aeduensis monachi, num. 6, saec. V,", + "candidate_score": 0.658948, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_6_8", + "bdc_text": "Non enim doctus tamen est , sed mire imprimi sidenturos , et ad promovendam laboribus scholasticis , filii dei doctrinam omniaque humanitatis studia natus . Acceperam aliqua etiam ex Francofurto de mutatione religionis in Germania Inferiore , sed tua de illa certius confirmarunt . De conventu autem Erdfordiensi nihil noveram .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2703", + "psc_text": "non pro litterario exercitio sumitur, sed pro corrupta animi propensione in malum. Atque eo sensu Vernensis concilii canonem Gallice reddidit qui nuper dissertationem de hemina vini Benedictina vulgavit, vir doctissimus, ubi sic loquitur (In resp. ad object., n. 6): Le concile de Vernon tenu sous Charles le Chauve témoigne qu' encore de son temps quantité de moines extoient sortis de leur voye, les uns par un dessein formé, les autres par pure négligence, et la pluspart fante d' avoir seulement de quoy vivre et se vêtir. Nec magis audiendi videntur cum eorum monachorum lapsum qui Origenis errores secuti, Eutychetis haereses amplexi, Adelfi et Euchitarum falsas novitates tuiti sunt, Nestorii, ac Severi impia dogmata propugnarunt, aut Anthropomorphitis adhaeserunt, studiis litterarum attribuunt. Nam qui id ita asserunt, ipsi sibi manifeste contradicunt, cum ignota antiquis monachis studia fuisse doceant. Melius sane et veritati magis consentanee dixissent, si monachorum illorum qui tot in Oriente", + "candidate_score": 0.658944, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_6_8", + "bdc_text": "Non enim doctus tamen est , sed mire imprimi sidenturos , et ad promovendam laboribus scholasticis , filii dei doctrinam omniaque humanitatis studia natus . Acceperam aliqua etiam ex Francofurto de mutatione religionis in Germania Inferiore , sed tua de illa certius confirmarunt . De conventu autem Erdfordiensi nihil noveram .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2704", + "psc_text": "amplexi, Adelfi et Euchitarum falsas novitates tuiti sunt, Nestorii, ac Severi impia dogmata propugnarunt, aut Anthropomorphitis adhaeserunt, studiis litterarum attribuunt. Nam qui id ita asserunt, ipsi sibi manifeste contradicunt, cum ignota antiquis monachis studia fuisse doceant. Melius sane et veritati magis consentanee dixissent, si monachorum illorum qui tot in Oriente turbas et scandala excitarunt, casum non in studia, sed in eorum imperitiam refudissent. Et certe si studuissent, adeo stolidos errores tam caeco furore haud secuti fuissent. Unde et magni Euthymii discipuli, qui, ut supra demonstratum est, studiis 646 operam navabant, soli etiam fere ex omnibus Palaestinae monachis rectae fidei adhaeserunt. Absit ergo, absit ut scientiis coenobiorum inordinationes imputemus; absit ut propensionem ad sacras litteras, quas summi pontifices et concilia monachis commendant, relictam in monasteriis esse a daemone dicamus ad regularis observantiae subversionem. Longe aliter sentiebat videratque Adalbero, Augustensis Ecclesiae episcopus, qui rediens e monasterio S. Galli, ubi omnes tunc scientiae", + "candidate_score": 0.658422, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_6_8", + "bdc_text": "Non enim doctus tamen est , sed mire imprimi sidenturos , et ad promovendam laboribus scholasticis , filii dei doctrinam omniaque humanitatis studia natus . Acceperam aliqua etiam ex Francofurto de mutatione religionis in Germania Inferiore , sed tua de illa certius confirmarunt . De conventu autem Erdfordiensi nihil noveram .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2705", + "psc_text": "Absit ergo, absit ut scientiis coenobiorum inordinationes imputemus; absit ut propensionem ad sacras litteras, quas summi pontifices et concilia monachis commendant, relictam in monasteriis esse a daemone dicamus ad regularis observantiae subversionem. Longe aliter sentiebat videratque Adalbero, Augustensis Ecclesiae episcopus, qui rediens e monasterio S. Galli, ubi omnes tunc scientiae vigebant, et quod devotionis gratia visitarat, « interrogatus inter caetera aliquando a suis, inquit Ekkehardus Sanctigallensis monachus (In Vit. Notkeri Balbul., apud Boll. 6 April.), essetne nobiscum, ut fama vulgavit, religio cum doctrina, severitas cum disciplina? Caeteri, inquit, quid sentiant nescio, quod mihi animo est pronuntio: Unum ego sanctum, et hunc defunctum quaesivi; vivos autem, ut vere fratres fatear, sanctissimos inveni. Doctrinam vero illorum et disciplinam in virtutum eorum operibus videre est. Delectat me talium memorari, quos quidem ut iterum videam vix exspecto, etc. » Igitur si qui aliquando monachi scientiis dediti prolapsi sunt, id non scientiis, quibus a crimine", + "candidate_score": 0.656918, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_13_15", + "bdc_text": "Saepe inter amicos , quando incidit mentio optimorum librorum , ni Helvetia Germania manice editorum , audivi viros non ex vulgo tandem sed etiam nobilitate sapientia , pietate et vidicio praestantes de Helvetica conqueri dialecto et vicio , quęstantes de Helvetios sapientia , conqueri dei . S. fore , qui libros vestros libenter et cum fructu legerent , si formulae Helveticae et dialecti linguae nostrae , linguam suam communissimam et maximae Germaniae marti usitatissimam commutarent . autem autem , omnium doctorum iudicio est , quae proxime ad Lutheri et similium linguam Germanicam accedit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2703", + "psc_text": "non pro litterario exercitio sumitur, sed pro corrupta animi propensione in malum. Atque eo sensu Vernensis concilii canonem Gallice reddidit qui nuper dissertationem de hemina vini Benedictina vulgavit, vir doctissimus, ubi sic loquitur (In resp. ad object., n. 6): Le concile de Vernon tenu sous Charles le Chauve témoigne qu' encore de son temps quantité de moines extoient sortis de leur voye, les uns par un dessein formé, les autres par pure négligence, et la pluspart fante d' avoir seulement de quoy vivre et se vêtir. Nec magis audiendi videntur cum eorum monachorum lapsum qui Origenis errores secuti, Eutychetis haereses amplexi, Adelfi et Euchitarum falsas novitates tuiti sunt, Nestorii, ac Severi impia dogmata propugnarunt, aut Anthropomorphitis adhaeserunt, studiis litterarum attribuunt. Nam qui id ita asserunt, ipsi sibi manifeste contradicunt, cum ignota antiquis monachis studia fuisse doceant. Melius sane et veritati magis consentanee dixissent, si monachorum illorum qui tot in Oriente", + "candidate_score": 0.656196, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_4_6", + "bdc_text": "Mihi vero imprimis iucundum fuit , quod de d. Victorino Strigelio , optimo olim Vitebergae , amico meo , scribis . Utinam ad nos tantum virum pertrahere et aut scholae vestrae aut Basiliensi academiae , nescio quas ob causas nutanti praeficere possemus . Non enim doctus tamen est , sed mire imprimi sidenturos , et ad promovendam laboribus scholasticis , filii dei doctrinam omniaque humanitatis studia natus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2679", + "psc_text": "Longius hic foret, nec praesentis est otii per omnia excurrere monasteria. At praeterire non possum ardens in litteris hoc saeculo excolendis Benedictinarum virginum studium: « Quae laus, inquit iterum Mabillonius (Praef. in saec. III, num. 47), etiam Bonifacio auctori tribuenda est. Is quippe in Britannia cum degeret, non tantum viros disciplinis imbuit, verum etiam monachas, quae tantae sapientiae virum, ut scribit Willibaldus, praeceptorem expetierunt. Quo praeceptore paginarum transcurrentes seriem, coelesti instanter scrutinio inhaerebant, et sacramentorum arcana mysteriorumque abdita jugiter meditabantur. In Germaniam ipse profectus, religiosas feminas e Britannia istuc advocavit, ex quibus CUNIHILT et filia ejus BERATHGIT valde eruditae in liberali scientia in Thuringorum regione constituebantur magistrae, ex Othloni lib. I, cap. 25. Praeter eas Lioba Bischofheimensi Parthenoni a Bonifacio praefecta, lectionis studio tanta diligentia incumbebat, ut nisi orationi vacaret, nunquam divina pagina de manibus ejus abscederet. Nam cum ab ipsis infantiae rudimentis grammatica et reliquis liberalium artium studiis esset", + "candidate_score": 0.654885, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_13", + "bdc_text": "Saepe inter amicos , quando incidit mentio optimorum librorum , ni Helvetia Germania manice editorum , audivi viros non ex vulgo tandem sed etiam nobilitate sapientia , pietate et vidicio praestantes de Helvetica conqueri dialecto et vicio , quęstantes de Helvetios sapientia , conqueri dei .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2703", + "psc_text": "non pro litterario exercitio sumitur, sed pro corrupta animi propensione in malum. Atque eo sensu Vernensis concilii canonem Gallice reddidit qui nuper dissertationem de hemina vini Benedictina vulgavit, vir doctissimus, ubi sic loquitur (In resp. ad object., n. 6): Le concile de Vernon tenu sous Charles le Chauve témoigne qu' encore de son temps quantité de moines extoient sortis de leur voye, les uns par un dessein formé, les autres par pure négligence, et la pluspart fante d' avoir seulement de quoy vivre et se vêtir. Nec magis audiendi videntur cum eorum monachorum lapsum qui Origenis errores secuti, Eutychetis haereses amplexi, Adelfi et Euchitarum falsas novitates tuiti sunt, Nestorii, ac Severi impia dogmata propugnarunt, aut Anthropomorphitis adhaeserunt, studiis litterarum attribuunt. Nam qui id ita asserunt, ipsi sibi manifeste contradicunt, cum ignota antiquis monachis studia fuisse doceant. Melius sane et veritati magis consentanee dixissent, si monachorum illorum qui tot in Oriente", + "candidate_score": 0.647612, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_13", + "bdc_text": "Saepe inter amicos , quando incidit mentio optimorum librorum , ni Helvetia Germania manice editorum , audivi viros non ex vulgo tandem sed etiam nobilitate sapientia , pietate et vidicio praestantes de Helvetica conqueri dialecto et vicio , quęstantes de Helvetios sapientia , conqueri dei .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2659", + "psc_text": "ex ejus Vita n. 7, ab auctore subaequali scripta, ubi de Hilduto sive Eltuto magistro sic disserit: « Ille vero Eltutus de totis Scripturis Veteris ac Novi Testamenti, et omnis philosophiae generis, geometriae scilicet ac rhetoricae grammaticae, et arithmeticae, et omnium artium philosophiae omnium Britannorum peritissimus erat. » Additque: « In cujus monasterio ego fui. » His etiam adjiciendus est S. Maglorius, qui, ut habetur in ejus Vita n. 1, « tam artium liberalium quam et divinorum eloquiorum » scientiam ab Eltuto edoctus est. Neque id singulare tantum exstitit Eltuto, cum circa idem tempus S. Maclovius puer (Vita S. Maclovii, n. 1, saec. I Bened.) Brendano abbati, « eo tempore viro sanctitate et scientia famosissimo, litteratoriae » imbuendus disciplinae traditus sit. Nec mihi dubium est olim Britanniam, ut fidei mysteriis, ita litterarum scientiis institutam fuisse a monachis, agente S. Patricio ejusque discipulis, qui primi in Hibernia verbi divini semina diffuderunt.", + "candidate_score": 0.64491, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_6", + "bdc_text": "Non enim doctus tamen est , sed mire imprimi sidenturos , et ad promovendam laboribus scholasticis , filii dei doctrinam omniaque humanitatis studia natus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_605", + "psc_text": "exsequendo: quid enim prodest multa legere, multaque discere, nisi multa faciamus? Scienti bonum, et non facienti, peccatum est illi. Hic autem non quaslibet S. Benedictus monachis lectiones permittit, sed sanctas, hoc est sacram Scripturam, passiones SS. martyrum, vitas et collationes Patrum, scripta SS. doctorum, quae ad morum aedificationem conducunt, quorum omnium lectio monachis summae est utilitatis, maxime juvenibus, quibus eam commendat Guillelmus abbas S. Theoderici ad fratres de Monte Dei scribens in haec verba De Vit. solit. cap. 14: « Tutius proponuntur legenda et meditanda Redemptoris nostri exteriora, et ostenditur in eis exemplum humilitatis, provocatio charitatis, et affectus pietatis; et de Scripturis sanctis, et SS. tractatibus Patrum moralia quaeque et planiora. Proponenda sunt ei gesta et passiones sanctorum, ubi nec laborandum sit in planitie historiali, et semper aliquid occurrat, quod novitii animum excitet ad amorem Dei et contemptum sui. Porro aliae historiae delectant quidem dum leguntur, sed non aedificant, quin", + "candidate_score": 0.641909, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_8_10", + "bdc_text": "De conventu autem Erdfordiensi nihil noveram . Si verum dicere oportet , maiore multorum nostrae doctrinae nomen esse quam ipsa fui odio doctrina . Solam Antverpiensium confessionem vidi , eamque succinctam et brevem .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1416", + "psc_text": "hoc modo intelligendum crediderim S. Benedictum, cum ait: In conventu tamen omnino brevietur oratio. » Quae velo adversus Menardi sententiam, cui favet Smaragdus, profert, non magni videntur momenti, et facili negotio resolvi queunt. 337 Caeterum non est hic praetereundum quod notat Hildemarus, nimirum in eo quod dicitur, In conventu autem omnino brevietur oratio satis ostendi, aliis temporibus esse monachis orandum pro sua cuique devotione, brevius aut prolixius, prout Deus dederit; quod cum negligerent monachi, statuta fuerunt in singulis congregationibus tempora quibus omnes fratres orationi vacarent: unde Boherius: « Puto, inquit, ad relevandum nostri magistri intellectum, introductam inde illam trinam orationem, quae in pavimento chori positis terrae genibus ante inceptionem horae nocturnae, ac primae, ac post finem completorii in certis Galliae monasteriis celebratur, quae communiter trium Pater noster interstitio terminatur. » Quae ex Benedicti Anianensis instituto processisse patet ex eius Vita, n. 52. CAPUT XXI. De decanis monasterii. Si major fuerit", + "candidate_score": 0.639636, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_14", + "bdc_text": "S. fore , qui libros vestros libenter et cum fructu legerent , si formulae Helveticae et dialecti linguae nostrae , linguam suam communissimam et maximae Germaniae marti usitatissimam commutarent .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1208", + "psc_text": "sed neque earum prolixitatem aut brevitatem definitam; verum proferebatur sacrae Scripturae, aut alicujus S. Patris codex, in quo continuatim ita legebant, ut ubi unus desivisset, alter legere inciperet. Ita antiquae Germaniae Consuetudines mss.: « A calendis Novembris, inquiunt, privatis diebus, ad nocturnos, tres lectiones continuatim agant ex prophetis et caeteris bibliothecae libris consuetum est: si natalitia SS. supervenerint, non aliud ob id agant. » Ergo Scripturam aliosque bibliothecae libros continuatim legebant, hoc est sine ulla divisione aut distinctione lectionum, quas ad nutum abbatis terminabant, ut modo legebamus in Regulis S. Caesarii et S. Aureliani: « Quantum abbati visum fuerit, tantum legatur; quando signum fecerit, qui legit sine mora consurgat. » Quale esset illud signum 285 non declarat. Veteres monachi in Aegypto, qui majores psalmos intercidebant, plausu manus super sedem edito finem cantandi faciebant: « Si quispiam juniorum, inquit Cassianus (Lib. II, cap. 11), vel pro fervore spiritus, vel pro eo", + "candidate_score": 0.625387, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_14", + "bdc_text": "S. fore , qui libros vestros libenter et cum fructu legerent , si formulae Helveticae et dialecti linguae nostrae , linguam suam communissimam et maximae Germaniae marti usitatissimam commutarent .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3021", + "psc_text": "» Stramenta lectorum sufficiant matta.] Matta Graece psiathium est teges ex juncis contexta, ut patet ex Gregorio Turonensi de S. Monegunde (Lib. de Vit. Patr. cap. 19): « Nullum habens stratum feni, paleaeque mollimen, nisi tantum illud quod intextis junci virgultis fieri solet, quas vulgo mattas vocant. Hoc superponebat formulae, hoc solo supersternebat, hoc erat quotidianum scamnum, hoc culcitra, hoc plumella, hoc erat stragulum, hoc omnis lecti commoditas. » Unde et Petrus Venerabilis ad Gislebertum eremitam scribens (Lib. I, epist. 20): « Si palustria, inquit, prope sunt loca, mattas antiquum opus monachorum compone, super 721 quas aut semper, aut saepe dormias. » Ejus usum apud veteres monachos quadruplicem distinguit Haeftenus (Lib. XII, tract. 1): 1º super mattam dormiebant, imo aliquando super unam illius partem jacentes, altera corpus contegebant; 2º mattae assidebant, ea pro sede utentes; 3º in matta seu psiathio oraturi genuflectebant; 4º mattam jamjam morituris sternebant. Aliter tamen mattam", + "candidate_score": 0.619556, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_14", + "bdc_text": "S. fore , qui libros vestros libenter et cum fructu legerent , si formulae Helveticae et dialecti linguae nostrae , linguam suam communissimam et maximae Germaniae marti usitatissimam commutarent .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_604", + "psc_text": "Trithemius quatuor praesertim hominum genera risum dedecere: virgines propter verecundiam; mulieres propter honestatem; infirmos propter defectum, quia validus risus eos offendit; et monachos propter eminentiam status. Lectiones sanctas libenter audire. ] Non dixit libenter legere; sed libenter audire, quia, ut notat Bernardus Cassinensis, nonnulli sunt qui propter defectum visus, aut aliam infirmitatem non possunt legere. Vel etiam, ut ait Trithemius, quia tempore S. P. Benedicti aliqui admittebantur ad habitum, litterarum penitus ignari, qui omnes ne sacrae lectionis fructu privarentur, eas saltem aliis legentibus jubentur audire. Vel etiam libenter audire, liberum et voluntarium cordis assensum his quae leguntur praebendo, eaque opere exsequendo: quid enim prodest multa legere, multaque discere, nisi multa faciamus? Scienti bonum, et non facienti, peccatum est illi. Hic autem non quaslibet S. Benedictus monachis lectiones permittit, sed sanctas, hoc est sacram Scripturam, passiones SS. martyrum, vitas et collationes Patrum, scripta SS. doctorum, quae ad morum aedificationem conducunt, quorum", + "candidate_score": 0.616091, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_14", + "bdc_text": "S. fore , qui libros vestros libenter et cum fructu legerent , si formulae Helveticae et dialecti linguae nostrae , linguam suam communissimam et maximae Germaniae marti usitatissimam commutarent .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2085", + "psc_text": "mixti causa est, ne forte grave sit lectori jejunium sustinere; durum enim esset si comedentibus aliis ad nonam aut vesperam jejunus ille legeret. Sed quaeritur num aliis diebus, quibus nec jejunatur nec communicatur, licite possit lector accipere mixtum? Verum in hoc cujusque congregationis praxim et consuetudinem sequendam esse existimo; nec in communi ordinis nostri usu apud antiquos aliquid vidisse me memini, quod istis diebus lectori mixtum auferat. Postea autem cum coquinae hebdomadariis et servitoribus reficiat. ] Et quidem iisdem cibis quibus alii fratres ex Regula S. Pachomii art. 15, et Orientali cap. 38; iisque ab abbate aut a praepositis prius signatis ex Regula Magistri cap. 24. Et hoc « non ad unam mensam, sed in propriis locis » ex conc. Aquisgr., can. 28. Fratres autem non per ordinem legant aut cantent, sed qui aedificent audientes. ] Ad hunc locum referri potest quod in lib. Usuum Beccensium legitur; « Ad Pascha", + "candidate_score": 0.615681, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_14", + "bdc_text": "S. fore , qui libros vestros libenter et cum fructu legerent , si formulae Helveticae et dialecti linguae nostrae , linguam suam communissimam et maximae Germaniae marti usitatissimam commutarent .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2886", + "psc_text": "mattam vel nattam dicimus: in his autem solis antiqui monachi dormire solebant, et his solis lectulos suos sternebant. » Eodem modo loquitur Petrus Diaconus, sed Bernardus Cassinensis et Boherius lectos stratos intelligunt lectos « ordinatos cum suis stramentis, id est omnibus ad quiescendum necessariis praeparatos. » Similiter Richardus de S. Angelo lectos ordinatos quos etiam molles vult esse S. Fructuosus, c. 10. Vide Regulam Magistri, cap. 79. Et domus Dei a sapientibus sapienter administretur. ] S. Pachomius « sollicitudinem totius dispensationis erga fratres et peregrinos eisdem commisit, qui se in ordine sequebantur, » ut legimus in ejus Vita, cap. 25 (Apud Rosweid, lib. I de Vit. Patr.). Hospitibus autem, cui non praecipitur, nullatenus societur neque colloquatur. ] Haec fuit communis veterum monachorum praxis, quam videre est in omnibus pene antiquis Regulis, Regula SS. Serapionis, Macarii, Paphnutii, et alterius Macarii (Cap. 8): « Nec licebit aliqua fratri eum superveniente sermocinari, non", + "candidate_score": 0.612882, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_14", + "bdc_text": "S. fore , qui libros vestros libenter et cum fructu legerent , si formulae Helveticae et dialecti linguae nostrae , linguam suam communissimam et maximae Germaniae marti usitatissimam commutarent .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3028", + "psc_text": "Fructuosi (Cap. 4): « In stramentis competens adhibenda est disciplina, nec amplius quidquam ab aliquo requirendum, quam unum stragulum, canabemque villatum, mappulam, et duabus lanatis pellibus arietum. » Denique Regula Magistri (Cap. 81): « In lectis habeant in hieme singulas mattas, et sagos tomentatios singulos, et lanas. In aestate pro lanis, rachinis propter aestus utantur; et ante ipsos lectos singulas pelles, ubi tergant a sordibus pedes, et sic in suos lectos ascendant. » Quae tamen lecta frequenter ab abbate scrutanda sunt, etc.] Frequenter ait indefinite; sed Regula S. Isidori (Cap. 14) praescribit, ut « per singulos menses abbas sive praepositus lectulos cunctorum perspiciat, ne quid indigeant fratres, nec superfluum habeant. » Regula Cujusdam ad virgines (Cap. 2): « Omnibus sabbatis post horam orationis nonam tam senior quam juniores praepositae lectos omnium sororum visitent, et faciant, propter earum negligentias inquirendas, aut si quid inveniatur illicite et sine commeatu retentum. » Denique", + "candidate_score": 0.611298, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_14", + "bdc_text": "S. fore , qui libros vestros libenter et cum fructu legerent , si formulae Helveticae et dialecti linguae nostrae , linguam suam communissimam et maximae Germaniae marti usitatissimam commutarent .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1250", + "psc_text": "S. Mariae in medio Augusti, S. Martini, S. Caeciliae, S. Agathae et S. Agnetis, et S. Benedicti in Quadragesimae diebus; et in calendis Novembris celebratur festivitas omnium SS. Istae omnes, quia per totum mundum celebrantur, ideo sunt praecipuae. Deinde praecipuae sunt omnium SS. qui in illa civitate requiescunt, ubi eorum corpora humata sunt. » Hactenus Hildemarus. Aliter Bernardus festivitates a solemnitatibus ita videtur distinguere, ut solemnitates ad Christi sive sanctorum festa praecipua; festivitates vero ad alia minus praecipua, de quibus officium 12 lectionum celebratur, pertinere videtur. Sed Hildemari sententiam, quam sequuntur Boherius et Menardus, quam etiam indicat Amalarius in Supplemento, praeferrem. 296 Sicut diximus dominico die agendum, ita agatur. Quem in locum Boherius: « Hoc, inquit, adverbium sicut notat identitatem in principiis et finibus vigiliarum; in mediis vero similitudinem ut sequitur, quia ad numerum et dicendi modum refertur. » Quasi diceret, hoc idem sit principium vigiliarum quod in dominica; nempe", + "candidate_score": 0.607673, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_14", + "bdc_text": "S. fore , qui libros vestros libenter et cum fructu legerent , si formulae Helveticae et dialecti linguae nostrae , linguam suam communissimam et maximae Germaniae marti usitatissimam commutarent .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_610", + "psc_text": "« legerat juvenis libros antiquorum philosophorum, Virgiliique mendacia, quae nolebat jam nec audire, nec discipulos suos legere, Sufficiunt, inquiens, divini poetae vobis, nec egetis luxuriosa sermonis Virgilii vos pollui facundia; » quae totidem verbis de S. Maiolo scribit Syrus in ejus Vita lib. I, c. 14. Vide Vitam S. Odonis, saec. V Bened., et S. Hugonis abbatis Cluniac., auctore Hildeberto Coenoman., n. 18, apud Bollandum 29 April.; et Regul. S. Isid. cap. 9. Orationi frequenter incumbere. ] Exemplo S. Martini, de quo Severus Sulpitius scribit In ejus Vitae lib. I , quod « nunquam hora ulla vel momentum praeteriit, quo non aut orationibus incumberet, aut insisteret lectioni; quanquam etiam inter legendum, aut si quid aliud forte agebat, nunquam animum ab oratione laxabat; nimirum, ut fabriferrariis mos est, qui inter operandum pro quodam laboris levamine incudem suam feriunt, ita Martinus etiam, dum aliud agere videretur, semper 144 orabat. » Et certe,", + "candidate_score": 0.607446, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_14", + "bdc_text": "S. fore , qui libros vestros libenter et cum fructu legerent , si formulae Helveticae et dialecti linguae nostrae , linguam suam communissimam et maximae Germaniae marti usitatissimam commutarent .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1145", + "psc_text": "consonum est intentioni S. Benedicti, ut dicit Bernardus Cassinensis. De non sedendo ad opus Dei integrum edidit Petrus Damiani opusculum 39; quod, si lubet, consule. Legantur vicissim a fratribus in codice super analogium tres lectiones. ] Cum S. P. Benedictus lectiones in codice legi praecipiat, recte ex hoc loco Haeftenus infert psalmos sine libro memoriter ex mente S. legislatoris esse cantandos: optime enim distinxit inter duos hosce loquendi modos; legantur, et dicantur. Priori utitur S. Pater cum de psalmis, posteriori cum de lectionibus agit. Et sane id evincit antiqua veterum monachorum consuetudo, psalterium aliosque sacrae paginae libros memoriae commendandi: « Volens renuntiare saeculo, inquit S. Pachomius (In Regul. art. 26) ,. . .manebit paucis diebus foris ante januam, et docebitur orationem dominicam, et psalmos quantos potuerit discere. » Et alibi (Art. 80): « Omnino nullus erit in monasterio qui non discat litteras, et de Scripturis aliquid teneat, quod minimum est,", + "candidate_score": 0.605694, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana", + "max_score": 0.68888, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_16_18", + "bdc_text": "Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt . ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem . Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_108", + "psc_text": "sed rursus per illud pecus intelligimus evangelistam, quem significavit Scriptura, interpretante Apostolo, dicens, Bovem triturantem non infrenabis (I Cor. IX, 9) . CAPUT XI.-- Ut ignorantia signorum tollatur, necessaria est linguarum cognitio, ac praesertim graecae et hebraeae. 16. Contra ignota signa propria magnum remedium est linguarum cognitio. Et latinae quidem linguae homines, quos nunc instruendos suscepimus, duabus aliis ad Scripturarum divinarum cognitionem opus habent, hebraea scilicet et graeca; ut ad exemplaria praecedentia recurratur, si quam dubitationem attulerit latinorum interpretum infinita varietas. Quanquam et hebraea verba non interpretata saepe inveniamus in libris, sicut Amen, et Alleluia, et Racha, et Hosanna, et si qua sunt alia: quorum partim propter sanctiorem auctoritatem, quamvis interpretari potuissent, servata est antiquitas, sicut est Amen, et Alleluia; partim vero in aliam linguam transferri non potuisse dicuntur, sicut alia duo quae posuimus. Sunt enim quaedam verba certarum linguarum, quae in usum alterius linguae per interpretationem transire non possint.", + "candidate_score": 0.68888, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_12_14", + "bdc_text": "Quod ad nostrae fidei consilio confessionem attinet , quam multos pios approbare scribis , non possum non consilium meum qualem cunque indicare . Saepe inter amicos , quando incidit mentio optimorum librorum , ni Helvetia Germania manice editorum , audivi viros non ex vulgo tandem sed etiam nobilitate sapientia , pietate et vidicio praestantes de Helvetica conqueri dialecto et vicio , quęstantes de Helvetios sapientia , conqueri dei . S. fore , qui libros vestros libenter et cum fructu legerent , si formulae Helveticae et dialecti linguae nostrae , linguam suam communissimam et maximae Germaniae marti usitatissimam commutarent .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_314", + "psc_text": "ostendere in istorum Litteris sacris, quos nobis erudiendis, et ab hoc saeculo pravo in beatum saeculum transferendis, providentia divina providit. Sed non ipsa me plus quam dici potest in illa eloquentia delectant, quae sunt his viris cum oratoribus Gentilium poetisve communia: illud magis admiror et stupeo, quod ista nostra eloquentia ita usi sunt per alteram quamdam eloquentiam suam, ut nec deesset eis, nec emineret in eis: quia eam nec improbari ab illis, nec ostentari oportebat; quorum alterum fieret, si vitaretur; alterum putari posset, si facile agnosceretur. Et in quibus forte locis agnoscitur a doctis, tales res dicuntur, ut verba quibus dicuntur, non a dicente adhibita, sed ipsis rebus velut sponte subjuncta videantur: quasi sapientiam de domo sua, id est, pectore sapientis procedere intelligas, et tanquam inseparabilem famulam etiam non vocatam sequi eloquentiam. CAPUT VII.-- Pulchre docet, adductis exemplis, in sacris Litteris inesse germanam eloquentiam, quae sapientiae adhaeret velut inseparabilis comes.", + "candidate_score": 0.686902, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_15_17", + "bdc_text": "autem autem , omnium doctorum iudicio est , quae proxime ad Lutheri et similium linguam Germanicam accedit . Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt . ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_115", + "psc_text": "emendari possit. 19. Sed quoniam et quae sit ipsa sententia, quam plures interpretes pro sua quisque facultate atque judicio conantur eloqui, non apparet, nisi in ea lingua inspiciatur quam interpretantur; et plerumque a sensu auctoris devius aberrat interpres, si non sit doctissimus: aut linguarum illarum, ex quibus in latinam Scriptura pervenit, petenda cognitio est; aut habendae interpretationes eorum qui se verbis nimis obstrinxerunt; non quia sufficiunt, sed ut ex eis veritas vel error detegatur aliorum, qui non magis verba quam sententias interpretando sequi maluerunt. Nam non solum verba singula, sed etiam locutiones saepe transferuntur, quae omnino in latinae linguae usum, si quis consuetudinem veterum qui latine locuti sunt, tenere voluerit, transire non possunt. Quae aliquando intellectui nihil adimunt, sed offendunt tamen eos qui plus delectantur rebus, cum etiam in earum signis sua quaedam servatur integritas. Nam soloecismus qui dicitur, nihil aliud est quam cum verba non ea lege sibi coaptantur,", + "candidate_score": 0.685584, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_13_15", + "bdc_text": "Saepe inter amicos , quando incidit mentio optimorum librorum , ni Helvetia Germania manice editorum , audivi viros non ex vulgo tandem sed etiam nobilitate sapientia , pietate et vidicio praestantes de Helvetica conqueri dialecto et vicio , quęstantes de Helvetios sapientia , conqueri dei . S. fore , qui libros vestros libenter et cum fructu legerent , si formulae Helveticae et dialecti linguae nostrae , linguam suam communissimam et maximae Germaniae marti usitatissimam commutarent . autem autem , omnium doctorum iudicio est , quae proxime ad Lutheri et similium linguam Germanicam accedit .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_314", + "psc_text": "ostendere in istorum Litteris sacris, quos nobis erudiendis, et ab hoc saeculo pravo in beatum saeculum transferendis, providentia divina providit. Sed non ipsa me plus quam dici potest in illa eloquentia delectant, quae sunt his viris cum oratoribus Gentilium poetisve communia: illud magis admiror et stupeo, quod ista nostra eloquentia ita usi sunt per alteram quamdam eloquentiam suam, ut nec deesset eis, nec emineret in eis: quia eam nec improbari ab illis, nec ostentari oportebat; quorum alterum fieret, si vitaretur; alterum putari posset, si facile agnosceretur. Et in quibus forte locis agnoscitur a doctis, tales res dicuntur, ut verba quibus dicuntur, non a dicente adhibita, sed ipsis rebus velut sponte subjuncta videantur: quasi sapientiam de domo sua, id est, pectore sapientis procedere intelligas, et tanquam inseparabilem famulam etiam non vocatam sequi eloquentiam. CAPUT VII.-- Pulchre docet, adductis exemplis, in sacris Litteris inesse germanam eloquentiam, quae sapientiae adhaeret velut inseparabilis comes.", + "candidate_score": 0.683844, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_15_17", + "bdc_text": "autem autem , omnium doctorum iudicio est , quae proxime ad Lutheri et similium linguam Germanicam accedit . Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt . ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_327", + "psc_text": "cunctatus est profiteri, sine qua esse doctor Gentium non valeret. Certe si quid ejus proferimus ad exemplum eloquentiae, ex illis Epistolis utique proferimus, quas etiam ipsi obtrectatores ejus, qui sermonem praesentis contemptibilem putari volebant, graves et fortes esse confessi sunt (Ibid. X, 10). Dicendum ergo mihi aliquid esse video et de eloquentia Prophetarum, ubi per tropologiam multa obteguntur. Quae quanto magis translatis verbis videntur operiri, tanto magis cum fuerint aperta dulcescunt. Sed hoc loco tale aliquid commemorare debeo, ubi quae dicta sunt non cogar exponere, sed commendem tantum quomodo dicta sint. Et ex illius prophetae libro potissimum hoc faciam, qui se pastorem vel armentarium fuisse dicit, atque inde divinitus ablatum atque missum, ut Dei populo prophetaret (Amos VII, 14, 15). Non autem secundum Septuaginta interpretes, qui etiam ipsi divino Spiritu interpretati, ob hoc aliter videntur nonnulla dixisse, ut ad spiritualem sensum scrutandum magis admoneretur lectoris intentio; unde etiam obscuriora nonnulla,", + "candidate_score": 0.678619, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_19", + "bdc_text": "Nunc autem , cum fidei nostrae et doctrinae confessio recens edita sine dubio ab omnibus ubique cordatis piisque hominibus , qui aliorum praeiudiciis nondum occupati desideretur et opportunem meo iudicio , ex tali eius lectione Germanica , fructus haud contemnendus sit sperandus , statui in ea ipsa nostrae linguae dialectos et loquendi formulas peculiares , ni eius quam dixi linguae idiores mata et orthographiam convertere .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_123", + "psc_text": "tot hominum fuerit. Qui si, ut fertur, multique non indigni fide praedicant, singuli cellis etiam singulis separati cum interpretati essent, nihil in alicujus eorum codice inventum est quod non iisdem verbis eodemque verborum ordine inveniretur in caeteris; quis huic auctoritati conferre aliquid, nedum praeferre audeat? Si autem contulerunt ut una omnium communi tractatu judicioque vox fieret, nec sic quidem quemquam unum hominem qualibet peritia, ad emendandum tot seniorum doctorumque consensum aspirare oportet aut decet. Quamobrem, etiamsi aliquid aliter in hebraeis exemplaribus invenitur quam isti posuerunt, cedendum esse arbitror divinae dispensationi quae per eos facta est, ut libri quos gens Judaea caeteris populis, vel religione vel invidia prodere nolebat, credituris per Dominum Gentibus ministra regis Ptolemaei potestate tanto ante proderentur. Itaque fieri potest ut sic illi interpretati sint, quemadmodum congruere Gentibus ille qui eos agebat, et qui unum os omnibus fecerat, Spiritus sanctus judicavit. Sed tamen, ut superius dixi, horum quoque", + "candidate_score": 0.677075, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_14_16", + "bdc_text": "S. fore , qui libros vestros libenter et cum fructu legerent , si formulae Helveticae et dialecti linguae nostrae , linguam suam communissimam et maximae Germaniae marti usitatissimam commutarent . autem autem , omnium doctorum iudicio est , quae proxime ad Lutheri et similium linguam Germanicam accedit . Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_108", + "psc_text": "sed rursus per illud pecus intelligimus evangelistam, quem significavit Scriptura, interpretante Apostolo, dicens, Bovem triturantem non infrenabis (I Cor. IX, 9) . CAPUT XI.-- Ut ignorantia signorum tollatur, necessaria est linguarum cognitio, ac praesertim graecae et hebraeae. 16. Contra ignota signa propria magnum remedium est linguarum cognitio. Et latinae quidem linguae homines, quos nunc instruendos suscepimus, duabus aliis ad Scripturarum divinarum cognitionem opus habent, hebraea scilicet et graeca; ut ad exemplaria praecedentia recurratur, si quam dubitationem attulerit latinorum interpretum infinita varietas. Quanquam et hebraea verba non interpretata saepe inveniamus in libris, sicut Amen, et Alleluia, et Racha, et Hosanna, et si qua sunt alia: quorum partim propter sanctiorem auctoritatem, quamvis interpretari potuissent, servata est antiquitas, sicut est Amen, et Alleluia; partim vero in aliam linguam transferri non potuisse dicuntur, sicut alia duo quae posuimus. Sunt enim quaedam verba certarum linguarum, quae in usum alterius linguae per interpretationem transire non possint.", + "candidate_score": 0.676407, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_16_18", + "bdc_text": "Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt . ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem . Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_115", + "psc_text": "emendari possit. 19. Sed quoniam et quae sit ipsa sententia, quam plures interpretes pro sua quisque facultate atque judicio conantur eloqui, non apparet, nisi in ea lingua inspiciatur quam interpretantur; et plerumque a sensu auctoris devius aberrat interpres, si non sit doctissimus: aut linguarum illarum, ex quibus in latinam Scriptura pervenit, petenda cognitio est; aut habendae interpretationes eorum qui se verbis nimis obstrinxerunt; non quia sufficiunt, sed ut ex eis veritas vel error detegatur aliorum, qui non magis verba quam sententias interpretando sequi maluerunt. Nam non solum verba singula, sed etiam locutiones saepe transferuntur, quae omnino in latinae linguae usum, si quis consuetudinem veterum qui latine locuti sunt, tenere voluerit, transire non possunt. Quae aliquando intellectui nihil adimunt, sed offendunt tamen eos qui plus delectantur rebus, cum etiam in earum signis sua quaedam servatur integritas. Nam soloecismus qui dicitur, nihil aliud est quam cum verba non ea lege sibi coaptantur,", + "candidate_score": 0.675717, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_16", + "bdc_text": "Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_108", + "psc_text": "sed rursus per illud pecus intelligimus evangelistam, quem significavit Scriptura, interpretante Apostolo, dicens, Bovem triturantem non infrenabis (I Cor. IX, 9) . CAPUT XI.-- Ut ignorantia signorum tollatur, necessaria est linguarum cognitio, ac praesertim graecae et hebraeae. 16. Contra ignota signa propria magnum remedium est linguarum cognitio. Et latinae quidem linguae homines, quos nunc instruendos suscepimus, duabus aliis ad Scripturarum divinarum cognitionem opus habent, hebraea scilicet et graeca; ut ad exemplaria praecedentia recurratur, si quam dubitationem attulerit latinorum interpretum infinita varietas. Quanquam et hebraea verba non interpretata saepe inveniamus in libris, sicut Amen, et Alleluia, et Racha, et Hosanna, et si qua sunt alia: quorum partim propter sanctiorem auctoritatem, quamvis interpretari potuissent, servata est antiquitas, sicut est Amen, et Alleluia; partim vero in aliam linguam transferri non potuisse dicuntur, sicut alia duo quae posuimus. Sunt enim quaedam verba certarum linguarum, quae in usum alterius linguae per interpretationem transire non possint.", + "candidate_score": 0.67478, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_14_16", + "bdc_text": "S. fore , qui libros vestros libenter et cum fructu legerent , si formulae Helveticae et dialecti linguae nostrae , linguam suam communissimam et maximae Germaniae marti usitatissimam commutarent . autem autem , omnium doctorum iudicio est , quae proxime ad Lutheri et similium linguam Germanicam accedit . Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_115", + "psc_text": "emendari possit. 19. Sed quoniam et quae sit ipsa sententia, quam plures interpretes pro sua quisque facultate atque judicio conantur eloqui, non apparet, nisi in ea lingua inspiciatur quam interpretantur; et plerumque a sensu auctoris devius aberrat interpres, si non sit doctissimus: aut linguarum illarum, ex quibus in latinam Scriptura pervenit, petenda cognitio est; aut habendae interpretationes eorum qui se verbis nimis obstrinxerunt; non quia sufficiunt, sed ut ex eis veritas vel error detegatur aliorum, qui non magis verba quam sententias interpretando sequi maluerunt. Nam non solum verba singula, sed etiam locutiones saepe transferuntur, quae omnino in latinae linguae usum, si quis consuetudinem veterum qui latine locuti sunt, tenere voluerit, transire non possunt. Quae aliquando intellectui nihil adimunt, sed offendunt tamen eos qui plus delectantur rebus, cum etiam in earum signis sua quaedam servatur integritas. Nam soloecismus qui dicitur, nihil aliud est quam cum verba non ea lege sibi coaptantur,", + "candidate_score": 0.673102, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_15_17", + "bdc_text": "autem autem , omnium doctorum iudicio est , quae proxime ad Lutheri et similium linguam Germanicam accedit . Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt . ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_197", + "psc_text": "Postquam egit in superiore libro de removenda signorum ignorantia, transit nunc S. Doctor ad considerationem ambiguitatis, quae cum in propriis tum in translatis signis occurrit. In propriis quidem ex interpunctione vocum, ex earum pronuntiatione, ex ancipiti significatu: quod genus ambiguitatis ex contextu sermonis, et collatione interpretum, aut ejus linguae unde Scriptura translata est inspectione resolvi ostendit. In translatis vero signis ambiguitas contingit, cum ipsa dictio non ad litterae sensum ponitur in Scripturis: qua de re operosius disputat, traditque regulas quibus dignoscatur an locutio figurata sit, et si quidem figurata, quo pacto debeat explicari. Ad extremum ipsius Tichonii septem regulas singulatim expendit. CAPUT PRIMUM.-- Summa superiorum librorum, et scopus sequentis. 1. Homo timens Deum, voluntatem ejus in Scripturis sanctis diligenter inquirit. Et ne amet certamina, pietate mansuetus; praemunitus etiam scientia linguarum, ne in verbis locutionibusque ignotis haereat; praemunitus etiam cognitione quarumdam rerum necessariarum, ne vim naturamve earum quae propter similitudinem adhibentur,", + "candidate_score": 0.672207, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_12_14", + "bdc_text": "Quod ad nostrae fidei consilio confessionem attinet , quam multos pios approbare scribis , non possum non consilium meum qualem cunque indicare . Saepe inter amicos , quando incidit mentio optimorum librorum , ni Helvetia Germania manice editorum , audivi viros non ex vulgo tandem sed etiam nobilitate sapientia , pietate et vidicio praestantes de Helvetica conqueri dialecto et vicio , quęstantes de Helvetios sapientia , conqueri dei . S. fore , qui libros vestros libenter et cum fructu legerent , si formulae Helveticae et dialecti linguae nostrae , linguam suam communissimam et maximae Germaniae marti usitatissimam commutarent .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_337", + "psc_text": "sapientes, canonicos nostros auctores doctoresque fateamur, tali eloquentia, qualis personis ejusmodi congruebat. CAPUT VIII.-- Obscuritas sacrorum auctorum licet eloquens, non imitanda a doctoribus christianis. 22. Sed nos etsi de litteris eorum, quae sine difficultate intelliguntur nonnulla sumimus elocutionis exempla; nequaquam tamen putare debemus imitandos eos nobis esse in iis quae ad exercendas et elimandas quodammodo mentes legentium, et ad rumpenda fastidia atque acuenda studia discere volentium, celandos quoque, sive ut ad pietatem convertantur, sive ut a mysteriis secludantur, animos impiorum, utili ac salubri obscuritate dixerunt. Sic quippe illi locuti sunt, ut posteriores qui eos recte intelligerent et exponerent, alteram gratiam, disparem quidem, verumtamen subsequentem in Dei Ecclesia reperirent. Non ergo expositores eorum ita loqui debent, tanquam se ipsi exponendos simili auctoritate proponant; sed in omnibus sermonibus suis primitus ac maxime ut intelligantur elaborent, ea quantum possunt perspicuitate dicendi, ut aut multum tardus sit qui non intelligat, aut in rerum quas", + "candidate_score": 0.672067, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_14_16", + "bdc_text": "S. fore , qui libros vestros libenter et cum fructu legerent , si formulae Helveticae et dialecti linguae nostrae , linguam suam communissimam et maximae Germaniae marti usitatissimam commutarent . autem autem , omnium doctorum iudicio est , quae proxime ad Lutheri et similium linguam Germanicam accedit . Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_197", + "psc_text": "Postquam egit in superiore libro de removenda signorum ignorantia, transit nunc S. Doctor ad considerationem ambiguitatis, quae cum in propriis tum in translatis signis occurrit. In propriis quidem ex interpunctione vocum, ex earum pronuntiatione, ex ancipiti significatu: quod genus ambiguitatis ex contextu sermonis, et collatione interpretum, aut ejus linguae unde Scriptura translata est inspectione resolvi ostendit. In translatis vero signis ambiguitas contingit, cum ipsa dictio non ad litterae sensum ponitur in Scripturis: qua de re operosius disputat, traditque regulas quibus dignoscatur an locutio figurata sit, et si quidem figurata, quo pacto debeat explicari. Ad extremum ipsius Tichonii septem regulas singulatim expendit. CAPUT PRIMUM.-- Summa superiorum librorum, et scopus sequentis. 1. Homo timens Deum, voluntatem ejus in Scripturis sanctis diligenter inquirit. Et ne amet certamina, pietate mansuetus; praemunitus etiam scientia linguarum, ne in verbis locutionibusque ignotis haereat; praemunitus etiam cognitione quarumdam rerum necessariarum, ne vim naturamve earum quae propter similitudinem adhibentur,", + "candidate_score": 0.670339, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_16", + "bdc_text": "Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_115", + "psc_text": "emendari possit. 19. Sed quoniam et quae sit ipsa sententia, quam plures interpretes pro sua quisque facultate atque judicio conantur eloqui, non apparet, nisi in ea lingua inspiciatur quam interpretantur; et plerumque a sensu auctoris devius aberrat interpres, si non sit doctissimus: aut linguarum illarum, ex quibus in latinam Scriptura pervenit, petenda cognitio est; aut habendae interpretationes eorum qui se verbis nimis obstrinxerunt; non quia sufficiunt, sed ut ex eis veritas vel error detegatur aliorum, qui non magis verba quam sententias interpretando sequi maluerunt. Nam non solum verba singula, sed etiam locutiones saepe transferuntur, quae omnino in latinae linguae usum, si quis consuetudinem veterum qui latine locuti sunt, tenere voluerit, transire non possunt. Quae aliquando intellectui nihil adimunt, sed offendunt tamen eos qui plus delectantur rebus, cum etiam in earum signis sua quaedam servatur integritas. Nam soloecismus qui dicitur, nihil aliud est quam cum verba non ea lege sibi coaptantur,", + "candidate_score": 0.664178, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_16", + "bdc_text": "Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_107", + "psc_text": "valet plurimum: quae si defuerit, non potest his praeceptis dari. CAPUT X.-- Scripturam contingit non intelligi ob ignota signa vel ambigua. 15. Duabus autem causis non intelliguntur quae scripta sunt, si aut ignotis, aut ambiguis signis obteguntur. Sunt autem signa vel propria, vel translata. Propria dicuntur, cum his rebus significandis adhibentur, propter quas sunt instituta; sicut dicimus bovem, cum intelligimus pecus, quod omnes nobiscum latinae linguae homines hoc nomine vocant. Translata sunt, cum et ipsae res quas propriis verbis significamus, ad aliud aliquid significandum usurpantur: sicut dicimus bovem, et per has duas syllabas intelligimus pocus quod isto nomine appellari solet; sed rursus per illud pecus intelligimus evangelistam, quem significavit Scriptura, interpretante Apostolo, dicens, Bovem triturantem non infrenabis (I Cor. IX, 9) . CAPUT XI.-- Ut ignorantia signorum tollatur, necessaria est linguarum cognitio, ac praesertim graecae et hebraeae. 16. Contra ignota signa propria magnum remedium est linguarum cognitio. Et latinae quidem", + "candidate_score": 0.661701, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_13_15", + "bdc_text": "Saepe inter amicos , quando incidit mentio optimorum librorum , ni Helvetia Germania manice editorum , audivi viros non ex vulgo tandem sed etiam nobilitate sapientia , pietate et vidicio praestantes de Helvetica conqueri dialecto et vicio , quęstantes de Helvetios sapientia , conqueri dei . S. fore , qui libros vestros libenter et cum fructu legerent , si formulae Helveticae et dialecti linguae nostrae , linguam suam communissimam et maximae Germaniae marti usitatissimam commutarent . autem autem , omnium doctorum iudicio est , quae proxime ad Lutheri et similium linguam Germanicam accedit .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_337", + "psc_text": "sapientes, canonicos nostros auctores doctoresque fateamur, tali eloquentia, qualis personis ejusmodi congruebat. CAPUT VIII.-- Obscuritas sacrorum auctorum licet eloquens, non imitanda a doctoribus christianis. 22. Sed nos etsi de litteris eorum, quae sine difficultate intelliguntur nonnulla sumimus elocutionis exempla; nequaquam tamen putare debemus imitandos eos nobis esse in iis quae ad exercendas et elimandas quodammodo mentes legentium, et ad rumpenda fastidia atque acuenda studia discere volentium, celandos quoque, sive ut ad pietatem convertantur, sive ut a mysteriis secludantur, animos impiorum, utili ac salubri obscuritate dixerunt. Sic quippe illi locuti sunt, ut posteriores qui eos recte intelligerent et exponerent, alteram gratiam, disparem quidem, verumtamen subsequentem in Dei Ecclesia reperirent. Non ergo expositores eorum ita loqui debent, tanquam se ipsi exponendos simili auctoritate proponant; sed in omnibus sermonibus suis primitus ac maxime ut intelligantur elaborent, ea quantum possunt perspicuitate dicendi, ut aut multum tardus sit qui non intelligat, aut in rerum quas", + "candidate_score": 0.660841, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_13", + "bdc_text": "Saepe inter amicos , quando incidit mentio optimorum librorum , ni Helvetia Germania manice editorum , audivi viros non ex vulgo tandem sed etiam nobilitate sapientia , pietate et vidicio praestantes de Helvetica conqueri dialecto et vicio , quęstantes de Helvetios sapientia , conqueri dei .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_314", + "psc_text": "ostendere in istorum Litteris sacris, quos nobis erudiendis, et ab hoc saeculo pravo in beatum saeculum transferendis, providentia divina providit. Sed non ipsa me plus quam dici potest in illa eloquentia delectant, quae sunt his viris cum oratoribus Gentilium poetisve communia: illud magis admiror et stupeo, quod ista nostra eloquentia ita usi sunt per alteram quamdam eloquentiam suam, ut nec deesset eis, nec emineret in eis: quia eam nec improbari ab illis, nec ostentari oportebat; quorum alterum fieret, si vitaretur; alterum putari posset, si facile agnosceretur. Et in quibus forte locis agnoscitur a doctis, tales res dicuntur, ut verba quibus dicuntur, non a dicente adhibita, sed ipsis rebus velut sponte subjuncta videantur: quasi sapientiam de domo sua, id est, pectore sapientis procedere intelligas, et tanquam inseparabilem famulam etiam non vocatam sequi eloquentiam. CAPUT VII.-- Pulchre docet, adductis exemplis, in sacris Litteris inesse germanam eloquentiam, quae sapientiae adhaeret velut inseparabilis comes.", + "candidate_score": 0.659499, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_16", + "bdc_text": "Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_341", + "psc_text": "nostros, Non congregabo conventicula eorum de sanguinibus (Psal. XV, 4) , quoniam senserunt ad rem pertinere, ut eo loco pluraliter enuntiaretur hoc nomen, quod in latina lingua tantummodo singulariter dicitur; cur pietatis doctorem pigeat imperitis loquentem, ossum potius quam os dicere, ne ista syllaba non ab eo quod sunt ossa, sed ab eo quod sunt ora intelligatur, ubi Afrae aures de correptione vocalium vel productione non judicant? Quid enim prodest locutionis integritas, quam non sequitur intellectus audientis, cum loquendi omnino nulla sit causa, si quod loquimur non intelligunt, propter quos ut intelligant loquimur? Qui ergo docet, vitabit omnia verba quae non docent; et si pro eis alia integra, quae intelligantur, potest dicere, id magis eliget: si autem non potest, sive quia non sunt, sive quia in praesentia non occurrunt, utetur etiam verbis minus integris, dum tamen res ipsa doceatur atque discatur integre. 25. Et hoc quidem non solum in collocutionibus,", + "candidate_score": 0.655189, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_6", + "bdc_text": "Non enim doctus tamen est , sed mire imprimi sidenturos , et ad promovendam laboribus scholasticis , filii dei doctrinam omniaque humanitatis studia natus .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_306", + "psc_text": "IV.-- Officium doctoris christiani. 6. Debet igitur divinarum Scripturarum tractator et doctor, defensor rectae fidei ac debellator erroris, et bona docere, et mala dedocere; atque in hoc opere sermonis conciliare adversos, remissos erigere, nescientibus quid agatur, quid exspectare debeant intimare. Ubi autem benevolos, intentos, dociles aut invenerit, aut ipse fecerit, caetera peragenda sunt, sicut postulat causa. Si docendi sunt qui audiunt, narratione faciendum est, si tamen indigeat, ut res de qua agitur innotescat. Ut autem quae dubia sunt certa fiant, documentis adhibitis ratiocinandum est. Si vero qui audiunt movendi sunt potius quam docendi, ut in eo quod jam sciunt, agendo non torpeant, et rebus assensum, quas veras esse fatentur, accommodent, majoribus dicendi viribus opus est. Ibi obsecrationes et increpationes, concitationes et coercitiones, et quaecumque alia valent ad commovendos animos, sunt necessaria. 7. Et haec quidem cuncta quae dixi, omnes fere homines in iis quae eloquendo agunt, facere non quiescunt: CAPUT", + "candidate_score": 0.642635, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_13", + "bdc_text": "Saepe inter amicos , quando incidit mentio optimorum librorum , ni Helvetia Germania manice editorum , audivi viros non ex vulgo tandem sed etiam nobilitate sapientia , pietate et vidicio praestantes de Helvetica conqueri dialecto et vicio , quęstantes de Helvetios sapientia , conqueri dei .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_312", + "psc_text": "Hic aliquis forsitan quaerit utrum auctores nostri, quorum scripta divinitus inspirata canonem nobis saluberrima auctoritate fecerunt, sapientes tantummodo, an eloquentes etiam nuncupandi sint. Quae quidem quaestio apud meipsum, et apud eos qui mecum quod dico sentiunt, facillime solvitur. Nam ubi eos intelligo, non solum nihil eis sapientius, verum etiam nihil eloquentius mihi videri potest. Et audeo dicere, omnes qui recte intelligunt quod illi loquuntur, simul intelligere non eos aliter loqui debuisse. Sicut est enim quaedam eloquentia quae magis aetatem juvenilem decet, est quae senilem; nec jam dicenda est eloquentia, si personae non congruat eloquentis: ita est quaedam, quae viros summa auctoritate dignissimos planeque divinos decet. Hac illi locuti sunt, nec ipsos decet alia, nec alios ipsa: ipsis enim congruit; alios autem, quanto videtur humilior, tanto altius non ventositate, sed soliditate transcendit. Ubi vero non eos intelligo, minus quidem mihi apparet eorum eloquentia, sed eam tamen non dubito esse talem, qualis", + "candidate_score": 0.641573, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_9", + "bdc_text": "Si verum dicere oportet , maiore multorum nostrae doctrinae nomen esse quam ipsa fui odio doctrina .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_422", + "psc_text": "2, 3) . Illa ergo cathedra, non eorum sed Moysi, cogebat eos bona dicere, etiam non bona facientes. Agebant ergo sua in vita sua; docere autem sua, cathedra illos non permittebat aliena. 60. Multis itaque prosunt dicendo quae non faciunt; sed longe pluribus prodessent faciendo quae dicunt. Abundant enim qui malae vitae suae defensionem ex ipsis suis praepositis et doctoribus quaerant, respondentes corde suo, aut etiam si ad hoc erumpunt, ore suo, atque dicentes: Quod mihi praecipis, cur ipse non facis? Ita fit ut eum non obedienter audiant, qui se ipse non audit, et Dei verbum quod eis praedicatur, simul cum ipso praedicatore contemnant. Denique Apostolus scribens ad Timotheum, cum dixisset, Nemo adolescentiam tuam contemnat; subjecit unde non contemneretur, atque ait: Sed forma esto fidelium in sermone, in conversatione, in dilectione, in fide, in castitate (I Tim. IV, 12) . CAPUT XXVIII.-- Veritati potius quam verbis studendum. Verbis contendere quid", + "candidate_score": 0.621728, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Dialogus-contra-Pelagianos", + "max_score": 0.686289, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_15_17", + "bdc_text": "autem autem , omnium doctorum iudicio est , quae proxime ad Lutheri et similium linguam Germanicam accedit . Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt . ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Dialogus-contra-Pelagianos_window_98", + "psc_text": "legis habuerit, per quod magnam partem Christianorum excludis a justitia, et qui praedicator es impeccantiae, omnes prope peccatores esse pronuntias. Quotus enim quisque Christianorum habet legis scientiam, quam in multis Doctoribus Ecclesiae; aut raro, aut difficulter invenias? Verum tu tantae es liberalitatis, 722 ut favorem tibi apud Amazonas tuas concilies, ut in alio loco scripseris, Scientiam legis etiam feminas habere debere: cum Apostolus doceat esse tacendum mulieribus in Ecclesia; et si quid ignorant, domi viros suos debere consulere (I Cor. XIV). Nec sufficit tibi dedisse agmini tuo scientiam Scripturarum, nisi earum voce et canticis delecteris. Jungis enim et ponis in titulo, Quod et feminae Deo psallere debeant. Quis enim ignorat psallendum esse feminis in cubiculis suis, et absque virorum frequentia et congregatione turbarum? Verum tu donas quod non licet; ut quod verecunde facere debeant, et absque ullo arbitro, magistri auctoritate proclament. 26. Item librum Pelagii confutat. -- Addis praeterea (Tit.", + "candidate_score": 0.686289, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_13", + "bdc_text": "Saepe inter amicos , quando incidit mentio optimorum librorum , ni Helvetia Germania manice editorum , audivi viros non ex vulgo tandem sed etiam nobilitate sapientia , pietate et vidicio praestantes de Helvetica conqueri dialecto et vicio , quęstantes de Helvetios sapientia , conqueri dei .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Dialogus-contra-Pelagianos_window_1", + "psc_text": "Posse homines sine peccato esse si velint: Divinae gratiae necessitatem arbitrii libertati officere: et, quod minori studio videtur tunc saltem jactatum, Non esse traducem peccati. Hieronymus in libris, quos ab eo tempore elaboravit, maxime Commentariis in Jeremiam detestandam superbiam suggillare arrepta occasione non destitit; sed nominibus continuo pepercit, quos eos mallet corripi, quam infamari. Verum post ferme biennium, et vix primo libro in laudatum Prophetam expleto, stylum contra haereticum acuit, deditque Ctesiphonti epistolam, quam in priori tomo excudimus sub numero 133, in qua natam e veterum Stoicorum fontibus ἀπαθείαν ita jugulat, ut tamen nisi velitatione illa haeretici resipiscerent, conditurum se libros minitetur, quibus impiae factionis cuniculos omnes subverteret. Re ipsa haud multo post rogatus a fratribus tres hosce libros evulgavit, in quibus Socratico more ex utraque parte quid pro haeresi vel contra dici posset exponens, Attici et Critobuli personas induxit secum invicem disceptantes, ut et orthodoxum dogma clarius exponeret, et", + "candidate_score": 0.641191, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_9", + "bdc_text": "Si verum dicere oportet , maiore multorum nostrae doctrinae nomen esse quam ipsa fui odio doctrina .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Dialogus-contra-Pelagianos_window_17", + "psc_text": "ut omnibus probarem me non odisse homines, sed errores, nec aliquorum infamiam quaerere, magisque dolere vicem 696 eorum, qui falsi nominis scientia supplantantur, Attici et Critobuli nomina posui, per quos et nostra pars et adversariorum quid sentiret, expromerem [ Al. exprimerem]. Quin potius omnes qui catholicam sectamur fidem, optamus et cupimus damnari haeresim, homines emendari. Aut certe si in errore voluerint permanere, non nostram culpam esse qui scripsimus, sed eorum, qui mendacium praetulerunt veritati. Breviterque calumniatoribus respondemus, qui sua in eos maledicta conferunt, Manichaeorum esse sententiae, hominum damnare naturam, et liberum auferre arbitrium, et adjutorium Dei tollere. Rursumque apertissimae insaniae, hoc hominem dicere, quod Deus est. Et sic ingrediendum via regia, ut nec ad sinistram nec ad dextram declinemus; appetitumque propriae voluntatis, Dei semper credamus auxilio gubernari. Si quis autem falso se infamari clamitat, et gloriatur nostra sentire; tunc verae fidei probabit assensum, cum aperte et absque dolo adversa damnaverit:", + "candidate_score": 0.621929, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1", + "max_score": 0.685007, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_11_13", + "bdc_text": "Deum praecemur , ut terierae adhuc et turbatissimae ecclesiae ipsius misericordia et spiritu , maiora indies et firmiora incrementa sumant , prohibeatque ne Sathan , qui summi eius sunt conatus sub praetextu evangelii regni sui confirmationem sanguinariamque tyrannidem inducat . Quod ad nostrae fidei consilio confessionem attinet , quam multos pios approbare scribis , non possum non consilium meum qualem cunque indicare . Saepe inter amicos , quando incidit mentio optimorum librorum , ni Helvetia Germania manice editorum , audivi viros non ex vulgo tandem sed etiam nobilitate sapientia , pietate et vidicio praestantes de Helvetica conqueri dialecto et vicio , quęstantes de Helvetios sapientia , conqueri dei .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_828", + "psc_text": "populi arguantur, quando doctrina timoris dei et confessionis eruditio ex prophetasprophetae oratione prsestetarpraestetur. in his enim prophetiseprophetiae spiritalis ordo consistit. et si dominus praedicatur, profectus scientiae huius ad fidem utilis est. si ad timorem et confessionem eius docemur, domino formamur, proficimus, adquirimur, ut per passionem eius redempti, ita eidem per doctrinae suae instituta placituri. § 4 Esse autem in prsesentipraesenti psalmo quaedam intellego, qusequae ei homini, quem dominus adsumpsit, aptari posse uideantur, ubi dicitur: perscrutati sunt iniquitates, defecerunt scrutantes scrutinio. significari enim forte in eo existimabitur IudseorumIudaeorum conspiratio, cum testimonia, quibus argui posset, quaeruntur nec reperiuntur, et omnia scrutantium ingenia deficiunt; dehinc quod sagittis paruulorum, id est doctrinis apostolorum uulnerentur, aduersum quos nullam causam iustae persecutionis inuenerint, et ideo defecerint contra ipsos linguae eorum. haec quidem non tamquam inprobabilia praetermittimus, sed qusedamquaedam alia in psalmo sunt, qusequae ordinem intellegentiseintellegentiae huius impediant. non longe tamen ab his sermo expositionis nostrae dissentiet.", + "candidate_score": 0.685007, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_15_17", + "bdc_text": "autem autem , omnium doctorum iudicio est , quae proxime ad Lutheri et similium linguam Germanicam accedit . Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt . ipsa igitur rei experientia edoctus saepe extra patriam apud me cogitavi , me haud penitendum operae praesentium esse facturum , si unum saltem ex libris tuis Germanicis Germanicis alicuius documenti causa in linguam quam dixi , transscriberem .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_320", + "psc_text": "plura simus, adhuc tamen alia sunt reliqua. § 9 Solent enim plures gloriosam intellegentisBintellegentiae uerborum speciem prseferrepraeferre et uoluntatis ac iudicii decus etiam sermonum honestate mentiri, cum de deo bene sentiant et loquantur, uerbis autem ac sensui suo gestis atque operibus mentiantur. hi sunt, qui quae locuntur oderunt et his, qugequae prajdieantpraedicant, ipsis rebus inimici sunt. ergo ad ueritatem cordis adiunxit dicens: qui non egit dolum in lingua sua: ut ueritatem, quam sentit, non fallat in uerbis, ut catholicsecatholicae doctrinae professionem et ita sentiendi ac praedicandi iudicium etiam operatio consequatur, quia, secundum apostoli testimonium, ut in corde creditur. ita oreconfessiofitadsalutem. ergoutsitin deirequiem 7 Luc. XVIII, 8. 27 Rom. X, 10. 51 hereticia R 8 esse add. m. 2 V defetigant ex defitigant fort. recte m.1 V deifioant r 5 uirginitatem ex uirginitate m. 2 V consumant uel consumunt (a et u interdum distingui non possunt) R habundatura R 6 e", + "candidate_score": 0.678733, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_12_14", + "bdc_text": "Quod ad nostrae fidei consilio confessionem attinet , quam multos pios approbare scribis , non possum non consilium meum qualem cunque indicare . Saepe inter amicos , quando incidit mentio optimorum librorum , ni Helvetia Germania manice editorum , audivi viros non ex vulgo tandem sed etiam nobilitate sapientia , pietate et vidicio praestantes de Helvetica conqueri dialecto et vicio , quęstantes de Helvetios sapientia , conqueri dei . S. fore , qui libros vestros libenter et cum fructu legerent , si formulae Helveticae et dialecti linguae nostrae , linguam suam communissimam et maximae Germaniae marti usitatissimam commutarent .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3146", + "psc_text": "sortita sit, uel cum superscriptiones nonnullae aliter, quam HebrseorumHebraeorum libris continentur, adscriptae sunt, uel cum tituli plures, cum nulli sint, praef-erantur. cum ergo ultra litterae opinionem celsioris intellegentiae sensu uolumen digestum sit, oportuit idipsum digno fine concludi, ut secundum gloriosam spei nostrae perfectionem liber quoque tanti prophetae consum- - matus existeret. primum enim in eum est numerum distributus, qui efx tripartito quinquagesimo numero esset explendus, cum neque in Hebraeis numerus singulis quibusque conexus sit, et plerique apud eos psalmi, quo minus hic triplicis quinquagesimae numerus conueniret, iuncti sunt. fuit ergo in translntoribus hoc intellegentiseintellegentiae spiritalis, ut congestumcongestam hanc in plurimis continuatamque seriem partirentur in numerum, ut psalmorum omnium hic et ordo et numerus, qui in his tribus quinquagesimis est, possit expleri, totiusque libri idem hic quasi status existeret. qui fidei, ut in quinquagesimo psalmo centesimoque tractauimus, quorum unus secundum praescripta legis post sabbatorum sabbata confessionem peccati remissionemque conplexus est, alius", + "candidate_score": 0.673699, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_16", + "bdc_text": "Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1705", + "psc_text": "quod in infinitum cognitionem humanae ignorantiae extendit, sinesiue quod multa sunt, in quibus dei praeceptis obtemperetur atque placeatur secundum diuisiones et munera gratiarum. non enim ab omnibus omnia exspectantur. neque uniuersi uniuersa ad summam placendi inplere possunt. alius ieiunio placet, alius simplicitate fidei promeretur, alius uitia eleemosynis redimit, alius se caritate consummat; sicut alii curationum concessa uirtus est, alii prophetiae scientia contributa est, alii fidei firmitas data est, alii sapientia et cognitio donata est. latum igitur mandatum dei est et in omnia spei nostrae genera diffunditur, ut non difficile sit, si uoluntas adsit. praecepto dei obtemperare, cum latum et diffusum sit ad placendum officiosae religionis uarietate. neque solum latum. sed uehementer latum: latitudinis infinitate hac ipsa super- 35 latiui adiectione monstrata. amen. 2 I Cor. 15, 23. Ibid 51. 1 demutationi V 2 unusquieque eni C in om. VRC 8 motabuntur V* 5 prouehimur VR inexquisita ex quiaita in marg.", + "candidate_score": 0.66427, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_16", + "bdc_text": "Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_320", + "psc_text": "plura simus, adhuc tamen alia sunt reliqua. § 9 Solent enim plures gloriosam intellegentisBintellegentiae uerborum speciem prseferrepraeferre et uoluntatis ac iudicii decus etiam sermonum honestate mentiri, cum de deo bene sentiant et loquantur, uerbis autem ac sensui suo gestis atque operibus mentiantur. hi sunt, qui quae locuntur oderunt et his, qugequae prajdieantpraedicant, ipsis rebus inimici sunt. ergo ad ueritatem cordis adiunxit dicens: qui non egit dolum in lingua sua: ut ueritatem, quam sentit, non fallat in uerbis, ut catholicsecatholicae doctrinae professionem et ita sentiendi ac praedicandi iudicium etiam operatio consequatur, quia, secundum apostoli testimonium, ut in corde creditur. ita oreconfessiofitadsalutem. ergoutsitin deirequiem 7 Luc. XVIII, 8. 27 Rom. X, 10. 51 hereticia R 8 esse add. m. 2 V defetigant ex defitigant fort. recte m.1 V deifioant r 5 uirginitatem ex uirginitate m. 2 V consumant uel consumunt (a et u interdum distingui non possunt) R habundatura R 6 e", + "candidate_score": 0.663861, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_10_12", + "bdc_text": "Solam Antverpiensium confessionem vidi , eamque succinctam et brevem . Deum praecemur , ut terierae adhuc et turbatissimae ecclesiae ipsius misericordia et spiritu , maiora indies et firmiora incrementa sumant , prohibeatque ne Sathan , qui summi eius sunt conatus sub praetextu evangelii regni sui confirmationem sanguinariamque tyrannidem inducat . Quod ad nostrae fidei consilio confessionem attinet , quam multos pios approbare scribis , non possum non consilium meum qualem cunque indicare .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2684", + "psc_text": "temperans maledicus esse persistet? manum quidem homicidam non habebit, gedsed linguam habebit. et quomodo quis ex toto corde poterit confiteri non exigua secum peccati parte residente? detersis itaque omnibus uitiis confessione opus est desinendi et orandum semper ad deum est, ut in cohibendis peccatis extinguendisqua incentiuis eorum pendula uoluntatis nostrae studia confirmet. § 4 Ob quod iam confidens propheta per confessionem ac precem suam in portu se innocentiae conlocatum ait: confitebor tibi, domine, in toto corde meo: quoniam audisti uerba oris mei. duplex intellegentisB huius, ut superius iam diximus, sensus est. nam siue laudem deo confitetur, quia uerba oris eius audita sunt, siue per misericordiam dei, cum diu orasset, adiutus iam omnibus peccatis desinentibus confitetur. fidei nostrae utrumque conueniens, ut et dominum laudemus et confiteamur intellecta peccata. § 5 Dehincsequitur: et in conspectu angelorum psallam tibi. parum sibi existimat propheta esse, ut hominibus tantum praesentibus psallat, quia homines corporalium tantum", + "candidate_score": 0.662204, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_12", + "bdc_text": "Quod ad nostrae fidei consilio confessionem attinet , quam multos pios approbare scribis , non possum non consilium meum qualem cunque indicare .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2608", + "psc_text": "Ge in saecula RPT 24 ac ex hac R confitemur <> 25 dupliois GPT ex duplices corr. m. 3 R. eius in saecula sit, aut peccata nostra confiteamur ei ab eo indulgenda, quia bonus et cuius indeficiens misericordia sit. utrumque naturae nostrae conueniens, ut et eum, ad cuius cogaitionemcognitionem nascimur, laudemus, et ei, qui bonus et misericors in saecula ait, confiteamur peccata sub agnitione peccati. non enim confessio eat, 4eo, qui nihil ignoret, ea, quae gesseris, confiteri, quia professione ista 4ow jionnon eget, cuius cognitioni nihil occultum est, cuius aditui nihil inuium est, cnhw virtutiuirtuti nihil relicum est, extra quem locus nullus est; sed confessio est rei scilicet eius, quae ignorabatur, professa cognitio, ex alterius iudicii opinione in alterius intellegentiaBintellegentiae proficiens sententiam. utile enim sibi ac iucundum quisquam esse antea existimauerat rapere, caedere, furari, superbire, potare, scortari; sed ubi hsec omnia aeternae damnationi obnoxia esse cognouit, cognitis his confitetur errorem.", + "candidate_score": 0.657158, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_6_8", + "bdc_text": "Non enim doctus tamen est , sed mire imprimi sidenturos , et ad promovendam laboribus scholasticis , filii dei doctrinam omniaque humanitatis studia natus . Acceperam aliqua etiam ex Francofurto de mutatione religionis in Germania Inferiore , sed tua de illa certius confirmarunt . De conventu autem Erdfordiensi nihil noveram .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_12", + "psc_text": "illius indocti ignorationi per communem utrique intellegendi inopiam comparatur. sunt enim uniuersa allegoricis et typicis contexta uirtutibus: per qusequas omnia unigeniti dei filii in corpore et gignendi et patiendi et moriendi et resurgendi et in aeternum cum conglorificatis sibi, qui in eum crediderint, regnandi et ceteros iudicandi sacramenta panduntur. et quia scribsescribae et pharissei dei filium natum in corpore non recipientes omnibus propheticae 8 Esai. XXIX, 11 sq. 1 non est uero ambigendum R non est ergo ambigendum e non est autem ambiguum r 3 prophetae r inter locutus et tamen litt..sp svpr. scr. R 6 refertur r sunt enim r 7 alem — clausae om. r 8 omnia uerba haec rE 9 quod si qui dederint scripsi (cf- quae dixi Stud. 1886, 331) quod si quiderit R ut uidetur, quod si quidem rE 10 dicentes Ra dicas r dicetur E 11 et dicent R dicet rE 12 hominis om.", + "candidate_score": 0.65702, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_15", + "bdc_text": "autem autem , omnium doctorum iudicio est , quae proxime ad Lutheri et similium linguam Germanicam accedit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1716", + "psc_text": "intellegeretur, id, quod consequitur, adiecit: super omnes docentes me intellexi, quoniam testimonia tua meditatio mea est. didicisti, o Dauid, a Moyse legem, et Aaron tibi sacrifieiorumsacrificiorum omnium doctor est, Iesus iteratae circumcisionis magister est, Samuel ungendi tibi sacramentum in temetipso et prophetae et regis ostendit: quid est istud, quod loqui ausus es, quod super omnes te docentes intellexeris ? sed superior uersus, super quos omnes docentes se intellegat, ostendit, id est super inimicos. et rursum hic, qui nunc est uersus inferior, qui inimici sint, declarat, id est omnes docentes. claues enim se caelorum habere profitentur et doctores esse se legis gloriantur. et cum omnia legis testimonia aduentum domini nostri Iesu Christi testentur, super doctores suos propheta 1 dei om. Cp et ante in lege om. C heretici VR 2 mandatatum ex mandatum m. 2 V -4 auctorem — circumciBio om. V 5 -pcederit C 6 dfa R dnS V dominum", + "candidate_score": 0.653018, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_9_11", + "bdc_text": "Si verum dicere oportet , maiore multorum nostrae doctrinae nomen esse quam ipsa fui odio doctrina . Solam Antverpiensium confessionem vidi , eamque succinctam et brevem . Deum praecemur , ut terierae adhuc et turbatissimae ecclesiae ipsius misericordia et spiritu , maiora indies et firmiora incrementa sumant , prohibeatque ne Sathan , qui summi eius sunt conatus sub praetextu evangelii regni sui confirmationem sanguinariamque tyrannidem inducat .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_458", + "psc_text": "uel certe si qui in ecclesia positi dei plebem obtrectatione, insectatione, sumptu comedunt ut cibum panis, etiamsi dominum inuocare se credunt, audient dictum in enangelioeuangelio fuisse: scimus enim, quia peccatores deus nonaudit. hi ergo dominum non inuocauerunt, quia oratio non uerborum sit professio, sed fidei. § 14 Sed qui deum non inuocant, et illud impietati suae addunt, ut timeant non timenda: illic enim trepidauerunt., ubi non erat timor, saxa, metalla, robora, ignem, aquam, aethera., reges mortuos atque morituros, uel cetera religionum superstitiosa commenta nenerantesuenerantes et hoc ipso impio inanium metu contemptuque necessarii timoris ex conparatione condemnandi: cum non tam oblinisciobliuisci timorem dei impium sit, quam impietate praeceilatpraecellat, timori eius metum inanium prsetulissepraetulisse. docuit autem dominus, solum in nobis metum eorum, quae uere timenda sunt. oportere 7 Matth. XXm, 14. 14 Ioh. IX, 81. 1 moysterium V inputant R 2 ditantorum oSuinia V ditando conuiuia PT 3 religionis — inutili om.", + "candidate_score": 0.650546, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_2", + "bdc_text": "Quare non ipse tantum sed illi quoque , quos nova , quae misisti , cognoscere volui .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2748", + "psc_text": "quem misisti Iesum Christum. sed haec suo loco plenius prosequemur. § 14 Descendendum autem ad id est secundum ordinem dictorum: ecce tu, domine, cognouisti omnia nouissima et antiqua. nouissima sunt, cum probasti, cum 1 Ioh. XIV, 6. 3 Matth. XXIV, 35. 22 loh. XVII, 6. 23 Ibid. 3. 1 uia uita R uilL tua P uia et uita E recepit R 2 in lingnaP 3 qtiia ait a qui ait P 5 uerii ex uero P 8 profecit P 18 et non Pb 16 moyse RE moyses P libris = legis R loquentis RPb lt potuit Re a 18 nesciente P 19 et ante isac supr. scr. P 21 istae R ei om. P 23 auiè est R est autem PE 24 solum & uerum RPX solum uermn pt E çj. Sabatier III, 471 25 suo loco PE uolout R 27 cognouisti nonislima (uisti in tiers. exeunte add. m. 3)", + "candidate_score": 0.646426, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_15", + "bdc_text": "autem autem , omnium doctorum iudicio est , quae proxime ad Lutheri et similium linguam Germanicam accedit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1449", + "psc_text": "toto corde tuo et ex tota anima tua et custodias prseceptapraecepta domini dei tui et iustificationes eius, quae ego prsecipiopraecipio tibi hodie, ut bene sit tibi! ergo cum lex doceat in uiis dei ambulandum, ut ambulanti in his bene in posterum sit, et nunc propheta oret uias iniustitiae a se amoueri sibique ut deus misereatur ex lege, id orat, quod lege conclusum est, ut in uiis dei ambulans in beatitudine collocetur. § 9 Dehinc sequitur: uiam ueritatis dilexi et iudicia tua non sum oblitus. uiam diligunt multi, sed non omnes diligunt ueritatis. et quicumque aut uoluptatum aut diuitiarum aut honorum uiam ineunt, sed et qui hsereticorumhaereticorum doctrinis uagi et incerti et impii differuntur, in uia quidem sunt, sed non sunt in uia ueritatis. sed propheta ex spiritu eius loquitur, qui adsuraptoadsumpto corpore dicturus postea erat: ego sum uia, ueritas, uita. et quia hoc iudicium est, secundum quod in euangeliis continetur:", + "candidate_score": 0.643988, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_15", + "bdc_text": "autem autem , omnium doctorum iudicio est , quae proxime ad Lutheri et similium linguam Germanicam accedit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1717", + "psc_text": "gloriantur. et cum omnia legis testimonia aduentum domini nostri Iesu Christi testentur, super doctores suos propheta 1 dei om. Cp et ante in lege om. C heretici VR 2 mandatatum ex mandatum m. 2 V -4 auctorem — circumciBio om. V 5 -pcederit C 6 dfa R dnS V dominum Cpb opes V opus C 7 liminum (om. et) VCpb 8 azima R 10 legente nesciente R 11 xfrnnus V intelleget R 13 salutarg Cjps salutS p1 mortem V .17 super docentes intellexi C 19 moese V 20 diotor V1 91 samuhel RC unguendi RC ungenti p laoramento C profetae et ex profeta est m. 2 V 28 docentes te Cpb super uersus r 24 se om. Cp id est om. V 27 seculorum habere C oaelorum habere V caelorum se habere E 99 ihm xpi V.. intellegit, qui unigenitum dei filium in carne uenturum, testimonia. eius meditans, semper expectet.", + "candidate_score": 0.6428, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_10", + "bdc_text": "Solam Antverpiensium confessionem vidi , eamque succinctam et brevem .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_759", + "psc_text": "si et pietas in deum sit et patientia in aduersis et contemptus opulentiooopulentiae. a dei itaque confessione caeptus est psalmus. § 2 Nonne deo subdita erit anima mea? ab ipso enim salutare meum. etenim ipse deus meus, saluator meus, susceptor meus; non mouebor amplius. confessio dei communi hominum affectu a propheta ita caepta est, ut, cum post multam inscientiseinscientiae noctem, post ambiguam humanarum sententiarum incertamque doctrinam. post diuersarum 1 conspectu ex conapectui m. 1 V 8 libere V per dominum nostrum RT per deum ac dm n V per dm dum nrm P 4 amen om. V Explioit psalmus LX incipit LXI VR Expl. de LX. 1>8. incip. de LXI T * I * n Incip tractat de psalm LXI P 6 idith m corr. m. 2 V 7 ab ipsa autem V 9 profetiae (ex profitiae V) VRP 10 est supr. scr. R aut ex aud m. 3 R", + "candidate_score": 0.621176, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_10", + "bdc_text": "Solam Antverpiensium confessionem vidi , eamque succinctam et brevem .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_979", + "psc_text": "eonfessusconfessus. cui gloria est in saecula sseculorumsaeculorum. amen. PSALMUS LXVI. Infinemhymnuspsalmuscantici. Deus misereatur nobis et benedicat nos: inluminet uultum suum super nos et misereatur nobis et reliqua. § 1 Psalmus breuis est et euangelica prsedicationepraedicatione absolutus. nam et in finem est et psalmus cantici est, per quod eonfessioconfessio per scientiam gerendorum et per doctrinam proficientia gesta cantantur. et principium eius, unde oportuit, sumptum est. est autem omnis in eo sermo uel prophetarum veluel apostolorum, quorum alii uenturum in corpore unigenitum deum, alii uenisse docuerunt, sancto spiritu inluminati et honore gloriae caelestis expleti. oratio ergo eorum in psalmi exordio esse noscenda est. § 2 Deus misereatur nobis et benedicat nos: inluminet uultum suum super nos 'et misereatur 1 in nitam PTE in uita VR sed cf. supr. p. 267, 20 et 268, 2 2 enim RT aupr. scr. m. 1 P om. V pedesque RPT pedes V 3 introiuit at t", + "candidate_score": 0.610931, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_10", + "bdc_text": "Solam Antverpiensium confessionem vidi , eamque succinctam et brevem .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2683", + "psc_text": "fort. recte. iam pridem scientia ueniam confessionis amittit. confiteri enim id tamquam recens cognitamcognitum non potest, quod a se cum peccati cognitione sit gestum. desinendum ergo a peccatis est, postquam in confessione est cognitio peccati; et confitendum est, ut propheta docuit, corde toto, non ex parte, neque aliqua adhuc nobiscum cognitorum peccatorum operatione residente. quid enim, si quis de furto psenitenspaenitens iniquis et turpibus lucris pecuniam suam auxerit? non erit quidem fur, sed erit auamsauarus et raptor. aut si quis ex fornicatione desinens uino se nimio corrumpet? corpus quidem suum non polluet, sed animam contaminabit. et si quis a caedibus temperans maledicus esse persistet? manum quidem homicidam non habebit, gedsed linguam habebit. et quomodo quis ex toto corde poterit confiteri non exigua secum peccati parte residente? detersis itaque omnibus uitiis confessione opus est desinendi et orandum semper ad deum est, ut in cohibendis peccatis extinguendisqua incentiuis eorum pendula uoluntatis nostrae", + "candidate_score": 0.605691, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1", + "max_score": 0.684994, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_11_13", + "bdc_text": "Deum praecemur , ut terierae adhuc et turbatissimae ecclesiae ipsius misericordia et spiritu , maiora indies et firmiora incrementa sumant , prohibeatque ne Sathan , qui summi eius sunt conatus sub praetextu evangelii regni sui confirmationem sanguinariamque tyrannidem inducat . Quod ad nostrae fidei consilio confessionem attinet , quam multos pios approbare scribis , non possum non consilium meum qualem cunque indicare . Saepe inter amicos , quando incidit mentio optimorum librorum , ni Helvetia Germania manice editorum , audivi viros non ex vulgo tandem sed etiam nobilitate sapientia , pietate et vidicio praestantes de Helvetica conqueri dialecto et vicio , quęstantes de Helvetios sapientia , conqueri dei .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1006", + "psc_text": "iactantiam, doceat humilitatem, c simul ne rudes et inperfecti adhuc discipuli maximae praedicationiapraedicationis molibus opprimantur. § 102 Nunc qua causa etiam inmundos spiritus lubeat tacere consideremus. sed et hoc nobis scriptura aperuit, quia peccatori dixit deus: quare tu enarras iuatitiasiustitias meas? ne quis, dum praedicantem audit, sequatur errantem; inprobus enim magister est diabolus, qui falsa ueris saepe permiscet, ut specie ueritatis testimonium fraudis obtexat. § 103 etiam illud D consideremus, utrum hic primum mandauerit discipulis, ne cui dicerent quia ipse esset Christus an uero et ante mandauerit, quando apostolos duodecim destinauit denuntians illis: in uias gentium ne abieritis et in ciuitates Samaritanorum ne introieritis; ite autem ad oues quae perierunt domus Israhel. aegrotos curate, leprosos mundate, daemones eicite et: discite quis in ea dignus sit E et ibi manete. itaque nec hic mandatum uidetur, ut Christum dei filium praedicarent. § 104 ordo igitur disputationis est ordo tractatus, et ideo etiam", + "candidate_score": 0.684994, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_14_16", + "bdc_text": "S. fore , qui libros vestros libenter et cum fructu legerent , si formulae Helveticae et dialecti linguae nostrae , linguam suam communissimam et maximae Germaniae marti usitatissimam commutarent . autem autem , omnium doctorum iudicio est , quae proxime ad Lutheri et similium linguam Germanicam accedit . Sunt certe multi singulari pietate iudicio authoritate et candore praediti , ni multis ubique ecclesiis et politiis , qui propterea , quod Latinae linguae cognitione destituuntur , et a lingua nostra abhorrent , cum in plerisque non intelligant , nostra nec cognitione noscere nec approbare nec excusare possunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1151", + "psc_text": "agat te sicut Mariam Jesidehumdesiderium sapientiae; hoc enim maius, hoc perfectius opus nec ministerii cumcura cognitionem uerbi caelestis auertat nec arguas eos et otiosos iudices, quos uideas studere sapientiae; hanc enim sibi cohabitantem Salomon ille pacificus adsciuit. § 86 nec Martha tamen in bono ministerio reprehenditur, B sed Maria, quod meliorem partem sibi elegerit, antefertur; Iesus enim multis abundat et multa largitur. et ideo sapientior quod principale aduertit elegit. denique apostoli optimum non putarunt relinquere dei uerbum et ministrare mensis. sed utrumque munus sapientiae; nam et Stephanus plenus sapientiae minister electus. et ideo qui ministrat doctori deferat et ministrantem doctor inuitet et prouocet; unum enim corpus ecclesiae, etsi diuersa membra: alterum c altero eget. non potest dicere ocuiusoculus manui: operam tuam nondesidero autiterumcaput pedibuaetauriculasenegarc esse de corpore; nam etsi alia principalia, tamen alia necessaria. sapientia in capite, actus in manibus; oculi enim sapientis in capite eius, quia ille uere sapit", + "candidate_score": 0.678257, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_11", + "bdc_text": "Deum praecemur , ut terierae adhuc et turbatissimae ecclesiae ipsius misericordia et spiritu , maiora indies et firmiora incrementa sumant , prohibeatque ne Sathan , qui summi eius sunt conatus sub praetextu evangelii regni sui confirmationem sanguinariamque tyrannidem inducat .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_552", + "psc_text": "§ 27 ergo et hic diabolus, quoniam fortem sensit, iactantiam praetendit, quae etiam fortes decipit;4,12 sed dominus respondjteirespondit: non temtabis dominum deum tuum. in quo et dominum et deum Christum et patrem et filium potestatis unius esse cognoscis, iuxta quod scriptum est: ego et pater unum sumus. et ideo si 'unum' obtendit diabolus, occurre ei quia scriptum est: ego et pater unum c sumus et distingue 'unum', ne discernas potestatem, distingue 4,5 'unum', ne patrem filiumque secernas. et duxit illum diabolus iterum in montem altissimum et ostendit illi omnia regna orbis terrae in momento temporis. § 28 bene in momento temporis saecularia et terrena monstrantur. non enim tam conspectus celeritas indicatur quam caducae fragilitas potestatis exprimitur; in momento enim cuncta illa D praetereunt et saepe honor saeculi abiit, antequam uenerit. quid enim saeculi potest esse diuturnum, cum ipsa diuturna non sint saecula? docemur hic inanis ambitionis flabra despicere, quod omnis", + "candidate_score": 0.662599, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_12", + "bdc_text": "Quod ad nostrae fidei consilio confessionem attinet , quam multos pios approbare scribis , non possum non consilium meum qualem cunque indicare .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_137", + "psc_text": "quidem diuina mysteria nec facile iuxta propheticum dictum quisquam hominum potest scire consilium dei, sed tamen ex ceteris factis atque praeceptis domini salutaris possumus intellegere et hoc perpensioris fuisse consilii, E 5 Luc. 1, 44 16 sqq. Origenes hom. in Lucam VI (XIII 1814 c M.); cf. de inst. uirg. 6, 42 17 Esai. 40, 13 1 onas] omnis X (onus in mg. F, onus in mg. m1 et onus m2 corr. V) 2 religionis (i pr. ex e m3) P 4 benedixit X (x ex c m2 V) 5 tuae om. X (s. u. m2 0) 6 in gaudio P (in 8. u. eras.) GΕγLX in om. cet.; cf. de fide IIII113 7 uoce magna a 8 sentit ET religiosum (i pr. ex e m3) P gloriosum a 9 erit (a 8. i m3) P pudoris F (is ex e) L (s eras.) X pudore 0 et (-ri corr.)", + "candidate_score": 0.656382, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_18", + "bdc_text": "Puto enim eius me linguae mediocrem habere usum et maiorem fortasse , quam multi in ea ipsa nati et educati utpote , in qua supra annos 22 quotidianis concionatorum scriptigionibus et colloquiis haud negligenter me exercui .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_204", + "psc_text": "prophetam sua uerba conuertit, ut hoc quoque beneficIUmbeneficium esse domini designaret, ne cum publice numeraret sua quasi ingratus tacuisse quae acceperat beneficia uideretur, quae agnoscebat in filiofilios. sed fortasse aliqui quasi inrationabilem mentis excessum putent, quod octo dierum adloquitur infantem. uerum si teneamus. intellegimus profecto quod potuit uocem patris natus audire, qui Mariae salutationem, antequam 1293 A nasceretur, audiuit. sciebat propheta alias esse aures prophetae, quae spiritu dei, non corporis aetate reserantur, habebat intellegendi sensum, qui exsultandi habebat adfectum. § 35 simul illud aduerte quam paucis Elisabet, quam multis Zaccharias prophetet. et uterque sancto inpletus spiritu loquebatur, sed disciplina seruatur, ut mulier discere magis quae diuina sunt studeat quam docere. nec facile ullam prophetasse uberius B quam matrem domini repperimus. prophetissa ipsa Maria 7 Ps. 72, 2 2? I Cor. 14, 35 29 Exod. 15, 20 sq. 12 dns LZ 14 de domo P 15 conuertitur P (eonuertit ut m3)", + "candidate_score": 0.635248, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6928_sent_10", + "bdc_text": "Solam Antverpiensium confessionem vidi , eamque succinctam et brevem .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1390", + "psc_text": "pater inquit. 15,18 quam misericors, quam pius, qui nec offensus patrium dedignatur nomen audire! pater inquit peccaui in caelum et coram te. § 225 haec est prima confessio aput auctorem naturae, praesulem misericordiae, arbitrum culpae. sed etsi deus nouit omnia, uocem tamen tuae confessionis exspectat. ore enim confessio fit ad salutem, quia ableuat pondus erroris D quisquis ipse se onerat et accusationis excludit inuidiam qui accusatorem praeuenit confitendo; iustus enim in primordio sermonis accusator est sui. frustra autem uelis occulere quem nihil fallas et sine periculo prodas quod scias esse iam cognitum. confitere magis, ut interueniat pro te Christus, quem aduocatum habemus aput patrem, roget pro te ecclesia, inlacrimet populus. nec uereare ne non inpetres. aduocatus spondet ueniam, patronus promittit gratiam, reconciliationem tibipaternae E pietatis pollicetur adsertor. crede, quia ueritas est, adquiesce, quia uirtus est. habet causam ut pro te interueniat, ne pro te gratis mortuus sit. habet et causam", + "candidate_score": 0.613468, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file